Indeks 
Teksty przyjęte
Wtorek, 24 października 2017 r. - StrasburgWersja ostateczna
Eurośródziemnomorska umowa dotycząca usług lotniczych między UE a Marokiem ***
 Upoważnienie Francji do stosowania obniżonej stawki niektórych podatków pośrednich na rum „tradycyjny” produkowany na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunionie *
 Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Bioprzemysłu: wkład finansowy *
 Poddanie furanylfentanylu środkom kontroli *
 Kontrola wydatkowania i monitorowanie gospodarności w realizacji unijnych programów gwarancji dla młodzieży
 Przestępstwa i kary w dziedzinie nielegalnego handlu narkotykami ***II
 Produkty nawozowe z oznakowaniem CE ***I
 Wymiana informacji, system wczesnego ostrzegania oraz procedura oceny ryzyka w odniesieniu do nowych substancji psychoaktywnych ***I
 Wspólna polityka rybołówstwa: realizacja obowiązku wyładunku ***I
 Odnowienie zatwierdzenia substancji czynnej pod nazwą glifosat
 Genetycznie modyfikowana kukurydzę 1507
 Genetycznie modyfikowana soja 305423 x 40-3-2
 Genetycznie modyfikowany rzepak MON 88302 x Ms8 x Rf3
 Projekt budżetu korygującego nr 5/2017: Zapewnienie finansowania Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju oraz zwiększenie rezerwy na pomoc nadzwyczajną
 Uruchomienie instrumentu elastyczności w celu zapewnienia finansowania Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju
 Dokument analityczny na temat przyszłości finansów UE
 Uzasadnione środki ochrony sygnalistów działających w interesie publicznym
 Polityka gwarantowanego minimalnego dochodu jako narzędzie do zwalczania ubóstwa

Eurośródziemnomorska umowa dotycząca usług lotniczych między UE a Marokiem ***
PDF 316kWORD 47k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Eurośródziemnomorskiej umowy dotyczącej usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony (15653/2016 – C8-0094/2017 – 2006/0048(NLE))
P8_TA(2017)0386A8-0303/2017

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (15653/2016),

–  uwzględniając Euro-Śródziemnomorską umowę dotyczącą usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony(1),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 100 ust. 2 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0094/2017),

–  uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Transportu i Turystyki (A8-0303/2017),

1.  wyraża zgodę na zawarcie umowy;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Królestwu Maroka.

(1) Dz.U. L 386 z 29.12.2006, s.57.


Upoważnienie Francji do stosowania obniżonej stawki niektórych podatków pośrednich na rum „tradycyjny” produkowany na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunionie *
PDF 314kWORD 47k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady zmieniającej decyzję Rady nr 189/2014/UE upoważniającą Francję do stosowania obniżonej stawki niektórych podatków pośrednich na rum „tradycyjny” produkowany na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunionie oraz uchylającą decyzję 2007/659/WE (COM(2017)0297 – C8-0212/2017 – 2017/0127(CNS))
P8_TA(2017)0387A8-0304/2017

(Specjalna procedura ustawodawcza – konsultacja)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2017)0297),

–  uwzględniając art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0212/2017),

–  uwzględniając art. 78c Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego (A8-0304/2017),

1.  zatwierdza wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament;

3.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament;

4.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.


Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Bioprzemysłu: wkład finansowy *
PDF 500kWORD 51k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (UE) nr 560/2014 z dnia 6 maja 2014 r. w sprawie ustanowienia Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Bioprzemysłu (COM(2017)0068 – C8-0118/2017 – 2017/0024(NLE))
P8_TA(2017)0388A8-0293/2017

(Konsultacja)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2017)0068),

–  uwzględniając art. 187 i art. 188 akapit pierwszy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0118/2017),

–  uwzględniając art. 78c Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinie przedstawione przez Komisję Kontroli Budżetowej oraz Komisję Rozwoju Regionalnego (A8–0293/2017),

1.  zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

3.  zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament;

4.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji;

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 1
(1)  Rozporządzeniem Rady (UE) nr 560/201437 ustanowiono Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Bioprzemysłu („Wspólne Przedsięwzięcie BBI”).
(1)  Rozporządzeniem Rady (UE) nr 560/201437 ustanowiono Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Bioprzemysłu („Wspólne Przedsięwzięcie BBI”), które ma się przyczynić do wdrożenia programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji na lata 2014–2020 („Horyzont 2020”) dzięki zwiększeniu inwestycji w rozwój zrównoważonego sektora bioprzemysłu w Unii.
_________________
_________________
37 Rozporządzenie Rady (UE) nr 560/2014 z dnia 6 maja 2014 r. w sprawie ustanowienia Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Bioprzemysłu (Dz.U. L 169 z 7.6.2014, s. 130).
37 Rozporządzenie Rady (UE) nr 560/2014 z dnia 6 maja 2014 r. w sprawie ustanowienia Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Bioprzemysłu (Dz.U. L 169 z 7.6.2014, s. 130).
Poprawka 2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 2
(2)  Art. 12 ust. 4 statutu Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Bioprzemysłu zawartego w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 560/2014 (zwanego dalej „statutem”) stanowi, że wkład finansowy wnoszony przez członków Wspólnego Przedsięwzięcia BBI innych niż Unia na pokrycie kosztów operacyjnych wynosi co najmniej 182 500 000 EUR w okresie określonym w art. 1 rozporządzenia (UE) nr 560/2014, to jest od daty ustanowienia Wspólnego Przedsięwzięcia BBI do dnia 31 grudnia 2024 r.
(2)  Art. 12 ust. 4 statutu Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Bioprzemysłu zawartego w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 560/2014 (zwanego dalej „statutem”) stanowi, że wkład finansowy wnoszony przez członków Wspólnego Przedsięwzięcia BBI innych niż Unia na pokrycie kosztów operacyjnych wynosi co najmniej 182 500 000 EUR w dziesięcioletnim okresie określonym w art. 1 rozporządzenia (UE) nr 560/2014, to jest od daty ustanowienia Wspólnego Przedsięwzięcia BBI do dnia 31 grudnia 2024 r.
Poprawka 3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 2 a (nowy)
(2a)   Rozporządzenie stanowi odpowiedź na propozycję Konsorcjum bioprzemysłu („BIC”) i odzwierciedla najlepsze praktyki w innych wspólnych przedsięwzięciach. Należy nadal dążyć do skutecznej realizacji programu przez Wspólne Przedsięwzięcie BBI oraz ogólnie do poprawy jakości regulacji w drodze usprawnienia współpracy, współdziałania oraz nawiązywania kontaktów z wszystkimi zainteresowanymi podmiotami, w szczególności małymi i średnimi przedsiębiorstwami w łańcuchu bioprzemysłu.
Poprawka 4
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 3
(3)  Konsorcjum bioprzemysłu („BIC”), które jest członkiem Wspólnego Przedsięwzięcia BBI innym niż Unia, jest nadal gotowe wspierać koszty operacyjne Wspólnego Przedsięwzięcia BBI kwotą określoną w art. 12 ust. 4 statutu. Zaproponowało ono jednak alternatywny sposób finansowania za pośrednictwem wkładów finansowych swoich jednostek składowych wnoszonych na poziomie działań pośrednich.
(3)  Konsorcjum bioprzemysłu („BIC”), które jest członkiem Wspólnego Przedsięwzięcia BBI innym niż Unia, pozostaje zobowiązane i jest nadal gotowe wspierać koszty operacyjne Wspólnego Przedsięwzięcia BBI kwotą określoną w art. 12 ust. 4 statutu. Zaproponowało ono jednak alternatywny sposób finansowania za pośrednictwem wkładów finansowych swoich jednostek składowych wnoszonych na poziomie działań pośrednich.
Poprawka 5
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 3 a (nowy)
(3a)   Inspiracją niniejszego rozporządzenia jest alternatywna metoda finansowania zaproponowana przez BIC, z uwzględnieniem jedynych w swoim rodzaju cech Wspólnego Przedsięwzięcia BBI. Komisja zbada, w jaki sposób ten alternatywny model finansowania można zastosować do innych wspólnych przedsięwzięć, a zwłaszcza do Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Inicjatywy w zakresie Leków Innowacyjnych.
Poprawka 6
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4
(4)  Cel inicjatywy BBI, a mianowicie prowadzenie działań poprzez współpracę między zainteresowanymi stronami na wszystkich etapach łańcuchów wartości w bioprzemyśle, obejmujących MŚP, ośrodki badawcze i technologiczne oraz uczelnie, może zostać osiągnięty jedynie poprzez umożliwienie BIC i jego jednostkom składowym wnoszenia wkładu finansowego nie tylko jako płatności na rzecz Wspólnego Przedsięwzięcia BBI, ale również jako wkładu finansowego na rzecz działań pośrednich finansowanych przez Wspólne Przedsięwzięcie BBI.
(4)  Cel inicjatywy BBI, a mianowicie prowadzenie zgodnie z priorytetami programu „Horyzont 2020” działań poprzez współpracę między zainteresowanymi stronami na wszystkich etapach łańcuchów wartości w bioprzemyśle, obejmujących MŚP, ośrodki badawcze i technologiczne oraz uczelnie, oraz uczynienie z Unii lidera w dziedzinie badań naukowych, demonstracji i wdrażania na rynku bioproduktów i biopaliw, może zostać osiągnięty jedynie poprzez umożliwienie BIC i jego jednostkom składowym wnoszenia wkładu finansowego nie tylko jako płatności na rzecz Wspólnego Przedsięwzięcia BBI. Ta nowa metoda ma zapewnić, by wkłady finansowe stały się bardziej rentowne pod względem komercyjnym dla BIC i jego jednostek składowych, co z kolei powinno ułatwić wypełnianie przez nie zobowiązań finansowych w ustalonym terminie.
Poprawka 7
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4 a (nowy)
(4a)   W ramach procesu wspólnego przedsięwzięcia Komisja przedstawiła wpływ, skuteczność i wnioski wyciągnięte z proponowanych zmian. Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające skuteczność rozporządzenia w świetle spoczywającego na BIC obowiązku przekazania do dnia 31 grudnia 2024 r. wkładu finansowego.
Poprawka 8
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 5 a (nowy)
(5a)   W przyszłości Komisja powinna zawsze prowadzić konsultacje publiczne w celu zapewnienia, aby wszelkie proponowane zmiany były akceptowane przez wszystkie zainteresowane strony i opracowywane w możliwie najbardziej przejrzysty i otwarty sposób. Komisja powinna również przeprowadzić ocenę skutków proponowanych środków, chyba że w wytycznych dotyczących lepszego stanowienia prawa wyraźnie stwierdzono inaczej.

Poddanie furanylfentanylu środkom kontroli *
PDF 317kWORD 47k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2017 r. w prawie projektu decyzji wykonawczej Rady w sprawie poddania nowej substancji psychoaktywnej N-[1-(2-fenyloetylo)-4-piperydynylo]-N-fenylofurano-2-karboksyamidu (furanylfentanylu) środkom kontroli (11212/2017 – C8-0242/2017 – 2017/0152(NLE))
P8_TA(2017)0389A8-0309/2017

(Konsultacja)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt Rady (11212/2017),

–  uwzględniając art. 39 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, zmienionego traktatem z Amsterdamu, oraz art. 9 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0242/2017),

–  uwzględniając decyzję Rady 2005/387/WSiSW z dnia 10 maja 2005 r. w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych(1), w szczególności jej art. 8 ust. 3,

–  uwzględniając art. 78c Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0309/2017),

1.  zatwierdza projekt Rady;

2.  zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament;

3.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament;

4.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 127 z 20.5.2005, s. 32.


Kontrola wydatkowania i monitorowanie gospodarności w realizacji unijnych programów gwarancji dla młodzieży
PDF 471kWORD 67k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2017 r. w sprawie kontroli wydatkowania i monitorowania gospodarności w realizacji unijnych programów gwarancji dla młodzieży (2016/2242(INI))
P8_TA(2017)0390A8-0296/2017

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 145, 147, 165, 166 i art. 310 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

–  uwzględniając Protokół nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej,

–  uwzględniając protokół nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie ustanowienia gwarancji dla młodzieży(1),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1304/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1081/2006(2) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/779 z dnia 20 maja 2015 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1304/2013 w zakresie dodatkowej kwoty początkowych płatności zaliczkowych wypłacanych na rzecz programów operacyjnych wspieranych w ramach Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych(3),

–  uwzględniając sprawozdania specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego: nr 3/2015 pt. „Europejska gwarancja dla młodzieży: rozpoczęto wdrażanie, lecz wciąż istnieją zagrożenia”, nr 17/2015 pt. „Wsparcie Komisji na rzecz grup zadaniowych ds. młodzieży: udane przekierowanie finansowania z EFS, lecz niewystarczający nacisk na rezultaty” oraz nr 5/2017 pt. „Bezrobocie wśród młodzieży – czy polityka UE wpłynęła na zmianę sytuacji?”,

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 4 października 2016 r. pt. „Gwarancja dla młodzieży i inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych trzy lata później” (COM(2016)0646 i SWD(2016)0324),

–  uwzględniając Białą księgę Komisji w sprawie przyszłości Europy,

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie Komisji Budżetowej, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, jak również Komisji Kultury i Edukacji (A8-0296/2017),

A.  mając na uwadze, że bezrobocie młodzieży stanowiło i nadal stanowi poważny problem w wielu państwach członkowskich, przy czym w 2016 r. liczba bezrobotnych młodych ludzi w wieku od 15 do 24 lat przekraczała w UE 4 mln; mając na uwadze, że sytuacja w Unii jest bardzo zróżnicowana;

B.  mając na uwadze, że walka z bezrobociem młodzieży jest wspólnym priorytetem politycznym Parlamentu, Komisji i państw członkowskich oraz przyczynia się do realizacji celu Unii polegającego na wzroście gospodarczym i tworzeniu miejsc pracy;

C.  mając na uwadze, że wysoka stopa bezrobocia młodzieży – w 2016 r. 18,8 % w UE – jest szkodliwa zarówno dla społeczeństwa, jak i poszczególnych osób borykających się z tym problemem, a także wywiera trwały negatywny wpływ na zdolność do zatrudnienia, stabilność dochodów i rozwój kariery zawodowej; mając na uwadze, że kryzys gospodarczy wywarł nieproporcjonalnie duży wpływ na osoby młode, a w niektórych państwach członkowskich ponad jedna czwarta młodych ludzi pozostaje bez pracy;

D.  mając na uwadze, że aby zwalczać wysokie bezrobocie młodzieży, opracowano liczne aktywne instrumenty rynku pracy, które przyniosły różne wyniki;

E.  mając na uwadze, że istnieje też inna grupa młodych ludzi, o różnej liczebności i różnym składzie w poszczególnych państwach członkowskich, którzy nie uczęszczają do żadnej szkoły i nie biorą udziału w żadnym szkoleniu zawodowym ani nie pracują (młodzież niekształcąca się, niepracująca ani nieszkoląca się – NEET) i których można podzielić na dwie kategorie: bezrobotną młodzież NEET, czyli te osoby, które są gotowe do podjęcia pracy i aktywnie jej poszukują, oraz nieaktywną młodzież NEET, czyli młode osoby, które nie studiują, nie biorą udziału w szkoleniu zawodowym i nie szukają proaktywnie pracy;

F.  mając na uwadze, że średnio w całej UE jedynie 41,9 % młodzieży NEET ma dostęp do gwarancji dla młodzieży;

G.  mając na uwadze, że od wprowadzenia w 1997 r. europejskiej strategii w dziedzinie zatrudnienia Komisja wspierała szereg działań mających na celu poprawę perspektyw zatrudnienia i edukacji(4) młodych osób i że po kryzysie starania UE skoncentrowały się zwłaszcza na gwarancji dla młodzieży, ustanowionej przez Radę w kwietniu 2013 r., oraz na Inicjatywie na rzecz zatrudnienia ludzi młodych (YEI), zapoczątkowanej pod koniec 2013 r.;

H.  mając na uwadze, że gwarancja dla młodzieży i Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych sprawdziły się już jako najskuteczniejsze i najlepiej widoczne działania na szczeblu Unii, których celem jest przeciwdziałanie bezrobociu młodzieży;

I.  mając na uwadze, że gwarancja dla młodzieży oraz Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych znacznie przyczyniły się do obniżenia stopy bezrobocia młodzieży w UE poprzez pobudzenie edukacji oraz zwiększenie popytu rynku pracy na ludzi młodych i wspieranie działań służących tworzeniu miejsc pracy; mając na uwadze, że stopa bezrobocia wśród ludzi młodych w UE-28 nadal utrzymuje się na niedopuszczalnie wysokim poziomie 17,2 %(5);

J.  mając na uwadze, że gwarancja dla młodzieży nakłada na państwa członkowskie obowiązek dopilnowania, by wszyscy młodzi ludzie w wieku poniżej 25 lat (lub w niektórych państwach członkowskich w wieku do 30 lat) otrzymali dobrą ofertę pracy oraz mieli możliwość dalszej nauki i odbycia stażu lub praktyk w ciągu czterech miesięcy od utraty pracy lub ukończenia nauki;

K.  mając na uwadze, że na osiągnięcie celów wyznaczonych w ramach gwarancji dla młodzieży mają wpływ czynniki zewnętrzne, takie jak sytuacja gospodarcza czy właściwy dla danego regionu model produkcji;

L.  mając na uwadze, że Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych jest inicjatywą mającą na celu wsparcie młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się, osób młodych długotrwale bezrobotnych oraz młodych ludzi niezarejestrowanych jako osoby poszukujące pracy w regionach, w których stopa bezrobocia młodzieży przekroczyła w 2012 r. 25 %;

M.  mając na uwadze, że całkowity zatwierdzony budżet przeznaczony na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w okresie programowania 2014–2020 wynosi 6,4 mld EUR, z czego 3,2 mld EUR pochodzi z nowej odrębnej linii budżetu UE, która ma być uzupełniona kwotą w wysokości co najmniej 3,2 mld EUR z alokacji krajowych w ramach obecnego Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS); mając na uwadze, że w latach 2017–2020 budżet ten zostanie uzupełniony o dodatkową kwotę 1 mld EUR przeznaczoną na specjalną alokację budżetową dla Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, którą dopełni równoważna kwota 1 mld EUR z EFS, tak aby wspierać zatrudnienie młodzieży w regionach najbardziej dotkniętych bezrobociem; mając na uwadze, że 500 mln EUR z tej dodatkowej kwoty ma zostać wprowadzone do budżetu na 2017 r. za pośrednictwem projektu budżetu korygującego nr 3/2017; mając na uwadze, że ostateczna wysokość środków na ten program zostanie ustalona podczas następnej rocznej procedury budżetowej;

N.  mając na uwadze, że roczne inwestycje potrzebne do wdrożenia gwarancji dla młodzieży w Europie oszacowano na 50,4 mld EUR(6), co stanowi kwotę znacznie niższą niż roczne straty gospodarcze wynikające z braku zaangażowania młodych ludzi na rynku pracy w Europie, które mogą wynieść co najmniej 153 mld EUR(7);

O.  mając na uwadze, że aby szybciej uruchomić działania w ramach Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, w 2015 r. postanowiono zwiększyć o 1 mld EUR środki na wstępne finansowanie Inicjatywy, co w przypadku kwalifikujących się państw członkowskich stanowiło zwiększenie z początkowego poziomu 1–1,5 % do 30 %;

P.  mając na uwadze, że cały pierwotny przydział finansowy na inicjatywę YEI skoncentrowano na latach 2014–2015, a w budżecie na 2016 r. nie przewidziano żadnych nowych środków na ten cel; mając na uwadze, że brak ciągłości finansowania inicjatywy YEI podważył sukces tego programu;

Q.  mając na uwadze, że obecny poziom finansowania, zarówno z budżetu UE, jak i z budżetów państw członkowskich, jest niewystarczający, by zaspokoić odnośne potrzeby finansowe;

R.  mając na uwadze, że gwarancja dla młodzieży i Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych obejmują różne działania, gdyż gwarancja dla młodzieży ma w zamierzeniu zachęcać do przeprowadzenia reformy strukturalnej w edukacji i stanowić krótkofalowe działanie mające na celu zwalczanie bezrobocia młodzieży, podczas gdy Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych jest instrumentem finansowania; mając na uwadze, że gwarancja dla młodzieży jest finansowana za pośrednictwem EFS, budżetów krajowych i Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, podczas gdy Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych pozwala na finansowanie bezpośredniego tworzenia miejsc pracy, odbywania staży i praktyk lub dalszego kształcenia dla grupy docelowej inicjatywy w kwalifikujących się regionach; mając na uwadze, że o ile gwarancja dla młodzieży ma zastosowanie we wszystkich 28 państwach członkowskich, to tylko 20 państw członkowskich kwalifikuje się do wsparcia w ramach Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych; mając wreszcie na uwadze, że działanie Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych nie ma z góry określonego czasu trwania, podczas gdy gwarancja dla młodzieży wymaga przedłożenia oferty w ciągu czterech miesięcy;

S.  mając na uwadze, że z ilościowego punktu widzenia poziom wykorzystania gwarancji dla młodzieży jest nierówny i znacznie się różni w zależności od kraju;

T.  mając na uwadze, że wdrożenie programu gwarancji dla młodzieży nie zaowocowało jak dotąd jednolitymi wynikami i doprowadziło do sytuacji utrudniających jednoznaczne określenie lub ocenę jego wkładu;

U.  mając na uwadze, że między regionami w Europie występują istotne różnice; mając na uwadze, że w niektórych przypadkach obszary o wysokim bezrobociu nie zostaną uznane za regiony kwalifikujące się do otrzymania wsparcia finansowego UE na poziomie NUTS;

V.  mając na uwadze, że wdrażanie usług integracyjnych wymienionych w gwarancji dla młodzieży jest często jedynie częściowe, nadmiernie zawęża grupę kwalifikujących się uczestników oraz zależy od istniejących możliwości i skuteczności działania publicznych służb zatrudnienia, a także od tego, jak długo trwają procedury na szczeblu europejskim; mając na uwadze, że państwa członkowskie powinny kontynuować wysiłki mające na celu wzmocnienie i reformę swoich publicznych służb zatrudnienia;

W.  mając na uwadze, że należy podkreślić rolę, jaką może odegrać Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, zwłaszcza w tych państwach członkowskich, które w dużo większym stopniu ucierpiały w wyniku kryzysu gospodarczego, finansowego i społecznego trwającego od 2007 r.; mając na uwadze, że należy podkreślić potrzebę wzmocnienia tego programu i opracowania – zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu krajowym – dalszych środków uzupełniających, których celem będzie większa integracja i spójność przy jednoczesnym wzmocnieniu parytetu płci i zagwarantowaniu dostępu do programów szkoleniowych inicjowanych z myślą o stawieniu czoła nowym wyzwaniom technologicznym na rynku pracy;

X.  mając na uwadze, że gwarancja dla młodzieży – będąca inwestycją w ludzi młodych – stanowi przykład budżetowania opartego na wynikach;

Y.  mając na uwadze, że w białej księdze Komisji w sprawie przyszłości Europy uznano, iż rzeczywiście w odniesieniu do bezrobocia młodzieży „istnieją (...) rozbieżności między oczekiwaniami a zdolnością UE do ich zaspokojenia”(8);

Z.  mając na uwadze, że UE powinna lepiej promować i propagować działania w ramach polityki społecznej względem grupy docelowej, aby uzyskać większą widoczność swoich działań wśród ludności UE;

AA.  mając na uwadze, że kontrola przeprowadzona przez Europejski Trybunał Obrachunkowy była przedwczesna, gdyż objęła zbyt krótki okres od uruchomienia krajowych programów gwarancji i ograniczyła się jedynie do niektórych państw członkowskich; mając na uwadze, że w tym celu bardziej użyteczne byłoby przeprowadzenie początkowej oceny wdrożenia tych programów, a dopiero potem kontroli;

Uwagi ogólne

1.  zauważa, że przez cztery lata wdrażania gwarancji dla młodzieży, od 2013 do 2017 r., stopa bezrobocia młodzieży w UE spadła o ponad 7 punktów procentowych, z poziomu 23,8 % w kwietniu 2013 r. do 16,6 % w kwietniu 2017 r., co oznacza, że blisko 2 mln młodych osób nie jest już bezrobotnych; zwraca uwagę, że od momentu wdrożenia gwarancji dla młodzieży ponad 14 mln młodych ludzi wzięło udział w którymś z jej programów; ubolewa, że w wielu przypadkach spadek ten w zbyt dużej mierze wynika z faktu, iż tak wielu młodych ludzi zostało zmuszonych do poszukiwania pracy poza granicami UE, co jest stratą, którą boleśnie odczujemy w następnych dziesięcioleciach; ubolewa też, że w połowie 2016 r. 4,2 mln młodych ludzi w UE nadal pozostawało bez pracy (18,8 % odnośnej grupy demograficznej); apeluje do państw członkowskich o skorzystanie z dostępnego wsparcia unijnego, tak aby stawić czoła temu od dawna utrzymującemu się problemowi; wzywa UE i państwa członkowskie do wdrożenia strategii spełniających wymogi i potrzeby rynku pracy poszczególnych państw członkowskich w celu utworzenia wysokiej jakości możliwości szkoleniowych oraz trwałych miejsc pracy;

2.  podkreśla, że gwarancja dla młodzieży ma do odegrania ważną rolę we wspieraniu środków, które mają na celu zapewnienie bezrobotnym młodym ludziom umiejętności, doświadczenia i wiedzy niezbędnych do podejmowania długoterminowego zatrudnienia i rozpoczynania działalności gospodarczej, a także stanowi okazję, aby zaradzić niedopasowaniu umiejętności;

3.  podkreśla istotną rolę edukacji i poradnictwa zawodowego w przygotowaniu młodych ludzi w zakresie etyki pracy i umiejętności wymaganych na rynku pracy; zwraca jednak uwagę, że edukacja nie tylko powinna zapewniać umiejętności i kompetencje dostosowane do potrzeb rynku pracy, ale musi również przyczyniać się do rozwoju osobistego i ewolucji młodych ludzi, aby uczynić z nich aktywnych i odpowiedzialnych obywateli; w związku z tym podkreśla potrzebę wprowadzenia edukacji obywatelskiej do całego systemu kształcenia, w tym dzięki zarówno formalnym, jak i pozaformalnym metodom edukacyjnym;

4.  zauważa, że stopa bezrobocia młodzieży jest tym wyższa, im niższy jest wiek i poziom wykształcenia młodych ludzi, zaś tendencja ta zaostrzyła się jeszcze w związku z kryzysem i dotknęła również młodych dorosłych powyżej 25. roku życia i bez kwalifikacji, stanowiących grupę, która może znaleźć się w sytuacji poważnego zagrożenia gospodarczego, jeśli nie zainwestuje się w szkolenie tych osób;

5.  zauważa, że mimo poczynionych postępów dostęp młodych osób bezrobotnych znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji do publicznych służb zatrudnienia wciąż jest niewystarczający oraz że osoby te, jak również młodzi ludzie z wykształceniem wyższym, najrzadziej rejestrują się jako osoby bezrobotne;

6.  wyraża zaniepokojenie faktem, że młodzież NEET jest wyłączona z systemu kształcenia i rynku pracy, często nie z własnej winy; rozumie, że jest to grupa demograficzna, do której najtrudniej dotrzeć za pośrednictwem istniejących programów operacyjnych wdrażających systemy finansowania na rzecz bezrobotnej młodzieży, spośród których zbyt wiele nie oferuje odpowiedniego trwałego wynagrodzenia ani właściwych warunków pracy; uważa, że aby zapewnić osiągnięcie celów gwarancji dla młodzieży w latach 2017–2020 należy skupić szczególną uwagę na tej właśnie grupie demograficznej;

7.  wskazuje, że w ramach środków wspieranych przez gwarancję dla młodzieży należy także podjąć wyzwania strukturalne, przed jakimi stoją osoby młode niekształcące się, niepracujące ani nieszkolące się, aby zagwarantować, że środki te będą mieć długofalowe oddziaływanie; obawia się, że programy gwarancji dla młodzieży nie dotarły jeszcze do wszystkich młodych ludzi, którzy ukończyli naukę lub stali się bezrobotni; zachęca państwa członkowskie do podejmowania – w ramach budżetów krajowych – specjalnych zobowiązań finansowych z myślą o stawieniu czoła tym wyzwaniom strukturalnym; zachęca regiony niekwalifikujące się do współfinansowania ze strony UE do uczestnictwa w gwarancji dla młodzieży;

8.  podkreśla, że integracja młodzieży NEET wymaga zarówno zwiększenia skuteczności dostępnych środków, jak i zwiększenia tych środków, a także większego zaangażowania i większej mobilizacji państw członkowskich;

9.  apeluje o dywersyfikację kanałów finansowania na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym, aby skuteczniej docierać do wszystkich młodych ludzi; zauważa również, że władze lokalne i regionalne są już bardzo aktywne oraz że należy je wspierać w ich działaniach na rzecz młodzieży poprzez połączenie różnych kierunków działań politycznych;

10.  podkreśla, że od 2012 r. gwarancja dla młodzieży wniosła pozytywny wkład w rozwiązywanie problemu bezrobocia młodzieży, ale stopa tego bezrobocia nadal utrzymuje się na niedopuszczalnie wysokim poziomie; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zawarte przez współprawodawców porozumienie o przedłużeniu okresu obowiązywania Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych do roku 2020; zauważa jednak, że problem bezrobocia młodzieży może się utrzymywać i wobec tego należy go uwzględnić w kolejnych wieloletnich ramach finansowych (WRF), aby zagwarantować ciągłość i gospodarność;

11.  podkreśla, że Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych ma na celu nie tylko pobudzenie tworzenia miejsc pracy dla ludzi młodych, lecz również wspomożenie państw członkowskich w ustanowieniu należytych systemów identyfikacji potrzeb ludzi młodych i stosownego wsparcia; podkreśla w związku z tym, że skuteczność gwarancji dla młodzieży i Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych powinna być w przyszłości oceniana na podstawie osiągnięć w zakresie stworzenia lub ulepszenia systemów państw członkowskich wspierających ludzi młodych;

12.  przypomina, że gwarancja dla młodzieży korzysta ze wsparcia finansowego UE w ramach EFS oraz Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, które stanowi uzupełnienie wkładów krajowych; popiera prace programowe podejmowane w kontekście wspólnych ram strategicznych Unii, takie jak wzajemne uczenie się, tworzenie sieci kontaktów oraz pomoc techniczna;

13.  z zadowoleniem przyjmuje fakt przyspieszenia finansowania Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w latach 2014 i 2015 oraz zwiększenie kwoty początkowych płatności zaliczkowych, tak aby zapewnić szybkie uruchomienie zasobów;

14.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że dzięki działaniom w ramach Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych zapewniono wsparcie ponad 1,4 mln młodych ludzi, a państwa członkowskie skonsolidowały operacje na kwotę ponad 4 mld EUR;

15.  przypomina, że sukces inicjatywy YEI zależy od dobrego zarządzania gospodarczego w państwach członkowskich, gdyż bez sprzyjających warunków prowadzenia działalności gospodarczej, zachęt dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz systemu kształcenia i wspierania nauki, przystosowanego do wymagań gospodarki, nie można tworzyć nowych miejsc pracy ani trwale rozwiązać problemu wysokiego bezrobocia młodzieży;

16.  przyjmuje do wiadomości specjalne sprawozdanie ETO w sprawie wpływu gwarancji dla młodzieży i Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych na sytuację młodzieży w zakresie zatrudnienia i zauważa, że trzy lata po przyjęciu zalecenia Rady gwarancja dla młodzieży nie spełniła jeszcze oczekiwań; odnotowuje uwagę ETO, że niemożliwe jest dotarcie do całej młodzieży NEET, jeżeli wykorzystuje się jedynie zasoby z budżetu UE; zauważa, że obecna sytuacja nie odzwierciedla oczekiwań rozbudzonych w momencie wprowadzania gwarancji dla młodzieży, mianowicie że cała młodzież NEET w ciągu czterech miesięcy otrzyma dobrej jakości ofertę szkolenia lub zatrudnienia;

17.  przypomina o wyzwaniach i możliwościach związanych z wprowadzeniem młodzieży NEET na rynek pracy; zaleca, aby Komisja, państwa członkowskie i krajowe publiczne służby zatrudnienia podejmowały dodatkowe wysiłki w celu włączenia większej liczby biernych zawodowo młodych ludzi w programy gwarancji dla młodzieży oraz utrzymania ich na rynku pracy po wygaśnięciu odpowiednich środków wsparcia;

18.  zauważa, że Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych ma w zamierzeniu wspierać młodzież NEET w wieku poniżej 25 lat, która w normalnych warunkach nie otrzymuje żadnego wsparcia w zakresie zatrudnienia lub kształcenia; ubolewa, że przyjęcie Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych ma wpływ na przydział zobowiązań EFS w ramach innych programów, i podkreśla, że zasoby ze szczególnej alokacji dla Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych należy uzupełnić co najmniej taką samą kwotą ze środków EFS;

19.  apeluje do państw członkowskich o dopilnowanie, aby fundusze dostępne w ramach Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych i z Europejskiego Funduszu Społecznego nie zastępowały publicznych wydatków państw członkowskich, zgodnie z art. 95 i motywem 87 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów (rozporządzenie (UE) nr 1303/2013) oraz stosownie do zasady dodatkowości; podkreśla, że programy takie jak gwarancja dla młodzieży nie mogą zastąpić własnych wysiłków państw członkowskich na rzecz walki z bezrobociem młodzieży oraz z myślą o trwałej integracji na rynku pracy;

20.  podkreśla, jak ważne jest wzmocnienie współpracy między wszystkimi zainteresowanymi stronami, w tym również na szczeblu regionalnym i lokalnym, takimi jak publiczne i w stosownych przypadkach prywatne służby zatrudnienia, instytucje zajmujące się kształceniem i szkoleniem, pracodawcy, organizacje młodzieżowe oraz organizacje pozarządowe pracujące z młodzieżą, w celu dotarcia do całej grupy NEET; zachęca do silniejszej integracji zainteresowanych stron w ramach podejścia opartego na partnerstwie, z myślą o planowaniu, wdrażaniu i ocenie gwarancji dla młodzieży; apeluje o zacieśnienie współpracy między instytucjami kształcenia a przedsiębiorcami w celu rozwiązania problemu niedopasowania kwalifikacji do potrzeb rynku pracy; ponownie daje wyraz poglądowi, że podejście partnerskie ma na celu lepsze dotarcie do populacji docelowej i zapewnienie ofert dobrej jakości;

21.  przypomina, że zdaniem Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), aby gwarancja dla młodzieży była skuteczna, należy przeznaczać rocznie ok. 45 mld EUR dla UE-28; uważa, że środki te należy postrzegać jako inwestycję, ponieważ doprowadzą one do znacznego obniżenia kosztów związanych z zatrudnianiem ludzi młodych – o ile gwarancja ta będzie skuteczna;

22.  apeluje do Komisji o przedstawienie wyszczególnienia krajowych wkładów w Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, jakie każde państwo członkowskie musi wnieść, aby skutecznie wdrożyć gwarancję dla młodzieży, z uwzględnieniem szacunków MOP;

23.  zwraca uwagę na opóźnienie we wdrażaniu Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, spowodowane późnym wyznaczeniem odpowiednich organów zarządzających, i uważa, że jest to wada podstawy prawnej, która zniweczyła początkowe starania o szybkie wdrożenie w drodze finansowania poprzez koncentrację wydatków na wstępie;

24.  uważa, że konieczne jest ułatwienie różnorodności i dostępności finansowania oraz skupienie się na skutecznym wydatkowaniu środków, przy jednoczesnym wdrażaniu dalszych reform politycznych i reform odpowiednich służb;

25.  podkreśla potrzebę dostosowania działań do potrzeb wynikających z lokalnych uwarunkowań w celu wzmocnienia ich oddziaływania, np. poprzez ściślejsze zaangażowanie przedstawicieli lokalnych pracodawców, lokalnych dostawców usług szkoleniowych i władz lokalnych; apeluje o dywersyfikację kanałów finansowania na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym, aby skuteczniej docierać do wszystkich młodych ludzi z kategorii NEET;

26.  przypomina, że w ramach obecnych WRF inicjatywa YEI powinna być finansowana z nowych środków finansowych, a nie w drodze przesunięć już dostępnych środków budżetowych; oczekuje ambitnych zobowiązań politycznych w kontekście kolejnych WRF;

27.  jest zdania, że aby gwarancja dla młodzieży funkcjonowała właściwie, skutecznie funkcjonować muszą też publiczne służby zatrudnienia na poziomie lokalnym;

28.  stanowczo wzywa do rozwijania w państwach członkowskich specjalistycznej wiedzy i potencjału w publicznych służbach zatrudnienia, tak aby wspierać osoby, które nie mogą znaleźć pracy w ciągu czterech miesięcy od uzyskania statusu bezrobotnego lub od zakończenia formalnego kształcenia; zachęca do większego zaangażowania ze strony przedsiębiorstw oraz stowarzyszeń branżowych w odniesieniu do wdrażania tego programu;

29.  ubolewa nad faktem, że większość młodzieży NEET w UE nie ma dostępu do żadnego programu gwarancji dla młodzieży, między innymi ze względu na to, że na ogół osoby te nie są zarejestrowane w publicznych służbach zatrudnienia; zwraca się do Rady, aby rozważyła kontynuowanie wymiany uczących się osób w ramach istniejącej sieci publicznych służb zatrudnienia w dążeniu do opracowania strategii opartych na najlepszych praktykach, mających na celu dotarcie do młodzieży NEET i jej wspieranie;

30.  z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne ETO nr 5/2017 oraz wzywa Komisję i państwa członkowskie do pełnego wdrożenia wynikających zeń zaleceń, aby zwiększyć zasięg programów gwarancji dla młodzieży i poprawić ich skuteczność;

31.  podkreśla, że należy wspierać rozwój punktów kompleksowej obsługi, aby spotęgować pozytywne skutki gwarancji dla młodzieży dzięki zagwarantowaniu dostępności wszystkich usług i poradnictwa dla ludzi młodych w jednym miejscu;

32.  zwraca uwagę, że brak widoczności poszczególnych programów gwarancji dla młodzieży może utrudniać dotarcie do wszystkich młodych ludzi; zaleca zwiększenie możliwości finansowania lokalnych kampanii organizowanych we współpracy ze wszystkimi partnerami na szczeblu lokalnym, w tym z organizacjami młodzieżowymi, a także wspieranie rozwoju platform dla młodych ludzi służących zarejestrowaniu się w programie; zaleca, aby informacje na temat gwarancji dla młodzieży były dostępne i zrozumiałe dla wszystkich;

33.  zaleca państwom członkowskim dopilnowanie, aby ich oferty były dobrej jakości; podkreśla dla przykładu, że przedstawiane propozycje powinny m.in. odpowiadać profilom uczestników oraz popytowi na rynku pracy, tak aby umożliwić im zrównoważoną i możliwie trwałą integrację na rynku pracy;

34.  zauważa z ubolewaniem, że większość państw członkowskich nie ustanowiła definicji oferty pracy „dobrej jakości”; apeluje, by państwa członkowskie oraz Komisja – w ramach unijnego Komitetu ds. Zatrudnienia (EMCO) – korzystały z istniejących sieci z myślą o podjęciu działań i opracowaniu wspólnych uzgodnionych cech tego pojęcia przy uwzględnieniu europejskich ram jakości staży, wspólnego oświadczenia europejskich partnerów społecznych dotyczącego wspólnej wizji koncepcji przygotowania zawodowego oraz orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie niepewnych form zatrudnienia; wzywa też państwa członkowskie i Komisję do zadbania o to, by wspomniane cechy opierały się na ofercie odpowiadającej poziomowi kwalifikacji i profilowi uczestników programu oraz potrzebom rynku pracy, dając szansę na podjęcie pracy pozwalającej na utrzymanie się oraz uzyskanie ochrony socjalnej i perspektyw rozwojowych, co doprowadzi do zrównoważonej i dopasowanej integracji na rynku pracy; z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Europejskiego Trybunału Obrachunkowego zawarte w sprawozdaniu specjalnym nr 5/2017, w którym mowa o zwróceniu większej uwagi na poprawę jakości ofert;

35.  apeluje do Komisji o zaproponowanie, we współpracy z Komitetem ds. Zatrudnienia, norm dotyczących kryteriów jakościowych odnoszących się do przyszłych ofert składanych w ramach gwarancji dla młodzieży; wskazuje na potrzebę określenia ram jakościowych obejmujących standardy jakości dla takich ofert;

36.  zauważa, że osiągnięcie celu, jakim jest zapewnienie dobrej oferty i ciągłego zatrudnienia wszystkim młodym ludziom w wieku do 24 lat, wymaga znacznie większych zasobów ludzkich, technicznych i finansowych; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w kilku państwach członkowskich podniesiono do 30 lat maksymalny wiek młodych ludzi kwalifikujących się do otrzymania wsparcia w ramach gwarancji dla młodzieży;

37.  opowiada się za tym, aby młodzi ludzie objęci programem gwarancji dla młodzieży w dalszym ciągu odprowadzali składki na rzecz systemów zabezpieczenia społecznego i pracowniczego w swoim państwie członkowskim oraz mieli dostęp do tych systemów, a tym samym wzmacniali wspólne poczucie odpowiedzialności wszystkich zaangażowanych stron, a przede wszystkim ludzi młodych i pracodawców;

38.  podkreśla, że środki w ramach gwarancji dla młodzieży są prawdopodobnie skuteczniejsze i bardziej opłacalne wtedy, gdy wspiera się młodych ludzi we wchodzeniu na rynek pracy z myślą o zapewnieniu im możliwości trwałego zatrudnienia i wzrostu wynagrodzeń;

39.  podkreśla, że młodzież NEET jest heterogeniczną i zróżnicowaną grupą oraz że programy są skuteczniejsze i bardziej opłacalne, jeśli są ukierunkowane na określone wyzwania; w związku z tym podkreśla potrzebę opracowania kompleksowych strategii z wyraźnymi celami i z myślą o dotarciu do wszystkich kategorii młodzieży NEET; podkreśla potrzebę przedstawienia zindywidualizowanych rozwiązań dzięki uwzględnieniu kontekstu lokalnego i regionalnego, np. poprzez ściślejsze zaangażowanie przedstawicieli lokalnych pracodawców, lokalnych dostawców usług szkoleniowych i władz lokalnych; apeluje do państw członkowskich o planowanie indywidualnej ścieżki każdego kandydata przy jednoczesnym zapewnieniu krajowym publicznym służbom zatrudnienia elastyczności potrzebnej im do dostosowania modeli profilowania;

40.  apeluje do państw członkowskich o opracowanie odpowiednich strategii działań popularyzatorskich oraz o intensyfikację wysiłków mających na celu zidentyfikowanie wszystkich osób zaliczających się do kategorii NEET, zwłaszcza osób nieaktywnych, które nie są objęte istniejącymi systemami, w celu zarejestrowania tych osób i monitorowania sytuacji młodych ludzi kończących uczestnictwo w programie gwarancji dla młodzieży w określonych odstępach czasowych (po 6, 12 i 18 miesiącach) z myślą o promowaniu trwałej integracji młodzieży NEET na rynku pracy; podkreśla potrzebę znalezienia indywidualnych rozwiązań dla zróżnicowanej grupy młodych ludzi, jak i potrzebę uznania za główną grupę docelową niezarejestrowanych osób zaliczających się do kategorii NEET; apeluje do państw członkowskich o zadbanie o to, by dostępne środki z EFS nie zastępowały wydatków publicznych, a także zauważa, iż wystarczająco wysoki wzrost gospodarczy jest podstawowym warunkiem udanej integracji młodzieży NEET na rynku pracy;

41.  wzywa państwa członkowskie i Komisję do oceny braków oraz do przeprowadzenia badania rynku przed wprowadzeniem systemów przewidzianych w ramach gwarancji dla młodzieży, co pozwoli uniknąć prowadzenia niepotrzebnych szkoleń lub czasowego wykorzystywania praktykantów bez jakiejkolwiek możliwości przyszłego zatrudnienia;

42.  zachęca Komisję i Radę, by rozważyły wprowadzenie proaktywnych inicjatyw przejściowych, takich jak ukierunkowanie zawodowe, poradnictwo zawodowe i informacje o rynku pracy, a także służb wspierających w szkołach i biur karier na uniwersytetach, tak aby ułatwić młodym ludziom podjęcie pracy dzięki wyposażeniu ich w umiejętności konieczne do podjęcia pracy i zarządzania przebiegiem własnej kariery zawodowej;

43.  zwraca uwagę, że brak widoczności poszczególnych programów gwarancji dla młodzieży może utrudniać dotarcie do wszystkich młodych ludzi; zaleca podjęcie działań w celu zwiększenia możliwości finansowania lokalnych kampanii organizowanych we współpracy ze wszystkimi właściwymi partnerami na szczeblu lokalnym, w tym z organizacjami młodzieżowymi, a także w celu wspierania rozwoju platform, za pomocą których młodzi ludzi zgłaszają się do programów; zaleca, aby informacje na temat gwarancji dla młodzieży były dostępne i zrozumiałe dla wszystkich;

44.  zauważa, że niedopasowanie dostępnych umiejętności do potrzeb rynku pracy wciąż stanowi wyzwanie; zwraca się do Komisji z wnioskiem o promowanie, w ramach unijnego Komitetu ds. Zatrudnienia, wymiany najlepszych praktyk między państwami członkowskimi i zainteresowanymi podmiotami funkcjonującymi w tych państwach, aby możliwe było rozwiązanie tego problemu;

45.  jest zdania, że problem niedopasowania kwalifikacji do potrzeb rynku pracy można rozwiązać dzięki dokładniejszemu określeniu kompetencji poszczególnych osób oraz poprzez wyeliminowanie braków w krajowych systemach szkoleniowych; podkreśla, że większa mobilność młodych ludzi może podnieść poziom ich kwalifikacji, a w połączeniu z uznawaniem już zdobytych kwalifikacji – przyczynić się do rozwiązania występującego obecnie problemu geograficznego niedopasowania kwalifikacji do potrzeb rynku pracy; w związku z tym zachęca państwa członkowskie do częstszego korzystania z portalu EURES;

46.  podkreśla, że umiejętności z zakresu ICT mogłyby w dużym stopniu przyczyniać się do tworzenia trwałych miejsc pracy, i w związku z tym wzywa państwa członkowskie do włączenia do planów wdrożenia gwarancji dla młodzieży skutecznych działań na rzecz doskonalenia umiejętności z zakresu ICT oraz umiejętności cyfrowych;

47.  zauważa, że potrzebne jest bardziej zróżnicowane i zindywidualizowane podejście do świadczenia usług na rzecz poszczególnych grup wśród młodzieży w celu unikania postaw wybiórczych i dyskryminujących oraz selektywnego dobierania; apeluje o docieranie w sposób bardziej zdecydowany i ukierunkowany oraz bez barier do młodzieży borykającej się z wielorakimi przeszkodami i do osób najbardziej oddalonych od rynku pracy; w związku z tym podkreśla znaczenie, jakie ma skuteczna koordynacja gwarancji dla młodzieży z innymi strategiami politycznymi, takimi jak polityka antydyskryminacyjna, oraz rozszerzenie zakresu działań proponowanych w ofertach, których podstawą jest gwarancja dla młodzieży;

48.  uważa, że kwestię bezrobocia wśród młodzieży od początku należy traktować priorytetowo w przyszłych programach operacyjnych europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych;

Wdrażanie i monitorowanie

49.  zauważa, że wdrażanie gwarancji dla młodzieży jest monitorowane przy pomocy europejskiego semestru, analiz Komitetu ds. Zatrudnienia i wyspecjalizowanej ramy wskaźników opracowanej przez Komitet ds. Zatrudnienia wspólnie z Komisją; apeluje do Rady o wspieranie państw członkowskich w poprawie jakości danych sprawozdawczych;

50.  zwraca uwagę, że brak informacji na temat potencjalnych kosztów wdrożenia programu w danym państwie członkowskim może prowadzić do przeznaczania niewystarczających środków finansowych na wdrażanie tego programu i osiąganie jego celów; apeluje do państw członkowskich o sporządzenie przeglądu kosztów wdrożenia gwarancji dla młodzieży zgodnie z zaleceniem zawartym w specjalnym sprawozdaniu ETO nr 5/2017;

51.  podkreśla, że przydzielanie niezbędnych zasobów i ocena łącznego finansowania to czynności ważne z punktu widzenia udanego wdrożenia programów gwarancji dla młodzieży, zwłaszcza że na ocenę łącznego finansowania mogą wpływać trudności z rozróżnieniem różnych rodzajów działań ukierunkowanych na młodzież na szczeblu krajowym;

52.  apeluje do Komisji o udostępnienie dokładniejszych informacji na temat opłacalności gwarancji dla młodzieży oraz na temat tego, jak proces wdrażania programu jest monitorowany w państwach członkowskich, a także o przedstawianie kompleksowych sprawozdań rocznych na ten temat;

53.  podkreśla, że potrzebne są skuteczne mechanizmy omawiania i rozwiązywania trudności napotykanych podczas wdrażania gwarancji dla młodzieży; podkreśla potrzebę zdecydowanego, ale realistycznego oraz dającego się zrealizować politycznego i finansowego zobowiązania ze strony państw członkowskich, aby w pełni wdrożyć gwarancję dla młodzieży, w tym również poprzez zadbanie o mechanizmy wczesnego reagowania, wysoką jakość miejsc pracy, oferty w zakresie dalszej edukacji i szkoleń, jasne kryteria kwalifikowalności oraz budowanie partnerstwa z zainteresowanymi podmiotami; podkreśla, że należy tego dokonać za pomocą skutecznych działań popularyzatorskich, wzmocnienia – w razie potrzeby – zdolności administracyjnych, uwzględnienia uwarunkowań lokalnych, ułatwiania podnoszenia kwalifikacji oraz ustanowienia odpowiednich struktur na potrzeby monitorowania i oceny podczas wdrażania wspomnianych środków oraz po zakończeniu ich wdrażania;

54.  apeluje o skuteczny wielostronny nadzór nad przestrzeganiem zalecenia Rady w sprawie ustanowienia gwarancji dla młodzieży w ramach europejskiego semestru oraz o uwzględnienie – w stosownych przypadkach – zaleceń dla poszczególnych krajów;

55.  ponownie podkreśla swoje zobowiązanie do ścisłego monitorowania wszystkich działań państw członkowskich zmierzających do urzeczywistnienia gwarancji dla młodzieży oraz zwraca się do organizacji młodzieżowych o regularne przekazywanie Parlamentowi wyników ich analiz dotyczących działań podejmowanych przez państwa członkowskie; apeluje do państw członkowskich i Komisji o zaangażowanie zainteresowanych podmiotów młodzieżowych w kształtowanie polityki; przypomina, że włączenie organizacji młodzieżowych w komunikowanie, wdrażanie i ocenę gwarancji dla młodzieży jest kluczowe dla jej powodzenia;

56.  zauważa pewne opóźnienia w realizacji Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w państwach członkowskich, głównie ze względów proceduralnych i przyczyn strukturalnych; wyraża zaniepokojenie poziomem absorpcji w państwach członkowskich prefinansowania przeznaczonego na wdrażanie Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych; apeluje wobec tego o pilne podjęcie działań przez właściwe organy państw członkowskich, aby w pełni i w sposób terminowy wykorzystać zasoby dostępne na przeciwdziałanie zjawisku bezrobocia wśród ludzi młodych; jest zdania, że państwa członkowskie muszą podjąć – w ramach budżetów krajowych – dodatkowe zobowiązania finansowe w celu stawieniu czoła tym wyzwaniom strukturalnym;

57.  z zadowoleniem przyjmuje współpracę Komisji z państwami członkowskimi przy wskazywaniu i rozpowszechnianiu przykładów dobrych praktyk w zakresie monitorowania i sprawozdawczości na podstawie systemów obowiązujących w państwach członkowskich; przypomina Komisji, że porównywalność danych nadal ma w tym względzie kluczowe znaczenie;

58.  zaleca Komisji kontynuację określania i rozpowszechniania dobrych praktyk w zakresie monitorowania i sprawozdawczości, tak aby rezultaty państw członkowskich mogły być zgłaszane w sposób spójny i wiarygodny oraz poddawane harmonijnej ocenie również pod względem jakościowym; zaleca w szczególności regularną dostępność dobrej jakości danych umożliwiających państwom członkowskim prowadzenie bardziej konkretnej i skutecznej polityki na rzecz młodzieży, w tym poprzez monitorowanie uczestników, którzy opuszczają system gwarancji dla młodzieży, tak aby zminimalizować liczbę przypadków opuszczania programów i niekorzystania z nich;

59.  wzywa Komisję do wzmocnienia sposobu realizacji przez państwa członkowskie programów zatwierdzonych w ramach gwarancji dla młodzieży oraz do wprowadzenia przejrzystego i kompleksowego systemu monitorowania w oparciu o otwarte dane, obejmującego kwestię opłacalności, reformy strukturalne oraz działania spersonalizowane;

60.  proponuje przeprowadzanie w każdym z państw członkowskich analizy ex ante, aby ustalić konkretne cele, cele szczegółowe i horyzont czasowy związany z oczekiwanymi rezultatami programów gwarancji dla młodzieży; sugeruje też unikanie sytuacji podwójnego finansowania;

61.  zachęca do wymiany najlepszych praktyk poprzez Komitet ds. Zatrudnienia oraz program wzajemnego uczenia się w ramach europejskiej strategii zatrudnienia; w związku z tym zwraca uwagę na znaczenie wzajemnego uczenia się mającego na celu aktywizację grup szczególnie wrażliwych;

62.  wyraża zaniepokojenie faktem, że dane dotyczące beneficjentów, wyników i rezultatów Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych są skąpe i często sprzeczne; apeluje do Komisji i państw członkowskich o podjęcie niezbędnych działań w celu ustanowienia bardziej nowoczesnych systemów monitorowania pozostałych środków finansowych Inicjatywy, które pociągałyby za sobą mniejsze obciążenia administracyjne;

63.  apeluje o skupienie się na rezultatach uzyskanych dzięki Inicjatywie na rzecz zatrudnienia ludzi młodych poprzez określenie konkretnych wskaźników w postaci reform przeprowadzonych w państwach członkowskich, wiedzy i umiejętności zdobytych dzięki programowi oraz liczby zaoferowanych stałych ofert pracy; sugeruje ponadto, by doświadczenie wybranego mentora w określonym zawodzie było dopasowane do umiejętności, jakich potrzebują odpowiednie osoby ubiegające się o pracę;

64.  apeluje do państw członkowskich o usprawnienie systemów monitorowania i sprawozdawczości, aby cele gwarancji dla młodzieży uczynić bardziej wymiernymi, ułatwić opracowywanie strategii aktywizacji ludzi młodych, które są w większym stopniu sprawdzone empirycznie, oraz w szczególności poprawić zdolności w zakresie obserwacji wyników osiąganych przez osoby kończące uczestnictwo w gwarancji dla młodzieży w celu maksymalnego ograniczenia liczby przypadków nieznanego zakończenia udziału oraz z myślą o posiadaniu danych na temat aktualnej sytuacji byłych uczestników programu; apeluje do Komisji o zrewidowanie wytycznych dotyczących gromadzenia danych, a do państw członkowskich – o dokonanie przeglądu poziomów bazowych i celów, aby zminimalizować ryzyko zawyżania wyników;

65.  odnotowuje, że dla niektórych państw członkowskich gwarancja dla młodzieży stała się motorem polityki reform oraz lepszej koordynacji w dziedzinie zatrudnienia i kształcenia; podkreśla, jak ważne jest ustalanie realistycznych i wymiernych celów, kiedy promuje się strategie i ramy takie jak gwarancja dla młodzieży, określenie najważniejszych wyzwań i odpowiednich działań, jakie należy podjąć, aby im sprostać, a także dokonanie oceny tych wyzwań pod kątem poprawy zdolności do zatrudnienia; zauważa, że w niektórych okolicznościach trudno jest dokładnie określić i ocenić dotychczasowy wkład gwarancji dla młodzieży oraz że wiarygodne dane statystyczne powinny pomóc państwom członkowskim w opracowywaniu bardziej realistycznych i skuteczniejszych strategii na rzecz młodzieży bez rozbudzania nadmiernych oczekiwań;

66.  uznaje znaczące wysiłki podejmowane przez wiele państw członkowskich w celu wdrożenia gwarancji dla młodzieży; zauważa jednak, że większość reform nie została jeszcze w pełni wdrożona, zwłaszcza w zakresie nawiązywania współpracy z partnerami społecznymi i młodymi ludźmi na etapie opracowywania, wdrażania i oceny środków podejmowanych w ramach gwarancji dla młodzieży oraz wspierania osób borykających się z wieloma przeszkodami; stwierdza, że w długiej perspektywie osiągnięcie celów gwarancji dla młodzieży wymaga znaczących wysiłków i zasobów finansowych;

67.  stwierdza, że wielokrotne korzystanie z gwarancji dla młodzieży nie może stanowić przeszkody dla idei aktywizacji na rynku pracy i celu polegającego na przejściu do stałego zatrudnienia; apeluje do Rady o skorzystanie z okazji, jaką jest przegląd wieloletnich ram finansowych, aby przeznaczyć odpowiednie zasoby na program gwarancji dla młodzieży; apeluje do państw członkowskich o zadbanie o to, aby młodzi ludzie, w tym również osoby do 30. roku życia, otrzymywali oferty dobrej jakości, dostosowane do ich indywidualnego profilu, poziomu kwalifikacji i zapotrzebowania na rynku pracy, by powstawały stałe miejsca pracy i by zapobiegać wielokrotnemu korzystaniu z gwarancji dla młodzieży;

68.  uważa, że aby ocenić skuteczność programów, konieczne jest dokonanie oceny wszystkich aspektów, w tym stosunku wartości do ceny tych programów; odnotowuje wcześniejsze szacunki przekazane przez Międzynarodową Organizację Pracy i Eurofound oraz zwraca się do Komisji o potwierdzenie lub aktualizację tych prognoz;

69.  opowiada się za dokonaniem w każdym państwie członkowskim oceny skuteczności gwarancji dla młodzieży, aby zapobiec sytuacjom wyzysku młodzieży przez niektóre przedsiębiorstwa, które za pośrednictwem pseudomechanizmów szkoleniowych wykorzystują siłę roboczą finansowaną przez sektor publiczny; w tym celu proponuje monitorowanie perspektyw zatrudnienia młodzieży objętej programem po jego zakończeniu oraz utworzenie mechanizmów, w ramach których od pracodawców zaangażowanych w program, czy to w sektorze publicznym, czy też prywatnym, będzie się wymagać zamiany minimalnego odsetka umów o staż na umowy o pracę jako warunek dalszego uczestnictwa w programie;

70.  zauważa, że Komisja ma dokonać oceny inicjatywy YEI do końca 2017 r., a także oczekuje sprawnego wprowadzenia niezbędnych zmian, aby zagwarantować udane wdrażanie; podkreśla znaczenie ciągłej oceny skuteczności tej inicjatywy przez odpowiednie zainteresowane strony, w tym organizacje młodzieżowe;

71.  podkreśla potrzebę wprowadzenia systemu wskaźników i środków służących ocenie i monitorowaniu skuteczności zarówno publicznych systemów zatrudnienia, jak i gwarancji dla młodzieży, ponieważ nawet jeśli przewidziano taki system od samego początku, nadal istnieje wiele niedociągnięć;

72.  domaga się, by uczestnicy programu byli należycie informowani o procedurach, których należy przestrzegać w przypadku zgłoszenia nadużycia instrumentu, a także by podjęto odpowiednie środki w celu zagwarantowania im niezbędnej ochrony zgodnie z planem;

73.  apeluje o efektywną i przejrzystą kontrolę, sprawozdawczość i monitorowanie wydawania przydzielonych funduszy na szczeblu europejskim i krajowym w celu zapobiegania nadużyciom i marnotrawstwu zasobów;

Usprawnienia, jakie należy wprowadzić

74.  podkreśla konieczność zagwarantowania długoterminowego zobowiązania poprzez ambitne programowanie i stabilne finansowanie zarówno z budżetu UE, jak i budżetów krajowych, aby umożliwić pełny dostęp wszystkim młodym ludziom w UE, którzy nie kształcą się, nie pracują ani nie szkolą się;

75.  przypomina o znaczeniu współpracy między wszystkimi szczeblami sprawowania rządów (UE, państwa członkowskie i podmioty lokalne) oraz udzielanej przez Komisję pomocy technicznej z myślą o skutecznym wdrażaniu gwarancji dla młodzieży;

76.  podkreśla potrzebę tworzenia i rozwijania wysokiej jakości poradnictwa zawodowego przez całe życie przy aktywnym zaangażowaniu rodzin, aby pomagać młodym ludziom w dokonywaniu lepszych wyborów dotyczących ich edukacji i kariery zawodowej;

77.  zauważa, że w komunikacie z października 2016 r. Komisja wyciąga wnioski o konieczności zwiększenia skuteczności Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych; uważa, że cel ten należy osiągnąć przez zapewnienie trwałej integracji młodzieży NEET na rynku pracy oraz przez wyznaczenie celów odzwierciedlających zróżnicowany skład grupy młodzieży NEET, przewidujących określone przemyślane działania kierowane do każdej podgrupy docelowej; zauważa, że korzystanie dodatkowo z innych programów EFS w celu zagwarantowania trwałej integracji młodzieży NEET mogłoby poprawić skuteczność;

78.  wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby sprostały oczekiwaniom poprzez ustalenie realistycznych i możliwych do osiągnięcia celów i założeń, aby dokonały oceny różnic, przeanalizowały rynek przed rozpoczęciem realizacji programów, aby usprawniły systemy nadzoru i zgłaszania oraz aby poprawiły jakość danych, tak by wyniki mogły być mierzone w sposób skuteczny;

79.  apeluje do Komisji i państw członkowskich o zapewnienie dostępności wystarczającego finansowania w celu zagwarantowania udanej integracji wszystkich młodych pracowników, którzy są bezrobotni lub nie mają dostępu do odpowiedniej oferty szkolenia lub kształcenia; podkreśla, że w celu zapewnienia trwałych wyników gwarancja dla młodzieży powinna opierać się na dostępnych dowodach i doświadczeniach oraz być kontynuowana w długim terminie; zaznacza, że wymaga to zwiększenia funduszy publicznych dostępnych na cele aktywnej polityki rynku pracy na szczeblu UE i państw członkowskich;

80.  wzywa państwa członkowskie, aby przeprowadziły odpowiednią analizę kosztów krajowych programów gwarancji dla młodzieży, reagowały na oczekiwania poprzez wyznaczanie realistycznych i osiągalnych celów, uruchomiły dodatkowe zasoby z budżetów krajowych oraz zwiększyły finansowanie publicznych służb zatrudnienia w celu umożliwienia im wykonywania dodatkowych obowiązków związanych z wdrażaniem inicjatywy YEI;

81.  wzywa państwa członkowskie do udostępniania danych dotyczących działań następczych, aby możliwa była ocena długoterminowej zrównoważoności wyników pod względem jakościowym i ilościowym oraz aby ułatwić opracowanie polityki młodzieżowej w większym stopniu sprawdzonej empirycznie; apeluje o większą przejrzystość i spójność w gromadzeniu danych, co obejmuje również gromadzenie danych segregowanych według kryterium płci, we wszystkich państwach członkowskich; odnotowuje, że trwałość pozytywnych przypadków opuszczenia systemu gwarancji dla młodzieży ulega postępującemu pogorszeniu(9);

82.  apeluje do Komisji o dokonanie szczegółowej analizy skutków stosowania środków wdrażanych w państwach członkowskich, wyodrębnienie najskuteczniejszych rozwiązań oraz o przedstawienie na tej podstawie zaleceń dla państw członkowskich, dotyczących sposobów uzyskiwania lepszych rezultatów o wyższym stopniu skuteczności;

o
o   o

83.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu.

(1) Dz.U. C 120 z 26.4.2013, s. 1.
(2) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 470.
(3) Dz.U. L 126 z 21.5.2015, s. 1.
(4) Mając na uwadze, że inne działania obejmują inicjatywę „Mobilna młodzież”, zapoczątkowaną we wrześniu 2010 r., inicjatywę „Szanse dla młodzieży”, zapoczątkowaną w grudniu 2011 r., oraz zespoły zadaniowe do spraw zatrudnienia ludzi młodych, wprowadzone w styczniu 2012 r.;
(5) Stan na marzec 2017 r.: http://ec.europa.eu/eurostat/documents/2995521/8002525/3-02052017-AP-EN.pdf/94b69232-83a9-4011-8c85-1d4311215619
(6) Włączenie społeczne ludzi młodych (Eurofound 2015).
(7) Młodzież NEET – młodzież bez pracy, nauki czy szkolenia: charakterystyka, koszty i rozwiązania polityczne w Europie (Eurofound 2012).
(8) Biała księga w sprawie przyszłości Europy, s. 13.
(9) Sprawozdanie specjalne ETO nr 5/2017, ust. 164.


Przestępstwa i kary w dziedzinie nielegalnego handlu narkotykami ***II
PDF 392kWORD 49k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2017 r. w sprawie stanowiska Rady przyjętego w pierwszym czytaniu w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję ramową Rady 2004/757/WSiSW w celu włączenia nowych substancji psychoaktywnych do definicji narkotyku i uchylającej decyzję Rady 2005/387/WSiSW (10537/1/2017 – C8-0325/2017 – 2013/0304(COD))
P8_TA(2017)0391A8-0317/2017

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając stanowisko Rady w pierwszym czytaniu (10537/1/2017 – C8‑0325/2017),

–  uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Izbę Gmin oraz Izbę Lordów, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 21 stycznia 2014 r.(1),

–  uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu(2) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0618),

–  uwzględniając art. 294 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na mocy art. 69f ust. 4 Regulaminu,

–  uwzględniając art. 67a Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8–0317/2017),

1.  zatwierdza stanowisko Rady przyjęte w pierwszym czytaniu;

2.  stwierdza, że akt zostaje przyjęty zgodnie ze stanowiskiem Rady;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady aktu prawnego zgodnie z art. 297 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

4.  zobowiązuje swojego sekretarza generalnego do podpisania aktu prawnego po stwierdzeniu, że wszystkie procedury zostały prawidłowo zakończone, oraz do przygotowania, w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady, jego publikacji Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

(1) Dz.U. C 177 z 11.6.2014, s. 52.
(2) Teksty przyjęte w dniu 17.4.2014, P7_TA(2014)0454.


Produkty nawozowe z oznakowaniem CE ***I
PDF 1226kWORD 137k
Poprawki przyjete przez Parlament Europejski w dniu 24 października 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady określającego zasady udostępniania na rynku produktów nawozowych z oznakowaniem CE i zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i (WE) nr 1107/2009 (COM(2016)0157 – C8-0123/2016 – 2016/0084(COD))(1)
P8_TA(2017)0392A8-0270/2017

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Tytuł
Wniosek dotyczący ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY określającego zasady udostępniania na rynku produktów nawozowych z oznakowaniem CE i zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i (WE) nr 1107/2009
Wniosek dotyczący ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY określającego zasady udostępniania na rynku produktów z oznakowaniem CE przeznaczonych do odżywiania roślin i zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i (WE) nr 1107/2009
(Niniejsza poprawka zmieniająca termin „produkty nawozowe” na „produkty przeznaczone do odżywiania roślin” ma zastosowanie do całego tekstu. Jeżeli współustawodawcy osiągną porozumienie co do tej poprawki, odpowiednie zmiany będą miały zastosowanie do całego tekstu, w tym do jego części objętych poniższymi poprawkami).
Poprawka 2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 1
(1)  Warunki udostępniania nawozów na rynku wewnętrznym zostały częściowo zharmonizowane rozporządzeniem (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady15, które obejmuje prawie wyłącznie nawozy z materiałów wydobytych z ziemi lub nawozy z wytworzonych chemicznie materiałów nieorganicznych. Ponadto w nawożeniu należy stosować materiały pochodzące z recyklingu lub materiały organiczne. Aby zachęcić do dalszego wykorzystywania takich materiałów, należy ustanowić zharmonizowane warunki udostępniania nawozów z materiałów pochodzących z recyklingu lub materiałów organicznych na całym rynku wewnętrznym. Należy zatem rozszerzyć zakres harmonizacji, aby objąć nią materiały pochodzące z recyklingu i materiały organiczne.
(1)  Warunki udostępniania nawozów na rynku wewnętrznym zostały częściowo zharmonizowane rozporządzeniem (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady15, które obejmuje prawie wyłącznie nawozy z materiałów wydobytych z ziemi lub nawozy z wytworzonych chemicznie materiałów mineralnych. Ponadto w nawożeniu należy stosować materiały pochodzące z recyklingu lub materiały organiczne. Aby zachęcić do dalszego wykorzystywania takich materiałów, należy ustanowić zharmonizowane warunki udostępniania nawozów z materiałów pochodzących z recyklingu lub materiałów organicznych na całym rynku wewnętrznym. Propagowanie stosowania na szerszą skalę składników pokarmowych pochodzących z recyklingu pomogłoby w dalszym rozwoju gospodarki o obiegu zamkniętym i umożliwiłoby bardziej zasobooszczędne ogólne stosowanie składników pokarmowych, a jednocześnie zmniejszyłoby uzależnienie UE od składników pokarmowych z państw trzecich. Należy zatem rozszerzyć zakres harmonizacji, aby objąć nią materiały pochodzące z recyklingu i materiały organiczne.
_________________
_________________
15 Rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów (Dz.U. L 304 z 21.11.2003, s. 1).
15 Rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów (Dz.U. L 304 z 21.11.2003, s. 1).
(Niniejsza poprawka obejmuje również horyzontalną poprawkę techniczną dotyczącą zmiany wyrazu „nieorganiczny” na „mineralny”; jej przyjęcie będzie wiązało się z koniecznością wprowadzenia zmian w całym dokumencie i w konsekwencji w przyjętych poprawkach).
Poprawka 3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 2 a (nowy)
(2a)  Składniki pokarmowe w żywności pochodzą z gleby; zdrowa i bogata w składniki pokarmowe gleba przekłada się na zdrowe i bogate w składniki pokarmowe rośliny i produkty żywnościowe. Rolnicy potrzebują dostępu do szerokiej gamy nawozów, organicznych i syntetycznych, aby zwiększyć wydajność gleby. Jeśli w glebie nie ma składników pokarmowych lub jest ich niewiele, będzie ich brakować roślinom, które mogą przestać rosnąć albo mogą nie mieć wartości odżywczej jako produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi.
Poprawka 4
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 5 a (nowy)
(5a)   Aby zapewnić skuteczne stosowanie obornika zwierzęcego i kompostu produkowanego w gospodarstwach, rolnicy powinni wykorzystywać te produkty, które są zgodne z duchem „odpowiedzialnego rolnictwa”, preferując lokalne kanały dystrybucji, dobrą praktykę rolną i środowiskową, zgodnie z unijnymi przepisami w dziedzinie środowiska, takimi jak dyrektywa azotanowa lub ramowa dyrektywa wodna. Należy zachęcać do preferencyjnego stosowania nawozów wytworzonych na miejscu i w sąsiednich przedsiębiorstwach rolnych.
Poprawka 5
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6 a (nowy)
(6a)  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE może spełniać więcej niż jedną z funkcji opisanych w niniejszym rozporządzeniu w kategoriach funkcji produktów. W przypadku gdy deklaracja dotyczy tylko jednej z tych funkcji, powinno wystarczyć, że produkt będzie zgodny z wymogami dla tej kategorii funkcji produktów, w której opisano tę deklarowaną funkcję. Natomiast w przypadku gdy deklaracja dotyczy więcej niż jednej z tych funkcji, produkt nawozowy z oznakowaniem CE należy traktować jako połączenie co najmniej dwóch składowych produktów nawozowych i dla każdego składowego produktu nawozowego powinna być wymagana zgodność w odniesieniu do jego funkcji. W związku z powyższym powinna istnieć specjalna kategoria funkcji produktów obejmująca takie połączone produkty nawozowe.
Poprawka 6
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6 b (nowy)
(6b)  Producent wykorzystujący co najmniej jeden produkt nawozowy z oznakowaniem CE, który został już poddany ocenie zgodności – przez tegoż lub innego producenta – może zdecydować o skorzystaniu z tej oceny zgodności. Aby do minimum zmniejszyć obciążenia administracyjne, otrzymany w ten sposób produkt nawozowy z oznakowaniem CE również należy uznać za połączenie co najmniej dwóch składowych produktów nawozowych, a dodatkowe wymogi dotyczące zgodności odnoszące się do takiego połączenia należy ograniczyć do kwestii związanych z łączeniem.
Poprawka 7
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 8
(8)  Zanieczyszczenia w produktach nawozowych z oznakowaniem CE, na przykład kadm, mogą stanowić potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla środowiska, ponieważ kumulują się w środowisku i przenikają do łańcucha pokarmowego. Ilość zanieczyszczeń w takich produktach należy zatem ograniczyć. Ponadto należy zapobiegać występowaniu zanieczyszczeń (zwłaszcza polimerów, ale także metalu i szkła) w produktach nawozowych z oznakowaniem CE pochodzących z bioodpadów lub je ograniczać w miarę możliwości technicznych przez wykrywanie takich zanieczyszczeń w ramach selektywnej zbiórki bioodpadów przed przetworzeniem.
(8)  Jeśli produkty nawozowe z oznakowaniem CE nie są stosowane prawidłowo, obecne w nich zanieczyszczenia, na przykład kadm, mogą stanowić potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla środowiska, ponieważ kumulują się w środowisku i przenikają do łańcucha pokarmowego. Ilość zanieczyszczeń w takich produktach należy zatem ograniczyć. Ponadto należy zapobiegać występowaniu zanieczyszczeń (zwłaszcza polimerów, ale także metalu i szkła) w produktach nawozowych z oznakowaniem CE pochodzących z bioodpadów lub je ograniczać w miarę możliwości technicznych przez wykrywanie takich zanieczyszczeń w ramach selektywnej zbiórki bioodpadów przed przetworzeniem.
Poprawka 8
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 8 a (nowy)
(8a)  Państwa członkowskie, które już stosują na szczeblu krajowym bardziej rygorystyczne dopuszczalne wartości dla kadmu w nawozach, powinny mieć możliwość utrzymania tych dopuszczalnych wartości do czasu, aż pozostałe państwa Unii osiągną równie ambitny poziom.
Poprawka 9
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 8 b (nowy)
(8b)   Aby ułatwić zachowanie zgodności fosforowych produktów nawozowych z wymogami niniejszego rozporządzenia oraz pobudzić innowacje, konieczne jest zapewnienie wystarczających zachęt do rozwoju odpowiednich technologii, zwłaszcza technologii odkadmiania, oraz do gospodarowania odpadami niebezpiecznymi zawierającymi duże ilości kadmu, za pomocą środków finansowych dostępnych w ramach programu „Horyzont 2020”, programów LIFE, platformy wsparcia finansowego gospodarki o obiegu zamkniętym, za pośrednictwem Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) i w stosownych przypadkach innych instrumentów finansowych. Komisja powinna co roku składać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące tych zachęt oraz unijnych środków finansowych przeznaczonych na odkadmianie.
Poprawka 395
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 8 c (nowy)
(8c)  Z dniem [date of application of this Regulation] Komisja powinna ustanowić mechanizm dalszego ułatwiania dostępu do finansowania badań naukowych i innowacji w zakresie technologii odkadmiania i ich wdrożenia w ramach procesów produkcyjnych w Unii w odniesieniu do wszystkich rodzajów nawozów fosforanowych, a także innych możliwych sposobów usuwania kadmu – opłacalnych w skali przemysłowej, lecz również umożliwiających przetwarzanie powstałych w ten sposób odpadów.
Poprawka 10
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 9
(9)  Produkty spełniające wszystkie wymagania określone w niniejszym rozporządzeniu powinny być dopuszczone do swobodnego obrotu na rynku wewnętrznym. Jeżeli co najmniej jeden z materiałów składowych w produkcie nawozowym z oznakowaniem CE wchodzi w zakres rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/200918, ale osiąga punkt łańcucha produkcyjnego, po przekroczeniu którego nie stanowi już zagrożenia dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt („punkt końcowy łańcucha produkcyjnego”), dalsze podleganie produktu przepisom tego rozporządzenia stanowiłoby zbędne obciążenie administracyjne. Takie produkty nawozowe należy zatem wyłączyć z zakresu wymagań wspomnianego rozporządzenia. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1069/2009.
(9)  Produkty nawozowe z oznakowaniem CE spełniające wszystkie wymagania określone w niniejszym rozporządzeniu powinny być dopuszczone do swobodnego obrotu na rynku wewnętrznym. Jeżeli co najmniej jeden z materiałów składowych jest produktem pochodnym objętym zakresem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/200918, ale osiągnął punkt łańcucha produkcyjnego, po przekroczeniu którego nie stanowi już zagrożenia dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt („punkt końcowy łańcucha produkcyjnego”), dalsze podleganie produktu przepisom tego rozporządzenia stanowiłoby zbędne obciążenie administracyjne. Takie produkty nawozowe należy zatem wyłączyć z zakresu wymagań wspomnianego rozporządzenia. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1069/2009.
_________________
_________________
18 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1).
18 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1).
Poprawka 11
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 10
(10)  Punkt końcowy łańcucha produkcyjnego należy określić dla każdego odpowiedniego materiału składowego zawierającego produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego zgodnie z procedurami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009. Jeśli proces wytwarzania regulowany na mocy niniejszego rozporządzenia rozpoczyna się przed osiągnięciem punktu końcowego, wymagania dotyczące procesu zawarte zarówno w rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009 jak i w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć zastosowanie łącznie do produktu nawozowego z oznakowaniem CE, co oznacza stosowanie surowszego wymagania w przypadku, gdy oba rozporządzenia regulują ten sam parametr.
(10)  Dla każdej kategorii materiałów składowych, która obejmuje produkty pochodne w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, punkt końcowy łańcucha produkcyjnego należy określić dla każdego odpowiedniego materiału składowego zawierającego produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego zgodnie z procedurami ustanowionymi w tym rozporządzeniu. Aby wykorzystać rozwój techniczny, stworzyć więcej możliwości dla producentów i przedsiębiorstw oraz odblokować potencjał większego wykorzystania składników pokarmowych z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego takich jak obornik zwierzęcy, określenie metod przetwórczych i zasad odzysku produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do których ustalono punkt końcowy w łańcuchu produkcyjnym, powinno rozpocząć się bezzwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia. W przypadku produktów nawozowych zawierających przetworzony obornik zwierzęcy lub składających się z przetworzonego obornika zwierzęcego należy określić kryteria dotyczące całkowicie przetworzonego obornika zwierzęcego. W celu rozszerzenia lub uzupełnienia kategorii materiałów składowych o dodatkowe produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W przypadku gdy taki punkt końcowy zostanie osiągnięty, zanim produkt nawozowy z oznakowaniem CE zostanie wprowadzony do obrotu, ale po rozpoczęciu procesu produkcyjnego regulowanego na podstawie niniejszego rozporządzenia, wymagania dotyczące procesu zawarte zarówno w rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009 jak i w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć zastosowanie łącznie do produktów nawozowych z oznakowaniem CE, co oznacza stosowanie surowszego wymagania, w przypadku gdy oba rozporządzenia regulują ten sam parametr.
Poprawka 12
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 10 a (nowy)
(10a)   W przypadku produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego już powszechnie stosowanych w państwach członkowskich do produkcji nawozów punkt końcowy należy określić bez zbędnej zwłoki, a najpóźniej w terminie jednego roku od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 13
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 12
(12)  Jeżeli co najmniej jeden z materiałów składowych w produkcie nawozowym z oznakowaniem CE wchodzi w zakres rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i nie osiągnął punktu końcowego łańcucha produkcyjnego, regulacja oznakowania CE takiego produktu na mocy niniejszego rozporządzenia wprowadzałaby w błąd, ponieważ udostępnianie takiego produktu na rynku podlega wymaganiom rozporządzenia (WE) nr 1069/2009. Takie produkty należy zatem wyłączyć z zakresu niniejszego rozporządzenia.
(12)  Udostępnianie na rynku produktu ubocznego pochodzenia zwierzęcego lub produktu pochodnego, dla którego nie zdefiniowano punktu końcowego w łańcuchu produkcyjnym lub dla którego w momencie udostępniania na rynku zdefiniowany punkt końcowy nie został osiągnięty, podlega wymaganiom rozporządzenia (WE) nr 1069/2009. W związku z tym opatrzenie takiego produktu oznakowaniem CE na mocy niniejszego rozporządzenia wprowadzałoby w błąd. Wszelkie produkty zawierające takie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne bądź składające się z takich produktów powinny zostać zatem wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 14
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 13
(13)  Stwierdzono, że na rynku istnieje popyt na użytkowanie pewnych odpadów z odzysku w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE20 jako produktów nawozowych. Ponadto należy określić wymagania dotyczące odpadów stosowanych jako wsad w procesie odzysku, wymagania dotyczące procesów i technik przetwarzania, a także wymagania dotyczące produktów nawozowych uzyskanych w procesie odzysku, aby zapewnić, by użytkowanie tych produktów nie prowadziło do ogólnych niekorzystnych skutków dla środowiska lub zdrowia ludzkiego. W przypadku produktów nawozowych z oznakowaniem CE wymagania te należy określić w niniejszym rozporządzeniu. W związku z tym, począwszy od momentu spełnienia wszystkich wymagań niniejszego rozporządzenia, produktów takich nie należy już traktować jak odpadów w rozumieniu dyrektywy 2008/98/WE.
(13)  Stwierdzono, że na rynku istnieje popyt na użytkowanie pewnych odpadów z odzysku, takich jak struwit, biowęgiel i produkty na bazie popiołów, w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE20 jako produktów nawozowych. Ponadto należy określić wymagania dotyczące odpadów stosowanych jako wsad w procesie odzysku, wymagania dotyczące procesów i technik przetwarzania, a także wymagania dotyczące produktów nawozowych uzyskanych w procesie odzysku, aby zapewnić, by użytkowanie tych produktów nie prowadziło do ogólnych niekorzystnych skutków dla środowiska lub zdrowia ludzkiego. W przypadku produktów nawozowych z oznakowaniem CE wymagania te należy określić w niniejszym rozporządzeniu. W związku z tym, począwszy od momentu spełnienia wszystkich wymagań niniejszego rozporządzenia, produktów takich nie należy już traktować jak odpadów w rozumieniu dyrektywy 2008/98/WE, a zatem produkty zawierające takie materiały odpadowe z odzysku lub składające się z takich materiałów powinny być udostępniane na rynku wewnętrznym. Aby zapewnić jasność prawa, wykorzystać rozwój techniczny oraz dalej stymulować zachęty skłaniające producentów do szerszego korzystania z wartościowych strumieni odpadów, bezpośrednio po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia należy w stosunku do takich produktów rozpocząć przeprowadzanie analiz naukowych i ustalanie wymogów dotyczących odzysku na szczeblu unijnym. W związku z tym należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do określenia, bez zbędnej zwłoki, szerszych lub dodatkowych kategorii materiałów składowych kwalifikujących się do wykorzystania w procesie wytwarzania produktów nawozowych z oznakowaniem CE.
_________________
_________________
20 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).
20 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).
Poprawka 15
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 13 a (nowy)
(13a)  Niektóre produkty uboczne przemysłu, produkty równoległe lub produkty pochodzące z recyklingu, otrzymane w wyniku określonych procesów przemysłowych, są obecnie stosowane przez producentów jako składnik produktu nawozowego z oznakowaniem CE. W niniejszym rozporządzeniu należy określić wymagania związane z kategoriami materiałów składowych dla składników produktów nawozowych z oznakowaniem CE. W stosownych przypadkach, począwszy od momentu spełnienia wszystkich wymogów niniejszego rozporządzenia, produktów takich nie należy już uznawać za odpady w rozumieniu dyrektywy 2008/98/WE.
Poprawka 16
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 14
(14)  Niektóre substancje i mieszaniny, określane potocznie jako dodatki do nawozów, poprawiają uwalnianie składnika pokarmowego w nawozie. Udostępniane na rynku substancje i mieszaniny przeznaczone do dodania w powyższym celu do produktów nawozowych z oznakowaniem CE powinny spełniać określone kryteria skuteczności na odpowiedzialność producenta tych substancji lub mieszanin i dlatego powinny być traktowane jako produkty nawozowe z oznakowaniem CE na mocy niniejszego rozporządzenia. Ponadto produkty nawozowe z oznakowaniem CE zawierające takie substancje lub mieszaniny powinny podlegać pewnym kryteriom skuteczności i bezpieczeństwa. Takie substancje i mieszaniny należy zatem regulować również jako materiały składowe produktów nawozowych z oznakowaniem CE.
(14)  Niektóre substancje i mieszaniny, określane jako dodatki do nawozów, poprawiają uwalnianie składnika pokarmowego w nawozie. Udostępniane na rynku substancje i mieszaniny przeznaczone do dodania w powyższym celu do produktów nawozowych z oznakowaniem CE powinny spełniać określone kryteria skuteczności, bezpieczeństwa i ochrony środowiska na odpowiedzialność producenta tych substancji lub mieszanin i dlatego powinny być traktowane jako produkty nawozowe z oznakowaniem CE na mocy niniejszego rozporządzenia. Ponadto produkty nawozowe z oznakowaniem CE zawierające takie substancje lub mieszaniny powinny podlegać pewnym kryteriom skuteczności, bezpieczeństwa i ochrony środowiska. Takie substancje i mieszaniny należy zatem regulować również jako materiały składowe produktów nawozowych z oznakowaniem CE.
Poprawka 17
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 14 a (nowy)
(14a)   Ponieważ produkty składające się z substancji i mieszanin stanowiących dodatek do elementów nawozowych są przeznaczone do dodawania do gleby i są uwalniane do środowiska, kryteria zgodności powinny mieć zastosowanie do wszystkich materiałów w produkcie, w szczególności w przypadku gdy są one małe lub ulegają rozpadowi na małe cząstki, które mogą rozproszyć się na całej powierzchni gleby oraz przeniknąć do systemów wodnych i przenieść się do szerzej pojętego środowiska. Z tego względu kryteria biodegradowalności i testowanie zgodności powinny podlegać realistycznym warunkom in vivo, które uwzględniają różne stopnie rozkładu w warunkach beztlenowych, w siedliskach wodnych lub pod wodą, na terenach podmokłych lub w zmarzniętym gruncie.
Poprawka 18
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15
(15)  Niektóre substancje, mieszaniny i mikroorganizmy, określane potocznie jako biostymulatory, nie są wprawdzie składnikami pokarmowymi, ale również stymulują procesy odżywiania roślin. Jeżeli takie produkty mają na celu wyłącznie lepsze przyswajanie składników pokarmowych przez rośliny, zwiększenie ich odporności na stres abiotyczny lub poprawę cech jakościowych upraw, są one z natury bardziej podobne do produktów nawozowych niż do większości kategorii produktów ochrony roślin. Takie produkty powinny zatem kwalifikować się do uzyskania oznakowania CE na mocy niniejszego rozporządzenia i zostać wyłączone z zakresu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/200921. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1107/2009.
(15)  Niektóre substancje, mieszaniny i mikroorganizmy, określane jako biostymulatory, nie są wprawdzie wsadami składników pokarmowych, lecz stymulują naturalne procesy odżywiania roślin. Jeżeli takie produkty mają na celu wyłącznie lepsze przyswajanie składników pokarmowych przez rośliny, zwiększenie ich odporności na stres abiotyczny lub poprawę cech jakościowych upraw, lepszy rozkład związków organicznych w glebie lub zwiększenie dostępności składników pokarmowych w ryzosferze, są one z natury bardziej podobne do produktów nawozowych niż do większości kategorii produktów ochrony roślin. Z tego względu ich działanie uzupełnia działanie nawozów w celu optymalizacji ich skuteczności i ograniczenia ilości używanych składników pokarmowych. Takie produkty powinny zatem kwalifikować się do uzyskania oznakowania CE na mocy niniejszego rozporządzenia i zostać wyłączone z zakresu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/200921. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1107/2009.
_________________
_________________
21 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1).
21 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1).
Poprawka 19
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15 a (nowy)
(15a)  Jeśli chodzi o mikroorganizmy, należy rozszerzyć lub dodać kategorie materiałów składowych w celu zagwarantowania i wzmocnienia potencjału innowacyjnego w zakresie rozwoju i odkrywania nowych mikrobiologicznych biostymulatorów roślin. Aby pobudzić innowacje i zagwarantować producentom pewność prawa w odniesieniu do wymogów, których spełnienie jest niezbędne w celu stosowania mikroorganizmów jako materiałów składowych produktów nawozowych z oznakowaniem CE, należy jasno określić zharmonizowane metody oceny bezpieczeństwa mikroorganizmów. Prace przygotowawcze poprzedzające określenie tych metod oceny bezpieczeństwa powinny rozpocząć się bezpośrednio po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia. W celu określenia, bez zbędnej zwłoki, wymogów, które producenci muszą spełnić, aby wykazać bezpieczeństwo mikroorganizmów w celu ich stosowania jako składników produktów nawozowych z oznakowaniem CE, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu.
Poprawka 20
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 16
(16)  Produkty posiadające jedną lub kilka funkcji, z których jedna jest objęta zakresem rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, powinny pozostawać pod kontrolą przewidzianą dla takich produktów i ustanowioną w tym rozporządzeniu. Jeżeli takie produkty mają również funkcję produktu nawozowego, regulacja oznakowania CE takiego produktu na podstawie niniejszego rozporządzenia wprowadzałaby w błąd, ponieważ udostępnianie produktu ochrony roślin na rynku jest uzależnione od zezwolenia na produkt ważnego w danym państwie członkowskim. Takie produkty należy zatem wyłączyć z zakresu niniejszego rozporządzenia.
(16)  Produkty posiadające jedną lub kilka funkcji, z których jedna jest objęta zakresem rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, są środkami ochrony roślin objętymi zakresem stosowania tego rozporządzenia. Produkty te powinny pozostawać pod kontrolą przewidzianą dla takich produktów i ustanowioną w tym rozporządzeniu. Jeżeli takie produkty mają również funkcję lub działanie produktu nawozowego, regulacja oznakowania CE takiego produktu na podstawie niniejszego rozporządzenia wprowadzałaby w błąd, ponieważ udostępnianie produktu ochrony roślin na rynku jest uzależnione od zezwolenia na produkt ważnego w danym państwie członkowskim. Takie produkty należy zatem wyłączyć z zakresu niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 21
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 17
(17)  Niniejsze rozporządzenie nie powinno uniemożliwiać stosowania istniejącego prawodawstwa unijnego dotyczącego kwestii ochrony zdrowia, bezpieczeństwa i środowiska, których nie objęto niniejszym rozporządzeniem. Niniejsze rozporządzenie powinno być zatem stosowane, nie naruszając dyrektywy Rady 86/278/EWG22, dyrektywy Rady 89/391/EWG23, rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady24, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/200825, rozporządzenia Komisji (WE) nr 1881/200626, dyrektywy Rady 2000/29/WE27, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 98/201328 oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/201429.
(17)  Niezależnie od rodzaju produktu z oznakowaniem CE przeznaczonego do odżywiania roślin niniejsze rozporządzenie nie powinno uniemożliwiać stosowania istniejącego prawodawstwa unijnego dotyczącego kwestii ochrony zdrowia, bezpieczeństwa i środowiska, których nie objęto niniejszym rozporządzeniem. Niniejsze rozporządzenie powinno być zatem stosowane, nie naruszając dyrektywy Rady 86/278/EWG22, dyrektywy Rady 89/391/EWG23, rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady24, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/200825, rozporządzenia Komisji (WE) nr 1881/200626, dyrektywy Rady 2000/29/WE27, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 98/201328, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/201429, dyrektywy Rady 91/676/EWG29a oraz dyrektywy 2000/60/WE29b.
_________________
_________________
22 Dyrektywa Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie ochrony środowiska, w szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie (Dz.U. L 181 z 4.7.1986, s. 6).
22 Dyrektywa Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie ochrony środowiska, w szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie (Dz.U. L 181 z 4.7.1986, s. 6).
23 Dyrektywa Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (Dz.U. L 183 z 29.6.1989, s. 1).
23 Dyrektywa Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (Dz.U. L 183 z 29.6.1989, s. 1).
24 Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).
24 Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).
25 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).
25 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).
26 Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5).
26 Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5).
27 Dyrektywa Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1).
27 Dyrektywa Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1).
28 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 98/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie wprowadzania do obrotu i używania prekursorów materiałów wybuchowych (Dz.U. L 39 z 9.2.2013, s. 1).
28 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 98/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie wprowadzania do obrotu i używania prekursorów materiałów wybuchowych (Dz.U. L 39 z 9.2.2013, s. 1).
29 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie działań zapobiegawczych i zaradczych w odniesieniu do wprowadzania i rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych (Dz.U. L 317 z 4.11.2014, s. 35).
29 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie działań zapobiegawczych i zaradczych w odniesieniu do wprowadzania i rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych (Dz.U. L 317 z 4.11.2014, s. 35).
29a Dyrektywa Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotycząca ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (Dz.U. L 375 z 31.12.1991, s. 1).
29b Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1).
Poprawka 22
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 17 a (nowy)
(17a)   Należy zapewnić identyfikowalność produktów, które są podatne na zanieczyszczenia organiczne pochodzące z określonych, potencjalnie problematycznych źródeł (lub postrzeganych jako takie), aż do źródła materiału organicznego. Jest to konieczne, aby pozyskać zaufanie konsumentów i ograniczyć szkody w razie wystąpienia lokalnego skażenia. Dzięki temu można zidentyfikować przedsiębiorstwa stosujące produkty nawozowe, które zawierają materiały organiczne pochodzące z tych źródeł. Powinno być to obowiązkowe dla produktów zawierających materiał pochodzący z odpadów lub produktów ubocznych, które nie zostały poddane procesom likwidacji zanieczyszczeń organicznych, czynników chorobotwórczych i materiału genetycznego. Celem jest nie tylko zmniejszenie zagrożeń dla zdrowia i środowiska, lecz również uspokojenie opinii publicznej i rozwianie obaw rolników co do czynników chorobotwórczych, zanieczyszczeń organicznych i materiału genetycznego. W celu ochrony właścicieli gruntów przed niezawinionymi przez nich zanieczyszczeniami wzywa się państwa członkowskie do wprowadzenia stosownych regulacji dotyczących odpowiedzialności.
Poprawka 23
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 17 b (nowy)
(17b)   Nieprzetworzone produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego nie powinny podlegać niniejszemu rozporządzeniu.
Poprawka 24
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 19 a (nowy)
(19a)   Zgodnie z zasadami gospodarki o obiegu zamkniętym niektóre przemysłowe produkty uboczne lub równoległe pochodzące z określonych procesów przemysłowych są już używane przez producentów jako składniki produktów nawozowych z oznakowaniem CE. Wymogi związane z takimi kategoriami materiałów składowych należy ustanowić w załączniku II.
Poprawka 25
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 20
(20)  Można oczekiwać, że mieszanka różnych produktów nawozowych z oznakowaniem CE, z których każdy uzyskał pozytywny wynik w ocenie zgodności z wymaganiami mającymi zastosowanie do danego materiału, nadaje się do stosowania jako produkt nawozowy z oznakowaniem CE, pod warunkiem spełnienia określonych wymagań dodatkowych związanych z mieszaniem. Aby uniknąć zbędnych obciążeń administracyjnych, mieszanki takie powinny zatem należeć do odrębnej kategorii, w przypadku której ocena zgodności powinna być ograniczona do wymagań dodatkowych związanych z mieszaniem.
(20)  Można oczekiwać, że połączone produkty należące do różnych kategorii funkcji produktu, z których każdy uzyskał pozytywny wynik w ocenie zgodności z wymaganiami mającymi zastosowanie do danego materiału, nadaje się do stosowania jako produkt nawozowy z oznakowaniem CE, pod warunkiem spełnienia określonych wymagań dodatkowych związanych z łączeniem. Aby uniknąć zbędnych obciążeń administracyjnych, takie połączone produkty powinny zatem należeć do odrębnej kategorii, w przypadku której ocena zgodności powinna być ograniczona do wymagań dodatkowych związanych z łączeniem.
(Niniejsza poprawka obejmuje również horyzontalną poprawkę dotyczącą zmiany wyrazu „mieszanka” (w liczbie pojedynczej lub mnogiej) na „połączone produkty” (w liczbie pojedynczej lub mnogiej). Jeżeli współustawodawcy osiągną porozumienie co do tej poprawki, odpowiednie zmiany będą miały zastosowanie do całego tekstu, w tym do jego części objętych poniższymi poprawkami).
Poprawka 26
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 25
(25)  Wprowadzając do obrotu produkt nawozowy z oznakowaniem CE, importer powinien umieścić na opakowaniu produktu nawozowego swoje nazwisko lub nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy oraz kontaktowy adres pocztowy, aby umożliwić nadzór rynku.
(25)  Wprowadzając do obrotu produkt z oznakowaniem CE, importer powinien umieścić na opakowaniu produktu swoje nazwisko lub nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy oraz kontaktowy adres pocztowy, a także wskazać producenta z państwa trzeciego, aby umożliwić nadzór rynku.
Poprawka 27
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 31
(31)  Jeżeli normy zharmonizowane nie zostały przyjęte albo jeżeli niewystarczająco szczegółowo obejmują wszystkie elementy wymagań jakości i bezpieczeństwa określonych w niniejszym rozporządzeniu, konieczne może być ustanowienie jednolitych warunków wdrażania tych wymagań. Komisja powinna zatem zostać uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych określających te warunki we wspólnych specyfikacjach. Ze względu na pewność prawa należy wyraźnie określić, że produkty nawozowe z oznakowaniem CE muszą być zgodne z takimi specyfikacjami, nawet jeśli zostały uznane za zgodne z normami zharmonizowanymi.
(31)  Jeżeli normy zharmonizowane nie zostały przyjęte albo jeżeli niewystarczająco szczegółowo obejmują wszystkie elementy wymagań jakości i bezpieczeństwa określonych w niniejszym rozporządzeniu, a także jeżeli występują zbędne opóźnienia w procesie przyjmowania lub aktualizacji norm w celu odzwierciedlenia tych wymogów, konieczne może być ustanowienie środków tymczasowych w celu wprowadzenia jednolitych warunków wdrażania tych wymagań. Komisja powinna zatem zostać uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych określających te warunki we wspólnych specyfikacjach. Ze względu na pewność prawa należy wyraźnie określić, że produkty nawozowe z oznakowaniem CE muszą być zgodne z takimi specyfikacjami, nawet jeśli zostały uznane za zgodne z normami zharmonizowanymi.
Poprawka 28
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 47
(47)  Produkty nawozowe z oznakowaniem CE należy wprowadzać do obrotu tylko wtedy, gdy są wystarczająco skuteczne i – odpowiednio przechowywane i użytkowane zgodnie z przeznaczeniem – nie stanowią niedopuszczalnego zagrożenia dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, oraz z zastrzeżeniem używania ich w przewidywalnych warunkach, czyli wtedy, gdy takie używanie jest rezultatem zgodnego z prawem i łatwo przewidywalnego zachowania ludzkiego. W związku z tym należy ustanowić wymagania dotyczące bezpieczeństwa i jakości, jak również odpowiednie mechanizmy kontroli. Ponadto zamierzone zastosowanie produktów nawozowych z oznakowaniem CE nie powinno sprawiać, że żywność lub pasza nie będą bezpieczne.
(47)  Produkty nawozowe z oznakowaniem CE należy wprowadzać do obrotu tylko wtedy, gdy są wystarczająco skuteczne i – odpowiednio przechowywane i użytkowane zgodnie z przeznaczeniem – nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, oraz z zastrzeżeniem używania ich w przewidywalnych warunkach, czyli wtedy, gdy takie używanie jest rezultatem zgodnego z prawem i łatwo przewidywalnego zachowania ludzkiego. W związku z tym należy ustanowić wymagania dotyczące bezpieczeństwa i jakości, jak również odpowiednie mechanizmy kontroli. Ponadto zamierzone zastosowanie produktów nawozowych z oznakowaniem CE nie powinno sprawiać, że żywność lub pasza nie będą bezpieczne.
Poprawka 29
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 49
(49)  Istniejący system należy uzupełnić o procedurę zapewniającą przekazywanie zainteresowanym stronom informacji na temat środków przewidzianych w odniesieniu do produktów nawozowych z oznakowaniem CE stanowiących niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska. Powinien on również umożliwiać organom nadzoru rynku podejmowanie – we współpracy z zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi – działań na wczesnym etapie w odniesieniu do takich produktów nawozowych.
(49)  Istniejący system należy uzupełnić o procedurę zapewniającą przekazywanie wszystkim zainteresowanym stronom, w tym zainteresowanym podmiotom z sektora zdrowia i konsumentom, informacji na temat środków przewidzianych w odniesieniu do produktów nawozowych z oznakowaniem CE stanowiących zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska. Powinien on również umożliwiać organom nadzoru rynku podejmowanie – we współpracy z zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi – działań na wczesnym etapie w odniesieniu do takich produktów nawozowych.
Poprawka 30
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 55
(55)  W dziedzinie recyklingu odpadów dokonuje się obiecujący postęp techniczny, np. recykling fosforu z osadów ściekowych czy wytwarzanie produktów nawozowych z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, np. biowęgla. W przypadku produktów zawierających takie materiały lub składających się z nich powinna istnieć możliwość dostępu do rynku wewnętrznego bez zbędnej zwłoki, jeżeli proces produkcyjny poddano analizie naukowej a wymagania dotyczące procesu ustanowiono na poziomie Unii. W tym celu należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do określania większych lub dodatkowych kategorii produktów nawozowych z oznakowaniem CE lub materiałów składowych nadających się do wykorzystania w produkcji takich produktów. W przypadku produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego kategorie materiałów składowych należy rozszerzyć lub dodać tylko wtedy, gdy ustalono punkt końcowy łańcucha produkcyjnego zgodnie z procedurami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009, ponieważ produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, dla których nie ustalono takiego punktu końcowego, są i tak wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia.
(55)  W dziedzinie recyklingu odpadów dokonuje się obiecujący postęp techniczny, np. recykling fosforu z osadów ściekowych, takich jak struwit, czy wytwarzanie produktów nawozowych z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, np. biowęgla, oraz odzyskiwanie fosforu po spaleniu, np. w formie produktów na bazie popiołu. W przypadku produktów zawierających takie materiały lub składających się z nich powinna istnieć możliwość dostępu do rynku wewnętrznego bez zbędnej zwłoki, jeżeli proces produkcyjny poddano analizie naukowej a wymagania dotyczące procesu ustanowiono na poziomie Unii. W tym celu należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do kwalifikowalności takich materiałów do wykorzystania w produkcji. W przypadku produktów pochodzących z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego kategorie materiałów składowych należy rozszerzyć lub dodać tylko wtedy, gdy ustalono punkt końcowy łańcucha produkcyjnego zgodnie z procedurami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009.
Poprawka 31
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 55 a (nowy)
(55a)  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE może zawierać polimery inne niż polimerowe składniki pokarmowe, jednak powinno się to ograniczać do przypadków, gdy funkcją polimeru jest kontrola uwalniania składników pokarmowych lub zwiększenie zdolności produktu nawozowego z oznakowaniem CE do zatrzymywania wody. Innowacyjne produkty zawierające takie polimery powinny być udostępniane na rynku wewnętrznym. W celu zminimalizowania zagrożenia dla zdrowia ludzi, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, jakie mogą stwarzać polimery inne niż polimerowe składniki pokarmowe, należy ustanowić kryteria biodegradacji tych polimerów, gwarantujące ich zdolność do rozkładu fizycznego i biologicznego. W tym celu należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do określenia kryteriów konwersji węgla polimerycznego, który ma się przekształcić w ditlenek węgla (CO2), oraz odpowiedniej metody testowej w zakresie biodegradacji.
Poprawka 32
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 56
(56)  Ponadto powinna istnieć możliwość natychmiastowego reagowania na nowe ustalenia dotyczące warunków, w których produkty nawozowe z oznakowaniem CE są wystarczająco skuteczne, oraz na nowe oceny ryzyka dotyczące zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, bezpieczeństwa lub środowiska. W związku z tym należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w celu zmiany wymagań mających zastosowanie do różnych kategorii produktów nawozowych z oznakowaniem CE.
(56)  Ponadto powinna istnieć możliwość natychmiastowego reagowania na nowe ustalenia dotyczące warunków, w których produkty nawozowe z oznakowaniem CE są wystarczająco skuteczne, oraz na nowe oceny ryzyka dotyczące zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, bezpieczeństwa lub środowiska, z uwzględnieniem ocen dokonanych przez organy w państwach członkowskich lub we współpracy z nimi. W związku z tym należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w celu zmiany wymagań mających zastosowanie do różnych kategorii produktów nawozowych z oznakowaniem CE.
Poprawka 33
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 57
(57)  Szczególnie ważne jest, aby wykonując te uprawnienia, Komisja prowadziła stosowne konsultacje w czasie prac przygotowawczych, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(57)  Przy przyjmowaniu aktów delegowanych przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.
Poprawka 34
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 59 a (nowy)
(59a)  Z uwagi na duże uzależnienie Unii od przywozu fosforytów Komisja zaliczyła ten materiał do surowców krytycznych. Należy zatem monitorować wpływ niniejszego rozporządzenia na dostęp do dostaw surowców ogólnie, szczególnie zaś na dostępność fosforytów, a w obu przypadkach – na ceny. Jeżeli po dokonaniu oceny Komisja stwierdzi negatywny wpływ, powinna przyjąć wszelkie środki, które uzna za stosowne, by zaradzić tym zakłóceniom w handlu.
Poprawka 35
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 1 – akapit 2 – litera a
a)  produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, które podlegają wymaganiom rozporządzenia (WE) nr 1069/2009;
a)  produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, które są udostępniane na rynku zgodnie z wymaganiami rozporządzenia (WE) nr 1069/2009;
Poprawka 36
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 2 – litera b a (nowa)
ba)   dyrektywy 91/676/EWG;
Poprawka 37
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 2 – litera b b (nowa)
bb)  dyrektywy 2000/60/WE;
Poprawka 38
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 1 – punkt 1
1)  „produkt nawozowy” oznacza substancję, mieszaninę, mikroorganizm lub każdy inny materiał, stosowane lub przeznaczone do stosowania – w postaci własnej albo w połączeniu z innym materiałem – na roślinach lub ich ryzosferze w celu dostarczenia roślinom składnika pokarmowego lub poprawy efektywności wykorzystania składników pokarmowych;
1)  „produkt przeznaczony do odżywiania roślin” oznacza substancję, mieszaninę, mikroorganizm lub każdy inny materiał, stosowane lub przeznaczone do stosowania – w postaci własnej albo w połączeniu z innym materiałem – na grzybach lub ich mykosferze lub na roślinach na dowolnym etapie wzrostu, w tym na nasionach, i/lub ich ryzosferze w celu dostarczenia roślinom lub grzybom składników pokarmowych lub poprawy fizycznych lub biologicznych warunków ich wzrostu lub ogólnego wigoru, plonów i jakości roślin dzięki zwiększeniu efektywności wykorzystania składników pokarmowych, w tym dzięki zwiększeniu zdolności rośliny do pobierania składników pokarmowych (z wyjątkiem produktów ochrony roślin objętych rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009);
Poprawka 39
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 1 – punkt 3
3)  „substancja” oznacza substancję w rozumieniu art. 3 pkt 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006;
3)  „substancja” oznacza pierwiastek chemiczny i jego związki w stanie, w jakim występują w przyrodzie, lub uzyskane w wyniku procesu produkcyjnego, wraz z wszelkimi dodatkami wymaganymi do zachowania ich trwałości oraz wszelkimi zanieczyszczeniami powstałymi w wyniku zastosowanego procesu, wyłączając rozpuszczalniki, które można oddzielić bez wpływu na stabilność substancji lub zmianę jej składu;
Poprawka 40
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 1 – punkt 13
13)  „specyfikacja techniczna” oznacza dokument określający wymagania techniczne, które musi spełnić produkt nawozowy z oznakowaniem CE;
13)  „specyfikacja techniczna” oznacza dokument określający wymagania techniczne, które musi spełnić produkt nawozowy z oznakowaniem CE lub jego proces produkcyjny;
Poprawka 41
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1
Państwa członkowskie nie utrudniają udostępniania na rynku produktów nawozowych z oznakowaniem CE zgodnych z niniejszym rozporządzeniem.
Państwa członkowskie nie utrudniają – w odniesieniu do aspektów i rodzajów ryzyka objętych niniejszym rozporządzeniem – udostępniania na rynku produktów nawozowych z oznakowaniem CE zgodnych z niniejszym rozporządzeniem.
Poprawka 42
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 a (nowy)
Niniejsze rozporządzenie nie stanowi dla państw członkowskich przeszkody do utrzymania w mocy lub przyjęcia przepisów, które są zgodne z Traktatami, dotyczących stosowania produktów nawozowych z oznakowaniem CE w celu ochrony zdrowia ludzi i środowiska, o ile przepisy te nie wymagają zmiany produktów nawozowych z oznakowaniem CE, które są zgodne z niniejszym rozporządzeniem, i o ile nie mają wpływu na warunki udostępniania ich na rynku.
Poprawka 44
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 2 a (nowy)
2a.   Równocześnie z publikacją niniejszego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Komisja opublikuje wytyczne dla producentów i organów nadzoru rynku, zawierające precyzyjne informacje i przykłady dotyczące formy etykiety. Te wytyczne będą precyzowały również inne stosowne informacje, o których mowa w załączniku III część I ust. 2 lit. d).
Poprawka 45
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 3
3.  Producenci przechowują dokumentację techniczną oraz deklarację zgodności UE przez 10 lat od momentu wprowadzenia do obrotu ostatniego produktu nawozowego z oznakowaniem CE, którego dotyczą te dokumenty.
3.  Producenci przechowują dokumentację techniczną oraz deklarację zgodności UE przez pięć lat od momentu wprowadzenia do obrotu ostatniego produktu nawozowego z oznakowaniem CE, którego dotyczą te dokumenty.
(Niniejsza poprawka jest poprawką horyzontalną dotyczącą czasu przechowywania całej dokumentacji technicznej. Jeżeli współustawodawcy osiągną porozumienie co do tej poprawki, odpowiednie zmiany będą miały zastosowanie do całego tekstu, w tym do jego części objętych poniższymi poprawkami).
Poprawka 46
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 4 – akapit 1
Producenci zapewniają wprowadzenie procedur mających na celu zachowanie zgodności produktów nawozowych z oznakowaniem CE, które są częścią produkcji seryjnej, z niniejszym rozporządzeniem. Odpowiednio uwzględnia się zmiany w metodzie produkcji lub cechach tych produktów nawozowych oraz zmiany w normach zharmonizowanych, wspólnych specyfikacjach, o których mowa w art. 13, lub innych specyfikacjach technicznych, w odniesieniu do których deklarowana jest zgodność produktu nawozowego z oznakowaniem CE.
Producenci zapewniają wprowadzenie procedur mających na celu zachowanie zgodności produktów nawozowych z oznakowaniem CE, które są częścią produkcji seryjnej, z niniejszym rozporządzeniem. Odpowiednio uwzględnia się zmiany w cechach tych produktów nawozowych oraz zmiany w normach zharmonizowanych, wspólnych specyfikacjach, o których mowa w art. 13, lub innych specyfikacjach technicznych, w odniesieniu do których deklarowana jest zgodność produktu nawozowego z oznakowaniem CE.
Poprawka 47
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 4 – akapit 2
W przypadku gdy jest to uznane za właściwe z uwagi na działanie produktu nawozowego z oznakowaniem CE lub zagrożenie, jakie stanowi, producenci przeprowadzają badania próby takich produktów nawozowych udostępnionych na rynku, a także badają i w razie potrzeby ewidencjonują skargi, produkty nawozowe z oznakowaniem CE niezgodne z wymaganiami i przypadki odzyskania takich produktów, a ponadto informują dystrybutorów o wszelkich tego rodzaju działaniach w zakresie monitorowania.
W przypadku gdy jest to uznane za właściwe z uwagi na działanie produktu nawozowego z oznakowaniem CE lub zagrożenie, jakie stanowi, producenci, w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów oraz ochrony środowiska, przeprowadzają badania próby takich produktów nawozowych udostępnionych na rynku, a także badają i ewidencjonują skargi, produkty nawozowe z oznakowaniem CE niezgodne z wymaganiami i przypadki odzyskania takich produktów, a ponadto informują dystrybutorów i organy nadzoru rynku o wszelkich tego rodzaju działaniach w zakresie monitorowania.
Poprawka 48
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 6
6.  Importerzy podają swoje nazwisko lub nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy oraz kontaktowy adres pocztowy na opakowaniu produktu nawozowego z oznakowaniem CE lub – jeżeli produkt nawozowy jest dostarczany bez opakowania – w dokumencie dołączonym do produktu nawozowego. Adres pocztowy wskazuje pojedynczy punkt, w którym można skontaktować się z producentem. Dane kontaktowe są podawane w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych i organów nadzoru rynku.
6.  Importerzy podają swoje nazwisko lub nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy oraz kontaktowy adres pocztowy na opakowaniu produktu nawozowego z oznakowaniem CE lub – jeżeli produkt nawozowy jest dostarczany bez opakowania – w dokumencie dołączonym do produktu nawozowego. Adres pocztowy wskazuje pojedynczy punkt, w którym można skontaktować się z producentem. Informacje te są podawane w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych i organów nadzoru rynku, określonym przez zainteresowane państwo członkowskie, i muszą być jasne, zrozumiałe i czytelne.
Poprawka 49
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 7
7.  Producenci zapewniają, aby produkty nawozowe z oznakowaniem CE były oznakowane zgodnie z załącznikiem III, lub – jeżeli produkt nawozowy jest dostarczany bez opakowania – aby treść oznakowania zamieszczono w dokumencie załączonym do produktu nawozowego i dostępnym do celów kontroli w momencie wprowadzania produktu do obrotu. Treść oznakowania podaje się w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych, określonym przez zainteresowane państwo członkowskie, i musi być ona jasna, zrozumiała i czytelna.
7.  Producenci zapewniają, aby produkt nawozowy z oznakowaniem CE był oznakowany zgodnie z załącznikiem III lub – w przypadku gdy opakowanie jest zbyt małe, aby na etykiecie można było zamieścić wszystkie informacje, lub produkt nawozowy z oznakowaniem CE jest dostarczany bez opakowania – aby wymagane informacje zamieszczono w dokumencie dołączonym do produktu nawozowego z oznakowaniem CE. Informacje wymagane na podstawie załącznika III podaje się w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych, określonym przez zainteresowane państwo członkowskie, i muszą one być jasne, zrozumiałe i czytelne.
Poprawka 50
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 10 – wprowadzenie
10.  Producent przedkłada właściwemu organowi państwa członkowskiego przeznaczenia protokół z badania odporności na detonację przewidzianego w załączniku IV dla następujących produktów nawozowych z oznakowaniem CE:
10.  Producent przedkłada właściwemu organowi państwa członkowskiego przeznaczenia protokół z badania odporności na detonację przewidzianego w załączniku IV oraz gwarantuje, że następujące produkty nawozowe z oznakowaniem CE są zdolne do pomyślnego przejścia tego badania:
Poprawka 51
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 10 – akapit 1 – litera b
b)  produktów nawozowych mieszanych, jak określono w kategorii funkcji produktu 7 w załączniku I, zawierających nawóz, o którym mowa w lit. a).
b)  połączonych produktów należących do różnych kategorii funkcji produktu, jak określono w kategorii funkcji produktu 7 w załączniku I, zawierających nawóz, o którym mowa w lit. a).
Poprawka 52
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 10 – akapit 2
Protokół należy przedłożyć co najmniej pięć dni przed wprowadzeniem powyższych produktów do obrotu.
Protokół należy przedłożyć co najmniej pięć dni roboczych przed wprowadzeniem powyższych produktów do obrotu. Komisja zamieszcza wykaz właściwych organów państw członkowskich na swojej stronie internetowej.
Poprawka 53
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 1
1.  Importerzy wprowadzają do obrotu wyłącznie produkty nawozowe z oznakowaniem CE zgodne z wymaganiami.
1.  Wyłącznie zgodny z wymaganiami produkt nawozowy z oznakowaniem CE może być przedmiotem przywozu do Unii i może być wprowadzany do obrotu na rynku Unii.
Poprawka 54
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 2
2.  Przed wprowadzeniem do obrotu produktu nawozowego z oznakowaniem CE importerzy zapewniają przeprowadzenie przez producenta odpowiedniej procedury oceny zgodności, o której mowa w art. 14. Importerzy zapewniają, aby producent sporządził dokumentację techniczną, aby do produktu nawozowego z oznakowaniem CE dołączono deklarację zgodności UE i wymagane dokumenty oraz aby producent spełnił wymagania określone w art. 6 ust. 5 i 6. Jeżeli importer uzna lub ma powody, by uważać, że produkt nawozowy z oznakowaniem CE nie jest zgodny z odpowiednimi wymaganiami określonymi w załączniku I, II lub III, nie wprowadza produktu nawozowego do obrotu, dopóki nie zostanie zapewniona jego zgodność. Ponadto jeżeli produkt nawozowy z oznakowaniem CE stanowi niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, importer informuje o tym producenta oraz organy nadzoru rynku.
2.  Przed wprowadzeniem do obrotu produktu nawozowego z oznakowaniem CE importerzy zapewniają przeprowadzenie przez producenta odpowiedniej procedury oceny zgodności, o której mowa w art. 14. Importerzy zapewniają, aby producent sporządził dokumentację techniczną, aby do produktu nawozowego z oznakowaniem CE dołączono deklarację zgodności UE i wymagane dokumenty oraz aby producent spełnił wymagania określone w art. 6 ust. 5 i 6. Jeżeli importer uzna lub ma powody, by uważać, że produkt nawozowy z oznakowaniem CE nie jest zgodny z odpowiednimi wymaganiami niniejszego rozporządzenia, nie wprowadza produktu nawozowego do obrotu, dopóki nie zostanie zapewniona jego zgodność. Ponadto jeżeli produkt nawozowy z oznakowaniem CE stanowi niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, importer informuje o tym producenta oraz organy nadzoru rynku.
Poprawka 55
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 3
3.  Importerzy podają swoje nazwiska lub nazwy, zarejestrowane nazwy handlowe lub zarejestrowane znaki towarowe oraz kontaktowe adresy pocztowe na opakowaniach produktu nawozowego z oznakowaniem CE lub – jeżeli produkt nawozowy z oznakowaniem CE jest dostarczany bez opakowania – w dokumencie dołączonym do produktu nawozowego. Dane kontaktowe są podawane w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych i organów nadzoru rynku.
3.  Importerzy podają swoje nazwiska lub nazwy, zarejestrowane nazwy handlowe lub zarejestrowane znaki towarowe oraz kontaktowe adresy pocztowe, a także producentów z państw trzecich na opakowaniach produktu nawozowego z oznakowaniem CE lub – jeżeli produkt nawozowy z oznakowaniem CE jest dostarczany bez opakowania – w dokumencie dołączonym do produktu nawozowego. Dane kontaktowe są podawane w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych i organów nadzoru rynku.
Poprawka 56
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 4
4.  Importerzy zapewniają, aby produkt nawozowy z oznakowaniem CE był oznakowany zgodnie z załącznikiem III w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych, określonym przez zainteresowane państwo członkowskie.
4.  Importerzy zapewniają, aby produkt nawozowy z oznakowaniem CE był oznakowany zgodnie z załącznikiem III lub – w przypadku gdy opakowanie jest zbyt małe, aby na etykiecie można było zamieścić wszystkie informacje, lub produkt nawozowy z oznakowaniem CE jest dostarczany bez opakowania – aby wymagane informacje zamieszczono w dokumencie dołączonym do produktu nawozowego z oznakowaniem CE. Informacje wymagane na podstawie załącznika III podaje się w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych, określonym przez zainteresowane państwo członkowskie.
Poprawka 57
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 6
6.  W przypadku gdy jest to uznane za właściwe z uwagi na działanie produktu nawozowego z oznakowaniem CE lub zagrożenie, jakie stanowi, importerzy przeprowadzają badania próby takich produktów nawozowych udostępnionych na rynku, a także badają – i w razie potrzeby ewidencjonują – skargi, produkty nawozowe z oznakowaniem CE niezgodne z wymaganiami i przypadki odzyskania takich produktów, a ponadto informują dystrybutorów o wszelkich tego rodzaju działaniach w zakresie monitorowania.
6.  W przypadku gdy jest to uznane za właściwe z uwagi na działanie produktu nawozowego z oznakowaniem CE lub zagrożenie, jakie stanowi, importerzy, w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów oraz ochrony środowiska, przeprowadzają badania próby takich produktów nawozowych udostępnionych na rynku, a także badają – i ewidencjonują – skargi, produkty nawozowe z oznakowaniem CE niezgodne z wymaganiami i przypadki odzyskania takich produktów, a ponadto informują dystrybutorów o wszelkich tego rodzaju działaniach w zakresie monitorowania.
Poprawka 58
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 8
8.  Importerzy przechowują kopię deklaracji zgodności UE do dyspozycji organów nadzoru rynku przez 10 lat od momentu wprowadzenia do obrotu produktu nawozowego z oznakowaniem CE i zapewniają, aby dokumentacja techniczna była udostępniona tym organom na ich żądanie.
8.  Importerzy przechowują kopię deklaracji zgodności UE do dyspozycji organów nadzoru rynku przez pięć lat od momentu wprowadzenia do obrotu produktu nawozowego z oznakowaniem CE i zapewniają, aby dokumentacja techniczna była udostępniona tym organom na ich żądanie. Na żądanie importerzy udostępniają kopię deklaracji zgodności UE innym zainteresowanym podmiotom gospodarczym.
Poprawka 59
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 2 – akapit 1
Przed udostępnieniem na rynku produktu nawozowego z oznakowaniem CE dystrybutorzy sprawdzają, czy dołączono do niego deklarację zgodności UE i wymagane dokumenty, czy oznakowano go zgodnie z załącznikiem III w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych w państwie członkowskim, w którym produkt nawozowy z oznakowaniem CE ma być udostępniany na rynku, a także czy producent i importer spełnili wymagania określone, odpowiednio, w art. 6 ust. 5 i 6 oraz w art. 8 ust. 3.
Przed udostępnieniem na rynku produktu nawozowego z oznakowaniem CE dystrybutorzy sprawdzają, czy dołączono do niego wymagane dokumenty, czy oznakowano go zgodnie z załącznikiem III w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych w państwie członkowskim, w którym produkt nawozowy z oznakowaniem CE ma być udostępniany na rynku, a także czy producent i importer spełnili wymagania określone, odpowiednio, w art. 6 ust. 5 i 6 oraz w art. 8 ust. 3. W przypadku gdy opakowanie jest zbyt małe, aby na etykiecie można było zamieścić wszystkie informacje, lub produkt nawozowy z oznakowaniem CE jest dostarczany bez opakowania, dystrybutorzy sprawdzają, czy wymagane informacje zamieszczono w dokumencie dołączonym do produktu nawozowego z oznakowaniem CE.
Poprawka 60
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 2 – akapit 2
Jeżeli dystrybutor uzna lub ma powody, by uważać, że produkt nawozowy z oznakowaniem CE nie jest zgodny z odpowiednimi wymaganiami określonymi w załączniku I, II lub III, nie udostępnia produktu nawozowego na rynku, dopóki nie zostanie zapewniona jego zgodność. Ponadto jeżeli produkt nawozowy z oznakowaniem CE stanowi niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, dystrybutor informuje o tym producenta lub importera jak również organy nadzoru rynku.
Jeżeli dystrybutor uzna lub ma powody, by uważać, że produkt nawozowy z oznakowaniem CE nie jest zgodny z odpowiednimi wymaganiami niniejszego rozporządzenia, nie udostępnia produktu nawozowego na rynku, dopóki nie zostanie zapewniona jego zgodność. Ponadto jeżeli produkt nawozowy z oznakowaniem CE stanowi niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, dystrybutor informuje o tym producenta lub importera jak również organy nadzoru rynku.
Poprawka 61
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12 – akapit 1
Nie naruszając wspólnych specyfikacji, o których mowa w art. 13, w przypadku produktów nawozowych z oznakowaniem CE spełniających normy zharmonizowane lub części norm zharmonizowanych, do których odniesienie opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, zakłada się, że spełniają one wymagania określone w załączniku I, II oraz III i objęte tymi normami lub ich częściami.
Produkty nawozowe z oznakowaniem CE spełniające normy zharmonizowane lub części norm zharmonizowanych – lub przebadane w zgodności z nimi – do których odniesienie opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, uznaje się za spełniające odpowiednie wymagania określone w załączniku I, II oraz III objęte tymi normami lub ich częściami.
Poprawka 62
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 – akapit 1
Komisja może przyjąć akty wykonawcze określające wspólne specyfikacje, których spełnienie zapewnia zgodność z wymaganiami określonymi w załącznikach I, II i III i objętych tymi specyfikacjami lub ich częściami. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 41 ust. 3.
Jeżeli wymóg ustanowiony w załączniku I, II lub III nie jest objęty normami zharmonizowanymi lub częściami norm zharmonizowanych, do których odniesienie opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, i jeżeli po złożeniu do co najmniej jednej z europejskich organizacji normalizacyjnych wniosku o przygotowanie projektów norm zharmonizowanych w odniesieniu do tego wymogu Komisja stwierdzi zbędne opóźnienia w przyjęciu normy, Komisja może przyjąć akty wykonawcze ustanawiające wspólne specyfikacje dla takiego wymogu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 41 ust. 3.
Poprawka 63
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 1
1.  Oznakowanie CE umieszcza się w sposób widoczny, czytelny i trwały na dołączonych dokumentach orazjeżeli produkt nawozowy z oznakowaniem CE jest dostarczany w opakowaniuna opakowaniu.
1.  Oznakowanie CE umieszcza się w sposób widoczny, czytelny i trwały na opakowaniu produktu nawozowego z oznakowaniem CE lubw przypadku gdy produkt nawozowy z oznakowaniem CE jest dostarczany bez opakowaniaw dokumentach dołączonych do produktu nawozowego z oznakowaniem CE.
Poprawka 64
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 1
Po oznakowaniu CE podaje się numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej biorącej udział w ocenie zgodności, o której mowa w module D1 załącznika IV.
Po oznakowaniu CE podaje się numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, jeżeli jest to wymagane na podstawie załącznika IV.
Poprawka 65
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 18 – akapit 1
Produkt nawozowy z oznakowaniem CE, który został poddany procesowi odzysku i spełnia wymagania niniejszego rozporządzenia, uznaje się za spełniający warunki określone w art. 6 ust. 1 dyrektywy 2008/98/WE i w związku z tym uznaje się, że nie ma on już statusu odpadu.
W przypadku gdy materiał, który był odpadem, został poddany procesowi odzysku i spełniający wymogi niniejszego rozporządzenia produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera taki materiał lub składa się z takiego materiału, materiał ten uznaje się za spełniający warunki określone w art. 6 ust. 1 dyrektywy 2008/98/WE i w związku z tym uznaje się, że od momentu sporządzenia deklaracji zgodności UE nie ma on już statusu odpadu.
Poprawka 66
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 30 – ustęp 2
2.  Na żądanie Komisji notyfikujące państwo członkowskie udziela jej wszystkich informacji dotyczących podstawy notyfikacji lub utrzymania kompetencji danej jednostki notyfikowanej.
2.  Na żądanie Komisji organy notyfikujące udzielają jej wszystkich informacji dotyczących podstawy notyfikacji lub utrzymania kompetencji danej jednostki notyfikowanej.
Poprawka 67
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 3
3.  Jeżeli jednostka notyfikowana stwierdzi, że producent nie spełnił wymagań ustanowionych w załączniku I, II lub III lub w odpowiednich normach zharmonizowanych, wspólnych specyfikacjach, o których mowa w art. 13, lub innych specyfikacjach technicznych, zobowiązuje ona producenta do podjęcia stosownych środków naprawczych i nie wydaje mu certyfikatu.
3.  Jeżeli jednostka notyfikowana stwierdzi, że producent nie spełnił wymagań ustanowionych w załączniku I, II lub III lub w odpowiednich normach zharmonizowanych lub we wspólnych specyfikacjach, o których mowa w art. 13, zobowiązuje ona producenta do podjęcia stosownych środków naprawczych i nie wydaje mu certyfikatu zgodności ani decyzji o zatwierdzeniu.
Poprawka 68
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 4
4.  W przypadku gdy w trakcie monitorowania zgodności po wydaniu certyfikatu jednostka notyfikowana stwierdzi, że produkt nawozowy z oznakowaniem CE przestał spełniać wymagania, zobowiązuje ona producenta do podjęcia stosownych środków naprawczych i zawiesza lub cofa wydany certyfikat, jeżeli zachodzi taka konieczność.
4.  W przypadku gdy w trakcie monitorowania zgodności po wydaniu certyfikatu lub decyzji o zatwierdzeniu jednostka notyfikowana stwierdzi, że produkt nawozowy z oznakowaniem CE przestał spełniać wymagania, zobowiązuje ona producenta do podjęcia stosownych środków naprawczych i zawiesza lub cofa wydany certyfikat lub decyzję o zatwierdzeniu, jeżeli zachodzi taka konieczność.
Poprawka 69
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 5
5.  Jeżeli środki naprawcze nie zostały podjęte lub nie przynoszą wymaganych skutków, jednostka notyfikowana, stosownie do sytuacji, ogranicza, zawiesza lub cofa wszystkie certyfikaty.
5.  Jeżeli środki naprawcze nie zostały podjęte lub nie przynoszą wymaganych skutków i w związku z tym produkt nawozowy z oznakowaniem CE nadal nie jest zgodny z wymogami niniejszego rozporządzenia, jednostka notyfikowana, stosownie do sytuacji, ogranicza, zawiesza lub cofa wszystkie certyfikaty lub decyzje o zatwierdzeniu.
Poprawka 70
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 33 – ustęp 1 – litera a
a)  o odmowie wydania, ograniczeniu, zawieszeniu lub cofnięciu certyfikatów;
a)  o każdym przypadku odmowy wydania, ograniczenia, zawieszenia lub cofnięcia certyfikatu lub decyzji o zatwierdzeniu;
Poprawka 71
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 37 – tytuł
Procedura postępowania w przypadku produktów nawozowych z oznakowaniem CE stanowiących zagrożenie na poziomie krajowym
Procedura na szczeblu krajowym dotycząca postępowania w przypadku produktów nawozowych z oznakowaniem CE stanowiących zagrożenie
Poprawka 72
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 37 – ustęp 1 – akapit 1
W przypadku gdy organy nadzoru rynku jednego państwa członkowskiego mają dostateczne powody, by sądzić, że dany produkt nawozowy z oznakowaniem CE stanowi niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, dokonują one oceny obejmującej dany produkt nawozowy pod kątem spełnienia wymagań określonych w niniejszym rozporządzeniu. Zainteresowane podmioty gospodarcze, w razie konieczności, współpracują w tym celu z organami nadzoru rynku.
W przypadku gdy organy nadzoru rynku jednego państwa członkowskiego mają dostateczne powody, by sądzić, że dany produkt nawozowy z oznakowaniem CE stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, lub też innych aspektów ochrony interesu publicznego objętych niniejszym rozporządzeniem, dokonują one oceny obejmującej dany produkt nawozowy pod kątem spełnienia wszystkich wymagań określonych w niniejszym rozporządzeniu. Zainteresowane podmioty gospodarcze, w razie konieczności, współpracują w tym celu z organami nadzoru rynku.
(Niniejsza poprawka obejmuje również horyzontalną poprawkę dotyczącą zmiany wyrażenia „niedopuszczalne zagrożenie” na „zagrożenie”. Jeżeli współustawodawcy osiągną porozumienie co do tej poprawki, odpowiednie zmiany będą miały zastosowanie do całego tekstu, w tym do jego części objętych poniższymi poprawkami).
Poprawka 73
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 37 – ustęp 1 – akapit 2
Jeśli w toku oceny organy nadzoru rynku stwierdzą, że produkt nawozowy z oznakowaniem CE nie spełnia wymagań określonych w niniejszym rozporządzeniu, niezwłocznie zobowiązują zainteresowany podmiot gospodarczy do podjęcia w rozsądnym terminie wszelkich odpowiednich działań naprawczych w celu doprowadzenia produktu nawozowego do zgodności z tymi wymaganiami, do wycofania produktu nawozowego z obrotu, odzyskania go lub do usunięcia oznakowania CE.
Jeśli w toku oceny organy nadzoru rynku stwierdzą, że produkt nawozowy z oznakowaniem CE nie spełnia wymagań określonych w niniejszym rozporządzeniu, niezwłocznie zobowiązują zainteresowany podmiot gospodarczy do podjęcia wszelkich odpowiednich działań naprawczych w celu doprowadzenia produktu nawozowego do zgodności z tymi wymaganiami, do wycofania produktu nawozowego z obrotu lub odzyskania go w wyznaczonym rozsądnym terminie, proporcjonalnym do charakteru zagrożenia, oraz do usunięcia oznakowania CE.
Poprawka 74
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 37 – ustęp 4 – akapit 1
W przypadku gdy zainteresowany podmiot gospodarczy nie podejmuje odpowiednich działań naprawczych w terminie, o którym mowa w ust. 1 akapit drugi, organy nadzoru rynku wprowadzają wszelkie odpowiednie środki tymczasowe w celu zakazania lub ograniczenia udostępniania danego produktu nawozowego z oznakowaniem CE na rynku krajowym, wycofania go z obrotu lub odzyskania tego produktu.
W przypadku gdy zainteresowany podmiot gospodarczy nie podejmuje odpowiednich działań naprawczych w terminie, o którym mowa w ust. 1 akapit drugi, organy nadzoru rynku wprowadzają wszelkie odpowiednie środki tymczasowe w celu zakazania lub ograniczenia udostępniania danego produktu nawozowego z oznakowaniem CE na rynku krajowym, wycofania go z obrotu lub odzyskania tego produktu. Obowiązki organów nadzoru rynku w tym zakresie nie naruszają możliwości regulowania przez państwa członkowskie produktów nawozowych bez oznakowania CE, gdy takie produkty są udostępniane na rynku.
Poprawka 75
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 37 – ustęp 5 – litera b
b)  niedostatków w normach zharmonizowanych umożliwiających domniemanie zgodności, o których mowa w art. 12.
b)  niedostatków w normach zharmonizowanych, o których mowa w art. 12;
Poprawka 76
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 37 – ustęp 5 – litera b a (nowa)
ba)   niedostatków we wspólnych specyfikacjach, o których mowa w art. 13.
Poprawka 77
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 38 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  W przypadku uznania krajowego środka za uzasadniony i stwierdzenia, że niezgodność produktu nawozowego z oznakowaniem CE wynika z niedostatków we wspólnych specyfikacjach, o których mowa w art. 37 ust. 5 lit. ba), Komisja niezwłocznie przyjmuje akt wykonawczy zmieniający lub uchylający daną wspólną specyfikację. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 41 ust. 3.
Poprawka 78
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 39 – ustęp 1
1.  W przypadku gdy po przeprowadzeniu oceny na podstawie art. 37 ust. 1 państwo członkowskie stwierdzi, że produkt nawozowy z oznakowaniem CE spełniający wymagania niniejszego rozporządzenia mimo to stanowi niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, zobowiązuje ono zainteresowany podmiot gospodarczy do wprowadzenia w rozsądnym terminie wszelkich odpowiednich środków w celu zapewnienia, aby ten produkt nawozowy w momencie wprowadzania do obrotu nie stanowił już zagrożenia, lub w celu wycofania produktu nawozowego z obrotu lub jego odzyskania.
1.  W przypadku gdy po przeprowadzeniu oceny na podstawie art. 37 ust. 1 państwo członkowskie stwierdzi, że produkt nawozowy z oznakowaniem CE spełniający wymagania niniejszego rozporządzenia mimo to stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa lub dla środowiska, lub też innych aspektów ochrony interesu publicznego objętych niniejszym rozporządzeniem, niezwłocznie zobowiązuje ono zainteresowany podmiot gospodarczy do wprowadzenia w rozsądnym, proporcjonalnym do charakteru zagrożenia terminie wyznaczonym przez organ nadzoru rynku wszelkich odpowiednich środków w celu zapewnienia, aby ten produkt nawozowy w momencie udostępnienia na rynku nie stanowił już zagrożenia, lub w celu wycofania produktu nawozowego z obrotu lub jego odzyskania.
Poprawka 79
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 40 – ustęp 1 – litera c
c)  do produktu nawozowego z oznakowaniem CE nie dołączono deklaracji zgodności UE;
c)  nie została sporządzona deklaracja zgodności UE;
Poprawka 80
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 42 – ustęp 1
1.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 43 w celu zmiany załączników I–IV w celu dostosowania ich do postępu technicznego i ułatwienia dostępu do rynku wewnętrznego i swobodnego przepływu dla produktów nawozowych z oznakowaniem CE,
1.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 43 dotyczących zmiany załączników I–IV w celu dostosowania ich do postępu technicznego, z uwzględnieniem produktów i materiałów już zatwierdzonych w państwach członkowskich, w szczególności w dziedzinie produkcji nawozów z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodzących z odzysku odpadów, oraz w celu ułatwienia dostępu do rynku wewnętrznego i swobodnego przepływu produktów nawozowych z oznakowaniem CE:
a)  które prawdopodobnie będą objęte intensywnym handlem na rynku wewnętrznym, oraz
a)  które mogą być przedmiotem intensywnego handlu na rynku wewnętrznym, oraz
b)  w odniesieniu do których istnieją naukowe dowody wskazujące, że nie stanowią niedopuszczalnego zagrożenia dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa ani dla środowiska i że są wystarczająco skuteczne.
b)  w odniesieniu do których istnieją naukowe dowody wskazujące, że nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa ani dla środowiska i że są wystarczająco skuteczne.
Poprawka 81
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 42 – ustęp 1 a (nowy)
1a.  Po dniu ...[data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja bez zbędnej zwłoki przyjmie zgodnie z ust. 1 akty delegowane dotyczące zmiany kategorii materiałów składowych określonych w załączniku II w celu dodania do nich w szczególności produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, dla których ustalono punkt końcowy w łańcuchu produkcyjnym, struwitu, biowęgla i produktów na bazie popiołów, oraz w celu określenia wymogów, na podstawie których produkty te zostaną dodane do wymienionych kategorii. Przyjmując te akty delegowane, Komisja bierze szczególnie pod uwagę postęp technologiczny w dziedzinie odzysku składników pokarmowych.
Poprawka 345
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 42 – ustęp 1 b (nowy)
1b.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 43 przedłużających datę wejścia w życie limitu 20 mg/kg, o którym mowa w załączniku I część II PFC1(B) pkt 3 lit. a) ust. 2 oraz załączniku I część II PFC1(C)I pkt 2 lit. a) ust. 2, jeżeli w oparciu o wnikliwą ocenę skutków dysponuje dowodami potwierdzającymi, że wprowadzenie surowszego limitu poważnie zagroziłoby dostawom produktów nawozowych do Unii.
Poprawka 82
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 42 – ustęp 2 – wprowadzenie
2.  Jeżeli Komisja zmienia załącznik II w celu dodania nowych mikroorganizmów do kategorii materiału składowego dotyczącego takich organizmów na podstawie ust. 1, czyni to w oparciu o następujące dane:
2.  Jeżeli Komisja zmienia załącznik II w celu dodania nowych szczepów mikroorganizmów do kategorii materiałów składowych dotyczącej takich organizmów, czyni to – po sprawdzeniu, czy wszystkie przedmiotowe szczepy dodatkowych mikroorganizmów spełniają wymogi ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu – w oparciu o następujące dane:
Poprawka 83
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 42 – ustęp 2 – litera a
a)  nazwa mikroorganizmu;
a)  nazwa mikroorganizmu według szczepu;
Poprawka 84
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 42 – ustęp 2 – litera c
c)  dane historyczne bezpiecznej produkcji i wykorzystywania mikroorganizmu;
c)  literatura naukowa dotycząca bezpiecznej produkcji i wykorzystywania mikroorganizmu;
Poprawka 85
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 42 – ustęp 2 – litera d
d)  taksonomiczny związek z gatunkami mikroorganizmów, które spełniają wymagania w zakresie uznanego domniemania bezpieczeństwa przyznanego przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Żywności;
d)  taksonomiczny związek z gatunkami mikroorganizmów, które spełniają wymagania w zakresie uznanego domniemania bezpieczeństwa przyznanego przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, lub odniesienie zadeklarowanej zgodności do odpowiednich, opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zharmonizowanych norm bezpieczeństwa dotyczących używanych mikroorganizmów, lub zgodność z wymogami w zakresie oceny bezpieczeństwa mikroorganizmów przyjętymi przez Komisję, jeśli takie zharmonizowane normy nie istnieją;
Poprawka 86
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 42 – ustęp 2 – akapit 1 a (nowy)
Aby odzwierciedlić szybki postęp technologiczny w tej dziedzinie, do dnia ... [rok od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja przyjmie zgodnie z art. 43 akty delegowane określające kryteria oceny mikroorganizmów, które mogą być używane w produktach przeznaczonych do odżywiania roślin bez nominalnego umieszczenia ich w pozytywnym wykazie.
Poprawka 87
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 42 – ustęp 3 – akapit 1 a (nowy)
Do dnia … [sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja przyjmie zgodnie z art. 43 akty delegowane zmieniające załącznik II w celu dodania punktów końcowych w łańcuchu produkcyjnym, które określono zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, w odniesieniu do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego wymienionych w CMC 11 w załączniku II.
Poprawka 88
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 42 – ustęp 3 a (nowy)
3a.   Przyjmując akty delegowane, o którycn mowa w ust. 1, Komisja wprowadza zmiany do kategorii materiałów składowych ustanawiające wymóg dotyczący polimerów innych niż polimerowe składniki pokarmowe określone w załączniku II w celu odzwierciedlenia najnowszych dowodów naukowych i rozwoju technologicznego, a do dnia ... [trzy lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] określi kryteria konwersji węgla polimerycznego, który ma się przekształcić w ditlenek węgla (CO2), oraz odpowiednią metodę testową w zakresie biodegradacji.
Poprawka 89
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 42 – ustęp 3 b (nowy)
3b.  Przyjmując akty delegowane, o których mowa w ust. 1, Komisja wprowadza zmiany do kategorii materiałów składowych ustanawiające kryteria dotyczące innych produktów ubocznych przemysłu określonych w załączniku II w celu odzwierciedlenia aktualnych praktyk wytwarzania produktów, rozwoju technologicznego i najnowszych dowodów naukowych, a do dnia ... [rok od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] określi kryteria, na podstawie których przemysłowe produkty uboczne zostaną dodane do kategorii materiałów składowych.
Poprawka 91
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 43 – ustęp 3 a (nowy)
3a.  Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.
Poprawka 92
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 44 – ustęp 1
Państwa członkowskie określają zasady dotyczące sankcji stosowanych w przypadku naruszenia niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić ich wdrożenie. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie bezzwłocznie powiadamiają Komisję o tych przepisach i środkach oraz o każdej późniejszej zmianie, która ich dotyczy.
Państwa członkowskie określają zasady dotyczące sankcji stosowanych w przypadku naruszenia niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić ich wdrożenie. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie bezzwłocznie powiadamiają Komisję o tych przepisach i środkach oraz o każdej późniejszej zmianie, która ich dotyczy. Państwa członkowskie podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia, by ich przepisy dotyczące sankcji były egzekwowane.
Poprawka 93
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 45 – akapit 1 – punkt 1 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 1069/2009
Artykuł 5 – ustęp 2 – akapit 1 a (nowy)
1a)  w ust. 2 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:
„W przypadku produktów pochodnych objętych zakresem art. 32 i już powszechnie stosowanych w państwach członkowskich do produkcji nawozów Komisja ustali taki punkt końcowy do dnia … [sześć miesięcy od daty wejścia w życie rozporządzenia w sprawie nawozów].”;
Poprawka 94
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 46 – akapit 1 – punkt 2
Rozporządzenie (WE) nr 1107/2009
Artykuł 3 – punkt 34 – wprowadzenie
(3)   34) „biostymulator” oznacza produkt, który stymuluje procesy odżywiania rośliny niezależnie od zawartości składników pokarmowych w produkcie i którego jedynym celem jest poprawa co najmniej jednej z następujących właściwości rośliny:
34) „biostymulator” oznacza produkt zawierający substancję lub mikroorganizm, które stymulują procesy odżywiania rośliny niezależnie od zawartości składników pokarmowych, lub wszelkie połączenie takich substancji lub mikroorganizmów, którego jedynym celem jest poprawa co najmniej jednej z następujących właściwości rośliny lub jej ryzosfery:
Poprawka 95
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 46 – akapit 1 – punkt 2
Rozporządzenie (WE) nr 1107/2009
Artykuł 3 – punkt 34 – litera c
c)  cechy jakościowe upraw.
c)  jakość upraw.
Poprawka 96
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 46 – akapit 1 – punkt 2
Rozporządzenie (WE) nr 1107/2009
Artykuł 3 – punkt 34 – litera c a (nowa)
ca)   dostępność ograniczonych składników pokarmowych w glebie, ryzosferze;
Poprawka 97
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 46 – akapit 1 – punkt 2
Rozporządzenie (WE) nr 1107/2009
Artykuł 3 – punkt 34 – litera c b (nowa)
cb)   rozkład związków organicznych w glebie;
Poprawka 98
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 46 – akapit 1 – punkt 2
Rozporządzenie (WE) nr 1107/2009
Artykuł 3 – punkt 34 – litera c c (nowa)
cc)  humifikacja;
Poprawka 99
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 48 – tytuł
Przepisy przejściowe
Przepisy przejściowe, sprawozdawczość i przegląd
Poprawka 100
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 48 – akapit 1
Państwa członkowskie nie utrudniają udostępniania na rynku produktów, które wprowadzono do obrotu jako nawozy o nazwie „nawozy WE” zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2003/2003 przed dniem [Publications Office, please insert the date of application of this Regulation] r. Do takich produktów stosuje się jednak odpowiednio rozdział 5.
Państwa członkowskie nie utrudniają udostępniania na rynku produktów, które wprowadzono do obrotu jako nawozy o nazwie „nawozy WE” zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2003/2003 przed dniem ... [dwanaście miesięcy po dacie rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia]. Do takich produktów stosuje się jednak odpowiednio rozdział 5.
Poprawka 101
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 48 – akapit 1 a (nowy)
1a.  Państwa członkowskie, które wprowadziły już niższy limit zawartości kadmu (Cd) w nawozach organiczno-mineralnych i nawozach nieorganicznych, określony w załączniku I część II PFC 1 (B) ust. 3 lit. a) i PFC 1 (C)(I) ust. 2 lit. a), mogą zachować ten surowszy limit, dopóki limit ustanowiony w niniejszym rozporządzeniu jest taki sam lub niższy. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o takich istniejących środkach krajowych do dnia ... [sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia].
Poprawka 102
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 48 – akapit 1 b (nowy)
1b.  Do dnia … [42 miesiące od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające stosowanie niniejszego rozporządzenia i jego ogólne skutki pod względem realizacji jego celów, w tym wpływ na MŚP. Sprawozdanie to zawiera w szczególności:
a)  ocenę funkcjonowania rynku wewnętrznego produktów nawozowych, obejmującą analizę zgodności i skuteczności nadzoru rynku, analizę wpływu częściowej harmonizacji na produkcję, wzorce stosowania i przepływy handlowe produktów nawozowych z oznakowaniem CE i produktów nawozowych wprowadzanych do obrotu na podstawie przepisów krajowych;
b)  ocenę stosowania ograniczeń poziomów zanieczyszczeń, jak określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, wszelkie odpowiednie nowe informacje naukowe – jeżeli są one dostępne – dotyczące toksyczności oraz rakotwórczości substancji zanieczyszczających, w tym ryzyko wynikające z zanieczyszczenia produktów nawozowych uranem;
c)  ocenę rozwoju technologii odkadmiania i ich skutków, skali i kosztów w całym łańcuchu wartości, a także powiązanego gospodarowania odpadami kadmu; oraz
d)  ocenę wpływu na handel pozyskiwanymi surowcami, w tym dostępność fosforytów.
W sprawozdaniu należycie uwzględnia się postęp techniczny i innowacje, jak również procesy normalizacyjne mające wpływ na produkcję i stosowanie produktów nawozowych. Do sprawozdania dołącza się, w razie konieczności, wniosek ustawodawczy do dnia ... [pięć lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia].
Do dnia ... [12 miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja przedstawi ocenę danych naukowych służących ustaleniu kryteriów agronomicznych i środowiskowych pozwalających określić kryteria dotyczące całkowicie przetworzonego obornika zwierzęcego w celu sprecyzowania wydajności produktów, które zawierają przetworzony obornik zwierzęcy lub się z niego składają.
Poprawka 103
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 48 – akapit 1 c (nowy)
1c.  Do dnia … [pięć lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja przeprowadzi przegląd procedury oceny zgodności mikroorganizmów.
Poprawka 104
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 49 – akapit 2
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia … [dwa lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia], z wyjątkiem art. 19–35, które stosuje się od dnia … [rok od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia], oraz art. 13, 41, 42, 43 i 45, które stosuje się od dnia ... [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia].
Poprawka 105
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część I – punkt 1 – litera C a (nowa)
Ca.  Nawozy niskoemisyjne
Poprawka 106
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część I – punkt 5 – litera A – podpunkt I a (nowy)
Ia.  Inhibitor denitryfikacji
Poprawka 107
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – ustęp 4
4.  Jeżeli produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera substancję, dla której najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości w żywności i paszy został określony zgodnie z:
skreśla się
a)  rozporządzeniem Rady (EWG) nr 315/9332,
b)  rozporządzeniem (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady33,
c)  rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/200934 lub
d)  dyrektywą 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady35
stosowanie produktu nawozowego z oznakowaniem CE określone w instrukcji stosowania nie może doprowadzić do przekroczenia tych poziomów w żywności lub paszy.
__________________
32 Rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1).
33 Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1).
34 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11).
35 Dyrektywa 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych (Dz.U. L 140 z 30.5.2002, s. 10).
Poprawka 108
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – ustęp 4 a (nowy)
4a.  Składników podlegających zatwierdzeniu lub ponownemu zatwierdzeniu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, lecz nieujętych w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011 nie stosuje się w produktach nawozowych, jeżeli niewłączenie ich jest uzasadnione przepisami art. 1 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
Poprawka 109
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(A) – ustęp 1
1.  Nawóz organiczny zawiera:
1.  Nawóz organiczny zawiera:
–  węgiel (C) oraz
–  węgiel organiczny (Corg) oraz
–  składniki pokarmowe
–  składniki pokarmowe
wyłącznie pochodzenia biologicznego, z wyłączeniem materiałów skamieniałych lub zawartych w formacjach geologicznych.
wyłącznie pochodzenia biologicznego, takie jak torf, w tym leonardyt, lignit oraz otrzymane z nich substancje, ale z wyłączeniem innych materiałów skamieniałych lub zawartych w formacjach geologicznych.
Poprawka 110
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(A) – ustęp 2 – tiret 1
–  kadm (Cd) 1,5 mg/kg suchej masy,
–  kadm (Cd) 1,0 mg/kg suchej masy,
Poprawka 112
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(A) – ustęp 2 – tiret 6
–  biuret (C2H5N3O2) 12 g/kg suchej masy.
–  biuret (C2H5N3O2) poniżej progu wykrywalności.
Poprawka 113
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(A) – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

3.  W 25 g próbki produktu nawozowego z oznakowaniem CE nie mogą być obecne pałeczki Salmonella spp.

Poprawka

3.  W nawozie organicznym nie mogą być obecne czynniki chorobotwórcze w stężeniu przekraczającym odpowiednie dopuszczalne poziomy przedstawione w tabeli poniżej:

Badany mikroorganizm

Plany pobierania próbek

Poziom

 

n

c

m

M

Salmonella spp

5

0

0

Nieobecne w 25 g lub 25 ml

Escherichia coli lub Enterococcaceae

5

5

0

1000 w 1 g lub 1 ml

gdzie n = liczba próbek do zbadania

c = liczba próbek, w których liczba bakterii wyrażona w jtk może wynosić między m a M

m = wartość progowa liczby bakterii wyrażonej w jtk, którą uznaje się za zadowalającą

M = maksymalna wartość liczby bakterii wyrażonej w jtk

W 100 g lub 100 ml nawozu organicznego nie mogą być obecne pasożyty Ascaris spp. i Toxocara spp. w żadnej z faz rozwoju.

Poprawka 114
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(A)(I) – ustęp 1 a (nowy)
1a.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera przynajmniej jeden z następujących deklarowanych składników pokarmowych: azot (N), pentatlenek difosforu (P2O5) lub tlenek dipotasu (K2O).
Poprawka 115
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(A)(I) – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Jeżeli produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera więcej niż jeden składnik pokarmowy, produkt musi zawierać podstawowe deklarowane składniki pokarmowe w niżej podanej minimalnej ilości: □
2,5 % (m/m) całkowitego azotu (N) lub 2 % (m/m) całkowitego pentatlenku difosforu (P2O5), lub 2 % (m/m) całkowitego tlenku dipotasu (K2O) oraz
6,5 % (m/m) całkowitej sumy składników pokarmowych.
Poprawka 116
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(A)(II) – ustęp 1 a (nowy)
1a.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera przynajmniej jeden z następujących deklarowanych składników pokarmowych: azot (N), pentatlenek difosforu (P2O5) lub tlenek dipotasu (K2O).
Poprawka 117
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(A)(II) – ustęp 2 – wprowadzenie
2.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera przynajmniej jeden z następujących deklarowanych składników pokarmowych w podanej minimalnej ilości:
2.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera przynajmniej jeden z następujących deklarowanych podstawowych składników pokarmowych w podanej minimalnej ilości:
Poprawka 118
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(A)(II) – ustęp 2 – tiret 1
–  2% (m/m) całkowitego azotu (N),
–  1 % (m/m) całkowitego azotu (N) i/lub
Poprawka 119
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(A)(II) – ustęp 2 – tiret 2
–  1 % (m/m) całkowitego pięciotlenku fosforu (P2O5) lub
–  2 % (m/m) całkowitego pentatlenku difosforu (P2O5) lub
Poprawka 120
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(A)(II) – ustęp 2 – tiret 3
–  2 % (m/m) całkowitego tlenku potasu (K2O)
–  1 % (m/m) całkowitego tlenku dipotasu (K2O); oraz
Poprawka 121
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(A)(II) – ustęp 2 – tiret 3 a (nowe)
–  6,5 % (m/m) całkowitej sumy składników pokarmowych.
Poprawka 122
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(A)(II) – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Jeżeli produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera więcej niż jeden składnik pokarmowy, produkt musi zawierać podstawowe deklarowane składniki pokarmowe w niżej podanej minimalnej ilości: □
2 % (m/m) całkowitego azotu (N) lub 1 % (m/m) całkowitego pentatlenku difosforu (P2O5), lub 2 % (m/m) całkowitego tlenku dipotasu (K2O) oraz
5 % (m/m) całkowitej sumy podstawowych składników pokarmowych.
Poprawka 123
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(B) – ustęp 1
1.  Nawóz organiczno-mineralny stanowi połączenie:
1.  Nawóz organiczno-mineralny stanowi połączenie:
–  co najmniej jednego nawozu nieorganicznego, określonego w PFC 1(C) poniżej, oraz
–  co najmniej jednego nawozu mineralnego, określonego w PFC 1(C) poniżej, oraz
–  materiału zawierającego węgiel organiczny (C) oraz
–  co najmniej jednego materiału zawierającego węgiel organiczny (Corg) oraz
–  składniki pokarmowe wyłącznie pochodzenia biologicznego, z wyłączeniem materiałów skamieniałych lub zawartych w formacjach geologicznych.
–  składników pokarmowych wyłącznie pochodzenia biologicznego, takich jak torf, w tym leonardyt, lignit oraz otrzymane z nich substancje, ale z wyłączeniem innych materiałów skamieniałych lub zawartych w formacjach geologicznych.
Poprawka 343
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(B) – punkt 3 – litera a – ustęp 2 – tiret 2 i 3
–  Od dnia [Publications office, please insert the date occurring three years after the date of application of this Regulation] r.: 40 mg/kg pięciotlenku fosforu (P2O5) oraz
–  Od dnia [Publications office, please insert the date occurring six years after the date of application of this Regulation] r.: 40 mg/kg pentatlenku fosforu (P2O5) oraz
–  Od dnia [Publications office, please insert the date occurring twelve years after the date of application of this Regulation] r.: 20 mg/kg pentatlenku fosforu (P2O5),
–  Od dnia [Publications office, please insert the date occurring sixteen years after the date of application of this Regulation] r.: 20 mg/kg pentatlenku fosforu (P2O5),
Poprawka 126
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(B) – ustęp 4

Tekst proponowany przez Komisję

4.  W 25 g próbki produktu nawozowego z oznakowaniem CE nie mogą być obecne pałeczki Salmonella spp.

Poprawka

4.  W nawozie organiczno-mineralnym nie mogą być obecne czynniki chorobotwórcze w stężeniu przekraczającym odpowiednie dopuszczalne poziomy przedstawione w tabeli poniżej:

Badany mikroorganizm

Plany pobierania próbek

Poziom

 

n

c

m

M

Salmonella spp

5

0

0

Nieobecne w 25 g lub 25 ml

Escherichia coli lub Enterococcaceae

5

5

0

1000 w 1 g lub 1 ml

gdzie n = liczba próbek do zbadania

c = liczba próbek, w których liczba bakterii wyrażona w jtk może wynosić między m a M

m = wartość progowa liczby bakterii wyrażonej w jtk, którą uznaje się za zadowalającą

M = maksymalna wartość liczby bakterii wyrażonej w jtk

W 100 g lub 100 ml nawozu organiczno-mineralnego nie mogą być obecne pasożyty Ascaris spp. i Toxocara spp. w żadnej z faz rozwoju.

Poprawka 127
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(B)(I) – ustęp 2 – tiret 2
–  2 % (m/m) całkowitego pięciotlenku fosforu (P2O5) lub
–  1 % (m/m) pentatlenku difosforu (P2O5) rozpuszczalnego w obojętnym cytrynianie amonu i wodzie, lub
Poprawka 128
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(B)(I) – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Jeżeli produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera więcej niż jeden składnik pokarmowy, produkt musi zawierać podstawowe deklarowane składniki pokarmowe w niżej podanej minimalnej ilości:
2,5 % (m/m) całkowitego azotu (N), z czego 1 % (m/m) produktu nawozowego z oznakowaniem CE stanowi azot organiczny (N) lub 2 % (m/m) całkowitego pentatlenku difosforu (P2O5), lub 2 % (m/m) całkowitego tlenku dipotasu (K2O) oraz
6,5 % (m/m) całkowitej sumy podstawowych składników pokarmowych.
Poprawka 129
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(B)(I) – ustęp 4
4.  W produkcie nawozowym z oznakowaniem CE każda jednostka zawiera substancje organiczne i składniki pokarmowe w swojej deklarowanej zawartości.
4.  W produkcie nawozowym z oznakowaniem CE każda jednostka zawiera węgiel organiczny i wszystkie składniki pokarmowe w swojej deklarowanej zawartości. Jednostka odnosi się do jednej z części składowych produktu, takich jak granule, granulki itp.
Poprawka 130
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(B)(II) – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Jeśli produkt zawiera więcej niż jeden składnik pokarmowy, obecne są następujące ilości minimalne:
–  1 % (m/m) całkowitego azotu (N) lub
–  1 % (m/m) całkowitego pentatlenku difosforu (P2O5), lub
–  1 % (m/m) całkowitego tlenku dipotasu (K2O),
gdzie suma składników pokarmowych wynosi co najmniej 4 %.
Poprawka 131
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(B)(II) – ustęp 3
3.  Węgiel organiczny (C) jest obecny w produkcie nawozowym z oznakowaniem CE w co najmniej 3 % (m/m).
3.  Węgiel organiczny (C) jest obecny w produkcie nawozowym z oznakowaniem CE w co najmniej 1 % (m/m).
Poprawka 132
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) – ustęp 1
1.   Nawóz nieorganiczny to nawóz inny niż organiczny lub organiczno-mineralny.
1.   Nawóz mineralny to nawóz zawierający składniki pokarmowe w postaci mineralnej lub składniki pokarmowe pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego przetworzone do postaci mineralnej. Węgiel organiczny (Corg) w produkcie nawozowym z oznakowaniem CE nie może przekraczać 1 % (m/m). Powyższe nie obejmuje węgla, który pochodzi z otoczek spełniających wymogi CMC 9 i 10 oraz dodatków do nawozów spełniających wymogi PFC 5 i CMC 8.
Poprawka 133
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) – ustęp 1 a (nowy)
1a.  Nawozy fosforowe muszą osiągać co najmniej jeden z następujących minimalnych poziomów rozpuszczalności, aby mogły zostać wchłonięte przez rośliny, w przeciwnym razie nie mogą być deklarowane jako nawozy fosforowe:
–  rozpuszczalność w wodzie: minimalny poziom 40 % całkowitego P lub
–  rozpuszczalność w neutralnym cytrynianie amonu: minimalny poziom 75 % całkowitego P, lub
–  rozpuszczalność w kwasie mrówkowym (wyłącznie miękkie naturalne fosforany): minimalny poziom 55 % całkowitego P.
Poprawka 134
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) – ustęp 1 b (nowy)
1b.  Całkowita zawartość azotu do zadeklarowania jest podawana jako suma azotu (N) amonowego, azotu (N) azotanowego, azotu (N) mocznikowego, azotu (N) z mocznika metylenowego, azotu (N) z izobutylidenodimocznika, azotu (N) z krotonylidenodimocznika. Zawartość fosforu do zadeklarowania jest podawana według fosforu (P) w postaci fosforanów. Nowe formy można dodać po przeprowadzeniu badania naukowego zgodnie z art. 42 ust. 1.
Poprawka 135
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C)(I) – ustęp 1
1.  Nieorganiczny nawóz makroskładnikowy przeznaczony jest do dostarczania roślinom co najmniej jednego z następujących makroskładników pokarmowych: azotu (N), fosforu (P), potasu (K), magnezu (Mg), wapnia (Ca), siarki (S) lub sodu (Na).
1.  Mineralny nawóz makroskładnikowy przeznaczony jest do dostarczania roślinom co najmniej jednego z następujących makroskładników pokarmowych:
a)  podstawowych: azotu (N), fosforu (P) i potasu (K),
b)  drugorzędnych: magnezu (Mg), wapnia (Ca), siarki (S) lub sodu (Na).
Poprawka 344
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C)(I) – ustęp 2 – litera a – punkt 2 – tiret 2 i 3
–  Od dnia [Publications office, please insert the date occurring three years after the date of application of this Regulation] r.: 40 mg/kg pięciotlenku fosforu (P2O5) oraz
–  Od dnia [sześć lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] r.: 40 mg/kg pentatlenku fosforu (P2O5) oraz
–  Od dnia [Publications office, please insert the date occurring twelve years after the date of application of this Regulation] r.: 20 mg/kg pentatlenku fosforu (P2O5),
–  Od dnia [szesnaście lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] r.: 20 mg/kg pentatlenku fosforu (P2O5),
Poprawka 139
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C)(I)(a)(i) – ustęp 1
1.  Prosty, stały, nieorganiczny nawóz makroskładnikowy posiada deklarowaną zawartość nie więcej niż jednego składnika pokarmowego.
1.  Prosty, stały, mineralny nawóz makroskładnikowy posiada deklarowaną zawartość:
a)   nie więcej niż jednego podstawowego składnika pokarmowego (azotu (N), fosforu (P) i potasu (K)) lub
Poprawka 140
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I)(a)(i) – ustęp 1 – litera b (nowa)
b)   nie więcej niż jednego drugorzędnego składnika pokarmowego (magnezu (Mg), wapnia (Ca), siarki (S) i sodu (Na)).
Poprawka 141
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I)(a)(i) – ustęp 1 a (nowy)
1a.   Prosty, stały, mineralny nawóz makroskładnikowy o zadeklarowanej zawartości nie więcej niż jednego podstawowego składnika pokarmowego może zawierać jeden lub więcej z drugorzędnych składników pokarmowych.
Poprawka 142
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I)(a)(i) – ustęp 2 – wprowadzenie
2.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera jeden z następujących deklarowanych składników pokarmowych w podanej minimalnej ilości:
2.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera podstawowe i/lub drugorzędne deklarowane składniki pokarmowe w podanej minimalnej ilości:
Poprawka 143
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1 (C) (I) (a) (i) – ustęp 2 – tiret 2
–  12% (m/m) całkowitego pięciotlenku fosforu (P2O5),
–  12 % (m/m) pentatlenku difosforu (P2O5) rozpuszczalnego w obojętnym cytrynianie amonu i wodzie,
Poprawka 144
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1 (C) (I) (a) (i) – ustęp 2 – tiret 7
–  1 % (m/m) całkowitego tlenku sodu (Na2O).
–  3 % (m/m) całkowitego tlenku disodu (Na2O).
Poprawka 145
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I)(a)(ii) – ustęp 1
1.  Wieloskładnikowy, stały, nieorganiczny nawóz makroskładnikowy posiada deklarowaną zawartość co najmniej dwóch składników pokarmowych.
1.  Wieloskładnikowy, stały, mineralny nawóz makroskładnikowy posiada deklarowaną zawartość co najmniej dwóch podstawowych i/lub drugorzędnych składników pokarmowych.
Poprawka 146
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I)(a)(ii) – ustęp 2 – wprowadzenie
2.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera co najmniej dwa z następujących deklarowanych składników pokarmowych w podanej minimalnej ilości:
2.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera co najmniej dwa z podstawowych i/lub drugorzędnych deklarowanych składników pokarmowych w podanej minimalnej ilości:
Poprawka 147
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I)(a)(ii) – ustęp 2 – tiret 2
–  3% (m/m) całkowitego pięciotlenku fosforu (P2O5),
–  5 % (m/m) całkowitego pentatlenku difosforu (P2O5), rozpuszczalnego w obojętnym cytrynianie amonu i wodzie,
Poprawka 148
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I)(a)(ii) – ustęp 2 – tiret 3
–  3% (m/m) całkowitego tlenku potasu (K2O)
–  5 % (m/m) całkowitego tlenku dipotasu (K2O),
Poprawka 149
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I)(a)(ii) – ustęp 2 – tiret 4
–  1,5% (m/m) całkowitego tlenku magnezu (MgO),
–  2 % (m/m) całkowitego tlenku magnezu (MgO),
Poprawka 150
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I)(a)(ii) – ustęp 2 – tiret 5
–  1,5% (m/m) całkowitego tlenku wapnia (CaO),
–  2 % by mass of total calcium oxide (CaO),
Poprawka 151
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I)(a)(ii) – ustęp 2 – tiret 6
–  1,5% (m/m) całkowitego tritlenku siarki (SO3) lub
–  5 % (m/m) całkowitego tritlenku siarki (SO3) lub
Poprawka 152
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I)(a)(ii) – ustęp 2 – tiret 7
–  1 % (m/m) całkowitego tlenku sodu (Na2O).
–  3 % (m/m) całkowitego tlenku disodu (Na2O).
Poprawka 153
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C)(I)(a)(i-ii)(A) – ustęp 5 – tiret 1
–  po pięciu cyklach termicznych opisanych w dziale 4.2 moduł A1 w załączniku IV,
–  po pięciu cyklach termicznych opisanych w dziale 4.2 moduł A1 w załączniku IV, na potrzeby badania przed wprowadzeniem do obrotu,
Poprawka 154
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I)(b)(i) – ustęp 1
1.  Prosty, płynny, nieorganiczny nawóz makroskładnikowy posiada deklarowaną zawartość tylko jednego składnika pokarmowego.
1.  Prosty, płynny, mineralny nawóz makroskładnikowy posiada deklarowaną zawartość:
a)   nie więcej niż jednego podstawowego składnika pokarmowego
Poprawka 155
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I)(b)(i) – ustęp 1 – litera b (nowa)
b)   nie więcej niż jednego drugorzędnego składnika pokarmowego.
Poprawka 156
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I)(b)(i) – ustęp 1 a (nowy)
1a.   Prosty, płynny, mineralny nawóz makroskładnikowy o deklarowanej zawartości nie więcej niż jednego podstawowego składnika pokarmowego może zawierać jeden lub więcej drugorzędnych składników pokarmowych.
Poprawka 157
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I)(b)(i) – ustęp 2 – wprowadzenie
2.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera jeden z następujących deklarowanych składników pokarmowych w podanej minimalnej ilości:
2.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera podstawowye i/lub drugorzędne deklarowane składnii pokarmowye w podanej minimalnej ilości:
Poprawka 158
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I) (b) (i) – ustęp 2 – tiret 2
–  5% (m/m) całkowitego pięciotlenku fosforu (P2O5),
–  5 % (m/m) całkowitego pentatlenku difosforu (P2O5) rozpuszczalnego w obojętnym cytrynianie amonu i wodzie,
Poprawka 159
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I) (b) (i) – ustęp 2 – tiret 6
–  5% (m/m) całkowitego tritlenku siarki (SO3) lub
–  5 % (m/m) całkowitego tritlenku siarki (SO3),
Poprawka 160
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I) (b) (i) – ustęp 2 – tiret 7
–  1 % (m/m) całkowitego tlenku sodu (Na2O).
–  od 0,5 % do 5 % (m/m) całkowitego tlenku disodu (Na2O).
Poprawka 161
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I)(b)(ii) – ustęp 1
1.  Wieloskładnikowy, płynny nieorganiczny nawóz makroskładnikowy posiada deklarowaną zawartość co najmniej dwóch składników pokarmowych.
1.  Wieloskładnikowy, płynny, mineralny nawóz makroskładnikowy posiada deklarowaną zawartość co najmniej dwóch podstawowych i/lub drugorzędnych składników pokarmowych.
Poprawka 162
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I)(b)(ii) – ustęp 2 – wprowadzenie
2.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera co najmniej dwa z następujących deklarowanych składników pokarmowych w podanej minimalnej ilości:
2.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera co najmniej dwa z podstawowych i/lub drugorzędnych deklarowanych składników pokarmowych w podanej minimalnej ilości:
Poprawka 163
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C)(I)(b)(ii) – ustęp 2 – tiret 1
–  1,5% (m/m) całkowitego azotu (N),
–  3 % (m/m) całkowitego azotu (N) lub
Poprawka 164
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I) (b) (ii) – ustęp 2 – tiret 2
–  1,5% (m/m) całkowitego pięciotlenku fosforu (P2O5),
–  1,5 % (m/m) całkowitego pentatlenku difosforu (P2O5) rozpuszczalnego w obojętnym cytrynianie amonu i wodzie,
Poprawka 165
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I) (b) (ii) – ustęp 2 – tiret 3
–  1,5% (m/m) całkowitego tlenku potasu (K2O)
–  3 % (m/m) całkowitego tlenku dipotasu (K2O) lub
Poprawka 166
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I) (b) (ii) – ustęp 2 – tiret 4
–  0,75% (m/m) całkowitego tlenku magnezu (MgO),
–  1,5 % (m/m) całkowitego tlenku magnezu (MgO) lub
Poprawka 167
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I) (b) (ii) – ustęp 2 – tiret 5
–  0,75% (m/m) całkowitego tlenku wapnia (CaO),
–  1,5 % (m/m) całkowitego tlenku wapnia (CaO) lub
Poprawka 168
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) (I) (b) (ii) – ustęp 2 – tiret 6
–  0,75% (m/m) całkowitego tritlenku siarki (SO3) lub
–  1,5 % (m/m) całkowitego tritlenku siarki (SO3) lub
Poprawka 169
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1 (C) (II) – ustęp 1
1.  Nieorganiczny nawóz mikroskładnikowy to nawóz nieorganiczny inny niż nawóz makroskładnikowy, przeznaczony do dostarczania co najmniej jednego z następujących składników pokarmowych: bor (B), kobalt (Co), miedź (Cu), żelazo (Fe), mangan (Mn), molibden (Mo) lub cynk (Zn).
1.  Nieorganiczny nawóz mikroskładnikowy to nawóz nieorganiczny inny niż nawóz makroskładnikowy, przeznaczony do dostarczania co najmniej jednego z następujących składników pokarmowych: boru (B), kobaltu (Co), miedzi (Cu), żelaza (Fe), manganu (Mn), molibdenu (Mo), selenu (Se), krzemu (Si) lub cynku (Zn).
Poprawka 170
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 1(C) a (nowy)
PFC1(C) a: NAWOZY NISKOEMISYJNE
1.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE określa się jako nawóz niskoemisyjny, jeżeli zawiera on więcej niż 1 % węgla organicznego (Corg) i nie więcej niż 15 % węgla organicznego (Corg).
2.  Węgiel występujący w cyjanamidzie wapnia i moczniku oraz jego kondensatach i produktach pochodnych nie jest uwzględniany w ilości węgla organicznego do celów tej definicji.
3.  Do niniejszej kategorii ma zastosowanie specyfikacja stałych/płynnych, prostych/wieloskładnikowych, makroskładnikowych/mikroskładnikowych nawozów PFC1(C).
4.  Produkty sprzedawane w ramach PFC1(C)a muszą spełniać wymogi dotyczące poziomów zanieczyszczeń określone w załączniku I dla nawozów organicznych i organiczno-mineralnych w każdym przypadku, gdy PFC1(C) nie przewiduje żadnych wartości granicznych dla tych zanieczyszczeń.
Poprawka 171
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 2 – ustęp 1
1.  Środek wapnujący to produkt nawozowy z oznakowaniem CE przeznaczony do korygowania kwasowości gleby, zawierający tlenki, wodorotlenki, węglany lub krzemiany wapnia (Ca) lub magnezu (Mg).
1.  Środek wapnujący to produkt nawozowy z oznakowaniem CE przeznaczony do korygowania kwasowości gleby, zawierający tlenki, wodorotlenki, węglany lub/i krzemiany wapnia (Ca) lub magnezu (Mg).
Poprawka 398
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 2 – punkt 3
3.  Spełnione muszą być następujące parametry określone dla suchej masy:
3.  Spełnione muszą być następujące parametry określone dla suchej masy:
—  Minimalna liczba zobojętnienia: 15 (ekwiwalent CaO) lub 9 (ekwiwalent HO-) oraz
—  Minimalna liczba zobojętnienia: 15 (ekwiwalent CaO) lub 9 (ekwiwalent HO-) oraz
—  Minimalna reaktywność: 10 % lub 50 % po 6 miesiącach (próba inkubacyjna).
—  Minimalna reaktywność: 10 % lub 50 % po 6 miesiącach (próba inkubacyjna) oraz
—  Minimalna wielkość ziarna: 70 % mniejsze niż 1 mm, z wyjątkiem wapna palonego, zgranulowanego środka wapnującego i kredy (tzn. 70 % ziaren przechodzi przez sito o wymiarach oczek 1 mm)
Poprawka 175
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 3– ustęp 1
Polepszacz gleby to produkt nawozowy z oznakowaniem CE przeznaczony do dodawania do gleby w celu zachowania, poprawy lub ochrony właściwości fizycznych lub chemicznych, struktury lub aktywności biologicznej gleby.
Polepszacz gleby to materiał, w tym ściółka, który jest dodawany do gleby in situ głównie w celu zachowania lub poprawy jej właściwości fizycznych i który może poprawić chemiczne lub biologiczne właściwości bądź działanie gleby.
Poprawka 176
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 3 – ustęp 1a (nowy)
1a.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera co najmniej 15 % materiału pochodzenia biologicznego.
Poprawka 177
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 3(A) – ustęp 1
1.  Organiczny polepszacz gleby składa się wyłącznie z materiału pochodzenia biologicznego, z wyłączeniem materiałów skamieniałych lub zawartych w formacjach geologicznych.
1.  Organiczny polepszacz gleby składa się wyłącznie z materiału pochodzenia biologicznego, w tym torfu, leonardytu i lignitu oraz otrzymanych z nich substancji humusowych, lecz z wyłączeniem innych materiałów skamieniałych lub zawartych w formacjach geologicznych.
Poprawka 179
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 3(A) – ustęp 2 – tiret 2
–  chrom sześciowartościowy (Cr VI) 2 mg/kg suchej masy,
–  chrom sześciowartościowy (Cr VI) 1 mg/kg suchej masy,
Poprawka 181
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 3(A) – punkt 3 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

a)  W 25 g próbki produktu nawozowego z oznakowaniem CE nie mogą być obecne pałeczki Salmonella spp.

Poprawka

a)  W organicznym polepszaczu gleby nie mogą być obecne czynniki chorobotwórcze w stężeniu przekraczającym odpowiednie dopuszczalne poziomy przedstawione w tabeli poniżej:

Badany mikroorganizm

Plany pobierania próbek

Poziom

 

n

c

m

M

Salmonella spp

5

0

0

Nieobecne w 25 g lub 25 ml

Escherichia coli lub Enterococcaceae

5

5

0

1000 w 1 g lub 1 ml

gdzie n = liczba próbek do zbadania

c = liczba próbek, w których liczba bakterii wyrażona w jtk może wynosić między m a M

m = wartość progowa liczby bakterii wyrażonej w jtk, którą uznaje się za zadowalającą

M = maksymalna wartość liczby bakterii wyrażonej w jtk

W 100 g lub 100 ml organicznego polepszacza gleby nie mogą być obecne pasożyty Ascaris spp. i Toxocara spp. w żadnej z faz rozwoju.

Poprawka 182
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 3(B) – ustęp 1
1.  Nieorganiczny polepszacz gleby to polepszacz gleby inny niż organiczny polepszacz gleby.
1.  Nieorganiczny polepszacz gleby to polepszacz gleby inny niż organiczny polepszacz gleby, obejmujący również folie ściółkowe. Biodegradowalna folia ściółkowa to biodegradowalna folia wykonana z polimerów, spełniająca przede wszystkim wymogi określone w załączniku II CMC 10 ust. 2a i 3 oraz przeznaczona do umieszczania na glebie in situ w celu ochrony jej struktury, zmniejszenia wzrostu chwastów, ograniczenia utraty wilgotności gleby lub zapobieżenia erozji gleby.
Poprawka 184
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 4 – ustęp 1
1.  Podłoże do upraw to materiał inny niż gleba, przeznaczony do stosowania jako substrat do rozwoju korzeni.
1.  Podłoże do upraw to materiał inny niż gleba in situ, na którym hoduje się rośliny i grzyby.
Poprawka 187
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 4 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

3.  W 25 g próbki produktu nawozowego z oznakowaniem CE nie mogą być obecne pałeczki Salmonella spp.

Poprawka

3.  W podłożu do upraw nie mogą być obecne czynniki chorobotwórcze w stężeniu przekraczającym odpowiednie dopuszczalne poziomy przedstawione w tabeli poniżej:

Badany mikroorganizm

Plany pobierania próbek

Poziom

 

n

c

m

M

Salmonella spp

5

0

0

Nieobecne w 25 g lub 25 ml

Escherichia coli lub Enterococcaceae

5

5

0

1000 w 1 g lub 1 ml

gdzie n = liczba próbek do zbadania

c = liczba próbek, w których liczba bakterii wyrażona w jtk może wynosić między m a M

m = wartość progowa liczby bakterii wyrażonej w jtk, którą uznaje się za zadowalającą

M = maksymalna wartość liczby bakterii wyrażonej w jtk

W 100 g lub 100 ml podłoża do upraw nie mogą być obecne pasożyty Ascaris spp. i Toxocara spp. w żadnej z faz rozwoju.

Poprawka 188
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 5 – akapit 1
Dodatek do nawozów to produkt nawozowy z oznakowaniem CE przeznaczony do dodawania do produktu dostarczającego roślinom składników pokarmowych w celu poprawy schematów uwalniania składników pokarmowych tego produktu.
Dodatek do nawozów to produkt nawozowy z oznakowaniem CE przeznaczony do dodawania do produktu i posiadający udowodniony wpływ na przetworzenie lub dostępność dla roślin różnych postaci mineralnych lub zmineralizowanych składników pokarmowych albo obu tych rodzajów składników, bądź przeznaczony do dodawania do gleby w celu poprawy wchłaniania składników pokarmowych przez rośliny lub w celu obniżenia utraty tychże składników.
Poprawka 193
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 5(A)(I a) (nowy)
PFC 5(A)(Ia): Inhibitor denitryfikacji
1.  Inhibitor denitryfikacji to inhibitor, który ogranicza powstawanie tlenku diazotu (N2O) przez spowalnianie lub blokowanie konwersji azotanów (NO3-) do diazotu (N2) bez wywierania wpływu na proces nitryfikacji opisany w PFC 5(A)(I). Przyczynia się to do zwiększenia dostępności azotanów dla roślin i do ograniczenia emisji N2O.
2.  Skuteczność tej metody można ocenić, dokonując pomiaru emisji tlenku diazotu w próbkach gazu pobranych odpowiednim urządzeniem pomiarowym i dokonując pomiaru ilości N2O w tej próbce w chromatografie gazowym. W ramach tej oceny rejestruje się także zawartość wody w glebie.
Poprawka 202
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 6 – ustęp 1 – wprowadzenie
1.  Biostymulator to produkt nawozowy z oznakowaniem CE stymulujący procesy odżywiania roślin niezależnie od zawartości składników pokarmowych w produkcie, którego wyłącznym celem jest poprawa co najmniej jednej z następujących cech rośliny:
1.  Biostymulator to produkt nawozowy z oznakowaniem CE stymulujący procesy odżywiania roślin niezależnie od zawartości składników pokarmowych w produkcie, którego jedynym celem jest poprawa co najmniej jednej z następujących właściwości rośliny oraz jej ryzosfery i fyllosfery:
Poprawka 203
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 6 – ustęp 1 – litera c a (nowa)
ca)  dostępności ograniczonych składników pokarmowych w glebie i ryzosferze.
Poprawka 204
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 6 – ustęp 1 – litera c b (nowa)
cb)  humifikacji
Poprawka 205
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 6 – ustęp 1 – litera c c (nowa)
cc)  rozkładu związków organicznych w glebie.
Poprawka 206
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 6 – ustęp 2 – tiret 1
–  kadm (Cd) 3 mg/kg suchej masy,
–  kadm (Cd) 1,5 mg/kg suchej masy,
Poprawka 208
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 6(A) – ustęp 1
1.  Mikrobiologiczny biostymulator składa się wyłącznie z mikroorganizmu lub konsorcjum mikroorganizmów określonych w kategorii materiałów składowych 7 w załączniku II.
1.  Mikrobiologiczny biostymulator składa się z:
a)   mikroorganizmu lub konsorcjum mikroorganizmów określonych w kategorii materiałów składowych 7 w załączniku II;
b)  mikroorganizmów lub konsorcjum mikroorganizmów innych niż te, o których mowa w lit. a) niniejszego ustępu. Mogą one być wykorzystywane jako kategorie materiałów składowych, o ile spełniają wymogi określone w kategorii materiałów składowych 7 w załączniku II.
Poprawka 209
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 6(A) – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

3.  W 25 g lub 25 ml próbki produktu nawozowego z oznakowaniem CE nie mogą być obecne pałeczki Salmonella spp.

Poprawka

3.  W mikrobiologicznym biostymulatorze nie mogą być obecne czynniki chorobotwórcze w stężeniu przekraczającym odpowiednie dopuszczalne poziomy przedstawione w tabeli poniżej:

Mikroorganizmy / ich toksyny, metabolity

Plany pobierania próbek

Poziom

 

n

c

 

Salmonella spp

5

0

Nieobecne w 25 g lub 25 ml

Escherichia coli

5

0

Nieobecne w 1 g lub 1 ml

Listeria monocytogenes

5

0

Nieobecne w 25 g lub 25 ml

Vibrio spp

5

0

Nieobecne w 25 g lub 25 ml

Shigella spp

5

0

Nieobecne w 25 g lub 25 ml

Staphylococcus aureus

5

0

Nieobecne w 25 g lub 25 ml

Enterococcaceae

5

2

10 jtk/g

Liczba drobnoustrojów beztlenowych na płytce, chyba że mikrobiologicznym biostymulatorem jest bakteria tlenowa

5

2

105 jtk/g lub ml

Liczba drożdży i pleśni, chyba że mikrobiologicznym biostymulatorem jest grzyb

5

2

1000 jtk/g lub ml

gdzie n = liczba jednostek zawartych w próbce; c = liczba jednostek w próbce osiągających wartości wyższe od wyznaczonego dopuszczalnego poziomu.

Poprawka 210
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 6(A) – ustęp 4
4.  W 1 g lub 1 ml próbki produktu nawozowego z oznakowaniem CE nie mogą być obecne pałeczki Escherichia coli.
skreśla się
Poprawka 211
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 6(A) – ustęp 5
5.  W produkcie nawozowym z oznakowaniem CE nie mogą być obecne bakterie z rodziny Enterococcaceae w ilościach większych niż 10 jtk/g świeżej masy.
skreśla się
Poprawka 212
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 6(A) – ustęp 6
6.  W 25 g lub 25 ml próbki produktu nawozowego z oznakowaniem CE nie może być obecna Listeria monocytogenes.
skreśla się
Poprawka 213
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 6(A) – ustęp 7
7.  W 25 g lub 25 ml próbki produktu nawozowego z oznakowaniem CE nie mogą być obecne przecinkowce Vibrio spp.
skreśla się
Poprawka 214
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 6(A) – ustęp 8
8.  W 25 g lub 25 ml próbki produktu nawozowego z oznakowaniem CE nie mogą być obecne pałeczki Shigella spp.
skreśla się
Poprawka 215
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 6(A) – ustęp 9
9.  W 1 g lub 1 ml próbki produktu nawozowego z oznakowaniem CE nie może być obecny Staphylococcus aureus.
skreśla się
Poprawka 216
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 6(A) – ustęp 10
10.  Liczba drobnoustrojów tlenowych na płytce nie może przekraczać 105 jtk/g lub ml próbki produktu nawozowego z oznakowaniem CE, chyba że mikrobiologicznym biostymulatorem jest bakteria tlenowa.
skreśla się
Poprawka 217
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 6(A) – ustęp 12 – akapit 2
biostymulator musi mieć odczyn pH wyższy lub równy 4.
skreśla się
Poprawka 218
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 6(A) – ustęp 13
13.  Okres trwałości mikrobiologicznego biostymulatora wynosi co najmniej 6 miesięcy w warunkach przechowywania określonych na etykiecie.
skreśla się
Poprawka 219
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II – PFC 7 – ustęp 3 – wprowadzenie
3.  Mieszanie nie zmienia charakteru każdego ze składowych produktów nawozowych
3.  Mieszanie nie zmienia funkcji żadnego ze składowych produktów nawozowych
Poprawka 220
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część I – CMC 11 a (nowy)
CMC 11a: Inne przemysłowe produkty uboczne
Poprawka 221
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 1 – ustęp 1 – wprowadzenie
1.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE może zawierać substancje i mieszaniny, inne niż39:
1.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE może zawierać substancje i mieszaniny, w tym dodatki technologiczne, inne niż39:
__________________
__________________
39 Materiał wyłączony z CMC 1 może nadal być kwalifikującym się materiałem składowym na podstawie innej CMC określającej inne wymagania. Zob. np. CMC 11 dotycząca produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, CMC 9 i 10 dotyczące polimerów i CMC 8 dotycząca dodatków do nawozów.
39 Materiał wyłączony z CMC 1 może nadal być kwalifikującym się materiałem składowym na podstawie innej CMC określającej inne wymagania. Zob. np. CMC 11 dotycząca produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, CMC 9 i 10 dotyczące polimerów i CMC 8 dotycząca dodatków do nawozów.
Poprawka 222
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 1 – ustęp 1 – litera b
b)  produkty uboczne w rozumieniu dyrektywy 2008/98/WE,
b)  produkty uboczne w rozumieniu dyrektywy 2008/98/WE, z wyjątkiem produktów ubocznych zarejestrowanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 innych niż produkty uboczne objęte jednym ze zwolnień z obowiązku rejestracji przewidzianych w załączniku V pkt 5 do tego rozporządzenia,
Poprawka 223
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 1 - ustęp 1 – litera e
e)  polimery lub
e)  polimery, z wyjątkiem polimerów stosowanych w podłożach do upraw i niemających styczności z glebą lub
Poprawka 228
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 2 – ustęp 1
1.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE może zawierać rośliny, części roślin lub wyciągi z roślin niepoddane żadnemu innemu przetwarzaniu niż cięcie, rozdrabniane, odwirowywanie, wyciskanie, suszenie, liofilizacja lub ekstrahowanie za pomocą wody.
1.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE może zawierać rośliny, części roślin lub wyciągi z roślin niepoddane żadnemu innemu przetwarzaniu niż cięcie, rozdrabniane, odwirowywanie, przesiewanie, tłoczenie, wyciskanie, suszenie, liofilizacja, buforowanie, ekstruzja, napromieniowanie, mrożenie, odkażanie przy użyciu ciepła lub ekstrakcja za pomocą wody lub inne przygotowanie/przetwarzanie, które nie powoduje, że substancja końcowa podlega rejestracji na mocy rozporządzenia (WE) nr 1907/2006.
Poprawka 229
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 2 – ustęp 2
2.  Do celów ust. 1 do roślin zalicza się algi, a wyklucza z nich sinice.
2.  Do celów ust. 1 do roślin zalicza się algi, z wyjątkiem sinic, które produkują cyjanotoksyny sklasyfikowane jako stwarzające zagrożenie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin.
Poprawka 230
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 3 – ustęp 1 – wprowadzenie
1.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE może zawierać kompost otrzymany w wyniku kompostowania tlenowego wyłącznie co najmniej jednego z następujących materiałów wsadowych:
1.  Produkt z oznakowaniem CE przeznaczony do odżywiania roślin może zawierać kompost, płynny lub niepłynny wyciąg mikrobiologiczny lub niemikrobiologiczny wytworzony z kompostu, otrzymany w wyniku kompostowania tlenowego oraz ewentualnego namnożenia naturalnie występujących drobnoustrojów wyłącznie z co najmniej jednego z następujących materiałów wsadowych:
Poprawka 231
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 3 – ustęp 1 – litera b
b)  produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego kategorii 2 i 3 zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009;
b)  produktów pochodzących z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i które osiągnęły punkt końcowy łańcucha produkcyjnego zgodnie z art. 5 tego rozporządzenia;
Poprawka 232
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 3 – ustęp 1 – litera c – wprowadzenie
c)  żywych lub martwych organizmów lub ich części, które są nieprzetworzone lub przetworzone jedynie ręcznie, mechanicznie lub z wykorzystaniem siły grawitacji, poprzez rozpuszczanie w wodzie, flotację, ekstrakcję za pomocą wody, destylację parą wodną lub ogrzewanie jedynie w celu usunięcia wody, lub które są w jakikolwiek sposób ekstrahowane z powietrza, oprócz:
c)  żywych lub martwych organizmów lub ich części, które są nieprzetworzone lub przetworzone jedynie ręcznie, mechanicznie lub z wykorzystaniem siły grawitacji, poprzez rozpuszczanie w wodzie, flotację, ekstrakcję za pomocą wody, oprócz:
Poprawka 233
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 3 – ustęp 1 – litera c – tiret 2
–  osadów ściekowych, przemysłowych lub z pogłębiania oraz
–  osadów ściekowych, przemysłowych (oprócz niejadalnych pozostałości żywności, paszy i pozostałości upraw do produkcji biopaliw) lub z pogłębiania oraz
Poprawka 238
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 3 – ustęp 1 – litera e a (nowa)
ea)  nieprzetworzonych i mechanicznie przetworzonych pozostałości z przemysłu spożywczego, z wyjątkiem sektorów wykorzystujących produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009.
Poprawka 239
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 3 – ustęp 1 – litera e b (nowa)
eb)  materiałów zgodnych z CMC 2, CMC 3, CMC 4, CMC 5, CMC 6 i CMC 11.
Poprawka 240
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 3 – ustęp 2 – tiret 1
–  który przetwarza wyłącznie materiały wsadowe, o których mowa w pkt 1 powyżej oraz
–  w którym linie produkcyjne do przetwarzania materiałów wsadowych, o których mowa w ust. 1 powyżej, są wyraźnie oddzielone od linii produkcyjnych do przetwarzania materiałów wsadowych innych niż te, o których mowa w ust. 1, oraz
Poprawka 241
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 3 – ustęp 6 – litera a – tiret 2
–  kryterium: maksymalnie 25 mmol O2/kg substancji organicznych/h; lub
–  kryterium: maksymalnie 50 mmol O2/kg substancji organicznych/h; lub
Poprawka 242
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 4 – nagłówek
CMC 4: Produkt pofermentacyjny roślin energetycznych
CMC 4: Produkt pofermentacyjny roślin energetycznych i bioodpady na bazie roślin
Poprawka 247
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 4 – ustęp 1 – litera c
c)  dowolnych materiałów, o których mowa w lit. a)–b), które zostały uprzednio poddane fermentacji.
c)  dowolnych materiałów, o których mowa w lit. a)–b), które zostały uprzednio poddane fermentacji bez śladu obecności aflatoksyn.
Poprawka 248
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 4 – ustęp 2 – tiret 1
–  który przetwarza wyłącznie materiały wsadowe, o których mowa w pkt 1 powyżej oraz
–  w którym linie produkcyjne do przetwarzania materiałów wsadowych, o których mowa w pkt 1 powyżej, są wyraźnie oddzielone od linii produkcyjnych do przetwarzania materiałów wsadowych innych niż te, o których mowa w ust. 1, oraz
Poprawka 249
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 4 – ustęp 3 – litera b
b)  termofilna fermentacja beztlenowa w temperaturze 55 °C oraz proces przetwarzania obejmujący etap pasteryzacji (70 °C – 1 godz.);
b)  termofilna fermentacja beztlenowa w temperaturze 55 °C oraz proces przetwarzania obejmujący etap pasteryzacji zgodnie z opisem w rozdziale I sekcja 1 ust. 1 załącznika V do rozporządzenia Komisji (UE) nr 142/20111a;
_________________
1a Rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (Dz.U. L 54 z 26.2.2011, s. 1).
Poprawka 250
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 4 – ustęp 3 – litera d
d)  mezofilna fermentacja beztlenowa w temperaturze 37–40 °C oraz proces przetwarzania obejmujący etap pasteryzacji (70 °C – 1 godz.); lub
d)  mezofilna fermentacja beztlenowa w temperaturze 37–40 °C oraz proces przetwarzania obejmujący etap pasteryzacji zgodnie z opisem w rozdziale I sekcja 1 ust. 1 załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 142/2011; lub
Poprawka 251
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 5 – ustęp 1 – litera c – tiret 2
–  osadów ściekowych, przemysłowych lub z pogłębiania,
–  osadów ściekowych, przemysłowych innych niż wymienione w lit. ea), lub z pogłębiania oraz
Poprawka 255
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 5 – ustęp 1 – litera e – wprowadzenie
e)  wszelkich materiałów wymienionych w lit. a)–d), które
e)  wszelkich materiałów bez aflatoksyn wymienionych w lit. a)–d), które
Poprawka 256
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 5 – ustęp 1 – litera e a (nowa)
ea)  nieprzetworzonych i mechanicznie przetworzonych pozostałości z przemysłu spożywczego, z wyjątkiem sektorów wykorzystujących produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009.
Poprawka 257
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 5 – ustęp 1 – litera e b (nowa)
eb)  materiałów zgodnych z CMC 2, CMC 3, CMC 4, CMC 5, CMC 6 i CMC 11.
Poprawka 258
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 5 – ustęp 2 – tiret 1
–  który przetwarza wyłącznie materiały wsadowe, o których mowa w pkt 1 powyżej oraz
–  w którym linie produkcyjne do przetwarzania materiałów wsadowych, o których mowa w ust. 1 powyżej, są wyraźnie oddzielone od linii produkcyjnych do przetwarzania materiałów wsadowych innych niż te, o których mowa w pkt 1, oraz
Poprawka 259
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 5 – ustęp 3 – litera a
a)  termofilna fermentacja beztlenowa w temperaturze 55 °C przez co najmniej 24 godziny i hydrauliczny czas retencji wynoszący co najmniej 20 dni;
a)  termofilna fermentacja beztlenowa w temperaturze 55 °C przez co najmniej 24 godziny i hydrauliczny czas retencji wynoszący co najmniej 20 dni, po których następuje analiza w celu weryfikacji, czy proces fermentacji doprowadził do zniszczenia czynników chorobotwórczych;
Poprawka 260
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 5 – ustęp 3 – litera b
b)  termofilna fermentacja beztlenowa w temperaturze 55 °C oraz proces przetwarzania obejmujący etap pasteryzacji (70 °C – 1 godz.);
b)  termofilna fermentacja beztlenowa w temperaturze 55 °C oraz proces przetwarzania obejmujący etap pasteryzacji zgodnie z opisem w rozdziale I sekcja 1 ust. 1 załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 142/2011;
Poprawka 261
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 5 – ustęp 3 – litera d
d)  mezofilna fermentacja beztlenowa w temperaturze 37–40 °C oraz proces przetwarzania obejmujący etap pasteryzacji (70 °C – 1 godz.); lub
d)  mezofilna fermentacja beztlenowa w temperaturze 37–40 °C oraz proces przetwarzania obejmujący etap pasteryzacji zgodnie z opisem w rozdziale I sekcja 1 ust. 1 załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 142/2011; lub
Poprawka 262
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 6 – ustęp 1 – litera c a (nowa)
ca)  wytłoczyny z oliwek, czyli kleisty produkt uboczny procesu tłoczenia oliwy, uzyskany w wyniku przetwarzania za pomocą rozpuszczalników organicznych wilgotnych wytłoków w dwóch (alpeorujo) lub trzech (orujo) etapach.
Poprawka 263
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 6 – ustęp 1 – litera c b (nowa)
cb)   produkty uboczne przemysłu paszowego wymienione w katalogu materiałów paszowych w rozporządzeniu (UE) nr 68/2013;
Poprawka 264
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 6 – ustęp 1 – litera c c (nowa)
cc)  inne materiały lub substancje zatwierdzone do stosowania jako składniki żywności lub paszy.
Poprawka 269
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 6 – ustęp 2 – akapit 2 a (nowy)
Żadna z substancji nie może zawierać aflatoksyn powyżej progu wykrywalności.
Poprawka 270
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 7 – ustęp 1 – tiret 1
–  nie zostały poddane żadnemu innemu przetwarzaniu niż suszenie lub liofilizacja oraz
skreśla się
Poprawka 271
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 8 – ustęp 1
1.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE może zawierać substancję lub mieszaninę, których celem jest poprawa schematów uwalniania składników pokarmowych produktu nawozowego, jedynie jeśli wykazana została zgodność tej substancji lub mieszaniny z wymogami niniejszego rozporządzenia dla produktu w PFC 5 załącznika I zgodnie z procedurą oceny zgodności mającą zastosowanie do takiego dodatku do nawozów.
1.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE może zawierać substancję lub mieszaninę (w tym dodatki technologiczne, na przykład: środki przeciwzbrylające, substancje przeciwpieniące, środki przeciwpylące, barwniki i środki o właściwościach reologicznych), których celem jest poprawa schematów uwalniania składników pokarmowych produktu nawozowego, jedynie jeśli wykazana została zgodność tej substancji lub mieszaniny z wymogami niniejszego rozporządzenia dla produktu w PFC 5 załącznika I zgodnie z procedurą oceny zgodności mającą zastosowanie do takiego dodatku do nawozów.
Poprawka 272
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 8 – ustęp 3 a (nowy)
3a.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE może zawierać zgodny z przepisami inhibitor denitryfikacji, o którym mowa w PFC 5(A)(Ia) w załączniku I, tylko pod warunkiem, że zawiera azot w jakiejś postaci.
Poprawka 273
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 8 – ustęp 4
4.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE może zawierać zgodny z przepisami inhibitor ureazy, o którym mowa w PFC 5(A)(II) załącznika I, jedynie jeśli co najmniej 50 % całkowitego azotu (N) w produkcie nawozowym stanowi azot (N) mocznikowy (CH4N2O).
4.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE może zawierać zgodny z wymogami inhibitor ureazy, o którym mowa w PFC 5(A)(II) w załączniku I, jedynie jeśli co najmniej 50 % całkowitego azotu (N) w produkcie nawozowym stanowi azot (N) amonowy (NH4+) lub azot amonowy (NH4+) i mocznikowy (CH4N2O).
Poprawka 274
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 9 – ustęp 3
3.  Polimery nie mogą zawierać formaldehydu.
3.  Polimery zawierają maksymalnie 600 ppm wolnego formaldehydu.
Poprawka 275
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 10 – ustęp 1
1.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE może zawierać polimery inne niż polimerowe składniki pokarmowe jedynie w przypadkach, gdy funkcją polimeru jest:
1.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE może zawierać polimery inne niż polimerowe składniki pokarmowe jedynie w przypadkach, gdy funkcją polimeru jest:
a)  kontrola przenikania wody do cząstek składników pokarmowych i tym samym uwalniania składników pokarmowych (w takim przypadku polimer określany jest jako „substancja powlekająca”) lub
a)  kontrola przenikania wody do cząstek składników pokarmowych i tym samym uwalniania składników pokarmowych (w takim przypadku polimer określany jest jako „substancja powlekająca”) lub
b)  zwiększenie zdolności produktu nawozowego z oznakowaniem CE do zatrzymywania wody.
b)  zwiększenie zdolności produktu nawozowego z oznakowaniem CE do zatrzymywania wody, lub
ba)  ulepszenie gleby w postaci biodegradowalnej folii ściółkowej spełniającej w szczególności wymogi zawarte w CMC 10 pkt 2a i 3, lub
bb)  wiązanie składników produktu nawozowego, bez styczności z glebą, lub
bc)  poprawa stabilności produktu nawozowego z oznakowaniem CE, lub
bd)   poprawa przenikalności wody w glebie.
Poprawka 276
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 10 – ustęp 2
2.  Od dnia [Publications office, please insert the date occurring three years after the date of application of this Regulation] r. należy przestrzegać zgodności z następującym kryterium: Polimer jest zdolny do rozpadu fizycznego lub biologicznego, w rezultacie którego jego większość ulega ostatecznie rozkładowi na ditlenek węgla (CO2), biomasę i wodę. W badaniu biodegradacji określonym w lit. a)–c) poniżej co najmniej 90 % węgla organicznego przekształca się w CO2 podczas maksymalnie 24 miesięcy.
2.  Od dnia [pięć lat od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] r. należy przestrzegać zgodności z następującym kryterium: polimer jest zdolny do rozpadu fizycznego lub biologicznego, w rezultacie którego jego większość ulega ostatecznie rozkładowi na ditlenek węgla (CO2), biomasę i wodę. W badaniu biodegradowalności co najmniej 90 % węgla organicznego przekształca się w CO2 w ciągu maksymalnie 48 miesięcy po upływie deklarowanego okresu działania produktu nawozowego, podanego na etykiecie, w porównaniu ze stosowną normą. Kryteria biodegradowalności i opracowane odpowiednie metody testowe w zakresie biodegradacji zostaną ocenione w świetle najnowszych dowodów naukowych oraz zawarte w aktach delegowanych, o których mowa w art. 42 niniejszego rozporządzenia.
a)  Badanie przeprowadza się w temperaturze 25 °C ± 2 °C.
b)  Badanie przeprowadza się zgodnie z metodą oznaczania ostatecznej biodegradacji tlenowej tworzyw sztucznych w glebie poprzez pomiar zapotrzebowania na tlen lub ilość wytworzonego ditlenku węgla.
c)  Jako materiału referencyjnego w badaniu używa się celulozy mikrokrystalicznej w postaci proszku o takich samych wymiarach, jak badany materiał.
d)  Przed badaniem materiału badanego nie naraża się na warunki ani nie poddaje się procedurom mającym na celu przyspieszenie rozpadu warstwy polimerowej, na przykład narażeniu na ciepło lub światło.
Poprawka 277
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 10 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Biodegradowalna folia ściółkowa, o której mowa w PFC 3(B), spełnia następujące kryterium:
polimer jest zdolny do rozpadu fizycznego lub biologicznego, w rezultacie którego ulega ostatecznie rozkładowi na ditlenek węgla (CO2), biomasę i wodę oraz w badaniu biodegradowalności zgodnie z unijnymi normami dotyczącymi biodegradacji polimerów w glebie co najmniej 90 %, bezwzględnie lub w stosunku do materiału referencyjnego, węgla organicznego przekształca się w CO2 w ciągu maksymalnie 24 miesięcy.
Poprawka 278
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 10 – ustęp 3 a (nowy)
3a.  Z uwagi na fakt, że produkt ma być dodany do gleby i uwolniony do środowiska, kryteria te mają zastosowanie do wszystkich materiałów w produkcie.
Poprawka 279
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 10 – ustęp 3 b (nowy)
3b.   Produkty z oznakowaniem CE zawierające polimery inne niż polimerowe składniki pokarmowe są zwolnione z wymogów określonych w pkt 1, 2 i 3, pod warunkiem że te polimery są wykorzystywane wyłącznie jako materiał wiążący w produkcie nawozowym i nie mają styczności z glebą.
Poprawka 280
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 11

Tekst proponowany przez Komisję

Produkt nawozowy z oznakowaniem CE może zawierać produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, które osiągnęły punkt końcowy łańcucha produkcyjnego, określony zgodnie z tym rozporządzeniem, wymienione w poniższej tabeli i w niej określone:

Poprawka

Z zastrzeżeniem przyjęcia przez Komisję aktów delegowanych na mocy art. 42, produkt nawozowy z oznakowaniem CE może zawierać produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, które osiągnęły punkt końcowy łańcucha produkcyjnego, określony zgodnie z tym rozporządzeniem, wymienione w poniższej tabeli i w niej określone:

 

Produkt pochodny

Normy przetwarzania aż do osiągnięcia punktu końcowego w łańcuchu produkcyjnym

1

Mączka mięsna

Określone zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009

2

Mączka kostna

Określone zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009

3

Mączka mięsno-kostna

Określone zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009

4

Krew zwierzęca

Określone zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009

5

Proteiny hydrolizowane kategorii III zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009

Określone zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009

6

Przetworzony obornik

Określone zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009

7

Kompost (1)

Określone zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009

8

Pozostałości fermentacyjne z produkcji biogazu (1)

Określone zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009

9

Mączka z piór

Określone zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009

10

Skóry i skórki

Określone zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009

11

Rogi i kopyta

Określone zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009

12

Guano nietoperzy

Określone zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009

13

Wełna i sierść

Określone zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009

14

Pierze i puch

Określone zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009

15

Szczecina świńska

Określone zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009

16

Gliceryna i inne produkty z materiałów kategorii 2 i 3 pochodzących z produkcji biodiesla i paliw odnawialnych

Określone zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009

17

Karma dla zwierząt domowych i gryzaki dla psów, które zostały odrzucone z powodów handlowych lub błędów technicznych

Określone zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1069/2009

(1)   pochodzące z materiałów kategorii 2 i 3 innych niż mączka mięsno-kostna i przetworzone białko zwierzęce

Poprawka 281
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część II – CMC 11 a (nowy)
CMC 11a: Inne przemysłowe produkty uboczne
1.  Produkt nawozowy z oznakowaniem CE może zawierać inne przemysłowe produkty uboczne, takie jak siarczan amonu uzyskany przy produkcji kaprolaktamu, kwas siarkowy uzyskany przy rafinacji gazu ziemnego i olejów oraz inne materiały pochodzące z konkretnych procesów przemysłowych, które są wyłączone z CMC 1 i są wymienione w poniższej tabeli, na określonych w niej warunkach:
2.  Od dnia ... [rok od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] kryteria dodania do kategorii materiałów składowych przemysłowych produktów ubocznych, które zostały wykorzystane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2003/2003 jako materiały składowe produktów nawozowych z oznakowaniem CE, ustanawia się w świetle najnowszych dowodów naukowych i zamieszcza w aktach delegowanych, o których mowa w art. 42 niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 282
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 1 – ustęp 2 – litera e
e)  opis wszystkich składników powyżej 5 % w masie produktu w porządku malejącym w przeliczeniu na suchą masę, łącznie ze wskazaniem odnośnej kategorii materiałów składowych (CMC), o której mowa w załączniku II.
e)  opis wszystkich składników powyżej 1 % w masie produktu w porządku malejącym w przeliczeniu na suchą masę, łącznie ze wskazaniem odnośnej kategorii materiałów składowych (CMC), o której mowa w załączniku II, oraz łącznie z zawartością podaną jako procent suchej masy;
Poprawka 283
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 1 – ustęp 2 – litera e a (nowa)
ea)  W przypadku produktów zawierających materiały pochodzące z organicznych produktów ubocznych lub odpadów, które nie zostały poddane procesowi niszczącemu wszystkie materiały organiczne, na etykiecie określa się, które odpady i produkty uboczne zostały wykorzystane oraz podaje numer partii lub numer seryjny z czasem produkcji. Numer ten odnosi się do posiadanych przez producenta danych zapewniających identyfikowalność i określa poszczególne źródła (gospodarstwa rolne, zakłady produkcyjne itp.) każdego z odpadów organicznych / produktów ubocznych wykorzystanych w partii/serii. Komisja opublikuje, po przeprowadzeniu konsultacji społecznych i do dnia ... [dwa lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia], warunki wykonania niniejszego przepisu, który wejdzie w życie do dnia ... [trzy lata po publikacji tych warunków]. Aby zminimalizować obciążenia administracyjne dla podmiotów gospodarczych i organów nadzoru rynku, opracowane przez Komisję warunki muszą uwzględniać wymogi zawarte w art. 6 ust. 5–7 i w art. 11, jak również istniejące systemy identyfikowalności (np. dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub systemów przemysłowych) i unijne kody klasyfikacji odpadów.
Poprawka 284
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 1 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Producenci udostępniają skrótowe instrukcje dotyczące zamierzonego stosowania, w tym zamierzonej częstotliwości i okresów stosowania oraz zamierzonych roślin docelowych i warunków przechowywania.
Poprawka 285
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 1 – ustęp 7 a (nowy)
7a.  W odniesieniu do żadnego produktu nie można składać oświadczeń odnoszących się do innej kategorii funkcji produktów (PFC) bez spełnienia wszystkich wymogów tej dodatkowej kategorii funkcji produktów i nie są dozwolone żadne bezpośrednie lub dorozumiane oświadczenia dotyczące skutków służących ochronie roślin.
Poprawka 286
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 1 – ustęp 2 – litera b
b)  Zawartość inhibitora nitryfikacji wyraża się jako procent masowy całkowitego azotu (N) obecnego w postaci azotu amonowego (NH4+) i azotu mocznikowego (CH4N2O).
b)  Zawartość inhibitora nitryfikacji wyraża się jako procent masowy całkowitego azotu (N) obecnego w postaci azotu amonowego (NH4+) lub azotu amonowego (NH4+) i azotu mocznikowego (CH4N2O).
Poprawka 287
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 1(A) – ustęp 1 – litera a
a)  deklarowane składniki pokarmowe azot (N), fosfor (P) lub potas (K), w formie symboli chemicznych w porządku N-P-K;
a)  deklarowane składniki pokarmowe azot (N), fosfor (P) lub potas (K), w formie symboli chemicznych w porządku N-P-K; deklarowana zawartość azotu jest podawana jako suma azotu (N) amonowego, azotu (N) azotanowego, azotu (N) mocznikowego, azotu (N) z formaldehydu mocznikowego, azotu (N) z izobutylidenodimocznika, azotu (N) z krotonylidenodimocznika i azotu (N) z cyjanoamidu.
Nawozy fosforowe muszą osiągać następujące minimalne poziomy rozpuszczalności, aby mogły zostać wchłonięte przez rośliny, w przeciwnym razie nie mogą być deklarowane jako nawozy fosforowe:
–  rozpuszczalność w wodzie: minimalny poziom 25 % całkowitego P,
–  rozpuszczalność w neutralnym cytrynianie amonu: minimalny poziom 30 % całkowitego P,
–  rozpuszczalność w kwasie mrówkowym (wyłącznie miękkie naturalne fosforany): minimalny poziom 35 % całkowitego P.
Poprawka 288
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC1 (A) – akapit 1 – litera b
b)  deklarowane składniki pokarmowe magnez (Mg), wapń (Ca), siarka (S) lub sód (Na) w formie symboli chemicznych w porządku Mg-Ca-S-Na;
b)  deklarowane składniki pokarmowe wapń (Ca), magnez (Mg), sód (Na) lub siarka (S) w formie symboli chemicznych w porządku Ca - Mg - Na - S;
(Poprawka dotyczy całości tekstu. Jeżeli współustawodawcy osiągną porozumienie co do tej poprawki, odpowiednie zmiany będą miały zastosowanie do całego tekstu, w tym do jego części objętych poniższymi poprawkami).
Poprawka 289
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 1(A) – akapit 1 – litera c
c)  liczby wskazujące całkowitą zawartość deklarowanych składników pokarmowych azotu (N), fosforu (P) lub potasu (K), a następnie liczby w nawiasach wskazujące całkowitą zawartość magnezu (Mg), wapnia (Ca), siarki (S) lub sodu (Na),
c)  liczby wskazujące średnią zawartość deklarowanych składników pokarmowych azotu (N), fosforu (P) lub potasu (K), a następnie liczby w nawiasach wskazujące całkowitą zawartość magnezu (Mg), wapnia (Ca), siarki (S) lub sodu (Na),
Poprawka 290
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 1(A) – akapit 1 – litera d – tiret 6
–  węgiel organiczny (C); oraz
–  węgiel organiczny (C) oraz stosunek C/N;
Poprawka 291
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 1(A) – ustęp 1 – litera d – tiret 7 a (nowe)
–  w takiej postaci jak proszek lub granulki.
Poprawka 292
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 1(B) – ustęp 1 – litera d – punkt 2
–  całkowity pięciotlenek fosforu (P2O5);
–  pentatlenek difosforu (P2O5) rozpuszczalny w obojętnym cytrynianie amonu i wodzie.
Poprawka 293
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 1(B) – ustęp 1 – litera d – punkt 2 – tiret 3
w przypadku obecności mączki fosforytowej – pięciotlenek fosforu (P2O5) rozpuszczalny w kwasie mrówkowym;
–   pentatlenek difosforu (P2O5) rozpuszczalny wyłącznie w kwasach mineralnych
Poprawka 294
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 1(B) – ustęp 1 a (nowy)
1a.   Całkowita deklarowana zawartość azotu jest podawana jako suma azotu (N) amonowego, azotu (N) azotanowego, azotu (N) mocznikowego, azotu (N) z mocznika metylenowego, azotu (N) z izobutylidenodimocznika, azotu (N) z krotonylidenodimocznika i azotu (N) z cyjanoamidu.
Poprawka 295
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC1 (C) (I) – ustęp 1 – litera d – punkt 2
–  całkowity pięciotlenek fosforu (P2O5);
–  pentatlenek difosforu (P2O5) rozpuszczalny w obojętnym cytrynianie amonu i wodzie
Poprawka 296
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC1 (C) (I) – ustęp 1 – litera d – punkt 2 – tiret 3
–  w przypadku obecności mączki fosforytowej – pięciotlenek fosforu (P2O5) rozpuszczalny w kwasie mrówkowym;
–  pentatlenek difosforu (P2O5) rozpuszczalny wyłącznie w kwasach mineralnych
Poprawka 297
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC1 (C) (I) – ustęp 1 – litera d – punkt 4 – tiret 1 a (nowe)
–  w takiej postaci jak proszek lub granulki;
Poprawka 298
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 1(C)(I) – ustęp 1 – litera d a (nowa)
da)  pH
Poprawka 299
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 1(C)(I) – ustęp 1 a (nowy)
1a.  Produkty nawozowe zawierające odpowiednio mniej niż 5 ppm kadmu, arsenu, ołowiu, chromu(VI) i rtęci kwalifikują się do stosowania widocznego oznakowania ekologicznego na ich opakowaniach i etykietach. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 43 aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie w celu przyjęcia norm technicznych dotyczących takiej etykiety.
Poprawka 300
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 1(C)(I)(a) – ustęp 3 – litera c
c)  proszek, jeżeli co najmniej 90 % produktu może przejść przez sito o oczkach 10 mm, lub
c)  proszek, jeżeli co najmniej 90 % produktu może przejść przez sito o oczkach 1 mm, lub
Poprawka 301
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 1(C)(I)(a) – ustęp 4 a (nowy)
4a.   W przypadku produktów nawozowych z oznakowaniem CE, o których mowa w załączniku II CMC 10 ust. 1 lit. bb), gdy polimery są wykorzystywane wyłącznie jako materiał wiążący, należy umieścić następującą informację: „Produkt nawozowy do stosowania bez styczności z glebą”
Poprawka 302
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 1(C) (II) – ustęp 1
1.  Deklarowane mikroskładniki pokarmowe w produkcie nawozowym z oznakowaniem CE są wyszczególniane pod swoimi nazwami i symbolami chemicznymi w następującej kolejności: bor (B), kobalt (Co), miedź (Cu), żelazo (Fe), mangan (Mn), molibden (Mo) i cynk (Zn), a następnie nazwy ich przeciwjonów;
1.  Deklarowane mikroskładniki pokarmowe w produkcie nawozowym z oznakowaniem CE są wyszczególniane pod swoimi nazwami i symbolami chemicznymi w następującej kolejności: bor (B), kobalt (Co), miedź (Cu), żelazo (Fe), mangan (Mn), molibden (Mo), selen (Se), krzem (Si) i cynk (Zn), a następnie nazwy ich przeciwjonów;
Poprawka 303
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 1(C) a (nowy)
PFC 1(C) a: Nawozy niskoemisyjne
1.  Należy podać następujące elementy informacji dotyczące makroskładników pokarmowych:
a)  deklarowane składniki pokarmowe azot (N), fosfor (P) lub potas (K), w formie symboli chemicznych w porządku N-P-K;
b)  deklarowane składniki pokarmowe magnez (Mg), wapń (Ca), siarka (S) lub sód (Na) w formie symboli chemicznych w porządku Mg-Ca-S-Na;
c)  liczby wskazujące całkowitą zawartość deklarowanych składników pokarmowych azotu (N), fosforu (P) lub potasu (K), a następnie liczby w nawiasach wskazujące całkowitą zawartość magnezu (Mg), wapnia (Ca), siarki (S) lub sodu (Na);
d)  zawartość następujących deklarowanych składników pokarmowych, w następującej kolejności, jako procent masowy nawozu:
▪  całkowity azot (N)
minimalna ilość azotu organicznego (N), a następnie opis pochodzenia użytej substancji organicznej;
azot (N) w postaci azotu azotanowego;
azot (N) w postaci azotu amonowego;
azot (N) w postaci azotu mocznikowego;
▪  całkowity pentatlenek difosforu (P2O5);
pentatlenek difosforu (P2O5) rozpuszczalny w wodzie;
pentatlenek difosforu (P2O5) rozpuszczalny w obojętnym cytrynianie amonu;
w przypadku obecności mączki fosforytowej, pentatlenek difosforu (P2O5) rozpuszczalny w kwasie mrówkowym;
▪  całkowity tlenek dipotasu (K2O);
tlenek dipotasu (K2O) rozpuszczalny w wodzie;
▪  tlenek magnezu (MgO), tlenek wapnia (CaO), tritlenek siarki (SO3) i tlenek disodu(Na2O)
–  jeżeli te składniki pokarmowe są całkowicie rozpuszczalne w wodzie, wyrażone tylko jako zawartość rozpuszczalna w wodzie;
–  jeżeli rozpuszczalna zawartość tych składników pokarmowych wynosi przynajmniej jedną czwartą łącznej zawartości tych składników pokarmowych, wyrażone jako zawartość całkowita i zawartość rozpuszczalna w wodzie;
–  w pozostałych przypadkach, wyrażone jako zawartość całkowita;
e)  w przypadku obecności mocznika (CH4N2O), informacje na temat możliwego wpływu uwalniania amoniaku ze stosowanego nawozu na jakość powietrza oraz zalecenie dla użytkowników dotyczące stosowania odpowiednich środków zaradczych.
2.  Należy wskazać następujące inne elementy jako procent masowy produktu nawozowego z oznakowaniem CE:
–  zawartość węgla organicznego (C) oraz
–  zawartość suchej masy.
3.  Gdy co najmniej jeden z następujących mikroskładników pokarmowych: bor (B), kobalt (Co), miedź (Cu), żelazo (Fe), mangan (Mn), molibden (Mo) i cynk (Zn) jest obecny w minimalnej zawartości wskazanej jako procent masowy w poniższej tabeli:
–  podlega on deklaracji, jeżeli został celowo dodany do produktu nawozowego z oznakowaniem CE oraz
–  może zostać zadeklarowany w innych przypadkach.
Mikroskładnik pokarmowy
Procent masowy

bor (B)
0,01

kobalt (Co)
0,002

miedź (Cu)
0,002

mangan (Mn)
0,01

molibden (Mo)
0,001

cynk
0,002

Składniki te muszą być zadeklarowane po informacjach dotyczących makroskładników pokarmowych. Należy podać następujące informacje:
a)  nazwy i symbole chemiczne deklarowanych mikroskładników pokarmowych, wymienione w następującej kolejności: bor (B), kobalt (Co), miedź (Cu), żelazo (Fe), mangan (Mn), molibden (Mo) i cynk (Zn), a następnie nazwy ich przeciwjonów;
b)  całkowita zawartość mikroskładnika pokarmowego wyrażona jako procent masowy nawozu;
jeżeli te składniki pokarmowe są całkowicie rozpuszczalne w wodzie, wyrażona tylko jako zawartość rozpuszczalna w wodzie;
jeżeli rozpuszczalna zawartość tych składników pokarmowych wynosi przynajmniej jedną czwartą łącznej zawartości tych składników pokarmowych, wyrażone jako zawartość całkowita i zawartość rozpuszczalna w wodzie oraz
w pozostałych przypadkach, wyrażona jako zawartość całkowita;
c)  gdy deklarowany mikroskładnik lub mikroskładniki pokarmowe są schelatowane przez czynniki chelatujące, po nazwie i symbolu chemicznym mikroskładnika pokarmowego dodaje się następujące oznaczenie:
„schelatowany przez ...” wraz z nazwą czynnika chelatującego lub jej skrótem oraz ilość schelatowanego mikroskładnika pokarmowego jako procent masowy produktu nawozowego z oznakowaniem CE;
d)  gdy produkt nawozowy z oznakowaniem CE zawiera mikroskładnik lub mikroskładniki pokarmowe kompleksowane przez czynniki kompleksujące:
po nazwie i symbolu chemicznym mikroskładnika pokarmowego dodaje się następujące oznaczenie: „kompleksowany przez …” oraz ilość kompleksowanych mikroskładników pokarmowych jako procent masowy produktu nawozowego z oznakowaniem CE oraz
nazwę czynnika kompleksującego lub jej skrót;
e)  następującą uwagę: „Stosować wyłącznie w uzasadnionej potrzebie. Nie przekraczać zalecanych dawek.”
Poprawka 399
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 2 – akapit 2 – tiret 2
—   granulometria wyrażona jako procent produktu przechodzącego przez określone sito;
—  granulometria wyrażona jako procent produktu przechodzącego przez sita o wymiarach oczek 1 mm i 3,15 mm;
Poprawka 304
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 3 – akapit 1 – tiret 3
–   zawartość azotu całkowitego (N);
skreśla się
Poprawka 305
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 3 – akapit 1 – tiret 4
–   zawartość całkowitego pięciotlenku fosforu (P2O5);
skreśla się
Poprawka 306
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 3 – akapit 1 – tiret 5
–   zawartość całkowitego tlenku potasu (K2O);
skreśla się
Poprawka 307
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 6 – akapit 1 – litera e
e)  dawki, okresy stosowania (faza rozwoju rośliny) i częstotliwość stosowania;
e)  dawki, okresy stosowania (faza rozwoju rośliny), miejsce i częstotliwość stosowania (zgodnie z dowodami empirycznymi uzasadniającymi określenie „biostymulator”);
Poprawka 308
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 2 – PFC 6 – akapit 1 – litera e a (nowa)
fa)  informacja, że produkt nie jest środkiem ochrony roślin;
Poprawka 309
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 3 –PFC 1(A)

Dopuszczalna tolerancja dla deklarowanej zawartości składników pokarmowych i innych zadeklarowanych parametrów


Dopuszczalna tolerancja dla deklarowanej zawartości składników pokarmowych i innych zadeklarowanych parametrów

węgiel organiczny (C)
± 20 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 2,0 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych

węgiel organiczny (C)
± 15 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 2,0 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych

zawartość suchej masy
± 5,0 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych

zawartość suchej masy
± 5,0 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych

azot całkowity (N)
± 50 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

azot całkowity (N)
± 15 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

azot organiczny (N)
± 50 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

azot organiczny (N)
± 15 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

całkowity pięciotlenek fosforu (P2O5);
± 50 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

całkowity pentatlenek difosforu (P2O5);
± 15 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

całkowity tlenek potasu (K2O);
± 50 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

całkowity tlenek dipotasu (K2O);
± 15 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

całkowity i rozpuszczalny w wodzie tlenek magnezu, tlenek wapnia, tritlenek siarki lub tlenek sodu
± 25 % deklarowanej zawartości tych składników pokarmowych do maksymalnie 1,5 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

całkowity i rozpuszczalny w wodzie tlenek magnezu, tlenek wapnia, tritlenek siarki lub tlenek sodu
± 25 % deklarowanej zawartości tych składników pokarmowych do maksymalnie 1,5 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

miedź całkowita (Cu)
± 50 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 2,5 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

miedź całkowita (Cu)
± 50 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 2,5 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

cynk całkowity (Zn)
± 50 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 2,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

cynk całkowity (Zn)
± 50 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 2,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

ilość:
-5 % względnego odchylenia od wartości deklarowanych

ilość:
-5 % względnego odchylenia od wartości deklarowanych




Deklarowane postaci azotu, fosforu i potasu
Dwuskładnikowe: maksymalna tolerancja w wartościach bezwzględnych: 1,1 azotu (N) i 0,5 azotu (N) organicznego, 1,1 P2O5, 1,1 K2O i 1,5 dla sumy dwóch składników pokarmowych.





Trójskładnikowe: maksymalna tolerancja w wartościach bezwzględnych: 1,1 azotu (N) i 0,5 azotu (N) organicznego, 1,1 P2O2, 1,1 K2O i 1,9 dla sumy trzech składników pokarmowych.





± 10 % całkowitej deklarowanej zawartości każdego składnika pokarmowego do maksymalnie 2 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych.

Poprawka 310
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 3 – PFC 1(B) – tabela 1

Tekst proponowany przez Komisję

Dopuszczalna tolerancja dla deklarowanej zawartości nieorganicznego makroskładnika pokarmowego w podanej formie

N

P2O5

K2O

MgO

CaO

SO3

Na2O

± 25 % deklarowanej zawartości tych form składników pokarmowych do maksymalnie 2 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych

± 25 % deklarowanej zawartości tych składników pokarmowych do maksymalnie 1,5 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

± 25 % deklarowanej zawartości do maksymalnie 0,9 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

Poprawka

Dopuszczalna tolerancja dla deklarowanej zawartości nieorganicznego makroskładnika pokarmowego w podanej formie

N

P2O5

K2O

MgO

CaO

SO3

Na2O

± 25 % deklarowanej zawartości każdej formy składników pokarmowych do maksymalnie 2 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych dla każdego składnika pokarmowego osobno i dla sumy składników

-50 % i +100 % deklarowanej zawartości tych składników pokarmowych do maksymalnie -2 i +4 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych

± 25 % deklarowanej zawartości do maksymalnie 0,9 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

Tolerancje P2O5 odnoszą się do pentatlenku difosforu (P2O5) rozpuszczalnego w obojętnym cytrynianie amonu i wodzie.

 

 

Poprawka 311
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 3 –PFC 1(B)
węgiel organiczny: ± 20 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 2,0 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych
węgiel organiczny: ± 15 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 2,0 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych
azot organiczny (N): ± 50 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych
azot organiczny (N): ± 15 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych
miedź całkowita (Cu) ± 50 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 2,5 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych
miedź całkowita (Cu) ± 15 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 2,5 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych
cynk całkowity (Zn) ± 50 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 2,0 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych
cynk całkowity (Zn) ± 15 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 2,0 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych
Poprawka 312
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 3 - PFC 1(C)(I)

 

Tekst proponowany przez Komisję

 

Dopuszczalna tolerancja dla deklarowanej zawartości nieorganicznego makroskładnika pokarmowego w podanej formie

 

N

P2O5

K2O

MgO

CaO

SO3

Na2O

 

± 25 % deklarowanej zawartości tych form składników pokarmowych do maksymalnie 2 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych

± 25 % deklarowanej zawartości tych składników pokarmowych do maksymalnie 1,5 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

± 25 % deklarowanej zawartości do maksymalnie 0,9 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

 

granulometria: ± 10 % względnego odchylenia mające zastosowanie do deklarowanej wartości procentowej materiału przechodzącego przez określone sito

 

ilość: ± 5 % względnego odchylenia od wartości deklarowanych

 

Poprawka

 

Dopuszczalna tolerancja dla deklarowanej zawartości nieorganicznego makroskładnika pokarmowego w podanej formie

 

N

P2O5

K2O

MgO

CaO

SO3

Na2O

 

± 25 % deklarowanej zawartości każdej formy składników pokarmowych do maksymalnie 2 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych dla każdego składnika pokarmowego osobno i dla sumy składników

-50 % i +100 % deklarowanej zawartości tych składników pokarmowych do maksymalnie -2 i +4 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych.

-50 % i +100 % deklarowanej zawartości do maksymalnie -2 i +4 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych

 

Powyższe wartości tolerancji mają zastosowanie również do różnych postaci azotu (N) i różnych rozpuszczalności.

 

granulometria: ± 20 % względnego odchylenia mające zastosowanie do deklarowanej wartości procentowej materiału przechodzącego przez określone sito

 

ilość: ± 3 % względnego odchylenia od wartości deklarowanych

Poprawka 313
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 3 – PFC 3

Tekst proponowany przez Komisję

Formy deklarowanych składników pokarmowych i inne deklarowane kryteria jakości

Dopuszczalna tolerancja dla deklarowanych parametrów

pH

± 0,7 w czasie wytwarzania

 

± 1,0 w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

węgiel organiczny (C)

± 10 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

azot całkowity (N)

± 20 % względnego odchylenia do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

całkowity pięciotlenek fosforu (P2O5);

± 20 % względnego odchylenia do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

całkowity tlenek potasu (K2O);

± 20 % względnego odchylenia do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

sucha masa

± 10 % względnego odchylenia od wartości deklarowanych

ilość:

-5 % względnego odchylenia od wartości deklarowanych w czasie wytwarzania

 

-25 % względnego odchylenia od wartości deklarowanych w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

węgiel organiczny (C)/azot organiczny (N)

± 20 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 2,0 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych

granulometria

± 10 % względnego odchylenia mające zastosowanie do deklarowanej wartości procentowej materiału przechodzącego przez określone sito

Poprawka

Formy deklarowanych składników pokarmowych i inne deklarowane kryteria jakości

Dopuszczalna tolerancja dla deklarowanych parametrów

pH

± 0,7 w czasie wytwarzania

 

± 0,9 w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

węgiel organiczny (C)

± 10 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

azot całkowity (N)

± 20 % względnego odchylenia do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

całkowity pentatlenek difosforu (P2O5);

± 20 % względnego odchylenia do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

całkowity tlenek dipotasu (K2O);

± 20 % względnego odchylenia do maksymalnie 1,0 punktu procentowego w wartościach bezwzględnych

sucha masa

± 10 % względnego odchylenia od wartości deklarowanych

ilość:

-5 % względnego odchylenia od wartości deklarowanych w czasie wytwarzania

 

-15 % względnego odchylenia od wartości deklarowanych w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

węgiel organiczny (C)/azot organiczny (N)

± 20 % względnego odchylenia od deklarowanej wartości do maksymalnie 2,0 punktów procentowych w wartościach bezwzględnych

granulometria

± 10 % względnego odchylenia mające zastosowanie do deklarowanej wartości procentowej materiału przechodzącego przez określone sito

Poprawka 314
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – część 3 – PFC 4

Tekst proponowany przez Komisję

Formy deklarowanych składników pokarmowych i inne deklarowane kryteria jakości

Dopuszczalna tolerancja dla deklarowanych parametrów

Przewodność elektryczna

± 50 % względnego odchylenia w czasie wytwarzania

 

± 75 % względnego odchylenia w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

pH

± 0,7 w czasie wytwarzania

 

± 1,0 w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

Ilość na objętość(litry lub m³)

-5 % względnego odchylenia w czasie wytwarzania

 

-25 % względnego odchylenia w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

Ilość (objętość) materiałów o wielkości cząstek powyżej 60 mm

-5 % względnego odchylenia w czasie wytwarzania

 

-25 % względnego odchylenia w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

Ilość (objętość) gotowych podłoży do upraw

-5 % względnego odchylenia w czasie wytwarzania

 

-25 % względnego odchylenia w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

Rozpuszczalny w wodzie azot (N)

± 50 % względnego odchylenia w czasie wytwarzania

 

± 75 % względnego odchylenia w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

pięciotlenek fosforu (P2O5) rozpuszczalny w wodzie

± 50 % względnego odchylenia w czasie wytwarzania

 

± 75 % względnego odchylenia w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

tlenek potasu (K2O) rozpuszczalny w wodzie

± 50 % względnego odchylenia w czasie wytwarzania

 

± 75 % względnego odchylenia w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

Poprawka

Formy deklarowanych składników pokarmowych i inne deklarowane kryteria jakości

Dopuszczalna tolerancja dla deklarowanych parametrów

Przewodność elektryczna

± 50 % względnego odchylenia w czasie wytwarzania

 

± 60 % względnego odchylenia w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

pH

± 0,7 w czasie wytwarzania

 

± 0,9 w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

Ilość na objętość(litry lub m³)

-5 % względnego odchylenia w czasie wytwarzania

 

-15 % względnego odchylenia w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

Ilość (objętość) materiałów o wielkości cząstek powyżej 60 mm

-5 % względnego odchylenia w czasie wytwarzania

 

-15 % względnego odchylenia w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

Ilość (objętość) gotowych podłoży do upraw

-5 % względnego odchylenia w czasie wytwarzania

 

-15 % względnego odchylenia w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

Rozpuszczalny w wodzie azot (N)

± 50 % względnego odchylenia w czasie wytwarzania

 

± 60 % względnego odchylenia w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

pentatlenek difosforu (P2O5) rozpuszczalny w wodzie

± 50 % względnego odchylenia w czasie wytwarzania

 

± 60 % względnego odchylenia w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

tlenek dipotasu (K2O) rozpuszczalny w wodzie

± 50 % względnego odchylenia w czasie wytwarzania

 

± 60 % względnego odchylenia w dowolnym czasie w łańcuchu dystrybucji

Poprawka 315
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – część 1 – ustęp 1 – punkt 1 – litera b
b)  produktów pofermentacyjnych roślin energetycznych, określonych w CMC 4,
b)  produktów pofermentacyjnych roślin energetycznych i bioodpadów na bazie roślin, określonych w CMC 4,
Poprawka 316
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – część 1 – ustęp 1 – punkt 1 – litera f a (nowa)
fa)  nieprzetworzonych lub mechanicznie przetworzonych roślin, części roślin lub wyciągów z roślin, określonych w CMC 2.
Poprawka 317
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – część 1 – ustęp 1 – punkt 3 – litera b a (nowa)
ba)  inhibitora denitryfikacji, określonego w PFC 5(A)(Ia),
Poprawka 318
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – część 1 – ustęp 3 – punkt 2 – litera a a (nowa)
aa)  inhibitora denitryfikacji, określonego w PFC (A)(Ia),
Poprawka 319
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – część 2 – moduł A – punkt 2.2 – litera b
b)  projekt koncepcyjny i rysunki techniczne oraz schematy,
skreśla się
Poprawka 320
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – część 2 – moduł A – punkt 2.2 – litera c
c)  opisy i wyjaśnienia niezbędne do zrozumienia tych rysunków i schematów oraz stosowania produktu nawozowego z oznakowaniem CE,
skreśla się
Poprawka 321
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – część 2 – moduł A1 – punkt 4 – akapit 1
Cykle i badania, o których mowa w działach 4.1–4.3 poniżej, muszą być przeprowadzane na reprezentatywnej próbce produktu co najmniej co 3 miesiące, w imieniu producenta, w celu weryfikacji zgodności z:
Cykle i badania, o których mowa w działach 4.1–4.3 poniżej, muszą być przeprowadzane na reprezentatywnej próbce produktu co najmniej co sześć miesięcy w przypadku ciągłej pracy zakładu lub co roku w przypadku produkcji okresowej, w imieniu producenta, w celu weryfikacji zgodności z:
Poprawka 322
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – część 2 – moduł A1 – punkt 4.3.5 a (nowy)
4.3.5a.  Producent przechowuje sprawozdania z badań wraz z dokumentacją techniczną.
Poprawka 323
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – część 2 – moduł B – punkt 3.2 – litera c – tiret 6
–  sprawozdania z badań oraz
–  sprawozdania z badań, w tym badania efektywności agronomicznej, oraz
Poprawka 324
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – część 2 – moduł D1 – punkt 2 – litera b
b)  projekt koncepcyjny i rysunki techniczne oraz schematy, włącznie z pisemnym opisem i schematem procesu produkcji, gdzie każdy zabieg, zbiornik magazynowy i obszar magazynowy są jasno określone,
b)  pisemny opis i schemat procesu produkcji,

(1) Sprawa została odesłana do komisji właściwej w celu przeprowadzenia negocjacji międzyinstytucjonalnych na podstawie art. 59 ust. 4 akapit czwarty Regulaminu (A8-0270/2017).


Wymiana informacji, system wczesnego ostrzegania oraz procedura oceny ryzyka w odniesieniu do nowych substancji psychoaktywnych ***I
PDF 399kWORD 43k
Rezolucja
Tekst
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1920/2006 w zakresie wymiany informacji, systemu wczesnego ostrzegania oraz procedury oceny ryzyka w odniesieniu do nowych substancji psychoaktywnych (COM(2016)0547 – C8-0351/2016 – 2016/0261(COD))
P8_TA(2017)0393A8-0359/2016

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0547),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 168 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0351/2016),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 19 października 2016 r.(1),

–  po konsultacji z Komitetem Regionów,

–  uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 31 maja 2017 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię przedstawioną przez Komisję Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0359/2016),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 października 2017 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1920/2006 w zakresie wymiany informacji, systemu wczesnego ostrzegania oraz procedury oceny zagrożeń w odniesieniu do nowych substancji psychoaktywnych

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2017/2101.)

(1) Dz.U. C 34 z 2.2.2017, s. 182.


Wspólna polityka rybołówstwa: realizacja obowiązku wyładunku ***I
PDF 394kWORD 47k
Rezolucja
Tekst
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (COM(2017)0424 – C8-0239/2017 – 2017/0190(COD))
P8_TA(2017)0394A8-0285/2017

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2017)0424),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0239/2017),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 18 października 2017 r.,

–  uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 20 września 2017 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A8-0285/2017),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 października 2017 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2017/2092.)


Odnowienie zatwierdzenia substancji czynnej pod nazwą glifosat
PDF 350kWORD 54k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2017 r. w sprawie projektu rozporządzenia wykonawczego Komisji w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej glifosat, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 (D053565-01 – 2017/2904(RSP))
P8_TA(2017)0395B8-0567/2017

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt rozporządzenia wykonawczego Komisji w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej glifosat, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 (D053565-01),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG(1), w szczególności jego art. 20 ust. 1,

–  uwzględniając art. 11 i 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję(2),

–  uwzględniając art. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002 z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności(3),

–  uwzględniając wnioski Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) z wzajemnej weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy dotyczącej substancji czynnej pod nazwą glifosat(4),

–  uwzględniając opinię Komitetu ds. Oceny Ryzyka (RAC) Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA), proponującą harmonizację klasyfikacji i etykietowania glifosatu na szczeblu UE(5),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie projektu rozporządzenia wykonawczego Komisji w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej glifosat, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011(6),

–  uwzględniając europejską inicjatywę obywatelską zatytułowaną „Zakaz stosowania glifosatu i ochrona ludzi i środowiska przed toksycznymi pestycydami”(7),

–  uwzględniając projekt rezolucji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności,

–  uwzględniając art. 106 ust. 2 i 3 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że celem rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 jest „zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska, a także poprawa funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zharmonizowanie zasad dotyczących wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, przy równoczesnej poprawie produkcji rolnej”; mając na uwadze, że przepisy rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 opierają się na zasadzie ostrożności;

B.  mając na uwadze, że produkcja glifosatu, będącego herbicydem systemicznym, jest obecnie największa na świecie pod względem natężenia w porównaniu z wszystkimi pozostałymi herbicydami; mając na uwadze, że 76 % glifosatu wykorzystywanego na całym świecie jest stosowane w rolnictwie; mając na uwadze, że substancja ta jest także powszechnie stosowana w leśnictwie, na terenach miejskich i w ogrodnictwie; mając na uwadze, że 72 % całej ilości glifosatu zastosowanego w skali światowej w latach 1974–2014 rozpylono w ciągu ostatnich 10 lat;

C.  mając na uwadze, że populacja jest narażona przede wszystkim w przypadku zamieszkiwania w pobliżu opryskiwanych obszarów, poprzez użytkowanie tego środka w domu oraz poprzez spożywane pokarmy; mając na uwadze, że stopnień narażenia na glifosat zwiększa się w związku ze wzrostem całkowitej ilości stosowanego glifosatu; mając na uwadze, że wpływ glifosatu i najpowszechniej stosowanych w nim składników na zdrowie ludzi musi być regularnie monitorowany; mając na uwadze, że glifosat lub jego pozostałości wykryto już w wodzie, glebie, żywności i napojach, artykułach niespożywczych oraz w organizmie człowieka (np. w moczu);

D.  mając na uwadze, że w opublikowanym w dniu 26 października 2016 r. sprawozdaniu Unii Europejskiej w sprawie pozostałości pestycydów w żywności za 2014 r. EFSA stwierdził, że państwa członkowskie pobrały ograniczoną liczbę próbek rzepaku i soi, mimo iż uprawy te najczęściej są pryskane glifosatem, w związku z czym można oczekiwać na nich pozostałości glifosatu; mając na uwadze, że według EFSA nie są dostępne żadne informacje dotyczące pozostałości glifosatu w produktach pochodzenia zwierzęcego; mając na uwadze, że EFSA uznał, iż wyniki nie są solidne ze statystycznego punktu widzenia;

E.  mając na uwadze, że EFSA zalecił w 2015 r. zwiększenie przez państwa członkowskie analiz glifosatu i jego pozostałości (np. trimetylosulfonium) w produktach, dla których zatwierdzono stosowanie glifosatu i w których oczekuje się jego wymiernych pozostałości; mając w szczególności na uwadze to, że należy zwiększyć liczbę próbek soi, kukurydzy i rzepaku; mając na uwadze, że zachęca się też państwa członkowskie do opracowania lub wdrożenia istniejących metod analitycznych w celu kontrolowania metabolitów związanych z glifosatem oraz do dzielenia się wynikami z EFSA;

F.  mając na uwadze, że glifosat jest herbicydem o działaniu nieselektywnym, który zabija wszystkie trawy; mając na uwadze, że jego działanie oparte jest na wpływie na szlak kwasu szikimowego, który jest obecny także w glonach, bakteriach i grzybach; mając na uwadze, że udowodniono, iż subletalne narażenie bakterii Escherichia coli i Salmonella enterica serowar Typhimurium na formy użytkowe glifosatu dostępne w handlu wywołuje zmienioną odpowiedź na antybiotyki;

G.  mając na uwadze, że zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 substancja czynna może zostać zatwierdzona tylko wówczas, gdy nie została sklasyfikowana ani nie musi być sklasyfikowana – na mocy rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 – jako substancja rakotwórcza kategorii 1A lub 1B, chyba że narażenie ludzi na tę substancję czynną jest nieistotne lub istnieje poważne niebezpieczeństwo dla zdrowia roślin, któremu nie można zapobiec innymi dostępnymi sposobami;

H.  mając na uwadze, że w marcu 2015 r. Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) sklasyfikowała glifosat jako substancję „prawdopodobnie rakotwórczą dla ludzi” (grupa 2A) na podstawie: „ograniczonych dowodów” na działanie rakotwórcze u ludzi (w oparciu o rzeczywiste przypadki narażenia), „wystarczających dowodów” na działanie rakotwórcze u zwierząt doświadczalnych (na podstawie badań obejmujących „czysty” glifosat) oraz „mocnych dowodów” dotyczących mechanizmu działania związanego z działaniem rakotwórczym (w odniesieniu do genotoksyczności i stresu oksydacyjnego) zarówno w przypadku „czystego” glifosatu, jak i jego form użytkowych; mając na uwadze, że kryteria zastosowane przez IARC dla grupy 2A są porównywalne z kryteriami określonymi dla kategorii 1B w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008;

I.  mając na uwadze, że w listopadzie 2015 r. EFSA ukończył wzajemną ocenę glifosatu i stwierdził, że „prawdopodobieństwo stwarzania przez glifosat zagrożenia rakotwórczego u ludzi jest niewielkie, a dowody nie potwierdzają konieczności sklasyfikowania tej substancji w odniesieniu do jej potencjału rakotwórczego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008”; mając na uwadze, że w marcu 2017 r. Komitet ds. Oceny Ryzyka (RAC) ECHA uznał w drodze konsensusu, że nie istnieją dowody pozwalające na powiązanie glifosatu z rakiem u ludzi w oparciu o dostępne informacje oraz że glifosat nie powinien zostać sklasyfikowany jako substancja powodująca uszkodzenia genetyczne (mutagenne) lub zakłócająca reprodukcję;

J.  mając na uwadze, że na posiedzeniu Wspólnego Komitetu ds. Pozostałości Pestycydów (JMPR) zorganizowanym przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) i Światową Organizację Zdrowia (WHO) w maju 2016 r. zespół ekspertów FAO ds. pozostałości pestycydów w żywności i środowiska oraz główna grupa WHO ds. oceny pozostałości pestycydów stwierdzili, że „istnieje niewielkie prawdopodobieństwo genotoksyczności glifosatu przy przewidywanym dziennym narażeniu” oraz „istnieje niewielkie prawdopodobieństwo zagrożenia rakotwórczego dla ludzi w wyniku narażenia poprzez spożywane pokarmy”;

K.  mając na uwadze, że w związku ze sporem sądowym w Stanach Zjednoczonych wszczętym przez skarżących, którzy twierdzą, że w wyniku narażenia na działanie glifosatu zachorowali na chłoniaka nieziarniczego, sąd ujawnił dokumenty wewnętrzne koncernu Monsanto, właściciela i producenta środka „Roundup”, którego substancją czynną jest glifosat; mając na uwadze, że ujawniona korespondencja podaje w wątpliwość wiarygodność pewnych badań – zarówno tych sponsorowanych przez Monsanto, jak i przypuszczalnie badań niezależnych – które znalazły się wśród dowodów wykorzystanych przez EFSA i ECHA do dokonania ich własnej oceny bezpieczeństwa glifosatu; mając na uwadze, że w związku z tym przejrzystość i powszechna dostępność badań naukowych, jak również nieprzetworzonych danych, na których opierają się ww. analizy, jest sprawą najwyższej wagi;

L.  mając na uwadze, że ECHA, pomijając jej wnioski dotyczące rakotwórczości glifosatu, stwierdza, że glifosat powoduje poważne uszkodzenie oczu i działa toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki;

M.  mając na uwadze, że zanim w dniu 29 czerwca 2016 r. przyznano techniczne przedłużenie dla glifosatu na 18 miesięcy, Parlament przyjął w dniu 13 kwietnia 2016 r. rezolucję, w której wezwał Komisję do odnowienia zatwierdzenia glifosatu na siedem lat, ale również podkreślił, że Komisja nie powinna zatwierdzać nieprofesjonalnych zastosowań glifosatu, jego zastosowania na terenie publicznych parków, placów zabaw i ogrodów lub w ich pobliżu ani zastosowania glifosatu w rolnictwie tam, gdzie zintegrowane systemy zarządzania szkodnikami są wystarczające do niezbędnego zwalczania chwastów; mając na uwadze, że w tej samej rezolucji wezwano również Komisję, aby opracowała szkolenia i zezwolenia dla użytkowników profesjonalnych, aby zapewniła lepsze informacje na temat stosowania glifosatu oraz wprowadziła rygorystyczne ograniczenia stosowania produktów zawierających substancję czynną glifosat przed zbiorami w celu zapobieżenia niewłaściwemu używaniu tej substancji oraz w celu ograniczenia potencjalnego, związanego z nią ryzyko;

N.  mając na uwadze, że w rezolucji z dnia 13 kwietnia 2016 r. Parlament wezwał również Komisję i EFSA do natychmiastowego ujawnienia wszystkich dowodów naukowych wykorzystanych jako podstawa pozytywnej klasyfikacji glifosatu oraz proponowanego ponownego zezwolenia, które to ujawnienie podyktowane jest nadrzędnym interesem publicznym; mając na uwadze, że dotychczas tego nie uczyniono;

O.  mając na uwadze, że wspomniana w motywie 13 projektu środka wykonawczego europejska inicjatywa obywatelska, w której ramach w niecały rok zebrano ponad milion podpisów obywateli europejskich, nie tylko odnosi się konkretnie do glifosatu w jednym z trzech celów, lecz także wyraźnie wzywa w tytule do „zakazu stosowania glifosatu i do ochrony ludzi i środowiska przed toksycznymi pestycydami”; mając na uwadze, że Komisja otrzymała ten wniosek w dniu 6 października 2017 r. i jest zobowiązana do udzielenia odpowiedzi do dnia 8 stycznia 2018 r.;

P.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 wszelkie decyzje dotyczące zatwierdzenia substancji czynnej powinny być oparte na sprawozdaniu EFSA z przeglądu, innych czynnikach związanych z rozpatrywaną kwestią oraz na zasadzie ostrożności;

Q.  mając na uwadze, że w projekcie rozporządzenia wykonawczego Komisji, opierającym się na naukowej ocenie przeprowadzonej przez Niemiecki Federalny Instytut ds. Oceny Ryzyka, EFSA i ECHA, proponuje się wydanie zezwolenia na glifosat do dnia 15 grudnia 2027 r., tj. na 10 lat; mając na uwadze, że miałoby to zastosowanie od dnia 16 grudnia 2017 r.;

R.  mając na uwadze, że szczególne postanowienia zawarte w załączniku I do projektu rozporządzenia wykonawczego w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej glifosat nie są wiążące na poziomie Unii, ale przenoszą odpowiedzialność na państwa członkowskie;

S.  mając na uwadze, że w swojej rezolucji z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego(8) Parlament podkreślił, że przegląd rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 jest potrzebny, by pobudzić opracowywanie pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego, udzielanie na nie zezwoleń i wprowadzanie ich do obrotu w UE, oraz wezwał Komisję do przedstawienia przed końcem 2018 r. szczegółowego wniosku ustawodawczego w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 z myślą o przyspieszeniu procesu oceny, udzielania zezwoleń i rejestracji pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego, niezależnie od ogólnego przeglądu prowadzonego w związku z inicjatywą REFIT;

T.  mając na uwadze, że Komisja zapowiedziała publikację komunikatu w sprawie przyszłości wspólnej polityki rolnej (WPR) przed końcem 2017 r., a wniosków budżetowych – w maju 2018 r.;

1.  uważa, że projekt rozporządzenia wykonawczego Komisji nie zapewnia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska, nie stosuje zasady ostrożności oraz wykracza poza uprawnienia wykonawcze ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009;

2.  wzywa Komisję do wycofania projektu rozporządzenia wykonawczego oraz do przedłożenia nowego projektu rozporządzenia wykonawczego zgodnie z wymogami ustanowionymi rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009, tzn. z uwzględnieniem nie tylko opinii EFSA, ale również innych uzasadnionych czynników i zasady ostrożności;

3.  apeluje do Komisji i państw członkowskich o niezatwierdzanie nieprofesjonalnych zastosowań glifosatu ani wszelkich zastosowań glifosatu na terenie publicznych parków, placów zabaw i ogrodów lub w ich pobliżu po dniu 15 grudnia 2017 r.;

4.  apeluje w szczególności do Komisji i państw członkowskich o niezatwierdzanie zastosowania glifosatu w rolnictwie po dniu 15 grudnia 2017 r. tam, gdzie zintegrowane systemy zarządzania szkodnikami są wystarczające do niezbędnego zwalczania chwastów;

5.  apeluje do Komisji i państw członkowskich o niezatwierdzanie stosowania glifosatu do celów osuszania w okresie poprzedzającym zbiory, ze skutkiem od dnia 16 grudnia 2017 r.;

6.  wzywa Komisję do przyjęcia środków niezbędnych do stopniowego wycofywania substancji czynnej glifosat w Unii Europejskiej nie później niż 15 grudnia 2022 r. i do zadbania o to, by po tej dacie żadne zastosowanie glifosatu nie było dopuszczone, co obejmuje wszelki ewentualny okres przedłużenia lub okres, o którym mowa w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009;

7.  z zadowoleniem przyjmuje proponowane wyłączenie polioksyetylenoaminy (POEA) ze stosowania w produktach ochrony roślin zawierających glifosat; wzywa Komisję i państwa członkowskie, by przyspieszyły prace nad wykazem składników obojętnych niedopuszczanych do zastosowania w środkach ochrony roślin;

8.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do dopilnowania, by ocena naukowa pestycydów do zatwierdzenia przez organy regulacyjne UE opierała się wyłącznie na opublikowanych, poddanych wzajemnej ocenie i niezależnych badaniach zleconych przez właściwe organy publiczne; uważa, że procedurę REFIT rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 można potencjalnie wykorzystać do tego celu; uważa ponadto, że EFSA i ECHA należy przyznać wystarczające środki w celu zwiększenia ich zdolności, aby umożliwić zlecanie niezależnych badań naukowych, a ponadto zapewnić przestrzeganie najwyższych standardów naukowych oraz ochronę zdrowia i bezpieczeństwa obywateli UE;

9.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia wystarczającego testowania i monitorowania pozostałości glifosatu w paszy, żywności i napojach produkowanych w Unii, jak również przywożonych do Unii, w celu zaradzenia obecnemu brakowi danych, na który zwróciła uwagę EFSA;

10.  wzywa Komisję i państwa członkowskie, by finansowały badania i innowacje w dziedzinie zrównoważonych i oszczędnych rozwiązań w zakresie produktów ochrony roślin z myślą o zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska;

11.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do zaproponowania odpowiednich środków przejściowych dla sektora rolnictwa oraz do opublikowania wytycznych określających wszystkie możliwe bezpieczniejsze i stwarzające niewielkie zagrożenie alternatywy, aby pomóc sektorowi rolnictwa w okresie stopniowego wycofywania substancji czynnej glifosat, a także wszystkie zasoby dostępne już dla sektora rolnictwa w ramach obecnej WPR;

12.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.
(2) Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
(3) Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.
(4) http://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/4302
(5) https://echa.europa.eu/documents/10162/2d3a87cc-5ca1-31d6-8967-9f124f1ab7ae
(6) Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0119.
(7) ECI(2017)000002.
(8) Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0042.


Genetycznie modyfikowana kukurydzę 1507
PDF 371kWORD 57k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę 1507 (DAS-Ø15Ø7-1), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (D052754 – 2017/2905(RSP))
P8_TA(2017)0396B8-0568/2017

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę 1507 (DAS-Ø15Ø7-1), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (D052754),

–  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy(1), w szczególności jego art. 11 ust. 3 i art. 23 ust. 3,

–  uwzględniając, że Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, o którym mowa w art. 35 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, nie wydał opinii w wyniku głosowania w dniu 14 września 2017 r.;

–  uwzględniając art. 11 i 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję(2),

–  uwzględniając opinię Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) z dnia 19 stycznia 2005 r. opublikowaną w dniu 3 marca 2005 r.(3),

–  uwzględniając opinię Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) z dnia 30 listopada 2016 r. opublikowaną w dniu 12 stycznia 2017 r.(4),

–  uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 182/2011 ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (COM(2017)0085, COD(2017)0035),

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje przeciwko zatwierdzaniu organizmów zmodyfikowanych genetycznie(5), ze szczególnym uwzględnieniem jego poprzedniej rezolucji z dnia 6 października 2016 r. w sprawie wprowadzenia do obrotu ziaren genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy 1507;

–  uwzględniając projekt rezolucji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności,

–  uwzględniając art. 106 ust. 2 i 3 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w dniu 27 lutego 2015 r. Pioneer Overseas Corporation i Dow AgroSciences Ltd. wspólnie przedłożyły Komisji wniosek zgodnie z art.23 i 11 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 o odnowienie zezwolenia na wprowadzenie do obrotu żywności i paszy zawierającej zmodyfikowaną kukurydzę 1507, składającej się z niej lub z niej wyprodukowanej; mając na uwadze, że zakres odnowienia obejmuje również produkty inne niż żywność i pasze zawierające kukurydzę 1507 lub składające się z niej;

B.  mając na uwadze, że w dniu 30 listopada 2016 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wydał pozytywną opinię zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, którą opublikowano w dniu 12 stycznia 2017 r.;

C.  mając na uwadze, że rozporządzenie (UE) nr 1829/2003 stanowi, że genetycznie zmodyfikowana żywność lub pasza nie mogą mieć szkodliwego wpływu na zdrowie ludzi, zdrowie zwierząt i na środowisko, oraz wymaga, by przy sporządzaniu decyzji Komisja brała pod uwagę wszelkie odnośne przepisy prawa unijnego, a także inne uzasadnione czynniki istotne dla rozpatrywanej sprawy;

D.  mając na uwadze, że genetycznie zmodyfikowana kukurydza 1507 wykazuje ekspresję białka Cry1F, które jest białkiem Bt (od: Bacillus thuringiensis subsp. Kurstaki), nadającego odporność na omacnicę prosowiankę (Ostrinia nubilalis) i niektóre inne szkodniki z rzędu Lepidoptera, takie jak Sesamia spp., sówka (Spodoptera frugiperda), rolnica gwoździarka (Agrotis ipsilon) i Diatraea grandiosella, a także białka PAT nadającego tolerancję na herbicyd glufosynat amonowy;

E.  mając na uwadze, że genetycznie zmodyfikowane rośliny Bt wykazują ekspresję owadobójczej toksyny w każdej komórce przez cały okres życia, w tym w częściach spożywanych przez ludzi i zwierzęta; mając na uwadze, że doświadczenia pokazują, że karmienie zwierząt genetycznie zmodyfikowanymi roślinami Bt może mieć szkodliwe skutki(6); mając na uwadze, że wykazano, że toksyna Bt zawarta w genetycznie zmodyfikowanych roślinach różni się znacząco od występującej naturalnie toksyny Bt(7);

F.  mając na uwadze, że wydawanie zezwolenia na uprawę kukurydzy 1507 w Unii jest w toku; mając na uwadze, że Parlament wyraził sprzeciw wobec takiego zezwolenia ze względu na obawy co do, między innymi, możliwego rozwoju odporności na białko Cry1F u zwalczanych szkodników łuskoskrzydłych, co może prowadzić do zmiany praktyk zwalczania szkodników(8);

G.  mając na uwadze, że w trakcie trzymiesięcznego okresu konsultacji państwa członkowskie zgłosiły wiele krytycznych uwag do oceny ryzyka przeprowadzonej przez EFSA w odniesieniu do pierwszego zezwolenia; mając na uwadze, że większość krytycznych uwag odnosi się do tego, że dokumentacja nie jest wystarczająca do przeprowadzania oceny ryzyka, plan monitorowania nie jest zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE, a dane i oceny ryzyka przedłożone przez wnioskodawcę nie są wystarczające(9);

H.  mając na uwadze, że w trakcie trzymiesięcznego okresu konsultacji państwa członkowskie zgłosiły wiele krytycznych uwag do oceny ryzyka przeprowadzonej przez EFSA w odniesieniu do odnowienia zezwolenia(10); mając na uwadze, że większość krytycznych uwag odnosi się do tego, że proponowany plan monitorowania nie jest uważany za odpowiedni do rozwiązania wielu kwestii dotyczących planu monitorowania środowiska po wprowadzeniu do obrotu zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy 1057 i nie może być uznany za wystarczająco dopracowany w celu monitorowania potencjalnej ekspozycji środowiska na zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę 1507, a monitorowanie prowadzone przez powiadamiającego nie generuje wiarygodnych danych w celu potwierdzenia wniosków z oceny ryzyka stwierdzono, że skutki dla zdrowia ludzi i zwierząt są nieznaczne, natomiast historia bezpiecznego stosowania białka Pat, wymagana zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 503/2013, nie jest należycie udokumentowana przez zgłaszającego;

I.  mając na uwadze, że utrzymywanie się uwolnionego do środowiska białka Cry z powodu wykorzystywania w paszach genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy 1507 nie było monitorowane, mimo że białka Cry mogą pozostawać w glebie kilka miesięcy zachowując właściwości owadobójcze, jak stwierdzono w przypadku toksyny Cry1Ab(11);

J.  mając na uwadze, że glufosynat jest sklasyfikowany jako substancja działająca szkodliwie na rozrodczość i tym samym podlega kryteriom wyłączenia określonym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin; mając na uwadze, że zezwolenie dla glufosynatu traci ważność w dniu 31 lipca 2018 r.;

K.  mając na uwadze, że stosowanie herbicydów uzupełniających jest częścią rutynowej praktyki rolnej w uprawie roślin odpornych na herbicydy i dlatego można założyć, że pozostałości z rozpylania zawsze będą obecne w zbiorach i że ich składniki są nieuniknione; mając na uwadze, że – jak wykazano – skutkiem stosowania zmodyfikowanych genetycznie upraw tolerujących herbicydy jest wyższe zużycie tych uzupełniających środków chwastobójczych w porównaniu z ich konwencjonalnymi odpowiednikami(12);

L.  mając na uwadze, że przedmiotem oceny nie były pozostałości z oprysków dokonywanych z użyciem glufosynatu; mając na uwadze, że w związku z tym nie można uznać, że stosowanie w żywności i paszy genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy 1507 jest bezpieczne;

M.  mając na uwadze, że kukurydza 1507 jest dopuszczona do uprawy w Argentynie, Brazylii, Kanadzie, Kolumbii, Hondurasie, Japonii, Panamie, Paragwaju, Filipinach, Republice Południowej Afryki, Stanach Zjednoczonych i Urugwaju; mając na uwadze, że niedawne recenzowane badania wskazują, że rozpowszechnianie się oporności na białka Cry wśród owadów stanowi „poważne zagrożenie dla trwałości technologii Bt”(13); mając na uwadze, że odporność chwastów na glufosynat obserwuje się od 2009 r.;

N.  mając na uwadze, że Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, o którym mowa w art. 35 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, w głosowaniu w dniu 14 września 2017 r. nie wydał opinii; mając na uwadze, że 12 państw członkowskich głosowało przeciw wnioskowi, podczas gdy 12 państw członkowskich – reprezentujących jedynie 38,75 % ludności UE – głosowało za jego przyjęciem, a cztery państwa członkowskie wstrzymały się od głosu;

O.  mając na uwadze, że Komisja niejednokrotnie wyrażała ubolewanie, że od czasu wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 przyjmowała decyzje zatwierdzające bez wsparcia ze strony Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, oraz że zwrot dokumentacji do Komisji w celu podjęcia ostatecznej decyzji, który zdecydowanie stanowi wyjątek w całej procedurze, stał się normą, jeśli chodzi o podejmowanie decyzji w sprawie zatwierdzania genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy; mając na uwadze, że praktykę tę jako niedemokratyczną potępił również przewodniczący Komisji Juncker(14);

P.  mając na uwadze, że w dniu 28 października 2015 r. Parlament odrzucił w pierwszym czytaniu wniosek ustawodawczy z dnia 22 kwietnia 2015 r. zmieniający rozporządzenie (WE) nr 1829/2003(15) oraz zwrócił się do Komisji o wycofanie tego wniosku i przedstawienie nowego;

Q.  mając na uwadze, że w motywie 14 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 stwierdzono, że Komisja będzie – tak dalece jak to możliwe – działać w taki sposób, aby unikać sprzeciwiania się jakiemukolwiek dominującemu stanowisku, jakie może wyłonić się w komitecie odwoławczym, przeciwko stosowności aktu wykonawczego, w szczególności w kwestiach tak drażliwych jak zdrowie konsumentów, bezpieczeństwo żywności i środowisko naturalne;

R.  mając na uwadze, że wniosek Komisji w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 182/2011 nie jest wystarczający do rozwiązania problemu braku demokracji w procesie udzielania zezwoleń na GMO;

S.  mając na uwadze, że legitymacja demokratyczna może być zapewniona jedynie dzięki dopilnowaniu, by przy braku opinii Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt wniosek Komisji został wycofany; mając na uwadze, że procedura ta istnieje już w przypadku niektórych innych komisji stałych;

1.  uważa, że projekt decyzji wykonawczej Komisji wykracza poza uprawnienia wykonawcze przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003;

2.  uważa, że decyzja wykonawcza Komisji jest niespójna z prawem Unii, gdyż nie odpowiada celowi rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 zakładającemu – zgodnie z zasadami ogólnymi określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002(16)– stworzenie podstawy do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony życia i zdrowia ludzkiego, zdrowia i dobrostanu zwierząt, środowiska naturalnego oraz interesów konsumenta w związku z genetycznie zmodyfikowaną żywnością i paszą, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego;

3.  wzywa Komisję do wycofania projektu decyzji wykonawczej;

4.  wzywa Komisję do zawieszenia wszelkich decyzji wykonawczych dotyczących wniosków o zezwolenie na stosowanie organizmów zmodyfikowanych genetycznie do chwili zmiany procedury zatwierdzania w taki sposób, aby wyeliminować niedociągnięcia obecnej procedury, która okazała się nieodpowiednia;

5.  wzywa odpowiedzialnych prawodawców do przyspieszenia prac nad wnioskiem Komisji zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 182/2011 w trybie pilnym oraz do zapewnienia, by, między innymi, w przypadku braku opinii Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w odniesieniu do zatwierdzeń GMO przeznaczonych do żywności i pasz Komisja wycofała wniosek;

6.  wzywa Komisję, aby nie zatwierdzała żadnych roślin zmodyfikowanych genetycznie tolerujących herbicydy bez przeprowadzenia pełnej oceny pozostałości pochodzących z oprysków herbicydami uzupełniającymi i ich komercyjnymi formami użytkowymi stosowanymi w krajach uprawy;

7.  wzywa Komisję, aby opracowała strategie oceny zagrożeń dla zdrowia i toksykologii, a także nadzoru po wprowadzeniu do obrotu w odniesieniu do całego łańcucha żywnościowego i paszowego;

8.  wzywa Komisję, aby w pełni uwzględniała oceny ryzyka stosowania herbicydów uzupełniających i ich pozostałości w ocenie ryzyka roślin zmodyfikowanych genetycznie tolerujących herbicydy, niezależnie od tego, czy roślina zmodyfikowana genetycznie jest przeznaczona do uprawy w Unii, czy też ma być importowana jako żywność i pasza;

9.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 1.
(2) Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
(3) http://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/182
(4) https://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/4659
(5)————————————————— - Rezolucja z dnia 16 stycznia 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wprowadzenia do obrotu w celu uprawy, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, kukurydzy (Zea mays L., linia 1507) zmodyfikowanej genetycznie w celu uzyskania odporności na niektóre szkodniki z rzędu Lepidoptera (łuskoskrzydłe) (Dz.U. C 482 z 23.12.2016, s. 110).Rezolucja z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/2279 z dnia 4 grudnia 2015 r. zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę NK603 × T25, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0456).Rezolucja z dnia 3 lutego 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję MON 87705 × MON 89788, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0040).Rezolucja z dnia 3 lutego 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję MON 87708 × MON 89788, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0039).Rezolucja z dnia 3 lutego 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję FG72 (MST-FGØ72-2), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0038).Rezolucja z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę Bt11 × MIR162 × MIR604 × GA21, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych oraz produktów zawierających genetycznie zmodyfikowane odmiany kukurydzy łączące dwie lub trzy spośród modyfikacji genetycznych (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0271).Rezolucja z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji w sprawie wprowadzenia do obrotu zmodyfikowanego genetycznie goździka (Dianthus caryophyllus L., linia SHD-27531-4) (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0272).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu w celu uprawy materiału siewnego zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy MON 810 (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0388).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON 810 (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0389).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej wprowadzenia do obrotu w celu uprawy materiału siewnego zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy Bt11 (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0386).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej wprowadzenia do obrotu w celu uprawy materiału siewnego zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy 1507 (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0387).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę 281-24-236 × 3006-210-23 × MON 88913, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0390).Rezolucja z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę Bt11 × 59122 × MIR604 × 1507 × GA21, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych oraz produktów zawierających genetycznie zmodyfikowane odmiany kukurydzy łączące dwie, trzy lub cztery spośród modyfikacji genetycznych Bt11, 59122, MIR604, 1507 i GA21, składających się z nich lub z nich wyprodukowanych, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0123).Rezolucja z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę DAS-40278-9, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0215).Rezolucja z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę GHB119 (BCS-GHØØ5-8), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0214).Rezolucja z dnia 13 września 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję DAS-68416-4, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0341).Rezolucja z dnia 4 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję FG72 × A5547-127, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0377).Rezolucja z dnia 4 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję DAS-44406-6, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0378).
(6) Zob. na przykład El-Shamei ZS, Gab-Alla AA, Shatta AA, Moussa EA, Rayan AM, Histopathological Changes in Some Organs of Male Rats Fed on Genetically Modified Corn (Ajeeb YG). J Am Sci. 2012. 8(9):1127-1123. https://www.researchgate.net/publication/235256452_Histopathological_Changes_in_Some_Organs_of_Male_Rats_Fed_on_Genetically_Modified_Corn_Ajeeb_YG
(7) Székács A, Darvas B. Comparative aspects of Cry toxin usage in insect control (Porównawcze aspekty stosowania toksyny Cry w zwalczaniu owadów). W: Ishaaya I, Palli SR, Horowitz AR, eds. Advanced Technologies for Managing Insect Pests. Dordrecht, Holandia: Springer; 2012:195-230. https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-94-007-4497-4_10
(8) Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej wprowadzenia do obrotu w celu uprawy materiału siewnego zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy 1507 (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0387).
(9) http://registerofquestions.efsa.europa.eu/roqFrontend/questionLoader?question=EFSA-Q-2004-08
(10) Załącznik F – Uwagi państw członkowskich i odpowiedzi panelu EFSA ds. GMO http://registerofquestions.efsa.europa.eu/roqFrontend/questionLoader?question=EFSA-Q-2013-01032
(11) Załącznik F –Uwagi państw członkowskich i odpowiedzi panelu EFSA ds. GMO http://registerofquestions.efsa.europa.eu/roqFrontend/questionLoader?question=EFSA-Q-2013-01032, s. 7.
(12) https://link.springer.com/article/10.1007%2Fs00267-015-0589-7
(13) https://drive.google.com/file/d/0B7H5dHXeodSCc2RjYmwzaUIyZWs/view
(14) Na przykład w przemówieniu inauguracyjnym podczas posiedzenia plenarnego Parlamentu Europejskiego włączonym do wytycznych politycznych dla kolejnej Komisji Europejskiej (Strasburg, 15 lipca 2014 r.) lub w orędziu o stanie Unii z 2016 r. (Strasburg, 14 września 2016 r.).
(15) Dz.U. C 355 z 20.10.2017, s. 165.
(16) Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.


Genetycznie modyfikowana soja 305423 x 40-3-2
PDF 375kWORD 57k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję 305423 x 40-3-2 (DP-3Ø5423-1 × MON-Ø4Ø32-6), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (D052752 – 2017/2906(RSP))
P8_TA(2017)0397B8-0570/2017

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję 305423 x 40-3-2 (DP-3Ø5423-1 × MON-Ø4Ø32-6), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (D052752),

–  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy(1), w szczególności jego art. 7 ust. 3 i art. 19 ust. 3,

–  uwzględniając fakt, że Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, o którym mowa w art. 35 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, nie wydał opinii w wyniku głosowania w dniu 14 września 2017 r.,

–  uwzględniając art. 11 i 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję(2),

–  uwzględniając opinię Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) z dnia 14 lipca 2016 r. opublikowaną w dniu 18 sierpnia 2016 r.(3),

–  uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 182/2011 ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (COM(2017)0085, COD(2017)0035),

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje przeciwko zatwierdzaniu organizmów zmodyfikowanych genetycznie(4),

–  uwzględniając projekt rezolucji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności,

–  uwzględniając art. 106 ust. 2 i 3 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w dniu 20 września 2007 r. zgodnie z art. 5 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 przedsiębiorstwo Pioneer Overseas Corporation zwróciło się do właściwego organu krajowego Holandii z wnioskiem o wprowadzenie do obrotu żywności oraz składników żywności i paszy zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję 305423 x 40-3-2, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych; mając na uwadze, że wniosek obejmował również wprowadzenie do obrotu genetycznie zmodyfikowanej soi 305423 x 40-3-2 w produktach składających się z niej lub ją zawierających, do zastosowań innych niż w żywności i paszy na równi z innymi rodzajami soi, z wyjątkiem uprawy;

B.  mając na uwadze, że w dniu 14 lipca 2016 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wydał pozytywną opinię zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, którą opublikowano w dniu 18 sierpnia 2016 r.;

C.  mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 stanowi, że genetycznie zmodyfikowana żywność lub pasza nie mogą mieć szkodliwego wpływu na zdrowie ludzi, zdrowie zwierząt i na środowisko, oraz wymaga, by przy sporządzaniu decyzji Komisja brała pod uwagę wszelkie odnośne przepisy prawa unijnego, a także inne uzasadnione czynniki istotne dla rozpatrywanej sprawy;

D.  mając na uwadze, że jedna z roślin rodzicielskich – soja 305423 – została genetycznie zmodyfikowana w celu zmiany zawartości oleju w roślinach i uodpornienia ich na herbicydy z grupy chemicznej inhibitorów syntazy acetylomleczanowej (ALS), które obejmują herbicydy imidazolinowe, sulfonylomocznikowe, triazolopirymidyny, pyrimidinyl(thio)benzoesan i suflonyl; mając na uwadze, że druga roślina rodzicielska, soja 40-3-2, zawiera gen EPSPS, który uodparnia ją na herbicydy na bazie glifosatu; mając na uwadze, że obie odmiany genetycznie zmodyfikowanej soi zostały połączone w tzw. złożoną modyfikację genetyczną odporną na dwa ww. herbicydy i cechującą się zmienioną zawartością oleju;

E.  mając na uwadze, że w trakcie trzymiesięcznego okresu konsultacji państwa członkowskie nadesłały wiele uwag krytycznych(5); mając na uwadze, że większość uwag krytycznych odnosi się do faktu, że nie jest możliwe wydanie pozytywnej opinii, z punktu widzenia żywienia ludzi lub zwierząt, na temat profilu bezpieczeństwa produktów pochodzących z genetycznie zmodyfikowanych odmian soi 305423 i 40-3-2, że nie jest możliwe wyciągnięcie wniosków dotyczących działania uczulającego tej złożonej modyfikacji genetycznej soi, że odpowiednie i wystarczające dane porównawcze są niedostępne dla oceny ewentualnych interakcji między liniami rodzicielskimi oraz wykrycia ubocznych skutków złożonej modyfikacji genetycznej w stosunku do linii rodzicielskich oraz że na podstawie przekazanych danych nie można przeprowadzić oceny ryzyka w odniesieniu do soi 305423 x 40-3-2;

F.  mając na uwadze, że wnioskodawca przedstawił 90-dniowe żywieniowe badanie toksykologiczne, które zostało odrzucone przez EFSA ze względu na niewystarczającą jakość; mając na uwadze, że w z tej sytuacji ocena ryzyka nie zawiera tego rodzaju badań, co krytykowało szereg właściwych organów państw członkowskich; mając na uwadze, że ten brak danych jest niedopuszczalny, zwłaszcza że wytyczne EFSA z 2006 r. zawierają wymóg przedstawienia takiego badania(6);

G.  mając na uwadze, że wobec licznych niedostatków danych (w tym wobec braku oceny niezamierzonych skutków danej modyfikacji genetycznej, braku oceny działania toksycznego i braku oceny pozostałości pochodzących z oprysków herbicydami uzupełniającymi) w niezależnym badaniu stwierdzono, że nie można przeprowadzić oceny ryzyka, w związku z czym wniosek należy odrzucić(7);

H.  mając na uwadze, że stosowanie herbicydów uzupełniających należy do rutynowych praktyk rolnych w uprawie roślin odpornych na herbicydy, dlatego można założyć, że pozostałości z oprysków zawsze będą obecne w zbiorach i że nie można ich uniknąć; mając na uwadze, że wykazano, że uprawa roślin zmodyfikowanych genetycznie tolerujących herbicydy prowadzi do wyższego zużycia herbicydów uzupełniających w porównaniu z konwencjonalnymi odpowiednikami tych roślin(8);

I.  mając na uwadze, że obecne zezwolenie na stosowanie glifosatu wygaśnie najpóźniej w dniu 31 grudnia 2017 r.; mając na uwadze, że utrzymują się wątpliwości na temat rakotwórczości glifosatu; mając na uwadze, że EFSA stwierdził w listopadzie 2015 r., że mało prawdopodobne jest, aby glifosat był rakotwórczy, a Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) stwierdziła w marcu 2017 r., że takie klasyfikowanie tego środka nie jest uzasadnione; mając na uwadze, że z kolei Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) pod auspicjami WHO zaklasyfikowała glifosat w 2015 r. jako substancję prawdopodobnie rakotwórczą dla ludzi;

J.  mając na uwadze, że według panelu EFSA ds. pestycydów z dotychczas przekazanych danych nie można wyciągnąć wniosków co do bezpieczeństwa opryskiwania glifosatem upraw genetycznie zmodyfikowanych(9); mając na uwadze, że dodatki i ich mieszaniny stosowane w komercyjnych formach użytkowych do oprysków glifosatem mogą wykazywać toksyczność wyższą niż sama substancja czynna(10); mając na uwadze, że z wielu badań wynika, iż formy użytkowe glifosatu mogą zaburzać funkcjonowanie układu hormonalnego(11);

K.  mając na uwadze, że importowana soja zmodyfikowana genetycznie jest powszechnie wykorzystywana w Unii jako pasza; mając na uwadze, że zrecenzowane badanie naukowe wskazuje na możliwą korelację między glifosatem obecnym w paszy dla prośnych loch a wzrostem częstotliwości występowania poważnych wrodzonych anomalii u prosiąt(12);

L.  mając na uwadze, że nie istnieje kompleksowa ocena ryzyka pozostałości z oprysków inhibitorami ALS jako herbicydami uzupełniającymi w uprawie genetycznie zmodyfikowanej soi; mając natomiast na uwadze, że panel EFSA ds. pestycydów wskazał na poważne luki w danych o tifensulfuronie, jednym ze składników aktywnych działających jako inhibitor ALS(13);

M.  mając na uwadze, że nie oceniono pozostałości z oprysków dokonywanych z użyciem herbicydów uzupełniających; mając na uwadze, że nie można zatem uznać, że genetycznie zmodyfikowana soja 305423 x 40-3-2 opryskiwana glifosatem i herbicydami stanowiącymi inhibitory ALS może być bezpiecznie wykorzystywana w żywności i paszy;

N.  mając na uwadze, że wydanie zezwolenia na przywóz soi 305423 x 40-3-2 do Unii bez wątpienia doprowadzi do zwiększenia jej upraw w państwach trzecich, a także do proporcjonalnie większego zużycia herbicydów uzupełniających;

O.  mając na uwadze, że soja 305423 x 40-3-2 jest uprawiana w Argentynie, Kanadzie i Japonii; mając na uwadze, że w Argentynie szeroko udokumentowano szkodliwy wpływ glifosatu na zdrowie;

P.  mając na uwadze, że Unia podpisała się pod celami zrównoważonego rozwoju, które obejmują zobowiązanie do znacznego obniżenia do 2030 r. liczby zgonów i chorób powodowanych przez niebezpieczne substancje chemiczne oraz zanieczyszczenie i skażenie powietrza, wody i gleby (cel zrównoważonego rozwoju nr 3, zadanie 3.9)(14); mając na uwadze, że Unia jest zobowiązana do zapewnienia spójności polityki na rzecz rozwoju, która ma minimalizować sprzeczności i tworzyć synergię między różnymi obszarami polityki Unii, w tym w dziedzinie handlu, środowiska naturalnego i rolnictwa, aby przynieść korzyści krajom rozwijającym się i zwiększyć skuteczność współpracy na rzecz rozwoju;

Q.  mając na uwadze, że rozwój zmodyfikowanych genetycznie upraw tolerujących szereg selektywnych herbicydów wynika głównie z gwałtownej zmiany odporności chwastów na glifosat w krajach, które w znacznym stopniu uzależnione są od upraw zmodyfikowanych genetycznie; mając na uwadze, że w publikacjach naukowych opisano ponad 20 różnych odmian chwastów odpornych na glifosat(15);

R.  mając na uwadze, że Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, o którym mowa w art. 35 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, nie wydał opinii w wyniku głosowania w dniu 14 września 2017 r.; mając na uwadze, że 14 państw członkowskich głosowało przeciw wnioskowi, tylko 10 państw członkowskich – reprezentujących jedynie 38,43 % mieszkańców Unii – głosowało za jego przyjęciem, a cztery państwa członkowskie wstrzymały się od głosu;

S.  mając na uwadze, że Komisja niejednokrotnie wyrażała ubolewanie, że od czasu wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 przyjmowała decyzje zatwierdzające bez wsparcia ze strony Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, oraz że odsyłanie dokumentacji do Komisji w celu podjęcia ostatecznej decyzji, co miało być wyjątkiem w procedurze, stało się normą w podejmowaniu decyzji o wydaniu zezwoleń dotyczących genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy; mając na uwadze, że praktykę tę jako niedemokratyczną potępił również przewodniczący Komisji Jean-Claude Juncker(16);

T.  mając na uwadze, że w dniu 28 października 2015 r. Parlament odrzucił w pierwszym czytaniu wniosek ustawodawczy z dnia 22 kwietnia 2015 r. zmieniający rozporządzenie (WE) nr 1829/2003(17) oraz wezwał Komisję do wycofania tego wniosku i przedstawienia nowego;

U.  mając na uwadze, że w motywie 14 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 stwierdzono, że Komisja będzie – w miarę możliwości – działać tak, by unikać sprzeciwiania się jakiemukolwiek dominującemu stanowisku prezentowanemu w komitecie odwoławczym, a kwestionującemu stosowność przyjęcia aktu wykonawczego, zwłaszcza ze względów tak istotnych jak zdrowie konsumentów, bezpieczeństwo żywności i środowisko naturalne;

V.  mając na uwadze, że wniosek Komisji w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 182/2011 nie jest wystarczający, by rozwiązać problem niedemokratyczności procedury udzielania zezwoleń dotyczących GMO;

W.  mając na uwadze, że legitymację demokratyczną można zagwarantować tylko przez zapewnienie przynajmniej, że wobec braku opinii Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt wniosek Komisji będzie wycofywany; mając na uwadze, że procedura ta istnieje już w przypadku niektórych innych komisji stałych;

1.  uważa, że projekt decyzji wykonawczej Komisji przekracza uprawnienia wykonawcze przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003;

2.  uważa, że decyzja wykonawcza Komisji nie jest spójna z prawem Unii, gdyż nie odpowiada celowi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1829/2003 zakładającemu – zgodnie z zasadami ogólnymi określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002(18) – stworzenie podstaw do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony życia i zdrowia ludzkiego, zdrowia i dobrostanu zwierząt, środowiska naturalnego oraz interesów konsumenta w związku z genetycznie zmodyfikowaną żywnością i paszą, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego;

3.  wzywa Komisję do wycofania projektu decyzji wykonawczej;

4.  wzywa Komisję do zawieszenia wszelkich decyzji wykonawczych dotyczących wniosków o zezwolenie dotyczące organizmów zmodyfikowanych genetycznie do czasu zmiany procedury zatwierdzania w sposób pozwalający wyeliminować niedociągnięcia obecnej procedury, która okazała się nieodpowiednia;

5.  wzywa odpowiedzialnych prawodawców do pilnego przyspieszenia prac nad wnioskiem Komisji zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 182/2011 oraz do zapewnienia m.in. wycofania wniosku przez Komisję w razie niewydania opinii przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w sprawie zatwierdzenia GMO przeznaczonych uprawy lub do żywności i pasz;

6.  wzywa Komisję, aby nie wydawała zezwoleń dotyczących żadnych roślin zmodyfikowanych genetycznie tolerujących herbicydy bez przeprowadzenia pełnej oceny szczególnych skumulowanych skutków pozostałości pochodzących z oprysków kombinacją herbicydów uzupełniających i ich komercyjnych form użytkowych stosowanych w krajach uprawy;

7.  wzywa Komisję, aby wymagała znacznie bardziej szczegółowych badań w celu wskazania zagrożeń dla zdrowia wynikających ze złożonych modyfikacji genetycznych, takich jak soja 305423 x 40-3-2;

8.  wzywa Komisję, aby opracowała strategie oceny zagrożeń dla zdrowia i toksykologii, a także nadzoru po wprowadzeniu do obrotu w odniesieniu do całego łańcucha żywnościowego i paszowego;

9.  wzywa Komisję, aby w pełni uwzględniała ocenę ryzyka stosowania herbicydów uzupełniających i ich pozostałości w ocenie ryzyka roślin zmodyfikowanych genetycznie tolerujących herbicydy, niezależnie od tego, czy roślina zmodyfikowana genetycznie jest przeznaczona do uprawy w Unii, czy też ma być importowana jako żywność i pasza;

10.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 1.
(2) Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
(3) https://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/4566
(4)––––––––––––––––– .– Rezolucja z dnia 16 stycznia 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wprowadzenia do obrotu w celu uprawy, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, kukurydzy (Zea mays L., linia 1507) zmodyfikowanej genetycznie w celu uzyskania odporności na niektóre szkodniki z rzędu Lepidoptera (łuskoskrzydłe) (Dz.U. C 482 z 23.12.2016, s. 110).Rezolucja z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/2279 z dnia 4 grudnia 2015 r. zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę NK603 × T25, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0456).Rezolucja z dnia 3 lutego 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję MON 87705 × MON 89788, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0040).Rezolucja z dnia 3 lutego 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję MON 87708 × MON 89788, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0039).Rezolucja z dnia 3 lutego 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję FG72 (MST-FGØ72-2), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0038).Rezolucja z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę Bt11 × MIR162 × MIR604 × GA21, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych oraz produktów zawierających genetycznie zmodyfikowane odmiany kukurydzy łączące dwie lub trzy spośród modyfikacji genetycznych (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0271).Rezolucja z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji w sprawie wprowadzenia do obrotu zmodyfikowanego genetycznie goździka (Dianthus caryophyllus L., linia SHD-27531-4) (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0272).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu w celu uprawy materiału siewnego zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy MON 810 (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0388).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON 810 (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0389).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej wprowadzenia do obrotu w celu uprawy materiału siewnego zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy Bt11 (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0386).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej wprowadzenia do obrotu w celu uprawy materiału siewnego zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy 1507 (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0387).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę 281-24-236 × 3006-210-23 × MON 88913, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0390).Rezolucja z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę Bt11 × 59122 × MIR604 × 1507 × GA21, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych oraz produktów zawierających genetycznie zmodyfikowane odmiany kukurydzy łączące dwie, trzy lub cztery spośród modyfikacji genetycznych Bt11, 59122, MIR604, 1507 i GA21, składających się z nich lub z nich wyprodukowanych, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0123).Rezolucja z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę DAS-40278-9, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0215).Rezolucja z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę GHB119 (BCS-GHØØ5-8), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0214).Rezolucja z dnia 13 września 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję DAS-68416-4, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy, (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0341).Rezolucja z dnia 4 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję FG72 x A5547-127, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0377).Rezolucja z dnia 4 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję DAS-44406-6, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0378).
(5) Załącznik G – Uwagi państw członkowskich i odpowiedzi panelu EFSA ds. GMO http://registerofquestions.efsa.europa.eu/roqFrontend/questionLoader?question=EFSA-Q-2013-01002
(6) Tamże.
(7).https://www.testbiotech.org/sites/default/files/TBT%20Background%20Soybean%20305423%20x%2040-3-2.pdf
(8) https://link.springer.com/article/10.1007%2Fs00267-015-0589-7
(9) Wnioski EFSA z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej glifosat. Dziennik EFSA 2015, 13 (11):4302 http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.2903/j.efsa.2015.4302/epdf
(10) https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3955666
(11) https://www.testbiotech.org/sites/default/files/TBT%20Background%20Soybean%20305423%20x%2040-3-2.pdf
(12) https://www.omicsonline.org/open-access/detection-of-glyphosate-in-malformed-piglets-2161-0525.1000230.php?aid=27562
(13) „Wskazano na potencjalne działanie tifensulufronu metylowego zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego jako na problem, którego nie można było ostatecznie rozwiązać, i jako krytyczny punkt budzący obawy”. Wnioski z wzajemnej weryfikacji dotyczącej substancji czynnej tifensulfuron metylowy. Dziennik EFSA 13(7):4201, s. 2 http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.2903/j.efsa.2015.4201/epdf
(14) https://sustainabledevelopment.un.org/sdg3
(15) https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-94-007-7796-5_12
(16) Na przykład w przemówieniu inauguracyjnym podczas posiedzenia plenarnego Parlamentu Europejskiego, włączonym do wytycznych politycznych dla kolejnej Komisji Europejskiej (Strasburg, 15 lipca 2014 r.), lub w orędziu o stanie Unii z 2016 r. (Strasburg, 14 września 2016 r.).
(17) Dz.U. C 355 z 20.10.2017, s. 165.
(18) Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.


Genetycznie modyfikowany rzepak MON 88302 x Ms8 x Rf3
PDF 380kWORD 58k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowany rzepak MON 88302 x Ms8 x Rf3 (MON-883Ø2-9 × ACSBNØØ5-8 × ACS-BNØØ3-6), MON 88302 x Ms8 (MON-883Ø2-9 × ACSBNØØ5-8) i MON 88302 x Rf3 (MON-883Ø2-9 × ACS-BNØØ3-6), składających się z niego lub z niego wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (D052753 – 2017/2907(RSP))
P8_TA(2017)0398B8-0569/2017

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowany rzepak MON 88302 x Ms8 x Rf3 (MON-883Ø2-9 × ACSBNØØ5-8 × ACS-BNØØ3-6), MON 88302 x Ms8 (MON-883Ø2-9 × ACSBNØØ5-8) i MON 88302 x Rf3 (MON-883Ø2-9 × ACS-BNØØ3-6), składających się z niego lub z niego wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy,

–  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy(1), w szczególności jego art. 7 ust. 3 i art. 19 ust. 3,

–  mając na uwadze, że Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, o którym mowa w art. 35 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, nie wydał opinii w wyniku głosowania w dniu 14 września 2017 r.;

–  uwzględniając art. 11 i 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję(2),

–  uwzględniając opinię Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) z dnia 1 marca 2017 r. opublikowaną w dniu 10 kwietnia 2017 r.(3),

–  uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 182/2011 ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (COM(2017)0085, COD(2017)0035),

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje przeciwko zatwierdzaniu organizmów zmodyfikowanych genetycznie(4),

–  uwzględniając projekt rezolucji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności,

–  uwzględniając art. 106 ust. 2 i 3 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w dniu 3 grudnia 2013 r., zgodnie z art. 5 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, przedsiębiorstwa Monsanto Europe S.A. i Bayer CropScience N.V. zwróciły się do właściwego organu krajowego Holandii z wnioskiem o wprowadzenie do obrotu żywności, składników żywności i paszy zawierających genetycznie zmodyfikowany rzepak MON 88302 x Ms8 x Rf3, składających się z niego lub z niego wyprodukowanych; mając na uwadze, że wniosek odnosił się również do wprowadzenia do obrotu genetycznie zmodyfikowanego rzepaku MON 88302 x Ms8 x Rf3 w produktach składających się z niego lub zawierających go, do zastosowań innych niż w żywności i paszy na równi z innymi rodzajami rzepaku, z wyjątkiem uprawy; mając na uwadze, że wniosek odnosił się – w przypadku tych zastosowań – do wszystkich subkombinacji pojedynczych modyfikacji genetycznych tworzących rzepak MON 88302 x Ms8 x Rf3;

B.  mając na uwadze, że w dniu 1 marca 2017 r. Europejski Urząd Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wydał pozytywną opinię zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, którą opublikowano w dniu 10 kwietnia 2017 r.;

C.  mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 stanowi, że genetycznie zmodyfikowana żywność lub pasza nie mogą mieć szkodliwego wpływu na zdrowie ludzi, zdrowie zwierząt lub środowisko, oraz wymaga, by przy sporządzaniu decyzji Komisja brała pod uwagę wszelkie odnośne przepisy prawa unijnego, a także inne uzasadnione czynniki istotne dla rozpatrywanej sprawy;

D.  mając na uwadze, że rzepak zawierający złożone modyfikacje genetyczne (OSR) został wyprodukowany w drodze konwencjonalnego krzyżowania w celu połączenia trzech pojedynczych modyfikacji genetycznych: MON 88302, wykazującej ekspresję białka syntazy 5-enolopirogroniano-szikimowo-3-fosforanowej (CP4 EPSPS) nadającego tolerancję na herbicydy zawierające glifosat, MS8, wykazującej ekspresję białek barnazy i acetyltransferazy fosfinotrycyny, oraz RF3, wykazującej ekspresję białek barstar i PAT, nadających tolerancję na herbicydy zawierające glufosynat amonowy i wywołujących efekt heterozji (wybujałości hybryd);

E.  mając na uwadze, że w trakcie trzymiesięcznego okresu konsultacji państwa członkowskie zgłosiły wiele krytycznych uwag; mając na uwadze, że w krytycznych uwagach ogólnych odnotowano m.in., że „przedstawione dane nie pozwalają na kompleksową i rzetelną ocenę potencjalnych interakcji między pojedynczymi modyfikacjami charakteryzującymi genetycznie zmodyfikowany rzepak OSR MON 88302 x Ms8 x Rf3, co jest wymagane zgodnie z wytycznymi EFSA”, że „ze względu na zestawy i kształt testów niemożliwe jest przedstawienie ostatecznych udokumentowanych wyników w odniesieniu do długoterminowego (zwłaszcza jeśli chodzi o produkty spożywcze) wpływu na rozrodczość i rozwój”, że „przekazane informacje (dane i analizy) odnoszące się do oceny fenotypu, do składu i do toksykologii są niewystarczające” oraz że „aby dowieść bezpieczeństwa OSR MON 88302 x Ms8 x Rf3, należy przeprowadzić dodatkowe badania”(5);

F.  mając na uwadze, że główne kwestie budzące zastrzeżenia to brak 90-dniowego badania żywieniowego na szczurach, brak oceny pozostałości herbicydów uzupełniających w importowanej żywności i paszy, ich potencjalny negatywny wpływ na zdrowie oraz nieadekwatność planu monitorowania środowiska;

G.  mając na uwadze, że ze względu na brak sprawozdania z 90-dniowego badania toksyczności podprzewlekłej na szczurach francuska Agencja ds. Bezpieczeństwa Sanitarnego Żywności, Środowiska i Pracy odpowiednio odrzuciła wniosek o wprowadzenie OSR MON 88302 x Ms8 x Rf3 do obrotu(6);

H.  mając na uwadze, że według niezależnego badania opinię EFSA należy odrzucić ze względu na poważne wady i znaczne luki, a zatem nie należy zezwalać na przywóz do Unii ziaren zdolnych do kiełkowania w przypadku złożonych modyfikacji genetycznych MON 88302 x MS8 x RF3(7);

I.  mając na uwadze, że stosowanie herbicydów uzupełniających jest częścią rutynowej praktyki rolnej w uprawie roślin odpornych na herbicydy i dlatego można założyć, że pozostałości z rozpylania zawsze będą obecne w zbiorach i że ich składniki są nieuniknione; mając na uwadze, że – jak wykazano – skutkiem stosowania genetycznie zmodyfikowanych upraw tolerujących herbicydy jest wyższe zużycie tych uzupełniających środków chwastobójczych w porównaniu z ich konwencjonalnymi odpowiednikami(8);

J.  mając na uwadze, że obecne zezwolenie na glifosat upływa najpóźniej w dniu 31 grudnia 2017 r.; mając na uwadze, że utrzymują się wątpliwości na temat rakotwórczości glifosatu; mając na uwadze, że EFSA stwierdził w listopadzie 2015 r., że mało prawdopodobne jest, aby glifosat był rakotwórczy, a Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) stwierdziła w marcu 2017 r., że nie przyznaje mu klasyfikacji; mając na uwadze, że wręcz przeciwnie, w 2015 r. Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) pod auspicjami WHO zaklasyfikowała glifosat jako substancję prawdopodobnie rakotwórczą dla ludzi;

K.  mając na uwadze, że według panelu EFSA ds. pestycydów na podstawie dotychczas przekazanych danych nie można wyciągnąć wniosków co do bezpieczeństwa opryskiwania glifosatem upraw genetycznie zmodyfikowanych(9); mając na uwadze, że dodatki i ich mieszaniny stosowane w komercyjnych formach użytkowych do rozpylania glifosatu mogą wykazywać toksyczność wyższą niż sama substancja czynna(10); mając na uwadze, że z wielu badań wynika, iż formy użytkowe glifosatu mogą zaburzać funkcjonowanie układu hormonalnego(11);

L.  mając na uwadze, że importowana, zmodyfikowany genetycznie rzepak jest powszechnie wykorzystywana w paszy dla zwierząt w Unii; mając na uwadze, że zrecenzowane badanie naukowe wykazało możliwą korelację między glifosatem dodawanym do paszy dla prośnych loch a wzrostem częstotliwości występowania poważnych wrodzonych anomalii u ich prosiaków(12);

M.  mając na uwadze, że glufosynat jest sklasyfikowany jako substancja działająca szkodliwie na rozrodczość i tym samym podlega kryteriom wyłączenia określonym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin(13); mając na uwadze, że zezwolenie dla glufosynatu traci ważność w dniu 31 lipca 2018 r.(14);

N.  mając na uwadze, że właściwy organ jednego z państw członkowskich zwrócił uwagę na niespójność wydawania zezwolenia na przywóz tego genetycznie zmodyfikowanego rzepaku wykazującego odporność na glufosynat, biorąc pod uwagę fakt, iż mało prawdopodobne jest, by zezwolenie na stosowanie glufosynatu w Unii zostało odnowione ze względu na jego szkodliwe działanie na rozrodczość(15);

O.  mając na uwadze, że przedmiotem oceny nie były pozostałości z oprysków dokonywanych z użyciem herbicydów uzupełniających; mając na uwadze, że w związku z tym nie można uznać, że ten genetycznie zmodyfikowany rzepak spryskany glifosatem i glufosynatem może być bezpiecznie wykorzystywany w żywności i paszy;

P.  mając ponadto na uwadze, że właściwe organy wielu państw członkowskich wyraziły obawy odnośnie do zdolności tego genetycznie zmodyfikowanego rzepaku do stania się w Unii dziką formą rośliny uprawnej, szczególnie wzdłuż tras transportu przywozów, i podkreśliły niewystarczalność planu monitorowania w tym zakresie;

Q.  mając na uwadze, że jedno państwo członkowskie stwierdziło, że glifosat jest powszechnie wykorzystywany w Unii do zwalczania chwastów wzdłuż linii kolejowych i na poboczu dróg; wysoka odporność MON88302 x Ms8 x Rf3 na glifosat może prowadzić w takich okolicznościach do selektywnej przewagi; należy uwzględnić wpływ tej selektywnej przewagi na trwałość i inwazyjność, zwłaszcza z uwagi na zdolność rzepaku do przetrwania w banku nasion, przy przeprowadzaniu oceny prawdopodobieństwa utworzenia przez tę odmianę stałych populacji w Europie;

R.  mając na uwadze, że – według badania przeprowadzonego przez Austrię w 2011 r. – w szeregu międzynarodowych badań ustalono, iż wysypywanie się nasion podczas transportu jest głównym czynnikiem tworzenia się dzikich populacji rzepaku w siedliskach przydrożnych, oraz że dobrze znanym problemem jest fakt, iż dzikie populacje rzepaku występują powszechnie nie tylko w krajach, w których uprawiany jest rzepak, lecz również w krajach, do których nasiona rzepaku zostały importowane, a następnie przetransportowane do zakładów przetwarzania oleju, jak również że przywóz różnych rodzajów uodpornionych na herbicydy odmian rzepaku może skutkować wielokrotnie uodpornionymi dzikimi populacjami („piętrzenie genów”), co powoduje lub pogarsza problemy w zakresie zarządzania siedliskami przydrożnymi(16);

S.  mając na uwadze, że rozwój zmodyfikowanych genetycznie upraw tolerujących szereg selektywnych herbicydów wynika głównie z gwałtownej zmiany odporności chwastów na glifosat w krajach, które w znacznym stopniu uzależnione są od upraw zmodyfikowanych genetycznie; mając na uwadze, że w publikacjach naukowych udokumentowano ponad 20 różnych odmian chwastów odpornych na glifosat(17); mając na uwadze, że odporność chwastów na glufosynat obserwuje się od 2009 r.;

T.  mając na uwadze, że Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, o którym mowa w art. 35 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, w głosowaniu w dniu 14 września 2017 r. nie wydał opinii; mając na uwadze, że 14 państw członkowskich głosowało przeciw projektowi aktu wykonawczego, a tylko 9 państw członkowskich – reprezentujących jedynie 36,48 % ludności Unii – głosowało za jego przyjęciem, natomiast 5 państw członkowskich wstrzymało się od głosu;

U.  mając na uwadze, że Komisja niejednokrotnie wyrażała ubolewanie, że od czasu wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 przyjmowała decyzje zatwierdzające bez wsparcia ze strony Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, oraz że zwrot dokumentacji do Komisji w celu podjęcia ostatecznej decyzji, który zdecydowanie stanowi wyjątek w całej procedurze, stał się normą, jeśli chodzi o podejmowanie decyzji w sprawie zatwierdzania genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy; mając na uwadze, że praktykę tę jako niedemokratyczną potępił również przewodniczący Komisji J.-C. Juncker(18);

V.  mając na uwadze, że w dniu 28 października 2015 r. Parlament odrzucił w pierwszym czytaniu wniosek ustawodawczy z dnia 22 kwietnia 2015 r. zmieniający rozporządzenie (WE) nr 1829/2003(19) oraz zwrócił się do Komisji o wycofanie tego wniosku i przedstawienie nowego;

W.  mając na uwadze, że w motywie 14 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 stwierdzono, że Komisja będzie – tak dalece jak to możliwe – działać w taki sposób, aby unikać sprzeciwiania się jakiemukolwiek dominującemu stanowisku, jakie może wyłonić się w komitecie odwoławczym, przeciwko stosowności aktu wykonawczego, w szczególności w kwestiach tak drażliwych jak zdrowie konsumentów, bezpieczeństwo żywności i środowisko naturalne;

X.  mając na uwadze, że wniosek Komisji w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 182/2011 nie jest wystarczający do rozwiązania problemu braku demokracji w procesie udzielania zezwoleń na GMO;

Y.  mając na uwadze, że legitymacja demokratyczna może być zapewniona jedynie dzięki dopilnowaniu, by przy braku opinii Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt wniosek Komisji został wycofany; mając na uwadze, że procedura ta istnieje już w przypadku niektórych innych komisji stałych;

1.  uważa, że projekt decyzji wykonawczej Komisji przekracza uprawnienia wykonawcze przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003;

2.  uważa, że decyzja wykonawcza Komisji jest niespójna z prawem Unii, gdyż nie odpowiada celowi rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 zakładającemu – zgodnie z zasadami ogólnymi określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002(20) – stworzenie podstawy do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony życia i zdrowia ludzkiego, zdrowia i dobrostanu zwierząt, środowiska naturalnego oraz interesów konsumenta w związku z genetycznie zmodyfikowaną żywnością i paszą, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego;

3.  wzywa Komisję do wycofania projektu decyzji wykonawczej;

4.  wzywa Komisję do zawieszenia wszelkich decyzji wykonawczych dotyczących wniosków o zezwolenie na stosowanie organizmów zmodyfikowanych genetycznie do chwili zmiany procedury zatwierdzania w taki sposób, aby wyeliminować niedociągnięcia obecnej procedury, która okazała się nieodpowiednia;

5.  wzywa odpowiedzialnych prawodawców do przyspieszenia prac nad wnioskiem Komisji zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 182/2011 w trybie pilnym oraz do zapewnienia, by, między innymi, w przypadku braku opinii Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w odniesieniu do zatwierdzeń GMO przeznaczonych do żywności i pasz Komisja wycofała wniosek;

6.  wzywa Komisję, aby nie zatwierdzała żadnych roślin zmodyfikowanych genetycznie tolerujących herbicydy i uodpornionych na kombinacje herbicydów, jak ma to miejsce w przypadku rzepaku MON 88302 x Ms8 x Rf3, bez przeprowadzenia pełnej oceny szczególnych skumulowanych skutków pozostałości pochodzących z oprysków kombinacją herbicydów uzupełniających i ich komercyjnych form użytkowych stosowanych w krajach uprawy;

7.  wzywa Komisję, aby domagała się o wiele bardziej szczegółowych badań w celu określenia zagrożeń dla zdrowia związanych ze złożonymi modyfikacjami genetycznymi takimi jak rzepak MON 88302 x Ms8 x Rf3;

8.  wzywa Komisję, aby opracowała strategie oceny zagrożeń dla zdrowia, a także w zakresie toksykologii i nadzoru po wprowadzeniu do obrotu w odniesieniu do całego łańcucha żywnościowego i paszowego;

9.  wzywa Komisję, aby w pełni uwzględniała oceny ryzyka stosowania herbicydów uzupełniających i ich pozostałości w ocenie ryzyka roślin zmodyfikowanych genetycznie tolerujących herbicydy, niezależnie od tego, czy roślina zmodyfikowana genetycznie jest przeznaczona do uprawy w Unii, czy też ma być importowana jako żywność i pasza;

10.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 1.
(2) Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
(3) https://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/4767
(4)––––––––––––––––– – Rezolucja z dnia 16 stycznia 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wprowadzenia do obrotu w celu uprawy, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, kukurydzy (Zea mays L., linia 1507) zmodyfikowanej genetycznie w celu uzyskania odporności na niektóre szkodniki z rzędu Lepidoptera (łuskoskrzydłe) (Dz.U. C 482 z 23.12.2016, s. 110).Rezolucja z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/2279 z dnia 4 grudnia 2015 r. zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę NK603 × T25, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0456).Rezolucja z dnia 3 lutego 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję MON 87705 × MON 89788, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0040).Rezolucja z dnia 3 lutego 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję MON 87708 × MON 89788, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0039).Rezolucja z dnia 3 lutego 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję FG72 (MST-FGØ72-2), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0038).Rezolucja z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę Bt11 × MIR162 × MIR604 × GA21, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych oraz produktów zawierających genetycznie zmodyfikowane odmiany kukurydzy łączące dwie lub trzy spośród modyfikacji genetycznych (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0271).Rezolucja z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji w sprawie wprowadzenia do obrotu zmodyfikowanego genetycznie goździka (Dianthus caryophyllus L., linia SHD-27531-4) (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0272).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu w celu uprawy materiału siewnego zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy MON 810 (P8_TA(2016)0388).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON 810 (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0389).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej wprowadzenia do obrotu w celu uprawy materiału siewnego zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy Bt11 (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0386).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej wprowadzenia do obrotu w celu uprawy materiału siewnego zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy 1507 (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0387).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę 281-24-236 × 3006-210-23 × MON 88913, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0390).Rezolucja z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę Bt11 × 59122 × MIR604 × 1507 × GA21, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych oraz produktów zawierających genetycznie zmodyfikowane odmiany kukurydzy łączące dwie, trzy lub cztery spośród modyfikacji genetycznych Bt11, 59122, MIR604, 1507 i GA21, składających się z nich lub z nich wyprodukowanych, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0123).Rezolucja z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę DAS-40278-9, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0215).Rezolucja z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę GHB119 (BCS-GHØØ5-8), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0214).Rezolucja z dnia 13 września 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję DAS-68416-4, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0341).Rezolucja z dnia 4 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję FG72 × A5547-127, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0377).Rezolucja z dnia 4 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję DAS-44406-6, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0378).
(5) Załącznik G – Uwagi państw członkowskich i odpowiedzi panelu EFSA ds. GMO http://registerofquestions.efsa.europa.eu/roqFrontend/questionLoader?question=EFSA-Q-2013-01002
(6) Tamże.
(7) https://www.testbiotech.org/sites/default/files/TBT%20comment%20MON80332%20x%20MS8%20x%20RF3_v2.pdf
(8) https://link.springer.com/article/10.1007%2Fs00267-015-0589-7
(9) Wnioski EFSA z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej glifosat. EFSA journal 2015, 13 (11):4302. http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.2903/j.efsa.2015.4302/epdf
(10) https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3955666
(11) https://www.testbiotech.org/sites/default/files/TBT%20Background%20Soybean%20305423%20x%2040-3-2.pdf
(12) https://www.omicsonline.org/open-access/detection-of-glyphosate-in-malformed-piglets-2161-0525.1000230.php?aid=27562
(13) Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.
(14) Dz.U. L 67 z 12.3.2015, s. 6.
(15) Załącznik G – Uwagi państw członkowskich i odpowiedzi panelu EFSA ds. GMO http://registerofquestions.efsa.europa.eu/roqFrontend/questionLoader?question=EFSA-Q-2013-01002
(16) https://www.bmgf.gv.at/cms/home/attachments/3/0/9/CH1060/CMS1215778250501/osrimportban_gt73,ms8xrf3_2011_(nicht_zu_versenden_).pdf, s. 4.
(17) https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-94-007-7796-5_12
(18) Na przykład w przemówieniu inauguracyjnym podczas posiedzenia plenarnego Parlamentu Europejskiego włączonym do wytycznych politycznych dla kolejnej Komisji Europejskiej (Strasburg, 15 lipca 2014 r.) lub w orędziu o stanie Unii z 2016 r. (Strasburg, 14 września 2016 r.);
(19) Dz.U. C 355 z 20.10.2017, s. 165.
(20) Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.


Projekt budżetu korygującego nr 5/2017: Zapewnienie finansowania Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju oraz zwiększenie rezerwy na pomoc nadzwyczajną
PDF 400kWORD 51k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2017 r. w sprawie stanowiska Rady dotyczącego projektu budżetu korygującego Unii Europejskiej nr 5/2017 na rok budżetowy 2017, zapewniającego finansowanie Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju (EFZR) oraz zwiększenie rezerwy na pomoc nadzwyczajną w następstwie zmiany rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych (12441/2017 – C8-0351/2017 – 2017/2135(BUD))
P8_TA(2017)0399A8-0301/2017

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(1), w szczególności jego art. 41,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017, przyjęty w dniu 1 grudnia 2016 r.(2),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014−2020(3) (rozporządzenie w sprawie wieloletnich ram finansowych),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2017/1123 z dnia 20 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1311/2013 określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020(4),

–  uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami(5),

–  uwzględniając decyzję Rady 2014/335/UE, Euratom z dnia 26 maja 2014 r. w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej(6),

–  uwzględniając projekt budżetu korygującego nr 5/2017 przyjęty przez Komisję dnia 28 lipca 2017 r. (COM(2017)0485),

–  uwzględniając stanowisko dotyczące projektu budżetu korygującego nr 5/2017, przyjęte przez Radę w dniu 10 października 2017 r. i przekazane Parlamentowi Europejskiemu dnia 11 października 2017 r. (12441/2017 – C8-0351/2017),

–  uwzględniając art. 88 i 91 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A8-0301/2017),

A.  mając na uwadze, że projekt budżetu korygującego nr 5/2017 ma na celu zapewnienie finansowania EFZR·w następstwie przyjęcia odpowiedniej podstawy prawnej oraz ujęcie w budżecie ogólnym na rok 2017 zmian wynikających ze śródokresowej rewizji rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych w odniesieniu do kwestii podwyższenia rocznej kwoty rezerwy na pomoc nadzwyczajną z 280 do 300 mln EUR (po cenach z 2011 r.);

B.  mając na uwadze, że w projekcie budżetu korygującego nr 5/2017 zapisano 275 mln EUR w środkach na zobowiązania i środkach na płatności na rzecz EFZR, które zostaną w pełni udostępnione za pośrednictwem instrumentu elastyczności ze względu na brak marginesu w ramach pułapu zobowiązań w dziale 4 („Globalny wymiar Europy”);

C.  mając na uwadze, że w projekcie budżetu korygującego nr 5/2017 przewidziano jednocześnie obniżenie środków na płatności w dziale 3 („Bezpieczeństwo i obywatelstwo”), przewidzianych dla Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, o 275 mln EUR, co wynika ze spodziewanego niedostatecznego wykonania budżetu z powodu późnego przyjęcia podstaw prawnych i opóźnień w procesie programowania;

D.  mając na uwadze, że w projekcie budżetu korygującego nr 5/2017 przewiduje się ponadto dodatkową kwotę w wysokości 22,8 mln EUR (po cenach bieżących) w środkach na zobowiązania z przeznaczeniem na rezerwę na pomoc nadzwyczajną, co odpowiada śródokresowym zmianom wprowadzonym do rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych;

E.  mając na uwadze, że projektowi budżetu korygującego nr 5/2017 towarzyszy wniosek dotyczący decyzji w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności na kwotę 275 mln EUR w środkach na zobowiązania i w środkach na płatności w dziale 4 w celu zapewnienia finansowania EFZR (COM(2017)0480);

F.  mając na uwadze, że w ramach procedury budżetowej 2017 Parlament Europejski i Rada zwróciły się do Komisji o wystąpienie z wnioskiem o niezbędne środki na finansowanie EFZR, w postaci budżetu korygującego, jak tylko zostanie przyjęta podstawa prawna, a także zobowiązały się do szybkiego rozpatrzenia projektu budżetu korygującego na rok 2017, przedstawionego przez Komisję;

1.  przyjmuje do wiadomości projekt budżetu korygującego nr 5/2017, przedstawiony przez Komisję;

2.  wyraża zadowolenie z powodu terminowego przyjęcia i wejścia w życie rozporządzenia (UE) nr 2017/1601 w sprawie EFZR(7) oraz apeluje o jego sprawne wdrożenie z pełnym poszanowaniem zasad i priorytetów ustanowionych przez prawodawcę, a także o zwrócenie szczególnej uwagi na postanowienia dotyczące rozliczalności;

3.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że śródokresowy przegląd wieloletnich ram finansowych umożliwia finansowanie EFZR za pośrednictwem rozszerzonego instrumentu elastyczności przy jednoczesnym podniesieniu środków w rezerwie na pomoc nadzwyczajną;

4.  wyraża ubolewanie z powodu niskiego wskaźnika wykonania przez państwa członkowskie budżetu Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz budżetu Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego; przypomina, że w wyniku przesunięcia środków budżetowych (DEC 18/2017) obniżono już środki na płatności w dziale 3 („Bezpieczeństwo i obywatelstwo”) o 284 mln EUR, a Fundusz Azylu, Migracji i Integracji oraz Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego wykorzystano jako źródło dodatkowych środków w innym dziale; apeluje do państw członkowskich o przestrzeganie porozumień politycznych i dołożenie wszelkich starań, w ramach przysługujących im kompetencji, aby oddać znaczenie tego unijnego priorytetu;

5.  zatwierdza stanowisko Rady dotyczące projektu budżetu korygującego nr 5/2017;

6.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do ogłoszenia, że budżet korygujący nr 5/2017 został ostatecznie przyjęty i do zarządzenia jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

7.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz parlamentom narodowym.

(1) Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.
(2) Dz.U. L 51 z 28.2.2017.
(3) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.
(4) Dz.U. L 163 z 24.6.2017, s. 1.
(5) Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.
(6) Dz.U. L 168 z 7.6.2014, s. 105.
(7) Dz.U. L 249 z 27.9.2017, s. 1.


Uruchomienie instrumentu elastyczności w celu zapewnienia finansowania Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju
PDF 407kWORD 49k
Rezolucja
Załącznik
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności w celu zapewnienia finansowania Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju (COM(2017)0480 – C8-0235/2017 – 2017/2134(BUD))
P8_TA(2017)0400A8-0298/2017

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2017)0480 – C8-0235/2017),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014−2020(1) („rozporządzenie w sprawie WRF”), w szczególności jego art. 11,

–  uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami(2), w szczególności jego pkt 12,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017, przyjęty w dniu 1 grudnia 2016 r.(3),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A8-0298/2017),

A.  mając na uwadze, że po przeglądzie rozporządzenia w sprawie WRF w ramach instrumentu elastyczności dostępna jest roczna kwota w wysokości 676 mln EUR w cenach bieżących, podwyższona o niewykorzystane kwoty pochodzące z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej oraz Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, wynoszące 646 mln EUR na koniec 2016 r.; mając na uwadze, że kwota 530 mln EUR została już uruchomiona w ramach instrumentu elastyczności w budżecie na 2017 r., co pozostawia do dyspozycji kwotę 792 mln EUR do ponownego uruchomienia;

B.  mając na uwadze rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1601(4), które weszło w życie z dniem 28 września 2017 r.;

C.  mając na uwadze, że po zbadaniu wszelkich możliwości realokacji środków na zobowiązania w ramach działu 4 (globalny wymiar Europy) Komisja zaproponowała uruchomienie instrumentu elastyczności na kwotę 275 mln EUR powyżej pułapu dla działu 4 w celu zapewnienia finansowania Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju (EFZR);

1.  zauważa, że przewidziany na 2017 r. pułap dla działu 4 nie pozwala na odpowiednie sfinansowanie EFZR; potwierdza zajmowane od dawna stanowisko, zgodnie z którym środki finansowe na działania zewnętrzne Unii nie są wystarczające, aby pokryć potrzeby proaktywnej i zrównoważonej polityki zewnętrznej;

2.  zgadza się zatem na uruchomienie instrumentu elastyczności w kwocie 275 mln EUR w środkach na zobowiązania i płatności;

3.  przypomina, że uruchomienie tego instrumentu, zgodnie z art. 11 rozporządzenia w sprawie WRF, kolejny raz świadczy o istotnej potrzebie zwiększenia elastyczności budżetu Unii;

4.  powtarza wyrażaną od dłuższego czasu opinię, że płatności wynikające z zobowiązań uruchomionych wcześniej za pomocą instrumentu elastyczności mogą być uwzględniane jedynie poza pułapami WRF;

5.  zatwierdza decyzję załączoną do niniejszej rezolucji;

6.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady niniejszej decyzji i zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

7.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wraz z załącznikiem Radzie i Komisji.

ZAŁĄCZNIK: DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności w celu zapewnienia finansowania Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju

(Tekst tego załącznika nie został powtórzony w tym miejscu, ponieważ odpowiada on końcowej wersji decyzji (UE) 2018/51.)

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.
(2) Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.
(3) Dz.U. L 51 z 28.2.2017.
(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1601 z dnia 26 września 2017 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju (EFZR), gwarancji EFZR i funduszu gwarancyjnego EFZR (Dz.U. L 249 z 27.9.2017, s. 1.)


Dokument analityczny na temat przyszłości finansów UE
PDF 342kWORD 54k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2017 r. w sprawie dokumentu otwierającego debatę na temat przyszłości finansów UE (2017/2742(RSP))
P8_TA(2017)0401B8-0565/2017

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 311, 312 i 323 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020(1), w szczególności jego art. 2,

–  uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami(2),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie przygotowania powyborczej rewizji WRF na lata 2014–2020: wkład Parlamentu przed wnioskiem Komisji(3),

–  uwzględniając dokument Komisji z dnia 28 czerwca 2017 r. otwierający debatę w sprawie przyszłości finansów UE;

–  uwzględniając oświadczenie Komisji z dnia 4 lipca 2017 r. w sprawie dokumentu otwierającego debatę na temat przyszłości finansów UE,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie mechanizmu zdolności fiskalnej dla strefy euro(4),

–  uwzględniając projekt rezolucji Komisji Budżetowej,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

1.  jest przekonany, że debata na temat przyszłego finansowania Unii Europejskiej nie może odbyć się bez uwzględnienia wniosków płynących z poprzednich wieloletnich ram finansowych (WRF), a w szczególności WRF na lata 2014–2020; wskazuje na poważne wady obecnych WRF, które zostały napięte do granic wytrzymałości, aby zapewnić Unii środki niezbędne do stawienia czoła poważnym kryzysom i nowym wyzwaniom oraz do sfinansowania jej nowych priorytetów politycznych; podkreśla swoje przekonanie, że niski poziom obecnych WRF okazał się niewystarczający do zaspokojenia rzeczywistych potrzeb i ambicji politycznych Unii;

2.  z zadowoleniem przyjmuje przedstawienie przez Komisję dokumentu otwierającego debatę na temat przyszłości finansów UE; zauważa, że Komisja przekłada na język budżetu pięć scenariuszy kształtu Unii Europejskiej (zaprezentowanych w białej księdze w sprawie przyszłości Europy z marca 2017 r.), uwzględniając przy tym szereg podstawowych cech charakterystycznych i zasad budżetu UE; zgadza się z proponowaną metodyką oraz pozytywnie ustosunkowuje się do oświadczenia Komisji, że przyszłe WRF muszą być podbudowane jasną wizją priorytetów Europy; wyraża nadzieję, że przedmiotowy dokument nakreśli wyraźne ramy dyskusji i otworzy jakże potrzebną debatę polityczną na temat kierunku, celu i wysokości budżetu UE w świetle podstawowych zamierzeń Unii i stojących przed nią przyszłych wyzwań; wzywa państwa członkowskie, aby konsultowały się z obywatelami oraz odgrywały aktywną i konstruktywną rolę w określaniu wizji przyszłości budżetu UE;

3.  ubolewa jednak, że cztery z pięciu zaprezentowanych scenariuszy („Kontynuacja”, „Robić wspólnie mniej”, „Niektórzy robią więcej” oraz „Radykalne zmiany”) oznaczają faktyczne obniżenie unijnych ambicji oraz przewidują ograniczenie dwóch długoletnich strategii politycznych UE i podstawowych elementów projektu europejskiego zapisanych w traktatach, tj. wspólnej polityki rolnej i polityki spójności; podkreśla swoje niezmienne stanowisko, że dodatkowe priorytety polityczne powinny iść w parze z dodatkowymi środkami finansowymi, a nie być finansowane z uszczerbkiem dla istniejących unijnych strategii politycznych; uważa piąty scenariusz („Robić wspólnie znacznie więcej”) za pozytywny i konstruktywny punkt wyjścia do trwającej dyskusji na temat przyszłości finansów UE i, w konsekwencji, przyszłego kształtu Unii Europejskiej; zachęca Komisję, aby opracowała scenariusz, który uwzględnia zalecenia Parlamentu i który pozwoliłby reagować na obecne i przyszłe wyzwania oraz określić nowy zestaw priorytetów;

4.  przypomina, że zgodnie z art. 311 TFUE Unia powinna sama zapewnić sobie środki niezbędne do osiągnięcia jej celów; jest zdania, że niedociągnięcia obecnych WRF oraz skala nowych priorytetów, jak również skutki wyjścia Zjednoczonego Królestwa z Unii pozwalają wyciągnąć ten sam wniosek: aby móc reagować na przyszłe wyzwania, niezbędne jest usunięcie pułapu wydatków wynoszącego obecnie 1 % unijnego dochodu narodowego brutto (DNB) i tym samym znaczne zwiększenie budżetu unijnego; dlatego też sprzeciwia się jakiemukolwiek nominalnemu obniżeniu wielkości budżetu UE w następnych WRF, i w związku z tym uważa, że następne WRF powinny być ustalone na poziomie co najmniej 1,23 % unijnego DNB; opowiada się za przedyskutowaniem tej kwestii przez państwa członkowskie;

5.  z żalem zauważa, że budżet UE jest zasilany głównie ze składek państw członkowskich wyliczanych na podstawie DNB zamiast, jak przewidują traktaty UE, z faktycznych środków własnych; podkreśla swoje zaangażowanie w gruntowną reformę systemu środków własnych UE, opartą na zasadach prostoty, sprawiedliwości i przejrzystości oraz zgodną z zaleceniami Grupy Wysokiego Szczebla ds. Środków Własnych; podkreśla, że każdy system tego rodzaju powinien zawierać zbilansowany koszyk nowych unijnych środków własnych zaprojektowanych tak, by wspierać cele polityki UE, oraz że system ten należy wprowadzać stopniowo, dążąc do zapewnienia sprawiedliwszych i stabilniejszych finansów UE; zwraca ponadto uwagę na fakt, że wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii stanowi dobrą okazję do zniesienia wszelkich rabatów; oczekuje, że Komisja przedłoży ambitne wnioski ustawodawcze mające doprowadzić do powyższego celu oraz wskazuje, że zarówno wydatki, jak i przychody w nowych WRF będą traktowane jako pojedynczy pakiet w nadchodzących negocjacjach;

6.  jest przekonany, że o ile Rada nie zgodzi się na znaczne podwyższenie wkładów krajowych do budżetu UE, wprowadzenie nowych unijnych środków własnych pozostanie jedyną opcją adekwatnego finansowania przyszłych WRF na poziomie odpowiadającym rzeczywistym potrzebom i politycznym ambicjom Unii; oczekuje zatem, że Rada zajmie stanowisko polityczne w tej sprawie, zważywszy, że faktyczna blokada wszelkich reform unijnych środków własnych nie wchodzi już w grę; przypomina w związku z tym, że sprawozdanie Grupy Wysokiego Szczebla ds. Środków Własnych zostało przyjęte jednogłośnie przez wszystkich jej członków, w tym członków mianowanych przez Radę;

7.  z zadowoleniem odnotowuje, że Komisja zamierza zaprojektować przyszły budżet UE, przyjmując za podstawę zasady unijnej wartości dodanej, z naciskiem na wyniki, odpowiedzialność i większą elastyczność w stabilnych ramach oraz według uproszczonych reguł, co przedstawiono w dokumencie otwierającym debatę;

8.  podkreśla w związku z tym znaczenie dokładnej oceny skuteczności i efektywności obecnych polityk, programów i instrumentów UE; oczekuje zatem na wyniki trwającego przeglądu wydatków i spodziewa się, że zostaną one uwzględnione podczas opracowywania WRF na okres po 2020 r.; podkreśla w szczególności, że należy zapewnić z jednej strony wskaźnik powodzenia programów UE cieszących się zainteresowaniem znacznie przekraczającym możliwości finansowania, a z drugiej strony określić przyczyny niepełnego wykorzystania środków; uważa, że ważne jest, aby osiągnąć efekt synergii między budżetem UE a budżetami krajowymi oraz przewidzieć środki służące monitorowaniu poziomu i skuteczności wydatków na szczeblu krajowym i unijnym;

9.  przyznaje, że poszukiwanie europejskiej wartości dodanej to podstawowa kwestia do rozwiązania oraz zgadza się, że budżet unijny powinien służyć między innymi jako narzędzie do osiągnięcia celów traktatów i zapewnienia europejskich dóbr publicznych; zwraca jednak uwagę na złożony charakter pojęcia europejskiej wartości dodanej i jego liczne interpretacje oraz ostrzega przed próbami wykorzystania definicji tej wartości do kwestionowania znaczenia strategii politycznych i programów UE na podstawie czysto ilościowych lub krótkoterminowych względów gospodarczych; uważa, że istnieje wyraźna wartość dodana, w przypadku gdy działania na szczeblu europejskim:

   wykraczają poza możliwości działań krajowych, regionalnych lub lokalnych (efekt mnożnikowy),
   zachęcają do działań na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym, aby osiągnąć cele Traktatu UE, które w przeciwnym razie nie zostałyby zrealizowane,
   wspierają działania, które mogą być finansowane wyłącznie dzięki łączeniu zasobów na poziomie UE ze względu na bardzo wysokie potrzeby finansowe, lub
   przyczyniają się do tworzenia i wspierania pokoju i stabilności w sąsiedztwie UE i poza nim;

zachęca Komisję do dalszego rozwijania koncepcji europejskiej wartości dodanej z uwzględnieniem specyfiki terytorialnej; zwraca się do Komisji, aby w tym celu zaproponowała odpowiednie wskaźniki skuteczności działania;

10.  uważa, że struktura kolejnych WRF powinna sprawić, że budżet UE będzie bardziej czytelny i zrozumiały dla obywateli Unii i pozwoli na jaśniejsze przedstawienie wszystkich obszarów wydatków UE; przypomina jednocześnie o potrzebie ułatwienia zarówno ciągłości planowania, jak i elastyczności działów budżetu; wyraża pogląd, że ogólna struktura WRF powinna odzwierciedlać debatę polityczną na temat głównych filarów i ukierunkowania wydatków unijnych, w tym zrównoważony rozwój, wzrost i innowacje, zmianę klimatu, solidarność, bezpieczeństwo i obronę; jest zatem przekonany, że należy dokonać korekty działów w obowiązujących obecnie WRF;

11.  uważa, że budżet UE musi być przejrzysty i demokratyczny; przypomina o stałym zobowiązaniu do zachowania zasady jedności budżetu UE oraz kwestionuje konieczność i wartość dodaną utworzenia dodatkowych instrumentów poza WRF; podkreśla wieloletnie stanowisko, że do budżetu Unii należy włączyć Europejski Fundusz Rozwoju oraz inne instrumenty nieobjęte WRF; podkreśla, że włączenie ich powinno wiązać się z dodaniem odnośnych pul środków finansowych przeznaczonych na te instrumenty do obecnych pułapów WRF, aby nie narażać finansowania innych unijnych strategii politycznych i programów;

12.  zwraca uwagę, że po wyczerpaniu wszystkich dostępnych marginesów władza budżetowa zatwierdziła możliwość ekstensywnego skorzystania z przepisów dotyczących elastyczności i instrumentów szczególnych zawartych w rozporządzeniu w sprawie WRF, aby zapewnić dodatkowe środki niezbędne do reagowania na kryzysy lub do finansowania nowych priorytetów politycznych w obecnych WRF; zaznacza, że przy okazji śródokresowego przeglądu WRF usunięto szereg barier utrudniających stosowanie mechanizmów elastyczności WRF, aby umożliwić poprawę elastyczności obecnych ram finansowych;

13.  podkreśla w tym kontekście, że kolejne WRF powinny bezpośrednio uwzględniać odpowiedni poziom elastyczności, który pozwoli Unii reagować na nieprzewidziane wydarzenia i finansować jej ewoluujące priorytety polityczne; uważa zatem, że przepisy WRF dotyczące elastyczności powinny umożliwić, aby nieprzydzielone marginesy oraz umorzone środki były przenoszone bez żadnych ograniczeń na kolejne lata budżetowe oraz aby mogły one być uruchamiane przez władzę budżetową w toku rocznej procedury budżetowej na dowolny cel uznany za konieczny; wzywa ponadto do znaczącego wzmocnienia instrumentów szczególnych WRF, które powinny być uwzględniane ponad rocznymi pułapami zarówno środków na zobowiązania, jak i środków na płatności; wzywa także do stworzenia osobnej rezerwy kryzysowej, która pozwoliłaby na natychmiastowe uruchomienie zasobów w sytuacji awaryjnej;

14.  opowiada się za rzeczywistym i dostrzegalnym uproszczeniem przepisów wykonawczych obowiązujących beneficjentów oraz za zmniejszeniem obciążeń administracyjnych; zachęca zatem Komisję, by zidentyfikowała i wyeliminowała przypadki powielania działań, np. w ramach instrumentów finansowanych z budżetu UE, które służą podobnym celom i obejmują podobne działania; jest jednak zdania, że takie uproszczenie nie powinno prowadzić do zastąpienia dotacji instrumentami finansowymi i nie może prowadzić do sektoryzacji programów i strategii UE, lecz powinno gwarantować przekrojowe podejście, w którym najważniejszym elementem będzie komplementarność; domaga się daleko idącej harmonizacji przepisów w celu stworzenia jednolitego zbioru przepisów dla wszystkich instrumentów UE;

15.  dostrzega potencjał instrumentów finansowych jako dodatkowej formy finansowania w stosunku do dotacji i subsydiów; ostrzega jednak, że instrumenty te nie są odpowiednie do wszystkich rodzajów działań i do wszystkich obszarów polityki, jako że nie wszystkie strategie polityczne opierają się na zasadach rynkowych; wzywa Komisję, by uprościła zasady korzystania z instrumentów finansowych oraz zachęcała do łączenia różnych zasobów UE w oparciu o zharmonizowane zasady w drodze tworzenia synergii i unikania konkurencji między poszczególnymi formami finansowania; wyraża zaniepokojenie zawartą w dokumencie otwierającym debatę propozycją stworzenia pojedynczego funduszu, który łączyłby instrumenty finansowe na szczeblu unijnym i z którego udzielane byłyby pożyczki i gwarancje, a także który oferowałby instrumenty podziału ryzyka w różnych obszarach polityki oraz zamierza wnikliwie przeanalizować tę propozycję;

16.  potwierdza stanowisko, zgodnie z którym okres obowiązywania WRF powinien zostać dostosowany do kadencji zarówno Parlamentu, jak i Komisji, oraz pozwolić na programowanie długofalowe; podkreśla w związku z tym, że czas obowiązywania WRF powinien w pełni uwzględniać potrzebę długoterminowej przewidywalności we wdrażaniu programów europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (EFSI) realizowanych w ramach zarządzania dzielonego, które nie mogą funkcjonować bez stabilności w postaci przynajmniej siedmioletniego zobowiązania; proponuje w związku z tym, aby następne WRF zostały uzgodnione na okres przynajmniej 5+5 lat z obowiązkowym przeglądem śródokresowym;

17.  odnotowuje zapowiedziany przez przewodniczącego Komisji w przemówieniu o stanie Unii wniosek w sprawie specjalnej linii budżetowej poświęconej strefie euro; wzywa Komisję do przedstawienia dodatkowych i bardziej szczegółowych informacji na ten temat; przypomina, że Parlament w swojej rezolucji z dnia 16 lutego 2017 r. domaga się specjalnego mechanizmu zdolności fiskalnej dla strefy euro, który powinien być częścią budżetu UE ponad rocznymi pułapami zarówno środków na zobowiązania, jak i środków na płatności i być finansowany przez członków strefy euro i innych uczestniczących za pomocą źródła dochodów, które powinno zostać uzgodnione między uczestniczącymi państwami członkowskimi i uznane za dochody przeznaczone na określony cel i gwarancje;

18.  oczekuje, że Komisja przedstawi wnioski w sprawie przyszłych WRF oraz zasobów własnych do maja 2018 r.; zapowiada, że ogłosi w odpowiednim czasie własne stanowisko dotyczące wszystkich odnośnych kwestii i oczekuje, że zdanie Parlamentu zostanie w pełni uwzględnione w przygotowywanych wnioskach Komisji;

19.  wyraża gotowość do uczestnictwa w uporządkowanym dialogu z Komisją i Radą w nadziei na osiągnięcie ostatecznego porozumienia w sprawie kolejnych WRF przed końcem aktualnej kadencji parlamentarnej; jest przekonany, że wczesne przyjęcie rozporządzenia w sprawie WRF pozwoli z kolei na przyjęcie wszystkich sektorowych aktów ustawodawczych na tyle wcześnie, aby możliwe było uruchomienie nowych programów już na początku kolejnego okresu; podkreśla szkodliwe skutki późnego uruchomienia programów w ramach obowiązujących obecnie WRF; nalega w związku z tym na Radę Europejską, aby skorzystała z klauzuli pomostowej gwarantowanej art. 312 ust. 2 TFUE, która umożliwia Radzie głosowanie w sprawie WRF kwalifikowaną większością głosów;

20.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, pozostałym zainteresowanym instytucjom i organom oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.
(2) Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.
(3) Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0309.
(4) Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0050.


Uzasadnione środki ochrony sygnalistów działających w interesie publicznym
PDF 477kWORD 67k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2017 r. w sprawie uzasadnionych środków ochrony sygnalistów działających w interesie publicznym podczas ujawniania poufnych informacji posiadanych przez przedsiębiorstwa i organy publiczne (2016/2224(INI))
P8_TA(2017)0402A8-0295/2017

Parlament Europejski,

–  uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 2,

–  uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 11,

–  uwzględniając europejską konwencję praw człowieka (EKPC), w szczególności jej art. 10,

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic handlowych) przed ich bezprawnym pozyskiwaniem, wykorzystywaniem i ujawnianiem,

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/30/UE z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa działalności związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarach morskich oraz zmiany dyrektywy 2004/35/WE,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE,

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach(1),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach (TAXE 2)(2),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie przestępczości zorganizowanej, korupcji i prania pieniędzy: zalecenia dotyczące potrzebnych działań i inicjatyw(3),

–  uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy nr 1729(2010) w sprawie ochrony sygnalistów,

–  uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy nr 2060(2015) w sprawie poprawy ochrony sygnalistów,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 grudnia 2015 r. z zaleceniami dla Komisji dotyczącymi wprowadzenia przejrzystości, koordynacji i konwergencji do polityki opodatkowania osób prawnych w Unii(4),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 czerwca 2011 r. pt. „Zwalczanie korupcji w UE” (COM(2011)0308),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie dalszych środków na rzecz zwiększenia przejrzystości oraz przeciwdziałania uchylaniu się od opodatkowania i unikaniu opodatkowania (COM(2016)0451),

–  uwzględniając plan działań grupy G-20 na rzecz zwalczania korupcji oraz w szczególności wytyczne tej grupy w sprawie prawodawstwa dotyczącego ochrony sygnalistów,

–  uwzględniając sprawozdanie OECD z marca 2016 r. pt. „Committing to Effective Whistleblower Protection” [Zobowiązanie do skutecznej ochrony sygnalistów],

–  uwzględniając decyzję Europejskiej Rzecznik Praw Obywatelskich zamykającą dochodzenie z inicjatywy własnej OI/1/2014/PMC w sprawie zgłaszania przypadków naruszenia,

–  uwzględniając zalecenie Komitetu Ministrów Rady Europy CM/Rec(2014)7 z dnia 30 kwietnia 2014 r. w sprawie ochrony sygnalistów oraz powiązany krótki przewodnik z stycznia 2015 r. dotyczący wdrażania ram krajowych,

–  uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy nr 2171(2017) z dnia 27 czerwca 2017 r. domagającą się od parlamentów narodowych uznania prawa do przekazywania zgłoszeń,

–  uwzględniając zasadę 4 zalecenia OECD w sprawie poprawy etyki w administracji publicznej,

–  uwzględniając Konwencję w sprawie zwalczania przekupstwa zagranicznych urzędników publicznych w międzynarodowych transakcjach handlowych,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie roli demaskatorów w ochronie interesów finansowych UE (2016/2055(INI))(5),

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Gospodarczej i Monetarnej, Komisji Kontroli Budżetowej, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisji Kultury i Edukacji, Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Spraw Konstytucyjnych (A8-0295/2017),

A.  mając na uwadze, że Unia Europejska stawia sobie za cel poszanowanie demokracji i państwa prawa i w związku z tym gwarantuje swoim obywatelom wolność słowa; mając na uwadze, że działalność sygnalistów stanowi podstawowy aspekt wolności słowa i wolności informacji, które zapisane zostały w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a UE zapewnia zgodność z nimi i ich stosowanie; mając na uwadze, że UE działa na rzecz ochrony pracowników i poprawy warunków pracy;

B.  mając na uwadze, że Unia Europejska uczestniczy w zacieśnianiu współpracy międzynarodowej w zakresie walki z korupcją, z pełnym poszanowaniem zasad prawa międzynarodowego, praw człowieka i państwa prawa oraz suwerenności każdego kraju;

C.  mając na uwadze, że na mocy art. 67 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Unia Europejska posiada kompetencje w zakresie wspólnej europejskiej polityki w dziedzinie azylu;

D.  mając na uwadze, że przejrzystość i udział obywateli należą do zmian i wyzwań, którym państwa demokratyczne muszą stawić czoła w XXI w.;

E.  mając na uwadze, że od czasu kryzysu finansowego i kryzysu zadłużenia podjęto szereg działań mających na celu walkę z unikaniem opodatkowania i uchylaniem się od opodatkowania na szczeblu międzynarodowym; mając na uwadze, że niezbędna jest większa przejrzystość w dziedzinie usług finansowych, aby zniechęcić do nadużyć, oraz że niektóre państwa członkowskie mają już doświadczenie w zakresie centralnych repozytoriów służących zgłaszaniu rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń zasad nadzoru ostrożnościowego w dziedzinie finansów; mając na uwadze, że Organizacja Narodów Zjednoczonych w 2003 r. przyjęła konwencję NZ przeciwko korupcji(6); mając na uwadze, że w reakcji na te doniesienia Parlament powołał dwie komisje specjalne i jedną komisję śledczą; mając na uwadze, że Parlament wzywał już do ochrony sygnalistów w kilku rezolucjach(7); mając na uwadze, że uzgodnione już inicjatywy mające na celu usprawnienie międzynarodowej wymiany informacji w kwestiach podatkowych okazały się pomocne, a różne wycieki związane z podatkami ujawniły duże ilości ważnych informacji na temat przypadków nadużyć, które w innej sytuacji nie zostałyby ujawnione;

F.  mając na uwadze, że sygnaliści odgrywają istotną rolę w zgłaszaniu czynów nielegalnych lub nadużyć szkodzących interesowi publicznemu i funkcjonowaniu społeczeństw, gdyż przekazują pracodawcy, władzom publicznym lub bezpośrednio społeczeństwu informacje o czynach, które stanowią zagrożenie dla interesu publicznego;

G.  mając na uwadze, że dzięki temu znacząco pomagają państwom członkowskim i pierwszoplanowym instytucjom oraz organom Unii Europejskiej w zapobieganiu m.in. naruszeniom zasady uczciwości i nadużywaniu władzy oraz w eliminacji tych zjawisk, które mogłyby prowadzić do pogwałcenia lub zagrożenia zdrowia i bezpieczeństwa publicznego, integralności finansowej, gospodarki, praw człowieka, środowiska i praworządności, zwiększenia bezrobocia, ograniczenia lub zakłócenia uczciwej konkurencji oraz podważenia zaufania obywateli do demokratycznych instytucji i procesów zarówno na szczeblu prawa Unii, jak i krajowym;

H.  mając na uwadze, że korupcja jest obecnie poważnym problemem w Unii Europejskiej, ponieważ może przełożyć się na niezdolność instytucji rządowych do ochrony ludności, pracowników, praworządności i gospodarki, jak również spowodować osłabienie instytucji publicznych i służby cywilnej, zmniejszenie wzrostu gospodarczego i konkurencyjności w wielu dziedzinach, a także utratę zaufania do przejrzystości i demokratycznej rozliczalności instytucji publicznych i prywatnych oraz przemysłu; mając na uwadze, że szacuje się, że korupcja kosztuje gospodarkę UE 120 mld EUR rocznie, co odpowiada 1 % unijnego PKB;

I.  mając na uwadze, że mimo iż światowe starania na rzecz przeciwdziałania korupcji koncentrowały się dotychczas przede wszystkim na nadużyciach w sektorze publicznym, niedawne wycieki zwróciły uwagę na rolę instytucji finansowych, doradców i innych prywatnych przedsiębiorstw w ułatwianiu korupcji;

J.  mając na uwadze, że wiele rozpowszechnionych przez środki przekazu przypadków sygnalistów wykazało, że działania sygnalistów umożliwiają informowanie w interesie publicznym opinii publicznej i organów politycznych o przypadkach bezprawnych lub niewłaściwych postępowań bądź o innych poważnych nieprawidłowościach w sektorze prywatnym i publicznym; mając na uwadze, że w następstwie niektóre ze wspomnianych sytuacji zostały skorygowane;

K.  mając na uwadze, że zachowanie poufności przyczynia się do tworzenia skuteczniejszych kanałów zgłaszania nadużyć finansowych, korupcji lub w innych naruszeń, a także mając na uwadze, że ze względu na newralgiczny charakter danych, złe zarządzanie poufnością może prowadzić do niepożądanych przecieków informacji oraz naruszania interesu publicznego w Unii i państwach członkowskich;

L.  mając na uwadze, że wprowadzenie publicznych rejestrów beneficjentów rzeczywistych dla trustów przedsiębiorstw i podobnych rozwiązań prawnych oraz innych środków służących przejrzystości instrumentów inwestycyjnych może działać jako środek o charakterze odstraszającym od nadużyć, jakie zazwyczaj zgłaszają sygnaliści;

M.  mając na uwadze, że zachowanie w tajemnicy tożsamości sygnalistów oraz dostarczanych przez nich informacji przyczynia się do tworzenia skuteczniejszych kanałów zgłaszania nadużyć, korupcji, naruszeń, uchybień lub innych poważnych nadużyć, a także mając na uwadze, że ze względu na newralgiczny charakter informacji, złe zarządzanie poufnością może prowadzić do niepożądanych przecieków informacji oraz naruszania interesu publicznego w Unii; mając na uwadze, że ochrona sygnalistów w sektorze publicznym może ułatwić wykrywanie przypadków niewłaściwego wykorzystywania funduszy publicznych, nadużyć i wszelkich innych form korupcji transgranicznej związanych z interesami krajowymi lub interesami Unii Europejskiej;

N.  mając na uwadze, że godny ubolewania jest fakt, iż istniejące kanały składania formalnych skarg dotyczących uchybienia ze strony korporacji wielonarodowych rzadko prowadzą do konkretnych sankcji za nadużycia;

O.  mając na uwadze, że działania sygnalistów wykazały swoją użyteczność w wielu dziedzinach, takich jak zdrowie publiczne, system podatkowy, środowisko, ochrona konsumentów, walka z korupcją i dyskryminacją oraz przestrzeganie prawa socjalnego, zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym;

P.  mając na uwadze, że należy ściśle określić przypadki zgłaszania, w zależności od charakteru pełnionych funkcji i powagi ujawnianych faktów lub zagrożeń;

Q.  mając na uwadze, że zasadnicze znaczenie ma, aby nie przekraczać granicy między donosem a zgłoszeniem; mając na uwadze, że nie chodzi o to, by wiedzieć wszystko o wszystkich, lecz by stanowczo wyodrębnić zachowania, które można uznać za nieudzielenie pomocy demokracji w niebezpieczeństwie;

R.  mając na uwadze, że często sygnaliści padają ofiarą represji, zastraszania i prób nacisku mających na celu zniechęcenie ich lub powstrzymanie przed dokonaniem zgłoszenia lub ukaranie ich za wykonane zgłoszenie; mając na uwadze, że presja taka jest często wywierana w miejscu pracy, w którym sygnaliści wykryli informacje leżące w interesie publicznym, w ramach ich stosunku pracy, co może osłabiać ich pozycję w stosunku do pracodawcy;

S.  mając na uwadze często podnoszone obawy, że sygnaliści działający w interesie publicznym mogą spotkać się z wrogością, napastowaniem, zastraszaniem i wykluczeniem w miejscu pracy, trudnościami ze znalezieniem pracy w przyszłości, utratą środków do życia, a niejednokrotnie poważne groźby dotykają także członków ich rodzin i współpracowników; mając na uwadze, że strach przed odwetem może odwodzić sygnalistów od podjęcia działania, a tym samym zagrażać interesowi publicznemu;

T.  mając na uwadze, że ochrona sygnalistów powinna być gwarantowana prawnie i wzmacniana w całej Unii Europejskiej, zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym, gdyż działają oni na uzasadnionych podstawach; mając na uwadze, że takie mechanizmy ochrony powinny być zrównoważone i gwarantować pełne poszanowanie praw podstawowych i praw przysługujących osobom, których dotyczy zgłoszenie; mając na uwadze, że takie mechanizmy ochrony powinny mieć zastosowanie do dziennikarzy śledczych, którzy są szczególnie narażeni w odniesieniu do rozpowszechniania informacji szczególnie chronionych, i chronić sygnalistów w imię poufności źródeł informacji;

U.  mając na uwadze, że szereg państw członkowskich nie zapewnia w odpowiedni sposób sygnalistom ochrony, podczas gdy w innych wprowadzono zaawansowane programy oferujące różne poziomy ochrony, często jednak brakuje im spójności i w związku z tym zapewniają niedostateczny poziom ochrony; mając na uwadze, że powoduje to rozdrobnienie ochrony sygnalistów w Europie, co utrudnia im poznanie swoich praw i sposobów zgłaszania oraz prowadzi do niepewności prawa, zwłaszcza w sytuacjach transgranicznych;

V.  mając na uwadze, że Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich posiada czytelne uprawnienia w zakresie badania skarg obywateli UE na niewłaściwe administrowanie w instytucjach UE, niemniej sam w sobie nie odgrywa żadnej roli w ochronie sygnalistów;

W.  mając na uwadze, że sygnalizowanie nieprawidłowości bardzo często dotyczy nie tylko do spraw gospodarczych i finansowych; mając na uwadze, że brak odpowiedniej ochrony mógłby zniechęcić potencjalnych sygnalistów do zgłaszania uchybień z uwagi na ryzyko represji lub działań odwetowych; mając na uwadze, że według doniesień OECD w 2015 r. 86 % przedsiębiorstw dysponowało mechanizmem zgłaszania podejrzewanych przypadków poważnych nadużyć korporacyjnych, jednak ponad jedna trzecia z nich nie posiadała pisemnej strategii politycznej dotyczącej ochrony sygnalistów przed działaniami odwetowymi lub nie wiedziała, czy taka strategia istnieje; mając na uwadze, że w stosunku do kilku sygnalistów ujawniających nadużycia lub naruszenia gospodarcze i finansowe, bądź nielegalne działania w tym zakresie wszczęte zostały postępowania; mając na uwadze, że osoby zgłaszające lub ujawniające informacje w interesie publicznym oraz członkowie ich rodzin i współpracownicy często padają ofiarą odwetu, który może oznaczać na przykład koniec ich kariery zawodowej; mając na uwadze, że choć Europejski Trybunał Praw Człowieka dysponuje utrwalonym orzecznictwem dotyczącym sygnalistów, to ochrona sygnalistów powinna być gwarantowana przez przepisy prawa; mając na uwadze, że Karta praw podstawowych Unii Europejskiej gwarantuje wolność słowa i prawo do dobrej administracji;

X.  mając na uwadze, że ochrona sygnalistów w Unii Europejskiej nie powinna ograniczać się jedynie do spraw europejskich, lecz powinna mieć także zastosowanie do spraw międzynarodowych;

Y.  mając na uwadze, że miejsca pracy powinny tworzyć otoczenie, w którym ludzie czują się pewnie, zgłaszając zastrzeżenia na temat możliwych czynów bezprawnych, takich jak uchybienia, przewinienia, niewłaściwe zarządzanie, nadużycia lub czyny niezgodne z prawem; mając na uwadze, że niezmiernie ważne jest wspieranie odpowiedniej kultury, która pozwala ludziom podnosić takie kwestie bez obawy przed represjami, które mogą wpłynąć na ich obecną i przyszłą sytuację na rynku pracy;

Z.  mając na uwadze, że w wielu jurysdykcjach, a zwłaszcza w sektorze prywatnym, pracownicy podlegają obowiązkowi zachowania poufności pewnych informacji, czego konsekwencją jest to, że sygnaliści mogą spotkać się z działaniami dyscyplinarnymi w przypadku zgłaszania nieprawidłowości poza swoim stosunkiem zatrudnienia;

AA.  mając na uwadze, że według badania OECD ponad 1/3 organizacji dysponujących mechanizmem sprawozdawczym nie posiada pisemnej strategii ochrony sygnalistów przed represjami lub nie wie o istnieniu takiej strategii;

AB.  mając na uwadze, że prawo Unii już obecnie zawiera przepisy chroniące sygnalistów przed pewnymi rodzajami represji w niektórych obszarach, Komisja nie zaproponowała jeszcze odpowiednich środków ustawodawczych dla skutecznej i jednolitej ochrony sygnalistów i ich praw w UE;

AC.  mając na uwadze, że wszystkie instytucje unijne od dnia 1 stycznia 2014 r. mają obowiązek wprowadzić zasady wewnętrzne w celu ochrony sygnalistów będących urzędnikami instytucji unijnych zgodnie z art. 22a, 22b i 22c regulaminu pracowniczego;

AD.  mając na uwadze, że Parlament Europejski wielokrotnie wzywał do przekrojowej ochrony sygnalistów w Unii;

AE.  mając na uwadze, że w swojej rezolucji z dnia 23 października 2013 r. w sprawie przestępczości zorganizowanej, korupcji i prania pieniędzy: zalecenia dotyczące potrzebnych działań i inicjatyw, w swojej rezolucji z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach, w swojej rezolucji z dnia 16 grudnia 2015 r. z zaleceniami dla Komisji dotyczącymi wprowadzenia przejrzystości, koordynacji i konwergencji do polityki opodatkowania osób prawnych w Unii oraz w swojej rezolucji z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie roli demaskatorów w ochronie interesów finansowych UE Parlament Europejski wezwał Komisję Europejską do przedstawienia wniosku ustawodawczego mającego na celu wprowadzenie skutecznego i pełnego europejskiego programu ochrony sygnalistów, który chroniłby osoby informujące o domniemanych przypadkach oszustw czy nielegalnych działań mogących naruszać interes publiczny lub interesy finansowe Unii Europejskiej;

AF.  mając na uwadze, że każdy obywatel państwa trzeciego uznany za sygnalistę przez Unię Europejską lub jedno z państw członkowskich musi korzystać z wszystkich mających zastosowanie środków ochrony, jeśli w ramach pełnionych funkcji lub poza nimi zapozna się z informacjami na temat nielegalnych działań lub aktów szpiegostwa popełnionych przez państwo trzecie lub przedsiębiorstwo krajowe lub wielonarodowe, które to działania i akty stanowią zagrożenie dla jednego z państw, narodów lub dla obywateli Unii, dla integralności jednego z rządów, bezpieczeństwa narodowego lub wolności, zbiorowych lub indywidualnych – przy czym zagrożone podmioty nie są świadome tego zagrożenia – oraz jeśli rozpowszechniła te informacje;

AG.  mając na uwadze, że w dniu 1 lipca 2014 r. zdecydowana większość instytucji i organów europejskich wprowadziła do swych przepisów wewnętrznych środki mające na celu ochronę sygnalistów, do czego zobowiązuje je art. 22b i 22c regulaminu pracowniczego;

AH.  mając na uwadze, że istnieją zasady jasno określone przez organizacje międzynarodowe, takie jak Rada Europy i OECD, a także utrwalone orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka;

AI.  mając na uwadze, że znaczenie ochrony sygnalistów uznano we wszystkich najważniejszych instrumentach międzynarodowych dotyczących korupcji, a standardy sygnalizowania nieprawidłowości zostały ustanowione w Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji (UNCAC), zaleceniu Rady Europy CM/Rec(2014)7 oraz w zaleceniu OECD z 2009 r. w sprawie zwalczania przekupstwa;

AJ.  mając na uwadze, że konieczne jest pilne wprowadzenie przekrojowych, kompleksowych ram określających prawa i obowiązki oraz skutecznie chroniących sygnalistów we wszystkich państwach członkowskich UE oraz w unijnych instytucjach, organach i organizacjach;

Rola sygnalistów i konieczność ich ochrony

1.  zwraca się do Komisji, aby – po przeprowadzeniu oceny właściwej podstawy prawnej umożliwiającej UE podjęcie dalszych działań – przedstawiła przed końcem tego roku przekrojowy wniosek ustawodawczy ustanawiający kompleksowe wspólne ramy regulacyjne, które zapewnią sygnalistom w całej UE wysoki poziom ochrony zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym, a także w instytucjach krajowych i europejskich, w tym w odpowiednich krajowych i europejskich organach, urzędach i agencjach, z uwzględnieniem kontekstu krajowego i bez ograniczania możliwości podjęcia dalszych działań przez państwa członkowskie; podkreśla, że istnieje obecnie wiele podstaw prawnych, które pozwalają Unii podjąć działania w przedmiotowej kwestii; zwraca się do Komisji o rozważenie tych możliwości w celu przedstawienia szerokiego, spójnego i skutecznego instrumentu prawnego; Przypomina Komisji o doktrynie opracowanej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej przez utrwalone orzecznictwo w sprawie dorozumianych kompetencji Unii, które umołziwia zastosowanie różnych podstaw prawnych;

2.  podkreśla nieuzasadniony i niepokojący fakt, że obywateli i dziennikarzy ściga się, zamiast zapewnić im ochronę prawną, gdy ujawniają oni informacje leżące w interesie publicznym, w tym informacje dotyczące podejrzewanych uchybień, nadużyć, oszustw lub nielegalnych działań, w szczególności jeśli chodzi o zachowania, takie jak unikanie opodatkowania, uchylanie się od opodatkowania i pranie pieniędzy, które naruszają podstawowe zasady UE;

3.  sugeruje, że umowy międzynarodowe dotyczące usług finansowych, opodatkowania i konkurencji powinny zawierać przepisy dotyczące ochrony sygnalistów;

4.  podkreśla potrzebę pewności prawa w zakresie przepisów chroniących sygnalistów, ponieważ ciągły brak jasności i fragmentaryczne podejście zniechęca potencjalnych sygnalistów do działania; zaznacza zatem, że w odpowiednich przepisach unijnego prawa należy ustanowić jasną procedurę, tak aby właściwie rozpatrywać ujawnienia informacji i skutecznie chronić sygnalistów;

5.  przypomina, że wszelkie przyszłe ramy normatywne powinny uwzględniać przepisy, prawa i obowiązki, które regulują zatrudnienie i mają na nie wpływ; podkreśla ponadto, że należy to uczynić po konsultacji z partnerami społecznymi oraz zgodnie z układami zbiorowymi;

6.  domaga się, by takie przepisy zapewniały, aby firmy stosujące bezspornie udowodnione działania odwetowe wobec sygnalistów nie mogły otrzymywać środków unijnych ani zawierać umów z organami administracji publicznej;

7.  zachęca państwa członkowskie do opracowania punktów odniesienia i wskaźników odnoszących się do strategii dotyczących sygnalistów zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym;

8.  wzywa państwa członkowskie do uwzględnienia art. 33 konwencji NZ przeciwko korupcji, podkreślając rolę sygnalistów w zapobieganiu korupcji i walce z nią;

9.  ubolewa, że jedynie kilka państw członkowskich wprowadziło wystarczająco zaawansowane systemy ochrony sygnalistów; wzywa te państwa członkowskie, które jeszcze nie przyjęły w swoim prawie krajowym takich systemów lub odpowiednich zasad, by jak najszybciej to uczyniły;

10.  zwraca uwagę na potrzebę poświęcenia większej uwagi etyce biznesu w programach nauczania studiów biznesowych i w powiązanych dziedzinach.

11.  zachęca państwa członkowskie i instytucje UE do promowania kultury uznającej ważną rolę sygnalistów w społeczeństwie, w tym z pomocą kampanii na rzecz zwiększania świadomości; wzywa w szczególności Komisję do przedstawienia kompleksowego planu w tym zakresie; uważa, że we współpracy z organizacjami związkowymi należy wspierać kulturę etyczną w sektorze publicznym i w miejscach pracy, tak aby podkreślić znaczenie zwiększania wśród pracowników świadomości na temat istniejących ram prawnych w zakresie sygnalizowania nieprawidłowości;

12.  wzywa Komisję do monitorowania przepisów państw członkowskich w sprawie sygnalistów z myślą o ułatwianiu wymiany najlepszych praktyk, która pomoże zapewnić skuteczniejszą ochronę sygnalistów na szczeblu krajowym;

13.  wzywa Komisję do opracowania kompleksowego planu mającego na celu powstrzymanie transferu mienia do państw niebędących członkami UE, w których skorumpowane osoby mogą zachować swoją anonimowość;

14.  definiuje sygnalistę jako osobę, która zgłasza lub ujawnia informacje w interesie publicznych, w tym w europejskim interesie publicznym, dotyczące czynów nielegalnych lub zabronionych bądź stanowiących zagrożenie lub powodujących szkodę, które to czyny szkodzą interesowi publicznemu lub narażają go na niebezpieczeństwo, zazwyczaj, choć nie tylko, w związku ze stosunkiem pracy sygnalisty w sektorze publicznym lub prywatnym, stosunkiem umownym lub działalnością w związku zawodowym lub stowarzyszeniu; podkreśla, że obejmuje to osoby pozostające poza tradycyjnymi stosunkami pracownik – pracodawca, takie jak konsultanci, wykonawcy, stażyści, wolontariusze, pracownicy będący studentami, pracownicy tymczasowi, byli pracownicy, które posiadają dowody takich czynów i na uzasadnionych podstawach uważają, że przekazywane informacje są prawdziwe;

15.  uważa, że osoby pozostające poza tradycyjnymi stosunkami pracownik – pracodawca, takie jak konsultanci, wykonawcy, stażyści, wolontariusze, pracownicy będący studentami, pracownicy tymczasowi, byli pracownicy oraz wszyscy pozostali obywatele powinni mieć dostęp do kanałów zgłaszania informacji i do odpowiedniej ochrony, jeśli ujawnią informacje dotyczące czynów nielegalnych, zabronionych lub stanowiących zagrożenie dla interesu publicznego;

16.  uważa, że potrzebne jest jednoznaczne rozwiązanie dotyczące sygnalistów pracujących w przedsiębiorstwach zarejestrowanych w UE a prowadzących działalność poza jej terytorium;

17.  uważa, że informacje dotyczące szkodzenia interesowi publicznemu obejmują m.in. czyny korupcji, przestępstwa kryminalne, naruszenia obowiązku prawnego, pomyłkę sądową, nadużywanie władzy, sytuacje konfliktu interesów, nielegalne wykorzystanie środków publicznych, nadużywanie uprawnień, nielegalne przepływy finansowe, zagrożenia dla środowiska, zdrowia, bezpieczeństwa publicznego, bezpieczeństwa narodowego i bezpieczeństwa globalnego, ochrony prywatności i danych osobowych, uchylanie się od opodatkowania, prawa konsumentów, naruszenia praw pracowniczych i innych praw socjalnych oraz naruszenia praw człowieka i praw podstawowych oraz zasady praworządności, a także czyny mające na celu zatajenie któregokolwiek z powyższych naruszeń;

18.  uważa, że ogólny interes publiczny powinien być nadrzędny w stosunku do prywatnej lub gospodarczej wartości ujawnionych informacji, oraz że powinna istnieć możliwość ujawnienia informacji na temat poważnych zagrożeń dla interesu publicznego nawet wówczas, gdy są one prawnie chronione; jest jednak zdania, że specjalne procedury powinny mieć zastosowanie w przypadku informacji dotyczących przestrzegania etyki zawodowej oraz informacji niejawnych dotyczących bezpieczeństwa narodowego i obrony; uważa, że w takich przypadkach należy poinformować właściwy organ;

19.  podkreśla, że należy zawsze zapewnić sygnalistom skuteczną ochronę, nawet jeśli dane zgłoszenie nie dotyczy czynów nielegalnych, w przypadku gdy informacje ujawnia się w celu uniknięcia możliwej szkody dla ogólnego interesu publicznego;

20.  zwraca uwagę, że istnieje potrzeba, by państwa członkowskie przestrzegały zalecenia Rady Europy w sprawie ochrony osób zgłaszających przypadki naruszenia;

21.  podkreśla, że od wielu lat potwierdza się znaczenie sygnalistów dla ujawniania poważnych szkód dla interesu publicznego, przy czym sygnaliści przyczyniają się do umacniania demokracji, przejrzystości polityki i gospodarki oraz informacji publicznej oraz że powinno uznawać się ich za niezbędne podmioty w zapobieganiu nielegalnym działaniom; podkreśla, że sygnaliści okazują się podstawowym źródłem informacji dla dziennikarzy śledczych oraz prasy niezależnej; przypomina, że gwarancja tajemnicy źródeł informacji ma zasadnicze znaczenie dla utrzymania wolności prasy; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia skutecznej ochrony prawa dziennikarzy do nieujawniania tożsamości osoby udzielającej informacji; jest zdania, że dziennikarze są również podatni na zagrożenia i w związku z tym powinny korzystać z ochrony prawnej;

22.  odnotowuje fakt, że kilka państw członkowskich w ostatnich latach podjęło działania w celu umocnienia praw przysługujących sygnalistom; ubolewa jednak, że nadal wszczynane są postępowania cywilne i karne przeciwko sygnalistom w wielu państwach członkowskich, a szczególnie tam, gdzie brakuje środków służących do ich obrony, wsparcia i ochrony lub są one niewystarczające bądź mało skuteczne; zauważa ponadto, że różnice między państwami członkowskimi prowadzą do niepewności prawa, „turystyki sądowej” oraz do ryzyka nierównego traktowania;

23.  uważa, że brak odpowiedniej ochrony sygnalistów ma negatywny wpływ na ochronę interesów finansowych UE;

24.  uważa, że wdrożenie kompleksowych ram prawnych w sprawie ochrony sygnalistów zachęca do rozwoju kultury głośnego mówienia o problemach, a sygnaliści powinni być wynagradzani za swoją właściwą postawę obywatelską; w związku z tym wzywa państwa członkowskie i instytucje unijne do promowania pozytywnej roli sygnalistów oraz do nagłaśniania obaw związanych z trudną i szczególnie narażoną pozycją, w której sygnaliści się znajdują, w szczególności przez kampanie informacyjne i ochronne oraz działania komunikacyjne i szkoleniowe; w związku z tym zaleca, w szczególności Komisji, przedstawienie kompleksowego planu w tym zakresie; wzywa ponadto do stworzenia witryny internetowej, gdzie przedstawi się przydatne informacje na temat ochrony sygnalistów oraz umożliwi składanie skarg; podkreśla, że witryna taka powinna być łatwo dostępna publicznie i zapewniać anonimowość danych;

25.  apeluje, by podjąć działania na rzecz zmiany społecznego postrzegania sygnalistów, szczególnie przez polityków, pracodawców i media, przez podkreślenie ich pozytywnej roli jako mechanizmu wczesnego ostrzegania, który umożliwia wykrywanie nadużyć i korupcji oraz zapobieganie im, oraz jako mechanizmu rozliczalności umożliwiającego publiczną kontrolę nad działaniem rządów i przedsiębiorstw;

26.  zachęca państwa członkowskie do proaktywnego promowania otwartej kultury w miejscu pracy, zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym, co umożliwia organizacjom funkcjonowanie w oparciu o wysokie normy etyczne oraz daje pracownikom odwagę do głośnego mówienia o problemach, a tym samym umożliwia podejmowanie działań w celu zapobieżenia lub zaradzenia zagrożeniom lub szkodom;

27.  zachęca państwa członkowskie, aby przeprowadzały regularną ocenę skuteczności stosowanych środków, nastawienie opinii publicznej do sygnalizowania nieprawidłowości i do sygnalistów, transsektorowe badania kadry kierowniczej odpowiedzialnej za przyjmowanie i rozpatrywanie doniesień oraz niezależne analizy dotyczące sygnalizowania nieprawidłowości w miejscu pracy;

28.  zachęca te państwa członkowskie, które jeszcze nie przyjęły przepisów dotyczących sygnalizowania nieprawidłowości, do uczynienia tego w najbliższej przyszłości i apeluje do Komisji o rozważenie utworzenia platformy służącej wymianie najlepszych praktyk w tej dziedzinie między państwami członkowskimi, a także z państwami trzecimi;

29.  podkreśla znaczenie poszukiwania i wymiany dobrych praktyk w celu zachęcania do lepszej ochrony sygnalistów na szczeblu europejskim;

30.  domaga się, by do końca 2017 r. Europejski Trybunał Obrachunkowy oraz Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich opublikowali: 1) sprawozdania specjalne zawierające dane statystyczne oraz rzetelny wykaz spraw dotyczących przypadków naruszeń zidentyfikowanych w unijnych instytucjach, przedsiębiorstwach, stowarzyszeniach, organizacjach i innych podmiotach zarejestrowanych w Unii; 2) program działań następczych odnośnych instytucji w odniesieniu do zgłoszonych przypadków naruszeń, na podstawie obecnych zasad i wytycznych Komisji; 3) wyniki każdego dochodzenia wszczętego w wyniku informacji otrzymanych od sygnalistów; 4) wykaz środków przewidzianych w każdej sprawie mających na celu ochronę sygnalistów;

Mechanizm zgłaszania

31.  zauważa, że brak jasno określonych środków ochrony i bezpiecznych sposobów ujawniania informacji, a także ewentualny brak monitoringu stanowią przeszkodę dla działalności sygnalistów, co może zniechęcać ich do informowania o nieprawidłowościach i skłaniać wielu sygnalistów co zachowania milczenia; wyraża zaniepokojenie z powodu represji i nacisków wobec sygnalistów, w przypadku gdy przekażą oni zgłoszenie niewłaściwej osobie lub jednostce w obrębie danej organizacji;

32.  uważa, że należy ustanowić spójny, rzetelny i wiarygodny system umożliwiający przekazywanie zgłoszeń wewnątrz organizacji, właściwym władzom i na zewnątrz organizacji; jest zdania, że taki system mógłby ułatwiać ocenę wiarygodności i ważności informacji przekazywanych w jego ramach;

33.  wzywa Komisję do przeanalizowania systemu, który umożliwiałby informowanie wewnątrz i na zewnątrz organizacji; podkreśla, że, aby tak uczynić, należy wprowadzić jasne, uczciwe i sprawiedliwe procedury, zapewniać pełne poszanowanie praw i prawa zarówno w stosunku do sygnalisty, jak i domniemanego sprawcy; uważa, że należy zachęcać pracodawców do wdrażania wewnętrznych procedur zgłoszeń oraz że w obrębie każdej organizacji jedna niezależna i niezawisła osoba lub jednostka powinna odpowiadać za odbieranie zgłoszeń; uważa, że w proces wyznaczania tej osoby odpowiedzialnej należy zaangażować przedstawicieli pracowników; podkreśla, że osoba odbierająca informacje powinna podejmować odpowiednie działania następcze w związku ze wszystkimi otrzymanymi informacjami i informować sygnalistę w rozsądnym terminie o podjętych działaniach;

34.  uważa, że każda organizacja powinna ustanowić czytelny kanał zgłaszania informacji umożliwiający sygnalistom zwracanie uwagi na problemy w ich organizacji; podkreśla, że każdy pracownik powinien zostać poinformowany o właściwej procedurze zgłaszania, która musi gwarantować poufność i rozpatrzenie powiadomienia w rozsądnym terminie; podkreśla, że sygnalista musi mieć możliwość zgłoszenia się do właściwych organów publicznych, organizacji pozarządowych lub mediów, szczególnie wobec braku pozytywnej odpowiedzi od organizacji, lub jeśli zgłaszanie informacji wewnętrznie lub właściwym organom zniweczyłoby w sposób oczywisty skuteczność informacji, w sytuacji zagrożenia dla sygnalisty bądź pilnej konieczności ujawnienia informacji;

35.  przypomina, że społeczeństwo ma prawo do informacji o wszelkich przypadkach niewłaściwego postępowania, które szkodzą interesowi publicznemu, i podkreśla w związku z tym, że sygnalista powinien zawsze móc publicznie ujawnić informacje dotyczące czynów nielegalnych, zabronionych lub stanowiących zagrożenie dla interesu publicznego;

36.  przypomina, że w swojej rezolucji z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie roli demaskatorów w ochronie interesów finansowych UE Parlament Europejski wezwał również instytucje UE, by we współpracy z wszystkimi odnośnymi organami krajowymi wprowadziły i podejmowały wszelkie konieczne środki służące ochronie poufności źródeł informacji i wzywa w związku z tym do utworzenia kontrolowanej strony internetowej, za pośrednictwem której można by składać skargi w ściśle poufny sposób;

37.  uważa, że zgłoszenie poza organizacją, w tym bezpośrednio publicznie, z pominięciem etapu wewnętrznego nie może stanowić uzasadnienia dla unieważnienia zgłoszenia, wszczynania postępowania lub odmowy objęcia ochroną; uważa, że ochrona ta powinna być zapewniana niezależnie od wybranego kanału udzielania informacji i w zależności od rodzaju przekazywanej informacji oraz z uwagi na fakt, że sygnalista ma uzasadnione powody, by sądzić, że przekazywane informacje są prawdziwe;

Objęcie ochroną w przypadku zgłoszenia

38.  wyraża zaniepokojenie ryzykiem ponoszonym przez sygnalistów w miejscu pracy, a w szczególności ryzykiem bezpośrednich lub pośrednich represji ze strony pracodawcy i osób pracujących na rzecz lub działających w imieniu pracodawcy; podkreśla, że represje te najczęściej oznaczają wykluczenie, spowolnienie lub zatrzymanie rozwoju kariery, a nawet zwolnienie, a także sytuacje nękania psychicznego; podkreśla, że represje te tworzą przeszkody dla działań sygnalistów; uważa, że należy wdrożyć środki ochrony przed środkami odwetowymi; jest zdania, że represje powinny podlegać karze i skutecznym sankcjom; podkreśla, że z chwilą przyznania danej osobie statusu sygnalisty należy podjąć środki w celu chronienia jej, środki podjęte przeciwko niej powinny zostać unieważnione, a także należy zapewnić jej pełną rekompensatę za poniesione szkody i straty; jest zdania, że przepisy te powinny zostać włączone do wniosku Komisji dotyczącego dyrektywy w sprawie przekrojowej ochrony sygnalistów;

39.  uważa, że sygnaliści powinni móc ubiegać się o zastosowanie środka tymczasowego, aby zapobiec represjom takim jak zwolnienie z pracy, do czasu formalnego rozstrzygnięcia odpowiedniego postępowania administracyjnego, sądowego lub innego;

40.  podkreśla, że stosunek pracy nie powinien ograniczać niczyjego prawa do wolności słowa i nikt nie powinien być dyskryminowany w przypadku korzystania z tego prawa;

41.  przypomina, że wszelkie przyszłe ramy normatywne powinny uwzględniać przepisy, prawa i obowiązki, które regulują zatrudnienie i mają na nie wpływ; podkreśla ponadto, że należy to uczynić we współpracy z partnerami społecznymi oraz zgodnie z układami zbiorowymi;

42.  podkreśla, że sygnaliści i członkowie ich rodzin, jak również osoby, które pomagają im i których życie lub bezpieczeństwo jest zagrożone, muszą być uprawnione do właściwej i skutecznej ochrony ich integralności fizycznej, moralnej i społecznej oraz źródła utrzymania poprzez zastosowanie możliwie najwyższego stopnia poufności;

43.  podkreśla, że środki ochronne mają również zastosowanie w przypadku zgłoszenia przez sygnalistę działań, w które zaangażowane są państwa członkowskie;

44.  zauważa, że dziennikarze śledczy i dziennikarze prasy niezależnej wykonują zawód, w ramach którego często muszą samotnie stawiać czoła licznym naciskom, oraz że w związku z tym należy koniecznie chronić ich przed wszelkimi próbami zastraszania;

45.  sugeruje, że wobec osób, które padły ofiarą represji za dokonane zgłoszenie lub ujawnienie informacji leżących w interesie publicznym, należy zastosować środki tymczasowe do czasu rozstrzygnięcia odpowiedniego postępowania cywilnego, zwłaszcza w przypadku utraty pracy;

46.  potępia praktyki powództw typu SLAPP (ang. Strategic Lawsuits Against Public Participation – SLAPP), które polegają na wszczęciu lub grożeniu wszczęciem postępowania sądowego przeciwko sygnaliście, nie z zamiarem wymierzenia sprawiedliwości, lecz w celu skłonienia go do autocenzury lub wyczerpania finansowego, moralnego lub psychicznego; uważa, że takie nadużywanie postępowań sądowych powinno podlegać sankcjom, w tym sankcjom karnym;

47.  przypomina o ryzyku postępowań karnych i cywilnych ponoszonym przez sygnalistów; podkreśla, że w przypadku procesu często są oni stroną słabszą; uważa w związku z tym, że w przypadku domniemanych działań odwetowych podejmowanych wobec sygnalistów, pracodawca przedstawia dowody na to, że działania te nie są związane z informacjami przekazanymi przez sygnalistę; uważa, że ochronę sygnalisty należy zapewnić na podstawie ujawnionych informacji, a nie na podstawie intencji sygnalisty; podkreśla jednak, że sygnalista musiał ujawnić informacje, które uważał za prawdziwe; jest zdania, że w ramach całości procedury należy zagwarantować poufność oraz że nie należy ujawniać tożsamości sygnalisty bez jego zgody; podkreśla, że takie naruszenie poufności tożsamości bez zgody sygnalisty powinno podlegać sankcjom, w tym sankcjom karnym;

48.  uważa, że sygnaliści nie powinni być przedmiotem postępowania karnego, cywilnego, sankcji administracyjnych lub dyscyplinarnych z tytułu dokonanych zgłoszeń;

49.   uważa, że możliwość dokonania anonimowego zgłoszenia przez sygnalistę mogłaby pozwolić na przekazywanie informacji, które nie zostałyby zgłoszone w innych warunkach; podkreśla w tym względzie, że należy wprowadzić wyraźne uregulowania w zakresie anonimowego przekazywania informacji krajowym lub europejskim niezależnym organom odpowiedzialnym za gromadzenie, sprawdzanie wiarygodności informacji, prowadzenie działań następczych i udzielanie wskazówek sygnalistom, również w środowisku cyfrowym, wraz z dokładnym określeniem przypadków, w jakich stosuje się środki w zakresie anonimowego zgłaszania informacji; podkreśla, że tożsamość sygnalisty oraz wszelkie informacje umożliwiające jego zidentyfikowanie nie powinny być ujawniane bez jego zgody; uważa, że wszelkie przypadki naruszenia anonimowości powinny podlegać sankcjom;

50.  podkreśla, że osoba nie powinna być pozbawiana ochrony wyłącznie z tego powodu, że błędnie oceniła fakty lub stwierdzone zagrożenie dla interesu publicznego nie wystąpiło, pod warunkiem że w chwili zgłoszenia osoba ta miała uzasadnione powody, by wierzyć w jego prawdziwość; przypomina, że w przypadku fałszywych oskarżeń ich autorów należy pociągnąć do odpowiedzialności, a nie umożliwiać im korzystania z ochrony przysługującej sygnalistom; podkreśla, że wszelkie osoby poszkodowane, bezpośrednio lub pośrednio, w wyniku zgłoszenia lub ujawnienia nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji powinny mieć prawo wystąpić o zastosowanie skutecznych środków zaskarżenia w związku z takim doniesieniem złożonym w złej wierze i stanowiącym nadużycie;

51.  przypomina znaczenie opracowania instrumentów zakazujących wszelkich form represji, czy to biernego zwolnienia, czy też biernych środków; pilnie wzywa państwa członkowskie do powstrzymania się od kryminalizacji działań sygnalistów służących ujawnieniu informacji dotyczących czynów nielegalnych, zabronionych lub stanowiących zagrożenie dla interesu publicznego bądź mu szkodzących;

52.  przypomina, że do czasu wprowadzenia odpowiedniej ochrony zarówno instytucje Unii, jak i państwa członkowskie muszą w odpowiedni sposób stosować obowiązujące przepisy UE i interpretować je w taki sposób, aby zapewnić jak najlepszą ochronę sygnalistów działających w interesie publicznym; podkreśla, że ochrona sygnalistów została już uznana za istotny mechanizm zapewniający skuteczne stosowanie prawa UE; zwraca się zatem do państw członkowskich, by powstrzymały się od penalizacji działań sygnalistów, którzy ujawniają informacje w interesie publicznym;

Wsparcie sygnalistów

53.  podkreśla rolę władz publicznych, związków zawodowych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego we wspieraniu demaskatorów w działaniach w obrębie organizacji oraz pomocy im;

54.  podkreśla, że oprócz ryzyka zawodowego sygnaliści oraz osoby pomagające im ponoszą też ryzyko osobiste, psychologiczne, społeczne i finansowe; uważa, że należy – w danych przypadkach – przewidzieć wsparcie psychologiczne, udzielać wnioskującym o to sygnalistom nieposiadającym wystarczających środków finansowych specjalistycznej pomocy prawnej, przyznawać pomoc finansową i socjalną sygnalistom wykazującym uzasadnioną jej potrzebę w celu zapobiegawczym w przypadku postępowania cywilnego lub karnego przeciwko sygnaliście, zgodnie z prawem krajowym i praktykami krajowymi; dodaje, że rekompensata powinna być przyznawana niezależnie od charakteru szkody poniesionej przez sygnalistę w wyniku zgłoszenia;

55.  w związku z tym zwraca uwagę, że Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich powiedziała w Parlamencie, że jest skłonna zbadać możliwość utworzenia takiego organu w ramach urzędu Rzecznika Praw Obywatelskich, i wzywa Komisję, aby rozważyła możliwość powierzenia Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, który posiada już uprawnienia do badania skarg o nadużycia w ramach instytucji UE, także tych zadań;

56.  wzywa państwa członkowskie i instytucje UE, aby we współpracy ze wszystkimi odpowiednimi organami wprowadziły wszelkie konieczne środki w celu ochrony poufności źródeł informacji, tak aby zapobiegać dyskryminacyjnym działaniom lub zagrożeniom, oraz aby ustanowiły przejrzyste kanały ujawniania informacji, powołały niezależne organy krajowe i unijne mające za zadanie ochronę sygnalistów oraz rozważyły przeznaczenie konkretnych środków na wsparcie ich działalności; wzywa też do powołania scentralizowanego unijnego organu, aby skutecznie chronić sygnalistów i osoby wspomagające ich działania, na wzór działających już krajowych organów odpowiedzialnych za ochronę prywatności;

57.  wzywa Komisję – aby środki te były skuteczne – do opracowania instrumentów służących w szczególności ochronie przed nieuzasadnionym postępowaniem karnym, sankcjami ekonomicznymi i dyskryminacją;

58.  wzywa państwa członkowskie do powołania niezależnych organów, które otrzymają wystarczające środki budżetowe, będą posiadały odpowiednie kompetencje i odpowiednich specjalistów, odpowiedzialnych za gromadzenie informacji, sprawdzanie ich wiarygodności, prowadzenie działań następczych i udzielanie wskazówek sygnalistom, szczególnie w przypadku braku pozytywnej reakcji w obrębie danej organizacji, a także za wskazywanie im odpowiedniego wsparcia finansowego, zwłaszcza w sytuacjach transgranicznych, lub w przypadkach bezpośrednio dotyczących państw członkowskich lub instytucji UE; sugeruje, aby publikowały one roczne sprawozdanie w sprawie otrzymanych zgłoszeń i ich rozpatrywania w poszanowaniu wymogu poufności ewentualnie toczących się dochodzeń;

59.  podkreśla, że należy rozważyć bezpłatne udostępnienie informacji i poufnego doradztwa osobom, które zastanawiają się nad dokonaniem poufnego zgłoszenia w interesie publicznym lub ujawnienia informacji o nielegalnych bądź bezprawnych działaniach, które szkodzą lub zagrażają interesowi publicznemu; zauważa, że należy zidentyfikować struktury zdolne do dostarczania takich informacji i porad, a ich dane podać do publicznej wiadomości;

60.  podkreśla, że tym sygnalistom należy w szczególności zagwarantować – oprócz korzystania ze wszystkich środków ochrony przyznawanych sygnalistom – przyjęcie, zakwaterowanie i bezpieczeństwo w państwie członkowskim nieposiadającym umowy o ekstradycję z państwem, które dopuściło się danych czynów; zachęca Komisję, by – w przypadku gdy istnieje umowa o ekstradycji między Unią Europejską i oskarżanym państwem trzecim – podejmowała działania, zgodnie z art. 67 ust.2 TFUE dotyczącym europejskiej polityki w dziedzinie azylu, w ramach przysługujących jej uprawnień i przyjęła wszystkie niezbędne środki bezpieczeństwa w odniesieniu do sygnalistów szczególnie narażonych na poważne represje w państwach, których nielegalne lub nieuczciwe praktyki oni ujawnili;

61.  wzywa Komisję do przedstawienia propozycji ustanowienia podobnego organu na szczeblu europejskim, dysponującego wystarczającymi środkami budżetowymi, odpowiednimi uprawnieniami i odpowiednimi specjalistami, który to organ byłby odpowiedzialny za koordynację działań państw członkowskich, w szczególności w sytuacjach transgranicznych; uważa, że ten europejski organ powinien również móc odbierać zgłoszenia, sprawdzać ich wiarygodność, wydawać wiążące zalecenia i ukierunkowywać działania sygnalistów w przypadku, gdy reakcja państwa członkowskiego lub organu krajowego jest wyraźnie nieodpowiednia; sugeruje, aby publikowały on roczne sprawozdanie w sprawie otrzymanych zgłoszeń i ich rozpatrywania w poszanowaniu wymogu poufności ewentualnie toczących się dochodzeń; uważa, że można by rozszerzyć zakres uprawnień Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, aby pełnił tę funkcję;

62.  uważa, że zgłoszenia uznane za poważne powinny prowadzić do odpowiedniego dochodzenia i zastosowania właściwych środków; podkreśla, że w trakcie dochodzenia sygnalista powinien móc doprecyzować swoje skargi i dołączać dodatkowe informacje lub dowody;

63.  zachęca państwa członkowskie do opracowania danych, punktów odniesienia i wskaźników odnoszących się do strategii dotyczących sygnalistów w sektorze publicznym i prywatnym;

64.  wzywa wszystkie instytucje UE do uwzględnienia sprawozdania z inicjatywy własnej Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 24 lipca 2014 r., w którym zwrócono się do wszystkich organów Unii Europejskiej o przyjęcie – zgodnie z art. 22c nowego regulaminu pracowniczego – mechanizmów ostrzegania w kwestiach etycznych oraz ram prawnych w sprawie sygnalistów opartych bezpośrednio na wewnętrznych przepisach biura Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich; przypomina o swej determinacji, by przyjąć takie przepisy;

65.  uważa, że sygnaliści powinni mieć też prawo do dokonania przeglądu wyników dochodzenia związanego z ich zgłoszeniem oraz do przedstawienia swoich uwag w tym zakresie;

66.  wzywa instytucje UE oraz inne organy unijne, aby świeciły przykładem i bezzwłocznie stosowały wytyczne Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich; apeluje, aby Komisja dokonała pełnego wdrożenia, zarówno w ramach swojej instytucji, jak i agencji UE, własnych wytycznych dotyczących ochrony sygnalistów zgodnie z regulaminem pracowniczym z 2012 r.; wzywa Komisję do skutecznej współpracy i koordynacji wysiłków z innymi instytucjami, w tym Prokuraturą Europejską, w celu ochrony sygnalistów;

67.  zwraca uwagę na potrzebę zapewnienia lepiej funkcjonującego systemu zgłaszania nadużyć ze strony przedsiębiorstw, który będzie dążył do zwiększenia skuteczności obecnych krajowych punktów kontaktowych ds. wytycznych OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych, a także będzie stanowił dla nich uzupełnienie;

68.  podkreśla, że dochodzenia w sprawach zgłoszonych przez sygnalistów powinny być prowadzone niezależnie, w jak najkrótszym czasie i z poszanowaniem praw osób, które mogą zostać zamieszane w sprawę w wyniku ujawnienia informacji; zwraca uwagę, że zarówno sygnalista, jak i każda osoba zamieszana w sprawę w wyniku ujawnienia informacji powinni mieć możliwość przedstawienia dodatkowych argumentów i dowodów w trakcie całego dochodzenia, a także powinni być informowani o przebiegu ujawnienia informacji;

69.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja ostatecznie udostępniła kanał informacyjny, za pomocą którego sygnaliści mogą zgłaszać przypadki naruszeń lub ujawniać informacje na temat porozumień mających wpływ na konkurencję i porozumień kartelowych, podkreśla jednak potrzebę uproszczenia procedur oraz zwraca uwagę, że kanałów takich nie powinno być zbyt wiele;

o
o   o

70.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

(1) Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0408.
(2) Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0310.
(3) Dz.U. C 208 z 10.6.2016, s. 89.
(4) Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0457.
(5) Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0022.
(6) https://www.unodc.org/documents/treaties/UNCAC/Publications/Convention/08-50027_F.pdf
(7) Zob. np. rezolucję z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach oraz rezolucję z dnia 16 grudnia 2015 r. z zaleceniami dla Komisji dotyczącymi wprowadzenia przejrzystości, koordynacji i konwergencji do polityki opodatkowania osób prawnych w Unii.


Polityka gwarantowanego minimalnego dochodu jako narzędzie do zwalczania ubóstwa
PDF 415kWORD 69k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2017 r. w sprawie strategii politycznych na rzecz zagwarantowania dochodu minimalnego jako narzędzia walki z ubóstwem (2016/2270(INI))
P8_TA(2017)0403A8-0292/2017

Parlament Europejski,

—  uwzględniając art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz art. 4, 9, 14, 19, 151 oraz 153 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

—  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r., potwierdzoną przez światową konferencję poświęconą prawom człowieka w 1993 r., a zwłaszcza uwzględniając jej art. 3, 23 oraz 25,

—  uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej i jej postanowienia dotyczące praw socjalnych, a w szczególności art. 34, 35 oraz 36, które wyraźnie określają prawo do pomocy społecznej i mieszkaniowej, wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego oraz dostępu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym,

—  uwzględniając Europejską kartę społeczną, a w szczególności jej art. 1, 4, 6, 12, 14, 17, 19, 30 i 31,

—  uwzględniając konwencje Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) nr 29 i 105 dotyczące zniesienia pracy przymusowej, konwencję MOP nr 102 dotyczącą minimalnych norm zabezpieczenia społecznego oraz zalecenie MOP nr 202 w sprawie minimum ochrony socjalnej,

—  uwzględniając program działań na rzecz godnej pracy i globalny pakt na rzecz miejsc pracy opracowane przez MOP i przyjęte na podstawie globalnego konsensusu w dniu 19 czerwca 2009 r. na Międzynarodowej Konferencji Pracy,

—  uwzględniając konkluzje Rady ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Ochrony Konsumentów z czerwca 2013 r. pt. „Inwestycje społeczne na rzecz wzrostu i spójności”,

—  uwzględniając zalecenie Rady 92/441/EWG z dnia 24 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnych kryteriów odnoszących się do wystarczających zasobów i świadczeń w systemach zabezpieczenia społecznego(1) (zalecenie w sprawie dochodu minimalnego),

—  uwzględniając zalecenie Rady 92/442/EWG z 27 lipca 1992 r. dotyczące zbieżności celów i polityk ochrony socjalnej(2),

—  uwzględniając zalecenie Komisji 2013/112/UE z dnia 20 lutego 2013 r. pt. „Inwestowanie w dzieci: przerwanie cyklu marginalizacji”(3),

—  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 lutego 2013 r. pt. „Inwestycje społeczne na rzecz wzrostu i spójności, w tym wdrażanie Europejskiego Funduszu Społecznego na lata 2014–2020” (COM(2013)0083) i towarzyszący mu dokument (SWD(2013)0038),

—  uwzględniając zalecenie Komisji 2008/867/WE z dnia 3 października 2008 r. w sprawie aktywnej integracji osób wykluczonych z rynku pracy(4),

—  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowany „Europa 2020. Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020),

—  uwzględniając wniosek Komisji z dnia 2 marca 2015 r. dotyczący decyzji Rady w sprawie wytycznych polityki zatrudnienia państw członkowskich (COM(2015)0098),

—  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie odnowionej agendy społecznej(5),

—  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 października 2010 r. w sprawie roli dochodu minimalnego w walce z ubóstwem i w promowaniu społeczeństwa integracyjnego w Europie(6),

—  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 listopada 2012 r. pt. „Pakt na rzecz inwestycji społecznych – reakcja na kryzys”(7),

—  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 listopada 2015 r. w sprawie zmniejszenia nierówności ze szczególnym uwzględnieniem ubóstwa dzieci(8),

—  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie osiągnięcia celu przeciwdziałania ubóstwu w świetle rosnących kosztów ponoszonych przez gospodarstwa domowe(9),

—  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 maja 2016 r. pt. „Ubóstwo: perspektywa płci”(10),

—  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 września 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich(11),

—  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2017 r. w sprawie europejskiego filaru praw socjalnych(12),

—  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 15 czerwca 2011 r. pt. „Europejska platforma współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym: europejskie ramy na rzecz spójności społecznej i terytorialnej”,

—  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 10 grudnia 2013 r. pt. „Europejski dochód minimalny i wskaźniki ubóstwa”,

—  uwzględniając badanie pt. „Towards adequate and accessible minimum income schemes in Europe” (‘W kierunku odpowiednich i dostępnych systemów dochodu minimalnego w Europie’) opublikowane w 2015 r. przez Europejską Sieć na rzecz Dochodu Minimalnego (EMIN),

—  uwzględniając sprawozdanie Eurofound z 2015 r. w sprawie dostępu do świadczeń społecznych i ograniczenia ich niepobierania,

—  uwzględniając sprawozdanie Eurofound z 2017 r. w sprawie nierówności w dochodach i modeli zatrudnienia w Europie przed wielką recesją i po niej,

—  uwzględniając badanie Departamentu Tematycznego A Parlamentu Europejskiego dotyczące strategii politycznych na rzecz zagwarantowania dochodu minimalnego w państwach członkowskich UE, którego ostateczna wersja została opublikowana w 2017 r.,

—  uwzględniając sprawozdanie pt. „Minimum Income Schemes in Europe: A study of national policies 2015” (‘Systemy dochodu minimalnego w Europie: analiza polityk krajowych 2015’) przygotowane dla Komisji przez Europejską Sieć ds. Polityki Społecznej (ESPN) w 2016 r.,

—  uwzględniając pytanie wymagające odpowiedzi ustnej O-000087/2016 – B8-0710/2016 z dnia 15 czerwca 2016 r. przedstawiony przez Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych,

—  uwzględniając pytanie wymagające odpowiedzi na piśmie P-001004/2016 z dnia 2 lutego 2016 r.,

—  uwzględniając swoje zalecenie dla Rady z dnia 7 lipca 2016 r. w sprawie 71. sesji Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych(13),

—  uwzględniając deklarację Schumana z dnia 9 maja 1950 r., w której zaapelowano o „wyrównanie i poprawę warunków życia robotników”,

—  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

—  uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz opinię Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0292/2017),

A.  mając na uwadze, że ubóstwo i wykluczenie społeczne, których przyczyny i czas trwania nie zależą od woli osoby nimi dotkniętej, stanowią naruszenie ludzkiej godności i podstawowych praw człowieka; mając na uwadze, że w 2010 r. UE i jej państwa członkowskie zobowiązały się do zmniejszenia liczby osób zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym o 20 mln do 2020 r.; mając na uwadze, że ubóstwo i wykluczenie społeczne nie są kwestią odpowiedzialności indywidualnej, lecz muszą być traktowane jako problem o charakterze zbiorowym;

B.  mając na uwadze, że Europa jest jednym z najzamożniejszych regionów świata, choć ostatnie dane dotyczące ubóstwa dochodowego uwydatniły wzrost ubóstwa i pogłębionej deprywacji materialnej w Europie oraz rosnące nierówności między państwami członkowskimi;

C.  mając na uwadze, że dobrze prosperująca gospodarka o niskiej stopie bezrobocia jest wciąż najskuteczniejszym narzędziem w walce z ubóstwem;

D.  mając na uwadze, że ubóstwo dochodowe stanowi tylko część ogólnego pojęcia ubóstwa, w związku z czym ubóstwo odnosi się do środków nie tylko materialnych, ale również społecznych, w szczególności edukacji, ochrony zdrowia i dostępu do usług;

E.  mając na uwadze, że termin „ubóstwo względne” nie mówi o rzeczywistych potrzebach, lecz tylko opisuje dochód danej osoby w porównaniu z innymi;

F.  mając na uwadze, że zgodnie z metodologią opracowaną przez Eurostat próg zagrożenia ubóstwem został ustalony na poziomie 60 % krajowej mediany ekwiwalentnego dochodu do dyspozycji (w odniesieniu do gospodarstwa domowego, po uwzględnieniu transferów socjalnych); mając na uwadze, że ze względu na istniejące rozbieżności między państwami członkowskimi i różnice w polityce społecznej prowadzonej w poszczególnych krajach tę wartość procentową należy rozpatrywać wraz z innymi wskaźnikami, takimi jak budżety referencyjne; mając na uwadze, że dochód pośrednio wskazuje na poziom życia, a budżet referencyjny odzwierciedla różnorodność struktur konsumpcji i koszty utrzymania w państwach członkowskich;

G.  mając na uwadze, że nie można mylić „różnic w dochodach” i „ubóstwa”;

H.  mając na uwadze, że według Komisji(14) 119 mln osób w Unii Europejskiej, czyli około 25 % ogółu mieszkańców, jest zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym po uwzględnieniu świadczeń społecznych; mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich towarzyszy temu utrzymująca się wciąż na wysokim poziomie stopa bezrobocia, a sytuacja ta w szczególności dotyczy ludzi młodych, wśród których wskaźniki te są jeszcze bardziej niepokojące; mając na uwadze, że choć liczba ta powoli maleje, to ubóstwem wciąż jest zagrożonych więcej ludzi niż w 2008 r.; mając na uwadze, że UE i państwa członkowskie są dalekie od osiągnięcia celu w zakresie ubóstwa i wykluczenia społecznego wyznaczonego w strategii „Europa 2020”, gdyż pozostają na poziomie przekraczającym ten cel;

I.  mając na uwadze, że według dostępnych danych określone grupy ludzi, takie jak dzieci, kobiety, bezrobotni, osoby samotnie wychowujące dzieci i osoby niepełnosprawne, są szczególnie zagrożone ubóstwem, deprywacją i wykluczeniem społecznym;

J.  mając na uwadze, że ubóstwo dotyka zwłaszcza rodziny;

K.  mając na uwadze, że godzenie życia rodzinnego i zawodowego ma kluczowe znaczenie dla wyjścia z ubóstwa, zwłaszcza w przypadku osób samotnie wychowujących dzieci;

L.  mając na uwadze, że należy uwzględnić konieczność włączenia do wszystkich właściwych obszarów polityki działań służących zapobieganiu ubóstwu i wykluczeniu społecznemu oraz ich zwalczaniu, zapewniając powszechny dostęp do usług publicznych, przyzwoitej pracy i dochodów pozwalających na godne życie;

M.  mając na uwadze, że według Komisji Europejskiej wysokie bezrobocie, ubóstwo oraz nierówności nadal stanowią istotny problem w niektórych państwach członkowskich; mając na uwadze, że poważne nierówności dochodowe nie tylko szkodzą spójności społecznej, lecz także – jak zauważyła komisarz Thyssen – hamują zrównoważony wzrost gospodarczy; mając na uwadze, że według Eurofound kryzys, ogólnie rzecz biorąc, okazał się bardziej dotkliwy dla osób o niższych dochodach i przyczynił się do pogłębienia nierówności dochodowych w społeczeństwach europejskich(15);

N.  mając na uwadze, że bezdomność stanowi najbardziej ekstremalną formę ubóstwa i deprywacji, a w ostatnich latach wzrosła w niemal wszystkich państwach członkowskich, głównie w tych, które najbardziej ucierpiały w wyniku kryzysu gospodarczego i finansowego; mając na uwadze, że według Europejskiej Federacji Krajowych Organizacji Pracujących na rzecz Bezdomnych (FEANTSA) bezdomność dotyka co roku około 4 mln osób w UE, 10,5 mln gospodarstw domowych doświadcza poważnej deprywacji mieszkaniowej, a 22,3 mln gospodarstw domowych jest przeciążone wydatkami mieszkaniowymi, na które – jak twierdzi – przeznacza ponad 40 % dochodu do dyspozycji;

O.  mając na uwadze, że obecna sytuacja wymaga działań na rzecz krajowych systemów dochodu minimalnego, tak aby wszystkim osobom, które mają niedostateczne dochody, a spełniają określone kryteria kwalifikujące, zapewnić godne warunki życia, zwiększając zarazem integrację społeczną i zawodową oraz gwarantując równe szanse w korzystaniu z praw podstawowych; mając na uwadze, że edukacja, redystrybucyjne transfery i świadczenia socjalne, sprawiedliwa polityka podatkowa i solidna polityka zatrudnienia to ważne elementy pozwalające ograniczyć nierówności dochodowe, obniżyć stopę bezrobocia i ograniczyć ubóstwo; mając na uwadze, że dla niektórych osób godna praca oznacza ochronę przed zagrożeniem ubóstwem i może być uznana za jeden z najważniejszych i niezbędnych sposobów integracji społecznej;

P.  mając na uwadze, że według zestawienia przygotowanego przez Eurofound wiele osób w UE nie pobiera przysługujących im świadczeń, w tym świadczeń pracowniczych, z takich powodów jak złożoność systemu świadczeń lub procedur składania wniosków czy też niewiedza o przysługujących im prawach;

Q.  mając na uwadze, że nie należy mylić pojęcia dochodu minimalnego z pojęciem płacy minimalnej, która jest określana w układach zbiorowych lub przepisach na szczeblu krajowym;

R.  mając na uwadze, że ustalanie wynagrodzeń wchodzi w zakres kompetencji państw członkowskich;

S.  mając na uwadze, że wprowadzenie we wszystkich państwach członkowskich odpowiednich systemów dochodu minimalnego, dysponujących stosownymi zasobami budżetowymi, ludzkimi i materialnymi, wraz z aktywną polityką zatrudnienia osób zdolnych do pracy stanowi istotne i skuteczne narzędzie pozwalające walczyć z ubóstwem i nierównością, przyczyniać się do spójności gospodarczej i terytorialnej, chronić podstawowe prawa obywateli, zapewniać równowagę między celami gospodarczymi a społecznymi oraz wspierać integrację społeczną i dostęp do rynku pracy;

T.  mając na uwadze, że wprowadzenie systemów zabezpieczenia społecznego i zarządzanie nimi należy do kompetencji państw członkowskich, a Unia te działania koordynuje, lecz ich nie harmonizuje;

U.  mając na uwadze, że według Europejskiego Społecznego Centrum Monitorowania w 26 państwach członkowskich istnieją już pewne formy wsparcia dochodów(16);

V.  mając na uwadze, że istnieje wiele różnic w podejściu państw członkowskich do strategii politycznych na rzecz dochodu minimalnego, ponieważ prawo do godnego życia nie jest uznawane za powszechne i podmiotowe we wszystkich państwach członkowskich; mając na uwadze, że świadczenia często nie są pobierane, jak również brakuje koordynacji między wsparciem dochodu, aktywną polityką rynku pracy i usługami społecznymi; mając na uwadze, że tylko w niewielu przypadkach systemy dochodu minimalnego pozwalają ludziom wyjść z ubóstwa;

W.  mając na uwadze, że niektóre osoby z najbardziej zagrożonych grup, takich jak bezdomni, mają trudności z dostępem do systemów dochodu minimalnego;

X.  mając na uwadze, że zagwarantowanie świadczeń w postaci odpowiedniego dochodu minimalnego dla osób, które nie posiadają środków wystarczających do godnego życia, wraz z uczestnictwem w działaniach na rzecz integracji lub ponownej integracji na rynku pracy, ochroną dostępu do zatrudnienia oraz motywacją do szukania pracy to przepisy włączone do Europejskiego filaru praw socjalnych(17); mając na uwadze, że podczas konferencji wysokiego szczebla, jaka miała miejsce w Brukseli w dniu 23 stycznia 2017 r. po konsultacjach społecznych na ten temat, przewodniczący Komisji Europejskiej Jean-Claude Juncker potwierdził, że środki te powinny przyjąć wszystkie państwa członkowskie;

Y.  mając na uwadze, że według Eurostatu w 2015 r. wskaźnik zatrudnienia obywateli UE w wieku od 20 do 64 lat wyniósł 70,1 %, co znacznie odbiega od celu strategii „Europa 2020” wyznaczonego na poziomie 75 %;

Z.  mając na uwadze, że wniosek Komisji z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie wytycznych polityki zatrudnienia państw członkowskich potwierdza znaczenie wsparcia dochodów w walce z ubóstwem (wytyczna 8);

AA.  mając na uwadze, że dobrze opracowane, odpowiednie i szeroko dostępne systemy wsparcia dochodu nie powstrzymują przed powrotem na rynek pracy ani do niego nie zniechęcają, a ponadto przyczyniają się do zwiększenia popytu wewnętrznego;

AB.  mając na uwadze, że w zaleceniu Komisji z dnia 3 października 2008 r. w sprawie aktywnej integracji słusznie wskazano, że oprócz ułatwiania osobom zdolnym do pracy dostępu do zatrudnienia wysokiej jakości, polityka aktywnej integracji powinna również zapewniać „osobom niezdolnym do pracy […] środki wystarczające do godnego życia oraz wsparcie na rzecz ich uczestnictwa w społeczeństwie”;

AC.  mając na uwadze, że w dniu 5 października 2015 r. Rada przyjęła konkluzje dotyczące adekwatności emerytur, uznając za konieczne, by publiczne systemy emerytalne lub inne systemy ochrony socjalnej zawierały stosowne zabezpieczenia dla osób, których możliwości zatrudnienia nie pozwalają lub nie pozwalały na nabycie wystarczających uprawnień emerytalnych, oraz by zabezpieczenia te obejmowały zwłaszcza przepisy dotyczące emerytur minimalnych lub innych dochodów minimalnych dla osób starszych;

AD.  mając na uwadze, że w zaleceniu 92/441/EWG Rada wezwała państwa członkowskie do uznania podstawowego prawa każdej osoby do pomocy społecznej i dostatecznych zasobów, aby żyć w sposób nieuwłaczający ludzkiej godności; mając na uwadze, że w zaleceniu 92/442/EWG z dnia 27 lipca 1992 r. Rada zaapelowała do państw członkowskich o budowanie systemów zabezpieczenia społecznego w oparciu o te zasady;

AE.  mając na uwadze, że w konkluzjach z dnia 17 grudnia 1999 r. Rada opowiedziała się za wspieraniem integracji społecznej jako jednym z celów w ramach modernizacji i poprawy ochrony socjalnej;

AF.  mając na uwadze, że w swoim zaleceniu w sprawie aktywnej integracji wskazała na odpowiednie wsparcie dochodów jako jeden z trzech jednakowo ważnych filarów strategii aktywnej integracji i podkreśliła, że powinien mu towarzyszyć dostęp do wysokiej jakości usług oraz rynek pracy sprzyjający integracji; mając ponadto na uwadze, że wspieranie włączenia społecznego wymaga skoordynowanych środków na rzecz jednostki i osób pozostających na jej utrzymaniu, a jednocześnie działań ukierunkowanych na promowanie stabilnej pracy;

AG.  mając na uwadze, że w wielu państwach największe przeszkody w budowaniu skutecznych powiązań między poszczególnymi filarami strategii aktywnej integracji dotyczą braku możliwości, umiejętności i zasobów publicznych służb zatrudnienia i instytucji pomocy społecznej, braku koordynacji i współpracy między służbami oraz tendencji do priorytetowego traktowania różnych grup potrzebujących wsparcia, które łatwiej można przywrócić na rynek pracy(18);

AH.  mając na uwadze, że w pakiecie dotyczącym inwestycji społecznych przedstawionym przez Komisję w 2013 r. potwierdzono znaczenie podejścia opartego na aktywnej integracji, podkreślając w tym kontekście rolę odpowiedniego wsparcia dochodu minimalnego; mając na uwadze, że stwierdzono możliwość poprawy adekwatności istniejących systemów dochodu minimalnego, aby zapewnić jego odpowiednio wysoki poziom potrzebny do godziwego życia; mając na uwadze, że zaznaczono, że w ramach europejskiego semestru Komisja będzie monitorować adekwatność wsparcia dochodu oraz wykorzystania w tym celu budżetów referencyjnych, które zostaną ustalone wspólnie z państwami członkowskimi;

AI.  mając na uwadze, że w zaleceniu MOP nr 202 w sprawie minimum ochrony socjalnej stwierdza się, że państwa powinny jak najszybciej ustanowić, a następnie utrzymać swoje minimum ochrony socjalnej obejmujące podstawowe gwarancje w zakresie zabezpieczenia społecznego oraz że gwarancje te powinny przynajmniej zapewniać wszystkim potrzebującym, na przestrzeni całego życia, dostęp do niezbędnej opieki zdrowotnej i podstawowe bezpieczeństwo finansowe, co razem daje rzeczywisty dostęp do towarów i usług;

AJ.  mając na uwadze, że Rada uznała potrzebę aktywnej integracji wraz z odpowiednim wsparciem dochodu oraz rolę zintegrowanego podejścia do walki z ubóstwem uwzględniającego cykl życia(19);

AK.  mając na uwadze, że osoby długotrwale bezrobotne, które pod koniec 2015 r. stanowiły 48,1 % ogółu bezrobotnych w UE, czyli 10,9 mln osób, mają dużo większe trudności z powrotem na rynek pracy;

AL.  mając na uwadze, że wychowywanie dzieci i poświęcony na to czas często wiążą się ze znaczną utratą dochodu i długotrwałymi stratami finansowymi („family pay gap”);

AM.  mając na uwadze, że wychowywanie dzieci przez matki i ojców jest prawdziwą pracą i musi być za taką uznawane;

AN.  mając na uwadze, że pod koniec 2015 r. 5,1 % osób biernych zawodowo w UE składało się z osób zniechęconych, które chciałyby pracować, lecz przestały szukać zatrudnienia, i że osoby te nie są systematycznie uwzględniane w statystykach dotyczących bezrobocia;

AO.  mając na uwadze, że bezrobocie prowadzi do szybkiego i nieustannego pogarszania się warunków życia pracowników, a także ich stanu psychicznego i emocjonalnego, co niekorzystnie wpływa na ich perspektywy podnoszenia kwalifikacji, a tym samym (ponownego) wejścia na rynek pracy;

AP.  mając na uwadze, że niektóre publiczne programy zatrudnienia mogą wraz z systemami dochodu minimalnego stanowić skuteczne narzędzie integracji społecznej i zawodowej pewnych kategorii, takich jak młodzi bezrobotni, osoby długotrwale bezrobotne i inne szczególnie zagrożone grupy; mając na uwadze, że tego rodzaju programy mogą być skuteczne w kontekstach i na dotkniętych kryzysem obszarach, które wymagają przekwalifikowania; mając na uwadze, że osobie pracującej w ramach publicznego programu zatrudnienia będzie również łatwiej znaleźć nową pracę; mając na uwadze, że programy te powinny oferować godziwe wynagrodzenie i spersonalizowaną ścieżkę kariery oraz prowadzić do godnej pracy;

AQ.  mając na uwadze, że w konkluzjach Rady z dnia 3 marca 2017 r. w sprawie rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2017 r. i wspólnego sprawozdania o zatrudnieniu przyjętego przez Radę ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Ochrony Konsumentów(20) wzywa się państwa członkowskie do dopilnowania, by systemy zabezpieczenia społecznego zapewniały odpowiednie wsparcie dochodu oraz by reformy nadal koncentrowały się, między innymi, na zapewnianiu odpowiedniego wsparcia dochodu i wysokiej jakości usług aktywizujących i wspierających;

AR.  mając na uwadze, że szkolenie zawodowe, zwłaszcza w postaci programu łączącego naukę z pracą, umożliwia zdobycie kompetencji koniecznych do prowadzenia działalności zawodowej i stworzenia sieci kontaktów zawodowych, co przyczynia się do trwałej integracji na rynku pracy i zmniejsza zagrożenie ubóstwem;

AS.  mając na uwadze, że systemy dochodu minimalnego stanowią bardzo mały odsetek rządowych wydatków socjalnych, a jednocześnie zapewniają ogromny zwrot inwestycji, natomiast brak inwestycji ma poważny wpływ na zainteresowane osoby i pociąga za sobą długoterminowe koszty dla społeczeństwa;

AT.  mając na uwadze, że systemy dochodu minimalnego są korzystne dla całego społeczeństwa, ponieważ są niezbędne dla poprawy równości społecznej, a społeczeństwa, w których panuje większa równość, osiągają lepsze wyniki pod wieloma względami społecznymi i gospodarczymi;

AU.  mając na uwadze, że systemy dochodu minimalnego to skuteczna forma pakietu bodźców gospodarczych, gdyż pieniądze są wykorzystywane do zaspokajania pilnych potrzeb i natychmiast wracają do obiegu gospodarki realnej;

AV.  mając na uwadze, że prawo do odpowiedniego standardu życia jest uznane w art. 25 Powszechnej deklaracji praw człowieka ONZ i odnosi się do tego, w jakim stopniu poziom świadczeń dostarcza ludziom odpowiednich środków gwarantujących „stopę życiową zapewniającą zdrowie i dobrobyt”; mając na uwadze, że zasięg odnosi się do tego, w jakim stopniu osoby potrzebujące wsparcia spełniają warunki kwalifikujące właściwe dla systemu dochodu minimalnego; mając na uwadze, że wykorzystanie odnosi się do tego, w jakim stopniu osoby kwalifikujące się do świadczenia dochodu minimalnego faktycznie je otrzymują;

AW.  mając na uwadze, że często brak należytych płatności, w połączeniu z ograniczonych zasięgiem i niewielkim wykorzystaniem świadczeń spowodowanym m.in. niewłaściwą administracją, nieodpowiednim dostępem do informacji, nadmierną biurokracją i stygmatyzacją, oznacza, że płatności te zdecydowanie nie są w stanie zapewnić godnego życia najbardziej zagrożonym grupom społecznym(21);

AX.  mając na uwadze, że szereg państw członkowskich musi zmagać się z poważnym deficytem budżetowym i rosnącym zadłużeniem, i dlatego dokonał cięć wydatków socjalnych, co wpłynęło na publiczną opiekę zdrowotną, edukację, systemy zabezpieczenia społecznego i ochrony socjalnej oraz mieszkalnictwo, a w szczególności na dostęp do odpowiednich usług, a także na ich adekwatność, dostępność i jakość, powodując negatywne konsekwencje, zwłaszcza dla najuboższych członków społeczeństw tych państw członkowskich;

AY.  mając na uwadze, że systemy minimalnego dochodu mogą stanowić automatyczny stabilizator makroekonomiczny w przypadku wstrząsów gospodarczych;

AZ.  mając na uwadze, że skuteczność systemów minimalnego dochodu pod względem ograniczania ubóstwa, stymulowania wchodzenia na rynek pracy, zwłaszcza osób młodych, oraz zapewnienia automatycznych stabilizatorów różni się znacznie w poszczególnych państwach członkowskich;

BA.  mając na uwadze, że polityka minimalnego dochodu pełni funkcję automatycznego stabilizatora; mając na uwadze, że kraje dysponujące solidnymi systemami wsparcia dostępnego dochodu gospodarstw domowych doświadczyły recesji w mniejszym stopniu;

BB.  mając na uwadze, że unikanie opodatkowania i uchylanie się od opodatkowania powoduje nierówne warunki konkurencji w UE oraz pozbawia państwa członkowskie znacznych dochodów, które mogłyby zostać przeznaczone na finansowanie solidnej polityki społecznej zapewniającej dobrobyt obywatelom, a także zmniejsza dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych, podczas gdy taki dochód mógłby finansować lepsze warunki wzrostu gospodarczego, wyższe dochody i politykę społeczną; mając na uwadze, że zjawisko to stanowi poważny problem dla UE;

BC.  mając na uwadze, że wiele badań wskazuje na negatywny wpływ ubóstwa na wzrost gospodarczy(22);

BD.  mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie uruchamiają projekty pilotażowe na potrzeby badania polityki dochodu podstawowego, tak jak w Finlandii, gdzie losowo wybrana próba 2000 bezrobotnych otrzyma bezwarunkową kwotę 560 EUR miesięcznie, co powinno stanowić odpowiedni bodziec do podjęcia pracy tymczasowej lub pracy w niepełnym wymiarze godzin;

BE.  mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich dyskutuje się na temat wprowadzenia systemów dochodu podstawowego;

Systemy dochodu minimalnego

1.  zwraca się do wszystkich państw członkowskich o wprowadzenie systemów odpowiedniego dochodu minimalnego, wraz ze środkami pomocy w powrocie do zatrudnienia dla tych, którzy mogą pracować, oraz z programami kształcenia i szkolenia dostosowanymi do sytuacji osobistej i rodzinnej beneficjenta, aby pomóc gospodarstwom domowym o nieodpowiednim dochodzie i umożliwić im godne życie; podkreśla, że ten dochód minimalny powinien być siecią ostatecznej ochrony socjalnej i polegać na adekwatnym wsparciu finansowym, oprócz zagwarantowanego dostępu do wysokiej jakości usług i aktywnej polityki zatrudnienia, jako na skutecznym sposobie walki z ubóstwem i zapewnienia godnej egzystencji wszystkim osobom, które nie mają wystarczających środków; w związku z tym podkreśla, że prawo do pomocy społecznej jest prawem podstawowym i że systemy odpowiedniego dochodu minimalnego umożliwiają ludziom godne życie, wspierają ich pełne uczestnictwo w społeczeństwie i zapewniają im niezależność przez całe życie;

2.  uważa, że promowanie społeczeństw integracyjnych i wolnych od ubóstwa powinno być oparte na odpowiedniej wycenie pracy, poszanowaniu praw pracowniczych z tytułu układów zbiorowych, na upowszechnieniu usług w ramach publicznej służby zdrowia, ubezpieczeń społecznych i edukacji, które powinny odznaczać się jakością, tak aby umożliwić przerwanie cyklu wykluczenia i wspieranie rozwoju;

3.  podkreśla znaczenie odpowiednich środków publicznych dla finansowania systemów dochodu minimalnego; wzywa Komisję, aby monitorowała w szczególności wykorzystanie 20 % całkowitej alokacji EFS przeznaczonej na walkę z ubóstwem i wykluczeniem społecznym, a także aby w zbliżającym się przeglądzie rozporządzenia ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące funduszy strukturalnych (rozporządzenie (UE) nr 1303/2013), w szczególności w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego i programu na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (EaSI), zbadała możliwości finansowania, aby pomóc każdemu państwu członkowskiemu w utworzeniu systemów minimalnego dochodu, jeśli takowe nie istnieją, lub w poprawie funkcjonowania i skuteczności istniejących systemów;

4.  przyznaje, że dla państw członkowskich trudne jest przejście od braku systemów dochodu minimalnego lub systemów niskiej jakości do systemów na wysokim poziomie; domaga się zatem, aby państwa członkowskie pracowały nad stopniową realizacją odpowiednich systemów dochodu minimalnego, odnosząc się do kwestii ich adekwatności, zakresu i wykorzystania;

5.  podkreśla, ze ustanowienie systemów dochodu minimalnego może zarówno złagodzić nierówności i skutki społeczne kryzysu, jak i oddziaływać antycyklicznie przez zapewnienie środków na poprawę popytu na rynku wewnętrznym;

6.  podkreśla, że jest kwestią zasadniczą, aby wszyscy potrzebujący – w tym osoby najbardziej dotknięte wykluczeniem społecznym, jak bezdomni – mieli dostęp do systemów wystarczającego dochodu minimalnego, który pozwala im na zaspokojenie podstawowych potrzeb; uważa, że odpowiedni dochód minimalny to dochód, który jest nieodzowny, aby osoby potrzebujące prowadziły godne życie, oraz że należy go postrzegać w połączeniu z prawem do powszechnych usług publicznych i społecznych; uważa, że systemy dochodu minimalnego muszą zapewniać nieutrwalanie zależności społecznej i ułatwiać włączenie społeczne; przypomina, że w zaleceniu w sprawie aktywnej integracji uznaje się potrzebę zintegrowanej strategii we wdrażaniu trzech filarów włączenia społecznego (odpowiedniego wsparcia dochodu, integracyjnych rynków pracy i dostępu do wysokiej jakości usług);

7.  podkreśla znaczenie automatycznych stabilizatorów w systemach zabezpieczenia społecznego dla ochrony przed wstrząsami społecznymi wywołanymi czynnikami zewnętrznymi takimi jak recesja; w związku z tym w kontekście zalecenia MOP nr 202, w którym określono minimalny zakres ochrony socjalnej, wzywa państwa członkowskie do zapewnienia i zwiększenia inwestycji w systemy zabezpieczenia społecznego w celu zagwarantowania ich skuteczności w zakresie zwalczania ubóstwa i nierówności oraz zapobiegania tym zjawiskom, przy jednoczesnym zapewnieniu trwałości tych systemów;

8.  w kontekście debaty na temat dochodu minimalnego podkreśla szczególną rolę rodzin z dziećmi i osób samotnie wychowujących dzieci oraz to, że przedmiotowa kwestia dotyka ich w szczególny sposób;

9.  podkreśla, że należy umożliwić ludziom pełne uczestnictwo w społeczeństwie i gospodarce oraz że prawo to powinno być w pełni uznane i znajdować odzwierciedlenie w kształtowaniu polityki Unii przez zapewnienie wysokiej jakości powszechnych systemów zabezpieczenia społecznego, które obejmują skuteczne i odpowiednie systemy dochodu minimalnego;

10.  uważa, że zabezpieczenie społeczne – w tym emerytury i usługi takie jak opieka zdrowotna, opieka nad dziećmi i opieka długoterminowa – nadal ma podstawowe znaczenie dla zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, przyczyniając się także do wydłużenia życia zawodowego, tworząc miejsca pracy i zmniejszając nierówności; w związku z tym wzywa Komisję i państwa członkowskie, by wzmocniły strategie polityczne, które zapewniają wystarczalność, adekwatność, skuteczność, a także jakość systemów zabezpieczenia społecznego przez okres życia, zapewniając w ten sposób godne życie, przeciwdziałając nierównościom i wspierając włączenie społeczne w celu eliminacji ubóstwa, zwłaszcza w odniesieniu do osób wykluczonych z rynku pracy i najsłabszych grup społecznych;

11.  podkreśla, że odpowiedni dochód w całym cyklu życia ma podstawowe znaczenie dla wsparcia osób, których poziom dochodów jest niewystarczający do godnego życia;

12.  podkreśla, że odpowiednie systemy dochodu minimalnego, stanowiące narzędzia aktywnego włączenia, wspierają uczestnictwo w życiu społecznym oraz włączenie społeczne;

13.  przypomina, że jednym z głównych celów strategii „Europa 2020” jest ograniczenie o 20 mln liczby osób dotkniętych ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz że należy podejmować dalsze wysiłki, by osiągnąć ten cel; uważa, że pomocne w osiągnięciu tego celu mogą być systemy dochodu minimalnego;

14.  podkreśla, że godna praca jest najlepszym sposobem walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym; przypomina w związku z tym o znaczeniu stymulowania wzrostu, inwestycji i tworzenia miejsc pracy;

15.  ubolewa nad tym, że niektóre państwa członkowskie zdają się nie uwzględniać zalecenia Rady 92/441/EWG, w którym uznano podstawowe prawo osoby „do wystarczających zasobów i pomocy społecznej pozwalających żyć w sposób odpowiadający zasadzie poszanowania godności ludzkiej”;

16.  zauważa, że choć większość państw członkowskich posiada krajowe systemy dochodu minimalnego, wiele tych systemów nie zapewnia wspierania odpowiedniego dochodu dla wszystkich, którzy go potrzebują(23); apeluje do wszystkich państw członkowskich, by przewidziały wprowadzenie i w razie potrzeby modernizację systemów gwarantowanego dochodu minimalnego, aby pomóc w zapobieganiu ubóstwu i sprzyjaniu włączeniu społecznemu;

17.  podkreśla, że wprowadzenie krajowego systemu dochodu minimalnego nie powinno ograniczyć zabezpieczenia zapewnianego przez regionalne systemy dochodu minimalnego;

18.  podkreśla znaczenie europejskiego semestru w zachęcaniu państw członkowskich, które jeszcze nie dysponują systemami dochodu minimalnego, do wprowadzenia systemów wsparcia odpowiedniego dochodu;

19.  zauważa, że w niektórych państwach członkowskich uprawnienie do świadczenia dochodu minimalnego jest zależne od uczestnictwa w aktywnych instrumentach rynku pracy; podkreśla w związku z tym ważną rolę UE jako forum umożliwiającego państwom członkowskim wymianę najlepszych praktyk;

20.  podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w rezolucji z dnia 20 października 2010 r. w sprawie roli dochodu minimalnego w walce z ubóstwem i w promowaniu społeczeństwa integracyjnego w Europie;

21.  przyjmuje z należytą uwagą opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na temat dyrektywy ramowej w sprawie odpowiedniego dochodu minimalnego w Unii Europejskiej, która ustanowiłaby wspólne normy i wskaźniki, określiła metody monitorowania jej wdrażania i poprawiła dialog między zainteresowanymi podmiotami, państwami członkowskimi i instytucjami UE; zwraca się w związku z tym do Komisji i państw członkowskich o rozważenie zasad i narzędzi służących zagwarantowaniu odpowiedniego dochodu minimalnego we wszystkich państwach członkowskich;

22.  z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie Komisji, że w europejskim semestrze kładzie się obecnie większy nacisk na zatrudnienie i sytuację społeczną, jednak uważa, że potrzebne jest wzmożenie wysiłków, by osiągnąć ten cel oraz zapewnić ogólną spójność, szczególnie przez promowanie inwestycji społecznych; wzywa Komisję, aby przez zalecenia dla poszczególnych krajów regularnie monitorowała i oceniała postępy osiągnięte przez państwa członkowskie w zakresie zaleceń dla poszczególnych krajów w postaci świadczenia usług, które są łatwo dostępne, niedrogie i wysokiej jakości, jak również odpowiednich i skutecznych systemów dochodu minimalnego;

23.  podkreśla znaczenie europejskiego semestru dla monitorowania adekwatności istniejących systemów dochodu minimalnego i ich wpływu na zmniejszanie ubóstwa, szczególnie przez zalecenia dla poszczególnych krajów, ale kładzie też nacisk na znaczenie wspólnego sprawozdania o zatrudnieniu i rocznej analizy wzrostu gospodarczego;

24.  podkreśla, że systemy dochodu minimalnego powinny zapewniać dochód przekraczający próg ubóstwa, zapobiegać sytuacjom poważnej deprywacji materialnej i wydobywać gospodarstwa domowe z takich sytuacji, a powinno im towarzyszyć świadczenie usług publicznych, takich jak opieka zdrowotna, edukacja i opieka nad dziećmi;

25.  uważa, że systemy dochodu minimalnego powinny wpisywać się w strategiczne podejście zorientowane na włączenie społeczne i integrację społeczną, obejmujące zarówno działania ogólne, jak i ukierunkowane strategie polityczne (w zakresie mieszkalnictwa, opieki zdrowotnej, kształcenia i szkoleń oraz świadczeń socjalnych oraz innych usług świadczonych w interesie ogólnym), by pomagać obywatelom w przezwyciężaniu ubóstwa oraz nieść spersonalizowane wsparcie, a także pomoc w uzyskaniu dostępu do rynku pracy osobom, które mogą pracować; jest zdania, że prawdziwym celem systemów dochodu minimalnego powinno być nie tylko pomaganie ich beneficjentom, lecz przede wszystkim wspieranie ich na drodze od wykluczenia społecznego do aktywnego życia, a tym samym uniknięcia długotrwałej zależności;

26.  wzywa państwa członkowskie do poprawy koordynacji i zintegrowanego planowania między organami administracyjnymi a służbami świadczącymi usługi, zajmującymi się różnymi filarami aktywnego włączenia, przez stworzenie pojedynczego punktu kontaktowego dla klientów oraz zwiększenie zasobów i narzędzi dostępnych służbom, aby zwiększyć dostęp do nich i podnieść ich jakość;

27.  uważa, że kluczowe jest zapewnienie odpowiedniego dochodu także osobom w niekorzystnej sytuacji, dla których powrót do pracy nie jest już odpowiednim lub możliwym rozwiązaniem, jak uznano w zaleceniu w sprawie aktywnego włączenia;

28.  domaga się znaczących i dających się zweryfikować postępów w zakresie adekwatności systemów dochodu minimalnego, tak aby ograniczyć ubóstwo i wykluczenie społeczne, zwłaszcza wśród najbardziej wrażliwych członków społeczeństwa, oraz przyczynić się do zagwarantowania im prawa do godnego życia;

29.  zauważa z zaniepokojeniem, że w wielu państwach członkowskich przykładowo koszty opieki długoterminowej przekraczają nawet średnie świadczenie emerytalne; podkreśla znaczenie uwzględnienia szczególnych potrzeb i kosztów utrzymania poszczególnych grup wiekowych;

30.  podkreśla, że ważne jest ustalenie odpowiednich kryteriów kwalifikujących, właściwie dostosowanych do rzeczywistości społeczno-gospodarczej państw członkowskich, aby umożliwić korzystanie z systemu odpowiedniego dochodu minimalnego; uważa, że kryteria te powinny obejmować nieotrzymywanie świadczeń dla bezrobotnych lub warunek, że otrzymywanie świadczeń jest niewystarczające, by uniknąć ubóstwa i wykluczenia społecznego, a także powinny brać pod uwagę liczbę dzieci i innych osób pozostających na utrzymaniu; podkreśla jednak, że kryteria te nie powinny stawiać przed osobami, które już znajdują się w wysoce niekorzystnej sytuacji, barier administracyjnych w dostępie do systemów dochodu minimalnego (np. nie należy wymagać od osób bezdomnych posiadania stałego adresu);

31.  ponownie przypomina o znaczeniu równego dostępu do systemów dochodu minimalnego, pozbawionego dyskryminacji ze względu na pochodzenie etniczne, poziom wykształcenia, płeć, narodowość, orientację seksualną, religię, niepełnosprawność, wiek, poglądy polityczne czy pochodzenie społeczno-ekonomiczne;

32.  wyraża zaniepokojenie wysokim wskaźnikiem niepobierania świadczeń wśród osób, którym przysługuje prawo do dochodu minimalnego; uważa, że niepobieranie świadczeń jest jedną z głównych przeszkód na drodze do włączenia społecznego zainteresowanych osób; zwraca się do Komisji oraz Komitetu Ochrony Socjalnej o dalsze zbadanie problemu niepobierania świadczeń oraz opracowanie zaleceń i wytycznych, aby go rozwiązać; wzywa państwa członkowskie do przeciwdziałania niepobieraniu świadczeń, między innymi przez podnoszenie powszechnej świadomości na temat istniejących systemów dochodu minimalnego, zapewnianie odpowiednich wytycznych dotyczących dostępu do tych systemów oraz poprawę ich organizacji administracyjnej;

33.  podkreśla, że państwa członkowskie powinny podjąć konkretne działania w celu ustalenia progu dochodu minimalnego w oparciu o odpowiednie wskaźniki, w tym budżety referencyjne, tak aby zapewnić spójność gospodarczą i społeczną oraz zmniejszyć zagrożenie ubóstwem we wszystkich państwach członkowskich; jest zdania, że informacje te należy przedstawiać co roku z okazji Międzynarodowego Dnia Walki z Ubóstwem (17 października);

34.  zauważa, że wiele państw członkowskich stosuje już wskaźniki ochrony dochodu minimalnego; wzywa wszystkie państwa członkowskie do wykorzystywania danych związanych ze wskaźnikami ochrony dochodu minimalnego, co ułatwi również lepsze porównywanie systemów krajowych;

35.  uważa, że należy uznać dochód minimalny za rozwiązanie tymczasowe i że zawsze powinny mu towarzyszyć aktywne strategie polityczne na rzecz włączenia do rynku pracy;

36.  uważa, że systemy dochodu minimalnego to instrumenty przejściowe pozwalające zmniejszyć i zwalczać ubóstwo, wykluczenie społeczne i nierówności oraz że należy je postrzegać jako inwestycję społeczną; odnotowuje antycykliczne skutki systemów dochodu minimalnego;

37.  kładzie nacisk na konieczność należytego uwzględniania, przy ustalaniu poziomów dochodu minimalnego, liczby osób pozostających na utrzymaniu, w szczególności dzieci lub osób w dużym stopniu zależnych od innych, żeby przerwać błędne koło ubóstwa, w szczególności ubóstwa dzieci; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia sprawnego wdrożenia zalecenia z 2013 r. pt. „Inwestowanie w dzieci: przerwanie cyklu marginalizacji”; uważa ponadto, że Komisja powinna sporządzać roczne sprawozdanie na temat postępów w walce z ubóstwem wśród dzieci oraz wdrażania zalecenia przy pomocy zawartych w nim wskaźników;

38.  zauważa, że budżety referencyjne mogą pomóc w ustaleniu poziomu dochodu minimalnego koniecznego do zaspokojenia podstawowych potrzeb ludzi, obejmujących również aspekty niepieniężne, takie jak dostęp do edukacji i uczenia się przez całe życie, godne warunki mieszkaniowe, wysokiej jakości usługi opieki zdrowotnej, aktywności związane z życiem społecznym i aktywność obywatelska, przy uwzględnieniu członków gospodarstwa domowego i ich wiek, a także kontekstu gospodarczego i społecznego poszczególnych państw członkowskich; przypomina, że w komunikacie na temat pakietu dotyczącego inwestycji społecznych Komisja wzywa państwa członkowskie do ustalenia budżetów referencyjnych, aby pomóc w opracowaniu skutecznego i odpowiedniego wsparcia dochodu, które uwzględnia potrzeby społeczne zidentyfikowane na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym w celu poprawy spójności terytorialnej; wzywa ponadto do wykorzystywania budżetów referencyjnych jako narzędzia oceny adekwatności systemów dochodu minimalnego oferowanych przez państwa członkowskie;

39.  uważa, że w związku z ustanawianiem systemów odpowiedniego dochodu minimalnego państwa członkowskie powinny brać pod uwagę określony przez Eurostat próg zagrożenia ubóstwem, który sytuuje się na poziomie 60 % krajowej mediany ekwiwalentnego dochodu do dyspozycji (po uwzględnieniu transferów socjalnych), wraz z innymi wskaźnikami, takimi jak budżety referencyjne; uważa, że budżety referencyjne można wykorzystać do lepszej walki z ubóstwem oraz sprawdzania stabilności poziomu dochodu minimalnego i wyżej wymienionego progu, przy poszanowaniu zasady pomocniczości;

40.  uważa, że brak aktualnych danych liczbowych dotyczących dochodu i warunków życia jest przeszkodą we wdrażaniu budżetu referencyjnego oraz w porównywaniu go z dochodem minimalnym przy uwzględnieniu specyficznych warunków krajowych;

41.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do wymiany najlepszych praktyk stosowanych w systemach dochodu minimalnego;

42.  wzywa Komisję i Komitet Ochrony Socjalnej do dokumentowania i rozpowszechniania przykładów skutecznych strategii oraz promowania wzajemnych ocen i innych metod wymiany dobrych praktyk w zakresie systemów dochodu minimalnego; zaleca, by wysiłki te skupiły się na kluczowych sprawach, takich jak zapewnienie regularnej rewaloryzacji, poprawa zakresu i wykorzystania, rozwiązywanie problemu czynników zniechęcających oraz wzmacnianie związków między poszczególnymi filarami aktywnego włączenia;

43.  zważywszy na wiele wątpliwości, jakie budzą systemy dochodu minimalnego, dotyczących m.in. dostępności, zakresu, finansowania, warunków uprawniających do świadczeń i okresu obowiązywania, uważa, że koncepcja krajowych systemów dochodu minimalnego może przyczynić się do stworzenia równych warunków działania dla państw członkowskich; w związku z tym zwraca się do Komisji o przeprowadzenie oceny skutków systemów dochodu minimalnego w UE, o zażądanie regularnego monitoringu i sprawozdawczości oraz o rozważenie dalszych działań z uwzględnieniem sytuacji gospodarczej i społecznej każdego państwa członkowskiego i potrzeb najbardziej dotkniętych grup, a także z oceną tego, czy systemy te pozwalają gospodarstwom domowym zaspokoić podstawowe indywidualne potrzeby i ograniczyć ubóstwo;

44.  wyraża zaniepokojenie obniżaniem poziomu świadczeń i skracaniem okresu przyznawania świadczeń dla bezrobotnych oraz zawężaniem kryteriów kwalifikujących w wielu państwach członkowskich na przestrzeni ostatnich lat, co sprawia, że więcej osób musi korzystać z systemów dochodu minimalnego, i powoduje dodatkową presję na te systemy;(24)

45.  podkreśla, że nierówności pogłębiają się zarówno w poszczególnych państwach członkowskich, jak i w całej UE;

46.  wyraża zaniepokojenie tym, że jak się wydaje, w wielu państwach członkowskich wysokość świadczeń i zakres systemów dochodu minimalnego uległy zmniejszeniu w ostatnich latach; uważa, że państwa członkowskie powinny zwiększyć zakres systemów dochodu minimalnego dla osób potrzebujących wsparcia zgodnie z zaleceniami ESPN:(25)

   a) wzywa państwa członkowskie posiadające bardzo złożone i rozdrobnione systemy o ich uproszczenie oraz opracowanie bardziej kompleksowych systemów;
   b) wzywa państwa członkowskie, w których zakres stosowania świadczeń jest obecnie niewielki, do weryfikacji warunków, aby zagwarantować, że wszystkie potrzebujące osoby będą objęte tymi świadczeniami;
   c) wzywa państwa członkowskie, w których obecnie systemy dochodu minimalnego nie obejmują znacznych grup doświadczających ubóstwa, aby wprowadziły zmiany prowadzące do lepszego włączenia tych osób;
   d) wzywa państwa członkowskie o wysokim poziomie uznaniowości administracyjnej w podstawowych systemach dochodu minimalnego, aby postarały się go obniżyć oraz aby zapewniły jasne i spójne kryteria podejmowania decyzji połączone ze skutecznymi procedurami odwoławczymi;

47.  podkreśla znaczenie zwiększenia udziału pracowników, bezrobotnych i słabszych grup społecznych w uczeniu się przez całe życie, a także potrzebę podnoszenia kwalifikacji zawodowych i nabywania nowych umiejętności, które stanowią podstawowe narzędzie przyspieszające integrację z rynkiem pracy, zwiększające wydajność oraz pomagające ludziom w znalezieniu pracy;

48.  podkreśla znaczenie tendencji demograficznych w kontekście walki z ubóstwem w Europie;

49.  wzywa do pilnego podjęcia konkretnych działań na rzecz zwalczania ubóstwa i wykluczenia społecznego, które wesprą skuteczne siatki bezpieczeństwa socjalnego i zmniejszą nierówności w sposób zapewniający spójność gospodarczą i terytorialną; podkreśla, że działania te trzeba podjąć na odpowiednim szczeblu – prowadząc działania zarówno na szczeblu krajowym, jak i europejskim, zgodnie z podziałem kompetencji w odniesieniu do stosownych obszarów polityki;

50.  popiera stanowisko Komisji w sprawie inwestycji społecznych, zgodnie z którym wszystkie dobrze zaprojektowane obszary polityki społecznej przyczyniają się do wzrostu gospodarczego, chroniąc jednocześnie obywateli przed ubóstwem i pełniąc rolę stabilizatorów gospodarczych(26);

51.  przyjmuje z zadowoleniem przemyślenia i ekspertyzy na temat sposobów bardziej uczciwego podziału dochodów i bogactwa w naszych społeczeństwach;

52.  podkreśla, że kluczowymi czynnikami utrudniającymi wypracowanie przez państwa członkowskie podejścia do inwestycji społecznych są skutki kryzysu gospodarczego(27);

53.  apeluje, aby od chwili obecnej należytą uwagę przy opracowywaniu polityki makroekonomicznej poświęcić konieczności zmniejszenia nierówności społecznych oraz zagwarantowaniu wszystkim grupom społecznym dostępu do odpowiednio dofinansowanych publicznych usług socjalnych, dzięki czemu zapobiegnie się ubóstwu i wyłączeniu społecznemu;

54.  apeluje o działania na rzecz zmniejszenia nierówności społecznych dzięki umożliwieniu ludziom jak najlepszego wykorzystania ich talentów i zdolności; apeluje także o skierowanie wsparcia socjalnego do osób, które są zarówno ubogie, jak i niezdolne do samodzielnego wypracowania dostatecznego dochodu;

55.  zaznacza, że niedawne doświadczenia dotyczące reform opartych na ulgach podatkowych wykazują, iż lepszym rozwiązaniem jest finansowanie polityki minimalnego dochodu w ramach wsparcia budżetowego niż przez zachęty podatkowe;

56.  podkreśla, że edukacja, transfery socjalne, progresywny i sprawiedliwy system podatkowy skutkujący redystrybucją dochodu, a także konkretne działania na rzecz wzmocnienia konkurencyjności oraz zwalczania unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania mają potencjał, by przyczyniać się do spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej;

57.  podkreśla konieczność dostosowania istniejących systemów dochodu minimalnego, tak aby lepiej sprostać wyzwaniu, jakim jest bezrobocie młodzieży;

Publiczne programy zatrudnienia

58.  przyjmuje do wiadomości niektóre publiczne programy zatrudnienia, które polegają na zaoferowaniu każdemu, kto jest chętny i zdolny do pracy, dostępu do pracy przejściowej w sektorze publicznym, niekomercyjnych podmiotach prywatnych lub przedsiębiorstwach społecznych; podkreśla jednak, jak ważne jest, aby programy te promowały pracę, w której przestrzega się praw osób zatrudnionych, która jest świadczona na podstawie układów zbiorowych i zgodnie z prawem pracy;

59.  jest zdania, że publiczne programy zatrudnienia powinny pomóc w zwiększaniu szans pracowników na zatrudnienie i ułatwić im dostęp do uregulowanego rynku pracy; przypomina, że programy te powinny obejmować spersonalizowane wytyczne, zapewniać godziwe wynagrodzenie i prowadzić do godnej pracy;

60.  uważa, że tworzenie godnych miejsc pracy powinno być jednym z priorytetów UE, gdyż stanowi ono istotny krok w kierunku zmniejszenia ubóstwa i wykluczenia społecznego;

61.  wzywa Komisję i państwa członkowskie, by zapewniły pełen udział wszystkich zainteresowanych stron, w szczególności partnerów społecznych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego, w opracowywaniu, wdrażaniu i monitorowaniu strategii politycznych i programów na rzecz zagwarantowania dochodu minimalnego;

o
o   o

62.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

(1) Dz.U. L 245 z 26.8.1992, s. 46.
(2) Dz.U. L 245 z 26.8.1992, s. 49.
(3) Dz.U. L 59 z 2.3.2013, s. 5.
(4) Dz.U. L 307 z 18.11.2008, s. 11.
(5) Dz.U. C 212 E z 5.8.2010, s. 11.
(6) Dz.U. C 70 E z 8.3.2012, s. 8.
(7) Dz.U. C 419 z 16.12.2015, s. 5.
(8) Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0401.
(9) Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0136.
(10) Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0235.
(11) Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0355.
(12) Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0010.
(13) Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0317.
(14) „2017 Europejski semestr: Ocena postępów w zakresie reform strukturalnych, zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania oraz wyniki szczegółowych ocen sytuacji na mocy rozporządzenia (UE) nr 1176/2011” (COM(2017)0090)
(15) https://www.eurofound.europa.eu/publications/report/2017/income-inequalities-and-employment-patterns-in-europe-before-and-after-the-great-recession
(16) Towards a European minimum income (‘W kierunku europejskiego dochodu minimalnego’), listopad 2013 r.: http://www.eesc.europa.eu/resources/docs/revenu-minimum_-etude-ose_-vfinale_en--2.pdf
(17) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Rozpoczęcie konsultacji w sprawie europejskiego filaru praw socjalnych”, COM(2016)0127 – załącznik 1.
(18) Europejska Sieć Polityki Społecznej (ESPN), Minimum Income Schemes in Europe: A study of national policies 2015 (‘Systemy dochodu minimalnego w Europie: analiza polityk krajowych 2015’), styczeń 2016 r.
(19) Konkluzje Rady w sprawie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym: podejście zintegrowane, 16 czerwca 2016 r.
(20) Dokument Rady 6885/17: Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2017 r. i wspólne sprawozdanie o zatrudnieniu: polityczne wskazówki w zakresie polityki zatrudnienia i polityki społecznej – konkluzje Rady przyjęte w dniu 3 marca 2017 r.; dokument Rady 6887/17: Wspólne sprawozdanie o zatrudnieniu Komisji i Rady towarzyszące komunikatowi Komisji w sprawie rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2017 r. (3 marca 2017 r.).
(21) ESPN, Minimum Income Schemes in Europe: A study of national policies 2015 (‘Systemy dochodu minimalnego w Europie: analiza polityk krajowych 2015’).
(22) Zob.: Bank Światowy, „Poverty Reduction and Growth: The Virtuous and Vicious Circle” [Ograniczanie ubóstwa a wzrost: koło sukcesu i błędne koło], 2006 r.; OECD, „Trends in Income Inequality and its Impact on Economic Growth” [Tendencje w obszarze nierówności dochodów oraz jej wpływ na wzrost gospodarczy], 2014 r.
(23) „Minimum Income Schemes in Europe: A study of national policies 2015” [Systemy dochodu minimalnego w Europie: analiza polityk krajowych 2015].
(24) ESPN, „Social Investment in Europe: A study of national policies 2015” [Inwestycje społeczne w Europie: analiza polityk krajowych 2015], 2015 r.
(25) ESPN „Minimum Income Schemes in Europe: A study of national policies 2015” [Systemy dochodu minimalnego w Europie: analiza polityk krajowych 2015].
(26) Komisja Europejska: komunikat pt. „Inwestycje społeczne na rzecz wzrostu i spójności, w tym wdrażanie Europejskiego Funduszu Społecznego na lata 2014–2020”, COM(2013)0083, 20 lutego 2013 r. i ESPN, „Social Investment in Europe - A study of national policies” [Inwestycje społeczne w Europie – analiza polityk krajowych 2015], 2015 r.
(27) ESPN, „Social Investment in Europe: A study of national policies 2015”.

Informacja prawna