Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2016/0376(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0391/2017

Teksty złożone :

A8-0391/2017

Debaty :

PV 15/01/2018 - 12
CRE 15/01/2018 - 12
PV 12/11/2018 - 14
CRE 12/11/2018 - 14

Głosowanie :

PV 17/01/2018 - 10.5
CRE 17/01/2018 - 10.5
Wyjaśnienia do głosowania
PV 13/11/2018 - 4.3
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0010
P8_TA(2018)0442

Teksty przyjęte
PDF 811kWORD 97k
Środa, 17 stycznia 2018 r. - Strasburg Wersja ostateczna
Efektywność energetyczna ***I
P8_TA(2018)0010A8-0391/2017

Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski w dniu 17 stycznia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej (COM(2016)0761 – C8-0498/2016 – 2016/0376(COD))(1)

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 1
(1)  Ograniczenie zapotrzebowania na energię jest jednym z pięciu wymiarów strategii dotyczącej unii energetycznej przyjętej w dniu 25 lutego 2015 r. Poprawa efektywności energetycznej będzie korzystna dla środowiska, spowoduje ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, poprawę bezpieczeństwa energetycznego poprzez zmniejszenie zależności od importu energii spoza Unii, obniży koszty energii dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw, wspomoże łagodzenie ubóstwa energetycznego i doprowadzi do wzrostu zatrudnienia i ożywienia całej gospodarki. Jest to zgodne z unijnymi zobowiązaniami podjętymi w ramach unii energetycznej i globalnych działań związanych z klimatem ustanowionych na mocy porozumienia paryskiego z grudnia 2015 r. zawartego przez strony Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu.
(1)  Ograniczenie zapotrzebowania na energię jest jednym z pięciu wymiarów strategii dotyczącej unii energetycznej przyjętej w dniu 25 lutego 2015 r. Poprawa efektywności energetycznej w całym łańcuchu energetycznym, w tym podczas wytwarzania, przesyłu, dystrybucji i zużycia, będzie korzystna dla środowiska, spowoduje poprawę jakości powietrza i stanu zdrowia w społeczeństwie, ograniczenie emisji gazów cieplarnianych i poprawę bezpieczeństwa energetycznego przez zmniejszenie zależności od importu energii spoza Unii, obniży koszty energii dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw, wspomoże łagodzenie ubóstwa energetycznego i doprowadzi do większej konkurencyjności, wzrostu zatrudnienia i ożywienia całej gospodarki, co podniesie jakość życia obywateli. Jest to zgodne z unijnymi zobowiązaniami podjętymi w ramach unii energetycznej i globalnych działań związanych z klimatem ustanowionych na Konferencji Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu (COP 21), która odbyła się w Paryżu w grudniu 2015 r. (porozumienie paryskie), gdzie zobowiązano się do utrzymania wzrostu średniej temperatury globalnej znacznie poniżej 2°C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej i do kontynuowania wysiłków w celu ograniczenia wzrostu temperatury do 1,5°C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej.
Poprawka 2
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 2
(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE9 jest elementem realizacji unii energetycznej, zgodnie z którym efektywność energetyczna powinna być traktowana jako pełnoprawne źródło energii. Zasada „efektywność energetyczna przede wszystkim” powinna być uwzględniana przy określaniu nowych przepisów po stronie podaży i innych obszarów polityki. Komisja powinna zapewnić, aby efektywność energetyczna i działania po stronie odpowiedzi na zapotrzebowanie mogły konkurować na równych warunkach ze zdolnościami wytwarzania energii. Efektywność energetyczną należy brać pod uwagę za każdym razem, gdy podejmowane są odpowiednie decyzje dotyczące planowania lub finansowania. Usprawnienia w zakresie efektywności energetycznej należy realizować za każdym razem, gdy są one bardziej opłacalne niż równoważne rozwiązania po stronie podaży. Powinno to pomóc w wykorzystaniu różnorodnych korzyści w zakresie efektywności energetycznej dla społeczeństwa europejskiego, w szczególności dla obywateli i przedsiębiorstw.
(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE9 jest elementem realizacji unii energetycznej, zgodnie z którym efektywność energetyczna powinna być traktowana jako pełnoprawne źródło energii. Zasada „efektywność energetyczna przede wszystkim” powinna być uwzględniana przy określaniu nowych przepisów po stronie podaży i innych obszarów polityki. Komisja powinna nadać priorytet efektywności energetycznej i odpowiedzi odbioru w miejsce zwiększania zdolności wytwarzania energii. Efektywność energetyczną należy brać pod uwagę za każdym razem, gdy podejmowane są decyzje dotyczące planowania i finansowania. Inwestycje podnoszące końcową efektywność energetyczną należy realizować za każdym razem, gdy są one bardziej opłacalne niż równoważne rozwiązania po stronie podaży. Powinno to pomóc w wykorzystaniu różnorodnych korzyści płynących ze wzrostu efektywności energetycznej na wszystkich etapach łańcucha energetycznego, a tym samym zwiększyć dobrobyt społeczeństwa europejskiego. Komisja i państwa członkowskie powinny współpracować z organami lokalnymi i regionalnymi, miastami, przedsiębiorstwami i obywatelami w całej Unii w celu uwolnienia pełnego potencjału tych korzyści i pomyślnego wdrożenia zamierzonych środków politycznych i aby wzrost efektywności energetycznej będący rezultatem zmian technologicznych, gospodarczych i zmian w zachowaniach szedł w parze ze wzrostem gospodarczym.
__________________
__________________
9 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 1).
9 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 1).
Poprawka 3
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 2 a (nowy)
(2a)  Wszystkie formy energii pierwotnej (nieodnawialnej i odnawialnej) winny uwzględniać dodatkowy nakład energetyczny niezbędny do jej pozyskania, do wytworzenia i eksploatacji instalacji energetycznych, a także do ich likwidacji, wraz z usunięciem towarzyszących tym procesom zagrożeń ekologicznych.
Poprawka 4
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 2 b (nowy)
(2b)  Działania podejmowane przez państwa członkowskie powinny być wspierane przez dobrze zaprojektowane i efektywne instrumenty finansowe Unii, takie jak europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne, Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych i Europejski Bank Inwestycyjny, który powinien wspierać inwestycje w zwiększanie efektywności energetycznej na wszystkich etapach łańcucha energetycznego i dokonywać kompleksowej analizy kosztów i korzyści, stosując model zróżnicowanych stóp dyskontowych. Wsparcie finansowe powinno koncentrować się na opłacalnych metodach poprawy efektywności energetycznej, które doprowadzą do zmniejszenia zużycia energii. Osiągnięcie ambitnego celu w zakresie efektywności energetycznej wymaga usunięcia barier, czemu służą np. niedawne wyjaśnienia Eurostatu dotyczące sposobu rejestrowania umów o poprawę efektywności energetycznej w rachunkach narodowych w celu ułatwienia inwestowania w działania na rzecz efektywności energetycznej.
Poprawka 5
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 3
(3)  W październiku 2014 r. Rada Europejska ustanowiła cel w zakresie efektywności energetycznej wynoszący 27 % do 2030 r., który zostanie poddany przeglądowi do 2020 r. „z myślą o poziomie unijnym wynoszącym 30 %”. W grudniu 2015 r. Parlament Europejski wezwał również Komisję do oceny możliwości osiągnięcia celu w zakresie efektywności energetycznej wynoszącego 40 % w tej samej perspektywie czasowej. Należy zatem dokonać przeglądu i zmiany dyrektywy w celu jej dostosowania do perspektywy czasowej sięgającej roku 2030.
(3)  W październiku 2014 r. Rada Europejska poparła cel w zakresie efektywności energetycznej wynoszący 27 % do 2030 r., który zostanie poddany przeglądowi do 2020 r. „z myślą o poziomie unijnym wynoszącym 30 %”. W grudniu 2015 r. Parlament Europejski wezwał również Komisję do oceny możliwości osiągnięcia celu w zakresie efektywności energetycznej wynoszącego 40 % w tej samej perspektywie czasowej. Należy zatem dokonać przeglądu i zmiany dyrektywy w celu jej dostosowania do perspektywy czasowej sięgającej roku 2030.
Poprawka 102
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 4
(4)  W perspektywie czasowej do 2030 r. wiążące cele nie występują na poziomie krajowym. Konieczność osiągnięcia przez Unię jej celów w zakresie efektywności energetycznej na poziomie unijnym, wyrażonych w postaci zużycia energii pierwotnej i końcowej do roku 2020 i 2030, powinna zostać jasno określona w postaci wiążącego celu wynoszącego 30 %. Takie doprecyzowanie na szczeblu UE nie powinno nakładać ograniczeń na państwa członkowskie, ponieważ zachowują one swobodę określania swoich wkładów krajowych w oparciu o zużycie energii pierwotnej lub końcowej, oszczędności energii pierwotnej lub końcowej bądź energochłonność. Państwa członkowskie powinny wyznaczyć sobie orientacyjne krajowe wkłady w zakresie efektywności energetycznej, biorąc pod uwagę fakt, że unijne zużycie energii pierwotnej do 2030 r. nie może być większe niż 1 321 Mtoe energii pierwotnej i 987 Mtoe energii końcowej. Oznacza to że zużycie energii pierwotnej należy zmniejszyć w Unii o 23 %, a zużycie energii końcowej o 17 % w porównaniu z poziomami z 2005 r. Regularna ocena postępów państw członkowskich w zakresie realizacji celu Unii na rok 2030 jest niezbędna i została przewidziana we wniosku ustawodawczym dotyczącym zarządzania unią energetyczną.
(4)  W perspektywie czasowej do 2030 r. wiążące cele nie występują na poziomie krajowym. Konieczność osiągnięcia przez Unię jej celów w zakresie efektywności energetycznej na poziomie unijnym, wyrażonych w postaci zużycia energii pierwotnej i końcowej do roku 2020 i 2030, powinna zostać jasno określona w postaci orientacyjnego celu wynoszącego 30 %. Takie doprecyzowanie na szczeblu UE nie powinno nakładać ograniczeń na państwa członkowskie, ponieważ zachowują one swobodę określania swoich wkładów krajowych w oparciu o zużycie energii pierwotnej lub końcowej, oszczędności energii pierwotnej lub końcowej bądź energochłonność. Państwa członkowskie powinny wyznaczyć sobie orientacyjne krajowe wkłady w zakresie efektywności energetycznej, biorąc pod uwagę fakt, że unijne zużycie energii pierwotnej do 2030 r. nie może być większe niż 1 321 Mtoe energii pierwotnej i 987 Mtoe energii końcowej. Oznacza to, że zużycie energii pierwotnej należy zmniejszyć w Unii o 23 %, a zużycie energii końcowej o 17 % w porównaniu z poziomami z 2005 r. Regularna ocena postępów państw członkowskich w zakresie realizacji celu Unii na rok 2030 jest niezbędna i została przewidziana we wniosku ustawodawczym dotyczącym zarządzania unią energetyczną.
Poprawka 7
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 4 a (nowy)
(4a)  Przy określaniu celów krajowych w dziedzinie efektywności energetycznej należy stosować zasadę równości państw członkowskich. Energia jest dobrem podstawowym, w związku z czym minimalne poziomy zużycia energii są nieuniknione i przy ustalaniu celów krajowych należy w odpowiedni sposób uwzględnić tę okoliczność. Ogólnie rzecz biorąc, państwom członkowskim o niższym zużyciu energii na osobę niż średnia w Unii należy umożliwić większą elastyczność przy ustalaniu celów.
Poprawka 8
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 4 b (nowy)
(4b)  Na chwilową efektywność funkcjonowania systemów energetycznych wpływają możliwości płynnego i elastycznego włączania do sieci mocy generowanych w oparciu o współpracujące ze sobą różne źródła energii, które charakteryzują się zróżnicowaną bezwładnością i różnymi czasami rozruchu; poprawa tej efektywności umożliwi lepsze wykorzystanie energii odnawialnych, np. energii wiatrowej w powiązaniu z turbinami gazowymi, by uniknąć przeciążania sieci obsługiwanych przez tradycyjne, duże bloki energetyczne o znacznej bezwładności cieplnej.
Poprawka 9
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 4 c (nowy)
(4c)  Komisja i państwa członkowskie muszą zapewnić, że ograniczenie zużycia energii wynika z większej efektywności energetycznej, a nie z okoliczności makroekonomicznych.
Poprawka 10
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 4 d (nowy)
(4d)  Państwa członkowskie powinny określić możliwości opłacalnej ekonomicznie poprawy efektywności energetycznej na podstawie oddolnych obliczeń dla każdego sektora oddzielnie, ponieważ zależą one od koszyka energetycznego, struktury gospodarki i tempa rozwoju gospodarczego.
Poprawka 11
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 5
(5)  Obowiązek dotyczący ustanowienia przez państwa członkowskie długoterminowej strategii stymulowania inwestycji w renowację krajowych zasobów budynków i zgłaszania ich Komisji należy usunąć z dyrektywy 2012/27/UE i dodać do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE10, gdzie pasuje on do długoterminowych planów dotyczących budynków o niemal zerowym zużyciu energii i dekarbonizacji budynków.
(5)  Obowiązek dotyczący ustanowienia przez państwa członkowskie długoterminowej strategii ułatwiania renowacji krajowych zasobów budynków i zgłaszania ich Komisji należy usunąć z dyrektywy 2012/27/UE i dodać do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE10, gdzie pasuje on do długoterminowych planów dotyczących budynków o niemal zerowym zużyciu energii i dekarbonizacji budynków.
__________________
__________________
10 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (Dz.U. L 153 z 18.6.2010, s. 13).
10 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (Dz.U. L 153 z 18.6.2010, s. 13).
Poprawka 12
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 6
(6)  W kontekście ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 obowiązek oszczędności energii powinien zostać przedłużony poza rok 2020. Wydłużenie okresu obowiązku poza rok 2020 zapewniłoby większą stabilność dla inwestorów, a tym samym będzie wspierać długoterminowe inwestycje i długoterminowe środki w zakresie efektywności energetycznej, takie jak renowacje budynków.
(6)  W kontekście ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 obowiązek oszczędności energii powinien zostać przedłużony poza rok 2020. Wydłużenie okresu obowiązku poza rok 2020 zapewniłoby większą stabilność dla inwestorów, a tym samym będzie wspierać długoterminowe inwestycje i długoterminowe środki w zakresie efektywności energetycznej, takie jak gruntowne renowacje budynków i długofalowy cel w postaci stworzenia zasobów budynków o niemal zerowym zużyciu energii. Obowiązek oszczędzania energii był kluczowym aspektem działań przewodnich w tworzeniu lokalnego wzrostu i miejsc pracy, a zatem powinien być utrzymany, aby zapewnić Unii możliwość osiągnięcia celów w zakresie energii i klimatu przez tworzenie dalszych możliwości i zmniejszenie uzależnienia wzrostu gospodarczego od zużycia energii. Współpraca z sektorem prywatnym jest istotna dla oceny, w jakich warunkach można aktywować prywatne inwestycje w projekty dotyczące efektywności energetycznej, oraz dla opracowania nowych modeli dochodów na potrzeby innowacji w dziedzinie efektywności energetycznej.
Poprawka 13
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 6 a (nowy)
(6a)  Poprawa efektywności energetycznej pozytywnie wpływa też na jakość powietrza, ponieważ bardziej efektywne energetycznie budynki mają mniejsze zapotrzebowanie na paliwa grzewcze, a zwłaszcza na stałe paliwa grzewcze. Zatem środki efektywności energetycznej przyczyniają się do poprawy jakości powietrza w pomieszczeniach i na zewnątrz oraz pomagają w opłacalny sposób osiągnąć cele unijnej polityki jakości powietrza ustanowione w szczególności w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2284 („dyrektywa w sprawie jakości powietrza”)1a. Ograniczenie zapotrzebowania na energię w budynkach powinno być uważane za element polityki dotyczącej jakości powietrza w ujęciu ogólnym, a w szczególności w państwach członkowskich, w których osiąganie celów Unii dotyczących emisji zanieczyszczeń powietrza jest problematyczne, a efektywność energetyczna mogłaby pomóc w osiągnięciu tych celów.
__________________
1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2284 z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych, zmiany dyrektywy 2003/35/WE oraz uchylenia dyrektywy 2001/81/WE (Dz.U. L 344 z 17.12.2016, s. 1).
Poprawka 14
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 7
(7)  Państwa członkowskie są zobowiązane do spełnienia wymogu w zakresie łącznych oszczędności energii końcowej dla całego okresu objętego obowiązkiem, równoważnego z „nowymi” oszczędnościami wynoszącymi 1,5 % rocznej wartości sprzedaży energii. Wymóg ten można spełnić za pomocą nowych środków z zakresu polityki, które zostaną przyjęte podczas nowego okresu objętego obowiązkiem (od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2030 r.) lub za pomocą nowych indywidualnych działań podjętych w wyniku przyjęcia środków z zakresu polityki w trakcie lub przed rozpoczęciem poprzedniego okresu, lecz w odniesieniu do których indywidualne działania, które generują oszczędności energii zostały faktycznie wprowadzone w nowym okresie.
(7)  Państwa członkowskie są zobowiązane do spełnienia wymogu w zakresie łącznych oszczędności energii końcowej dla całego okresu objętego obowiązkiem, równoważnego z „nowymi” oszczędnościami wynoszącymi co najmniej 1,5 %. Wymóg ten można spełnić dzięki oszczędnościom energii wynikającym z nowych środków z zakresu polityki, pod warunkiem że można wykazać, że prowadzą one do indywidualnych działań, które przynoszą możliwe do zweryfikowania oszczędności energii po 2020 r. Oszczędności w każdym okresie powinny być obliczane łącznie na podstawie wielkości oszczędności, które miały zostać osiągnięte w poprzednich okresach.
Poprawka 15
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 9
(9)  Nowe oszczędności powinny mieć charakter dodatkowy w stosunku do normalnych działań, tak aby nie można było zgłaszać oszczędności, które i tak miałyby miejsce. W celu obliczenia wpływu wprowadzonych środków można zaliczać jedynie oszczędności netto, zmierzone jako zmiana zużycia energii bezpośrednio związana z przedmiotowym środkiem dotyczącym efektywności energetycznej. W celu obliczenia oszczędności netto państwa członkowskie powinny ustanowić scenariusz odniesienia przedstawiający rozwój sytuacji w przypadku braku przedmiotowej polityki. Działanie w ramach polityki należy oceniać w stosunku do tego określonego scenariusza odniesienia. Państwa członkowskie powinny uwzględnić, że inne działania w ramach polityki mogą być podejmowane w tym samym okresie, co może mieć również wpływ na oszczędności energii, zatem nie wszystkie ze zmian obserwowanych od czasu wprowadzenia działania objętego polityką będącego przedmiotem oceny można przypisać wyłącznie tej polityce. Działania strony zobowiązanej, strony uczestniczącej lub strony uprawnionej powinny się faktycznie przyczyniać do osiągnięcia zgłaszanych oszczędności w celu spełnienia wymogu istotności.
(9)  Nowe oszczędności energii powinny mieć charakter dodatkowy w stosunku do normalnych działań, tak aby nie można było zgłaszać oszczędności, które i tak miałyby miejsce. W celu obliczenia wpływu wprowadzonych środków można zaliczać jedynie oszczędności netto, zmierzone jako zmiana zużycia energii bezpośrednio związana z przedmiotowym środkiem dotyczącym efektywności energetycznej. W celu obliczenia oszczędności netto państwa członkowskie powinny ustanowić scenariusz odniesienia przedstawiający rozwój sytuacji w przypadku braku przedmiotowej polityki. Działanie w ramach polityki należy oceniać w stosunku do tego określonego scenariusza odniesienia. Państwa członkowskie powinny uwzględnić, że inne działania w ramach polityki mogą być podejmowane w tym samym okresie, co może mieć również wpływ na oszczędności energii, zatem nie wszystkie ze zmian obserwowanych od czasu wprowadzenia działania objętego polityką będącego przedmiotem oceny można przypisać wyłącznie tej polityce. Działania strony zobowiązanej, strony uczestniczącej lub strony uprawnionej powinny się faktycznie przyczyniać do osiągnięcia zgłaszanych oszczędności w celu spełnienia wymogu istotności.
Poprawka 16
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 9 a (nowy)
(9a)  Istotne jest, aby włączyć wszystkie etapy w łańcuchu energetycznym w obliczanie oszczędności w celu zwiększenia potencjału oszczędności w przesyle i dystrybucji energii elektrycznej.
Poprawka 17
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 10
(10)  Oszczędności energii wynikające z wdrożenia unijnych przepisów nie mogą być zgłaszane, o ile przedmiotowy środek nie wykracza poza minimum wymagane przez przedmiotowe przepisy, wyznaczając bardziej ambitne wymogi w zakresie efektywności energetycznej na poziomie krajowym czy też zwiększając upowszechnienie się danego środka. Uznając, że renowacja budynków stanowi istotny i długoterminowy wkład w zwiększenie oszczędności energii, konieczne jest wyjaśnienie, że wszystkie oszczędności energii związane ze wspieraniem renowacji istniejących budynków mogą być zgłaszane, jeżeli mają one charakter dodatkowy w stosunku do postępów, które miałyby miejsce w przypadku braku środka z zakresu polityki oraz jeżeli państwo członkowskie wykaże, że strona zobowiązana, strona uczestnicząca lub strona uprawniona rzeczywiście przyczyniła się do zgłaszanych oszczędności wynikających z przedmiotowego środka.
(10)  Oszczędności energii wynikające z wdrożenia unijnych przepisów nie mogą być zgłaszane, o ile przedmiotowy środek nie wykracza poza minimum wymagane przez przedmiotowe przepisy, wyznaczając bardziej ambitne wymogi w zakresie efektywności energetycznej na poziomie krajowym czy też zwiększając upowszechnienie się danego środka. Budownictwo posiada duży potencjał dalszego zwiększania efektywności energetycznej, a renowacja budynków stanowi istotny i długoterminowy wkład w zwiększenie oszczędności energii, przynoszący korzyści skali. Konieczne jest zatem wyjaśnienie, że wszystkie oszczędności energii związane ze wspieraniem renowacji istniejących budynków mogą być zgłaszane, jeżeli mają charakter dodatkowy w stosunku do postępów, które miałyby miejsce w przypadku braku środka z zakresu polityki oraz jeżeli państwo członkowskie wykaże, że strona zobowiązana, strona uczestnicząca lub strona uprawniona rzeczywiście przyczyniła się do zgłaszanych oszczędności wynikających z przedmiotowego środka.
Poprawka 18
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 10 a (nowy)
(10a)  Skuteczna gospodarka wodna może w znaczący sposób przyczynić się do oszczędności energii. Sektor wodno-ściekowy odpowiada za 3,5 % zużycia energii elektrycznej w Unii1a. Ponadto oczekuje się, że zapotrzebowanie na wodę wzrośnie o 25 % do 2040 r., głównie na obszarach miejskich. Równocześnie nieszczelności odpowiadają za 24 % całkowitego zużycia wody w Unii, co prowadzi do strat energii i wody. Wszystkie środki mające na celu osiągnięcie bardziej efektywnego gospodarowania wodą i ograniczenia zużycia mogą mieć zatem znaczny wkład w osiągnięcie celu efektywności energetycznej w Unii1b.
__________________
1a „World Energy Outlook 2016” [Globalne perspektywy energetyczne], Międzynarodowa Agencja Energetyczna, 2016.
1b „World Energy Outlook 2016” [Globalne perspektywy energetyczne], Międzynarodowa Agencja Energetyczna, 2016.
Poprawka 19
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 10 b (nowy)
(10b)  Niniejszy przegląd obejmuje przepisy dotyczące uznawania efektywności energetycznej za priorytet infrastrukturalny, gdyż uznano, że pojęcie to odpowiada definicji infrastruktury przyjętej przez MFW oraz inne instytucje ekonomiczne, oraz czyni z niej kluczowy czynnik przy podejmowaniu decyzji dotyczących przyszłych inwestycji w europejską infrastrukturę energetyczną1a.
__________________
1a Brzmienie przejęte ze sprawozdania Parlamentu Europejskiego z dnia 2 czerwca 2016 r. z wdrożenia dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej (2012/27/UE) (2015/2232(INI)).
Poprawka 20
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 10 c (nowy)
(10c)  Sektor energetyczny odpowiada za największe zużycie wody w Unii, wynoszące 44 % całkowitego zużycia wody1a. Stosowanie inteligentnych technologii i procesów na rzecz efektywnego gospodarowania wodą może przełożyć się na znaczne oszczędności energii, a jednocześnie zwiększyć konkurencyjność przedsiębiorstw.
__________________
1a Dokument roboczy służb Komisji, „Agriculture and sustainable water management in the EU” [Rolnictwo i zrównoważona gospodarka wodna w UE], 28 kwietnia 2017 r.
Poprawka 21
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 10 d (nowy)
(10d)  Sektor wodno-ściekowy może również przyczyniać się do wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych i ograniczenia dostaw energii z paliw kopalnych. Na przykład odzyskiwanie energii z osadu powstałego w wyniku oczyszczania ścieków umożliwia wytwarzanie energii na miejscu.
Poprawka 22
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 12
(12)  Poprawa efektywności energetycznej budynków powinna zapewnić korzyści szczególnie odbiorcom dotkniętym ubóstwem energetycznym. Państwa członkowskie mogą nałożyć na strony zobowiązane wymóg włączenia celów społecznych do środków służących oszczędności energii, w odniesieniu do ubóstwa energetycznego, a możliwość ta powinna obecnie zostać rozszerzona na środki alternatywne i przekształcona w obowiązek, przy jednoczesnym pozostawieniu państwom członkowskim pełnej elastyczności co do wielkości, zakresu i treści tych środków. Zgodnie z art. 9 Traktatu polityki Unii w zakresie efektywności energetycznej powinny sprzyjać włączeniu społecznemu, a więc również zapewniać dostępność środków w zakresie efektywności energetycznej dla odbiorców dotkniętych ubóstwem energetycznym.
(12)  Poprawa efektywności energetycznej budynków powinna zapewnić korzyści wszystkim konsumentom, a szczególnie gospodarstwom domowym o niskich dochodach, w tym dotkniętym ubóstwem energetycznym. Każde państwo członkowskie może zdefiniować ubóstwo energetyczne i gospodarstwa domowe o niskich dochodach na podstawie własnej sytuacji krajowej. Państwa członkowskie mogą nałożyć na strony zobowiązane wymóg włączenia celów społecznych do środków służących oszczędności energii, w odniesieniu do ubóstwa energetycznego. Możliwość ta powinna obecnie zostać rozszerzona na środki alternatywne i przekształcona w obowiązek, przy jednoczesnym pozostawieniu państwom członkowskim pełnej elastyczności co do wielkości, zakresu i treści tych środków. Zgodnie z art. 9 Traktatu polityki Unii w zakresie efektywności energetycznej powinny sprzyjać włączeniu społecznemu, a więc również zapewniać dostępność środków w zakresie efektywności energetycznej odbiorcom dotkniętym ubóstwem energetycznym i o niskich dochodach.
Poprawka 23
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 12 a (nowy)
(12a)  Reagowanie na dzienne i nocne zapotrzebowanie na energię elektryczną jest ważnym instrumentem poprawy efektywności energetycznej, gdyż znacznie poprawia możliwości oszczędzania energii przez odbiorców przez podejmowanie decyzji w oparciu o informacje wskazujące na możliwość optymalizacji jej zużycia w godzinach wysokiego poboru energii, w tym w godzinach jej szczytowego poboru, tak by umożliwić lepsze wykorzystanie sieci przesyłowych i zasobów wytwórczych.
Poprawka 24
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 12 b (nowy)
(12b)  Niskie rachunki za energię powinno się uzyskiwać w drodze wspierania odbiorców w ograniczaniu zużycia energii przez ograniczenie zapotrzebowania na energię w budynkach, podniesienie efektywności urządzeń, dostępność środków transportu o niskim zapotrzebowaniu na energię zintegrowanych z transportem publicznym i rowerowym. Ulepszenie przegród zewnętrznych budynków oraz ograniczenie zapotrzebowania na energię i jej wykorzystania to podstawowe aspekty poprawy warunków zdrowotnych w grupach społecznych o niskich dochodach.
Poprawka 25
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 12 c (nowy)
(12c)  Kluczowe znaczenie ma zwiększenie świadomości i zapewnianie dokładnych informacji na temat korzyści z większej efektywności energetycznej oraz możliwości zastosowania tych rozwiązań wobec wszystkich obywateli Unii. Większa efektywność energetyczna ma również zasadnicze znaczenie dla pozycji geopolitycznej i bezpieczeństwa Unii przez zmniejszenie uzależnienia od przywozu paliw z państw trzecich.
Poprawka 26
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 12 d (nowy)
(12d)  Około 50 mln gospodarstw domowych w Unii jest dotkniętych ubóstwem energetycznym. W związku z tym środki w zakresie efektywności energetycznej muszą znajdować się w centrum zainteresowania każdej racjonalnej pod względem kosztów strategii mającej na celu zmniejszenie ubóstwa energetycznego i poprawę pozycji odbiorców w najtrudniejszej sytuacji oraz uzupełniać politykę zabezpieczenia społecznego na szczeblu państw członkowskich. By środki w zakresie efektywności energetycznej w trwały sposób ograniczały ubóstwo energetyczne najemców, należy wziąć pod uwagę ich opłacalność, a także przystępność cenową dla właścicieli i najemców, oraz zagwarantować odpowiednie wsparcie finansowe dla takich środków na szczeblu państw członkowskich. W dłuższej perspektywie zasoby budynków w Unii będą musiały stać się budynkami o niemal zerowym zużyciu energii zgodnie z celami porozumienia paryskiego. Aktualne tempo renowacji budynków jest niewystarczające, a najtrudniej jest przeprowadzić je w budynkach zajmowanych przez osoby o niskich dochodach dotknięte ubóstwem energetycznym. Środki określone w rozporządzeniu dotyczące obowiązku oszczędności energii, systemów zobowiązujących do efektywności energetycznej i alternatywnych środków z dziedziny polityki nabierają zatem szczególnego znaczenia.
Poprawka 27
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 12 e (nowy)
(12e)  Koszty i korzyści związane ze wszystkimi środkami podjętymi w obszarze efektywności energetycznej, w tym okresy zwrotu, powinny być prezentowane w sposób w pełni przejrzysty dla odbiorców.
Poprawka 28
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 13
(13)  Energia wytworzona na budynkach lub w budynkach za pomocą technologii energii odnawialnej zmniejsza ilość dostarczanej energii ze źródeł kopalnych. Ograniczenie zużycia energii oraz wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych w sektorze budowlanym to istotne działania zmierzające do ograniczenia uzależnienia energetycznego Unii i emisji gazów cieplarnianych, zwłaszcza w kontekście ambitnych celów w zakresie klimatu i energii wyznaczonych na 2030 r., jak również w kontekście globalnego zobowiązania podjętego w ramach Konferencji Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu (COP 21), która odbyła się w Paryżu w grudniu 2015 r. Państwa członkowskie powinny zatem mieć możliwość uwzględnienia pewnej ilości energii ze źródeł odnawialnych wytworzonej na budynkach lub w budynkach na własny użytek w celu spełnienia wymogów w zakresie oszczędności energii. W tym celu państwa członkowskie powinny mieć możliwość korzystania z metod obliczeniowych ustanowionych zgodnie z dyrektywą 2010/31/UE.
(13)  Energia wytworzona na budynkach lub w budynkach za pomocą technologii energii odnawialnej zmniejsza ilość dostarczanej energii ze źródeł kopalnych. Ograniczenie zużycia energii oraz wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych w sektorze budowlanym to istotne działania zmierzające do ograniczenia uzależnienia energetycznego Unii i emisji gazów cieplarnianych, zwłaszcza w kontekście ambitnych celów w zakresie klimatu i energii wyznaczonych na 2030 r., jak również w kontekście globalnego zobowiązania podjętego w porozumieniu paryskim.
Poprawka 29
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 13 a (nowy)
(13a)  Bilans energetyczny przedsiębiorstw i sektorów gospodarczych państw członkowskich można poprawić, wykorzystując zasady gospodarki o obiegu zamkniętym, przez właściwe wykorzystanie odpadów przemysłowych jako surowców wtórnych, pod warunkiem że ich potencjał energetyczny będzie wyższy od potencjału alternatywnych surowców pierwotnych.
Poprawka 30
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 13 b (nowy)
(13b)  Wykorzystując przewagę nowych modeli biznesowych i technologii, państwa członkowskie powinny dążyć do promowania i ułatwiania upowszechnienia środków w zakresie efektywności energetycznej, również za pomocą innowacyjnych usług energetycznych dla dużych i małych odbiorców.
Poprawka 31
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 13 c (nowy)
(13c)  Państwa członkowskie winny wykazać się dużą elastycznością w projektowaniu i stosowaniu środków alternatywnych przy określaniu krajowych priorytetów dotyczących efektywności energetycznej, włączając w nie zarówno efektywne energetycznie produkty, jak i efektywne energetycznie procesy technologiczne wytwarzania. Wsparcia wymagają działania nakierowane na cele związane z efektywnym użytkowaniem bogactw naturalnych oraz z koniecznością wprowadzania gospodarki o obiegu zamkniętym.
Poprawka 32
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 14
(14)  W ramach działań określonych w komunikacie Komisji w sprawie nowego ładu dla odbiorców energii w kontekście unii energetycznej i strategii ogrzewczej i chłodniczej należy wzmocnić minimalne prawa klientów do jasnych i aktualnych informacji o ich zużyciu energii. W art. 9–11 i załączniku VII do dyrektywy 2012/27/UE należy wprowadzić zmiany mające na celu zapewnienie częstych i obszerniejszych informacji zwrotnych dotyczących zużycia energii. Należy również wyjaśnić, że prawa dotyczące rozliczeń i informacji o rozliczeniach mają zastosowanie do odbiorców energii do celów ogrzewania, chłodzenia lub ciepłej wody użytkowej z centralnego źródła, nawet gdy nie mają oni bezpośredniego, indywidualnego stosunku umownego z dostawcą energii. W związku z tym do celów niniejszych przepisów, termin „użytkownik końcowy” powinien obejmować odbiorców końcowych nabywających energię do celów ogrzewania/chłodzenia/ciepłej wody użytkowej na własny użytek, jak również użytkowników indywidualnych modułów w budynkach wielomieszkaniowych lub wielofunkcyjnych, w przypadku gdy takie moduły są zaopatrywane z centralnego źródła. Pojęcie „indywidualne rozliczanie użytkownika lokalu niebędącego odbiorcą końcowym” powinno się odnosić do pomiaru zużycia w poszczególnych modułach takich budynków. Do dnia 1 stycznia 2020 r. nowo instalowane liczniki ciepła i podzielniki kosztów ciepła powinny umożliwiać zdalny odczyt, aby zapewnić efektywne kosztowo i częste udzielanie informacji na temat zużycia. Nowy art. 9a ma zastosowanie jedynie do ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej z centralnego źródła.
(14)  W ramach działań określonych w komunikacie Komisji w sprawie nowego ładu dla odbiorców energii w kontekście unii energetycznej i strategii ogrzewczej i chłodniczej należy wzmocnić minimalne prawa odbiorców do dokładnych, wiarygodnych, jasnych i aktualnych informacji o ich zużyciu energii. Indywidualne liczniki powinny być nadal wymagane, jeżeli jest to technicznie wykonalne i efektywne kosztowo, tzn. proporcjonalne do potencjalnych oszczędności energii, a w art. 9–11 i załączniku VII do dyrektywy 2012/27/UE należy wprowadzić zmiany mające na celu zapewnienie częstych i obszerniejszych informacji zwrotnych dotyczących zużycia energii, uwzględniając dostępność i możliwości urządzeń pomiarowych, z myślą o optymalizacji zużycia energii. Państwa członkowskie powinny również wziąć pod uwagę, że pomyślne wdrożenie nowych technologii pomiaru zużycia energii wymaga większych inwestycji w edukację i umiejętności zarówno odbiorców, jak i dostawców energii. Należy również wyjaśnić, że prawa dotyczące rozliczeń i informacji o rozliczeniach lub zużyciu mają zastosowanie do odbiorców energii do celów ogrzewania, chłodzenia lub ciepłej wody użytkowej z centralnego źródła, nawet gdy nie mają oni bezpośredniego, indywidualnego stosunku umownego z dostawcą energii. Dlatego do celów niniejszych przepisów termin „użytkownik końcowy” powinien obejmować, oprócz odbiorców końcowych nabywających energię do celów ogrzewania, chłodzenia lub ciepłej wody użytkowej na własny użytek, również użytkowników indywidualnych modułów w budynkach wielomieszkaniowych lub wielofunkcyjnych, w przypadku gdy takie moduły są zaopatrywane z centralnego źródła, a użytkownicy nie mają bezpośredniej lub indywidualnej umowy z dostawcą energii. Pojęcie „indywidualne rozliczanie użytkownika lokalu niebędącego odbiorcą końcowym” powinno się odnosić do pomiaru zużycia w poszczególnych modułach takich budynków. Do dnia 1 stycznia 2020 r. nowo instalowane liczniki ciepła i podzielniki kosztów ciepła powinny umożliwiać zdalny odczyt, aby zapewnić efektywne kosztowo i częste udzielanie informacji na temat zużycia. Nowy art. 9a ma zastosowanie jedynie do ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej z centralnego źródła.
Poprawka 33
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 14 a (nowy)
(14a)  Informacje na rachunkach i rozliczenia roczne są istotnymi środkami informowania odbiorców. Dane dotyczące zużycia i kosztów mogą również obejmować inne informacje, które są pomocne odbiorcom w porównywaniu aktualnych cen z innymi ofertami oraz w składaniu skarg i rozstrzyganiu sporów. Jednak mając na uwadze, że spory dotyczące rachunków są bardzo powszechną przyczyną skarg odbiorców, co stale przyczynia się do niskiego poziomu zadowolenia odbiorców i ich zaangażowania w sektorze energii, rachunki powinny być prostsze, jaśniejsze i łatwiejsze do zrozumienia, a jednocześnie należy dopilnować, aby oddzielne instrumenty, takie jak informacje na rachunkach, narzędzia informacyjne i rozliczenia roczne zawierały wszystkie niezbędne informacje umożliwiające odbiorcom regulowanie zużycia energii, porównywanie ofert i zmianę dostawców.
Poprawka 34
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 14 b (nowy)
(14b)  Małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) podlegające zakresowi niniejszej dyrektywy to przedsiębiorstwa, które zatrudniają mniej niż 250 osób i osiągają roczny obrót na poziomie nieprzekraczającym 50 mln EUR lub wykazują sumę bilansową nieprzekraczającą 43 mln EUR, zgodnie z art. 2 ust. 1 załącznika do zalecenia Komisji 2003/361/WE1a.
_______________
1a. Zalecenie Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczące definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36).
Poprawka 36
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 15 b (nowy)
(15b)  Wzrost efektywności energetycznej jest bezpośrednim rezultatem następujących etapów procesów uwalniania i konwersji energii: efektywnej konwersji energii pierwotnej w energię końcową, efektywnego jej przesyłu do odbiorców w formie energii elektrycznej, ciepła lub paliw, a także oszczędnego jej użytkowania przez użytkowników końcowych; efekt oszczędnościowy na rynku konsumenckim nie powinien być traktowany jako jedyny cel tej efektywności, gdyż efekt ten może być skutkiem niekorzystnego kształtowania się cen energii.
Poprawka 37
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 16
(16)  Uwzględniając postęp techniczny i rosnący udział odnawialnych źródeł energii w sektorze wytwarzania energii elektrycznej, należy poddać przeglądowi domyślny współczynnik oszczędności wyrażony w kWh energii elektrycznej w celu odzwierciedlenia zmian współczynnika energii pierwotnej (PEF) dla energii elektrycznej. Obliczenia PEF dla energii elektrycznej są oparte na wartościach średniorocznych. Metoda rozliczania fizycznej zawartości energii została zastosowana do wytwarzania energii elektrycznej i ciepła z energii jądrowej, a metoda technicznej sprawności przemiany została zastosowana do wytwarzania energii elektrycznej i ciepła z paliw kopalnych i biomasy. W przypadku niepalnych odnawialnych źródeł energii metodą jest bezpośredni ekwiwalent oparty na podejściu dotyczącym energii pierwotnej ogółem. Do obliczenia udziału energii pierwotnej w przypadku energii elektrycznej z kogeneracji zastosowano metodę określoną w załączniku II do dyrektywy 2012/27/UE. Zastosowano średnią pozycję rynkową zamiast pozycji krańcowej. Przyjęto założenie, że wartość sprawności przemiany wynosi 100 % dla niepalnych odnawialnych źródeł energii, 10 % dla elektrowni geotermalnych i 33 % dla elektrowni jądrowych. Całkowitą sprawność kogeneracji oblicza się na podstawie najnowszych danych Eurostatu. Odnośnie do granic systemu współczynnik PEF wynosi 1 dla wszystkich źródeł energii. Obliczenia opierają się na najnowszej wersji scenariusza odniesienia PRIMES. Wartość współczynnika PEF opiera się na prognozie na 2020 r. Analiza obejmuje państwa członkowskie UE oraz Norwegię. Zestaw danych dla Norwegii opiera się na danych ENTSO-E.
(16)  Ściśle ograniczając się do celów dyrektywy i uwzględniając postęp techniczny i rosnący udział odnawialnych źródeł energii w sektorze wytwarzania energii elektrycznej, należy poddać dokładnej analizie i ewentualnemu przeglądowi domyślny współczynnik oszczędności, wyrażony w kWh energii elektrycznej, w celu odzwierciedlenia zmian współczynnika energii pierwotnej (PEF) dla energii elektrycznej, przy uwzględnieniu koszyka energetycznego danego państwa członkowskiego na podstawie porównywalnej i przejrzystej metody.
Poprawka 38
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 16 a (nowy)
(16a)  Mając na względzie, iż w konkluzjach Rady z dnia 10 czerwca 2011 r. w sprawie Planu na rzecz efektywności energetycznej podkreślono, że 40 % energii pierwotnej w Unii zużywa się w budynkach, co stanowi 50 % zużycia energii końcowej, oraz aby umożliwić wzrost gospodarczy i zwiększenie zatrudnienia w sektorach wymagających specjalnych kwalifikacji, to znaczy. w sektorach budownictwa i produkcji wyrobów budowlanych, w działalności zawodowej takiej jak architektura i urbanistyka oraz doradztwo w zakresie technik ogrzewania i chłodzenia, państwa członkowskie powinny ustanowić długoterminową strategię w tych dziedzinach na okres po 2020 r.
Poprawka 39
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 16 b (nowy)
(16b)  Współczynnik energii pierwotnej (PEF) należy stosować jako narzędzie do ograniczania zużycia i zależności od paliw kopalnych oraz zwiększania efektywności energetycznej, a także do dalszego rozwoju odnawialnych źródeł energii. W tym względzie domyślny współczynnik oszczędności wyrażony w kWh energii elektrycznej powinien zostać dostosowany, jeżeli rozwój technologiczny bądź sytuacja gospodarcza lub społeczna wymagają zastosowania niższego domyślnego współczynnika. Komisja powinna dokonać analizy, a w stosownym przypadku przedstawić wniosek ustawodawczy w celu zmiany domyślnego współczynnika PEF do 2024 r.
Poprawka 40
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 17
(17)  W celu zapewnienia, aby załączniki do dyrektywy oraz zharmonizowane wartości referencyjne efektywności, o których mowa w art. 14 ust. 10, mogły być aktualizowane, konieczne jest przedłużenie przekazania uprawnień przyznanego Komisji.
skreśla się
Poprawka 41
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 18
(18)  W celu oceny efektywności dyrektywy 2012/27/UE należy wprowadzić wymóg dotyczący ogólnego przeglądu dyrektywy i sprawozdania dla Parlamentu Europejskiego i Rady do dnia 28 lutego 2024 r.
(18)  W celu oceny efektywności dyrektywy 2012/27/UE należy wprowadzić wymóg dotyczący ogólnego przeglądu tej dyrektywy i przedstawienia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania do dnia 28 lutego 2024 r. Ta data powinna przypadać po globalnym przeglądzie UNFCCC w 2023 r. w celu umożliwienia wprowadzenia niezbędnych dostosowań do jego wyników, z uwzględnieniem rozwoju gospodarczego i innowacji.
Poprawka 42
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 19 a (nowy)
(19a)  Państwa członkowskie, w których PKB na mieszkańca jest niższy od średniego PKB unijnego, winny mieć możliwość zwiększenia zużycia energii pierwotnej pod warunkiem, że jej konwersja w energię końcową, jej dalszy przesył i dystrybucja oraz użytkowe oszczędności na rynku konsumenckim będą uwzględniały wyraźny wzrost efektywności energetycznej na każdym etapie procesu technologicznego przepływu strumienia uwolnionej energii pierwotnej.
Poprawka 43
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 19 b (nowy)
(19b)  Główną rolę w projektowaniu, realizacji i ocenie środków zawartych w dyrektywie powinny odgrywać władze lokalne i regionalne, aby mogły w odpowiedni sposób dostosować je do swej specyfiki klimatycznej, kulturowej i społecznej.
Poprawka 100rev i 100
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 1
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 1 – ustęp 1
1.  Niniejsza dyrektywa ustanawia wspólne ramy środków na rzecz wspierania efektywności energetycznej w Unii, aby zapewnić osiągnięcie przez Unię głównego unijnego celu zakładającego zwiększenie efektywności energetycznej o 20 % do 2020 r. oraz jej wiążącego głównego celu zakładającego zwiększenie efektywności energetycznej o 30 % do 2030 r., a także tworzy warunki dla dalszej poprawy efektywności energetycznej po tych terminach. Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy, których celem jest usunięcie barier na rynku energii oraz przezwyciężenie nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, które ograniczają efektywność dostaw i wykorzystywania energii, a także przewiduje ustalenie orientacyjnych krajowych celów i wkładów w zakresie efektywności energetycznej na rok 2020 i rok 2030.
1.  Niniejsza dyrektywa ustanawia wspólne ramy środków na rzecz wspierania efektywności energetycznej w Unii, wprowadzając zasadę „efektywność energetyczna przede wszystkim” w całym łańcuchu energetycznym, w tym podczas wytwarzania, przesyłu, dystrybucji i zużycia energii przez użytkowników końcowych, aby zapewnić osiągnięcie przez Unię głównego unijnego celu zakładającego zwiększenie efektywności energetycznej o 20 % do 2020 r. oraz jej wiążącego głównego celu zakładającego zwiększenie efektywności energetycznej co najmniej o 35 % do 2030 r., a także tworzy warunki dla dalszej poprawy efektywności energetycznej po 2030 r., zgodnie z długoterminowymi celami Unii w zakresie energii i klimatu na 2050 r. i z porozumieniem paryskim. Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy, których celem jest usunięcie barier na rynku energii oraz przezwyciężenie nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, które ograniczają efektywność dostaw i wykorzystywania energii, a także przewiduje ustalenie orientacyjnych krajowych celów w zakresie efektywności energetycznej na rok 2020 i krajowych celów w zakresie efektywności energetycznej na rok 2030.
Poprawka 46
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 1
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 1 – ustęp 1 a (nowy)
1a.  Dyrektywa przyczynia się do wdrożenia zasady „efektywność energetyczna przede wszystkim” oraz zapewnia, że efektywność energetyczna i odpowiedź odbioru mogą konkurować na równych warunkach ze zdolnościami wytwarzania energii. Efektywność energetyczną bierze się pod uwagę za każdym razem, gdy podejmowane są odpowiednie decyzje dotyczące planowania lub finansowania.
Poprawka 47
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 1
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 1 – ustęp 1 b (nowy)
1b.  Komisja nawiązuje dialog zarówno z publicznymi, jak i prywatnymi instytucjami finansowymi w celu wyznaczenia potencjalnych mechanizmów polityki, aby zmobilizować fundusze prywatne na potrzeby finansowania środków w zakresie efektywności energetycznej i termomodernizacji. Z uwagi na duży potencjał poprawy efektywności energetycznej w sektorze budowlanym inwestycje w tym sektorze wymagają szczególnej uwagi, z naciskiem na budynki mieszkalne zajmowane przez gospodarstwa domowe o niskich dochodach zagrożone ubóstwem energetycznym. Ponadto aby uczynić inwestycje w projekty efektywności energetycznej bardziej interesującymi pod względem finansowym i wykonalnymi dla inwestorów, Komisja rozważa opcje łączenia małych projektów w większe. Komisja dostarczy państwom członkowskim wskazówek, jak uruchomić prywatne inwestycje, do dnia 1 stycznia 2019 r.
Poprawka 51
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 2
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 3 – ustępy 1–3
Artykuł 3
Artykuł 3
Cele w zakresie efektywności energetycznej
Cele w zakresie efektywności energetycznej
1)   Każde państwo członkowskie ustala orientacyjny krajowy cel w zakresie efektywności energetycznej na rok 2020 w oparciu o zużycie energii pierwotnej lub końcowej, oszczędność energii pierwotnej lub końcowej bądź energochłonność. Państwa członkowskie powiadamiają o tych celach Komisję zgodnie z art. 24 ust. 1 i częścią 1 załącznika XIV. Wyrażają one te cele również w kategoriach bezwzględnego poziomu zużycia energii pierwotnej i końcowej w roku 2020 i wyjaśniają, w jaki sposób i na podstawie jakich danych zostało to obliczone.
1.  Każde państwo członkowskie ustala orientacyjny krajowy cel w zakresie efektywności energetycznej na rok 2020 w oparciu o zużycie energii pierwotnej lub końcowej, oszczędność energii pierwotnej lub końcowej bądź energochłonność. Państwa członkowskie powiadamiają o tych celach Komisję zgodnie z art. 24 ust. 1 i częścią 1 załącznika XIV. Wyrażają one te cele również w kategoriach bezwzględnego poziomu zużycia energii pierwotnej i końcowej w roku 2020 i wyjaśniają, w jaki sposób i na podstawie jakich danych zostało to obliczone.
Ustalając te cele, państwa członkowskie uwzględniają:
Ustalając te cele, państwa członkowskie uwzględniają:
a)  fakt, iż unijne zużycie energii pierwotnej do 2020 r. nie może być większe niż 1 483 Mtoe energii pierwotnej i nie większe niż 1 086 Mtoe energii końcowej;
a)  fakt, iż unijne zużycie energii pierwotnej do 2020 r. nie może być większe niż 1 483 Mtoe energii pierwotnej lub nie większe niż 1 086 Mtoe energii końcowej;
b)  środki przewidziane w niniejszej dyrektywie;
b)  środki przewidziane w niniejszej dyrektywie;
c)  środki przyjęte, aby osiągnąć krajowe cele w zakresie oszczędności energii przyjęte na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy 2006/32/WE; oraz
c)  środki przyjęte, aby osiągnąć krajowe cele w zakresie oszczędności energii przyjęte na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy 2006/32/WE; oraz
d)  inne środki wspierania efektywności energetycznej w państwach członkowskich i na szczeblu Unii.
d)  inne środki wspierania efektywności energetycznej w państwach członkowskich i na szczeblu Unii.
Ustalając te cele, państwa członkowskie mogą również uwzględnić warunki krajowe, które mają wpływ na zużycie energii pierwotnej i końcowej, takie jak:
Ustalając te cele, państwa członkowskie mogą również uwzględnić warunki krajowe, które mają wpływ na zużycie energii pierwotnej i końcowej, takie jak:
a)  pozostały potencjał w zakresie oszczędności energii w sposób opłacalny;
a)  pozostały potencjał w zakresie oszczędności energii w sposób opłacalny;
b)  zmiany i prognozy dotyczące PKB;
b)  zmiany i prognozy dotyczące PKB;
c)  zmiany w zakresie importu i eksportu energii;
c)  zmiany w zakresie importu i eksportu energii;
d)  rozwój wszystkich odnawialnych źródeł energii, energii jądrowej, technologii wychwytywania i składowania dwutlenku węgla; oraz
d)  rozwój wszystkich odnawialnych źródeł energii, energii jądrowej, technologii wychwytywania i składowania dwutlenku węgla; oraz
e)  wczesne działania.
e)  wczesne działania.
2.  Do dnia 30 czerwca 2014 r. Komisja musi ocenić poczynione postępy oraz to, czy Unia ma szanse osiągnąć poziom zużycia energii w 2020 r. nie wyższy niż 1 483 Mtoe dla energii pierwotnej oraz nie wyższy niż 1 086 Mtoe dla energii końcowej.
2.  Do dnia 30 czerwca 2014 r. Komisja musi ocenić poczynione postępy oraz to, czy Unia ma szanse osiągnąć poziom zużycia energii w 2020 r. nie wyższy niż 1 483 Mtoe dla energii pierwotnej lub nie wyższy niż 1 086 Mtoe dla energii końcowej.
3.  Przeprowadzając przegląd, o którym mowa w ust. 2, Komisja:
3.  Przeprowadzając przegląd, o którym mowa w ust. 2, Komisja:
a)  sumuje orientacyjne krajowe cele w zakresie efektywności zgłaszane przez państwa członkowskie;
a)  sumuje orientacyjne krajowe cele w zakresie efektywności zgłaszane przez państwa członkowskie;
b)  ocenia, czy suma powyższych celów może zostać uznana za wiarygodną wytyczną wskazującą, czy Unia jako całość jest na właściwej drodze, z uwzględnieniem oceny pierwszego rocznego sprawozdania zgodnie z art. 24 ust. 1 i oceny krajowych planów działania na rzecz racjonalizacji zużycia energii zgodnie z art. 24 ust. 2;
b)  ocenia, czy suma powyższych celów może zostać uznana za wiarygodną wytyczną wskazującą, czy Unia jako całość jest na właściwej drodze, z uwzględnieniem oceny pierwszego rocznego sprawozdania zgodnie z art. 24 ust. 1 i oceny krajowych planów działania na rzecz racjonalizacji zużycia energii zgodnie z art. 24 ust. 2;
c)  uwzględnia uzupełniającą analizę wynikającą z:
c)  uwzględnia uzupełniającą analizę wynikającą z:
(i)  oceny postępów w kontekście zużycia energii oraz zużycia energii w powiązaniu z aktywnością gospodarczą na szczeblu Unii, z uwzględnieniem postępów w zakresie efektywności dostaw energii w państwach członkowskich, które oparły swoje orientacyjne krajowe cele na zużyciu energii końcowej lub na oszczędności energii końcowej, w tym postępów związanych z osiąganiem przez te państwa członkowskie zgodności z rozdziałem III niniejszej dyrektywy;
(i)  oceny postępów w kontekście zużycia energii oraz zużycia energii w powiązaniu z aktywnością gospodarczą na szczeblu Unii, z uwzględnieniem postępów w zakresie efektywności dostaw energii w państwach członkowskich, które oparły swoje orientacyjne krajowe cele na zużyciu energii końcowej lub na oszczędności energii końcowej, w tym postępów związanych z osiąganiem przez te państwa członkowskie zgodności z rozdziałem III niniejszej dyrektywy;
(ii)  wyników badań modelowych dotyczących przyszłych tendencji w zakresie zużycia energii na szczeblu Unii;
(ii)  wyników badań modelowych dotyczących przyszłych tendencji w zakresie zużycia energii na szczeblu Unii;
d)  porównuje wyniki w lit. a)–c) z wielkością zużycia energii potrzebnej do osiągnięcia poziomu zużycia energii w 2020 r. nie wyższego niż 1 483 Mtoe dla energii pierwotnej oraz nie wyższego niż 1 086 Mtoe dla energii końcowej.
d)  porównuje wyniki w lit. a)–c) z wielkością zużycia energii potrzebnej do osiągnięcia poziomu zużycia energii w 2020 r. nie wyższego niż 1 483 Mtoe dla energii pierwotnej lub nie wyższego niż 1 086 Mtoe dla energii końcowej.
Poprawka 101
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 2
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 3 – ustęp 4
4.  Każde państwo członkowskie wyznacza orientacyjne krajowe wkłady w unijny cel w zakresie efektywności energetycznej na 2030 r., o którym mowa w art. 1 ust. 1, zgodnie z art. [4] i [6] rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną]. Wyznaczając przedmiotowe wkłady, państwa członkowskie biorą pod uwagę fakt, że Unijne zużycie energii w 2030 r. nie może być większe niż 1 321 Mtoe dla energii pierwotnej i 987 Mtoe dla energii końcowej. Państwa członkowskie przekazują Komisji przedmiotowe wkłady w ramach swoich zintegrowanych krajowych planów w zakresie energii i klimatu zgodnie z procedurą określoną w art. [3] i [7]–[11] rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną].
4.  Każde państwo członkowskie wyznacza orientacyjne krajowe cele w zakresie efektywności energetycznej służące osiągnięciu unijnego celu na 2030 r., o którym mowa w art. 1 ust. 1, oraz zgodnie z art. [4] i [6] rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną]. Wyznaczając przedmiotowe wkłady, państwa członkowskie biorą pod uwagę fakt, że Unijne zużycie energii w 2030 r. nie może być większe niż 1 321 Mtoe dla energii pierwotnej i 987 Mtoe dla energii końcowej. Państwa członkowskie przekazują Komisji przedmiotowe wkłady w ramach swoich zintegrowanych krajowych planów w zakresie energii i klimatu zgodnie z procedurą określoną w art. [3] i [7]–[11] rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną].
Poprawki 54, 105 i 107
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 3
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 7
Artykuł 7
Artykuł 7
Obowiązek oszczędności energii
Obowiązek oszczędności energii
1.  Państwa członkowskie muszą osiągnąć łączne oszczędności energii końcowej co najmniej równoważne:
1.  Państwa członkowskie muszą osiągnąć łączne oszczędności energii końcowej co najmniej równoważne:
a)  nowym oszczędnościom każdego roku od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. w wysokości 1,5 % rocznej wartości wolumenu sprzedaży energii odbiorcom końcowym, uśrednionej dla ostatnich trzech lat przed dniem 1 stycznia 2013 r.;
a)  nowym oszczędnościom każdego roku od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. w wysokości 1,5 % rocznej wartości wolumenu sprzedaży energii odbiorcom końcowym, uśrednionej dla ostatnich trzech lat przed dniem 1 stycznia 2013 r.;
b)  nowym oszczędnościom każdego roku od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2030 r. w wysokości 1,5 % rocznej wartości wolumenu sprzedaży energii odbiorcom końcowym, uśrednionej dla ostatnich trzech lat przed dniem 1 stycznia 2019 r.
b)  nowym oszczędnościom każdego roku od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2030 r. w wysokości co najmniej 1,5 % rocznej wartości wolumenu sprzedaży energii odbiorcom końcowym, uśrednionej dla ostatnich trzech lat przed dniem 1 stycznia 2019 r.
Państwa członkowskie muszą nadal osiągać roczne oszczędności w wysokości 1,5 % dla dziesięcioletnich okresów po 2030 r., chyba że z przeglądu Komisji do 2027 r., a następnie co 10 lat wynika, że nie jest to konieczne do realizacji długofalowych unijnych celów w zakresie energii i klimatu na rok 2050.
Państwa członkowskie muszą nadal osiągać roczne oszczędności w wysokości 1,5 % dla dziesięcioletnich okresów po 2030 r., chyba że z przeglądu Komisji do 2027 r., a następnie co 10 lat wynika, że nie jest to konieczne do realizacji długofalowych unijnych celów w zakresie energii i klimatu na rok 2050.
Oszczędności w każdym okresie powinny być obliczane łącznie na podstawie wielkości oszczędności, które miały zostać osiągnięte w poprzednich okresach. Jeżeli wcześniejsze środki z zakresu polityki, programy lub poszczególne działania nie przynoszą już oszczędności, ich utrata jest rozliczana w obliczeniach ogólnej wielkości oszczędności, które mają zostać osiągnięte na koniec każdego okresu, i zastępowana nowymi oszczędnościami.
Do celów lit. b) i nie naruszając ust. 2 i 3, państwa członkowskie mogą zaliczać wyłącznie te oszczędności energii, które wynikają z nowych środków z zakresu polityki wprowadzonych po dniu 31 grudnia 2020 r. lub ze środków z zakresu polityki wprowadzonych w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r., jeżeli można wykazać, że środki te spowodowały poszczególne działania podjęte po dniu 31 grudnia 2020 r. i przynoszą oszczędności.
Oszczędności wymagane w okresie, o którym mowa w lit. b), są kumulowane i dodawane do oszczędności wymaganych w okresie, o którym mowa w lit. a). W tym celu i nie naruszając ust. 2 i 3, państwa członkowskie mogą zaliczać wyłącznie te oszczędności energii, które wynikają ze środków z zakresu polityki, niezależnie od tego, czy zostały wprowadzone po dniu 31 grudnia 2020 r. czy wcześniej, jeżeli można wykazać, że środki te spowodowały nowe działania indywidualne podjęte po dniu 31 grudnia 2020 r. i przynoszą nowe oszczędności. Państwa członkowskie mogą również zaliczać oszczędności, które przyniosły działania indywidualne podejmowane w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2020 r., pod warunkiem że nadal przynoszą możliwe do zweryfikowania oszczędności energii po roku 2020.
Wolumen sprzedaży energii zużytej w transporcie może być częściowo lub w pełni wyłączony z tego obliczenia.
Wyłącznie do celów okresu, o którym mowa w lit. a), wolumen sprzedaży energii zużytej w transporcie może być częściowo lub w pełni wyłączony z tego obliczenia. Sprzedaż energii zużytej w transporcie jest w pełni uwzględniana w obliczeniach dla okresu, o którym mowa w lit. b).
Państwa członkowskie decydują, w jaki sposób obliczona wielkość nowych oszczędności ma być rozłożona w okresie, o którym mowa w lit. a) i b), o ile wymagane łączne oszczędności ogółem zostają osiągnięte na koniec każdego okresu.
Państwa członkowskie decydują, w jaki sposób obliczona wielkość nowych oszczędności ma być rozłożona w okresie, o którym mowa w lit. a) i b), o ile wymagane łączne oszczędności ogółem zostają osiągnięte na koniec każdego okresu.
2.  Z zastrzeżeniem ust. 3 każde państwo członkowskie może:
2.  Z zastrzeżeniem ust. 3 każde państwo członkowskie może:
a)  przeprowadzać obliczenia wymagane na mocy ust. 1 lit. a), stosując wartości 1 % w roku 2014 i 2015; 1,25 % w roku 2016 i 2017; oraz 1,5 % w roku 2018, 2019 i 2020;
a)  przeprowadzać obliczenia wymagane na mocy ust. 1 lit. a), stosując wartości 1 % w roku 2014 i 2015; 1,25 % w roku 2016 i 2017; oraz 1,5 % w roku 2018, 2019 i 2020;
b)  wyłączyć z obliczeń całość lub część wolumenu sprzedaży energii wykorzystanej w rodzajach działalności przemysłowej wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE;
b)  wyłączyć z obliczeń całość lub część wolumenu sprzedaży energii wykorzystanej w rodzajach działalności przemysłowej wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE;
c)  pozwolić, by oszczędność energii w sektorach przetwarzania, dystrybucji i przesyłu energii, w tym w sprawnej infrastrukturze ciepłowniczej i chłodniczej, uzyskana w wyniku wdrożenia wymogów określonych w art. 14 ust. 4, art. 14 ust. 5 lit. b) oraz art. 15 ust. 1–6 i 9, została zaliczona na poczet wielkości oszczędności energii wymaganej na mocy ust. 1;
c)  pozwolić, by oszczędność energii w sektorach przetwarzania, dystrybucji i przesyłu energii, w tym w sprawnej infrastrukturze ciepłowniczej i chłodniczej, uzyskana w wyniku wdrożenia wymogów określonych w art. 14 ust. 4, art. 14 ust. 5 lit. b) oraz art. 15 ust. 1–6 i 9, została zaliczona na poczet wielkości oszczędności energii wymaganej na mocy ust. 1 lit. a) i b); oraz
d)  zaliczać oszczędność energii wynikającą z działań indywidualnych nowo wdrożonych od dnia 31 grudnia 2008 r., która nadal przynosi skutki w 2020 r. i w dalszym okresie oraz może być mierzona i weryfikowana, na poczet wielkości oszczędności energii, o której mowa w ust. 1. oraz
d)  odliczać oszczędność energii wynikającą z działań indywidualnych nowo wdrożonych od dnia 31 grudnia 2008 r., która nadal przynosi skutki w 2020 r. i może być mierzona i weryfikowana, od wielkości oszczędności energii, o której mowa w ust. 1 lit. a);
e)  wyłączyć z obliczeń wymaganej oszczędności energii, o których mowa w ust. 1, weryfikowalne ilości energii wytworzonej na własne potrzeby na budynkach lub w budynkach w wyniku środków z zakresu polityki wspierających nowe instalacje technologii energii odnawialnej.
3.  Wszystkie opcje wybrane na podstawie ust. 2 nie mogą razem przekraczać 25 % ilości oszczędności energii, o których mowa w ust. 1. Państwa członkowskie stosują wybrane opcje i obliczają ich efekty oddzielnie dla okresów, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b):
3.  Wszystkie opcje wybrane na podstawie ust. 2 nie mogą razem przekraczać 25 % ilości oszczędności energii, o których mowa w ust. 1. Państwa członkowskie stosują wybrane opcje i obliczają ich efekty oddzielnie dla okresów, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b):
a)  do obliczania wielkości oszczędności energii wymaganych w okresie, o którym mowa w ust. 1 lit. a), państwa członkowskie mogą korzystać z przepisów ust. 2 lit. a), b), c) i d);
a)  do obliczania wielkości oszczędności energii wymaganych w okresie, o którym mowa w ust. 1 lit. a), państwa członkowskie mogą korzystać z przepisów ust. 2 lit. a), b), c) i d);
b)  do obliczania wielkości oszczędności energii wymaganych w okresie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), państwa członkowskie mogą korzystać z ust. 2 lit. b), c), d) i e), o ile poszczególne działania w rozumieniu lit. d) nadal przynoszą weryfikowalne i wymierne skutki po dniu 31 grudnia 2020 r.
b)  do obliczania wielkości oszczędności energii wymaganych w okresie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), państwa członkowskie mogą korzystać z ust. 2 lit. b), c), d) i e), o ile poszczególne działania w rozumieniu lit. d) nadal przynoszą weryfikowalne i wymierne skutki po dniu 31 grudnia 2020 r.
4.  Oszczędności energii uzyskane po dniu 31 grudnia 2020 r. nie mogą być zaliczane na poczet łącznych oszczędności wymaganych dla okresu od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
4.  Oszczędności energii uzyskane po dniu 31 grudnia 2020 r. nie mogą być zaliczane na poczet łącznych oszczędności wymaganych dla okresu od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
5.  Państwa członkowskie zapewniają, aby oszczędności wynikające ze środków z zakresu polityki, o których mowa w art. 7a i 7b oraz w art. 20 ust. 6, obliczano zgodnie z załącznikiem V.
5.  Państwa członkowskie zapewniają, aby oszczędności wynikające ze środków z zakresu polityki, o których mowa w art. 7a i 7b oraz w art. 20 ust. 6, obliczano zgodnie z załącznikiem V.
6.  Państwa członkowskie muszą osiągnąć wymaganą wielkość oszczędności wynikającą z ust. 1 poprzez ustanowienie krajowego systemu zobowiązującego do efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 7a, albo poprzez przyjęcie alternatywnych środków, o których mowa w art. 7b. Państwa członkowskie mogą łączyć system zobowiązujący do efektywności energetycznej z alternatywnymi środkami z zakresu polityki.
6.  Państwa członkowskie muszą osiągnąć wymaganą wielkość oszczędności wynikającą z ust. 1 poprzez ustanowienie krajowego systemu zobowiązującego do efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 7a, albo poprzez przyjęcie alternatywnych środków, o których mowa w art. 7b. Państwa członkowskie mogą łączyć system zobowiązujący do efektywności energetycznej z alternatywnymi środkami z zakresu polityki.
7.  Państwa członkowskie wykazują, że w przypadkach gdy ma miejsce nakładanie się oddziaływania różnych środków z zakresu polityki lub działań indywidualnych, oszczędność energii nie jest zaliczana podwójnie.”;
7.  Państwa członkowskie wykazują, że w przypadkach gdy ma miejsce nakładanie się oddziaływania różnych środków z zakresu polityki lub działań indywidualnych, oszczędność energii nie jest zaliczana podwójnie.”;
Poprawka 55
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 7 a – ustęp 1
1.  W przypadku gdy państwa członkowskie zdecydują się wypełnić swoje obowiązki w zakresie osiągnięcia wielkości oszczędności wymaganej na mocy art. 7 ust. 1 za pomocą systemu zobowiązującego do efektywności energetycznej, dopilnowują, aby strony zobowiązane, o których mowa w ust. 2, prowadzące działalność na terytorium danego państwa członkowskiego spełniły – bez uszczerbku dla art. 7 ust. 2 – wymóg w zakresie łącznych oszczędności energii końcowej określony w art. 7 ust. 1.
1.  W przypadku gdy państwa członkowskie zdecydują się wypełnić swoje obowiązki w zakresie osiągnięcia wielkości oszczędności wymaganej na mocy art. 7 ust. 1 za pomocą systemu zobowiązującego do efektywności energetycznej, dopilnowują, aby strony zobowiązane, o których mowa w ust. 2, prowadzące działalność na terytorium danego państwa członkowskiego spełniły – nie naruszając art. 7 ust. 2 – wymóg w zakresie łącznych oszczędności energii końcowej określony w art. 7 ust. 1, lub umożliwiają zobowiązanym stronom wpłacanie corocznych składek na rzecz funduszu efektywności energetycznej na podstawie art. 20 ust. 6.
Poprawka 56
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 7 a – ustęp 2
2.  Państwa członkowskie wyznaczają, na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów, strony zobowiązane spośród dystrybutorów energii lub przedsiębiorstw prowadzących detaliczną sprzedaż energii działających na ich terytorium i mogą przy tym uwzględnić przedsiębiorstwa prowadzące dystrybucję lub sprzedaż detaliczną paliw transportowych działające na ich terytorium. Wielkość oszczędności energii, jaka jest wymagana do wypełnienia obowiązku, jest osiągana przez strony zobowiązane spośród odbiorców końcowych, wyznaczone przez państwa członkowskie, niezależnie od obliczeń dokonanych zgodnie z art. 7 ust. 1 lub, jeśli zdecydują tak państwa członkowskie, przez udokumentowane oszczędności osiągnięte przez inne strony, jak określono w ust. 5 lit. b).
2.  Państwa członkowskie wyznaczają, na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów, strony zobowiązane spośród dystrybutorów energii lub przedsiębiorstw prowadzących detaliczną sprzedaż energii oraz przedsiębiorstw prowadzących dystrybucję i sprzedaż detaliczną paliw transportowych i działających na ich terytorium. Wielkość oszczędności energii, jaka jest wymagana do wypełnienia obowiązku, jest osiągana przez strony zobowiązane spośród odbiorców końcowych, wyznaczone przez państwa członkowskie, niezależnie od obliczeń dokonanych zgodnie z art. 7 ust. 1 lub, jeśli zdecydują tak państwa członkowskie, przez udokumentowane oszczędności osiągnięte przez inne strony, jak określono w ust. 5 lit. b).
Poprawka 57
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 7 a – ustęp 2 a (nowy)
2a.  W przypadku wyznaczenia przedsiębiorstw prowadzących detaliczną sprzedaż energii jako stron zobowiązanych zgodnie z ust. 2 państwa członkowskie zapewniają, aby w realizacji zobowiązania przedsiębiorstwa prowadzące detaliczną sprzedaż energii nie stwarzały przeszkód dla odbiorców zamierzających zmienić dostawcę.
Poprawka 59
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 7 a – ustęp 5 – litera b
b)  mogą zezwolić stronom zobowiązanym na zaliczanie na poczet ich obowiązku poświadczonej oszczędności energii osiągniętej przez dostawców usług energetycznych lub inne strony trzecie, w tym w przypadkach, gdy strony zobowiązane promują środki za pośrednictwem innych akredytowanych przez państwo podmiotów lub za pośrednictwem organów publicznych, które mogą obejmować formalne partnerstwa i mogą się łączyć z innymi źródłami finansowania. Jeżeli państwa członkowskie na to zezwalają, muszą zapewnić wprowadzenie procesu akredytacji, który jest jasno określony, przejrzysty i otwarty dla wszystkich podmiotów działających na rynku, a także jest ukierunkowany na minimalizację kosztów certyfikacji;
b)  mogą zezwolić stronom zobowiązanym na zaliczanie na poczet ich obowiązku poświadczonej oszczędności energii osiągniętej przez dostawców usług energetycznych lub inne strony trzecie, w tym w przypadkach, gdy strony zobowiązane promują środki za pośrednictwem innych akredytowanych przez państwo podmiotów lub za pośrednictwem organów publicznych, które mogą obejmować formalne partnerstwa i mogą się łączyć z innymi źródłami finansowania. Jeżeli państwa członkowskie na to zezwalają, muszą zapewnić wprowadzenie zatwierdzonego procesu akredytacji, który jest jasno określony, przejrzysty, integracyjny i otwarty dla wszystkich podmiotów działających na rynku, a także jest ukierunkowany na minimalizację kosztów certyfikacji;
Poprawka 60
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 7 a – ustęp 5 – litera c a (nowa)
ca)  umożliwiają zaliczenie dodatkowych oszczędności osiąganych dzięki zastosowaniu bardziej zrównoważonych technologii w miejskich sieciach ciepłowniczych i chłodniczych (co również prowadzi do ograniczenia substancji zanieczyszczających i cząstek stałych) na poczet wielkości oszczędności energii wymaganej w ust. 1;
Poprawka 61
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 7 a – ustęp 5 – litera c b (nowa)
cb)  wspierają przyjmowanie środków wykorzystujących potencjał systemu ciepłowniczego i chłodniczego w zakresie oszczędności energii, w miarę możliwości zapewniając dodatkowe wynagradzanie działań skutkujących ograniczeniem zanieczyszczenia;
Poprawka 62
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 7 a – ustęp 5 – litera c c (nowa)
cc)  ustanawiają instrumenty poświadczające oszczędność energii w wyniku audytów energetycznych lub równoważnych systemów zarządzania energią, o których mowa w art. 8, w celu zaliczenia tych oszczędności na poczet wielkości oszczędności energii wymaganych w ust. 1;
Poprawka 63
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 7 a – ustęp 5 – litera c d (nowa)
cd)  mogą zezwolić stronom zobowiązanym na zaliczenie oszczędności energii końcowej osiągniętych w ramach efektywnej infrastruktury ciepłowniczej i chłodniczej na poczet wypełnienia spoczywającego na nich zobowiązania;
Poprawka 65
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 7 a – ustęp 5 – litera c f (nowa)
cf)  dokonują oceny i podejmują działania na rzecz ograniczenia wpływu kosztów bezpośrednich i pośrednich związanych z tymi systemami na konkurencyjność energochłonnych sektorów przemysłu podlegających konkurencji międzynarodowej.
Poprawka 66
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 7 a – ustęp 6 a (nowy)
6a.  W ramach zintegrowanych krajowych planów w zakresie energii i klimatu państwa członkowskie informują Komisję o środkach z zakresu polityki, jakie zamierzają podjąć na podstawie art. 7 ust. 2 lit. c). Wpływ tych środków jest obliczany i ujmowany w tych planach. Państwa członkowskie dokonują obliczeń na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów, które zostaną opracowane w drodze konsultacji z Komisją do dnia 1 stycznia 2019 r.
Poprawka 67
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 7 b – ustęp 1
1.  W przypadku gdy państwa członkowskie postanawiają wypełnić swoje obowiązki w zakresie realizacji oszczędności wymaganych na podstawie art. 7 ust. 1 za pomocą alternatywnych środków z zakresu polityki, zapewniają one osiągnięcie oszczędności energii wymaganych na mocy art. 7 ust. 1 u odbiorców końcowych.
1.  W przypadku gdy państwa członkowskie postanawiają wypełnić swoje obowiązki w zakresie realizacji oszczędności wymaganych na podstawie art. 7 ust. 1 za pomocą alternatywnych środków z zakresu polityki, zapewniają one pełne osiągnięcie oszczędności energii wymaganych na mocy art. 7 ust. 1 u odbiorców końcowych.
Poprawka 68
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 7 b – ustęp 1 a (nowy)
1a.  Ponadto wszelkie możliwości zwiększenia efektywności energetycznej, w tym dzięki stosowaniu bardziej wydajnego paliwa w transporcie, kwalifikują się do zaliczenia na poczet spełnienia wymogu w zakresie łącznych oszczędności energii końcowej określonego w art. 7 ust. 1.
Poprawka 69
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 7 b – ustęp 2
2.  Opracowując alternatywne środki z zakresu polityki w celu uzyskania oszczędności energii, państwa członkowskie uwzględniają wpływ na gospodarstwa domowe dotknięte ubóstwem energetycznym.
2.  Opracowując alternatywne środki z zakresu polityki w celu uzyskania oszczędności energii, państwa członkowskie uwzględniają wpływ na gospodarstwa domowe o niskich dochodach, w tym dotknięte ubóstwem energetycznym, i dopilnowują, aby środki te wdrażano priorytetowo w tych gospodarstwach domowych i w mieszkaniach socjalnych.
Państwa członkowskie obliczają wielkość oszczędności uzyskanych w tych gospodarstwach w porównaniu z całkowitą wielkością oszczędności osiągniętych we wszystkich gospodarstwach domowych zgodnie z niniejszym artykułem.
Oszczędności te są publikowane i zostają włączone do zintegrowanych krajowych sprawozdań z postępów w zakresie energii i klimatu na podstawie art. 21 rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną].
Poprawka 70
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4 a (nowy)
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 7 c (nowy)
(4a)  dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 7c
Świadczenie usług w zakresie efektywności energetycznej
Komisja w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi zapewnia, aby usługi w zakresie efektywności energetycznej były świadczone w warunkach konkurencyjności i przejrzystości zapewniających odbiorcom końcowym czerpanie korzyści z działań na rzecz poprawy efektywności energetycznej w postaci niższych kosztów i wyższej jakości usług. W tym celu państwa członkowskie zapewniają różnym podmiotom gospodarczym, w szczególności MŚP, niedyskryminujący dostęp do rynku efektywności energetycznej, wspierając równe warunki ich udziału w tym rynku względem podmiotów zintegrowanych pionowo i niwelując przewagę konkurencyjną podmiotów działających zarówno w sektorze dystrybucji, jak i sprzedaży energii. W tym celu państwa członkowskie podejmują wszelkie czynności niezbędne do zapewnienia, aby podmioty zintegrowane udostępniały stronom trzecim jednakowe warunki i narzędzia, jakie wykorzystują do świadczenia usług w zakresie efektywności energetycznej.”;
Poprawka 71
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5 – litera b
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 9 – ustęp 1 – akapit 1
Państwa członkowskie zapewniają, by na tyle, na ile jest to technicznie wykonalne, uzasadnione finansowo i proporcjonalne do potencjalnych oszczędności energii, odbiorcy końcowi gazu ziemnego mieli możliwość nabycia po konkurencyjnych cenach indywidualnych liczników, które dokładnie oddają rzeczywiste zużycie energii przez odbiorcę końcowego i podają informacje o rzeczywistym czasie korzystania z energii.;
Państwa członkowskie zapewniają, by na tyle, na ile jest to technicznie wykonalne, uzasadnione finansowo i proporcjonalne do potencjalnych oszczędności energii, odbiorcy końcowi gazu ziemnego – w odniesieniu do wybranej technologii i funkcjonalności – mieli możliwość nabycia po konkurencyjnych cenach indywidualnych liczników i systemów sterowania ogrzewaniem, które dokładnie oddają rzeczywiste zużycie energii przez odbiorcę końcowego i podają informacje o rzeczywistym czasie korzystania z energii oraz innych aspektach, zgodnie z przepisami dotyczącymi pomiaru energii elektrycznej zawartymi w art. 19–22 dyrektywy dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (wersja przekształcona).
Poprawka 72
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5 – podpunkt ii a (nowy)
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 9 – ustęp 2 – podpunkt 1 a (nowy)
Inteligentny system pomiarowy zapewnia odbiorcom końcowym dostęp do danych dotyczących zużycia energii oraz szeregów czasowych ustalonych w ramach rynkowych okresów rozliczeniowych.
Poprawka 73
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5 – litera d
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 9 – ustęp 3
d)  skreśla się ust. 3;
d)  ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. W odniesieniu do formatu danych oraz zapewnionych funkcji przepisy dostosowane są do art. 18–21 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE1a w stosownym zakresie. Dane odbiorcy przetwarzane są zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/6791b. Odbiorcom końcowym nie są naliczane żadne koszty za dostęp do dotyczących ich danych w formacie dla nich użytecznym.
________________
1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE (Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 55).
1bRozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).”
Poprawka 74
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 6
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 9 a
Artykuł 9a
Artykuł 9a
Opomiarowanie, opomiarowanie podlicznikami i podział kosztów ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej
Opomiarowanie, opomiarowanie podlicznikami i podział kosztów ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej
1.  Państwa członkowskie dopilnowują, aby końcowi odbiorcy ciepła sieciowego, chłodu sieciowego i ciepłej wody użytkowej mieli możliwość nabycia po konkurencyjnych cenach liczników, które dokładnie oddają rzeczywiste zużycie energii przez odbiorcę końcowego.
1.  Państwa członkowskie dopilnowują, aby końcowi odbiorcy ciepła sieciowego, chłodu sieciowego i ciepłej wody użytkowej mieli możliwość nabycia po konkurencyjnych cenach liczników, które dokładnie oddają rzeczywiste zużycie energii przez odbiorcę końcowego.
W przypadku gdy energia cieplna i chłodnicza lub ciepła woda użytkowa są dostarczane do budynku z centralnego źródła obsługującego większą liczbę budynków bądź z sieci ciepłowniczej lub chłodniczej, licznik ciepła lub ciepłej wody użytkowej musi być zawsze zamontowany na wymienniku ciepła lub na granicy dostawy.
W przypadku gdy energia cieplna, chłodnicza lub ciepła woda użytkowa są dostarczane do budynku z centralnego źródła obsługującego większą liczbę budynków bądź z sieci ciepłowniczej lub chłodniczej, licznik musi być zamontowany na wymienniku ciepła lub na granicy dostawy.
2.  W budynkach wielomieszkaniowych i wielofunkcyjnych z własnym źródłem centralnego ogrzewania lub chłodzenia lub zaopatrywanych z sieci ciepłowniczej lub chłodniczej instaluje się indywidualne liczniki do pomiaru zużycia energii cieplnej lub chłodniczej lub ciepłej wody użytkowej dla każdego modułu budynku.
2.  W budynkach wielomieszkaniowych i wielofunkcyjnych z własnym źródłem centralnego ogrzewania lub chłodzenia lub zaopatrywanych z sieci ciepłowniczej lub chłodniczej instaluje się indywidualne liczniki do pomiaru zużycia energii cieplnej lub chłodniczej lub ciepłej wody użytkowej dla każdego modułu budynku, jeżeli jest to technicznie wykonalne i efektywne kosztowo, tzn. proporcjonalne do potencjalnych oszczędności energii.
W przypadku gdy zastosowanie indywidualnych liczników nie jest technicznie wykonalne lub nie jest opłacalne, do pomiarów zużycia energii cieplnej lub chłodniczej w każdym module budynku, w celu pomiaru zużycia ciepła na każdym grzejniku stosowane są indywidualne podzielniki kosztów ciepła, chyba że dane państwo członkowskie wykaże, że montaż takich podzielników kosztów ciepła nie byłby opłacalny. W takich przypadkach można rozważyć alternatywne opłacalne sposoby pomiaru zużycia energii cieplnej. Każde państwo członkowskie jasno określa i publikuje przedmiotowe warunki braku wykonalności technicznej i braku opłacalności.
W przypadku gdy zastosowanie indywidualnych liczników nie jest technicznie wykonalne lub nie jest opłacalne do pomiarów zużycia energii cieplnej lub chłodniczej w każdym module budynku, w celu pomiaru zużycia ciepła na każdym grzejniku stosowane są indywidualne podzielniki kosztów ciepła, chyba że dane państwo członkowskie wykaże, że montaż takich podzielników kosztów ciepła nie byłby opłacalny. W takich przypadkach można rozważyć alternatywne opłacalne sposoby pomiaru zużycia energii cieplnej. Każde państwo członkowskie po konsultacji z Komisją jasno określa i publikuje ogólne kryteria, metodykę lub procedury określania braku wykonalności technicznej i braku opłacalności.
W budynkach nowego typu, o których mowa w akapicie pierwszym, lub gdy dany budynek jest poddawany gruntownej renowacji zgodnie z dyrektywą 2010/31/UE, zapewnia się zawsze indywidualne liczniki.
W nowych budynkach wielomieszkaniowych i w częściach mieszkalnych nowych budynków wielofunkcyjnych, o ile mają one centralne źródło ogrzewania ciepłej wody użytkowej lub są zaopatrywane z systemu ciepłowniczego, niezależnie od akapitów pierwszego i drugiego instaluje się indywidualne liczniki ciepłej wody użytkowej.
3.  W przypadku gdy przeważającym rodzajem zabudowy są budynki wielomieszkaniowe i wielofunkcyjne, które zaopatrywane są z systemu ciepłowniczego lub chłodniczego lub które posiadają własne wspólne systemy ogrzewania lub chłodzenia obsługujące takie budynki, państwa członkowskie muszą wprowadzić przejrzyste zasady podziału kosztów zużycia energii cieplnej, chłodniczej i ciepłej wody użytkowej w takich budynkach, aby zapewnić przejrzystość i dokładność rozliczania indywidualnego zużycia, z uwzględnieniem:
3.  W przypadku gdy przeważającym rodzajem zabudowy są budynki wielomieszkaniowe i wielofunkcyjne, które zaopatrywane są z systemu ciepłowniczego lub chłodniczego lub które posiadają własne wspólne systemy ogrzewania lub chłodzenia obsługujące takie budynki, państwa członkowskie muszą wprowadzić przejrzyste zasady podziału kosztów zużycia energii cieplnej, chłodniczej i ciepłej wody użytkowej w takich budynkach, aby zapewnić przejrzystość i dokładność rozliczania indywidualnego zużycia, z uwzględnieniem:
a)  ciepłej wody na potrzeby bytowe;
a)  ciepłej wody na potrzeby bytowe;
b)  strat energii cieplnej w instalacji w budynku oraz energii cieplnej do celów ogrzewania powierzchni wspólnych (jeżeli klatki schodowe i korytarze są wyposażone w grzejniki);
b)  strat energii cieplnej w instalacji w budynku oraz energii cieplnej do celów ogrzewania powierzchni wspólnych (jeżeli klatki schodowe i korytarze są wyposażone w grzejniki);
c)  energii cieplnej do celów ogrzewania mieszkań.
c)  energii cieplnej do celów ogrzewania mieszkań.
4.  Do celów niniejszego artykułu od dnia 1 stycznia 2020 r. zainstalowane liczniki i podzielniki kosztów muszą umożliwiać zdalny odczyt.
4.  Do celów niniejszego artykułu od dnia 1 stycznia 2020 r. nowo zainstalowane liczniki i podzielniki kosztów ciepła muszą umożliwiać zdalny odczyt. Warunki wykonalności technicznej i opłacalności określone w ust. 2 akapit pierwszy i drugi nadal mają zastosowanie.
Liczniki lub podzielniki kosztów, które już zostały zainstalowane, ale nie posiadają funkcji zdalnego odczytu zostają w nią wyposażone lub zostają zastąpione urządzeniami posiadającymi taką funkcję w terminie do dnia 1 stycznia 2027 r., chyba że dane państwo członkowskie wykaże, że nie jest to opłacalne.”;
Liczniki lub podzielniki kosztów ciepła, które już zostały zainstalowane, ale nie posiadają funkcji zdalnego odczytu, zostają w nią wyposażone lub zostają zastąpione urządzeniami posiadającymi taką funkcję w terminie do dnia 1 stycznia 2027 r., chyba że dane państwo członkowskie wykaże, że nie jest to opłacalne.”;
Poprawka 75
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 7 – litera b
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 10 – ustęp 1
1.  W przypadku gdy odbiorcy końcowi nie mają inteligentnych liczników, o których mowa w dyrektywie 2009/73/WE, państwa członkowskie zapewniają, w terminie do dnia 31 grudnia 2014 r., aby informacje o rozliczeniach były dokładne oraz oparte na rzeczywistym zużyciu, zgodnie z pkt 1.1 załącznika VII, w odniesieniu do gazu, w przypadku gdy jest to technicznie możliwe i ekonomicznie uzasadnione.”;
1.  W przypadku gdy odbiorcy końcowi nie mają inteligentnych liczników, o których mowa w dyrektywie 2009/73/WE, państwa członkowskie zapewniają, w terminie do dnia 31 grudnia 2014 r., aby informacje o rozliczeniach były rzetelne, dokładne oraz oparte na rzeczywistym zużyciu, zgodnie z pkt 1.1 załącznika VII, w odniesieniu do gazu, w przypadku gdy jest to technicznie możliwe i ekonomicznie uzasadnione.
Poprawka 76
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 7 – litera c
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 10 – ustęp 2 – akapit 1
Liczniki zamontowane zgodnie z dyrektywą 2009/73/WE muszą podawać dokładne informacje o rozliczeniach oparte na rzeczywistym zużyciu. Państwa członkowskie zapewniają, aby odbiorcy końcowi mieli możliwość łatwego dostępu do uzupełniających informacji dotyczących zużycia w przeszłości pozwalających na szczegółową samokontrolę.;
Liczniki zamontowane zgodnie z dyrektywą 2009/73/WE podają dokładne informacje o rozliczeniach oparte na rzeczywistym zużyciu. Państwa członkowskie zapewniają, aby odbiorcy końcowi mieli możliwość łatwego dostępu do uzupełniających informacji dotyczących zużycia w przeszłości pozwalających na szczegółową samokontrolę.;
Poprawka 77
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 8
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 10 a
Artykuł 10a
Artykuł 10a
Rozliczenia i informacje o zużyciu w zakresie ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej
Rozliczenia i informacje o zużyciu w zakresie ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej
1.  Państwa członkowskie dopilnowują, aby rozliczenia i informacje o zużyciu były dokładne oraz oparte na rzeczywistym zużyciu, zgodnie z pkt 1 i 2 załącznika VIIa, w odniesieniu do wszystkich użytkowników końcowych, którym zainstalowano liczniki lub podzielniki kosztów.
1.  Państwa członkowskie zapewniają, by w przypadku zainstalowania liczników lub podzielników kosztów ciepła informacje o rozliczeniach i zużyciu były rzetelne, dokładne oraz oparte na rzeczywistym zużyciu lub odczytach podzielników kosztów ciepła, zgodnie z pkt 1 i 2 załącznika VIIa dla wszystkich użytkowników końcowych, to znaczy dla osób fizycznych lub prawnych nabywających energię cieplną, energię chłodniczą lub ciepłą wodę użytkową na własny użytek, lub osób fizycznych lub prawnych zajmujących budynek lub indywidualny moduł w budynku wielomieszkaniowym lub wielofunkcyjnym zaopatrywany w energię cieplną, energię chłodniczą lub ciepłą wodę użytkową z centralnego źródła, które nie mają bezpośredniej lub indywidualnej umowy z dostawcą energii.
Obowiązek ten, z wyjątkiem przypadków zużycia opomiarowanego podlicznikami zgodnie z art. 9a ust. 2, można wypełnić przez wprowadzenie systemu samodzielnego dokonywania odczytów przez odbiorcę końcowego, który przekazuje odczyty swojego licznika dostawcy energii. Jedynie w przypadkach gdy odbiorca końcowy nie poda odczytu licznika za dany okres rozliczeniowy, rozliczanie jest oparte na zużyciu szacunkowym lub na stawce ryczałtowej.
Obowiązek ten może, jeżeli tak zostało przewidziane w państwie członkowskim oraz z wyjątkiem przypadku zużycia opomiarowanego podlicznikami w oparciu o podzielniki kosztów ciepła zgodnie z art. 9a ust. 2, być spełniony przez wprowadzenie systemu regularnego dokonywania odczytów przez samych odbiorców końcowych lub użytkowników końcowych i przekazywania przez nich odczytów licznika. Jedynie w przypadkach gdy odbiorca końcowy lub użytkownik końcowy nie poda odczytu licznika za dany okres rozliczeniowy, rozliczanie jest oparte na zużyciu szacunkowym lub na stawce ryczałtowej.
2.  Państwa członkowskie:
2.  Państwa członkowskie:
a)  wprowadzają wymóg, aby – w przypadku gdy dostępne są informacje na temat rozliczeń za energię i zużycia przez użytkowników końcowych w przeszłości – były one udostępniane dostawcy usług energetycznych wskazanemu przez użytkownika końcowego;
a)  wprowadzają wymóg, aby – w przypadku gdy dostępne są informacje na temat rozliczeń za energię i zużycia lub odczytów podzielników kosztów ciepła u użytkowników końcowych w przeszłości – były one na życzenie użytkownika końcowego udostępniane dostawcy usług energetycznych wskazanemu przez użytkownika końcowego;
b)  zapewniają, aby odbiorcom końcowym zaoferowano opcję elektronicznej formy informacji o rozliczeniach i rachunków oraz aby odbiorcy końcowi otrzymywali, na żądanie, jasne i zrozumiałe wyjaśnienie, w jaki sposób sporządzono ich rachunek, szczególnie w przypadkach, gdy rachunki nie są oparte na rzeczywistym zużyciu;
b)  dopilnowują, aby odbiorcom końcowym zaoferowano opcję elektronicznej formy informacji o rozliczeniach i rachunków;
c)  zapewniają udzielanie odpowiednich informacji wraz z rachunkiem na podstawie rzeczywistego zużycia dla wszystkich użytkowników końcowych zgodnie z pkt 3 załącznika VII;
c)  zapewniają udzielanie jasnych i zrozumiałych informacji wraz z rachunkiem na podstawie rzeczywistego zużycia wszystkim użytkownikom końcowym zgodnie z pkt 3 załącznika VIIa;
d)  mogą postanowić, że na życzenie odbiorcy końcowego przekazywanie informacji o rozliczeniach nie jest uznawane za wezwanie do zapłaty. W takich przypadkach państwa członkowskie zapewniają elastyczne formy dokonywania płatności.”;
d)  mogą postanowić, że na życzenie odbiorcy końcowego przekazywanie informacji o rozliczeniach nie jest uznawane za wezwanie do zapłaty. W takich przypadkach państwa członkowskie zapewniają elastyczne formy dokonywania płatności.;
da)  wspierają cyberbezpieczeństwo i zapewniają ochronę prywatności i danych użytkowników końcowych zgodnie ze stosownymi przepisami unijnymi.
2a.  Państwa członkowskie decydują, kto powinien być odpowiedzialny za dostarczanie informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, użytkownikom końcowym, którzy nie mają bezpośredniej lub indywidualnej umowy z dostawcą energii.
Poprawka 78
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 11 – litera -a (nowa)
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 15 – ustęp 4 – akapit 1 a (nowy)
-a)  w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:
Po konsultacji z odpowiednimi zainteresowanymi stronami Komisja ustanawia wspólną metodykę w celu zachęcenia operatorów sieci do ograniczenia strat i realizacji programu inwestycji infrastrukturalnych efektywnych pod względem kosztów i energii, a także do właściwego rozliczania efektywności energetycznej i elastyczności sieci. Komisja przyjmuje do dnia ... [12 miesięcy po wejściu w życie dyrektywy] r. akt delegowany na podstawie art. 23 uzupełniający dyrektywę i określający wspomnianą metodykę.
Poprawka 79
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 11 – litera a – podpunkt ii
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 15 – ustęp 5 – akapit 3
Operatorzy systemów przesyłowych i operatorzy systemów dystrybucyjnych muszą spełnić wymogi ustanowione w załączniku XII;
Operatorzy systemów przesyłowych i operatorzy systemów dystrybucyjnych uwzględniają potrzebę zapewnienia ciągłości dostaw ciepła podczas czynności podłączania, zapewniania dostępu do sieci oraz przesyłu i dystrybucji energii z wysokosprawnej kogeneracji, a także spełniają wymogi ustanowione w załączniku XII.
Poprawka 80
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 11 a (nowy)
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 19 a (nowy)
(11a)  dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 19a
Finansowanie efektywności energetycznej przez europejskie banki
Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) i Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju (EBOR) dostosowują cele prowadzonej polityki z myślą o uznaniu efektywności energetycznej jako źródła energii samego w sobie oraz inwestycji z zakresu efektywności energetycznej jako części portfela inwestycji dokonywanych w dziedzinie infrastruktury.
EBI i EBOR, wraz z krajowymi bankami prorozwojowymi, opracowują, generują i finansują programy i projekty stworzone specjalnie z myślą o sektorze efektywności energetycznej, w tym dla gospodarstw domowych dotkniętych ubóstwem energetycznym.
Państwa członkowskie w pełni wykorzystują możliwości i narzędzia, które oferuje inicjatywa „inteligentne finansowanie na rzecz inteligentnych budynków.”;
Poprawka 82
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12 a (nowy)
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 23 – ustęp 3 a (nowy)
„3a. Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa
Poprawka 83
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12 b (nowy)
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 24 – ustęp 4 a (nowy)
„4a. W sprawozdaniu na temat stanu unii energetycznej Komisja informuje, jak funkcjonuje rynek emisji na podstawie art. 29 ust. 1 i art. 29 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) XX/20XX [w sprawie zarządzania unią energetyczną], uwzględniając skutki wdrożenia niniejszej dyrektywy.”
Poprawka 84
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 13
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 24 – ustęp 12
12.  Komisja przeprowadza ocenę niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 28 lutego 2024 r. i przedstawia sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W stosownych przypadkach sprawozdaniu temu towarzyszą wnioski dotyczące dodatkowych środków.;
12.  Komisja przeprowadza ocenę niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 28 lutego 2024 r. i przedstawia sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, oceniając ogólną skuteczność dyrektywy oraz konieczność dostosowania unijnej polityki w zakresie efektywności energetycznej zgodnie z celami porozumienia paryskiego i rozwojem gospodarczym i innowacji. W stosownych przypadkach sprawozdaniu temu towarzyszą wnioski dotyczące dodatkowych środków.
Poprawka 85
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 13 a (nowy)
Dyrektywa 2012/27/UE
Artykuł 24 – ustęp 12 a (nowy)
„12a. Do dnia 31 grudnia 2019 r. Komisja przeprowadza oddzielną, dogłębną analizę potencjału w zakresie efektywności energetycznej w odniesieniu do:
a)  konwersji energii i przemiany energetycznej;
b)  przesyłu i dystrybucji energii;
c)  produkcji, a następnie transportu materiałów energetycznych, w szczególności w odniesieniu do energii wykorzystywanej w procesie wydobywania paliw kopalnych oraz ich transportu do miejsca wykorzystania;
d)  magazynowania energii.
Na podstawie swoich ustaleń Komisja w razie potrzeby przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek w tym zakresie do dnia 31 stycznia 2021 r.”
Poprawka 114
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – punkt 1 – litera a
Dyrektywa 2012/27/UE
Załącznik IV - przypis 3
a)  w załączniku IV przypis 3 otrzymuje brzmienie: „(3) Ma zastosowanie w przypadku obliczania oszczędności energii w odniesieniu do energii pierwotnej przy wykorzystaniu podejścia oddolnego opartego na zużyciu energii końcowej. Dla oszczędności wyrażonej w kWh państwa członkowskie mogą zastosować współczynnik domyślny wynoszący 2,0. Państwa członkowskie mogą zastosować inny współczynnik, o ile jest to uzasadnione.”;
a)  w załączniku IV przypis 3 otrzymuje brzmienie: „(3) Ma zastosowanie wyłącznie na potrzeby niniejszej dyrektywy oraz w przypadku obliczania oszczędności energii w odniesieniu do energii pierwotnej przy wykorzystaniu podejścia oddolnego opartego na zużyciu energii końcowej. Dla oszczędności wyrażonej w kWh państwa członkowskie stosują współczynnik ustalony przy wykorzystaniu transparentnej metody porównywalnej między państwami członkowskimi, uwzględniającej uwarunkowania danego kraju wpływające na zużycie energii pierwotnej. Wspomniane uwarunkowania są należycie umotywowane, mierzalne i weryfikowalne, a także powinny być oparte na obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriach. Dla oszczędności wyrażonej w kWh państwa członkowskie mogą zastosować współczynnik domyślny wynoszący 2,3 lub inny współczynnik, o ile jest to uzasadnione.”.W takim przypadku państwa członkowskie uwzględniają skład przyszłego koszyka energetycznego, zawarty w zintegrowanych krajowych planach w zakresie energii i klimatu, zgłoszonych Komisji zgodnie z art. [3] rozporządzenia (UE) XX/20XX [zarządzanie unią energetyczną]. Współczynnik domyślny podlega przeglądowi co 5 lat na podstawie rzeczywiście odnotowanych danych.
Poprawka 87
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – punkt 1 – litera b
Dyrektywa 2012/27/UE
Załącznik V – punkt 2 – litera a
a)  należy wykazać, że oszczędności są dodatkowe w stosunku do tych, które uzyskano by tak czy inaczej bez działania stron zobowiązanych, uczestniczących lub uprawnionych bądź wykonujących organów. W celu określenia, jakie oszczędności można zgłosić jako dodatkowe, państwa członkowskie ustanawiają wariant bazowy, który opisuje, jak zmieniałoby się zużycie energii w przypadku braku danego środka z dziedziny polityki. Wariant bazowy musi odzwierciedlać przynajmniej następujące czynniki: tendencje dotyczące zużycia energii, zmiany zachowań odbiorców, postęp techniczny i zmiany spowodowane innymi środkami wdrażanymi na szczeblu krajowym i unijnym;
a)  należy wykazać, że oszczędności są dodatkowe w stosunku do tych, które uzyskano by tak czy inaczej bez działania stron zobowiązanych, uczestniczących lub uprawnionych bądź wykonujących organów. W celu określenia, jakie oszczędności można zgłosić jako dodatkowe, państwa członkowskie ustanawiają wariant bazowy, który opisuje, jak zmieniałoby się zużycie energii w przypadku braku danego środka z dziedziny polityki oraz wynikającego z tego nowego działania indywidualnego. Wariant bazowy musi odzwierciedlać przynajmniej następujące czynniki: tendencje dotyczące zużycia energii, zmiany zachowań odbiorców, postęp techniczny i zmiany spowodowane innymi środkami wdrażanymi na szczeblu krajowym i unijnym;
Poprawka 88
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – punkt 1 – litera b
Dyrektywa 2012/27/UE
Załącznik V – punkt 2 – litera b
b)  oszczędności wynikające z wdrożenia obowiązkowych przepisów Unii uznaje się za oszczędności, które miałyby miejsce tak czy inaczej bez działania stron zobowiązanych, uczestniczących lub uprawnionych bądź wykonujących organów, a tym samym nie mogą być zaliczane na podstawie art. 7 ust. 1, z wyjątkiem oszczędności związanych z renowacjami istniejących budynków pod warunkiem spełnienia kryterium istotności, o którym mowa w części 3 lit. h);
b)  oszczędności wynikające z wdrożenia obowiązkowych przepisów Unii uznaje się za oszczędności, które miałyby miejsce tak czy inaczej bez działania stron zobowiązanych, uczestniczących lub uprawnionych bądź wykonujących organów, a tym samym nie mogą być zaliczane na podstawie art. 7 ust. 1, z wyjątkiem oszczędności związanych ze środkami wspierającymi renowację istniejących budynków pod warunkiem spełnienia kryterium istotności, o którym mowa w części 3 lit. h);
Poprawka 89
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – punkt 1 – litera b
Dyrektywa 2012/27/UE
Załącznik V – ustęp 2 – litera h
h)  przy obliczaniu oszczędności energii bierze się pod uwagę cały czas obowiązywania środków. Można tego dokonać, obliczając oszczędności, jakie zostaną osiągnięte w związku z każdym indywidualnym działaniem w okresie między datą jego wdrożenia a, odpowiednio, dniem 31 grudnia 2020 r. lub dniem 31 grudnia 2030 r. Państwa członkowskie mogą także przyjąć inną metodę, która – według szacunków – pozwoli na osiągnięcie co najmniej takiej samej wielkości oszczędności ogółem. Jeżeli państwa członkowskie stosują inne metody, zapewniają, by wielkość oszczędności energii ogółem obliczona za pomocą tych innych metod nie przekraczała wielkości oszczędności energii, która byłaby wynikiem obliczeń przy zaliczaniu oszczędności, jakie zostaną osiągnięte w związku z każdym działaniem indywidualnym w okresie między datą jego wdrożenia a, odpowiednio, dniem 31 grudnia 2020 r. lub dniem 31 grudnia 2030 r. Państwa członkowskie szczegółowo opisują w swoich zintegrowanych krajowych planach w zakresie energii i klimatu, w ramach zarządzania unią energetyczną, inne metody, których używały, oraz określają działania podjęte w celu zapewnienia spełnienia wiążącego wymogu dotyczącego obliczania.
h)  przy obliczaniu oszczędności energii bierze się pod uwagę cały czas obowiązywania środków oraz tempo zmniejszania się oszczędności z upływem czasu. W obliczeniach uwzględnia się oszczędności, jakie zostaną osiągnięte w związku z każdym indywidualnym działaniem w okresie między datą jego wdrożenia a, odpowiednio, dniem 31 grudnia 2020 r. lub dniem 31 grudnia 2030 r. Państwa członkowskie mogą także przyjąć inną metodę, która – według szacunków – pozwoli na osiągnięcie co najmniej takiej samej wielkości oszczędności ogółem. Jeżeli państwa członkowskie stosują inne metody, zapewniają, by wielkość oszczędności energii ogółem obliczona za pomocą tych innych metod nie przekraczała wielkości oszczędności energii, która byłaby wynikiem obliczeń przy zaliczaniu oszczędności, jakie zostaną osiągnięte w związku z każdym działaniem indywidualnym w okresie między datą jego wdrożenia a, odpowiednio, dniem 31 grudnia 2020 r. lub dniem 31 grudnia 2030 r. Państwa członkowskie szczegółowo opisują w zintegrowanych krajowych planach w zakresie energii i klimatu, na mocy rozporządzenia w sprawie zarządzania unią energetyczną, inne metody, których używały, oraz określają działania podjęte w celu zapewnienia spełnienia wiążącego wymogu dotyczącego obliczania.
Poprawka 90
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – punkt 1 – litera b
Dyrektywa 2012/27/UE
Załącznik V – ustęp 3 – litera d
d)  wielkość oszczędności energii, która jest wymagana lub która ma zostać osiągnięta za pomocą danego środka z dziedziny polityki, jest wyrażana w postaci zużycia energii pierwotnej lub końcowej z zastosowaniem współczynników konwersji określonych w załączniku IV;
d)  wielkość oszczędności energii, która jest wymagana lub która ma zostać osiągnięta za pomocą danego środka z dziedziny polityki, jest wyrażana w postaci zużycia energii pierwotnej i końcowej z zastosowaniem współczynników konwersji określonych w załączniku IV;
Poprawka 91
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – punkt 1 – litera b
Dyrektywa 2012/27/UE
Załącznik V – ustęp 3 – akapit 2
W przypadku środków z dziedziny polityki przedsięwziętych na podstawie art. 7 ust. 2 lit. e) państwa członkowskie mogą stosować metodę obliczeniową ustanowioną na mocy dyrektywy 2010/31/UE w zakresie zgodnym z wymogami art. 7 niniejszej dyrektywy i niniejszego załącznika.
skreśla się
Poprawka 92
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – punkt 2 – litera b
Dyrektywa 2012/27/UE
Załącznik VII a
Załącznik VII a
Załącznik VII a
Minimalne wymogi w zakresie rozliczeń i informacji o zużyciu na podstawie rzeczywistego zużycia w zakresie ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej
Minimalne wymogi w zakresie rozliczeń i informacji o zużyciu w odniesieniu do ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej
1.  Rozliczenia na podstawie rzeczywistego zużycia
1.  Rozliczenia na podstawie rzeczywistego zużycia lub odczytów podzielników kosztów ciepła
Aby umożliwić użytkownikom końcowym regulowanie ich własnego zużycia energii, rozliczenia muszą się odbywać na podstawie rzeczywistego zużycia, co najmniej raz w roku.
Rozliczenia muszą się odbywać na podstawie rzeczywistego zużycia lub odczytów podzielników kosztów ciepła co najmniej raz w roku, aby umożliwić użytkownikom końcowym regulowanie ich własnego zużycia energii.
2.  Minimalna częstotliwość rozliczeń lub podawania informacji o zużyciu
2.  Minimalna częstotliwość rozliczeń lub podawania informacji o zużyciu
Z dniem [Please insert here ….the entry into force], w przypadku gdy zostały zainstalowane liczniki umożliwiające zdalny odczyt lub podzielniki kosztów, rozliczenia lub informacje o zużyciu w oparciu o rzeczywiste zużycie muszą być udostępniane co najmniej raz na kwartał na żądanie lub jeśli odbiorcy końcowi wybrali opcję otrzymywania elektronicznych rozliczeń, a w innych przypadkach dwa razy do roku.
Począwszy od dnia [proszę wstawić ...datę transpozycji], w przypadku gdy zostały zainstalowane liczniki umożliwiające zdalny odczyt lub podzielniki kosztów ciepła, informacje o rozliczeniach lub o zużyciu w oparciu o rzeczywiste zużycie lub odczyty podzielników kosztów ciepła muszą być udostępniane użytkownikom końcowym nie rzadziej niż raz na kwartał na żądanie lub jeśli odbiorcy końcowi wybrali opcję otrzymywania elektronicznych rozliczeń, a w innych przypadkach dwa razy w roku.
Począwszy od dnia 1 stycznia 2022 r., w przypadku gdy zostały zainstalowane liczniki umożliwiające zdalny odczyt lub podzielniki kosztów, rozliczenia lub informacje o zużyciu muszą być udostępniane co najmniej raz na miesiąc. Z powyższego wymogu można zwolnić ogrzewanie i chłodzenie poza sezonem grzewczym/chłodniczym.
Począwszy od dnia 1 stycznia 2022 r., w przypadku gdy zostały zainstalowane liczniki umożliwiające zdalny odczyt lub podzielniki kosztów ciepła, informacje o rozliczeniach lub o zużyciu w oparciu o rzeczywiste zużycie lub odczyty podzielników kosztów ciepła muszą być udostępniane użytkownikom końcowym co najmniej raz na miesiąc. Będą one również stale dostępne w internecie i aktualizowane tak często, jak na to pozwalają stosowane urządzenia i systemy. Z powyższego wymogu można zwolnić ogrzewanie i chłodzenie poza sezonem grzewczym/chłodniczym.
3.  Minimum informacji, jakie należy ująć w rozliczeniu na podstawie rzeczywistego zużycia
3.  Minimum informacji, jakie należy ująć w rachunku
Państwa członkowskie zapewniają udostępnienie użytkownikom końcowym razem z ich rachunkami następujących informacji sformułowanych w jasny i zrozumiały sposób:
Państwa członkowskie zapewniają udostępnienie użytkownikom końcowym razem z ich rachunkami następujących dokładnych informacji sformułowanych w jasny i zrozumiały sposób w oparciu o rzeczywiste zużycie lub o odczyty podzielnika kosztów ciepła:
a)  rzeczywiste ceny bieżące i rzeczywiste zużycie energii;
a)  rzeczywiste ceny bieżące i rzeczywiste zużycie energii lub całkowity koszt ciepła i odczyty podzielników kosztów ciepła;
b)  informacje na temat używanego koszyka paliw, z uwzględnieniem użytkowników końcowych zaopatrywanych przez lokalne źródła ogrzewania lub chłodzenia;
b)  informacje na temat używanego koszyka paliw oraz powiązanych ilości emisji dwutlenku węgla, z uwzględnieniem użytkowników końcowych zaopatrywanych przez lokalne źródła ogrzewania lub chłodzenia, a także objaśnienie poszczególnych zastosowanych podatków, opłat i taryf;
c)  porównanie bieżącego zużycia energii przez użytkowników końcowych ze zużyciem w tym samym okresie poprzedniego roku w formie graficznej, z korektą na warunki klimatyczne odnośnie do ogrzewania i chłodzenia;
c)  porównanie bieżącego zużycia energii przez użytkowników końcowych ze zużyciem w tym samym okresie poprzedniego roku w formie graficznej, z korektą na warunki klimatyczne odnośnie do ogrzewania i chłodzenia;
d)  informacje kontaktowe dotyczące organizacji konsumentów zrzeszających odbiorców końcowych, agencji energetycznych lub podobnych podmiotów, łącznie ze stronami internetowymi, gdzie możliwe jest uzyskanie informacji o dostępnych środkach poprawy efektywności energetycznej, porównaniach profilów odbiorców końcowych lub obiektywnych technicznych specyfikacjach urządzeń pobierających energię.
d)  informacje kontaktowe dotyczące organizacji konsumentów zrzeszających odbiorców końcowych, agencji energetycznych lub podobnych podmiotów, łącznie ze stronami internetowymi, gdzie możliwe jest uzyskanie informacji o dostępnych środkach poprawy efektywności energetycznej, porównaniach profilów odbiorców końcowych lub obiektywnych technicznych specyfikacjach urządzeń pobierających energię;
da)  informacje na temat procedur składania skarg, usług rzecznika praw obywatelskich lub alternatywnych mechanizmów rozstrzygania sporów;
Ponadto państwa członkowskie zapewniają udostępnienie użytkownikowi końcowemu sformułowanego w jasny i zrozumiały sposób porównania z przeciętnym znormalizowanym lub referencyjnym użytkownikiem końcowym z tej samej kategorii użytkowników w ich rachunkach lub udostępnienie odesłania do tych informacji.
db)  porównanie z przeciętnym znormalizowanym lub referencyjnym użytkownikiem końcowym z tej samej kategorii użytkowników.
Rachunki, których podstawą nie jest rzeczywiste zużycie lub odczyty podzielników kosztów ciepła, zawierają jasne i zrozumiałe wyjaśnienie tego, jak obliczono kwotę podaną na rachunku, oraz co najmniej informacje, o których mowa w lit. d) i da).
Poprawka 93
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – punkt 2 a (nowy)
Dyrektywa 2012/27/UE
Załącznik IX – część 1 – akapit 4 – litera g
2a)  W załączniku IX część 1 akapit czwarty lit. g) otrzymuje brzmienie:
g)  Analiza ekonomiczna: zestawienie skutków
„g) Analiza ekonomiczna: zestawienie skutków
Analizy ekonomiczne uwzględniają wszystkie istotne skutki ekonomiczne.
Analizy ekonomiczne uwzględniają wszystkie istotne skutki ekonomiczne.
W analizowanych scenariuszach państwa członkowskie mogą ocenić i uwzględnić w podejmowanych decyzjach koszty i oszczędność energii wynikające ze zwiększonej elastyczności dostaw energii i ze sprawniejszego funkcjonowania sieci elektroenergetycznych, w tym koszty, których udało się uniknąć, a także oszczędności związane z obniżonymi inwestycjami w infrastrukturę.
W analizowanych scenariuszach państwa członkowskie oceniają i uwzględniają w podejmowanych decyzjach koszty i oszczędność energii wynikające ze zwiększonej elastyczności dostaw energii i ze sprawniejszego funkcjonowania sieci elektroenergetycznych, w tym koszty, których udało się uniknąć, a także oszczędności związane z obniżonymi inwestycjami w infrastrukturę.
Uwzględnione koszty i korzyści obejmują co najmniej:
Uwzględnione koszty i korzyści obejmują co najmniej:
(i)  Korzyści
(i)  Korzyści
–  Wartość wytworzonego dobra dla odbiorcy (energia cieplna i elektryczna)
–  Wartość wytworzonego dobra dla odbiorcy (energia cieplna i elektryczna)
–  Korzyści zewnętrzne, takie jak korzyści środowiskowe i zdrowotne, w możliwie szerokim zakresie
–  Korzyści zewnętrzne, takie jak korzyści środowiskowe, emisje gazów cieplarnianych oraz korzyści w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa
–  Skutki na rynku pracy, bezpieczeństwo energetyczne i konkurencyjność
(ii)  Koszty
(ii)  Koszty
–  Koszty kapitałowe rzeczowych aktywów trwałych
–  Koszty kapitałowe rzeczowych aktywów trwałych
–  Koszty kapitałowe powiązanych sieci energetycznych
–  Koszty kapitałowe powiązanych sieci energetycznych
–  Zmienne i stałe koszty operacyjne
–  Zmienne i stałe koszty operacyjne
–  Koszty energii
–  Koszty energii
–  Koszty środowiskowe i zdrowotne, w możliwie szerokim zakresie
–  Koszty środowiskowe, zdrowotne oraz w zakresie bezpieczeństwa
–  Koszty dla rynku pracy, bezpieczeństwo energetyczne i konkurencyjność”;
Poprawka 94
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik – punkt 2 b (nowy)
Dyrektywa 2012/27/UE
Załącznik XII – akapit 1 – litera a
2b)  W załączniku XII akapit pierwszy lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a) ustanawiają i podają do publicznej wiadomości regulamin dotyczący ponoszenia i podziału kosztów dostosowań technicznych, takich jak przyłączenia do sieci czy wzmocnienia sieci, poprawa funkcjonowania sieci oraz zasady niedyskryminacyjnego wprowadzania w życie kodeksów sieciowych, koniecznych w celu włączenia do połączonych sieci nowych producentów wprowadzających do systemu energię elektryczną wytwarzaną w procesie wysokosprawnej kogeneracji;
„a) ustanawiają i podają do publicznej wiadomości regulamin dotyczący ponoszenia i podziału kosztów dostosowań technicznych, takich jak przyłączenia do sieci, wzmocnienie istniejących sieci, czy też uruchomienie nowych sieci, poprawa funkcjonowania sieci oraz zasady niedyskryminacyjnego wprowadzania w życie kodeksów sieciowych, koniecznych w celu włączenia do sieci nowych producentów dostarczających do systemu energię elektryczną uzyskiwaną w procesie wysokosprawnej kogeneracji oraz z innych rozproszonych źródeł;”.

(1) Sprawa została odesłana do komisji właściwej w celu przeprowadzenia negocjacji międzyinstytucjonalnych zgodnie z art. 59 ust. 4 akapit czwarty (A8-0391/2017).

Ostatnia aktualizacja: 27 września 2018Informacja prawna