Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2018/2009(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0161/2018

Teksty złożone :

A8-0161/2018

Debaty :

PV 28/05/2018 - 31
CRE 28/05/2018 - 31

Głosowanie :

PV 29/05/2018 - 7.13
CRE 29/05/2018 - 7.13
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0216

Teksty przyjęte
PDF 433kWORD 59k
Wtorek, 29 maja 2018 r. - Strasburg Wersja ostateczna
Unijna tablica wyników wymiaru sprawiedliwości z 2017 r.
P8_TA(2018)0216A8-0161/2018

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie unijnej tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości z 2017 r. (2018/2009(INI))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 2, 6 oraz 7,

–  uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 70, 85, 86, 258, 259 i 260,

–  uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,

–  uwzględniając swoje rezolucje w sprawie praworządności i wymiaru sprawiedliwości,

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Banku Centralnego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 10 kwietnia 2017 r. pt. „Unijna tablica wyników wymiaru sprawiedliwości z 2017 r.” (COM(2017)0167),

–  uwzględniając badanie Wspólnego Centrum Badawczego Komisji Europejskiej z 2017 r., zatytułowane „The judicial system and economic development across EU Member States”(1)(System sądowy i rozwój gospodarczy w poszczególnych państwach członkowskich UE),

–  uwzględniając badanie amerykańskiego Instytutu Reformy Prawa Izby Handlowej Stanów Zjednoczonych (US Chamber Institute for Legal Reform) z 2017 r. zatytułowane „The Growth of Collective Redress in the EU” (Wzrost liczby przypadków zbiorowego dochodzenia roszczeń w UE)(2),

–  uwzględniając bazę danych statystycznych Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE)(3),

–  uwzględniając sprawozdania Europejskiej Komisji na rzecz Demokracji przez Prawo (komisji weneckiej), w szczególności przyjętą przez nią listę kontrolną dotyczącą praworządności(4),

–  uwzględniając swoje sprawozdanie z dnia 12 marca 2014 r. w sprawie oceny wymiaru sprawiedliwości w odniesieniu do spraw karnych i do praworządności(5),

–  uwzględniając sprawozdanie firmy konsultingowej Milieu Ltd z 2011 r. zatytułowane „Comparative study on access to justice in gender equality and anti-discrimination law”(6) (Badanie porównawcze dotyczące dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących równouprawnienia płci oraz prawa antydyskryminacyjnego),

–  uwzględniając rekomendację Rady Europy dotyczącą sędziów i ich niezawisłości, odpowiedzialności i efektywności (CM/Rec(2010)12)(7),

–  uwzględniając pochodzące z 2017 r. badanie Departamentu Tematycznego ds. Praw Obywatelskich i Spraw Konstytucyjnych Parlamentu Europejskiego, zatytułowane „Mapping the Representation of Women and Men in Legal Professions Across the EU”(8) (Rozkład reprezentacji kobiet i mężczyzn w zawodach prawniczych w poszczególnych krajach UE),

–  uwzględniając roczne sprawozdania oceniające europejskie systemy wymiaru sprawiedliwości, opracowywane przez Europejską Komisję ds. Skuteczności Wymiaru Sprawiedliwości (CEPEJ) Rady Europy(9),

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0161/2018),

A.  mając na uwadze, że niezawisłość, efektywność i wysoka jakość systemów wymiaru sprawiedliwości mają kluczowe znaczenie dla utrzymywania praworządności, sprawiedliwości postępowań sądowych oraz zaufania obywateli i przedsiębiorstw do systemu prawnego i że dzięki tym cechom obywatele i przedsiębiorstwa mogą w pełni korzystać z przysługujących im praw; mając na uwadze, że skuteczny system wymiaru sprawiedliwości jest nierozłącznie związany z niezależnością sądów, przyczynia się do wzrostu gospodarczego i poszanowania praw podstawowych oraz stanowi podstawę właściwego stosowania prawa Unii; mając na uwadze, że wymiar sprawiedliwości stanowi wartość samą w sobie, w szczególności w odniesieniu do dostępu obywateli do wymiaru sprawiedliwości i poszanowania prawa do rzetelnego procesu sądowego;

B.  mając na uwadze opublikowaną przez Komisję unijną tablicę wyników wymiaru sprawiedliwości z 2017 r., tj. informacyjne, niewiążące narzędzie porównawcze służące do oceny, co do zasady, skuteczności, niezależności i jakości krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości z myślą o wskazaniu wszelkich niedociągnięć, określeniu dobrych praktyk i osiągniętych postępów oraz lepszym definiowaniu strategii politycznych państw członkowskich w dziedzinie sprawiedliwości, jak również fakt, że w tym celu tablica ta obejmuje parametry wymiarów sprawiedliwości przyczyniające się do poprawy warunków prowadzenia działalności gospodarczej i inwestowania oraz nastrojów konsumenckich w Unii;

C.  mając na uwadze, że w piątej edycji tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości szczególną uwagę poświęcono kwestiom dotyczącym dostępu obywateli do postępowań sądowych, postrzegania niezależności sądów przez obywateli i przedsiębiorstwa, obecnego wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) w systemie wymiaru sprawiedliwości oraz działaniom krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości w określonych obszarach związanych z jednolitym rynkiem i sektorem przedsiębiorstw, jak również przedstawiono wstępny przegląd funkcjonowania krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych pod względem stosowania unijnego ustawodawstwa w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy;

D.  mając na uwadze, że unijna tablica wyników wymiaru sprawiedliwości z 2017 r. nie zawiera ogólnej klasyfikacji krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości i nie służy do wskazywania, które systemy są lepsze od innych;

E.  mając na uwadze, że z drugiej strony tablica wyników wymiaru sprawiedliwości powinna być użytecznym podręcznikiem oferującym państwom członkowskim przegląd najlepszych praktyk, które mogą one wykorzystywać w sprawach z zakresu wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych, handlowych i administracyjnych;

F.  mając na uwadze, że wiele danych dotyczących niektórych państw członkowskich jest nadal niedostępnych; mając na uwadze, że istnieją różnice w ilości i poziomie szczegółowości danych dostarczanych przez niektóre państwa członkowskie;

G.  mając na uwadze, że unijna tablica wyników wymiaru sprawiedliwości z 2017 r. dotyczy głównie spraw z zakresu wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych, handlowych i administracyjnych, a jednocześnie stanowi wstępny przegląd funkcjonowania systemów krajowych pod względem stosowania w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych unijnego prawodawstwa z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy;

H.  mając na uwadze, że zaletą tego niewiążącego narzędzia jest to, że wskazuje ono na pozytywne i negatywne tendencje oraz zapewnia forum wzajemnego uczenia się i wymiany najlepszych praktyk w całej Unii w celu promowania i zapewnienia poszanowania zasady praworządności;

I.  mając na uwadze, że udzielanie informacji na temat systemu wymiaru sprawiedliwości w sposób przyjazny dla użytkownika jest konieczne, aby zapewnić dostęp do wymiaru sprawiedliwości;

J.  mając na uwadze, że systemy wymiaru sprawiedliwości należy dostosować do nowych wyzwań stojących przed Unią Europejską;

Uwagi ogólne

1.  podkreśla, że wymiar sprawiedliwości umacnia zasadę praworządności w społeczeństwie i gwarantuje każdemu prawo do rzetelnego procesu przed niezależnym i bezstronnym sądem; wzywa państwa członkowskie do zadbania o to, by każda reforma wymiaru sprawiedliwości odbywała się z poszanowaniem zasady praworządności i była zgodna z normami UE w zakresie niezależności sądów; w związku z tym zachęca Komisję do dalszego monitorowania reform krajowych wymiarów sprawiedliwości w ramach europejskiego semestru, w którym również wykorzystuje się informacje pochodzące z tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości; wzywa ponadto Komisję, by opracowała nowe kryteria w celu lepszej oceny zgodności systemów sądownictwa z zasadą praworządności przede wszystkim w oparciu o listę kontrolną dotyczącą praworządności, przyjętą przez komisję wenecką;

2.  zachęca Komisję do gromadzenia dokładniejszych informacji na temat postępowania w przypadku naruszeń zasady praworządności i zagrożeń dla praw podstawowych, w tym korupcji, dyskryminacji i naruszeń prywatności, wolności myśli, sumienia i religii, wolności wypowiedzi, a także wolności zgromadzania się i zrzeszania się;

3.  przypomina swój wniosek zawarty w rezolucji z dnia 25 października 2016 r. w sprawie unijnego mechanizmu dotyczącego demokracji, praworządności i praw podstawowych oraz ponownie zwraca się do Komisji o przedstawienie wniosku dotyczącego zawarcia paktu UE na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych; wzywa Komisję do powiązania obowiązujących sprawozdań, w tym tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości, do momentu ustanowienia paktu UE na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych;

4.  z dużym zainteresowaniem odnotowuje unijną tablicę wyników z 2017 r. oraz wzywa Komisję do dalszego promowania tego narzędzia zgodnie z traktatami i w porozumieniu z państwami członkowskimi;

5.  podkreśla, że ustanowienie oddzielnej tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych przyczyni się w sposób istotny do jednolitego pojmowania ustawodawstwa UE w dziedzinie prawa karnego wśród sędziów i prokuratorów, a tym samym poprawi wzajemne zaufanie;

6.  wzywa Komisję do uwzględnienia walki z korupcją i uważa, że włączenie tej kwestii do tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości stanowi priorytet;

7.  popiera cel tej wymiany informacji i podkreśla, że niezależny, efektywny i wysokiej jakości system wymiaru sprawiedliwości może stwarzać zachęty dla przedsiębiorstw do rozwoju i inwestowania na poziomie krajowym i transgranicznym, a jednocześnie zapewniać ochronę praw podstawowych obywateli i wzmacniać prawa konsumentów i pracowników, co doprowadzi do zwiększenia ich wkładu w gospodarkę;

8.  podkreśla, jak ważne jest określenie punktów odniesienia w dziedzinie sądownictwa dla wzajemnego zaufania w wymiarze transgranicznym, dla skutecznej współpracy między instytucjami wymiaru sprawiedliwości oraz dla stworzenia wspólnej przestrzeni sądowej i europejskiej kultury sądowej; zachęca zatem Komisję do dalszego opracowywania konkretnych wskaźników służących do oceny przestrzegania w praktyce wartości UE, takich jak państwo prawa oraz poszanowanie praw podstawowych;

9.  uważa, że taki przegląd porównawczy musi opierać się na obiektywnych kryteriach oraz na dokładnie zestawionych, porównanych i przeanalizowanych dowodach, przy uwzględnieniu indywidualnych ram konstytucyjnych i prawnych; podkreśla, że należy zapewnić równe traktowanie wszystkich państw członkowskich podczas bezstronnej oceny ich systemów wymiaru sprawiedliwości;

10.  z zadowoleniem przyjmuje starania Komisji, aby po raz pierwszy ocenić niektóre aspekty wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, związane z walką z praniem pieniędzy, i zaleca, aby Komisja podjęła niezbędne środki w celu zachęcenia państw członkowskich do przekazywania danych dotyczących czasu trwania postępowań sądowych w tym obszarze z myślą o wejściu w życie czwartej, a następnie piątej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy;

11.  z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Komisji na rzecz przedstawiania mierzalnych danych i sporządzenia konkretnych wniosków na temat tego, w jaki sposób państwa członkowskie poprawiły lub wciąż mogą poprawić jakość i skuteczność swoich systemów wymiaru sprawiedliwości, w szczególności w odniesieniu do statusu i mianowania sędziów, ich niezawisłości i równowagi płci; zauważa, że liczba luk w danych maleje, w szczególności w odniesieniu do wskaźników dotyczących skuteczności systemów wymiaru sprawiedliwości; wyraża jednak ubolewanie, że nadal zdarzają się przypadki, w których państwa członkowskie nie dostarczają danych dla niektórych kategorii, mimo że dane te mają zastosowanie lub są dostępne; wzywa zatem państwa członkowskie do zwiększenia wysiłków na rzecz zapewnienia porównywalności danych i do pełnej współpracy z Komisją przez udostępnianie wnioskowanych danych; podkreśla, że państwa członkowskie, aby zrealizować swoje priorytety w zakresie skutecznych systemów wymiaru sprawiedliwości, muszą nadal zmniejszać lukę w danych; wzywa państwa członkowskie do ścisłej współpracy z CEPEJ i z Komisją, zwłaszcza za pośrednictwem nieformalnej grupy ekspertów krajowych z ministerstw i odnośnych systemów wymiaru sprawiedliwości, w celu uzupełnienia utrzymujących się luk w danych w niektórych kategoriach tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości;

12.  wzywa państwa członkowskie do dokładnego przeanalizowania rezultatów tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości z 2017 r. i ustalenia, jakie wnioski należy z nich wyciągnąć, oraz do rozważenia, czy konieczne jest przyjęcie środków krajowych w celu skorygowania nieprawidłowości w zakresie jakości, skuteczności i niezależności krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości;

13.  zauważa, że wiele państw członkowskich wprowadziło reformy w ramach dalszych działań na rzecz poprawy skuteczności krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zapowiedziano istotną liczbę nowych reform w obszarach pomocy prawnej, metod pozasądowego rozstrzygania sporów (ADR), specjalizacji sądów oraz map sądownictwa;

Skuteczność

14.  podkreśla znaczenie skutecznych i terminowych postępowań zgodnie z art. 6 europejskiej konwencji praw człowieka i art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; podkreśla ponadto znaczenie szybkich i skutecznych postępowań w sprawach związanych z ochroną konsumentów, własnością intelektualną i prawami do ochrony danych; z zaniepokojeniem zauważa, że postępowania te są nadal zbyt czasochłonne w niektórych państwach członkowskich; podkreśla, że znaczne zaległości w rozstrzyganiu toczących się spraw mogą również podważać zaufanie obywateli i przedsiębiorstw do systemu prawnego oraz zmniejszać pewność prawa, jako że zaufanie stanowi podstawę poszanowania praworządności;

15.  zachęca państwa członkowskie, by inwestowały w wykorzystywanie i stały rozwój narzędzi ICT w swoich systemach sądowych i dążyły do zwiększenia ich dostępności, zrozumiałości i łatwości w użytkowaniu dla wszystkich obywateli Unii, w szczególności dla osób z wszelkimi rodzajami niepełnosprawności, a także dla grup szczególnie wrażliwych, w tym mniejszości narodowych lub migrantów; podkreśla korzyści z wykorzystania systemów ICT w ramach transgranicznej współpracy między organami sądowymi państw członkowskich i na szczeblu krajowym, w postaci ograniczenia kosztów ponoszonych przez wszystkie zaangażowane zainteresowane strony, a także poprawy ogólnej skuteczności i jakości systemów wymiaru sprawiedliwości, np. przez elektroniczne składanie pozwów, możliwość elektronicznego monitorowania i prowadzenia postępowań oraz komunikację elektroniczną między sądami i adwokatami; wyraża ubolewanie, że pełen potencjał systemów ICT nie został jeszcze osiągnięty w całej Unii Europejskiej; z zadowoleniem przyjmuje przejrzystość w większości państw członkowskich w odniesieniu do publikacji orzeczeń sądowych; podkreśla, że udostępnianie informacji online w sposób przyjazny dla użytkownika znacząco przyczynia się do zwiększenia dostępu obywateli i przedsiębiorstw do wymiaru sprawiedliwości; wzywa państwa członkowskie do publikowania w internecie wszystkich orzeczeń sądowych, ponieważ dzięki temu obywatele i przedsiębiorstwa będą mogli lepiej zapoznać się z systemem sądowym i system ten będzie bardziej przejrzysty; ponadto zauważa, że mogłoby to sprzyjać spójności orzecznictwa;

16.  wskazuje na potrzebę zintensyfikowania i zróżnicowania zakresu szkoleń dla sędziów, ponieważ jest to również podstawa efektywnego, niezależnego i bezstronnego systemu sądowego; podkreśla w szczególności potrzebę szkoleń w dziedzinie ról, norm i stereotypów związanych z płcią, etyki zawodowej pracowników wymiaru sprawiedliwości, umiejętności informatycznych, zarządzania sądownictwem, mediacji i porozumiewania się ze stronami postępowań i z prasą; podkreśla również znaczenie odpowiedniego szkolenia w dziedzinie prawa UE i różnych unijnych struktur współpracy, takich jak Eurojust; zauważa, że określone obszary prawa Unii, takie jak przepisy dotyczące praw autorskich i prywatności, mogą wymagać zrozumienia nie tylko prawa, ale również rozwoju technologicznego; zauważa, że specjalizacja sędziów i sądów wydaje się mieć pozytywny wpływ na efektywność i jakość systemów wymiaru sprawiedliwości; zwraca się do Komisji o bardziej szczegółowe zbadanie tej kwestii w przyszłorocznej edycji tablicy wyników; podkreśla, że stałe i systematyczne szkolenia sędziów i innych ekspertów prawnych są niezbędne dla zapewnienia spójnego i właściwego stosowania oraz skutecznego egzekwowania prawa; wzywa państwa członkowskie do większego inwestowania w rozwój szkoleń dla pracowników wymiaru sprawiedliwości oraz kształcenie ustawiczne dla przedstawicieli zawodów prawniczych, takich jak sędziowie, w tym w innych państwach członkowskich, z myślą o wymianie doświadczeń i najlepszych praktyk;

17.  zachęca państwa członkowskie i instytucje UE do wspierania dalszego rozwoju mediacji na szczeblu UE; wzywa Komisję do systematycznej oceny wpływu mediacji w systemach sądowych UE;

Jakość

18.  wzywa Komisję do włączenia procedur zbiorowego dochodzenia roszczeń do przyszłorocznego porównania dotyczącego czynników warunkujących dostępność systemu wymiaru sprawiedliwości, ponieważ uznaje dostęp do wymiaru sprawiedliwości i skuteczne rozstrzyganie sporów za sprawy najwyższej wagi; uznaje te procedury za istotne narzędzie na rzecz zwiększenia ochrony konsumentów, środowiska i zdrowia w całej Unii Europejskiej, na obszarach, gdzie spory bezpośrednio dotyczą znacznej liczby skarżących; uważa, że procedury zbiorowego dochodzenia roszczeń ułatwiają obywatelom dostęp do wymiaru sprawiedliwości i skutecznego mechanizmu rozstrzygania sporów, a w związku z tym prowadzą do wyeliminowania nieuzasadnionych barier, zwłaszcza dla obywateli żyjących poniżej progu ubóstwa lub uczestniczących w sprawach, które mają wymiar transgraniczny;

19.  zauważa, że w większości państw członkowskich strony muszą wnieść opłatę sądową, jeśli wszczynają postępowanie sądowe; zwraca uwagę, że dostępność pomocy prawnej oraz wysokość opłat sądowych mają kluczowy wpływ na dostęp do wymiaru sprawiedliwości – będący prawem podstawowym w UE – w szczególności w przypadku obywateli żyjących w ubóstwie; podkreśla, że pomoc prawna odgrywa ważną rolę w zagwarantowaniu słabszym stronom równego dostępu do wymiaru sprawiedliwości; podkreśla, że pomoc prawna oferowana konsumentom żyjącym poniżej progu ubóstwa pozostaje niezbędnym czynnikiem równoważącym; zwraca uwagę, że trudności w uzyskaniu pomocy prawnej mogą być głównym czynnikiem zniechęcającym, gdy opłata sądowa lub opłaty prawne stanowią znaczną część wartości roszczenia; uważa, że pomoc prawna powinna być powiązana z progiem ubóstwa w poszczególnych państwach członkowskich; podkreśla, że opłaty prawne ogólnie powinny być jeszcze niższe, co można osiągnąć np. przez stosowanie krajowych portali elektronicznych „e-Sprawiedliwość”; zwraca się do państw członkowskich o poprawę przyjazności dla użytkownika udostępnianych w internecie informacji, dzięki którym obywatele mogą ustalić, czy kwalifikują się do pomocy prawnej, w tym informacji online dostępnych dla osób słabowidzących;

20.  wzywa Komisję, aby jeszcze w przyszłorocznej edycji tablicy wyników wprowadziła nowy wskaźnik dotyczący dostępu do wymiaru sprawiedliwości dla grup, które mogą znajdować się w gorszej sytuacji lub które mogą podlegać dyskryminacji, w celu wskazania wszelkich możliwych barier;

21.  podkreśla potrzebę wyeliminowania utrzymującej się nierównowagi płci oraz znaczącej dysproporcji w reprezentacji płci wśród sędziów, mianowicie w sądach wyższej instancji i sądach najwyższych, zarówno na szczeblu krajowym, jak i unijnym; z ubolewaniem odnotowuje niedawną negatywną zmianę odsetka kobiet będących sędziami zawodowymi, zaobserwowaną w niektórych państwach członkowskich;

22.  wskazuje, że jest jeszcze wiele do zrobienia w kwestii równouprawnienia płci w zawodach sądowych w całej Europie, również pod względem dostępu do stanowisk sędziowskich, stereotypów płci, przejrzystości procedur powoływania, godzenia pracy z obowiązkami niezwiązanymi z pracą lub istnienia monitoringu; podkreśla wyraźną różnicę między odsetkiem kobiet na stanowiskach na niższych szczeblach sądownictwa (w tym na stanowiskach w ramach wymiaru sprawiedliwości innych niż sędzia) a ich odsetkiem w sądach wyższej instancji i na szczeblu prokuratorskim; w tym kontekście zachęca państwa członkowskie, aby skierowały wysiłki, szczególnie w obszarze szkolnictwa wyższego, na kobiety wykonujące zawody prawnicze oraz promowały pozytywne podejście do sędziów płci żeńskiej;

23.  przypomina o wspólnym oświadczeniu Parlamentu Europejskiego i Rady z 2015 r. (10), w którym stwierdza się, że państwa członkowskie powinny – w możliwie największym stopniu i w kontekście celu dotyczącego osiągnięcia równouprawnienia płci, o którym mowa w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej – zapewnić równą reprezentację kobiet i mężczyzn przy wyznaczaniu kandydatów na sędziów Sądu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej; wzywa państwa członkowskie, by dały dobry przykład w tym względzie;

24.  podkreśla, że jakkolwiek w 2015 r. ponad połowa państw członkowskich zwiększyła wydatki na system sądowy w przeliczeniu na mieszkańca, nadal kwoty ustalane są przeważnie na podstawie kosztów historycznych. a nie na podstawie rzeczywistego obciążenia pracą lub liczby wnoszonych wniosków;

25.  z zadowoleniem przyjmuje coraz częstsze korzystanie z mechanizmów pozasądowego rozstrzygania sporów w większości państw członkowskich, a w szczególności z europejskiej platformy internetowego rozstrzygania sporów (platformy ODR) dla konsumentów i przedsiębiorców;

26.  odnotowuje brak dostępności danych w dziedzinie spraw małżeńskich i spraw dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej; zachęca Komisję do uwzględnienia tych danych w unijnej tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości po ich udostępnieniu przez państwa członkowskie, na przykład w ramach śródokresowego celu ustanowionego po zakończeniu przeglądu rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 w sprawie jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej;

Niezależność

27.  podkreśla, że niezależność, jakość i skuteczność są podstawowymi elementami skutecznego systemu wymiaru sprawiedliwości, który jest z kolei istotny dla utrzymywania praworządności, sprawiedliwości postępowań sądowych i zaufania obywateli i przedsiębiorstw wobec systemu prawnego; podkreśla ponadto, że niezależność sądownictwa stanowi nieodłączną część demokracji; uważa, że warunkiem istnienia niezależnego systemu sądowego jest z jednej strony brak ingerencji lub nacisków ze strony rządów i polityków lub też stron posiadających własne interesy gospodarcze, a z drugiej strony istnienie skutecznych gwarancji wynikających ze statusu, pozycji i sytuacji finansowej sędziów; podkreśla, że należy zapewnić wystarczającą niezależność organom ścigania, aby chronić je przed bezprawnymi naciskami politycznymi; wzywa zatem Komisję do uwzględnienia w tablicy wyników rubryki dotyczącej statusu prokuratorów i ich autonomii; zachęca ponadto Komisję, aby nadal oceniała zabezpieczenia prawne zapewniające niezależność sądów, m.in. we współpracy z Siecią Prezesów Sądów Najwyższych Unii Europejskiej oraz Europejską Siecią Rad Sądownictwa;

28.  zwraca uwagę na znaczenie bezstronnych, tj. pozbawionych znamion dyskrecjonalnego uprawnienia wykonawczego, oraz kompleksowych mechanizmów powoływania, oceny, przenoszenia i odwoływania sędziów;

o
o   o

29.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

(1) http://publications.jrc.ec.europa.eu/repository/bitstream/JRC104594/jrc104594__2017_the_judicial_system_and_economic_development_across_eu_member_states.pdf
(2) http://www.instituteforlegalreform.com/uploads/sites/1/The_Growth_of_Collective_Redress_in_the_EU_A_Survey_of_Developments_in_10_Member_States_April_2017.pdf
(3) http://eige.europa.eu/gender-statistics/dgs
(4) http://www.venice.coe.int/webforms/documents/default.aspx?pdffile=CDL-AD(2016)007-e
(5) Dz.U. C 378 z 9.11.2017, s. 136.
(6) Milieu Ltd (2011), „Comparative study on access to justice in gender equality and anti-discrimination law” (Badanie porównawcze dotyczące dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących równouprawnienia płci oraz prawa antydyskryminacyjnego), sprawozdanie podsumowujące dla DG ds. Sprawiedliwości i Konsumentów, Bruksela.
(7) https://wcd.coe.int/ViewDoc.jsp?p=&Ref=CM/Rec(2010)12&Language=lanEnglish&Ver=original&BackColorInternet=C3C3C3&BackColorIntranet=EDB021&BackColorLogged=F5D383&direct=true
(8) http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/STUD/2017/596804/IPOL_STU(2017)596804_EN.pdf
(9) https://www.coe.int/t/dghl/cooperation/cepej/evaluation/default_en.asp
(10) Dz.U. C 436 z 24.12.2015, s. 1.

Ostatnia aktualizacja: 16 lipca 2019Informacja prawna