Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2017/2120(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0191/2018

Teksty złożone :

A8-0191/2018

Debaty :

PV 11/06/2018 - 20
CRE 11/06/2018 - 20

Głosowanie :

PV 12/06/2018 - 5.1
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0243

Teksty przyjęte
PDF 156kWORD 57k
Wtorek, 12 czerwca 2018 r. - Strasburg Wersja ostateczna
Sytuacja w zakresie połowów rekreacyjnych w UE
P8_TA(2018)0243A8-0191/2018

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 czerwca 2018 r. w sprawie sytuacji w zakresie połowów rekreacyjnych w Unii Europejskiej (2017/2120(INI))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 43,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie promowania spójności i rozwoju w regionach najbardziej oddalonych UE: wykonanie art. 349 TFUE(1),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE(2),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006(3),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011(4), w szczególności jego art. 77,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1004 z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie ustanowienia unijnych ram gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania w sektorze rybołówstwa oraz w sprawie wspierania doradztwa naukowego w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 199/2008(5), w szczególności jego art. 5,

–  uwzględniając badanie zatytułowane „Marine recreational and semi-subsistence fishing – its value and its impact on fish stocks” (Morskie rybołówstwo rekreacyjne i rybołówstwo częściowo na własne potrzeby – jego wartość oraz wpływ na stada ryb) opublikowane przez Departament Tematyczny ds. Polityki Strukturalnej i Polityki Spójności w lipcu 2017 r.,

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A8-0191/2018),

A.  mając na uwadze, że w definicji przedstawionej w 2013 r. przez Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES) rybołówstwo rekreacyjne określono jako „połów lub próby połowu żywych zasobów wodnych głównie w celach wypoczynkowych lub na użytek własny. Obejmuje to aktywne metody rybołówstwa, w tym wędkarstwo, harpunnictwo i zbiór ręczny, oraz pasywne metody rybołówstwa, w tym sieci, narzędzia pułapkowe i takle stawne”; mając na uwadze, że zważywszy, iż art. 55 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 stanowi, że „zabrania się wprowadzania do obrotu połowów z rybołówstwa rekreacyjnego”, konieczne jest opracowanie jasnych definicji rybołówstwa rekreacyjnego i morskiego rybołówstwa rekreacyjnego;

B.  mając na uwadze, że istotne jest zrozumienie różnicy między rybołówstwem rekreacyjnym a rybołówstwem częściowo na własne potrzeby, ponieważ te dwie dziedziny rybołówstwa należy oceniać i regulować osobno i ponieważ należy jasno zaznaczyć, że rybołówstwo rekreacyjne nie jest tym samym, co rybołówstwo częściowo na własne potrzeby; mając na uwadze, że w rozporządzeniu w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa nie ma odniesienia do tego ostatniego rodzaju rybołówstwa; mając na uwadze, że oba rodzaje należy oceniać i regulować osobno;

C.  mając na uwadze, że ustawodawstwo UE funkcjonuje jedynie na bazie dwupoziomowego systemu kategorii połowów obejmującego rybołówstwo rekreacyjne i handlowe, a tym samym nie uznaje rybołówstwa częściowo na własne potrzeby i rybołówstwa częściowo handlowego;

D.  mając na uwadze, że połowy rekreacyjne, ze względu na zasięg, mogą mieć znaczny wpływ na zasoby ryb, jednak ich regulacja przede wszystkim powinna pozostać w zakresie kompetencji państw członkowskich;

E.  mając na uwadze, że Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa określiła rybołówstwo na własne potrzeby jako „poławianie zwierząt wodnych, które istotnie przyczynia się do zaspokojenia potrzeb żywieniowych jednostki”;

F.  mając na uwadze, że bez wyraźnego rozróżnienia między rybołówstwem rekreacyjnym, rybołówstwem częściowo na własne potrzeby a rybołówstwem częściowo handlowym pewna część nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów (połowów NNN) może pozostawać niewykryta, gdyż połowy te nie są liczone lub odpowiednio uregulowane;

G.  mając na uwadze, że na poziomie unijnym nie istnieje jedna uzgodniona i jasno określona definicja rybołówstwa rekreacyjnego oraz że bardzo utrudnia to kontrolowanie rybołówstwa rekreacyjnego i zbieranie danych na jego temat oraz ocenę jego wpływu na liczebność stad i środowisko naturalne czy ocenę jego znaczenia ekonomicznego;

H.  mając na uwadze, że aby móc prawidłowo zarządzać każdym rodzajem działalności połowowej, w tym rybołówstwem rekreacyjnym, wymagane jest regularne i rzetelne gromadzenie danych i szeregów czasowych w celu oceny wpływu na stada ryb lub innych organizmów morskich i na środowisko; mając na uwadze, że obecnie brakuje takich danych lub są one niekompletne; mając na uwadze, że oprócz bezpośredniego wpływu na stada ryb również innego rodzaju wpływ rybołówstwa rekreacyjnego na środowisko jest niewystarczająco zbadany;

I.  mając na uwadze, że według badań znaczące ilości identyfikowalnych odpadów z tworzyw sztucznych w morzach, jeziorach i rzekach pochodzą z działań rekreacyjnych związanych z wodą, takich jak sporty wodne z użyciem łodzi, turystyka i rybołówstwo; podkreślając, że śmieci w postaci zagubionego sprzętu do rybołówstwa rekreacyjnego mogą powodować poważną degradację siedlisk i szkody ekologiczne.

J.  mając na uwadze, że Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR) zapewnia środki finansowe na gromadzenie danych, w tym danych dotyczących rybołówstwa rekreacyjnego;

K.  mając na uwadze, że cele wymienione w art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 odnoszą się do potrzeby osiągania korzyści ekonomicznych, społecznych i w dziedzinie zatrudnienia oraz odbudowywania i zachowywania zasobów ryb i innych organizmów morskich powyżej poziomów pozwalających uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów;

L.  mając na uwadze, że zgodnie z najnowszym badaniem przeprowadzonym na zlecenie Parlamentu rybołówstwo rekreacyjne może mieć różny wpływ na poszczególne stada ryb, stanowiąc od 2% (makrela) do 43 % (węgorz europejski) całkowitego połowu;

M.  mając na uwadze, że aby osiągnąć cele wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb), należy zarządzać stadami ryb i działalnością połowową i je równoważyć; mając na uwadze, że celów tych nie da się osiągnąć, jeśli brakuje części danych dotyczących połowów oraz znaczenia gospodarczego działalności połowowej, w tym rybołówstwa rekreacyjnego;

N.  mając na uwadze, że państwa członkowskie są zobowiązane do gromadzenia danych, w tym oszacowań dotyczących liczby połowów rekreacyjnych i uwalniania gatunków, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 2017/1004, ostatecznie uwzględnianych w wieloletnich planach zarządzania; mając na uwadze w tym kontekście, że tylko niektóre państwa członkowskie dysponują wyczerpującymi danymi dotyczącymi połowów rekreacyjnych prowadzonych na ich terytorium;

O.  mając na uwadze, że choć w ramach morskiego rybołówstwa rekreacyjnego odławianych jest wiele gatunków ryb, obowiązek gromadzenia danych dotyczy zaledwie kilku gatunków, stąd też wymagane są bardziej szczegółowe krajowe wielogatunkowe badania i analizy; mając na uwadze, że połowy w ramach rybołówstwa rekreacyjnego powinny być uwzględniane w szacunkach śmiertelności połowowej i biomasy;

P.  mając na uwadze, że dostępność danych dotyczących rybołówstwa rekreacyjnego jest różna w poszczególnych regionach, przy czym dostępność informacji o morskim rybołówstwie rekreacyjnym na Morzu Północnym i Morzu Bałtyckim jest większa niż w przypadku Morza Śródziemnego, Morza Czarnego czy Oceanu Atlantyckiego;

Q.  mając na uwadze, że liczbę osób zajmujących się morskim rybołówstwem rekreacyjnym w Europie szacuje się na 8,7–9 mln – co odpowiada 1,6 % ludności Europy – łowiących szacunkowo przez 77 mln dni w roku;

R.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia (UE) nr 508/2014 w sprawie EFMR „rybak” oznacza każdą osobę zajmującą się zarobkową działalnością połowową uznaną przez dane państwo członkowskie oraz że w związku z tym należy znaleźć nową definicję obejmującą osoby zajmujące się rybołówstwem rekreacyjnym na zasadach określonych w motywie A;

S.  mając na uwadze, że wpływ gospodarczy europejskiego morskiego rybołówstwa rekreacyjnego (nie licząc wartości turystyki połowowej) szacuje się na 10,5 mld EUR, z czego 5,1 mld EUR stanowią wydatki bezpośrednie, 2,3 mld EUR wydatki pośrednie, a 3,2 mld EUR wydatki indukowane; mając na uwadze, że w samej UE kwotę tę szacuje się na 8,4 mld EUR (z czego 4,2 mld EUR stanowią wydatki bezpośrednie, 1,8 mld EUR wydatki pośrednie, a 2,5 mld EUR wydatki indukowane);

T.  mając na uwadze, że istnieje bezpośredni związek między liczebnością/strukturą stad, dostępem do uprawnień do połowów i wynikającymi z tego skutkami w zakresie zatrudnienia, gospodarki i kwestii społeczno-gospodarczych; mając na uwadze, że istotne jest ocenienie wpływu wszystkich połowów na odnośne stado, jak również wartości ekonomicznej tych połowów w celu przyjęcia środków zarządzania mających pomóc w osiągnięciu zarówno celu środowiskowego, jak i celów ekonomicznych;

U.  mając na uwadze, że morskie rybołówstwo rekreacyjne zapewnia w Europie szacunkowo 99 000 miejsc pracy wyrażonych w ekwiwalencie pełnego czasu pracy (EPC), z czego 57 000 to bezpośrednie miejsca pracy, 18 000 pośrednie miejsca pracy, a 24 000 to indukowane miejsca pracy, generując przeciętną wartość ekonomiczną wynoszącą 49 000 EUR rocznie na miejsce pracy wyrażone w EPC; mając na uwadze, że w samej UE liczbę tę szacuje się na 84 000 miejsc pracy wyrażonych w EPC (z czego 50 000 to bezpośrednie miejsca pracy, 15 000 to pośrednie miejsca pracy, a 20 000 to indukowane miejsca pracy);

V.  mając na uwadze, że morska rekreacyjna turystyka połowowa, tak jak inne rodzaje turystyki połowowej, jest z ekonomicznego punktu widzenia istotna dla wielu regionów i państw, i w związku z tym powinna zostać przeanalizowana w celu lepszego oszacowania jej wartości, skutków i potencjału rozwojowego;

W.  mając na uwadze, że skutki gospodarcze i społeczne wszystkich rodzajów rybołówstwa rekreacyjnego są bardziej odczuwalne na poziomie lokalnym i regionalnym niż krajowym ze względu na wspieranie społeczności lokalnych i przybrzeżnych przez turystykę, produkcję, sprzedaż detaliczną i wynajem sprzętu oraz inne usługi związane z rybołówstwem rekreacyjnym;

X.  mając na uwadze, że w niektórych przypadkach połowy rekreacyjne odpowiadają za znaczną część całkowitej śmiertelności połowowej stada, co należy uwzględniać przy ustalaniu uprawnień do połowów; mając na uwadze, że według badania wykonanego niedawno na zlecenie Parlamentu szacowany udział procentowy morskiego rybołówstwa rekreacyjnego w całości połowów może być znacznie zróżnicowany w zależności od gatunku i wynosi od 2 % dla makreli do 43 % dla węgorza europejskiego;

Y.  mając na uwadze, że istotna jest indywidualna ocena różnych metod rybołówstwa rekreacyjnego bądź jego segmentów opisanych w definicji ICES 2013;

Z.  mając na uwadze, że ocena wpływu rybołówstwa rekreacyjnego na stada ryb uwzględnia wskaźniki zatrzymywania połowów oraz śmiertelności wypuszczonych ryb; mając na uwadze, że w większości przypadków przeżywalność ryb złowionych na wędkę (wędkarstwo według zasady „złów i wypuść”) jest wyższa niż przeżywalność ryb złowionych z użyciem innego sprzętu i innych metod i w tych przypadkach wymaga uwzględnienia; mając na uwadze, że potrzebnych jest więcej informacji na temat najważniejszych gatunków ryb dla morskiego rybołówstwa rekreacyjnego, aby móc dokonać porównania między prawdopodobieństwem przeżycia odrzutów w rybołówstwie komercyjnym i ryb wypuszczonych z powrotem do wody w rybołówstwie rekreacyjnym;

AA.  mając na uwadze, że w rybołówstwie rekreacyjnym stosuje się różne rodzaje sprzętu i metod w zależności od poławianego stada i że ma ono wpływ na środowisko, w związku z czym powinno być poddawane ocenie i stosownie regulowane;

AB.  mając na uwadze, że ze względu na ubogi stan zasobów labraksa w Morzu Północnym oraz dorsza w zachodnim rejonie Morza Bałtyckiego na poziomie unijnym wprowadzono ograniczenia połowów rekreacyjnych przez ustanowienie limitów ilościowych lub zakazu zatrzymywania połowów (labraksa) w celu odbudowy stad; mając na uwadze, że środki zarządzania kryzysowego podejmowane, gdy uznaje się, że rybołówstwo rekreacyjne ma szkodliwy wpływ na stada, nie oferują niezbędnego wyeksponowania sektora;

AC.  mając na uwadze, że część rybaków rekreacyjnych łowi gatunki diadromiczne, takie jak łosoś atlantycki, pstrąg i węgorz europejski; mając na uwadze, że aby móc ocenić przebieg zmian stanu stad w czasie, dane o tych gatunkach powinny być gromadzone zarówno w przypadku wód słodkich, jak i słonych;

AD.  mając na uwadze, że obszarami najbardziej dostępnymi dla większości rybaków rekreacyjnych są pasy nadbrzeżne, gdzie oprócz gatunków ryb często poławiane są również bezkręgowce i algi pełniące kluczową rolę ekologiczną na tych obszarach; mając na uwadze, że wpływ połowów tych gatunków również należy poddać ocenie w odniesieniu nie tylko do zasobów, ale także skutków dla ekosystemów, w których funkcjonują;

AE.  mając na uwadze, że połowy łososia w okresie jego wędrówki do miejsca pochodzenia powinny w miarę możliwości odbywać się w systemach rzecznych, w których możliwe jest skuteczne kontrolowanie i egzekwowanie; mając na uwadze, że poławianie łososia na morzu powoduje eliminowanie bez rozróżnienia łososia zarówno ze zdrowych, jak i słabszych populacji;

AF.  mając na uwadze, że połowy rekreacyjne mogą stanowić istotne źródło śmiertelności połowowej, podczas gdy najwyższy szacowany wpływ połowów rekreacyjnych słodkowodnych na środowisko jest powiązany z możliwością wprowadzania gatunków obcych do ekosystemu, przy czym taki wpływ rybołówstwa rekreacyjnego morskiego jest niewielki;

AG.  mając na uwadze, że WPRyb została stworzona w celu zarządzania połowami handlowymi, nie uwzględniając rybołówstwa rekreacyjnego, jego specyfiki ani potrzeby wprowadzenia szczególnych instrumentów zarządzania i planowania;

AH.  mając na uwadze, że wpływ rybołówstwa rekreacyjnego na środowisko obejmuje inne sposoby niż zmniejszenie populacji stad, jednak brak jasnych danych utrudnia odróżnienie ich od innych czynników antropogenicznych;

AI.  mając na uwadze, że wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej należy uwzględnić w przyszłym zarządzaniu morskim rybołówstwem rekreacyjnym z uwagi na istotność tej działalności w Zjednoczonym Królestwie i jej znaczenie dla wspólnych stad ryb;

AJ.  mając na uwadze, że rybołówstwo rekreacyjne przynosi liczne korzyści społeczne i w zakresie zdrowia publicznego, tzn. podnosi jakość życia osób je uprawiających, zachęca młodych ludzi do wzajemnych kontaktów oraz edukuje w zakresie środowiska naturalnego i wagi jego zrównoważonego charakteru;

1.  podkreśla znaczenie gromadzenia dostatecznych danych o rybołówstwie rekreacyjnym, a w szczególności o morskim rybołówstwie rekreacyjnym, dla prawidłowej oceny poziomów całkowitej śmiertelności połowowej we wszystkich stadach;

2.  zwraca uwagę, że w rybołówstwie rekreacyjnym obserwuje się tendencje wzrostowe w większości państw europejskich i że ten rodzaj połowów jest ważną działalnością o skutkach społecznych, gospodarczych, środowiskowych i w zakresie zatrudnienia, zwłaszcza że może znacząco oddziaływać na zasoby rybne; podkreśla, że państwa członkowskie powinny zatem zapewnić, by takie działania były prowadzone w sposób zrównoważony, zgodny z celami WPRyb;

3.  podkreśla konieczność ochrony flot uprawiających tradycyjne rybołówstwo łodziowe oraz zapewnienia ich przetrwania i wymiany pokoleniowej w obliczu intensywnego rozwoju działalności rekreacyjnej powiązanego z powstawaniem portów rekreacyjnych i turystyką sezonową

4.  jest zdania, że należy zgromadzić dane na temat liczby rybaków prowadzących połowy rekreacyjne, wielkości ich połowów oraz generowanej przez nich wartości dodanej w społecznościach nadbrzeżnych;

5.  wzywa Komisję do ulepszenia istniejących przepisów dotyczących rybołówstwa rekreacyjnego i uwzględnienia ich w nowym rozporządzeniu w sprawie kontroli;

6.  wzywa Komisję do dokonania oceny i w razie potrzeby rozszerzenia zakresu gromadzonych danych dotyczących połowów rekreacyjnych, tak aby objąć nimi większą liczbę stad ryb i innych organizmów morskich, przygotować studium wykonalności dotyczące jednolitego gromadzenia danych odnoszących się do oddziaływania społeczno-gospodarczego tego rodzaju połowów oraz wprowadzić obowiązek gromadzenia takich danych;

7.  kładzie nacisk na konieczność poprawy zgłaszania i kontroli połowów związanych z rybołówstwem rekreacyjnym; przypomina, że w budżecie UE na 2018 r. Parlament zatwierdził projekt pilotażowy mający na celu wprowadzenie systemu comiesięcznych sprawozdań dotyczących połowów labraksa, a także wzywa Komisję i państwa członkowskie do finansowania dalszych projektów w zakresie monitorowania gatunków, które są najbardziej wrażliwe na połowy rekreacyjne; przypomina o znaczeniu identyfikowalności i wzywa Komisję do ulepszenia istniejących przepisów dotyczących rybołówstwa rekreacyjnego i uwzględnienia ich w nowym rozporządzeniu w sprawie kontroli;

8.  wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny wpływu w zakresie rybołówstwa rekreacyjnego w UE; uważa, że do sprawozdania końcowego Komisji z oceny wpływu powinna również zostać włączona ocena planów zarządzania zawierających przepisy dotyczące rybołówstwa rekreacyjnego;

9.  wzywa państwa członkowskie do podjęcia koniecznych kroków technicznych w celu wykonania obowiązującego rozporządzenia w sprawie gromadzenia danych oraz rozszerzenia jego zakresu, aby objąć więcej gatunków i aspektów rybołówstwa rekreacyjnego;

10.  apeluje do Komisji o zapewnienie regularnego gromadzenia wszystkich niezbędnych danych o rybołówstwie rekreacyjnym w celu uzyskania pełnej oceny stad ryb i innych organizmów morskich oraz zapewnienia większego wyeksponowania sektora; ostrzega, że bez takiej kompleksowej oceny i podjęcia na jej podstawie stosownych działań plany zarządzania rybołówstwem i środki techniczne mogą nie doprowadzić do osiągnięcia celów rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 ani równowagi między połowami rekreacyjnymi i handlowymi;

11.  uważa, że jeżeli połowy rekreacyjne mają znaczny wpływ na stado, należy je uwzględnić jako integralną część ekosystemu oraz w aspektach społecznych i gospodarczych wieloletnich planów zarządzania zarówno do celów ustalania uprawnień do połowów, jak i przyjmowania nowych środków technicznych; wzywa zatem Komisję, by w razie konieczności uwzględniła połowy rekreacyjne w wieloletnich planach zarządzania, które zostały już zatwierdzone lub oczekują na zatwierdzenie;

12.  podkreśla, że gromadzenie danych stanowi obowiązek państw członkowskich; zwraca jednak uwagę, że właściwa definicja rybołówstwa rekreacyjnego poprawiłaby jakość tych danych; apeluje do Komisji o przedstawienie projektu jednolitej w całej UE definicji połowów rekreacyjnych, która wprowadzi jasne odróżnienie połowów rekreacyjnych od połowów handlowych i połowów częściowo na własne potrzeby oraz będzie oparta na zasadzie, według której ryby z połowów rekreacyjnych nigdy nie powinny być sprzedawane;

13.  uważa, w oparciu o dane i sprawozdanie z oceny wpływu oraz uwzględniając kompetencje państw członkowskich w zakresie rybołówstwa rekreacyjnego, że Komisja powinna ocenić jego rolę w przyszłej WPRyb, aby można było zarządzać oboma rodzajami rybołówstwa morskiego – handlowym i rekreacyjnym – w sposób wyważony, sprawiedliwy i trwały, dążąc do osiągnięcia zamierzonych celów;

14.  apeluje do Komisji o wspieranie, również finansowe, rozwoju rybołówstwa rekreacyjnego w sektorze turystyki jako ważnego czynnika rozwoju niebieskiej gospodarki w małych społecznościach i społecznościach nadbrzeżnych, w szczególności w regionach najbardziej oddalonych; uważa, że wspomoże to wysiłki służące wydłużeniu sezonu turystycznego poza miesiące letnie; sugeruje, aby Komisja ogłosiła rybołówstwo rekreacyjne tematem roku w ramach projektu EDEN dotyczącego zrównoważonej turystyki oraz uruchomiła projekty z funduszu COSME mające na celu wspieranie turystyki związanej z rybołówstwem rekreacyjnym w małych społecznościach nadbrzeżnych;

15.  podkreśla, że niezależnie od normalnego zarządzania zasobami rybołówstwa w oparciu o konkretne dane naukowe rozwój rybołówstwa rekreacyjnego nie może oznaczać ograniczenia wielkości połowów w ramach rybołówstwa zawodowego lub podziału możliwości połowowych między działalność zawodową i rekreacyjną w kontekście ograniczonych zasobów, zwłaszcza w odniesieniu do rybołówstwa prowadzonego na małą skalę oraz tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego;

16.  uznaje fakt, że rybołówstwo rekreacyjne uprawiane jest na terenie UE od wieków i stanowi integralną część kultury, tradycji i dziedzictwa wielu społeczności nadbrzeżnych i wyspiarskich; zauważa, że rodzaje rybołówstwa rekreacyjnego są tak zróżnicowane, jak same kultury w UE, i że fakt ten należy brać pod uwagę przy tworzeniu regulacji prawnych w tym obszarze;

17.  wzywa Komisję do ustanowienia odpowiednich środków, aby przyszłe regulacje dotyczące rybołówstwa rekreacyjnego były opracowywane z uwzględnieniem rybołówstwa zawodowego i nie stwarzały przeszkód dla jego prowadzenia;

18.  podkreśla, że należy ustanowić normy podstawowe w zakresie zarządzania połowami rekreacyjnymi oraz sporządzić wykaz rekreacyjnych działań połowowych zawierający informacje dotyczące narzędzi połowowych i operacji połowowych, opis obszarów połowowych, a także informacje o gatunkach docelowych i przyłowach;

19.  podkreśla znaczenie EFMR w zakresie pomocy na rzecz rozwijania zdolności w dziedzinie nauki oraz zagwarantowania pełnych i wiarygodnych ocen dotyczących zasobów morskich w odniesieniu do rybołówstwa rekreacyjnego; przypomina, że EFMR zapewnia fundusze na gromadzenie danych, oraz wzywa Komisję do rozszerzenia przyszłego zakresu EFMR w celu zapewnienia wsparcia finansowego na badania i analizę zebranych danych;

20.  podkreśla, jak pilna i istotna jest potrzeba wymiany danych, oraz przypomina, że Europejski Fundusz Morski i Rybacki wspiera gromadzenie danych, również dotyczących rybołówstwa rekreacyjnego; dlatego apeluje do państw członkowskich o podjęcie kroków niezbędnych do gromadzenia danych, a ponadto wzywa Komisję do dalszego rozwoju wspólnej bazy danych zawierającej kompleksowe i wiarygodne dane dostępne dla badaczy, aby umożliwić im monitorowanie i ocenę stanu zasobów rybnych; jednym z takich środków może być finansowanie w ramach EFMR;

21.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

(1) Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0316.
(2) Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22.
(3) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.
(4) Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 1.
(5) Dz.U. L 157 z 20.6.2017, s. 1.

Ostatnia aktualizacja: 8 stycznia 2019Informacja prawna