Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2018/2862(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Wybrany dokument :

Teksty złożone :

RC-B8-0456/2018

Debaty :

PV 04/10/2018 - 5.1
PV 04/10/2018 - 5.2
CRE 04/10/2018 - 5.1
CRE 04/10/2018 - 5.2

Głosowanie :

PV 04/10/2018 - 7.2

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0376

Teksty przyjęte
PDF 341kWORD 54k
Czwartek, 4 października 2018 r. - Strasburg Wersja tymczasowa
Zjednoczone Emiraty Arabskie, w szczególności sytuacja obrońcy prawczłowieka Ahmeda Mansoora
P8_TA-PROV(2018)0376RC-B8-0456/2018

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 października 2018 r. w sprawie Zjednoczonych Emiratów Arabskich, w szczególności sytuacji obrońcy praw człowieka Ahmeda Mansoora (2018/2862(RSP))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje poprzednie rezolucje, w tym rezolucję z dnia 26 października 2012 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Zjednoczonych Emiratach Arabskich(1),

–  uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Podkomisji Praw Człowieka z dnia 4 czerwca 2018 r. potępiające wyrok 10 lat więzienia dla Ahmeda Mansoora,

–  uwzględniając art. 30 konstytucji Zjednoczonych Emiratów Arabskich (ZEA),

–  uwzględniając Arabską kartę praw człowieka, której ZEA są sygnatariuszem,

–  uwzględniając strategiczne ramy UE i Plan działania w dziedzinie praw człowieka i demokracji na lata 2015–2019,

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 16 października 2017 r. w sprawie śródokresowego przeglądu realizacji Planu działania dotyczącego praw człowieka i demokracji,

–  uwzględniając Wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka z 2004 r. ze zmianami z 2008 r.,

–  uwzględniając oświadczenie ekspertów ONZ ds. praw człowieka z dnia 12 czerwca 2018 r., w którym zaapelowali o natychmiastowe uwolnienie więzionego obrońcy praw człowieka Ahmeda Mansoora,

–  uwzględniając oświadczenie z dnia 18 lipca 2016 r. wydane przez współprzewodniczących 25. Wspólnej Rady i spotkania ministerialnego Unia Europejska – Rada Współpracy Państw Zatoki w Brukseli

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–  uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania oraz Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (ICCPR), których ZEA są stroną,

–  uwzględniając art.135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że Ahmed Mansoor został aresztowany przez funkcjonariuszy sił bezpieczeństwa ZEA w marcu 2017 r.; mając na uwadze, że jest on ważnym działaczem na rzecz praw człowieka i laureatem Nagrody Martina Ennalsa z 2015 r. przyznawanej obrońcom praw człowieka; mając na uwadze, że Ahmed Mansoor jest być może ostatnim obrońcą praw człowieka w ZEA, który mógł publicznie krytykować władze;

B.  mając na uwadze, że ministerstwo spraw zagranicznych i współpracy międzynarodowej ZEA stwierdziło w oświadczeniu z dnia 29 marca 2017 r., że „Wydział Prokuratury ds. Przestępstw Elektronicznych wydał nakaz zatrzymania Ahmeda Mansoora pod zarzutem rozpowszechniania fałszywych i wprowadzających w błąd informacji w internecie w celu propagowania wrogości i sekciarstwa”; mając na uwadze, że to oświadczenie oraz inne oficjalne oświadczenia władz ZEA pokazują, że jedynym powodem zatrzymania Ahmeda Mansoora, jego procesu i skazania była treść jego wypowiedzi internetowych, a zarzuty przeciwko niemu są oparte na rzekomych naruszeniach obowiązującej w ZEA represyjnej ustawy o zwalczaniu cyberprzestępczości z 2012 r., która umożliwiła władzom ZEA uciszenie obrońców praw człowieka oraz która przewiduje długie kary pozbawienia wolności i poważne kary finansowe dla osób krytykujących władze kraju;

C.  mając na uwadze, że Biuro Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka oceniło, że aresztowanie i tajne przetrzymywanie Ahmeda Mansoora może stanowić akt odwetu za jego zaangażowanie w działania ONZ na rzecz praw człowieka, za poglądy, jakie wyrażał w mediach społecznościowych, w tym na Twitterze, a także za aktywne członkostwo w takich organizacjach jak Centrum ds. Praw Człowieka w Zatoce Perskiej;

D.  mając na uwadze, że grupa ekspertów ONZ ds. praw człowieka wezwała rząd ZEA do uwolnienia Ahmeda Mansoora, uznając jego aresztowanie za bezpośredni atak na legalną działalność obrońców praw człowieka w ZEA;

E.  mając na uwadze, że 29 maja 2018 r. po rażąco niesprawiedliwym procesie w Abu Zabi Ahmed Mansoor został skazany na 10 lat więzienia za to, że korzystał ze swojego prawa do wolności wypowiedzi w postach na Twitterze; mając na uwadze, że nałożono na niego również grzywnę w wysokości miliona dirhamów (232 475 EUR), oraz postanowiono, że po wyjściu na wolność ma pozostawać pod nadzorem przez trzy lata; mając na uwadze, że Ahmed Mansoor odwołał się od wyroku, ale terminy procedury odwoławczej pozostają niejasne;

F.  mając na uwadze, że według doniesień po aresztowaniu Ahmeda Mansoora w marcu 2017 r. zabroniono mu wszelkich kontaktów z rodziną i od tego czasu żona mogła go odwiedzić jedynie czterokrotnie; mając na uwadze, że według doniesień Ahmed Mansoor pozostawał w izolacji od momentu zatrzymania i był torturowany; mając na uwadze, że według władz ZEA jest on przetrzymywany w więzieniu Al Sadr w Abu Zabi;

G.  mając na uwadze, że wbrew twierdzeniom rządu Ahmed Mansoor nie mógł zatrudnić niezależnego, wybranego przez siebie adwokata; mając na uwadze, że prawo do spotkania z adwokatem jest prawem podstawowym każdej osoby pozbawionej wolności, jak określono w art. 16 Arabskiej karty praw człowieka, ratyfikowanej przez ZEA;

H.  mając na uwadze, że Ahmed Mansoor był nękany i prześladowany przez władze ZEA od ponad sześciu lat i wielokrotnie spotykał się z atakami fizycznymi, groźbami śmierci oraz nadzorem fizycznym i elektronicznym; mając na uwadze, że po siedmiu miesiącach aresztu został on w 2011 r. skazany na trzy lata więzienia za „znieważenie funkcjonariuszy” w procesie, który uznano za niesprawiedliwy; mając na uwadze, że osiem miesięcy później został ułaskawiony przez prezydenta i zwolniony, jednak władze nigdy nie oddały mu paszportu, czyli de facto nałożyły na niego zakaz podróżowania;

I.  mając na uwadze, że przed aresztowaniem Ahmed Mansoor był jednym ze 133 sygnatariuszy petycji domagającej się powszechnych i bezpośrednich wyborów w ZEA oraz przyznania uprawnień legislacyjnych Federalnej Radzie Narodowej, która jest organem doradczym rządu; mając na uwadze, że Ahmed Mansoor był również administratorem forum internetowego o nazwie Al-Hiwar al-Emarati, na którym krytykowano politykę rządu ZEA i jego liderów; mając na uwadze, że jest on członkiem Komitetu Doradczego Human Rights Watch ds. Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej oraz aktywnym uczestnikiem działań ONZ na rzecz praw człowieka;

J.  mając na uwadze, że mieszkańcy ZEA, którzy poruszali kwestie praw człowieka, są poważnie narażeni na arbitralne zatrzymania, pozbawienie wolności i tortury; mając na uwadze, że w dalszym ciągu represjonuje się pokojowe działania, w których wzywa się do przeprowadzenia reform konstytucyjnych i reform w odniesieniu do kwestii praw człowieka; mając na uwadze, że ataki na członków społeczeństwa obywatelskiego, w tym próby uciszenia, uwięzienia lub prześladowania działaczy na rzecz praw człowieka, dziennikarzy, prawników i innych osób, stały się w ostatnich latach coraz bardziej powszechne;

K.  mając na uwadze, że specjalna sprawozdawczyni ONZ ds. niezależności sędziów i prawników stwierdziła po swojej wizycie w ZEA w 2014 r., że prawnicy, którzy podejmują sprawy związane z bezpieczeństwem państwa „są obiektem prześladowań, gróźb i nacisków”; mając na uwadze, że stwierdziła ona otwarcie, że „sądownictwo pozostaje pod faktyczną kontrolą wykonawczej odnogi rządu”;

L.  mając na uwadze, że pojawiły się dowody, iż państwa członkowskie UE zezwalały na wywóz różnych technologii służących cyberinwigilacji do krajów, w których dochodzi do najpoważniejszych naruszeń praw człowieka, w tym ZEA;

M.  mając na uwadze, że w Zjednoczonych Emiratach Arabskich nadal obowiązuje kara śmierci; mając na uwadze, że co najmniej 19 osób oczekuje obecnie na wykonanie kary śmierci, a w 2017 r. wykonano jedną egzekucję;

1.  zdecydowanie potępia nękanie, prześladowanie i przetrzymywanie Ahmeda Mansoora, a także pozostałych obrońców praw człowieka wyłącznie ze względu na ich działalność na rzecz praw człowieka oraz korzystania przez nich z prawa do wolności wypowiedzi zarówno w internecie, jak i poza nim; wzywa władze Zjednoczonych Emiratów Arabskich do przeprowadzenia skrupulatnych i bezstronnych dochodzeń w sprawie ataków wymierzonych w przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego, aby pociągnąć sprawców tych ataków do odpowiedzialności;

2.  wzywa władze do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia Ahmeda Mansoora oraz oczyszczenia go z wszystkich zarzutów, ponieważ jest on więźniem sumienia przetrzymywanym i skazanym wyłącznie za pokojowe korzystanie z przysługującego mu prawa do wolności słowa, w tym działalność na rzecz praw człowieka; wzywa także do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia wszystkich więźniów sumienia w Zjednoczonych Emiratach Arabskich oraz do wycofania wszystkich zarzutów wobec nich;

3.  jest głęboko zaniepokojony doniesieniami, że przetrzymywany Ahmed Mansoor jest poddawany różnego rodzaju torturom lub brutalnie traktowany oraz że umieszczono go w celi izolacyjnej; domaga się, by władze ZEA zbadały te zarzuty i niezwłocznie zapewniły Ahmedowi Mansoorowi regularny dostęp do prawnika, możliwości spotkań z rodziną oraz wszelkiej opieki medycznej, jakiej może wymagać; przypomina władzom ZEA, że ciągłe stosowanie przedłużonej izolacji może przerodzić się w pewien rodzaj tortur lub innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania zgodnie z międzynarodowym prawem dotyczącym praw człowieka oraz że brak nakazu aresztowania lub jakiejkolwiek kontroli sądowej w trakcie aresztu i przetrzymywania stanowi naruszenie podstawowych zasad rzetelnego procesu sądowego zgodnie z międzynarodowym prawem dotyczącym praw człowieka;

4.  wzywa władze ZEA do dopilnowania, by więźniowie, co do których uznano, że złamali prawo, mogli liczyć na rzetelny, sprawiedliwy i bezpłatny proces zgodnie z międzynarodowymi normami;

5.  wzywa ZEA do dokonania przeglądu ustawy federalnej o zwalczaniu cyberprzestępczości w celu dostosowania jej do międzynarodowych norm związanych z prawem każdego człowieka do poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania informacji i pomysłów, a także dzielenia się nimi z innymi, prawa do wolności opinii, słowa i informacji, dostępu do internetu oraz prawa do prywatności; wzywa władze ZEA do zmiany ustawy antyterrorystycznej, ustawy o zwalczaniu cyberprzestępczości z 2012 r. i ustawy federalnej nr 2/2008, które są stale wykorzystywane do prześladowania obrońców praw człowieka;

6.  wzywa władze ZEA do zaprzestania wszelkich form nękania obywateli i natychmiastowego zniesienia zakazu podróży nałożonego na obrońców praw człowieka i nalega, by władze w każdych okolicznościach gwarantowały obrońcom praw człowieka w tym kraju możliwość prowadzenia legalnej działalności na rzecz praw człowieka zarówno na szczeblu krajowym, jak i międzynarodowym, bez strachu przed represjami;

7.  apeluje o wprowadzenie ogólnounijnego zakazu eksportu i sprzedaży do ZEA wszelkich typów sprzętu wykorzystywanego do obrony, a także unowocześniania i utrzymywania takiego sprzętu, który może być lub jest wykorzystywany do wewnętrznych represji, w tym technologii monitorowania internetu; wyraża zaniepokojenie w związku z coraz częstszym stosowaniem pewnych technologii podwójnego zastosowania w dziedzinie cyberinwigilacji wobec aktywistów i dziennikarzy; z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym aktualne wysiłki podejmowane przez instytucje UE mające na celu uaktualnienie rozporządzenia w sprawie kontroli wywozu produktów podwójnego zastosowania;

8.  jest zaniepokojony coraz większą liczbą obywateli, na których nakładane są kary za współpracę z ONZ oraz jej różnymi organami; wzywa władze ZEA do zaprzestania ograniczania swobody i nękania obywateli angażujących się w różne mechanizmy ONZ na rzecz praw człowieka; wzywa ponadto władze tego kraju do umożliwienia ekspertom ONZ, międzynarodowym organizacjom pozarządowym lub unijnym urzędnikom zorganizowania widzenia z Ahmedem Mansoorem;

9.  domaga się większych swobód w ZEA; podkreśla, że Zjednoczone Emiraty Arabskie muszą przestrzegać swoich międzynarodowych zobowiązań na mocy prawa dotyczącego praw człowieka i wzywa władze tego kraju do zapewnienia wszystkim jego obywatelom wolności słowa, myśli i wypowiedzi zarówno w internecie, jak i poza nim, a także zgodności z wszystkimi przepisami deklaracji ONZ w sprawie obrońców praw człowieka, zwłaszcza art. 1, art. 6 lit. a) oraz art. 12 ust. 2; podkreśla, że swobody te są zagwarantowane nie tylko na mocy uniwersalnych instrumentów w dziedzinie praw człowieka, lecz także na mocy Arabskiej karty praw człowieka, której Zjednoczone Emiraty Arabskie są sygnatariuszem;

10.  wzywa ZEA do potwierdzenia zamiaru zachowywania najwyższych standardów, jeśli chodzi o propagowanie i ochronę praw człowieka, poprzez ratyfikowanie ICCPR i jego fakultatywnych protokołów, a także poprzez wystosowanie stałego zaproszenia do złożenia wizyty dla wszystkich osób upoważnionych w ramach procedury specjalnej ONZ;

11.  apeluje do wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel, a także do UE i jej państw członkowskich o publiczne zajęcie zdecydowanego stanowiska w sprawie tych rażących naruszeń praw człowieka, a także o domaganie się uwolnienia Ahmeda Mansoora we wszystkich ich kontaktach z władzami ZEA; wzywa delegaturę UE w Abu Zabi do zapewnienia Ahmedowi Mansoorowi wszelkiego odpowiedniego wsparcia, w tym odwiedzin w więzieniu, monitorowania procesu i udzielenia pomocy prawnej lub innej pomocy, której może potrzebować; wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) do przedłożenia sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu w sprawie działań podjętych dotychczas przez delegaturę UE mających na celu wsparcie Ahmeda Mansoora;

12.  wzywa ESDZ do zaproponowania ukierunkowanych środków UE w związku z poważnymi naruszeniami praw człowieka, a państwa członkowskie do ich przyjęcia;

13.  przypomina, że sprzeciwia się karze śmierci we wszystkich okolicznościach i domaga się moratorium w celu jej zniesienia;

14.  zachęca do prowadzenia stałego dialogu między UE, jej państwami członkowskimi a ZEA; uważa, że regularne posiedzenia międzyparlamentarne między Parlamentem a jego partnerami z Zatoki Perskiej stanowią ważne forum rozwoju konstruktywnego i szczerego dialogu dotyczącego kwestii, które są przedmiotem wspólnego zainteresowania; podkreśla, że dyskusje międzyparlamentarne nie powinny koncentrować się na kwestiach bezpieczeństwa i handlu, lecz powinny także obejmować poszanowanie praw człowieka jako kluczowy temat do rozważań;

15.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji rządowi i parlamentowi Zjednoczonych Emiratów Arabskich, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Komisji, Specjalnemu Przedstawicielowi Unii Europejskiej ds. Praw Człowieka, parlamentom i rządom państw członkowskich, Wysokiemu Komisarzowi Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka oraz rządom państw członkowskich Rady Współpracy Państw Zatoki; wzywa do przetłumaczenia tej rezolucji na język arabski.

(1) Dz.U. C 72 E z 11.3.2014, s. 40.

Ostatnia aktualizacja: 5 października 2018Informacja prawna