Ευρετήριο 
Κείμενα που εγκρίθηκαν
Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2018 - Στρασβούργο 
Κινητοποίηση του Ταμείου Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την παροχή βοήθειας προς τη Λετονία
 Αναπτυξιακή βοήθεια της ΕΕ στον τομέα της εκπαίδευσης
 Ενεργειακή απόδοση ***I
 Διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης ***I
 Προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ***I
 Πολυετές σχέδιο για τα μικρά πελαγικά αποθέματα στην Αδριατική Θάλασσα και για τις αλιευτικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης των εν λόγω αποθεμάτων ***I
 Το κράτος δικαίου στη Ρουμανία
 Ελάχιστα πρότυπα για τις μειονότητες στην ΕΕ
 Η ψηφιοποίηση στην υπηρεσία της ανάπτυξης: μείωση της φτώχειας με τη χρήση της τεχνολογίας

Κινητοποίηση του Ταμείου Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την παροχή βοήθειας προς τη Λετονία
PDF 470kWORD 53k
Ψήφισμα
Παράρτημα
Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2018 σχετικά με την πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την κινητοποίηση του Ταμείου Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την παροχή βοήθειας προς τη Λετονία (COM(2018)0658 – C8-0416/2018 – 2018/2230(BUD))
P8_TA-PROV(2018)0440A8-0357/2018

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (COM(2018)0658 – C8‑0416/2018),

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2012/2002 του Συμβουλίου, της 11ης Νοεμβρίου 2002, για την ίδρυση του Ταμείου Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης(1),

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (EE, Ευρατόμ) αριθ. 1311/2013 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2013, για τον καθορισμό του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου για την περίοδο 2014-2020(2), και ιδίως το άρθρο 10,

–  έχοντας υπόψη τη διοργανική συμφωνία, της 2ας Δεκεμβρίου 2013, μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συνεργασία σε δημοσιονομικά θέματα και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση(3), και ιδίως το σημείο 11,

–  έχοντας υπόψη την επιστολή της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Προϋπολογισμών (A8-0357/2018),

1.  εκφράζει ικανοποίηση για την απόφαση, που αποδεικνύει την αλληλεγγύη της Ένωσης προς τους πολίτες της Ένωσης και τις περιοχές που επλήγησαν από φυσικές καταστροφές·

2.  επισημαίνει την επείγουσα ανάγκη αποδέσμευσης χρηματοδοτικής συνδρομής μέσω του Ταμείου Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης («Ταμείο») προς τις περιοχές που έχουν πληγεί από φυσικές καταστροφές στην Ένωση το 2017·

3.  υποστηρίζει όσα κράτη μέλη χρησιμοποιούν ευρωπαϊκούς διαρθρωτικούς και επενδυτικούς πόρους για την ανασυγκρότηση των περιοχών που έχουν πληγεί· καλεί την Επιτροπή να στηρίξει και να εγκρίνει χωρίς καθυστέρηση την ανακατανομή των κονδυλίων των συμφωνιών εταιρικής σχέσης με τον τρόπο που ζήτησαν τα κράτη μέλη για τον σκοπό αυτόν·

4.  καλεί τα κράτη μέλη να χρησιμοποιήσουν τη χρηματοδοτική συνδρομή του Ταμείου με τρόπο διαφανή, που να εγγυάται τη δίκαιη κατανομή σε όλες τις πληγείσες περιφέρειες·

5.  εγκρίνει την απόφαση που επισυνάπτεται στο παρόν ψήφισμα·

6.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να συνυπογράψει με τον Πρόεδρο του Συμβουλίου την απόφαση αυτή και να μεριμνήσει για τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

7.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα, συμπεριλαμβανομένου του παραρτήματός του, στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την κινητοποίηση του Ταμείου Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την παροχή βοήθειας προς τη Λετονία

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2012/2002 του Συμβουλίου, της 11ης Νοεμβρίου 2002, για την ίδρυση του Ταμείου Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης(4), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 3,

Έχοντας υπόψη τη διοργανική συμφωνία της 2ας Δεκεμβρίου 2013 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συνεργασία σε δημοσιονομικά θέματα και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση(5), και ιδίως το σημείο 11,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)  Το Ταμείο Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής «το Ταμείο») έχει ως στόχο να επιτρέψει στην Ένωση να αντιδρά με ταχύ, αποτελεσματικό και ευέλικτο τρόπο σε καταστάσεις επείγουσας ανάγκης ώστε να εκφράζει την αλληλεγγύη της προς τον πληθυσμό των περιοχών που πλήττονται από φυσικές καταστροφές.

(2)  Το Ταμείο δεν πρέπει να υπερβαίνει το μέγιστο ετήσιο ποσό των 500 000 000 EUR (τιμές 2011), όπως ορίζεται στο άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 1311/2013 του Συμβουλίου(6).

(3)  Στις 14 Νοεμβρίου 2017, η Λετονία υπέβαλε αίτηση για την κινητοποίηση του Ταμείου, έπειτα από μακρά περίοδο έντονων βροχοπτώσεων κατά τη διάρκεια του θέρους και του φθινοπώρου του 2017 με αποτέλεσμα τον κορεσμό των εδαφών και επακόλουθες πλημμύρες.

(4)  Η αίτηση της Λετονίας πληροί τις προϋποθέσεις για την καταβολή οικονομικής ενίσχυσης από το Ταμείο, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2012/2002.

(5)  Επομένως, θα πρέπει να κινητοποιηθεί το Ταμείο για την καταβολή οικονομικής συνδρομής στη Λετονία.

(6)  Με την απόφαση (ΕΕ) 2018/508 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(7), το Ταμείο κινητοποιήθηκε με σκοπό να παράσχει το ποσό των 50 000 000 EUR σε πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων και σε πιστώσεις πληρωμών για την πληρωμή προκαταβολών για το οικονομικό έτος 2018. Οι εν λόγω πιστώσεις χρησιμοποιήθηκαν σε πολύ περιορισμένο βαθμό. Κατά συνέπεια, υπάρχουν περιθώρια να καταβληθεί το συνολικό ποσό για την παρούσα κινητοποίηση μέσω της ανακατανομής των πιστώσεων που κινητοποιήθηκαν για την πληρωμή προκαταβολών στον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το οικονομικό έτος 2018.

(7)  Προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο χρόνος που χρειάζεται για την κινητοποίηση του Ταμείου, η παρούσα απόφαση θα πρέπει να εφαρμοστεί από την ημερομηνία έκδοσής της,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Στο πλαίσιο του γενικού προϋπολογισμού της Ένωσης για το οικονομικό έτος 2018, κινητοποιείται το Ταμείο Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σκοπό τη χορήγηση ποσού ύψους 17 730 519 EUR στη Λετονία, σε πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων και σε πιστώσεις πληρωμών.

Το πλήρες ποσό της κινητοποίησης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο χρηματοδοτείται από τις πιστώσεις που κινητοποιήθηκαν για την πληρωμή προκαταβολών στον προϋπολογισμό της Ένωσης για το οικονομικό έτος 2018. Οι πιστώσεις που είναι διαθέσιμες για την πληρωμή προκαταβολών μειώνονται αναλόγως.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εφαρμόζεται από … [ημερομηνία της έκδοσής της](8).

...,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

(1) EE L 311 της 14.11.2002, σ. 3.
(2) ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 884.
(3) ΕΕ C 373 της 20.12.2013, σ. 1.
(4) EE L 311 της 14.11.2002, σ. 3.
(5) ΕΕ C 373 της 20.12.2013, σ.1.
(6) Κανονισμός (EE, Ευρατόμ) αριθ. 1311/2013 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2013, για τον καθορισμό του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου για την περίοδο 2014-2020 (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 884).
(7) Απόφαση (ΕΕ) 2018/508 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2017, σχετικά με την κινητοποίηση του Ταμείου Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την πληρωμή προκαταβολών στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης για το 2018 (ΕΕ L 83 της 27.3.2018, σ. 13).
(8) Η ημερομηνία θα προστεθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πριν από τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Αναπτυξιακή βοήθεια της ΕΕ στον τομέα της εκπαίδευσης
PDF 565kWORD 61k
Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2018 σχετικά με την αναπτυξιακή βοήθεια της ΕΕ στον τομέα της εκπαίδευσης (2018/2081(INI))
P8_TA-PROV(2018)0441A8-0327/2018

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 26 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σύμφωνα με το οποίο «κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην εκπαίδευση. Η εκπαίδευση πρέπει να παρέχεται δωρεάν, τουλάχιστον στη στοιχειώδη και βασική βαθμίδα της.»,

–  έχοντας υπόψη το έγγραφο με τίτλο «Να αλλάξουμε τον κόσμο μας: η Ατζέντα του 2030 για τη βιώσιμη ανάπτυξη», που εγκρίθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2015 από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και που αναγνωρίζει ότι η ισότητα, η ένταξη και η ισότητα των φύλων συνδέονται άρρηκτα με το δικαίωμα στην εκπαίδευση για όλους,

–  έχοντας υπόψη τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης του ΟΗΕ (ΣΒΑ) και κυρίως τον στόχο αριθ. 4, «Διασφαλίζουμε την ελεύθερη, ισότιμη και ποιοτική εκπαίδευση προάγοντας τις ευκαιρίες για διά βίου μάθηση» καθώς και τη Διακήρυξη του Incheon και το Πλαίσιο δράσης για την υλοποίηση του ΣΒΑ αριθ. 4, όπου αναφέρεται ότι «η ισότητα των φύλων είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με το δικαίωμα της εκπαίδευσης για όλους»,

–  έχοντας υπόψη τη Γενική σύσταση αριθ. 36 (2017) της Επιτροπής για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών, σχετικά με το δικαίωμα των κοριτσιών και των γυναικών στην εκπαίδευση,

–  έχοντας υπόψη το πρόγραμμα δράσης της Αντίς Αμπέμπα για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης, που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 27 Ιουλίου 2015,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμα 35/L2 του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, της 22ας Ιουνίου 2017, με τίτλο «Το δικαίωμα στην εκπαίδευση: συνέχεια στο ψήφισμα 8/4 του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων»,

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Εκπαίδευση και κατάρτιση στο πλαίσιο της μείωσης της φτώχειας στις αναπτυσσόμενες χώρες» (COM(2002)0116),

–  έχοντας υπόψη το έγγραφο εργασίας της Επιτροπής του 2010 με τίτλο «More and Better Education in Developing Countries» (Περισσότερη και καλύτερη εκπαίδευση στις αναπτυσσόμενες χώρες) (SEC(2010)0121),

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Εκπαίδευση σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και παρατεταμένων κρίσεων» (COM(2018)0304),

–  έχοντας υπόψη τη Διακήρυξη του Charlevoix για την ποιοτική εκπαίδευση κοριτσιών, εφήβων κοριτσιών και γυναικών στις αναπτυσσόμενες χώρες, που εγκρίθηκε από την Ομάδα των 7 στις 9 Ιουνίου 2018,

–  έχοντας υπόψη την ευρωπαϊκή συναντίληψη για την ανάπτυξη και τον κώδικα δεοντολογίας της ΕΕ σχετικά με τον καταμερισμό της εργασίας στην αναπτυξιακή πολιτική (COM(2007)0072),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 31ης Μαΐου 2018 σχετικά με την εφαρμογή του κοινού υπηρεσιακού εγγράφου εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής (SWD(2015)0182) – Ισότητα των φύλων και χειραφέτηση των γυναικών: Μεταμορφώνοντας τις ζωές των κοριτσιών και των γυναικών μέσω της πολιτικής εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ (2016-2020)(1),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 17ης Απριλίου 2018 σχετικά με τη βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους των αναπτυσσόμενων χωρών(2),

–  έχοντας υπόψη την έκθεση παγκόσμιας επισκόπησης της Unesco σχετικά με την εκπαίδευση που δημοσιεύτηκε το 2017, με τίτλο «Απολογισμός στον τομέα της εκπαίδευσης: υλοποίηση των δεσμεύσεών μας»,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 52 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Ανάπτυξης (A8-0327/2018),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η εκπαίδευση αποτελεί θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα και έχει καίρια σημασία για την υλοποίηση του συνόλου των ΣΒΑ· λαμβάνοντας υπόψη ότι η εκπαίδευση εμποδίζει τη διαγενεακή μεταβίβαση της φτώχειας και διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην επίτευξη της ισότητας γυναικών και αντρών και στη χειραφέτηση των γυναικών· λαμβάνοντας υπόψη ότι η εκπαίδευση ως χώρος δικαιωμάτων υπερβαίνει την αριθμητική ισότητα και αποσκοπεί στην προώθηση μιας πραγματικής ισότητας των φύλων στην εκπαίδευση και μέσα από αυτήν·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η τελευταία ανακοίνωση της Επιτροπής για την εκπαίδευση στις αναπτυσσόμενες χώρες χρονολογείται από το 2002 και μόλις το 2010 επικαιροποιήθηκε με ένα έγγραφο εργασίας·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το 2009 η υποστήριξη της εκπαίδευσης αντιπροσώπευε το 8,3 % της συνολικής αναπτυξιακής βοήθειας· λαμβάνοντας υπόψη ότι το ποσοστό αυτό μειώθηκε στο 6,2 % το 2015· λαμβάνοντας υπόψη ότι για την Ένωση και τα κράτη μέλη της, το ποσοστό αυτό μειώθηκε από 11 % σε 7,6 % την ίδια περίοδο·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η υποστήριξη της βασικής εκπαίδευσης εκ μέρους της Ένωσης και των κρατών μελών της μειώθηκε κατά 33,9 % μεταξύ 2009 και 2015, ήτοι περισσότερο από ό,τι η υποστήριξη για την εκπαίδευση εν γένει (15,2 %)·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, το 2015, 264 εκατομμύρια παιδιά και νέοι σε ηλικία φοίτησης στην πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια εκπαίδευση δεν φοιτούσαν·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι στο τέλος του 2017 οι πρόσφυγες ξεπέρασαν παγκοσμίως τα 25,4 εκατομμύρια, εκ των οποίων 7,4 εκατομμύρια παιδιά σε ηλικία φοίτησης στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, και εξ αυτών τα 4 εκατομμύρια δεν είχαν πρόσβαση σε κανένα είδος πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης· λαμβάνοντας υπόψη ότι σε χώρες που επηρεάζονται από αστάθεια και συγκρούσεις υπάρχουν 37 % περισσότερα κορίτσια από αγόρια εκτός πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και ότι οι νεαρές γυναίκες έχουν σχεδόν 90 % περισσότερες πιθανότητες να τεθούν εκτός δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε σύγκριση με τους άρρενες συνομηλίκους τους σε χώρες οι οποίες δεν επηρεάζονται από συγκρούσεις·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Έκθεση των Ηνωμένων Εθνών του 2017 σχετικά με τους Στόχους για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη αναφέρει ότι το 2011, μόνο το ένα τέταρτο περίπου των σχολείων της υποσαχάριας Αφρικής είχε ηλεκτρικό ρεύμα και λιγότερα από τα μισά είχαν πρόσβαση σε πόσιμο νερό· λαμβάνοντας υπόψη ότι η υποσαχάρια Αφρική έχει το μικρότερο ποσοστό καταρτισμένων εκπαιδευτικών τόσο στην πρωτοβάθμια όσο και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η στήριξη της εκπαίδευσης στις αναπτυσσόμενες χώρες εστίαζε κατά το παρελθόν υπερβολικά στον αριθμό των μαθητών που εγγράφονταν και όχι τόσο στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ΣΒΑ αριθ. 4 επιδιώκει την παροχή ποιοτικής εκπαίδευσης για όλους έως το 2030·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν ορισμένες επιχειρήσεις στις αναπτυσσόμενες χώρες για την εξεύρεση εργατικού δυναμικού με προσόντα που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι προσπάθειες που καταβάλλονται από το 2016, και που είναι αξιέπαινες, δεν είναι, ωστόσο, σε θέση να καλύψουν την σωρευμένη καθυστέρηση και πρέπει, ως εκ τούτου, να έχουν χρονική διάρκεια και να επεκταθούν·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με την UNESCO, η υποστήριξη για την εκπαίδευση των χωρών χαμηλού και χαμηλότερου μέσου εισοδήματος πρέπει να εξαπλασιαστεί προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος αριθ. 4 έως το 2030· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με τη Διεθνή Επιτροπή για τη χρηματοδότηση των εκπαιδευτικών ευκαιριών στον κόσμο, η υποστήριξη στον τομέα της εκπαίδευσης θα πρέπει να φθάσει τα 89 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το 2030, έναντι των 12 δισεκατομμυρίων σήμερα·

Να βάλουμε την εκπαίδευση στο επίκεντρο της ανάπτυξης

1.  είναι πεπεισμένο ότι η υποστήριξη της εκπαίδευσης πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα, διότι η εκπαίδευση αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα, αλλά και επειδή έχει καίρια σημασία για την επίτευξη των άλλων ΣΒΑ: της οικονομικής ανάπτυξης και της μείωσης των ανισοτήτων, της ισότητας των φύλων, της αυτεξουσιότητας γυναικών και κοριτσιών, της υγείας, της ένταξης των ατόμων με αναπηρίες, της υγείας, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, και της πρόληψης των συγκρούσεων·

2.  θεωρεί ως εκ τούτου λυπηρό το ότι η υποστήριξη της εκπαίδευσης δεν αποτελεί προτεραιότητα για τους διεθνείς χορηγούς βοήθειας· τονίζει ότι η εκπαίδευση πρέπει να τεθεί στο επίκεντρο των αναπτυξιακών πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της·

3.  αναγνωρίζει ότι η υλοποίηση του ΣΒΑ αριθ. 4 απαιτεί τεράστιες επενδύσεις στα εκπαιδευτικά συστήματα· υποστηρίζει ότι οι επενδύσεις αυτές θα πρέπει πρώτα να γίνουν από τις αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά ότι η διεθνής βοήθεια θα εξακολουθήσει να είναι απαραίτητη για να καλυφθεί το έλλειμμα χρηματοδότησης·

4.  καλεί την Επιτροπή να επικαιροποιήσει την ανακοίνωσή της σχετικά με την εκπαίδευση και την κατάρτιση στο πλαίσιο της μείωσης της φτώχειας στις αναπτυσσόμενες χώρες, που χρονολογείται από το 2002, καθώς και το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της του 2010· επισημαίνει ότι η νέα ανακοίνωση θα πρέπει να προγραμματίσει τα μέσα για να επιτευχθεί η υλοποίηση του ΣΒΑ αριθ. 4 έως το 2030·

5.  καλεί την Ένωση και τα κράτη μέλη της να διαθέσουν για την εκπαίδευση το 10 % της επίσημης αναπτυξιακής τους βοήθειας έως το 2024 και το 15 % το 2030·

6.  υπενθυμίζει ότι η αναγκαία εντατικοποίηση των προσπαθειών των αναπτυσσόμενων χωρών για την προώθηση συστημάτων δίκαιης φορολογίας και για την καταπολέμηση των παράνομων χρηματοοικονομικών ροών, όπως και η απαραίτητη αύξηση της επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας, δεν θα επαρκέσουν για να καλυφθεί το έλλειμμα χρηματοδότησης· ζητεί, ως εκ τούτου, τη δημιουργία καινοτόμων μέσων χρηματοδότησης, τα οποία να αξιοποιούν και να ευθυγραμμίζονται με τους υπάρχοντες χρηματοδοτικούς μηχανισμούς και τις υπάρχουσες πρωτοβουλίες, με σκοπό την ενίσχυση των εθνικών εκπαιδευτικών συστημάτων·

7.  παρακολουθεί με ενδιαφέρον την πρόταση που διατύπωσε η Διεθνής Επιτροπή σχετικά με τη χρηματοδότηση παγκόσμιων εκπαιδευτικών ευκαιριών, για δημιουργία ενός διεθνούς μέσου χρηματοδότησης της εκπαίδευσης (IFFEd), υπό την προϋπόθεση ότι πράγματι θα συμπληρώνει και δεν θα υποκαθιστά τις τρέχουσες προσπάθειες· θεωρεί ότι η εν λόγω πρωτοβουλία θα πρέπει να υλοποιηθεί σε συνέργεια με τη δράση της Παγκόσμιας Σύμπραξης για την Εκπαίδευση· επισημαίνει ότι πριν από κάθε χρηματοδότηση ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δίνεται στην ικανότητα εξυπηρέτησης χρέους των επιλέξιμων χωρών·

8.  σημειώνει ότι ο στόχος του να διατίθεται το 20 % της επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας της Ένωσης στην κοινωνική ένταξη και στην ανθρώπινη ανάπτυξη, που καλύπτουν βασικές κοινωνικές υπηρεσίες, όπως η υγεία και η εκπαίδευση, είναι ασαφής και δεν επιτρέπει την κατάλληλη επίβλεψη των δαπανών· ζητεί να συμπεριληφθούν οι ποσοτικοί στόχοι στο επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο·

Να ανταποκριθούμε στις προτεραιότητες

9.  υπενθυμίζει ότι η εκμάθηση των βασικών γνώσεων, συμπεριλαμβανομένου του ψηφιακού γραμματισμού, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη των δεξιοτήτων και την ένταξη στον εργασιακό βίο, ότι η εκπαίδευση των κοριτσιών συνιστά βασικό μοχλό για την επίτευξη των στόχων βιώσιμης ανάπτυξης (ΣΒΑ) για την υγεία και την ευεξία, καθώς και για την οικοδόμηση ειρηνικών κοινωνιών και ότι οι λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες (ΛΑΧ) είναι οι περισσότερο εκτεθειμένες στην έλλειψη χρηματοδότησης ενώ είναι αυτές στις οποίες οι επενδύσεις παράγουν τα μεγαλύτερα οφέλη για τον άνθρωπο, την οικονομία και την υγεία·

10.  υπενθυμίζει ότι η χειραφέτηση των ευάλωτων ομάδων είναι ουσιαστικής σημασίας για την συγκράτηση της φτώχειας· τονίζει ότι όλοι οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως φύλου, εθνότητας, γλώσσας, θρησκείας, πολιτικών ή άλλων πεποιθήσεων, καθώς και οι άνθρωποι με αναπηρία, οι μετανάστες και οι αυτόχθονες πληθυσμοί, πρέπει να έχουν πρόσβαση σε δίκαιες και χωρίς αποκλεισμούς ευκαιρίες εκπαίδευσης και κατάρτισης·

11.  τονίζει, συνεπώς, ότι υποστήριξη της εκπαίδευσης εκ μέρους της Ένωσης πρέπει πρώτα να ανταποκρίνεται σε δύο προτεραιότητες: έμφαση στην ποιοτική και χωρίς αποκλεισμούς βασική εκπαίδευση και ενισχυμένη στήριξης στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες (ΛΑΧ)·

12.  τονίζει ιδίως τον ΣΒΑ αριθ. 4.1, που έχει ως αντικείμενο έναν δωδεκαετή δωρεάν και ποιοτικό κύκλο πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για όλους· επαναλαμβάνει ότι αυτό θα πρέπει να αποτελέσει βασικό πυλώνα της σύμπραξης Αφρικής-ΕΕ, σε ευθεία γραμμή των στρατηγικών προτεραιοτήτων που εγκρίθηκαν στη διάσκεψη κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης-Αφρικανικής Ένωσης το 2017· επισημαίνει ότι δωρεάν δεν θα πρέπει να είναι μόνο η σχολική εκπαίδευση αλλά και τα παρεπόμενα έξοδα, όπως τα έξοδα σχολικού υλικού, μεταφοράς και διατροφής· εκτιμά ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να προβλέψουν συστήματα υποτροφιών που να επιτρέπουν τη σχολική εκπαίδευση των λιγότερο προνομιούχων παιδιών· υπενθυμίζει ότι έχει σημασία να υπάρξουν εγγυήσεις για την ποικιλία επιλογών και την ελευθερία επιλογής των γονέων· συνιστά εντούτοις στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα κράτη μέλη, σύμφωνα με τον ΣΒΑ αριθ. 4.1 και το άρθρο 26 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, να μην χρησιμοποιούν την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια για να στηρίζουν εμπορικά εκπαιδευτικά ιδρύματα κερδοσκοπικού χαρακτήρα που δεν σέβονται τις αρχές και αξίες της Ένωσης·

13.  καλεί την Ένωση και τα κράτη μέλη της να διαθέτουν έως το 2030 στη βασική εκπαίδευση τουλάχιστον το 50 % της υποστήριξής τους για την εκπαίδευση·

14.  ζητεί επίσης τουλάχιστον το 40 % της υποστήριξης στην εκπαίδευση εκ μέρους της ΕΕ και των κρατών μελών να κατευθυνθεί προς τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες (ΛΑΧ)·

15.  ζητεί να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην ισότητα μεταξύ κοριτσιών και αγοριών, που είναι βασική για τη βιώσιμη ανάπτυξη και ως στοιχείο της βασικής αρχής του ότι κανείς δεν εγκαταλείπεται· ζητεί από την ΕΕ να προωθεί την ποιοτική και χωρίς αποκλεισμούς εκπαίδευση, με σκοπό την εξάλειψη των εμποδίων στην πρόσβαση των κοριτσιών στην εκπαίδευση, στη συμμετοχή τους στο σχολείο και στην ολοκλήρωση των σπουδών τους· υπενθυμίζει τον στόχο σύμφωνα με τον οποίο έως το 2020 το 85 % των νέων προγραμμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να έχει ως πρωταρχικό ή ουσιώδη στόχο την ισότητα των φύλων· ζητεί, τέλος, στήριξη για τη διαμόρφωση εκπαιδευτικών συστημάτων που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των μαθητών με αναπηρία, καθώς και των άλλων μειονοτήτων και των ευάλωτων ομάδων, ανάλογα με τις τοπικές ιδιαιτερότητες·

16.  χαιρετίζει την έκδοση της ανακοίνωσης της Επιτροπής για την εκπαίδευση σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και παρατεταμένης κρίσης και τον στόχο για διάθεση του 10 % της ανθρωπιστικής βοήθειας της Ένωσης στην εκπαίδευση ήδη από το 2019·

17.  υπενθυμίζει ότι η εκπαίδευση των παιδιών που είναι πρόσφυγες ή εκτοπισμένα πρέπει να θεωρηθεί εξ αρχής ως προτεραιότητα· τονίζει τη σημασία του να στηρίξουμε τις χώρες που πλήττονται από καταστάσεις ευπάθειας ή σύγκρουσης, ώστε να αυξήσουν την ανθεκτικότητα των συστημάτων τους και να διασφαλιστεί η πρόσβαση σε μια ποιοτική εκπαίδευση – συμπεριλαμβανομένης της δευτεροβάθμιας – για τα απιδιά και τους νεαρούς πρόσφυγες, τους εσωτερικούς εκτοπισμένους αλλά και για τις κοινότητες υποδοχής τους·

18.  τονίζει την ανάγκη για μια περισσότερο ολοκληρωμένη, ταχεία, συστηματική και αποτελεσματική απάντηση στις εκπαιδευτικές ανάγκες υπό κατάσταση έκτακτης ανάγκης, με συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων μερών, βάσει της αρχής της σύνδεσης μεταξύ έκτακτης βοήθειας, αποκατάστασης και ανάπτυξης·

19.  διαπιστώνει ότι ορισμένες υποψήφιες χώρες δεν μπορούν ή δεν επιθυμούν να ανταποκριθούν στις βασικές ανάγκες του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων των εκπαιδευτικών αναγκών του, ζητεί τον εντοπισμό του πιο κατάλληλου εταίρου της κοινωνίας των πολιτών και την ενίσχυση και επέκταση των ορθών πρακτικών που ΜΚΟ και άλλοι φορείς εφαρμόζουν στον συγκεκριμένο τομέα·

20.  υπενθυμίζει τη σημασία της δευτεροβάθμιας, τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης για την απασχολησιμότητα των νέων και τη βιώσιμη ανάπτυξη· εκτιμά ότι αυτά τα δυο τελευταία στοιχεία πρέπει να οδηγούν σε αξιοπρεπείς θέσεις εργασία, να ανταποκρίνονται στις αναπτυξιακές απαιτήσεις της χώρας και στις ανάγκες των επιχειρήσεων, σε συντονισμό με αυτές και, στο μέτρο του δυνατού, με χρηματοδότηση από αυτές· επισημαίνει τα έργα που συνδέουν τον ιδιωτικό τομέα με τα κέντρα κατάρτισης και καλεί την Επιτροπή να εξετάσει τρόπους να υποστηριχτεί οικονομικά η ανάπτυξη τέτοιων πρωτοβουλιών· επισημαίνει ότι το Εξωτερικό Επενδυτικό Σχέδιο της Ένωσης θα μπορούσε να κινητοποιηθεί για την επίτευξη αυτών των στόχων και ζητεί τη στρατηγική συμμετοχή των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών (ΟΚΠ) στο σχεδιασμό και την υλοποίηση·

21.  εκφράζει την ανησυχία του για το φαινόμενο της «διαρροής εγκεφάλων»· σημειώνει ότι ορισμένα κράτη μέλη διαθέτουν περισσότερο από το ήμισυ της βοήθειάς τους για την εκπαίδευση στα σχολικά δίδακτρα στη δική τους επικράτεια· επισημαίνει ότι η αύξηση της βοήθειας στην εκπαίδευση θα πρέπει να μειώσει αυτή την αναλογία; καλεί τα κράτη μέλη να διερευνήσουν και να εφαρμόσουν τις ορθές πρακτικές καθώς και τις εμπειρίες σαν εκείνες που προέρχονται από τις πανεπιστημιακές και επαγγελματικές ανταλλαγές· εκτιμά ότι οι θεωρήσεις πολλαπλών εισόδων θα επέτρεπαν στους σπουδαστές αυτούς να επικαιροποιούν τις γνώσεις τους και θα προωθούσαν την κυκλική κινητικότητα· ζητεί παράλληλα το σχεδιασμό κινήτρων ή μέτρων που θα ενθαρρύνουν τους σπουδαστές να εργαστούν μετά την επιστροφή τους για ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα στον οικονομικό ή κυβερνητικό τομέα της χώρας καταγωγής τους, ούτως ώστε η αποκτηθείσα γνώση να χρησιμοποιείται πρωτίστως προς όφελος των χωρών που συμπράττουν·

22.  διαπιστώνει ότι η ποιοτική διδασκαλία είναι ουσιώδους σημασίας για τη μάθηση· σημειώνει με προβληματισμό ότι η ποιότητα και διαθεσιμότητα κύκλων κατάρτισης για εκπαιδευτικούς παραμένει σοβαρό πρόβλημα, ιδιαίτερα στην υποσαχάρια Αφρική· τονίζει ότι χρειάζονται προσπάθειες για την αρχική και συνεχή κατάρτιση των εκπαιδευτικών που θα δίνουν έμφαση στις γνώσεις και τις παιδαγωγικές ικανότητες καθώς και στην πρόσληψη, την αμοιβή και τις συνθήκες εργασίας τους, προκειμένου μεταξύ άλλων αυτοί να ενθαρρυνθούν να μένουν και να μεταδώσουν τις γνώσεις τους στις μελλοντικές γενιές· απαιτεί περισσότερα προγράμματα ανταλλαγών μεταξύ εκπαιδευτικών από αναπτυσσόμενες χώρες και εκπαιδευτικών από κράτη μέλη της Ένωσης, π.χ. μέσω του προγράμματος Erasmus+·

23.  επισημαίνει ότι απαιτούνται τεράστιες επενδύσεις στις σχολικές υποδομές, στα σχολικά υλικά και στους σχολικούς εξοπλισμούς, ιδίως στις αγροτικές ή τις αραιοκατοικημένες περιοχές, ώστε να διασφαλιστεί σε όλους η ίση πρόσβαση στην εκπαίδευση χωρίς διακρίσεις·

24.  τονίζει τη σημασία των νέων τεχνολογιών για τη βελτίωση της πρόσβασης στην εκπαίδευση και της ποιότητας της εκπαίδευσης, ιδίως για τη διάδοση των γνώσεων, την επιμόρφωση, την παιδαγωγική ικανότητα και την ανάπτυξη των εκπαιδευτικών και για τη διαχείριση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων· τονίζει την ανάγκη να αξιοποιηθεί η ευκαιρία που η ψηφιακή μετάβαση προσφέρει ώστε οι γνώσεις και οι σύγχρονες παιδαγωγικές μέθοδοι να ριζώσουν στις αναπτυσσόμενες χώρες· εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι οι νέες αυτές τεχνολογίες πρέπει να στηρίζουν τις εκπαιδευτικές προσπάθειες και όχι να τις υποκαθιστούν υποβαθμίζοντας τα εκπαιδευτικά πρότυπα· ζητεί καλύτερη αξιολόγηση των επιπτώσεων που οι τεχνολογικές επενδύσεις έχουν στα μαθησιακά αποτελέσματα· τονίζει τη ανάγκη ενίσχυσης των ψηφιακών δεξιοτήτων ώστε να προαχθεί η χειραφέτηση των γυναικών και των κοριτσιών·

25.  ζητεί διπλάσιες προσπάθειες για την αντιμετώπιση του προβλήματος του ψηφιακού αποκλεισμού, μέσω της εκπαίδευσης και κατάρτισης στις βασικές ψηφιακές δεξιότητες, καθώς και μέσω πρωτοβουλιών για τη διευκόλυνση της χρήσης των ΤΠΕ· ζητεί επίσης την εισαγωγή του ψηφιακού γραμματισμού στα σχολικά προγράμματα όλων των επιπέδων εκπαίδευσης στις αναπτυσσόμενες χώρες, ώστε οι μαθητές να μπορούν να αποκτήσουν τις δεξιότητες που απαιτούνται για την ευκολότερη πρόσβαση στις πληροφορίες·

26.  τονίζει ότι η εκπαίδευση πρέπει να προετοιμάσει το έδαφος προκειμένου η επόμενη γενιά να μπορεί να ζήσει έναν πλήρως παραγωγικό βίο σε έναν κόσμο που θα έχει αλλάξει λόγω της ρομποτοποίησης και της αυτοματοποίησης· εκτιμά πως, για να ανταποκριθεί στις προσδοκίες τόσο των πληθυσμών που αναζητούν εργασία όσο και των επιχειρήσεων, η διαθέσιμη κατάρτιση πρέπει να είναι πραγματικά επαγγελματική και ότι, για να γίνει αυτό, δεν πρέπει να αποκλείονται οι συμπράξεις με τον ιδιωτικό τομέα στον τομέα της εκπαίδευσης· τονίζει επ’ αυτού τη σημασία που έχουν στην εκπαίδευση η ευελιξία και οι ικανότητες, αλλά και οι δεξιότητες ζωής καθώς και οι κοινωνικές δεξιότητες· είναι πεπεισμένο ότι, πέρα από τη μετάδοση θεωρητικών γνώσεων στο σχολείο, τα παιδιά πρέπει να αποκτούν κριτικές ικανότητες ώστε να μπορούν να θέτουν σωστά ερωτήματα, δημιουργικές δεξιότητες ώστε να μπορούν να μετατρέπουν τις ιδέες τους σε πράξη, ενώ πρέπει επίσης να είναι σε θέση να ενεργούν για να μαθαίνουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους·

27.  υπογραμμίζει τον δεσμό μεταξύ εκπαίδευσης και υγείας· υπογραμμίζει ότι η ιατρική στο σχολείο και η διαπαιδαγώγηση σε θέματα υγείας, πέρα από την ενθάρρυνση της μάθησης, επιτρέπουν και την ευαισθητοποίηση μεγάλων στρωμάτων της κοινωνίας· τονίζει την ανάγκη ανάπτυξης μιας σφαιρικής και ολοκληρωμένης προσέγγισης της σεξουαλικής αγωγής για κορίτσια και αγόρια, η οποία να περιλαμβάνει ζητήματα υγείας όπως ο HIV, ο οικογενειακός προγραμματισμός και η εγκυμοσύνη και να συμβάλει επίσης στην επίτευξη ευρύτερων στόχων όπως η βελτιωμένη πρόσβαση των κοριτσιών στην εκπαίδευση· τονίζει τη σημασία των παρόχων υπηρεσιών φροντίδας στην παροχή ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, ιδίως σε χώρες που έχουν πληγεί από συγκρούσεις, με σκοπό την ενδυνάμωση των μικρών παιδιών·

28.  προτρέπει τα κράτη να καθιερώσουν τουλάχιστον ένα έτος δωρεάν εκπαίδευσης στην προσχολική ηλικία, σύμφωνα με τον ΣΒΑ 4.2.·

29.  επαναλαμβάνει ότι μόνο ένα ευνοϊκό περιβάλλον επιτρέπει την ποιοτική εκπαίδευση, συμπεριλαμβανομένων της συμμετοχής των γονέων, των διατροφικών πτυχών, της ασφάλειας, καθώς και της πρόσβασης στην ηλεκτρική ενέργεια, στο νερό και σε επαρκή αποχέτευση, προκειμένου να μπορούν τα αγόρια και κορίτσια να ωφελούνται πραγματικά από το σχολείο και να αυξηθούν τα ποσοστά ολοκλήρωσης των σπουδών, ιδίως στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση·

Βελτίωση της ποιότητας της βοήθειας

30.  εκτιμά ότι οι αξιολογήσεις των εκπαιδευτικών συστημάτων —συμπεριλαμβανομένων της εκπαίδευσης που παρέχεται από μη κρατικά ιδρύματα, της ποιότητας της διδασκαλίας, και των αποτελεσμάτων της μαθησιακής διαδικασίας— αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για οιαδήποτε βελτίωση της αποτελεσματικότητας της βοήθειας· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να χρηματοδοτήσουν την έρευνα, τη συγκέντρωση δεδομένων και τη χρήση αξιόπιστων, τεχνικών και ανεξάρτητων εργαλείων αξιολόγησης που δεν ενέχουν διακρίσεις·

31.  θεωρεί ουσιώδη έναν καλύτερο συντονισμό των χορηγών στο πλαίσιο των τοπικών ομάδων για την εκπαίδευση, προκειμένου να αποφεύγονται οι επικαλύψεις, ακόμα και οι καταστάσεις αλληλοσυγκρουόμενων προσπαθειών παροχής βοήθειας· καλεί τα κράτη μέλη να κάνουν πιο συστηματική χρήση του κοινού προγραμματισμού και της μεταβίβασης αρμοδιοτήτων· υπενθυμίζει ότι η αναπτυξιακή βοήθεια δεν μπορεί να εξυπηρετεί μια στρατηγική επιρροής·

32.  τονίζει την υποχρέωση των κυβερνήσεων να διασφαλίζουν το δικαίωμα όλων των πολιτών τους στην εκπαίδευση· επισημαίνει, ως εκ τούτου, την ανάγκη να διασφαλιστεί η ικανότητα όλων των αρμόδιων, σε όλα τα επίπεδα, να παρέχουν υπηρεσίες για όλους, και να δημιουργηθούν θεσμοί, στρατηγικές και εθνικά προγράμματα εκπαίδευσης που να είναι δίκαια, προσβάσιμα και χωρίς διακρίσεις, συνοδευόμενα από μια πραγματική αποδοχή και υιοθέτηση και σχεδιασμένα βάσει μιας σημαντικής διαβούλευσης και μιας στρατηγικής συμμετοχής των βασικών πρωταγωνιστών, συμπεριλαμβανομένης της κοινωνίας των πολιτών, με συγκεκριμένους στόχους και μηχανισμούς παρακολούθησης, τακτικές αξιολογήσεις και επιθεωρήσεις, σαφή και διαφανή οριοθέτηση ευθυνών, και κατανομή πόρων υποκείμενη σε ανεξάρτητους ελέγχους· ενθαρρύνει τη θέσπιση εθνικών ρυθμιστικών πλαισίων για τη σύσταση και τη λειτουργία των υπηρεσιών εκπαίδευσης·

33.  τονίζει την ανάγκη για προβλεψιμότητα της βοήθειας και αποδοχή και υιοθέτησή της από τα συμπράττοντα κράτη· επισημαίνει, στο πλαίσιο αυτό, ότι η δημοσιονομική στήριξη και η βοήθεια που παρέχεται από πολυμερείς οργανισμούς πρέπει να ανταποκρίνονται με τον καλύτερο τρόπο στις απαιτήσεις αυτές·

34.  καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να δώσουν προτεραιότητα στην τομεακή δημοσιονομική στήριξη όπου αυτό είναι δυνατό, με αυστηρά κριτήρια, μεταξύ των οποίων εκείνο της χρηστής διακυβέρνησης, και με εκτενείς ελέγχους, για να αποφευχθούν ιδίως οι περιπτώσεις διαφθοράς· υπενθυμίζει ότι οι δικαιούχοι τρίτες χώρες υποχρεούνται να επιστρέψουν τις πληρωμές, σε περίπτωση σοβαρών παρατυπιών· υποστηρίζει τη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών στις συμβάσεις χρηματοδότησης· τονίζει την ανάγκη να θεσπιστεί ένας μηχανισμός παρακολούθησης που θα επιτρέπει να γίνεται έλεγχος για τυχόν υπεξαιρέσεις κονδυλίων της αναπτυξιακής βοήθειας και να επιβάλλονται κυρώσεις, μεταξύ άλλων και μέσω της ανακατανομής των χρηματοδοτικών πόρων, ώστε να αυξάνεται η βοήθεια προς χώρες με καλύτερες πρακτικές στον συγκεκριμένο τομέα·

35.  προτρέπει την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να προωθήσουν τον ρόλο των τοπικών αρχών και των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών (ΟΚΠ) στην εκπόνηση και εφαρμογή των προγραμμάτων υποστήριξης της εκπαίδευσης, ακόμη και στο πλαίσιο της δημοσιονομικής στήριξης·

36.  σημειώνει ότι μόνο το ένα τρίτο της βοήθειας στον τομέα της εκπαίδευσης διοχετεύεται μέσω των πολυμερών οργανισμών, έναντι δύο τρίτων του τομέα της υγείας· καλεί, ως εκ τούτου, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αυξήσουν τη χρηματοδότηση της Παγκόσμιας Σύμπραξης για την Εκπαίδευση και του ταμείου «Education cannot wait»· εκτιμά ότι η Παγκόσμια Σύμπραξη θα πρέπει να είναι σε θέση, στο επόμενο στρατηγικό της σχέδιο για την περίοδο μετά το 2020, να παρατείνει την περίοδο προγραμματισμού της από τρία σε έξι χρόνια, για να γίνει δυνατή μια περισσότερο σταθερή και προβλέψιμη χρηματοδότηση, που είναι ιδιαίτερα αναγκαία για την ενίσχυση των εθνικών εκπαιδευτικών συστημάτων·

o
o   o

37.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, και στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών.

(1) Κείμενα που εγκρίθηκαν την ημερομηνία αυτή, P8_TA(2018)0239.
(2) Κείμενα που εγκρίθηκαν την ημερομηνία αυτή, P8_TA(2018)0104.


Ενεργειακή απόδοση ***I
PDF 785kWORD 118k
Ψήφισμα
Ενοποιημένο κείμενο
Νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2018 σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά την τροποποίηση της οδηγίας 2012/27/ΕΕ για την ενεργειακή απόδοση (COM(2016)0761 – C8-0498/2016 – 2016/0376(COD))
P8_TA-PROV(2018)0442A8-0391/2017

(Συνήθης νομοθετική διαδικασία: πρώτη ανάγνωση)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (COM(2016)0761),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 2 και το άρθρο 194 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τα οποία του υποβλήθηκε η πρόταση από την Επιτροπή (C8-0498/2016),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη το πρωτόκολλο αριθ. 1 σχετικά με τον ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση,

–  έχοντας υπόψη το πρωτόκολλο αριθ. 2 σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας,

–  έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, της 26ης Απριλίου 2017(1),

–  έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών, της 13ης Ιουλίου 2017(2),

–  έχοντας υπόψη την προσωρινή συμφωνία που εγκρίθηκε από την αρμόδια επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 69στ παράγραφος 4 του Κανονισμού του και τη δέσμευση του εκπροσώπου του Συμβουλίου, με επιστολή της 29ης Ιουνίου 2018, να εγκρίνει τη θέση του Κοινοβουλίου, σύμφωνα με το άρθρο 294 παράγραφος 4 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 59 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων (A8-0391/2017),

1.  εγκρίνει τη θέση του σε πρώτη ανάγνωση όπως παρατίθεται κατωτέρω(3)·

2.  ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει εκ νέου την πρόταση στο Κοινοβούλιο αν την αντικαταστήσει με νέο κείμενο, αν της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις ή αν προτίθεται να της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις·

3.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει τη θέση του Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στα εθνικά κοινοβούλια.

Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που καθορίσθηκε σε πρώτη ανάγνωση στις 13 Νοεμβρίου 2018 εν όψει της έγκρισης οδηγίας (ΕΕ) 2018/... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την τροποποίηση της οδηγίας 2012/27/ΕΕ για την ενεργειακή απόδοση

P8_TC1-COD(2016)0376


(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 194 παράγραφος 2,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(4),

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών(5),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία(6),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)  Η συγκράτηση της ενεργειακής ζήτησης συνιστά μια εκ των πέντε διαστάσεων της στρατηγικής για την Ενεργειακή Ένωση που καθορίστηκε με την ανακοίνωση της Επιτροπής της 25ης Φεβρουαρίου 2015 με τίτλο «Στρατηγική πλαίσιο για μια ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση με μακρόπνοη πολιτική για την κλιματική αλλαγή». Με τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης σε ολόκληρη την ενεργειακή αλυσίδα, συμπεριλαμβανομένων της παραγωγής, της μεταφοράς, της διανομής και της τελικής χρήσης της ενέργειας, θα ωφεληθεί το περιβάλλον, θα βελτιωθούν η ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και η δημόσια υγεία, θα μειωθούν οι εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου, θα βελτιωθεί η ενεργειακή ασφάλεια με τη μείωση της εξάρτησης από την εισαγόμενη ενέργεια από χώρες εκτός της Ένωσης, θα περικοπεί το ενεργειακό κόστος για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, θα μετριασθεί η ενεργειακή ένδεια και θα επέλθει αύξηση της ανταγωνιστικότητας, περισσότερες θέσεις εργασίας και αυξημένη οικονομική δραστηριότητα σε όλους τους τομείς της οικονομίας, με αποτέλεσμα την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών. Αυτό συνάδει με τις δεσμεύσεις της Ένωσης στο πλαίσιο της Ενεργειακής Ένωσης και του παγκόσμιου θεματολογίου για το κλίμα που καθορίστηκε με την συμφωνία του Παρισιού του 2015 για την αλλαγή του κλίματος κατόπιν της 21ης διάσκεψη των μερών της σύμβασης πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή(7) («συμφωνία του Παρισιού»), και καθορίζει ότι η αύξηση της παγκόσμιας μέσης θερμοκρασίας θα πρέπει να διατηρηθεί σαφώς χαμηλότερα από τους 2°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, να συνεχισθούν δε οι προσπάθειες για περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας σε 1,5°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα.

(2)  Η οδηγία 2012/27/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(8) ▌ αποτελεί ένα στοιχείο προόδου προς την επίτευξη της Ενεργειακής Ένωσης, στο πλαίσιο της οποίας η ενεργειακή απόδοση οφείλεται να αντιμετωπίζεται ως αυτοτελής πηγή ενέργειας. Η αρχή «προτεραιότητα στην ενεργειακή απόδοση» θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τον καθορισμό νέων κανόνων για την πλευρά της προσφοράς και για άλλους τομείς πολιτικής. Η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίσει ότι η ενεργειακή απόδοση και η ανταπόκριση στη ζήτηση μπορούν να ανταγωνίζονται επί ίσοις όροις με τη δυναμικότητα παραγωγής. Η ενεργειακή απόδοση είναι ανάγκη να εξετάζεται όποτε λαμβάνονται αποφάσεις σχετικές με τον προγραμματισμό του ενεργειακού συστήματος ▌ή αποφάσεις χρηματοδότησης. Είναι ανάγκη να πραγματοποιούνται βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης όποτε είναι οικονομικά αποδοτικότερες από ισοδύναμες λύσεις στο σκέλος της προσφοράς. Αυτό αναμένεται να βοηθήσει στην αξιοποίηση πολλών οφελών της ενεργειακής απόδοσης για την Ένωση, ιδίως για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις.

(3)  Η ενεργειακή απόδοση θα πρέπει να αναγνωρισθεί ως καίριο στοιχείο και προτεραιότητα των μελλοντικών αποφάσεων για επενδύσεις στις ενεργειακές υποδομές της Ένωσης.

(4)  Για την επίτευξη ενός φιλόδοξου στόχου ενεργειακής απόδοσης, απαιτείται η άρση των φραγμών, προκειμένου να διευκολυνθεί η επένδυση σε μέτρα ενεργειακής απόδοσης. Ένα βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση είναι η διευκρίνιση της Eurostat της 19ης Σεπτεμβρίου 2017 σχετικά με το πώς πρέπει να καταγράφονται οι συμβάσεις ενεργειακής απόδοσης στους εθνικούς λογαριασμούς, η οποία απομακρύνει τις αβεβαιότητες και διευκολύνει τη χρήση τέτοιων συμβάσεων.

(5)  Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 23ης και 24ης Οκτωβρίου 2014 υποστήριξε στόχο ενεργειακής απόδοσης 27 % για το 2030 σε επίπεδο Ένωσης, ο οποίος θα επανεξετασθεί έως το 2020 με γνώμονα στόχο 30 % σε ενωσιακό επίπεδο. Στο ψήφισμά του της 15ης Δεκεμβρίου 2015 με τίτλο «Η πορεία προς μια Ευρωπαϊκή Ενεργειακή Ένωση», το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να αξιολογήσει, επιπροσθέτως, τη βιωσιμότητα του στόχου του 40 % για την ενεργειακή απόδοση για το ίδιο χρονικό διάστημα. Επομένως, κρίνεται σκόπιμο να τροποποιηθεί ▌ η οδηγία 2012/27/ΕΕ, ώστε να προσαρμοσθεί στην προοπτική του 2030.

(6)  ▌Η ανάγκη να υλοποιήσει η Ένωση τους στόχους ενεργειακής απόδοσής της σε επίπεδο Ένωσης, εκπεφρασμένους σε πρωτογενή και τελική κατανάλωση ενέργειας, ▌θα πρέπει να καθορισθεί με σαφήνεια υπό μορφή στόχου τουλάχιστον 32,5 % για το 2030. Οι προβολές που έγιναν το 2007 έδειξαν πρωτογενή κατανάλωση ενέργειας το 2030 1 887 εκατομμυρίων ΤΙΠ και τελική κατανάλωση ενέργειας 1 416 εκατομμυρίων ΤΙΠ. Η μείωση 32,5 % έχει ως αποτέλεσμα 1 273 εκατομμύρια ΤΙΠ και 956 εκατομμύρια ΤΙΠ το 2030 αντίστοιχα. Ο εν λόγω στόχος, που είναι της ίδιας φύσης με τον ενωσιακό στόχο για το 2020, θα πρέπει να αξιολογηθεί από την Επιτροπή με στόχο την αναθεώρησή του προς τα πάνω έως το 2023, σε περίπτωση σημαντικής μείωσης του κόστους ή, όπου απαιτείται, για την τήρηση των διεθνών δεσμεύσεων της Ένωσης σχετικά με την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές. Σε επίπεδο κρατών μελών δεν υφίστανται δεσμευτικοί στόχοι με ορίζοντα το 2020 και το 2030 αντίστοιχα και η ελευθερία των κρατών μελών να καθορίζουν τις εθνικές συνεισφορές τους με βάση είτε την κατανάλωση πρωτογενούς ή τελικής ενέργειας ή την εξοικονόμηση πρωτογενούς ή τελικής ενέργειας, είτε την ενεργειακή ένταση, θα πρέπει να εξακολουθήσει να μην περιορίζεται. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθορίσουν τις ενδεικτικές εθνικές συνεισφορές τους στην ενεργειακή απόδοση λαμβάνοντας υπόψη ότι η κατανάλωση ενέργειας της Ένωσης το 2030 δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 1 273 εκατομμύρια ΤΙΠ πρωτογενούς ενέργειας και τα 956 εκατομμύρια ΤΙΠ τελικής ενέργειας. Αυτό σημαίνει ότι η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας στην Ένωση θα πρέπει να μειωθεί κατά 26 % και η τελική κατανάλωση ενέργειας κατά 20 % σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2005. Η τακτική αξιολόγηση της προόδου προς την επίτευξη των στόχων της Ένωσης για το 2030 είναι αναγκαία και προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΕ) 2018/... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(9)(10).

(7)  Η λειτουργική απόδοση των ενεργειακών συστημάτων σε οποιαδήποτε δεδομένη χρονική στιγμή εξαρτάται από την ικανότητα απρόσκοπτης και ευέλικτης τροφοδότησης του δικτύου με ενέργεια από διάφορες πηγές – με διαφορετικούς χρόνους αδράνειας και εκκίνησης. Η βελτίωση αυτής της απόδοσης θα καταστήσει δυνατή την καλύτερη χρήση της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.

(8)  Η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης μπορεί να συμβάλει στην ενίσχυση της οικονομικής απόδοσης. Τα κράτη μέλη και η Ένωση θα πρέπει να επιδιώκουν τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας ανεξάρτητα από τα επίπεδα οικονομικής ανάπτυξης.

(9)  Η υποχρέωση των κρατών μελών να χαράξουν και να κοινοποιήσουν στην Επιτροπή μακροπρόθεσμες στρατηγικές για την κινητοποίηση επενδύσεων και τη διευκόλυνση της ανακαίνισης του εθνικού κτιριακού τους αποθέματος διαγράφεται από την οδηγία 2012/27/EΕ και προστίθεται στην οδηγία 2010/31/EΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(11) στην οποία η εν λόγω υποχρέωση εντάσσεται στα μακροπρόθεσμα σχέδια για κτίρια με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας (ΚΣΜΚΕ) και την απαλλαγή των κτιρίων από ανθρακούχες εκπομπές.

(10)  Ενόψει του πλαισίου για το κλίμα και την ενέργεια για το 2030, η υποχρέωση εξοικονόμησης ενέργειας που έχει καθορίσει η οδηγία 2012/27/ΕΕ θα πρέπει να επεκταθεί χρονικά πέραν του 2020. Η επέκταση αυτή θα δημιουργήσει μεγαλύτερη σταθερότητα για τους επενδυτές και, συνεπώς, θα ενθαρρύνει τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις και τα μακροπρόθεσμα μέτρα ενεργειακής απόδοσης, όπως η ριζική ανακαίνιση κτιρίων με μακροπρόθεσμο στόχο τη διευκόλυνση της οικονομικά αποδοτικής μετατροπής των υφιστάμενων κτιρίων σε κτίρια ΚΣΜΚΕ. Η υποχρέωση εξοικονόμησης ενέργειας έχει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία ανάπτυξης και θέσεων εργασίας σε τοπικό επίπεδο και θα πρέπει να συνεχιστεί ώστε να διασφαλιστεί ότι η Ένωση μπορεί να επιτύχει τους στόχους της για την ενέργεια και το κλίμα δημιουργώντας περαιτέρω ευκαιρίες και να κόψει τον δεσμό μεταξύ κατανάλωσης ενέργειας και οικονομικής ανάπτυξης. Η συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα είναι σημαντική προκειμένου να αξιολογηθεί υπό ποιες προϋποθέσεις μπορούν να αποδεσμευτούν οι ιδιωτικές επενδύσεις για έργα ενεργειακής απόδοσης και να αναπτυχθούν νέα μοντέλα εσόδων για την καινοτομία στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης.

(11)  Τα μέτρα βελτιώσεως ενεργειακής απόδοσης έχουν επίσης θετικό αντίκτυπο στην ποιότητα του αέρα, καθώς τα κτίρια υψηλότερης ενεργειακής απόδοσης συμβάλλουν στη μείωση της ζήτησης καυσίμων θέρμανσης, συμπεριλαμβανομένων των στερεών καυσίμων θέρμανσης. Επομένως, τα μέτρα ενεργειακής απόδοσης συμβάλλουν στη βελτίωση της ποιότητας του αέρα εσωτερικών χώρων και του εξωτερικού αέρα και βοηθούν να επιτευχθούν με οικονομικά αποδοτικό τρόπο οι στόχοι της πολιτικής της Ένωσης για την ποιότητα του αέρα, όπως καθορίζονται ιδίως στην οδηγία (ΕΕ) 2016/2284 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(12).

(12)  Τα κράτη μέλη απαιτείται να επιτύχουν σωρευτική εξοικονόμηση ενέργειας στην τελική χρήση για όλη την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης, από το 2021 έως το 2030, που θα ισοδυναμεί με νέα ετήσια εξοικονόμηση ύψους τουλάχιστον 0,8 % της τελικής κατανάλωσης ενέργειας. Η εν λόγω υποχρέωση θα μπορούσε να τηρηθεί με νέα μέτρα πολιτικής που θα ληφθούν κατά τη διάρκεια της νέας περιόδου επιβολής της υποχρέωσης από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030 ή με επιμέρους νέες δράσεις που θα προκύψουν από τη λήψη μέτρων πολιτικής κατά τη διάρκεια της προηγούμενης περιόδου ή πριν από αυτήν, με την προϋπόθεση ότι οι επιμέρους δράσεις που επιφέρουν εξοικονόμηση ενέργειας αναλαμβάνονται κατά τη διάρκεια της νέας περιόδου. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να δύνανται να χρησιμοποιήσουν καθεστώς επιβολής υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης ή εναλλακτικά μέτρα πολιτικής ή και τα δύο. Επιπλέον, θα πρέπει να υφίστανται διάφορες επιλογές, όπως το αν η ενέργεια που χρησιμοποιείται στις μεταφορές περιλαμβάνεται πλήρως ή εν μέρει στο βασικό σενάριο υπολογισμού, ώστε να παρέχεται στα κράτη μέλη ευελιξία ως προς τον τρόπο υπολογισμού της ποσότητας της οικείας εξοικονόμησης ενέργειας, διασφαλίζοντας παράλληλα την επίτευξη της απαιτούμενης σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση ισοδύναμης με νέα ετήσια εξοικονόμηση ύψους τουλάχιστον 0,8 %.

(13)  Θα ήταν ωστόσο δυσανάλογο να επιβληθεί η απαίτηση αυτή στην Κύπρο και τη Μάλτα. Η αγορά ενέργειας αυτών των μικρών νησιωτικών κρατών μελών παρουσιάζει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τα οποία περιορίζουν σημαντικά το διαθέσιμο φάσμα μέτρων για την εκπλήρωση της υποχρέωσης εξοικονόμησης ενέργειας, όπως η ύπαρξη ενός μόνο προμηθευτή ηλεκτρικής ενέργειας, η απουσία συστημάτων φυσικού αερίου και δικτύων τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης, καθώς και το μικρό μέγεθος των εταιρειών διανομής πετρελαίου. Αυτά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά έχουν ακόμη μεγαλύτερο αρνητικό αντίκτυπο λόγω του μικρού μεγέθους της αγοράς ενέργειας των εν λόγω κρατών μελών. Ως εκ τούτου, η Κύπρος και η Μάλτα θα πρέπει να υποχρεούνται μόνο να επιτυγχάνουν σωρευτική εξοικονόμηση ενέργειας στην τελική χρήση ισοδύναμη με νέα ετήσια εξοικονόμηση ύψους 0,24 % της τελικής κατανάλωσης ενέργειας για την περίοδο 2021-2030.

(14)  Όταν χρησιμοποιούν καθεστώς επιβολής υποχρέωσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ορίζουν υπόχρεα μέρη μεταξύ των διανομέων ενέργειας, των εταιρειών λιανικής πώλησης ενέργειας και των διανομέων καυσίμων κίνησης ή των εταιρειών λιανικής πώλησης καυσίμων κίνησης με βάση αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια. Ο ορισμός ή η εξαίρεση από τον ορισμό ορισμένων κατηγοριών των εν λόγω διανομέων ή εταιρειών λιανικής πώλησης δεν θα πρέπει να θεωρούνται ασύμβατα με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Τα κράτη μέλη δύνανται ως εκ τούτου να επιλέγουν κατά πόσον οι εν λόγω διανομείς ή εταιρείες λιανικής πώλησης ή μόνο συγκεκριμένες κατηγορίες αυτών ορίζονται ως υπόχρεα μέρη.

(15)  Τα μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης στις μεταφορές των κρατών μελών είναι επιλέξιμα να ληφθούν υπόψη για την επίτευξη της υποχρέωσής τους για εξοικονόμηση ενέργειας στην τελική χρήση. Τα εν λόγω μέτρα περιλαμβάνουν πολιτικές που προορίζονται, μεταξύ άλλων, να προωθούν πιο αποδοτικά οχήματα, τη στροφή των μεταφορών προς την ποδηλασία, την πεζοπορία και τις ομαδικές μεταφορές ή σχεδιασμό για την κινητικότητα και πολεοδομικό σχεδιασμό που μειώνουν τη ζήτηση για μεταφορές. Επιπλέον, τα συστήματα που επιταχύνουν τη χρήση νέων, αποδοτικότερων οχημάτων ή οι πολιτικές που προάγουν τη μετάβαση σε καύσιμα καλύτερων επιδόσεων τα οποία μειώνουν τη χρήση ενέργειας ανά χιλιόμετρο μπορούν επίσης να είναι επιλέξιμα, υπό την προϋπόθεση της συμμόρφωσης προς τους κανόνες περί σημαντικότητας και προσθετικότητας που καθορίζονται στο παράρτημα V της οδηγίας 2012/27/ΕΕ όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει, ενδεχομένως, να συνάδουν με τα εθνικά πλαίσια πολιτικής των κρατών μελών που θεσπίστηκαν βάσει της οδηγίας 2014/94/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(13).

(16)  Τα μέτρα που λαμβάνονται από τα κράτη μέλη βάσει του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(14) και τα οποία συντελούν σε βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης που μπορούν να επαληθευτούν, καθώς και να μετρηθούν ή να εκτιμηθούν, μπορούν να θεωρηθούν ένας αποδοτικός τρόπος για την τήρηση από τα κράτη μέλη της υποχρέωσής τους για εξοικονόμηση ενέργειας βάσει της οδηγίας 2012/27/ΕΕ όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία.

(17)  Ως εναλλακτική ως προς την απαίτηση για τα υπόχρεα μέρη να επιτύχουν την ποσότητα σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση που ορίζει το άρθρο 7 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία, θα πρέπει να δύνανται τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο των καθεστώτων επιβολής της υποχρέωσής τους, να επιτρέπουν ή να επιβάλλουν στα υπόχρεα μέρη να συνεισφέρουν σε εθνικό ταμείο ενεργειακής απόδοσης.

(18)  Με την επιφύλαξη του άρθρου 7 παράγραφοι 4 και 5 όπως εισήχθησαν από την παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη και τα υπόχρεα μέρη θα πρέπει να κάνουν χρήση όλων των διαθέσιμων μέσων και τεχνολογιών για την επίτευξη της σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση που απαιτείται, μεταξύ άλλων προωθώντας βιώσιμες τεχνολογίες σε αποδοτικά συστήματα τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης, σε υποδομές αποδοτικής θέρμανσης και ψύξης και σε ενεργειακούς ελέγχους ή ισοδύναμα συστήματα διαχείρισης, υπό την προϋπόθεση ότι η δηλούμενη εξοικονόμηση ενέργειας συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του άρθρου 7 και του παραρτήματος V της οδηγίας 2012/27/ΕΕ όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιδιώκουν μεγάλο βαθμό ευελιξίας κατά τον σχεδιασμό και την εφαρμογή εναλλακτικών μέτρων πολιτικής.

(19)  Τα μακροπρόθεσμα μέτρα ενεργειακής απόδοσης θα εξακολουθήσουν να παρέχουν εξοικονόμηση ενέργειας μετά το 2020· ωστόσο, για να συμβάλουν στον ▌στόχο ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης για το 2030, τα μέτρα αυτά θα πρέπει να αποφέρουν νέα εξοικονόμηση μετά το 2020. Από την άλλη πλευρά, η εξοικονόμηση ενέργειας που θα επιτευχθεί μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2020 δεν θα πρέπει να συνυπολογιστεί στην απαιτούμενη σωρευτική εξοικονόμηση ενέργειας στην τελική χρήση για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020.

(20)  Η νέα εξοικονόμηση θα πρέπει να είναι επιπρόσθετη της συνήθους, ώστε η εξοικονόμηση που θα επιτυγχανόταν ούτως ή άλλως να μη συνυπολογίζεται στην επίτευξη των απαιτήσεων εξοικονόμησης ενέργειας. Προκειμένου να υπολογίζονται οι επιπτώσεις των μέτρων που θεσπίζονται, θα πρέπει να συνυπολογίζεται μόνο η καθαρή εξοικονόμηση, μετρούμενη ως η μεταβολή της κατανάλωσης ενέργειας που αποδίδεται απευθείας στα συγκεκριμένα μέτρα ενεργειακής απόδοσης. Για να υπολογίζουν την καθαρή εξοικονόμηση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθορίσουν ένα βασικό σενάριο σχετικά με το πώς θα εξελισσόταν η κατάσταση εάν δεν είχε ληφθεί το συγκεκριμένο μέτρο. Το εν λόγω μέτρο πολιτικής θα πρέπει να αξιολογείται με βάση αυτό το βασικό σενάριο. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι ενδέχεται να υλοποιηθούν άλλα μέτρα πολιτικής κατά το ίδιο χρονικό πλαίσιο, τα οποία επίσης ενδέχεται να έχουν επίπτωση στην ποσότητα εξοικονόμησης ενέργειας, ώστε να μην είναι δυνατόν να αποδοθούν αποκλειστικά και μόνο στο συγκεκριμένο μέτρο πολιτικής όλες οι παρατηρούμενες αλλαγές από την άσκηση συγκεκριμένου αξιολογούμενου μέτρου πολιτικής. Οι δράσεις του υπόχρεου, του συμμετέχοντος ή του εξουσιοδοτηθέντος θα πρέπει να συμβάλουν στην επίτευξη της δηλούμενης εξοικονόμησης ενέργειας, ώστε να διασφαλίζεται η εκπλήρωση της υποχρέωσης της σημαντικότητας.

(21)  Είναι σημαντικό να ληφθούν υπόψη, κατά περίπτωση, όλα τα στάδια στην ενεργειακή αλυσίδα στον υπολογισμό της εξοικονόμησης ενέργειας προκειμένου να αυξηθούν οι δυνατότητες εξοικονόμησης ενέργειας κατά τη μεταφορά και διανομή ηλεκτρικής ενέργειας.

(22)  Η αποτελεσματική διαχείριση των υδάτων μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην εξοικονόμηση ενέργειας. Οι τομείς υδάτων και λυμάτων αντιπροσωπεύουν το 3,5 % της χρήσης ηλεκτρικής ενέργειας στην Ένωση και το εν λόγω ποσοστό αναμένεται να αυξηθεί. Ταυτόχρονα, οι διαρροές ύδατος αντιπροσωπεύουν το 24 % των συνολικών υδάτων που καταναλώνονται στην Ένωση, ο δε ενεργειακός τομέας έχει τη μεγαλύτερη κατανάλωση ύδατος, δεδομένου ότι του αναλογεί το 44 % της κατανάλωσης. Οι δυνατότητες εξοικονόμησης ενέργειας μέσω της χρήσης έξυπνων τεχνολογιών και διεργασιών θα πρέπει να διερευνηθούν πλήρως.

(23)  Σύμφωνα με το άρθρο 9 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι πολιτικές ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης θα πρέπει να ευνοούν την ένταξη και, συνεπώς, θα πρέπει να διασφαλίζουν τη δυνατότητα πρόσβασης των ▌καταναλωτών που πλήττονται από ενεργειακή ένδεια στα μέτρα ενεργειακής απόδοσης. Οι βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων θα πρέπει ιδίως να ωφελούν τα ευάλωτα νοικοκυριά, συμπεριλαμβανομένων όσων πλήττονται από ενεργειακή ένδεια και, κατά περίπτωση, όσους επωφελούνται κοινωνικής στέγασης. Τα κράτη μέλη μπορούν ήδη να απαιτούν από τα υπόχρεα μέρη να συμπεριλαμβάνουν κοινωνικούς στόχους στα μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας, σε σχέση με την ενεργειακή ένδεια, και αυτή η δυνατότητα θα πρέπει να επεκταθεί και στα εναλλακτικά μέτρα πολιτικής και τα εθνικά ταμεία ενεργειακής απόδοσης και να μετατραπεί σε υποχρέωση, επιτρέποντας παράλληλα στα κράτη μέλη να διατηρήσουν πλήρη ευελιξία ▌ σε ό,τι αφορά το μέγεθος, το πεδίο εφαρμογής και το περιεχόμενό τους. Εάν ένα καθεστώς επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης δεν επιτρέπει μέτρα που αφορούν μεμονωμένους καταναλωτές ενέργειας, το κράτος μέλος δύναται να λάβει μέτρα για τον μετριασμό της ενεργειακής ένδειας μέσω εναλλακτικών μέτρων πολιτικής αποκλειστικά.

(24)  Περίπου 50 εκατομμύρια νοικοκυριά στην Ένωση πλήττονται από ενεργειακή ένδεια. Ως εκ τούτου, τα μέτρα ενεργειακής απόδοσης πρέπει να κατέχουν κεντρική θέση σε κάθε οικονομικά αποδοτική στρατηγική για την αντιμετώπιση της ενεργειακής ένδειας και της ευάλωτης θέσης των καταναλωτών και να είναι συμπληρωματικά στις πολιτικές κοινωνικής ασφάλειας σε επίπεδο κρατών μελών. Για να διασφαλιστεί ότι τα μέτρα ενεργειακής απόδοσης μειώνουν την ενεργειακή ένδεια των ενοικιαστών κατά τρόπο βιώσιμο, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας των μέτρων αυτών, καθώς και η οικονομική προσιτότητά τους για τους ιδιοκτήτες και τους ενοικιαστές, και να εξασφαλίζεται επαρκής οικονομική υποστήριξη για τα εν λόγω μέτρα σε επίπεδο κράτους μέλους. Το κτιριακό απόθεμα της Ένωσης είναι ανάγκη, μακροπρόθεσμα, να μετατρέπεται σε ΚΣΜΚΕ, σύμφωνα με τους στόχους της συμφωνίας του Παρισιού. Οι τρέχοντες ρυθμοί ανακαίνισης κτιρίων είναι ανεπαρκείς και τα κτίρια που κατοικούνται από πολίτες χαμηλού εισοδήματος οι οποίοι πλήττονται από ενεργειακή ένδεια παρουσιάζουν και τη μεγαλύτερη δυσκολία προσέγγισης. Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία σε σχέση με τις υποχρεώσεις εξοικονόμησης ενέργειας, τα καθεστώτα επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης και τα εναλλακτικά μέτρα πολιτικής έχουν ως εκ τούτου ιδιαίτερη σημασία.

(25)  Οι χαμηλότερες δαπάνες των καταναλωτών για την ενέργεια θα πρέπει να επιτυγχάνονται βοηθώντας τους καταναλωτές να μειώσουν την οικεία κατανάλωση ενέργειας μέσω της μείωσης των ενεργειακών αναγκών των κτιρίων και των βελτιώσεων στην απόδοση των συσκευών, που θα πρέπει να συνδυάζονται με τη διαθεσιμότητα ενσωματωμένων στις δημόσιες μεταφορές τρόπων μεταφοράς χαμηλής ενέργειας και τη χρήση ποδηλάτου.

(26)  Έχει ζωτική σημασία να ενισχυθεί η ευαισθητοποίηση όλων των πολιτών της Ένωσης για τα οφέλη της αυξημένης ενεργειακής απόδοσης και να τους δοθούν ακριβείς πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους επίτευξής της. Η αυξημένη ενεργειακή απόδοση είναι, επίσης, άκρως σημαντική για την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού της Ένωσης μέσω της μείωσης της εξάρτησής της από την εισαγωγή καυσίμων από τρίτες χώρες.

(27)  Το κόστος και τα οφέλη όλων των μέτρων ενεργειακής απόδοσης που λαμβάνονται, συμπεριλαμβανομένων των περιόδων απόσβεσης, θα πρέπει να καθίστανται απολύτως διαφανή προς τους καταναλωτές.

(28)  Κατά την εφαρμογή της οδηγίας 2012/27/ΕΕ όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία και τη λήψη άλλων μέτρων στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποδίδουν ιδιαίτερη προσοχή στις συνέργειες μεταξύ των μέτρων ενεργειακής απόδοσης και της αποδοτικής χρήσης των φυσικών πόρων, σύμφωνα με τις αρχές της κυκλικής οικονομίας.

(29)  Αξιοποιώντας νέα επιχειρηματικά μοντέλα και τεχνολογίες, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προσπαθήσουν να προωθούν και να διευκολύνουν τη λήψη μέτρων ενεργειακής απόδοσης, μεταξύ άλλων μέσω καινοτόμων υπηρεσιών ενέργειας για μεγάλους και μικρούς πελάτες.

(30)  Μεταξύ των μέτρων που καθορίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 15ης Ιουλίου 2015 με τίτλο «Νέα Συμφωνία για τους Καταναλωτές Ενέργειας», στο πλαίσιο της Ενεργειακής Ένωσης και της στρατηγικής για τη θέρμανση και την ψύξη, είναι αναγκαίο να ενισχυθούν τα στοιχειώδη δικαιώματα των καταναλωτών για επακριβή, αξιόπιστη, σαφή και έγκαιρη πληροφόρηση σχετικά με την ενέργεια που καταναλώνουν. Τα άρθρα 9 έως 11 και το παράρτημα VII της οδηγίας 2012/27/EΕ θα πρέπει να τροποποιηθούν ώστε να προβλεφθεί συχνή και αυξημένη ανταπόκριση όσον αφορά την κατανάλωση ενέργειας, όπου είναι τεχνικά εφικτό και οικονομικά αποδοτικό με βάση τις υπάρχουσες συσκευές μέτρησης. Η παρούσα οδηγία διευκρινίζει ότι το αν η τοπική μέτρηση είναι οικονομικά αποδοτική ή όχι εξαρτάται από το αν το σχετικό κόστος είναι ανάλογο με την πιθανή εξοικονόμηση ενέργειας. Η εκτίμηση του κατά πόσο η τοπική μέτρηση είναι οικονομικά αποδοτική μπορεί να λαμβάνει υπόψη τις επιπτώσεις άλλων συγκεκριμένων και προγραμματισμένων μέτρων σε δεδομένο κτίριο, όπως τυχόν επικείμενη ανακαίνιση.

(31)  Η παρούσα οδηγία διευκρινίζει επίσης ότι τα δικαιώματα που σχετίζονται με την τιμολόγηση και τις πληροφορίες τιμολόγησης ή κατανάλωσης θα πρέπει να ισχύουν για τους καταναλωτές θέρμανσης, ψύξης ή ζεστού νερού οικιακής χρήσης από κεντρική πηγή, ακόμα και όταν δεν υφίσταται άμεση και ατομική συμβατική σχέση με προμηθευτή ενέργειας. Ο ορισμός του όρου «τελικός καταναλωτής» μπορεί να νοείται ότι αναφέρεται μόνο σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα που αγοράζουν ενέργεια με βάση άμεση, ατομική σύμβαση με προμηθευτή ενέργειας. Για τους σκοπούς των σχετικών διατάξεων, θα πρέπει να εισαχθεί, ως εκ τούτου, ο όρος «τελικός χρήστης», για να καλύπτεται ευρύτερη ομάδα καταναλωτών και θα πρέπει, εκτός από τους τελικούς καταναλωτές που αγοράζουν θέρμανση, ψύξη ή ζεστό νερό οικιακής χρήσης για ιδία τελική χρήση, να καλύπτει επίσης τους ενοίκους μεμονωμένων κτιρίων ή μεμονωμένων μονάδων πολυκατοικιών ή κτιρίων πολλαπλών χρήσεων όπου οι εν λόγω μονάδες τροφοδοτούνται από κεντρική πηγή και όπου οι ένοικοι δεν έχουν άμεση ή ατομική σύμβαση με τον προμηθευτή ενέργειας. Ο όρος «τοπική μέτρηση» θα πρέπει να παραπέμπει στη μέτρηση κατανάλωσης σε μεμονωμένες μονάδες των εν λόγω κτιρίων.

(32)  Για να επιτευχθεί η διαφάνεια του καταμερισμού της ατομικής κατανάλωσης θερμικής ενέργειας και, με αυτόν τον τρόπο, να διευκολυνθεί η εφαρμογή της τοπικής μέτρησης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι έχουν θεσπισθεί διαφανείς, δημοσίως διαθέσιμοι εθνικοί κανόνες σχετικά με την κατανομή του κόστους της κατανάλωσης θέρμανσης, ψύξης και ζεστού νερού οικιακής χρήσης σε πολυκατοικίες και κτίρια πολλαπλών χρήσεων. Επιπλέον της διαφάνειας, τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να εξετάσουν τη λήψη μέτρων για την ενίσχυση του ανταγωνισμού στην παροχή υπηρεσιών τοπικής μέτρησης και να διασφαλίσουν, με τον τρόπο αυτόν, ότι τυχόν δαπάνες, με τις οποίες επιβαρύνονται οι τελικοί χρήστες, είναι εύλογες.

(33)  Έως ... [22 μήνες από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας τροποποιητικής οδηγίας], οι νεοεγκατεστημένοι μετρητές θερμότητας και οι κατανεμητές κόστους θέρμανσης θα πρέπει να είναι αναγνώσιμοι εξ αποστάσεως, ώστε να διασφαλίζουν οικονομικά αποδοτική και συχνή παροχή πληροφοριών κατανάλωσης. Οι τροποποιήσεις στην οδηγία 2012/27/ΕΕ που εισάγονται με την παρούσα οδηγία σχετικά με τη μέτρηση ▌ για θέρμανση ▌, ψύξη και ζεστό νερό οικιακής χρήσης, με την τοπική μέτρηση και τον επιμερισμό του κόστους για θέρμανση, ψύξη και ζεστό νερό οικιακής χρήσης, με την απαίτηση εξ αποστάσεως ανάγνωσης, με τις πληροφορίες τιμολόγησης και κατανάλωσης για θέρμανση, ψύξη και ζεστό νερό οικιακής χρήσης, με το κόστος πρόσβασης στη μέτρηση και στις πληροφορίες τιμολόγησης και κατανάλωσης για τη θέρμανση ▌, την ψύξη και το ζεστό νερό οικιακής χρήσης και με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την πληροφόρηση τιμολόγησης και κατανάλωσης για θέρμανση, ψύξη και ζεστό νερό οικιακής χρήσης πρόκειται να εφαρμόζονται μόνο για τη θέρμανση, την ψύξη και το ζεστό νερό οικιακής χρήσης από κεντρική πηγή. Τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να αποφασίσουν εάν οι τεχνολογίες μέτρησης με συσκευές τις οποίες φέρουν οχήματα ή πεζοί (walk-by ή drive-by) πρόκειται να θεωρούνται αναγνώσιμες εξ αποστάσεως ή όχι. Οι συσκευές με δυνατότητα εξ αποστάσεως ανάγνωσης δεν απαιτούν την πρόσβαση σε μεμονωμένα διαμερίσματα ή μονάδες για την ανάγνωσή τους.

(34)  Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι η επιτυχής εφαρμογή νέων τεχνολογιών για τη μέτρηση της κατανάλωσης ενέργειας απαιτεί ενισχυμένη επένδυση στην εκπαίδευση και τις δεξιότητες τόσο για τους χρήστες όσο και για τους προμηθευτές ενέργειας.

(35)  Οι πληροφορίες που αφορούν την τιμολόγηση και οι ετήσιοι λογαριασμοί συνιστούν ένα σημαντικό μέσο πληροφόρησης των πελατών για την ενεργειακή τους κατανάλωση. Τα δεδομένα σχετικά με την κατανάλωση και το κόστος μπορούν, επίσης, να μεταφέρουν άλλες πληροφορίες που βοηθούν τους καταναλωτές να συγκρίνουν το τρέχον πρόγραμμά τους με άλλες προσφορές και να κάνουν χρήση της διαχείρισης παραπόνων και εναλλακτικών μηχανισμών επίλυσης διαφορών. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι διαφωνίες σχετικά με τους λογαριασμούς αποτελούν συχνή αιτία παραπόνων των καταναλωτών και παράγοντας που συντελεί σε συστηματικά χαμηλά επίπεδα ικανοποίησης και συμμετοχής των καταναλωτών με τους ενεργειακούς τους παρόχους, είναι αναγκαίο να καταστούν οι λογαριασμοί απλούστεροι, σαφέστεροι και ευκολότερα κατανοητοί και παράλληλα να υπάρξει μέριμνα για την παροχή των αναγκαίων πληροφοριών με χωριστά μέσα, όπως οι πληροφορίες τιμολόγησης, τα εργαλεία πληροφόρησης και οι ετήσιοι λογαριασμοί, προκειμένου οι καταναλωτές να μπορούν να ρυθμίζουν την ενεργειακή τους κατανάλωση, να συγκρίνουν προσφορές και να αλλάζουν προμηθευτή.

(36)  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποστηρίζονται από καλά σχεδιασμένα και αποτελεσματικά χρηματοδοτικά μέσα της Ένωσης, όπως τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων και με χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (ΕΤΑΑ), τα οποία θα πρέπει να υποστηρίζουν επενδύσεις στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης σε όλα τα στάδια της ενεργειακής αλυσίδας και να χρησιμοποιούν πλήρη ανάλυση κόστους-οφέλους με βάση μοντέλο διαφοροποιημένων προεξοφλητικών επιτοκίων. Η χρηματοδοτική υποστήριξη θα πρέπει να εστιάζεται σε οικονομικά αποδοτικές μεθόδους για την αύξηση της ενεργειακής απόδοσης, που να οδηγούν σε μείωση της κατανάλωσης ενέργειας. Η ΕΤΕπ και η ΕΤΑΑ θα πρέπει, από κοινού με εθνικές αναπτυξιακές τράπεζες, να σχεδιάζουν, να παράγουν και να χρηματοδοτούν προγράμματα και έργα προσαρμοσμένα στον τομέα της απόδοσης, μεταξύ άλλων για τα νοικοκυριά που αντιμετωπίζουν ενεργειακή ένδεια.

(37)  Για να καταστεί δυνατό να επικαιροποιηθούν τα παραρτήματα της οδηγίας 2012/27/ΕΕ και οι εναρμονισμένες τιμές αναφοράς απόδοσης, είναι αναγκαίο να παραταθεί η ανάθεση αρμοδιοτήτων στην Επιτροπή. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η Επιτροπή να διεξάγει, κατά τις προπαρασκευαστικές της εργασίες, τις κατάλληλες διαβουλεύσεις, μεταξύ άλλων, σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, οι οποίες να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στη διοργανική συμφωνία της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου(15). Πιο συγκεκριμένα, προκειμένου να εξασφαλιστεί ή ίση συμμετοχή στην προετοιμασία των κατ' εξουσιοδότηση πράξεων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο λαμβάνουν όλα τα έγγραφα κατά τον ίδιο χρόνο με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, και οι εμπειρογνώμονές τους έχουν συστηματικά πρόσβαση στις συνεδριάσεις των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής οι οποίες αφορούν την προετοιμασία κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.

(38)  Για να καταστεί δυνατή η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της οδηγίας 2012/27/ΕΕ όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία, θα πρέπει να εισαχθεί απαίτηση για διενέργεια γενικής επανεξέτασης της εν λόγω οδηγίας και υποβολής έκθεσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο το αργότερο έως τις 28 Φεβρουαρίου 2024. Η εν λόγω επανεξέταση θα πρέπει να είναι μεταγενέστερη του παγκόσμιου απολογισμού της σύμβασης πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή το 2023, προκειμένου να καταστούν δυνατές οι αναγκαίες ευθυγραμμίσεις στην εν λόγω εισακτέα διαδικασία, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τις εξελίξεις στην οικονομία και την καινοτομία.

(39)  Θα πρέπει να δοθεί πρωταγωνιστικός ρόλος στις τοπικές και περιφερειακές αρχές όσον αφορά την ανάπτυξη, τον σχεδιασμό, την εκτέλεση και την αξιολόγηση των μέτρων που προβλέπονται στην οδηγία 2012/27/ΕΕ, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν κατάλληλα στις κλιματικές, πολιτισμικές και κοινωνικές ιδιαιτερότητές τους.

(40)  Αντανακλώντας την τεχνολογική πρόοδο και την αυξανόμενη χρήση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής, ο προκαθορισμένος συντελεστής για την εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας σε kWh θα πρέπει να επανεξεταστεί ώστε να αντικατοπτρίζει τις αλλαγές στον συντελεστή πρωτογενούς ενέργειας (PEF) για την ηλεκτρική ενέργεια. Ο υπολογισμός του PEF για την ηλεκτρική ενέργεια αντικατοπτρίζει το ενεργειακό μείγμα και βασίζεται στις ετήσιες μέσες τιμές. Για την ηλεκτροπαραγωγή από πυρηνικούς σταθμούς και την παραγωγή θερμότητας χρησιμοποιείται η μέθοδος υπολογισμού του «φυσικού ενεργειακού περιεχομένου» και για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας από ορυκτά καύσιμα και βιομάζα χρησιμοποιείται η μέθοδος της «τεχνικής απόδοσης της μετατροπής». Όσον αφορά την άκαυστη ανανεώσιμη ενέργεια, χρησιμοποιείται η μέθοδος του άμεσου ισοδυνάμου με βάση την προσέγγιση της «συνολικής πρωτογενούς ενέργειας». Για τον υπολογισμό του ποσοστού πρωτογενούς ενέργειας για την ηλεκτρική ενέργεια στη συμπαραγωγή ηλεκτρισμού και θερμότητας, εφαρμόζεται η μέθοδος που καθορίζεται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 2012/27/ΕΕ. Χρησιμοποιείται η μέση θέση στην αγορά, αντί της οριακής. Οι αποδόσεις μετατροπής θεωρείται ότι ανέρχονται στο 100 % για άκαυστη ανανεώσιμη ενέργεια, στο 10 % για γεωθερμικές μονάδες και στο 33 % για πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής. Ο υπολογισμός της συνολικής απόδοσης για συμπαραγωγή ηλεκτρισμού και θερμότητας υπολογίζεται βάσει των πλέον πρόσφατων στοιχείων της Eurostat. Όσον αφορά τα όρια του συστήματος, ο PEF είναι 1 για όλες τις πηγές ενέργειας. Η τιμή του PEF αναφέρεται στο 2018 και βασίζεται σε δεδομένα που παρεμβάλλονται από την πιο πρόσφατη έκδοση του σεναρίου αναφοράς PRIMES για το 2015 και το 2020 και προσαρμόζονται με δεδομένα της Eurostat έως το 2016. Η ανάλυση καλύπτει τα 28 κράτη μέλη και τη Νορβηγία. Το σύνολο δεδομένων για τη Νορβηγία βασίζεται σε δεδομένα του Ευρωπαϊκού δικτύου διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

(41)  Η εξοικονόμηση ενέργειας που προκύπτει από την εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου δεν θα πρέπει να δηλώνεται, εκτός εάν προκύπτει από μέτρο που υπερβαίνει τα ελάχιστα απαιτούμενα από την οικεία ενωσιακή νομική πράξη, είτε με καθορισμό πιο φιλόδοξων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης σε επίπεδο κράτους μέλους είτε με αύξηση της εφαρμογής του μέτρου. Τα κτίρια προσφέρουν σημαντικές δυνατότητες για περαιτέρω αύξηση της ενεργειακής απόδοσης και η ανακαίνιση των κτιρίων αποτελεί ουσιαστικό και μακροπρόθεσμο στοιχείο με οικονομίες κλίμακας για την αύξηση της εξοικονόμησης ενέργειας. Χρειάζεται επομένως να διευκρινιστεί ότι είναι δυνατόν να δηλώνεται όλη η εξοικονόμηση ενέργειας που προκύπτει από μέτρα προώθησης της ανακαίνισης υφιστάμενων κτιρίων, εφόσον υπερβαίνει την εξοικονόμηση που θα επερχόταν χωρίς το μέτρο πολιτικής και εφόσον το κράτος μέλος αποδείξει ότι τα υπόχρεα, τα συμμετέχοντα ή τα εξουσιοδοτηθέντα μέρη έχουν συμβάλει όντως στην επίτευξη της εξοικονόμησης ενέργειας που δηλώνεται.

(42)  Σύμφωνα με τη στρατηγική της Ενεργειακής Ένωσης και τις αρχές βελτίωσης του νομοθετικού μέτρου, θα πρέπει να δίνεται μεγαλύτερη σημασία στους κανόνες παρακολούθησης και επαλήθευσης για την εφαρμογή των καθεστώτων επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης και εναλλακτικών μέτρων πολιτικής, μεταξύ άλλων στην απαίτηση ελέγχου ενός στατιστικά αντιπροσωπευτικού δείγματος μέτρων. Στην οδηγία 2012/27/ΕΕ, όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία, «στατιστικά σημαντικό ποσοστό και αντιπροσωπευτικό δείγμα των μέτρων βελτίωσης εξοικονόμησης απόδοσης» θα πρέπει να νοείται ότι απαιτεί τον καθορισμό ενός υποσυνόλου στατιστικού πληθυσμού των εν λόγω μέτρων εξοικονόμησης ενέργειας, ▌με τρόπο που να αντιπροσωπεύει με ακρίβεια το σύνολο του πληθυσμού ▌ όλων των μέτρων εξοικονόμησης ενέργειας ▌, και, συνεπώς, να επιτρέπει ευλόγως αξιόπιστα συμπεράσματα όσον αφορά την εμπιστοσύνη στο σύνολο των μέτρων.

(43)  Ενέργεια που παράγεται επί ή εντός κτιρίων με τεχνολογίες ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές μειώνει την ποσότητα της ενέργειας που παρέχεται από ορυκτά καύσιμα. Η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και η χρήση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στον κτιριακό τομέα συνιστούν σημαντικά μέτρα μείωσης της ενεργειακής εξάρτησης της Ένωσης και των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, ιδίως ενόψει των φιλόδοξων στόχων για το κλίμα και την ενέργεια για το 2030, καθώς και της συνολικής δέσμευσης που διατυπώθηκε στο πλαίσιο της συμφωνίας του Παρισιού. Για τους σκοπούς της σωρευτικής υποχρέωσής τους για εξοικονόμηση ενέργειας, τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν υπόψη, κατά περίπτωση, την εξοικονόμηση ενέργειας που προκύπτει από την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές επί ή εντός κτιρίων για ιδία χρήση ▌προκειμένου να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους για εξοικονόμηση ενέργειας. ▌

(44)  Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση των κρατών μελών και της Επιτροπής σχετικά με τα επεξηγηματικά έγγραφα, της 28ης Σεπτεμβρίου 2011(16), τα κράτη μέλη ανέλαβαν να συνοδεύουν, σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, την κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο με ένα ή περισσότερα έγγραφα στα οποία θα επεξηγείται η σχέση ανάμεσα στα συστατικά στοιχεία μιας οδηγίας και στα αντίστοιχα μέρη των νομικών πράξεων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Όσον αφορά την παρούσα οδηγία, ο νομοθέτης θεωρεί ότι η διαβίβαση τέτοιων εγγράφων είναι αιτιολογημένη.

(45)  Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, ήτοι η επίτευξη των στόχων ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης κατά 20 % έως το 2020 και τουλάχιστον κατά 32,5 % έως το 2030 και η προετοιμασία του εδάφους για περαιτέρω μέτρα για την ενεργειακή απόδοση πέραν των εν λόγω ημερομηνιών, δεν μπορούν να επιτευχθούν ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως εξαιτίας της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της προβλεπόμενης δράσης να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των εν λόγω στόχων.

(46)  Επομένως, η οδηγία 2012/27/ΕΕ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Η οδηγία 2012/27/ΕΕ τροποποιείται ως εξής:

1)  Στο άρθρο 1, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«1. Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κοινό πλαίσιο μέτρων για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης εντός της Ένωσης προκειμένου να διασφαλισθεί η επίτευξη των πρωταρχικών στόχων της Ένωσης για το 2020 για 20 % στην ενεργειακή απόδοση και ▌ των πρωταρχικών στόχων της για το 2030 για τουλάχιστον 32,5 % στην ενεργειακή απόδοση και προετοιμάζει το έδαφος για περαιτέρω βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης μετά τις εν λόγω χρονολογίες.

Η παρούσα οδηγία καθορίζει κανόνες με σκοπό την άρση των φραγμών στην αγορά ενέργειας και την εξάλειψη των αδυναμιών της αγοράς που παρεμποδίζουν την απόδοση στον εφοδιασμό και τη χρήση ενέργειας και προβλέπει τον καθορισμό ενδεικτικών εθνικών στόχων ενεργειακής απόδοσης και συνεισφορών για το 2020 και το 2030. ▌

Η παρούσα οδηγία συμβάλλει στην εφαρμογή της αρχής της «προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση.».

"

2)  Στο άρθρο 3, προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:"

«4. Έως τις 31 Οκτωβρίου 2022, η Επιτροπή αξιολογεί κατά πόσον η Ένωση έχει επιτύχει τους πρωταρχικούς της στόχους ενεργειακής απόδοσης για το 2020.

5.  Κάθε κράτος μέλος καθορίζει ενδεικτικές εθνικές συνεισφορές ενεργειακής απόδοσης για την επίτευξη των στόχων της Ένωσης για το 2030 του άρθρου 1 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας σύμφωνα με τα άρθρα 4 και 6 του κανονισμού (EΕ) 2018/...*(17). Κατά τον καθορισμό των συνεισφορών αυτών, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη ότι η κατανάλωση ενέργειας της Ένωσης το 2030 δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 1 273 εκατομμύρια ΤΙΠ πρωτογενούς ενέργειας και τα 956 εκατομμύρια ΤΙΠ τελικής ενέργειας. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις συνεισφορές αυτές στην Επιτροπή ως μέρος των ολοκληρωμένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα όπως αναφέρονται και σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 7 έως 12 του κανονισμού (EΕ) 2018/...(18).

6.  Η Επιτροπή αξιολογεί τους πρωταρχικούς στόχους ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης για το 2030 που ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1, με σκοπό την υποβολή νομοθετικής πρότασης έως το 2023 για την αναθεώρηση των εν λόγω στόχων προς τα πάνω σε περίπτωση σημαντικής μείωσης του κόστους οφειλόμενης στις οικονομικές ή τεχνολογικές εξελίξεις ή, όπου απαιτείται, για την τήρηση των διεθνών δεσμεύσεων της Ένωσης σχετικά με την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές.

_____________________________

* Κανονισμός (ΕΕ) 2018/... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της ..., για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της δράσης για το κλίμα, για την τροποποίηση της οδηγίας 94/22/ΕΚ, της οδηγίας 98/70/ΕΚ, της οδηγίας 2009/31/ΕΚ, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 663/2009, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 715/2009, της οδηγίας 2009/73/ΕΚ, της οδηγίας 2009/119/ΕΚ του Συμβουλίου, της οδηγίας 2010/31/ΕΕ, της οδηγίας 2012/27/ΕΕ, της οδηγίας 2013/30/ΕΕ και της οδηγίας (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/201 (ΕΕ L …).».

"

3)  Το άρθρο 7 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«Άρθρο 7

Υποχρέωση εξοικονόμησης ενέργειας

1.  Τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν σωρευτικό στόχο εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση, ο οποίος ισοδυναμεί τουλάχιστον με:

   α) νέα εξοικονόμηση κάθε έτος από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020, ίση με το 1,5 % των κατ’ όγκον ετήσιων πωλήσεων ενέργειας σε τελικούς καταναλωτές, υπολογιζόμενη κατά μέσο όρο κατά την πλέον πρόσφατη τριετή περίοδο πριν από την 1η Ιανουαρίου 2013. Οι κατ’ όγκον πωλήσεις ενέργειας που χρησιμοποιείται στις μεταφορές μπορούν να εξαιρούνται εν όλω ή εν μέρει από αυτόν τον υπολογισμό,
   β) νέα εξοικονόμηση κάθε έτος από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Δεκεμβρίου 2030 ίση με το 0,8 % της ετήσιας τελικής κατανάλωσης ενέργειας, υπολογιζόμενη κατά μέσο όρο κατά την πλέον πρόσφατη τριετή περίοδο πριν από την 1η Ιανουαρίου 2019. Κατά παρέκκλιση από την εν λόγω υποχρέωση, η Κύπρος και η Μάλτα επιτυγχάνουν νέα ετήσια εξοικονόμηση από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Δεκεμβρίου 2030 ισοδύναμη με το 0,24 % της ετήσιας τελικής κατανάλωσης ενέργειας, υπολογιζόμενη κατά μέσο όρο κατά την πλέον πρόσφατη τριετή περίοδο πριν από την 1η Ιανουαρίου 2019.

Τα κράτη μέλη μπορούν να συνυπολογίζουν την εξοικονόμηση ενέργειας που προκύπτει από μέτρα πολιτικής τα οποία θεσπίστηκαν έως την 31η Δεκεμβρίου 2020 ή μετά την εν λόγω ημερομηνία, εφόσον τα μέτρα αυτά συντελούν σε νέες επιμέρους δράσεις που διεξάγονται μετά την 31η Δεκεμβρίου 2020.

Τα κράτη μέλη εξακολουθούν να επιτυγχάνουν νέα ετήσια εξοικονόμηση σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο στοιχείο β) για δεκαετείς περιόδους μετά το 2030, εκτός εάν από τις επανεξετάσεις της Επιτροπής έως το 2027 και κάθε δέκα έτη εφεξής συνάγεται το συμπέρασμα ότι δεν είναι απαραίτητη η επίτευξη των μακροπρόθεσμων στόχων της Ένωσης για το κλίμα και την ενέργεια για το 2050.

Τα κράτη μέλη αποφασίζουν τον τρόπο σταδιακής εισαγωγής της υπολογισθείσας ποσότητας νέας εξοικονόμησης σε κάθε περίοδο όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β), υπό τον όρο ότι η απαιτούμενη συνολική σωρευτική εξοικονόμηση ενέργειας στην τελική χρήση έχει επιτευχθεί έως τη λήξη κάθε περιόδου επιβολής της υποχρέωσης.

2.  Με την προϋπόθεση ότι τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν τουλάχιστον την οικεία υποχρέωση σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β), μπορούν να υπολογίζουν την απαιτούμενη ποσότητα εξοικονομούμενης ενέργειας μέσω ενός ή περισσότερων από τους ακόλουθους τρόπους:

   α) εφαρμόζοντας ποσοστό ετήσιας εξοικονόμησης στις πωλήσεις ενέργειας σε τελικούς καταναλωτές ή στην τελική κατανάλωση ενέργειας, υπολογιζόμενη κατά μέσο όρο κατά την πλέον πρόσφατη τριετή περίοδο πριν από την 1η Ιανουαρίου 2019,
   β) εξαιρώντας, εν όλω ή εν μέρει, την ενέργεια που χρησιμοποιείται στις μεταφορές από το βασικό σενάριο υπολογισμού,
   γ) χρησιμοποιώντας οποιαδήποτε από τις επιλογές που ορίζονται στην παράγραφο 4.

3.  Στην περίπτωση που τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν τις δυνατότητες που προβλέπονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α), β) ή γ), καθορίζουν:

   α) το δικό τους ποσοστό ετήσιας εξοικονόμησης που θα ισχύει για τον υπολογισμό της σωρευτικής τους εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση, η οποία διασφαλίζει ότι η τελική ποσότητα της καθαρής εξοικονόμησης ενέργειάς τους δεν είναι κατώτερη από την απαιτούμενη βάσει της παραγράφου 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β), και
   β) το δικό τους βασικό σενάριο υπολογισμού, από το οποίο μπορεί να εξαιρείται, εν όλω ή εν μέρει, η ενέργεια που χρησιμοποιείται στις μεταφορές.

4.  Με την επιφύλαξη της παραγράφου 5, κάθε κράτος μέλος μπορεί:

   α) να πραγματοποιεί τον υπολογισμό που απαιτείται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) χρησιμοποιώντας τις τιμές 1 % το 2014 και το 2015, 1,25 % το 2016 και το 2017 και 1,5 % το 2018, το 2019 και το 2020,
   β) να εξαιρεί από τον υπολογισμό το σύνολο ή μέρος των κατ’ όγκον πωλήσεων ενέργειας που χρησιμοποιείται, για την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α), ή τελικής ενέργειας που καταναλώνεται, για την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στο στοιχείο β) του εν λόγω εδαφίου, στις βιομηχανικές δραστηριότητες που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 2003/87/ΕΚ,
   γ) να προσμετρά στην ποσότητα απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας την εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται στους τομείς μετατροπής, μεταφοράς και διανομής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων των υποδομών αποδοτικής τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής των απαιτήσεων του άρθρου 14 παράγραφος 4, του άρθρου 14 παράγραφος 5 στοιχείο β), του άρθρου 15 παράγραφοι 1 έως 6 και του άρθρου 15 παράγραφος 9. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα πολιτικής που πρόκειται να λάβουν βάσει του παρόντος στοιχείου για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030 στο πλαίσιο των ολοκληρωμένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα. Ο αντίκτυπος των εν λόγω μέτρων υπολογίζεται σύμφωνα με το παράρτημα V και περιλαμβάνεται στα εν λόγω σχέδια,
   δ) να προσμετρά στην ποσότητα απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας την εξοικονόμηση ενέργειας η οποία προκύπτει από επιμέρους δράσεις οι οποίες εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά από την 31η Δεκεμβρίου 2008 και έπειτα και εξακολουθούν να έχουν αντίκτυπο το 2020 όσον αφορά την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) και μετά το 2020 όσον αφορά την περίοδο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) και η οποία είναι δυνατό να μετρηθεί και να επαληθευθεί,
   ε) να προσμετρά στην ποσότητα απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας την εξοικονόμηση ενέργειας που προκύπτει από μέτρα πολιτικής, εφόσον μπορεί να τεκμηριωθεί ότι τα εν λόγω μέτρα οδηγούν σε επιμέρους δράσεις που διεξάγονται από την 1η Ιανουαρίου 2018 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020 και επιφέρουν εξοικονόμηση μετά την 31η Δεκεμβρίου 2020,
   στ) να εξαιρεί από τον υπολογισμό της ποσότητας απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας 30 % της επαληθεύσιμης ποσότητας ενέργειας που παράγεται επί ή εντός κτιρίων προς ιδίαν χρήση συνεπεία μέτρων πολιτικής που προάγουν τη νέα εγκατάσταση τεχνολογιών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας,
   ζ) να προσμετρά, στην ποσότητα απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας, την εξοικονόμηση ενέργειας που υπερβαίνει την εξοικονόμηση ενέργειας που απαιτείται για την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης από 1 Ιανουαρίου 2014 έως 31 Δεκεμβρίου 2020, υπό τον όρο ότι η εξοικονόμηση αυτή προκύπτει από επιμέρους δράσεις που διεξάγονται στο πλαίσιο των μέτρων πολιτικής που αναφέρονται στα άρθρα 7α και 7β, που κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη στα εθνικά σχέδια δράσης τους για την ενεργειακή απόδοση και που αναφέρονται στις εκθέσεις προόδου τους σύμφωνα με το άρθρο 24.

5.   Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν και υπολογίζουν τις επιπτώσεις των προτιμώμενων επιλογών δυνάμει της παραγράφου 4 ξεχωριστά για τις περιόδους που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β):

   α) για τον υπολογισμό της απαιτούμενης ποσότητας εξοικονόμησης ενέργειας για την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α), τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν την παράγραφο 4 στοιχεία α) έως δ). Ο συνδυασμός όλων των προτιμώμενων επιλογών δυνάμει της παραγράφου 4 δεν υπερβαίνει το 25 % της ποσότητας εξοικονόμησης ενέργειας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α),
   β) για τον υπολογισμό της απαιτούμενης ποσότητας εξοικονόμησης ενέργειας για την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β), τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν την παράγραφο 4 στοιχεία β) έως ζ), με την προϋπόθεση ότι οι επιμέρους δράσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 4 στοιχείο δ) εξακολουθούν να έχουν αντίκτυπο που μπορεί να επαληθευθεί και να μετρηθεί μετά την 31η Δεκεμβρίου 2020. Ο συνδυασμός όλων των προτιμώμενων επιλογών βάσει της παραγράφου 4 δεν οδηγεί σε μείωση άνω του 35 % της ποσότητας εξοικονόμησης ενέργειας που υπολογίζεται με βάση τις παραγράφους 2 και 3.

Ανεξάρτητα από το αν τα κράτη μέλη εξαιρούν εν όλω ή εν μέρει την ενέργεια που χρησιμοποιείται στις μεταφορές από το βασικό σενάριο υπολογισμού τους ή χρησιμοποιούν οποιαδήποτε από τις επιλογές που παρατίθενται στην παράγραφο 4, διασφαλίζουν ότι η υπολογισθείσα καθαρή ποσότητα νέας εξοικονόμησης που πρόκειται να επιτευχθεί ως προς την τελική κατανάλωση ενέργειας κατά την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Δεκεμβρίου 2030 δεν είναι κατώτερη της ποσότητας που προκύπτει από την εφαρμογή του ποσοστού ετήσιας εξοικονόμησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β).

6.  Τα κράτη μέλη περιγράφουν στα ολοκληρωμένα εθνικά σχέδιά τους για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΕ) 2018/...(19) τον υπολογισμό της ποσότητας εξοικονόμησης ενέργειας που πρόκειται να επιτευχθεί καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Δεκεμβρίου 2030 που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) του παρόντος άρθρου και, ενδεχομένως, εξηγούν πώς καθορίστηκαν το ποσοστό ετήσιας εξοικονόμησης και το βασικό σενάριο υπολογισμού, καθώς και πώς και σε ποιο βαθμό εφαρμόστηκαν οι επιλογές που αναφέρονται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου.

7.  Η εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται μετά την 31η Δεκεμβρίου 2020 δεν συνυπολογίζεται στην ποσότητα απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020.

8.  Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη που επιτρέπουν στα υπόχρεα μέρη να χρησιμοποιούν την επιλογή που αναφέρεται στο άρθρο 7α παράγραφος 6 στοιχείο β) μπορούν, για τους σκοπούς του στοιχείου α) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, να προσμετρούν την εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται σε οποιοδήποτε έτος μετά το 2010 και πριν από την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στο στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου σαν η εν λόγω εξοικονόμηση ενέργειας να είχε επιτευχθεί μετά την 31η Δεκεμβρίου 2013 και πριν από την 1η Ιανουαρίου 2021, υπό τον όρο ότι συντρέχουν όλες οι ακόλουθες περιστάσεις:

   α) το καθεστώς επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης βρισκόταν σε ισχύ σε οποιαδήποτε στιγμή μεταξύ της 31ης Δεκεμβρίου 2009 και της 31ης Δεκεμβρίου 2014 και περιλαμβανόταν στο πρώτο εθνικό σχέδιο δράσης για την ενεργειακή απόδοση του κράτους μέλους που υποβλήθηκε βάσει του άρθρου 24 παράγραφος 2,
   β) η εξοικονόμηση προέκυψε στο πλαίσιο του καθεστώτος επιβολής της υποχρέωσης,
   γ) η εξοικονόμηση υπολογίζεται σύμφωνα με το παράρτημα V,
   δ) τα έτη για τα οποία οι εξοικονομήσεις υπολογίζονται ως επιτευχθείσες έχουν αναφερθεί στα εθνικά σχέδια δράσης για την ενεργειακή απόδοση σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 2.

9.  Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η εξοικονόμηση που απορρέει από τα μέτρα πολιτικής που αναφέρονται στα άρθρα 7α και 7β και το άρθρο 20 παράγραφος 6 να υπολογίζεται σύμφωνα με το παράρτημα V.

10.  Τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν την απαιτούμενη εξοικονόμηση ενέργειας δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου είτε με την καθιέρωση καθεστώτος επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης όπως αναφέρεται στο άρθρο 7α είτε με τη λήψη εναλλακτικών μέτρων πολιτικής, όπως αναφέρεται στο άρθρο 7β. Τα κράτη μέλη δύνανται να συνδυάζουν το καθεστώς επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης με εναλλακτικά μέτρα πολιτικής.

11.  Κατά τον σχεδιασμό μέτρων για την τήρηση των υποχρεώσεών τους για την επίτευξη εξοικονόμησης ενέργειας, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη μετριασμού της ενεργειακής ένδειας, σύμφωνα με κριτήρια που έχουν καθοριστεί από αυτά, συνεκτιμώντας τις διαθέσιμες πρακτικές τους σε αυτόν τον τομέα, απαιτώντας, στον βαθμό που κρίνεται σκόπιμο, ένα ποσοστό μέτρων ενεργειακής απόδοσης στο πλαίσιο των εθνικών καθεστώτων επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης, εναλλακτικών μέτρων πολιτικής ή προγραμμάτων ή μέτρων χρηματοδοτούμενων στο πλαίσιο εθνικού ταμείου ενεργειακής απόδοσης να εφαρμόζεται κατά προτεραιότητα σε ευάλωτα νοικοκυριά, συμπεριλαμβανομένων όσων πλήττονται από ενεργειακή ένδεια, και, κατά περίπτωση, στην κοινωνική στέγαση.

Τα κράτη μέλη παρέχουν πληροφόρηση σχετικά με τα αποτελέσματα των μέτρων μετριασμού της ενεργειακής ένδειας στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας στις ενοποιημένες εθνικές τους εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/...(20).

12.  Τα κράτη μέλη αποδεικνύουν ότι, όταν υπάρχει επικάλυψη του αντικτύπου των μέτρων πολιτικής ή των επιμέρους δράσεων, δεν μετράται διπλά η εξοικονόμηση ενέργειας. ▌».

"

4)  Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα ▌:"

«Άρθρο 7α

Καθεστώτα επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης

1.  Εφόσον τα κράτη μέλη αποφασίσουν να τηρήσουν την υποχρέωση επίτευξης της απαιτούμενης εξοικονόμησης δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 1 με την καθιέρωση καθεστώτος επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης, μεριμνούν ώστε τα υπόχρεα μέρη που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου και δραστηριοποιούνται στην επικράτεια του εκάστοτε κράτους μέλους να επιτυγχάνουν, με την επιφύλαξη του άρθρου 7 παράγραφοι 4 και 5, την οικεία απαιτούμενη σωρευτική εξοικονόμηση ενέργειας στην τελική χρήση που καθορίζεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1.

Εφόσον συντρέχει περίπτωση, τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν ότι τα υπόχρεα μέρη οφείλουν να πραγματοποιήσουν την εν λόγω εξοικονόμηση, εν όλω ή εν μέρει, με τη μορφή συνεισφοράς στο εθνικό ταμείο ενεργειακής απόδοσης σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 6.

2.  Τα κράτη μέλη ορίζουν, με βάση αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια, υπόχρεα μέρη μεταξύ των διανομέων ενέργειας ▌, των εταιρειών λιανικής πώλησης ενέργειας και των διανομέων καυσίμων κίνησης ή των εταιρειών λιανικής πώλησης καυσίμων κίνησης που δραστηριοποιούνται στην επικράτειά τους. Η απαραίτητη εξοικονόμηση ενέργειας για την εκπλήρωση της υποχρέωσης επιτυγχάνεται από τα υπόχρεα μέρη μεταξύ των τελικών καταναλωτών, που ορίζονται από το κράτος μέλος, ανεξάρτητα από τον υπολογισμό βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 1 ή, εάν τα κράτη μέλη λάβουν σχετική απόφαση, με πιστοποιημένη εξοικονόμηση που προκύπτει από άλλα μέρη σύμφωνα με την παράγραφο 6 στοιχείο α) του παρόντος άρθρου.

3.  Όταν εταιρείες λιανικής πώλησης ενέργειας ορίζονται ως υπόχρεα μέρη δυνάμει της παραγράφου 2, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, κατά την εκπλήρωση της υποχρέωσής τους, οι εταιρείες λιανικής πώλησης ενέργειας δεν δημιουργούν εμπόδια στους καταναλωτές σε σχέση με την αλλαγή προμηθευτή.

4.  Τα κράτη μέλη εκφράζουν την ποσότητα της εξοικονομούμενης ενέργειας που απαιτείται από κάθε υπόχρεο μέρος ως κατανάλωση είτε τελικής είτε πρωτογενούς ενέργειας. Η μέθοδος που επιλέγεται για να εκφραστεί η απαιτούμενη εξοικονόμηση ενέργειας χρησιμοποιείται επίσης για τον υπολογισμό της εξοικονόμησης που δηλώνουν τα υπόχρεα μέρη. Εφαρμόζονται οι συντελεστές μετατροπής που αναφέρονται στο παράρτημα IV.

5.  Τα κράτη μέλη θέτουν σε εφαρμογή συστήματα μέτρησης, ελέγχου και επαλήθευσης με βάση τα οποία διενεργείται τεκμηριωμένη επαλήθευση σε τουλάχιστον ένα στατιστικά σημαντικό ποσοστό και αντιπροσωπευτικό δείγμα των μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης που εφαρμόζουν τα υπόχρεα μέρη. Η μέτρηση, ο έλεγχος και η επαλήθευση πραγματοποιούνται ανεξάρτητα από τα υπόχρεα μέρη.

6.  Στο πλαίσιο του καθεστώτος επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης, τα κράτη μέλη μπορούν να πράττουν ένα ή και τα δύο από τα ακόλουθα:

   α) ▌να επιτρέπουν στα υπόχρεα μέρη να προσμετρούν, στο πλαίσιο της υποχρέωσής τους, την πιστοποιημένη εξοικονόμηση ενέργειας που επέτυχαν οι πάροχοι ενεργειακών υπηρεσιών ή άλλα τρίτα μέρη, ακόμη και όταν τα υπόχρεα μέρη προωθούν μέτρα μέσω άλλων εγκεκριμένων από το κράτος φορέων ή μέσω δημόσιων αρχών, ανεξαρτήτως εάν σε αυτές συμμετέχουν επίσημες συμπράξεις και σε συνδυασμό ενδεχομένως με άλλες πηγές χρηματοδότησης. Όταν τα κράτη μέλη το επιτρέπουν, μεριμνούν ώστε η πιστοποίηση της εξοικονόμησης ενέργειας να ακολουθεί θεσμοθετημένη στα κράτη μέλη διαδικασία έγκρισης, η οποία είναι σαφής, διαφανής και ανοικτή προς όλους τους συμμετέχοντες και η οποία αποσκοπεί στην ελαχιστοποίηση του κόστους πιστοποίησης,
   β) να επιτρέπουν στα υπόχρεα μέρη να προσμετρούν την εξοικονόμηση που επιτεύχθηκε σε ένα συγκεκριμένο έτος σαν να είχε επιτευχθεί σε ένα από τα τέσσερα προηγούμενα ή τρία επόμενα έτη, εφόσον η σχετική ημερομηνία δεν υπερβαίνει τη λήξη των περιόδων επιβολής της υποχρέωσης που καθορίζονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1.

Τα κράτη μέλη αξιολογούν και, εφόσον απαιτείται, λαμβάνουν μέτρα για την ελαχιστοποίηση του αντικτύπου των άμεσων και έμμεσων δαπανών των καθεστώτων επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης στην ανταγωνιστικότητα των ενεργοβόρων βιομηχανιών που εκτίθενται στον διεθνή ανταγωνισμό.

7.  Τα κράτη μέλη δημοσιεύουν, σε ετήσια βάση, την εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται από κάθε υπόχρεο μέρος ή κάθε υποκατηγορία υπόχρεου μέρους, καθώς και συνολικά στο πλαίσιο του καθεστώτος.

Άρθρο 7β

Εναλλακτικά μέτρα πολιτικής

1.  Εφόσον τα κράτη μέλη αποφασίσουν να τηρήσουν την υποχρέωση επίτευξης της απαιτούμενης εξοικονόμησης δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 1 με τη λήψη εναλλακτικών μέτρων πολιτικής, μεριμνούν, με την επιφύλαξη του άρθρου 7 παράγραφοι 4 και 5, ώστε η απαιτούμενη εξοικονόμηση ενέργειας δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 1 να επιτυγχάνεται στους τελικούς καταναλωτές.

2.  ▌Για όλα τα μέτρα πλην των φορολογικών, τα κράτη μέλη θέτουν σε εφαρμογή συστήματα μέτρησης, ελέγχου και επαλήθευσης, με βάση τα οποία διενεργείται τεκμηριωμένη επαλήθευση σε τουλάχιστον ένα στατιστικά σημαντικό ποσοστό και αντιπροσωπευτικό δείγμα των μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης που εφαρμόζουν τα συμμετέχοντα ή τα εξουσιοδοτηθέντα μέρη. Η μέτρηση, ο έλεγχος και η επαλήθευση πραγματοποιούνται ανεξάρτητα από τα συμμετέχοντα ή τα εξουσιοδοτηθέντα μέρη.».

"

5)  Το άρθρο 9 τροποποιείται ως εξής:

α)  ο τίτλος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«Μέτρηση φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας»,

"

β)  στην παράγραφο 1, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, εφόσον είναι τεχνικώς εφικτό, οικονομικώς εύλογο και ανάλογο προς τη δυνητική εξοικονόμηση ενέργειας, παρέχονται σε ανταγωνιστική τιμή στους τελικούς καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου ατομικοί μετρητές που να αναγράφουν επακριβώς την πραγματική ενεργειακή κατανάλωσή τους και να παρέχουν πληροφορίες όσον αφορά τον πραγματικό χρόνο χρήσης.»,

"

γ)  η παράγραφος 3 διαγράφεται,

6)  παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:"

«Άρθρο 9α

Μέτρηση ▌ για θέρμανση ▌, ψύξη και ζεστό νερό οικιακής χρήσης

▌1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι παρέχονται σε ανταγωνιστική τιμή, στους τελικούς καταναλωτές τηλεθέρμανσης, τηλεψύξης και ζεστού νερού οικιακής χρήσης, μετρητές που αναγράφουν επακριβώς την πραγματική ενεργειακή κατανάλωσή τους.

2.  Εφόσον σε ένα κτίριο παρέχεται θέρμανση▌, ψύξη ή ζεστό νερό οικιακής χρήσης από κεντρική πηγή που εξυπηρετεί πολλά κτίρια ή από σύστημα τηλεθέρμανσης ή τηλεψύξης, εγκαθίσταται ▌ μετρητής στον εναλλάκτη θερμότητας ή στο σημείο διανομής.

Άρθρο 9β

Τοπική μέτρηση και επιμερισμός του κόστους για θέρμανση, ψύξη και ζεστό νερό οικιακής χρήσης

1.   Σε πολυκατοικίες και σε κτίρια πολλαπλών χρήσεων όπου η θέρμανση ή η ψύξη παρέχεται από κεντρική πηγή ή από σύστημα τηλεθέρμανσης ή τηλεψύξης, εγκαθίστανται ατομικοί μετρητές για τη μέτρηση της κατανάλωσης για θέρμανση ή ψύξη ή για ζεστό νερό οικιακής χρήσης σε κάθε κτιριακή μονάδα, όπου αυτό είναι τεχνικά εφικτό και οικονομικά αποδοτικό με κριτήριο την αναλογικότητα προς τη δυνητική εξοικονόμηση ενέργειας.

Σε περίπτωση που η χρήση ατομικών μετρητών δεν είναι τεχνικά εφικτή ή οικονομικώς αποδοτική για τη μέτρηση της κατανάλωσης θέρμανσης ▌ σε κάθε κτιριακή μονάδα, χρησιμοποιούνται ατομικοί κατανεμητές κόστους θέρμανσης για τη μέτρηση της κατανάλωσης θέρμανσης σε κάθε θερμαντικό σώμα., εκτός εάν το συγκεκριμένο κράτος μέλος αποδείξει ότι η εγκατάσταση των εν λόγω κατανεμητών κόστους θέρμανσης δεν θα ήταν οικονομικώς αποδοτική. Στις περιπτώσεις αυτές, είναι δυνατόν να εξετάζονται εναλλακτικές και οικονομικώς αποδοτικές μέθοδοι μέτρησης της κατανάλωσης θέρμανσης. Τα γενικά κριτήρια, οι μέθοδοι και/ή οι διαδικασίες καθορισμού της αδυναμίας τεχνικής εφαρμογής και της έλλειψης οικονομικής αποδοτικότητας προσδιορίζονται σαφώς και δημοσιεύονται από κάθε κράτος μέλος.

2.  Σε νέες πολυκατοικίες και σε κατοικήσιμα τμήματα νέων κτιρίων πολλαπλών χρήσεων, που διαθέτουν κεντρική πηγή θέρμανσης για ζεστό νερό οικιακής χρήσης ή τροφοδοτούνται από συστήματα τηλεθέρμανσης, τοποθετούνται ατομικοί μετρητές για ζεστό νερό οικιακής χρήσης, παρά τα οριζόμενα στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο.

3.  Σε πολυκατοικίες ή κτίρια πολλαπλών χρήσεων που διαθέτουν τηλεθέρμανση ή τηλεψύξη ή εφόσον σε τέτοια κτίρια είναι διαδεδομένα τα κοινόχρηστα συστήματα ψύξης ή θέρμανσης, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να έχουν θεσπισθεί διαφανείς, δημοσίως διαθέσιμοι εθνικοί κανόνες περί κατανομής του κόστους της κατανάλωσης θέρμανσης, ψύξης ή ζεστού νερού οικιακής χρήσης στα κτίρια αυτά, ώστε να διασφαλίζεται η διαφάνεια και η ακρίβεια του καταμερισμού της ατομικής κατανάλωσης. Όπου ενδείκνυται, οι κανόνες αυτοί περιλαμβάνουν κατευθυντήριες γραμμές για τον τρόπο κατανομής του κόστους της ενέργειας με τις ακόλουθες χρήσεις:

   α) ζεστό νερό οικιακής χρήσης,
   β) θερμότητα που εκλύεται από την κεντρική εγκατάσταση του κτιρίου για θέρμανση των κοινόχρηστων χώρων, εφόσον τα κλιμακοστάσια και οι διάδρομοι είναι εξοπλισμένοι με θερμαντικά σώματα,
   γ) για τον σκοπό της θέρμανσης ή της ψύξης διαμερισμάτων.

Άρθρο 9γ

Απαίτηση εξ αποστάσεως ανάγνωσης

1.  ▌Για τους σκοπούς των άρθρων 9α και 9β, οι μετρητές και οι ατομικοί κατανεμητές κόστους θέρμανσης που έχουν εγκατασταθεί μετά την … [22 μήνες από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας τροποποιητικής οδηγίας] είναι συσκευές με δυνατότητα εξ αποστάσεως ανάγνωσης. Οι προϋποθέσεις τεχνικής εφικτότητας και οικονομικής αποδοτικότητας που καθορίζονται στο άρθρο 9β παράγραφος 1 εξακολουθούν να ισχύουν.

2.  Μετρητές και κατανεμητές κόστους θέρμανσης που δεν παρέχουν τη δυνατότητα ανάγνωσης εξ αποστάσεως αλλά έχουν ήδη εγκατασταθεί εξοπλίζονται με τη δυνατότητα ανάγνωσης εξ αποστάσεως ή αντικαθίστανται με συσκευές που παρέχουν τη δυνατότητα εξ αποστάσεως ανάγνωσης το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2027, εκτός εάν το οικείο κράτος μέλος αποδείξει ότι αυτό δεν είναι οικονομικά αποδοτικό. ▌».

"

7)  Το άρθρο 10 τροποποιείται ως εξής:

α)  ο τίτλος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«Πληροφορίες τιμολόγησης για το φυσικό αέριο και την ηλεκτρική ενέργεια»,

"

β)  στην παράγραφο 1, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

« ▌1. Στις περιπτώσεις που οι τελικοί πελάτες δεν διαθέτουν τους ευφυείς μετρητές που αναφέρονται στις οδηγίες 2009/72/ΕΚ και 2009/73/ΕΚ, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, έως την 31η Δεκεμβρίου 2014, ότι οι πληροφορίες τιμολόγησης είναι αξιόπιστες και ακριβείς και βασίζονται στην πραγματική κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου, σύμφωνα με το παράρτημα VΙΙ σημείο 1.1, εφόσον αυτό είναι τεχνικά δυνατόν και οικονομικά αιτιολογημένο. ▌».

"

8)  Παρεμβάλλεται ▌το ακόλουθο άρθρο:"

«Άρθρο 10α

Πληροφορίες τιμολόγησης και κατανάλωσης για θέρμανση, ψύξη και ζεστό νερό οικιακής χρήσης

1.  Όπου έχουν εγκατασταθεί μετρητές και κατανεμητές κόστους θέρμανσης, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες τιμολόγησης και κατανάλωσης είναι αξιόπιστες και ακριβείς και βασίζονται στην πραγματική κατανάλωση ή τις ενδείξεις του κατανεμητή κόστους θέρμανσης, σύμφωνα με το παράρτημα VIIα σημεία 1 και 2 για όλους τους τελικούς καταναλωτές, δηλαδή τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που αγοράζουν θέρμανση, ψύξη ή ζεστό νερό οικιακής χρήσης για ιδία τελική χρήση ή τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που κατοικούν σε μονοκατοικία ή σε διαμέρισμα πολυκατοικίας ή κτιρίου πολλαπλών χρήσεων που τροφοδοτείται με θέρμανση, ψύξη ή ζεστό νερό οικιακής χρήσης από κεντρική πηγή που δεν έχει άμεση ή ατομική σύμβαση με τον προμηθευτή ενέργειας.

Η υποχρέωση αυτή, σε περίπτωση που αυτό προβλέπεται από το κράτος μέλος, με εξαίρεση την περίπτωση επιμερισμένης μέτρησης της κατανάλωσης βάσει κατανεμητών κόστους θέρμανσης δυνάμει του άρθρου 9β, μπορεί να εκπληρώνεται από σύστημα που επιτρέπει στον τελικό καταναλωτή ή τον τελικό χρήστη να ελέγχει τακτικά και να κοινοποιεί το αποτέλεσμα της μέτρησης που αναγράφεται στον μετρητή του ▌. Μόνο στις περιπτώσεις όπου ο τελικός καταναλωτής ή ο τελικός χρήστης δεν έχει γνωστοποιήσει τα αποτελέσματα αυτής της μέτρησης για δεδομένη περίοδο τιμολόγησης, η τιμολόγηση βασίζεται σε κατ’ εκτίμηση ή σε κατ’ αποκοπήν χρέωση.

2.  Τα κράτη μέλη:

   α) απαιτούν, αν υπάρχουν πληροφορίες που αφορούν την ενεργειακή τιμολόγηση και το ιστορικό της κατανάλωσης ή τις ενδείξεις του κατανεμητή κόστους θέρμανσης των τελικών χρηστών, να διατίθενται κατ’ αίτηση του τελικού χρήστη σε πάροχο ενεργειακών υπηρεσιών τον οποίο ορίζει ο τελικός χρήστης,
   β) διασφαλίζουν ότι στους τελικούς καταναλωτές προσφέρεται η επιλογή παροχής των πληροφοριών τιμολόγησης και των λογαριασμών με ηλεκτρονικό τρόπο ▌,
   γ) διασφαλίζουν ότι στους λογαριασμούς ▌παρέχονται σε όλους τους τελικούς χρήστες ▌σαφείς και κατανοητές πληροφορίες ▌σύμφωνα με το παράρτημα VIIα σημείο 3 και
   δ) προάγουν την κυβερνοασφάλεια και διασφαλίζουν την προστασία της ιδιωτικότητας και των δεδομένων των τελικών χρηστών σύμφωνα με το εφαρμοστέο ενωσιακό δίκαιο.

Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι, κατόπιν αιτήματος του τελικού καταναλωτή, η παροχή πληροφοριών τιμολόγησης δεν θεωρείται ότι συνιστά αίτημα προς πληρωμή. Σε αυτές τις περιπτώσεις τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι προσφέρονται ευέλικτες ρυθμίσεις για τις πληρωμές▌.

3.  Τα κράτη μέλη αποφασίζουν ποιος θα επιφορτισθεί με την ευθύνη παροχής των πληροφοριών των παραγράφων 1 και 2 σε τελικούς χρήστες χωρίς άμεση ή ατομική σύμβαση με προμηθευτή ενέργειας.».

"

9)  Το άρθρο 11 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«Άρθρο 11

Κόστος πρόσβασης στα στοιχεία που αφορούν τη μέτρηση και την τιμολόγηση για την ηλεκτρική ενέργεια και το φυσικό αέριο

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι τελικοί καταναλωτές λαμβάνουν ατελώς όλους τους λογαριασμούς τους και τα στοιχεία για την κατανάλωση ενέργειας και ότι οι τελικοί καταναλωτές έχουν κατάλληλη και δωρεάν πρόσβαση στα στοιχεία της κατανάλωσή τους.».

"

10)  Παρεμβάλλεται ▌ το ακόλουθο άρθρο:"

« ▌Άρθρο 11α

Κόστος πρόσβασης στη μέτρηση και στις πληροφορίες τιμολόγησης και κατανάλωσης για τη θέρμανση ▌, την ψύξη και το ζεστό νερό οικιακής χρήσης

1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι τελικοί χρήστες λαμβάνουν δωρεάν όλους τους λογαριασμούς τους και τις πληροφορίες τιμολόγησης της κατανάλωσης ενέργειας και ότι οι τελικοί χρήστες έχουν κατάλληλη και δωρεάν πρόσβαση στα στοιχεία της κατανάλωσής τους.

2.  Παρά τα οριζόμενα στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, η κατανομή του κόστους των πληροφοριών τιμολόγησης για την ατομική κατανάλωση θέρμανσης, ψύξης και ζεστού νερού οικιακής χρήσης σε πολυκατοικίες και κτίρια πολλαπλών χρήσεων σύμφωνα με το άρθρο γίνεται σε μη κερδοσκοπική βάση. Οι δαπάνες που προκύπτουν από την ανάθεση αυτού του καθήκοντος σε τρίτο μέρος, όπως σε πάροχο υπηρεσιών ή σε τοπικό προμηθευτή ενέργειας, οι οποίες καλύπτουν τη μέτρηση, την κατανομή και τον υπολογισμό της πραγματικής ατομικής κατανάλωσης σε κτίρια αυτού του είδους, μπορούν να μετακυλίονται στους τελικούς χρήστες, υπό τον όρο ότι οι δαπάνες αυτές είναι εύλογες. ▌

3.  Προκειμένου να διασφαλιστεί ο εύλογος χαρακτήρας των δαπανών για υπηρεσίες τοπικής μέτρησης, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2, τα κράτη μέλη μπορούν να τονώσουν τον ανταγωνισμό στον εν λόγω τομέα παροχής υπηρεσιών με τη λήψη κατάλληλων μέτρων, όπως η σύσταση ή η κατ’ άλλον τρόπο προώθηση της χρήσης των διαγωνισμών ή της χρήσης διαλειτουργικών συσκευών και συστημάτων για τη διευκόλυνση της εναλλαγής μεταξύ παρόχων υπηρεσιών.».

"

11)  Στο άρθρο 15, παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:

▌"

«2α. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020, η Επιτροπή εκπονεί, κατόπιν διαβούλευσης με τους σχετικούς συμφεροντούχους, κοινή μεθοδολογία προκειμένου να ενθαρρύνει τους διαχειριστές δικτύων να περιορίσουν τις απώλειες, να εφαρμόσουν πρόγραμμα επενδύσεων σε οικονομικά και ενεργειακά αποδοτικές υποδομές, και να λαμβάνουν δεόντως υπόψη την ενεργειακή απόδοση και την ευελιξία του δικτύου.».

"

12)  Στο άρθρο 20, παρεμβάλλονται οι ακόλουθες παράγραφοι:"

«3α. Για την κινητοποίηση ιδιωτικής χρηματοδότησης υπέρ μέτρων ενεργειακής απόδοσης και ενεργειακών ανακαινίσεων, σύμφωνα με την οδηγία 2010/31/ΕΕ, η Επιτροπή διεξάγει διάλογο τόσο με τα δημόσια όσο και τα ιδιωτικά χρηματοοικονομικά ιδρύματα, προκειμένου να σχεδιάσει τις πιθανές δράσεις που μπορεί να αναλάβει.

3β.  στις δράσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3α περιλαμβάνονται οι ακόλουθες:

   α) η κινητοποίηση κεφαλαιακών επενδύσεων στην ενεργειακή απόδοση με εξέταση των ευρύτερων επιπτώσεων της εξοικονόμησης ενέργειας έναντι της διαχείρισης του χρηματοοικονομικού κινδύνου,
   β) η διασφάλιση καλύτερων δεδομένων για τις ενεργειακές και χρηματοδοτικές επιδόσεις μέσω:
   i) της περαιτέρω εξέτασης του τρόπου με τον οποίο οι επενδύσεις ενεργειακής απόδοσης βελτιώνουν τις υποκείμενες αξίες ενεργητικού,
   ii) της υποστήριξης μελετών για να εκτιμηθεί η αποτίμηση σε νόμισμα των μη ενεργειακών οφελών που αποφέρουν οι επενδύσεις στην ενεργειακή απόδοση.

3γ.  για τους σκοπούς της κινητοποίησης ιδιωτικής χρηματοδότησης σε μέτρα ενεργειακής απόδοσης και ενεργειακής ανακαίνισης, τα κράτη μέλη, κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας:

   α) εξετάζουν τρόπους για καλύτερη αξιοποίηση των ενεργειακών ελέγχων βάσει του άρθρου 8 προς επηρεασμό της διαδικασίας λήψης αποφάσεων,
   β) αξιοποιούν με τον καλύτερο τρόπο τις δυνατότητες και τα εργαλεία που προτείνονται στην πρωτοβουλία «Έξυπνη χρηματοδότηση για έξυπνα κτίρια».

3δ.  Έως την 1η Ιανουαρίου 2020, η Επιτροπή παρέχει καθοδήγηση στα κράτη μέλη σχετικά με τρόπους απελευθέρωσης των ιδιωτικών επενδύσεων.».

"

13)  Στο άρθρο 22, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 23, για την τροποποίηση της παρούσας οδηγίας μέσω της προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο των τιμών, των μεθόδων υπολογισμού, του προκαθορισμένου συντελεστή πρωτογενούς ενέργειας και των απαιτήσεων των παραρτημάτων I έως V, των παραρτημάτων VΙΙ έως Χ και του παραρτήματος XII.».

"

14)  Το άρθρο 23 τροποποιείται ως εξής:

α)  η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«2. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που προβλέπεται στο άρθρο 22 ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις … [ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας τροποποιητικής οδηγίας]. Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με την ανάθεση της εν λόγω αρμοδιότητας το αργότερο εννέα μήνες πριν από το τέλος της πενταετούς περιόδου. Η εξουσιοδότηση παρατείνεται σιωπηρά για περιόδους ίσης διάρκειας, εκτός εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εγείρουν αντιρρήσεις για την εν λόγω παράταση, το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.»,

"

β)  παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:"

«3α. Πριν εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή διαβουλεύεται με εμπειρογνώμονες που ορίζονται από κάθε κράτος μέλος σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στη διοργανική συμφωνία της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου*.

_______________________

* ΕΕ L 123 της 12.5.2016, σ. 1.».

"

15)  Το άρθρο 24 τροποποιείται ως εξής:

α)  παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:"

«4α. Στο πλαίσιο της έκθεσης για την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τη λειτουργία της αγοράς άνθρακα, σύμφωνα με το άρθρο 35 παράγραφος 1 και το άρθρο 35 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) 2018/...(21), λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.»,

"

β)  προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:"

«12. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2019, η Επιτροπή αξιολογεί την αποτελεσματικότητα της εφαρμογής του ορισμού των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων για τους σκοπούς του άρθρου 8 παράγραφος 4 και υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Το συντομότερο δυνατόν μετά την υποβολή της εν λόγω έκθεσης, η Επιτροπή εγκρίνει, ενδεχομένως, νομοθετικές προτάσεις.

13.  Έως την 1η Ιανουαρίου 2021, η Επιτροπή διενεργεί εκτίμηση των δυνατοτήτων ενεργειακής απόδοσης κατά τη μετατροπή, τον μετασχηματισμό, τη μετάδοση, τη μεταφορά και την αποθήκευση ενέργειας και υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. Η εν λόγω έκθεση συνοδεύεται, ενδεχομένως, από νομοθετικές προτάσεις.

14.  Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2021, η Επιτροπή, εκτός αν έχουν εν τω μεταξύ προταθεί αλλαγές στις διατάξεις που αφορούν την αγορά λιανικής στην οδηγία 2009/73/ΕΚ σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου, διενεργεί αξιολόγηση και υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με τις διατάξεις που αφορούν τη μέτρηση, την τιμολόγηση και την πληροφόρηση του καταναλωτή για το φυσικό αέριο, με στόχο την ενδεχόμενη ευθυγράμμισή τους προς τις σχετικές διατάξεις για την ηλεκτρική ενέργεια στην οδηγία 2009/72/ΕΚ, προκειμένου να ενισχυθεί η προστασία των καταναλωτών και να δοθεί η δυνατότητα στους τελικούς καταναλωτές να λαμβάνουν συχνότερα σαφείς και επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με την κατανάλωσή τους φυσικού αερίου και να ρυθμίζουν την οικεία χρήση ενέργειας. Το συντομότερο δυνατόν μετά την υποβολή της εν λόγω έκθεσης, η Επιτροπή εγκρίνει, ενδεχομένως, νομοθετικές προτάσεις.

15.  Έως τις 28 Φεβρουαρίου 2024 και μετέπειτα ανά πενταετία, η Επιτροπή αξιολογεί την παρούσα οδηγία και υποβάλλει σχετική έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

Η εν λόγω αξιολόγηση περιλαμβάνει:

   α) εξέταση του αν είναι σκόπιμο να προσαρμοσθούν, μετά το 2030, οι απαιτήσεις και η εναλλακτική προσέγγιση που προβλέπεται στο άρθρο 5,
   β) εκτίμηση της γενικής αποτελεσματικότητας της παρούσας οδηγίας και της ανάγκης να προσαρμοσθεί περαιτέρω η πολιτική ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης σύμφωνα με τους στόχους της συμφωνίας του Παρισιού του 2015 για την κλιματική αλλαγή κατά την 21η διάσκεψη των μερών της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή* και υπό το πρίσμα των εξελίξεων στην οικονομία και την καινοτομία.

Η εν λόγω έκθεση συνοδεύεται, ενδεχομένως, από προτάσεις για περαιτέρω μέτρα.

_________________________

* ΕΕ L 282 της 19.10.2016, σ. 4.».

"

16)  Τα παραρτήματα τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 2

1.  Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία έως … [18 μήνες από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας τροποποιητικής οδηγίας].

Ωστόσο, τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με το άρθρο 1 σημεία 5) έως 10) και το παράρτημα σημεία 3 και 4 έως … [22 μήνες από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας τροποποιητικής οδηγίας].

Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων.

Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις λεπτομέρειες της εν λόγω παραπομπής.

2.  Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπει η παρούσα οδηγία.

Άρθρο 3

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 4

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

…,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Τα παραρτήματα της ▌οδηγίας 2012/27/ΕΕ τροποποιούνται ως εξής:

1.   στο παράρτημα IV, η υποσημείωση 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«(3) Ισχύει όταν η εξοικονόμηση ενέργειας υπολογίζεται σε όρους πρωτογενούς ενέργειας με χρήση προσέγγισης από κάτω προς τα πάνω με γνώμονα την τελική κατανάλωση ενέργειας. Για την εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας σε kWh, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν συντελεστή που καθορίζεται μέσω διαφανούς μεθόδου με βάση τις εθνικές συνθήκες που επηρεάζουν την κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας, προκειμένου να διασφαλίζεται ο ακριβής υπολογισμός της πραγματικής εξοικονόμησης. Οι εν λόγω συνθήκες είναι αιτιολογημένες και επαληθεύσιμες και βασίζονται σε αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια. Για την εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας σε kWh, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν προκαθορισμένο συντελεστή 2,1 ή να χρησιμοποιούν τη διακριτική τους ευχέρεια για να καθορίσουν διαφορετικό συντελεστή εφόσον μπορούν να τον δικαιολογήσουν. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη το ενεργειακό τους μίγμα που περιλαμβάνεται στα ολοκληρωμένα εθνικά σχέδιά τους για την ενέργεια και το κλίμα τα οποία κοινοποιούνται στην Επιτροπή σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/XX(22). Έως … [4 έτη από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας τροποποιητικής οδηγίας] και εν συνεχεία ανά τετραετία, η Επιτροπή αναθεωρεί τον προκαθορισμένο συντελεστή με βάση παρατηρούμενα στοιχεία. Η εν λόγω αναθεώρηση διενεργείται λαμβανομένων υπόψη των επιπτώσεών της σε άλλα τμήματα του ενωσιακού δικαίου, όπως η οδηγία 2009/125/ΕΚ και ο κανονισμός (ΕΕ) 2017/1369 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου*.

_______________________________

* Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1369 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2017, σχετικά με τον καθορισμό ενός πλαισίου για την ενεργειακή σήμανση και για την κατάργηση της οδηγίας 2010/30/ΕΕ (ΕΕ L 198 της 28.7.2017, σ. 1). ».

2)  Το παράρτημα V αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Παράρτημα V

Κοινές μέθοδοι και αρχές για τον υπολογισμό των επιπτώσεων των καθεστώτων επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης ή άλλων μέτρων πολιτικής δυνάμει των άρθρων 7, 7α και 7β και του άρθρου 20 παράγραφος 6:

1.  Μέθοδοι για τον υπολογισμό της εξοικονόμησης ενέργειας, εκτός εκείνης που προκύπτει από φορολογικά μέτρα για τους σκοπούς των άρθρων 7, 7α και 7β και του άρθρου 20 παράγραφος 6.

Τα υπόχρεα, συμμετέχοντα ή εξουσιοδοτηθέντα μέρη ή οι δημόσιες αρχές επιβολής μπορούν να χρησιμοποιούν ▌τις ακόλουθες μεθόδους για να υπολογίζουν την εξοικονόμηση ενέργειας:

α)  την προβλεπόμενη εξοικονόμηση, με βάση τα αποτελέσματα ανεξάρτητου ελέγχου προηγούμενων ενεργειακών βελτιώσεων σε παρόμοιες εγκαταστάσεις. Η γενική προσέγγιση ονομάζεται «εκ των προτέρων»,

β)  την καταμετρημένη εξοικονόμηση, στο πλαίσιο της οποίας η εξοικονόμηση από την εφαρμογή μέτρου ή δέσμης μέτρων προσδιορίζεται με την καταγραφή της πραγματικής μείωσης της χρήσης ενέργειας, λαμβανομένων δεόντως υπόψη παραγόντων όπως η προσθετικότητα, ο βαθμός πληρότητας, τα επίπεδα παραγωγής και οι καιρικές συνθήκες που ενδέχεται να επηρεάζουν την κατανάλωση. Η γενική προσέγγιση ονομάζεται «εκ των υστέρων»,

γ)  την κλιμακωτή εξοικονόμηση, όταν χρησιμοποιούνται εκτιμήσεις μηχανικού για την εξοικονόμηση. Αυτή η προσέγγιση μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο όταν είναι δύσκολη ή δυσανάλογα δαπανηρή η εξαγωγή έγκυρων δεδομένων από μετρήσεις σε συγκεκριμένη εγκατάσταση, π.χ. αντικατάσταση συμπιεστή ή ηλεκτρικού κινητήρα διαφορετικής κατάταξης σε kWh από εκείνον για τον οποίο υπάρχουν ανεξάρτητες μετρήσεις όσον αφορά την εξοικονόμηση, ή όταν οι εκτιμήσεις αυτές διεξάγονται βάσει εθνικών μεθοδολογιών και κριτηρίων αναφοράς από ειδικευμένους ή πιστοποιημένους εμπειρογνώμονες, οι οποίοι εργάζονται ανεξάρτητα από τα υπόχρεα, τα συμμετέχοντα ή τα εξουσιοδοτηθέντα εμπλεκόμενα μέρη,

δ)  την εξοικονόμηση σύμφωνα με έρευνα, όταν προσδιορίζεται η ανταπόκριση των καταναλωτών σε συμβουλές, ενημερωτικές εκστρατείες, καθεστώτα επισήμανσης ή πιστοποίησης ή «έξυπνες» μετρήσεις. Η προσέγγιση αυτή μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο για εξοικονόμηση που προκύπτει από αλλαγές στη συμπεριφορά των καταναλωτών. Δεν χρησιμοποιείται για εξοικονόμηση που προκύπτει από την εγκατάσταση υλικών μέτρων εξοικονόμησης.

2.  Για τον υπολογισμό της εξοικονόμησης ενέργειας από μέτρο ενεργειακής απόδοσης για τους σκοπούς των άρθρων 7, 7α και 7β και του άρθρου 20 παράγραφος 6, εφαρμόζονται οι ακόλουθες αρχές:

α)  Η εξοικονόμηση αποδεικνύεται ότι είναι συμπληρωματική εκείνης που θα είχε επιτευχθεί ούτως ή άλλως χωρίς τη δραστηριότητα των υπόχρεων, των συμμετεχόντων ή των εξουσιοδοτηθέντων μερών ή των αρμόδιων δημόσιων αρχών επιβολής. Για να υπολογίσουν την εξοικονόμηση που μπορεί να χαρακτηρισθεί ως συμπληρωματική, τα κράτη μέλη εξετάζουν το πώς θα εξελισσόταν η χρήση και η ζήτηση ενέργειας χωρίς τη λήψη του συγκεκριμένου μέτρου πολιτικής λαμβάνοντας υπόψη τουλάχιστον τους εξής παράγοντες: τάσεις κατανάλωσης ενέργειας, αλλαγές στη συμπεριφορά των καταναλωτών, τεχνολογική πρόοδο και αλλαγές που οφείλονται σε άλλα μέτρα που εφαρμόζονται σε ενωσιακό και εθνικό επίπεδο.

β)  Ως εξοικονόμηση που προκύπτει από την εφαρμογή υποχρεωτικού ενωσιακού δικαίου θεωρείται η εξοικονόμηση που θα είχε προκύψει ούτως ή άλλως και, ▌ ως εκ τούτου, δεν δηλώνεται ως εξοικονόμηση ενέργειας για τους σκοπούς του άρθρου 7 παράγραφος 1. Κατά παρέκκλιση από την εν λόγω υποχρέωση, η εξοικονόμηση που αφορά την ανακαίνιση υφιστάμενων κτιρίων μπορεί να δηλώνεται ως εξοικονόμηση ενέργειας για τους σκοπούς του άρθρου 7 παράγραφος 1, με την προϋπόθεση ότι διασφαλίζεται το κριτήριο της σημαντικότητας που αναφέρεται στο σημείο 3 στοιχείο η) του παρόντος παραρτήματος. Εξοικονόμηση που προκύπτει από την εφαρμογή εθνικών ελάχιστων απαιτήσεων που έχουν θεσπιστεί για νέα κτίρια πριν από τη μεταφορά της οδηγίας 2010/31/ΕΕ στο εθνικό δίκαιο μπορεί να δηλώνεται ως εξοικονόμηση ενέργειας για τους σκοπούς του άρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο α), με την προϋπόθεση ότι διασφαλίζεται το κριτήριο της σημαντικότητας που αναφέρεται στο σημείο 3 στοιχείο η) του παρόντος παραρτήματος και ότι η εν λόγω εξοικονόμηση έχει κοινοποιηθεί από τα κράτη μέλη στα εθνικά τους σχέδια δράσης για την ενεργειακή απόδοση σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 2.

γ)  Λαμβάνεται υπόψη μόνο η εξοικονόμηση που υπερβαίνει τα ακόλουθα επίπεδα:

i)  τα πρότυπα επιδόσεων της Ένωσης για τις εκπομπές από τα καινούργια επιβατικά αυτοκίνητα και τα καινούργια ελαφρά επαγγελματικά οχήματα κατ’ εφαρμογή των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 443/2009* και (ΕΕ) αριθ. 510/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου**,

ii)  τις απαιτήσεις της Ένωσης που αφορούν την απόσυρση από την αγορά ορισμένων συνδεόμενων με την ενέργεια προϊόντων κατ’ εφαρμογή εκτελεστικών μέτρων δυνάμει της οδηγίας 2009/125/ΕΚ.

δ)  Επιτρέπονται πολιτικές με σκοπό να ενθαρρυνθούν υψηλότερα επίπεδα ενεργειακής απόδοσης προϊόντων, εξοπλισμού, μεταφορικών συστημάτων, οχημάτων και καυσίμων, κτιρίων και δομικών στοιχείων, διαδικασιών ή αγορών.

ε)  Τα μέτρα που προάγουν την εγκατάσταση τεχνολογιών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μικρής κλίμακας επί ή εντός κτιρίων μπορούν να είναι επιλέξιμα να ληφθούν υπόψη για την εκπλήρωση εξοικονόμησης ενέργειας που απαιτείται βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 1, εφόσον συντελούν σε εξοικονόμηση ενέργειας που μπορεί να επαληθευθεί και να μετρηθεί ή να εκτιμηθεί. Ο υπολογισμός της εξοικονόμησης ενέργειας είναι σύμφωνος με τις απαιτήσεις του παρόντος παραρτήματος.

στ)  Όσον αφορά πολιτικές που επιταχύνουν τη χρήση πιο αποδοτικών προϊόντων και οχημάτων, η εξοικονόμηση μπορεί να λαμβάνεται πλήρως υπόψη, εφόσον αποδεικνύεται ότι η εν λόγω αντικατάσταση λαμβάνει χώρα πριν λήξει ο μέσος αναμενόμενος κύκλος ζωής των προϊόντων ή των οχημάτων ή πριν από τη συνήθη αντικατάσταση των προϊόντων ή των οχημάτων και η εξοικονόμηση δηλώνεται μόνο για την περίοδο μέχρι τη λήξη του μέσου αναμενόμενου κύκλου ζωής των προϊόντων ή των οχημάτων που πρόκειται να αντικατασταθούν.

ζ)  Όταν προωθούν τη λήψη μέτρων ενεργειακής απόδοσης, τα κράτη μέλη μεριμνούν, όπου συντρέχει περίπτωση, ώστε να διατηρηθούν ή, εφόσον δεν υφίστανται, να καθιερωθούν προδιαγραφές ποιότητας για προϊόντα, υπηρεσίες και την εγκαθίδρυση μέτρων.

η)  Για να συνυπολογισθούν οι κλιματικές διακυμάνσεις μεταξύ περιοχών, τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να προσαρμόσουν την εξοικονόμηση σε μια σταθερή τιμή ή να ορίσουν διαφορετικές τιμές εξοικονόμησης ενέργειας συναρτήσει των διακυμάνσεων της θερμοκρασίας μεταξύ περιοχών.

θ)  Κατά τον υπολογισμό της εξοικονόμησης ενέργειας λαμβάνεται υπόψη ο κύκλος ζωής των μέτρων και ο ρυθμός μείωσης της εξοικονόμησης με την πάροδο του χρόνου. Κατά τον εν λόγω υπολογισμό συνυπολογίζεται η εξοικονόμηση που επιτυγχάνεται με κάθε επιμέρους δράση κατά την περίοδο από την ημερομηνία εφαρμογής της έως την 31η Δεκεμβρίου 2020 ή την 31η Δεκεμβρίου 2030, ανάλογα με την περίπτωση. Εναλλακτικά, τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίζουν διαφορετική μέθοδο η οποία κρίνεται ότι επιτυγχάνει τουλάχιστον την ίδια συνολική εξοικονόμηση. Κατά τη χρήση άλλης μεθόδου, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η συνολική εξοικονομούμενη ενέργεια η οποία υπολογίζεται βάσει της εν λόγω μεθόδου δεν υπερβαίνει την εξοικονόμηση ενέργειας που θα προέκυπτε από τον υπολογισμό της όταν υπολογίζεται η εξοικονόμηση κάθε επιμέρους δράσης κατά την περίοδο από την ημερομηνία εφαρμογής της έως την 31η Δεκεμβρίου 2020 ή την 31η Δεκεμβρίου 2030, ανάλογα με την περίπτωση. Τα κράτη μέλη περιγράφουν λεπτομερώς στα ολοκληρωμένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα που καταρτίζουν σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/...(23) την άλλη μέθοδο και τις διατάξεις που εισήγαγαν για να διασφαλίσουν ότι τηρούν τη δεσμευτική υποχρέωση υπολογισμού.

3.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τηρούνται οι ακόλουθες απαιτήσεις για τα μέτρα πολιτικής που λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 7β και το άρθρο 20 παράγραφος 6:

α)  τα μέτρα πολιτικής και οι επιμέρους δράσεις έχουν ως αποτέλεσμα επαληθεύσιμη εξοικονόμηση ενέργειας κατά την τελική χρήση,

β)  καθορίζεται με σαφήνεια η ευθύνη κάθε συμμετέχοντος μέρους, εξουσιοδοτηθέντος μέρους ή δημόσιας αρχής επιβολής, ανάλογα με την περίπτωση,

γ)  προσδιορίζεται με διαφάνεια η εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται ή πρόκειται να επιτευχθεί,

δ)  η ποσότητα της εξοικονόμησης ενέργειας που απαιτείται ή που πρόκειται να επιτευχθεί από το μέτρο πολιτικής εκφράζεται ως κατανάλωση είτε τελικής είτε πρωτογενούς ενέργειας, χρησιμοποιώντας τους συντελεστές μετατροπής που ορίζονται στο παράρτημα IV,

ε)  υποβάλλεται και δημοσιοποιείται ετήσια έκθεση για την εξοικονόμηση ενέργειας που επέτυχαν τα εξουσιοδοτηθέντα μέρη, τα συμμετέχοντα μέρη και οι δημόσιες αρχές επιβολής, μαζί με τα στοιχεία της ετήσιας τάσης εξοικονόμησης ενέργειας,

στ)  παρακολούθηση των αποτελεσμάτων και λήψη κατάλληλων μέτρων, εάν η πρόοδος δεν είναι ικανοποιητική,

ζ)  η εξοικονόμηση ενέργειας από επιμέρους δράση δεν δηλώνεται από περισσότερα του ενός μέρη,

η)  αποδεικνύεται ότι οι δραστηριότητες του συμμετέχοντος μέρους, του εξουσιοδοτηθέντος μέρους ή της δημόσιας αρχής επιβολής είχαν σημαντική συμβολή στην επίτευξη της δηλούμενης εξοικονόμησης ενέργειας.

4.  Για τον προσδιορισμό της εξοικονόμησης ενέργειας από φορολογικά μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει του άρθρου 7β, εφαρμόζονται οι ακόλουθες αρχές:

α)  λαμβάνεται υπόψη μόνο εξοικονόμηση ενέργειας από φορολογικά μέτρα που υπερβαίνουν τα ελάχιστα επίπεδα φορολογίας των καυσίμων, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της οδηγίας 2003/96/ΕΚ*** ή 2006/112/ΕΚ**** του Συμβουλίου,

β)  η ελαστικότητα των τιμών για τον υπολογισμό των επιπτώσεων των (ενεργειακών) φορολογικών μέτρων αντιπροσωπεύει την ανταπόκριση της ζήτησης ενέργειας στις μεταβολές των τιμών και υπολογίζεται με βάση τις πρόσφατες και αντιπροσωπευτικές επίσημες πηγές στοιχείων,

γ)  η εξοικονόμηση ενέργειας από συνοδευτικά μέσα φορολογικής πολιτικής, περιλαμβανομένων των φορολογικών κινήτρων ή της πληρωμής σε ταμείο, υπολογίζεται χωριστά.

5.  Κοινοποίηση της μεθοδολογίας

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/ΧΧ(24), τη λεπτομερή μεθοδολογία που προτείνουν για τη λειτουργία των καθεστώτων επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης και τα εναλλακτικά μέτρα που αναφέρονται στα άρθρα 7α και 7β και στο άρθρο 20 παράγραφος 6. Με εξαίρεση την περίπτωση φορολόγησης, η εν λόγω κοινοποίηση περιλαμβάνει λεπτομερή στοιχεία σχετικά με:

α)  το επίπεδο της εξοικονόμησης ενέργειας που απαιτείται δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) ή την εξοικονόμηση που αναμένεται να επιτευχθεί συνολικά κατά την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030,

β)  τα υπόχρεα, τα συμμετέχοντα ή τα εξουσιοδοτηθέντα μέρη ή τις δημόσιες αρχές επιβολής,

γ)  τους στοχευόμενους τομείς,

δ)  τα μέτρα πολιτικής και τις επιμέρους δράσεις, περιλαμβανομένης της αναμενόμενης συνολικής ποσότητας σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας για κάθε μέτρο,

ε)  τη διάρκεια της περιόδου υποχρέωσης για το καθεστώς επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης,

στ)  τις δράσεις που προβλέπονται με το μέτρο πολιτικής,

ζ)  τη μεθοδολογία υπολογισμού, καθώς και το πώς προσδιορίστηκε η προσθετικότητα και η σημαντικότητα και ποιες μεθοδολογίες και κριτήρια αναφοράς χρησιμοποιούνται για την προβλεπόμενη και κλιμακωτή εξοικονόμηση,

η)  τον κύκλο ζωής των μέτρων και τον τρόπο υπολογισμού τους ή σε τι βασίζονται,

θ)  την προσέγγιση που θα χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση των κλιματικών διακυμάνσεων στο κράτος μέλος,

ι)  τα συστήματα παρακολούθησης και επαλήθευσης των μέτρων δυνάμει των άρθρων 7α και 7β και με ποιο τρόπο διασφαλίζεται η ανεξαρτησία τους από τα υπόχρεα, τα συμμετέχοντα ή τα εξουσιοδοτηθέντα μέρη,

ια)  στην περίπτωση φορολόγησης:

i)  τους στοχευόμενους τομείς και την κατηγορία φορολογουμένων,

ii)  τη δημόσια αρχή επιβολής,

iii)  την εξοικονόμηση που αναμένεται να επιτευχθεί,

iv)  τη διάρκεια ισχύος του φορολογικού μέτρου και

v)  τη μεθοδολογία υπολογισμού, περιλαμβανομένης της χρησιμοποιούμενης ελαστικότητας των τιμών και του τρόπου με τον οποίο έχει προκύψει.

___________________

* Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 443/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με τα πρότυπα επιδόσεων για τις εκπομπές από τα καινούργια επιβατικά αυτοκίνητα, στο πλαίσιο της ολοκληρωμένης προσέγγισης της Κοινότητας για τη μείωση των εκπομπών CO2 από ελαφρά οχήματα (ΕΕ L 140 της 5.6.2009, σ. 1).

** Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 510/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2011, σχετικά με τα πρότυπα επιδόσεων για τις εκπομπές από τα καινούργια ελαφρά επαγγελματικά οχήματα όσον αφορά τις εκπομπές, στο πλαίσιο της ολοκληρωμένης προσέγγισης της Ένωσης για τη μείωση των εκπομπών CO2 από ελαφρά οχήματα (ΕΕ L 145 της 31.5.2011, σ.1).

*** Οδηγία 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ L 283 της 31.10.2003, σ. 51).

**** Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347 της 11.12.2006, σ. 1).».

3)   Στο παράρτημα VII, ο τίτλος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Ελάχιστες απαιτήσεις για την τιμολόγηση και την πληροφόρηση τιμολόγησης με βάση την πραγματική κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου».

4)  Παρεμβάλλεται το ακόλουθο παράρτημα:

« ▌Παράρτημα VΙΙα

Ελάχιστες απαιτήσεις για την πληροφόρηση τιμολόγησης και κατανάλωσης για θέρμανση, ψύξη και ζεστό νερό οικιακής χρήσης

1.  Τιμολόγηση με βάση την πραγματική κατανάλωση ή τις ενδείξεις του κατανεμητή κόστους θέρμανσης

Προκειμένου να είναι σε θέση οι τελικοί καταναλωτές να ρυθμίζουν οι ίδιοι την ενεργειακή τους κατανάλωση, η τιμολόγηση πραγματοποιείται με βάση την πραγματική κατανάλωση ή τις ενδείξεις του κατανεμητή κόστους θέρμανσης τουλάχιστον μία φορά ετησίως.

2.  Ελάχιστη συχνότητα τιμολόγησης ή πληροφόρηση κατανάλωσης

Από … [22 μήνες από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας τροποποιητικής οδηγίας], εφόσον έχουν εγκατασταθεί εξ αποστάσεως αναγνώσιμοι μετρητές ή κατανεμητές κόστους θέρμανσης, οι πληροφορίες τιμολόγησης ή κατανάλωσης οι οποίες βασίζονται στην πραγματική κατανάλωση ή τις ενδείξεις των κατανεμητών κόστους θέρμανσης παρέχονται στους τελικούς χρήστες τουλάχιστον ανά τρίμηνο κατόπιν αίτησης ή όταν οι τελικοί καταναλωτές έχουν επιλέξει να λαμβάνουν ηλεκτρονική τιμολόγηση, ειδάλλως δύο φορές ετησίως.

Από την 1η Ιανουαρίου 2022, εφόσον έχουν εγκατασταθεί εξ αποστάσεως αναγνώσιμοι μετρητές ή κατανεμητές κόστους θέρμανσης, η πληροφόρηση τιμολόγησης ή κατανάλωσης με βάση την πραγματική κατανάλωση ή τις ενδείξεις κατανεμητή κόστους θέρμανσης παρέχεται στους τελικούς χρήστες τουλάχιστον μηνιαίως. Μπορεί επίσης να διατίθεται μέσω του διαδικτύου και να επικαιροποιείται όσο συχνά επιτρέπεται από τις συσκευές και τα συστήματα μέτρησης που χρησιμοποιούνται. Η θέρμανση και η ψύξη επιτρέπεται να εξαιρούνται από την εν λόγω απαίτηση εκτός των εποχών θέρμανσης/ψύξης.

3.  Ελάχιστες πληροφορίες που περιλαμβάνονται στον λογαριασμό ▌

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι ακόλουθες πληροφορίες διατίθενται στους τελικούς χρήστες με σαφείς και κατανοητούς όρους στους λογαριασμούς ή μαζί με αυτούς στις περιπτώσεις που βασίζονται στην πραγματική κατανάλωση ή τις ενδείξεις του κατανεμητή κόστους θέρμανσης:

α)  οι τρέχουσες πραγματικές τιμές και η πραγματική κατανάλωση ενέργειας ή το συνολικό κόστος θέρμανσης και οι ενδείξεις του κατανεμητή κόστους θέρμανσης,

β)  πληροφορίες για το μείγμα καυσίμων που χρησιμοποιείται και τις αντίστοιχες ετήσιες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, μεταξύ άλλων και για τους τελικούς χρήστες τηλεθέρμανσης ή τηλεψύξης, καθώς και περιγραφή των διαφορετικών φόρων, εισφορών και τιμολογίων. Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν το πεδίο της υποχρέωσης παροχής πληροφόρησης για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, ούτως ώστε να περιλαμβάνονται μόνο παροχές από τα συστήματα τηλεθέρμανσης με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ άνω των 20 MW,

γ)  συγκρίσεις της τρέχουσας κατανάλωσης των τελικών χρηστών με την κατανάλωση κατά την ίδια περίοδο του προηγούμενου έτους, υπό μορφή διαγράμματος, με διορθωμένα τα στοιχεία των κλιματικών διακυμάνσεων για τη θέρμανση και την ψύξη,

δ)  τα στοιχεία επικοινωνίας των οργανώσεων των τελικών καταναλωτών, των οργανισμών ενέργειας ή συναφών οργανισμών, μαζί με διευθύνσεις ιστοτόπων, από τους οποίους μπορούν να αντλούνται πληροφορίες για τα διαθέσιμα μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, συγκρίσεις των χαρακτηριστικών των τελικών χρηστών και αντικειμενικές τεχνικές προδιαγραφές για τον εξοπλισμό χρήσης ενέργειας,

ε)  πληροφορίες για τις σχετικές διαδικασίες υποβολής καταγγελιών, τις υπηρεσίες διαμεσολάβησης ή εναλλακτικούς μηχανισμούς επίλυσης διαφορών, όπως ισχύουν στα κράτη μέλη,

στ)  συγκρίσεις με τον μέσο κανονικό ή υποδειγματικό τελικό καταναλωτή της ίδιας κατηγορίας χρήστη. Στην περίπτωση των ηλεκτρονικών τιμολογίων, οι συγκρίσεις αυτές μπορούν αντ’ αυτού να διατίθεται στο διαδίκτυο και να επισημαίνεται στους λογαριασμούς.

Οι λογαριασμοί που δεν βασίζονται στην πραγματική κατανάλωση ή τις ενδείξεις του κατανεμητή κόστους θέρμανσης περιλαμβάνουν σαφή και κατανοητή εξήγηση του τρόπου με τον οποίο υπολογίστηκε το ποσό που αναφέρεται στον λογαριασμό και τουλάχιστον τις πληροφορίες που αναφέρονται στα στοιχεία δ) και ε).».

5)  Στο παράρτημα IX, το μέρος 1 τέταρτο εδάφιο στοιχείο ζ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«ζ) Οικονομική ανάλυση: Κατάλογος στοιχείων

Για τις οικονομικές αναλύσεις λαμβάνονται υπόψη όλα τα σχετικά οικονομικά στοιχεία.

Τα κράτη μέλη μπορούν να αξιολογούν και να λαμβάνουν υπόψη κατά τη λήψη αποφάσεων το κόστος και την εξοικονόμηση ενέργειας από την αυξημένη ευελιξία στον ενεργειακό εφοδιασμό και από τη βελτιστοποίηση της λειτουργίας των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας, περιλαμβανομένου και του κόστους που αποφεύγεται και της εξοικονόμησης από μειωμένες επενδύσεις υποδομών στην ανάλυση των σεναρίων.

Το κόστος και τα οφέλη που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα ακόλουθα:

i)  Οφέλη

—  Αξία της παραγωγής προς τον καταναλωτή (θερμότητα και ηλεκτρική ενέργεια)

—  Εξωτερικά οφέλη, όπως περιβαλλοντικά οφέλη, οφέλη σε σχέση με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, καθώς και οφέλη υγείας και ασφάλειας, κατά το δυνατόν

—  Επίδραση στην αγορά εργασίας, ενεργειακή ασφάλεια και ανταγωνιστικότητα, κατά το δυνατόν,

ii)  Κόστος

—  Κόστος κεφαλαίου εγκαταστάσεων και εξοπλισμού

—  Κόστος κεφαλαίου των συνδεδεμένων ενεργειακών δικτύων

—  Μεταβλητό και πάγιο λειτουργικό κόστος

—  Κόστος ενέργειας

—  Κόστος για το περιβάλλον, την υγεία και την ασφάλεια, κατά το δυνατόν

—  Κόστος αγοράς εργασίας, ενεργειακή ασφάλεια και ανταγωνιστικότητα, κατά το δυνατόν.».

6)  Στο παράρτημα ΧΙΙ, το πρώτο εδάφιο στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«α) θεσπίζουν και δημοσιοποιούν τους τυποποιημένους κανόνες τους για την ανάληψη και τον επιμερισμό του κόστους των τεχνικών προσαρμογών, όπως συνδέσεις με το ηλεκτρικό δίκτυο, ενισχύσεις του δικτύου και εισαγωγή νέων δικτύων, βελτίωση της λειτουργίας του δικτύου και κανόνες σχετικά με την αμερόληπτη εφαρμογή των κωδικών δικτύου, οι οποίοι είναι απαραίτητοι προκειμένου να ενταχθούν νέοι παραγωγοί που τροφοδοτούν το διασυνδεδεμένο δίκτυο με ηλεκτρική ενέργεια που προέρχεται από συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης,».

(1) ΕΕ C 246 της 28.7.2017, σ. 42.
(2) ΕΕ C 342 της 12.10.2017, σ. 119
(3) Η παρούσα θέση αντικαθιστά τις τροπολογίες που εγκρίθηκαν στις 17 Ιανουαρίου 2018 (Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2018)0010).
(4)ΕΕ C 246 της 28.7.2017, σ. 42.
(5)ΕΕ C 342 της 12.10.2017, σ. 119.
(6)Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2018.
(7)ΕΕ L 282 της 19.10.2016, σ. 4.
(8)Οδηγία 2012/27/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, για την ενεργειακή απόδοση, την τροποποίηση των οδηγιών 2009/125/ΕΚ και 2010/30/ΕΕ και την κατάργηση των οδηγιών 2004/8/ΕΚ και 2006/32/ΕΚ (ΕΕ L 315 της 14.11.2012. σ. 1).
(9)Κανονισμός (ΕΕ) 2018/... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της ..., για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της δράσης για το κλίμα, για την τροποποίηση της οδηγίας 94/22/ΕΚ, της οδηγίας 98/70/ΕΚ, της οδηγίας 2009/31/ΕΚ, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 663/2009, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 715/2009, της οδηγίας 2009/73/ΕΚ, της οδηγίας 2009/119/ΕΚ του Συμβουλίου, της οδηγίας 2010/31/ΕΕ, της οδηγίας 2012/27/ΕΕ, της οδηγίας 2013/30/ΕΕ και της οδηγίας (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/201 (ΕΕ L …).
(10)+ ΕΕ: εισάγεται ο αριθμός του κανονισμού στο κείμενο και ο πλήρης τίτλος με τα στοιχεία δημοσίευσης της ΕΕ στην υποσημείωση για το έγγραφο 2016/0375(COD) - PE-CONS 55/18.
(11)Οδηγία 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων (ΕΕ L 153 της 18.6.2010, σ. 13).
(12)Οδηγία (ΕΕ) 2016/2284 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2016, σχετικά με τη μείωση των εθνικών εκπομπών ορισμένων ατμοσφαιρικών ρύπων, την τροποποίηση της οδηγίας 2003/35/ΕΚ και την κατάργηση της οδηγίας 2001/81/ΕΚ (ΕΕ L 344 της 17.12.2016, σ. 1).
(13)Οδηγία 2014/94/EE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2014, για την ανάπτυξη υποδομών εναλλακτικών καυσίμων (ΕΕ L 307 της 28.10.2014, σ. 1).
(14)Κανονισμός (ΕΕ) 2018/842 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2018, σχετικά με τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030, στο πλαίσιο της συμβολής στη δράση για το κλίμα για την τήρηση των δεσμεύσεων που απορρέουν από τη συμφωνία του Παρισιού και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 (ΕΕ L 156 της 19.6.2018, σ. 26).
(15)ΕΕ L 123 της 12.5.2016, σ. 1.
(16)3ΕΕ C 369 της 17.12.2011, σ. 14.
(17)+ΕΕ: εισάγεται ο αριθμός του κανονισμού στο κείμενο και ο πλήρης τίτλος με τα στοιχεία δημοσίευσης της ΕΕ στην υποσημείωση για το έγγραφο 2016/0375(COD) - PE-CONS 55/18.
(18)++ ΕΕ: εισάγεται ο αριθμός του κανονισμού από το έγγραφο 2016/0375(COD) - PE-CONS 55/18.
(19)+ΕΕ: εισάγεται ο αριθμός του κανονισμού από το έγγραφο 2016/0375(COD) - PE-CONS 55/18.
(20)+ΕΕ: εισάγεται ο αριθμός του κανονισμού από το έγγραφο 2016/0375(COD) - PE-CONS 55/18.
(21)+ΕΕ: εισάγεται ο αριθμός του κανονισμού από το έγγραφο 2016/0375 (COD) - PE-CONS 55/18.
(22)+ΕΕ: εισάγεται ο αριθμός του κανονισμού από το έγγραφο 2016/0375(COD) - PE-CONS 55/18.
(23)+ΕΕ: εισάγεται ο αριθμός του κανονισμού από το έγγραφο 2016/0375(COD) - PE-CONS 55/18.
(24)+ΕΕ: εισάγεται ο αριθμός του κανονισμού από το έγγραφο 2016/0375(COD) - PE-CONS 55/18.


Διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης ***I
PDF 1320kWORD 203k
Ψήφισμα
Ενοποιημένο κείμενο
Νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2018 σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης, που τροποποιεί την οδηγία 94/22/ΕΚ, την οδηγία 98/70/ΕΚ, την οδηγία 2009/31/ΕΚ, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 663/2009, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 715/2009, την οδηγία 2009/73/ΕΚ, την οδηγία 2009/119/ΕΚ του Συμβουλίου, την οδηγία 2010/31/ΕΕ, την οδηγία 2012/27/ΕΕ, την οδηγία 2013/30/ΕΕ και την οδηγία (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 (COM(2016)0759 – C8-0497/2016 – 2016/0375(COD))
P8_TA-PROV(2018)0443A8-0402/2017

(Συνήθης νομοθετική διαδικασία: πρώτη ανάγνωση)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής προς το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (COM(2016)0759),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 2 καθώς και το άρθρο 192 παράγραφος 1 και το άρθρο 194 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τα οποία του υποβλήθηκε η πρόταση από την Επιτροπή (C8-0497/2016),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 26ης Απριλίου 2017(1),

–  έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών της 13ης Ιουλίου 2017(2),

–  έχοντας υπόψη την προσωρινή συμφωνία που εγκρίθηκε από την αρμόδια επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 69στ παράγραφος 4 του Κανονισμού του και τη δέσμευση του εκπροσώπου του Συμβουλίου, με επιστολή της 29ης Ιουνίου 2018, να εγκρίνει τη θέση του Κοινοβουλίου, σύμφωνα με το άρθρο 294 παράγραφος 4 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 59 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τις κοινές συνεδριάσεις της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων και της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας, σύμφωνα με το άρθρο 55 του Κανονισμού,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων και της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας, καθώς και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου (A8-0402/2017),

1.  εγκρίνει τη θέση του σε πρώτη ανάγνωση όπως παρατίθεται κατωτέρω(3)·

2.  ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει εκ νέου την πρόταση στο Κοινοβούλιο, αν την αντικαταστήσει με νέο κείμενο, αν της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις ή αν προτίθεται να της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις·

3.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει τη θέση του Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στα εθνικά κοινοβούλια.

Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που καθορίσθηκε σε πρώτη ανάγνωση στις 13 Νοεμβρίου 2018 εν όψει της έγκρισης κανονισμού (ΕΕ) 2018/... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της Δράσης για το Κλίμα, για την τροποποίηση της οδηγίας 94/22/ΕΚ, της οδηγίας 98/70/ΕΚ, της οδηγίας 2009/31/ΕΚ, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 663/2009, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 715/2009, της οδηγίας 2009/73/ΕΚ, της οδηγίας 2009/119/ΕΚ του Συμβουλίου, της οδηγίας 2010/31/ΕΕ, της οδηγίας 2012/27/ΕΕ, της οδηγίας 2013/30/ΕΕ και της οδηγίας (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013

P8_TC1-COD(2016)0375


(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1 και το άρθρο 194 παράγραφος 2,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(4),

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών(5),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία(6),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)  Ο παρών κανονισμός θέτει την απαραίτητη νομοθετική βάση για αξιόπιστη, περιεκτική, οικονομικά αποδοτική, διαφανή και προβλέψιμη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της Δράσης για το Κλίμα («μηχανισμός διακυβέρνησης»), η οποία διασφαλίζει την επίτευξη των στόχων και επιδιώξεων της Ενεργειακής Ένωσης για το 2030 και των μακροπρόθεσμων στόχων και των επιδιώξεων της Ενεργειακής Ένωσης, σύμφωνα με τη συμφωνία του Παρισιού του 2015 για την αλλαγή του κλίματος μετά την 21η διάσκεψη των συμβαλλομένων μερών της σύμβασης πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή («συμφωνία του Παρισιού»), με συμπληρωματικές, συνεκτικές και φιλόδοξες προσπάθειες εκ μέρους της Ένωσης και των κρατών μελών της, ενώ περιορίζει τη διοικητική πολυπλοκότητα.

(2)  Η Ενεργειακή Ένωση θα πρέπει να καλύπτει πέντε διαστάσεις: ενεργειακή ασφάλεια· εσωτερική αγορά ενέργειας· ενεργειακή απόδοση· απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές· και έρευνα, καινοτομία και ανταγωνιστικότητα.

(3)  Ο σκοπός της δημιουργίας ανθεκτικής Ενεργειακής Ένωσης με επίκεντρο μια φιλόδοξη πολιτική για το κλίμα είναι να έχουν οι καταναλωτές της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, πρόσβαση σε ασφαλή, βιώσιμη, ανταγωνιστική και οικονομική ενέργεια, και να προωθηθούν η έρευνα και η καινοτομία μέσω της προσέλκυσης επενδύσεων, στόχος για τον οποίο απαιτείται ο θεμελιώδης μετασχηματισμός του ενεργειακού συστήματος της Ευρώπης. Αυτός ο μετασχηματισμός συνδέεται επίσης στενά με την ανάγκη διαφύλαξης, προστασίας και βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος καθώς και προαγωγής της συνετής και ορθολογικής χρησιμοποίησης των φυσικών πόρων, ιδίως μέσω της προώθησης της ενεργειακής απόδοσης και της εξοικονόμησης ενέργειας και της ανάπτυξης νέων και ανανεώσιμων μορφών ενέργειας. Ο σκοπός αυτός μπορεί να επιτευχθεί μόνο με συντονισμένη δράση, η οποία θα συνδυάζει νομοθετικές και μη νομοθετικές πράξεις σε ενωσιακό, περιφερειακό, εθνικό και τοπικό επίπεδο.

(4)  Μια πλήρως λειτουργική και ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση θα προσέδιδε στην Ένωση ηγετικό ρόλο όσον αφορά την καινοτομία, τις επενδύσεις, τη μεγέθυνση και την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, γεγονός που με τη σειρά του θα αποτελέσει καλό παράδειγμα πρακτικής με την οποία η επίτευξη υψηλών στόχων όσον αφορά τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής συνδέεται με μέτρα για την προώθηση της καινοτομίας, των επενδύσεων και της μεγέθυνσης.

(5)  Παράλληλα με τον παρόντα κανονισμό, η Επιτροπή έχει αναπτύξει και εγκρίνει σειρά πρωτοβουλιών στον τομέα πολιτικής για την ενέργεια, ιδίως όσον αφορά την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, την ενεργειακή απόδοση, συμπεριλαμβανομένης της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων, και τη σχεδίαση της αγοράς. Αυτές οι πρωτοβουλίες αποτελούν δέσμη με βασικό θέμα την προτεραιότητα της ενεργειακής απόδοσης, την παγκόσμια πρωτοπορία της Ένωσης όσον αφορά την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και τη δίκαιη συμφωνία για τους καταναλωτές ενέργειας, μεταξύ άλλων με την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας και την προαγωγή του θεμιτού ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά.

(6)  Στα συμπεράσματά του της 23ης και 24ης Οκτωβρίου 2014, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε πλαίσιο για την ενέργεια και το κλίμα για το 2030 για την Ένωση με άξονα τέσσερις βασικές επιδιώξεις σε επίπεδο Ένωσης: μείωση τουλάχιστον κατά 40 % των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου («ΑτΘ») στο σύνολο της οικονομίας, ενδεικτική επιδίωξη βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης κατά τουλάχιστον 27 %, η οποία θα επανεξεταστεί έως το 2020, με σκοπό την αύξηση του επιπέδου σε 30 %, μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που καταναλώνεται στην Ένωση τουλάχιστον 27 %, και διασύνδεση ηλεκτρικής ενέργειας τουλάχιστον 15 %. Διευκρινίζεται ότι η επιδίωξη για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές είναι δεσμευτική σε επίπεδο Ένωσης και αναμένεται να υλοποιηθεί με τη συνεισφορά των κρατών μελών στο πλαίσιο της ανάγκης συλλογικής επίτευξης της ενωσιακής επιδίωξης. Μια αναδιατύπωση της οδηγίας 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(7) εισήγαγε μια νέα, δεσμευτική επιδίωξη τουλάχιστον 32 % όσον αφορά την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές για την Ένωση για το 2030, συμπεριλαμβανομένης διάταξης για επανεξέταση με στόχο την αύξηση της επιδίωξης σε επίπεδο Ένωσης έως το 2023. Τροποποιήσεις στην οδηγία 2012/27/EΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(8) όρισαν σε τουλάχιστον 32,5 % την επιδίωξη σε επίπεδο Ένωσης για βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης το 2030, συμπεριλαμβανομένης διάταξης για επανεξέταση με στόχο την αύξηση των επιδιώξεων σε επίπεδο Ένωσης.

(7)  Η δεσμευτική επιδίωξη εγχώριας μείωσης των ΑτΘ κατά τουλάχιστον 40 % σε όλους τους τομείς της οικονομίας έως το 2030 σε σύγκριση με το 1990 εγκρίθηκε επισήμως ως προβλεπόμενη εθνικά καθορισμένη συνεισφορά της Ένωσης και των κρατών μελών της στη συμφωνία του Παρισιού κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου των Υπουργών Περιβάλλοντος στις 6 Μαρτίου 2015. Η συμφωνία του Παρισιού επικυρώθηκε από την Ένωση στις 5 Οκτωβρίου 2016(9) και τέθηκε σε ισχύ στις 4 Νοεμβρίου 2016. Αντικαθιστά την προσέγγιση που ίσχυε σύμφωνα με το πρωτόκολλο του Κιότο του 1997, που εγκρίθηκε από την Ένωση με την απόφαση 2002/358/ΕΚ του Συμβουλίου(10) και που δεν θα συνεχισθεί πέραν του 2020. Το σύστημα της Ένωσης για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων αναφορικά με τις εκπομπές και τις απορροφήσεις θα πρέπει να επικαιροποιηθεί αναλόγως.

(8)  Η συμφωνία του Παρισιού αύξησε το επίπεδο της παγκόσμιας φιλοδοξίας για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και θέτει ένα μακροπρόθεσμο σκοπό που συνάδει με τον στόχο να συγκρατηθεί η μέση αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη σαφώς κάτω των 2 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα και να συνεχιστούν οι προσπάθειες ώστε να περιοριστεί η αύξηση της θερμοκρασίας στον 1,5 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα.

(9)  Για την επίτευξη των σκοπών της θερμοκρασίας που τίθενται στη συμφωνία του Παρισιού, η Ένωση θα πρέπει να αποσκοπεί στην επίτευξη ισορροπίας μεταξύ των ανθρωπογενών εκπομπών ΑτΘ από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες το συντομότερο δυνατόν και, ενδεχομένως, να επιτύχει στη συνέχεια αρνητικές εκπομπές.

(10)  Όσον αφορά το κλιματικό σύστημα, οι συνολικές ανθρωπογενείς εκπομπές που συσσωρεύονται με την πάροδο του χρόνου είναι σημαντικές για τη συνολική συγκέντρωση ΑτΘ στην ατμόσφαιρα. Η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει διάφορα σενάρια για τη συνεισφορά της Ένωσης στους μακροπρόθεσμους στόχους, μεταξύ δε άλλων ένα σενάριο για την επίτευξη καθαρά μηδενικών εκπομπών ΑτΘ στην Ένωση έως το 2050 και αρνητικών εκπομπών στη συνέχεια, καθώς και τις επιπτώσεις των σεναρίων αυτών στον εναπομένοντα προϋπολογισμό για τον άνθρακα σε παγκόσμιο και ενωσιακό επίπεδο. Η Επιτροπή θα πρέπει να ετοιμάσει ανάλυση για τους σκοπούς της μακροπρόθεσμης ενωσιακής στρατηγικής για τη συνεισφορά της Ένωσης στις δεσμεύσεις της συμφωνίας του Παρισιού να διατηρηθεί η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη αρκετά κάτω των 2°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα και να συνεχιστούν οι προσπάθειες για τον περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας σε 1,5 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, συμπεριλαμβανομένων διάφορων σεναρίων, μεταξύ άλλων του σεναρίου για την επίτευξη καθαρών μηδενικών εκπομπών ΑτΘ στο εσωτερικό της Ένωσης έως το 2050 και αρνητικών εκπομπών στη συνέχεια και τις επιπτώσεις τους στον προϋπολογισμό για τον άνθρακα σε παγκόσμιο και ενωσιακό επίπεδο.

(11)  Μολονότι η Ένωση δεσμεύτηκε να επιτύχει φιλόδοξες μειώσεις των εκπομπών ΑτΘ έως το 2030, η απειλή της κλιματικής αλλαγής συνιστά παγκόσμιο ζήτημα. Η Ένωση και τα κράτη μέλη της θα πρέπει, συνεπώς, να συνεργαστούν με τους διεθνείς εταίρους τους, προκειμένου να διασφαλίσουν ένα υψηλό επίπεδο φιλοδοξίας όλων των μερών, σύμφωνα με τους μακροπρόθεσμους σκοπούς της συμφωνίας του Παρισιού.

(12)  Στα συμπεράσματά του της 23ης και 24ης Οκτωβρίου 2014, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε επίσης ότι θα πρέπει να αναπτυχθεί ένας αξιόπιστος και διαφανής μηχανισμός διακυβέρνησης χωρίς περιττό διοικητικό φόρτο και με επαρκή ευελιξία για τα κράτη μέλη, ώστε να διασφαλιστεί ότι η Ένωση θα επιτύχει τους σκοπούς της ενεργειακής πολιτικής της, σεβόμενη, παράλληλα, πλήρως την ελευθερία των κρατών μελών να καθορίζουν το ενεργειακό τους μείγμα. Τόνισε ότι ένας τέτοιος μηχανισμός διακυβέρνησης θα πρέπει να βασιστεί σε ήδη υπάρχουσες δομές, όπως τα εθνικά προγράμματα για το κλίμα, τα εθνικά σχέδια για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και την ενεργειακή απόδοση, όπως και στην ανάγκη εξορθολογισμού και συγκερασμού των χωριστών σκελών του σχεδιασμού και της υποβολής εκθέσεων. Ακόμη, συμφωνήθηκε να ενισχυθούν ο ρόλος και τα δικαιώματα των καταναλωτών, η διαφάνεια και η προβλεψιμότητα για τους επενδυτές, μεταξύ άλλων με συστηματική παρακολούθηση βασικών δεικτών για ένα οικονομικό, ασφαλές, ανταγωνιστικό, προστατευμένο και βιώσιμο ενεργειακό σύστημα, καθώς και να διευκολυνθεί ο συντονισμός των εθνικών κλιματικών και ενεργειακών πολιτικών και να προωθηθεί η περιφερειακή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών.

(13)  Στην ανακοίνωσή της της 25ης Φεβρουαρίου 2015 σχετικά με μια στρατηγική πλαίσιο για μια ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση με μακρόπνοη πολιτική για την κλιματική αλλαγή, η Επιτροπή αναφέρεται στην ανάγκη ενοποιημένου μηχανισμού διακυβέρνησης, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι όλες οι σχετικές με την ενέργεια δράσεις σε ενωσιακό, περιφερειακό, εθνικό και τοπικό επίπεδο θα συμβάλουν στην επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης, διευρύνοντας με τον τρόπο αυτό το πεδίο εφαρμογής της διακυβέρνησης και στις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης, πέραν του Πλαισίου για την ενέργεια και το κλίμα για το 2030.

(14)  Στην ανακοίνωσή της της 18ης Νοεμβρίου 2015 σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης, η Επιτροπή διευκρίνισε περαιτέρω ότι τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, όπου περιλαμβάνονται και οι πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης, αποτελούν απαραίτητα εργαλεία για πιο στρατηγικό σχεδιασμό της πολιτικής για την ενέργεια και το κλίμα. Στο πλαίσιο της εν λόγω ανακοίνωσης, οι κατευθύνσεις της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη σχετικά με τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα αποτέλεσαν τη βάση, προκειμένου τα κράτη μέλη να ξεκινήσουν την κατάρτιση εθνικών σχεδίων για την περίοδο 2021 έως 2030 και καθόρισαν τους βασικούς πυλώνες του μηχανισμού διακυβέρνησης. Στην ανακοίνωση διευκρινίστηκε επίσης ότι η διακυβέρνηση αυτή θα πρέπει να εδράζεται στον νόμο.

(15)  Στα συμπεράσματά τους της 26ης Νοεμβρίου 2015 σχετικά με το σύστημα διακυβέρνησης της Ενεργειακής Ένωσης, το Συμβούλιο αναγνώρισε ότι η διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης θα αποτελέσει ουσιαστικό εργαλείο για την αποδοτική και αποτελεσματική οικοδόμηση της Ενεργειακής Ένωσης και την επίτευξη των στόχων της. Το Συμβούλιο υπογράμμισε ότι ο μηχανισμός διακυβέρνησης θα πρέπει να βασίζεται στις αρχές ενσωμάτωσης του στρατηγικού σχεδιασμού και της υποβολής εκθέσεων σχετικά με την υλοποίηση των πολιτικών για το κλίμα και την ενέργεια, καθώς και στον συντονισμό μεταξύ των υπευθύνων για την ενεργειακή και κλιματική πολιτική σε ενωσιακό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Υπογράμμισε επίσης ότι ο μηχανισμός διακυβέρνησης θα πρέπει να διασφαλίζει την επίτευξη των ενεργειακών και των κλιματικών επιδιώξεων για το 2030 και να παρακολουθεί τη συλλογική πρόοδο της Ένωσης προς την επίτευξη των στόχων πολιτικής και για τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης.

(16)  Στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 2015 με τίτλο «Η πορεία προς μια Ευρωπαϊκή Ενεργειακή Ένωση» τονίζεται η ανάγκη για έναν μηχανισμό διακυβέρνησης της Ενεργειακής Ένωσης που θα είναι φιλόδοξος, αξιόπιστος, διαφανής, δημοκρατικός και στον οποίο θα συμμετέχει πλήρως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς και η ανάγκη να διασφαλιστεί η επίτευξη των κλιματικών και των ενεργειακών επιδιώξεων για το 2030.

(17)  Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει επανειλημμένα τονίσει ότι είναι αναγκαίο να ληφθούν επείγοντα μέτρα που θα διασφαλίζουν την επίτευξη ελάχιστης επιδίωξης διασυνδέσεων ηλεκτρικής ενέργειας σε ποσοστό 10 %. Στα συμπεράσματά του της 23ης και 24ης Οκτωβρίου 2014, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Επιτροπή, υποστηριζόμενη από τα κράτη μέλη, θα λάβει επείγοντα μέτρα προκειμένου να διασφαλίσει την υλοποίηση της ελάχιστης επιδίωξης του 10 % των ηλεκτρικών διασυνδέσεων κατά προτεραιότητα, το αργότερο δε το 2020 τουλάχιστον για τα κράτη μέλη που δεν έχουν ακόμη επιτύχει ελάχιστο επίπεδο ενσωμάτωσης στην εσωτερική αγορά ενέργειας. Στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 23ης Νοεμβρίου 2017 σχετικά με την ενίσχυση των ενεργειακών δικτύων της Ευρώπης, αξιολογείται η πρόοδος προς την επίτευξη της επιδίωξης διασύνδεσης σε ποσοστό 10 % και προτείνονται τρόποι υλοποίησης της επιδίωξης διασύνδεσης σε ποσοστό 15 % για το 2030.

(18)  Κύριος στόχος του μηχανισμού διακυβέρνησης θα πρέπει συνεπώς να είναι η εξασφάλιση των συνθηκών για την επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης και, ειδικά, των επιδιώξεων του πλαισίου για την ενέργεια και το κλίμα για το 2030, στον τομέα της μείωσης των εκπομπών ΑτΘ, της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και της ενεργειακής απόδοσης. Οι εν λόγω στόχοι και επιδιώξεις απορρέουν από την πολιτική της Ένωσης στον τομέα της ενέργειας και από την ανάγκη διαφύλαξης, προστασίας και βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος, καθώς και προαγωγής της συνετής και ορθολογικής χρησιμοποίησης των φυσικών πόρων, όπως προβλέπεται στις Συνθήκες της ΕΕ. Κανένας από αυτούς τους στόχους, οι οποίοι είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι, δεν μπορεί να θεωρηθεί δευτερεύων σε σχέση με τους άλλους. Ο παρών κανονισμός συνδέεται επομένως με την εφαρμογή του τομεακού δικαίου για την επίτευξη των ενεργειακών και των κλιματικών επιδιώξεων για το 2030. Τα κράτη μέλη χρειάζονται ευελιξία κατά την επιλογή των ενδεδειγμένων πολιτικών για το εθνικό ενεργειακό τους μείγμα και τις προτιμήσεις τους, αλλά η ευελιξία αυτή θα πρέπει να συνάδει με την περαιτέρω ενοποίηση της αγοράς, τον αυξημένο ανταγωνισμό και την επίτευξη των κλιματικών και των ενεργειακών στόχων, καθώς και με τη σταδιακή μετάβαση προς μια βιώσιμη οικονομία χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών.

(19)  Μια κοινωνικά αποδεκτή και δίκαιη μετάβαση σε βιώσιμη, με χαμηλές εκπομπές άνθρακα οικονομία απαιτεί αλλαγές στην επενδυτική συμπεριφορά, όσον αφορά τόσο τις δημόσιες όσο και τις ιδιωτικές επενδύσεις, και παροχή κινήτρων σε ολόκληρο το φάσμα πολιτικής, λαμβάνοντας υπόψη τους πολίτες και τις περιφέρειες που θα μπορούσαν να επηρεαστούν αρνητικά από τη μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Για τη μείωση των εκπομπών ΑτΘ θα πρέπει να ενισχυθεί η αποδοτικότητα και η καινοτομία στην ευρωπαϊκή οικονομία, και ιδίως θα πρέπει, επίσης, να δημιουργηθούν βιώσιμες θέσεις εργασίας, μεταξύ άλλων στους τομείς υψηλής τεχνολογίας, και να επέλθουν βελτιώσεις στην ποιότητα του αέρα και τη δημόσια υγεία.

(20)  Δεδομένων των διεθνών δεσμεύσεων που αναλήφθηκαν στο πλαίσιο της συμφωνίας του Παρισιού, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλλουν εκθέσεις σχετικά με τις δράσεις που αναλαμβάνουν για να καταργήσουν σταδιακά τις επιδοτήσεις ενέργειας, ιδίως για τα ορυκτά καύσιμα. Κατά την υποβολή εκθέσεων, τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να βασιστούν στους υφιστάμενους ορισμούς για τις επιδοτήσεις σε ορυκτά καύσιμα που χρησιμοποιούνται διεθνώς.

(21)  Επειδή τα ΑτΘ και οι ατμοσφαιρικοί ρύποι προέρχονται κυρίως από συνήθεις πηγές, η πολιτική μείωσης των ΑτΘ μπορεί να έχει παράλληλα θετικές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία και στην ποιότητα του αέρα, ιδίως στις αστικές περιοχές, αντισταθμίζοντας με αυτόν τον τρόπο τις βραχυπρόθεσμες δαπάνες για τον μετριασμό των ΑτΘ. Καθώς τα δεδομένα που αναφέρονται στο πλαίσιο της οδηγίας (ΕΕ) 2016/2284 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(11) αποτελούν σημαντική συμβολή στην κατάρτιση της απογραφής ΑτΘ και των εθνικών σχεδίων, θα πρέπει να αναγνωριστεί η σημασία της συλλογής συνεκτικών δεδομένων και της υποβολής εκθέσεων με συνεκτικά δεδομένα μεταξύ της οδηγίας (ΕΕ) 2016/2284 και της απογραφής ΑτΘ.

(22)  Η πείρα που αποκτήθηκε από την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(12) υποδεικνύει την ανάγκη συνεργειών και συνοχής με τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων βάσει άλλων νομικών πράξεων, ιδίως της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(13), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 166/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(14), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1099/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(15) και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 517/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(16). Η χρήση συνεκτικών δεδομένων για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές ΑτΘ είναι ουσιώδης για τη διασφάλιση της ποιότητας των εν λόγω εκθέσεων.

(23)  Σε συμφωνία με την ισχυρή δέσμευση της Επιτροπής για βελτίωση του νομοθετικού έργου και στο πλαίσιο της συνέπειας με μια πολιτική που προωθεί την έρευνα, την καινοτομία και τις επενδύσεις, ο μηχανισμός διακυβέρνησης θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση του διοικητικού φόρτου και της πολυπλοκότητας για τα κράτη μέλη και τους σχετικούς συμφεροντούχους, την Επιτροπή και άλλα θεσμικά όργανα της Ένωσης. Θα πρέπει να συμβάλει επίσης στη διασφάλιση της συνοχής και της επάρκειας των πολιτικών και των μέτρων σε ενωσιακό και εθνικό επίπεδο όσον αφορά τον μετασχηματισμό του ενεργειακού συστήματος σε μια βιώσιμη οικονομία χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών.

(24)  Η επίτευξη των στόχων και επιδιώξεων της Ενεργειακής Ένωσης θα πρέπει να διασφαλιστεί με έναν συνδυασμό πρωτοβουλιών της Ένωσης και συνεκτικών εθνικών πολιτικών που θα καθορίζονται στα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα. Στο τομεακό δίκαιο της Ένωσης για την ενέργεια και το κλίμα προβλέπονται απαιτήσεις σχεδιασμού, οι οποίες αποτέλεσαν χρήσιμα εργαλεία για την προώθηση αλλαγών σε εθνικό επίπεδο. Η εισαγωγή τους σε διαφορετικές χρονικές στιγμές οδήγησε σε αλληλοεπικαλύψεις και ανεπαρκή συνεκτίμηση των συνεργειών και των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των τομέων πολιτικής, σε βάρος της σχέσης κόστους-αποδοτικότητας. Συνεπώς, οι τρέχουσες χωριστές διαδικασίες σχεδιασμού, υποβολής εκθέσεων και παρακολούθησης στους τομείς του κλίματος και της ενέργειας θα πρέπει κατά το δυνατόν να εξορθολογιστούν και να ενοποιηθούν.

(25)  Τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα θα πρέπει να καλύπτουν δεκαετείς περιόδους και να παρέχουν επισκόπηση της τρέχουσας κατάστασης του ενεργειακού συστήματος και της πολιτικής. Θα πρέπει να θέτουν εθνικούς στόχους για τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης και αντίστοιχες πολιτικές και μέτρα για την ικανοποίηση αυτών των στόχων και να θεμελιώνονται αναλυτικά. Στα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα που θα καλύψουν την πρώτη περίοδο από το 2021 έως το 2030 θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στις επιδιώξεις για το 2030 που αφορούν τη μείωση των εκπομπών ΑτΘ, την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, την ενεργειακή απόδοση και τη διασύνδεση ηλεκτρικής ενέργειας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποσκοπούν στο να διασφαλίζουν ότι τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα είναι συνεπή με τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών και ότι συμβάλλουν στην επίτευξή τους. Στα ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, τα κράτη μέλη μπορούν να βασίζονται σε υφιστάμενες εθνικές στρατηγικές ή σχέδια. Για το πρώτο προσχέδιο και το τελικό ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, προβλέπεται διαφορετική προθεσμία σε σύγκριση με τα επόμενα σχέδια, προκειμένου να παρέχεται στα κράτη μέλη επαρκής χρόνος προετοιμασίας για τα πρώτα τους σχέδια μετά την έκδοση του παρόντος κανονισμού. Ωστόσο, τα κράτη μέλη παροτρύνονται να παράσχουν τα πρώτα τους ενοποιημένα εθνικά προσχέδια για την ενέργεια και το κλίμα το ταχύτερο δυνατόν το 2018, ώστε να καταστεί δυνατή η δέουσα προετοιμασία, ιδίως για τον διευκολυντικό διάλογο που πρόκειται να συγκληθεί το 2018 σύμφωνα με την απόφαση 1/CP.21 της διάσκεψης των συμβαλλόμενων μερών της σύμβασης πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή (UNFCCC).

(26)  Στα ενοποιημένα εθνικά σχέδιά τους για την ενέργεια και το κλίμα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εκτιμήσουν τον αριθμό των νοικοκυριών που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, λαμβάνοντας υπόψη τις αναγκαίες εγχώριες ενεργειακές υπηρεσίες που χρειάζονται για να διασφαλίζονται οι βασικές συνθήκες διαβίωσης στο αντίστοιχο εθνικό πλαίσιο, την υφιστάμενη κοινωνική πολιτική και άλλες σχετικές πολιτικές, καθώς και τις ενδεικτικές κατευθύνσεις της Επιτροπής για τους σχετικούς δείκτες, συμπεριλαμβανομένης της γεωγραφικής διασποράς, που βασίζονται σε μια κοινή προσέγγιση για την ενεργειακή φτώχεια. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος διαπιστώσει ότι έχει σημαντικό αριθμό νοικοκυριών σε ενεργειακή φτώχεια, θα πρέπει να συμπεριλάβει στο σχέδιό του έναν εθνικό ενδεικτικό στόχο μείωσης της ενεργειακής φτώχειας.

(27)  Θα πρέπει να καθιερωθεί υποχρεωτικό υπόδειγμα για τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, ώστε να διασφαλιστεί ότι όλα τα εθνικά σχέδια θα είναι ολοκληρωμένα, και να διευκολυνθεί η σύγκριση και η συγκεντρωτική ανάλυση των εθνικών σχεδίων, διασφαλίζοντας παράλληλα επαρκή ευελιξία στα κράτη μέλη να ορίζουν τις λεπτομέρειες των εθνικών σχεδίων τους, όπου θα αντικατοπτρίζονται οι εθνικές προτιμήσεις και ιδιαιτερότητες.

(28)  Η εφαρμογή πολιτικών και μέτρων στους τομείς της ενέργειας και του κλίματος έχει επιπτώσεις στο περιβάλλον. Συνεπώς, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν στο κοινό την έγκαιρη και αποτελεσματική παροχή της δυνατότητας να συμμετέχει και να παρέχει τη γνώμη του στην κατάρτιση των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα, κατά περίπτωση, με τις διατάξεις της οδηγίας 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(17) και με τη σύμβαση της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη («ΟΗΕ/ΗΕ») σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα της 25ης Ιουνίου 1998 («σύμβαση του Aarhus»). Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να εξασφαλίζουν τη συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στην κατάρτιση των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα και να αποσκοπούν στη μείωση της διοικητικής πολυπλοκότητας κατά την τήρηση των υποχρεώσεών τους περί δημόσιας διαβούλευσης.

(29)  Κατά τη διεξαγωγή δημόσιων διαβουλεύσεων, και σύμφωνα με τη σύμβαση του Aarhus, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποσκοπούν στη διασφάλιση ισότιμης συμμετοχής και στο να διασφαλίσουν ότι το κοινό ενημερώνεται με δημόσιες ανακοινώσεις ή άλλα κατάλληλα μέσα, όπως τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, ότι το κοινό μπορεί να έχει πρόσβαση σε όλα τα σχετικά έγγραφα και ότι έχουν τεθεί σε εφαρμογή οι πρακτικές ρυθμίσεις που αφορούν τη συμμετοχή του κοινού.

(30)  Κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να καθιερώσει έναν μόνιμο πολυεπίπεδο ενεργειακό διάλογο, ο οποίος θα συγκεντρώνει τις τοπικές αρχές, τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, την επιχειρηματική κοινότητα, τους επενδυτές και άλλους σχετικούς συμφεροντούχους, προκειμένου να συζητούνται οι διάφορες σχεδιαζόμενες επιλογές για την ενεργειακή και κλιματική πολιτική. Στο πλαίσιο αυτού του διαλόγου, θα πρέπει να είναι δυνατόν να συζητούνται τόσο το ενοποιημένο εθνικό σχέδιο του κράτους μέλους για την ενέργεια και το κλίμα όσο και η μακροπρόθεσμη στρατηγική του. Ο διάλογος μπορεί να διεξάγεται μέσω οποιασδήποτε εθνικής δομής, όπως δικτυακού τόπου, πλατφόρμας δημόσιας διαβούλευσης ή άλλων διαδραστικών εργαλείων επικοινωνίας.

(31)  Η περιφερειακή συνεργασία παίζει ουσιαστικό ρόλο στην αποτελεσματική επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης κατά τρόπο οικονομικά αποδοτικό. Η Επιτροπή θα πρέπει να διευκολύνει τέτοιου είδους συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών. Θα πρέπει να δίνεται στα κράτη μέλη η δυνατότητα να σχολιάζουν τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα άλλων κρατών μελών πριν από την οριστικοποίησή τους, για να αποφεύγονται ασυνέπειες και ενδεχόμενες αρνητικές επιπτώσεις σε άλλα κράτη μέλη και να διασφαλίζεται ότι οι κοινοί στόχοι επιτυγχάνονται συλλογικά. Η περιφερειακή συνεργασία κατά την εκπόνηση και την οριστικοποίηση των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα, όπως και κατά την επακόλουθη εφαρμογή τους, θα πρέπει να είναι καθοριστικής σημασίας για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας των μέτρων και για την προώθηση της ενοποίησης της αγοράς και της ενεργειακής ασφάλειας.

(32)  Κατά τη συνεργασία τους στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα υφιστάμενα φόρα περιφερειακής συνεργασίας, όπως το σχέδιο διασύνδεσης των αγορών ενέργειας της περιοχής της Βαλτικής (BEMIP), τη συνδεσιμότητα της Κεντρικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης (CESEC), την κεντρο-δυτική περιφερειακή αγορά ενέργειας (CWREM), την πρωτοβουλία των χωρών της Βόρειας Θάλασσας για το υπεράκτιο δίκτυο (NSCOGI), το Πενταμερές Φόρουμ για την Ενέργεια, τις διασυνδέσεις για τη Νοτιοδυτική Ευρώπη και την Ευρωμεσογειακή Εταιρική Σχέση. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να εξετάσουν το ενδεχόμενο συνεργασίας με τα συμβαλλόμενα μέρη της Ενεργειακής Κοινότητας, με τρίτες χώρες που είναι μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου και, κατά περίπτωση, με άλλες σχετικές τρίτες χώρες. Επιπλέον, προκειμένου να προωθήσει την ολοκλήρωση της αγοράς, τις οικονομικά αποδοτικές πολιτικές, την αποτελεσματική συνεργασία, τις εταιρικές σχέσεις και τις διαβουλεύσεις, η Επιτροπή μπορεί να εντοπίζει περαιτέρω ευκαιρίες περιφερειακής συνεργασίας που να καλύπτουν μία ή περισσότερες από τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, με μακροπρόθεσμο όραμα και με βάση τις υπάρχουσες συνθήκες της αγοράς.

(33)  Η Επιτροπή μπορεί να διεξάγει συζητήσεις με τις σχετικές τρίτες χώρες προκειμένου να διερευνήσει τη δυνατότητα να επεκταθεί σε αυτές η εφαρμογή των διατάξεων που θεσπίζει ο παρών κανονισμός, ιδίως δε εκείνων που αφορούν την περιφερειακή συνεργασία.

(34)  Τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα θα πρέπει να είναι σταθερά, ώστε να διασφαλίζουν τη διαφάνεια και την προβλεψιμότητα των εθνικών πολιτικών και μέτρων, προκειμένου να διασφαλίζεται η επενδυτική ασφάλεια. Ωστόσο, θα πρέπει να επικαιροποιούνται τα εθνικά σχέδια μία φορά κατά τη διάρκεια της καλυπτόμενης δεκαετούς περιόδου, ώστε να δίνεται στα κράτη μέλη η δυνατότητα να προσαρμόζονται σε σημαντικές μεταβαλλόμενες συνθήκες. Για τα σχέδια της περιόδου από το 2021 έως το 2030, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επικαιροποιήσουν τα σχέδιά τους έως τις 30 Ιουνίου 2024. Οι στόχοι, οι επιδιώξεις και οι συνεισφορές θα πρέπει να τροποποιούνται μόνο προκειμένου να αντικατοπτρίζουν αυξημένη γενική φιλοδοξία, ειδικά όσον αφορά τις επιδιώξεις του 2030 για την ενέργεια και το κλίμα. Στις επικαιροποιήσεις, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιδιώκουν τον μετριασμό των ενδεχόμενων αρνητικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων που καθίστανται εμφανή στην ενοποιημένη έκθεση.

(35)  Οι σταθερές μακροπρόθεσμες στρατηγικές μείωσης των εκπομπών είναι ζωτικής σημασίας για τη συμβολή στον οικονομικό μετασχηματισμό, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την ανάπτυξη και την επίτευξη ευρύτερων σκοπών βιώσιμης ανάπτυξης, καθώς και για την επιδίωξη, με ένα δίκαιο και οικονομικά αποδοτικό τρόπο, του μακροπρόθεσμου σκοπού που τέθηκε στη συμφωνία του Παρισιού. Επιπλέον, τα μέρη της συμφωνίας του Παρισιού καλούνται να κοινοποιήσουν, έως το 2020, τις μακροπρόθεσμες αναπτυξιακές τους στρατηγικές χαμηλών εκπομπών ΑτΘ για τα μέσα του αιώνα. Στο πλαίσιο αυτό, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή στις 22 Μαρτίου 2018 να υποβάλει, έως το πρώτο τρίμηνο του 2019, πρόταση για μία στρατηγική μακροπρόθεσμων μειώσεων των εκπομπών ΑτΘ στην Ένωση, σύμφωνα με τη συμφωνία του Παρισιού, λαμβάνοντας υπόψη τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα.

(36)  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναπτύξουν μακροπρόθεσμες στρατηγικές με προοπτική τουλάχιστον 30 ετών, συμβάλλοντας στην εκπλήρωση των δεσμεύσεων που έχουν αναλάβει τα κράτη μέλη σύμφωνα με τη UNFCCC και τη συμφωνία του Παρισιού, στο πλαίσιο του στόχου της συμφωνίας του Παρισιού να διατηρηθεί η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη αρκετά κάτω των 2°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα και να συνεχιστούν οι προσπάθειες για τον περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας σε 1,5 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα και την επίτευξη μακροπρόθεσμων μειώσεων των εκπομπών ΑτΘ και ενίσχυσης των απορροφήσεων από καταβόθρες σε όλους τους τομείς, σύμφωνα με τον στόχο της Ένωσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναπτύξουν τις στρατηγικές τους με ανοικτό και διαφανή τρόπο και να εξασφαλίσουν αποτελεσματικές ευκαιρίες συμμετοχής του κοινού στην κατάρτισή τους. Τα ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα και οι μακροπρόθεσμες στρατηγικές θα πρέπει να είναι συνεπή μεταξύ τους.

(37)  Ο τομέας της χρήσης γης, της αλλαγής χρήσεων γης και της δασοκομίας (LULUCF) είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένος και πολύ ευάλωτος στις κλιματικές αλλαγές. Παράλληλα, ο τομέας έχει τεράστιες δυνατότητες να παρέχει μακροπρόθεσμα κλιματικά οφέλη και να συμβάλει σημαντικά στην επίτευξη των ενωσιακών και των διεθνών μακροπρόθεσμων κλιματικών σκοπών. Δύναται να συμβάλει ποικιλοτρόπως στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, ιδίως μέσω της μείωσης των εκπομπών και της διατήρησης και ενίσχυσης των καταβοθρών και αποθεμάτων άνθρακα, καθώς και της παροχής βιολογικών υλικών που μπορούν να υποκαταστήσουν ορυκτά ή υλικά με υψηλή περιεκτικότητα σε άνθρακα. Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι μακροπρόθεσμες στρατηγικές που υποστηρίζουν βιώσιμες επενδύσεις οι οποίες αποσκοπούν στην αύξηση της αποτελεσματικής δέσμευσης του άνθρακα, τη βιώσιμη διαχείριση των πόρων και τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα και προσαρμοστικότητα των δεξαμενών άνθρακα.

(38)  Κατά την ανάπτυξη περαιτέρω διασυνδέσεων, είναι σημαντικό να γίνει πλήρης εκτίμηση του κόστους και του οφέλους, συμπεριλαμβανομένων των πλήρων τεχνικών, κοινωνικοοικονομικών και περιβαλλοντικών επιπτώσεων, όπως απαιτείται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 347/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(18) και να ληφθούν υπόψη οι θετικές εξωτερικότητες των διασυνδέσεων, όπως η ενσωμάτωση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, η ασφάλεια του εφοδιασμού και η αύξηση του ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά.

(39)  Όπως ισχύει για τον σχεδιασμό, στο τομεακό δίκαιο της Ένωσης για την ενέργεια και το κλίμα καθορίζονται απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων, πολλές από τις οποίες αποτέλεσαν χρήσιμα εργαλεία για την προώθηση αλλαγών σε εθνικό επίπεδο, συμπληρωματικά προς τις μεταρρυθμίσεις της αγοράς, ωστόσο οι απαιτήσεις αυτές εισήχθησαν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, με αποτέλεσμα να προκύψει επικάλυψη και οικονομική αναποτελεσματικότητα, καθώς και ανεπαρκής συνεκτίμηση των συνεργειών και των αλληλεπιδράσεων μεταξύ τομέων πολιτικής, όπως ο μετριασμός των ΑτΘ, η ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, η ενεργειακή απόδοση και η ενοποίηση της αγοράς. Για την εξισορρόπηση της ανάγκης διασφάλισης κατάλληλης παρακολούθησης της εφαρμογής των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα και της ανάγκης μείωσης της διοικητικής πολυπλοκότητας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθιερώσουν την υποβολή εκθέσεων ανά διετία αναφορικά με την εφαρμογή των σχεδίων και με άλλες εξελίξεις στο ενεργειακό σύστημα. Ωστόσο, η υποβολή ορισμένων εκθέσεων, ειδικά όσον αφορά τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων στον τομέα του κλίματος που πηγάζουν από τη UNFCCC και το δίκαιο της Ένωσης, θα εξακολουθούσε να είναι αναγκαία σε ετήσια βάση.

(40)  Στις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα των κρατών μελών θα πρέπει να αντικατοπτρίζονται τα στοιχεία που καθορίζονται στο υπόδειγμα για τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα. Λεπτομέρειες σχετικά με το υπόδειγμα για τις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα θα πρέπει να παρέχονται σε μεταγενέστερες εκτελεστικές πράξεις, δεδομένου του τεχνικού χαρακτήρα τους και του γεγονότος ότι οι πρώτες εκθέσεις προόδου πρόκειται να υποβληθούν το 2023. Οι εκθέσεις προόδου θα πρέπει να διενεργούνται, προκειμένου να διασφαλίζεται η διαφάνεια έναντι της Ένωσης, των άλλων κρατών μελών, των περιφερειακών και τοπικών αρχών, των παραγόντων της αγοράς, συμπεριλαμβανομένων των καταναλωτών, οποιωνδήποτε άλλων σχετικών συμφεροντούχων και του ευρέος κοινού. Αυτές θα πρέπει να περιλαμβάνουν και τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης και, για την πρώτη περίοδο, να δίνουν συγχρόνως έμφαση στους τομείς που καλύπτονται από τις επιδιώξεις του Πλαισίου για την Ενέργεια και το Κλίμα για το 2030.

(41)  Βάσει της UNFCCC, απαιτείται από την Ένωση και τα κράτη μέλη της να αναπτύσσουν, να ενημερώνουν τακτικά, να δημοσιεύουν και να υποβάλλουν στη Διάσκεψη των Μερών τις εθνικές απογραφές ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και απορροφήσεων από καταβόθρες των ΑτΘ, χρησιμοποιώντας συγκρίσιμες μεθοδολογίες, οι οποίες θα αποτελούν προϊόν συμφωνίας της Διάσκεψης των Μερών. Οι απογραφές ΑτΘ παίζουν ουσιαστικό ρόλο στη διασφάλιση της δυνατότητας παρακολούθησης της προόδου όσον αφορά την υλοποίηση της διάστασης της απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές και την αξιολόγηση της συμμόρφωσης με τις νομοθετικές πράξεις στον τομέα του κλίματος, ειδικά τον κανονισμό (EΕ) 2018/842 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(19) και τον κανονισμό (EΕ) 2018/841 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(20).

(42)  Σύμφωνα με την απόφαση 1/CP.16 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC, απαιτείται η καθιέρωση εθνικών ρυθμίσεων για την αξιολόγηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες όλων των ΑτΘ. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να καθιστά δυνατή την καθιέρωση τέτοιων εθνικών ρυθμίσεων.

(43)  Η πείρα που αποκομίστηκε από την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 απέδειξε τη σημασία της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της πληρότητας και της συγκρισιμότητας των πληροφοριών. Βάσει αυτής της πείρας, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να διασφαλίσει ότι τα κράτη μέλη θα χρησιμοποιούν αξιόπιστα και συνεπή δεδομένα και παραδοχές στις πέντε διαστάσεις και θα δημοσιοποιούν τις διαθέσιμες συνεκτικές πληροφορίες για τις παραδοχές, τις παραμέτρους και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιούνται για τα τελικά σενάρια και τις προβλέψεις, συνεκτιμώντας τους στατιστικούς περιορισμούς, τα εμπορικώς ευαίσθητα δεδομένα και τη συμμόρφωση με τους κανόνες προστασίας των δεδομένων, και ότι θα υποβάλλουν στοιχεία σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και τις προβλέψεις τους ως βασικές συνιστώσες των εκθέσεων προόδου. Οι πληροφορίες αυτών των εκθέσεων θα παίξουν ουσιαστικό ρόλο στην έγκαιρη υλοποίηση των δεσμεύσεων που απορρέουν από τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/842. Η λειτουργία και η συνεχής βελτίωση των συστημάτων σε επίπεδο Ένωσης και κρατών μελών σε συνδυασμό με καλύτερες οδηγίες υποβολής εκθέσεων θα πρέπει να συμβάλουν σημαντικά στη διαρκή ενίσχυση των πληροφοριών που είναι απαραίτητες για την παρακολούθηση της προόδου όσον αφορά τη διάσταση της απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές.

(44)  Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να διασφαλίζει την υποβολή εκθέσεων από τα κράτη μέλη σχετικά με την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος και την παροχή οικονομικής και τεχνολογικής στήριξης, καθώς και στήριξης για την ανάπτυξη ικανοτήτων, στις αναπτυσσόμενες χώρες, διευκολύνοντας με αυτόν τον τρόπο την εκπλήρωση των δεσμεύσεων της Ένωσης βάσει της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού. Επιπλέον, οι πληροφορίες σχετικά με τις εθνικές δράσεις προσαρμογής και την υποστήριξη παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στο πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα, ειδικά όσον αφορά την προσαρμογή στις αρνητικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής που σχετίζονται με την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού της Ένωσης, όπως η διαθεσιμότητα νερού ψύξης για τους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και η διαθεσιμότητα βιομάζας για την παραγωγή ενέργειας, καθώς και τις πληροφορίες για τη στήριξη που σχετίζεται με την εξωτερική διάσταση της Ενεργειακής Ένωσης.

(45)  Στη συμφωνία του Παρισιού επαναβεβαιώνεται ότι τα μέρη θα πρέπει, όταν λαμβάνουν μέτρα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, να σέβονται, να προωθούν και να λαμβάνουν υπόψη τις αντίστοιχες υποχρεώσεις τους όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ισότητα των φύλων. Επομένως, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενσωματώνουν επαρκώς τη διάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη διάσταση της ισότητας των φύλων στα ενοποιημένα εθνικά σχέδιά τους για την ενέργεια και το κλίμα καθώς και στις μακροπρόθεσμες στρατηγικές τους. Στις εκθέσεις προόδου που υποβάλλουν ανά διετία, θα πρέπει να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με το πώς η εφαρμογή των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα συμβάλλει στην προώθηση τόσο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσο και της ισότητας των φύλων.

(46)  Προκειμένου να περιοριστεί ο διοικητικός φόρτος για τα κράτη μέλη και την Επιτροπή, η Επιτροπή θα πρέπει να δημιουργήσει μια επιγραμμική πλατφόρμα ▌(ηλεκτρονική πλατφόρμα) για να διευκολύνει την επικοινωνία, να προωθήσει τη συνεργασία και τη διαφάνεια και να διευκολύνει την πρόσβαση του κοινού στην ενημέρωση. Με τον τρόπο αυτόν θα διευκολυνθεί η έγκαιρη υποβολή των εκθέσεων καθώς και η αύξηση της διαφάνειας στις εθνικές εκθέσεις. Η ηλεκτρονική πλατφόρμα θα πρέπει να συμπληρώνει, να επεκτείνει και να αξιοποιεί τις υπάρχουσες διαδικασίες υποβολής εκθέσεων, τις βάσεις δεδομένων και τα ηλεκτρονικά εργαλεία, όπως αυτά του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, της Eurostat και του Κοινού Κέντρου Ερευνών, και την εμπειρία που αποκομίστηκε από το σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου της Ένωσης.

(47)  Η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζει ότι τα τελικά ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα είναι επιγραμμικά διαθέσιμα στο κοινό. Η ηλεκτρονική πλατφόρμα, αφ’ ης στιγμής τεθεί σε λειτουργία, θα πρέπει να χρησιμοποιείται από την Επιτροπή για να φιλοξενεί και να δημοσιοποιεί τα τελικά ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, τις επικαιροποιήσεις τους, τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές και άλλες σχετικές πληροφορίες που παρέχουν τα κράτη μέλη. Πριν αρχίσει να λειτουργεί η ηλεκτρονική πλατφόρμα, η Επιτροπή θα χρησιμοποιήσει τους δικούς της δικτυακούς τόπους για να διευκολύνει την επιγραμμική πρόσβαση του κοινού στα τελικά ολοκληρωμένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα.

(48)  Όσον αφορά τα δεδομένα που πρέπει να παρέχονται στην Επιτροπή μέσω εθνικού σχεδιασμού και υποβολής εκθέσεων, στις πληροφορίες των κρατών μελών δεν θα πρέπει να επαναλαμβάνονται τα δεδομένα και τα στατιστικά στοιχεία που έχουν ήδη διατεθεί από τη Eurostat στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 223/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(21) με τον ίδιο μορφότυπο όπως προβλέπεται από τις υποχρεώσεις σχεδιασμού και υποβολής εκθέσεων του παρόντος κανονισμού και εφόσον εξακολουθούν να διατίθενται από την Επιτροπή (Eurostat) με τις ίδιες τιμές. Εφόσον είναι διαθέσιμα και κρίνεται κατάλληλο από άποψη χρόνου, τα δεδομένα της έκθεσης και οι προβλέψεις που παρέχονται στα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα θα πρέπει να χρησιμοποιούν ως βάση και να συμφωνούν με τα δεδομένα της Eurostat και τη μεθοδολογία που χρησιμοποιείται για την υποβολή ευρωπαϊκών στατιστικών σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 223/2009.

(49)  Ενόψει της συλλογικής επίτευξης των στόχων της στρατηγικής για την Ενεργειακή Ένωση, ιδίως δε της δημιουργίας μιας πλήρως λειτουργικής και ανθεκτικής Ενεργειακής Ένωσης, θα είναι απαραίτητο η Επιτροπή να αξιολογεί τα ενοποιημένα εθνικά προσχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα και, βάσει εκθέσεων προόδου, την εφαρμογή τους. Για την πρώτη δεκαετή περίοδο, αυτό αφορά ιδίως την επίτευξη των επιδιώξεων της Ένωσης για το 2030 σχετικά με την ενέργεια και το κλίμα και τις εθνικές συνεισφορές στις επιδιώξεις αυτές. Η αξιολόγηση αυτή θα πρέπει να διενεργείται σε διετή βάση και, μόνο εφόσον κρίνεται απαραίτητο, ετησίως και να ενσωματώνεται στις εκθέσεις της Επιτροπής σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης.

(50)  Με τον δέοντα σεβασμό προς το δικαίωμα πρωτοβουλίας της Επιτροπής, τη συνήθη νομοθετική διαδικασία και τη θεσμική ισορροπία αρμοδιοτήτων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα πρέπει να εξετάζουν σε ετήσια βάση την πρόοδο που έχει επιτευχθεί από την Ενεργειακή Ένωση σε όλες τις διαστάσεις των πολιτικών για την ενέργεια και το κλίμα.

(51)  Η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογεί τον συνολικό αντίκτυπο των πολιτικών και των μέτρων των ολοκληρωμένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα στη λειτουργία των ενωσιακών μέτρων πολιτικής για το κλίμα και την ενέργεια, ιδίως όσον αφορά την ανάγκη για πρόσθετες πολιτικές και μέτρα της Ένωσης ενόψει της αναγκαίας αύξησης της μείωσης και των απορροφήσεων των εκπομπών ΑτΘ στην Ένωση σύμφωνα με τις δεσμεύσεις της συμφωνίας του Παρισιού.

(52)  Οι αεροπορικές μεταφορές έχουν επιπτώσεις στο κλίμα του πλανήτη λόγω των εκπομπών CO2, καθώς επίσης και άλλων εκπομπών, συμπεριλαμβανομένων των εκπομπών οξειδίων του αζώτου, και λόγω των μηχανισμών αύξησης θυσανόμορφων νεφών. Υπό το πρίσμα της ταχέως και αναπτυσσόμενης επιστημονικής κατανόησης αυτών των επιπτώσεων, στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013 προβλέπεται ήδη επικαιροποιημένη αξιολόγηση των επιπτώσεων από τις αεροπορικές μεταφορές που δεν σχετίζονται με τις εκπομπές CO2 στο κλίμα του πλανήτη. Η μοντελοποίηση που χρησιμοποιείται για τον σκοπό αυτόν θα πρέπει να προσαρμόζεται στην επιστημονική πρόοδο. Αφού αξιολογήσει τις εν λόγω επιπτώσεις, η Επιτροπή θα πρέπει, έως την 1η Ιανουαρίου 2020, να υποβάλει επκαιροποιημένη ανάλυση των επιπτώσεων της αεροπορίας που δεν έχουν σχέση με το CO2, συνοδευόμενη, ενδεχομένως, από πρόταση για τον καλύτερο τρόπο αντιμετώπισης αυτών των επιπτώσεων.

(53)  Σύμφωνα με τις ισχύουσες κατευθυντήριες γραμμές της UNFCCC για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τα ΑτΘ, ο υπολογισμός και η υποβολή εκθέσεων για τις εκπομπές μεθανίου βασίζονται στο δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη (ΔΥΠ) σε χρονικό ορίζοντα 100 ετών. Δεδομένου του υψηλού ΔΥΠ και του σχετικά σύντομου ατμοσφαιρικού κύκλου ζωής του μεθανίου, που έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο κλίμα βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα, η Επιτροπή θα πρέπει να αναλύει τις επιπτώσεις της εφαρμογής πολιτικών και μέτρων για τη μείωση των βραχυπρόθεσμων και μεσοπρόθεσμων επιπτώσεων των εκπομπών μεθανίου στις εκπομπές ΑτΘ εντός της Ένωσης. Η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει επιλογές πολιτικής για την ταχεία αντιμετώπιση των εκπομπών μεθανίου και θα πρέπει να διατυπώνει ένα στρατηγικό σχέδιο της Ένωσης για το μεθάνιο ως αναπόσπαστο μέρος της μακροπρόθεσμης στρατηγικής της Ένωσης.

(54)  Για τη διασφάλιση της συνοχής μεταξύ των εθνικών και ενωσιακών πολιτικών και στόχων της Ενεργειακής Ένωσης, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη και, κατά περίπτωση, τα κράτη μέλη μεταξύ τους θα πρέπει να βρίσκονται σε διαρκή διάλογο. Η Επιτροπή θα πρέπει, κατά περίπτωση, να εκδίδει συστάσεις προς τα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων για το επίπεδο φιλοδοξίας που χαρακτηρίζει τα ενοποιημένα εθνικά προσχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, την επακόλουθη εφαρμογή των πολιτικών και των μέτρων των κοινοποιημένων ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα, όπως και για άλλες εθνικές πολιτικές και μέτρα που σχετίζονται με την υλοποίηση της Ενεργειακής Ένωσης. Αν και οι συστάσεις δεν έχουν δεσμευτική ισχύ, όπως ορίζεται στο άρθρο 288 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), τα κράτη μέλη θα πρέπει, ωστόσο, να λαμβάνουν δεόντως υπόψη τους αυτές τις συστάσεις και να επεξηγούν στις επόμενες εκθέσεις προόδου τους τρόπους με τους οποίους το έπραξαν. Σε ό,τι αφορά την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, η αξιολόγηση της Επιτροπής οφείλεται να βασίζεται στα αντικειμενικά κριτήρια. Όταν η Επιτροπή εκδίδει σύσταση σχετικά με προσχέδιο εθνικού σχεδίου κράτους μέλους, θα πρέπει να το πράττει το συντομότερο δυνατόν, λαμβάνοντας υπόψη, αφενός, την ανάγκη να προστεθούν ορισμένες ποσοτικοποιημένες προγραμματισμένες συνεισφορές από όλα τα κράτη μέλη, προκειμένου η Επιτροπή να αξιολογήσει τη φιλοδοξία σε επίπεδο Ένωσης, και, αφετέρου, την ανάγκη παροχής επαρκούς χρόνου στο οικείο κράτος μέλος, ώστε να λάβει δεόντως υπόψη του τις συστάσεις της Επιτροπής πριν από την οριστικοποίηση του εθνικού σχεδίου, καθώς και την ανάγκη να αποφευχθεί ο κίνδυνος καθυστέρησης του εθνικού σχεδίου του κράτους μέλους.

(55)  Η οικονομικά αποδοτική ανάπτυξη της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές αποτελεί ένα από τα βασικά αντικειμενικά κριτήρια για την αξιολόγηση των συνεισφορών των κρατών μελών. Η διάρθρωση του κόστους της ανάπτυξης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές είναι πολύπλοκη και ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των κρατών μελών. Δεν περιλαμβάνει μόνο το κόστος των καθεστώτων στήριξης, αλλά, μεταξύ άλλων, τις δαπάνες σύνδεσης των εγκαταστάσεων, το σύστημα εφεδρείας, την παροχή ασφάλειας του συστήματος και τις δαπάνες που απορρέουν από τη συμμόρφωση με περιβαλλοντικούς περιορισμούς. Επομένως, κατά τη σύγκριση των κρατών μελών με βάση το κριτήριο αυτό, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι δαπάνες που συνδέονται με την ανάπτυξη, είτε βαρύνουν το κράτος μέλος, είτε τους τελικούς καταναλωτές ή τους φορείς ανάπτυξης έργων. Οι συστάσεις της Επιτροπής όσον αφορά τις φιλοδοξίες των κρατών μελών για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές θα πρέπει να βασίζονται σε έναν μαθηματικό τύπο που ορίζεται στον παρόντα κανονισμό και βασίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια. Επομένως, η αξιολόγηση της φιλοδοξίας των κρατών μελών σχετικά με την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές θα πρέπει να είναι ενδεικτική της σχετικής προσπάθειας που καταβάλλουν τα κράτη μέλη, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη τις συναφείς συνθήκες που επηρεάζουν την ανάπτυξη ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Η αξιολόγηση θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει δεδομένα προερχόμενα από ανεξάρτητες ποσοτικές ή ποιοτικές πηγές δεδομένων.

(56)  Εάν η φιλοδοξία των ενοποιημένων εθνικών προγραμμάτων για την ενέργεια και το κλίμα ή των επικαιροποιήσεών τους δεν είναι επαρκής για τη συλλογική επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης και, για την πρώτη περίοδο, ιδίως για τις επιδιώξεις του 2030 σχετικά με την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και την ενεργειακή απόδοση, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει μέτρα σε επίπεδο Ένωσης, ώστε να διασφαλίζεται η συλλογική επίτευξη των εν λόγω στόχων και επιδιώξεων (γεφυρώνοντας με τον τρόπο αυτόν τα ενδεχόμενα «κενά φιλοδοξίας»). Εάν η πρόοδος της Ένωσης ως προς αυτούς τους στόχους και τις επιδιώξεις δεν επαρκεί για την υλοποίησή τους, η Επιτροπή θα πρέπει, εκτός από την έκδοση συστάσεων, να προτείνει μέτρα και να ασκεί τις αρμοδιότητές της σε επίπεδο Ένωσης ή τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν πρόσθετα μέτρα για να εξασφαλιστεί η επίτευξη των εν λόγω στόχων και επιδιώξεων (καλύπτοντας με τον τρόπο αυτόν τις ενδεχόμενες «αποκλίσεις υλοποίησης»). Στα μέτρα αυτά θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη οι πρώιμες προσπάθειες των κρατών μελών προς την επίτευξη της επιδίωξης για το 2030 για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, επιτυγχάνοντας το 2020 ή νωρίτερα μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές άνω της εθνικής δεσμευτικής επιδίωξής τους ή σημειώνοντας έγκαιρη πρόοδο στην επίτευξη της εθνικής δεσμευτικής τους επιδίωξης για το 2020 ή στην εφαρμογή της συνεισφοράς τους στη δεσμευτική επιδίωξη της Ένωσης για τουλάχιστον 32 % ποσοστό ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές το 2030. Όσον αφορά την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, στα μέτρα αυτά μπορούν επίσης να περιλαμβάνονται προαιρετικές χρηματοδοτικές συνεισφορές των κρατών μελών σε ενωσιακό μηχανισμό χρηματοδότησης για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές υπό τη διαχείριση της Επιτροπής, ο οποίος θα χρησιμοποιείται για να συμβάλει στα πιο οικονομικά αποδοτικά έργα στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην Ένωση, παρέχοντας έτσι στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να συμβάλουν στην επίτευξη της ενωσιακής επιδίωξης με το μικρότερο δυνατό κόστος. Οι εθνικές επιδιώξεις των κρατών μελών για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές για το 2020 θα πρέπει να λειτουργούν ως μερίδιο βάσης για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές από το 2021 και μετά και θα πρέπει να διατηρηθούν καθ’ όλη την περίοδο. Στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, πρόσθετα μέτρα μπορούν, ιδίως, να στοχεύουν στη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των προϊόντων, των κτιρίων και των μεταφορών.

(57)  Οι εθνικές επιδιώξεις των κρατών μελών όσον αφορά την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές για το 2020 όπως ορίζονται στο παράρτημα I της οδηγίας (ΕΕ) 2018/... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(22)(23) θα πρέπει να λειτουργούν ως σημείο εκκίνησης για την εθνική ενδεικτική πορεία τους για την περίοδο από το 2021 έως το 2030, εκτός εάν ένα κράτος μέλος αποφασίσει οικειοθελώς να ορίσει υψηλότερο σημείο εκκίνησης. Επιπλέον, θα πρέπει να συνιστούν για αυτήν την περίοδο υποχρεωτικό βασικό μερίδιο που αποτελεί επίσης μέρος της οδηγίας (EΕ) 2018/...(24)+. Κατά συνέπεια, κατά την περίοδο αυτή, το μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας κάθε κράτους μέλους δεν θα πρέπει να είναι κατώτερο από το βασικό μερίδιό του.

(58)  Εάν κράτος μέλος δεν διατηρεί το βασικό μερίδιό του όπως μετράται για μια περίοδο ενός έτους, θα πρέπει, εντός ενός έτους, να λαμβάνει πρόσθετα μέτρα για την κάλυψη αυτής της απόκλισης στο βασικό του σενάριο. Όταν ένα κράτος μέλος έχει πράγματι λάβει τα εν λόγω αναγκαία μέτρα και έχει εκπληρώσει την υποχρέωσή του να καλύψει την απόκλιση, θα πρέπει να θεωρείται ότι συμμορφώνεται με τις υποχρεωτικές απαιτήσεις του σεναρίου αναφοράς του από τη χρονική στιγμή στην οποία εμφανίστηκε η εν λόγω απόκλιση, τόσο στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού όσο και στο πλαίσιο της οδηγίας (EΕ) 2018/...++.

(59)  Προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα επαρκούς παρακολούθησης και έγκαιρης διορθωτικής δράσης από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή και για να αποφευχθεί το φαινόμενο του «λαθρεπιβάτη», οι ενδεικτικές πορείες όλων των κρατών μελών και, ως εκ τούτου, και η ενδεικτική πορεία της Ένωσης θα πρέπει να φθάσουν το 2022, το 2025 και το 2027 τουλάχιστον ορισμένα ελάχιστα ποσοστά της συνολικής αύξησης της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που προβλέπεται για το 2030, όπως ορίζεται στον παρόντα κανονισμό. Η επίτευξη αυτών των «σημείων αναφοράς» το 2022, το 2025 και το 2027 θα αξιολογηθεί από την Επιτροπή με βάση, μεταξύ άλλων, τις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα τις οποίες τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλουν. Τα κράτη μέλη που βρίσκονται κάτω από τα σημεία αναφοράς τους θα πρέπει να εξηγήσουν στην επόμενη έκθεση προόδου τους τον τρόπο με τον οποίο θα καλύψουν την απόκλιση. Εάν τα ενδεικτικά σημεία αναφοράς της Ένωσης δεν τηρούνται, τα κράτη μέλη που δεν έχουν επιτύχει τα σημεία αναφοράς τους θα πρέπει να καλύψουν αυτή την απόκλιση εφαρμόζοντας πρόσθετα μέτρα.

(60)  Η Ένωση και τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν όσο το δυνατόν πιο επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με τις εκπομπές και τις απορροφήσεις ΑτΘ. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να επιτρέψει να γίνονται οι εκτιμήσεις αυτές το ταχύτερο δυνατόν με τη χρήση στατιστικών και άλλων πληροφοριών, όπως τα δορυφορικά δεδομένα που παρέχονται από το πρόγραμμα Copernicus που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 377/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(25) και από άλλα δορυφορικά συστήματα.

(61)  Σύμφωνα με τον κανονισμό (EΕ) 2018/842, η προσέγγιση του κύκλου ετήσιων δεσμεύσεων που ορίστηκε στην απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(26) θα πρέπει να συνεχιστεί. Η προσέγγιση αυτή απαιτεί ολοκληρωμένη αναθεώρηση των απογραφών ΑτΘ των κρατών μελών, ώστε να είναι δυνατή η αξιολόγηση της συμμόρφωσης και η εφαρμογή διορθωτικών μέτρων, κατά περίπτωση. Είναι αναγκαία μια διαδικασία για την εξέταση σε ενωσιακό επίπεδο των απογραφών ΑτΘ που υποβάλλουν τα κράτη μέλη, ώστε να διασφαλιστεί ότι η συμμόρφωση με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/842 αξιολογείται κατά τρόπο αξιόπιστο, συνεπή, διαφανή και έγκαιρο.

(62)  Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίσουν στενή συνεργασία σε όλα τα θέματα σχετικά με την υλοποίηση της Ενεργειακής Ένωσης, με τη στενή συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στα θέματα που αφορούν τον παρόντα κανονισμό. Η Επιτροπή θα πρέπει, κατά περίπτωση, να συνεπικουρεί τα κράτη μέλη στην εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, ειδικά όσον αφορά την κατάρτιση των ολοκληρωμένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα και τη σχετική ανάπτυξη ικανοτήτων, μεταξύ άλλων με την κινητοποίηση εσωτερικών πόρων από την εσωτερική ικανότητα σχεδιασμού και, κατά περίπτωση, με τη βοήθεια εξωτερικής εμπειρογνωμοσύνης.

(63)  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι στα ενοποιημένα εθνικά σχέδιά τους για την ενέργεια και το κλίμα λαμβάνονται υπόψη οι τελευταίες ειδικές ανά χώρα συστάσεις που εκδίδονται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου.

(64)  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να χρησιμοποιούν την αρχή της «ενεργειακής απόδοσης κατά προτεραιότητα», που σημαίνει ότι, πριν από τη λήψη αποφάσεων για τον σχεδιασμό, την πολιτική και τις επενδύσεις στον τομέα της ενέργειας, θα πρέπει να εξετάζουν εάν η λήψη οικονομικά αποδοτικών και τεχνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά ορθών εναλλακτικών μέτρων ενεργειακής απόδοσης θα μπορούσε να αντικαταστήσει εν όλω ή εν μέρει τα προβλεπόμενα μέτρα σχεδιασμού, πολιτικής και επενδύσεων, εξακολουθώντας να επιτυγχάνει τους στόχους των αντίστοιχων αποφάσεων. Αυτό περιλαμβάνει ιδίως την αντιμετώπιση της ενεργειακής απόδοσης ως καίριου στοιχείου και ως βασικού παράγοντα των μελλοντικών επενδυτικών αποφάσεων για τις ενεργειακές υποδομές στην Ένωση. Αυτές οι οικονομικά αποδοτικές εναλλακτικές λύσεις περιλαμβάνουν μέτρα προκειμένου να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της ενεργειακής ζήτησης και της ενεργειακής προσφοράς, ιδίως μέσω οικονομικά αποδοτικών ενεργειακών εξοικονομήσεων στην τελική χρήση, μέσω πρωτοβουλιών για ανταπόκριση στη ζήτηση, καθώς και μέσω μιας πιο αποτελεσματικής μετατροπής, μεταφοράς και διανομής ενέργειας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να ενθαρρύνουν τη διάδοση αυτής της αρχής στην περιφερειακή και τοπική αυτοδιοίκηση, καθώς και στον ιδιωτικό τομέα.

(65)  Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος θα πρέπει να επικουρεί, όπου αρμόζει και σύμφωνα με το ετήσιο πρόγραμμα εργασιών του, την Επιτροπή στις εργασίες αξιολόγησης, παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων.

(66)  Η αρμοδιότητα έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή, ώστε να τροποποιήσει το γενικό πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα (υπόδειγμα), με στόχο να προσαρμόσει αυτό το υπόδειγμα στις τροποποιήσεις του πλαισίου πολιτικής της Ένωσης για την ενέργεια και το κλίμα που συνδέονται άμεσα και συγκεκριμένα με τις συνεισφορές της Ένωσης βάσει της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού, να λάβει υπόψη τις αλλαγές στο ΔΥΠ και τις διεθνώς συμφωνηθείσες οδηγίες απογραφής, να ορίσει ουσιαστικές απαιτήσεις για το σύστημα απογραφής της Ένωσης και να καταρτίσει τα μητρώα. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η Επιτροπή να διεξάγει, κατά τις προπαρασκευαστικές της εργασίες, τις κατάλληλες διαβουλεύσεις, μεταξύ άλλων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, οι οποίες να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στη διοργανική συμφωνία της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου(27). Πιο συγκεκριμένα, προκειμένου να διασφαλιστεί ισότιμη συμμετοχή στην προετοιμασία των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα πρέπει να λαμβάνουν όλα τα έγγραφα ταυτόχρονα με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών και οι εμπειρογνώμονές τους θα πρέπει να έχουν συστηματικά πρόσβαση στις συνεδριάσεις των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής που ασχολούνται με την προετοιμασία κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων. Επίσης, θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη, κατά περίπτωση, τις αποφάσεις που εγκρίθηκαν βάσει της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού.

(67)  Προκειμένου να εξασφαλισθούν ομοιόμορφες συνθήκες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, ιδίως όσον αφορά τις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα· την υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με τις εθνικές δράσεις προσαρμογής, τη χρηματοδοτική και τεχνολογική στήριξη στις αναπτυσσόμενες χώρες και τα έσοδα από πλειστηριασμό· την ετήσια υποβολή εκθέσεων για προσεγγιστικές απογραφές ΑτΘ, απογραφών ΑτΘ και εκτιμώμενων εκπομπών και απορροφήσεων ΑτΘ· τον ενωσιακό μηχανισμό χρηματοδότησης για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, τα εθνικά συστήματα απογραφής· την επανεξέταση της απογραφής· τα ενωσιακά και εθνικά συστήματα για πολιτικές και μέτρα και προβλέψεις· και την υποβολή εκθέσεων για πολιτικές και μέτρα και προβλέψεις ΑτΘ, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011(28).

(68)  Προκειμένου να ασκεί τις εκτελεστικές εξουσίες που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, η Επιτροπή θα πρέπει να επικουρείται στα καθήκοντά της δυνάμει του παρόντος κανονισμού από μια Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που επαναφέρει την υπάρχουσα Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που θεσπίστηκε με το άρθρο 8 της απόφασης 93/389/ΕΟΚ, το άρθρο 9 της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ και το άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 και από Επιτροπή της Ενεργειακής Ένωσης. Για να εξασφαλιστεί η συνέπεια των πολιτικών και να μεγιστοποιηθούν οι συνέργειες μεταξύ των τομέων, ειδικοί για το κλίμα και την ενέργεια θα πρέπει να προσκαλούνται στις συνεδριάσεις και των δύο επιτροπών κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

(69)  Η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάσει την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού το 2024 και στη συνέχεια ανά πενταετία και να υποβάλει, κατά περίπτωση, τροποποιητικές προτάσεις, ώστε να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του και η επίτευξη των στόχων του. Οι επανεξετάσεις αυτές θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις εξελίξεις και να επικαιροποιούνται βάσει των αποτελεσμάτων της παγκόσμιας απογραφής της συμφωνίας του Παρισιού ▌.

(70)  Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να ενοποιεί, τροποποιεί, αντικαθιστά και καταργεί ορισμένες υποχρεώσεις σχεδιασμού, υποβολής εκθέσεων και παρακολούθησης που περιέχονται επί του παρόντος στις τομεακές νομοθετικές πράξεις της Ένωσης για την ενέργεια και το κλίμα, ώστε να διασφαλιστεί εξορθολογισμένη και ενοποιημένη προσέγγιση των κύριων σκελών σχεδιασμού, υποβολής εκθέσεων και παρακολούθησης. Επομένως, θα πρέπει να τροποποιηθούν ανάλογα οι ακόλουθες νομοθετικές πράξεις:

   Η οδηγία 94/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(29),
   Η οδηγία 98/70/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(30),
   Η οδηγία 2009/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(31),
   Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 663/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(32),
   Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 715/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(33),
   Η οδηγία 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(34),
   Η οδηγία 2009/119/ΕΚ του Συμβουλίου(35),
   Η οδηγία 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(36),
   Η οδηγία 2012/27/ΕΕ,
   Η οδηγία 2013/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(37),
   Η οδηγία (EE) 2015/652 του Συμβουλίου(38).

(71)  Για λόγους συνοχής και ασφάλειας δικαίου, καμία διάταξη του παρόντος κανονισμού δεν θα πρέπει να εμποδίζει την εφαρμογή των παρεκκλίσεων σύμφωνα με το σχετικό τομεακό δίκαιο της Ένωσης στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας και της ετοιμότητας αντιμετώπισης των κινδύνων στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας.

(72)  Ο παρών κανονισμός θα πρέπει επίσης να ενσωματώνει πλήρως τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013. Κατά συνέπεια, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 θα πρέπει να καταργηθεί από την 1η Ιανουαρίου 2021. Ωστόσο, για να διασφαλιστεί η συνέχεια της εφαρμογής της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013 και ότι ορισμένες πτυχές που συνδέονται με την εφαρμογή του πρωτοκόλλου του Κιότο θα εξακολουθήσουν να είναι νομικά κατοχυρωμένες, είναι απαραίτητο ορισμένες διατάξεις να εξακολουθήσουν να ισχύουν μετά την εν λόγω ημερομηνία.

(73)  Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς μόνο από τα κράτη μέλη μπορούν όμως, εξαιτίας της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της προτεινόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1

Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

1.  Ο παρών κανονισμός θεσπίζει μηχανισμό διακυβέρνησης για:

α)  την εφαρμογή στρατηγικών και μέτρων σχεδιασμένων για την επίτευξη των στόχων και των επιδιώξεων της Ενεργειακής Ένωσης και των μακροπρόθεσμων δεσμεύσεων της Ένωσης για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου σύμφωνα με τη συμφωνία του Παρισιού και, για την πρώτη δεκαετή περίοδο από το 2021 έως το 2030, για την επίτευξη ιδίως των ενεργειακών και κλιματικών επιδιώξεων της Ένωσης για το 2030,

β)  την τόνωση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, κατά περίπτωση και σε περιφερειακό επίπεδο, για την επίτευξη των στόχων και των επιδιώξεων της Ενεργειακής Ένωσης,

γ)  τη διασφάλιση της έγκαιρης υποβολής, της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των εκθέσεων της Ένωσης και των κρατών μελών της προς τη UNFCCC και τη γραμματεία της συμφωνίας του Παρισιού,

δ)  τη συμβολή σε μεγαλύτερη κανονιστική ασφάλεια καθώς και σε μεγαλύτερη ασφάλεια των επενδυτών και τη συνδρομή στην πλήρη αξιοποίηση των ευκαιριών για οικονομική ανάπτυξη, τόνωση των επενδύσεων, δημιουργία θέσεων απασχόλησης και κοινωνική συνοχή.

Ο μηχανισμός διακυβέρνησης βασίζεται σε μακροπρόθεσμες στρατηγικές, σε ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα που καλύπτουν δεκαετείς περιόδους, αρχής γενομένης από την περίοδο 2021 έως 2030, τις αντίστοιχες ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου των κρατών μελών για την ενέργεια και το κλίμα και τις ενοποιημένες ρυθμίσεις παρακολούθησης από την Επιτροπή. Ο μηχανισμός διακυβέρνησης διασφαλίζει αποτελεσματικές ευκαιρίες συμμετοχής του κοινού στην κατάρτιση των εν λόγω εθνικών σχεδίων και των εν λόγω μακροπρόθεσμων στρατηγικών. Περιλαμβάνει δομημένη, διαφανή, επαναληπτική διαδικασία μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών για το σκοπό της οριστικοποίησης των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα και της ακόλουθης εφαρμογής τους, συμπεριλαμβανομένης της περιφερειακής συνεργασίας και της αντίστοιχης δράσης της Επιτροπής.

2.  Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις ▌ πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης οι οποίες είναι στενά συνδεδεμένες και αλληλοενισχυόμενες:

α)  ενεργειακή ασφάλεια,

β)  εσωτερική αγορά ενέργειας,

γ)  ενεργειακή απόδοση,

δ)  απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές και

ε)  έρευνα, καινοτομία και ανταγωνιστικότητα.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

1)  «πολιτικές και μέτρα»: όλα τα μέσα που συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα και/ή την επίτευξη των δεσμεύσεων που απορρέουν από το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) της UNFCCC, όπου μπορεί να περιλαμβάνονται και μέσα που δεν έχουν ως κύριο στόχο τον περιορισμό και τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου ή την αλλαγή του ενεργειακού συστήματος,

2)  «υπάρχουσες πολιτικές και μέτρα»: οι εφαρμοζόμενες πολιτικές και μέτρα και οι εγκεκριμένες πολιτικές και μέτρα,

3)  «εφαρμοζόμενες πολιτικές και μέτρα»: εφαρμοζόμενες πολιτικές και μέτρα για τα οποία, κατά την ημερομηνία υποβολής του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα ή της ενοποιημένης εθνικής έκθεσης προόδου για την ενέργεια και το κλίμα, ισχύει μία ή περισσότερες από τις παρακάτω συνθήκες: άμεσα εφαρμοστέα ενωσιακή ή εθνική νομοθεσία έχει τεθεί σε ισχύ, έχουν συναφθεί μία ή περισσότερες εθελούσιες συμφωνίες, έχουν χορηγηθεί χρηματοδοτικοί πόροι, έχουν κινητοποιηθεί ανθρώπινοι πόροι,

4)  «εγκεκριμένες πολιτικές και μέτρα»: οι πολιτικές και τα μέτρα για τα οποία έχει ληφθεί επίσημη κυβερνητική απόφαση πριν από την ημερομηνία υποβολής του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα ή της ενοποιημένης εθνικής έκθεσης προόδου για την ενέργεια και το κλίμα και υφίσταται σαφής δέσμευση για τη συνέχιση της εφαρμογής τους,

5)  «προγραμματισμένες πολιτικές και μέτρα»: επιλογές που είναι υπό συζήτηση και οι οποίες έχουν βάσιμες πιθανότητες έγκρισης και εφαρμογής μετά την ημερομηνία υποβολής του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα ή της ενοποιημένης εθνικής έκθεσης προόδου για την ενέργεια και το κλίμα,

6)  «σύστημα πολιτικών και μέτρων και προβλέψεων»: σύστημα θεσμικών, νομικών και διαδικαστικών ρυθμίσεων που καταρτίζονται για την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τις πολιτικές, τα μέτρα και τις προβλέψεις σχετικά με τις ανθρωπογενείς εκπομπές από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες αερίων του θερμοκηπίου, όπως και με το ενεργειακό σύστημα, όπως απαιτείται, μεταξύ άλλων, από το άρθρο 39,

7)  «προβλέψεις»: προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες ή εξελίξεις του ενεργειακού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον ποσοτικών εκτιμήσεων για ακολουθία τεσσάρων ετών που λήγουν σε 0 ή 5 και έπονται άμεσα του έτους υποβολής της έκθεσης,

8)  «προβλέψεις χωρίς μέτρα»: προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες στις οποίες δεν λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα όλων των πολιτικών και των μέτρων που έχουν προγραμματιστεί, θεσπιστεί ή τεθεί σε εφαρμογή μετά το έτος που επιλέγεται ως αφετηρία της συγκεκριμένης πρόβλεψης,

9)  «προβλέψεις με μέτρα»: προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες οι οποίες περιλαμβάνουν τα αποτελέσματα, ως προς τις μειώσεις των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου ή τις εξελίξεις του ενεργειακού συστήματος, των πολιτικών και των μέτρων που έχουν θεσπιστεί και τεθεί σε εφαρμογή,

10)  «προβλέψεις με πρόσθετα μέτρα»: προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες ή τις εξελίξεις στο ενεργειακό σύστημα, οι οποίες περιλαμβάνουν τα αποτελέσματα, ως προς τις μειώσεις των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, των πολιτικών και των μέτρων που έχουν θεσπιστεί και τεθεί σε εφαρμογή για τον μετριασμό της αλλαγής του κλίματος ή την ικανοποίηση των ενεργειακών στόχων, καθώς και των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων προς τον σκοπό αυτόν,

11)  «ενεργειακές και κλιματικές επιδιώξεις της Ένωσης για το 2030»: η δεσμευτική επιδίωξη της Ένωσης για εγχώρια μείωση κατά τουλάχιστον 40 % των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε σύγκριση με το 1990 σε όλους τους τομείς της οικονομίας με ορίζοντα επίτευξης το 2030, η δεσμευτική επιδίωξη σε επίπεδο Ένωσης για την επίτευξη μεριδίου ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που καταναλώνεται στην Ένωση τουλάχιστον 32 % έως το 2030, η πρωταρχική επιδίωξη σε επίπεδο Ένωσης για βελτίωση κατά τουλάχιστον 32,5 % της ενεργειακής απόδοσης το 2030 ▌ και η επιδίωξη διασύνδεσης ηλεκτρικής ενέργειας σε ποσοστό 15 % το 2030 ή τυχόν επακόλουθες σχετικές επιδιώξεις που θα συμφωνηθούν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για το 2030,

12)  «εθνικό σύστημα απογραφών»: σύστημα θεσμικών, νομικών και διαδικαστικών ρυθμίσεων, το οποίο έχει θεσπιστεί σε κράτος μέλος για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες αερίων του θερμοκηπίου, καθώς και για την υποβολή εκθέσεων και την αρχειοθέτηση των πληροφοριών απογραφής,

13)  «δείκτης»: ποσοτικός ή ποιοτικός συντελεστής ή μεταβλητή που συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση της προόδου κατά την εφαρμογή,

14)  «βασικοί δείκτες»: οι δείκτες προόδου αναφορικά με τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης που προτείνονται από την Επιτροπή·,

15)  «τεχνικές διορθώσεις»: προσαρμογές των εκτιμήσεων της εθνικής απογραφής αερίων του θερμοκηπίου, οι οποίες γίνονται στο πλαίσιο της επανεξέτασης που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 38, όταν τα υποβληθέντα δεδομένα απογραφής δεν είναι πλήρη ή έχουν συγκεντρωθεί κατά τρόπο μη σύμφωνο προς τους σχετικούς διεθνείς ή ενωσιακούς κανόνες ή κατευθυντήριες γραμμές, και οι οποίες προορίζονται να αντικαταστήσουν τις εκτιμήσεις που υποβλήθηκαν αρχικά,

16)  «διασφάλιση της ποιότητας»: σχεδιασμένο σύστημα διαδικασιών επανεξέτασης, στόχος του οποίου είναι να εξασφαλίζεται ότι τηρούνται οι στόχοι ποιότητας των δεδομένων και ότι υποβάλλονται οι βέλτιστες δυνατές εκτιμήσεις και πληροφορίες με σκοπό την υποστήριξη της αποτελεσματικότητας του προγράμματος ποιοτικού ελέγχου και τη συνδρομή προς τα κράτη μέλη,

17)  «ποιοτικός έλεγχος»: σύστημα συνήθων τεχνικών δραστηριοτήτων για τη μέτρηση και τον έλεγχο της ποιότητας των πληροφοριών και των εκτιμήσεων που καταρτίζονται, με σκοπό την εξασφάλιση της ακεραιότητας, της ακρίβειας και της πληρότητας των δεδομένων, τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση σφαλμάτων και παραλείψεων, την τεκμηρίωση και την αρχειοθέτηση των δεδομένων και άλλου υλικού που χρησιμοποιείται και την καταγραφή όλων των δραστηριοτήτων διασφάλισης ποιότητας,

18)  «προτεραιότητα στην ενεργειακή απόδοση»: η μέγιστη συνεκτίμηση, στο πλαίσιο των αποφάσεων σχεδιασμού και πολιτικής και επενδύσεων στον τομέα της ενέργειας, εναλλακτικών και οικονομικά αποδοτικών μέτρων ενεργειακής απόδοσης, για την αύξηση της αποτελεσματικότητας στη ζήτηση και προσφορά ενέργειας, ιδίως μέσω οικονομικά αποδοτικών ενεργειακών εξοικονομήσεων στην τελική χρήση, μέσω πρωτοβουλιών για ανταπόκριση στη ζήτηση και μέσω πιο αποτελεσματικής μετατροπής, μεταφοράς και διανομής ενέργειας, με παράλληλη όμως επίτευξη των στόχων των αποφάσεων αυτών,

19)  «σχέδιο ΣΕΤ»: το Στρατηγικό Σχέδιο Ενεργειακής Τεχνολογίας, όπως ορίζεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 15ης Σεπτεμβρίου 2015 με τίτλο «Προς ένα ολοκληρωμένο στρατηγικό σχέδιο ενεργειακών τεχνολογιών (σχέδιο ΣΕΤ): Επιτάχυνση του μετασχηματισμού του ευρωπαϊκού ενεργειακού συστήματος»,

20)  «πρώιμες προσπάθειες»:

α)  στο πλαίσιο της εκτίμησης μιας δυνητικής απόκλισης μεταξύ της επιδίωξης της Ένωσης για ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές για το 2030 και των συλλογικών συνεισφορών των κρατών μελών, το επίτευγμα ενός κράτους μέλους να έχει μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές πάνω από την εθνική δεσμευτική του επιδίωξη για το 2020, όπως ορίζεται στο παράρτημα I της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...(39), ή η πρώιμη πρόοδος ενός κράτους μέλους προς την επίτευξη της εθνικής δεσμευτικής του επιδίωξης για το 2020,

β)  στο πλαίσιο των συστάσεων της Επιτροπής που βασίζονται στην αξιολόγηση βάσει του άρθρου 29 παράγραφος 1 στοιχείο β) όσον αφορά την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, η πρώιμη, από την πλευρά ενός κράτους μέλους, εφαρμογή της συνεισφοράς του στη δεσμευτική επιδίωξη της Ένωσης για ποσοστό ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές τουλάχιστον 32 % το 2030, μετρώμενη σε σχέση με τα εθνικά σημεία αναφοράς του για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές,

21)  «περιφερειακή συνεργασία»: η συνεργασία μεταξύ δύο ή περισσότερων κρατών μελών που συμμετέχουν σε εταιρική σχέση που καλύπτει μία ή περισσότερες από τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης,

22)  «ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές» ή «ανανεώσιμη ενέργεια»: η ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές ή ανανεώσιμη ενέργεια όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 1) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

23)  «ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας»: η ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 4) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...(40),

24)  «καθεστώς στήριξης»: το καθεστώς στήριξης όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 5) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

25)  «ανανέωση σταθμών ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές»: όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 10) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

26)  «κοινότητα ανανεώσιμης ενέργειας»: η κοινότητα ανανεώσιμης ενέργειας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 16) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

27)  «τηλεθέρμανση» ή «τηλεψύξη»: η τηλεθέρμανση ή η τηλεψύξη όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 19) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

28)  «απόβλητα»: τα απόβλητα όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 23) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

29)  «βιομάζα»: η βιομάζα όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 24) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

30)  «γεωργική βιομάζα»: η γεωργική βιομάζα όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 25) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

31)  «δασική βιομάζα»: η δασική βιομάζα όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 26) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

32)  «καύσιμα βιομάζας»: τα καύσιμα βιομάζας όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 27) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

33)  «βιοαέρια»: τα βιοαέρια όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 28) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

34)  «βιορευστά»: τα βιορευστά όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 32) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...(41),

35)  «βιοκαύσιμα»: τα βιοκαύσιμα όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 33) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

36)  «προηγμένα βιοκαύσιμα»: τα προηγμένα βιοκαύσιμα όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 34) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

37)  «ανακυκλωμένα ανθρακούχα καύσιμα»: τα ανακυκλωμένα ανθρακούχα καύσιμα όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 35) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

38)  «αμυλούχα φυτά»: τα αμυλούχα φυτά όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 39) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

39)  «καλλιέργειες τροφίμων και ζωοτροφών»: οι καλλιέργειες τροφίμων και ζωοτροφών όπως ορίζοναι στο άρθρο 2 σημείο 40) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

40)  «λιγνοκυτταρινούχες ύλες»: οι λιγνοκυτταρινούχες ύλες όπως ορίζοται στο άρθρο 2 σημείο 41) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

41)  «υπόλειμμα»: το υπόλειμμα όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 43) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

42)  «κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας»: η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 2) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

43)  «τελική κατανάλωση ενέργειας»: η τελική κατανάλωση ενέργειας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 3) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

44)  «ενεργειακή απόδοση»: η ενεργειακή απόδοση όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 4) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

45)  «εξοικονόμηση ενέργειας»: η εξοικονόμηση ενέργειας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 5) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

46)  «βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης»: η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 6) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

47)  «ενεργειακή υπηρεσία»: η ενεργειακή υπηρεσία όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 7) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

48)  «συνολικό ωφέλιμο εμβαδόν δαπέδου»: το συνολικό ωφέλιμο εμβαδόν δαπέδου όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 10) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

49)  «σύστημα ενεργειακής διαχείρισης»: το σύστημα ενεργειακής διαχείρισης όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 11) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

50)  «υπόχρεο μέρος»: το υπόχρεο μέρος όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 14) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

51)  «δημόσια αρχή επιβολής»: η δημόσια αρχή επιβολής όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 17) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

52)  «επιμέρους δράση»: η επιμέρους δράση όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 19) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

53)  «διανομέας ενέργειας»: ο διανομέας ενέργειας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 20) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

54)  «διαχειριστής συστήματος διανομής»: ο διαχειριστής συστήματος διανομής όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 6) της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και στο άρθρο 2 σημείο 6) της οδηγίας 2009/73/ΕΚ,

55)  «εταιρεία λιανικής πώλησης ενέργειας»: η εταιρεία λιανικής πώλησης ενέργειας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 22) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

56)  «πάροχος ενεργειακής υπηρεσίας»: ο πάροχος ενεργειακής υπηρεσίας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 24) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

57)  «σύμβαση ενεργειακής απόδοσης»: η σύμβαση ενεργειακής απόδοσης όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 27) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

58)  «συμπαραγωγή»: η συμπαραγωγή όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 30) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

59)  «κτίριο»: κτίριο όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 1 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ,

60)  «κτίριο με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας»: κτίριο με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 2 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ,

61)  «αντλία θερμότητας»: η αντλία θερμότητας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 18 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ,

62)  «ορυκτά καύσιμα»: μη ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με βάση τον άνθρακα, όπως τα στερεά καύσιμα, το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2

ΕΝΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΙΜΑ

Άρθρο 3

Ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα

1.  Έως την 31η Δεκεμβρίου 2019, και εν συνεχεία έως την 1η Ιανουαρίου 2029 και ανά δέκα έτη εφεξής, κάθε κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα. Τα σχέδια περιέχουν τα στοιχεία που καθορίζονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου και στο παράρτημα I. Το πρώτο σχέδιο καλύπτει την περίοδο 2021-2030, λαμβάνοντας υπόψη την πιο μακροπρόθεσμη προοπτική. Τα μεταγενέστερα σχέδια καλύπτουν την ακριβώς επόμενη δεκαετή περίοδο που έπεται της λήξης της περιόδου που καλύπτεται από το προηγούμενο σχέδιο.

2.  Τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα αποτελούνται από τις παρακάτω κύριες ενότητες:

α)  επισκόπηση της διαδικασίας που ακολουθήθηκε για την κατάρτιση του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα, η οποία περιλαμβάνει συνοπτική παρουσίαση, περιγραφή της δημόσιας διαβούλευσης και της συμμετοχής των συμφεροντούχων με τα σχετικά αποτελέσματά τους, καθώς και περιγραφή της περιφερειακής συνεργασίας με άλλα κράτη μέλη για την κατάρτιση του σχεδίου, όπως ορίζεται στα άρθρα 10 έως 12 και στο παράρτημα Ι μέρος 1 τμήμα Α σημείο 1 του παρόντος κανονισμού,

β)  περιγραφή των εθνικών στόχων, επιδιώξεων και συνεισφορών που αφορούν τις ▌ διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 και το παράρτημα Ι,

γ)  περιγραφή των προγραμματισμένων πολιτικών και ▌ μέτρων σχετικά με τους αντίστοιχους στόχους, επιδιώξεις και συνεισφορές που καθορίζονται στο στοιχείο β), καθώς και γενική επισκόπηση των επενδύσεων που απαιτούνται για την επίτευξη των αντίστοιχων στόχων, επιδιώξεων και συνεισφορών,

δ)  περιγραφή της τρέχουσας κατάστασης των πέντε διαστάσεων της Ενεργειακής Ένωσης, μεταξύ άλλων σχετικά με το ενεργειακό σύστημα και τις εκπομπές και απορροφήσεις αερίων του θερμοκηπίου, καθώς και προβλέψεις σχετικά με τους στόχους που αναφέρονται στο στοιχείο β) με βάση ήδη υπάρχουσες πολιτικές και μέτρα,

ε)  κατά περίπτωση, περιγραφή των κανονιστικών και μη κανονιστικών φραγμών και εμποδίων που παρεμποδίζουν την επίτευξη των στόχων, των επιδιώξεων ή των συνεισφορών που συνδέονται με την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και την ενεργειακή απόδοση,

στ)  εκτίμηση επιπτώσεων των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων για την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στο στοιχείο β), συμπεριλαμβανομένης της συνοχής τους με τους μακροπρόθεσμους στόχους μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου βάσει της συμφωνίας του Παρισιού και με τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές που αναφέρονται στο άρθρο 15,

ζ)  γενική εκτίμηση επιπτώσεων των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων για την ανταγωνιστικότητα που συνδέονται με τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης,

η)  παράρτημα το οποίο συντάσσεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις και τη δομή που καθορίζεται στο παράρτημα III του παρόντος κανονισμού και ορίζει τις μεθοδολογίες και τα μέτρα πολιτικής των κρατών μελών για την εκπλήρωση της απαίτησης εξοικονόμησης ενέργειας σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ και το παράρτημα V αυτής.

3.  Όσον αφορά τα ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, τα κράτη μέλη:

α)  περιορίζουν τη διοικητική πολυπλοκότητα και τις δαπάνες για όλους τους σχετικούς συμφεροντούχους,

β)  λαμβάνουν υπόψη τις αλληλεξαρτήσεις των πέντε διαστάσεων της Ενεργειακής Ένωσης, και συγκεκριμένα την αρχή της «προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση»,

γ)  χρησιμοποιούν αξιόπιστα και συνεκτικά δεδομένα και παραδοχές και στις πέντε διαστάσεις, κατά περίπτωση,

δ)  εκτιμούν τον αριθμό των νοικοκυριών που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, λαμβάνοντας υπόψη τις αναγκαίες εγχώριες ενεργειακές υπηρεσίες που χρειάζονται για να διασφαλίζονται τα βασικά πρότυπα διαβίωσης στο αντίστοιχο εθνικό πλαίσιο, την υφιστάμενη κοινωνική πολιτική και άλλες σχετικές πολιτικές, καθώς και τις ενδεικτικές κατευθύνσεις της Επιτροπής για τους δείκτες που σχετίζονται με την ενεργειακή φτώχεια.

Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος διαπιστώσει, σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο στοιχείο δ), ότι έχει σημαντικό αριθμό νοικοκυριών σε ενεργειακή φτώχεια, βάσει της αξιολόγησής του επί επαληθεύσιμων δεδομένων, συμπεριλαμβάνει στο σχέδιό του έναν εθνικό ενδεικτικό στόχο μείωσης της ενεργειακής φτώχειας. Τα οικεία κράτη μέλη περιγράφουν, στα ενοποιημένα εθνικά σχέδιά τους για την ενέργεια και το κλίμα, τις πολιτικές και τα μέτρα για την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας, εφόσον υπάρχουν, περιλαμβανομένων των μέτρων κοινωνικής πολιτικής και άλλων σχετικών εθνικών προγραμμάτων.

4.  Κάθε κράτος μέλος δημοσιοποιεί το ενοποιημένο εθνικό σχέδιό του για την ενέργεια και το κλίμα που υποβάλλει στην Επιτροπή δυνάμει του παρόντος άρθρου.

5.  Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 43 για την τροποποίηση του παραρτήματος I μέρος 1 τμήμα Α σημεία 2.1.1 και 3.1.1, του παραρτήματος I μέρος 1 τμήμα Β σημεία 4.1 και 4.2.1 και του παραρτήματος I μέρος 2 σημείο 3, με σκοπό την προσαρμογή τους σε τροποποιήσεις του ενωσιακού πλαισίου πολιτικής για την ενέργεια και το κλίμα που συνδέονται άμεσα και συγκεκριμένα με τις συνεισφορές της Ένωσης στο πλαίσιο της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού ▌.

Άρθρο 4

Εθνικοί στόχοι, επιδιώξεις και συνεισφορές για ▌ τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης

Κάθε κράτος μέλος καθορίζει στο ενοποιημένο εθνικό του σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα τους ακόλουθους κύριους στόχους, επιδιώξεις και συνεισφορές, όπως ορίζονται στο παράρτημα Ι τμήμα Α. σημείο 2:

α)  όσον αφορά τη διάσταση της «απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές»:

1)  αναφορικά με τις εκπομπές και απορροφήσεις αερίων του θερμοκηπίου και ενόψει της συνεισφοράς στην επιδίωξη μείωσης των αερίων του θερμοκηπίου σε όλους τους τομείς της οικονομίας στην Ένωσης:

i)  τη δεσμευτική εθνική επιδίωξη του κράτους μέλους για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και τα ετήσια δεσμευτικά εθνικά όρια σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/842,

ii)  τις δεσμεύσεις του κράτους μέλους σύμφωνα με τον κανονισμό (EΕ) 2018/841,

iii)  κατά περίπτωση, για την επίτευξη των στόχων και των επιδιώξεων της Ενεργειακής Ένωσης και των μακροπρόθεσμων δεσμεύσεων της Ένωσης για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που συνάδουν με τη συμφωνία του Παρισιού, άλλους στόχους και επιδιώξεις, συμπεριλαμβανομένων τομεακών επιδιώξεων και σκοπών προσαρμογής,

2)  αναφορικά με την ανανεώσιμη ενέργεια:

Ενόψει της επίτευξης της δεσμευτικής επιδίωξης της Ένωσης για ανανεώσιμη ενέργεια σε ποσοστό τουλάχιστον 32 % έως το 2030, όπως αναφέρεται στο άρθρο 3 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...(42), συνεισφορά στην εν λόγω επιδίωξη στο πλαίσιο του μεριδίου ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας από το κράτος μέλος το 2030, με ενδεικτική πορεία της εν λόγω συνεισφοράς από το 2021 και εφεξής. Έως το 2022, η ενδεικτική πορεία θα φτάσει σε ένα σημείο αναφοράς τουλάχιστον 18 % της συνολικής αύξησης του μεριδίου της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές μεταξύ της δεσμευτικής εθνικής επιδίωξης για το 2020 του εν λόγω κράτους μέλους και της συνεισφοράς του στην επίτευξη της επιδίωξης για το 2030. Έως το 2025, η ενδεικτική πορεία θα φτάσει σε ένα σημείο αναφοράς τουλάχιστον 43 % της συνολικής αύξησης του μεριδίου της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές μεταξύ της δεσμευτικής εθνικής επιδίωξης για το 2020 του εν λόγω κράτους μέλους και της συνεισφοράς του στην επίτευξη της επιδίωξης για το 2030. Έως το 2027, η ενδεικτική πορεία θα φτάσει σε ένα σημείο αναφοράς τουλάχιστον 65 % της συνολικής αύξησης του μεριδίου της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές μεταξύ της δεσμευτικής εθνικής επιδίωξης για το 2020 του εν λόγω κράτους μέλους και της συνεισφοράς του στην επίτευξη της επιδίωξης για το 2030.

Έως το 2030, η ενδεικτική πορεία θα φθάσει τουλάχιστον την προγραμματισμένη συνεισφορά του κράτους μέλους. Εάν ένα κράτος μέλος αναμένεται να υπερβεί τη δεσμευτική εθνική επιδίωξή του για το 2020, η ενδεικτική πορεία του μπορεί να αρχίσει στο επίπεδο που προβλέπεται να επιτύχει. Οι ενδεικτικές πορείες των κρατών μελών, συνολικά, ανέρχονται στα σημεία αναφοράς της Ένωσης για το 2022, το 2025 και το 2027 και στη δεσμευτική επιδίωξη της Ένωσης για ποσοστό τουλάχιστον 32 % ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές για το 2030. Ανεξάρτητα από τη συνεισφορά του στην επιδίωξη της Ένωσης και την ενδεικτική πορεία του για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ένα κράτος μέλος είναι ελεύθερο να υποδεικνύει πιο φιλόδοξους στόχους για σκοπούς εθνικής πολιτικής,

β)  όσον αφορά τη διάσταση της «ενεργειακής απόδοσης»:

1)  την ενδεικτική εθνική συνεισφορά ενεργειακής απόδοσης για την επίτευξη των επιδιώξεων ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης ύψους τουλάχιστον 32,5 % το 2030, όπως αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 και στο άρθρο 3 παράγραφος 5 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ, με βάση είτε την πρωτογενή είτε την τελική κατανάλωση ενέργειας, την εξοικονόμηση πρωτογενούς ή τελικής ενέργειας ή την ενεργειακή ένταση.

Τα κράτη μέλη εκφράζουν τη συνεισφορά τους δηλώνοντας το απόλυτο επίπεδο κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας και κατανάλωσης τελικής ενέργειας για το 2020, καθώς και το απόλυτο επίπεδο κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας και κατανάλωσης τελικής ενέργειας για το 2030, με ενδεικτική πορεία για την εν λόγω συνεισφορά από το 2021 και εφεξής. Εξηγούν τη μεθοδολογία στην οποία στηρίχθηκαν και τους συντελεστές μετατροπής που χρησιμοποιήθηκαν,

2)  το σωρευτικό ποσό εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση που επιτεύχθηκε κατά την περίοδο 2021-2030 σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο β) για τις υποχρεώσεις εξοικονόμησης ενέργειας δυνάμει της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

3)  τα ενδεικτικά ορόσημα της μακροπρόθεσμης στρατηγικής ανακαίνισης του εθνικού αποθέματος οικιστικών και μη οικιστικών κτιρίων, δημόσιων και ιδιωτικών, τον χάρτη πορείας με τους μετρήσιμους δείκτες προόδου που καθορίζονται σε εθνικό επίπεδο, μια βασιζόμενη σε στοιχεία εκτίμηση των αναμενόμενων εξοικονομήσεων ενέργειας και ευρύτερων ωφελειών, καθώς και τις συνεισφορές στις επιδιώξεις ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης δυνάμει της οδηγίας 2012/27/ΕΕ, σύμφωνα με το άρθρο 2α της οδηγίας 2010/31/ΕΕ,

4)  το συνολικό εμβαδόν προς ανακαίνιση ή τις ισοδύναμες ετήσιες εξοικονομήσεις ενέργειας που θα επιτευχθούν από το 2021 έως το 2030 σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ για τον υποδειγματικό ρόλο των κτιρίων των δημοσίων φορέων,

γ)  όσον αφορά τη διάσταση της «ενεργειακής ασφάλειας»:

1)  τους εθνικούς στόχους αναφορικά με:

–  την αύξηση της διαφοροποίησης των πηγών ενέργειας και την προμήθεια από τρίτες χώρες, που μπορεί να έχουν ως στόχο τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης από εισαγωγές ▌,

–  την αύξηση της ευελιξίας του εθνικού ενεργειακού συστήματος και

–  την αντιμετώπιση περιορισμένου ή διακοπτόμενου εφοδιασμού μιας πηγής ενέργειας, με στόχο τη βελτίωση της ανθεκτικότητας των περιφερειακών και εθνικών ενεργειακών συστημάτων, συμπεριλαμβανομένου ενός χρονοδιαγράμματος επίτευξης των στόχων,

δ)  όσον αφορά τη διάσταση της «εσωτερικής αγοράς ενέργειας»:

1)  το επίπεδο διασυνδεσιμότητας ηλεκτρικής ενέργειας στο οποίο αποσκοπεί το κράτος μέλος έως το 2030, λαμβάνοντας υπόψη την επιδίωξη διασύνδεσης ηλεκτρικής ενέργειας σε ποσοστό τουλάχιστον 15 % για το 2030, με μια στρατηγική σύμφωνα με την οποία το επίπεδο από το 2021 και εφεξής θα ορίζεται σε στενή συνεργασία με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη την επιδίωξη διασύνδεσης του 10 % για το 2020 και τους δείκτες του επείγοντος χαρακτήρα της δράσης που βασίζεται στη διαφορά τιμής στη χονδρική αγορά, την ονομαστική μεταφορική δυναμικότητα των γραμμών διασύνδεσης σε σχέση με το φορτίο αιχμής και την εγκατεστημένη ικανότητα παραγωγής από ανανεώσιμες πηγές, όπως ορίζεται στο παράρτημα I μέρος 1 τμήμα A σημείο 2.4.1. Κάθε νέα γραμμή διασύνδεσης υπόκειται σε κοινωνικοοικονομική και περιβαλλοντική ανάλυση κόστους-οφέλους και εφαρμόζεται μόνον εάν τα δυνητικά οφέλη υπερτερούν του κόστους,

2)  βασικά έργα υποδομών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου, και, κατά περίπτωση, έργα εκσυγχρονισμού, τα οποία είναι αναγκαία για την επίτευξη των στόχων και επιδιώξεων βάσει των πέντε διαστάσεων της Ενεργειακής Ένωσης,

3)  τους εθνικούς στόχους που σχετίζονται με άλλες πτυχές της εσωτερικής αγοράς ενέργειας, όπως: η αύξηση της ευελιξίας του συστήματος, ιδίως μέσω πολιτικών και μέτρων που σχετίζονται με τη διαμόρφωση των τιμών βάσει τιμών αγοράς σύμφωνα με το εφαρμοστέο δίκαιο· η ενοποίηση και σύζευξη της αγοράς, με σκοπό την αύξηση της εμπορεύσιμης δυναμικότητας των υφιστάμενων γραμμών διασύνδεσης, τα ευφυή δίκτυα, η συγκέντρωση, η ανταπόκριση στη ζήτηση, η αποθήκευση, η κατανεμημένη παραγωγή, οι μηχανισμοί διανομής, αναδιανομής και περιορισμού και οι ενδείξεις σχετικά με τις τιμές σε πραγματικό χρόνο, συμπεριλαμβανομένου χρονοδιαγράμματος υλοποίησης των στόχων, καθώς και άλλοι εθνικοί στόχοι που σχετίζονται με την εσωτερική αγορά ενέργειας, όπως ορίζονται στο παράρτημα Ι μέρος 1 τμήμα Α σημείο 2.4.3,

ε)  όσον αφορά τη διάσταση της «έρευνας, καινοτομίας και ανταγωνιστικότητας»:

1)  τους εθνικούς στόχους και τις επιδιώξεις χρηματοδότησης δημόσιων και, εάν υπάρχουν, ιδιωτικών έργων έρευνας και καινοτομίας που σχετίζονται με την Ενεργειακή Ένωση, συμπεριλαμβανομένου, κατά περίπτωση, χρονοδιαγράμματος για την υλοποίηση των στόχων· αποτύπωση των προτεραιοτήτων της στρατηγικής της Ενεργειακής Ένωσης και, κατά περίπτωση, του σχεδίου ΣΕΤ. Κατά τον καθορισμό των στόχων, επιδιώξεων και συνεισφορών του, το κράτος μέλος μπορεί να αξιοποιεί τις υπάρχουσες εθνικές στρατηγικές ή σχέδια που είναι συμβατά με το δίκαιο της Ένωσης,

2)  εφόσον υπάρχουν, τους εθνικούς στόχους για το 2050 που αφορούν την προώθηση των τεχνολογιών καθαρής ενέργειας.

Άρθρο 5

Διαδικασία ορισμού της συνεισφοράς των κρατών μελών στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές

1.  Στη συνεισφορά του στο μερίδιό του ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη κατανάλωση τελικής ενέργειας για το 2030 και το τελευταίο έτος της περιόδου που καλύπτεται από τα μεταγενέστερα εθνικά σχέδια, σύμφωνα με το άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 2, κάθε κράτος μέλος λαμβάνει υπόψη τα εξής:

α)  τα μέτρα που προβλέπονται στην οδηγία (ΕΕ) 2018/ ... (43),

β)  τα μέτρα που ελήφθησαν για την επίτευξη της επιδίωξης ενεργειακής απόδοσης και εγκρίθηκαν σύμφωνα με την οδηγία 2012/27/ΕΕ,

γ)  οποιαδήποτε άλλα υφιστάμενα μέτρα για την προώθηση της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στα κράτη μέλη και, ενδεχομένως, σε επίπεδο Ένωσης,

δ)  τη δεσμευτική εθνική επιδίωξη για το 2020 για ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειάς του που ορίζεται στο παράρτημα Ι της οδηγίας (EΕ) 2018/…+,

ε)  τυχόν σχετικές περιστάσεις που επηρεάζουν την ανάπτυξη της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, όπως:

i)  η δίκαιη κατανομή της ανάπτυξης στην Ένωση,

ii)  οι οικονομικές συνθήκες και το οικονομικό δυναμικό, συμπεριλαμβανομένου του κατά κεφαλήν ΑΕΠ,

iii)  το δυναμικό για οικονομικά αποδοτική ανάπτυξη ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές,

iv)  οι γεωγραφικοί, περιβαλλοντικοί και φυσικοί περιορισμοί, συμπεριλαμβανομένων των μη διασυνδεδεμένων περιοχών και περιφερειών ▌,

v)  το επίπεδο ηλεκτρικής διασύνδεσης μεταξύ των κρατών μελών,

vi)  άλλες σχετικές περιστάσεις, ιδίως οι πρώιμες προσπάθειες.

Σε ό,τι αφορά το πρώτο εδάφιο στοιχείο ε), κάθε κράτος μέλος αναφέρει στο ενοποιημένο εθνικό σχέδιό του για την ενέργεια και το κλίμα ποιες σχετικές περιστάσεις που επηρεάζουν την ανάπτυξη ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές έχει λάβει υπόψη.

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν συλλογικά ότι το άθροισμα των συνεισφορών τους όσον αφορά την κατανάλωση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ανέρχεται σε τουλάχιστον 32 % επί της ακαθάριστης τελικής κατανάλωσης ενέργειας σε επίπεδο Ένωσης έως το 2030.

Άρθρο 6

Διαδικασία ορισμού της συνεισφοράς των κρατών μελών στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές

1.  Στην ενδεικτική εθνική συνεισφορά του ως προς την ενεργειακή απόδοση για το 2030 και για το τελευταίο έτος της καλυπτόμενης περιόδου για τα επόμενα εθνικά σχέδια, σύμφωνα με το άρθρο 4 στοιχείο β) σημείο 1), κάθε κράτος μέλος λαμβάνει υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ, η ▌ κατανάλωση ενέργειας της Ένωσης το 2020 δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 1 483 εκατομμύρια ΤΙΠ πρωτογενούς ενέργειας ή τα 1 086 εκατομμύρια ΤΙΠ τελικής ενέργειας και ότι η κατανάλωση ενέργειας της Ένωσης το 2030 δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 1 273 εκατομμύρια ΤΙΠ πρωτογενούς ενέργειας και/ή τα 956 εκατομμύρια ΤΙΠ τελικής ενέργειας.

Επιπλέον, κάθε κράτος μέλος λαμβάνει υπόψη:

α)  τα μέτρα που προβλέπονται στην οδηγία 2012/27/EΕ,

β)  άλλα μέτρα για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης στο κράτος μέλος και σε επίπεδο Ένωσης.

2.  Στη συνεισφορά του που αναφέρεται στην παράγραφο 1, κάθε κράτος μέλος δύναται να λαμβάνει υπόψη τις εθνικές περιστάσεις που επηρεάζουν την κατανάλωση πρωτογενούς και τελικής ενέργειας, όπως:

α)  τις εναπομένουσες οικονομικά αποδοτικές δυνατότητες εξοικονόμησης ενέργειας,

β)  την εξέλιξη και την πρόγνωση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος,

γ)  τις αλλαγές στις εισαγωγές και τις εξαγωγές ενέργειας,

δ)  τις αλλαγές στο ενεργειακό μείγμα και στην ανάπτυξη της δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα και

ε)  την έγκαιρη δράση.

Όσον αφορά το πρώτο εδάφιο, κάθε κράτος μέλος αναφέρει στο ενοποιημένο εθνικό του σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα ποιες σχετικές περιστάσεις που επηρεάζουν την κατανάλωση πρωτογενούς και τελικής ενέργειας έχει λάβει υπόψη, εάν υπάρχουν τέτοιες.

Άρθρο 7

Εθνικές πολιτικές και μέτρα για τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης

Τα κράτη μέλη περιγράφουν, σύμφωνα με το παράρτημα I, στο ενοποιημένο εθνικό σχέδιό τους για την ενέργεια και το κλίμα, τις κύριες υπάρχουσες και προγραμματισμένες πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη ιδίως των στόχων που καθορίζονται στο εθνικό σχέδιο, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, των μέτρων που προβλέπουν περιφερειακή συνεργασία και κατάλληλη χρηματοδότηση σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης της κινητοποίησης προγραμμάτων και μέσων της Ένωσης.

Τα κράτη μέλη παρέχουν γενική επισκόπηση των επενδύσεων που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων, επιδιώξεων και συνεισφορών που καθορίζονται στο εθνικό σχέδιο, καθώς και γενική αξιολόγηση των πηγών των εν λόγω επενδύσεων.

Άρθρο 8

Αναλυτική βάση των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα

1.  Τα κράτη μέλη περιγράφουν, σύμφωνα με τη δομή και τον μορφότυπο που καθορίζεται στο παράρτημα I, την τρέχουσα κατάσταση για καθεμία από τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένου του ενεργειακού συστήματος και των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου κατά την υποβολή του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα ή βάσει των τελευταίων διαθέσιμων πληροφοριών. Τα κράτη μέλη ορίζουν και περιγράφουν, επίσης, τις προβλέψεις για καθεμιά από τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης, για τουλάχιστον τη διάρκεια του εν λόγω σχεδίου, που αναμένεται να προκύψουν από τις υπάρχουσες πολιτικές και μέτρα. Τα κράτη μέλη καταβάλλουν προσπάθειες για να περιγράψουν πρόσθετες πιο μακροπρόθεσμες προοπτικές για τις πέντε διαστάσεις πέραν της διάρκειας του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα, όπου κρίνεται σκόπιμο και εφικτό.

2.  Τα κράτη μέλη περιγράφουν στο ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα την εκτίμησή τους σε εθνικό και, κατά περίπτωση, σε περιφερειακό επίπεδο ως προς:

α)  τις επιπτώσεις στην ανάπτυξη του ενεργειακού συστήματος και τις εκπομπές και απορροφήσεις αερίων του θερμοκηπίου για τη διάρκεια του σχεδίου και για περίοδο δέκα ετών μετά το τελευταίο έτος που καλύπτεται από το σχέδιο, βάσει των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων, συμπεριλαμβανομένης μιας αντιπαραβολής με τις προβλέψεις βάσει των υπαρχουσών πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων όπως αναφέρονται στην παράγραφο 1,

β)  τις μακροοικονομικές επιπτώσεις και, στο μέτρο του δυνατού, τις επιπτώσεις των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 7 και εξειδικεύονται περαιτέρω στο παράρτημα I, σε επίπεδο υγείας, σε περιβαλλοντικό επίπεδο, σε επίπεδο δεξιοτήτων και σε κοινωνικό επίπεδο, για την πρώτη δεκαετή περίοδο και τουλάχιστον έως το 2030, συμπεριλαμβανομένης μιας αντιπαραβολής με τις προβλέψεις βάσει των υπαρχουσών πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. Η μεθοδολογία που χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση των εν λόγω επιπτώσεων δημοσιοποιείται,

γ)  την αλληλεπίδραση μεταξύ των υπαρχουσών πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων και των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων στο πλαίσιο μιας διάστασης πολιτικής και μεταξύ των υπαρχουσών πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων και των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων διαφορετικών διαστάσεων για την πρώτη δεκαετή περίοδο και τουλάχιστον έως το 2030. Οι προβλέψεις σχετικά με την ασφάλεια του εφοδιασμού, τις υποδομές και την ενοποίηση της αγοράς συνδέονται με αξιόπιστα σενάρια ενεργειακής απόδοσης,

δ)  τον τρόπο με τον οποίο οι υπάρχουσες πολιτικές και μέτρα και οι προγραμματισμένες πολιτικές και μέτρα πρόκειται να προσελκύσουν τις επενδύσεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή τους.

3.  Τα κράτη μέλη θέτουν στη διάθεση του κοινού εκτενείς πληροφορίες σχετικά με τις παραδοχές, τις παραμέτρους και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιούνται για τα τελικά σενάρια και τις προβλέψεις, λαμβάνοντας υπόψη τους στατιστικούς περιορισμούς, τα εμπορικώς ευαίσθητα δεδομένα και τη συμμόρφωση με τους κανόνες προστασίας των δεδομένων.

Άρθρο 9

Προσχέδια ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα

1.  Έως την 31η Δεκεμβρίου 2018, και εν συνεχεία έως την 1η Ιανουαρίου 2028 και ανά δέκα έτη εφεξής, κάθε κράτος μέλος καταρτίζει και υποβάλλει στην Επιτροπή προσχέδιο του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 και το παράρτημα Ι.

2.  Η Επιτροπή αξιολογεί τα ενοποιημένα εθνικά προσχέδια για την ενέργεια και το κλίμα και δύναται να εκδίδει ειδικές ανά χώρα συστάσεις προς τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 34 το αργότερο έξι μήνες πριν από την προθεσμία υποβολής των εν λόγω ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα. Οι συστάσεις αυτές μπορούν να εξετάζουν ιδίως:

α)  το επίπεδο φιλοδοξίας των στόχων, επιδιώξεων και συνεισφορών με στόχο τη συλλογική επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης και, ιδίως, των επιδιώξεων της Ένωσης για το 2030 όσον αφορά τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την ενεργειακή απόδοση, καθώς και το επίπεδο διασυνδεσιμότητας ηλεκτρικής ενέργειας στο οποίο αποσκοπεί το κράτος μέλος το 2030 όπως αναφέρεται στο άρθρο 4 στοιχείο δ), λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις σχετικές περιστάσεις που επηρεάζουν την ανάπτυξη της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την κατανάλωση ενέργειας, όπως αναφέρονται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος στο προσχέδιο του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα, καθώς και τους δείκτες του επείγοντος χαρακτήρα της δράσης για διασυνδεσιμότητα, που ορίζονται στο παράρτημα Ι μέρος 1 τμήμα Α σημείο 2.4.1,

β)  τις πολιτικές και τα μέτρα σχετικά με τους στόχους σε επίπεδο κράτους μέλους και Ένωσης, καθώς και άλλες πολιτικές και μέτρα με ενδεχόμενο διασυνοριακό ενδιαφέρον,

γ)  οποιεσδήποτε πρόσθετες πολιτικές και μέτρα που ενδεχομένως απαιτούνται στο πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα,

δ)  τις αλληλεπιδράσεις και τη συνοχή των υπαρχουσών και των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων που περιλαμβάνονται στο ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα στο πλαίσιο μίας διάστασης και μεταξύ διαφορετικών διαστάσεων της Ενεργειακής Ένωσης.

3.  Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει δεόντως υπόψη τις συστάσεις της Επιτροπής στο ενοποιημένο εθνικό του σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα. Εάν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δεν λάβει υπόψη σύσταση ή ουσιώδες μέρος αυτής, το εν λόγω κράτος μέλος παρέχει και δημοσιοποιεί την αιτιολόγησή του.

4.  Στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης που αναφέρεται στο άρθρο 10, κάθε κράτος μέλος θέτει στη διάθεση του κοινού τα ενοποιημένα εθνικά προσχέδιά του για την ενέργεια και το κλίμα.

Άρθρο 10

Δημόσια διαβούλευση

Με την επιφύλαξη άλλων απαιτήσεων του ενωσιακού δικαίου, κάθε κράτος μέλος διασφαλίζει στο κοινό την έγκαιρη και αποτελεσματική παροχή της δυνατότητας να συμμετέχει στην κατάρτιση του ενοποιημένου εθνικού προσχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα – σε ό,τι αφορά τα σχέδια για την περίοδο 2021-2030, στην κατάρτιση του τελικού σχεδίου αρκετά πριν από την έγκρισή του – καθώς και των μακροπρόθεσμων στρατηγικών που αναφέρονται στο άρθρο 15. Κάθε κράτος μέλος επισυνάπτει κατά την υποβολή των εγγράφων αυτών στην Επιτροπή σύνοψη των απόψεων ή των προσωρινών απόψεων του κοινού. Στον βαθμό που εφαρμόζεται η οδηγία 2001/42/ΕΚ, οι διαβουλεύσεις που διενεργούνται επί του προσχεδίου σύμφωνα με την εν λόγω οδηγία θεωρείται ότι ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις δημόσιας διαβούλευσης του παρόντος κανονισμού.

Κάθε κράτος μέλος διασφαλίζει ότι το κοινό ενημερώνεται. Κάθε κράτος μέλος θέτει εύλογα χρονοδιαγράμματα, τα οποία παρέχουν στο κοινό επαρκή χρόνο για να ενημερωθεί, να συμμετάσχει και να εκφράσει τις απόψεις του. Κάθε κράτος μέλος μεριμνά για την ενημέρωση του κοινού.

Κάθε κράτος μέλος περιορίζει τη διοικητική πολυπλοκότητα κατά την εφαρμογή του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 11

Πολυεπίπεδος διάλογος για το κλίμα και την ενέργεια

Κάθε κράτος μέλος καθιερώνει πολυεπίπεδο διάλογο για το κλίμα και την ενέργεια σύμφωνα με τους εθνικούς κανόνες, στο πλαίσιο του οποίου οι τοπικές αρχές, οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, η επιχειρηματική κοινότητα, οι επενδυτές και άλλοι σχετικοί συμφεροντούχοι, καθώς και το ευρύ κοινό, μπορούν να συμμετέχουν ενεργά και να συζητούν τα διάφορα σενάρια που προβλέπονται για τις ενεργειακές και κλιματικές πολιτικές, μεταξύ άλλων μακροπρόθεσμα, και να αξιολογούν την πρόοδο, εκτός εάν έχει ήδη κάποια δομή που εξυπηρετεί τον ίδιο σκοπό. Τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα μπορούν να συζητούνται στο πλαίσιο αυτού του διαλόγου.

Άρθρο 12

Περιφερειακή συνεργασία

1.  Τα κράτη μέλη συνεργάζονται μεταξύ τους, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις υφιστάμενες και δυνητικές μορφές περιφερειακής συνεργασίας, για την αποτελεσματική επίτευξη των στόχων, των επιδιώξεων και των συνεισφορών που καθορίζονται στα ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα.

2.  Αρκετά πριν από την υποβολή του προσχεδίου του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα στην Επιτροπή κατά το άρθρο 9 παράγραφος 1 – σε ό,τι αφορά τα σχέδια για την περίοδο από το 2021 έως το 2030, κατά την κατάρτιση του τελικού σχεδίου αρκετά πριν από την έγκρισή του – κάθε κράτος μέλος προσδιορίζει τις δυνατότητες περιφερειακής συνεργασίας και διαβουλεύεται με τα όμορα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων στα φόρα περιφερειακής συνεργασίας. Αν κριθεί σκόπιμο από το κράτος μέλος που συντάσσει το σχέδιο, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί, κατά περίπτωση, να διαβουλεύεται με άλλα κράτη μέλη ή τρίτες χώρες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον. Τα νησιωτικά κράτη μέλη χωρίς ενεργειακές διασυνδέσεις με άλλα κράτη μέλη διενεργούν τις εν λόγω διαβουλεύσεις με τα όμορα κράτη μέλη με τα οποία μοιράζονται θαλάσσια σύνορα. Στα κράτη μέλη με τα οποία πραγματοποιούνται οι διαβουλεύσεις θα πρέπει να παρέχεται εύλογη προθεσμία για να αντιδράσουν. Κάθε κράτος μέλος ορίζει στο προσχέδιο του ενοποιημένου εθνικού του σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα – σε ό,τι αφορά τα σχέδια για την περίοδο από το 2021 έως το 2030, στο τελικό εθνικό τους σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα – τουλάχιστον τα προσωρινά αποτελέσματα των εν λόγω περιφερειακών διαβουλεύσεων, συμπεριλαμβανομένου, κατά περίπτωση, του τρόπου με τον οποίο έχουν ληφθεί υπόψη οι παρατηρήσεις των κρατών μελών ή τρίτων χωρών με τα οποία έγιναν οι διαβουλεύσεις.

3.  Τα κράτη μέλη μπορούν να συμμετέχουν σε εθελοντική από κοινού σύνταξη τμημάτων των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα και των εκθέσεων προόδου τους, μεταξύ άλλων σε φόρα περιφερειακής συνεργασίας. Εάν το πράξουν, το αποτέλεσμα αντικαθιστά τα αντίστοιχα τμήματα των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα και των εκθέσεων προόδου τους. Κατόπιν αιτήματος δύο ή περισσότερων κρατών μελών, η Επιτροπή διευκολύνει αυτό το εγχείρημα.

4.  Για να διευκολυνθούν η ολοκλήρωση της αγοράς και οι οικονομικά αποδοτικές πολιτικές και μέτρα, τα κράτη μέλη, κατά την περίοδο μεταξύ της προθεσμίας για την υποβολή των ενοποιημένων εθνικών προσχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα και της προθεσμίας για την υποβολή των τελικών τους σχεδίων, παρουσιάζουν τα σχετικά τμήματα του προσχεδίου του ενοποιημένου εθνικού τους σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα σε σχετικά φόρα περιφερειακής συνεργασίας με στόχο την οριστικοποίησή τους. Εφόσον απαιτείται, η Επιτροπή διευκολύνει αυτήν τη συνεργασία και τη διαβούλευση μεταξύ των κρατών μελών και, εάν εντοπίσει ευκαιρίες για περαιτέρω περιφερειακή συνεργασία, μπορεί να παρέχει ενδεικτική καθοδήγηση στα κράτη μέλη, προκειμένου να διευκολυνθεί και να διασφαλισθεί η αποτελεσματική συνεργασία και διαδικασία διαβούλευσης.

5.  Τα κράτη μέλη εξετάζουν τις παρατηρήσεις των άλλων κρατών μελών, σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3 στο τελικό ενοποιημένο εθνικό τους σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, και επεξηγούν στα εν λόγω σχέδια τον τρόπο συνεκτίμησης των εν λόγω παρατηρήσεων.

6.  Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη συνεχίζουν να συνεργάζονται σε περιφερειακό επίπεδο, και, κατά περίπτωση, στα φόρα περιφερειακής συνεργασίας, κατά την υλοποίηση των συναφών πολιτικών και των μέτρων των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα.

7.  Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να εξετάσουν το ενδεχόμενο συνεργασίας με τα συμβαλλόμενα μέρη της Ενεργειακής Κοινότητας και με τρίτες χώρες που είναι μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.

8.  Στον βαθμό που εφαρμόζονται οι διατάξεις της οδηγίας 2001/42/ΕΚ, οι διασυνοριακές διαβουλεύσεις που πραγματοποιήθηκαν για το προσχέδιο σύμφωνα με το άρθρο 7 της εν λόγω οδηγίας θεωρείται ότι ικανοποιούν τις υποχρεώσεις για την περιφερειακή συνεργασία βάσει του παρόντος κανονισμού, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι απαιτήσεις του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 13

Αξιολόγηση των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα

Με βάση τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα και τις κοινοποιηθείσες επικαιροποιήσεις τους σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 14, η Επιτροπή αξιολογεί ειδικά εάν:

α)  οι στόχοι, οι επιδιώξεις και οι συνεισφορές επαρκούν για τη συλλογική επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης και, για την πρώτη δεκαετή περίοδο ιδίως, των επιδιώξεων του πλαισίου για την ενέργεια και το κλίμα για το 2030 της Ένωσης,

β)  τα σχέδια συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις των άρθρων 3 έως 12 και τα κράτη μέλη έχουν λάβει δεόντως υπόψη τις συστάσεις της Επιτροπής που έχουν εκδοθεί σύμφωνα με το άρθρο 34.

Άρθρο 14

Επικαιροποίηση των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα

1.  Έως την 30ή Ιουνίου 2023 και στη συνέχεια έως την 1η Ιανουαρίου 2033 και εφεξής ανά 10 έτη, κάθε κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή σχέδιο επικαιροποίησης του τελευταίου κοινοποιηθέντος ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα ή παρέχουν στην Επιτροπή τους λόγους για τους οποίους το σχέδιο δεν χρειάζεται επικαιροποίηση.

2.  Έως την 30ή Ιουνίου 2024 και στη συνέχεια έως την 1η Ιανουαρίου 2034 και εφεξής ανά 10 έτη, κάθε κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή επικαιροποίηση του τελευταίου κοινοποιηθέντος ενοποιημένου εθνικού του σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα, εκτός εάν έχει επισημάνει τους λόγους για τους οποίους το σχέδιο δεν χρειάζεται επικαιροποίηση σύμφωνα με την παράγραφο 1.

3.  Στην επικαιροποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 2, κάθε κράτος μέλος τροποποιεί τον εθνικό του στόχο, επιδίωξη ή συνεισφορά σε σχέση με κάθε ποσοτικοποιημένο ενωσιακό στόχο, επιδίωξη ή συνεισφορά που καθορίζεται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 1), για να αποτυπώσει αυξημένη φιλοδοξία σε σύγκριση με αυτήν που καθορίζεται στο τελευταίο κοινοποιημένο ενοποιημένο εθνικό του σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα. Στην επικαιροποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 2, κάθε κράτος μέλος τροποποιεί τον εθνικό του στόχο, επιδίωξη ή συνεισφορά σε σχέση με κάθε ποσοτικοποιημένο ενωσιακό στόχο, επιδίωξη ή συνεισφορά που καθορίζεται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 2) και στοιχείο β), μόνο για να αποτυπώσει ίση ή αυξημένη φιλοδοξία σε σύγκριση με αυτήν που καθορίζεται στο τελευταίο κοινοποιημένο ενοποιημένο εθνικό του σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα.

4.  Τα κράτη μέλη, στο επικαιροποιημένο ενοποιημένο εθνικό σχέδιό τους για την ενέργεια και το κλίμα, επιδιώκουν τον μετριασμό των ενδεχόμενων αρνητικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων που καθίστανται εμφανείς στην ενοποιημένη έκθεση σύμφωνα με τα άρθρα 17 έως 25.

5.  Στις επικαιροποιήσεις τους που αναφέρονται στην παράγραφο 2 τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη τις τελευταίες ειδικές ανά χώρα συστάσεις που εκδίδονται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, καθώς και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμφωνία του Παρισιού.

6.  Οι διαδικασίες που καθορίζονται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 και στα άρθρα 10 και 12 εφαρμόζονται κατά την κατάρτιση και την αξιολόγηση των επικαιροποιημένων ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα.

7.  Το παρόν άρθρο δεν θίγει το δικαίωμα των κρατών μελών να επιφέρουν αλλαγές και προσαρμογές στις εθνικές πολιτικές που καθορίζονται ή αναφέρονται στα ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα ανά πάσα στιγμή, εφόσον οι εν λόγω αλλαγές και προσαρμογές περιλαμβάνονται στην ενοποιημένη εθνική έκθεση προόδου για την ενέργεια και το κλίμα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3

ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ▌

Άρθρο 15

Μακροπρόθεσμες στρατηγικές ▌

1.  Έως την 1η Ιανουαρίου 2020 και στη συνέχεια έως την 1η Ιανουαρίου 2029 και εφεξής ανά 10 έτη, κάθε κράτος μέλος καταρτίζει και υποβάλλει στην Επιτροπή τη μακροπρόθεσμη στρατηγική ▌ του με προοπτική τουλάχιστον 30 ετών. Τα κράτη μέλη θα πρέπει, εφόσον χρειάζεται, να επικαιροποιούν τις στρατηγικές αυτές ανά πενταετία.

2.  Αποσκοπώντας στην επίτευξη των συνολικών κλιματικών στόχων που αναφέρονται στην παράγραφο 3, η Επιτροπή εγκρίνει, έως την 1η Απριλίου 2019, πρόταση για μακροπρόθεσμη στρατηγική της Ένωσης για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σύμφωνα με τη συμφωνία του Παρισιού, λαμβάνοντας υπόψη τα ενοποιημένα εθνικά προσχέδια των κρατών μελών για την ενέργεια και το κλίμα. Η μακροπρόθεσμη στρατηγική που αναφέρεται στην παρούσα παράγραφο περιλαμβάνει ανάλυση που καλύπτει τουλάχιστον:

α)  διάφορα σενάρια για τη συμβολή της Ένωσης στην επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στην παράγραφο 3, μεταξύ δε άλλων ένα σενάριο για την επίτευξη καθαρών μηδενικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στο εσωτερικό της Ένωσης έως το 2050 και αρνητικών εκπομπών στη συνέχεια,

β)  τις επιπτώσεις των σεναρίων που αναφέρονται στο στοιχείο α) στον υπολειπόμενο προϋπολογισμό για τον άνθρακα σε παγκόσμιο και ενωσιακό επίπεδο, ώστε να τροφοδοτηθεί η συζήτηση σχετικά με την οικονομική αποδοτικότητα, την αποτελεσματικότητα και τη δίκαιη κατανομή της μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

3.  Οι μακροπρόθεσμες στρατηγικές των κρατών μελών και της Ένωσης συμβάλλουν:

α)  στην υλοποίηση των δεσμεύσεων της Ένωσης και των κρατών μελών βάσει της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού για μείωση των ανθρωπογενών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και ενίσχυση των απορροφήσεων από καταβόθρες και στην προώθηση της αυξημένης δέσμευσης άνθρακα,

β)  στην υλοποίηση του στόχου της συμφωνίας του Παρισιού για συγκράτηση της αύξησης της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη πολύ κάτω από τους 2 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα και στην προσπάθεια περιορισμού της αύξησης της θερμοκρασίας σε 1,5°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα,

γ)  στην επίτευξη μακροπρόθεσμων μειώσεων στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και την ενίσχυση των απορροφήσεων από καταβόθρες σε όλους τους τομείς σε συμφωνία με τον στόχο της Ένωσης, στο πλαίσιο των απαραίτητων μειώσεων σύμφωνα με τη Διακυβερνητική επιτροπή για την κλιματική αλλαγή (IPCC) ▌ για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου της Ένωσης με οικονομικά αποδοτικό τρόπο και την ενίσχυση των απορροφήσεων από καταβόθρες προς επίτευξη των σκοπών της συμφωνίας του Παρισιού για τη θερμοκρασία, ώστε να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες των αερίων του θερμοκηπίου εντός της Ένωσης όσο το δυνατόν νωρίτερα και, κατά περίπτωση, επίτευξη αρνητικών εκπομπών στη συνέχεια,

δ)  σε ένα ενεργειακό σύστημα εντός της Ένωσης υψηλής ενεργειακής απόδοσης βασιζόμενο σε μεγάλο βαθμό στις ανανεώσιμες πηγές.

4.  Οι μακροπρόθεσμες στρατηγικές των κρατών μελών θα πρέπει να περιλαμβάνουν τα στοιχεία που παρατίθενται στο παράρτημα IV. Επιπλέον, οι μακροπρόθεσμες στρατηγικές των κρατών μελών και της Ένωσης καλύπτουν:

α)  τις συνολικές μειώσεις εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και τις ενισχύσεις των απορροφήσεων από καταβόθρες,

β)  τις μειώσεις εκπομπών και τις ενισχύσεις απορροφήσεων στους επιμέρους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρικής ενέργειας, της βιομηχανίας, των μεταφορών, της θέρμανσης και ψύξης και του κτιριακού τομέα (οικιστικού και τριτογενούς), του αγροτικού τομέα, των αποβλήτων και της χρήσης γης, της αλλαγής χρήσης γης και της δασοκομίας (LULUCF),

γ)  την αναμενόμενη πρόοδο σε σχέση με τη μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, συμπεριλαμβανομένης της έντασης αερίων του θερμοκηπίου, της έντασης CO2 του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, των σχετικών εκτιμήσεων για τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις και των στρατηγικών για σχετική έρευνα, ανάπτυξη και καινοτομία,

δ)  στο μέτρο του δυνατού, τις αναμενόμενες κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις των μέτρων για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, των πτυχών που αφορούν τη μακροοικονομική και την κοινωνική ανάπτυξη, τους κινδύνους και τα οφέλη για την υγεία, καθώς και την προστασία του περιβάλλοντος,

ε)  συνδέσεις με άλλους εθνικούς μακροπρόθεσμους στόχους, σχέδια και άλλες πολιτικές και μέτρα, και επενδύσεις.

5.  Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 43 για την τροποποίηση του παραρτήματος IV με σκοπό την προσαρμογή του στις εξελίξεις της μακροπρόθεσμης στρατηγικής της Ένωσης ή του πλαισίου πολιτικής της Ένωσης για την ενέργεια και το κλίμα, που συνδέονται άμεσα και συγκεκριμένα με τις σχετικές αποφάσεις που εκδίδονται στο πλαίσιο της UNFCCC και, ιδίως, της συμφωνίας του Παρισιού.

6.  ▌ Τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα είναι συνεπή προς τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές που αναφέρονται στο παρόν άρθρο.

7.  Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή ενημερώνουν και δημοσιοποιούν αμέσως τις αντίστοιχες μακροπρόθεσμες στρατηγικές τους και τις τυχόν επικαιροποιήσεις τους, μεταξύ άλλων μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας που αναφέρεται στο άρθρο 28. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή δημοσιοποιούν τα σχετικά δεδομένα των τελικών αποτελεσμάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα εμπορικώς ευαίσθητα δεδομένα και τη συμμόρφωση με τους κανόνες προστασίας των δεδομένων.

8.  Η Επιτροπή στηρίζει τα κράτη μέλη στην κατάρτιση των μακροπρόθεσμων στρατηγικών τους, παρέχοντας πληροφορίες για την κατάσταση των βασικών επιστημονικών γνώσεων και προσφέροντας ευκαιρίες ανταλλαγής γνώσεων και βέλτιστων πρακτικών, συμπεριλαμβανομένης, κατά περίπτωση, της παροχής κατευθύνσεων προς τα κράτη μέλη κατά τη φάση ανάπτυξης και εφαρμογής των στρατηγικών τους.

9.  Η Επιτροπή αξιολογεί κατά πόσον οι εθνικές μακροπρόθεσμες στρατηγικές είναι κατάλληλες για την συλλογική επίτευξη των στόχων και των επιδιώξεων της Ενεργειακής Ένωσης που προβλέπονται στο άρθρο 1 και παρέχει πληροφορίες για οποιαδήποτε εναπομένουσα συλλογική απόκλιση.

Άρθρο 16

Στρατηγικό σχέδιο για το μεθάνιο

Δεδομένου του υψηλού δυναμικού υπερθέρμανσης του πλανήτη και του σχετικά σύντομου ατμοσφαιρικού κύκλου ζωής του μεθανίου, η Επιτροπή αναλύει τις επιπτώσεις της εφαρμογής πολιτικών και μέτρων για τη μείωση του βραχυπρόθεσμου και μεσοπρόθεσμου αντικτύπου των εκπομπών μεθανίου επί των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στην Ένωση. Λαμβάνοντας υπόψη τους στόχους της κυκλικής οικονομίας, κατά περίπτωση, η Επιτροπή εξετάζει επιλογές πολιτικής για την ταχεία αντιμετώπιση των εκπομπών μεθανίου και διατυπώνει ένα στρατηγικό σχέδιο της Ένωσης για το μεθάνιο ως αναπόσπαστο μέρος της μακροπρόθεσμης στρατηγικής της Ένωσης που αναφέρεται στο άρθρο 15.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4

ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ

ΤΜΗΜΑ 1

ΔΙΕΤΕΙΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥΣ

Άρθρο 17

Ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα

1.  Με την επιφύλαξη του άρθρου 26, έως τις 15 Μαρτίου 2023 και εφεξής ανά δύο έτη, κάθε κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την κατάσταση εφαρμογής του ενοποιημένου εθνικού του σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα με τη μορφή ενοποιημένης εθνικής έκθεσης προόδου για την ενέργεια και το κλίμα που καλύπτει και τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης.

2.  Η ενοποιημένη εθνική έκθεση προόδου για την ενέργεια και το κλίμα καλύπτει τα ακόλουθα στοιχεία:

α)  πληροφορίες σχετικά με την πρόοδο ως προς την επίτευξη των στόχων, των επιδιώξεων και των συνεισφορών που καθορίζονται στο ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα και σχετικά με τη χρηματοδότηση και την υλοποίηση απαραίτητων πολιτικών και μέτρων για την επίτευξή τους, συμπεριλαμβανομένης μιας αξιολόγησης των πραγματικών επενδύσεων σε σχέση με τις αρχικές επενδυτικές παραδοχές,

β)  κατά περίπτωση, πληροφορίες σχετικά με την πρόοδο στη θέσπιση του διαλόγου που αναφέρεται στο άρθρο 11,

γ)  τις πληροφορίες που αναφέρονται στα άρθρα 20 έως 25 και, κατά περίπτωση, τις επικαιροποιήσεις πολιτικών και μέτρων σύμφωνα με τα εν λόγω άρθρα,

δ)  πληροφορίες σχετικά με την προσαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 1),

ε)  στο μέτρο του δυνατού, την ποσοτικοποίηση του αντίκτυπου των πολιτικών και των μέτρων του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα όσον αφορά την ποιότητα του αέρα και τις εκπομπές ατμοσφαιρικών ρύπων ▌.

Η Ένωση και τα κράτη μέλη υποβάλλουν διετείς εκθέσεις σύμφωνα με την απόφαση 2/CP.17 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC και εθνικές ανακοινώσεις σύμφωνα με το άρθρο 12 της UNFCCC στη γραμματεία της UNFCCC.

3.  Η ενοποιημένη εθνική έκθεση προόδου για την ενέργεια και το κλίμα καλύπτει τις πληροφορίες που περιέχονται στις ετήσιες εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 26 παράγραφος 3 και τις πληροφορίες για τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και τις προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, που περιέχονται στις εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 18.

4.  Η Επιτροπή, συνεπικουρούμενη από την επιτροπή Ενεργειακής Ένωσης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο β), εκδίδει εκτελεστικές πράξεις προκειμένου να καθορίσει τη δομή, τον μορφότυπο, τις τεχνικές λεπτομέρειες και τη διαδικασία για τις πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 6.

5.  Η συχνότητα και η κλίμακα των πληροφοριών και των επικαιροποιήσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο γ) αντισταθμίζονται από την ανάγκη διασφάλισης επαρκούς επενδυτικής ασφάλειας.

6.  Σε περίπτωση έκδοσης από την Επιτροπή συστάσεων σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 1 ή 2, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος περιλαμβάνει στην ενοποιημένη εθνική έκθεση προόδου για την ενέργεια και το κλίμα πληροφορίες σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα που ενέκρινε και έθεσε σε εφαρμογή για την ικανοποίηση των εν λόγω συστάσεων. Κατά περίπτωση, στις πληροφορίες αυτές περιλαμβάνεται αναλυτικό χρονοδιάγραμμα εφαρμογής.

Εάν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος αποφασίσει να μην λάβει υπόψη σύσταση ή ουσιώδες τμήμα αυτής, παρέχει την αιτιολόγησή του.

7.  Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τις εκθέσεις που υποβάλλουν στην Επιτροπή δυνάμει του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 18

Υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα για τα αέρια του θερμοκηπίου και τις προβλέψεις

1.  Έως τις 15 Μαρτίου 2021 και εφεξής ανά δύο έτη, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με:

α)  τις οικείες εθνικές πολιτικές και τα μέτρα ή την ομάδα μέτρων, όπως ορίζεται στο παράρτημα VI και

β)  τις οικείες εθνικές προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, οργανωμένες ανά αέριο ή ομάδα αερίων (υδροφθοράνθρακες και υπερφθοράνθρακες), όπως παρατίθενται στο μέρος 2 του παραρτήματος V. Στις εθνικές προβλέψεις λαμβάνονται υπόψη οι πολιτικές και τα μέτρα που θεσπίστηκαν σε επίπεδο Ένωσης και περιλαμβάνονται οι πληροφορίες που καθορίζονται στο παράρτημα VII.

2.  Τα κράτη μέλη υποβάλλουν τις πλέον επικαιροποιημένες προβλέψεις που έχουν στη διάθεσή τους. Σε περίπτωση που κράτος μέλος δεν υποβάλει, έως τις 15 Μαρτίου κάθε δεύτερου έτους, πλήρεις προβλέψεις και η Επιτροπή είναι βέβαιη ότι τα κενά στις εκτιμήσεις, τα οποία έχουν εντοπιστεί με τις διαδικασίες διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας που εφαρμόζει, δεν μπορούν να αναπληρωθούν από το συγκεκριμένο κράτος μέλος, η Επιτροπή δύναται να εκπονήσει τις εκτιμήσεις που είναι αναγκαίες για την κατάρτιση των ενωσιακών προβλέψεων σε διαβούλευση με το οικείο κράτος μέλος.

3.  Σε περίπτωση ουσιαστικών αλλαγών στις πληροφορίες που καθίστανται διαθέσιμες δυνάμει της παραγράφου 1 στη διάρκεια του πρώτου έτους της περιόδου υποβολής εκθέσεων, το κράτος μέλος διαβιβάζει τις αλλαγές αυτές στην Επιτροπή έως τις 15 Μαρτίου του έτους που έπεται της προηγούμενης έκθεσης.

4.  Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν, σε ηλεκτρονικό μορφότυπο, τις εθνικές προβλέψεις τους σύμφωνα με την παράγραφο 1 και τις σχετικές εκτιμήσεις κόστους και επιπτώσεων των εθνικών πολιτικών και μέτρων στην υλοποίηση των πολιτικών της Ένωσης που σχετίζονται με τον περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε συνδυασμό με τυχόν σχετικές τεχνικές αναφορές στις οποίες βασίζονται. Οι εν λόγω προβλέψεις και εκτιμήσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν περιγραφές των μοντέλων και των μεθοδολογικών προσεγγίσεων που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και τους ορισμούς και τις υποκείμενες παραδοχές.

Άρθρο 19

Υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με τις εθνικές δράσεις προσαρμογής, τη χρηματοδοτική και τεχνολογική στήριξη στις αναπτυσσόμενες χώρες και τα έσοδα από πλειστηριασμό

1.  Έως τις 15 Μαρτίου 2021 και εφεξής ανά δύο έτη, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τον εθνικό σχεδιασμό και τις στρατηγικές προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, όπου περιγράφονται οι δράσεις που έχουν τεθεί σε εφαρμογή και προγραμματιστεί για τη διευκόλυνση της προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή ▌ συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που καθορίζονται στο μέρος 1 του παραρτήματος VIII και βάσει των απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού.

2.  Έως τις 31 Ιουλίου 2021 και ανά έτος εφεξής (έτος Χ), τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή πληροφορίες για τη χρήση των εσόδων που περιήλθαν στο κράτος μέλος από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 και το άρθρο 3δ παράγραφος 1 ή 2 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που ορίζονται στο μέρος 3 του παραρτήματος VIII.

3.  Έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2021 και ανά έτος εφεξής (έτος X), τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τη στήριξη στις αναπτυσσόμενες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που ορίζονται στο μέρος 2 του παραρτήματος VIII και βάσει των σχετικών απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού.

4.  Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τις εκθέσεις που υποβάλλουν στην Επιτροπή βάσει του παρόντος άρθρου, εξαιρουμένων των πληροφοριών που προσδιορίζονται στο παράρτημα VIII μέρος 2 στοιχείο β).

5.  Η Επιτροπή, συνεπικουρούμενη από την Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο α), εκδίδει εκτελεστικές πράξεις προκειμένου να καθορίσει τη δομή, τον μορφότυπο και τις διαδικασίες υποβολής των πληροφοριών που διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη δυνάμει του παρόντος άρθρου.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 6.

Άρθρο 20

Υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές

Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα πληροφορίες σχετικά με:

α)  την εφαρμογή των ακόλουθων πορειών και στόχων:

1)  την ενδεικτική εθνική πορεία του συνολικού μεριδίου ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη κατανάλωση τελικής ενέργειας από το 2021 έως το 2030,

2)  τις εκτιμώμενες πορείες για το τομεακό μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη κατανάλωση τελικής ενέργειας από το 2021 έως το 2030, στον τομέα της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, της θέρμανσης και ψύξης και των μεταφορών,

3)  τις εκτιμώμενες πορείες ανά τεχνολογία ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές για την επίτευξη των συνολικών και τομεακών πορειών σε σχέση με την κατανάλωση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές από το 2021 έως το 2030, συμπεριλαμβανομένης της συνολικής αναμενόμενης ακαθάριστης κατανάλωσης τελικής ενέργειας ανά τεχνολογία και ανά τομέα σε εκατομμύρια ΤΙΠ και της συνολικής προγραμματισμένης εγκατεστημένης δυναμικότητας ανά τεχνολογία και ανά τομέα σε MW,

4)  τις πορείες ζήτησης βιοενέργειας, κατανεμημένης κατά θερμότητα, ηλεκτρική ενέργεια και μεταφορές, και τις πορείες προμήθειας βιομάζας, ανά πρώτη ύλη και προέλευση (με διάκριση μεταξύ εγχώριας παραγωγής και εισαγωγών). Για τη δασική βιομάζα, εκτίμηση της πηγής της και των επιπτώσεων στην καταβόθρα LULUCF,

5)  κατά περίπτωση, άλλες εθνικές πορείες και στόχους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι μακροπρόθεσμοι και τομεακοί, (όπως το μερίδιο ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από βιομάζα χωρίς την παραγωγή θερμότητας, το μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην τηλεθέρμανση, τη χρήση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές σε κτίρια, την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές που παράγεται από αστικά κέντρα, κοινότητες ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και ιδιοκατανάλωση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές), την ενέργεια η οποία ανακτάται από την ιλύ που αποκτάται μέσω της επεξεργασίας των λυμάτων,

β)  την εφαρμογή των ακόλουθων πολιτικών και μέτρων:

1)  τις εφαρμοζόμενες, εγκεκριμένες και προγραμματισμένες πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη της εθνικής συνεισφοράς στη δεσμευτική ενωσιακή επιδίωξη για το 2030 για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, όπως αναφέρεται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 2) του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων τομεακών και τεχνολογικών μέτρων, με ειδική επανεξέταση της εφαρμογής των μέτρων που ορίζονται στα άρθρα 23 έως 28 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/ ... (44),

2)  εφόσον υπάρχουν, ειδικά μέτρα για την περιφερειακή συνεργασία,

3)  με την επιφύλαξη των άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ, ειδικά μέτρα για τη χρηματοδοτική στήριξη, συμπεριλαμβανομένης της στήριξης της Ένωσης και της χρήσης κονδυλίων της Ένωσης, για την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στους τομείς της ηλεκτρικής ενέργειας, της θέρμανσης και ψύξης και των μεταφορών,

4)  κατά περίπτωση, αξιολόγηση της στήριξης στην ηλεκτρική ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές την οποία οφείλουν να διενεργούν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/... (45),

5)  ειδικά μέτρα για την εκπλήρωση των απαιτήσεων των άρθρων 15 έως 18 ▌ της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

6)  κατά περίπτωση, ειδικά μέτρα για την εκτίμηση, τη διαφάνεια και τη μείωση της ανάγκης για υποχρεωτική δυναμικότητα που μπορεί να οδηγήσει σε περικοπή της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές,

7)  σύνοψη των πολιτικών και των μέτρων βάσει του υποστηρικτικού πλαισίου που τα κράτη μέλη πρέπει να θέσουν σε εφαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 6 και το άρθρο 22 παράγραφος 5 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/... (46) για την προώθηση και διευκόλυνση της ανάπτυξης της ιδιοκατανάλωσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και των κοινοτήτων ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές,

8)  μέτρα που προωθούν τη χρήση ενέργειας από βιομάζα, ιδίως από για αξιοποίηση της βιομάζας με νέους τρόπους, στα οποία λαμβάνεται υπόψη η διαθεσιμότητα βιομάζας, συμπεριλαμβανομένης της βιώσιμης βιομάζας ▌ καθώς και μέτρα για τη βιωσιμότητα της βιομάζας που παράγεται και χρησιμοποιείται,

9)  μέτρα που εφαρμόζονται για την αύξηση του μεριδίου ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στους τομείς της θέρμανσης, της ψύξης και των μεταφορών,

10)  πολιτικές και μέτρα που διευκολύνουν την αποδοχή των συμφωνιών αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας,

γ)  όπως καθορίζονται στο μέρος 1 του παραρτήματος IX.

Άρθρο 21

Υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με την ενεργειακή απόδοση

Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα πληροφορίες σχετικά με:

α)  την εφαρμογή των ακόλουθων πορειών, στόχων και επιδιώξεων:

1)  την ενδεικτική πορεία για την ετήσια κατανάλωση πρωτογενούς και τελικής ενέργειας από το 2021 έως το 2030 ως εθνική συνεισφορά εξοικονόμησης ενέργειας για την επίτευξη της επιδίωξης σε επίπεδο Ένωσης για το 2030, συμπεριλαμβανομένης της υποκείμενης μεθοδολογίας,

2)  τα ενδεικτικά ορόσημα της μακροπρόθεσμης στρατηγικής για την ανακαίνιση του εθνικού κτιριακού αποθέματος τόσο των δημόσιων όσο και των ιδιωτικών οικιστικών και μη οικιστικών κτιρίων, καθώς και τις συνεισφορές στις επιδιώξεις ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης σύμφωνα με την οδηγία 2012/27/ΕΕ σε συμφωνία με το άρθρο 2α της οδηγίας 2010/31/ΕΕ,

3)  κατά περίπτωση, επικαιροποίηση άλλων εθνικών στόχων, οι οποίοι καθορίζονται στο εθνικό σχέδιο,

β)  την εφαρμογή των ακόλουθων πολιτικών και μέτρων:

1)  εφαρμοζόμενες, εγκεκριμένες και προγραμματισμένες πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη της ενδεικτικής εθνικής συνεισφοράς ενεργειακής απόδοσης για το 2030, καθώς και άλλους στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 6, συμπεριλαμβανομένων μέτρων και μέσων που έχουν προγραμματιστεί (μεταξύ άλλων και οικονομικού χαρακτήρα) για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων, των μέτρων για την αξιοποίηση του δυναμικού ενεργειακής απόδοσης των υποδομών αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και άλλων μέτρων για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης,

2)  κατά περίπτωση, μηχανισμούς της αγοράς που παρέχουν κίνητρα για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, μεταξύ των οποίων, όχι όμως κατ’ αποκλειστικότητα, ενεργειακοί φόροι, εισφορές και επιδόματα,

3)  εθνικό καθεστώς επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης και εναλλακτικά μέτρα δυνάμει των άρθρων 7α και 7β της οδηγίας 2012/27/ΕΕ, και σύμφωνα με το παράρτημα III του παρόντος κανονισμού,

4)  μακροπρόθεσμες στρατηγικές ανακαίνισης σύμφωνα με το άρθρο 2α της οδηγίας 2010/31/ΕΕ,

5)  πολιτικές και μέτρα για την προώθηση των ενεργειακών υπηρεσιών στον δημόσιο τομέα και μέτρα για την άρση των ρυθμιστικών και μη ρυθμιστικών φραγμών που παρεμποδίζουν τη σύναψη συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης και άλλα πρότυπα υπηρεσιών ενεργειακής απόδοσης,

6)  περιφερειακή συνεργασία στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, κατά περίπτωση,

7)  με την επιφύλαξη των άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ, μέτρα χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένης της στήριξης της Ένωσης και της χρήσης κονδυλίων της Ένωσης, στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης σε εθνικό επίπεδο, κατά περίπτωση,

γ)  όπως ορίζονται στο μέρος 2 του παραρτήματος IX.

Άρθρο 22

Υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με την ενεργειακή ασφάλεια

Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή:

α)  εθνικών στόχων για τη διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας και εφοδιασμού,

β)  κατά περίπτωση, εθνικών στόχων για τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης από εισαγωγές από τρίτες χώρες,

γ)  εθνικών στόχων για την ανάπτυξη της ικανότητας αντιμετώπισης του περιορισμένου ή διακοπτόμενου εφοδιασμού ενός ενεργειακού πόρου, συμπεριλαμβανομένων του αερίου και της ηλεκτρικής ενέργειας,

δ)  εθνικών στόχων για την αύξηση της ευελιξίας του εθνικού συστήματος ενέργειας, ιδίως μέσω της ανάπτυξης εγχώριων πηγών ενέργειας, ανταπόκρισης στη ζήτηση και αποθήκευσης ενέργειας,

ε)  εφαρμοζόμενων, εγκεκριμένων και προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων για την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ),

στ)  της περιφερειακής συνεργασίας για την εφαρμογή των στόχων και των πολιτικών που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ),

ζ)  με την επιφύλαξη των άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ, μέτρων χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένων της στήριξης της Ένωσης και της χρήσης κονδυλίων της Ένωσης, στον εν λόγω τομέα σε εθνικό επίπεδο, κατά περίπτωση.

Άρθρο 23

Υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με την εσωτερική αγορά ενέργειας

1.  Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου τους για την ενέργεια και το κλίμα πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή των ακόλουθων στόχων και μέτρων:

α)  του επιπέδου διασυνδεσιμότητας ηλεκτρικής ενέργειας, στο οποίο αποσκοπεί το κράτος μέλος έως το 2030 λαμβάνοντας υπόψη την επιδίωξη του 15% τουλάχιστον για τη διασύνδεση ηλεκτρικής ενέργειας για το 2030 και τους δείκτες που ορίζονται στο παράρτημα Ι μέρος 1 τμήμα Α σημείο 2.4.1, καθώς και των μέτρων για την εφαρμογή της στρατηγικής για την επίτευξη αυτού του επιπέδου, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τη χορήγηση αδειών,

β)  των βασικών έργων για τις υποδομές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου, τα οποία είναι απαραίτητα για την επίτευξη των στόχων και επιδιώξεων στο πλαίσιο των πέντε διαστάσεων της Ενεργειακής Ένωσης,

γ)  κατά περίπτωση, των προβλεπόμενων κύριων έργων υποδομής εκτός από τα έργα κοινού ενδιαφέροντος, συμπεριλαμβανομένων των έργων υποδομής στα οποία συμμετέχουν τρίτες χώρες, και, στο μέτρο του εφικτού, μια γενική αξιολόγηση της συμβατότητάς τους με τους σκοπούς και τις επιδιώξεις της Ενεργειακής Ένωσης, καθώς και της συνεισφοράς σε αυτά,

δ)  των εθνικών στόχων σχετικά με άλλες πλευρές της εσωτερικής αγοράς ενέργειας, όπως η αύξηση της ευελιξίας του συστήματος, η ενοποίηση και η σύζευξη της αγοράς, με σκοπό την αύξηση της εμπορεύσιμης δυναμικότητας των γραμμών διασύνδεσης, τα ευφυή δίκτυα, η συγκέντρωση, η ανταπόκριση στη ζήτηση, η αποθήκευση, η κατανεμημένη παραγωγή, οι μηχανισμοί διανομής, αναδιανομής και περιορισμού, οι ενδείξεις σχετικά με τις τιμές σε πραγματικό χρόνο,

ε)  κατά περίπτωση, των εθνικών στόχων και μέτρων σχετικά με τη χωρίς διακρίσεις συμπερίληψη της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, την ανταπόκριση από την πλευρά της ζήτησης και την αποθήκευση, μεταξύ άλλων μέσω συγκέντρωσης, σε όλες τις αγορές ενέργειας,

στ)  κατά περίπτωση, των εθνικών στόχων και μέτρων που διασφαλίζουν ότι οι καταναλωτές συμμετέχουν στο ενεργειακό σύστημα και αποκομίζουν οφέλη από την αυτοπαραγωγή και τις νέες τεχνολογίες, συμπεριλαμβανομένων των έξυπνων μετρητών,

ζ)  μέτρων σχετικά με τη διασφάλιση της επάρκειας του συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας,

η)  εφαρμοζόμενων, εγκεκριμένων και προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων για την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ζ),

θ)  της περιφερειακής συνεργασίας για την εφαρμογή των στόχων και των πολιτικών που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως η),

ι)  με την επιφύλαξη των άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ, των μέτρων χρηματοδότησης σε εθνικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης της στήριξης της Ένωσης και της χρήσης κονδυλίων της Ένωσης, στον τομέα της εσωτερικής αγοράς ενέργειας, μεταξύ άλλων για την επιδίωξη της διασύνδεσης ηλεκτρικής ενέργειας, κατά περίπτωση,

ια)  μέτρων για την ενίσχυση της ευελιξίας του ενεργειακού συστήματος όσον αφορά την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, συμπεριλαμβανομένων της ανάπτυξης της σύζευξης της ενδοημερήσιας αγοράς και των διασυνοριακών αγορών εξισορρόπησης.

2.  Οι πληροφορίες που παρέχουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 1 είναι συνεπείς με και, κατά περίπτωση, βασίζονται στην έκθεση των εθνικών ρυθμιστικών αρχών που αναφέρεται στο άρθρο 37 παράγραφος 1 στοιχείο ε) της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και στο άρθρο 41 παράγραφος 1 στοιχείο ε) της οδηγίας 2009/73/ΕΚ.

Άρθρο 24

Υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με την ενεργειακή φτώχεια

Όπου εφαρμόζεται το άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο δ) δεύτερο εδάφιο, το οικείο κράτος μέλος περιλαμβάνει στην ολοκληρωμένη εθνική έκθεση προόδου του για την ενέργεια και το κλίμα:

α)  πληροφορίες σχετικά με την πρόοδο προς τον εθνικό ενδεικτικό στόχο μείωσης του αριθμού των νοικοκυριών σε ενεργειακή φτώχεια και

β)  ποσοτικές πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό των νοικοκυριών σε ενεργειακή φτώχεια και, εφόσον είναι διαθέσιμες, πληροφορίες σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα για την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας.

Η Επιτροπή διαβιβάζει τα δεδομένα που κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το παρόν άρθρο στο Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Ενεργειακής Φτώχειας.

Άρθρο 25

Υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με την έρευνα, την καινοτομία και την ανταγωνιστικότητα

Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου τους για την ενέργεια και το κλίμα ▌ πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή των ακόλουθων στόχων και μέτρων:

α)  κατά περίπτωση, εθνικών στόχων και πολιτικών που μεταφέρουν σε εθνικό πλαίσιο τους στόχους και τις πολιτικές του σχεδίου ΣΕΤ,

β)  εθνικών στόχων για τις συνολικές ▌ δημόσιες και, εφόσον υπάρχουν, ιδιωτικών ▌ δαπανών για την έρευνα και την καινοτομία σχετικά με τεχνολογίες καθαρής ενέργειας, καθώς και για το τεχνολογικό κόστος και την ανάπτυξη επιδόσεων,

γ)  κατά περίπτωση, εθνικούς στόχων, συμπεριλαμβανομένων των μακροπρόθεσμων επιδιώξεων για το 2050 σχετικά με την εφαρμογή τεχνολογιών για την απαλλαγή των ενεργοβόρων και υψηλής έντασης άνθρακα βιομηχανικών τομέων από τις ανθρακούχες εκπομπές και, κατά περίπτωση, για τις σχετικές υποδομές μεταφοράς, χρήσης και αποθήκευσης άνθρακα,

δ)  εθνικών στόχων για τη σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων στον τομέα της ενέργειας, ιδίως για τα ορυκτά καύσιμα,

ε)  εφαρμοζόμενων, εγκεκριμένων και προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων για την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στα στοιχεία β) και γ),

στ)  της συνεργασίας με άλλα κράτη μέλη για την εφαρμογή των στόχων και πολιτικών που αναφέρονται στα στοιχεία β) έως δ), συμπεριλαμβανομένου του συντονισμού των πολιτικών και μέτρων στο πλαίσιο του σχεδίου ΣΕΤ, όπως είναι η προσαρμογή των προγραμμάτων έρευνας και των κοινών προγραμμάτων,

ζ)  μέτρων χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένων της στήριξης της Ένωσης και της χρήσης κονδυλίων της Ένωσης, στον εν λόγω τομέα σε εθνικό επίπεδο, κατά περίπτωση.

ΤΜΗΜΑ 2

ΕΤΗΣΙΑ ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ

Άρθρο 26

Ετήσια υποβολή εκθέσεων

1.  Τα κράτη μέλη υποβάλλουν εκθέσεις στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου 2021 και εφεξής (έτος Χ) ανά έτος, σχετικά με:

α)  τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/119/ΕΚ,

β)  τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα IX σημείο 3 της οδηγίας 2013/30/ΕΕ, σύμφωνα με το άρθρο 25 της εν λόγω οδηγίας.

2.  Έως τις 31 Ιουλίου 2021, και ανά έτος εφεξής (έτος X), τα κράτη μέλη υποβάλλουν έκθεση στην Επιτροπή σχετικά με τις προσεγγιστικές τους απογραφές αερίων του θερμοκηπίου για το έτος X-1.

Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, η Επιτροπή εκπονεί ετησίως μια ενωσιακή κατά προσέγγιση απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου, με βάση τις κατά προσέγγιση απογραφές των αερίων του θερμοκηπίου των κρατών μελών ή, εάν ένα κράτος μέλος δεν έχει κοινοποιήσει τις κατά προσέγγιση απογραφές του μέχρι την εν λόγω ημερομηνία, με βάση δικές της εκτιμήσεις. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τις πληροφορίες αυτές έως τις 30 Σεπτεμβρίου κάθε έτους.

3.  Από το 2023, τα κράτη μέλη προσδιορίζουν και υποβάλλουν στην Επιτροπή τα τελικά δεδομένα απογραφής αερίων του θερμοκηπίου έως τις 15 Μαρτίου κάθε έτους (έτος X) και τα προκαταρκτικά δεδομένα έως τις 15 Ιανουαρίου κάθε έτους, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών για τα αέρια του θερμοκηπίου και για την απογραφή που παρατίθενται στο παράρτημα V. Η έκθεση για τα τελικά δεδομένα απογραφής αερίων του θερμοκηπίου περιλαμβάνει επίσης πλήρη και επικαιροποιημένη έκθεση εθνικής απογραφής. Εντός τριών μηνών από την παραλαβή των εκθέσεων, η Επιτροπή κοινοποιεί τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα V μέρος 1 στοιχείο ιδ), στην Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο α).

4.  Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στη γραμματεία της UNFCCC έως τις 15 Απριλίου κάθε έτους εθνικές απογραφές, οι οποίες περιλαμβάνουν πληροφορίες που διαβιβάζονται στην Επιτροπή σχετικά με τα τελικά δεδομένα απογραφής αερίων του θερμοκηπίου, σύμφωνα με την παράγραφο 3. Η Επιτροπή σε συνεργασία με τα κράτη μέλη εκπονεί ετησίως, έως τις 15 Απριλίου κάθε έτους, ενωσιακή απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου, και εκπονεί έκθεση για την ενωσιακή απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου, τις οποίες υποβάλλει στη γραμματεία της UNFCCC.

5.  Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή τα προκαταρκτικά και τα τελικά δεδομένα εθνικών απογραφών έως τις 15 Ιανουαρίου και τις 15 Μαρτίου αντίστοιχα, για τα έτη 2027 και 2032, όπως καταρτίζονται για τους οικείους λογαριασμούς LULUCF για τον σκοπό των εκθέσεων συμμόρφωσης σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841.

6.  Ανατίθεται Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 43 για τα ακόλουθα:

α)  την τροποποίηση του μέρους 2 του παραρτήματος V, με την προσθήκη ή τη διαγραφή ουσιών από τον κατάλογο των αερίων του θερμοκηπίου, σύμφωνα με τις συναφείς αποφάσεις που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC ή της συμφωνίας του Παρισιού,

β)  τη συμπλήρωση του παρόντος κανονισμού με τον καθορισμό τιμών για το δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη και τον προσδιορισμό των κατευθυντήριων γραμμών για τις απογραφές που εφαρμόζονται, σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC ή της συμφωνίας του Παρισιού.

7.  Η Επιτροπή, επικουρούμενη από την Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο α), εκδίδει εκτελεστικές πράξεις προκειμένου να καθορίσει τη δομή, τις τεχνικές λεπτομέρειες, τον μορφότυπο και τις διαδικασίες υποβολής των προσεγγιστικών απογραφών των αερίων του θερμοκηπίου που διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη δυνάμει της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, των απογραφών των αερίων του θερμοκηπίου δυνάμει της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, καθώς και των εκτιμώμενων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και των απορροφήσεων σύμφωνα με τα άρθρα 5 και 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841.

Όταν προτείνει τις εν λόγω εκτελεστικές πράξεις, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τα χρονοδιαγράμματα της UNFCCC ή της συμφωνίας του Παρισιού για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις πληροφορίες αυτές, καθώς και με τις σχετικές αποφάσεις που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC ή της συμφωνίας του Παρισιού, προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωση της Ένωσης με τις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων ως συμβαλλόμενου μέρους της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού. Στις εκτελεστικές πράξεις αυτές καθορίζονται επίσης οι προθεσμίες για τη συνεργασία και τον συντονισμό της Επιτροπής με τα κράτη μέλη κατά την εκπόνηση της έκθεσης με θέμα την ενωσιακή απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 6.

Άρθρο 27

Υποβολή εκθέσεων για τις επιδιώξεις του 2020

Έως τις 30 Απριλίου 2022, κάθε κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την επίτευξη της εθνικής του επιδίωξης ενεργειακής απόδοσης για το 2020 που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/27/EΕ, παρέχοντας τις πληροφορίες που ορίζονται στο μέρος 2 του παραρτήματος IX του παρόντος κανονισμού, και των εθνικών συνολικών επιδιώξεων όσον αφορά το μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές το 2020 όπως καθορίζονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 2009/28/ΕΚ όπως ισχύει στις 31 Δεκεμβρίου 2020, παρέχοντας τις ακόλουθες πληροφορίες:

α)  τα μερίδια ανά τομέα (ηλεκτρική ενέργεια, θέρμανση και ψύξη, και μεταφορές) και τα συνολικά μερίδια της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές το 2020,

β)  τα μέτρα που λαμβάνονται για την επίτευξη των εθνικών επιδιώξεων για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές για το 2020, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων που αφορούν τα καθεστώτα στήριξης, των εγγυήσεων προέλευσης και της απλούστευσης των διοικητικών διαδικασιών,

γ)  το μερίδιο της ενέργειας από τα βιοκαύσιμα και βιορευστά που παράγονται από σιτηρά και άλλα αμυλούχα, σακχαρούχα και ελαιούχα φυτά στην κατανάλωση ενέργειας στον τομέα των μεταφορών,

δ)  το μερίδιο της ενέργειας από τα βιοκαύσιμα και βιοαέρια για τις μεταφορές που παράγονται από πρώτες ύλες και άλλα καύσιμα που περιλαμβάνονται στο μέρος Α του παραρτήματος IX της οδηγίας 2009/28/ΕΚ όπως ισχύει στις 31 Δεκεμβρίου 2020, στην κατανάλωση ενέργειας στον τομέα των μεταφορών.

ΤΜΗΜΑ 3

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΕΚΘΕΣΕΩΝ

Άρθρο 28

Ηλεκτρονική πλατφόρμα ▌

1.  Η Επιτροπή δημιουργεί επιγραμμική πλατφόρμα ▌(ηλεκτρονική πλατφόρμα) για τη διευκόλυνση της επικοινωνίας μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών, την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών και τη διευκόλυνση της δημόσιας πρόσβασης στις πληροφορίες.

2.  Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν την ηλεκτρονική πλατφόρμα για την υποβολή των εκθέσεων που αναφέρονται στο παρόν κεφάλαιο στην Επιτροπή, μόλις αυτή τεθεί σε λειτουργία.

3.  Η ηλεκτρονική πλατφόρμα τίθεται σε λειτουργία από την 1η Ιανουαρίου 2020. Η Επιτροπή χρησιμοποιεί την ηλεκτρονική πλατφόρμα για τη διευκόλυνση της επιγραμμικής πρόσβασης του κοινού στις εκθέσεις που αναφέρονται στο παρόν κεφάλαιο, στα τελικά ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, στις επικαιροποιήσεις τους, και στις μακροπρόθεσμες στρατηγικές χαμηλών εκπομπών που αναφέρονται στο άρθρο 15, λαμβάνοντας υπόψη τα εμπορικώς ευαίσθητα δεδομένα και τη συμμόρφωση με τους κανόνες προστασίας των δεδομένων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΩΝ ΕΠΙΔΙΩΞΕΩΝ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ –– ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Άρθρο 29

Αξιολόγηση της προόδου

1.  Έως τις 31 Οκτωβρίου 2021 και εφεξής ανά δύο έτη, η Επιτροπή αξιολογεί, ιδιαίτερα βάσει των ενοποιημένων εθνικών εκθέσεων προόδου για την ενέργεια και το κλίμα, άλλων πληροφοριών που υποβάλλονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού και των δεικτών και ευρωπαϊκών στατιστικών και δεδομένων, αν υπάρχουν, τα εξής:

α)  την πρόοδο που έχει σημειωθεί σε ενωσιακό επίπεδο ως προς την επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των επιδιώξεων της Ένωσης για το 2030 για την ενέργεια και το κλίμα για την πρώτη δεκαετή περίοδο, ιδίως με στόχο να αποφευχθούν τυχόν κενά στις επιδιώξεις της Ένωσης για το 2030 για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και την ενεργειακή απόδοση,

β)  την πρόοδο που έχει σημειωθεί από κάθε κράτος μέλος ως προς την επίτευξη των στόχων, των επιδιώξεων και των συνεισφορών του, καθώς και ως προς την εφαρμογή των πολιτικών και των μέτρων που καθορίζονται στο εκάστοτε ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα,

γ)  τις συνολικές επιπτώσεις των αεροπορικών μεταφορών στο κλίμα του πλανήτη, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν σχετίζονται με τις εκπομπές CO2 ή τα αποτελέσματά τους, με βάση τα δεδομένα εκπομπών που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 26, και βελτιώνει την ποσοτικοποίηση αυτή λαμβάνοντας υπόψη τις επιστημονικές εξελίξεις και τα δεδομένα εναέριας κυκλοφορίας, κατά περίπτωση,

δ)  τον συνολικό αντίκτυπο των πολιτικών και μέτρων των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα στη λειτουργία των ενωσιακών μέτρων πολιτικής για το κλίμα και την ενέργεια,

ε)  τον συνολικό αντίκτυπο των πολιτικών και των μέτρων που περιλαμβάνονται στα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα για τη λειτουργία του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΕΔΕ της ΕΕ) και για το ισοζύγιο προσφοράς και ζήτησης δικαιωμάτων στην ευρωπαϊκή αγορά άνθρακα.

2.  Στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, η Επιτροπή, ως μέρος της αξιολόγησης η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 1, αξιολογεί την πρόοδο που σημειώθηκε στο μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση της Ένωσης με βάση την ενδεικτική ενωσιακή πορεία που αρχίζει από το 20 % το 2020, φθάνει σε σημεία αναφοράς τουλάχιστον 18 % το 2022, 43 % το 2025 και 65 % το 2027 της συνολικής αύξησης στο μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές μεταξύ της ενωσιακής επιδίωξης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές για το 2020 και της ενωσιακής επιδίωξης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές για το 2030, και προσεγγίζει την ενωσιακή επιδίωξη ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές για το 2030 για ποσοστό τουλάχιστον 32 % το 2030 ▌.

3.  Στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, η Επιτροπή, ως μέρος της αξιολόγησης η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 1, αξιολογεί την πρόοδο που σημειώθηκε ως προς τη συλλογική επίτευξη μέγιστης κατανάλωσης ενέργειας σε ενωσιακό επίπεδο της τάξεως των 1 273 εκατομμυρίων ΤΙΠ πρωτογενούς ενέργειας και 956 εκατομμυρίων ΤΙΠ τελικής ενέργειας το 2030 σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 5 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.

Κατά τη διενέργεια της αξιολόγησης, η Επιτροπή λαμβάνει τα εξής μέτρα:

α)  εξετάζει αν επιτυγχάνεται το ενωσιακό ορόσημο της μη υπέρβασης των 1483 εκατομμυρίων ΤΙΠ κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας και των 1086 εκατομμυρίων ΤΙΠ κατανάλωσης τελικής ενέργειας το 2020,

β)  αξιολογεί αν η πρόοδος των κρατών μελών υποδηλώνει ότι η Ένωση στο σύνολό της βρίσκεται σε σωστή πορεία όσον αφορά το επίπεδο της κατανάλωσης ενέργειας το 2030, όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, λαμβάνοντας υπόψη την αξιολόγηση των πληροφοριών που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη στις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα,

γ)  χρησιμοποιεί τα αποτελέσματα μοντελοποιήσεων για τις μελλοντικές τάσεις της κατανάλωσης ενέργειας σε επίπεδο Ένωσης και σε εθνικό επίπεδο και χρησιμοποιεί άλλη συμπληρωματική ανάλυση,

δ)  λαμβάνει δεόντως υπόψη τις σχετικές περιστάσεις που επηρεάζουν την κατανάλωση πρωτογενούς και τελικής ενέργειας, τις οποίες αναφέρουν τα κράτη μέλη στα ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2.

4.  Στον τομέα της εσωτερικής αγοράς ενέργειας, στο πλαίσιο της αξιολόγησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή αξιολογεί την πρόοδο η οποία συντελέσθηκε όσον αφορά το επίπεδο διασυνδεσιμότητας ηλεκτρικής ενέργειας στο οποίο αποσκοπεί το κράτος μέλος για το 2030.

5.  Έως τις 31 Οκτωβρίου 2021 και ανά έτος εφεξής, η Επιτροπή αξιολογεί, ιδίως βάσει των πληροφοριών που υποβάλλονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού, αν η Ένωση και τα κράτη μέλη της έχουν σημειώσει επαρκή πρόοδο ως προς την εκπλήρωση των ακόλουθων απαιτήσεων:

α)  των δεσμεύσεων βάσει του άρθρου 4 της UNFCCC και του άρθρου 3 της συμφωνίας του Παρισιού, οι οποίες ορίζονται στις αποφάσεις που έλαβε η διάσκεψη των μερών της UNFCCC ή η διάσκεψη των μερών της UNFCCC συνερχόμενη ως σύνοδος των μερών της συμφωνίας του Παρισιού,

β)  των υποχρεώσεων που καθορίζονται στο άρθρο 4 του κανονισμού (EΕ) 2018/842 και στο άρθρο 4 του κανονισμού (EΕ) 2018/841,

γ)  των στόχων που καθορίζονται στο ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της Ενεργειακής Ένωσης και για την πρώτη δεκαετή περίοδο, προκειμένου να εκπληρωθούν οι επιδιώξεις για το 2030 για την ενέργεια και το κλίμα.

6.  Στην αξιολόγησή της, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις τελευταίες ειδικές ανά χώρα συστάσεις που εκδίδονται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου.

7.  Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με την αξιολόγησή της σύμφωνα με το παρόν άρθρο, ως μέρος της έκθεσης σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης που αναφέρεται στο άρθρο 35.

Άρθρο 30

Ασυνέπειες με τους βασικούς στόχους και επιδιώξεις της Ενεργειακής Ένωσης δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842

1.  Με βάση την αξιολόγηση σύμφωνα με το άρθρο 29, η Επιτροπή εκδίδει συστάσεις προς κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 34, αν οι εξελίξεις της πολιτικής στο συγκεκριμένο κράτος μέλος εμφανίζουν ασυνέπειες με τους βασικούς στόχους της Ενεργειακής Ένωσης.

2.  Ένα κράτος μέλος που προτίθεται να χρησιμοποιήσει την ευελιξία σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 περιλαμβάνει στο ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, μόλις τα συγκεκριμένα στοιχεία καταστούν διαθέσιμα, το επίπεδο προβλεπόμενης χρήσης και τις προγραμματισμένες πολιτικές και μέτρα εκπλήρωσης των απαιτήσεων που ορίζονται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841 για την περίοδο από το 2021 έως το 2030.

Άρθρο 31

Μέτρα σε περίπτωση ανεπαρκούς φιλοδοξίας των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα

1.  Εάν, βάσει της αξιολόγησής της για τα προσχέδια των ολοκληρωμένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 9 ή της αξιολόγησής της για τα σχέδια επικαιροποίησης των τελικών σχεδίων σύμφωνα με το άρθρο 14, και στο πλαίσιο της επαναληπτικής διαδικασίας, η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι στόχοι, οι επιδιώξεις και οι συνεισφορές των κρατών μελών είναι ανεπαρκείς για τη συλλογική επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης και, ιδίως, για την πρώτη δεκαετή περίοδο, για την ενωσιακή δεσμευτική επιδίωξη για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές έως το 2030 και για την ενωσιακή επιδίωξη για την ενεργειακή απόδοση έως το 2030, τότε η Επιτροπή εκδίδει – σε ό,τι αφορά την ενωσιακή επιδίωξη για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές – και δύναται να εκδώσει – σε ό,τι αφορά τους άλλους στόχους της Ενεργειακής Ένωσης – συστάσεις προς τα κράτη μέλη των οποίων τις συνεισφορές κρίνει ανεπαρκείς, προκειμένου να αυξήσει τη φιλοδοξία τους και να διασφαλίσει ένα επαρκές επίπεδο συλλογικής φιλοδοξίας.

2.  Εάν προκύψει απόκλιση μεταξύ της επιδίωξης της Ένωσης για το 2030 και των συλλογικών συνεισφορών των κρατών μελών στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, η Επιτροπή βασίζει την αξιολόγησή της στον μαθηματικό τύπο που παρατίθεται στο παράρτημα II, ο οποίος βασίζεται στα αντικειμενικά κριτήρια που απαριθμούνται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο ε) σημεία i) έως v), συνεκτιμώντας δεόντως τις σχετικές περιστάσεις που επηρεάζουν την ανάπτυξη ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, όπως αναφέρεται από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο.

Εάν προκύψει απόκλιση μεταξύ της επιδίωξης της Ένωσης για το 2030 και του αθροίσματος των εθνικών συνεισφορών στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, η Επιτροπή αξιολογεί ιδίως τις σχετικές περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, τις πληροφορίες που παρέχουν τα κράτη μέλη στα ολοκληρωμένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, τα αποτελέσματα που προκύπτουν από ασκήσεις μοντελοποίησης σε σχέση με τις μελλοντικές τάσεις στην κατανάλωση ενέργειας, καθώς και άλλες συμπληρωματικές αναλύσεις, κατά περίπτωση.

Με την επιφύλαξη των άλλων διατάξεων του παρόντος άρθρου, και με μοναδικό σκοπό την αξιολόγηση του κατά πόσον προκύπτει απόκλιση μεταξύ της επιδίωξης της Ένωσης για το 2030 και των συλλογικών συνεισφορών των κρατών μελών, η Επιτροπή, στην αξιολόγησή της, προβαίνει σε μια υποθετική παραδοχή όσον αφορά την εθνική συνεισφορά των κρατών μελών που δεν υπέβαλαν τα σχέδια των ολοκληρωμένων εθνικών τους σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1.

Στην υποθετική της αυτή παραδοχή, στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη την εθνική δεσμευτική επιδίωξη του κράτους μέλους για το 2020, όπως ορίζεται στο παράρτημα I της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...(47), τα αποτελέσματα των ασκήσεων μοντελοποίησης σχετικά με την ανάπτυξη ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και τα αποτελέσματα του μαθηματικού τύπου που παρατίθεται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού. Στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, λαμβάνει υπόψη τις ασκήσεις μοντελοποίησης σχετικά με τις μελλοντικές τάσεις της κατανάλωσης ενέργειας και άλλες συμπληρωματικές αναλύσεις, κατά περίπτωση.

Κατά την αξιολόγηση των συνεισφορών στην ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, με βάση τον τύπο του παραρτήματος ΙΙ, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη κάθε δυνητική αρνητική επίπτωση στην ασφάλεια εφοδιασμού και τη σταθερότητα του δικτύου σε μικρά ή απομονωμένα ενεργειακά συστήματα ή στα κράτη μέλη/συστήματα όπου ενδέχεται να υπάρξουν σημαντικές επιπτώσεις λόγω αλλαγής της συγχρονισμένης περιοχής.

Κατά την αξιολόγηση των συνεισφορών στην ενεργειακή απόδοση, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τις δυνητικές επιπτώσεις στη λειτουργία του συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας και στη σταθερότητα του δικτύου στα κράτη μέλη όπου ενδέχεται να υπάρξουν σημαντικές επιπτώσεις λόγω αλλαγής της συγχρονισμένης περιοχής.

3.  Αν με βάση την οικεία αξιολόγηση των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα και των επικαιροποιήσεών τους δυνάμει του άρθρου 14 η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι στόχοι, οι επιδιώξεις και οι συνεισφορές των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα ή των επικαιροποιήσεών τους είναι ανεπαρκείς για τη συλλογική επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης και, ιδίως, για την πρώτη δεκαετή περίοδο, για τις επιδιώξεις της Ένωσης για το 2030 για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και την ενεργειακή απόδοση, προτείνει μέτρα και ασκεί τις εξουσίες της σε ενωσιακό επίπεδο προκειμένου να διασφαλιστεί η συλλογική επίτευξη των εν λόγω στόχων και επιδιώξεων. Όσον αφορά την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, στα εν λόγω μέτρα λαμβάνεται υπόψη το επίπεδο φιλοδοξίας των συνεισφορών των κρατών μελών για την επιδίωξη της Ένωσης για το 2030 που ορίζεται στα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα και στις επικαιροποιήσεις τους.

Άρθρο 32

Μέτρα σε περίπτωση ανεπαρκούς προόδου ως προς τους ενεργειακούς και κλιματικούς στόχους και επιδιώξεις της Ένωσης

1.  Αν, με βάση την αξιολόγηση δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφος 1 στοιχείο β), η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι σημειώνεται ανεπαρκής πρόοδος από κράτος μέλος στην επίτευξη των στόχων, των επιδιώξεων και των συνεισφορών του, στα σημεία αναφοράς του για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές ή στην εφαρμογή των πολιτικών και μέτρων που καθορίζονται στο ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, εκδίδει συστάσεις προς το εν λόγω κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 34.

Στις συστάσεις της στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τις σχετικές περιστάσεις που επισημαίνονται από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο. Η Επιτροπή λαμβάνει επίσης υπόψη τα έργα παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, για τα οποία έχει ληφθεί τελική απόφαση επένδυσης, υπό τον όρο ότι αυτά τα έργα τίθενται σε λειτουργία κατά το διάστημα 2021-2030 και έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην εθνική συνεισφορά κράτους μέλους.

Στις συστάσεις της στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, η Επιτροπή λαμβάνει δεόντως υπόψη τα αντικειμενικά κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) και τις σχετικές εθνικές περιστάσεις που επισημαίνονται από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2.

2.  Αν, με βάση τη συγκεντρωτική αξιολόγηση των ενοποιημένων εθνικών εκθέσεων προόδου των κρατών μελών για την ενέργεια και το κλίμα δυνάμει του άρθρου 25 παράγραφος 1 στοιχείο α) και με τη στήριξη άλλων πηγών πληροφοριών, κατά περίπτωση, η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Ένωση ενδέχεται να μην επιτύχει τους στόχους της Ενεργειακής Ένωσης και, ιδίως, για την πρώτη δεκαετή περίοδο, τις επιδιώξεις του πλαισίου της Ένωσης για το κλίμα και την ενέργεια για το 2030, δύναται να εκδώσει συστάσεις προς όλα τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 34, προκειμένου να μετριάσει τον εν λόγω κίνδυνο.

Στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, η Επιτροπή αξιολογεί εάν τα εθνικά μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 3 είναι επαρκή για να επιτευχθούν οι επιδιώξεις της Ένωσης για ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές. Σε περίπτωση που τα εθνικά μέτρα είναι ανεπαρκή, η Επιτροπή, εκτός από τις εν λόγω συστάσεις, προτείνει, κατά περίπτωση, μέτρα και ασκεί τις εξουσίες της σε ενωσιακό επίπεδο, προκειμένου να διασφαλίσει ιδίως την επίτευξη της επιδίωξης της Ένωσης για το 2030 όσον αφορά την ανανεώσιμη ενέργεια.

Στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, η Επιτροπή, εκτός από τις εν λόγω συστάσεις, προτείνει, κατά περίπτωση, μέτρα και ασκεί τις εξουσίες της σε ενωσιακό επίπεδο, προκειμένου να διασφαλίσει ιδίως την επίτευξη της επιδίωξης της Ένωσης για το 2030 όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση.

Στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, τα εν λόγω πρόσθετα μέτρα μπορούν ειδικότερα να βελτιώσουν την ενεργειακή απόδοση:

α)  των προϊόντων, δυνάμει της οδηγίας 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(48) και του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1369 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(49),

β)  των κτιρίων, δυνάμει των οδηγιών 2010/31/ΕΕ και 2012/27/ΕΕ και

γ)  των μεταφορών.

3.  Αν, στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, ▌ η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα, με βάση την αξιολόγησή της δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφοι 1 και 2 ▌ , ότι ένα ή περισσότερα από τα σημεία αναφοράς της ενδεικτικής πορείας της Ένωσης το 2022, το 2025 και το 2027 που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 2 δεν έχουν επιτευχθεί ▌ , τα κράτη μέλη που έχουν πέσει κάτω από ένα ή περισσότερα από τα εθνικά σημεία αναφοράς τους το 2022, το 2025 και το 2027 που αναφέρονται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 2) διασφαλίζουν, προκειμένου να καλύψουν την απόκλιση σε σύγκριση με το εθνικό σημείο αναφοράς τους, ότι εφαρμόζονται πρόσθετα μέτρα εντός ενός έτους από την ημερομηνία παραλαβής της αξιολόγησης της Επιτροπής, όπως:

α)  εθνικά μέτρα για την ενίσχυση της ανάπτυξης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές,

β)  προσαρμογή του μεριδίου της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στον τομέα της θέρμανσης και της ψύξης, το οποίο καθορίζεται στο άρθρο 23 παράγραφος 1 της οδηγίας (EΕ) 2018/... (50),

γ)  προσαρμογή του μεριδίου της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στον τομέα της θέρμανσης και της ψύξης, το οποίο καθορίζεται στο άρθρο 25 παράγραφος 1 της οδηγίας (EΕ) 2018/...+,

δ)  καταβολή εθελοντικής χρηματικής πληρωμής στον μηχανισμό χρηματοδότησης της Ένωσης για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, που δημιουργήθηκε σε επίπεδο Ένωσης για να συμβάλει σε έργα ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και τον οποίο διαχειρίζεται άμεσα ή έμμεσα η Επιτροπή όπως ορίζεται στο άρθρο 33,

ε)  χρήση των μηχανισμών συνεργασίας που προβλέπονται στην οδηγία (ΕΕ) 2018/...+.

Στα μέτρα αυτά λαμβάνονται υπόψη οι εκτιμήσεις της Επιτροπής, όπως εκτίθενται στην παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο του παρόντος άρθρου. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη περιλαμβάνουν τα εν λόγω μέτρα ως τμήμα της ενοποιημένης εθνικής έκθεσης προόδου τους για την ενέργεια και το κλίμα.

4.  Από την 1 Ιανουαρίου 2021 και εφεξής, το μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας κάθε κράτους μέλους δεν θα είναι κατώτερο από βασικό μερίδιο ίσο με τη δεσμευτική εθνική συνολική επιδίωξη για το μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές το 2020, όπως προβλέπει το άρθρο 3 παράγραφος 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/ ... (51). Εάν κράτος μέλος δεν διατηρήσει το βασικό μερίδιό του όπως μετράται για περίοδο ενός έτους, το εν λόγω κράτος μέλος λαμβάνει, εντός ενός έτους, πρόσθετα μέτρα, όπως αυτά που περιγράφονται στα στοιχεία α) έως ε) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, τα οποία επαρκούν να καλύψουν την απόκλιση εντός ενός έτους.

Η τήρηση από τα κράτη μέλη της υποχρέωσης κάλυψης της απόκλισης όσον αφορά το βασικό μερίδιο θεωρείται ότι συμφωνεί με τις υποχρεώσεις που ορίζονται στην πρώτη φράση του πρώτου εδαφίου της παρούσας παραγράφου και στο άρθρο 3 παράγραφος 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/ ...(52). Καθ’ όλη την περίοδο εμφάνισης της απόκλισης.

Για τους σκοπούς του ▌ στοιχείου δ) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη δύνανται να χρησιμοποιούν τα έσοδά τους από τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/ΕΚ.

5.  Όταν το μερίδιο ενός κράτους μέλους στην ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές μειώνεται κάτω από ένα ή περισσότερα από τα εθνικά του σημεία αναφοράς το 2022, το 2025 και το 2027, όπως αναφέρεται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 2), περιλαμβάνει στην επόμενη ολοκληρωμένη έκθεση που υποβάλλεται προς την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 17, επεξήγηση του τρόπου με τον οποίο θα καλύψει την απόκλιση σε σύγκριση με τα εθνικά σημεία αναφοράς του.

6.  Αν στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, με την επιφύλαξη άλλων μέτρων σε ενωσιακό επίπεδο δυνάμει του τρίτου εδαφίου της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα, με βάση την αξιολόγησή της δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφοι 1 και 3, που θα έχει διεξαχθεί έως τα έτη 2022, 2025 και 2027, ότι η πρόοδος ως προς τη συλλογική επίτευξη των επιδιώξεων της Ένωσης για την ενεργειακή απόδοση που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο είναι ανεπαρκής, τότε προτείνει μέτρα και ασκεί τις εξουσίες της σε ενωσιακό επίπεδο επιπροσθέτως αυτών που καθορίζονται στην οδηγία 2010/31/ΕΕ και στην οδηγία 2012/27/ΕΕ, προκειμένου να διασφαλιστεί η επίτευξη των ▌ επιδιώξεων ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης για το 2030. ▌

7.  Κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος που αναφέρεται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου περιγράφει λεπτομερώς τα συμπληρωματικά μέτρα που έχουν εφαρμοστεί, εγκριθεί και προγραμματιστεί ως μέρος της επόμενης έκθεσης προόδου που αναφέρεται στο άρθρο 17.

8.  Αν, στον τομέα των διασυνδέσεων, η Επιτροπή συμπεραίνει, με βάση την αξιολόγησή της δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφοι 1 και 4, για το έτος 2025 ότι η πρόοδος είναι ανεπαρκής, η Επιτροπή συνεργάζεται με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη έως το έτος 2026, για την αντιμετώπιση των περιστάσεων που ανέκυψαν.

Άρθρο 33

Μηχανισμός χρηματοδότησης της Ένωσης για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές

1.  Έως την 1η Ιανουαρίου 2021, η Επιτροπή θεσπίζει τον μηχανισμό χρηματοδότησης της Ένωσης για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές που αναφέρεται στο άρθρο 32 παράγραφος 3 στοιχείο δ), με σκοπό την υποβολή προσφορών για τη στήριξη νέων σχεδίων ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην Ένωση, με στόχο την κάλυψη της απόκλισης στην ενδεικτική πορεία της Ένωσης. Η στήριξη μπορεί να παρέχεται, μεταξύ άλλων, υπό μορφή πριμοδότησης επιπλέον των τιμών της αγοράς και χορηγείται σε έργα που υποβάλλουν προσφορά για το χαμηλότερο κόστος ή τη χαμηλότερη πριμοδότηση.

2.  Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, ο μηχανισμός χρηματοδότησης συμβάλλει στο υποστηρικτικό πλαίσιο σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/... (53) με σκοπό τη στήριξη της ανάπτυξης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές σε ολόκληρη την Ένωση, ανεξάρτητα από την ύπαρξη απόκλισης στην ενδεικτική πορεία της Ένωσης. Για τον σκοπό αυτό:

α)  οι πληρωμές από τα κράτη μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 32 μπορούν να συμπληρώνονται από πρόσθετες πηγές, όπως κονδύλια της Ένωσης, συνεισφορές από τον ιδιωτικό τομέα ή πρόσθετες πληρωμές από τα κράτη μέλη, προκειμένου να συμβάλουν στην επίτευξη της επιδίωξης της Ένωσης,

β)  ο μηχανισμός χρηματοδότησης μπορεί, μεταξύ άλλων, να παρέχει στήριξη υπό τη μορφή χαμηλότοκων δανείων, επιχορηγήσεων ή συνδυασμού και των δύο, και μπορεί να στηρίζει, μεταξύ άλλων, κοινά έργα μεταξύ κρατών μελών σύμφωνα με το άρθρο 9 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+ και τη συμμετοχή των κρατών μελών σε κοινά έργα με τρίτες χώρες που αναφέρονται στο άρθρο 11 της εν λόγω οδηγίας.

3.  Τα κράτη μέλη διατηρούν το δικαίωμα να αποφασίζουν κατά πόσον, και εάν ναι, υπό ποιους όρους, επιτρέπουν στις εγκαταστάσεις που βρίσκονται στο έδαφός τους να λαμβάνουν στήριξη από τον μηχανισμό χρηματοδότησης.

4.  Η Επιτροπή, συνεπικουρούμενη από την Επιτροπή της Ενεργειακής Ένωσης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο β), δύναται να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των αναγκαίων διατάξεων για τη θέσπιση και λειτουργία του μηχανισμού χρηματοδότησης, και συγκεκριμένα:

α)  τη μεθοδολογία για τον υπολογισμό του μέγιστου επιπέδου πριμοδότησης για κάθε προσφορά,

β)  το σχεδιασμό της διαδικασίας υποβολής προσφορών που θα εφαρμοστεί, συμπεριλαμβανομένων των όρων παράδοσης και των συναφών κυρώσεων,

γ)  τη μεθοδολογία για τον υπολογισμό των πληρωμών των κρατών μελών και των συνακόλουθων στατιστικών οφελών για τα συνεισφέροντα κράτη μέλη,

δ)  τις ελάχιστες απαιτήσεις για τη συμμετοχή των κρατών μελών, έχοντας υπόψη την ανάγκη να διασφαλιστεί τόσο η συνέχεια του μηχανισμού μέσω επαρκούς διάρκειας της πληρωμής του κράτους μέλους όσο και το μέγιστο επίπεδο ευελιξίας για τη συμμετοχή των κρατών μελών,

ε)  τις διατάξεις που εξασφαλίζουν τη συμμετοχή και/ή την έγκριση των κρατών μελών υποδοχής, και, όπου απαιτείται, τις απαραίτητες διατάξεις που αφορούν τις πρόσθετες επιβαρύνσεις για το κόστος του συστήματος.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 6.

5.  Κάθε χρόνο, η ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές που παράγεται από εγκαταστάσεις τις οποίες χρηματοδοτεί ο μηχανισμός χρηματοδότησης αποδίδεται στατιστικά στα συμμετέχοντα κράτη μέλη, αντικατοπτρίζοντας τις σχετικές τους πληρωμές. Τα έργα που στηρίζονται από αυτόν τον μηχανισμό χρηματοδότησης και τα οποία χρηματοδοτούνται από άλλες πηγές εκτός από τις πληρωμές των κρατών μελών δεν προσμετρώνται στις εθνικές συνεισφορές των κρατών μελών, αλλά στην επίτευξη της δεσμευτικής επιδίωξης της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/... (54) .

Άρθρο 34

Συστάσεις της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη

1.  Η Επιτροπή εκδίδει, κατά περίπτωση, συστάσεις προς τα κράτη μέλη, προκειμένου να διασφαλιστεί η επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τις συστάσεις αυτές άμεσα.

2.  Όταν στον παρόντα κανονισμό γίνεται αναφορά στο παρόν άρθρο, εφαρμόζονται οι ακόλουθες αρχές:

α)  το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος λαμβάνει δεόντως υπόψη τη σύσταση σε πνεύμα αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών και της Ένωσης και μεταξύ των κρατών μελών,

β)  το κράτος μέλος καθορίζει στην ενοποιημένη εθνική έκθεση προόδου για την ενέργεια και το κλίμα που υποβάλλεται το επόμενο έτος μετά την έκδοση της σύστασης, τον τρόπο με τον οποίο έλαβε δεόντως υπόψη τη σύσταση. Εάν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος αποφασίσει να μην απευθύνει σύσταση ή ουσιώδες τμήμα αυτής, το εν λόγω κράτος μέλος παρέχει την αιτιολόγησή του,

γ)  οι συστάσεις θα πρέπει να είναι συμπληρωματικές των τελευταίων ειδικών ανά χώρα συστάσεων που εκδόθηκαν στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου.

Άρθρο 35

Έκθεση σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης

1.  Έως τις 31 Οκτωβρίου κάθε έτους, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης.

2.  Η έκθεση σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

α)  την αξιολόγηση που πραγματοποιείται δυνάμει του άρθρου 29,

β)  κατά περίπτωση, συστάσεις δυνάμει του άρθρου 34,

γ)  την έκθεση για τη λειτουργία της αγοράς διοξειδίου του άνθρακα που αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 5 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών για την εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 2 αυτής,

δ)  ανά διετία, από το 2023, έκθεση σχετικά με την αειφορία της βιοενέργειας της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που καθορίζονται στο παράρτημα X,

ε)  ανά διετία, έκθεση σχετικά με τα εθελοντικά συστήματα για τα οποία η Επιτροπή έχει εγκρίνει απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/ ...(55), συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που καθορίζονται στο παράρτημα XI του παρόντος κανονισμού,

στ)  συνολική έκθεση προόδου σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2009/72/ΕΚ,

ζ)  συνολική έκθεση προόδου σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2009/73/ΕΚ, σύμφωνα με το άρθρο 52 της εν λόγω οδηγίας,

η)  συνολική έκθεση προόδου σχετικά με τα καθεστώτα επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης και τα εναλλακτικά μέτρα πολιτικής όπως αναφέρεται στα άρθρα 7α και της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

θ)  ανά διετία, γενική έκθεση προόδου σχετικά με την ανακαίνιση του εθνικού αποθέματος οικιστικών και μη οικιστικών κτιρίων, δημόσιων και ιδιωτικών, σύμφωνα με τους χάρτες πορείας που καθορίζονται στις μακροπρόθεσμες στρατηγικές ανακαίνισης που κάθε κράτος μέλος θεσπίζει σύμφωνα με το άρθρο 2α της οδηγίας 2010/31/ΕΕ,

ι)  κάθε τέσσερα έτη, συνολική έκθεση προόδου των κρατών μελών όσον αφορά την αύξηση του αριθμού των κτιρίων με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 5 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ,

ια)  συνολική έκθεση προόδου σχετικά με την πρόοδο των κρατών μελών όσον αφορά τη δημιουργία ενοποιημένης και λειτουργικής αγοράς ενέργειας,

ιβ)  την πραγματική ποιότητα καυσίμων στα διάφορα κράτη μέλη και τη γεωγραφική κάλυψη των καυσίμων με μέγιστη περιεκτικότητα σε θείο 10 mg/kg, με σκοπό την παροχή επισκόπησης των δεδομένων ποιότητας των καυσίμων στα διάφορα κράτη μέλη, όπως κοινοποιούνται δυνάμει της οδηγίας 98/70/ΕΚ,

ιγ)  έκθεση προόδου όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα,

ιδ)  την πρόοδο των κρατών μελών προς τη σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων στον τομέα της ενέργειας, ιδίως για τα ορυκτά καύσιμα,

ιε)  άλλα θέματα σχετικά με την υλοποίηση της Ενεργειακής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της δημόσιας και της ιδιωτικής χρηματοδοτικής στήριξης,

ιστ)  έως τις 31 Οκτωβρίου 2019 και εφεξής ανά τέσσερα έτη, αξιολόγηση της εφαρμογής της οδηγίας 2009/31/ΕΚ.

Άρθρο 36

Παρακολούθηση του μηχανισμού διακυβέρνησης

Στο πλαίσιο της κατάστασης της Ενεργειακής Ένωσης όπως αναφέρεται στο άρθρο 35, η Επιτροπή ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εξετάζουν σε ετήσια βάση την πρόοδο που έχει επιτευχθεί από την Ενεργειακή Ένωση σε όλες τις διαστάσεις των πολιτικών για την ενέργεια και το κλίμα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6

ΕΝΩΣΙΑΚΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΚΑΤΑΒΟΘΡΕΣ ΤΩΝ ΑΕΡΙΩΝ ΤΟΥ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ

Άρθρο 37

Ενωσιακά και εθνικά συστήματα απογραφής

1.  Έως την 1η Ιανουαρίου 2021, τα κράτη μέλη θεσπίζουν, διαχειρίζονται και επιδιώκουν να βελτιώνουν συνεχώς εθνικά συστήματα απογραφής για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες των αερίων του θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο μέρος 2 του παραρτήματος V του παρόντος κανονισμού και για τη διασφάλιση έγκαιρης υποβολής, διαφάνειας, ακρίβειας, συνέπειας, συγκρισιμότητας και πληρότητας των απογραφών τους για τα αέρια του θερμοκηπίου.

2.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές απογραφής έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες που καθορίζονται στο παράρτημα XII του παρόντος κανονισμού, ότι κάνουν χρήση των συστημάτων υποβολής εκθέσεων που θεσπίστηκαν βάσει του άρθρου 20 του κανονισμού (ΕE) αριθ. 517/2014 για τη βελτίωση των εκτιμήσεων σχετικά με τα φθοριούχα αέρια στις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου και ότι είναι σε θέση να διενεργούν τους ετήσιους ελέγχους συνέπειας που αναφέρονται στα στοιχεία θ) και ι) του μέρους 1 του παραρτήματος V του παρόντος κανονισμού.

3.  Θεσπίζεται ενωσιακό σύστημα απογραφής το οποίο εξασφαλίζει την έγκαιρη υποβολή, τη διαφάνεια, την ακρίβεια, τη συνέπεια, τη συγκρισιμότητα και την πληρότητα των εθνικών απογραφών σχετικά με την ενωσιακή απογραφή αερίων του θερμοκηπίου. Η Επιτροπή διαχειρίζεται, διατηρεί και επιδιώκει να βελτιώνει συνεχώς το εν λόγω σύστημα, το οποίο περιλαμβάνει τη δημιουργία προγράμματος διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας, τον καθορισμό ποιοτικών στόχων και την εκπόνηση σχεδίου διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας της απογραφής, διαδικασίες για τη συμπλήρωση των εκτιμήσεων εκπομπών προς εκπόνηση της ενωσιακής απογραφής δυνάμει της παραγράφου 5 του παρόντος άρθρου και των επανεξετάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 38.

4.  Η Επιτροπή διενεργεί αρχικό έλεγχο της ακρίβειας των προκαταρκτικών δεδομένων απογραφής αερίων του θερμοκηπίου που θα υποβάλλουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 26 παράγραφος 3. Αποστέλλει τα αποτελέσματα των ελέγχων αυτών στα κράτη μέλη εντός έξι εβδομάδων από τη λήξη της προθεσμίας υποβολής. Τα κράτη μέλη απαντούν σε οποιοδήποτε σχετικό ερώτημα που προκύπτει από τον αρχικό έλεγχο έως τις 15 Μαρτίου, μαζί με την υποβολή της οριστικής απογραφής για το έτος X-2.

5.  Εάν κράτος μέλος δεν υποβάλει τα δεδομένα απογραφής που απαιτούνται για την εκπόνηση της ενωσιακής απογραφής έως τις 15 Μαρτίου, η Επιτροπή δύναται να καταρτίσει εκτιμήσεις προς συμπλήρωση των δεδομένων που υπέβαλε το κράτος μέλος, σε διαβούλευση και στενή συνεργασία με το εν λόγω κράτος μέλος. Προς τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή χρησιμοποιεί τις κατευθυντήριες γραμμές που εφαρμόζονται για την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων του θερμοκηπίου.

6.  Η Επιτροπή, συνεπικουρούμενη από την Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο α), εκδίδει εκτελεστικές πράξεις ▌ , προκειμένου να καθορίσει ▌ τη δομή, τον μορφότυπο και τη διαδικασία υποβολής των πληροφοριών που αφορούν τα εθνικά συστήματα απογραφής και τις απαιτήσεις όσον αφορά τη θέσπιση, τη διαχείριση και τη λειτουργία των εθνικών ▌ συστημάτων απογραφής.

Όταν προτείνει τις εν λόγω εκτελεστικές πράξεις, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τυχόν σχετικές αποφάσεις που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC ή της συμφωνίας του Παρισιού.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 6.

7.  Η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 43 για τη συμπλήρωση του παρόντος κανονισμού με τη θέσπιση κανόνων σχετικά με τις απαιτήσεις όσον αφορά τη δημιουργία, τη διαχείριση και τη λειτουργία του ενωσιακού συστήματος απογραφής. Όταν προτείνει τις εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τυχόν σχετικές αποφάσεις που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC ή της συμφωνίας του Παρισιού.

Άρθρο 38

Επανεξέταση της απογραφής

1.  ▌ Με σκοπό την παρακολούθηση των μειώσεων ή των περιορισμών των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου των κρατών μελών δυνάμει των άρθρων 4, 9 και 10 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 και της μείωσης των εκπομπών και της ενίσχυσης των απορροφήσεών τους από καταβόθρες δυνάμει των άρθρων 4 και 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841, καθώς και κάθε άλλης επιδίωξης για μείωση ή περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που προβλέπεται στο ενωσιακό δίκαιο, η Επιτροπή διενεργεί το 2027 και το 2032 συνολική επανεξέταση των εθνικών δεδομένων απογραφής που υποβάλλουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού. Τα κράτη μέλη συμμετέχουν πλήρως σε αυτήν τη διαδικασία.

2.  Η συνολική επανεξέταση της παραγράφου 1 περιλαμβάνει:

α)  ελέγχους για την εξακρίβωση της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των πληροφοριών που υποβάλλονται,

β)  ελέγχους για τον εντοπισμό περιπτώσεων στις οποίες τα δεδομένα απογραφής έχουν καταρτιστεί κατά τρόπο μη σύμφωνο με τις κατευθυντήριες γραμμές της UNFCCC ή τους ενωσιακούς κανόνες,

γ)  ελέγχους για τον εντοπισμό περιπτώσεων στις οποίες η λογιστική αποτίμηση LULUCF διεξάγεται κατά τρόπο μη σύμφωνο με τις κατευθυντήριες γραμμές της UNFCCC ή τους ενωσιακούς κανόνες και

δ)  κατά περίπτωση, υπολογισμό των αναγκαίων τεχνικών διορθώσεων που προκύπτουν, σε διαβούλευση με τα κράτη μέλη.

3.  Η Επιτροπή, συνεπικουρούμενη από την Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο α), εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό του χρονοδιαγράμματος και της διαδικασίας για την πραγματοποίηση των συνολικών επανεξετάσεων, συμπεριλαμβανομένων των εργασιών που καθορίζονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, μεταξύ άλλων ώστε να διασφαλιστεί η δέουσα διαβούλευση με τα κράτη μέλη όσον αφορά τα συμπεράσματα των επανεξετάσεων.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 6.

4.  Η Επιτροπή προσδιορίζει, με εκτελεστική πράξη, το συνολικό άθροισμα των εκπομπών για τα αντίστοιχα έτη, που προκύπτει από τα διορθωμένα δεδομένα απογραφής για κάθε κράτος μέλος μετά την ολοκλήρωση της επανεξέτασης, η οποία χωρίζεται μεταξύ δεδομένων για εκπομπές που σχετίζονται με το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 και δεδομένων για εκπομπές που αναφέρονται στο παράρτημα V μέρος 1 στοιχείο γ) του παρόντος κανονισμού, και επίσης προσδιορίζει το συνολικό άθροισμα εκπομπών και απορροφήσεων που σχετίζονται με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841.

5.  Τα δεδομένα για κάθε κράτος μέλος όπως έχουν καταγραφεί στα μητρώα που συστάθηκαν δυνάμει του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841 τέσσερις μήνες μετά την ημερομηνία δημοσίευσης της εκτελεστικής πράξης που εκδίδεται δυνάμει της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της συμμόρφωσης με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841, συμπεριλαμβανομένων των μεταβολών των δεδομένων αυτών λόγω της χρήσης από το συγκεκριμένο κράτος μέλος των δυνατοτήτων ευελιξίας που προβλέπονται στο άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841.

6.  Τα δεδομένα για κάθε κράτος μέλος τα οποία καταγράφηκαν στα μητρώα που έχουν συσταθεί δυνάμει του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 δύο μήνες μετά την ημερομηνία του ελέγχου της συμμόρφωσης με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/841 που αναφέρεται στην παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου, χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο συμμόρφωσης δυνάμει του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 για τα έτη 2021 και 2026. Ο έλεγχος της συμμόρφωσης δυνάμει του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 για καθένα από τα έτη 2022 έως 2025 και 2027 έως 2030 διενεργείται ένα μήνα ακριβώς μετά την ημερομηνία του ελέγχου συμμόρφωσης του προηγούμενου έτους. Ο εν λόγω έλεγχος περιλαμβάνει μεταβολές των δεδομένων αυτών λόγω της χρήσης από το συγκεκριμένο κράτος μέλος των δυνατοτήτων ευελιξίας που προβλέπονται στα άρθρα 5, 6 και 7 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842.

Άρθρο 39

Ενωσιακά και εθνικά συστήματα για πολιτικές και μέτρα και προβλέψεις

1.  Έως την 1η Ιανουαρίου 2021, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή διαχειρίζονται και επιδιώκουν να βελτιώνουν συνεχώς τα εθνικά και ενωσιακά συστήματα, αντιστοίχως, για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και για την υποβολή προβλέψεων όσον αφορά τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες. Τα συστήματα περιλαμβάνουν όλες τις σχετικές θεσμικές, νομικές και διαδικαστικές ρυθμίσεις που θεσπίζονται σε κράτος μέλος και στην Ένωση για την αξιολόγηση των πολιτικών και την κατάρτιση προβλέψεων όσον αφορά τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες.

2.  Σκοπός των κρατών μελών και της Επιτροπής είναι να εξασφαλίσουν την έγκαιρη υποβολή, τη διαφάνεια, την ακρίβεια, τη συνέπεια, τη συγκρισιμότητα και την πληρότητα των υποβαλλόμενων πληροφοριών σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και των προβλέψεων για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, όπως αναφέρεται στο άρθρο 18, συμπεριλαμβανομένων της χρήσης και της εφαρμογής των δεδομένων, των μεθόδων και των μοντέλων και της εκτέλεσης των δραστηριοτήτων διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας και της ανάλυσης ευαισθησίας.

3.  Η Επιτροπή, συνεπικουρούμενη από την Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο α), εκδίδει εκτελεστικές πράξεις προκειμένου να καθορίσει τη δομή, τον μορφότυπο και τη διαδικασία υποβολής των πληροφοριών σχετικά με τα εθνικά και ενωσιακά συστήματα για πολιτικές και μέτρα, καθώς και προβλέψεις δυνάμει των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου και του άρθρου 18.

Όταν προτείνει τις εν λόγω εκτελεστικές πράξεις, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τις σχετικές αποφάσεις που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC ή της συμφωνίας του Παρισιού, συμπεριλαμβανομένων διεθνώς συμφωνηθεισών απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων, καθώς και χρονοδιαγραμμάτων για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις πληροφορίες αυτές.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 6.

Άρθρο 40

Σύσταση και λειτουργία των μητρώων

1.  Η Ένωση και τα κράτη μέλη συστήνουν και διατηρούν μητρώα για την ακριβή καταγραφή των εθνικά καθορισμένων συνεισφορών δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 13 της συμφωνίας του Παρισιού και διεθνώς μεταβιβαζόμενων αποτελεσμάτων μετριασμού δυνάμει του άρθρου 6 της εν λόγω συμφωνίας.

2.  Η Ένωση και τα κράτη μέλη δύνανται να διατηρούν τα μητρώα τους σε ενιαίο σύστημα, από κοινού με ένα ή περισσότερα άλλα κράτη μέλη.

3.  Τα δεδομένα στα μητρώα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου διατίθενται στον κεντρικό διαχειριστή ο οποίος ορίζεται δυνάμει του άρθρου 20 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ.

4.  Η Επιτροπή ▌ εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 43, προκειμένου να συμπληρώσει τον παρόντα κανονισμό συστήνοντας τα μητρώα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και προκειμένου να πραγματοποιηθεί, μέσω των μητρώων της Ένωσης και των κρατών μελών, η απαραίτητη τεχνική εφαρμογή των σχετικών αποφάσεων της UNFCCC ή οργάνων της συμφωνίας του Παρισιού, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ

Άρθρο 41

Συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Ένωσης

1.  Τα κράτη μέλη συνεργάζονται και συντονίζονται πλήρως μεταξύ τους και με την Ένωση όσον αφορά τις υποχρεώσεις τους στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, ειδικότερα όσον αφορά:

α)  τη διαδικασία κατάρτισης, έκδοσης, κοινοποίησης και αξιολόγησης των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα δυνάμει των άρθρων 9 έως 13,

β)  τη διαδικασία εκπόνησης, έκδοσης, κοινοποίησης και αξιολόγησης της ενοποιημένης εθνικής έκθεσης προόδου για την ενέργεια και το κλίμα δυνάμει του άρθρου 17 και της ετήσιας υποβολής εκθέσεων δυνάμει του άρθρου 26,

γ)  τη διαδικασία σχετικά με τις συστάσεις της Επιτροπής και τον χειρισμό των εν λόγω συστάσεων δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφοι 2 και 3, του άρθρου 17 παράγραφος 6, του άρθρου 30 παράγραφος 1, του άρθρου 31 παράγραφος 1 και του άρθρου 32 παράγραφοι 1 και 2,

δ)  την κατάρτιση της ενωσιακής απογραφής των αερίων του θερμοκηπίου και της έκθεσης για την ενωσιακή απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου δυνάμει του άρθρου 26 παράγραφος 4,

ε)  τη σύνταξη της ενωσιακής εθνικής κοινοποίησης δυνάμει του άρθρου 12 της UNFCCC και της ενωσιακής έκθεσης διετίας δυνάμει της απόφασης 2/CP.17 ή μεταγενέστερων συναφών αποφάσεων που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC,

στ)  τις διαδικασίες επανεξέτασης και συμμόρφωσης στο πλαίσιο της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού σύμφωνα με κάθε απόφαση η οποία εφαρμόζεται δυνάμει της UNFCCC, καθώς και την ενωσιακή διαδικασία επανεξέτασης των απογραφών αερίων του θερμοκηπίου των κρατών μελών που αναφέρεται στο άρθρο 38,

ζ)  τυχόν προσαρμογές μετά τη διαδικασία επανεξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 38 ή άλλες αλλαγές στις απογραφές και τις εκθέσεις που υποβάλλονται ή πρόκειται να υποβληθούν με θέμα τις απογραφές, στη γραμματεία της UNFCCC,

η)  την κατάρτιση της ενωσιακής κατά προσέγγιση απογραφής των αερίων του θερμοκηπίου δυνάμει του άρθρου 26 παράγραφος 2.

2.  Η Επιτροπή παρέχει τεχνική υποστήριξη στα κράτη μέλη όσον αφορά τις υποχρεώσεις στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους.

Άρθρο 42

Ρόλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος συνεπικουρεί την Επιτροπή στο έργο της όσον αφορά τις διαστάσεις της απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές και της ενεργειακής απόδοσης με στόχο τη συμμόρφωση με τα άρθρα 15 έως 21, 26, 28, 29, 35, 37, 38, 39 και 41, σύμφωνα με το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας. Αυτό περιλαμβάνει συνδρομή όπως απαιτείται με:

α)  συγκέντρωση των πληροφοριών που υποβάλλουν τα κράτη μέλη όσον αφορά τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και τις προβλέψεις,

β)  διεξαγωγή διαδικασιών διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας των πληροφοριών που υποβάλλουν τα κράτη μέλη όσον αφορά τις προβλέψεις, καθώς και τις πολιτικές και τα μέτρα,

γ)  κατάρτιση εκτιμήσεων ή συμπλήρωση εκείνων που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή με δεδομένα σχετικά με προβλέψεις που δεν έχουν υποβληθεί από τα κράτη μέλη,

δ)  συγκέντρωση δεδομένων, όπου διατίθενται και τα οποία έχουν ληφθεί από ευρωπαϊκές στατιστικές και είναι κατάλληλα από πλευράς χρονοδιαγράμματος, όπως απαιτεί η έκθεση σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο που καταρτίστηκε από την Επιτροπή,

ε)  διάδοση των πληροφοριών που συγκεντρώνονται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων της διατήρησης και της επικαιροποίησης βάσης δεδομένων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα των κρατών μελών για τον μετριασμό και της ευρωπαϊκής πλατφόρμας προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή για τις επιπτώσεις, τα τρωτά σημεία και την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος,

στ)  διεξαγωγή διαδικασιών διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας για την εκπόνηση της ενωσιακής απογραφής των αερίων του θερμοκηπίου,

ζ)  κατάρτιση της ενωσιακής απογραφής αερίων του θερμοκηπίου και σύνταξη της έκθεσης για την ενωσιακή απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου,

η)  κατάρτιση εκτιμήσεων για τα δεδομένα που δεν αναφέρονται στις εθνικές απογραφές των αερίων του θερμοκηπίου,

θ)  διενέργεια της επανεξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 38,

ι)  κατάρτιση της ενωσιακής κατά προσέγγιση απογραφής των αερίων του θερμοκηπίου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 43

Άσκηση της εξουσιοδότησης

1.  Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.

2.  Η προβλεπόμενη στο άρθρο 3 παράγραφος 5, στο άρθρο 15 παράγραφος 5, στο άρθρο 26 παράγραφος 6, ▌ στο άρθρο 37 παράγραφος 7 και στο άρθρο 40 παράγραφος 4 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από την ... [ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού]. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται σιωπηρά για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.

3.  Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 5, στο άρθρο 15 παράγραφος 5, στο άρθρο 26 παράγραφος 6, ▌ στο άρθρο 37 παράγραφος 7 και στο άρθρο 40 παράγραφος 4 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτή. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ισχύουν ήδη.

4.  Πριν από την έκδοση μιας κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή διεξάγει διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες που ορίζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις αρχές της διοργανικής συμφωνίας της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου.

5.  Μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

6.  Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 5, του άρθρου 15 παράγραφος 5, του άρθρου 26 παράγραφος 6, ▌ του άρθρου 37 παράγραφος 7 και του άρθρου 40 παράγραφος 4 τίθεται σε ισχύ εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.

Άρθρο 44

Επιτροπές

1.  Η Επιτροπή συνεπικουρείται από:

α)  Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή για την εφαρμογή των ζητημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 5, στο άρθρο 26 παράγραφος 7, στο άρθρο 37 παράγραφος 6, στο άρθρο 38 παράγραφος 3 και στο άρθρο 39 παράγραφος 3 και

β)  Επιτροπή της Ενεργειακής Ένωσης για την εφαρμογή των ζητημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 4 και στο άρθρο 33 παράγραφος 4.

2.  Οι εν λόγω επιτροπές αποτελούν επιτροπές κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011 ▌.

3.  Η Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) του παρόντος άρθρου αντικαθιστά την επιτροπή που θεσπίζεται με το άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013.

4.  Όταν μία από τις επιτροπές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 εξετάζει οριζόντια ζητήματα και κοινές δράσεις, ενημερώνει σχετικώς την άλλη επιτροπή που αναφέρεται στην παράγραφο 1, προκειμένου να διασφαλισθεί η συνέπεια των πολιτικών και να μεγιστοποιηθούν οι συνέργειες μεταξύ των τομέων.

5.  Κάθε κράτος μέλος ορίζει τον αντιπρόσωπο ή τους αντιπροσώπους του στην Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή και στην Επιτροπή της Ενεργειακής Ένωσης. Οι αντιπρόσωποι κάθε επιτροπής προσκαλούνται στις συνεδριάσεις της άλλης επιτροπής.

6.  Οσάκις γίνεται αναφορά στο παρόν άρθρο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.

Άρθρο 45

Επανεξέταση

Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εντός έξι μηνών από κάθε παγκόσμια απογραφή που έχει συμφωνηθεί δυνάμει του άρθρου 14 της συμφωνίας του Παρισιού για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, τη συνεισφορά του στη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης, τη συνεισφορά του στους μακροπρόθεσμους σκοπούς της συμφωνίας του Παρισιού, την πρόοδο προς την επίτευξη των επιδιώξεων για την ενέργεια και το κλίμα για το 2030 και των πρόσθετων στόχων της Ενεργειακής Ένωσης και τη συμμόρφωση των διατάξεων σχεδιασμού, υποβολής εκθέσεων και παρακολούθησης του παρόντος κανονισμού με τη λοιπή νομοθεσία της Ένωσης ή τις μελλοντικές αποφάσεις που σχετίζονται με την UNFCCC και τη συμφωνία του Παρισιού. Οι εκθέσεις της Επιτροπής μπορούν να συνοδεύονται, κατά περίπτωση, από νομοθετικές προτάσεις.

Άρθρο 46

Τροποποιήσεις της οδηγίας 94/22/ΕΚ

Η οδηγία 94/22/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

1)  στο άρθρο 8, η παράγραφος 2 απαλείφεται·

2)  το άρθρο 9 απαλείφεται.

Άρθρο 47

Τροποποιήσεις της οδηγίας 98/70/ΕΕ

Η οδηγία 98/70/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

1)  Το άρθρο 7α τροποποιείται ως εξής:

α)  στο τρίτο εδάφιο της παραγράφου 1, το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«α) ο συνολικός όγκος κάθε τύπου παρεχόμενου καυσίμου ή ενέργειας· και»·

"

β)  στην παράγραφο 2, το εισαγωγικό μέρος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους προμηθευτές να μειώσουν όσο το δυνατόν πιο σταδιακά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κύκλου ζωής ανά μονάδα ενέργειας από το παρεχόμενο καύσιμο ή ενέργεια κατά 10 % έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020, σε σύγκριση με το βασικό πρότυπο καυσίμου που παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου. Η μείωση αυτή συνίσταται σε:»

"

2)  στο άρθρο 8, η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«4. Η Επιτροπή εξασφαλίζει ότι οι πληροφορίες που υποβάλλονται σύμφωνα με την παράγραφο 3 διατίθενται έγκαιρα με κατάλληλα μέσα.».

"

.

Άρθρο 48

Τροποποιήσεις της οδηγίας 2009/31/ΕΕ

Η οδηγία 2009/31/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

1)  Στο άρθρο 27, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«Ανά τετραετία, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας καθώς και το μητρώο που αναφέρεται στο άρθρο 25 παράγραφος 1 στοιχείο β). Η πρώτη έκθεση διαβιβάζεται στην Επιτροπή μέχρι τις 30 Ιουνίου 2011. Η έκθεση συντάσσεται με βάση ερωτηματολόγιο ή σχεδιάγραμμα που εγκρίνεται από την Επιτροπή με τη μορφή εκτελεστικών πράξεων. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 2. Το ερωτηματολόγιο ή σχεδιάγραμμα διαβιβάζεται στα κράτη μέλη τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την προθεσμία υποβολής της έκθεσης.».

"

2)  Στο άρθρο 38, η παράγραφος 1 απαλείφεται.

Άρθρο 49

Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 663/2009

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 663/2009 τροποποιείται ως εξής:

1)  στο άρθρο 27, οι παράγραφοι 1 και 3 απαλείφονται·

2)  το άρθρο 28 απαλείφεται.

Άρθρο 50

Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 715/2009

Στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 715/2009, το άρθρο 29 απαλείφεται.

Άρθρο 51

Τροποποιήσεις της οδηγίας 2009/73/ΕΚ

Η οδηγία 2009/73/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

1)  το άρθρο 5 απαλείφεται·

2)  το άρθρο 52 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«Άρθρο 52

Υποβολή εκθέσεων

Η Επιτροπή παρακολουθεί και επανεξετάζει την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και υποβάλλει γενική έκθεση προόδου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ως παράρτημα στην έκθεση σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης που αναφέρεται στο άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου*(56).

_________________

* ΕΕ L…».

"

Άρθρο 52

Τροποποίηση της οδηγίας 2009/119/ΕΚ του Συμβουλίου

Στο άρθρο 6 της οδηγίας 2009/119/ΕΚ, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«2. Έως τις 15 Μαρτίου έκαστου ημερολογιακού έτους, κάθε κράτος μέλος διαβιβάζει στην Επιτροπή συνοπτικό αντίγραφο του καταλόγου της παραγράφου 1, αναφέροντας τουλάχιστον τις ποσότητες και τον χαρακτήρα των αποθεμάτων έκτακτης ανάγκης που περιλαμβάνονται στον κατάλογο την τελευταία ημέρα του προηγούμενου ημερολογιακού έτους.».

"

Άρθρο 53

Τροποποιήσεις της οδηγίας 2010/31/ΕΕ

Η οδηγία 2010/31/ΕΕ τροποποιείται ως εξής:

1)  Το άρθρο 2α τροποποιείται ως εξής:

α)  στην παράγραφο 1, η εισαγωγική φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«1. Κάθε κράτος μέλος θεσπίζει μακροπρόθεσμη στρατηγική ανακαίνισης του εθνικού δυναμικού οικιστικών και μη οικιστικών κτιρίων, δημόσιων και ιδιωτικών, και μετατροπής του σε υψηλής ενεργειακής απόδοσης και απαλλαγμένο από ανθρακούχες εκπομπές κτιριακό δυναμικό έως το 2050, διευκολύνοντας την οικονομικά αποδοτική μετατροπή υφιστάμενων κτιρίων σε κτίρια με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας. Κάθε μακροπρόθεσμη στρατηγική ανακαίνισης περιλαμβάνει:»·

"

β)  προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:"

«8. Η μακροπρόθεσμη στρατηγική ανακαίνισης κάθε κράτους μέλους υποβάλλεται στην Επιτροπή, στο πλαίσιο του τελικού ενοποιημένου εθνικού του σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα που αναφέρεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου*(57). Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 3 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, η πρώτη μακροπρόθεσμη στρατηγική ανακαίνισης σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου υποβάλλεται στην Επιτροπή έως τις 10 Μαρτίου 2020.

___________________________

* ΕΕ L …»·

"

2)  στο άρθρο 5 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, η πρόταση «Η σχετική έκθεση μπορεί να συμπεριληφθεί στα σχέδια δράσης για την ενεργειακή απόδοση που αναφέρονται στο άρθρο 14 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/32/ΕΚ» απαλείφεται·

3)  στο άρθρο 9, η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«5. Ως μέρος της έκθεσης σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης που αναφέρεται στο άρθρο 35 του κανονισμού (EU) 2018/...(58) , η Επιτροπή υποβάλλει ανά τέσσερα έτη έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για την πρόοδο των κρατών μελών σχετικά με την αύξηση του αριθμού των κτιρίων με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας. Με βάση τις εν λόγω πληροφορίες που υποβάλλονται, η Επιτροπή, εφόσον χρειάζεται, καταρτίζει σχέδιο δράσης και προτείνει συστάσεις και μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 34 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/...+ για την αύξηση του αριθμού των εν λόγω κτιρίων και ενθαρρύνει τις βέλτιστες πρακτικές όσον αφορά την αποδοτική από άποψη κόστους μετατροπή υφιστάμενων κτιρίων σε κτίρια με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας.»·

"

4)  στο άρθρο 10, οι παράγραφοι 2 και 3 απαλείφονται·

5)  στο άρθρο 14 παράγραφος 3, το τρίτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«Η εν λόγω έκθεση υποβάλλεται στην Επιτροπή στο πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων των κρατών μελών για την ενέργεια και το κλίμα που αναφέρονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/...(59)»·

"

6)  στο άρθρο 15 παράγραφος 3, το τρίτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«Η εν λόγω έκθεση υποβάλλεται στην Επιτροπή στο πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων των κρατών μελών για την ενέργεια και το κλίμα που αναφέρονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/...+».

"

Άρθρο 54

Τροποποιήσεις της οδηγίας 2012/27/ΕΕ

Η οδηγία 2012/27/ΕΕ τροποποιείται ως εξής:

1)  το άρθρο 4 ▌απαλείφεται·

2)  στο άρθρο 18 παράγραφος 1, το στοιχείο ε) απαλείφεται·

3)  Το άρθρο 24 τροποποιείται ως εξής:

α)  οι παράγραφοι 1, 3, 4 και 11 απαλείφονται·

β)  η παράγραφος 2 απαλείφεται·

4)  το παράρτημα XIV απαλείφεται.

Άρθρο 55

Τροποποιήσεις της οδηγίας 2013/30/ΕΕ

Στο άρθρο 25 της οδηγίας 2013/30/ΕΕ, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«1. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν ετησίως έκθεση στην Επιτροπή, ως μέρος της ετήσιας υποβολής εκθέσεων που αναφέρεται στο άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου*(60), για τις πληροφορίες που καθορίζονται στο παράρτημα IX σημείο 3.

________________________________

* ΕΕ L …».

"

Άρθρο 56

Τροποποιήσεις της οδηγίας (ΕΕ) 2015/652

Η οδηγία (ΕΕ) 2015/652 τροποποιείται ως εξής:

1)  στο άρθρο 5, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«1. Κάθε χρόνο, πριν από την 31 Δεκεμβρίου, τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή τα δεδομένα για το προηγούμενο ημερολογιακό έτος σχετικά με τη συμμόρφωση με το άρθρο 7α της οδηγίας 98/70/ΕΚ, σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ της παρούσας οδηγίας.»·

"

2)  στο παράρτημα I μέρος 2, τα σημεία 1 στοιχείο η), 2, 3, 4 και 7 απαλείφονται.

3)  Το παράρτημα III τροποποιείται ως εξής:

α)  το σημείο 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"

«1. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν έκθεση για τα στοιχεία που παρατίθενται στο σημείο 3. Τα στοιχεία αυτά πρέπει να παρέχονται για όλα τα καύσιμα και την ενέργεια που διατίθενται στην αγορά κάθε κράτους μέλους. Όταν στα ορυκτά καύσιμα αναμειγνύονται διαφορετικά βιοκαύσιμα, πρέπει να παρέχονται τα στοιχεία για κάθε βιοκαύσιμο.»·

"

β)  στο σημείο 3, τα στοιχεία ε) και στ) απαλείφονται.

4)  Το παράρτημα IV τροποποιείται ως εξής:

α)  τα ακόλουθα υποδείγματα για την κοινοποίηση των πληροφοριών με σκοπό να εξασφαλιστεί η συνέπεια των υποβαλλόμενων στοιχείων απαλείφονται:

–  Προέλευση – Μεμονωμένοι προμηθευτές

–  Προέλευση – Όμιλοι προμηθευτών

–  Τόπος αγοράς

β)  στις σημειώσεις μορφοτύπου, τα σημεία 8 και 9 απαλείφονται.

Άρθρο 57

Κατάργηση

Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2021, με την επιφύλαξη των μεταβατικών διατάξεων που ορίζονται στο άρθρο 58 του παρόντος κανονισμού, με εξαίρεση το άρθρο 26 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 που καταργείται από ... [ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού]. Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και νοούνται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος XIII.

Άρθρο 58

Μεταβατικές διατάξεις

Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 57 του παρόντος κανονισμού, το άρθρο 7 και το άρθρο 17 παράγραφος 1 στοιχεία α) και δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 εξακολουθούν να ισχύουν όσον αφορά τις εκθέσεις που περιέχουν τα δεδομένα που απαιτούνται σύμφωνα με τα εν λόγω άρθρα για τα έτη 2018, 2019 και 2020.

Το άρθρο 11 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 εξακολουθεί να ισχύει όσον αφορά τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης του Πρωτοκόλλου του Κιότο.

Το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 εξακολουθεί να ισχύει όσον αφορά τις επανεξετάσεις των δεδομένων απογραφής αερίων του θερμοκηπίου για τα έτη 2018, 2019 και 2020.

Το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 εξακολουθεί να ισχύει όσον αφορά την υποβολή της έκθεσης σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο.

Για λόγους συνοχής και ασφάλειας δικαίου, καμία διάταξη του παρόντος κανονισμού δεν εμποδίζει την εφαρμογή των παρεκκλίσεων σύμφωνα με το σχετικό τομεακό δίκαιο της Ένωσης στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας και της ετοιμότητας αντιμετώπισης των κινδύνων στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας.

Άρθρο 59

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το άρθρο 40, το άρθρο 53 παράγραφοι 2, 3 και 4, το άρθρο 54 παράγραφος 3 στοιχείο α), το άρθρο 54 παράγραφος 4 και το άρθρο 55 εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2021.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

...,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

ΓΕΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΕΝΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΙΜΑ

Μέρος 1

Γενικό πλαίσιο

ΤΜΗΜΑ A: ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ

1.  ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ

1.1.  Συνοπτική παρουσίαση

i.  Πολιτικό, οικονομικό, περιβαλλοντικό και κοινωνικό πλαίσιο του σχεδίου

ii.  ▌ Στρατηγική σχετικά με τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης

iii.  Συνοπτικός πίνακας με τους βασικούς στόχους, τις πολιτικές και τα μέτρα του σχεδίου

1.2.  Επισκόπηση της ισχύουσας κατάστασης ως προς την πολιτική

i.  Εθνικό και ενωσιακό ενεργειακό σύστημα και πλαίσιο πολιτικής του εθνικού σχεδίου

ii.  Ισχύουσες ενεργειακές και κλιματικές πολιτικές και μέτρα σχετικά με τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης

iii.  Βασικά ζητήματα διασυνοριακού ενδιαφέροντος

iv.  Διοικητική δομή εφαρμογής των εθνικών πολιτικών για την ενέργεια και το κλίμα

1.3.  Διαβουλεύσεις και συμμετοχή εθνικών και ενωσιακών φορέων και έκβασή τους

i.  Συμμετοχή του εθνικού κοινοβουλίου

ii.  Συμμετοχή τοπικών και περιφερειακών αρχών

iii.  Διαβουλεύσεις με συμφεροντούχους, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών εταίρων, και συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών και του ευρέος κοινού

iv.  Διαβουλεύσεις με άλλα κράτη μέλη

v.  Επαναληπτική διαδικασία με την Επιτροπή

1.4.  Περιφερειακή συνεργασία στην εκπόνηση του σχεδίου

i.  Στοιχεία που υπόκεινται σε κοινό ή συντονισμένο σχεδιασμό με άλλα κράτη μέλη

ii.  Επεξήγηση του τρόπου θεώρησης της περιφερειακής συνεργασίας στο σχέδιο

2.  ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ

2.1.  Διάσταση απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές

2.1.1.  Εκπομπές και απορροφήσεις ΑτΘ(61)

i.  Τα στοιχεία που παρατίθενται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 1)

ii.  Κατά περίπτωση, άλλοι εθνικοί στόχοι και επιδιώξεις που συνάδουν με τη συμφωνία του Παρισιού και τις υφιστάμενες μακροπρόθεσμες στρατηγικές ▌. Κατά περίπτωση για τη συνεισφορά στη συνολική δέσμευση της Ένωσης για μείωση των εκπομπών ΑτΘ, άλλοι στόχοι και επιδιώξεις, συμπεριλαμβανομένων των τομεακών επιδιώξεων και των σκοπών προσαρμογής, εάν υπάρχουν

2.1.2.  Ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές ▌

i.  Τα στοιχεία που παρατίθενται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 2)

ii.  Εκτιμώμενες πορείες για το τομεακό μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη κατανάλωση τελικής ενέργειας από το 2021 έως το 2030, στους τομείς της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, της θέρμανσης και ψύξης και των μεταφορών

iii.  Εκτιμώμενες πορείες της τεχνολογίας ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές την οποία σκοπεύει να χρησιμοποιήσει το κράτος μέλος για την επίτευξη των συνολικών και τομεακών πορειών για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές από το 2021 έως το 2030, συμπεριλαμβανομένων της αναμενόμενης συνολικής ακαθάριστης κατανάλωσης τελικής ενέργειας ανά τεχνολογία και τομέα σε εκατομμύρια ΤΙΠ και της συνολικής προγραμματισμένης εγκαταστημένης δυναμικότητας (διαιρούμενη κατά νέα δυναμικότητα και ανανέωση σταθμών ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές) ανά τεχνολογία και τομέα σε MW

iv.  Εκτιμώμενες πορείες για τη ζήτηση βιοενέργειας, διαχωρισμένη σε θέρμανση, παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και μεταφορές, και για την προσφορά βιομάζας, σε πρώτες ύλες και προέλευση (διακρίνοντας μεταξύ εγχώριας παραγωγής και εισαγωγών). Όσον αφορά τη δασική βιομάζα, αξιολόγηση της πηγής της και των επιπτώσεων στην καταβόθρα LULUCF

v.  Κατά περίπτωση, άλλες εθνικές πορείες και στόχοι, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι μακροπρόθεσμοι ή τομεακοί (π.χ. ▌ μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές σε τηλεθέρμανση, χρήση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές σε κτίρια, ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές που παράγεται από πόλεις, κοινότητες ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και ιδιοκατανάλωση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, ενέργεια που ανακτάται από την ιλύ που αποκτάται μέσω της επεξεργασίας λυμάτων)

2.2.  Διάσταση ενεργειακής απόδοσης ▌

i.  Τα στοιχεία που παρατίθενται στο άρθρο 4 στοιχείο β)

ii.  Τα ενδεικτικά ορόσημα για το 2030, το 2040 και το 2050, οι μετρήσιμοι δείκτες προόδου που καθορίζονται σε εθνικό επίπεδο, μια βασιζόμενη σε στοιχεία εκτίμηση των αναμενόμενων εξοικονομήσεων ενέργειας και ευρύτερων ωφελειών και οι συνεισφορές τους στις επιδιώξεις ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης, όπως περιλαμβάνονται στους χάρτες πορείας που καθορίζονται στις μακροπρόθεσμες στρατηγικές ανακαίνισης για το εθνικό απόθεμα οικιστικών και μη οικιστικών κτιρίων, δημόσιων και ιδιωτικών, σύμφωνα με το άρθρο 2α της οδηγίας 2010/31/ΕΕ

iii.  Κατά περίπτωση, άλλοι εθνικοί στόχοι, συμπεριλαμβανομένων μακροπρόθεσμων επιδιώξεων ή στρατηγικών και τομεακών επιδιώξεων, και εθνικοί στόχοι σε τομείς όπως η ενεργειακή απόδοση στον τομέα των μεταφορών και όσον αφορά τη θέρμανση και την ψύξη

2.3.  Διάσταση ενεργειακής ασφάλειας

i.  Τα στοιχεία που παρατίθενται στο άρθρο 4 στοιχείο γ)

ii.  Εθνικοί στόχοι όσον αφορά τη μείωση: της διαφοροποίησης των ενεργειακών πηγών και του εφοδιασμού από τρίτες χώρες για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των περιφερειακών και εθνικών συστημάτων ενέργειας

iii.  Κατά περίπτωση, εθνικοί στόχοι όσον αφορά τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης από εισαγωγές από τρίτες χώρες, με στόχο την αύξηση της ανθεκτικότητας των περιφερειακών και εθνικών συστημάτων ενέργειας

iv.  Εθνικοί στόχοι όσον αφορά την αύξηση της ευελιξίας του εθνικού συστήματος ενέργειας, ιδίως μέσω της ανάπτυξης εγχώριων πηγών ενέργειας, ανταπόκρισης στη ζήτηση και αποθήκευσης ενέργειας

2.4.  Διάσταση εσωτερικής αγοράς ενέργειας

2.4.1.  Διασυνδεσιμότητα ηλεκτρικής ενέργειας ▌

i.  Ο βαθμός της διασυνδεσιμότητας ηλεκτρικής ενέργειας στην οποία αποσκοπεί το κράτος μέλος για το 2030, λαμβάνοντας υπόψη την επιδίωξη διασύνδεσης ηλεκτρικής ενέργειας σε ποσοστό τουλάχιστον 15 % για το 2030, με μια στρατηγική σύμφωνα με την οποία το επίπεδο από το 2021 και εφεξής ορίζεται σε στενή συνεργασία με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη την επιδίωξη διασύνδεσης τού 10 % για το 2020 και τους ακόλουθους δείκτες του επείγοντος χαρακτήρα της δράσης:

1)  διαφορά τιμής στην αγορά χονδρικής που υπερβαίνει ένα ενδεικτικό κατώτατο όριο των 2 EUR/MWh μεταξύ κρατών μελών, περιφερειών ή ζωνών προσφοράς,

2)  ονομαστική δυναμικότητα μεταφοράς των γραμμών διασύνδεσης κάτω του 30 % του φορτίου αιχμής,

3)  ονομαστική δυναμικότητα μεταφοράς των γραμμών διασύνδεσης κάτω του 30 % της εγκατεστημένης παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.

Κάθε νέα γραμμή διασύνδεσης υπόκειται σε κοινωνικοοικονομική και περιβαλλοντική ανάλυση κόστους-οφέλους και εφαρμόζεται μόνον εάν τα δυνητικά οφέλη υπερτερούν του κόστους.

2.4.2.  Υποδομές μεταφοράς ενέργειας

i.  Βασικοί έργα υποδομών για τη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου, και, κατά περίπτωση, έργα εκσυγχρονισμού, τα οποία απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων και επιδιώξεων βάσει των πέντε διαστάσεων της στρατηγικής της Ενεργειακής Ένωσης

ii.  Κατά περίπτωση, κύρια προβλεπόμενα έργα υποδομών πέρα από τα έργα κοινού ενδιαφέροντος (EKE)(62)

2.4.3.  Ενοποίηση της αγοράς

i.  Εθνικοί στόχοι που σχετίζονται με άλλες πτυχές της εσωτερικής αγοράς ενέργειας, όπως η αύξηση της ευελιξίας του συστήματος, ιδίως σε σχέση με την προώθηση ανταγωνιστικά καθοριζόμενων τιμών ηλεκτρικής ενέργειας σύμφωνα με το σχετικό τομεακό δίκαιο, η ενοποίηση και σύζευξη της αγοράς, με σκοπό την αύξηση της εμπορεύσιμης δυναμικότητας των γραμμών διασύνδεσης, τα ευφυή δίκτυα, η συγκέντρωση, η ανταπόκριση στη ζήτηση, η αποθήκευση, η κατανεμημένη παραγωγή, οι μηχανισμοί διανομής, αναδιανομής και περιορισμού και οι ενδείξεις σχετικά με τις τιμές σε πραγματικό χρόνο, συμπεριλαμβανομένου χρονοδιαγράμματος υλοποίησης των στόχων

ii.  Κατά περίπτωση, εθνικοί στόχοι που σχετίζονται με τη χωρίς διακρίσεις συμμετοχή της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, την ανταπόκριση στη ζήτηση και την αποθήκευση, μεταξύ άλλων μέσω συγκέντρωσης, σε όλες τις ενεργειακές αγορές, συμπεριλαμβανομένου χρονοδιαγράμματος υλοποίησης των στόχων

iii.  Κατά περίπτωση, εθνικοί στόχοι που σχετίζονται με τη διασφάλιση της συμμετοχής των καταναλωτών στο ενεργειακό σύστημα και αποκόμιση οφελών για τους καταναλωτές από την αυτοπαραγωγή και τις νέες τεχνολογίες, συμπεριλαμβανομένων των έξυπνων μετρητών

iv.  Εθνικοί στόχοι σχετικά με τη διασφάλιση της επάρκειας του ηλεκτρικού συστήματος, καθώς και για την ευελιξία του ενεργειακού συστήματος σχετικά με την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, συμπεριλαμβανομένου χρονοδιαγράμματος υλοποίησης των στόχων

v.  Κατά περίπτωση, εθνικοί στόχοι για την προστασία των καταναλωτών ενέργειας και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του τομέα λιανικής διάθεσης της ενέργειας

2.4.4.  Ενεργειακή φτώχεια

Κατά περίπτωση, εθνικοί στόχοι σχετικά με την ενεργειακή φτώχεια συμπεριλαμβανομένου χρονοδιαγράμματος υλοποίησης των στόχων

2.5.  Διάσταση έρευνας, καινοτομίας και ανταγωνιστικότητας

i.  Εθνικοί στόχοι και χρηματοδοτικές επιδιώξεις περί δημόσιας και, εφόσον υπάρχει, ιδιωτικής έρευνας και καινοτομίας σχετικά με την Ενεργειακή Ένωση, συμπεριλαμβανομένου, κατά περίπτωση, χρονοδιαγράμματος υλοποίησης των στόχων ▌

ii.  Εφόσον υπάρχουν, εθνικοί στόχοι για το 2050 που συνδέονται με την προώθηση καθαρών τεχνολογιών ενέργειας και, κατά περίπτωση, εθνικοί στόχοι συμπεριλαμβανομένων μακροπρόθεσμων επιδιώξεων (2050) για την ανάπτυξη τεχνολογιών χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών, καθώς και για την απαλλαγή των βιομηχανικών τομέων με υψηλή ένταση ενέργειας και άνθρακα από τις ανθρακούχες εκπομπές και, κατά περίπτωση, για τις σχετικές υποδομές μεταφοράς και αποθήκευσης του άνθρακα

iii.  Κατά περίπτωση, εθνικοί στόχοι σχετικά με την ανταγωνιστικότητα

3.  ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ

3.1.  Διάσταση απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές

3.1.1.  Εκπομπές και απορροφήσεις ΑτΘ

i.  Πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη της επιδίωξης που έχει τεθεί βάσει του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 όπως αναφέρεται στο σημείο 2.1.1 και πολιτικές και μέτρα για τη συμμόρφωση με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/841, τα οποία θα καλύπτουν όλους τους βασικούς κλάδους εκπομπών και τους τομείς για τη βελτίωση των απορροφήσεων, αποβλέποντας στο μακροπρόθεσμο όραμα και σκοπό δημιουργίας οικονομίας χαμηλών ▌εκπομπών ▌και την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ εκπομπών και απορροφήσεων σύμφωνα με τη συμφωνία του Παρισιού

ii.  Κατά περίπτωση, η περιφερειακή συνεργασία στον εν λόγω τομέα

iii.  Κατά περίπτωση, με την επιφύλαξη της δυνατότητας εφαρμογής των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων, τα μέτρα χρηματοδότησης συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης και της χρήσης των πόρων της Ένωσης σε αυτόν τον τομέα σε εθνικό επίπεδο

3.1.2.  Ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές ▌

i.  Πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη της εθνικής συνεισφοράς στη δεσμευτική σε επίπεδο Ένωσης επιδίωξη για το 2030 σχετικά με την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και τις πορείες που αναφέρονται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 2) και, κατά περίπτωση και εφόσον υπάρχουν, τα στοιχεία που αναφέρονται στο σημείο 2.1.2 του παρόντος παραρτήματος, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών ανά τομέα και τεχνολογία μέτρων(63)

ii.  Κατά περίπτωση, ειδικά μέτρα για την περιφερειακή συνεργασία, καθώς επίσης και, προαιρετικά, την εκτιμώμενη πλεονασματική παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που θα πρέπει να μεταφερθεί σε άλλα κράτη μέλη προκειμένου να επιτευχθεί η εθνική συνεισφορά και οι πορείες που αναφέρονται στο σημείο 2.1.2

iii.  Ειδικά μέτρα σχετικά με την οικονομική υποστήριξη, κατά περίπτωση, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης και της χρήσης των πόρων της Ένωσης για την προώθηση της παραγωγής και της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, τη θέρμανση και ψύξη και τις μεταφορές

iv.  Κατά περίπτωση, αξιολόγηση της στήριξης στην ηλεκτρική ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές την οποία οφείλουν να διενεργούν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/... (64)

v.  Ειδικά μέτρα για τη σύσταση ενός ή περισσότερων σημείων επαφής, την απλοποίηση των διοικητικών διαδικασιών, την παροχή πληροφοριών και κατάρτισης και τη διευκόλυνση της σύναψης συμφωνιών αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας

Σύνοψη των πολιτικών και των μέτρων βάσει του υποστηρικτικού πλαισίου που τα κράτη μέλη πρέπει να θέσουν σε εφαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 6 και το άρθρο 22 παράγραφος 5 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/... (65) για την προώθηση και διευκόλυνση της ανάπτυξης της ιδιοκατανάλωσης και των κοινοτήτων ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές

vi.  Αξιολόγηση της αναγκαιότητας οικοδόμησης νέων υποδομών για τηλεθέρμανση και τηλεψύξη που παράγονται από ανανεώσιμες πηγές

vii.  Κατά περίπτωση, ειδικά μέτρα σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από βιομάζα, ειδικά για την αξιοποίηση της βιομάζας με νέους τρόπους λαμβάνοντας υπόψη:

–  τη διαθεσιμότητα βιομάζας, συμπεριλαμβανομένης της βιώσιμης βιομάζας: τόσο εγχώριο δυναμικό όσο και εισαγωγές από τρίτες χώρες

–  άλλες χρήσεις της βιομάζας από άλλους τομείς (γεωργία και δασικούς τομείς), καθώς επίσης και μέτρα για τη βιωσιμότητα της παραγωγής και χρήσης της βιομάζας

3.1.3.  Άλλα στοιχεία της διάστασης

i.  Κατά περίπτωση, εθνικές πολιτικές και μέτρα που επηρεάζουν τον τομέα ΣΕΔΕ της ΕΕ και την αξιολόγηση της συμπληρωματικότητας και των επιπτώσεων στο ΣΕΔΕ της ΕΕ

ii.  Πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη άλλων εθνικών επιδιώξεων, κατά περίπτωση

iii.  Πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη κινητικότητας χαμηλών εκπομπών (συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτροδότησης του τομέα των μεταφορών)

iv.  Κατά περίπτωση, εθνικές πολιτικές, χρονοδιαγράμματα και μέτρα που έχουν προγραμματιστεί για τη σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων για την ενέργεια, ιδίως για τα ορυκτά καύσιμα

3.2.  Διάσταση ενεργειακής απόδοσης ▌

Προγραμματισμένες πολιτικές, μέτρα και προγράμματα για την επίτευξη των ενδεικτικών εθνικών συνεισφορών ενεργειακής απόδοσης για το 2030 καθώς και άλλων στόχων που αναφέρονται στο σημείο 2.2, συμπεριλαμβανομένων των προγραμματισμένων μέτρων και μέσων (μεταξύ άλλων χρηματοδοτικού χαρακτήρα) για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων, ιδίως όσον αφορά τα παρακάτω:

i.  Καθεστώτα επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης και εναλλακτικά μέτρα πολιτικής βάσει των άρθρων 7α και 7β και του άρθρου 20 παράγραφος 6 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ που θα πρέπει να καταρτιστούν σύμφωνα με το παράρτημα IIΙ του παρόντος κανονισμού

ii.  Μακροπρόθεσμη στρατηγική ανακαίνισης για τη στήριξη της ανακαίνισης του εθνικού αποθέματος οικιστικών και μη οικιστικών κτιρίων, δημόσιων και ιδιωτικών(66), συμπεριλαμβανομένων πολιτικών, μέτρων και δράσεων για την προώθηση οικονομικά συμφέρουσας ριζικής ανακαίνισης και πολιτικών και δράσεων που θα εστιάζονται στα τμήματα του εθνικού αποθέματος κτιρίων με τις χειρότερες επιδόσεις, σύμφωνα με το άρθρο 2α της οδηγίας 2010/31/ΕΕ

iii.  Περιγραφή της πολιτικής και των μέτρων για την προώθηση των ενεργειακών υπηρεσιών στον δημόσιο τομέα και των μέτρων για την εξάλειψη των ρυθμιστικών και μη φραγμών που παρακωλύουν τις συμβάσεις ενεργειακών επιδόσεων και άλλων μοντέλων υπηρεσιών ενεργειακής απόδοσης(67)

iv.  Άλλες προγραμματισμένες πολιτικές, μέτρα και προγράμματα για την επίτευξη των ενδεικτικών εθνικών συνεισφορών ενεργειακής απόδοσης για το 2030 καθώς και άλλων στόχων που αναφέρονται στο σημείο 2.2 (για παράδειγμα, μέτρα για την προώθηση του υποδειγματικού ρόλου των δημόσιων κτιρίων και των ενεργειακά αποδοτικών δημόσιων συμβάσεων, μέτρα για την προώθηση των ενεργειακών ελέγχων και των συστημάτων ενεργειακής διαχείρισης(68), μέτρα σχετικά με την πληροφόρηση και κατάρτιση των καταναλωτών(69), και άλλα μέτρα για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης(70))

v.  Κατά περίπτωση, περιγραφή πολιτικών και μέτρων για την προώθηση του ρόλου των τοπικών κοινοτήτων ενέργειας όσον αφορά τη συμβολή τους στην υλοποίηση των πολιτικών και των μέτρων των σημείων i, ii, iii και iv

vi.  Περιγραφή των μέτρων για την αξιοποίηση του δυναμικού ενεργειακής απόδοσης των υποδομών φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας(71)

vii.  Περιφερειακή συνεργασία σε αυτόν τον τομέα, κατά περίπτωση

viii.  Μέτρα χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένης της στήριξης της Ένωσης και της χρήσης των πόρων της ;Ένωσης, στον τομέα σε εθνικό επίπεδο

3.3.  Διάσταση ενεργειακής ασφάλειας(72)

i.  Πολιτικές και μέτρα που σχετίζονται με τα στοιχεία τα οποία παρατίθενται στο σημείο 2.3(73)

ii.  Περιφερειακή συνεργασία στον εν λόγω τομέα

iii.  Κατά περίπτωση, χρηματοδότηση μέτρων στον εν λόγω τομέα σε εθνικό επίπεδο, μεταξύ άλλων με τη στήριξη της Ένωσης και τη χρήση πόρων της Ένωσης

3.4.  Διάσταση εσωτερικής αγοράς ενέργειας(74)

3.4.1.  Υποδομές ηλεκτρικής ενέργειας

i.  Πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη του στοχοθετημένου επιπέδου διασυνδεσιμότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 στοιχείο δ)

ii.  Περιφερειακή συνεργασία σε αυτόν τον τομέα(75)

iii.  Κατά περίπτωση, χρηματοδότηση μέτρων στον εν λόγω τομέα σε εθνικό επίπεδο, μεταξύ άλλων με τη στήριξη της Ένωσης και τη χρήση πόρων της Ένωσης

3.4.2.  Υποδομές μεταφοράς ενέργειας

i.  Πολιτικές και μέτρα που σχετίζονται με τα στοιχεία τα οποία παρατίθενται στο σημείο 2.4.2, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, ειδικών μέτρων για την υλοποίηση έργων κοινού ενδιαφέροντος (EKE) και άλλων βασικών έργων υποδομών

ii.  Περιφερειακή συνεργασία σε αυτόν τον τομέα(76)

iii.  Κατά περίπτωση, χρηματοδότηση μέτρων στον εν λόγω τομέα σε εθνικό επίπεδο, μεταξύ άλλων με τη στήριξη της Ένωσης και τη χρήση πόρων της Ένωσης

3.4.3.  Ενοποίηση της αγοράς

i.  Πολιτικές και μέτρα που σχετίζονται με τα στοιχεία τα οποία παρατίθενται στο σημείο 2.4.3

ii.  Μέτρα για αύξηση της ευελιξίας του ενεργειακού συστήματος όσον αφορά την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, όπως τα ευφυή δίκτυα, η συγκέντρωση, η ανταπόκριση στη ζήτηση, η αποθήκευση, η κατανεμημένη παραγωγή, οι μηχανισμοί διανομής, αναδιανομής και περιορισμού, οι ενδείξεις σχετικά με τις τιμές σε πραγματικό χρόνο, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης ενδοημερήσιας σύζευξης της αγοράς και διασυνοριακών αγορών εξισορρόπησης

iii.  Κατά περίπτωση, μέτρα για τη διασφάλιση της χωρίς διακρίσεις συμμετοχής της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, της ανταπόκρισης στη ζήτηση και της αποθήκευσης, μεταξύ άλλων μέσω συγκέντρωσης, σε όλες τις ενεργειακές αγορές

iv.  Πολιτικές και μέτρα για την προστασία των καταναλωτών, ειδικά των ευάλωτων και, κατά περίπτωση, εκείνων που πλήττονται από ενεργειακή πενία και τη βελτίωση του ανταγωνισμού και της διεκδικησιμότητας της λιανικής αγοράς ενέργειας

v.  Περιγραφή των μέτρων για τη διευκόλυνση και την ανάπτυξη της ανταπόκρισης στη ζήτηση, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που επιδρούν στις τιμές για να υποστηρίξουν τη δυναμική τιμολόγηση(77)

3.4.4.  Ενεργειακή φτώχεια

i.  Κατά περίπτωση, πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη των στόχων που τίθενται στο σημείο 2.4.4

3.5.  Διάσταση έρευνας, καινοτομίας και ανταγωνιστικότητας

i.  Πολιτικές και μέτρα που σχετίζονται με τα στοιχεία τα οποία παρατίθενται στο σημείο 2.5

ii.  Κατά περίπτωση, συνεργασία με άλλα κράτη μέλη στον εν λόγω τομέα, συμπεριλαμβανομένων, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, πληροφοριών σχετικά με τον τρόπο μεταφοράς των στόχων και πολιτικών του σχεδίου ΣΕΤ σε εθνικό πλαίσιο

iii.  Κατά περίπτωση, χρηματοδότηση μέτρων στον εν λόγω τομέα σε εθνικό επίπεδο, μεταξύ άλλων με τη στήριξη της Ένωσης και τη χρήση πόρων της Ένωσης

ΤΜΗΜΑ B: ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΒΑΣΗ(78)

4.  ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΙΣΧΥΟΥΣΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΙΣΧΥΟΝΤΑ ΜΕΤΡΑ(79),(80)

4.1.  Προβλεπόμενη εξέλιξη των κύριων εξωγενών παραγόντων που επηρεάζουν το ενεργειακό σύστημα και τις εξελίξεις όσον αφορά τις εκπομπές ΑτΘ

i.  Μακροοικονομικές προβλέψεις (ΑΕΠ και αύξηση πληθυσμού)

ii.  Τομεακές μεταβολές που αναμένεται να επηρεάσουν το ενεργειακό σύστημα και τις εκπομπές ΑτΘ

iii.  Παγκόσμιες ενεργειακές τάσεις, διεθνείς τιμές ορυκτών καυσίμων, τιμή διοξειδίου του άνθρακα βάσει του ΣΕΔΕ της ΕΕ

iv.  Εξελίξεις στο τεχνολογικό κόστος

4.2.  Διάσταση απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές

4.2.1.  Εκπομπές και απορροφήσεις ΑτΘ

i.  Τάσεις στις τρέχουσες εκπομπές και απορροφήσεις ΑτΘ στο ΣΕΔΕ της ΕΕ, στους τομείς επιμερισμού των προσπαθειών και LULUCF και στους διάφορους ενεργειακούς τομείς

ii.  Προβλέψεις σχετικά με τις τομεακές εξελίξεις όσον αφορά τις υφιστάμενες εθνικές και ενωσιακές πολιτικές και μέτρα τουλάχιστον έως το 2040 (συμπεριλαμβανομένου του έτους 2030)

4.2.2.  Ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές

i.  Τρέχον μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στη συνολική ακαθάριστη κατανάλωση τελικής ενέργειας και σε διάφορους τομείς (θέρμανση και ψύξη, ηλεκτρική ενέργεια και μεταφορές), καθώς επίσης ανά τεχνολογία σε καθέναν από τους εν λόγω τομείς

ii.  Ενδεικτικές προβλέψεις σχετικά με τις εξελίξεις όσον αφορά τις υφιστάμενες πολιτικές για το έτος 2030 (με προοπτική για το έτος 2040)

4.3.  Διάσταση ενεργειακής απόδοσης

i.  Τρέχουσα κατανάλωση πρωτογενούς και τελικής ενέργειας στην οικονομία και ανά τομέα (συμπεριλαμβανομένων της βιομηχανίας, της οικιακής κατανάλωσης, των υπηρεσιών και των μεταφορών)

ii.  Τρέχον δυναμικό για τη συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης και την αποδοτική τηλεθέρμανση και τηλεψύξη(81)

iii.  Προβλέψεις με συνυπολογισμό των υφιστάμενων πολιτικών, μέτρων και προγραμμάτων ενεργειακής απόδοσης, όπως περιγράφονται στο σημείο 1.2. ii) για την κατανάλωση πρωτογενούς και τελικής ενέργειας για κάθε τομέα τουλάχιστον έως το 2040 (συμπεριλαμβανομένου του έτους 2030)(82)

iv.  Επίπεδα βέλτιστου κόστους των απαιτήσεων ελάχιστης ενεργειακής απόδοσης που απορρέουν από εθνικούς υπολογισμούς, σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ

4.4.  Διάσταση ενεργειακής ασφάλειας

i.  Τρέχον ενεργειακό μείγμα, εγχώριες πηγές ενέργειας, εξάρτηση από εισαγωγές, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών κινδύνων

ii.  Προβλέψεις σχετικά με τις εξελίξεις όσον αφορά τις υφιστάμενες πολιτικές και τα μέτρα τουλάχιστον έως το 2040 (συμπεριλαμβανομένου του έτους 2030)

4.5.  Διάσταση εσωτερικής αγοράς ενέργειας

4.5.1.  Διασυνδεσιμότητα ηλεκτρικής ενέργειας

i.  Τρέχον επίπεδο διασυνδεσιμότητας και κύριες γραμμές διασύνδεσης(83)

ii.  Προβλέψεις σχετικά με τις απαιτήσεις επέκτασης των γραμμών διασύνδεσης ▌ (συμπεριλαμβανομένου του έτους 2030)(84)

4.5.2.  Υποδομές μεταφοράς ενέργειας

i.  Βασικά χαρακτηριστικά των υφιστάμενων υποδομών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου(85)

ii.  Προβλέψεις σχετικά με τις απαιτήσεις επέκτασης του δικτύου τουλάχιστον έως το 2040 (συμπεριλαμβανομένου του έτους 2030)(86)

4.5.3.  Αγορές ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου, τιμές ενέργειας

i.  Τρέχουσα κατάσταση των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου, συμπεριλαμβανομένων των τιμών της ενέργειας

ii.  Προβλέψεις σχετικά με τις εξελίξεις όσον αφορά τις υφιστάμενες πολιτικές και τα μέτρα τουλάχιστον έως το 2040 (συμπεριλαμβανομένου του έτους 2030)

4.6.  Διάσταση έρευνας, καινοτομίας και ανταγωνιστικότητας

i.  Τρέχουσα κατάσταση του τομέα τεχνολογιών χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών και, στο μέτρο του δυνατού, θέση του στην παγκόσμια αγορά (η ανάλυση αυτή θα πρέπει να γίνει σε ενωσιακό ή παγκόσμιο επίπεδο)

ii.  Τρέχον επίπεδο δαπανών για δημόσια και, εφόσον υπάρχει, ιδιωτική έρευνα σε τεχνολογίες χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών, τρέχων αριθμός ευρεσιτεχνιών και τρέχων αριθμός ερευνητών

iii.  Ανάλυση των τρεχόντων στοιχείων των τιμών τα οποία αποτελούν τις τρεις βασικές συνιστώσες των τιμών (ενέργεια, δίκτυο, φόροι/εισφορές)

iv.  Περιγραφή των επιδοτήσεων ενέργειας, μεταξύ άλλων και για τα ορυκτά καύσιμα

5.  ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΡΩΝ(87)

5.1.  Επιπτώσεις των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων που περιγράφονται στο τμήμα 3 επί του ενεργειακού συστήματος και των εκπομπών και απορροφήσεων ΑτΘ, συμπεριλαμβανομένης σύγκρισης των προβλέψεων με βάση τις υφιστάμενες πολιτικές και μέτρα (όπως περιγράφεται στο τμήμα 4).

i.  Προβλέψεις για την ανάπτυξη του ενεργειακού συστήματος και των εκπομπών και απορροφήσεων ΑτΘ, καθώς επίσης, κατά περίπτωση, και των εκπομπών ατμοσφαιρικών ρύπων σύμφωνα με την οδηγία (ΕΕ) 2016/2284 βάσει των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων τουλάχιστον έως δέκα έτη μετά την περίοδο που καλύπτεται από το σχέδιο (συμπεριλαμβανομένου του τελευταίου έτους της περιόδου που καλύπτεται από το σχέδιο), συμπεριλαμβανομένων σχετικών πολιτικών και μέτρων της Ένωσης.

ii.  Αξιολόγηση της αλληλεπίδρασης των πολιτικών (μεταξύ υφιστάμενων πολιτικών και μέτρων και προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων στο πλαίσιο μιας διάστασης πολιτικής και μεταξύ υφιστάμενων πολιτικών και μέτρων και προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων διαφορετικών διαστάσεων) τουλάχιστον έως το τελευταίο έτος της περιόδου που καλύπτεται από το σχέδιο, με σκοπό ιδίως την επίτευξη σαφούς κατανόησης του αντίκτυπου των πολιτικών ενεργειακής απόδοσης / εξοικονόμησης ενέργειας στο μέγεθος του ενεργειακού συστήματος και τη μείωση του κινδύνου άσκοπων επενδύσεων στον ενεργειακό εφοδιασμό

iii.  Αξιολόγηση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των υφιστάμενων πολιτικών και μέτρων και των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων, και μεταξύ των εν λόγω πολιτικών και μέτρων και των μέτρων της Ένωσης για το κλίμα και την ενέργεια

5.2.  Μακροοικονομικές επιπτώσεις και, στο μέτρο του δυνατού, επιπτώσεις στην υγεία, το περιβάλλον, την απασχόληση και την εκπαίδευση, επιπτώσεις στις ικανότητες και κοινωνικές επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων των πτυχών δίκαιης μετάβασης (από άποψη κόστους και ωφελειών καθώς επίσης και σχέσης κόστους/απόδοσης) των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων που περιγράφονται στο τμήμα 3 τουλάχιστον έως το τελευταίο έτος της περιόδου που καλύπτεται από το σχέδιο, συμπεριλαμβανομένης σύγκρισης με προβλέψεις βάσει των υφιστάμενων πολιτικών και μέτρων

5.3.  Επισκόπηση των επενδυτικών αναγκών

i.  υφιστάμενες επενδυτικές ροές και παραδοχές προβλεπόμενων επενδύσεων όσον αφορά τις προγραμματισμένες πολιτικές και μέτρα

ii.  παράγοντες κινδύνου τομέα ή αγοράς ή εμπόδια στο εθνικό ή περιφερειακό πλαίσιο

iii.  ανάλυση της πρόσθετης δημόσιας χρηματοδοτικής στήριξης ή της παροχής πόρων για την κάλυψη κενών που έχουν εντοπιστεί στο πλαίσιο του σημείου ii

5.4.  Επιπτώσεις των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων που περιγράφονται στο τμήμα 3 σε άλλα κράτη μέλη και στην περιφερειακή συνεργασία τουλάχιστον έως το τελευταίο έτος της περιόδου που καλύπτεται από το σχέδιο, συμπεριλαμβανομένης σύγκρισης με προβλέψεις βάσει των υφιστάμενων πολιτικών και μέτρων

i.  Επιπτώσεις στο ενεργειακό σύστημα στα γειτονικά και άλλα κράτη μέλη στην περιφέρεια, στο μέτρο του δυνατού

ii.  Επιπτώσεις στις τιμές της ενέργειας, τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας και την ενοποίηση της αγοράς ενέργειας

iii.  Κατά περίπτωση, επιπτώσεις στην περιφερειακή συνεργασία

Μέρος 2

Κατάλογος παραμέτρων και μεταβλητών που πρέπει να αναφέρονται στο τμήμα B των εθνικών σχεδίων(88) (89) (90) (91)

Οι ακόλουθες παράμετροι, μεταβλητές, ενεργειακά ισοζύγια και δείκτες πρέπει να αναφέρονται στο τμήμα Β «Αναλυτική βάση» των εθνικών σχεδίων, αν χρησιμοποιούνται:

1.  Γενικές παράμετροι και μεταβλητές

1)  Πληθυσμός [εκατομμύρια]

2)  ΑΕΠ [εκατομμύρια ευρώ]

3)  Τομεακή ακαθάριστη προστιθέμενη αξία (συμπεριλαμβανομένων των κύριων βιομηχανικών, κατασκευαστικών, υπηρεσιακών και αγροτικών τομέων) [εκατομμύρια ευρώ]

4)  Αριθμός νοικοκυριών [χιλιάδες]

5)  Μέγεθος νοικοκυριού [ένοικοι/νοικοκυριό]

6)  Διαθέσιμο εισόδημα νοικοκυριών [ευρώ]

7)  Αριθμός επιβατοχιλιομέτρων: όλοι οι τρόποι μεταφοράς, π.χ. κατανομή μεταξύ οδικών (τα αυτοκίνητα και τα λεωφορεία θα πρέπει να διαχωρίζονται εφόσον είναι εφικτό), σιδηροδρομικών, αεροπορικών μεταφορών και εγχώριας ναυσιπλοΐας (κατά περίπτωση) [εκατομμύρια pkm]

8)  Τονοχιλιόμετρα μεταφοράς εμπορευμάτων: όλοι οι τρόποι μεταφοράς εκτός της διεθνούς ναυτιλίας, π.χ. κατανομή μεταξύ οδικών, σιδηροδρομικών, αεροπορικών μεταφορών και εγχώριας ναυσιπλοΐας (εσωτερική ναυσιπλοΐα και εθνική ναυτιλία) [εκατομμύρια tkm]

9)  Διεθνείς τιμές εισαγωγών πετρελαίου, φυσικού αερίου και γαιάνθρακα [EUR/GJ ή EUR/ΤΙΠ] με βάση τις συστάσεις της Επιτροπής

10)  Τιμή του ΣΕΔΕ της ΕΕ για το διοξείδιο του άνθρακα [EUR/EUA] με βάση τις συστάσεις της Επιτροπής

11)  Παραδοχές περί συναλλαγματικών ισοτιμιών μετατροπής σε EUR και σε USD (κατά περίπτωση) [EUR/νόμισμα και USD/νόμισμα]

12)  Αριθμός βαθμοημερών θέρμανσης (HDD)

13)  Αριθμός βαθμοημερών ψύξης (CDD)

14)  Παραδοχές περί τεχνολογικού κόστους που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη μοντελοποίηση των κύριων συναφών τεχνολογιών

2.  Ενεργειακά ισοζύγια και δείκτες

2.1.  Ενεργειακός εφοδιασμός

1)  Εγχώρια παραγωγή ανά τύπο καυσίμου (όλα τα ενεργειακά προϊόντα που παράγονται σε σημαντικές ποσότητες) [χΤΙΠ (ktoe) (χιλιότονοι ισοδυνάμου πετρελαίου)]

2)  Καθαρές εισαγωγές ανά τύπο καυσίμου (συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρικής ενέργειας και της κατανομής σε ενδοευρωπαϊκές και εξωευρωπαϊκές καθαρές εισαγωγές [χΤΙΠ]

3)  Εξάρτηση από εισαγωγές από τρίτες χώρες [%]

4)  Κύριες πηγές εισαγωγών (χώρες) για τους κύριους φορείς ενέργειας (συμπεριλαμβανομένου του αερίου και της ηλεκτρικής ενέργειας)

5)  Ακαθάριστη εσωτερική κατανάλωση ανά πηγή τύπου καυσίμου (συμπεριλαμβανομένων στερεών, όλων των ενεργειακών προϊόντων: γαιάνθρακας, αργό πετρέλαιο και πετρελαϊκά προϊόντα, φυσικό αέριο, πυρηνική ενέργεια, ηλεκτρική ενέργεια, παραγόμενη θερμότητα, ανανεώσιμες πηγές, απόβλητα) [χΤΙΠ]

2.2.  Ηλεκτρική ενέργεια και θέρμανση

1)  Ακαθάριστη ηλεκτροπαραγωγή [GWh]

2)  Ακαθάριστη ηλεκτροπαραγωγή ανά καύσιμο (όλα τα ενεργειακά προϊόντα) [GWh]

3)  Μερίδιο της συνδυασμένης παραγωγής θερμότητας και ηλεκτρικής ισχύος επί της συνολικής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας [ποσοστό επί τοις εκατό]

4)  Δυναμικότητα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ανά πηγή συμπεριλαμβανομένων των αποσύρσεων και όλων των νέων επενδύσεων [MW]

5)  Παραγωγή θερμότητας από θερμική ηλεκτροπαραγωγή

6)  Παραγωγή θερμότητας από εγκαταστάσεις συνδυασμένης παραγωγής θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης της θερμότητας από βιομηχανικά απόβλητα

7)  Δυναμικότητες διασυνοριακής διασύνδεσης για το αέριο και την ηλεκτρική ενέργεια [Ορισμός ηλεκτρικής ενέργειας σύμφωνα με την έκβαση των υπό εξέλιξη συζητήσεων στη βάση της επιδίωξης διασυνδεσιμότητας 15 %] και των προβλεπόμενων ποσοστών χρήσης τους

2.3.  Τομέας μετατροπής

1)  Εισροές καυσίμου στη θερμική ηλεκτροπαραγωγή (συμπεριλαμβανομένων στερεών, πετρελαίου, αερίου) [χΤΙΠ]

2)  Εισροές καυσίμου σε άλλες διαδικασίες μετατροπής [χΤΙΠ]

2.4.  Κατανάλωση ενέργειας

1)  Κατανάλωση πρωτογενούς και τελικής ενέργειας [χΤΙΠ]

2)  Κατανάλωση τελικής ενέργειας ανά τομέα (συμπεριλαμβανομένων βιομηχανικού, οικιστικού, τριτογενή, γεωργικού και μεταφορών (συμπεριλαμβανομένης κατανομής μεταξύ επιβατών και εμπορευμάτων, όταν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία)) [χΤΙΠ]

3)  Κατανάλωση τελικής ενέργειας ανά καύσιμο (όλα τα ενεργειακά προϊόντα) [χΤΙΠ]

4)  Μη ενεργειακή κατανάλωση τελικής ενέργειας [χΤΙΠ]

5)  Ένταση πρωτογενούς ενέργειας της συνολικής οικονομίας (κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας ανά ΑΕΠ [toe/EUR]

6)  Ένταση τελικής ενέργειας ανά τομέα (συμπεριλαμβανομένων βιομηχανικού, οικιστικού, τριτογενούς και μεταφορών επιβατών (συμπεριλαμβανομένων κατανομής μεταξύ επιβατών και εμπορευμάτων, όταν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία), μεταφορών εμπορευμάτων)

2.5.  Τιμές

1)  Τιμές ηλεκτρικής ενέργειας ανά τύπο τομέα χρήσης (οικιακό, βιομηχανικό, τριτογενή)

2)  Εθνικές τιμές λιανικής καυσίμου (συμπεριλαμβανομένων φόρων, ανά πηγή και τομέα) [EUR/χΤΙΠ]

2.6.  Επενδύσεις

Δαπάνες επενδύσεων στους τομείς μετατροπής, παροχής, μεταφοράς και διανομής ενέργειας

2.7.  Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας

1)  Ακαθάριστη κατανάλωση τελικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη κατανάλωση τελικής ενέργειας ανά τομέα (ηλεκτρική ενέργεια, θέρμανση και ψύξη, μεταφορές) και ανά τεχνολογία

2)  ▌ Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας από ανανεώσιμες πηγές στα κτίρια· αυτό περιλαμβάνει, εφόσον διατίθενται, αναλυτικά δεδομένα σχετικά με την ενέργεια που παράγεται, καταναλώνεται και διοχετεύεται στο δίκτυο μέσω των ηλιακών φωτοβολταϊκών συστημάτων, των ηλιακών θερμικών συστημάτων, της βιομάζας, των αντλιών θέρμανσης, των γεωθερμικών συστημάτων, καθώς επίσης όλων των άλλων αποκεντρωμένων συστημάτων ανανεώσιμων πηγών)

3)  Κατά περίπτωση, άλλες εθνικές πορείες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι μακροπρόθεσμες ή τομεακές (μερίδιο των βιοκαυσίμων που βασίζονται στις τροφές και των προηγμένων βιοκαυσίμων, μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην τηλεθέρμανση, καθώς επίσης και ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές που παράγεται από πόλεις και κοινότητες ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.

3.  Δείκτες σχετικοί με τις εκπομπές και τις απορροφήσεις ΑτΘ

1)  Εκπομπές ΑτΘ ανά τομέα πολιτικής (ΣΕΔΕ της ΕΕ, επιμερισμός των προσπαθειών και LULUCF)

2)  Εκπομπές ΑτΘ ανά τομέα της διακυβερνητικής επιτροπής για την κλιματική αλλαγή και ανά αέριο (όπου αρμόζει να διακρίνονται μεταξύ ΣΕΔΕ της ΕΕ και τομέων επιμερισμού των προσπαθειών (ESD)) [tCO2eq]

3)  Ένταση άνθρακα της συνολικής οικονομίας [tCO2eq/ΑΕΠ]

4)  Δείκτες σχετικοί με τις εκπομπές CO2

α)  Ένταση ΑτΘ της εγχώριας παραγωγής θερμότητας και ηλεκτρικής ισχύος [tCO2eq/MWh]

β)  Ένταση ΑτΘ της τελικής κατανάλωσης ενέργειας ανά τομέα ▌ [tCO2eq/toe]

5)  Παράμετροι που δεν σχετίζονται με τις εκπομπές CO2

α)  Ζωικό κεφάλαιο: γαλακτοπαραγωγικά βοοειδή [1000 κεφάλια], μη γαλακτοπαραγωγικά βοοειδή [1000 κεφάλια], πρόβατα [1000 κεφάλια], χοίροι [1000 κεφάλια], πουλερικά [1000 κεφάλια]

β)  Εισροή αζώτου από τη χρήση συνθετικών λιπασμάτων [kt αζώτου]

γ)  Εισροή αζώτου από τη χρήση κόπρου [kt αζώτου]

δ)  Δέσμευση αζώτου από καλλιέργειες που δεσμεύουν το N [kt αζώτου]

ε)  Άζωτο σε υπολείμματα καλλιεργειών που επιστρέφουν στο έδαφος [kt αζώτου]

στ)  Περιοχή καλλιεργούμενων οργανικών εδαφών [εκτάρια]

ζ)  Παραγωγή στερεών αστικών αποβλήτων (MSW)

η)  Αστικά στερεά απόβλητα (MSW) που καταλήγουν σε χώρους υγειονομικής ταφής

θ)  Μερίδιο ανάκτησης CH4 επί της συνολικής παραγωγής CH4 από χώρους υγειονομικής ταφής αποβλήτων [%]

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Εθνικές συνεισφορές για το μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας το 2030

1.  Ο ακόλουθος ενδεικτικός τύπος αντιπροσωπεύει τα αντικειμενικά κριτήρια που απαριθμούνται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο ε) σημεία i) έως v), το καθένα από τα οποία εκφράζεται σε ποσοστιαίες μονάδες:

α)  η δεσμευτική εθνική επιδίωξη του κράτους μέλους για το 2020, όπως ορίζεται στην τρίτη στήλη του πίνακα στο παράρτημα I της οδηγίας (ΕΕ) 2018/... (92),

β)  μια κατ’ αποκοπήν συνεισφορά («CFlat»),

γ)  μια συνεισφορά με βάση το κατά κεφαλήν ΑΕΠ («CGDP»),

δ)  μια συνεισφορά με βάση το δυναμικό («CPotential»),

ε)  μια συνεισφορά που αντανακλά το επίπεδο διασύνδεσης του κράτους μέλους («CInterco»).

2.  Η συνεισφορά CFlat είναι ίδια για όλα τα κράτη μέλη. Το άθροισμα των CFlat όλων των κρατών μελών ισοδυναμεί με το 30 % της διαφοράς μεταξύ των επιδιώξεων της Ένωσης για το 2030 και το 2020.

3.  Η συνεισφορά CGDP κατανέμεται μεταξύ των κρατών μελών με βάση τον δείκτη του κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Eurostat ο οποίος έχει ως σημείο αναφοράς τον μέσο όρο της Ένωσης για την περίοδο από το 2013 έως το 2017, εκπεφρασμένο σε μονάδα αγοραστικής δύναμης, και του οποίου το ανώτατο όριο για κάθε επιμέρους κράτος μέλος είναι το 150 % του μέσου όρου της Ένωσης. Το άθροισμα των CGDP όλων των κρατών μελών ισοδυναμεί με το 30 % της διαφοράς μεταξύ των επιδιώξεων της Ένωσης για το 2030 και το 2020.

4.  Η συνεισφορά CPotential κατανέμεται μεταξύ των κρατών μελών με βάση την διαφορά μεταξύ του μεριδίου ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ενός κράτους μέλους το 2030, όπως παρουσιάζεται στο σενάριο PRIMES και της εθνικής δεσμευτικής επιδίωξής του για το 2020. Το άθροισμα των CPotential όλων των κρατών μελών ισοδυναμεί με το 30 % της διαφοράς μεταξύ των επιδιώξεων της Ένωσης για το 2030 και το 2020.

5.  Η συνεισφορά CInterco κατανέμεται μεταξύ των κρατών μελών με βάση έναν δείκτη του μεριδίου της διασύνδεσης ηλεκτρικής ενέργειας ο οποίος έχει ως σημείο αναφοράς τον μέσο όρο της Ένωσης το 2017, μετρούμενο με την καθαρή δυναμικότητα μεταφοράς επί της συνολικής εγκατεστημένης δυναμικότητας παραγωγής, και του οποίου το ανώτατο όριο για κάθε επιμέρους κράτος μέλος είναι το 150 % του μέσου όρου της Ένωσης. Το άθροισμα των CInterco όλων των κρατών μελών ισοδυναμεί με το 10 % της διαφοράς μεταξύ των επιδιώξεων της Ένωσης για το 2030 και το 2020.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΩΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΜΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 7 ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2012/27/ΕΕ

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή την προτεινόμενη λεπτομερή μεθοδολογία τους δυνάμει του παραρτήματος V σημείο 5 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ για τη λειτουργία των καθεστώτων επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης και των εναλλακτικών μέτρων που αναφέρονται στα άρθρα 7α και 7β και στο άρθρο 20 παράγραφος 6 της εν λόγω οδηγίας.

1.  Υπολογισμός του επιπέδου των απαιτήσεων εξοικονόμησης ενέργειας που πρέπει να επιτευχθούν στο σύνολο της περιόδου από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Δεκεμβρίου 2030, υποδεικνύοντας τον τρόπο που λαμβάνονται υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία:

α)  η ετήσια τελική κατανάλωση ενέργειας κατά μέσο όρο για την πιο πρόσφατη τριετή περίοδο πριν από την 1η Ιανουαρίου 2019 [σε χΤΙΠ],

β)  το συνολικό σωρευτικό ποσό εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση που θα επιτευχθεί [σε χΤΙΠ], σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

γ)  δεδομένα που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της τελικής κατανάλωσης ενέργειας και τις πηγές των δεδομένων αυτών, συμπεριλαμβανομένων της αιτιολόγησης για τη χρήση εναλλακτικών στατιστικών πηγών και τυχόν διαφορών των ποσοτήτων που προκύπτουν (σε περίπτωση χρήσης άλλων πηγών πέραν της Eurostat).

2.  Τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν οποιαδήποτε από τις δυνατότητες που παρέχει το άρθρο 7 παράγραφος 2 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ κοινοποιούν επίσης τον υπολογισμό τους για το επίπεδο της απαίτησης εξοικονόμησης ενέργειας που πρέπει να επιτευχθεί για το σύνολο της περιόδου από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31 Δεκεμβρίου 2030, παρουσιάζοντας τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται επίσης υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία:

α)  το δικό τους ετήσιο ποσοστό αποταμίευσης,

β)  το δικό τους σενάριο υπολογισμού και η ενέργεια που χρησιμοποιείται σε μεταφορές, εν όλω ή εν μέρει, και εξαιρείται από τον υπολογισμό [σε χΤΙΠ],

γ)  υπολογιζόμενη σωρευτική ποσότητα της εξοικονόμησης ενέργειας ▌ για το σύνολο της περιόδου από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Δεκεμβρίου 2030 (πριν από την εφαρμογή των επιλογών που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχεία β) έως ζ) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ) [σε χΤΙΠ],

δ)  εφαρμογή των επιλογών που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχεία β) έως ζ) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ:

i)  τελική κατανάλωση ενέργειας σε βιομηχανικές δραστηριότητες [σε χΤΙΠ] οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα I της οδηγίας 2003/87/ΕΚ εξαιρείται από τον υπολογισμό, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχείο β) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

ii)  ποσότητα εξοικονόμησης ενέργειας [σε χΤΙΠ] που επιτυγχάνεται στους τομείς ενεργειακής μετατροπής, διανομής και μεταφοράς, συμπεριλαμβανομένων των αποτελεσματικών υποδομών τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχείο γ) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

iii)  ποσότητα εξοικονόμησης ενέργειας [σε χΤΙΠ] που προκύπτει από μεμονωμένες δράσεις οι οποίες υλοποιήθηκαν για πρώτη φορά από την 31η Δεκεμβρίου 2008 και συνεχίζουν να έχουν επιπτώσεις το 2020 και έπειτα, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχείο δ) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

iv)  ποσότητα εξοικονόμησης ενέργειας [σε χΤΙΠ] που προκύπτει από μέτρα πολιτικής, υπό τον όρο ότι μπορεί να αποδειχθεί ότι τα εν λόγω μέτρα πολιτικής έχουν ως αποτέλεσμα επιμέρους δράσεις που πραγματοποιήθηκαν από την 1η Ιανουαρίου 2018 και μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2020, οι οποίες αποφέρουν εξοικονομήσεις μετά την 31η Δεκεμβρίου 2020, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχείο ε) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

(v)  ποσότητα ενέργειας που παράγεται [σε χΤΙΠ] σε κτίρια για ιδία χρήση ως συνέπεια μέτρων πολιτικής που προάγουν τη νέα εγκατάσταση τεχνολογιών που βασίζονται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

(vi)  ποσότητα εξοικονόμησης ενέργειας [σε χΤΙΠ] που υπερβαίνει τη σωρευτική εξοικονόμηση ενέργειας που απαιτείται κατά την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020, την οποία τα κράτη μέλη υπολογίζουν για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχείο ζ) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

ε)  συνολική σωρευτική ποσότητα εξοικονόμησης ενέργειας (ύστερα από την εφαρμογή των επιλογών που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχεία β) έως ζ) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ).

3.  Μέτρα πολιτικής σχετικά με την επίτευξη της απαίτησης για εξοικονόμηση η οποία αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ:

3.1.  Καθεστώτα επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 7α της οδηγίας 2012/27/ΕΕ:

α)  περιγραφή του καθεστώτος επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης,

β)  αναμενόμενη σωρευτική και ετήσια ποσότητα εξοικονόμησης και διάρκεια της/-ων περιόδου/-ων υποχρέωσης,

γ)  υπόχρεα συμβαλλόμενα μέρη και οι υποχρεώσεις τους,

δ)  στοχευόμενοι τομείς,

ε)  επιλέξιμες ενέργειες που προβλέπονται στο πλαίσιο του μέτρου,

στ)  πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή των ακόλουθων διατάξεων ▌της οδηγίας 2012/27/ΕΕ:

i)  κατά περίπτωση, ειδικές δράσεις, μερίδιο της εξοικονόμησης που πρέπει να επιτευχθεί στα νοικοκυριά που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια ▌σύμφωνα με το άρθρο 7 ▌παράγραφος 11,

ii)  εξοικονόμηση που επιτυγχάνεται από παρόχους ενεργειακών υπηρεσιών ή άλλα τρίτα συμβαλλόμενα μέρη σύμφωνα με το άρθρο 7α παράγραφος 6 στοιχείο α),

iii)  «τραπεζικές συναλλαγές και δανειοληψία» σύμφωνα με το άρθρο 7α ▌ παράγραφος 6 στοιχείο β),

ζ)  κατά περίπτωση, πληροφορίες σχετικά με την εμπορία της εξοικονόμησης ενέργειας.

3.2  Εναλλακτικά μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 7β και το άρθρο 20 παράγραφος 6 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ (εκτός φορολόγησης):

α)  τύπος μέτρου πολιτικής,

β)  σύντομη περιγραφή του μέτρου πολιτικής συμπεριλαμβανομένων των χαρακτηριστικών σχεδιασμού για κάθε μέτρο πολιτικής που έχει κοινοποιηθεί,

γ)  αναμενόμενη συνολική σωρευτική και ετήσια ποσότητα εξοικονόμησης ανά μέτρο και/ή ποσότητα εξοικονόμησης ενέργειας σχετικά με οποιαδήποτε ενδιάμεση περίοδο,

δ)  δημόσιες αρχές επιβολής, συμμετέχοντα ή εξουσιοδοτηθέντα μέρη και οι ευθύνες τους σχετικά με την εφαρμογή του/-ων μέτρου/-ων πολιτικής,

ε)  στοχευόμενοι τομείς,

στ)  επιλέξιμες ενέργειες που προβλέπονται στο πλαίσιο του μέτρου,

ζ)  κατά περίπτωση, συγκεκριμένα μέτρα πολιτικής ή μεμονωμένες ενέργειες που στοχεύουν στην αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας.

3.3.  Πληροφορίες σχετικά με τα φορολογικά μέτρα:

α)  σύντομη περιγραφή του φορολογικού μέτρου,

β)  διάρκεια του φορολογικού μέτρου,

γ)  δημόσια αρχή επιβολής,

δ)  αναμενόμενη σωρευτική και ετήσια ποσότητα εξοικονόμησης ανά μέτρο,

ε)  στοχευόμενοι τομείς και κατηγορίες φορολογουμένων,

στ)  μεθοδολογία υπολογισμού, συμπεριλαμβανομένων των ελαστικοτήτων των τιμών που χρησιμοποιούνται και του τρόπου με τον οποίο έχουν καθοριστεί, σύμφωνα με το παράρτημα V σημείο 4) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.

4.  Μεθοδολογία υπολογισμού για τα μέτρα όπως κοινοποιήθηκε βάσει των άρθρων 7α και 7β και του άρθρου 20 παράγραφος 6 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ (εκτός των φορολογικών μέτρων):

α)  μέθοδοι μετρήσεων που χρησιμοποιήθηκαν και αναφέρονται στο παράρτημα V σημείο 1 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

β)  μέθοδος έκφρασης της εξοικονόμησης ενέργειας (εξοικονόμηση πρωτογενούς ή τελικής ενέργειας),

γ)  διάρκεια ζωής των μέτρων, ρυθμός με τον οποίο οι εξοικονομήσεις μειώνονται με τον χρόνο και προσέγγιση που χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διάρκεια ζωής της εξοικονόμησης,

δ)  σύντομη περιγραφή της μεθοδολογίας υπολογισμού συμπεριλαμβανομένου του τρόπου διασφάλισης της προσθετικότητας και της σημαντικότητας της εξοικονόμησης, καθώς και ποιες μεθοδολογίες και κριτήρια αναφοράς χρησιμοποιούνται για τις προβλεπόμενες και τις κλιμακωτές εξοικονομήσεις,

ε)  πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης ενδεχόμενων επικαλύψεων μεταξύ των μέτρων και των μεμονωμένων δράσεων προκειμένου να αποφευχθεί η διπλή μέτρηση των εξοικονομήσεων ενέργειας,

στ)  κατά περίπτωση, κλιματικές διαφοροποιήσεις και προσέγγιση που χρησιμοποιήθηκε.

5.  Παρακολούθηση και επαλήθευση

α)  σύντομη περιγραφή του συστήματος παρακολούθησης και επαλήθευσης και της διαδικασίας επαλήθευσης,

β)  δημόσια αρχή επιβολής και κύριες αρμοδιότητές της ως υπεύθυνης του συστήματος παρακολούθησης και επαλήθευσης σχετικά με το καθεστώς επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης ή των εναλλακτικών μέτρων,

γ)  εξάρτηση της παρακολούθησης και της επαλήθευσης από τα υπόχρεα, τα συμμετέχοντα ή τα εξουσιοδοτηθέντα συμβαλλόμενα μέρη,

δ)  στατιστικά σημαντική αναλογία των μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης και αναλογία και κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν για τον προσδιορισμό και την επιλογή αντιπροσωπευτικού δείγματος,

ε)  υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων για τα υπόχρεα μέρη (εξοικονόμηση που επιτεύχθηκε από κάθε υπόχρεο μέρος ή κάθε υποκατηγορία του υπόχρεου μέρους και συνολική εξοικονόμηση στο πλαίσιο του καθεστώτος),

στ)  δημοσίευση της εξοικονόμησης ενέργειας που επιτυγχάνεται (κάθε χρόνο) στο πλαίσιο του καθεστώτος επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης και των εναλλακτικών μέτρων,

ζ)  πληροφορίες σχετικά με το δίκαιο των κρατών μελών για τις κυρώσεις που θα επιβληθούν σε περιπτώσεις μη συμμόρφωσης,

η)  πληροφορίες σχετικά με τα προβλεπόμενα μέτρα πολιτικής που προβλέπονται σε περίπτωση που η πρόοδος δεν είναι ικανοποιητική.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

ΓΕΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ

1.  ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ

1.1.  Συνοπτική παρουσίαση

1.2.  Νομικό και πολιτικό πλαίσιο

1.3.  Δημόσια διαβούλευση

2.  ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ

2.1.  ΣΥΝΟΛΙΚΕΣ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΑΤΘ ΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΟΦΉΣΕΩΝ ΑΠΟ ΚΑΤΑΒΟΘΡΕΣ

2.1.1.  Προβλεπόμενες μειώσεις εκπομπών και ενίσχυση των απορροφήσεων από καταβόθρες έως το 2050

2.1.2.  Εθνική επιδίωξη για το 2030 και εξής, εφόσον διατίθενται στοιχεία, και ενδεικτικά ορόσημα για το 2040 και 2050

2.1.3.  Πολιτικές και μέτρα προσαρμογής

2.2.  ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΠΟ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ

2.2.1  Στο μέτρο του δυνατού, το εκτιμώμενο πιθανό μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην τελική κατανάλωση ενέργειας έως το 2050

2.3.  ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ

2.3.1.  Στο μέτρο του δυνατού, η εκτιμώμενη πιθανή κατανάλωση ενέργειας έως το 2050

2.4.  Ειδικό περιεχόμενο ανά τομέα

2.4.1.  Ενεργειακό σύστημα

2.4.1.1.  Προβλεπόμενη ή δυνητική μελλοντική πορεία ή εύρος των εκπομπών

2.4.1.2.  Γενική περιγραφή των βασικών φορέων ώθησης της ενεργειακής απόδοσης και της ευελιξίας από την πλευρά της ζήτησης και της εξέλιξής τους από το 2021 και εξής

2.4.2.  Βιομηχανία

2.4.2.1.  Αναμενόμενες μειώσεις εκπομπών ανά τομέα και ζήτηση ενέργειας

2.4.2.2.  Γενική επισκόπηση των πολιτικών, των υφιστάμενων σχεδίων και των μέτρων για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές, όπως περιγράφονται στο παράρτημα Ι μέρος 1 τμήμα Α σημείο 2.1

2.4.3.  Μεταφορές

2.4.3.1.  Αναμενόμενες εκπομπές και πηγές ενέργειας ανά είδος μεταφορών (π.χ. αυτοκίνητα και ημιφορτηγά, βαρέα οδικά οχήματα, ναυτιλία, αεροπορία, σιδηροδρομικές μεταφορές)

2.4.3.2.  Επιλογές απαλλαγής από ανθρακούχες εκπομπές

2.4.4.  Γεωργία και χρήση γης, αλλαγή χρήσης γης και δασοκομία (LULUCF)

2.4.4.1.  Στο μέτρο του δυνατού, αναμενόμενες εκπομπές από πηγές και από κάθε ΑτΘ

2.4.4.2.  Προβλεπόμενες επιλογές μείωσης των εκπομπών

2.4.4.3.  Συνδέσεις με τις πολιτικές γεωργίας και αγροτικής ανάπτυξης

3.  ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ

3.1.  Εκτιμήσεις των απαιτούμενων επενδύσεων

3.2.  Πολιτικές και μέτρα για συναφή έρευνα, ανάπτυξη και καινοτομία

4.  ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΥ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΠΤΥΧΙΩΝ

5.  Παραρτήματα (κατά περίπτωση)

5.1.  Λεπτομέρειες όσον αφορά τη μοντελοποίηση (συμπεριλαμβανομένων των παραδοχών) και/ή αναλύσεις, δείκτες κ.λπ.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΓΡΑΦΕΣ ΑΤΘ

Μέρος 1

Πληροφορίες που πρέπει να συμπεριληφθούν στις εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 26 παράγραφος 3:

α)  οι ανθρωπογενείς τους εκπομπές ΑτΘ που καταγράφονται στο μέρος 2 του παρόντος παραρτήματος και οι ανθρωπογενείς εκπομπές ΑτΘ που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 για το έτος X-2,

β)  δεδομένα σχετικά με τις ανθρωπογενείς εκπομπές μονοξειδίου του άνθρακα (CO), διοξειδίου του θείου (SO2), οξειδίων του αζώτου (NOx) και πτητικών οργανικών ενώσεων, σύμφωνα με τα δεδομένα που ήδη περιλαμβάνονται σε εκθέσεις δυνάμει του άρθρου 8 της οδηγίας (ΕΕ) 2016/2284 για το έτος X-2,

γ)  ανθρωπογενείς εκπομπές ΑτΘ από πηγές και οι απορροφήσεις του CO2 από καταβόθρες που προκύπτουν από τον LULUCF, για το έτος X-2, σύμφωνα με τις μεθοδολογίες που καθορίζονται στο μέρος 3 του παρόντος παραρτήματος. Τα εν λόγω δεδομένα είναι επίσης συναφή με την έκθεση συμμόρφωσης σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841,

δ)  τυχόν μεταβολές στις πληροφορίες που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και γ) για τα έτη ανάμεσα στο σχετικό έτος ή την περίοδο αναφοράς και το έτος X-3, με επισήμανση των λόγων για τις εν λόγω μεταβολές,

ε)  πληροφορίες σχετικά με τους δείκτες, όπως καθορίζεται στο μέρος 4 του παρόντος παραρτήματος, για το έτος X-2,

στ)  συνοπτικές πληροφορίες σχετικά με τις πραγματοποιηθείσες μεταφορές δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 και των άρθρων 12 και 13 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841 για το έτος X-1,

ζ)  πληροφορίες σχετικά με τα μέτρα που λήφθηκαν για τη βελτίωση των εκτιμήσεων των απογραφών, συγκεκριμένα σε περιοχές της απογραφής που έχουν υποστεί προσαρμογές ή έχουν αποτελέσει αντικείμενο συστάσεων κατόπιν αξιολογήσεων από εμπειρογνώμονες,

η)  πραγματική ή η εκτιμώμενη κατανομή των εξακριβωμένων εκπομπών που αναφέρθηκαν από τους φορείς εκμετάλλευσης των εγκαταστάσεων στο πλαίσιο της οδηγίας 2003/87/ΕΚ στις κατηγορίες πηγών της εθνικής απογραφής ΑτΘ και η αναλογία εκείνων των εξακριβωμένων εκπομπών επί του συνόλου των εκπομπών ΑτΘ που έχουν αναφερθεί σε εκείνες τις κατηγορίες πηγών, για το έτος X-2,

θ)  κατά περίπτωση, τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενεργήθηκαν για τη συνέπεια των εκπομπών που αναφέρθηκαν στις απογραφές ΑτΘ, για το έτος X-2, με τις εξακριβωμένες εκπομπές που έχουν αναφερθεί στο πλαίσιο της οδηγίας 2003/87/ΕΚ,

ι)  κατά περίπτωση, τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενεργήθηκαν για τη συνέπεια των δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση των εκπομπών κατά την κατάρτιση των απογραφών των ΑτΘ, για το έτος X-2, με:

i)  δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την κατάρτιση των απογραφών ατμοσφαιρικών ρύπων σύμφωνα με την οδηγία (ΕΕ) 2016/2284,

ii)  δεδομένα που γνωστοποιήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 και το παράρτημα VII του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 517/2014,

iii)  δεδομένα σχετικά με την ενέργεια που γνωστοποιήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 4 και το παράρτημα B του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1099/2008,

ια)  περιγραφή των μεταβολών του οικείου εθνικού συστήματος απογραφής, εφόσον υπάρχουν,

ιβ)  περιγραφή των μεταβολών του εθνικού μητρώου, εφόσον υπάρχουν,

ιγ)  πληροφορίες για τα οικεία σχέδια διασφάλισης της ποιότητας και ποιοτικού ελέγχου, γενική αξιολόγηση αβεβαιότητας, γενική αξιολόγηση πληρότητας και οποιοδήποτε άλλο στοιχείο της έκθεσης για την εθνική απογραφή ΑτΘ κρίνεται απαραίτητο για την εκπόνηση της έκθεσης με θέμα την ενωσιακή απογραφή ΑτΘ,

ιδ)  πληροφορίες σχετικά με τις προθέσεις του κράτους μέλους να κάνει χρήση του περιθωρίου ευελιξίας του άρθρου 5 παράγραφοι 4 και 5 και του άρθρου 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 και της δυνατότητας χρήσης των εσόδων βάσει του άρθρου 5 παράγραφος 6 του εν λόγω κανονισμού.

Ένα κράτος μέλος δύναται να ζητήσει να του χορηγηθεί από την Επιτροπή παρέκκλιση από το στοιχείο γ) του πρώτου εδαφίου για να εφαρμόσει διαφορετική μεθοδολογία από εκείνη που προβλέπεται στο μέρος 3 του παρόντος παραρτήματος, όταν η απαιτούμενη βελτίωση της μεθοδολογίας δεν δύναται να επιτευχθεί εγκαίρως ώστε να ληφθεί υπόψη η βελτίωση της απογραφής των ΑτΘ για την περίοδο από το 2021 έως το 2030, ή όταν το κόστος βελτίωσης της μεθοδολογίας θα ήταν δυσανάλογα υψηλό συγκριτικά με τα οφέλη της εφαρμογής αυτής της μεθοδολογίας για τη βελτίωση του απολογισμού των εκπομπών και απορροφήσεων, λόγω της μικρής σημασίας των εκπομπών και απορροφήσεων από τις σχετικές δεξαμενές άνθρακα. Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να επωφεληθούν από την παρέκκλιση αυτή υποβάλουν αιτιολογημένο αίτημα στην Επιτροπή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020, υποδεικνύοντας μέχρι πότε θα μπορούσε να εφαρμοστεί η βελτίωση της μεθοδολογίας, την προτεινόμενη εναλλακτική μεθοδολογία ή και τα δύο, καθώς και αξιολόγηση των πιθανών επιπτώσεων στην ακρίβεια του απολογισμού. Η Επιτροπή δύναται να ζητήσει την υποβολή πρόσθετων πληροφοριών εντός συγκεκριμένου, εύλογου χρονικού διαστήματος. Εφόσον η Επιτροπή κρίνει δικαιολογημένο το αίτημα, εγκρίνει την παρέκκλιση. Σε περίπτωση απόρριψης του αιτήματος, η Επιτροπή αιτιολογεί την απόφασή της.

Μέρος 2

Τα ΑτΘ που πρέπει να καλυφθούν είναι:

Διοξείδιο του άνθρακα (CO2)

Μεθάνιο (CH4)

Υποξείδιο του αζώτου (N2O)

Εξαφθοριούχο θείο (SF6)

Τριφθοριούχο άζωτο (NF3)

Υδροφθοράνθρακες (HFC):

HFC-23 CHF3

HFC-32 CH2F2

HFC-41 CH3F

HFC-125 CHF2CF3

HFC-134 CHF2CHF2

HFC-134a CH2FCF3

HFC-143 CH2FCHF2

HFC-143a CH3CF3

HFC-152 CH2FCH2F

HFC-152a CH3CHF2

HFC-161 CH3CH2F

HFC-227ea CF3CHFCF3

HFC-236cb CF3CF2CH2F

HFC-236ea CF3CHFCHF2

HFC-236fa CF3CH2CF3

HFC-245fa CHF2CH2CF3

HFC-245ca CH2FCF2CHF2

HFC-365mfc CH3CF2CH2CF3

HFC-43-10mee CF3CHFCHFCF2CF3 ή (C5H2F10)

Υπερφθοράνθρακες (PFC):

PFC-14, Υπερφθορομεθάνιο, CF4

PFC-116, Υπερφθοροαιθάνιο, C2F6

PFC-218, Υπερφθοροπροπάνιο, C3F8

PFC-318, Υπερφθοροκυκλοβουτάνιο, c-C4F8

Υπερφθοροκυκλοπροπάνιο c-C3F6

PFC-3-1-10, Υπερφθοροβουτάνιο, C4F10

PFC-4-1-12, Υπερφθοροπεντάνιο, C5F12

PFC-5-1-14, Υπερφθοροεξάνιο, C6F14

PFC-9-1-18, C10F18

Μέρος 3 - Μεθοδολογίες παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων στον τομέα LULUCF

Γεωγραφικά συγκεκριμένα δεδομένα αλλαγής χρήσης γης σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC του 2006 για τις εθνικές απογραφές ΑτΘ.

Μεθοδολογία 1ης βαθμίδας ▌ σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες 2006 IPCC για τις εθνικές απογραφές ΑτΘ.

Για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις για δεξαμενή άνθρακα που αντιστοιχεί τουλάχιστον στο 25 % - 30 % των εκπομπών ή απορροφήσεων σε κατηγορία πηγής ή καταβόθρας στην οποία έχει δοθεί προτεραιότητα στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος απογραφής κράτους μέλους επειδή η εκτίμησή του παρουσιάζει σημαντική επιρροή στο σύνολο της απογραφής της χώρας σχετικά με τα ΑτΘ από την άποψη του απόλυτου επιπέδου εκπομπών και απορροφήσεων, η τάση στις εκπομπές και τις απορροφήσεις ή η αβεβαιότητα στις εκπομπές και τις απορροφήσεις στις κατηγορίες χρήσης γης, τουλάχιστον στη μεθοδολογία της 2ης βαθμίδας ▌ σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές 2006 IPCC για τις εθνικές απογραφές ΑτΘ.

Τα κράτη μέλη παροτρύνονται να εφαρμόσουν τη μεθοδολογία 3ης βαθμίδας ▌, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες 2006 IPCC για τις εθνικές απογραφές ΑτΘ.

Μέρος 4 - Δείκτες απογραφής

Τίτλος δείκτη

Δείκτης

ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ B0

Ειδικές εκπομπές CO2 δημόσιων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής και σταθμών αυτοπαραγωγών, t/TJ

Εκπομπές CO2 από δημόσιους θερμοηλεκτρικούς σταθμούς και σταθμούς αυτοπαραγωγών, kt διαιρούμενο με όλα τα προϊόντα — απόδοση από τους δημόσιους θερμοηλεκτρικούς σταθμούς και τους σταθμούς αυτοπαραγωγών, PJ

ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ E0

Ειδικές εκπομπές CO2 σταθμών αυτοπαραγωγών, t/TJ

Εκπομπές CO2 από αυτοπαραγωγούς, kt διαιρούμενο με όλα τα προϊόντα που παράγονται από θερμοηλεκτρικούς σταθμούς αυτοπαραγωγών, PJ

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ A1.1

Συνολική ένταση CO2 — βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα, t/εκατομμύρια EUR

Συνολικές εκπομπές CO2 από τον σίδηρο και τον χάλυβα, kt διαιρούμενου με την ακαθάριστη προστιθέμενη αξία – βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ A1.2

Σχετική με την ενέργεια ένταση CO2 — χημική βιομηχανία, t/εκατομμύρια EUR

Σχετικές με την ενέργεια εκπομπές CO2 χημικές βιομηχανίες, kt διαιρούμενη με την ακαθάριστη προστιθέμενη αξία – χημική βιομηχανία

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ A1.3

Σχετική με την ενέργεια ένταση CO2 — βιομηχανία γυαλιού, κεραμικών και οικοδομικών υλικών, t/εκατομμύριο ευρώ

Σχετικές με την ενέργεια εκπομπές CO2 γυαλί, κεραμικά και οικοδομικά υλικά, kt διαιρούμενο με την ακαθάριστη προστιθέμενη αξία– βιομηχανία γυαλιού, κεραμικών και οικοδομικών υλικών

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ A1.4

Σχετική με την ενέργεια ένταση CO2 — βιομηχανία τροφίμων, ποτών και καπνού, t/εκατομμύριο EUR

Σχετικές με την ενέργεια εκπομπές CO2 από τη βιομηχανία τροφίμων, ποτών και καπνού, kt διαιρούμενο με την ακαθάριστη προστιθέμενη αξία — βιομηχανία τροφίμων, ποτών και καπνού, εκατομμύριο ευρώ (EC95)

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ A1.5

Σχετική με την ενέργεια ένταση CO2 — βιομηχανία χαρτιού και εκτυπώσεων, t/εκατομμύριο EUR σχετικές με την ενέργεια εκπομπές CO2 από τη βιομηχανία χαρτιού και εκτυπώσεων, kt - Ακαθάριστη προστιθέμενη αξία — βιομηχανία χαρτιού και εκτυπώσεων, εκατομμύριο EUR (EC95)

ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ A0

Ειδικές εκπομπές CO2 των νοικοκυριών για τη θέρμανση του χώρου, t/m2

Εκπομπές CO2 των νοικοκυριών για τη θέρμανση του χώρου διαιρούμενες διά της επιφάνειας των μόνιμα κατειλημμένων κατοικιών, εκατομμύρια m2

ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ B0

Ειδικές εκπομπές CO2 του εμπορικού και θεσμικού τομέα για τη θέρμανση του χώρου, kg/m2

Εκπομπές CO2 από τη θέρμανση του χώρου στον εμπορικό και θεσμικό τομέα, kt διαιρούμενου διά του εμβαδού των κτιρίων υπηρεσιών, εκατομμύρια m2

ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ B0

Ειδικές σχετικές με το ντίζελ εκπομπές CO2 των επιβατικών αυτοκινήτων, g/100 km

ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ B0

Ειδικές σχετικές με τη βενζίνη εκπομπές CO2 των επιβατικών αυτοκινήτων, g/100 km

Παράρτημα VI

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΑΤΘ

Πληροφορίες που πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στις εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 18:

α)  περιγραφή του οικείου εθνικού συστήματος υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα, ή τις ομάδες μέτρων, καθώς και των εκθέσεων σχετικά με τις προβλέψεις των ανθρωπογενών εκπομπών ΑτΘ μέσω εκπομπών και απορροφήσεων από καταβόθρες δυνάμει του άρθρου 39 παράγραφος 1 ή πληροφορίες για τυχόν μεταβολές που πραγματοποιήθηκαν στο εν λόγω σύστημα για το οποίο έχει ήδη παρασχεθεί τέτοιου είδους περιγραφή

β)  επικαιροποιήσεις σχετικά με τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές τους που αναφέρονται στο άρθρο 15 και πρόοδος της υλοποίησης των εν λόγω στρατηγικών

γ)  πληροφορίες σχετικά με τις εθνικές πολιτικές και μέτρα ή τις ομάδες μέτρων και σχετικά με την υλοποίηση των πολιτικών και μέτρων της Ένωσης, ή ομάδων μέτρων, που περιορίζουν ή μειώνουν τις εκπομπές ΑτΘ από πηγές ή βελτιώνουν τις απορροφήσεις από τις δεξαμενές που παρουσιάζονται σε τομεακή βάση και οργανώνονται ανά αέριο ή ομάδα αερίων (HFC και PFC) που καταγράφονται στο παράρτημα V μέρος 2. Οι εν λόγω πληροφορίες αναφέρονται σε ισχύουσες και συναφείς εθνικές πολιτικές ή πολιτικές της Ένωσης και περιλαμβάνουν τα κάτωθι:

i)  τον στόχο της πολιτικής ή του μέτρου και μια σύντομη περιγραφή της πολιτικής ή του μέτρου

ii)  το είδος του μέσου άσκησης της πολιτικής,

iii)  το στάδιο εφαρμογής της πολιτικής ή του μέτρου ή της ομάδας μέτρων,

iv)  τους δείκτες που χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της προόδου με την πάροδο του χρόνου,

v)  εφόσον είναι διαθέσιμες, ποσοτικές εκτιμήσεις των επιπτώσεων στις εκπομπές μέσω πηγών ή απορροφήσεων από δεξαμενές ΑτΘ που αναλύονται ως εξής:

–  πορίσματα της εκ των προτέρων αξιολόγησης των αποτελεσμάτων μεμονωμένων πολιτικών και μέτρων ή ομάδων πολιτικών και μέτρων για τον μετριασμό των κλιματικών αλλαγών. Οι εκτιμήσεις παρέχονται για σειρά τεσσάρων ετών που θα τελειώνουν σε 0 ή 5 αμέσως μετά το έτος αναφοράς, με διαχωρισμό μεταξύ των εκπομπών ΑτΘ που καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ, τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/842 και τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/841,

–  αποτελέσματα των εκ των υστέρων αξιολογήσεων των επιπτώσεων των μεμονωμένων ή ομάδων πολιτικών και μέτρων για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, όπου διατίθενται, με διαχωρισμό μεταξύ των εκπομπών ΑτΘ που καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ, τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/842 και τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/841,

vi)  διαθέσιμες εκτιμήσεις του προβλεπόμενου κόστους και οφέλους των πολιτικών και μέτρων, καθώς επίσης και εκτιμήσεις των πραγματοποιηθεισών δαπανών και ωφελειών των πολιτικών και μέτρων,

vii)  κάθε υπάρχουσα αναφορά στις εκτιμήσεις του κόστους και των επιπτώσεων των εθνικών πολιτικών και μέτρων, τις πληροφορίες σχετικά με την υλοποίηση των πολιτικών και μέτρων της Ένωσης που περιορίζουν ή μειώνουν τις εκπομπές ΑτΘ από πηγές ή βελτιώνουν τις απορροφήσεις από καταβόθρες και τις συνοδευτικές τεχνικές εκθέσεις,

viii)  αξιολόγηση της συνεισφοράς της πολιτικής ή του μέτρου στην επίτευξη της μακροπρόθεσμης στρατηγικής που αναφέρεται στο άρθρο 15,

δ)  πληροφορίες σχετικά με τις προγραμματισμένες πρόσθετες εθνικές πολιτικές και μέτρα, ή ομάδες μέτρων, που προβλέπονται με στόχο τη μείωση των εκπομπών ΑτΘ πέραν των δεσμεύσεών τους στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 και του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841,

ε)  πληροφορίες σχετικά με τη σχέση μεταξύ των διαφόρων πολιτικών και μέτρων, ή ομάδων μέτρων, που έχουν αναφερθεί δυνάμει του στοιχείου γ) και σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι εν λόγω πολιτικές και τα μέτρα, ή οι ομάδες μέτρων, συμβάλλουν σε διάφορα σενάρια προβλέψεων.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΑΤΘ

Πληροφορίες που πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στις εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 18:

α)  προβλέψεις χωρίς μέτρα όπου διατίθενται, προβλέψεις με μέτρα και, όπου διατίθενται, προβλέψεις με πρόσθετα μέτρα,

β)  συνολικές προβλέψεις σχετικά με τα ΑτΘ και χωριστές εκτιμήσεις για τις προβλεπόμενες εκπομπές ΑτΘ για τις πηγές εκπομπών που καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ και από τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/842 και τις προβλεπόμενες εκπομπές μέσω πηγών και απορροφήσεων από καταβόθρες στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841,

γ)  την επίπτωση των πολιτικών και μέτρων που έχουν προσδιοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο α). Στις περιπτώσεις όπου δεν περιλαμβάνονται τέτοιου είδους πολιτικές και μέτρα, αυτό αναφέρεται και επεξηγείται με σαφήνεια,

δ)  αποτελέσματα της ανάλυσης ευαισθησίας που πραγματοποιείται για τις προβλέψεις και πληροφορίες σχετικά με τα μοντέλα και τις παραμέτρους που χρησιμοποιούνται,

ε)  όλες οι σχετικές αναφορές στην αξιολόγηση και οι τεχνικές εκθέσεις που υποστηρίζουν τις προβλέψεις που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 4.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIIΙ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ, ΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΠΟΥ ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΜΕΝΕΣ ΧΩΡΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΑΠΟ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

Μέρος 1

Υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις δράσεις προσαρμογής

Πληροφορίες που πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στις εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 1:

α)  κύριοι σκοποί, στόχοι και θεσμικό πλαίσιο προσαρμογής,

β)  προβλέψεις σχετικά με την κλιματική αλλαγή, συμπεριλαμβανομένων των ακραίων καιρικών συνθηκών, των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, της αξιολόγησης της κλιματικής τρωτότητας και των κινδύνων, καθώς και των κύριων κλιματικών κινδύνων,

γ)  ικανότητα προσαρμογής,

δ)  σχέδια και στρατηγικές προσαρμογής,

ε)  πλαίσιο παρακολούθησης και αξιολόγησης,

στ)  η πρόοδος που έχει σημειωθεί στην υλοποίηση, συμπεριλαμβανομένων των καλών πρακτικών και των αλλαγών στη διακυβέρνηση.

Μέρος 2

Υποβολή εκθέσεων σχετικά με τη στήριξη που παρέχεται στις αναπτυσσόμενες χώρες

Πληροφορίες που πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στις εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 3:

α)  πληροφορίες σχετικά με τη χρηματοδοτική στήριξη που έχει δεσμευτεί και παρασχεθεί στις αναπτυσσόμενες χώρες για το έτος X-1, συμπεριλαμβανομένων των κάτωθι:

i)  ποσοτικά στοιχεία σχετικά με τους δημόσιους και τους κινητοποιημένους χρηματοδοτικούς πόρους από το κράτος μέλος. Οι πληροφορίες σχετικά με τις χρηματοδοτικές ροές πρέπει να βασίζονται στους λεγόμενους «Δείκτες του Ρίο» για τη στήριξη που σχετίζεται με τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και τη στήριξη που σχετίζεται με την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, και σε άλλα συστήματα εντοπισμού που έχουν θεσπιστεί από την Επιτροπή Αναπτυξιακής Βοήθειας του ΟΟΣΑ,

ii)  ποιοτικά μεθοδολογικά στοιχεία που επεξηγούν τη μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό των ποσοτικών στοιχείων, καθώς και επεξήγηση της μεθοδολογίας για την ποσοτικοποίηση των δεδομένων τους, και, κατά περίπτωση, άλλα στοιχεία σχετικά με τους ορισμούς και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιήθηκαν για τον προσδιορισμό τυχόν αριθμητικών στοιχείων, ιδίως σχετικά με πληροφορίες που έχουν αναφερθεί σχετικά με κινητοποιημένες χρηματοδοτικές ροές,

iii)  διαθέσιμες πληροφορίες για δραστηριότητες του κράτους μέλους σχετικά με δημόσια χρηματοδότηση έργων μεταφοράς τεχνολογίας και έργων ανάπτυξης ικανοτήτων σε αναπτυσσόμενες χώρες στο πλαίσιο της UNFCCC, αναφέροντας επίσης εάν το έργο μεταφοράς τεχνολογίας ή ανάπτυξης ικανοτήτων χρησιμοποιήθηκε για τον μετριασμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής ή την προσαρμογή σε αυτές, την αποδέκτρια χώρα, ει δυνατόν το ύψος της στήριξης που παρασχέθηκε και τον τύπο της μεταφερθείσας τεχνολογίας ή του έργου ανάπτυξης ικανοτήτων,

β)  διαθέσιμες πληροφορίες για το έτος X και τα ακόλουθα έτη σχετικά με την προβλεπόμενη παροχή στήριξης, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για προγραμματισμένες δραστηριότητες σχετικά με έργα μεταφοράς τεχνολογίας και δημόσια χρηματοδότηση έργων ανάπτυξης ικανοτήτων για τις αναπτυσσόμενες χώρες στο πλαίσιο της UNFCCC και σχετικά με τις τεχνολογίες που πρόκειται να μεταφερθούν και τα έργα ανάπτυξης ικανοτήτων, αναφέροντας επίσης εάν το έργο μεταφοράς τεχνολογίας ή ανάπτυξης ικανοτήτων χρησιμοποιήθηκε για τον μετριασμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής ή την προσαρμογή σε αυτές, την αποδέκτρια χώρα, ει δυνατόν τη στήριξη που πρόκειται να παρασχεθεί και τον τύπο της μεταφερθείσας τεχνολογίας ή του έργου ανάπτυξης ικανοτήτων.

Μέρος 3

Υποβολή εκθέσεων σχετικά με τα έσοδα από πλειστηριασμούς

Πληροφορίες που πρέπει να περιληφθούν στις εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 2:

α)  πληροφορίες για τη χρήση των εσόδων από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων από το κράτος μέλος κατά τη διάρκεια του έτους X-1 δυνάμει του άρθρου 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, που περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με έσοδα τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί για έναν ή περισσότερους από τους σκοπούς που προσδιορίζονται στο άρθρο 10 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας ή ποσό ίσο με τα συγκεκριμένα έσοδα, και για τις δράσεις που έχουν αναληφθεί δυνάμει του άρθρου αυτού,

β)  πληροφορίες σχετικά με τη χρήση, όπως ορίζεται από το κράτος μέλος, όλων των εσόδων που προέκυψαν για το κράτος μέλος από τη δημοπράτηση δικαιωμάτων εκπομπής του κλάδου αερομεταφορών δυνάμει του άρθρου 3δ παράγραφος 1) ή 2) της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, οι οποίες παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 3δ παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας.

Τα έσοδα από πλειστηριασμούς που δεν έχουν εκταμιευτεί μέχρι την υποβολή της έκθεσης από το κράτος μέλος στην Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 19 παράγραφος 2 ποσοτικοποιούνται και αναφέρονται σε εκθέσεις των επόμενων ετών.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΧ

ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ

Μέρος 1

Πρόσθετες υποχρεώσεις σχετικά με την υποβολή εκθέσεων στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές

Περιλαμβάνονται οι ακόλουθες πρόσθετες πληροφορίες, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, δυνάμει του άρθρου 20 στοιχείο γ):

α)  η λειτουργία του συστήματος εγγυήσεων προέλευσης της ηλεκτρικής ενέργειας, του αερίου και της θέρμανσης και ψύξης από ανανεώσιμες πηγές, ο βαθμός έκδοσης και κατάργησης εγγυήσεων προέλευσης και η προκύπτουσα ετήσια εθνική κατανάλωση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, καθώς και τα μέτρα που λήφθηκαν προκειμένου να διασφαλιστεί η αξιοπιστία και η προστασία κατά της απάτης στο σύστημα,

β)  οι ποσότητες βιοκαυσίμων, βιοαερίων ▌ ανανεώσιμων καυσίμων μεταφορών μη βιολογικής προέλευσης, ανακυκλωμένων ανθρακούχων καυσίμων και ανανεώσιμης ηλεκτρικής ενέργειας που καταναλώνεται στον τομέα μεταφορών, και, ▌ κατά περίπτωση, η απόδοσή τους ως προς την εξοικονόμηση σχετικά με τα αέρια του θερμοκηπίου, με διάκριση μεταξύ καυσίμων που παράγονται από διαφορετικούς τύπους καλλιεργειών τροφίμων και ζωοτροφών και κάθε είδους πρώτων υλών που περιλαμβάνονται στο παράρτημα IX της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...(93),

γ)  οι εξελίξεις στη διαθεσιμότητα, την προέλευση και τη χρήση πηγών βιομάζας για ενεργειακούς σκοπούς,

δ)  οι αλλαγές στις τιμές βασικών αγαθών και στις χρήσεις γης εντός του κράτους μέλους, οι οποίες συνδέονται με την αυξημένη χρήση βιομάζας και άλλων μορφών ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στο συγκεκριμένο κράτος μέλος,

ε)  η εκτιμώμενη πλεονασματική παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που θα μπορούσε να μεταφερθεί σε άλλα κράτη μέλη έτσι ώστε να συμμορφώνονται με το άρθρο 3 παράγραφος 3 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/... (94) και να επιτυγχάνουν τις εθνικές συνεισφορές και πορείες που αναφέρονται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 2) του παρόντος κανονισμού,

στ)  κατά περίπτωση, η εκτιμώμενη ζήτηση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που πρέπει να καλυφθεί από άλλα μέσα πέραν της εγχώριας παραγωγής έως το 2030, συμπεριλαμβανομένων των εισαγόμενων πρώτων υλών βιομάζας,

ζ)  η τεχνολογική ανάπτυξη και αξιοποίηση των βιοκαυσίμων που παράγονται από πρώτες ύλες που καταγράφονται στο παράρτημα IX της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+,

η)  εφόσον υπάρχουν, οι εκτιμώμενες επιπτώσεις από την παραγωγή ή τη χρήση βιοκαυσίμων, βιορευστών και καυσίμων βιομάζας στη βιοποικιλότητα, τους υδάτινους πόρους, τη διαθεσιμότητα και την ποιότητα του νερού, την ποιότητα του εδάφους και του αέρα στο κράτος μέλος,

θ)  ▌ περιπτώσεις απάτης που έχουν παρατηρηθεί στην αλυσίδα επιτήρησης των βιοκαυσίμων, των βιορευστών και των καυσίμων βιομάζας,

ι)  πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο εκτίμησης του μεριδίου των βιοδιασπώμενων αποβλήτων στα απόβλητα που χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή ενέργειας και με τα μέτρα που λήφθηκαν για τη βελτίωση και την εξακρίβωση των εν λόγω εκτιμήσεων,

ια)  η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας από ανανεώσιμες πηγές σε κτίρια, περιλαμβανομένων αναλυτικών δεδομένων σχετικά με την ενέργεια που παράγεται, καταναλώνεται και διοχετεύεται στο δίκτυο μέσω των ηλιακών φωτοβολταϊκών συστημάτων, των ηλιακών θερμικών συστημάτων, της βιομάζας, των αντλιών θέρμανσης, των γεωθερμικών συστημάτων, καθώς και όλων των άλλων αποκεντρωμένων συστημάτων ανανεώσιμων πηγών,

ιβ)  κατά περίπτωση, ▌ το μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην τηλεθέρμανση, καθώς και η ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές που παράγεται από πόλεις και κοινότητες ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές,

ιγ)  πρωτογενής παροχή στέρεης βιομάζας (σε 1000 m3, εκτός όσον αφορά το σημείο 1) στοιχείο β) σημείο iii), που θα προβλέπεται σε τόνους)

1)  Δασική βιομάζα που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενέργειας (εγχώρια παραγωγή και εισαγωγές ▌)

α)  Κύρια βιομάζα από δάση που χρησιμοποιείται απευθείας για την παραγωγή ενέργειας

i)  Εφόσον διατίθενται στοιχεία, κλαδιά και κορυφές δέντρων (η συμπερίληψη στην έκθεση είναι προαιρετική)

ii)  Κατά περίπτωση, κούτσουρα (η συμπερίληψη στην έκθεση είναι προαιρετική)

iii)  Στρογγυλή ξυλεία (διαχωρισμένη σε βιομηχανική στρογγυλή ξυλεία και καυσόξυλα)

β)  Κατά περίπτωση, παραπροϊόντα δασικής βιομηχανίας που χρησιμοποιούνται απευθείας για την παραγωγή ενέργειας

i)  Κατά περίπτωση, φλοιός ▌

ii)  Ροκανίδια, πριονίδι και άλλα μόρια ξύλου

iii)  Κατά περίπτωση, μαύρο υγρό πολτοποίησης και ακατέργαστο ταλλέλαιο

γ)  Κατά περίπτωση, ανακτημένη μετά την κατανάλωση ξυλεία που χρησιμοποιείται απευθείας για την παραγωγή ενέργειας

δ)  Κατεργασμένα ξυλοκαύσιμα που παράγονται από πρώτες ύλες που δεν αναφέρονται στο σημείο 1 στοιχείο α), β) ή γ):

i)  Κατά περίπτωση, ξυλάνθρακας

ii)  Συσσωματώματα ξύλου και πλίνθες ξύλου

2)  Εφόσον διατίθενται στοιχεία, βιομάζα γεωργικής προέλευσης που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενέργειας (εγχώρια παραγωγή, εισαγωγές και εξαγωγές)

α)  Ενεργειακές καλλιέργειες για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας ή θερμότητας (συμπεριλαμβανομένων των πρεµνοφυών δασών βραχυχρόνιας αµειψισποράς)

β)  Υπολείμματα γεωργικής καλλιέργειας για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας ή θερμότητας

3)  Εφόσον διατίθενται στοιχεία, βιομάζα από οργανικά απόβλητα που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενέργειας (εγχώρια παραγωγή, εισαγωγές και εξαγωγές)

α)  Οργανικό κλάσμα βιομηχανικών αποβλήτων

β)  Οργανικό κλάσμα αστικών αποβλήτων

γ)  Ιλύς λυμάτων

ιδ)  Κατανάλωση τελικής ενέργειας από στέρεη βιομάζα (ποσό στέρεης βιομάζας που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή ενέργειας στους ακόλουθους τομείς):

1)  Ενεργειακός τομέας

α)  Ηλεκτροπαραγωγή

β)  Συνδυασμένη παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας

γ)  Θερμότητα

2)  Εσωτερικός βιομηχανικός τομέας (ηλεκτρική ενέργεια που έχει καταναλωθεί και αυτοπαραχθεί, ΣΠΗΘ και θερμότητα)

3)  Άμεση τελική κατανάλωση στον οικιστικό τομέα

4)  Άλλα

Μέρος 2

Πρόσθετες υποχρεώσεις σχετικά με την υποβολή εκθέσεων στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης

Στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, περιλαμβάνονται οι ακόλουθες πρόσθετες πληροφορίες δυνάμει του άρθρου 21 στοιχείο γ):

α)  οι κύριες νομοθετικές και μη νομοθετικές πολιτικές, μέτρα και χρηματοδοτικά μέτρα και προγράμματα που υλοποιήθηκαν τα έτη X-2 και X-1 (όπου X είναι το έτος στο οποίο πρέπει να υποβληθεί η έκθεση) για την επίτευξη των στόχων τους που αναφέρονται στο άρθρο 4 στοιχείο β) και προωθούν τις αγορές ενεργειακών υπηρεσιών, βελτιώνουν την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, τα μέτρα για τη χρήση της δυναμικής ενεργειακής απόδοσης των υποδομών αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας και θέρμανσης και ψύξης, βελτιώνουν τις πληροφορίες και τα προσόντα, άλλα μέτρα για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης,

β)  η σωρευτική ποσότητα εξοικονόμησης ενέργειας που επιτεύχθηκε μέσω του άρθρου 7 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ κατά τα έτη X-3 και X-2,

γ)  το ύψος των εξοικονομήσεων που επιτεύχθηκαν από τα μέτρα πολιτικής για τη μείωση της ενεργειακής φτώχειας, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 11 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

δ)  κατά περίπτωση, το ύψος των εξοικονομήσεων που επιτεύχθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχείο γ) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

ε)  η πρόοδος σε κάθε τομέα και λόγοι για τους οποίους η κατανάλωση ενέργειας παρέμεινε σταθερή ή παρουσίασε αύξηση κατά τα έτη X-3 και X-2 στους τομείς κατανάλωσης τελικής ενέργειας,

στ)  η συνολική επιφάνεια δαπέδου των κτιρίων με συνολικό ωφέλιμο εμβαδόν που υπερβαίνει τα 250 m2 κυριότητας και κατοχής της κεντρικής διοίκησης των κρατών μελών, την 1η Ιανουαρίου του έτους X-2 και X-1, τα οποία δεν ικανοποίησαν τις απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

ζ)  η συνολική επιφάνεια δαπέδου των κτιρίων που θερμαίνονται και/ή ψύχονται κυριότητας και κατοχής της κεντρικής διοίκησης των κρατών μελών τα οποία ανακαινίστηκαν το έτος X-3 και X-2 όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ ή ο βαθμός εξοικονόμησης ενέργειας στα επιλέξιμα κτήρια κυριότητας και κατοχής της κεντρικής διοίκησης των κρατών μελών όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

η)  ο αριθμός των ενεργειακών ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν το έτος X-3 και X-2. Επιπρόσθετα, ο συνολικός εκτιμώμενος αριθμός των μεγάλων εταιρειών στην επικράτειά τους στις οποίες εφαρμόζεται το άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ και ο αριθμός των ενεργειακών ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν σε εκείνες τις επιχειρήσεις κατά το έτος X-3 και X-2,

θ)  ο εφαρμοσμένος εθνικός συντελεστής ηλεκτρικής ενέργειας και αιτιολόγηση σε περίπτωση που αυτός διαφέρει από τον προκαθορισμένο συντελεστή που αναφέρεται στην υποσημείωση (3) του παραρτήματος IV της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

ι)  ο αριθμός και η επιφάνεια δαπέδου των νεόδμητων και των ανακαινισμένων κτιρίων με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας το έτος X-2 και X-1, όπως προβλέπεται στο άρθρο 9 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ, βάσει στατιστικής δειγματοληψίας εφόσον αυτό κρίνεται αναγκαίο,

ια)  διαδικτυακός σύνδεσμος στον ιστότοπο όπου παρατίθεται η λίστα ή η διεπαφή των παρόχων ενεργειακών υπηρεσιών που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Χ

ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΒΙΟΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Η έκθεση βιωσιμότητας της βιοενέργειας της EE σχετικά με την ενέργεια που προέρχεται από βιομάζα, η οποία πρέπει να εγκρίνεται ανά διετία από την Επιτροπή μαζί με την έκθεση σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης δυνάμει του άρθρου 35 παράγραφος 2 στοιχείο δ), περιλαμβάνει τουλάχιστον τις ακόλουθες πληροφορίες:

α)  τα σχετικά περιβαλλοντικά οφέλη και το κόστος των διάφορων βιοκαυσίμων, βιορευστών και καυσίμων βιομάζας, τις επιπτώσεις σε αυτά των πολιτικών εισαγωγών της Ένωσης, τις συνέπειες στην ασφάλεια του εφοδιασμού και τους τρόπους επίτευξης μιας ισορροπημένης προσέγγισης ανάμεσα στην εγχώρια παραγωγή και τις εισαγωγές,

β)  τις επιπτώσεις της παραγωγής και χρήσης βιομάζας στη βιωσιμότητα στην Ένωση και σε τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της επίπτωσης στη βιοποικιλότητα,

γ)  δεδομένα και ανάλυση τρέχουσας και προβλεπόμενης διαθεσιμότητας και ζήτησης της αειφόρου βιομάζας, καθώς και τον αντίκτυπο της αυξημένης ζήτησης της βιομάζας στους κλάδους που κάνουν χρήση βιομάζας,

δ)  την τεχνολογική ανάπτυξη και αξιοποίηση των βιοκαυσίμων που παράγονται από πρώτες ύλες που καταγράφονται στο παράρτημα IX της οδηγίας (ΕΕ) 2018/... (95), και αξιολόγηση της διαθεσιμότητας πρώτων υλών και του ανταγωνισμού για τους πόρους λαμβάνοντας ▌υπόψη τις αρχές της κυκλικής οικονομίας και της ιεράρχησης των αποβλήτων που θεσπίζεται στην οδηγία 2008/98/ΕΚ ▌,

ε)  πληροφορίες και ανάλυση των διαθέσιμων αποτελεσμάτων της επιστημονικής έρευνας όσον αφορά τις έμμεσες αλλαγές της χρήσης γης σε σχέση με όλες τις οδούς παραγωγής, περιλαμβανομένης της αξιολόγησης του κατά πόσον το φάσμα της αβεβαιότητας που εντοπίζεται στην ανάλυση στην οποία βασίζονται οι εκτιμήσεις των εκπομπών λόγω έμμεσης αλλαγής της χρήσης γης μπορεί να περιοριστεί, και εάν μπορούν να λαμβάνονται υπόψη ο πιθανός αντίκτυπος των πολιτικών της Ένωσης, όπως για παράδειγμα των πολιτικών για το περιβάλλον, το κλίμα και τη γεωργία,

στ)  όσον αφορά τις τρίτες χώρες και τα κράτη μέλη που αποτελούν σημαντική πηγή βιοκαυσίμων, βιορευστών και καυσίμων βιομάζας που καταναλώνονται στην Ένωση, πληροφορίες σχετικά με τα εθνικά μέτρα που λήφθηκαν για την τήρηση των κριτηρίων βιωσιμότητας και εξοικονόμησης ΑτΘ που ορίζονται στο άρθρο 29 παράγραφοι 2 έως 7 και στο άρθρο 29 παράγραφος 10 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/ ... (96), για την προστασία του εδάφους, των υδάτων και του αέρα, και

ζ)  συγκεντρωτικές πληροφορίες από τη βάση δεδομένων που αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 2 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+.

Κατά την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τη μείωση των εκπομπών ΑτΘ από τη χρήση βιομάζας, η Επιτροπή χρησιμοποιεί τα ποσά που γνωστοποιούν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το παράρτημα IX μέρος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων των προσωρινών μέσων τιμών των εκτιμώμενων έμμεσων εκπομπών λόγω αλλαγής στη χρήση γης και του σχετικού εύρους που προκύπτουν από την ανάλυση ευαισθησίας όπως ορίζεται στο παράρτημα VIII της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τα δεδομένα που αφορούν τις προσωρινές μέσες τιμές των εκτιμώμενων έμμεσων εκπομπών λόγω αλλαγής στη χρήση γης και το σχετικό εύρος που προκύπτει από τη δημοσίως διαθέσιμη ανάλυση ευαισθησίας. Επιπρόσθετα, η Επιτροπή αξιολογεί εάν και σε ποιο βαθμό θα άλλαζε η εκτίμηση της άμεσης εξοικονόμησης εκπομπών σε περίπτωση καταλογισμού των παραπροϊόντων μέσω προσέγγισης υποκατάστασης.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΧI

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΧΕΙ ΕΚΔΩΣΕΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 30 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 4 ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ (ΕΕ) 2018/... (97)

Στην έκθεση σχετικά με τα εθελοντικά συστήματα σε σχέση με τα οποία η Επιτροπή έχει εκδώσει απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/...+, η οποία θα πρέπει να εγκρίνεται ανά διετία από την Επιτροπή μαζί με την έκθεση σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 35 παράγραφος 2 στοιχείο ε) του παρόντος κανονισμού, αξιολογούνται από την Επιτροπή κατ’ ελάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:

α)  η ανεξαρτησία, ο τρόπος διεξαγωγής και η συχνότητα των ελέγχων, τόσο ως προς τι δηλώνεται όσον αφορά τις εν λόγω πτυχές στα έγγραφα του συστήματος, κατά την έγκριση του σχετικού συστήματος από την Επιτροπή, όσο και ως προς τις βέλτιστες πρακτικές της βιομηχανίας,

β)  η διαθεσιμότητα και η πείρα και η διαφάνεια στην εφαρμογή των μεθόδων εντοπισμού και αντιμετώπισης περιπτώσεων μη συμμόρφωσης, ιδιαίτερα όσον αφορά τον χειρισμό περιπτώσεων ή ισχυρισμών περί σοβαρών παραπτωμάτων από μέλη του συστήματος,

γ)  η διαφάνεια, σε σχέση κυρίως με τη δυνατότητα πρόσβασης στο σύστημα, η διαθεσιμότητα των μεταφράσεων στις επίσημες γλώσσες των χωρών και των περιφερειών από τις οποίες προέρχονται οι πρώτες ύλες, η δυνατότητα πρόσβασης στον κατάλογο των πιστοποιημένων φορέων και στα σχετικά πιστοποιητικά, καθώς και η δυνατότητα πρόσβασης στις εκθέσεις του ελεγκτή,

δ)  η συμμετοχή των συμφεροντούχων, ιδίως όσον αφορά τη διαβούλευση με τις αυτόχθονες και τις τοπικές κοινότητες πριν από τη λήψη αποφάσεων κατά τη διάρκεια της κατάρτισης και της επανεξέτασης του συστήματος, καθώς και κατά τη διάρκεια των ελέγχων, και η ανταπόκριση στις παρεμβάσεις τους,

ε)  η γενικότερη ευρωστία του συστήματος, κυρίως υπό το πρίσμα κανόνων διαπίστευσης, των προσόντων και της ανεξαρτησίας των ελεγκτών και των οικείων φορέων του συστήματος,

στ)  εφόσον διατίθενται, εμπορικές επικαιροποιήσεις του συστήματος, η ποσότητα των πρώτων υλών και των βιοκαυσίμων που έχουν πιστοποιηθεί, ανά χώρα καταγωγής και είδος, ο αριθμός των συμμετεχόντων,

ζ)  η ευχερής και αποτελεσματική εφαρμογή συστήματος εντοπισμού των τεκμηρίων συμμόρφωσης με τα κριτήρια βιωσιμότητας που το σύστημα παρέχει στο μέλος ή στα μέλη του, δεδομένου ότι το εν λόγω σύστημα έχει σκοπό να λειτουργεί ως μέσο πρόληψης της απάτης, με επίκεντρο, ιδίως, τον εντοπισμό, την αντιμετώπιση και την παρακολούθηση περιπτώσεων στις οποίες υπάρχουν υπόνοιες απάτης ή άλλων παρατυπιών και, κατά περίπτωση, αριθμός διαπιστωμένων περιπτώσεων απάτης ή παρατυπίας,

η)  δυνατότητα εξουσιοδότησης φορέων να εγκρίνουν και να εποπτεύουν οργανισμούς πιστοποίησης,

θ)  κριτήρια έγκρισης ή διαπίστευσης οργανισμών πιστοποίησης,

ι)  κανόνες παρακολούθησης των οργανισμών πιστοποίησης,

ια)  τρόποι διευκόλυνσης ή βελτίωσης της προώθησης των βέλτιστων πρακτικών.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΧII

ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟΓΡΑΦΗΣ

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 37 περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

α)  τα δεδομένα και τις μεθόδους που αποτελούν αντικείμενο έκθεσης όσον αφορά τις δραστηριότητες και τις εγκαταστάσεις βάσει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, με σκοπό την κατάρτιση εθνικών απογραφών ΑτΘ για τη διασφάλιση της συνοχής των εκπομπών ΑτΘ που δηλώνονται στο πλαίσιο του ΣΕΕ της ΕΕ με τα δεδομένα που καταγράφονται στις εθνικές απογραφές ΑτΘ,

β)  τα δεδομένα που συλλέγονται μέσω συστημάτων υποβολής εκθέσεων για τα φθοριούχα αέρια στους συναφείς τομείς, που θεσπίστηκαν δυνάμει του άρθρου 20 του κανονισμού (EΕ) αριθ. 517/2014 με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών ΑτΘ,

γ)  τις εκπομπές, τα υποκείμενα δεδομένα και τις μεθοδολογίες που αποτελούν αντικείμενο εκθέσεων των βιομηχανικών μονάδων βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 166/2006, με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών ΑτΘ,

δ)  τα δεδομένα που αναφέρονται δυνάμει του κανονισμού (EK) αριθ. 1099/2008,

ε)  τα δεδομένα που συλλέγονται μέσω γεωγραφικού εντοπισμού των περιοχών γης στο πλαίσιο υφιστάμενων προγραμμάτων και ερευνών της Ένωσης και των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένης της έρευνας πλαισίου χρήσης/κάλυψης γης (LUCAS) και του προγράμματος Copernicus.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ XIIΙ

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑΣ

Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013

Παρών κανονισμός

Άρθρο 1

Άρθρο 1 παράγραφος 1

Άρθρο 2

Άρθρο 3

Άρθρο 4

Άρθρο 15

Άρθρο 5

Άρθρο 37 παράγραφος 1, άρθρο 37 παράγραφος 2, άρθρο 37 παράγραφος 6, παράρτημα ΧII

Άρθρο 6

Άρθρο 37 παράγραφος 3, άρθρο 37 παράγραφος 7

Άρθρο 7

Άρθρο 26 παράγραφος 3, άρθρο 26 παράγραφος 4, άρθρο 26 παράγραφος 6, άρθρο 26 παράγραφος 7, παράρτημα V

Άρθρο 8

Άρθρο 26 παράγραφος 2, άρθρο 26 παράγραφος 7

Άρθρο 9

Άρθρο 37 παράγραφος 4, άρθρο 37 παράγραφος 5

Άρθρο 10

Άρθρο 40

Άρθρο 11

Άρθρο 12

Άρθρο 39

Άρθρο 13

Άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο α), άρθρο 18 παράγραφος 3, άρθρο 18 παράγραφος 4, παράρτημα VΙ

Άρθρο 14

Άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο β), άρθρο 18 παράγραφος 2, άρθρο 18 παράγραφος 3, 18 παράγραφος 4, παράρτημα VII

Άρθρο 15

Άρθρο 19 παράγραφος 1, παράρτημα VIII μέρος 1

Άρθρο 16

Άρθρο 19 παράγραφος 3, παράρτημα VIΙΙ μέρος 2

Άρθρο 17

Άρθρο 19 παράγραφος 2, άρθρο 19 παράγραφος 4, άρθρο 19 παράγραφος 5, παράρτημα VIII μέρος 3

Άρθρο 18

Άρθρο 17 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο

Άρθρο 19

Άρθρο 20

Άρθρο 21

Άρθρο 29 παράγραφος 1 στοιχείο γ), άρθρο 29 παράγραφος 5, άρθρο 29 παράγραφος 7

Άρθρο 22

Άρθρο 23

Άρθρο 41 παράγραφος 1 στοιχείο δ), 41 παράγραφος 1 στοιχείο ε), άρθρο 41 παράγραφος 1 στοιχείο στ), άρθρο 41 παράγραφος 1 στοιχείο ζ), άρθρο 41 παράγραφος 1 στοιχείο η)

Άρθρο 24

Άρθρο 42

Άρθρο 25

Άρθρο 26

Άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο α), άρθρο 44 παράγραφος 2, άρθρο 44 παράγραφος 3, άρθρο 44 παράγραφος 6

Άρθρο 27

Άρθρο 28

Άρθρο 57

Άρθρο 29

(1) ΕΕ C 246 της 28.7.2017, σ. 34.
(2) ΕΕ C 342 της 12.10.2017, σ. 111.
(3) Η παρούσα θέση αντικαθιστά τις τροπολογίες που εγκρίθηκαν στις 17 Ιανουαρίου 2018 (Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2018)0011).
(4)ΕΕ C 246 της 28.7.2017, σ. 34.
(5)ΕΕ C 342 της 12.10.2017, σ. 111.
(6) Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2018.
(7) Οδηγία 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την τροποποίηση και τη συνακόλουθη κατάργηση των οδηγιών 2001/77/ΕΚ και 2003/30/ΕΚ (ΕΕ L 140 της 5.6.2009, σ. 16).
(8)Οδηγία 2012/27/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, για την ενεργειακή απόδοση, την τροποποίηση των οδηγιών 2009/125/ΕΚ και 2010/30/ΕΕ και την κατάργηση των οδηγιών 2004/8/ΕΚ και 2006/32/ΕΚ (ΕΕ L 315 της 14.11.2012, σ. 1).
(9)Απόφαση (ΕΕ) 2016/1841 του Συμβουλίου, της 5ης Οκτωβρίου 2016, για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της συμφωνίας του Παρισιού που εγκρίθηκε στο πλαίσιο της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή (ΕΕ L 282 της 19.10.2016, σ. 1).
(10) Απόφαση 2002/358/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Απριλίου 2002, για την έγκριση, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του Πρωτοκόλλου του Κυότο στη Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές και την από κοινού τήρηση των σχετικών δεσμεύσεων (ΕΕ L 130 της 15.5.2002, σ. 1).
(11)Οδηγία (ΕΕ) 2016/2284 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2016, σχετικά με τη μείωση των εθνικών εκπομπών ορισμένων ατμοσφαιρικών ρύπων, την τροποποίηση της οδηγίας 2003/35/ΕΚ και την κατάργηση της οδηγίας 2001/81/ΕΚ (ΕΕ L 344 της 17.12.2016, σ. 1).
(12)Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την αλλαγή του κλίματος και την κατάργηση της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ (ΕΕ L 165 της 18.6.2013, σ. 13).
(13)Οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 275 της 25.10.2003, σ. 32).
(14)Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 166/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 2006, για τη σύσταση ευρωπαϊκού μητρώου έκλυσης και μεταφοράς ρύπων και για την τροποποίηση των οδηγιών 91/689/EΟΚ και 96/61/EΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 33 της 4.2.2006, σ. 1).
(15)Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1099/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για τις στατιστικές ενέργειας (ΕΕ L 304 της 14.11.2008, σ. 1).
(16)Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 517/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Απριλίου 2014, για τα φθοριούχα αέρια του θερμοκηπίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 842/2006 (ΕΕ L 150 της 20.5.2014, σ. 195).
(17)Οδηγία 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων (ΕΕ L 197 της 21.7.2001, σ. 30).
(18) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 347/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 2013, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις διευρωπαϊκές ενεργειακές υποδομές, την κατάργηση της απόφασης αριθ. 1364/2006/ΕΚ και την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 713/2009, (ΕΚ) αριθ. 714/2009 και (ΕΚ) αριθ. 715/2009 (ΕΕ L 115 της 25.4.2013, σ. 39).
(19) Κανονισμός (ΕΕ) 2018/842 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2018, για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030, στο πλαίσιο της συμβολής στη δράση για το κλίμα για την τήρηση των δεσμεύσεων που απορρέουν από τη συμφωνία του Παρισιού και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 (ΕΕ L 156 της 19.6.2018, σ. 26).
(20) Κανονισμός (ΕΕ) 2018/841 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2018, σχετικά με τη συμπερίληψη των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και των απορροφήσεων από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγής χρήσης γης και δασοπονίας στο πλαίσιο για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030, καθώς και για την τροποποίηση του κανονισμού (EE) αριθ. 525/2013 και της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ (ΕΕ L 156 της 19.6.2018, σ. 1).
(21)Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 223/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2009, σχετικά με τις ευρωπαϊκές στατιστικές και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1101/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη διαβίβαση στη Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πληροφοριών που καλύπτονται από το στατιστικό απόρρητο, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 322/97 του Συμβουλίου σχετικά με τις κοινοτικές στατιστικές και της απόφασης 89/382/ΕΟΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου για τη σύσταση επιτροπής του στατιστικού προγράμματος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 87 της 31.3.2009, σ. 164).
(22) Οδηγία (ΕΕ) 2018/... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της ... (ΕΕ L …).
(23)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο τίτλος, ο αριθμός και η παραπομπή στην ΕΕ του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(24)++ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(25) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 377/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Απριλίου 2014, για τη θέσπιση του προγράμματος Copernicus και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 911/2010 (ΕΕ L 122 της 24.4.2014, σ. 44).
(26)Απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών μέχρι το 2020 (ΕΕ L 140 της 5.6.2009, σ. 136).
(27) ΕΕ L 123 της 12.5.2016, σ. 1.
(28)Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (ΕΕ L 55 της 28.2.2011, σ. 13).
(29)Οδηγία 94/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1994, για τους όρους χορήγησης και χρήσης των αδειών αναζήτησης, εξερεύνησης και παραγωγής υδρογονανθράκων (ΕΕ L 164 της 30.6.1994, σ. 3).
(30)Οδηγία 98/70/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 1998, σχετικά με την ποιότητα των καυσίμων βενζίνης και ντίζελ και την τροποποίηση της οδηγίας 93/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 350 της 28.12.1998, σ. 58).
(31)Οδηγία 2009/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα σε γεωλογικούς σχηματισμούς και για την τροποποίηση της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 2000/60/ΕΚ, 2001/80/ΕΚ, 2004/35/ΕΚ, 2006/12/ΕΚ, 2008/1/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 (ΕΕ L 140 της 5.6.2009, σ. 114).
(32)Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 663/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τη θέσπιση προγράμματος ενίσχυσης της οικονομικής ανάκαμψης με τη χορήγηση κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής για έργα στον τομέα της ενέργειας (ΕΕ L 200 της 31.7.2009, σ. 31).
(33)Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 715/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στα δίκτυα μεταφοράς φυσικού αερίου και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1775/2005 (ΕΕ L 211 της 14.8.2009, σ. 36).
(34)Οδηγία 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 2003/55/ΕΚ (ΕΕ L 211 της 14.8.2009, σ. 94).
(35)Οδηγία 2009/119/ΕΚ του Συμβουλίου, της 14ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με υποχρέωση διατήρησης ενός ελάχιστου επιπέδου αποθεμάτων αργού πετρελαίου ή/και προϊόντων πετρελαίου από τα κράτη μέλη (ΕΕ L 265 της 9.10.2009, σ. 9).
(36)Οδηγία 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων (ΕΕ L 153 της 18.6.2010, σ. 13).
(37)Οδηγία 2013/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 2013, για την ασφάλεια των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου και την τροποποίηση της οδηγίας 2004/35/ΕΚ (ΕΕ L 178 της 28.6.2013, σ. 66).
(38)Οδηγία (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου, της 20ής Απριλίου 2015, για τον καθορισμό των μεθόδων υπολογισμού και των απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων σύμφωνα με την οδηγία 98/70/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ποιότητα των καυσίμων βενζίνης και ντίζελ (ΕΕ L 107 της 25.4.2015, σ. 26).
(39)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(40)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(41)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(42)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(43)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(44)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(45)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(46)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(47)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(48) Οδηγία 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, για τη θέσπιση πλαισίου για τον καθορισμό απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού όσον αφορά τα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα (EE L 285 της 31.10.2009, σ. 10).
(49) Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1369 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2017, σχετικά με τον καθορισμό ενός πλαισίου για την ενεργειακή σήμανση και για την κατάργηση της οδηγίας 2010/30/ΕΕ (EE L 198 της 28.7.2017, σ. 1).
(50)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(51)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(52)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(53)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(54)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(55)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(56)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο τίτλος, ο αριθμός και η παραπομπή στην ΕΕ του COD 2016/0375 (διακυβέρνηση).
(57)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο τίτλος, ο αριθμός και η παραπομπή στην ΕΕ του COD 2016/0375 (διακυβέρνηση).
(58)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο τίτλος και ο αριθμός του COD 2016/0375 (διακυβέρνηση).
(59)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο τίτλος και ο αριθμός του COD 2016/0375 (διακυβέρνηση).
(60)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο τίτλος, ο αριθμός και η παραπομπή στην ΕΕ του COD 2016/0375 (διακυβέρνηση).
(61) Οφείλεται να διασφαλιστεί η συνέπεια με τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές δυνάμει του άρθρου 15.
(62)Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 347/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 2013, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις διευρωπαϊκές ενεργειακές υποδομές, την κατάργηση της απόφασης αριθ. 1364/2006/ΕΚ και την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 713/2009, (ΕΚ) αριθ. 714/2009 και (ΕΚ) αριθ. 715/2009 (ΕΕ L 115 της 25.4.2013, σ. 39).
(63)Κατά τον σχεδιασμό των εν λόγω μέτρων, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη το τέλος του κύκλου ζωής των υφιστάμενων εγκαταστάσεων και τις δυνατότητες ανανέωσης σταθμών ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές.
(64)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(65)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(66)Σύμφωνα με το άρθρο 2α της οδηγίας 2010/31/ΕΕ.
(67)Σύμφωνα με το άρθρο 18 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.
(68)Σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.
(69)Σύμφωνα με τα άρθρα 12 και 17 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.
(70)Σύμφωνα με το άρθρο 19 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.
(71)Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.
(72)Οι πολιτικές και τα μέτρα αντικατοπτρίζουν την πρώτη αρχή της προτεραιότητας της ενεργειακής απόδοσης.
(73)Θα πρέπει να διασφαλιστεί η συνοχή με τα σχέδια προληπτικής δράσης και έκτακτης ανάγκης, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2017/1938 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2017, σχετικά με τα μέτρα κατοχύρωσης της ασφάλειας εφοδιασμού με αέριο και με την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 994/2010 (ΕΕ L 280 της 28.10.2017, σ. 1), καθώς και με τα σχέδια ετοιμότητας αντιμετώπισης κινδύνων, στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΕ) 2018/... (όπως προτείνεται από το έγγραφο COM(2016) 862] για την ετοιμότητα αντιμετώπισης κινδύνων στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας και για την κατάργηση της οδηγίας 2005/89/ΕΚ).
(74)Οι πολιτικές και τα μέτρα αντικατοπτρίζουν την πρώτη αρχή της προτεραιότητας της ενεργειακής απόδοσης.
(75)Πέραν των περιφερειακών ομάδων έργων κοινού ενδιαφέροντος (EKE) που θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 347/2013.
(76)Πέραν των περιφερειακών ομάδων έργων κοινού ενδιαφέροντος (EKE) που θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 347/2013.
(77)Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 8 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.
(78)Βλ. μέρος 2 για λεπτομερή λίστα των παραμέτρων και των μεταβλητών που θα πρέπει να αναφερθούν στο τμήμα Β του σχεδίου.
(79)Η τρέχουσα κατάσταση ανταποκρίνεται στην ημερομηνία υποβολής του εθνικού σχεδίου (ή την πιο πρόσφατη διαθέσιμη ημερομηνία). Οι υφιστάμενες πολιτικές και τα μέτρα περιλαμβάνουν εφαρμοζόμενες και θεσπισμένες πολιτικές και μέτρα. Οι θεσπισμένες πολιτικές και τα θεσπισμένα μέτρα είναι εκείνα για τα οποία έχει ληφθεί επίσημη κυβερνητική απόφαση από την ημερομηνία υποβολής του εθνικού σχεδίου και για τα οποία υπάρχει σαφής δέσμευση για την εφαρμογή τους. Οι εφαρμοζόμενες πολιτικές και τα εφαρμοζόμενα μέτρα είναι εκείνα για τα οποία ισχύει ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω κατά την ημερομηνία υποβολής του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα ή των ενοποιημένων εθνικών εκθέσεων προόδου για την ενέργεια και το κλίμα: άμεσα εφαρμοστέα ενωσιακή νομοθεσία ή εθνική νομοθεσία είναι σε ισχύ, μία ή περισσότερες εθελούσιες συμφωνίες έχουν θεσπιστεί, έχουν διατεθεί οι οικονομικοί πόροι, έχουν κινητοποιηθεί οι ανθρώπινοι πόροι.
(80)Η επιλογή εξωγενών παραγόντων μπορεί να βασίζεται στις υποθέσεις του σεναρίου αναφοράς της ΕΕ για το 2016 ή σε άλλα επακόλουθα σενάρια πολιτικής για τις ίδιες μεταβλητές. Επιπρόσθετα, τα ειδικά ανά κράτος μέλος αποτελέσματα του σεναρίου αναφοράς της ΕΕ για το 2016, καθώς επίσης και τα αποτελέσματα των επακόλουθων σεναρίων πολιτικής ενδέχεται να αποδειχθούν χρήσιμη πηγή πληροφοριών κατά την κατάρτιση εθνικών προβλέψεων με βάση τις υφιστάμενες πολιτικές και μέτρα και τις εκτιμήσεις επιπτώσεων.
(81)Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.
(82)Αυτή η πρόβλεψη αναφοράς βασισμένη στο ισχύον καθεστώς αποτελεί τη βάση για την επιδίωξη κατανάλωσης πρωτογενούς και τελικής ενέργειας για το 2030 που περιγράφεται στο σημείο 2.3 και τους συντελεστές μετατροπής.
(83)Με αναφορά σε επισκοπήσεις των υφιστάμενων υποδομών μεταφοράς από διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς (ΔΣΜ).
(84)Με αναφορά στα σχέδια ανάπτυξης του εθνικού δικτύου και τα σχέδια περιφερειακών επενδύσεων των ΔΣΜ.
(85)Με αναφορά στις επισκοπήσεις των υφιστάμενων υποδομών μεταφοράς από τους ΔΣΜ.
(86)Με αναφορά στα σχέδια ανάπτυξης του εθνικού δικτύου και τα σχέδια περιφερειακών επενδύσεων των ΔΣΜ.
(87)Οι προγραμματισμένες πολιτικές και τα προγραμματισμένα μέτρα αποτελούν επιλογές υπό συζήτηση και έχουν βάσιμες πιθανότητες έγκρισης και εφαρμογής μετά την ημερομηνία υποβολής του εθνικού σχεδίου. Οι προβλέψεις που προκύπτουν βάσει του τμήματος 5.1.i θα πρέπει συνεπώς να περιλαμβάνουν όχι μόνο τις εφαρμοζόμενες και τις θεσπισμένες πολιτικές και μέτρα (προβλέψεις βάσει υφιστάμενων πολιτικών και μέτρων), αλλά επίσης τις προγραμματισμένες πολιτικές και τα προγραμματισμένα μέτρα.
(88)Σχετικά με το σχέδιο που καλύπτει την περίοδο από το 2021 έως το 2030: Για κάθε παράμετρο/μεταβλητή της λίστας, θα πρέπει να αναφέρονται οι τάσεις κατά τα έτη 2005-2040 (2005-2050 όπου κρίνεται κατάλληλο) συμπεριλαμβανομένου του έτους 2030 σε πενταετή διαστήματα τόσο στο τμήμα 4 όσο και στο τμήμα 5. Θα πρέπει να υποδεικνύεται η παράμετρος βάσει εξωγενών παραδοχών έναντι της τιμής υπολογισμού βάσει του μοντέλου.
(89)Στο μέτρο του δυνατού, τα αναφερόμενα δεδομένα και οι προβλέψεις βασίζονται και συνάδουν με τα δεδομένα και τη μεθοδολογία της EUROSTAT που χρησιμοποιούνται για την υποβολή έκθεσης των ευρωπαϊκών στατιστικών στοιχείων στη σχετική τομεακή νομοθεσία, καθώς οι ευρωπαϊκές στατιστικές αποτελούν την πρωταρχική πηγή στατιστικών δεδομένων που χρησιμοποιούνται για την υποβολή εκθέσεων και την παρακολούθηση, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 223/2009 σχετικά με τις ευρωπαϊκές στατιστικές.
(90)Σημείωση: όλες οι προβλέψεις θα πρέπει να πραγματοποιούνται βάσει σταθερών τιμών (χρησιμοποιούνται οι τιμές 2016 ως έτος αναφοράς)
(91)Η Επιτροπή θα παρέχει συστάσεις σχετικά με τις βασικές παραμέτρους για τις προβλέψεις, καλύπτοντας τουλάχιστον τις τιμές εισαγωγών πετρελαίου, αερίου και γαιάνθρακα, καθώς και τις τιμές του ΣΕΔΕ της ΕΕ για το διοξείδιο του άνθρακα.
(92)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(93)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(94)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(95)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(96)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).
(97)+ ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός του COD 2016/0382 (ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές).


Προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ***I
PDF 2406kWORD 397k
Ψήφισμα
Ενοποιημένο κείμενο
Νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2018 επί της πρότασης οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές (αναδιατύπωση) (COM(2016)0767 – C8-0500/2016 – 2016/0382(COD))
P8_TA-PROV(2018)0444A8-0392/2017

(Συνήθης νομοθετική διαδικασία – αναδιατύπωση)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής προς το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (COM(2016)0767),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 2 και το άρθρο 194 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τα οποία του υποβλήθηκε η πρόταση από την Επιτροπή (C8-0500/2016),

–  έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων επί της προτεινόμενης νομικής βάσης,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 26ης Απριλίου 2017(1),

–  αφού ζήτησε τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,

–  έχοντας υπόψη τη διοργανική συμφωνία, της 28ης Νοεμβρίου 2001, για μια πλέον συστηματοποιημένη χρήση της τεχνικής της αναδιατύπωσης των νομικών πράξεων(2),

–  έχοντας υπόψη την από 20 Οκτωβρίου 2017 επιστολή της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων προς την Επιτροπή Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 3 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την προσωρινή συμφωνία που εγκρίθηκε από την αρμόδια επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 69στ παράγραφος 4 του Κανονισμού του και τη δέσμευση του εκπροσώπου του Συμβουλίου, με επιστολή της 26ης Ιουνίου 2018, να εγκρίνει τη θέση του Κοινοβουλίου, σύμφωνα με το άρθρο 294 παράγραφος 4 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 104, 59 και 39 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Ανάπτυξης, της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου, και της Επιτροπής Αναφορών (A8-0392/2017),

Α.  εκτιμώντας ότι, σύμφωνα με την συμβουλευτική ομάδα των νομικών υπηρεσιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, η πρόταση της Επιτροπής δεν περιέχει καμία ουσιαστική τροποποίηση πλην όσων προσδιορίζονται ως τοιαύτες στην ως άνω πρόταση και ότι, όσον αφορά την κωδικοποίηση των αμετάβλητων διατάξεων των προηγούμενων πράξεων και των τροποποιήσεων αυτών, η πρόταση περιορίζεται απλώς και μόνο σε κωδικοποίηση των υφισταμένων πράξεων, χωρίς τροποποίηση της ουσίας τους·

1.  εγκρίνει τη θέση του σε πρώτη ανάγνωση όπως παρατίθεται κατωτέρω(3), λαμβάνοντας υπόψη τις συστάσεις της συμβουλευτικής ομάδας των νομικών υπηρεσιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής·

2.  ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει εκ νέου την πρόταση στο Κοινοβούλιο, αν την αντικαταστήσει με νέο κείμενο, αν της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις ή αν προτίθεται να της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις·

3.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει τη θέση του Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στα εθνικά κοινοβούλια.

Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που καθορίσθηκε σε πρώτη ανάγνωση στις 13 Νοεμβρίου 2018 εν όψει της έγκρισης οδηγίας (ΕΕ) 2018/... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές (αναδιατύπωση)

P8_TC1-COD(2016)0382


(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 194 παράγραφος 2,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(4),

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών(5),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία(6),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)  Η οδηγία 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(7) έχει τροποποιηθεί επανειλημμένα και ουσιωδώς(8). Με την ευκαιρία νέων τροποποιήσεων, είναι σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας, η αναδιατύπωση της εν λόγω οδηγίας.

(2)  Σύμφωνα με το άρθρο 194 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), η προώθηση των ανανεώσιμων μορφών ενέργειας είναι ένας από τους στόχους της ενεργειακής πολιτικής της Ένωσης. Ο στόχος αυτός επιδιώκεται μέσω της παρούσας οδηγίας. Η αυξημένη χρήση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές (ανανεώσιμη ενέργεια)▐ αποτελεί σημαντική συνιστώσα της δέσμης μέτρων που απαιτούνται για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και τη συμμόρφωση με τη δέσμευση της Ένωσης βάσει της συμφωνίας του Παρισιού του 2015 για την αλλαγή του κλίματος μετά την 21η διάσκεψη των μερών της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή (COP21) («συμφωνία του Παρισιού»), και με το πλαίσιο πολιτικής της Ένωσης για το κλίμα και την ενέργεια για το 2030, συμπεριλαμβανομένου του δεσμευτικού στόχου της Ένωσης για μείωση των εκπομπών κατά τουλάχιστον 40 % έως το 2030 σε σύγκριση με το 1990. Ο δεσμευτικός στόχος της Ένωσης σχετικά με την ανανεώσιμη ενέργεια για το 2030 και οι συνεισφορές των κρατών μελών στον στόχο αυτό, συμπεριλαμβανομένων των βασικών τους μεριδίων σε σχέση με τους εθνικούς συνολικούς στόχους τους για το 2020, έχουν πρωταρχική σημασία για την ενεργειακή και περιβαλλοντική πολιτική της Ένωσης. Άλλα τέτοια στοιχεία πρωταρχικής σημασίας περιλαμβάνονται στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας, όπως, για παράδειγμα, η ανάπτυξη της θέρμανσης και ψύξης από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και η ανάπτυξη ανανεώσιμων καυσίμων κίνησης.

(3)  Η αυξημένη χρήση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές έχει επίσης να διαδραματίσει θεμελιώδη ρόλο στην προώθηση της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού, της βιώσιμης και οικονομικά προσιτής ενέργειας, της τεχνολογικής ανάπτυξης και της καινοτομίας, καθώς και της τεχνολογικής και βιομηχανικής πρωτοπορίας, προσφέροντας παράλληλα οφέλη για το περιβάλλον, την κοινωνία και την υγεία και δημιουργώντας μεγάλες ευκαιρίες απασχόλησης και περιφερειακής ανάπτυξης, ιδίως σε αγροτικές και απομονωμένες περιοχές, σε αραιοκατοικημένες περιοχές ή εδάφη ή σε περιοχές με μερική αποβιομηχάνιση.

(4)  Ειδικότερα, η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας, η πρόοδος της τεχνολογίας και η παροχή κινήτρων για την ευρύτερη χρήση των δημόσιων συγκοινωνιών, η χρήση τεχνολογιών ενεργειακής απόδοσης και η προώθηση της χρήσης ανανεώσιμης ενέργειας στους τομείς της ηλεκτρικής ενέργειας, της θέρμανσης και της ψύξης, καθώς και στις μεταφορές, αποτελούν αποτελεσματικά εργαλεία, σε συνδυασμό με μέτρα ενεργειακής απόδοσης, ▐ για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στην Ένωση και της ενεργειακής εξάρτησης της Ένωσης ▐.

(5)  Η οδηγία 2009/28/ΕΚ θέσπισε κανονιστικό πλαίσιο για την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές το οποίο καθόρισε δεσμευτικούς εθνικούς στόχους προς επίτευξη έως το 2020 σχετικά με το μερίδιο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην κατανάλωση ενέργειας και τις μεταφορές. Η ανακοίνωση της Επιτροπής της 22ας Ιανουαρίου 2014 με τίτλο «Πλαίσιο πολιτικής για το κλίμα και την ενέργεια κατά την περίοδο από το 2020 έως το 2030», καθόρισε πλαίσιο για τις μελλοντικές πολιτικές της Ένωσης στους τομείς της ενέργειας και του κλίματος και προώθησε την κοινή αντίληψη για τον τρόπο ανάπτυξης των πολιτικών αυτών μετά το 2020. Η Επιτροπή πρότεινε ο στόχος της Ένωσης για το 2030 όσον αφορά το μερίδιο ανανεώσιμης ενέργειας που καταναλώνεται στην Ένωση να ανέρχεται σε τουλάχιστον 27 %. Η πρόταση αυτή, η οποία εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στα συμπεράσματά του της 23ης και 24ης Οκτωβρίου 2014, τα οποία ανέφεραν ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να θέσουν δικούς τους, πιο φιλόδοξους, εθνικούς στόχους ώστε να πραγματοποιήσουν και να υπερβούν τις προβλεπόμενες συνεισφορές τους στην επίτευξη του στόχου της Ένωσης για το 2030.

(6)  Στα ψηφίσματά του της 5ης Φεβρουαρίου 2014 με τίτλο «Πλαίσιο για τις πολιτικές που αφορούν το κλίμα και την ενέργεια με χρονικό ορίζοντα το έτος 2030» και της 23ης Ιουνίου 2016 με τίτλο «Έκθεση προόδου στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας», το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προχώρησε περαιτέρω από την πρόταση της Επιτροπής ή τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, τονίζοντας ότι, υπό το πρίσμα της συμφωνίας του Παρισιού και των πρόσφατων μειώσεων του κόστους των τεχνολογιών ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, είναι επιθυμητό να τεθούν αισθητά πιο φιλόδοξοι στόχοι.

(7)  Θα πρέπει, επομένως, να ληφθούν υπόψη οι φιλοδοξίες που ορίζονται στη συμφωνία του Παρισιού καθώς και οι τεχνολογικές εξελίξεις, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης του κόστους των επενδύσεων σε ανανεώσιμη ενέργεια.

(8)  Είναι επομένως σκόπιμο να οριστεί ενωσιακός δεσμευτικός στόχος για μερίδιο ανανεώσιμης ενέργειας στο 32 % τουλάχιστον. Επιπλέον, η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει κατά πόσον ο στόχος αυτός θα αναθεωρηθεί προς τα πάνω δεδομένων των σημαντικών μειώσεων του κόστους στην παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας, των διεθνών δεσμεύσεων της Ένωσης όσον αφορά την απαλλαγή από τις εκπομπές άνθρακα ή της σημαντικής μείωσης της κατανάλωσης ενέργειας στην Ένωση. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προσδιορίσουν τη συνεισφορά τους στην επίτευξη του στόχου αυτού στο πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα μέσω της διαδικασίας διακυβέρνησης που καθορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) 2018/... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(9)(10).

(9)  Ο καθορισμός δεσμευτικού στόχου για την ανανεώσιμη ενέργεια σε επίπεδο Ένωσης για το 2030 θα συνέχιζε να ενθαρρύνει την ανάπτυξη τεχνολογιών που παράγουν ανανεώσιμη ενέργεια και να δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας στους επενδυτές. Ένας στόχος που καθορίζεται σε ενωσιακό επίπεδο θα προσέφερε μεγαλύτερη ευελιξία στα κράτη μέλη ώστε να επιτύχουν τους στόχους τους για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου με τον πλέον αποδοτικό τρόπο από άποψη κόστους, σύμφωνα με τις ιδιαίτερες εθνικές τους περιστάσεις, τα ενεργειακά τους μείγματα και το δυναμικό παραγωγής ανανεώσιμης ενέργειας.

(10)  Για να εξασφαλιστεί η παγίωση των αποτελεσμάτων που επιτεύχθηκαν δυνάμει της οδηγίας 2009/28/ΕΚ, οι εθνικοί στόχοι 2020 θα πρέπει να αποτελέσουν την ελάχιστη συνεισφορά των κρατών μελών στο νέο πλαίσιο για το 2030. Τα εθνικά μερίδια των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας δεν θα πρέπει ποτέ να υπολείπονται των εν λόγω συνεισφορών. ▐ Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, τα σχετικά κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν τα κατάλληλα κατά τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/...(11) μέτρα για να φτάσουν και πάλι εκείνη τη βασική γραμμή αναφοράς. Αν ένα κράτος μέλος δεν έχει φτάσει το βασικό του μερίδιο αναφοράς βάσει μετρήσεων που καλύπτουν περίοδο 12 μηνών, θα πρέπει, εντός 12 μηνών από το τέλος της εν λόγω περιόδου, να λάβει πρόσθετα μέτρα για να το επιτύχει οπότε τεκμαίρεται ότι έχει εκπληρώσει τις υποχρεωτικές απαιτήσεις του βασικού μεριδίου αναφοράς του, τόσο στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας όσο και στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΕ) 2018/...+ για το σύνολο της επίμαχης περιόδου. Επομένως, το εν λόγω κράτος μέλος δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι παρέβη την υποχρέωσή του να διατηρήσει το βασικό μερίδιο αναφοράς του για τη χρονική περίοδο κατά την οποία εμφανίστηκε το χάσμα. Τόσο το πλαίσιο του 2020 όσο και του 2030 εξυπηρετούν τους στόχους της περιβαλλοντικής και της ενεργειακής πολιτικής της Ένωσης.

(11)  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν πρόσθετα μέτρα αν το μερίδιο ανανεώσιμης ενέργειας σε ενωσιακό επίπεδο δεν ακολουθήσει την πορεία της Ένωσης προς τον στόχο για ανανεώσιμη ενέργεια της τάξης του 32 % τουλάχιστον. Όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) 2018/...+ , εάν η Επιτροπή διαπιστώσει χάσμα στις φιλοδοξίες κατά την αξιολόγηση των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα, μπορεί να λάβει ενωσιακά μέτρα προς επίτευξη του στόχου. Εάν κατά την αξιολόγηση των ενοποιημένων εθνικών εκθέσεων προόδου των κρατών μελών για την ενέργεια και το κλίμα, η Επιτροπή διαπιστώσει την ύπαρξη χάσματος υλοποίησης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόσουν τα μέτρα του κανονισμού (ΕΕ) 2018/...+, τα οποία τους παρέχουν επαρκή ευελιξία επιλογής.

(12)  Για να υποστηριχθούν οι φιλόδοξες συνεισφορές των κρατών μελών στον ενωσιακό στόχο, θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα χρηματοδοτικό πλαίσιο για τη διευκόλυνση των επενδύσεων σε έργα ανανεώσιμης ενέργειας στα σχετικά κράτη μέλη, μεταξύ άλλων και με τη χρήση χρηματοπιστωτικών μέσων.

(13)  Η Επιτροπή θα πρέπει να εστιάσει τη χρηματοδότηση στη μείωση του κόστους κεφαλαίου των έργων ανανεώσιμης ενέργειας καθώς το κόστος αυτό έχει ουσιαστικό αντίκτυπο στο κόστος των έργων ανανεώσιμης ενέργειας και στην ανταγωνιστικότητά τους, καθώς και στην ανάπτυξη των βασικών υποδομών για την αύξηση της τεχνικά και οικονομικά προσιτής υιοθέτησης της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, όπως η υποδομή του δικτύου μεταφοράς και διανομής, τα ευφυή δίκτυα και οι διασυνδέσεις.

(14)  Η Επιτροπή θα πρέπει να διευκολύνει την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των αρμόδιων εθνικών ή περιφερειακών αρχών ή φορέων, για παράδειγμα με τακτικές συνεδριάσεις, για την εξεύρεση κοινής προσέγγισης με σκοπό την προώθηση της ευρύτερης υιοθέτησης οικονομικά αποδοτικών έργων ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να ενθαρρύνει επενδύσεις σε νέες, ευέλικτες και καθαρές τεχνολογίες και τη χάραξη κατάλληλης στρατηγικής για τη διαχείριση της απόσυρσης των τεχνολογιών που δεν συμβάλλουν στη μείωση των εκπομπών ή δεν παρέχουν επαρκή ευελιξία, με βάση διαφανή κριτήρια και αξιόπιστα σήματα τιμών της αγοράς.

(15)  Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1099/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(12), οι οδηγίες 2001/77/ΕΚ(13) και 2003/30/ΕΚ(14) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και η οδηγία 2009/28/ΕΚ, διατύπωσαν ορισμούς για τις διάφορες μορφές ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Το δίκαιο της Ένωσης για την εσωτερική αγορά ενέργειας διατυπώνει ορισμούς για τον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας εν γένει. Για λόγους ασφάλειας δικαίου και σαφήνειας, ενδείκνυται να εφαρμόζονται οι εν λόγω ορισμοί και στην παρούσα οδηγία.

(16)  Τα καθεστώτα στήριξης για την ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ή «ανανεώσιμη ηλεκτρική ενέργεια» έχουν αποδειχτεί αποτελεσματικός τρόπος για την ανάπτυξη της ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Εάν και όταν τα κράτη μέλη αποφασίσουν να εφαρμόσουν καθεστώτα στήριξης, η εν λόγω στήριξη θα πρέπει να παρέχεται με τρόπο που θα στρεβλώνει λιγότερο τη λειτουργία των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας. Προς τον σκοπό αυτό, όλο και περισσότερα κράτη μέλη παρέχουν στήριξη επιπλέον των εσόδων της αγοράς και καθιερώνουν συστήματα βασιζόμενα στην αγορά για να καθορίσουν το αναγκαίο επίπεδο στήριξης. Μαζί με μέτρα μέσω των οποίων προσαρμόζεται η αγορά στην αύξηση του μεριδίου των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, η στήριξη αυτή αποτελεί βασικό στοιχείο για την διάδοση της ανανεώσιμης ηλεκτρικής ενέργειας στην αγορά, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τη διαφορετική ικανότητα των μικρών και μεγάλων παραγωγών να ανταποκρίνονται στα μηνύματα της αγοράς.

(17)  Οι εγκαταστάσεις μικρής κλίμακας μπορούν να αυξήσουν σημαντικά την αποδοχή εκ μέρους του κοινού και να εξασφαλίσουν την υλοποίηση έργων ανανεώσιμης ενέργειας, ιδίως τοπικών. Για να εξασφαλιστεί η συμμετοχή παρόμοιων εγκαταστάσεων ενδέχεται να εξακολουθούν να είναι αναγκαίοι ειδικοί όροι, συμπεριλαμβανομένων των εγγυημένων τιμών αγοράς, ώστε να εξασφαλιστεί η θετική σχέση κόστους-οφέλους, κατά το δίκαιο της Ένωσης για την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας. Ο ορισμός των εγκαταστάσεων μικρής κλίμακας για τον σκοπό της εξασφάλισης παρόμοιας ενίσχυσης είναι σημαντικό να παρέχει ασφάλεια δικαίου στους επενδυτές. Οι κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων περιέχουν ορισμούς των εγκαταστάσεων μικρής κλίμακας.

(18)  Σύμφωνα με το άρθρο 108 ΣΛΕΕ, η Επιτροπή έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα να αξιολογεί τη συμβατότητα των μέτρων κρατικών ενισχύσεων με την εσωτερική αγορά, τα οποία τα κράτη μέλη ενδέχεται να λάβουν για την ανάπτυξη ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Η εν λόγω αξιολόγηση γίνεται με βάση το άρθρο 107 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ και σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις και κατευθυντήριες γραμμές που ενδέχεται να εγκρίνει η Επιτροπή. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει την αποκλειστική αρμοδιότητα της Επιτροπής που κατοχυρώνει η ΣΛΕΕ.

(19)  Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές θα πρέπει να αναπτυχθεί με το χαμηλότερο δυνατό κόστος για τους καταναλωτές και τους φορολογούμενους. Κατά τον σχεδιασμό των καθεστώτων στήριξης και τη χορήγηση της στήριξης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιδιώκουν την ελαχιστοποίηση του συνολικού κόστους εγκατάστασης του συστήματος σε όλη την πορεία μείωσης των εκπομπών άνθρακα με σκοπό την επίτευξη του στόχου μιας οικονομίας χαμηλών εκπομπών άνθρακα έως το 2050. Έχει καταδειχθεί ότι οι μηχανισμοί που βασίζονται στην αγορά, όπως οι διαδικασίες υποβολής προσφορών, συχνά μειώνουν ουσιαστικά το κόστος στήριξης σε ανταγωνιστικές αγορές. Ωστόσο, ενίοτε, οι διαδικασίες αυτές μπορεί να μην οδηγούν απαραίτητα σε αποτελεσματική τιμολόγηση. Συνεπώς, μπορεί να χρειαστεί να εξεταστούν ισορροπημένες απαλλαγές για να εξασφαλιστεί η οικονομική αποδοτικότητα και να ελαχιστοποιηθεί το συνολικό κόστος στήριξης. Πιο συγκεκριμένα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να χορηγούν απαλλαγές από τις διαδικασίες υποβολής προσφορών και την άμεση πώληση για εγκαταστάσεις μικρής κλίμακας και έργα επίδειξης ώστε να συνεκτιμάται το μικρότερο δυναμικό τους. Δεδομένου ότι η Επιτροπή αξιολογεί κατά περίπτωση τη συμβατότητα της στήριξης στην ανανεώσιμη ενέργεια με την εσωτερική αγορά, οι απαλλαγές θα πρέπει να τηρούν τα κατώτατα όρια που ορίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές περί κρατικών ενισχύσεων για την περιβαλλοντική προστασία και την ενέργεια. Στις κατευθυντήριες γραμμές 2014-2020, τα όρια αυτά είναι 1 MW (και 6 MW ή 6 μονάδες παραγωγής για αιολική ενέργεια) και 500 kW (και 3 MW ή 3 μονάδες παραγωγής για αιολική ενέργεια) σε ό,τι αφορά τις απαλλαγές για τις διαδικασίες υποβολής προσφορών και για την άμεση πώληση αντιστοίχως. Για να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών υποβολής προσφορών ως προς την ελαχιστοποίηση του συνολικού κόστους στήριξης, οι διαδικασίες αυτές θα πρέπει κατ’ αρχήν να είναι ανοικτές σε όλους αδιακρίτως τους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Καθώς τα κράτη μέλη αναπτύσσουν τα καθεστώτα στήριξής , μπορούν να περιορίζουν τις διαδικασίες υποβολής προσφορών σε συγκεκριμένες τεχνολογίες όταν αυτό είναι απαραίτητο για να αποφευχθούν μη ικανοποιητικά αποτελέσματα όσον αφορά τους περιορισμούς του δικτύου, τη σταθερότητα του δικτύου, το κόστος για την ενσωμάτωση στο σύστημα, την ανάγκη επίτευξης διαφοροποίησης του ενεργειακού μείγματος και το μακροπρόθεσμο δυναμικό των τεχνολογιών.

(20)  Στα συμπεράσματά του της 23ης και 24ης Οκτωβρίου 2014 για το «Πλαίσιο πολιτικής για το κλίμα και την ενέργεια για το 2030», το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τόνισε τη σημασία μιας περισσότερο διασυνδεδεμένης εσωτερικής αγοράς ενέργειας και την ανάγκη επαρκούς στήριξης για την ενσωμάτωση των ολοένα αυξανόμενων επιπέδων μεταβλητής ανανεώσιμης ενέργειας, ώστε να καταφέρει η Ένωση να εκπληρώσει τις φιλοδοξίες της για ανάληψη ηγετικού ρόλου κατά την ενεργειακή μετάβαση. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό και επείγον να αυξηθεί το επίπεδο διασύνδεσης και να σημειωθεί πρόοδος προς την επίτευξη των στόχων που έχουν συμφωνηθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, για να αξιοποιηθεί πλήρως το δυναμικό της Ενεργειακής Ένωσης.

(21)  Όταν αναπτύσσουν καθεστώτα στήριξης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάζουν τη διαθέσιμη βιώσιμη προσφορά βιομάζας και να λαμβάνουν υπόψη τις αρχές της κυκλικής οικονομίας και της ιεράρχησης των αποβλήτων όπως ορίζονται στην οδηγία 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(15) ώστε να αποφεύγονται περιττές στρεβλώσεις των αγορών πρώτων υλών. Η πρόληψη των αποβλήτων και η ανακύκλωσή τους θα πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφεύγουν τη δημιουργία καθεστώτων στήριξης που θα έρχονταν σε αντίθεση με τους στόχους για την επεξεργασία των αποβλήτων και θα οδηγούσαν σε μη αποδοτική χρήση των ανακυκλώσιμων αποβλήτων.

(22)  Κάθε κράτος μέλος διαθέτει διαφορετικό δυναμικό ανανεώσιμης ενέργειας και εφαρμόζει διαφορετικά καθεστώτα στήριξης της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Τα περισσότερα κράτη μέλη εφαρμόζουν καθεστώτα στήριξης μόνο για μορφές ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές οι οποίες παράγονται στο έδαφός τους. Για την εύρυθμη λειτουργία των εθνικών καθεστώτων στήριξης έχει ζωτική σημασία να μπορούν τα κράτη μέλη να συνεχίσουν να ελέγχουν τις επιπτώσεις και το κόστος των εθνικών καθεστώτων στήριξης σύμφωνα με το διαφορετικό δυναμικό τους. Ένα σημαντικό μέσο για την επίτευξη του στόχου της παρούσας οδηγίας παραμένει η εξασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας των εθνικών καθεστώτων στήριξης κατά τις οδηγίες 2001/77/ΕΚ και 2009/28/ΕΚ, για να διατηρηθεί η εμπιστοσύνη των επενδυτών και να μπορέσουν τα κράτη μέλη να σχεδιάσουν αποτελεσματικά εθνικά μέτρα για τις αντίστοιχες συνεισφορές τους στην επίτευξη του ενωσιακού στόχου για την ανανεώσιμη ενέργεια για το 2030, καθώς και για τους τυχόν εθνικούς στόχους. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να διευκολύνει τη διασυνοριακή στήριξη της ανανεώσιμης ενέργειας χωρίς να θίγονται με δυσανάλογο τρόπο τα εθνικά καθεστώτα στήριξης.

(23)  Το άνοιγμα των καθεστώτων στήριξης στη διασυνοριακή συμμετοχή περιορίζει τις αρνητικές επιπτώσεις στην εσωτερική αγορά ενέργειας και μπορεί, υπό ορισμένες συνθήκες, να βοηθήσει τα κράτη μέλη να επιτύχουν τον ενωσιακό στόχο με οικονομικότερο τρόπο. Η διασυνοριακή συμμετοχή είναι επίσης το φυσικό επακόλουθο της ανάπτυξης της πολιτικής της Ένωσης για την ανανεώσιμη ενέργεια, η οποία προωθεί τη σύγκλιση και τη συνεργασία στην επίτευξη του δεσμευτικού ενωσιακού στόχου ▐. Ως εκ τούτου είναι αναγκαίο να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να ▌ ανοίξουν τη στήριξη και σε έργα που πραγματοποιούνται σε άλλα κράτη μέλη και να καθορίσουν διάφορους τρόπους υλοποίησης του σταδιακού αυτού ανοίγματος, τηρουμένης της ΣΛΕΕ, και ιδίως των άρθρων 30, 34 και 110. Δεδομένου ότι οι ροές ηλεκτρικής ενέργειας δεν μπορούν να εντοπιστούν, είναι σκόπιμο να συνδεθεί το άνοιγμα των καθεστώτων στήριξης στη διασυνοριακή συμμετοχή με μερίδια που επιδιώκουν πραγματικά επίπεδα φυσικών διασυνδέσεων και να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να περιορίσουν τα καθεστώτα ανοικτής στήριξης στα κράτη μέλη με τα οποία τα δίκτυά τους συνδέονται απευθείας, ως πρακτικό μέσο για να αποδεικνύεται η ύπαρξη φυσικών ροών μεταξύ των κρατών μελών. Αυτό δεν θα πρέπει, ωστόσο, να επηρεάζει με κανέναν τρόπο τη διαζωνική και διασυνοριακή λειτουργία των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας.

(24)  Για να εξασφαλιστεί ότι το άνοιγμα των καθεστώτων στήριξης είναι αμοιβαίως επωφελές, θα πρέπει να υπογράφονται συμφωνίες συνεργασίας μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών μελών. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διατηρούν τον έλεγχο του ρυθμού ανάπτυξης δυναμικότητας ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στο έδαφός τους, προκειμένου κυρίως να ληφθεί υπόψη το κόστος ενσωμάτωσης και οι απαιτούμενες επενδύσεις στο δίκτυο. Συνεπώς, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να περιορίζουν τη συμμετοχή των εγκαταστάσεων που βρίσκονται στο έδαφός τους σε διαγωνισμούς που προκηρύσσονται από άλλα κράτη μέλη. Οι εν λόγω συμφωνίες συνεργασίας θα πρέπει να εξετάζουν επαρκώς όλες τις σχετικές πτυχές, όπως τον τρόπο με τον οποίο υπολογίζεται το κόστος που αφορά έργο το οποίο έχει κατασκευαστεί από ένα κράτος μέλος στο έδαφος άλλου, συμπεριλαμβανομένων των δαπανών που συνδέονται με την ενίσχυση δικτύων, τη μεταβίβαση ενέργειας, τις δυνατότητες αποθήκευσης και τις εφεδρικές δυνατότητες, καθώς και τις ενδεχόμενες συμφορήσεις στο δίκτυο. Στις εν λόγω συμφωνίες, τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν δεόντως υπόψη τα μέτρα που ενδέχεται να επιτρέπουν την οικονομικά αποδοτική ενσωμάτωση αυτής της πρόσθετης δυναμικότητας ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, είτε είναι κανονιστικής φύσης (για παράδειγμα εάν σχετίζονται με τον σχεδιασμό της αγοράς) είτε πρόκειται για πρόσθετες επενδύσεις σε διάφορες πηγές ευελιξίας (για παράδειγμα διασυνδέσεις, αποθήκευση, ανταπόκριση στη ζήτηση ή ευέλικτη παραγωγή).

(25)  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφεύγουν στρεβλωτικές καταστάσεις που έχουν ως αποτέλεσμα την εκτεταμένη εισαγωγή πόρων από τρίτες χώρες. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να εξεταστεί και να προωθηθεί η προσέγγιση με βάση τον κύκλο ζωής.

(26)  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι οι κοινότητες ανανεώσιμης ενέργειας μπορούν να συμμετάσχουν στα διαθέσιμα καθεστώτα στήριξης επί ίσοις όροις με άλλους μεγάλους συμμετέχοντες. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να λάβουν μέτρα, όπως η παροχή πληροφοριών, η παροχή τεχνικής και χρηματοδοτικής στήριξης, η μείωση των διοικητικών απαιτήσεων, η παροχή κριτηρίων υποβολής προσφορών εστιασμένων στην κοινότητα, η δημιουργία ειδικών περιόδων υποβολής προσφορών για τις κοινότητες ανανεώσιμης ενέργειας ή η παροχή της δυνατότητας στις κοινότητες ανανεώσιμης ενέργειας να αμείβονται μέσω άμεσης στήριξης όταν συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις για τις μικρές εγκαταστάσεις.

(27)  Ο σχεδιασμός της υποδομής που απαιτείται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις πολιτικές που αφορούν τη συμμετοχή όσων επηρεάζονται από τα έργα, ιδίως των τοπικών πληθυσμών.

(28)  Θα πρέπει να παρέχονται στους καταναλωτές πλήρεις πληροφορίες και ενημέρωση για τα οφέλη των συστημάτων θέρμανσης και ψύξης από άποψης ενεργειακής απόδοσης και για το χαμηλότερο κόστος λειτουργίας των ηλεκτρικών οχημάτων, ώστε να μπορούν να κάνουν ατομικές καταναλωτικές επιλογές σε ό,τι αφορά την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και να αποφεύγουν τον εγκλωβισμό σε συγκεκριμένες τεχνολογίες.

(29)  Με την επιφύλαξη των άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ, οι πολιτικές στήριξης της ανανεώσιμης ενέργειας θα πρέπει να είναι προβλέψιμες και σταθερές χωρίς αδικαιολόγητες ή αναδρομικές αλλαγές. Μια απρόβλεπτη και ασταθής πολιτική έχει άμεσο αντίκτυπο στο κόστος χρηματοδότησης του κεφαλαίου, στο κόστος ανάπτυξης έργων και, επομένως, στο συνολικό κόστος ανάπτυξης της ανανεώσιμης ενέργειας στην Ένωση. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν ώστε η αναθεώρηση τυχόν στήριξης που χορηγείται σε έργα ανανεώσιμης ενέργειας να μην μειώνει την οικονομική τους βιωσιμότητα. Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προωθούν οικονομικά αποδοτικές πολιτικές στήριξης και να διασφαλίζουν την οικονομική τους βιωσιμότητα. Πέραν τούτου, θα πρέπει να δημοσιεύεται μακροπρόθεσμο ενδεικτικό χρονοδιάγραμμα που να καλύπτει τις κύριες πτυχές της αναμενόμενης στήριξης, χωρίς να θίγεται η ικανότητα των κρατών μελών να αποφασίζουν τα κονδύλια του προϋπολογισμού στα χρόνια που καλύπτει το χρονοδιάγραμμα.

(30)  Οι υποχρεώσεις των κρατών μελών να καταρτίζουν εθνικά σχέδια δράσης για την ανανεώσιμη ενέργεια και να εκπονούν εκθέσεις προόδου και η υποχρέωση της Επιτροπής να υποβάλλει έκθεση προόδου των κρατών μελών είναι ουσιώδους σημασίας για να αυξηθεί η διαφάνεια, να υπάρξει σαφήνεια για τους επενδυτές και τους καταναλωτές και να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική παρακολούθηση. Ο κανονισμός (ΕΕ) 2018/...(16) ενσωματώνει τις υποχρεώσεις αυτές στο σύστημα διακυβέρνησης της Ενεργειακής Ένωσης όπου εξορθολογίζονται οι υποχρεώσεις σχεδιασμού, υποβολής εκθέσεων και παρακολούθησης στους τομείς της ενέργειας και του κλίματος. Η πλατφόρμα διαφάνειας για την ανανεώσιμη ενέργεια ενσωματώνεται επίσης στην ευρύτερη ηλεκτρονική πλατφόρμα που συστάθηκε με τον εν λόγω κανονισμό.

(31)  Είναι αναγκαίο να τεθούν διαφανείς και αδιαμφισβήτητοι κανόνες για τον υπολογισμό του μεριδίου ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και για τον καθορισμό των πηγών αυτών.

(32)  Κατά τον υπολογισμό της συμβολής της υδροηλεκτρικής ενέργειας και της αιολικής ενέργειας για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να μετριαστούν οι επιδράσεις των διαφορών κλίματος με τη χρήση ενός κανόνα εξομάλυνσης. Εκτός αυτού, η ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται με συστήματα αποθήκευσης μέσω άντλησης νερού που έχει προηγουμένως αντληθεί στον άνω ταμιευτήρα δεν θα πρέπει να θεωρείται ανανεώσιμη ηλεκτρική ενέργεια.

(33)  Για να λειτουργήσουν, οι αντλίες θερμότητας που επιτρέπουν τη χρήση της ενέργειας περιβάλλοντος και της γεωθερμικής ενέργειας στο ωφέλιμο επίπεδο θερμοκρασίας, ή τα συστήματα που παρέχουν ψύξη, χρειάζονται ηλεκτρική ενέργεια ή άλλη βοηθητική ενέργεια. Συνεπώς, η ενέργεια που χρησιμοποιείται για τη λειτουργία των συστημάτων αυτών θα πρέπει να αφαιρείται από το σύνολο της χρήσιμης ή της απαχθείσας από την περιοχή ενέργειας. Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη μόνο τα συστήματα θέρμανσης και ψύξης που προσφέρουν σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό ενέργειας ή ποσοστό απαχθείσας από μια περιοχή ενέργειας από αυτό που καταναλώνουν για τη λειτουργία τους. Τα συστήματα ψύξης συμβάλλουν στη χρήση ενέργειας στα κράτη μέλη και είναι, ως εκ τούτου, σκόπιμο οι μέθοδοι υπολογισμού να λαμβάνουν υπόψη το μερίδιο της ανανεώσιμης ενέργειας που χρησιμοποιείται στα συστήματα αυτά σε όλους τους τομείς τελικής χρήσης.

(34)  Τα συστήματα παθητικής ενέργειας χρησιμοποιούν τον σχεδιασμό κτιρίων για να δεσμεύσουν ενέργεια. Η ενέργεια που λαμβάνεται με αυτόν τον τρόπο θεωρείται εξοικονομηθείσα. Για να αποφευχθεί η διπλή προσμέτρηση, η ενέργεια που δεσμεύεται με αυτό τον τρόπο δεν θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας.

(35)  Σε ορισμένα κράτη μέλη οι αερομεταφορές έχουν μεγάλο μερίδιο στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας. Λαμβάνοντας υπόψη τους τρέχοντες τεχνολογικούς και κανονιστικούς περιορισμούς που εμποδίζουν την εμπορική χρήση των βιοκαυσίμων στις αερομεταφορές, είναι επομένως σκόπιμο να προβλεφθεί για τα εν λόγω κράτη μέλη μερική απαλλαγή σε ό,τι αφορά τον υπολογισμό της ακαθάριστης τελικής κατανάλωσης ενέργειας στις εθνικές αερομεταφορές, επιτρέποντάς τους να αποκλείουν από τον εν λόγω υπολογισμό το ποσοστό κατά το οποίο υπερβαίνουν κατά μιάμιση φορά τον μέσο όρο της Ένωσης για την ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας στις αερομεταφορές το 2005, όπως εκτιμάται από την Eurostat, ήτοι 6,18 %. Δεδομένου του νησιωτικού και περιφερειακού χαρακτήρα τους, η Κύπρος και η Μάλτα βασίζονται κυρίως στην αεροπορία ως τρόπο μεταφοράς που έχει ζωτική σημασία για τους πολίτες και την οικονομία τους. Ως αποτέλεσμα, στην Κύπρο και τη Μάλτα το μερίδιο των αερομεταφορών στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας είναι δυσανάλογα υψηλό, ήτοι πάνω από τρεις φορές τον μέσο όρο της Ένωσης το 2005, και συνεπώς οι χώρες αυτές θίγονται δυσανάλογα από τους τρέχοντες τεχνολογικούς και κανονιστικούς περιορισμούς. Είναι επομένως σκόπιμο να προβλεφθεί ότι θα επωφελούνται από απαλλαγή η οποία πρόκειται να καλύπτει το ποσοστό κατά το οποίο υπερβαίνουν τον μέσο όρο ακαθάριστης τελικής κατανάλωσης ενέργειας της Ένωσης στις αερομεταφορές το 2005, όπως εκτιμάται από την Eurostat, ήτοι 4,12 %.

(36)  Η ανακοίνωση της Επιτροπής της 20ής Ιουλίου 2016 με τίτλο «Ευρωπαϊκή στρατηγική για την κινητικότητα χαμηλών εκπομπών» επισήμανε την ιδιαίτερη σημασία, μεσοπρόθεσμα, των προηγμένων βιοκαυσίμων και ανανεώσιμων υγρών και αερίων καυσίμων μη βιολογικής προέλευσης για τις αερομεταφορές.

(37)  Για να διασφαλιστεί ότι ο κατάλογος πρώτων υλών για παραγωγή προηγμένων βιοκαυσίμων, άλλων βιοκαυσίμων και βιοαερίων, όπως ορίζεται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας, λαμβάνει υπόψη τις αρχές ιεράρχησης των αποβλήτων κατά την οδηγία 2008/98/ΕΚ, τα ενωσιακά κριτήρια αειφορίας και την ανάγκη διασφάλισης ότι το εν λόγω παράρτημα δεν δημιουργεί πρόσθετη ζήτηση για καλλιεργούμενη γη προωθώντας παράλληλα τη χρήση αποβλήτων και υπολειμμάτων, η Επιτροπή, στο πλαίσιο της τακτικής αξιολόγησης του παραρτήματος, θα πρέπει να εξετάζει το ενδεχόμενο συμπερίληψης πρόσθετων πρώτων υλών που δεν έχουν σημαντικές στρεβλωτικές επιπτώσεις στις αγορές προϊόντων ή παραπροϊόντων, αποβλήτων ή υπολειμμάτων.

(38)  Για να μειωθεί το κόστος επίτευξης του ενωσιακού στόχου που θέτει η παρούσα οδηγία και να παρασχεθεί στα κράτη μέλη ευελιξία ώστε να συμμορφωθούν με την υποχρέωσή τους να εξακολουθήσουν να επιτυγχάνουν τους εθνικούς τους στόχους για το 2020 και μετά το έτος αυτό, κρίνεται σκόπιμο, αφενός, να διευκολυνθεί η κατανάλωση, στα κράτη μέλη, ενέργειας παραγομένης από ανανεώσιμες πηγές σε άλλα κράτη μέλη και, αφετέρου, να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να συνυπολογίζουν στο οικείο μερίδιο ανανεώσιμης ενέργειας την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές που καταναλώνεται σε άλλα κράτη μέλη. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή θα πρέπει να συστήσει πλατφόρμα της Ένωσης για την ανάπτυξη της ανανεώσιμης ενέργειας («Union renewable development platform - URDP») η οποία θα επιτρέψει την εμπορία μεριδίων ανανεώσιμης ενέργειας μεταξύ των κρατών μελών πέραν των συμφωνιών διμερούς συνεργασίας. Η URDP συμπληρώνει το εθελοντικό άνοιγμα των καθεστώτων στήριξης σε έργα που υλοποιούνται σε άλλα κράτη μέλη. Οι συμφωνίες μεταξύ κρατών μελών περιλαμβάνουν στα