Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2018/0229(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0482/2018

Teksty złożone :

A8-0482/2018

Debaty :

PV 15/01/2019 - 16
CRE 15/01/2019 - 16
PV 17/04/2019 - 26
CRE 17/04/2019 - 26

Głosowanie :

PV 16/01/2019 - 21.3
CRE 16/01/2019 - 21.3
Wyjaśnienia do głosowania
PV 18/04/2019 - 10.13
CRE 18/04/2019 - 10.13

Teksty przyjęte :

P8_TA(2019)0026
P8_TA(2019)0433

Teksty przyjęte
PDF 441kWORD 122k
Środa, 16 stycznia 2019 r. - Strasburg Wersja ostateczna
Ustanowienie Programu InvestEU ***I
P8_TA(2019)0026A8-0482/2018
Tekst
 Tekst skonsolidowany

Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski w dniu 16 stycznia 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Program InvestEU (COM(2018)0439 – C8-0257/2018 – 2018/0229(COD))(1)
POPRAWKI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO(2)
do wniosku Komisji
---------------------------------------------------------

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(1) Sprawa została odesłana do komisji właściwych w celu przeprowadzenia negocjacji międzyinstytucjonalnych na podstawie art. 59 ust. 4 akapit czwarty Regulaminu (A8-0482/2018).
(2)* Poprawki: tekst nowy lub zmieniony został zaznaczony kursywą i wytłuszczonym drukiem; symbol ▌sygnalizuje skreślenia.


Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
ustanawiające Program InvestEU

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 173 i art. 175 akapit trzeci,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów(2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(-1)  Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych okazał się cennym narzędziem przy mobilizowaniu inwestycji sektora prywatnego za pomocą gwarancji UE i środków własnych grupy EBI.

(1)  W 2016 r. inwestycje infrastrukturalne w Unii wyniosły 1,8 % jej PKB, co oznacza spadek w stosunku do 2009 r. (2,2 %) i około 20-procentowy spadek w porównaniu z poziomem inwestycji sprzed światowego kryzysu finansowego. W Unii odnotowuje się wprawdzie wzrost wskaźników inwestycji w stosunku do PKB, ale jest on nadal mniejszy, niż można by oczekiwać po obecnej sile ożywienia gospodarczego, oraz niewystarczający, aby mógł zrekompensować lata niedoinwestowywania. Co ważniejsze, obecne poziomy inwestycji publicznych i prywatnych oraz prognozy inwestycyjne nie uwzględniają inwestycji strukturalnych służących podtrzymaniu długofalowego wzrostu, których Unia potrzebuje, aby stawić czoło zmianom technologicznym i globalnej konkurencji, w tym w obszarze innowacji, umiejętności, infrastruktury, małych i średnich przedsiębiorstw („MŚP”), ani potrzeby sprostania najważniejszym wyzwaniom społecznym, takim jak zrównoważony rozwój czy starzenie się społeczeństwa. Skorygowanie niedoskonałości rynku oraz nieoptymalnych sytuacji w zakresie inwestycji wymaga zatem ciągłego wsparcia w celu zmniejszenia luki inwestycyjnej w docelowych sektorach i osiągnięcia celów polityki Unii.

(2)  W ocenach podkreślono, że duża liczba instrumentów finansowych, które wdrażano w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020, spowodowała, że ich zakresy częściowo się pokrywały. Ta wielość instrumentów skomplikowała też warunki działania pośredników finansowych i odbiorców ostatecznych, którzy musieli stosować różne przepisy dotyczące kwalifikowalności i sprawozdawczości. Brak kompatybilnych przepisów uniemożliwił również połączenie kilku funduszy unijnych, które byłoby korzystne w przypadku wspierania projektów wymagających różnych rodzajów finansowania. Należy zatem utworzyć jednolity instrument – Fundusz InvestEU, aby zapewnić wydajniejsze udzielanie wsparcia ostatecznym odbiorcom przez zintegrowanie i uproszczenie oferty finansowej w ramach programu wykorzystującego jedną gwarancję budżetową, co zwiększy wpływ interwencji Unii, zmniejszając jednocześnie koszty ponoszone przez jej budżet.

(3)  W ostatnich latach Unia przyjęła ambitne strategie na rzecz dokończenia budowy jednolitego rynku oraz pobudzenia trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu i tworzenia miejsc pracy, takie jak strategia „Europa 2020”, unia rynków kapitałowych, strategia jednolitego rynku cyfrowego, Europejska agenda kultury w dobie globalizacji świata, pakiet „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków”, plan działania UE dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym, strategia na rzecz mobilności niskoemisyjnej, ▌Strategia kosmiczna dla Europy i Europejski filar praw socjalnych. Fundusz InvestEU powinien wykorzystywać i wzmacniać synergie między tymi wzajemnie uzupełniającymi się strategiami przez wspieranie inwestycji i zapewnianie dostępu do finansowania.

(4)  Na poziomie Unii europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej zapewnia ramy określania krajowych priorytetów w zakresie reform oraz monitorowania ich realizacji. Państwa członkowskie we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi opracowują własne krajowe wieloletnie strategie inwestycyjne wspierające realizację tych priorytetów. Strategie te powinny być przedstawiane wraz z rocznymi krajowymi programami reform, aby służyć określeniu i koordynowaniu priorytetowych projektów inwestycyjnych, które mają być wspierane ze środków krajowych lub unijnych. Mają również pomóc w spójnym wykorzystywaniu unijnego finansowania oraz w maksymalizowaniu wartości dodanej wsparcia finansowego otrzymywanego za pośrednictwem europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, Europejskiego Instrumentu Stabilizacji Inwestycji oraz Funduszu InvestEU, w stosownych przypadkach.

(5)  Fundusz InvestEU powinien przyczynić się do zwiększenia konkurencyjności i konwergencji społeczno-gospodarczej Unii, w tym w obszarze innowacji, cyfryzacji i efektywnego wykorzystania zasobów zgodnie z zasadami gospodarki o obiegu zamkniętym, bardziej zrównoważonego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego Unii, odporności w wymiarze społecznym i integracji społecznej, a także integracji unijnych rynków kapitałowych, w tym wprowadzenia rozwiązań korygujących ich fragmentację i dywersyfikujących źródła finansowania przedsiębiorstw unijnych. Zwiększyłoby to odporność gospodarki Unii i systemu finansowego oraz jej zdolność reagowania na cykliczne wahania koniunktury. W tym celu Fundusz InvestEU powinien wspierać projekty, które są technicznie wykonalne oraz ekonomicznie i społecznie opłacalne, przez zapewnienie ram dla wykorzystania instrumentów dłużnych, opartych na podziale ryzyka i kapitałowych opartych na gwarancji budżetowej Unii oraz w stosownych przypadkach przez wkłady finansowe wnoszone przez partnerów wykonawczych. Fundusz InvestEU powinien kierować się popytem i jednocześnie dążyć do przysporzenia strategicznych, długotrwałych korzyści w kluczowych obszarach polityki Unii, które inaczej nie zostałyby sfinansowane lub zostałyby sfinansowane w niedostatecznym zakresie, i w ten sposób przyczynić się do osiągnięcia celów polityki Unii.

(5a)  Komisja i partnerzy wykonawczy powinni zadbać o to, by Program InvestEU wykorzystywał wszystkie rodzaje komplementarności i synergii z dotacjami i innymi działaniami we wspieranych przez niego obszarach polityki zgodnie z celami innych programów unijnych, takich jak program „Horyzont Europa”, instrument „Łącząc Europę”, program „Cyfrowa Europa”, Program na rzecz jednolitego rynku, europejski program kosmiczny, Europejski Fundusz Społeczny Plus, program „Kreatywna Europa” oraz Program działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE).

(5b)  Sektor kultury i sektor kreatywny należą do najbardziej odpornych i najszybciej rozwijających się sektorów gospodarczych Unii, generujących wartość ekonomiczną i kulturową z własności intelektualnej i indywidualnej kreatywności. Jednak niematerialny charakter ich aktywów ogranicza ich dostęp do prywatnego finansowania, które jest kluczowe dla inwestycji, zwiększania skali działalności oraz konkurowania na poziomie międzynarodowym. Specjalny instrument gwarancyjny stworzony w programie „Kreatywna Europa” skutecznie wzmocnił zdolność finansową i konkurencyjność przedsiębiorstw z sektora kultury i sektora kreatywnego. Dlatego Program InvestEU powinien kontynuować misję ułatwiania dostępu do finansowania dla MŚP i organizacji z sektora kultury i sektora kreatywnego.

(6)  Fundusz InvestEU powinien wspierać inwestycje w aktywa rzeczowe oraz wartości niematerialne i prawne, w tym w dziedzictwo kulturowe, w celu pobudzenia trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, inwestycji i zatrudnienia, przyczyniając się w ten sposób do większego dobrostanu i sprawiedliwszego rozkładu dochodów, a także do większej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w Unii. Projekty finansowane z Programu InvestEU powinny dotrzymywać unijnych standardów społecznych i środowiskowych, takich jak poszanowanie praw pracowniczych oraz przyjazne dla klimatu zużycie energii i gospodarowanie odpadami. Interwencje Funduszu InvestEU powinny uzupełniać wsparcie Unii udzielane za pomocą dotacji.

(7)  Unia zatwierdziła cele określone w programie działań ONZ na 2030 r., jej cele zrównoważonego rozwoju i porozumienie paryskie z 2015 r., jak również ramy z Sendai dotyczące ograniczania ryzyka klęsk żywiołowych w latach 2015–2030. Aby osiągnąć uzgodnione cele, w tym te włączone do polityki Unii w zakresie ochrony środowiska, należy znacząco zwiększyć działania na rzecz zrównoważonego rozwoju. Podstawę koncepcji Funduszu InvestEU powinny zatem stanowić zasady zrównoważonego rozwoju i bezpieczeństwa, a inwestycje związane z paliwami kopalnymi nie powinny być wspierane, o ile nie zostanie należycie uzasadnione, że przyczyniają się do osiągnięcia celów unii energetycznej.

(8)  Program InvestEU powinien przyczyniać się do budowy zrównoważonego systemu finansowego w Unii, który wspiera przekierowanie kapitału prywatnego na zrównoważone inwestycje i na inwestycje społeczne, zgodnie z celami określonymi w planie działania Komisji na rzecz finansowania zrównoważonego wzrostu gospodarczego(3).

(8a)   W duchu sprzyjania długoterminowemu finansowaniu i zrównoważonemu wzrostowi należy zachęcać towarzystwa ubezpieczeniowe do tworzenia długoterminowych strategii inwestycyjnych poprzez zmianę wymogów dotyczących wypłacalności w odniesieniu do wkładów w finansowanie projektów inwestycyjnych zabezpieczonych gwarancjami UE w ramach Programu InvestEU. Aby dostosować zachęty dla ubezpieczycieli do celu Unii, jakim jest długoterminowy zrównoważony wzrost, oraz aby usunąć przeszkody w inwestowaniu w ramach Programu InvestEU, Komisja powinna uwzględnić tę zmianę w ramach przeglądu, o którym mowa w art. 77f ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE(4).

(9)  Odzwierciedlając znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu zgodnie ze zobowiązaniami Unii na rzecz realizacji porozumienia paryskiego i celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, Program InvestEU przyczyni się do uwzględnienia działań w dziedzinie klimatu i do osiągnięcia celu ogólnego, zgodnie z którym wydatki na realizację celów klimatycznych w budżecie Unii mają w okresie obowiązywania wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 sięgnąć łącznie 25 %, oraz do osiągnięcia jak najszybciej, a najpóźniej do 2027 r. – celu rocznego, zgodnie z którym wydatki te mają sięgnąć 30 %. W odniesieniu do działań wspieranych z Programu InvestEU oczekuje się, że co najmniej 40 % całkowitej puli środków finansowych tego programu będzie przyczyniać się do realizacji celów klimatycznych. Stosowne działania zostaną określone podczas opracowywania i wdrażania Programu InvestEU oraz zweryfikowane w kontekście odpowiednich ocen i procesów przeglądu.

(10)  Wkład Funduszu InvestEU w osiągnięcie celów w dziedzinie klimatu oraz celów sektorowych ujętych w polityce klimatyczno-energetycznej do roku 2030 będzie monitorowany za pośrednictwem unijnego systemu monitorowania klimatu opracowanego przez Komisję we współpracy z partnerami wykonawczymi i przy odpowiednim zastosowaniu kryteriów ustalonych w [rozporządzeniu w sprawie ustanowienia ram wspierania zrównoważonych inwestycji(5)] w celu określenia, czy dana działalność gospodarcza jest zrównoważona pod względem środowiskowym. Program InvestEU powinien również przyczynić się do wdrożenia innych aspektów celów zrównoważonego rozwoju.

(11)  Zgodnie ze sprawozdaniem dotyczącym zagrożeń dla środowiska z 2018 r. wydanym przez Światowe Forum Ekonomiczne połowa z dziesięciu najpoważniejszych zagrożeń dla gospodarki światowej dotyczy środowiska. Zagrożenia te obejmują zanieczyszczenie powietrza, gleby, wód śródlądowych i oceanów, ekstremalne zdarzenia pogodowe, utratę różnorodności biologicznej oraz niepowodzenie działań mających na celu łagodzenie skutków zmiany klimatu i dostosowanie się do niej. Zasady ochrony środowiska są mocno osadzone w Traktatach i w wielu obszarach polityki Unii. W związku z tym w ramach działań związanych z Funduszem InvestEU należy wspierać uwzględnianie celów z dziedziny ochrony środowiska w głównym nurcie polityki. Kwestie ochrony środowiska i związanego z nią zapobiegania zagrożeniom oraz zarządzania ryzykiem powinny zostać uwzględnione przy przygotowywaniu i realizacji inwestycji. UE powinna również śledzić swoje wydatki związane z ochroną różnorodności biologicznej i ograniczaniem zanieczyszczenia powietrza, by wypełnić obowiązki sprawozdawcze wynikające z Konwencji o różnorodności biologicznej oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2284(6). Inwestycje przeznaczone na cele związane z ochroną środowiska należy zatem śledzić za pomocą wspólnych metod, spójnych z metodami opracowanymi w innych unijnych programach mających zastosowanie do klimatu, różnorodności biologicznej i zarządzania zanieczyszczeniem powietrza, aby umożliwić ocenę indywidualnego i łącznego wpływu inwestycji na kluczowe składniki kapitału naturalnego, w tym na powietrze, wodę, grunty i różnorodność biologiczną.

(12)  Projekty inwestycyjne otrzymujące znaczne unijne wsparcie, w szczególności w dziedzinie infrastruktury, powinny podlegać kontroli pod kątem zapewnienia zrównoważonego rozwoju zgodnie z wytycznymi, które powinny zostać opracowane przez Komisję w ścisłej współpracy z partnerami wykonawczymi w ramach Programu InvestEU, po przeprowadzeniu otwartych konsultacji społecznych i przy zastosowaniu w odpowiedni sposób kryteriów określonych w [rozporządzeniu w sprawie ustanowienia ram wspierania zrównoważonych inwestycji] w celu określenia, czy dana działalność gospodarcza jest zrównoważona pod względem środowiskowym, przy zachowaniu spójności z wytycznymi inwestycyjnymi opracowanymi na potrzeby innych unijnych programów. Zgodnie z zasadą proporcjonalności takie wytyczne powinny przewidywać rozwiązania pozwalające na uniknięcie nadmiernego obciążenia administracyjnego, a projekty poniżej pewnej wielkości określonej w wytycznych powinny być wyłączone z testu zrównoważoności.

(13)  Niskie wskaźniki inwestycji w infrastrukturę w Unii podczas kryzysu finansowego osłabiły zdolność Unii do stymulowania zrównoważonego wzrostu gospodarczego, konkurencyjności i konwergencji. Znaczne inwestycje w europejską infrastrukturę, w szczególności w połączenia międzysystemowe i w efektywność energetyczną oraz w tworzenie jednolitego europejskiego obszaru transportu, są niezbędne do osiągnięcia unijnych celów w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym do wypełnienia zobowiązań Unii dotyczących celów zrównoważonego rozwoju, oraz celów w dziedzinie energii i klimatu na 2030 r. W związku z tym wsparcie w ramach Funduszu InvestEU powinno być ukierunkowane na inwestycje w dziedzinie transportu, energii, w tym efektywności energetycznej i energii ze źródeł odnawialnych, środowiska, działań w dziedzinie klimatu oraz infrastruktury morskiej i cyfrowej, wspierające przykładowo rozwój i wdrażanie inteligentnych systemów transportowych (ITS). Program InvestEU powinien traktować priorytetowo obszary niedoinwestowane, w których konieczne są dodatkowe inwestycje, w tym w zrównoważoną mobilność, efektywność energetyczną i działania przyczyniające się do osiągnięcia celów klimatyczno-energetycznych na 2030 r. i w dalszej perspektywie czasowej. Aby zmaksymalizować wpływ i wartość dodaną unijnego wsparcia finansowego, należałoby wspierać usprawniony proces inwestycyjny, zwiększający widoczność sekwencji projektów i maksymalnie zwiększający synergię między odpowiednimi programami unijnymi w takich dziedzinach jak transport, energetyka i cyfryzacja. Mając na uwadze zagrożenia dla bezpieczeństwa, projekty inwestycyjne otrzymujące wsparcie Unii powinny uwzględniać zasady ochrony obywateli w przestrzeni publicznej. Powinno to stanowić uzupełnienie wysiłków podejmowanych w ramach innych unijnych funduszy, takich jak Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, zapewniających wsparcie na rzecz związanych z bezpieczeństwem elementów inwestycji w dziedzinie przestrzeni publicznej, transportu, energii i innej infrastruktury krytycznej.

(13a)   Program InvestEU powinien umocnić pozycję obywateli i społeczności chcących inwestować w bardziej zrównoważone, zdekarbonizowane społeczeństwo, w tym w transformację energetyki. Jako że w [zmienionej dyrektywie w sprawie odnawialnych źródeł energii] oraz w [zmienionej dyrektywie w sprawie energii elektrycznej] uznano społeczności energetyczne wykorzystujące odnawialne źródła energii i obywatelskie społeczności energetyczne oraz prosumentów energii ze źródeł odnawialnych za podmioty o zasadniczym znaczeniu dla transformacji energetyki w UE oraz przewidziano wsparcie dla tych podmiotów, InvestEU powinien przyczynić się do ułatwiania ich udziału w rynku. [Popr. 3]

(13b)  Program InvestEU powinien w stosownych przypadkach przyczynić się do osiągnięcia celów [zmienionej dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii] i [rozporządzenia w sprawie zarządzania unią energetyczną], a także do sprzyjania efektywności energetycznej w decyzjach inwestycyjnych. Powinien on również przyczynić się do realizacji długoterminowej strategii renowacji budynków, którą państwa członkowskie mają obowiązek ustanowić na mocy [dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków]. Program powinien wzmocnić jednolity rynek cyfrowy i przyczynić się do zmniejszenia przepaści cyfrowej, a jednocześnie zwiększyć zasięg sieci i łączność w całej Unii.

(13c)   W kontekście rozwoju sektora transportu ogromnym wyzwaniem jest zapewnienie bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego, a podejmowane działania i realizowane inwestycje jedynie w niewielkim stopniu wpływają na zmniejszenie liczby ofiar śmiertelnych i osób ciężko rannych w wypadkach drogowych. Program InvestEU powinien przyczynić się do wzmożenia wysiłków na rzecz tworzenia i wdrażania technologii wpływających na poprawę bezpieczeństwa pojazdów i infrastruktury drogowej.

(13d)   Prawdziwa multimodalność jest szansą na stworzenie efektywnej i przyjaznej dla środowiska sieci transportu, w której będzie maksymalnie wykorzystywany potencjał wszystkich środków transportu oraz zrodzi się synergia między nimi. Program InvestEU może stać się ważnym narzędziem wsparcia dla inwestycji w multimodalne węzły transportowe, które pomimo znacznego potencjału ekonomicznego i uzasadnienia biznesowego są bardzo ryzykowne dla prywatnych inwestorów.

(14)  Mimo że ogólny poziom inwestycji w Unii wzrasta, inwestycje w działalność obarczoną wyższym ryzykiem, taką jak badania naukowe i innowacje, są nadal niewystarczające. Biorąc pod uwagę, że publiczne finansowanie działalności badawczo-naukowej i innowacyjnej pobudza wzrost produktywności i ma kluczowe znaczenie dla rozwoju prywatnej działalności badawczo-naukowej i innowacyjnej, niedoinwestowanie badań i innowacji ma negatywny wpływ na konkurencyjność przemysłową i gospodarczą Unii oraz jakość życia jej obywateli. Fundusz InvestEU powinien zapewniać odpowiednie produkty finansowe ukierunkowane na różne etapy cyklu innowacji i szerokie spektrum interesariuszy, w szczególności umożliwiające zwiększanie skali rozwiązań i ich wdrażanie na skalę handlową w Unii, tak aby rozwiązania te były konkurencyjne na rynkach światowych, oraz promujące doskonałość Unii na arenie międzynarodowej w dziedzinie zrównoważonych technologii. Aby zaspokoić potrzebę wsparcia inwestycji w działalność obarczoną wyższym ryzykiem, taką jak badania naukowe i innowacje, trzeba uzyskać synergię między programem „Horyzont Europa”, zwłaszcza działaniami Europejskiej Rady ds. Innowacji (EIC), a produktami finansowymi udostępnianymi w ramach Programu InvestEU. Ponadto innowacyjne MŚP i przedsiębiorstwa typu start-up, w szczególności oparte na aktywach niematerialnych i prawnych, doświadczają trudności w dostępie do finansowania, w związku z czym EIC musi działać z zachowaniem ścisłej komplementarności ze specjalnymi produktami finansowymi w ramach Programu InvestEU, aby zapewnić ciągłość wsparcia na rzecz takich MŚP. Aby udzielić tego ukierunkowanego wsparcia, należy się oprzeć na doświadczeniu zdobytym w związku z instrumentami finansowymi, którymi posłużono się w programie „Horyzont 2020”, takimi jak InnovFin, i gwarancjami kredytowymi dla MŚP w ramach COSME.

(14a)  Ponieważ turystyka jest ważnym sektorem gospodarki Unii, Program InvestEU powinien przyczynić się do wzmocnienia długofalowej konkurencyjności tego sektora, wspierając działania ukierunkowane na przejście na turystykę zrównoważoną, innowacyjną i cyfrową.

(15)  Pilnie potrzebny jest znaczny wysiłek na rzecz inwestycji w transformację cyfrową i na rzecz jej zdynamizowania oraz w celu rozłożenia korzyści między wszystkich obywateli i przedsiębiorstwa w Unii na obszarach miejskich i wiejskich. Mając już solidne ramy polityczne strategii jednolitego rynku cyfrowego, należy teraz realizować inwestycje o podobnym poziomie ambicji, w tym inwestycje w rozwój sztucznej inteligencji zgodnie z programem „Cyfrowa Europa”, w szczególności jeśli chodzi o etykę, uczenie się maszyn, internet rzeczy, biotechnologie i FinTech, gdyż takie inwestycje mogą zwiększyć skuteczność uruchamiania kapitału na potrzeby przedsiębiorczości.

(16)  ▌MŚP stanowią ponad 99 % przedsiębiorstw w Unii, a ich wartość gospodarcza jest istotna i kluczowa. Borykają się one jednak z wyzwaniami związanymi z dostępem do finansowania ze względu na obawy dotyczące wysokiego ryzyka i brak wystarczających zabezpieczeń. Dodatkowe wyzwania wynikają z konieczności utrzymania przez MŚP i przedsiębiorstwa społeczne konkurencyjności poprzez angażowanie się w cyfryzację, umiędzynarodowienie, transformację zgodną z logiką gospodarki o obiegu zamkniętym, działalność innowacyjną oraz podnoszenie kwalifikacji siły roboczej. Ponadto MŚP mają dostęp do bardziej ograniczonego zestawu źródeł finansowania w porównaniu z większymi przedsiębiorstwami: zazwyczaj nie emitują obligacji, mają jedynie ograniczony dostęp do giełd papierów wartościowych i dużych inwestorów instytucjonalnych. Brak dostępu MŚP do kapitału dodatkowo potęguje stosunkowa słabość sektora kapitału private equity i kapitału wysokiego ryzyka w Unii. Problemy z dostępem do finansowania są jeszcze bardziej dotkliwe w przypadku MŚP, których działalność jest związana z aktywami niematerialnymi i prawnymi. Unijne MŚP korzystają w dużej mierze ze wsparcia banków i finansowania dłużnego w formie kredytów w rachunku bieżącym, pożyczek bankowych lub leasingu. Zwiększenie zdolności MŚP do finansowania ich zakładania, wzrostu, innowacji i zrównoważonego rozwoju, zapewnienia sobie konkurencyjności oraz zdolności do przetrwania pogorszenia koniunktury gospodarczej, a tym samym zwiększenie odporności gospodarki i systemu finansowego na kryzys lub wstrząsy gospodarcze oraz jej zdolności do tworzenia miejsc pracy i dobrostanu społecznego, wymaga wspierania MŚP zmagających się ze wspomnianymi wyżej wyzwaniami poprzez uproszczenie ich dostępu do finansowania oraz zapewnienia im bardziej zróżnicowanych źródeł finansowania. Stanowi to również uzupełnienie inicjatyw podjętych już w kontekście unii rynków kapitałowych. Programy takie jak COSME mają duże znaczenie dla MŚP, jako że ułatwiają dostęp do finansowania na wszystkich etapach ich cyklu życia, co zostało uwzględnione w EFIS, który szybko zaczął być wykorzystywany przez MŚP. Fundusz InvestEU powinien zatem wykorzystać ten sukces i oferować kapitał obrotowy i inwestycje w całym cyklu życia przedsiębiorstwa, finansowanie transakcji leasingu oraz możliwość skupienia się na konkretnych, bardziej ukierunkowanych produktach finansowych.

(16a)   Przedsiębiorstwa świadczące usługi użyteczności publicznej odgrywają zasadniczą i strategiczną rolę w kluczowych obszarach związanych z dużymi sektorami sieciowymi (energia, woda, odpady, środowisko, usługi pocztowe, transport i telekomunikacja), a także w sektorze zdrowia, edukacji i usług społecznych. Wspierając te przedsiębiorstwa, Unia gwarantuje dobrobyt swoim obywatelom i podejmowanie demokratycznych decyzji dotyczących między innymi poziomu jakości usług.

(17)  Jak określono w dokumencie otwierającym debatę na temat społecznego wymiaru Europy(7), w komunikacie dotyczącym Europejskiego filaru praw socjalnych(8) i w zasadach ramowych Unii dotyczących Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, budowanie bardziej sprawiedliwej Unii, bardziej sprzyjającej włączeniu społecznemu, jest jednym z priorytetów Unii w zakresie zwalczania nierówności i wspierania polityki włączenia społecznego w Europie. Nierówność szans dotyczy szczególnie dostępu do edukacji, szkolenia, kultury, zatrudnienia, opieki zdrowotnej i usług społecznych. Inwestowanie w gospodarkę społeczną, opartą na umiejętnościach i kapitale ludzkim, a także w integrację społeczną słabszych grup, zwłaszcza koordynowane na poziomie unijnym, może przyczynić się do zwiększenia możliwości gospodarczych. Fundusz InvestEU powinien być wykorzystywany do wspierania inwestycji w kształcenie i szkolenie, w tym w przekwalifikowanie zawodowe i podwyższanie kwalifikacji pracowników, zwłaszcza w regionach uzależnionych od gospodarki opartej w znacznej mierze na węglu i dotkniętych strukturalną transformacją związaną z przejściem na gospodarkę niskoemisyjną, do pomocy w zwiększaniu zatrudnienia, w szczególności wśród osób niewykwalifikowanych i długotrwale bezrobotnych, oraz do poprawy sytuacji w zakresie równouprawnienia płci, równych szans, solidarności międzypokoleniowej, opieki zdrowotnej i sektora usług społecznych, mieszkalnictwa socjalnego, bezdomności, integracji cyfrowej, rozwoju społeczności, roli i miejsca młodych ludzi w społeczeństwie, jak również osób znajdujących się w trudnej sytuacji, w tym obywateli państw trzecich. Program InvestEU powinien także przyczyniać się do wspierania europejskiej kultury i kreatywności. Aby przeciwdziałać głębokiej transformacji społeczeństw Unii i rynku pracy w nadchodzącym dziesięcioleciu, trzeba inwestować w kapitał ludzki, infrastrukturę społeczną, zrównoważone finansowanie i finansowanie społeczne, mikrofinansowanie, finansowanie społeczne i nowe modele biznesowe gospodarki społecznej, w tym realizować inwestycje mające wpływ społeczny i zlecać wykonanie zadań mających na celu uzyskanie określonego wpływu społecznego. Program InvestEU powinien wzmocnić rodzący się ekosystem rynku społecznego, zwiększając podaż finansowania i dostęp do niego dla mikroprzedsiębiorstw i przedsiębiorstw społecznych oraz instytucji solidarności społecznej, tak aby zaspokoić potrzeby tych, którzy najbardziej tego potrzebują. W sprawozdaniu grupy zadaniowej wysokiego szczebla ds. inwestowania w infrastrukturę społeczną w Europie(9) wskazano łączną lukę inwestycyjną w wysokości co najmniej 1,5 bln EUR, która wystąpi w latach 2018–2030 w infrastrukturze i usługach społecznych, w tym w obszarze kształcenia, szkolenia, opieki zdrowotnej i mieszkalnictwa, które wymagają wsparcia również na poziomie Unii. W związku z tym należy wykorzystać łączną zdolność kapitału publicznego, komercyjnego i dobroczynnego, jak również wsparcie ze strony alternatywnych rodzajów dostarczycieli finansowania, takich jak podmioty etyczne, społeczne i podmioty działające w zrównoważony sposób, a także ze strony fundacji, by wspierać rozwój łańcucha wartości na rynku społecznym i zwiększać odporność Unii.

(18)  Fundusz InvestEU powinien działać w czterech segmentach polityki, odzwierciedlających kluczowe priorytety polityk Unii: zrównoważoną infrastrukturę; badania naukowe, innowacje i cyfryzację; MŚP oraz inwestycje społeczne i umiejętności.

(19)  Każdy segment polityki powinien składać się z dwóch modułów, tj. z modułu unijnego i modułu państw członkowskich. Moduł unijny powinien służyć korygowaniu niedoskonałości rynku lub nieoptymalnych sytuacji w zakresie inwestycji, mających zasięg ogólnounijny lub występujących w poszczególnych państwach członkowskich, w tym związanych z realizacją celów polityki unijnej. Moduł państw członkowskich powinien służyć korygowaniu niedoskonałości rynku lub nieoptymalnych sytuacji w zakresie inwestycji w jednym lub kilku państwach członkowskich. Ponadto państwa członkowskie powinny mieć możliwość wnoszenia do modułu państw członkowskich wkładu w formie gwarancji lub środków pieniężnych. Moduł unijny i moduł państw członkowskich powinny w stosownych przypadkach uzupełniać się, by wspierać operacje z zakresu finansowania lub inwestycji, w tym poprzez łączenie wsparcia z obu modułów. Władze regionalne powinny mieć możliwość przenoszenia do Funduszu InvestEU za pośrednictwem państw członkowskich części funduszy objętych zarządzaniem dzielonym, którymi zarządzają; część ta zostałaby wyodrębniona na projekty InvestEU w danym regionie. Działania wspierane z Funduszu InvestEU w module unijnym lub module państw członkowskich nie powinny powielać ani wypierać finansowania prywatnego, ani zakłócać konkurencji na rynku wewnętrznym.

(20)  Moduł państw członkowskich powinien być specjalnie zaprojektowany tak, by umożliwić korzystanie z funduszy podlegających zarządzaniu dzielonemu w celu tworzenia rezerw na gwarancję udzielaną przez Unię. Możliwość ta zwiększyłaby wartość dodaną zabezpieczanych przez Unię gwarancji budżetowych dzięki udostępnieniu ich szerszemu gronu odbiorców finansowych na szerszy wachlarz projektów oraz dzięki zróżnicowaniu środków osiągania celów w przypadku funduszy podlegających zarządzaniu dzielonemu, przy jednoczesnym zapewnieniu spójnego zarządzania ryzykiem związanym ze zobowiązaniami warunkowymi poprzez stosowanie gwarancji udzielanej przez Komisję w ramach zarządzania pośredniego. Unia powinna gwarantować operacje z zakresu finansowania i inwestycji przewidziane w umowach w sprawie gwarancji zawartych między Komisją a partnerami wykonawczymi w module państw członkowskich; fundusze podlegające zarządzaniu dzielonemu powinny zapewnić tworzenie rezerw na gwarancję, zgodnie ze wskaźnikiem tworzenia rezerw ustalonym przez Komisję w porozumieniu z państwami członkowskimi na podstawie charakteru odnośnych operacji i związanych z nimi oczekiwanych strat, natomiast państwa członkowskie lub partnerzy wykonawczy bądź prywatni inwestorzy przejmowaliby straty przekraczające poziom oczekiwanych strat, wystawiając gwarancje wzajemne na rzecz Unii. Takie uzgodnienia powinny być przyjmowane w jednej umowie o przyznanie wkładu zawieranej z każdym państwem członkowskim, które dobrowolnie wybierze takie rozwiązanie. Umowa o przyznanie wkładu powinna obejmować przynajmniej jedną szczegółową umowę w sprawie gwarancji, która ma być realizowana na terytorium danego państwa członkowskiego. Określenie wskaźnika tworzenia rezerw w poszczególnych przypadkach wymaga odstępstwa od [art. 211 ust. 1] rozporządzenia (UE, Euratom) nr XXXX(10) („rozporządzenie finansowe”). Ta struktura przewiduje również jednolity zbiór przepisów dotyczących gwarancji budżetowych wspieranych z funduszy zarządzanych centralnie lub z funduszy podlegających zarządzaniu dzielonemu, co ułatwiłoby ich łączenie.

(21)  Fundusz InvestEU powinien móc przyjmować wkłady z państw trzecich, które są członkami Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, państw przystępujących, kandydatów i potencjalnych kandydatów, państw objętych polityką sąsiedztwa i innych państw, zgodnie z warunkami określonymi między Unią a tymi państwami. Powinno to umożliwić w stosownych przypadkach stałą współpracę z odpowiednimi państwami, w szczególności w dziedzinie badań naukowych i innowacji, jak również w dziedzinie MŚP.

(22)  Niniejsze rozporządzenie określa pulę środków finansowych na środki realizowane w ramach Programu InvestEU, inne niż tworzenie rezerw na gwarancję UE, która to pula stanowi dla Parlamentu Europejskiego i Rady główną kwotę odniesienia podczas rocznej procedury budżetowej, w rozumieniu [odniesienie zostanie zaktualizowane w stosownych przypadkach zgodnie z nowym porozumieniem międzyinstytucjonalnym: pkt 17 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami(11)].

(23)  Oczekuje się, że gwarancja UE w wysokości 40 817 500 000 EUR (w cenach bieżących) na poziomie Unii zmobilizuje w całej Unii inwestycje o wartości ponad 698 194 079 000 EUR i należy ją ▌podzielić między segmenty polityki.

(23a)  Państwa członkowskie mogą wnosić wkłady do modułu państw członkowskich w formie gwarancji lub środków pieniężnych. Bez uszczerbku dla prerogatyw Rady we wdrażaniu paktu stabilności i wzrostu jednorazowe wkłady do modułu państw członkowskich wnoszone przez państwa członkowskie w formie gwarancji lub środków pieniężnych bądź też wkłady wnoszone przez dane państwo członkowskie lub krajowe banki prorozwojowe zaliczone do sektora instytucji rządowych lub działające w imieniu danego państwa członkowskiego na rzecz platform inwestycyjnych powinny być z zasady uznawane za działanie jednorazowe w rozumieniu art. 5 rozporządzenia Rady nr 1466/97/WE(12) i art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97(13).

(24)  Gwarancja UE, na której opiera się Fundusz InvestEU, powinna być wdrażana przez Komisję pośrednio, tzn. w oparciu o partnerów wykonawczych, którzy są w stanie dotrzeć w stosownych przypadkach do pośredników finansowych i do ostatecznych odbiorców. Proces wyboru partnerów wykonawczych powinien być przejrzysty i wolny od wszelkich konfliktów interesów. Komisja powinna zawrzeć z każdym z partnerów wykonawczych umowę w sprawie gwarancji zapewniającą im zdolność gwarancyjną z Funduszu InvestEU, w celu wsparcia ich operacji z zakresu finansowania i inwestycji, które są zgodne z celami Funduszu InvestEU i kryteriami kwalifikowalności. Zarządzanie ryzykiem w odniesieniu do gwarancji nie powinno utrudniać bezpośredniego dostępu partnerów wykonawczych do gwarancji. Po otrzymaniu gwarancji w ramach modułu unijnego partnerzy wykonawczy powinni być w pełni odpowiedzialni za cały proces inwestycyjny i z należytą starannością dokonywać operacji z zakresu finansowania lub inwestycji. Fundusz InvestEU powinien wspierać projekty, które zazwyczaj charakteryzują się wyższym profilem ryzyka niż projekty wspierane w ramach zwykłych operacji partnerów wykonawczych i których bez wsparcia z Funduszu InvestEU partnerzy wykonawczy nie mogliby przeprowadzić wcale lub nie w takim samym zakresie w czasie, w którym można skorzystać z gwarancji UE.

(24a)  Fundusz InvestEU powinien posiadać odpowiednią strukturę zarządzania, której funkcja powinna być współmierna do jego jedynego celu, jakim jest zapewnienie właściwego wykorzystania gwarancji UE, zgodnie z zasadą zapewnienia niezależności politycznej decyzji inwestycyjnych, a w stosownych przypadkach z rynkowym charakterem Funduszu InvestEU. Tę strukturę zarządzania powinny tworzyć: Rada Sterująca, Rada Doradcza i w pełni niezależny Komitet Inwestycyjny. Komisja powinna oceniać zgodność przedłożonych przez partnerów wykonawczych operacji z zakresu finansowania i inwestycji z prawem i polityką Unii, natomiast ostateczne decyzje w sprawie tych operacji powinien podejmować partner wykonawczy. Ogólny skład struktury zarządzającej powinien odzwierciedlać równowagę płci.

(25)  Należy ustanowić Radę Doradczą składającą się z przedstawicieli Komisji, grupy Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI), partnerów wykonawczych i przedstawicieli państw członkowskich, z jednego eksperta powołanego przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny na każdy z czterech segmentów polityki, oraz z eksperta powołanego przez Komitet Regionów, w celu wymiany informacji oraz danych dotyczących wykorzystania produktów finansowych udostępnianych w ramach Funduszu InvestEU, a także w celu omawiania zmieniających się potrzeb i nowych produktów, w tym luk rynkowych na określonych terytoriach.

(26)  Rada Sterująca powinna wyznaczać strategiczne kierunki działania Funduszu InvestEU i ustanawiać zasady niezbędne do jego funkcjonowania, a także zasady mające zastosowanie do działalności platform inwestycyjnych. Rada Sterująca powinna składać się z sześciu członków, a mianowicie: trzech członków powołanych przez Komisję, jednego członka powołanego przez Europejski Bank Inwestycyjny, jednego członka powołanego przez Radę Doradczą spośród przedstawicieli partnerów wykonawczych, który nie powinien być przedstawicielem grupy EBI, oraz jednego powołanego przez Parlament Europejski eksperta, który nie powinien zwracać się o instrukcje ani przyjmować instrukcji od instytucji, organów, urzędów ani agencji unijnych, od żadnego rządu państwa członkowskiego ani żadnego innego podmiotu publicznego bądź prywatnego oraz powinien działać w sposób w pełni niezależny. Ekspert powinien wykonywać swoje obowiązki w sposób bezstronny i w interesie Funduszu InvestEU. Szczegółowe protokoły z posiedzeń Rady Sterującej powinny być publikowane niezwłocznie po ich zatwierdzeniu przez Radę Sterującą, a Parlament Europejski powinien być niezwłocznie powiadamiany o ich publikacji.

(27)  Przed przedłożeniem projektu Komitetowi Inwestycyjnemu sekretariat, który mieści się w Komisji i podlega przewodniczącemu Komitetu Inwestycyjnego, powinien sprawdzać kompletność dokumentacji przekazywanej przez partnerów wykonawczych oraz wspierać Komisję w ocenie zgodności operacji z zakresu finansowania i inwestycji z prawem i polityką Unii. Sekretariat powinien również wspierać Radę Sterującą.

(28)  Komitet Inwestycyjny składający się z niezależnych ekspertów powinien przedstawiać wnioski w sprawie przyznania wsparcia w formie gwarancji UE na operacje z zakresu finansowania i inwestycji spełniające kryteria kwalifikowalności, zapewniając w ten sposób zewnętrzną wiedzę fachową przy ocenie inwestycyjnej projektu. Komitet Inwestycyjny powinien zbierać się w różnych konfiguracjach, aby jak najlepiej uwzględnić różne dziedziny i sektory polityki.

(29)  Przy wyborze partnerów wykonawczych do celów wdrażania Funduszu InvestEU Komisja powinna rozważyć zdolność kontrahenta do realizowania celów Funduszu InvestEU i do wniesienia do niego własnego wkładu, aby zapewnić odpowiedni zasięg geograficzny i dywersyfikację geograficzną, przyciągnięcia inwestorów prywatnych oraz zapewnienia odpowiedniej dywersyfikacji ryzyka i stworzenia nowych rozwiązań służących korygowaniu niedoskonałości rynku i nieoptymalnych sytuacji w zakresie inwestycji, a także do zapewnienia spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej. Ze względu na rolę grupy EBI, jaką powierza się jej w Traktatach, jej zdolność do działania we wszystkich państwach członkowskich oraz jej doświadczenie zdobyte w ramach obecnych instrumentów finansowych i EFIS, powinna ona pozostać uprzywilejowanym partnerem wykonawczym w module unijnym Funduszu InvestEU. Oprócz Grupy EBI możliwość oferowania zestawu uzupełniających produktów finansowych powinny mieć też krajowe banki lub instytucje prorozwojowe ze względu na to, że ich doświadczenie i zdolności na szczeblu regionalnym mogą być korzystne dla maksymalizacji wpływu funduszy publicznych na całym terytorium Unii oraz aby zapewnić równomierny udział projektów pod względem geograficznym, co przyczyni się do zmniejszenia nierówności między regionami. Zasady dotyczące udziału krajowych, regionalnych lub lokalnych banków i instytucji prorozwojowych w Programie InvestEU powinny uwzględniać zasadę proporcjonalności względem złożoności i wielkości zainteresowanych partnerów wykonawczych oraz powiązanego z nimi ryzyka, aby zapewnić równe szanse mniejszym i krócej istniejącym bankom lub instytucjom prorozwojowym. Powinna ponadto istnieć możliwość, aby inne międzynarodowe instytucje finansowe działały w charakterze partnerów wykonawczych, zwłaszcza gdy posiadają one przewagę komparatywną pod względem szczególnej wiedzy fachowej i doświadczenia w niektórych państwach członkowskich. Również inne podmioty spełniające kryteria określone w rozporządzeniu finansowym powinny mieć możliwość działania w charakterze partnerów wykonawczych.

(29a)  Platformy inwestycyjne powinny w stosownych przypadkach skupiać współinwestorów, organy publiczne, ekspertów, placówki oświatowe, szkoleniowe i badawcze, odpowiednich partnerów społecznych i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego oraz inne odpowiednie podmioty na szczeblu unijnym, krajowym i regionalnym.

(30)  W celu zapewnienia, aby interwencje w module unijnym Funduszu InvestEU koncentrowały się na niedoskonałościach rynku i nieoptymalnej sytuacji w zakresie inwestycji▌, a jednocześnie spełniały cele dotyczące jak największego zasięgu geograficznego, gwarancji UE należy udzielać partnerom wykonawczym, którzy samodzielnie lub wspólnie z innymi partnerami wykonawczymi są w stanie objąć odnośnymi operacjami co najmniej jedno państwo członkowskie. Jeżeli partnerzy wykonawczy obejmują operacjami więcej niż jedno państwo członkowskie, ich odpowiedzialność umowna pozostaje ograniczona odpowiednimi mandatami krajowymi. Aby sprzyjać większej dywersyfikacji geograficznej, można stworzyć specjalne regionalne platformy inwestycyjne ukierunkowane na zainteresowane grupy państw członkowskich, łączące wysiłki i wiedzę fachową instytucji finansowych poddawanych ocenie spełnienia wymogów dotyczących filarów z krajowymi bankami prorozwojowymi o niedużym doświadczeniu w stosowaniu instrumentów finansowych. Należy sprzyjać takim strukturom, także przy ewentualnym wsparciu ze strony Centrum Doradztwa InvestEU. Co najmniej 75 % gwarancji UE w module unijnym należy udzielić grupie EBI. Środki wykraczające poza 75 % gwarancji UE mogą zostać udostępnione grupie EBI w przypadku, gdy krajowe banki lub instytucje prorozwojowe nie będą w stanie w całości wykorzystać pozostałego odsetka gwarancji. Analogicznie środki wykraczające poza 25 % gwarancji UE mogą zostać udostępnione innym partnerom wykonawczym w przypadku, gdy grupa EBI nie będzie w stanie w całości wykorzystać swojego odsetka gwarancji. Krajowe banki lub instytucje prorozwojowe mogą w całości wykorzystać gwarancje UE również w przypadku, gdy postanowią uzyskać do nich dostęp za pośrednictwem grupy EBI lub poprzez Europejski Fundusz Inwestycyjny.

(31)  Gwarancja UE w module państw członkowskich powinna być udzielana każdemu partnerowi wykonawczemu kwalifikującemu się zgodnie z [art. 62 ust. 1 lit. c)] [rozporządzenia finansowego], w tym krajowym lub regionalnym bankom lub instytucjom prorozwojowym, EBI, Europejskiemu Funduszowi Inwestycyjnemu i innym wielostronnym bankom rozwoju. Wybierając partnerów wykonawczych w module państw członkowskich, Komisja powinna uwzględnić wnioski złożone przez każde państwo członkowskie. Zgodnie z [art. 154] [rozporządzenia finansowego] Komisja musi dokonać oceny zasad i procedur partnera wykonawczego, aby upewnić się, że zapewniają one poziom ochrony interesów finansowych Unii równoważny poziomowi zapewnianemu przez Komisję.

(32)  Ostateczne decyzje w sprawie operacji z zakresu finansowania i inwestycji powinny być podejmowane przez partnera wykonawczego w jego własnym imieniu, powinny być wdrażane zgodnie z jego wewnętrznymi regulaminami i procedurami oraz ujmowane w jego sprawozdaniach finansowych. Komisja powinna zatem uwzględniać wyłącznie zobowiązania finansowe wynikające z gwarancji UE i wykazywać maksymalną kwotę gwarancji, w tym wszelkie istotne informacje na temat udzielonej gwarancji.

(33)  Fundusz InvestEU powinien w stosownych przypadkach umożliwiać sprawne i skuteczne łączenie z tą gwarancją dotacji lub instrumentów finansowych bądź obu tych rodzajów wsparcia, finansowanych z budżetu Unii lub z innych funduszy takich jak Fundusz na rzecz Innowacji Unijnego Systemu Handlu Uprawnieniami do Emisji (ETS) w sytuacjach, w których jest to konieczne w celu jak najlepszego wsparcia inwestycji służących korygowaniu określonych niedoskonałości rynku lub nieoptymalnych sytuacji w zakresie inwestycji.

(34)  Projekty przedłożone przez partnerów wykonawczych celem otrzymania wsparcia w ramach Programu InvestEU i przewidujące łączenie ze wsparciem z innych programów unijnych powinny być również, jako całość, zgodne z celami i kryteriami kwalifikowalności zawartymi w przepisach dotyczących odnośnych programów unijnych. Decyzję o wykorzystaniu gwarancji UE należy podjąć zgodnie z przepisami Programu InvestEU.

(35)  Centrum Doradztwa InvestEU powinno wspierać opracowywanie optymalnych sekwencji projektów inwestycyjnych w każdym segmencie polityki, zapewniając skuteczną dywersyfikację geograficzną, by przyczyniać się do osiągnięcia unijnego celu spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej oraz zmniejszać różnice między regionami. Centrum Doradztwa powinno zwrócić szczególną uwagę na konieczność grupowania małych projektów i łączenia ich w większe pakiety. Komisja powinna podpisać umowy z grupą EBI i innymi partnerami wykonawczymi, by wyznaczyć ich na partnerów Centrum Doradztwa. Komisja, grupa EBI i pozostali partnerzy wykonawczy powinni ściśle ze sobą współpracować, by zapewnić wydajność, synergię i faktyczną dostępność wsparcia w całej Unii, przy należytym uwzględnieniu wiedzy fachowej i lokalnego potencjału partnerów wykonawczych, a także istniejących już struktur, takich jak Europejskie Centrum Doradztwa Inwestycyjnego. W ramach Programu InvestEU należy ponadto przewidzieć komponent międzysektorowy, aby zapewnić pojedynczy punkt kontaktowy i pomoc przy opracowywaniu projektów obejmujących różne polityki w odniesieniu do centralnie zarządzanych programów unijnych. [Popr. 5]

(36)  Aby zapewnić szeroki zasięg geograficzny usług doradczych w całej Unii oraz skutecznie upowszechniać wiedzę o Funduszu InvestEU na szczeblu lokalnym, należy zapewnić lokalną obecność Centrum Doradztwa InvestEU w każdym państwie członkowskim, uzupełniając istniejące systemy wsparcia i obecność partnerów lokalnych, w celu udzielania na szczeblu lokalnym wymiernej, proaktywnej i dostosowanej do potrzeb pomocy. Aby ułatwić udzielanie wsparcia doradczego na szczeblu lokalnym oraz zapewnić skuteczność, synergię i faktyczną dostępność wsparcia na całym terytorium Unii, Centrum Doradztwa InvestEU powinno współpracować z krajowymi bankami lub instytucjami prorozwojowymi oraz instytucjami zarządzającymi europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych oraz korzystać z ich wiedzy fachowej. W państwach członkowskich, w których nie istnieją krajowe banki lub instytucje prorozwojowe, Centrum Doradztwa InvestEU powinno w stosownych przypadkach zapewnić na wniosek danego państwa członkowskiego aktywne wsparcie doradcze w utworzeniu takiego banku lub takiej instytucji.

(36a)  Centrum Doradztwa InvestEU powinno zapewniać małym projektom i projektom przedsiębiorstw typu start-up wsparcie doradcze, zwłaszcza gdy przedsiębiorstwa typu start-up dążą do ochrony swoich inwestycji w badania i innowacje poprzez uzyskanie tytułów własności intelektualnej takich jak patenty.

(37)  W kontekście Funduszu InvestEU konieczne jest zapewnienie wsparcia w opracowywaniu projektów i budowaniu potencjału w celu rozwijania zdolności organizacyjnych i działań rynkowych niezbędnych do inicjowania wysokiej jakości projektów. Należy ponadto dążyć do stworzenia warunków umożliwiających zwiększenie potencjalnej liczby kwalifikujących się odbiorców w nowych i lokalnych segmentach rynku, w szczególności w sytuacjach, w których niewielki rozmiar pojedynczych projektów wiąże się ze znacznym wzrostem kosztów transakcyjnych na poziomie projektu, na przykład w przypadku ekosystemu finansowania społecznego. Wspieranie budowania zdolności powinno mieć zatem charakter uzupełniający i dodatkowy w stosunku do działań podejmowanych w ramach innych programów unijnych obejmujących konkretny obszar polityki. Należy podjąć wysiłki na rzecz wsparcia budowania zdolności potencjalnych promotorów projektów, zwłaszcza lokalnych organizacji usługodawców oraz samorządów terytorialnych.

(38)  Należy stworzyć portal InvestEU, by zapewnić partnerom wykonawczym łatwo dostępną i przyjazną użytkownikom bazę projektów pozwalającą wyeksponować projekty inwestycyjne, które są zgodne z prawem i polityką Unii i dla których poszukuje się finansowania, ze szczególnym uwzględnieniem możliwości tworzenia potencjalnych sekwencji projektów inwestycyjnych.

(39)  Zgodnie z pkt 22 i 23 Porozumienia międzyinstytucjonalnego na rzecz lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.(14) zachodzi potrzeba oceny Programu InvestEU w oparciu o informacje zgromadzone w kontekście konkretnych wymogów dotyczących monitorowania, przy czym należy unikać nadmiernej regulacji i obciążeń administracyjnych, zwłaszcza względem państw członkowskich. Wymogi te mogą, w stosownych przypadkach, obejmować mierzalne wskaźniki jako podstawę oceny oddziaływania Programu InvestEU na szczeblu lokalnym.

(40)  By umożliwić śledzenie postępów w realizacji celów Unii, należy wdrożyć solidne ramy monitorowania oparte na wskaźnikach produktu, rezultatu i oddziaływania. W celu zapewnienia rozliczalności wobec obywateli europejskich Komisja i Rada Sterująca powinny składać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie roczne sprawozdania na temat postępów, skutków i operacji w ramach Programu InvestEU.

(41)  Do niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają horyzontalne przepisy finansowe przyjęte przez Parlament Europejski i Radę na podstawie art. 322 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Przepisy te zostały ujęte w rozporządzeniu finansowym i określają w szczególności procedurę sporządzania i wykonania budżetu w drodze dotacji, zamówień, nagród i wykonania pośredniego oraz przewidują kontrole wykonywania obowiązków przez podmioty upoważnione do działań finansowych. Przepisy przyjęte na podstawie art. 322 TFUE dotyczą również ochrony budżetu Unii w przypadku uogólnionych braków w zakresie praworządności w państwach członkowskich, jako że poszanowanie praworządności jest niezbędnym warunkiem wstępnym należytego zarządzania finansami i skutecznego finansowania unijnego.

(42)  Do Programu InvestEU zastosowanie ma rozporządzenie (UE, Euratom) nr [nowe rozporządzenie finansowe]. Określa ono zasady wykonania budżetu Unii, w tym zasady dotyczące gwarancji budżetowych.

(43)  Zgodnie z rozporządzeniem finansowym, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013(15), rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95(16), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96(17) i rozporządzeniem Rady (UE) 2017/1939(18) interesy finansowe Unii należy chronić za pomocą proporcjonalnych środków, w tym środków zapobiegania nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym, ich wykrywania, korygowania i dochodzenia, a także odzyskiwania środków straconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładania sankcji administracyjnych. W szczególności, zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 883/2013 i rozporządzeniem (Euratom, WE) nr 2185/96, Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może prowadzić dochodzenia administracyjne, w tym kontrole na miejscu i inspekcje, w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające interesy finansowe Unii. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/1939 Prokuratura Europejska (EPPO) może prowadzić dochodzenia i ścigać nadużycia finansowe i inne nielegalne działania naruszające interesy finansowe Unii, jak przewidziano w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371(19). Zgodnie z rozporządzeniem finansowym każda osoba lub podmiot, które otrzymują środki finansowe Unii, w pełni współpracują w celu ochrony interesów finansowych Unii, przyznają niezbędne uprawnienia i prawa dostępu Komisji, OLAF-owi, EPPO i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu oraz zapewniają, aby wszelkie osoby trzecie uczestniczące w wykonaniu środków finansowych Unii przyznały tym organom równoważne prawa.

(44)  Państwa trzecie będące członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) mogą uczestniczyć w programach Unii w ramach współpracy ustanowionej na mocy Porozumienia EOG, które przewiduje wprowadzenie w życie programów w drodze decyzji wydanej na mocy tego porozumienia. Państwa trzecie mogą uczestniczyć w programie również na podstawie innych instrumentów prawnych. Do niniejszego rozporządzenia należy wprowadzić odpowiedni przepis szczegółowy wyłączający spółki offshore i spółki z siedzibą w państwach niewspółpracujących oraz przyznający niezbędne uprawnienia i prawa dostępu właściwemu urzędnikowi zatwierdzającemu, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu, pozwalające im na całościowe wykonywanie ich odpowiednich kompetencji i gwarantujące prawa Unii do zapewnienia należytego zarządzania finansami i ochrony jej interesów finansowych.

(45)  Zgodnie z [odniesienie zostanie zaktualizowane w stosownych przypadkach zgodnie z nową decyzją w sprawie KTZ: art. 88 decyzji Rady 2013/755/UE] osoby i podmioty z siedzibą w krajach i terytoriach zamorskich (KTZ) kwalifikują się do finansowania z zastrzeżeniem zasad i celów Programu InvestEU oraz ewentualnych uzgodnień mających zastosowanie do państwa członkowskiego, z którym dany kraj lub terytorium zamorskie są powiązane.

(46)  W celu uzupełnienia innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia wytycznymi inwestycyjnymi, które powinny zostać opracowane przez Komisję w ścisłej współpracy z partnerami wykonawczymi po przeprowadzeniu konsultacji i z którymi powinny być zgodne operacje z zakresu finansowania i inwestycji, a także w celu ułatwienia szybkiego i elastycznego dostosowania wskaźników skuteczności działania oraz skorygowania wskaźnika tworzenia rezerw należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do opracowywania wytycznych inwestycyjnych dotyczących operacji z zakresu finansowania i inwestycji w różnych segmentach polityki, a także zmiany załącznika III do niniejszego rozporządzenia w celu dokonania przeglądu lub uzupełnienia wskaźników oraz skorygowania wskaźnika tworzenia rezerw. Zgodnie z zasadą proporcjonalności takie wytyczne inwestycyjne powinny przewidywać rozwiązania pozwalające na uniknięcie nadmiernego obciążenia administracyjnego. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

(47)  Program InvestEU powinien służyć korygowaniu niedoskonałości rynku i nieoptymalnych sytuacji w zakresie inwestycji, mających zasięg ogólnounijny lub ograniczony do terytorium poszczególnych państw członkowskich, oraz przewidywać testowanie na rynku innowacyjnych produktów finansowych oraz systemów ich rozpowszechniania, w odniesieniu do nowych lub złożonych niedoskonałości rynku. Działanie na poziomie Unii jest zatem uzasadnione,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia Fundusz InvestEU zapewniający środki finansowe na gwarancję UE związaną z operacjami z zakresu finansowania i inwestycji prowadzonymi przez partnerów wykonawczych i wspierającymi polityki wewnętrzne Unii.

Niniejsze rozporządzenie ustanawia również mechanizm wsparcia doradczego pomagający w rozwoju projektów, w które warto inwestować i które mają zrównoważony charakter, a także w zwiększaniu dostępu do finansowania oraz w związanym z tym budowaniem zdolności („Centrum Doradztwa InvestEU”). Ustanawia ono także bazę danych umożliwiającą wyeksponowanie projektów, dla których promotorzy projektów poszukują finansowania, i zapewniającą inwestorom informacje na temat możliwości inwestycyjnych („portal InvestEU”).

Określa się w nim cele Programu InvestEU, budżet i kwotę gwarancji UE na lata 2021–2027, formy finansowania unijnego oraz zasady dotyczące przyznawania takiego finansowania.

Artykuł 2

Definicje

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

-1)  „dodatkowość” oznacza dodatkowość zdefiniowaną w art. 7a niniejszego rozporządzenia i w art. 209 ust. 2 lit. b) rozporządzenia finansowego;

-1a)  „partner Centrum Doradztwa” oznacza kwalifikowalnego kontrahenta, z którym Komisja podpisuje umowę w sprawie wykonania usługi świadczonej przez Centrum Doradztwa InvestEU;

1)  „działania łączone” oznaczają działania wspierane z budżetu Unii, łączące bezzwrotne albo zwrotne formy wsparcia z budżetu Unii lub ich kombinację ze zwrotnymi formami wsparcia z instytucji finansowania rozwoju lub innych publicznych instytucji finansowych, a także z komercyjnych instytucji finansowych i od inwestorów komercyjnych; do celów niniejszej definicji unijne programy finansowane ze źródeł innych niż budżet Unii, takich jak Fundusz na rzecz Innowacji Unijnego Systemu Handlu Uprawnieniami do Emisji (ETS), można traktować jako unijne programy finansowane z budżetu Unii;

1a)  „umowa o przyznanie wkładu” oznacza instrument prawny, w którym Komisja i państwa członkowskie określają warunki gwarancji UE w module państw członkowskich, określone w art. 9;

1b)  „grupa EBI” oznacza Europejski Bank Inwestycyjny i jego jednostki zależne;

2)  „gwarancja UE” oznacza ogólną gwarancję udzielaną przez budżet Unii, w ramach której gwarancje budżetowe udzielane zgodnie z [art. 219 ust. 1] [rozporządzenia finansowego] stają się skuteczne przez podpisanie indywidualnych umów w sprawie gwarancji z partnerami wykonawczymi;

2a)  „wkład finansowy” oznacza wkład wniesiony przez partnera wykonawczego w formie zdolności do działania na własne ryzyko lub wsparcia finansowego na rzecz operacji objętej niniejszym rozporządzeniem;

3)  „produkt finansowy” oznacza mechanizm finansowy lub uzgodnienie finansowe, których stronami jest Komisja i partner wykonawczy, i na podstawie których partner wykonawczy zapewnia, bezpośrednio lub przez pośredników, finansowanie na rzecz ostatecznych odbiorców w jednej z form, o których mowa w art. 13;

4)  „operacje z zakresu finansowania lub inwestycji” oznaczają operacje mające na celu bezpośrednie lub pośrednie zapewnienie ostatecznym odbiorcom finansowania w formie produktów finansowych, przeprowadzane przez partnera wykonawczego w jego własnym imieniu, zgodnie z jego regulaminem wewnętrznym i ujęte w jego sprawozdaniach finansowych;

5)  „fundusze podlegające zarządzaniu dzielonemu” oznaczają fundusze, które przewidują możliwość przeznaczenia pochodzących z nich środków na tworzenie rezerw na gwarancję budżetową w module państw członkowskich w ramach Funduszu InvestEU, a mianowicie Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejski Fundusz Społeczny+ (EFS+), Fundusz Spójności, Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR) oraz Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW);

6)  „umowa w sprawie gwarancji” oznacza instrument prawny, za pomocą którego Komisja i partner wykonawczy określają warunki umożliwiające zaproponowanie operacji z zakresu finansowania lub inwestycji, które mogą zostać objęte gwarancją UE, warunki udzielania gwarancji budżetowej dla takich operacji oraz warunki ich wdrażania zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia;

7)  „partner wykonawczy” oznacza kwalifikowalnego kontrahenta, takiego jak instytucja finansowa lub inny pośrednik, z którym Komisja podpisuje umowę w sprawie gwarancji▌;

8)  „Centrum Doradztwa InvestEU” oznacza pomoc techniczną określoną w art. 20;

9)  „portal InvestEU” oznacza bazę danych określoną w art. 21;

10)  „Program InvestEU” oznacza łącznie Fundusz InvestEU, Centrum Doradztwa InvestEU, portal InvestEU i działania łączone;

10a)  „wytyczne inwestycyjne” oznaczają zestaw kryteriów opartych na zasadach ustanowionych niniejszym rozporządzeniem w zakresie ogólnych celów, kryteriów kwalifikowalności i kwalifikowalnych instrumentów, wykorzystywanych przez Komitet Inwestycyjny w celu podejmowania przejrzystych i niezależnych decyzji dotyczących wykorzystania gwarancji UE;

10b)  „platformy inwestycyjne” oznaczają spółki celowe, rachunki zarządzane, uzgodnienia umowne dotyczące współfinansowania lub podziału ryzyka, bądź uzgodnienia dokonane w dowolny inny sposób, przez które podmioty przekazują wkład finansowy w celu sfinansowania pewnej liczby projektów inwestycyjnych i które mogą obejmować:

a)  platformy krajowe lub na szczeblu niższym niż krajowy obejmujące kilka projektów inwestycyjnych na terytorium danego państwa członkowskiego;

b)  platformy wielokrajowe lub regionalne obejmujące partnerów z kilku państw członkowskich lub państw trzecich zainteresowanych projektami na danym obszarze geograficznym;

c)  platformy tematyczne obejmujące projekty inwestycyjne w danym sektorze;

11)  „mikrofinansowanie” oznacza mikrofinansowanie określone w rozporządzeniu [[w sprawie EFS+] numer];

12)  „spółki o średniej kapitalizacji” oznaczają podmioty zatrudniające nie więcej niż 3 000 pracowników, niebędące MŚP ani małymi spółkami o średniej kapitalizacji;

13)  „krajowe banki lub instytucje prorozwojowe” (KBIP) oznaczają podmioty prawne, które prowadzą profesjonalną działalność finansową i którym państwo członkowskie lub organ państwa członkowskiego – na szczeblu centralnym, regionalnym lub lokalnym – powierza prowadzenie działalności rozwojowej lub promocyjnej;

14)  „małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP)” oznaczają mikroprzedsiębiorstwa oraz małe i średnie przedsiębiorstwa zgodnie z definicją zawartą w załączniku do zalecenia Komisji 2003/361/WE(20);

15)  „małe spółki o średniej kapitalizacji” oznaczają podmioty zatrudniające nie więcej niż 499 pracowników, niebędące MŚP;

16)  „przedsiębiorstwo społeczne” oznacza przedsiębiorstwo społeczne określone w rozporządzeniu [[w sprawie EFS+] numer];

16a)  „zrównoważone finansowanie” oznacza proces należytego uwzględniania kwestii środowiskowych i społecznych przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych, prowadzący do zwiększenia inwestycji w działania długoterminowe i zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju;

17)  „państwo trzecie” oznacza państwo, które nie jest członkiem Unii.

Artykuł 3

Cele Programu InvestEU

1.  Ogólnym celem Programu InvestEU jest wspieranie celów polityki Unii przez operacje z zakresu finansowania i inwestycji przyczyniające się do:

a)  konkurencyjności Unii, w tym badań, innowacji i cyfryzacji;

aa)  zwiększenia stopy zatrudnienia w Unii oraz tworzenia w Unii wysokiej jakości miejsc pracy;

b)  rozwoju zrównoważonej gospodarki Unii, osiągania przez Unię celów zrównoważonego rozwoju i celów porozumienia paryskiego w sprawie zmian klimatu;

c)  innowacji społecznych, odporności w wymiarze społecznym i włączenia społecznego w Unii;

ca)  promowania postępu naukowego i technologicznego, kultury, kształcenia i szkolenia;

cb)  spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej;

d)  integracji unijnych rynków kapitałowych i wzmocnienia jednolitego rynku, w tym rozwiązań pozwalających skorygować fragmentację unijnych rynków kapitałowych, zdywersyfikować źródła finansowania dla unijnych przedsiębiorstw i promować zrównoważone finansowanie.

2.  Program InvestEU ma następujące cele szczegółowe:

a)  wspieranie operacji z zakresu finansowania i inwestycji związanych ze zrównoważoną infrastrukturą w dziedzinach, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. a);

b)  wspieranie operacji z zakresu finansowania i inwestycji w dziedzinie badań naukowych, innowacji i cyfryzacji we wszystkich segmentach polityki, w tym wsparcie dla zwiększania skali innowacyjnych przedsiębiorstw i wprowadzania technologii na rynek;

c)  zwiększanie i ułatwianie dostępu do finansowania oraz jego dostępności dla innowacyjnych przedsiębiorstw typu start‑up, MŚP oraz mikroprzedsiębiorstw oraz, w uzasadnionych przypadkach, dla małych spółek o średniej kapitalizacji, a także zwiększanie ich globalnej konkurencyjności;

d)  zwiększanie dostępu do mikrofinansowania i finansowania oraz ich dostępności dla MŚP, przedsiębiorstw społecznych, sektora kultury, sektora kreatywnego i sektora edukacji, wspieranie operacji z zakresu finansowania i inwestycji związanych z inwestycjami społecznymi, kompetencjami i umiejętnościami oraz rozwijanie i konsolidacja rynków inwestycji społecznych w dziedzinach, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. d).

Artykuł 4

Budżet i kwota gwarancji UE

1.  Gwarancja UE do celów modułu unijnego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 lit. a), wynosi 40 817 500 000 EUR (w cenach bieżących). Należy ją zasilać zgodnie ze wskaźnikiem tworzenia rezerw w wysokości 40 %.

Dodatkowa kwota gwarancji UE może zostać ustalona do celów modułu państw członkowskich, o którym jest mowa w art. 8 ust. 1 lit. b), z zastrzeżeniem przydziału odpowiednich kwot przez państwa członkowskie zgodnie z [art. 10 ust. 1] rozporządzenia [[RWP] numer](21) i art. [75 ust. 1] rozporządzenia [[w sprawie planu dotyczącego WPR] numer](22).

Oprócz wkładu, o którym mowa w akapicie drugim, państwa członkowskie mogą wnosić wkład do modułu państw członkowskich w formie gwarancji lub środków pieniężnych.

Wkłady państw trzecich, o których mowa w art. 5, również powiększają gwarancję UE, o której mowa w akapicie pierwszym, i są wnoszone w całości w postaci środków pieniężnych zgodnie z [art. 218 ust. 2] [rozporządzenia finansowego].

2.  ▌Podział kwoty, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy niniejszego artykułu, jest określony w załączniku I. Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 26, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia przez zmianę kwot, o których mowa w załączniku I, w stosownych przypadkach, maksymalnie o 15 % w odniesieniu do każdego z segmentów.

3.  Pula środków finansowych na wdrażanie środków przewidzianych w rozdziałach V i VI wynosi 525 000 000 EUR (w cenach bieżących).

4.  Kwota, o której mowa w ust. 3, może być również wykorzystywana na pomoc techniczną i administracyjną związaną z wdrażaniem Programu InvestEU, tj. na działania dotyczące przygotowania, monitorowania, kontroli, audytu i oceny, w tym na systemy informatyczne dla przedsiębiorstw.

Artykuł 5

Państwa trzecie stowarzyszone z Funduszem InvestEU

Moduł unijny Funduszu InvestEU, o którym mowa w art. 8 ust. 1 lit. a), i każdy z segmentów polityki, o których mowa w art. 7 ust. 1, może otrzymywać wkłady od następujących państw trzecich w celu zapewnienia ich uczestnictwa w niektórych produktach finansowych zgodnie z [art. 218 ust. 2] [rozporządzenia finansowego]:

a)  członków Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), którzy są członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), zgodnie z warunkami określonymi w Porozumieniu EOG;

b)  państw przystępujących, państw kandydujących i potencjalnych kandydatów, zgodnie z ogólnymi zasadami i ogólnymi warunkami ich udziału w programach Unii, ustanowionymi w odpowiednich umowach ramowych i decyzjach rad stowarzyszenia lub w podobnych porozumieniach oraz zgodnie ze szczegółowymi warunkami ustanowionymi w porozumieniach między Unią a tymi państwami;

c)  państw objętych europejską polityką sąsiedztwa, zgodnie z ogólnymi zasadami i ogólnymi warunkami udziału tych państw w programach Unii, ustanowionymi w odpowiednich umowach ramowych i decyzjach rad stowarzyszenia lub w podobnych porozumieniach oraz zgodnie ze szczegółowymi warunkami ustanowionymi w porozumieniach między Unią a tymi państwami;

d)  państw trzecich, zgodnie z warunkami określonymi w szczegółowym porozumieniu regulującym udział danego państwa trzeciego w programach Unii, pod warunkiem że porozumienie to:

(i)  zapewnia właściwą równowagę między wkładem państwa trzeciego uczestniczącego w programach Unii a osiąganymi przez nie korzyściami;

(ii)  określa warunki uczestnictwa w tych programach, w tym obliczenie wkładów finansowych do poszczególnych programów i ich kosztów administracyjnych; wkłady te stanowią dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z art. [21 ust. 5] [rozporządzenia finansowego];

(iii)  nie przyznaje państwu trzeciemu uprawnień decyzyjnych w programie;

(iv)  gwarantuje Unii prawo do zapewnienia należytego zarządzania finansami i ochrony jej interesów finansowych.

Artykuł 6

Wykonanie i formy finansowania unijnego

1.  Gwarancja UE jest wykonywana w ramach zarządzania pośredniego z udziałem podmiotów, o których mowa w art. 62 ust. 1 lit. c) ppkt (ii)–(vii)] [rozporządzenia finansowego]. Inne formy finansowania ze środków unijnych na podstawie niniejszego rozporządzenia, w tym dotacje realizowane zgodnie z jego [tytułem VIII], są realizowane w trybie zarządzania bezpośredniego lub pośredniego zgodnie z [rozporządzeniem finansowym].

2.  Operacje z zakresu finansowania i inwestycji objęte gwarancją UE i stanowiące część działania łączonego, które łączy wsparcie udzielane na mocy niniejszego rozporządzenia ze wsparciem udzielanym w ramach innego programu unijnego lub większej liczby takich programów lub z Funduszu na rzecz Innowacji Unijnego Systemu Handlu Uprawnieniami do Emisji (ETS), są:

a)  spójne z celami polityki i zgodne z kryteriami kwalifikowalności określonymi w przepisach dotyczących odnośnego unijnego programu, w ramach którego podejmuje się decyzję o udzieleniu wsparcia;

b)  zgodne z niniejszym rozporządzeniem.

2a.  Działania łączone obejmujące wsparcie udzielane na mocy niniejszego rozporządzenia muszą przebiegać tak płynnie, jak to tylko możliwe.

3.  Działania łączone obejmujące instrument finansowy w pełni finansowany z innych programów unijnych lub z Funduszu na rzecz Innowacji ETS bez korzystania z gwarancji UE na podstawie niniejszego rozporządzenia są zgodne z celami polityki i kryteriami kwalifikowalności określonymi w przepisach dotyczących odnośnego unijnego programu, w ramach którego udziela się wsparcia.

4.  Zgodnie z art. 6 ust. 2 bezzwrotne formy wsparcia lub instrumenty finansowe z budżetu Unii stanowiące część działania łączonego, o którym mowa w ust. 2 i 3, są przyjmowane zgodnie z przepisami odnośnego programu unijnego i realizowane w ramach odnośnego działania łączonego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i z [tytułem X] [rozporządzenia finansowego].

Sprawozdawczość obejmuje także elementy dotyczące spójności z celami polityki i kryteriami kwalifikowalności określonymi w przepisach dotyczących odnośnego unijnego programu, w ramach którego podejmuje się decyzję o udzieleniu wsparcia, jak również elementy dotyczące zgodności z niniejszym rozporządzeniem.

ROZDZIAŁ II

Fundusz InvestEU

Artykuł 7

Segmenty polityki

1.  Program InvestEU jest prowadzony w następujących czterech segmentach polityki, które służą korygowaniu niedoskonałości rynku lub nieoptymalnej sytuacji w zakresie inwestycji, w ich ściśle określonym zakresie:

a)  segmentu polityki dotyczącego zrównoważonej infrastruktury: obejmuje on zrównoważone inwestycje w dziedzinie transportu, w tym transportu multimodalnego, bezpieczeństwa ruchu drogowego, remontu i konserwacji infrastruktury kolejowej i drogowej, turystyki, energii, w szczególności zwiększonego wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych, efektywności energetycznej zgodnie z ramami dotyczącymi energii na rok 2030 i 2050, projekty renowacji budynków pod kątem oszczędności energii i pod kątem włączenia budynków do połączonego systemu energetycznego, systemu magazynowania, systemu cyfrowego i transportowego, poprawy połączeń międzysystemowych, łączności cyfrowej i dostępu, w tym na obszarach wiejskich, dostaw i przetwarzania surowców, przestrzeni kosmicznej, oceanów, wód śródlądowych, zapobiegania powstawaniu odpadów, gospodarki o obiegu zamkniętym, przyrody i innej infrastruktury środowiskowej, sprzętu, aktywów ruchomych i wdrażania innowacyjnych technologii, które przyczyniają się do realizacji celów Unii związanych ze zrównoważonym rozwojem środowiskowym lub społecznym, lub obu tych celów, i które spełniają normy Unii dotyczące zrównoważonego rozwoju środowiskowego lub społecznego;

b)  segmentu polityki dotyczącego badań naukowych, innowacji i cyfryzacji: obejmuje on działania w zakresie badań naukowych, rozwoju produktów i innowacji, transfer technologii i wyników badań naukowych na rynek, wspieranie czynników rozwoju rynkowego i współpracy między przedsiębiorstwami, demonstrowanie i wdrażanie innowacyjnych rozwiązań oraz wspieranie rozwoju skali działalności innowacyjnych przedsiębiorstw, w tym przedsiębiorstw typu start-up i MŚP, a także cyfryzację przemysłu unijnego w oparciu o doświadczenia zdobyte w szczególności w ramach InnovFin;

c)  segmentu polityki dotyczącego MŚP: łatwiejszy dostęp do finansowania i jego dostępność dla przedsiębiorstw typu start-up, MŚP, w tym dla przedsiębiorstw innowacyjnych, oraz, w uzasadnionych przypadkach, dla małych spółek o średniej kapitalizacji, w szczególności w celu poprawy konkurencyjności, innowacyjności, cyfryzacji i zrównoważonego charakteru w ujęciu globalnym;

d)  segmentu polityki dotyczącego inwestycji społecznych i umiejętności: obejmuje on finansowanie etyczne i zrównoważone, mikrofinansowanie, wykup pracowniczy, finansowanie przedsiębiorstw społecznych i gospodarkę społeczną, a także działania na rzecz równouprawnienia płci oraz aktywnego uczestnictwa kobiet i słabszych grup społecznych; umiejętności, kształcenie, szkolenie i powiązane usługi; infrastrukturę społeczną (w tym mieszkalnictwo socjalne i domy studenckie); innowacje społeczne; opiekę zdrowotną i opiekę długoterminową; włączenie społeczne i dostępność; działalność kulturalną o celu społecznym; sektor kultury i sektor kreatywny, w tym dialog międzykulturowy i cele spójności społecznej; integrację osób wymagających szczególnego traktowania, w tym obywateli państw trzecich.

2.  W przypadku gdy operacja z zakresu finansowania i inwestycji zaproponowana Komitetowi Inwestycyjnemu, o którym mowa w art. 19, wchodzi w zakres więcej niż jednego segmentu polityki, przydziela się ją do segmentu obejmującego główny cel tej operacji lub główny cel większości z jej podprojektów, chyba że w wytycznych inwestycyjnych określono inaczej.

3.  Operacje z zakresu finansowania i inwestycji we wszystkich segmentach polityki▌, o których mowa w ust. 1▌, podlegają, w stosownych przypadkach, kontroli pod kątem zapewnienia zrównoważonego rozwoju klimatycznego, środowiskowego i społecznego w celu zminimalizowania negatywnych skutków i zmaksymalizowania korzyści w wymiarze klimatycznym, środowiskowym i społecznym. W tym celu promotorzy wnioskujący o finansowanie przekazują odpowiednie informacje w oparciu o wytyczne, które mają zostać opracowane przez Komisję w formie aktu delegowanego i z uwzględnieniem kryteriów ustanowionych w rozporządzeniu (UE) nr .../... w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje (COM(2018)0353), w celu określenia, czy dana działalność gospodarcza jest zrównoważona pod względem środowiskowym. W stosownych przypadkach projekty poniżej pewnej wielkości określonej w wytycznych mogą być wyłączone z tej kontroli.

Wytyczne Komisji umożliwiają:

a)  w odniesieniu do przystosowania się do zmiany klimatu – zapewnianie odporności na potencjalne negatywne skutki zmiany klimatu przez ocenę ryzyka i wrażliwości na zmiany klimatu, w tym odpowiednie środki przystosowawcze, a w odniesieniu do łagodzenia zmiany klimatu – uwzględnianie w analizie kosztów i korzyści kosztów emisji gazów cieplarnianych i pozytywnych skutków środków łagodzenia zmiany klimatu, a także zapewnianie zgodności z celami i normami Unii w dziedzinie środowiska;

b)  wykazanie całościowych skutków projektu pod względem głównych składników kapitału naturalnego w odniesieniu do powietrza, wody, gleby i różnorodności biologicznej;

ba)  oszacowanie wpływu na zatrudnienie i tworzenie wysokiej jakości miejsc pracy;

c)  oszacowanie wpływu na włączenie społeczne niektórych obszarów lub populacji.

4.  Partnerzy wykonawczy przekazują informacje konieczne do umożliwienia śledzenia inwestycji, które przyczyniają się do realizacji celów Unii w dziedzinie klimatu i środowiska, na podstawie wytycznych, które zapewni Komisja, i oceniają w stosownych przypadkach zgodność działań z rozporządzeniem (UE) .../... [w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje].

4a.  Segment polityki dotyczący MŚP oferuje wsparcie również dla beneficjentów, którzy otrzymali wsparcie z różnych unijnych instrumentów gwarancyjnych połączonych w ramach InvestEU, w szczególności systemu poręczeń na rzecz sektora kultury i sektora kreatywnego w ramach programu „Kreatywna Europa”.

5.  Partnerzy wykonawczy dążą do tego, aby:

a)   co najmniej 65 % inwestycji w ramach segmentu polityki dotyczącego zrównoważonej infrastruktury przyczyniało się w znaczącym stopniu do realizacji unijnych celów dotyczących klimatu i środowiska zgodnie z porozumieniem paryskim;

b)  w obszarze transportu co najmniej 10 % inwestycji w ramach segmentu polityki dotyczącego zrównoważonej infrastruktury przyczyniało się do realizacji unijnych celów dotyczących zmniejszenia do zera liczby ofiar śmiertelnych i osób ciężko rannych w wypadkach drogowych do 2050 r. oraz remont mostów i tuneli kolejowych i drogowych w celu zagwarantowania ich bezpieczeństwa;

c)  co najmniej 35 % inwestycji w segmencie polityki dotyczącym badań naukowych, innowacji i cyfryzacji przyspieszało realizację celów programu „Horyzont Europa”;

d)  znaczna część gwarancji oferowanej MŚP i spółkom o średniej kapitalizacji w segmencie polityki dotyczącym MŚP wspierała innowacyjne MŚP.

Komisja wraz z partnerami wykonawczymi dąży do tego, aby część gwarancji budżetowej wykorzystana na cele segmentu polityki dotyczącego zrównoważonych inwestycji została rozdzielona z zachowaniem równowagi między działaniami prowadzonymi w różnych obszarach.

6.  Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 26 w celu określenia wytycznych inwestycyjnych dla każdego z segmentów polityki.

6a.  Jeżeli Komisja przedstawi informacje dotyczące interpretacji wytycznych inwestycyjnych, udostępnia te informacje partnerom wykonawczym, Komitetowi Inwestycyjnemu i Centrum Doradztwa InvestEU.

Artykuł 7a

Zasada dodatkowości

Na użytek niniejszego rozporządzenia „dodatkowość” oznacza wsparcie przez Fundusz InvestEU działań, które służą zaradzeniu niedoskonałościom rynku lub nieoptymalnym sytuacjom w zakresie inwestycji mającym zasięg ogólnounijny lub ograniczony do terytorium poszczególnych państw członkowskich i których bez wsparcia ze strony Funduszu InvestEU partnerzy wykonawczy nie mogliby przeprowadzić w ogóle albo w takim samym zakresie w czasie, w którym można skorzystać z gwarancji UE.

Artykuł 8

Moduły

1.  Każdy segment polityki, o których mowa w art. 7 ust. 1, składa się z dwóch modułów▌ służących korygowaniu niedoskonałości rynku lub nieoptymalnej sytuacji w zakresie inwestycji w następujący sposób:

a)  moduł unijny służy korygowaniu którejkolwiek z poniższych sytuacji:

(i)  niedoskonałości rynku lub nieoptymalnej sytuacji w zakresie inwestycji, które są związane z priorytetami polityki Unii▌;

(ii)  niedoskonałości rynku lub nieoptymalnej sytuacji w zakresie inwestycji, mających zasięg ogólnounijny lub ograniczony do terytorium poszczególnych państw członkowskich; lub

(iii)  nowych lub złożonych niedoskonałości rynku lub nieoptymalnej sytuacji w zakresie inwestycji, z myślą o opracowaniu nowych rozwiązań finansowych i struktur rynkowych;

b)  moduł państw członkowskich służy korygowaniu niedoskonałości rynku lub nieoptymalnej sytuacji w zakresie inwestycji w państwie członkowskim lub kilku państwach członkowskich, by umożliwić osiągnięcie celów uczestniczących funduszów podlegających zarządzaniu dzielonemu.

2.  Moduły, o których mowa w ust. 1, wykorzystywane są, w stosownych przypadkach, w sposób uzupełniający w celu wsparcia operacji z zakresu finansowania lub inwestycji, w tym przez połączenie wsparcia z obu modułów.

Artykuł 9

Przepisy szczególne mające zastosowanie do modułu państw członkowskich

1.  Kwoty przydzielone przez państwo członkowskie na podstawie art. [10 ust. 1] rozporządzenia [[RWP] numer] lub art. [75 ust. 1] rozporządzenia [[w sprawie planu dotyczącego WPR] nr] są wykorzystywane do tworzenia rezerw na część gwarancji UE w module państw członkowskich, obejmującą operacje z zakresu finansowania i inwestycji w danym państwie członkowskim.

1a.  Państwa członkowskie mogą także wnosić wkład do modułu państw członkowskich w formie gwarancji lub środków pieniężnych. W przypadku takiego wkładu uruchomienie gwarancji jest możliwe dopiero po wykorzystaniu puli środków zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit pierwszy.

2.  Ustanowienie tej części gwarancji UE w ramach modułu państw członkowskich jest uzależnione od zawarcia umowy o przyznanie wkładu między danym państwem członkowskim a Komisją.

Dwa państwa członkowskie lub większa ich liczba mogą zawrzeć z Komisją wspólną umowę o przyznanie wkładu.

W drodze odstępstwa od [art. 211 ust. 1] [rozporządzenia finansowego] wskaźnik tworzenia rezerw na gwarancję UE w module państw członkowskich ustala się na poziomie 40 % i może on zostać skorygowany w dół lub w górę w każdej umowie o przyznanie wkładu w celu uwzględnienia ryzyka związanego z produktami finansowymi, które zamierza się wykorzystywać.

3.  Umowa o przyznanie wkładu obejmuje co najmniej następujące elementy:

a)  ogólną kwotę części gwarancji UE w module państw członkowskich odnoszącej się do danego państwa członkowskiego, wskaźnik tworzenia rezerw w odniesieniu do tej gwarancji, kwotę wkładu z funduszy podlegających zarządzaniu dzielonemu, etap tworzenia rezerwy zgodnie z rocznym planem finansowym oraz kwotę wynikających z tego zobowiązań warunkowych, które mają zostać pokryte gwarancją wzajemną udzieloną przez dane państwo członkowskie, partnerów wykonawczych lub prywatnych inwestorów;

b)  strategię uwzględniającą produkty finansowe i ich minimalną dźwignię finansową, zasięg geograficzny, okres inwestycji i, w stosownym przypadkach, kategorie ostatecznych odbiorców i kwalifikowalnych pośredników;

c)  partnerów wykonawczych ▌wybranych w porozumieniu z danym państwem członkowskim;

d)  możliwy wkład z funduszy podlegających zarządzaniu dzielonemu na rzecz platform inwestycyjnych i Centrum Doradztwa InvestEU;

e)  obowiązki w zakresie sprawozdawczości rocznej względem danego państwa członkowskiego, w tym sprawozdawczości zgodnie ze wskaźnikami, o których mowa w umowie o przyznanie wkładu;

f)  przepisy dotyczące wynagrodzenia dotyczącego części gwarancji UE w module państw członkowskich;

g)  możliwość łączenia z zasobami pochodzącymi z modułu unijnego, w tym w ramach struktury warstwowej, w celu osiągnięcia lepszej ochrony przed ryzykiem zgodnie z art. 8 ust. 2.

Wkład z funduszy podlegających zarządzaniu dzielonemu może zostać wykorzystany, wedle uznania państw członkowskich, w porozumieniu z partnerami wykonawczymi, w celu zabezpieczenia transz z instrumentów finansowych będących wynikiem sekurytyzacji.

4.  Umowy o przyznanie wkładu są realizowane przez Komisję w drodze umów w sprawie gwarancji podpisywanych z partnerami wykonawczymi zgodnie z art. 14.

Jeżeli w terminie dziewięciu miesięcy od podpisania umowy o przyznanie wkładu nie zawarto umowy w sprawie gwarancji albo kwota umowy o przyznanie wkładu nie została w pełni pokryta zobowiązaniem na mocy umowy lub umów w sprawie gwarancji, w pierwszym przypadku umowa o przyznanie wkładu jest rozwiązywana, w drugim – odpowiednio zmieniana, a niewykorzystana kwota rezerw jest ponownie wykorzystywana zgodnie z [art. 10 ust. 5] rozporządzenia [[RWP] numer] i art. [75 ust. 5] rozporządzenia [[plan dotyczący WPR] numer].

Jeżeli umowa w sprawie gwarancji nie została należycie wykonana w terminie określonym w art. [10 ust. 6] rozporządzenia [[RWP] numer] lub w art. [75 ust. 6] rozporządzenia [[plan dotyczący WPR] numer], umowa o przyznanie wkładu jest zmieniana, a niewykorzystana kwota rezerw ponownie wykorzystywana zgodnie z [art. 10 ust. 6] [[RWP] numer] i art. [75 ust. 6] rozporządzenia [[plan dotyczący WPR] numer].

5.  Na potrzeby tworzenia rezerw na część gwarancji UE w module państw członkowskich ustanowionym umową o przyznanie wkładu stosuje się następujące zasady:

a)  po etapie tworzenia rezerwy, o którym mowa w ust. 3 lit. a) niniejszego artykułu, wszelkie roczne nadwyżki rezerw obliczone przez porównanie kwoty rezerw, jaka jest wymagana na podstawie wskaźnika tworzenia rezerw, z faktyczną kwotą rezerw, są ponownie wykorzystywane zgodnie z [art. 10 ust. 6] [RWP] i art. [75 ust. 6] [[planu dotyczącego WPR] numer];

b)  w drodze odstępstwa od [art. 213 ust. 4] [rozporządzenia finansowego] po etapie tworzenia rezerwy, o którym mowa w ust. 3 lit. a) niniejszego artykułu, w okresie dostępności tej części gwarancji UE w module państw członkowskich tworzenie rezerw nie prowadzi do ich corocznego uzupełniania;

c)  Komisja niezwłocznie informuje państwo członkowskie, gdy w wyniku uruchomienia tej części gwarancji UE w module państw członkowskich poziom rezerw na tę część gwarancji UE zmniejszy się do poziomu poniżej 20 % początkowej wysokości.

d)  ▌

ROZDZIAŁ III

Gwarancja UE

Artykuł 10

Gwarancja UE

1.  Gwarancji UE w ramach Funduszu InvestEU udziela się partnerom wykonawczym zgodnie z [art. 219 ust. 1] [rozporządzenia finansowego] i zarządza się nią zgodnie z [tytułem X] [rozporządzenia finansowego]. Gwarancja UE jest nieodwołalna, bezwarunkowa i udzielana na pierwsze żądanie kwalifikujących się partnerów na operacje z zakresu finansowania i inwestycji objęte niniejszym rozporządzeniem, a jej wycena jest związana wyłącznie z cechami i profilem ryzyka podstawowych operacji, z należytym uwzględnieniem charakteru podstawowych operacji i osiągnięcia celów polityki, w tym, w uzasadnionych przypadkach, możliwego zastosowania w razie potrzeby szczególnych warunków preferencyjnych i zachęt, w szczególności:

a)  gdy skrajne warunki na rynku finansowym uniemożliwiałyby realizację rentownego projektu;

b)  gdy zachodzi konieczność ułatwienia tworzenia platform inwestycyjnych lub finansowania projektów w sektorach lub obszarach doświadczających poważnych niedoskonałości rynku lub nieoptymalnej sytuacji inwestycyjnej.

Ponadto gwarancja UE przewiduje:

a)  solidny mechanizm pozwalający na jej szybkie wykorzystanie;

b)  okres trwania zgodny z ostatecznym terminem zapadalności ostatniej należności od beneficjenta końcowego;

c)  odpowiednie monitorowanie portfela ryzyka i gwarancji;

d)  niezawodny mechanizm szacowania oczekiwanych przepływów pieniężnych w razie potrzeby skorzystania z takiego szacowania;

e)  odpowiednią dokumentację w zakresie decyzji dotyczących zarządzania ryzykiem;

f)  odpowiednią elastyczność w zakresie wykorzystania gwarancji, umożliwiającą partnerom wykonawczym bezpośrednie skorzystanie z gwarancji w razie potrzeby, w szczególności przy braku dodatkowego systemu gwarancji;

g)  spełnienie wszystkich dodatkowych wymogów wprowadzonych przez odpowiedni organ odpowiedzialny za nadzór, jeśli takie będą, w celu uznania gwarancji za skuteczny i kompletny środek ograniczenia ryzyka.

1a.  Gwarancji UE w ramach modułu unijnego udziela się partnerom wykonawczym. Co najmniej 75 % gwarancji UE w ramach modułu unijnego udziela się grupie EBI. Kwoty przekraczające 75 % gwarancji UE mogą zostać udostępnione grupie EBI w przypadku, gdy krajowe banki lub instytucje prorozwojowe nie mogą w całości wykorzystać pozostałego udziału w gwarancji. Podobnie kwoty przekraczające 25 % gwarancji UE mogą zostać udostępnione innym partnerom wykonawczym w przypadku, gdy grupa EBI nie może w całości wykorzystać swojego udziału w gwarancji. Krajowe banki lub instytucje prorozwojowe mogą w pełni skorzystać z gwarancji UE również w przypadku, gdy postanowią uzyskać dostęp do gwarancji przez EBI lub Europejski Fundusz Inwestycyjny.

2.  Wsparcia w postaci gwarancji UE można udzielać w odniesieniu do operacji z zakresu finansowania i inwestycji objętych niniejszym rozporządzeniem na okres inwestycyjny kończący się dnia 31 grudnia 2027 r. Umowy między partnerem wykonawczym a ostatecznym odbiorcą albo pośrednikiem finansowym lub innym podmiotem, o którym mowa w art. 13 ust. 1 lit. a), należy podpisać do dnia 31 grudnia 2028 r.

Artykuł 11

Kwalifikowalne operacje z zakresu finansowania i inwestycji

1.  Fundusz InvestEU wspiera tylko te publiczne i prywatne operacje z zakresu finansowania i inwestycji, które:

a)  spełniają warunki określone w [art. 209 ust. 2 lit. a)–e)] [rozporządzenia finansowego] i wymóg dodatkowości, o którym mowa w ▌art. 7a niniejszego rozporządzenia ▌, oraz, w stosownych przypadkach, maksymalizują inwestycje prywatne zgodnie z [art. 209 ust. 2 lit. d)] [rozporządzenia finansowego];

b)  przyczyniają się do realizacji celów polityki unijnej, uzupełniają te cele oraz są z nimi zgodne i są objęte zakresem dziedzin kwalifikujących się do objęcia operacjami z zakresu finansowania i inwestycji w ramach odpowiedniego segmentu zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia; oraz

c)  są zgodne z wytycznymi inwestycyjnymi.

2.  Oprócz projektów zlokalizowanych w Unii Fundusz InvestEU może wspierać poprzez operacje z zakresu finansowania i inwestycji następujące projekty i operacje:

a)  projekty ▌, w których uczestniczą podmioty znajdujące się lub mające siedzibę w co najmniej jednym państwie członkowskim, które to projekty obejmują co najmniej jedno państwo trzecie, w tym państwa przystępujące, kandydatów i potencjalnych kandydatów, objęte zakresem europejskiej polityki sąsiedztwa, należące do Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, albo kraj lub terytorium zamorskie określone w załączniku II do TFUE albo stowarzyszone państwo trzecie, niezależnie od tego, czy w tych państwach trzecich lub krajach i terytoriach zamorskich znajduje się jakiś partner.

b)  operacje z zakresu finansowania i inwestycji w krajach, o których mowa w art. 5, które przyczyniły się do danego produktu finansowego.

3.  Fundusz InvestEU może wspierać operacje z zakresu finansowania i inwestycji, w ramach których finansowanie otrzymują odbiorcy będący podmiotami prawnymi mającymi siedzibę w jednym z następujących krajów:

a)  państwie członkowskim lub powiązanym z nim kraju lub terytorium zamorskim;

b)  państwie trzecim lub terytorium stowarzyszonym z Programem InvestEU w rozumieniu art. 5;

c)  państwie trzecim, o którym mowa w ust. 2 lit. a), w stosownych przypadkach;

d)  innych krajach, jeżeli jest to konieczne do celów finansowania projektu w kraju lub na terytorium, o których mowa w lit. a)–c).

Artykuł 12

Wybór partnerów wykonawczych

1.  Komisja wybiera, zgodnie z [art. 154] [rozporządzenia finansowego], partnerów wykonawczych lub grupę partnerów wykonawczych, o których mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu, spośród kwalifikujących się partnerów.

W odniesieniu do modułu unijnego – kwalifikujący się partnerzy powinni wyrazić swoje zainteresowanie i być w stanie pokryć koszty operacji z zakresu finansowania i inwestycji w co najmniej jednym państwie członkowskim lub regionie. Partnerzy wykonawczy mogą również spełnić wymóg dotyczący pokrywania kosztów operacji z zakresu finansowania i inwestycji w co najmniej jednym państwie członkowskim lub regionie przez utworzenie grupy. Partnerzy wykonawczy, których odpowiedzialność umowna jest ograniczona odpowiednimi mandatami krajowymi, również mogą skorygować niedoskonałości rynku lub nieoptymalną sytuację w zakresie inwestycji za pomocą odpowiednich, dostosowanych lokalnie, podobnych instrumentów.

Zależnie od stopnia realizacji projektu w każdej chwili może zostać utworzona grupa partnerów wykonawczych w dowolnym składzie w celu skutecznego spełnienia wymogów rynku.

W odniesieniu do modułu państw członkowskich – zainteresowane państwo członkowskie może zaproponować jako partnera wykonawczego kwalifikującego się partnera lub większą liczbę kwalifikujących się partnerów spośród tych, którzy wyrazili swoje zainteresowanie zgodnie z art. 9 ust. 3 lit. c).

Jeżeli zainteresowane państwo członkowskie nie zaproponowało partnera wykonawczego, Komisja dokonuje jego wyboru zgodnie z akapitem drugim niniejszego ustępu spośród partnerów wykonawczych, którzy mogą finansować operacje z zakresu finansowania i inwestycji na odpowiednich obszarach geograficznych.

2.  Dokonując wyboru partnerów wykonawczych, Komisja dopilnowuje, aby portfel produktów finansowych w ramach funduszu InvestEU:

a)  przyczyniał się w maksymalnym stopniu do osiągnięcia celów określonych w art. 3;

b)  maksymalizował wpływ gwarancji UE za pomocą zasobów własnych, do których wniesienia zobowiązał się partner wykonawczy;

c)  w stosownych przypadkach – maksymalizował inwestycje prywatne;

d)  był zdywersyfikowany geograficznie i umożliwiał finansowanie mniejszych projektów;

e)  zapewniał odpowiednią dywersyfikację ryzyka;

f)  wspierał innowacyjne rozwiązania w zakresie ograniczania ryzyka i finansowania służące usuwaniu niedoskonałości rynku i poprawie nieoptymalnej sytuacji w zakresie inwestycji;

fa)  zapewniał dodatkowość.

3.  Przy wyborze partnerów wykonawczych Komisja uwzględnia również:

a)  ewentualne koszty dla budżetu Unii i ewentualne dochody, które go zasilą;

b)  zdolność partnera wykonawczego do rygorystycznego wdrożenia wymogów [art. 155 ust. 2 i 3] [rozporządzenia finansowego] dotyczących unikania opodatkowania, oszustw podatkowych, uchylania się od opodatkowania, prania pieniędzy, finansowania terroryzmu i jurysdykcji niechętnych współpracy;

ba)  zdolność partnera wykonawczego do oceny operacji z zakresu finansowania i inwestycji zgodnie z międzynarodowymi uznanymi standardami ratingu społecznego ze szczególnym uwzględnieniem skutków społecznych i wpływu na środowisko;

bb)  zdolność partnera wykonawczego do publicznego wykazania oraz zapewnienia przejrzystości i publicznego dostępu do informacji dotyczących każdej operacji z zakresu finansowania i inwestycji;

bc)  w stosownych przypadkach zdolność partnera wykonawczego do zarządzania instrumentami finansowymi z uwzględnieniem jego wcześniejszych doświadczeń z instrumentami finansowymi i instytucjami zarządzającymi, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046(23).

4.  Na partnerów wykonawczych można wybierać krajowe banki lub instytucje prorozwojowe, o ile spełniają one wymogi określone w niniejszym artykule i w art. 14 ust. 1 akapit drugi.

Artykuł 13

Kwalifikowalne rodzaje finansowania

1.  Gwarancję UE można wykorzystywać w celu pokrycia ryzyka związanego z następującymi rodzajami finansowania zapewnianego przez partnerów wykonawczych:

a)  pożyczki, gwarancje, kontrgwarancje, instrumenty rynku kapitałowego, wszelkie inne formy finansowania lub wsparcia jakości kredytowej, w tym dług podporządkowany, udziały kapitałowe lub quasi-kapitałowe, udostępniane bezpośrednio lub pośrednio, przez pośredników finansowych, fundusze, platformy inwestycyjne lub inne jednostki, które to rodzaje finansowania mają być przekazywane ostatecznym odbiorcom;

b)  finansowanie lub gwarancje udzielane przez partnera wykonawczego na rzecz innej instytucji finansowej w celu umożliwienia jej podejmowania działań w zakresie finansowania, o których mowa w lit. a).

Aby finansowanie, o którym mowa w niniejszym ustępie akapit pierwszy lit. a) i b), mogło być objęte gwarancją UE, musi zostać udzielone, nabyte lub wyemitowane na rzecz operacji z zakresu finansowania lub inwestycji, o których mowa w art. 11 ust. 1, pod warunkiem, że finansowanie zapewniane przez partnera wykonawczego zostało udzielone w ramach umowy w sprawie finansowania podpisanej przez partnera wykonawczego albo transakcji zawartej przez niego po podpisaniu umowy w sprawie gwarancji pomiędzy Komisją a partnerem wykonawczym, która nie wygasła ani nie została anulowana.

2.  Operacje z zakresu finansowania i inwestycji przeprowadzane za pośrednictwem funduszy lub innych struktur pośrednich są objęte gwarancją UE zgodnie z przepisami, które zostaną określone w wytycznych inwestycyjnych, nawet jeżeli taka struktura inwestuje mniejszą część inwestowanych przez siebie środków poza Unią i w krajach, o których mowa w art. 11 ust. 2, lub w aktywa inne niż aktywa kwalifikowalne w rozumieniu niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 14

Umowa w sprawie gwarancji

1.  Komisja zawiera z każdym partnerem wykonawczym umowę w sprawie gwarancji, której przedmiotem jest udzielenie gwarancji UE zgodnie z wymogami niniejszego rozporządzenia, do wysokości kwoty określonej przez Komisję.

W przypadku gdy partnerzy wykonawczy utworzyli grupę, o której mowa w art. 12 ust. 1 akapit drugi, Komisja zawiera jedną umowę w sprawie gwarancji – albo z każdym z partnerów wykonawczych należących do grupy, albo tylko z jednym partnerem wykonawczym występującym w imieniu grupy.

2.  Umowy w sprawie gwarancji zawierają w szczególności postanowienia dotyczące:

a)  kwoty i warunków wkładów finansowych, które mają być przekazywane przez partnera wykonawczego;

b)  warunków finansowania, które ma być przekazywane przez partnera wykonawczego, lub gwarancji, które mają być przez niego udzielane, na rzecz innego podmiotu prawnego uczestniczącego w wykonywaniu umowy, w każdym przypadku, gdy zachodzi taka sytuacja;

c)  zgodnie z art. 16, szczegółowych zasad udzielania gwarancji UE, w tym limitów dla portfeli poszczególnych rodzajów instrumentów oraz odnośnych zdarzeń powodujących ewentualne uruchomienie gwarancji UE;

d)  wynagrodzenia z tytułu podejmowania ryzyka, które ma być rozdzielone w sposób proporcjonalny do udziałów Unii i partnera wykonawczego w podejmowaniu ryzyka;

e)  warunków płatności;

f)  zobowiązania partnera wykonawczego do akceptowania decyzji Komisji i Komitetu Inwestycyjnego w sprawie korzystania z gwarancji UE do celów proponowanych operacji z zakresu finansowania lub inwestycji, bez uszczerbku dla podejmowania przez partnera wykonawczego decyzji w sprawie proponowanych operacji nieobjętych gwarancją UE;

g)  przepisów i procedur dotyczących dochodzenia roszczeń, które ma zostać powierzone partnerowi wykonawczemu;

h)  sprawozdawczości finansowej i operacyjnej oraz monitorowania operacji objętych gwarancją UE;

i)  kluczowych wskaźników skuteczności działania, w szczególności w odniesieniu do wykorzystania gwarancji UE, realizacji celów i kryteriów określonych w art. 3, 7 i 11, jak również uruchomienia kapitału prywatnego;

j)  w stosownych przypadkach – przepisów i procedur dotyczących działań łączonych;

k)  innych odpowiednich przepisów zgodnie z wymogami [tytułu X] [rozporządzenia finansowego].

3.  Umowa w sprawie gwarancji stanowi również, że wynagrodzenie należne Unii z tytułu operacji z zakresu finansowania i inwestycji objętych niniejszym rozporządzeniem ma być przekazywane po odliczeniu płatności związanych z uruchomieniem gwarancji UE.

4.  Oprócz tego umowa w sprawie gwarancji stanowi, że wszelkie kwoty należne partnerowi wykonawczemu w związku z gwarancją UE mają być odliczone od łącznej kwoty wynagrodzenia, dochodów i spłat należnych Unii od partnera wykonawczego z tytułu operacji z zakresu finansowania i inwestycji objętych niniejszym rozporządzeniem. W przypadku gdy kwota ta jest niższa od kwoty należnej partnerowi wykonawczemu zgodnie z art. 15 ust. 3, brakująca kwota jest pobierana z rezerw na gwarancję UE.

5.  W przypadku gdy umowa w sprawie gwarancji zawierana jest w ramach modułu państw członkowskich, może ona przewidywać udział przedstawicieli danego państwa członkowskiego lub danych regionów w monitorowaniu wykonania umowy w sprawie gwarancji.

Artykuł 15

Warunki wykorzystania gwarancji UE

1.  Udzielenie gwarancji UE zależy od wejścia w życie umowy w sprawie gwarancji z odpowiednim partnerem wykonawczym.

2.  Operacje z zakresu finansowania i inwestycji mogą być objęte gwarancją UE tylko wówczas, gdy spełniają kryteria określone w niniejszym rozporządzeniu i w odpowiednich wytycznych inwestycyjnych oraz gdy Komitet Inwestycyjny stwierdził, że spełniają wymogi dotyczące korzystania ze wsparcia w postaci gwarancji UE. Partnerzy wykonawczy pozostają odpowiedzialni za zapewnienie zgodności operacji z zakresu finansowania i inwestycji z niniejszym rozporządzeniem i odpowiednimi wytycznymi inwestycyjnymi.

3.  Komisja nie pokrywa wydatków administracyjnych ani innych kosztów ponoszonych przez partnera wykonawczego w związku z realizacją operacji z zakresu finansowania i inwestycji w ramach gwarancji UE, chyba że cele polityki, jakie ma osiągnąć wdrażany produkt finansowy, mają taki charakter, że partner wykonawczy jest w stanie uzasadnić konieczność wprowadzenia wyjątku. Zasady pokrywania takich kosztów określa się w umowie w sprawie gwarancji i muszą one być zgodne z [art. 209 ust. 2 lit. g)] [rozporządzenia finansowego].

4.  Ponadto partner wykonawczy może wykorzystać gwarancję UE do pokrycia stosownej części kosztów odzyskiwania środków, chyba że zostały one odliczone od wpływów z odzyskania środków, zgodnie z art. 14 ust. 4.

Artykuł 16

Zakres i warunki gwarancji UE

1.  Wynagrodzenie z tytułu podejmowania ryzyka jest rozdzielane między Unię a partnera wykonawczego w sposób proporcjonalny do ich odpowiedniego udziału w podejmowaniu ryzyka dotyczącego portfela operacji z zakresu finansowania i inwestycji albo, w stosownych przypadkach, poszczególnych operacji oraz jest związane wyłącznie z cechami i profilem ryzyka podstawowych operacji. Partner wykonawczy powinien ponosić odpowiednią część ryzyka związanego z operacjami z zakresu finansowania i inwestycji wspieranymi w ramach gwarancji UE, poza wyjątkowymi okolicznościami, gdy cele polityki, jakie ma osiągnąć wdrażany produkt finansowy, mają taki charakter, że nie można racjonalnie oczekiwać od partnera wykonawczego, aby wnosił własną zdolność do ponoszenia ryzyka.

2.  Gwarancja UE obejmuje:

a)  w przypadku produktów dłużnych, o którym mowa w art. 13 ust. 1 lit. a):

(i)  kwotę główną i wszystkie odsetki oraz kwoty należne na rzecz partnera wykonawczego, lecz przez niego nieotrzymane zgodnie z warunkami operacji z zakresu finansowania do momentu wystąpienia zdarzenia niewykonania zobowiązania; w odniesieniu do długu podporządkowanego – odroczenie, redukcję lub wymagane umorzenie uznaje się za zdarzenie niewykonania zobowiązania;

(ii)  straty związane z restrukturyzacją;

(iii)  straty wynikające z wahania kursów walut innych niż euro na rynkach, na których możliwości długoterminowego zabezpieczenia są ograniczone;

b)  w przypadku inwestycji kapitałowych lub quasi-kapitałowych, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. a) – zainwestowane kwoty i powiązane z nimi koszty finansowania oraz straty wynikające z wahania kursów walut innych niż euro;

c)  w przypadku finansowania lub gwarancji udzielanych przez partnera wykonawczego na rzecz innego podmiotu prawnego, o którym mowa w art. 13 ust. 1 lit. b) – wykorzystane kwoty i powiązane z nimi koszty finansowania.

3.  W przypadku dokonania przez Unię płatności na rzecz partnera wykonawczego z tytułu uruchomienia gwarancji UE Unia wstępuje w odpowiednie prawa partnera wykonawczego dotyczące jego operacji z zakresu finansowania lub inwestycji objętych gwarancją UE w zakresie, w jakim prawa te nadal istnieją.

Partner wykonawczy prowadzi w imieniu Unii czynności w celu odzyskania należności z tytułu kwot będących przedmiotem takiej subrogacji oraz zwraca Unii odzyskane należności.

ROZDZIAŁ IV

ŁAD ADMINISTRACYJNO-REGULACYJNY

Artykuł 16a

Rada Sterująca

1.  Funduszem InvestEU zarządza Rada Sterująca, która do celów wykorzystania gwarancji UE określa zgodnie z ogólnymi celami ustanowionymi w art. 3:

a)  strategiczne kierunki działania Funduszu InvestEU;

b)  polityczne strategie i procedury niezbędne do funkcjonowania Funduszu InvestEU;

c)  zasady mające zastosowanie do działalności platform inwestycyjnych.

2.  Rada Sterująca:

a)  składa się z sześciu członków, jak następuje:

(i)  trzech członków powołanych przez Komisję;

(ii)  jednego członka powołanego przez grupę EBI;

(iii)  jednego członka powołanego przez Radę Doradczą spośród przedstawicieli partnerów wykonawczych i niebędącego przedstawicielem grupy EBI;

(iv)  jednego eksperta powołanego przez Parlament Europejski. Ekspert ten nie zwraca się o wytyczne ani nie przyjmuje wytycznych od instytucji, organów, biur lub agencji Unii, rządów państw członkowskich ani żadnych innych organów publicznych lub prywatnych i działa w pełni niezależnie. Ekspert wykonuje swoje obowiązki w sposób bezstronny i w interesie Funduszu InvestEU;

b)  wybiera przewodniczącego spośród trzech członków powołanych przez Komisję na jednokrotnie odnawialną trzyletnią kadencję;

c)  omawia stanowiska wszystkich członków i uwzględnia je w największym możliwym zakresie. Jeżeli członkowie nie mogą ustalić wspólnego stanowiska, Rada Sterująca podejmuje decyzje większością głosów. Protokoły z posiedzeń Rady Sterującej zawierają merytoryczny opis stanowisk wszystkich jej członków.

3.  Rada Sterująca proponuje Komisji zmiany dotyczące podziału kwot, o których mowa w załączniku I.

4.  Rada Sterująca regularnie organizuje konsultacje z właściwymi zainteresowanymi podmiotami – w szczególności współinwestorami, organami publicznymi, ekspertami, placówkami oświatowymi, szkoleniowymi i badawczymi, organizacjami charytatywnymi, odpowiednimi partnerami społecznymi i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego – w sprawie ukierunkowania i wdrażania polityki inwestycyjnej na mocy niniejszego rozporządzenia.

5.  Szczegółowe protokoły z posiedzeń Rady Sterującej są publikowane jak najszybciej po ich zatwierdzeniu przez Radę Sterującą.

Artykuł 17

Rada Doradcza

1.  Komisji i Radzie Sterowniczej doradza Rada Doradcza ▌.

1a.  Rada Doradcza dąży do zapewnienia równowagi płci i składa się z:

a)  jednego przedstawiciela każdego z partnerów wykonawczych;

b)  jednego przedstawiciela każdego z państw członkowskich;

c)  jednego przedstawiciela grupy EBI;

d)  jednego przedstawiciela Komisji;

e)  jednego eksperta z każdego segmentu polityki powołanego przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny;

f)  jednego eksperta powołanego przez Komitet Regionów.

2.  ▌

3.  ▌

4.  Posiedzeniom Rady Doradczej przewodniczy przedstawiciel Komisji ▌. Funkcję wiceprzewodniczącego pełni przedstawiciel grupy EBI.

Rada Doradcza zbiera się regularnie, nie rzadziej niż dwa razy w roku, a jej posiedzenia są zwoływane przez przewodniczącego. ▌

Szczegółowe protokoły z posiedzeń Rady Doradczej są publikowane jak najszybciej po ich zatwierdzeniu przez Radę Doradczą.

Komisja ustanawia regulamin działania i procedury Rady Doradczej oraz kieruje jej sekretariatem.

5.  Rada Doradcza:

a)   doradza w sprawie opracowywania produktów finansowych, które mają być wdrażane na podstawie niniejszego rozporządzenia;

b)   doradza Komisji i Radzie Sterującej w sprawie niewydolności rynku, nieoptymalnych sytuacji w zakresie inwestycji i warunków rynkowych;

c)   informuje państwa członkowskie o wdrażaniu Funduszu InvestEU w poszczególnych segmentach polityki;

d)   komunikuje się z państwami członkowskimi na temat rozwoju sytuacji rynkowej oraz prowadzi wymianę najlepszych praktyk.

Artykuł 17a

Metodyka oceny ryzyka

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 26 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia przez ustanowienie metodyki oceny ryzyka. Metodyka oceny ryzyka przygotowana zostaje w ścisłej współpracy z grupą EBI i innymi partnerami wykonawczymi i obejmuje:

a)  klasyfikację oceny ryzyka w celu zapewnienia spójnego i ujednoliconego traktowania wszystkich operacji niezależnych od instytucji pośredniczącej;

b)  metodykę służącą dokonaniu oceny wartości zagrożonej i prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania w oparciu o jasne metody statystyczne, w tym kryteria z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego;

c)  metodę służącą dokonaniu oceny ekspozycji, której dotyczy niewykonanie zobowiązania, oraz straty z tytułu niewykonania zobowiązania, z uwzględnieniem wartości finansowania, ryzyka związanego z projektem, warunków spłaty, zabezpieczenia i innych właściwych wskaźników.

Artykuł 17b

Tabela wskaźników

1.  Tabela wskaźników jest wykorzystywana przez każdego z partnerów wykonawczych w celu dokonania oceny jakości i pewności inwestycji potencjalnie wspieranych w ramach gwarancji UE. Tabela wskaźników zapewnia niezależną, przejrzystą i zharmonizowaną ocenę potencjalnego i faktycznego wykorzystania gwarancji UE.

2.  Każdy z partnerów wykonawczych wypełnia tabelę wskaźników dla proponowanych operacji z zakresu finansowania i inwestycji. Jeżeli daną operację z zakresu inwestycji proponuje kilku partnerów wykonawczych, tabelę wskaźników wypełniają wspólnie różni zaangażowani partnerzy wykonawczy.

3.  Tabela wskaźników zawiera w szczególności ocenę:

a)  profilu ryzyka proponowanych operacji z zakresu finansowania i inwestycji zgodną z metodyką oceny ryzyka, o której mowa w art. 17a;

b)  korzyści dla ostatecznych odbiorców;

c)  zgodności z unijnymi zobowiązaniami wynikającymi z oenzetowskich celów zrównoważonego rozwoju, porozumienia paryskiego w sprawie zmiany klimatu, Europejskiego filaru praw socjalnych i Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;

d)  przestrzegania kryteriów kwalifikowalności;

e)  jakości operacji z zakresu inwestycji i jej wkładu w zrównoważony wzrost gospodarczy i trwałe zatrudnienie;

f)  wkładu operacji z zakresu inwestycji w realizację celów Programu InvestEU;

g)  technicznego i finansowego wkładu w projekt;

h)  tego, czy proponowana operacja usuwa zidentyfikowane niedoskonałości rynku lub nieoptymalne sytuacje w zakresie inwestycji.

4.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 26 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia przez ustanowienie szczegółowych zasad dotyczących tabeli wskaźników wykorzystywanej przez partnerów wykonawczych.

5.  W razie konieczności Komisja może zapewnić partnerom wykonawczym wsparcie w stosowaniu metodyki oceny ryzyka i wypełnianiu tabeli wskaźników. Komisja zapewnia właściwe stosowanie metodyki oceny, a także wysoką jakość tabel wskaźników przedstawianych Komitetowi Inwestycyjnemu.

Artykuł 18

Artykuł 19

Komitet Inwestycyjny

1.  Ustanawia się całkowicie niezależny Komitet Inwestycyjny. Komitet:

a)  rozpatruje propozycje operacji z zakresu finansowania i inwestycji do objęcia gwarancją UE, które zostały przedłożone przez partnerów wykonawczych i pomyślnie przeszły sprawdzanie zgodności z prawem Unii i polityką realizowaną przez Komisję;

b)  sprawdza ich zgodność z niniejszym rozporządzeniem i odpowiednimi wytycznymi inwestycyjnymi, zwracając szczególną uwagę na wymóg dodatkowości, o którym mowa w ▌art. 7a niniejszego rozporządzenia, a w stosownych przypadkach także na wymóg przyciągania inwestycji prywatnych, o którym mowa w [art. 209 ust. 2 lit. d)] [rozporządzenia finansowego] oraz

c)  sprawdza, czy operacje z zakresu finansowania i inwestycji, które zostałyby objęte wsparciem w postaci gwarancji UE, są zgodne ze wszystkimi stosownymi wymogami.

2.  Komitet Inwestycyjny zbiera się w czterech różnych konfiguracjach odpowiadających segmentom polityki, o których mowa w art. 7 ust. 1.

Na każdą konfigurację Komitetu Inwestycyjnego składa się sześciu ekspertów zewnętrznych otrzymujących wynagrodzenie. Eksperci są wybierani zgodnie z [art. 237] [rozporządzenia finansowego] i mianowani przez Komisję na kadencję trwającą nie dłużej niż cztery lata. Ich kadencja jest odnawialna, lecz nie może łącznie trwać dłużej niż siedem lat. Rada Sterująca może podjąć decyzję o odnowieniu kadencji obecnego członka Komitetu Inwestycyjnego bez korzystania z procedury określonej w niniejszym ustępie.

Eksperci posiadają wysoki poziom odpowiedniego doświadczenia rynkowego z zakresu konstruowania i finansowania projektów lub finansowania MŚP lub dużych przedsiębiorstw.

Skład Komitetu Inwestycyjnego zapewnia, że dysponuje on szeroką wiedzą na temat sektorów objętych segmentami polityki, o których mowa w art. 7 ust. 1, oraz rynków geograficznych w Unii oraz że panuje w nim ogólna równowaga pod względem płci.

Czterech członków jest członkami stałymi wszystkich czterech konfiguracji Komitetu Inwestycyjnego. Ponadto każda z tych czterech konfiguracji obejmuje dwóch ekspertów z doświadczeniem w zakresie inwestycji w sektorach objętych danym segmentem polityki. Przynajmniej jeden ze stałych członków dysponuje wiedzą fachową z zakresu zrównoważonych inwestycji. Rada Sterująca przydziela członków Komitetu Inwestycyjnego do odpowiedniej konfiguracji lub odpowiednich konfiguracji. Komitet Inwestycyjny wybiera przewodniczącego spośród swoich stałych członków.

Komisja przyjmuje regulamin wewnętrzny i prowadzi sekretariat Komitetu Inwestycyjnego. Sekretariat wspiera również Radę Sterującą.

3.  Uczestnicząc w działaniach Komitetu Inwestycyjnego, jego członkowie wykonują swoje obowiązki w sposób bezstronny i w wyłącznym interesie Funduszu InvestEU. Nie zwracają się o instrukcje do partnerów wykonawczych, instytucji Unii, państw członkowskich ani jakiegokolwiek innego podmiotu publicznego lub prywatnego ani nie przyjmują od nich takich instrukcji.

Życiorysy i oświadczenia majątkowe każdego z członków Komitetu Inwestycyjnego są publikowane i stale aktualizowane. Każdy członek Komitetu Inwestycyjnego niezwłocznie przekazuje Komisji i Radzie Sterującej wszelkie informacje niezbędne do ciągłej weryfikacji, czy nie występuje konflikt interesów.

Rada Sterująca może usunąć członka komitetu z jego funkcji, jeżeli nie przestrzega on wymagań określonych w niniejszym ustępie lub z innych należycie uzasadnionych powodów.

4.  W działaniach na podstawie niniejszego artykułu Komitet Inwestycyjny wspierany jest przez sekretariat prowadzony przez Komisję i odpowiedzialny przed przewodniczącym Komitetu Inwestycyjnego. Sekretariat sprawdza kompletność dokumentacji przedstawionej przez partnerów wykonawczych zawierającej ujednolicony formularz wniosku, tabelę wskaźników oraz wszelkie inne dokumenty, które Komitet Inwestycyjny uzna za istotne. Komitet Inwestycyjny może domagać się od partnera wykonawczego udzielenia wyjaśnień podczas swoich posiedzeń lub zwrócić się o dodatkowe informacje, które zostaną przedstawione na kolejnym posiedzeniu. Oceny projektów prowadzone przez partnera wykonawczego nie są wiążące dla Komitetu Inwestycyjnego do celów operacji z zakresu finansowania lub inwestycji objętej gwarancją UE.

Komitet Inwestycyjny wykorzystuje w swojej ocenie i weryfikacji wniosków tabelę wskaźników, o której mowa w art. 17b.

5.  Wnioski Komitetu Inwestycyjnego przyjmowane są zwykłą większością głosów wszystkich członków, przy czym ta zwykła większość głosów obejmuje głos przynajmniej jednego z ekspertów. W przypadku gdy wynik głosowania jest nierozstrzygający, decydujący głos ma przewodniczący Komitetu Inwestycyjnego.

Wnioski Komitetu Inwestycyjnego zatwierdzające wsparcie w formie gwarancji UE w odniesieniu do operacji z zakresu finansowania lub inwestycji są publicznie dostępne i zawierają uzasadnienie decyzji o zatwierdzeniu. Odnoszą się one również do globalnej oceny wynikającej z tabeli wskaźników. W stosownych przypadkach w wykazie wniosków zatwierdzających wykorzystanie gwarancji UE Komitet Inwestycyjny przedstawia informacje na temat operacji, w szczególności ich opis, tożsamość promotorów lub pośredników finansowych oraz cele projektu. Publikacja nie może zawierać szczególnie chronionych informacji handlowych. W przypadku decyzji związanych ze szczególnie chronionymi informacjami handlowymi Komitet Inwestycyjny publikuje takie decyzje i informacje dotyczące promotorów lub pośredników finansowych w dniu zakończenia odnośnego finansowania lub w terminie wcześniejszym, w którym kończy się okres szczególnej ochrony informacji handlowych.

Tabela wskaźników jest publicznie udostępniana przed podpisaniem operacji lub ▌podprojektu z zakresu finansowania lub inwestycji. Publikacja nie może zawierać szczególnie chronionych informacji handlowych ani danych osobowych, które zgodnie z unijnymi przepisami o ochronie danych nie mogą być ujawniane.

Dwa razy w roku Komitet Inwestycyjny przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wykaz wszystkich wniosków oraz tabele wskaźników dotyczące wszystkich tych decyzji. Przedłożenie wykazu i tabel podlega ścisłym wymogom poufności.

Wnioski Komitetu Inwestycyjnego dotyczące odmowy wykorzystania gwarancji UE są terminowo przekazywane odpowiedniemu partnerowi wykonawczemu.

6.  Jeżeli Komitet Inwestycyjny jest proszony o zatwierdzenie wykorzystania gwarancji UE w odniesieniu do operacji z zakresu finansowania lub inwestycji, która to operacja jest instrumentem, programem lub strukturą opartymi na podprojektach, zatwierdzenie obejmuje stosowne podprojekty, chyba że Komitet Inwestycyjny, w należycie uzasadnionych przypadkach, zdecyduje się zachować prawo do ich odrębnego zatwierdzania.

6a.  Komitet Inwestycyjny może, jeżeli uzna to za konieczne, przedstawić Komisji propozycje zmian w wytycznych inwestycyjnych.

ROZDZIAŁ V

Centrum Doradztwa InvestEU

Artykuł 20

Centrum Doradztwa InvestEU

1.  Centrum Doradztwa InvestEU zapewnia wsparcie doradcze w zakresie identyfikacji, przygotowania, opracowywania, konstruowania, zamawiania i realizacji projektów inwestycyjnych oraz zwiększa zdolność promotorów i pośredników finansowych do realizacji operacji z zakresu finansowania i inwestycji. Wsparcie to może obejmować dowolny etap cyklu życia projektu lub finansowania wspieranego podmiotu, stosownie do sytuacji.

Komisja podpisuje umowy z grupą EBI i innymi partnerami wykonawczymi w celu wyznaczenia ich na partnerów Centrum Doradztwa i zobowiązania ich do zapewnienia wsparcia doradczego, o którym mowa w poprzednim akapicie, oraz świadczenia usług wymienionych w ust. 2. Komisja ustanawia jeden punkt dostępu do Centrum Doradztwa InvestEU i przydziela wnioski o wsparcie doradcze do odpowiedniego partnera Centrum Doradztwa. Komisja, grupa EBI i inni partnerzy wykonawczy ściśle ze sobą współpracują, aby zapewnić skuteczność, synergię i faktyczny dostęp do wsparcia na całym terytorium Unii, odpowiednio przy tym uwzględniając istniejące już struktury i prowadzone prace.

Centrum Doradztwa InvestEU jest dostępne jako moduł w każdym z segmentów polityki, o których mowa w art. 7 ust. 1, obejmujący wszystkie sektory w ramach danego segmentu. Ponadto dostępne są międzysektorowe usługi doradcze w zakresie budowania zdolności.

2.  Centrum Doradztwa InvestEU świadczy w szczególności następujące usługi:

a)  zapewnienie pojedynczego punktu kontaktowego dla organów i promotorów projektów do celów pomocy w opracowywaniu projektów w ramach centralnie zarządzanych programów unijnych;

aa)  upowszechnianie wśród organów i promotorów projektów wszystkich dostępnych informacji dodatkowych na temat wytycznych inwestycyjnych i ich interpretacji;

b)  pomoc promotorom projektów, w razie potrzeby, w opracowywaniu projektów w taki sposób, żeby realizowały cele i spełniały kryteria kwalifikowalności określone w art. 3, 7 i 11, oraz ułatwianie rozwoju agregatorów dla małych projektów; taka pomoc nie przesądza jednak o wnioskach Komitetu Inwestycyjnego w sprawie objęcia takich projektów wsparciem w formie gwarancji UE;

ba)  wykorzystanie możliwości przyciągania i finansowania projektów na małą skalę, w tym za pośrednictwem platform inwestycyjnych;

c)  wspieranie działań i wykorzystywanie wiedzy lokalnej w celu ułatwienia korzystania z unijnego wsparcia z Funduszu InvestEU w całej Unii oraz aktywne przyczynianie się, w miarę możliwości, do osiągnięcia celu polegającego na sektorowej i geograficznej dywersyfikacji Funduszu InvestEU przez wspieranie partnerów wykonawczych w inicjowaniu i opracowywaniu potencjalnych operacji z zakresu finansowania i inwestycji;

d)  ułatwianie tworzenia platform współpracy służących wymianie partnerskiej oraz wymianie danych, wiedzy specjalistycznej i najlepszych praktyk w celu wspierania sekwencji projektów i rozwoju sektora, w tym pomoc w promowaniu współpracy między organizacjami charytatywnymi a innymi potencjalnymi inwestorami i promotorami projektów, zwłaszcza w przypadku segmentu polityki dotyczącego inwestycji społecznych i umiejętności;

e)  zapewnianie aktywnego wsparcia doradczego, w razie potrzeby dzięki obecności na szczeblu lokalnym, przy tworzeniu platform inwestycyjnych, w szczególności transgranicznych i regionalnych platform inwestycyjnych oraz platform inwestycyjnych grupujących według tematyki lub regionów małe i średnie projekty w co najmniej jednym państwie członkowskim;

ea)   ułatwianie i wspieranie łączenia z dotacjami lub instrumentami finansowymi finansowanymi z budżetu UE lub z innych źródeł w celu zwiększenia synergii i komplementarności między unijnymi instrumentami oraz maksymalizacji dźwigni finansowej i wpływu Programu InvestEU;

f)  wspieranie działań służących budowaniu potencjału w celu rozwijania zdolności organizacyjnych, umiejętności i procesów oraz przyspieszenia gotowości organizacji do inwestowania, by promotorzy i organy mogli budować sekwencje projektów, rozwijać instrumenty finansowe i platformy inwestycyjne oraz zarządzać projektami, a pośrednicy finansowi – wdrażać operacje z zakresu finansowania i inwestycji na korzyść podmiotów, które mają trudności z uzyskaniem dostępu do finansowania, w tym dzięki wsparciu w rozwijaniu zdolności oceny ryzyka i specjalistycznej wiedzy sektorowej, ze szczególnym uwzględnieniem sektora kultury i sektora kreatywnego;

fa)  udzielanie przedsiębiorstwom typu start-up aktywnego wsparcia doradczego, zwłaszcza w dążeniu do ochrony inwestycji w badania naukowe i innowacyjność przez uzyskanie tytułów własności intelektualnej, takich jak patenty.

3.  Centrum Doradztwa InvestEU jest dostępne dla promotorów projektów z sektora publicznego i prywatnego, w tym dla krajowych banków prorozwojowych, platform inwestycyjnych, MŚP i przedsiębiorstw typu start-up, dla organów publicznych oraz dla pośredników finansowych i innych pośredników.

4.  Za usługi, o których mowa w ust. 2, mogą być pobierane opłaty na pokrycie części kosztów świadczenia tych usług, z wyjątkiem usług świadczonych na rzecz publicznych promotorów projektów i instytucji nienastawionych na zysk, dla których usługi są świadczone nieodpłatnie. Górny limit opłat pobieranych od MŚP za usługi, o których mowa w ust. 2, to jedna trzecia kosztów świadczenia tych usług.

5.  Aby osiągnąć cel, o którym mowa w ust. 1, oraz aby ułatwić udzielanie wsparcia doradczego, Centrum Doradztwa InvestEU czerpie z wiedzy fachowej Komisji, grupy EBI i innych partnerów wykonawczych.

6.  W stosownych przypadkach Centrum Doradztwa InvestEU będzie reprezentowane na poziomie lokalnym. Lokalną obecność Funduszu InvestEU zapewnia się w szczególności w tych państwach członkowskich lub regionach, które napotykają trudności przy opracowywaniu projektów w ramach Funduszu InvestEU. Centrum Doradztwa InvestEU wspomaga transfer wiedzy na szczebel regionalny i lokalny, by na szczeblu regionalnym i lokalnym budować potencjał i rozwijać wiedzę fachową w zakresie wsparcia, o którym mowa w ust. 1, oraz realizować małe projekty i uwzględniać ich specyfikę.

6a.  Aby zapewnić wsparcie doradcze, o którym mowa w ust. 1, oraz ułatwić świadczenie tego wsparcia na szczeblu lokalnym, Centrum Doradcze InvestEU współpracuje z krajowymi bankami lub instytucjami prorozwojowymi i korzysta z ich wiedzy fachowej. Współpraca między Centrum Doradczym InvestEU a krajowymi bankami lub instytucjami prorozwojowymi może przyjąć formę partnerstwa umownego. Centrum Doradcze InvestEU dąży do zawarcia co najmniej jednej umowy o współpracy z krajowym bankiem prorozwojowym lub krajową instytucją prorozwojową w każdym państwie członkowskim. W państwach członkowskich, w których nie istnieją krajowe banki lub instytucje prorozwojowe, Centrum Doradztwa InvestEU zapewnia, w stosownych przypadkach i na wniosek danego państwa członkowskiego, aktywne wsparcie doradcze w tworzeniu takiego banku lub takiej instytucji.

7.  Partnerzy wykonawczy proponują promotorom projektów ubiegającym się o finansowanie, w tym w szczególności projektów na małą skalę, zwrócenie się o wsparcie do Centrum Doradztwa InvestEU, by w stosownych przypadkach usprawnić przygotowanie ich projektów oraz umożliwić ocenę możliwości połączenia projektów.

W stosownych przypadkach partnerzy wykonawczy informują również promotorów projektów o możliwości umieszczenia ich projektów na portalu InvestEU, o którym mowa w art. 21.

ROZDZIAŁ VI

Artykuł 21

Portal InvestEU

1.  Komisja stworzy portal InvestEU. Ma on postać łatwo dostępnej i przyjaznej dla użytkownika bazy danych projektów, zawierającej istotne informacje o każdym z nich.

2.  Portal InvestEU oferuje promotorom projektów kanał umożliwiający zwiększenie widoczności projektów, dla których poszukują finansowania, i w ten sposób udostępnienie inwestorom informacji na temat tych projektów. Zamieszczenie projektów na portalu InvestEU nie ma wpływu na decyzje o ostatecznym wyborze projektów wspieranych na mocy niniejszego rozporządzenia, w ramach innego instrumentu Unii lub ze środków publicznych.

3.  Na portalu wymienia się tylko te projekty, które są zgodne z prawem i polityką Unii.

4.  Komisja przekazuje projekty spełniające warunki określone w ust. 3 odpowiednim partnerom wykonawczym oraz, w stosownych przypadkach, Centrum Doradczemu InvestEU.

5.  Partnerzy wykonawczy analizują projekty mieszczące się w ich zasięgu geograficznym i zakresie działalności.

ROZDZIAŁ VII

Rozliczalność, monitorowanie i sprawozdawczość, ocena i kontrola

Artykuł 21a

Rozliczalność

1.  Na wniosek Parlamentu Europejskiego lub Rady przewodniczący Rady Sterującej składa sprawozdanie z wyników Funduszu InvestEU instytucji, która o to wnosi, w tym przez wzięcie udziału w wysłuchaniu przed Parlamentem Europejskim.

2.  Przewodniczący Rady Sterującej odpowiada ustnie lub pisemnie na pytania skierowane do Funduszu InvestEU przez Parlament Europejski lub Radę, w każdym przypadku w terminie pięciu tygodni od daty otrzymania pytania.

3.  Na wniosek Parlamentu Europejskiego lub Rady Komisja przedstawia sprawozdanie ze stosowania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 22

Monitorowanie i sprawozdawczość

1.  Wskaźniki odzwierciedlające postępy w realizacji Programu InvestEU w odniesieniu do celów ogólnych i szczegółowych określonych w art. 3 przedstawiono w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

2.  Aby zapewnić skuteczną ocenę postępów w osiąganiu celów Programu InvestEU, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 26 w celu zmiany załącznika III do niniejszego rozporządzenia przez dostosowanie lub uzupełnienie zawartych w nim wskaźników, jeżeli zostanie to uznane za konieczne, oraz w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia o przepisy dotyczące stworzenia ram monitorowania i oceny.

3.  System sprawozdawczości dotyczącej wyników zapewnia wydajne, skuteczne i terminowe gromadzenie danych na potrzeby monitorowania realizacji programu i jego rezultatów. W tym celu na partnerów wykonawczych oraz innych odbiorców środków unijnych nakłada się proporcjonalne wymogi dotyczące sprawozdawczości.

4.  Komisja składa sprawozdanie z realizacji Programu InvestEU zgodnie z [art. 241 i 250] [rozporządzenia finansowego]. W tym celu grupa EBI i partnerzy wykonawczy przekazują corocznie informacje umożliwiające Komisji wywiązanie się z jej obowiązków sprawozdawczych, w tym informacje o funkcjonowaniu gwarancji.

5.  Ponadto każdy z partnerów wykonawczych co sześć miesięcy przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Komisji sprawozdanie z objętych niniejszym rozporządzeniem operacji z zakresu finansowania i inwestycji, w podziale odpowiednio na moduł unijny i moduł państw członkowskich, w podziale na poszczególne państwa członkowskie. Sprawozdanie to zawiera ocenę zgodności z wymogami wykorzystania gwarancji UE oraz kluczowymi wskaźnikami skuteczności działania określonymi w załączniku III do niniejszego rozporządzenia. Sprawozdanie zawiera również – w jak najszerszym zakresie umożliwiającym jednocześnie ochronę poufności informacji prywatnych i szczególnie chronionych informacji handlowych – dane operacyjne, statystyczne, finansowe i księgowe dotyczące poszczególnych operacji z zakresu finansowania i inwestycji, a także na poziomie modułu, segmentu polityki i całego Funduszu InvestEU. Jedno z tych sprawozdań musi zawierać informacje, które partnerzy wykonawczy przekazują zgodnie z [art. 155 ust. 1 lit. a)] [rozporządzenia finansowego]. Komisja zestawia i ocenia sprawozdania partnerów wykonawczych i przedstawia ich streszczenie w formie publicznych rocznych sprawozdań, w których dostarcza informacji na temat stopnia osiągnięcia celów i wskaźników wykonania programu oraz wskazuje zagrożenia i możliwości wynikające z operacji w zakresie finansowania i inwestycji, wspieranych przez Program InvestEU.

Artykuł 23

Ocena

1.  Oceny przeprowadza się w terminie pozwalającym na uwzględnienie ich wyników w procesie decyzyjnym.

2.  Do dnia 30 września 2024 r. Komisja przeprowadzi ocenę śródokresową Programu InvestEU, a zwłaszcza wykorzystania gwarancji UE.

3.  Po zakończeniu realizacji Programu InvestEU, lecz nie później niż dwa lata po upływie okresu określonego w art. 1 Komisja przeprowadzi ocenę końcową Programu InvestEU, a zwłaszcza wykorzystania gwarancji UE.

4.  Komisja przekazuje opatrzone komentarzami wnioski z tych ocen Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.

5.  Partnerzy wykonawczy wnoszą wkład w oceny, o których mowa w ust. 1 i 2, i przekazują Komisji informacje niezbędne do przeprowadzenia tych ocen.

6.  Zgodnie z [art. 211 ust. 1] [rozporządzenia finansowego] Komisja co trzy lata ujmuje w sprawozdaniu rocznym, o którym mowa w [art. 250] [rozporządzenia finansowego], przegląd adekwatności wskaźnika tworzenia rezerw, o którym mowa w art. 4 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, w zestawieniu z rzeczywistym profilem ryzyka operacji z zakresu finansowania i inwestycji objętych gwarancją UE. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 26 w celu skorygowania, na podstawie tego przeglądu, wskaźnika tworzenia rezerw, o którym mowa w art. 4 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, o maksymalnie 15 %.

Artykuł 24

Audyty

Audyty dotyczące wykorzystania finansowania unijnego prowadzone przez Europejski Trybunał Obrachunkowy wraz z audytami prowadzonymi przez osoby lub podmioty, w tym inne niż te, które zostały upoważnione przez instytucje lub organy Unii, stanowią podstawę ogólnej pewności zgodnie z [art.127] [rozporządzenia finansowego].

Artykuł 25

Ochrona interesów finansowych Unii

W przypadku gdy w Programie InvestEU uczestniczy państwo trzecie na mocy decyzji przyjętej na podstawie umowy międzynarodowej lub na mocy jakiegokolwiek innego instrumentu prawnego, to państwo trzecie przyznaje właściwemu urzędnikowi zatwierdzającemu, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu uprawnienia i prawa dostępu niezbędne do wykonywania w pełni ich kompetencji. W przypadku OLAF takie prawa obejmują prawa do prowadzenia dochodzeń, w tym kontroli na miejscu i inspekcji, przewidzianych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).

Artykuł 26

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.  Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule. Akty delegowane dotyczące działań prowadzonych przez partnerów wykonawczych lub z ich udziałem przygotowuje się w ramach ścisłego dialogu z tymi partnerami wykonawczymi.

2.  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 4 ust. 2, art. 7 ust. 3 i 6, art. 17a i 17b, art. 22 ust. 2 i art. 23 ust. 6, powierza się Komisji na okres pięciu lat od [wejścia w życie niniejszego rozporządzenia]. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.  Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 4 ust. 2, art. 7 ust. 3 i 6, art. 17a i 17b, art. 22 ust. 2 i art. 23 ust. 6, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.  Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.

5.  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.  Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 2, art. 7 ust. 3 i 6, art. 17a i 17b, art. 22 ust. 2 i art. 23 ust. 6 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

ROZDZIAŁ VIII

Przejrzystość i widoczność

Artykuł 27

Informacja, komunikacja i promocja

1.  Partnerzy wykonawczy uznają pochodzenie i zapewniają eksponowanie finansowania unijnego (w szczególności podczas promowania działań i ich rezultatów) przez przekazywanie spójnych, skutecznych i ukierunkowanych informacji skierowanych do różnych grup odbiorców, w tym do mediów i opinii publicznej, przy czym zwracają również uwagę na skutki społeczne i wpływ na środowisko.

2.  Komisja prowadzi akcje informacyjne i komunikacyjne dotyczące Programu InvestEU, jego działań i rezultatów. Zasoby finansowe przydzielone na Program InvestEU przyczyniają się również do komunikacji instytucjonalnej dotyczącej priorytetów politycznych Unii, jeżeli wiążą się one z celami, o których mowa w art. 3.

ROZDZIAŁ IX

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 28

Przepisy przejściowe

1.  Dochody, kwoty spłacone i kwoty odzyskane z instrumentów finansowych utworzonych w programach, o których mowa w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia, można wykorzystywać do tworzenia rezerw na gwarancję UE na mocy niniejszego rozporządzenia.

2.  Dochody, kwoty spłacone i kwoty odzyskane z gwarancji UE utworzonych na mocy rozporządzenia (UE) 2015/1017 można wykorzystywać do tworzenia rezerw na gwarancję UE na mocy niniejszego rozporządzenia, chyba że są one wykorzystywane do celów, o których mowa w art. 4, 9 i 12 rozporządzenia (UE) 2015/1017.

Artykuł 29

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2021 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I

Kwoty w rozbiciu na cele szczegółowe

Podział między operacje w zakresie finansowania i inwestycji, o którym mowa w art. 4 ust. 2, jest następujący:

a)  ▌11 500 000 000 EUR na cele, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a);

b)  ▌11 250 000 000 EUR na cele, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. b);

c)  ▌12 500 000 000 EUR na cele, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. c);

d)  ▌5 567 500 000 EUR na cele, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. d).

ZAŁĄCZNIK II

Dziedziny kwalifikujące się do objęcia operacjami w zakresie finansowania i inwestycji

Operacje w zakresie finansowania i inwestycji mogą należeć do co najmniej jednej z poniższych dziedzin:

1.  Rozwój sektora energetycznego zgodnie z priorytetami unii energetycznej, w tym bezpieczeństwem dostaw energii, a także zobowiązaniami przyjętymi w agendzie na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 oraz w porozumieniu paryskim, zwłaszcza dzięki:

a)  zwiększeniu produkcji przez przyspieszenie instalowania, dostaw lub wdrażania rozwiązań z zakresu czystej i zrównoważonej energii ze źródeł odnawialnych;

b)  efektywności energetycznej, transformacji energetyki i oszczędnościom energii (ze szczególnym naciskiem na ograniczanie popytu przez zarządzanie popytem i modernizację budynków);

c)  rozwojowi i modernizacji zrównoważonej infrastruktury energetycznej oraz przekształceniu jej w infrastrukturę inteligentną (na poziomie przesyłu i dystrybucji, technologii magazynowania, inteligentnych sieci); zwiększeniu poziomu elektroenergetycznych połączeń międzysystemowych między państwami członkowskimi;

d)  produkcji i dostawom zrównoważonych paliw syntetycznych ze źródeł odnawialnych lub neutralnych pod względem emisji dwutlenku węgla oraz paliw alternatywnych dla wszystkich środków transportu, zgodnie z przepisami [dyrektywy w sprawie energii ze źródeł odnawialnych 2009/28/WE];

e)  infrastrukturze wychwytywania i składowania dwutlenku węgla w procesach przemysłowych, instalacjach bioenergetycznych i zakładach wytwórczych z myślą o transformacji energetyki.

2.  Rozwój zrównoważonej i bezpiecznej infrastruktury transportowej oraz rozwiązań w zakresie mobilności, a także sprzętu i innowacyjnych technologii, zgodnie z priorytetami Unii oraz zobowiązaniami podjętymi w porozumieniu paryskim, zwłaszcza dzięki:

a)  projektom wspierającym rozwój infrastruktury TEN-T, w tym węzłów miejskich, portów morskich i śródlądowych, portów lotniczych, terminali multimodalnych oraz ich połączeń z głównymi sieciami, a także aplikacji telematycznych przewidzianych w rozporządzeniu (UE) nr 1315/2013;

aa)  przedsięwzięciom infrastrukturalnym TEN-T przewidującym wykorzystanie co najmniej dwóch różnych środków transportu, szczególnie projektom towarowych terminali multimodalnych i pasażerskich węzłów komunikacyjnych;

b)  projektom dotyczącym inteligentnej i zrównoważonej mobilności w miastach, w tym żeglugi śródlądowej i transportu lotniczego (dotyczącym niskoemisyjnych rodzajów transportu miejskiego, dostępności bez dyskryminacji, zanieczyszczenia powietrza i hałasu, zużycia energii oraz poprawy bezpieczeństwa, w tym rowerzystów i pieszych);

c)  wspieraniu odnowy i modernizacji transportowych aktywów ruchomych w celu wdrożenia rozwiązań z zakresu mobilności niskoemisyjnej, w tym stosowania w pojazdach wszystkich rodzajów transportu paliw alternatywnych i paliw syntetycznych ze źródeł odnawialnych lub neutralnych pod względem emisji dwutlenku węgla;

d)  infrastrukturze kolejowej, innym projektom kolejowym, infrastrukturze żeglugi śródlądowej i portom morskim oraz autostradom morskim;

e)  infrastrukturze paliw alternatywnych dla wszystkich rodzajów transportu, w tym infrastrukturze ładowania pojazdów elektrycznych;

ea)  projektom służącym inteligentnej i zrównoważonej mobilności, dotyczącym:

(i)  bezpieczeństwa ruchu drogowego (w tym poprawy bezpieczeństwa kierowców i pasażerów oraz zmniejszenia liczby wypadków śmiertelnych i przypadków poważnych obrażeń),

(ii)  dostępności (w tym na obszarach wiejskich),

(iii)  obniżenia emisji,

(iv)  tworzenia i wdrażania nowych technologii i usług transportowych, zwłaszcza przez MŚP oraz w odniesieniu do podłączonych do sieci i autonomicznych środków transportu, a także zintegrowanych systemów biletowych;

eb)  projektom dotyczącym utrzymania lub modernizacji istniejącej infrastruktury transportowej, w tym autostrad w sieci TEN-T wymagających modernizacji, utrzymania lub poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego, a także dotyczącym rozwijania usług ITS lub zapewniania integralności i standardów infrastruktury, zwłaszcza bezpiecznych stref i obiektów parkingowych, stacji paliw alternatywnych i systemów ładowania pojazdów elektrycznych;

ec)  infrastrukturze transportu drogowego w krajach objętych polityką spójności, regionach słabiej rozwiniętych lub w transgranicznych przedsięwzięciach transportowych.

3.  Zasoby i ochrona środowiska, w szczególności:

a)  infrastruktura wodna, w tym dostawy wody i gospodarka ściekowa, a także infrastruktura nadbrzeżna i inna zielona infrastruktura powiązana z gospodarką wodną;

b)  infrastruktura gospodarowania odpadami;

c)  projekty i przedsięwzięcia w dziedzinie gospodarowania zasobami środowiskowymi i zrównoważonych technologii;

d)  wzmocnienie i odbudowa ekosystemów i usług ekosystemowych;

e)  zrównoważony rozwój obszarów miejskich, wiejskich i przybrzeżnych oraz ich rewitalizacja;

f)  działania w dziedzinie zmiany klimatu, w tym zmniejszanie ryzyka klęsk żywiołowych, łagodzenie zmiany klimatu i przystosowywanie się do niej;

g)  projekty i przedsięwzięcia służące wprowadzeniu gospodarki o obiegu zamkniętym dzięki uwzględnieniu aspektów efektywnego gospodarowania zasobami w produkcji i cyklu życia produktów, w tym zrównoważone dostawy surowców pierwotnych i wtórnych;

h)  dekarbonizacja lub znaczne obniżenie emisyjności sektorów energochłonnych, w tym wielkoskalowe projekty demonstracyjne dotyczące innowacyjnych technologii niskoemisyjnych oraz ich wdrażanie;

ha)  projekty promujące zrównoważone dziedzictwo kulturowe, zwłaszcza strategie i instrumenty służące ochronie europejskiego dziedzictwa kulturowego, materialnego i niematerialnego.

4.  Rozwój infrastruktury łączności cyfrowej, zwłaszcza za pomocą projektów wspierających rozbudowę cyfrowych sieci o bardzo dużej przepustowości, łączność 5G oraz poprawę łączności cyfrowej i dostępu do niej, szczególnie na obszarach wiejskich i w regionach peryferyjnych.

5.  Badania, rozwój i innowacje, w szczególności:

a)  wspieranie – we wszystkich obszarach tematycznych – infrastruktury naukowo-badawczej oraz projektów w dziedzinie badań naukowych i innowacji, ujętych w programie „Horyzont Europa” i przyczyniających się do osiągnięcia jego celów;

b)  projekty korporacyjne, w tym szkolenia i wspieranie tworzenia klastrów i sieci przedsiębiorstw;

c)  projekty i programy demonstracyjne, a także wprowadzenie związanej z tym infrastruktury, technologii i procesów;

d)  wspólne projekty w dziedzinie badań naukowych i innowacji polegające na współpracy między środowiskiem akademickim a organizacjami badawczymi i innowacyjnymi oraz przemysłem, partnerstwami publiczno-prywatnymi oraz organizacjami społeczeństwa obywatelskiego;

e)  transfer wiedzy i technologii;

f)  nowe skuteczne i dostępne produkty stosowane w opiece zdrowotnej, w tym produkty lecznicze, wyroby medyczne, produkty diagnostyczne i produkty lecznicze terapii zaawansowanej, nowe środki przeciwdrobnoustrojowe oraz innowacyjne procesy opracowywania tych produktów pozwalające uniknąć testów na zwierzętach.

6.  Rozwój, ▌wdrażanie i zwiększanie skali technologii cyfrowych, zwłaszcza za pomocą:

a)  sztucznej inteligencji, przy zachowaniu zgodności z programem „Cyfrowa Europa”, zwłaszcza w kwestiach etycznych;

aa)  technologii kwantowych;

b)  infrastruktury z zakresu cyberbezpieczeństwa i ochrony sieci;

c)  internetu rzeczy;

d)  technologii łańcuchów bloków i innych technologii rozproszonego rejestru;

e)  zaawansowanych umiejętności cyfrowych;

f)  innych zaawansowanych technologii cyfrowych i usług przyczyniających się do cyfryzacji przemysłu unijnego oraz do włączenia technologii, usług i umiejętności cyfrowych do sektora transportu w Unii;

fa)  robotyki i automatyzacji.

7.  Wsparcie finansowe podmiotów zatrudniających do 3 000 pracowników. Segment MŚP skupia się wyłącznie na MŚP i małych spółkach o średniej kapitalizacji oraz przedsiębiorstwach społecznych będących MŚP, w szczególności przez:

a)  zapewnianie aktywów obrotowych i inwestycji, zwłaszcza na działania stymulujące kulturę przedsiębiorczości i korzystne dla niej otoczenie, a także wspierające tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw;

b)  zapewnienie finansowania ryzyka od etapu początkowego do etapu ekspansji w celu zapewnienia czołowej pozycji technologicznej w innowacyjnych i zrównoważonych sektorach, w tym zwiększenia zdolności w dziedzinie cyfryzacji i innowacyjności oraz zapewnienia konkurencyjności na arenie światowej.

8.  Sektor kultury i sektor kreatywny; media, sektor audio-wizualny i dziennikarstwo, zwłaszcza, ale nie tylko:

a)  nowe technologie, np. technologie wspomagające w zastosowaniu do dóbr i usług w sektorze kultury i sektorze kreatywnym;

b)  wykorzystanie technologii cyfrowych do ochrony i restaurowania europejskiego dziedzictwa kulturowego, materialnego i niematerialnego;

c)  w sektorze kultury i sektorze kreatywnym: np. rzeczywistość rozszerzona i wirtualna, środowiska immersyjne, interfejsy człowiek-komputer, infrastruktura protokołu internetowego i chmur obliczeniowych, sieci 5G, nowe media;

d)  technologiczne zarządzanie prawami własności intelektualnej.

9.  Sektor turystyki.

10.  Zrównoważone rolnictwo, leśnictwo, rybołówstwo, akwakultura i inne elementy szerzej rozumianej zrównoważonej biogospodarki.

11.  Inwestycje społeczne, w tym inwestycje wspierające wdrażanie Europejskiego filaru praw socjalnych, zwłaszcza:

a)  etyczne i zrównoważone finansowanie, mikrofinansowanie, finansowanie społeczne oraz gospodarka społeczna;

b)  popyt na umiejętności i ich podaż;

c)  edukacja, szkolenia zawodowe i usługi powiązane;

d)  infrastruktura społeczna, w szczególności:

(i)  kształcenie i szkolenie, w tym wczesna edukacja i opieka nad dziećmi, placówki edukacyjne, mieszkania studenckie oraz wyposażenie cyfrowe;

(ii)  mieszkania socjalne;

(iii)  opieka zdrowotna i długoterminowa, w tym kliniki, szpitale, podstawowa opieka zdrowotna, opieka w domu i opieka środowiskowa;

e)  innowacje społeczne, w tym innowacyjne rozwiązania i programy społeczne mające wspierać oddziaływanie i zmiany społeczne w dziedzinach wymienionych w tym punkcie;

f)  działalność kulturalna o celu społecznym;

fa)  środki wspierające równouprawnienie płci i aktywny udział kobiet w życiu społecznym;

g)  integracja osób znajdujących się w trudnej sytuacji społecznej, w tym obywateli państw trzecich;

h)  innowacyjne rozwiązania stosowane w opiece zdrowotnej, w tym rozwiązania z zakresu e-zdrowia, usługi zdrowotne i nowe modele opieki;

i)  włączanie osób z niepełnosprawnościami w życie społeczne i dostępność.

12.  Rozwój przemysłu obronnego służący zwiększeniu strategicznej autonomii Unii, w szczególności przez wspieranie:

a)  łańcucha dostaw w unijnym sektorze obronności, przede wszystkim dzięki wsparciu finansowanemu mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw;

b)  przedsiębiorstw uczestniczących w projektach dotyczących przełomowych innowacji w sektorze obronnym oraz ściśle związanych z technologiami podwójnego zastosowania;

c)  łańcucha dostaw w sektorze obronności w ramach udziału w opartych na współpracy projektach badawczo-rozwojowych w dziedzinie obronności, m.in. projektach wspieranych ze środków Europejskiego Funduszu Obronnego;

d)  badań w dziedzinie obrony oraz infrastruktury szkoleniowej.

13.  Przestrzeń kosmiczna, zwłaszcza rozwój sektora kosmicznego zgodnie z celami Strategii kosmicznej dla Europy:

a)  zmaksymalizowanie korzyści dla społeczeństwa i gospodarki Unii;

b)  wspieranie konkurencyjności systemów i technologii kosmicznych, zwłaszcza z myślą o niezależności łańcuchów dostaw;

c)  wspieranie przedsiębiorczości w przemyśle kosmicznym, w tym rozwój przedsiębiorstw niższego szczebla;

d)  zwiększenie niezależności Unii, jeśli chodzi o bezpieczny i niezawodny dostęp do przestrzeni kosmicznej, z uwzględnieniem aspektów podwójnego zastosowania.

13a.  Morza i oceany, dzięki rozwojowi zrównoważonej niebieskiej gospodarki zgodnie z celami zintegrowanej polityki morskiej, w szczególności:

a)  przedsiębiorczość morska;

b)  innowacyjny i konkurencyjny przemysł morski;

c)  wiedza o oceanach i kariery zawodowe w niebieskiej gospodarce;

d)  wdrażanie celów zrównoważonego rozwoju, zwłaszcza celu 14 (życie pod wodą);

e)  energia z odnawialnych źródeł na morzu i gospodarka o obiegu zamkniętym. [Popr. 2 i 16/rev]

ZAŁĄCZNIK III

Kluczowe wskaźniki skuteczności działania

1.  Wolumen finansowania z InvestEU (w podziale na punkty i podpunkty w dziedzinach kwalifikujących się do objęcia operacjami w zakresie finansowania i inwestycji, zgodnie z załącznikiem II)

1.1  Wolumen podpisanych operacji

1.2  Zmobilizowane inwestycje

1.3  Kwota zmobilizowanego finansowania ze środków prywatnych

1.4  Osiągnięta dźwignia finansowa i efekt mnożnikowy

1.4a  Synergie z innymi programami unijnymi

2.  Zasięg geograficzny finansowania z InvestEU (w podziale na punkty i podpunkty w dziedzinach kwalifikujących się do objęcia operacjami w zakresie finansowania i inwestycji, zgodnie z załącznikiem II)

2.1  Liczba krajów objętych projektami

2.1a  Liczba regionów objętych projektami

2.1b  Liczba i wolumen operacji w podziale na państwa członkowskie i regiony

3.  Wpływ finansowania z InvestEU

3.1  Liczba utworzonych lub wspieranych miejsc pracy

3.2  Inwestycje wspierające cele dotyczące energii i klimatu, w stosownych przypadkach w podziale na segmenty polityki i kategorie, oraz udział aspektu klimatycznego

3.3  Inwestycje wspierające cyfryzację

3.3a  Inwestycje wspierające cele społeczne

4.  Zrównoważona infrastruktura

4.1  Energia: Dodatkowa zainstalowana moc w źródłach odnawialnych (MW), w podziale na źródła

4.2  Energia: Liczba gospodarstw domowych oraz publicznych i komercyjnych obiektów z lepszą klasą zużycia energii, w tym stopień zmiany klasyfikacji na wyższą lub równoważne dane, lub liczba gospodarstw domowych, które w wyniku modernizacji uzyskały standard budynku o niemal zerowym zużyciu energii i domu pasywnego

4.3  Technologie cyfrowe: Liczba gospodarstw domowych, budynków komercyjnych lub publicznych, które zyskały dostęp szerokopasmowy do sieci o przepustowości co najmniej 100 Mb/s z możliwością zwiększenia do przepustowości mierzonej w gigabitach, lub liczba utworzonych hotspotów WiFi

4.4  Transport: Zmobilizowane inwestycje w sieci TEN-T, w tym: ▌

–  sieć bazową i sieć kompleksową w częściach składowych wskazanych w załączniku do [rozporządzenia nr XXX, wstawić odniesienie do nowego instrumentu „Łącząc Europę”];

–  infrastrukturę multimodalną;

–  innowacyjne rozwiązania przyczyniające się do zrównoważenia struktury rodzajów transportu, z uwzględnieniem żeglugi śródlądowej i transportu lotniczego;

–  liczba zainstalowanych punktów infrastruktury paliw alternatywnych.

4.5  Środowisko: Inwestycje przyczyniające się do realizacji planów i programów wymaganych na mocy unijnego dorobku prawnego w dziedzinie środowiska, dotyczące gospodarki wodnej, odpadów, przyrody oraz jakości powietrza

4.5a  Liczba zainstalowanych punktów infrastruktury paliw alternatywnych

4.6  Obniżenie emisji: wielkość redukcji emisji CO2

5.  Badania naukowe, innowacyjność i cyfryzacja

5.1  Udział w osiąganiu celu zakładającego przeznaczanie 3 % unijnego PKB na działalność badawczo-rozwojową i innowacje przez cały czas trwania programu

5.2  Liczba wspieranych przedsiębiorstw realizujących projekty w zakresie badań naukowych i innowacji przez cały czas trwania programu

5.2a  Liczba projektów uprzednio wspartych w programie „Horyzont Europa” lub programie „Cyfrowa Europa”

6.  Małe i średnie przedsiębiorstwa

6.1  Liczba wspieranych przedsiębiorstw w podziale na wielkość (mikro-, małe, średnie przedsiębiorstwa oraz małe spółki o średniej kapitalizacji)

6.2  Liczba wspieranych przedsiębiorstw w rozbiciu na etapy rozwoju (początkowy, wzrost/ekspansja), zwłaszcza jeśli chodzi o innowacyjne MŚP

6.3  Liczba wspieranych przedsiębiorstw w podziale na sektory

7.  Inwestycje społeczne i umiejętności

7.1  Infrastruktura społeczna: Liczba miejsc w objętych wsparciem obiektach infrastruktury socjalnej i ich zasięg, w rozbiciu na sektory: mieszkalnictwo, edukacja, służba zdrowia, inne

7.2  Mikrofinansowanie oraz finansowanie społeczne:  Liczba objętych wsparciem przedsiębiorstw społecznych

7.2a  Mikrofinansowanie oraz finansowanie społeczne: Liczba założonych przedsiębiorstw społecznych

7.2b  Mikrofinansowanie oraz finansowanie społeczne: Liczba wspieranych przedsiębiorstw społecznych w rozbiciu na etapy rozwoju (początkowy, wzrost/ekspansja)

7.5  Umiejętności: Liczba osób, które zdobywają nowe umiejętności lub uzyskały poświadczenie umiejętności: kwalifikacje uzyskane w kształceniu i szkoleniu formalnym, nieformalnym i pozaformalnym

ZAŁĄCZNIK IV

Program InvestEU – wcześniejsze instrumenty

A.  Instrumenty kapitałowe:

—  Europejski Instrument na rzecz Technologii (ETF98): decyzja Rady 98/347/WE z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie środków pomocy finansowej dla innowacyjnych i tworzących nowe miejsca pracy małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) – inicjatywa na rzecz wzrostu i zatrudnienia (Dz.U. L 155 z 29.5.1998, s. 43).

—  TTP: decyzja Komisji w sprawie przyjęcia uzupełniającej decyzji dotyczącej finansowania działań z zakresu „Rynek wewnętrzny towarów i polityki sektorowe” Dyrekcji Generalnej ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu na 2007 r. oraz w sprawie przyjęcia decyzji ramowej dotyczącej finansowania działania przygotowawczego „UE przyjmująca swoją rolę w zglobalizowanym świecie” i czterech projektów pilotażowych: program „Erasmus” dla młodych przedsiębiorców, „Działania promujące współpracę i partnerstwa mikro- oraz małych i średnich przedsiębiorstw”, „Transfer technologii” i „Modelowe Ośrodki Turystyczne Europy” Dyrekcji Generalnej ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu na 2007 r. (C(2007)531).

—  Europejski Instrument na rzecz Technologii (ETF01): decyzja Rady 2000/819/WE z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie wieloletniego programu na rzecz przedsiębiorstw i przedsiębiorczości, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) (2001–2005) (Dz.U. L 333 z 29.12.2000, s. 84).

—  Instrument na rzecz Wysokiego Wzrostu i Innowacji w MŚP (GIF): decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1639/2006/WE z dnia 24 października 2006 r. ustanawiająca program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007–2013) (Dz.U. L 310 z 9.11.2006, s. 15).

—  Instrument „Łącząc Europę” (CEF): rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające instrument Łącząc Europę, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 913/2010 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 680/2007 i (WE) nr 67/2010 (Dz.U. L 348 z 20.12.2013, s. 129), zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego i Europejskiego Portalu Projektów Inwestycyjnych oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 – Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (Dz.U. L 169 z 1.7.2015, s. 1).

—  COSME EFG: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1287/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające program na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME) (2014–2020) i uchylające decyzję nr 1639/2006/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 33).

—  Instrument kapitałowy InnovFin:

–  rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające Horyzont 2020 – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) oraz uchylające decyzję nr 1982/2006/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 104);

–  rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1290/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające zasady uczestnictwa i upowszechniania dla programu „Horyzont 2020” – programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1906/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 81.);

–  decyzja Rady nr 2013/743/UE z dnia 3 grudnia 2013 r. ustanawiająca program szczegółowy wdrażający program „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) i uchylająca decyzje 2006/971/WE, 2006/972/WE, 2006/973/WE, 2006/974/WE i 2006/975/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 965).

—  Okno inwestycyjne budowania zdolności w ramach EaSI: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1296/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie programu Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (EaSI) i zmieniające decyzję nr 283/2010/UE ustanawiającą Europejski instrument mikrofinansowy na rzecz zatrudnienia i włączenia społecznego Progress (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 238).

B.  Instrumenty gwarancyjne:

—  System poręczeń dla MŚP ‘98 (SMEG98): decyzja Rady 98/347/WE z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie środków pomocy finansowej dla innowacyjnych i tworzących nowe miejsca pracy małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) – inicjatywa na rzecz wzrostu i zatrudnienia (Dz.U. L 155 z 29.5.1998, s. 43).

—  System poręczeń dla MŚP ‘01 (SMEG01): decyzja Rady 2000/819/WE z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie wieloletniego programu na rzecz przedsiębiorstw i przedsiębiorczości, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) (2001–2005) (Dz.U. L 333 z 29.12.2000, s. 84).

—  System poręczeń dla MŚP ‘07 (SMEG07): decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1639/2006/WE z dnia 24 października 2006 r. ustanawiająca program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007–2013) (Dz.U. L 310 z 9.11.2006, s. 15).

—  Europejski instrument mikrofinansowy Progress – Gwarancja (EPMF-G): decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 283/2010/UE z dnia 25 marca 2010 r. ustanawiająca europejski instrument mikrofinansowy na rzecz zatrudnienia i włączenia społecznego Progress (Dz.U. L 87 z 7.4.2010, s. 1).

—  Instrument podziału ryzyka (RSI):

–  decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1982/2006/WE z dnia 18 grudnia 2006 r. dotycząca siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013), oświadczenia Komisji (Dz.U. L 412 z 30.12.2006, s. 1);

–  decyzja Rady nr 2006/971/WE z dnia 19 grudnia 2006 r. dotycząca programu szczegółowego „Współpraca”, wdrażającego siódmy program ramowy Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) (Dz.U. L 400 z 30.12.2006, s. 86);

–  decyzja Rady nr 2006/974/WE z dnia 19 grudnia 2006 r. dotycząca programu szczegółowego „Możliwości”, wdrażającego siódmy program ramowy Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) (Dz.U. L 400 z 30.12.2006, s. 299).

—  EaSI–Gwarancja: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1296/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie programu Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (EaSI) i zmieniające decyzję nr 283/2010/UE ustanawiającą Europejski instrument mikrofinansowy na rzecz zatrudnienia i włączenia społecznego Progress (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 238).

—  Instrument gwarancji kredytowych w ramach COSME (COSME LGF): rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1287/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające program na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME) (2014–2020) i uchylające decyzję nr 1639/2006/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 33).

—  Instrument dłużny InnovFin:

–  rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1290/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające zasady uczestnictwa i upowszechniania dla programu „Horyzont 2020” – programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1906/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 81.);

–  rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające Horyzont 2020 – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) oraz uchylające decyzję nr 1982/2006/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 104);

–  decyzja Rady nr 2013/743/UE z dnia 3 grudnia 2013 r. ustanawiająca program szczegółowy wdrażający program „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) i uchylająca decyzje 2006/971/WE, 2006/972/WE, 2006/973/WE, 2006/974/WE i 2006/975/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 965).

—  System poręczeń na rzecz sektora kultury i sektora kreatywnego (CCS GF): rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1295/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające program „Kreatywna Europa” (2014–2020) i uchylające decyzje nr 1718/2006/WE, nr 1855/2006/WE i nr 1041/2009/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 221).

—  Instrument Gwarancji Pożyczek Studenckich (SLGF): rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu oraz uchylające decyzje nr 1719/2006/WE, 1720/2006/WE i 1298/2008/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 50).

—  Instrument finansowania prywatnego na rzecz efektywności energetycznej (PF4EE): rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1293/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia programu działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 614/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 185).

C.  Instrumenty podziału ryzyka:

—  Mechanizm finansowania oparty na podziale ryzyka (RSFF): decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1982/2006/WE z dnia 18 grudnia 2006 r. dotycząca siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013), oświadczenia Komisji (Dz.U. L 412 z 30.12.2006, s. 1).

—  InnovFin:

–  rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1290/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające zasady uczestnictwa i upowszechniania dla programu „Horyzont 2020” – programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1906/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 81.);

–  rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające Horyzont 2020 – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) oraz uchylające decyzję nr 1982/2006/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 104).

—  Instrument dłużny w ramach instrumentu „Łącząc Europę” (CEF DI): rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające instrument „Łącząc Europę”, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 913/2010 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 680/2007 i (WE) nr 67/2010 (Dz.U. L 348 z 20.12.2013, s. 129).

—  Mechanizm finansowy na rzecz kapitału naturalnego (NCFF): rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1293/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia programu działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 614/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 185).

D.  Specjalne instrumenty inwestycyjne:

—  Europejski instrument mikrofinansowy Progress – Fonds commun de placements – fonds d’investissements spécialisés (EPMF FCP-FIS): decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 283/2010/UE z dnia 25 marca 2010 r. ustanawiająca europejski instrument mikrofinansowy na rzecz zatrudnienia i włączenia społecznego Progress (Dz.U. L 87 z 7.4.2010, s. 1).

—  Fundusz Marguerite:

–  rozporządzenie (WE) nr 680/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. ustanawiające ogólne zasady przyznawania pomocy finansowej Wspólnoty w zakresie transeuropejskich sieci transportowych i energetycznych (Dz.U. L 162 z 22.6.2007, s. 1);

–  decyzja Komisji z dnia 25 lutego 2010 r. w sprawie udziału Unii Europejskiej w Europejskim Funduszu na rzecz Energii, Zmiany Klimatu i Infrastruktury 2020 (fundusz Marguerite) (C(2010)941).

—  Europejski Fundusz na rzecz Efektywności Energetycznej (EFEE): rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2010 z dnia 15 grudnia 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 663/2009 poprzez przyznanie pomocy finansowej Wspólnoty na projekty w dziedzinie energetyki (Dz.U. L 346 z 30.12.2010, s. 5).

(1) Dz.U. C […], […], s. […].
(2) Dz.U. C […], […], s. […].
(3) COM(2018)0097 final.
(4)1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1).
(5) COM(2018)0353.
(6) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2284 z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych, zmiany dyrektywy 2003/35/WE oraz uchylenia dyrektywy 2001/81/WE (Dz.U. L 344 z 17.12.2016, s. 1).
(7) COM(2017)0206.
(8) COM(2017)0250.
(9) Opublikowany w styczniu 2018 r. jako European Economy Discussion Paper (dokument do dyskusji na temat gospodarki europejskiej) nr 074.
(10)
(11) Odniesienie zostanie zaktualizowane: Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1. Porozumienie jest dostępne pod adresem: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/HTML/?uri=CELEX:32013Q1220(01)&from=EN
(12)1a Rozporządzenie Rady nr 1466/97/WE z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1).
(13)1b Rozporządzenie Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 6).
(14) Porozumienie międzyinstytucjonalne pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1).
(15) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).
(16) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1).
(17) Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).
(18) Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (EPPO) (Dz.U. L 283 z 31.10.2017, s. 1).
(19) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371 z dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie zwalczania za pośrednictwem prawa karnego nadużyć na szkodę interesów finansowych Unii (Dz.U. L 198 z 28.7.2017, s. 29).
(20) Zalecenie Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczące definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36).
(21)
(22)
(23)1a Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012, Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).

Ostatnia aktualizacja: 12 listopada 2019Informacja prawna