Indeks 
Teksty przyjęte
Środa, 16 stycznia 2019 r. - StrasburgWersja ostateczna
Zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) za rok budżetowy 2016
 Porozumienie między UE a Marokiem dotyczące zmiany protokołów nr 1 i 4 do Układu eurośródziemnomorskiego (rezolucja)
 Porozumienie między UE a Marokiem dotyczące zmiany protokołów nr 1 i 4 do Układu eurośródziemnomorskiego ***
 Porozumienie między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową w związku z postępowaniem dotyczącym rozstrzygnięcia sporu na forum WTO w sprawie DS492 „Środki wpływające na koncesje taryfowe na niektóre wyroby z mięsa drobiowego” ***
 Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ***I
 Europejski Fundusz Społeczny Plus ***I
 Przepisy szczegółowe dotyczące celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) ***I
 Podział kontyngentów taryfowych uwzględnionych w unijnej liście koncesyjnej WTO po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii ***I
 Unijna procedura wydawania zezwoleń na dopuszczenie pestycydów do obrotu
 Ustanowienie specjalnego programu finansowego likwidacji obiektów jądrowych i gospodarowania odpadami promieniotwórczymi *
 Sprawozdanie z wdrażania filaru handlowego układu o stowarzyszeniu z Ameryką Środkową
 Ustanowienie Programu InvestEU ***I
 Tymczasowy unijny dokument podróży *
 Program badawczo-szkoleniowy Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej na lata 2021-2025 *
 Roczny raport EBC za rok 2017
 Unia bankowa – sprawozdanie roczne za rok 2018
 Wdrożenie umowy o handlu między Unią Europejską a Kolumbią i Peru
 Sytuacja w zakresie praw podstawowych w Unii Europejskiej w 2017 r.

Zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) za rok budżetowy 2016
PDF 125kWORD 48k
Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016 (2018/2938(RSP))
P8_TA(2019)0015B8-0052/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016,

–  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016 wraz z odpowiedzią Urzędu(1),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności rachunków(2), jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2016 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 (05941/2018 – C8-0087/2018),

–  uwzględniając swoją decyzję z dnia 18 kwietnia 2018 r.(3) odraczającą decyzję o udzieleniu absolutorium za rok budżetowy 2016, jak również odpowiedź dyrektora wykonawczego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu,

–  uwzględniając swoją decyzję z dnia 24 października 2018 r.(4) w sprawie odmowy udzielenia dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu absolutorium za rok budżetowy 2016,

–  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(5), w szczególności jego art. 208,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010 z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu(6), w szczególności jego art. 36,

–  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012(7), w szczególności jego art. 108,

–  uwzględniając art. 94 Regulaminu oraz art. 5 ust. 2 lit. a) akapit drugi załącznika IV do Regulaminu,

1.  zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1) Dz.U. C 417 z 6.12.2017, s. 79.
(2) Dz.U. C 417 z 6.12.2017, s. 79.
(3) Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0140.
(4) Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0406.
(5) Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.
(6) Dz.U. L 132 z 29.5.2010, s. 11.
(7) Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


Porozumienie między UE a Marokiem dotyczące zmiany protokołów nr 1 i 4 do Układu eurośródziemnomorskiego (rezolucja)
PDF 157kWORD 57k
Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim dotyczącego zmiany protokołów nr 1 i 4 do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony (10593/2018 – C8-0463/2018 – 2018/0256M(NLE))
P8_TA(2019)0016A8-0478/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (10593/2018),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 ust. 4 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (i) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0463/2018),

–  uwzględniając Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Królestwem Marokańskim z drugiej strony,

–  uwzględniając porozumienie między UE a Marokiem dotyczące wzajemnych środków liberalizacyjnych w odniesieniu do produktów rolnych i produktów rybołówstwa, określane również mianem porozumienia o liberalizacji, które weszło w życie 1 września 2013 r.,

–  uwzględniając wyrok Sądu w sprawie T‑512/12 z 10 grudnia 2015 r.,

–  uwzględniając wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C‑104/16 P z 21 grudnia 2016 r.,

–  uwzględniając dokument roboczy służb Komisji SWD(2018)0346 z 11 czerwca 2018 r., który dołączono do wniosku w sprawie decyzji Rady,

–  uwzględniając Konwencję wiedeńską o prawie traktatów z 23 maja 1969 r. oraz jej art. 34 i 36,

–  uwzględniając sprawozdanie sekretarza generalnego na temat sytuacji w Saharze Zachodniej, sporządzone dla Rady Bezpieczeństwa ONZ (S/2018/277),

–  uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2414 (2018) w sprawie sytuacji w Saharze Zachodniej (S/RES/2414 (2018)),

–  uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych, a w szczególności jej art. 73 w rozdziale XI dotyczącym terytoriów niesamodzielnych,

–  uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (TUE), w szczególności jego art. 21 w rozdziale 1 tytuł V,

–  uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 6 lit. a),

–  uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z 16 stycznia 2019 r.(1) w sprawie projektu decyzji Rady,

–  uwzględniając art. 99 ust. 2 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz opinie Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, a także stanowisko w formie poprawek Komisji Rybołówstwa (A8-0478/2018),

A.  mając na uwadze historyczne stosunki między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, a także ścisłą współpracę w ramach szerokiego partnerstwa uwzględniającego aspekty polityczne, gospodarcze i społeczne oraz wzmocnionego szczególnym statusem i wolą obu stron do jego pogłębiania;

B.  mając na uwadze, że porozumienie o liberalizacji między UE a Marokiem weszło w życie 1 września 2013 r.; mając na uwadze, że 19 listopada 2012 r. Front Polisario skierował porozumienie do Trybunału Sprawiedliwości UE za naruszenie prawa międzynarodowego w wyniku zastosowania wspomnianego porozumienia do terytorium Sahary Zachodniej;

C.  mając na uwadze, że 10 grudnia 2015 r. w postępowaniu w pierwszej instancji Trybunał uchylił decyzję Rady w sprawie zawarcia porozumienia o liberalizacji; mając na uwadze, że 19 lutego 2016 r. Rada jednomyślnie wniosła apelację od tego wyroku;

D.  mając na uwadze, że w wyroku z 21 grudnia 2016 r. Sąd uznał, iż porozumienie o liberalizacji nie zawiera podstawy prawnej umożliwiającej uwzględnienie Sahary Zachodniej i wobec tego nie może mieć zastosowania do tego terytorium;

E.  mając na uwadze, że ust. 106 wyroku stanowi, iż zgodnie z zasadą względnej skuteczności traktatów ludność Sahary Zachodniej należy postrzegać jako „stronę trzecią” porozumienia, której zgoda jest potrzebna, aby wdrażać porozumienie na jej terytorium; mając wobec tego na uwadze, że przedmiotowego porozumienia nie można stosować w odniesieniu do Sahary Zachodniej, jeżeli nie dojdzie do zawarcia dodatkowego porozumienia;

F.  mając na uwadze, że podmioty z Sahary Zachodniej nadal mogą eksportować swoje towary do Unii Europejskiej, ale od 21 grudnia 2016 r. preferencje taryfowe nie mają zastosowania do produktów pochodzących z tego terytorium;

G.  mając na uwadze, że unijne organy celne nie dysponują wystarczającymi informacjami umożliwiającymi im określenie, czy produkty eksportowane przez Maroko pochodzą z Sahary Zachodniej, w związku z czym niemożliwe jest zastosowanie się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE;

H.  mając na uwadze, że wskutek wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE Rada udzieliła Komisji mandatu umożliwiającego modyfikację protokołów nr 1 i nr 4 do układu eurośródziemnomorskiego w taki sposób, aby obejmowały one produkty z Sahary Zachodniej; mając na uwadze, że ich włączenie z definicji wymaga pewnej formy identyfikowalności umożliwiającej identyfikację takich produktów;

I.  mając na uwadze, że należy zapewnić zgodność porozumienia z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 21 grudnia 2016 r. w sprawie C-104/16P;

J.  mając na uwadze, że Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) przeprowadziły w Brukseli i w Rabacie konsultacje z urzędnikami wybranymi w wyborach oraz z kilkoma przedstawicielami i stowarzyszeniami społeczeństwa obywatelskiego z niesamodzielnego terytorium Sahary Zachodniej;

K.  mając na uwadze, że Parlament uznał za niezbędne dokonanie własnej oceny sytuacji oraz zrozumienie różnych poglądów ludności; mając na uwadze, że Parlament przypomniał wnioski z misji informacyjnej Komisji Handlu Międzynarodowego na tym terytorium w dniach 2–3 września 2018 r.;

L.  mając na uwadze, że modyfikacji porozumienia o liberalizacji dokonuje się w szerszym kontekście politycznych i geopolitycznym;

M.  mając na uwadze, że po zakończeniu okresu kolonizacji Sahary Zachodniej przez Hiszpanię konflikt na tym obszarze trwa już od ponad 40 lat;

N.  mając na uwadze, że Sahara Zachodnia jest uważana przez ONZ za terytorium, którego nie zdekolonizowano;

O.  mając na uwadze, że w rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2440/2018 przedłużono mandat MINURSO o kolejne sześć miesięcy;

P.  mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie nie uznają zwierzchnictwa Maroka nad terytorium Sahary Zachodniej; mając na uwadze, że Narody Zjednoczone i Unia Afrykańska uznają Front Polisario za przedstawiciela ludności Sahary Zachodniej;

Q.  mając na uwadze, że ONZ klasyfikuje Saharę Zachodnią jako terytorium niesamodzielne do celów art. 73 Karty Narodów Zjednoczonych;

1.  przypomina, że Maroko jest uprzywilejowanym partnerem UE z grona krajów południowego sąsiedztwa, z którym UE zbudowała silne, strategiczne i długotrwałe partnerstwo obejmujące aspekty polityczne, gospodarcze i społeczne, ale także bezpieczeństwo i migrację; podkreśla, że Maroku przyznano szczególny status w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa;

2.  podkreśla, że ważne jest, aby przedmiotowe porozumienie zawierało gwarancje dotyczące poszanowania prawa międzynarodowego, w tym praw człowieka, oraz aby było ono zgodne z odpowiednimi orzeczeniami Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej;

3.  przypomina, że na mocy art. 21 TUE UE i jej państwa członkowskie są zobowiązane do respektowania zasad Karty Narodów Zjednoczonych i prawa międzynarodowego; w związku z tym podkreśla, że art. 1 ust. 2 Karty Narodów Zjednoczonych obejmuje respektowanie zasady samostanowienia ludów;

4.  przypomina, że zgodnie z art. 21 TUE działania Unii na arenie międzynarodowej oparte są na zasadach demokracji, państwa prawnego, powszechności i niepodzielności praw człowieka i podstawowych wolności oraz poszanowania zasad Karty Narodów Zjednoczonych oraz prawa międzynarodowego;

5.  podkreśla, że porozumienie to nie oznacza uznania suwerenności Maroka nad Saharą Zachodnią, figurującą obecnie w wykazie terytoriów niesamodzielnych sporządzonym przez Organizację Narodów Zjednoczonych i obecnie w znacznej części zarządzaną przez Królestwo Marokańskie, oraz nalega, by stanowiskiem UE pozostało wspieranie wysiłków ONZ na rzecz zapewnienia sprawiedliwego, trwałego i wzajemnie akceptowalnego rozwiązania, które zapewni samostanowienie ludom Sahary Zachodniej zgodnie z prawem międzynarodowym, Kartą Narodów Zjednoczonych i odpowiednimi rezolucjami ONZ; ponownie wyraża zatem pełne poparcie dla osobistego wysłannika sekretarza generalnego ONZ ds. Sahary Zachodniej Horsta Köhlera, który pomaga stronom powrócić do stołu negocjacyjnego pod egidą ONZ w celu osiągnięciu porozumienia; wzywa strony do wznowienia negocjacji bez warunków wstępnych i w dobrej wierze; podkreśla, że ratyfikacja zmienionego porozumienia o liberalizacji między UE a Marokiem musi się odbyć bez najmniejszego uszczerbku dla wyniku procesu pokojowego w odniesieniu do Sahary Zachodniej;

6.  zwraca uwagę, że na początku grudnia z inicjatywy ONZ doszło w Genewie do spotkanie stron konfliktu z udziałem Algierii i Mauretanii oraz wyraża nadzieję, że spotkanie to przyczyni się do wznowienia procesu pokojowego;

7.  uznaje dwa warunki wymienione w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dotyczące wyraźnego wskazania w tekście porozumienia Sahary Zachodniej i uzyskania zgody ludności, a także trzecie kryterium dodane przez Radę, które dotyczy gwarancji, że porozumienie będzie przynosić korzyści społeczności lokalnej;

8.  podkreśla, że jak stwierdzono w sprawozdaniu Komisji, w ramach tych wszechstronnych konsultacji podjęto wszelkie uzasadnione i możliwe kroki mające na celu spytanie zainteresowanej ludności o zgodę;

9.  podkreśla, że w trakcie całego procesu konsultacji Komisja i ESDZ utrzymywały stały kontakt z zespołem osobistego wysłannika sekretarza generalnego ONZ ds. Sahary Zachodniej;

10.  zwraca uwagę na uzasadnione interesy ludności na tym terytorium i uważa, że zakończenie trwającego konfliktu w sposób gwarantujący szacunek dla drugiej strony i jej akceptację jest niezbędne, jeżeli terytorium to ma się rozwijać gospodarczo; jednocześnie wyraża przekonanie, że ludność Sahary Zachodniej ma prawo do rozwoju, zanim dojdzie do rozwiązania politycznego;

11.  na podstawie rozmów z różnymi lokalnymi podmiotami oraz przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego zauważa, że niektóre strony zgadzają się na porozumienie, broniąc swojego prawa do rozwoju gospodarczego, natomiast inne uważają, iż rozwiązanie konfliktu politycznego powinno nastąpić, zanim przyznane zostaną preferencje handlowe; zauważa, że podczas inkluzywnych konsultacji prowadzonych przez Komisję i ESDZ z licznymi organizacjami z Sahary Zachodniej oraz z innymi organizacjami i organami większość stron uczestniczących wyraziła poparcie dla korzyści społeczno‑gospodarczych, jakie byłyby wynikiem proponowanych preferencji taryfowych;

12.  przypomina, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie wyszczególnił w swoim wyroku, w jaki sposób musi zostać wyrażona zgoda ludności, wobec czego uważa, że w odniesieniu do tego kryterium pozostaje pewna doza niepewności;

13.  dostrzega, że porozumienie może być korzystne dla zrównoważonego rozwoju społecznego, stanowić kluczowy element obecnego rozwoju gospodarczego, społecznego i środowiskowego oraz umożliwić powstawanie na szczeblu lokalnym miejsc pracy w zawodach wymagających zarówno niskich, jak i wysokich kwalifikacji; stwierdza, że według szacunków około 59 tys. miejsc pracy zależy od eksportu, co odpowiada około 10% ludności żyjącej na tym terytorium;

14.  uważa, że unijne preferencje taryfowe mają pozytywny wpływ na sektor produktów rolnych i produktów rybołówstwa oraz na poziom eksportu w tych sektorach na niesamodzielnym terytorium Sahary Zachodniej; apeluje jednak o zadbanie o to, aby powstająca lokalnie wartość dodana prowadziła do inwestycji na szczeblu lokalnym i do powstawania godnych możliwości zatrudnienia dla społeczności lokalnej;

15.  jest przekonany, że niezależnie od wyniku procesu pokojowego społeczność lokalna skorzysta na rozwoju gospodarczym i wynikających zeń efektach dodatkowych takich, jak inwestycje w infrastrukturę, możliwości zatrudnienia, opiekę zdrowotną i edukację;

16.  pochwala bieżące inwestycje w kilku sektorach oraz wysiłki podejmowane z myślą o rozwoju technologii ekologicznych takich, jak energia ze źródeł odnawialnych i zakład odsalania wody morskiej, ale stanowczo stoi na stanowisku, że niezbędne są dodatkowe starania, aby poprawić inkluzywność w odniesieniu do wszystkich sektorów lokalnej gospodarki;

17.  dostrzega inicjatywy biznesowe podejmowane przez Saharyjczyków, zwłaszcza osoby młode, z których wiele to kobiety, oraz podkreśla, że potrzebują oni większych możliwości w zakresie eksportu i pewności prawa, aby umożliwić dalsze inwestycje w sektorach charakteryzujących się dużym zapotrzebowaniem na siłę roboczą, takich jak rolnictwo, rybołówstwo i infrastruktura;

18.  dostrzega strategiczny potencjał Sahary Zachodniej jako centrum inwestycyjnego dla reszty kontynentu afrykańskiego;

19.  ostrzega przed negatywnymi skutkami niestosowania preferencji taryfowych w odniesieniu do produktów z niesamodzielnego terytorium Sahary Zachodniej, a także przed wpływem, jaki może to mieć na młodsze pokolenie inwestujące lub zamierzające inwestować na tym obszarze, a także jego możliwości w zakresie rozwoju tego terytorium; podkreśla ryzyko przenoszenia działalności do regionów, w których możliwe byłoby korzystanie z preferencji; zauważa, że według Komisji niewdrożenie preferencji taryfowych mogłoby pogorszyć sytuację gospodarczą i społeczną lokalnej ludności na zainteresowanych terytoriach;

20.  wyraża przekonanie, że z perspektywy zaangażowania na rzecz praw człowieka i swobód osobistych oraz ich monitorowania obecność UE m.in. dzięki temu porozumieniu jest bardziej pożądana niż wycofanie się, a także domaga się surowej oceny i drobiazgowych rozmów z Marokiem na ten temat;

21.  przypomina, że kraje z innych części świata, gdzie podejście do kwestii zrównoważonego rozwoju oraz wysokich norm pracy, norm społecznych i praw człowieka jest mniej ambitne, szukają nowych możliwości handlowych i zyskają większe wpływy tam, skąd UE się wycofa;

22.  podkreśla, że ciągłe zaangażowanie UE na tym terytorium będzie mieć pozytywny efekt mnożnikowy w odniesieniu do jego zrównoważonego rozwoju;

23.  podkreśla, że pewność prawa ma zasadnicze znaczenie, jeżeli chodzi o przyciąganie do tego terytorium zrównoważonych i długofalowych inwestycji, a tym samym wpływa na dynamikę i dywersyfikację lokalnej gospodarki;

24.  przypomina, że po wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej państwa członkowskie nie mogą zgodnie z prawem stosować preferencji taryfowych wobec produktów z niesamodzielnego terytorium Sahary Zachodniej oraz że należy położyć kres niepewności prawa, z jaką mają do czynienie podmioty gospodarcze;

25.  zdaje sobie sprawę i wyraża głębokie zaniepokojenie, że dotychczas trudno było zidentyfikować produkty eksportowane z niesamodzielnego terytorium Sahary Zachodniej;

26.  podkreśla, że z perspektywy Parlamentu kluczowym kryterium wyrażenia zgody na porozumienie jest zagwarantowanie, że wprowadzony zostanie mechanizm umożliwiający organom celnym państw członkowskich dostęp do wiarygodnych informacji o produktach pochodzących z Sahary Zachodniej i importowanych do UE w całkowitej zgodności z unijnymi przepisami celnymi; podkreśla, że w ramach takiego mechanizmu o eksportowanych produktach udostępniane będą terminowo szczegółowe i zdezagregowane dane statystyczne; ubolewa, że Komisja i Maroko potrzebowały dużo czasu, aby uzgodnić taki mechanizm, a także apeluje do Komisji o wykorzystanie wszelkich dostępnych środków korekcyjnych, gdyby wdrażanie porozumienia nie przebiegało w sposób zadowalający; apeluje do Komisji o przedstawianie Parlamentowi rocznej oceny zgodności tego mechanizmu z unijnymi przepisami celnymi;

27.  podkreśla, że bez wiążącego porozumienia, w tym mechanizmu umożliwiającego identyfikację produktów, nie będzie można stwierdzić, czy produkty pochodzące z niesamodzielnego terytorium Sahary Zachodniej wprowadza się na rynek europejski i w jakich ilościach;

28.  podkreśla, że wdrożenie uzgodnionego między UE a Marokiem postanowienia w sprawie corocznej wzajemnej wymiany informacji i danych statystycznych dotyczących produktów objętych porozumieniem w formie wymiany listów jest konieczne do oceny zakresu porozumienia i jego wpływu na rozwój ludności lokalnej;

29.  apeluje do Komisji i ESDZ o ścisłe monitorowanie wdrożenia i skutków porozumienia oraz o regularne informowanie Parlamentu o odnośnych ustaleniach;

30.  apeluje do Komisji o zbadanie, w jaki sposób w przyszłości preferencje handlowe można byłoby skutecznie przyznać wszystkim mieszkańcom Sahary Zachodniej;

31.  zwraca uwagę, że UE i Maroko wynegocjowały, zgodnie z pierwotnym porozumieniem zawartym w 2012 r., ambitne i kompleksowe porozumienie w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych, przetworzonych produktów rolnych, ryb i produktów rybołówstwa, które przewiduje zagwarantowanie przez Maroko ochrony pełnego wykazu oznaczeń geograficznych UE; przypomina ponadto, że procedura w sprawie zawarcia tego porozumienia rozpoczęła się w 2015 r. i została zawieszona w następstwie wyroku Trybunału z dnia 21 grudnia 2016 r.; apeluje do UE i Maroka o natychmiastowe wznowienie procedury i szybkie podjęcie negocjacji w sprawie pogłębionej i kompleksowej strefy wolnego handlu;

32.  przypomina, że preferencyjne traktowanie niektórych marokańskich owoców i warzyw przywożonych do Unii w ramach porozumienia z dnia 8 marca 2012 r. dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych w odniesieniu do produktów rolnych, przetworzonych produktów rolnych oraz ryb i produktów rybołówstwa jest szczególnie delikatną kwestią dla europejskiego sektora ogrodnictwa;

33.  podkreśla, że dostęp wszystkich państw trzecich do rynku wewnętrznego UE powinien odbywać się zgodnie z unijnymi zasadami i normami sanitarnymi, fitosanitarnymi oraz dotyczącymi identyfikowalności i środowiska;

34.  zwraca się do Komisji o promowanie równoważności środków i kontroli między Marokiem a Unią Europejską w dziedzinie norm sanitarnych i fitosanitarnych oraz dotyczących identyfikowalności i środowiska, jak również zasad oznaczania pochodzenia w celu zagwarantowania uczciwej konkurencji między obydwoma rynkami;

35.  przypomina, że zaktualizowane porozumienie nie zmienia uprzednich ustaleń w zakresie kontyngentów taryfowych ani preferencyjnego systemu przywozu i jedynie wyjaśnia producentom europejskim kwestie dotyczące geograficznego zakresu porozumienia;

36.  zwraca uwagę, że niektóre owoce i warzywa przywożone do Unii na preferencyjnych warunkach w ramach przedmiotowego porozumienia (w tym pomidory i melony) pochodzą z terytorium Sahary Zachodniej i podkreśla, że opracowano ambitne plany w celu dalszego rozwoju takiej produkcji i przywozu;

37.  niemniej jednak odnotowuje wyjaśnienia wprowadzone w nowym porozumieniu i ma nadzieję, że od tej pory będzie ono w stanie zapewnić jasne i stabilne ramy między stronami tego porozumienia oraz dla zainteresowanych podmiotów gospodarczych po obu stronach Morza Śródziemnego;

38.  zauważa, że monitorowanie wrażliwych produktów rolnych i ścisłe stosowanie kontyngentów ma zasadnicze znaczenie dla zrównoważonego funkcjonowania porozumienia; zwraca uwagę, że art. 7 protokołu nr 1 do porozumienia z 2012 r. zawiera klauzulę ochronną umożliwiającą podjęcie odpowiednich kroków, gdyby przywóz dużych ilości produktów rolnych sklasyfikowanych jako wrażliwe na mocy porozumienia powodował poważne zakłócenia na rynku lub poważne szkody dla danego sektora; wyraża nadzieję, że przywóz wrażliwych produktów rolnych z Maroka i Sahary Zachodniej do UE na preferencyjnych warunkach zostanie poddany odpowiedniemu i kompleksowemu monitorowaniu ze strony Komisji oraz że Komisja będzie w dalszym ciągu gotowa do natychmiastowego uruchomienia wspomnianej wyżej klauzuli, gdy okaże się to konieczne;

39.  przyjmuje do wiadomości, że statki rybackie UE pływające na tych wodach są prawnie zobowiązane do posiadania systemu monitorowania statków (VMS) oraz do przekazywania władzom marokańskim pozycji statku, co w pełni umożliwia śledzenie statków oraz rejestrowanie, gdzie prowadzą one działalność połowową;

40.  wzywa UE do zintensyfikowania wysiłków mających na celu wspieranie współpracy regionalnej między państwami Maghrebu, która może mieć tylko bardzo pozytywne skutki zarówno dla regionu, jak i poza jego granicami;

41.  zwraca uwagę na strategiczną potrzebę zacieśniania przez UE współpracy z państwami w regionie Maghrebu i rozwijania stosunków z nimi; uważa, że rozszerzenie zakresu układu o stowarzyszeniu jest w tym kontekście logicznym elementem tej strategii;

42.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych.

(1) Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA(2019)0017.


Porozumienie między UE a Marokiem dotyczące zmiany protokołów nr 1 i 4 do Układu eurośródziemnomorskiego ***
PDF 122kWORD 48k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim dotyczącego zmiany protokołów nr 1 i 4 do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony (10593/2018 – C8-0463/2018– 2018/0256(NLE))
P8_TA(2019)0017A8-0471/2018

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (10593/2018),

–  uwzględniając wniosek Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim dotyczącego zmiany protokołów 1 i 4 do układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony (10597/2018),

—  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody złożony przez Radę zgodnie z art. 207 ust. 4 i art. 218 ust. 6 akapit drugi litera a) ppkt (i) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0463/2018),

–  uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia 16 stycznia 2019 r.(1) w sprawie projektu decyzji,

–  uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz opinie Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A8-0471/2018),

1.  wyraża zgodę na zawarcie Porozumienia;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Maroka.

(1) Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0016.


Porozumienie między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową w związku z postępowaniem dotyczącym rozstrzygnięcia sporu na forum WTO w sprawie DS492 „Środki wpływające na koncesje taryfowe na niektóre wyroby z mięsa drobiowego” ***
PDF 121kWORD 47k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową w związku ze sprawą DS492 Unia Europejska „Środki wpływające na koncesje taryfowe na niektóre wyroby z mięsa drobiowego” (10882/2018 – C8-0496/2018 – 2018/0281(NLE))
P8_TA(2019)0018A8-0472/2018

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (10882/2018),

–  uwzględniając projekt Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową w związku z postępowaniem dotyczącym sprawy DS492 „Środki wpływające na koncesje taryfowe na niektóre wyroby z mięsa drobiowego” (10883/2018),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 ust. 4 akapit pierwszy i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0496/2018),

–  uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego (A8-0472/2018),

1.  wyraża zgodę na zawarcie umowy;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Chińskiej Republiki Ludowej.


Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ***I
PDF 316kWORD 91k
Rezolucja
Tekst skonsolidowany
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) (COM(2018)0380 – C8-0231/2018 – 2018/0202(COD))
P8_TA(2019)0019A8-0445/2018

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0380),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 175 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0231/2018),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 12 grudnia 2018 r. (1),

–  uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 5 grudnia 2018 r. (2),

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, opinie Komisji Handlu Międzynarodowego, Komisji Budżetowej, Komisji Kontroli Budżetowej oraz Komisji Rozwoju Regionalnego, a także stanowisko w formie poprawek przedstawione przez Komisję Praw Kobiet i Równouprawnienia (A8-0445/2018),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 16 stycznia 2019 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/... w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) na rzecz Transformacji (EFT) [Popr. 1, poprawka horyzontalna, ma zastosowanie w całym tekście]

P8_TC1-COD(2018)0202


PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 175 akapit trzeci,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(3),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów(4),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą(5),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  Zasady horyzontalne określone w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej („TUE”) oraz w art. 9 i 10 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w tym zasady pomocniczości i proporcjonalności określone w art. 5 TUE, powinny być przestrzegane przy wdrażaniu funduszy, z uwzględnieniem Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 8 TFUE państwa członkowskie i Komisja powinny dążyć do wyeliminowania nierówności i promowania równości kobiet i mężczyzn, oraz do uwzględniania perspektywy płci, a także do zwalczania dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Cele funduszy powinny być osiągane w ramach zrównoważonego rozwoju oraz unijnego wsparcia dla celu zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska, zgodnie z art. 11 i art. 191 ust. 1 TFUE, z uwzględnieniem zasady „zanieczyszczający płaci”. [Popr. 2]

(2)  W dniu 17 listopada 2017 r. Parlament Europejski, Rada i Komisja wspólnie ogłosiły europejski filar praw socjalnych(6) jako odpowiedź na wyzwania społeczne w Europie. Biorąc pod uwagę zmieniające się realia na rynku pracy, należy przygotować Unię na obecne i przyszłe wyzwania związane z globalizacją i cyfryzacją, sprawiając, aby rozwój gospodarczy w większym stopniu sprzyjał włączeniu społecznemu oraz udoskonaleniu polityki zatrudnienia i polityki społecznej. Dwadzieścia głównych zasad filaru podzielono na trzy kategorie: równe szanse i dostęp do zatrudnienia; uczciwe warunki pracy; ochrona socjalna i włączenie społeczne. Europejski filar praw socjalnych funkcjonuje jako nadrzędne ramowe wytyczne Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji na rzecz Transformacji (EFG EFT) oraz pozwala Unii na wprowadzenie odpowiednich zasad w życie w przypadku poważnych przypadków restrukturyzacji.

(3)  W dniu 20 czerwca 2017 r. Rada zatwierdziła odpowiedź Unii(7) na program ONZ „Przekształcamy nasz świat: Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030”(8) – zrównoważona przyszłość Europy. Rada podkreśliła znaczenie osiągnięcia zrównoważonego rozwoju w trzech wymiarach (gospodarczym, społecznym i środowiskowym) w sposób wyważony i zintegrowany. Istotne jest, aby zrównoważony rozwój został włączony do ram polityki europejskiej oraz by w polityce odpowiadającej na globalne wyzwania Unia była ambitna. Rada z zadowoleniem przyjęła komunikat Komisji „Kolejne kroki w kierunku zrównoważonej przyszłości Europy” z dnia 22 listopada 2016 r. jako pierwszy krok w kierunku włączenia celów zrównoważonego rozwoju i stosowania zrównoważonego rozwoju jako podstawowej zasady przewodniej dla wszystkich polityk Unii, w tym za pośrednictwem jej instrumentów finansowych.

(4)  W lutym 2018 r. Komisja przyjęła komunikat „Nowe, nowoczesne wieloletnie ramy finansowe dla Unii Europejskiej, która skutecznie realizuje swoje priorytety po 2020 r.”(9). W komunikacie tym podkreśla się, że budżet Unii służy wyjątkowemu europejskiemu modelowi społecznej gospodarki rynkowej. W związku z tym niezwykle ważne będzie ulepszenie możliwości zatrudniania i sprostanie wyzwaniom związanym z umiejętnościami, w szczególności związanymi z cyfryzacją, automatyzacją i przejściem na zasobooszczędną gospodarkę, przy pełnym poszanowaniu porozumienia klimatycznego z Paryża z 2015 r. w następstwie 21. Konferencji Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu. Elastyczność budżetowa stanowi podstawową zasadę w kolejnych wieloletnich ramach finansowych. Mechanizmy elastyczności pozostają w mocy, aby umożliwić Unii reagowanie na nieprzewidziane zdarzenia oraz zapewnienie wykorzystywania środków budżetowych tam, gdzie są najpilniej potrzebne. [Popr. 3]

(5)  W swojej Białej księdze w sprawie przyszłości Europy(10) Komisja wyraziła obawy dotyczące ruchów izolacjonistycznych, narastających wątpliwości co do korzyści z otwartego handlu oraz ogólnego stanu społecznej gospodarki rynkowej Unii.

(6)  W swoim dokumencie otwierającym debatę w sprawie wykorzystania możliwości płynących z globalizacji(11) Komisja wskazała połączenie powiązanej z handlem globalizacji i zmian technologicznych jako elementy stanowiące główną siłę napędową zwiększonego zapotrzebowania na wykwalifikowaną siłę roboczą oraz zmniejszającego się zapotrzebowania na słabiej wykwalifikowaną siłę roboczą. Przy ogromnych korzyściach płynących z Uznając zalety bardziej otwartego handlu i dalszej integracji światowych gospodarek należy zająć się również wspomnianymi negatywnymi efektami ubocznymi , konieczne są odpowiednie środki w celu przeciwdziałania związanym z nim negatywnym efektom ubocznym. Jako że obecne korzyści z globalizacji są już nierówno rozdzielone pomiędzy ludzi i regiony, wywierając znaczny wpływ na tych, którzy odnoszą mniej korzyści, istnieje ryzyko, iż coraz szybciej rozwijająca się technologia zmiany technologiczne i środowiskowe dodatkowo pogłębi pogłębią te różnice. W związku z tym, zgodnie z zasadami solidarności i zrównoważonego rozwoju, konieczne będzie zapewnienie sprawiedliwszego podziału korzyści wynikających z globalizacji. Wszelkie równoczesne negatywne skutki globalizacji oraz zmian technologicznych i środowiskowych powinny być szerzej przewidywane przez odpowiednie unijne fundusze strukturalne, takie jak Europejski Fundusz Społeczny Plus (EFS+), w celu lepszego dostosowania świata biznesu i siły roboczej poprzez pogodzenie otwarcia wzrostu gospodarczego i postępu technologicznego z odpowiednią  ochroną socjalną i aktywnym wspieraniem dostępu do zatrudnienia i możliwości pracy na własny rachunek. [Popr. 4]

(7)  W swoim Dokumencie dotyczącym przyszłości finansów UE(12) Komisja podkreśla potrzebę zmniejszenia rozbieżności gospodarczych i społecznych między państwami członkowskimi i wewnątrz nich. W związku z tym kluczowym priorytetem jest inwestowanie w zrównoważony rozwój, równość, włączenie społeczne, kształcenie i szkolenie, a także w zdrowie. [Popr. 5]

(8)  Zmiana klimatu, globalizacja i rozwój technologii prawdopodobnie jeszcze bardziej zwiększą wzajemne powiązania i współzależność między gospodarkami światowymi. Realokacja siły roboczej jest integralną i nieuniknioną częścią takiej zmiany gospodarczej. Jeżeli korzyści płynące ze zmiany mają być sprawiedliwie rozdzielone, oferowanie pomocy zwolnionym pracownikom i osobom zagrożonym zwolnieniem ma bardzo duże znaczenie. Główne instrumenty Unii mające na celu pomoc pracownikom dotkniętym tymi skutkami to Europejski Fundusz Socjalny Plus (ESF+), który opracowano w celu zapewnienia pomocy w sposób wyprzedzający, oraz EFT, który opracowano w celu oferowania pomocy w przypadku poważnych przypadków restrukturyzacji w sposób zaradczy. „Ramy jakości UE na rzecz przewidywania zmian i restrukturyzacji”(13) to instrument polityki Unii, który określa ramy najlepszych praktyk dotyczących przewidywania restrukturyzacji przedsiębiorstw i postępowania w takich przypadkach. Zapewniają one kompleksowe ramy dotyczące sposobu, w jaki, poprzez odpowiednie środki polityki, należy sprostać wyzwaniom dostosowania gospodarczego i restrukturyzacji gospodarczej oraz ich skutków społecznych i wpływu na zatrudnienie. Wezwano w nich również państwa członkowskie do korzystania z funduszy unijnych i krajowych w taki sposób, aby zapewnić skuteczne złagodzenie społecznych skutków restrukturyzacji, zwłaszcza negatywnego wpływu na zatrudnienie. Główne instrumenty Unii mające na celu pomoc pracownikom dotkniętym tymi skutkami to Europejski Fundusz Socjalny Plus (ESF+), który opracowano w celu zapewnienia pomocy w sposób wyprzedzający, oraz EFG, który opracowano w celu oferowania pomocy w przypadku nieprzewidzianych poważnych przypadków restrukturyzacji w sposób zaradczy. [Popr. 6]

(9)  Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono rozporządzeniem (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady(14) na okres wieloletnich ram finansowych na okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. EFG utworzono w celu umożliwienia Unii Europejskiej wykazanie solidarności z pracownikami zwolnionymi w wyniku poważnych zmian strukturalnych w kierunkach światowego handlu spowodowanych globalizacją.

(10)  W 2009 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 546/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady(15) zakres rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 został rozszerzony w ramach Europejskiego planu naprawy gospodarczej na pracowników zwolnionych z pracy bezpośrednio w wyniku światowego kryzysu finansowego i gospodarczego.

(11)  Na okres wieloletnich ram finansowych trwający od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013(16) rozszerzono zakres, aby Fundusz obejmował nie tylko przypadki utraty pracy wynikające z poważnych zakłóceń gospodarczych, o ile spowodowane zostały dalszym trwaniem światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, o czym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 546/2009, ale również wynikające z każdego kolejnego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego.

(11a)  Program EFT powinien być widoczny i wymagać większej ilości danych lepszej jakości, aby umożliwić odpowiednią ocenę naukową EFT i uniknąć administracyjnych ograniczeń w funkcjonowaniu programu pomocy w dostosowaniu do rynku. [Popr. 7]

(12)  Komisja przeprowadziła ocenę śródokresową EFG służącą przeanalizowaniu sposobu i zakresu, w jakich realizowane są cele EFG. EFG okazał się skuteczny, ponieważ osiągnięto wyższy poziom reintegracji zwolnionych pracowników niż w poprzednim okresie programowania. W wyniku oceny wykazano również, że EFG wytworzył europejską wartość dodaną. Dotyczy to w szczególności jego efektów ilościowych, co oznacza, że wsparcie z EFG nie tylko zwiększa liczbę i różnorodność świadczonych usług, lecz również poziom ich intensywności. Co więcej, interwencje z EFG są wysoce widoczne i wykazują wartość dodaną UE wynikającą z interwencji bezpośrednio ogółowi społeczeństwa. Zidentyfikowano jednak kilka wyzwań. Z jednej strony procedurę uruchamiania środków uznano za zbyt długą. Ponadto państwa członkowskie zgłosiły problemy związane z przeprowadzeniem szeroko zakrojonej analizy okoliczności zdarzenia, które spowodowało zwolnienia. Podstawową przyczynę, dla której państwa członkowskie mogące ewentualnie wnioskować o EFG w konkretnym przypadku nie składają wniosku, stanowią problemy w zakresie możliwości finansowych i zdolności instytucjonalnych. Z jednej strony może to być po prostu brak odpowiedniej liczby pracowników – państwa członkowskie obecnie mogą poprosić o pomoc techniczną tylko w przypadkach, gdy wdrażają pomoc z EFG. Ponieważ do zwolnień może dojść niespodziewanie, ważne jest, aby państwa członkowskie były gotowe niezwłocznie zareagować i mogły złożyć wniosek bez jakichkolwiek opóźnień. Ponadto w niektórych państwach członkowskich konieczne wydaje się wzmożone budowanie zdolności instytucjonalnych w celu sprawnego i skutecznego wdrażania wsparcia EFG. Próg 500 zlikwidowanych miejsc pracy był krytykowany jako zbyt wysoki, zwłaszcza w regionach o mniejszym zaludnieniu(17).

(13)  Komisja podkreśla, że w dalszym ciągu duże znaczenie ma rola EFG EFT jako elastycznego funduszu udzielającego pracownikom, którzy stracili pracę w wyniku poważnych przypadków restrukturyzacji, wsparcia oraz pomocy w jak najszybszym znalezieniu nowej pracy. Unia powinna dalej zapewniać konkretne jednorazowe wsparcie w celu ułatwienia reintegracji zawodowej zwolnionych pracowników do trwałego zatrudnienia o wysokiej jakości w obszarach, sektorach, terytoriach lub na rynkach pracy przeżywających wstrząs spowodowany poważnymi zakłóceniami gospodarczymi. Biorąc pod uwagę oddziaływanie i wzajemne skutki otwartego handlu, rozwoju technologii, cyfryzacji i automatyzacji lub innych czynników, takich jak wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej czy przejście na gospodarkę niskoemisyjną, tym samym uwzględniając fakt, że wskazanie jednego czynnika, który powoduje przypadki utraty pracy jest coraz trudniejsze, uruchomienie środków z EFG EFT w przyszłości będzie powinno opierać się jedynie na znacznym wpływie przypadku restrukturyzacji. Biorąc pod uwagę cel, jakim jest zapewnianie wsparcia w nagłych i niespodziewanych okolicznościach oraz w uzupełnieniu bardziej wyprzedzającej pomocy oferowanej przez EFS +, EFG EFT powinien pozostać elastycznym i szczególnym instrumentem poza pułapami budżetowymi przewidzianymi w wieloletnich ramach finansowych, jak określono w komunikacie Komisji. Nowoczesny budżet dla Unii, która chroni, wspiera i broni – Wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 oraz załącznik do tego komunikatu(18). [Popr. 8 i 97]

(13a)  W rezolucji z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2021-2027 i zasobów własnych Parlament Europejski ponownie potwierdził swoje stanowisko w sprawie niezbędnego poziomu finansowania kluczowych strategii politycznych UE w WRF na lata 2021-2027, aby umożliwić im realizację ich zadań i celów. Podkreślił w szczególności apel o podwojenie specjalnych środków finansowych WRF dla MŚP i na rzecz walki z bezrobociem ludzi młodych; z zadowoleniem przyjął kilka wniosków, które ulepszają obecne przepisy, w szczególności zwiększenie przydziałów środków na instrumenty specjalne; oraz wyraził zamiar negocjowania dodatkowych ulepszeń tam, gdzie będzie to konieczne. [Popr. 9]

(14)  Jak stwierdzono powyżej, aby zachować europejski charakter EFG EFT, wniosek o wsparcie powinien być składany w przypadkach, gdy poważny przypadek restrukturyzacji spowoduje znaczny wpływ na lokalną lub regionalną gospodarkę. Wpływ taki powinna określać minimalna liczba zwolnionych pracowników w określonym okresie odniesienia. Uwzględniając ustalenia wynikające z oceny śródokresowej, próg należy określić jako 250 200 przypadków utraty pracy w okresie odniesienia wynoszącym cztery miesiące (lub 6 miesięcy w przypadkach sektorowych) odpowiednich okresach odniesienia. Biorąc pod uwagę, że fale zwolnień w różnych sektorach, ale w tym samym regionie mają równie znaczący wpływ na lokalny rynek pracy, składanie wniosków regionalnych również powinno być możliwe. W odniesieniu do niewielkich rynków pracy, takich jak małe państwa członkowskie czy regiony peryferyjne, w tym regiony najbardziej oddalone, o których mowa w art. 349 TFUE, lub w wyjątkowych okolicznościach wnioski mogą być składane powinno być możliwe składanie wniosków w przypadku mniejszej liczby zwalnianych pracowników. [Popr. 10]

(14a)  EFT powinien dążyć do wyrażania solidarności ze zwolnionymi pracownikami ze wszystkich typów przedsiębiorstw bez względu na ich wielkość, przy jednoczesnym poszanowaniu zasady pomocniczości i uwzględnieniu, że znaczny wpływ przypadku restrukturyzacji powinien stanowić próg zastosowania EFT. [Popr. 11]

(14b)  EFT powinien pozostać szczególnym instrumentem Unii stosowanym w sposób zaradczy w sytuacjach wywołujących poważne przypadki restrukturyzacji na europejskim rynku pracy. Unia powinna jednak nadal dążyć do opracowania bardziej zrównoważonych sposobów przeciwdziałania zmianom i wyzwaniom strukturalnym, które wywierają wpływ na rynki pracy i prowadzą do takich zdarzeń w państwach członkowskich. [Popr. 12]

(15)  Aby wyrazić solidarność Unii z pracownikami zwolnionymi i z osobami, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek, stawka współfinansowania kosztu pakietu zindywidualizowanych usług i jego realizacji powinno być równa stawce współfinansowania z EFS+ w danym państwie członkowskim.

(16)  Część budżetu Unii przeznaczona na finansowanie EFG EFT powinna być wykonywana przez Komisję w ramach zarządzania dzielonego z państwami członkowskimi w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) [nr nowego rozporządzenia finansowego](19) („rozporządzenie finansowe”). W związku z tym, wdrażając EFG EFT w ramach zarządzania dzielonego, Komisja i państwa członkowskie powinny przestrzegać zasad określonych w rozporządzeniu finansowym, takich jak należyte zarządzanie finansami, przejrzystość oraz niedyskryminacja.

(17)  Europejskie Centrum Monitorowania Zmian, mające siedzibę w Europejskiej Fundacji na rzecz poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound) w Dublinie, dostarcza Komisji oraz zainteresowanemu państwu członkowskiemu analiz jakościowych i ilościowych, pomagając w ocenianiu tendencjitendencji, takich jak trendy w globalizacji, zmianach technologicznych i środowiskowych, w globalizacji, restrukturyzacji oraz wykorzystaniu EFG EFT. Analizy takie powinny zawierać wystarczające dane zdezagregowane, szczególnie z perspektywy płci, w celu skuteczniejszego zwalczania nierówności płci. [Popr. 13]

(17a)  Europejskie Obserwatorium Restrukturyzacji należące do Eurofoundu monitoruje w czasie rzeczywistym sprawozdania dotyczące przypadków restrukturyzacji na dużą skalę w całej Unii w oparciu o sieć korespondentów krajowych. Obserwatorium ma zasadnicze znaczenie dla EFT i powinno wspierać jego działanie, w szczególności pomagając identyfikować ewentualne przypadki do interwencji na ich wczesnym etapie. [Popr. 14]

(18)  Pracownikom zwolnionym i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek, powinien przysługiwać równy dostęp do EFG EFT niezależnie od rodzaju ich umowy o pracę lub stosunku pracy. Na potrzeby niniejszego rozporządzenia zwolnionych pracowników bez względu na rodzaj i czas trwania stosunku pracy, oraz osoby, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek, należy zatem traktować jak możliwych beneficjentów EFG EFT. [Popr. 15]

(19)  Wkłady finansowe z EFG EFT powinny być nakierowane przede wszystkim na aktywne środki rynku pracy i usługi spersonalizowane, mające na celu szybką trwałą reintegrację zawodową beneficjentów w sposób zapewniający wysoką jakość w sektorze przyszłościowym, tak w obrębie ich pierwotnego sektora działalności, jak i poza nim, ale również mające wspierać samozatrudnienie i samodzielne tworzenie miejsc pracy, w tym przez zakładanie spółdzielni. Środki powinny odzwierciedlać przyszłe potrzeby rozwój potrzeb lokalnego lub regionalnego rynku pracy. W stosownych przypadkach jednak należy również wspierać mobilność zwolnionych pracowników, aby pomóc w znalezieniu nowego zatrudnienia w innym miejscu. Należy w szczególny sposób skoncentrować się na upowszechnianiu umiejętności wymaganych w epoce cyfrowej oraz, w razie potrzeby, pokonywaniu stereotypów płci w zatrudnieniu. Włączanie świadczeń pieniężnych w skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług powinno być ograniczone. Wkłady finansowe nie powinny zastępować, lecz stanowić uzupełnienie wszelkich środków, za które odpowiedzialne są państwa członkowskie lub przedsiębiorstwa i które wynikają z prawa krajowego lub z układów zbiorowych. Można Należy zachęcać przedsiębiorstwa do uczestnictwa w krajowym współfinansowaniu środków wspieranych z EFG EFT. [Popr. 16]

(19a)  Podczas wdrażania i opracowywania skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług, mającego na celu ułatwienie reintegracji zawodowej beneficjentów objętych pomocą, państwa członkowskie powinny wykorzystywać cele Europejskiej agendy cyfrowej i strategii jednolitego rynku cyfrowego i lepiej się do nich dostosowywać, by zmierzyć się z poważną różnicą w zatrudnieniu między kobietami a mężczyznami w sektorach ICT i STEM (nauki ścisłe, technologia, inżynieria i matematyka) przez promowanie nabywania nowych kwalifikacji zawodowych w sektorach ICT i STEM przez kobiety. Podczas wdrażania i opracowywania skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług państwa członkowskie powinny również unikać utrwalania dominacji jednej płci w tych branżach i sektorach, w których tradycyjnie występowała. Zwiększenie reprezentacji mniej licznie reprezentowanej płci w różnych sektorach, takich jak finanse, ICT i STEM, przyczyniłoby się do zmniejszenia zróżnicowania wynagrodzeń i emerytur ze względu na płeć. [Popr. 17]

(20)  Podczas przygotowywania skoordynowanego pakietu środków aktywnej polityki rynku pracy państwa członkowskie powinny preferować te środki, które znacząco przyczyniają się do zwiększenia szans beneficjentów na zatrudnienie. Państwa członkowskie powinny dążyć do trwałej reintegracji zawodowej jak największej liczby beneficjentów objętych tymi środkami, jak najszybciej w ciągu sześciu miesięcy przed terminem sprawozdania końcowego z wykonania wkładów finansowych. Podczas opracowywania skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług powinno się w stosownych przypadkach brać pod uwagę przyczyny zwolnień oraz przewiduje perspektywy na rynku pracy oraz wymagane w przyszłości umiejętności. Skoordynowany pakiet powinien być zgodny z przejściem w kierunku gospodarki przyjaznej dla klimatu i zasobooszczędnej. [Popr. 18]

(21)  Przy opracowywaniu skoordynowanego pakietu środków aktywnej polityki rynku pracy państwa członkowskie powinny zwrócić szczególną uwagę na beneficjentów znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, w tym na osoby niepełnosprawne, posiadające bliskich na utrzymaniu, młode i starsze osoby bezrobotne, osoby o niskim poziomie kwalifikacji oraz z tłem migracyjnym i osoby w większym stopniu zagrożone ubóstwem, zważywszy, że grupy te mają szczególne trudności z ponownym wejściem na rynek pracy. Niezależnie od powyższego przy wdrażaniu EFG EFT powinno się respektować i promować zasady równości płci i niedyskryminacji, które należą do podstawowych wartości Unii i są zapisane w Europejskim filarze praw socjalnych. [Popr. 19]

(21a)  W okresie od marca 2007 r. do marca 2017 r. Komisja otrzymała 148 wniosków o dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) z 21 państw członkowskich na łączną sumę prawie 600 mln EUR przeznaczonych na pomoc dla 138 888 zwolnionych pracowników i 2944 osób niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się (NEET). [Popr. 20]

(22)  W celu skutecznego i szybkiego wspierania zwolnionych beneficjentów państwa członkowskie powinny w trybie pilnym dołożyć wszelkich starań, aby w trybie pilnym przedstawiać kompletne wnioski o przyznanie wkładu finansowego z EFG EFT, a instytucje UE powinny dołożyć wszelkich starań, by je szybko ocenić. W przypadku gdy Komisja zażąda dalszych informacji do przeprowadzenia oceny wniosku, dostarczanie dodatkowych informacji powinno być ograniczone w czasie. [Popr. 21]

(22a)  Należy bardziej promować EFT, by ułatwić wdrożenie niniejszego rozporządzenia i osiąganie jego celów i oferowanych przez niego możliwości, szczególnie na poziomie właściwych organów państw członkowskich. [Popr. 22]

(22b)  Komisja powinna ułatwić dostęp do organów krajowych i regionalnych za pośrednictwem specjalnego punktu informacyjnego, który zapewniałby ogólne informacje i wyjaśnienia na temat procedur i sposobu składania wniosków. Punkt ten powinien udostępniać standardowe formularze do celów statystyk i dalszej analizy. [Popr. 23]

(23)  W interesie beneficjentów i organów odpowiedzialnych za wdrażanie rzeczonych środków państwo członkowskie składające wniosek powinno na bieżąco informować wszystkie podmioty uczestniczące w procesie rozpatrywania wniosku o postępach dotyczących tego wniosku i zaangażować te podmioty podczas procesu wdrażania. [Popr. 24]

(24)  Zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami wkłady finansowe z EFG nie powinny zastępować środków wsparcia, które są dostępne dla beneficjentów w ramach unijnych funduszy lub innych strategii czy programów unijnych, lecz w miarę możliwości powinny te środki uzupełniać. Wkład finansowy z EFT nie może też zastępować środków krajowych ani środków, za które odpowiedzialne są zwalniające przedsiębiorstwa i które wynikają z prawa krajowego lub układów zbiorowych, lecz powinien w zamian budować rzeczywistą europejską wartość dodaną. [Popr. 25]

(25)  W świetle zasady równości państwa członkowskie powinny zapewnić skuteczny dostęp do informacji na temat EFT na całym swoim terytorium, również na terenach wiejskich. Komisja powinna przede wszystkim wspierać upowszechnianie istniejących dobrych praktyk, zwiększać widoczność kryteriów kwalifikowalności EFT i procedur składania wniosków oraz w większym stopniu zapoznać obywateli i pracowników w UE z tym funduszem. Należy przewidzieć szczegółowe przepisy w zakresie działań informacyjnych i komunikacyjnych na temat przypadków wsparcia z EFG EFT i jego wyników. [Popr. 26]

(26)  W celu ułatwienia wdrażania niniejszego rozporządzenia wydatki powinny być kwalifikowalne od dnia, w którym państwo członkowskie rozpoczyna świadczenie zindywidualizowanych usług lub od dnia, w którym państwo członkowskie ponosi wydatki administracyjne związane z wdrożeniem pomocy z EFG EFT.

(27)  Aby pokryć potrzeby powstałe przede wszystkim w pierwszych miesiącach każdego roku, kiedy to dokonywanie przesunięć środków z innych linii budżetowych jest szczególnie utrudnione, w rocznej procedurze budżetowej należy udostępnić odpowiednią kwotę środków na płatności w linii budżetowej EFG EFT.

(27a)  Aby pokryć potrzeby powstałe przede wszystkim w pierwszych miesiącach każdego roku, kiedy to możliwości dokonania przesunięć środków z innych pozycji budżetowych są szczególnie ograniczone, w rocznej procedurze budżetowej należy udostępnić odpowiednią kwotę środków na płatności w linii budżetowej EFT. [Popr. 27]

(28)  [Ramy budżetowe EFG EFT określono w wieloletnich ramach finansowych oraz w porozumieniu międzyinstytucjonalnym pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją z dnia [przyszła data] o współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami(20) (zwane dalej „porozumieniem międzyinstytucjonalnym”)].

(29)  W interesie beneficjentów pomoc powinna być udostępniana możliwie szybko i skutecznie. Państwa członkowskie oraz instytucje unijne zaangażowane w proces podejmowania decyzji dotyczących EFG EFT powinny dołożyć wszelkich starań w celu ograniczenia czasu trwania procedur oraz ich uproszczenia, aby zapewnić sprawne i szybkie przyjmowanie decyzji w sprawie uruchomienia EFG EFT . W związku z tym w przyszłości władza budżetowa będzie podejmować decyzję w sprawie wniosków złożonych przez Komisję dotyczących przesunięcia środków bez konieczności przedstawiania przez Komisję wniosku w sprawie uruchomienia środków z EFG. [Popr. 28]

(30)  W razie zamknięcia przedsiębiorstwa zwolnieni pracownicy mogą otrzymać pomoc na przejęcie części lub całości działalności swojego byłego pracodawcy, a państwo członkowskie, w którym przedsiębiorstwo ma siedzibę, może wypłacić środki, które są pilnie potrzebne, by to umożliwić. [Popr. 29]

(31)  W celu umożliwienia sprawowania kontroli politycznej przez Parlament Europejski oraz stałego monitorowania przez Komisję wyników uzyskanych dzięki pomocy EFG EFT państwa członkowskie powinny złożyć sprawozdanie końcowe z wdrażania EFG EFT, które powinno odpowiadać jasnym wymogom dotyczącym monitorowania oraz obejmować dalsze losy beneficjentów i ocenę skutków w zakresie równouprawnienia płci. [Popr. 30]

(32)  Państwa członkowskie powinny pozostać odpowiedzialne za realizację wkładu finansowego oraz za zarządzanie działaniami wspieranymi przez finansowanie unijne i kontrolowanie ich, zgodnie z odpowiednimi przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (zwanego dalej „rozporządzeniem finansowym”)(21) lub zastępującego je rozporządzenia. Państwa członkowskie powinny uzasadnić sposób wykorzystania wkładu finansowego otrzymanego z EFG EFT. Z uwagi na krótki okres realizacji działań EFG EFT obowiązki sprawozdawcze powinny odzwierciedlać szczególny charakter interwencji tego EFG EFT.

(32a)  Państwa członkowskie powinny zapewnić skuteczne działania komunikacyjne w celu propagowania wkładów finansowych z EFT, przedstawiania pochodzenia unijnego finansowania i zwiększania widoczności działań finansowych przez Unię w ramach tego funduszu. [Popr. 31]

(33)  Państwa członkowskie powinny ponadto zapobiegać nieprawidłowościom, w tym nadużyciom finansowym, jakich dopuszczają się beneficjenci, a także skutecznie je wykrywać i zwalczać. Ponadto, zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 883/2013(22) i rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 2988/95(23) i nr 2185/96(24) Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może prowadzić dochodzenia administracyjne, w tym kontrole na miejscu i inspekcje, w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycia finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające interesy finansowe Unii. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/1939(25) Prokuratura Europejska może prowadzić dochodzenia i ścigać nadużycia finansowe i inne przestępstwa naruszające interesy finansowe Unii, jak przewidziano w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371(26) w sprawie zwalczania za pośrednictwem prawa karnego nadużyć na szkodę interesów finansowych Unii. Państwa członkowskie powinny wprowadzić niezbędne środki w celu zagwarantowania, że każda osoba lub podmiot, które otrzymują środki finansowe Unii, w pełni współpracują w celu ochrony interesów finansowych Unii, przyznają konieczne prawa i dostęp Komisji, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), Prokuraturze Europejskiej (EPPO) i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu (ETO) oraz zapewniają, aby wszelkie osoby trzecie uczestniczące w wykonaniu środków finansowych Unii przyznały tym organom równoważne prawa. Państwa członkowskie powinny informować Komisję o wykrytych nieprawidłowościach, w tym nadużyciach finansowych, oraz o działaniach następczych, a także o działaniach podjętych w następstwie dochodzeń prowadzonych przez OLAF.

(34)  Zgodnie z rozporządzeniem finansowym, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013[1], rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95[2], rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96[3] i rozporządzeniem Rady (UE) 2017/1939[4] interesy finansowe Unii należy chronić za pomocą proporcjonalnych środków, w tym środków zapobiegania nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym, ich wykrywania, korygowania i dochodzenia, a także odzyskiwania środków straconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładania sankcji administracyjnych. W szczególności, zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 883/2013 i rozporządzeniem (Euratom, WE) nr 2185/96 Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może prowadzić dochodzenia, w tym kontrole na miejscu i inspekcje, w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające interesy finansowe Unii. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/1939 Prokuratura Europejska (EPPO) może prowadzić dochodzenia i ścigać nadużycia finansowe i inne nielegalne działania naruszające interesy finansowe Unii, jak przewidziano w dyrektywie (UE) 2017/1371. Zgodnie z rozporządzeniem finansowym każda osoba lub podmiot, które otrzymują środki finansowe Unii, w pełni współpracują w celu ochrony interesów finansowych Unii, przyznają konieczne prawa i dostęp Komisji, OLAF-owi, EPPO i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu (ETO) oraz zapewniają, aby wszelkie osoby trzecie uczestniczące w wykonaniu środków finansowych Unii przyznały tym organom równoważne prawa.

(35)  Do niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają horyzontalne przepisy finansowe przyjęte przez Parlament Europejski i Radę na podstawie art. 322 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Przepisy te, ustanowione rozporządzeniem finansowym, określają w szczególności procedurę ustanawiania i wykonania budżetu w drodze dotacji, zamówień, nagród i wykonania pośredniego oraz przewidują kontrole wykonywania obowiązków przez podmioty upoważnione do działań finansowych. Przepisy przyjęte na podstawie art. 322 TFUE dotyczą również ochrony budżetu Unii w przypadku uogólnionych braków w zakresie praworządności w państwach członkowskich, jako że poszanowanie praworządności jest niezbędnym warunkiem wstępnym należytego zarządzania finansami i skutecznego unijnego finansowania.

(36)  Zgodnie z pkt 22 i 23 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa(27) istnieje potrzeba oceny tego programu na podstawie informacji zgromadzonych za pośrednictwem szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania, jednocześnie unikając nadmiernej regulacji i obciążeń administracyjnych, w szczególności dla państw członkowskich. Wymogi te, w stosownych przypadkach, mogą obejmować mierzalne wskaźniki jako podstawę oceny skutków programu w praktyce.

(37)  Odzwierciedlając znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu zgodnie ze zobowiązaniami Unii na rzecz realizacji porozumienia paryskiego i celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, program ten przyczyni się do włączenia działań w dziedzinie klimatu do głównego nurtu polityki Unii i do osiągnięcia celu ogólnego, w ramach którego wydatki na realizację celów klimatycznych w budżecie UE obejmującym WRF na lata 2021-2027 mają sięgnąć 25 %%, oraz rocznego celu na poziomie 30 % jak najszybciej, a najpóźniej do 2027 r. Podczas przygotowania i wdrażania funduszu zostaną określone odpowiednie działania, które zostaną poddane ponownej ocenie w kontekście jej oceny. [Popr. 32]

(38)  Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia nie mogą zostać osiągnięte w stopniu wystarczającym przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na ich skalę i skutki możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości, o której mowa w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,

(39)  Biorąc pod uwagę fakt, że cyfrowa transformacja gospodarki wymaga pewnego poziomu kompetencji cyfrowych wśród pracowników, upowszechnianie umiejętności wymaganych w epoce cyfrowej powinno być obowiązkowym elementem przekrojowym każdego oferowanego skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług oraz obejmować cel zwiększenia udziału kobiet w zawodach w dziedzinach STEM (nauki ścisłe, technologia, inżynieria i matematyka), [Popr. 33]

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji na rzecz Transformacji (EFG EFT).

Określono w nim cele EFG EFT, formy finansowania unijnego, a także zasady i kryteria dotyczące jego zapewniania, m.in. w odniesieniu do wniosków państw członkowskich o wkład finansowy z EFG EFT na środki skierowane do beneficjentów, o których mowa w art. 7. [Popr. 34]

Artykuł 2

Misja

EFG przyczynia się do lepszego podziału korzyści płynących z Celem EFT jest wspieranie przemian społeczno-gospodarczych będących wynikiem globalizacji oraz zmian technologicznych postępu technologicznego środowiskowych poprzez pomoc zwolnionym pracownikom w dostosowaniu postaci promowania alternatywnych, trwałych miejsc pracy. EFT jest funduszem nadzwyczajnym, który działa reaktywnie i przyczynia się do zmian strukturalnych sprawiedliwej transformacji. W związku z powyższym EFG EFT przyczynia się do wdrożenia zasad określonych w ramach Europejskiego filaru praw socjalnych oraz wzmacnia spójność społeczną i gospodarczą między regionami i państwami członkowskimi. [Popr. 35]

Artykuł 3

Cele

1.  Ogólnym celem programu jest okazanie solidarności ze zwolnionymi pracownikami bez względu na rodzaj i czas trwania stosunku pracy oraz osobami prowadzącymi działalność na własny rachunek, których aktywność zawodowa została przerwana w wyniku nieprzewidzianych poważnych przypadków restrukturyzacji, o których mowa w art. 5 ust. 1, 2 i 3, oraz zaoferowanie wsparcia finansowego umożliwiającego ich ponowne zatrudnienie. [Popr. 36]

2.  Szczegółowym celem EFG EFT jest oferowanie pracownikom pomocy i wsparcia w celu powrotu na rynek pracy w przypadku nieprzewidzianych poważnych przypadków restrukturyzacji, w szczególności spowodowanych wyzwaniami związanymi z globalizacją, takimi jak zmiany w kierunkach światowego handlu, spory handlowe, kryzysy finansowe i gospodarcze, wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej, przejście na gospodarkę niskoemisyjną, bądź będących efektem transformacji cyfrowej lub automatyzacji i zmian technologicznych. Szczególny nacisk kładzie się na środki, które pomagają grupom znajdującym się w najbardziej niekorzystnej sytuacji, oraz promowanie równouprawnienia płci. [Popr. 37 i 98]

Artykuł 4

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia:

a)  „zwolniony pracownik” oznacza pracownika, którego zatrudnienie zostaje przedwcześnie zakończone w wyniku zwolnienia lub którego umowa nie zostaje przedłużona z przyczyn ekonomicznych, bez względu na typ i czas trwania jego stosunku pracy; [Popr. 38]

b)  „osoba prowadząca działalność na własny rachunek” oznacza osobę, która zatrudniała mniej niż dziesięciu pracowników;

c)  „beneficjent” oznacza osobę uczestniczącą w środkach współfinansowanych z EFG EFT;

d)  „nieprawidłowość” oznacza każde naruszenie obowiązujących przepisów, wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego zaangażowanego we wdrażanie EFG, które ma lub może mieć szkodliwy wpływ na budżet Unii poprzez obciążenie go nieuzasadnionymi wydatkami.

Artykuł 5

Kryteria interwencji

1.  Państwa członkowskie mogą ubiegać się o wkład finansowy z EFG EFT na środki skierowane do zwolnionych pracowników i osób prowadzących działalność na własny rachunek zgodnie z przepisami określonymi w niniejszym artykule.

2.  Wkład finansowy z EFG EFT jest zapewniany w przypadku poważnych przypadków restrukturyzacji, które prowadzą do:

a)  zaprzestania działalności ponad 250 co najmniej 200 zwolnionych pracowników lub osób prowadzących działalność na własny rachunek w czteromiesięcznym sześciomiesięcznym okresie odniesienia, w przedsiębiorstwie w państwie członkowskim, uwzględniając przypadki, gdy to zaprzestanie działalności dotyczy dostawców lub producentów przedsiębiorstwa znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw; [Popr. 39]

b)  zaprzestania działalności ponad 250 co najmniej 200 zwolnionych pracowników lub osób prowadzących działalność na własny rachunek w sześciomiesięcznym dziewięciomiesięcznym okresie odniesienia, w szczególności w MŚP działających w jednym sektorze gospodarki według klasyfikacji NACE Rev. 2 i zlokalizowanych w jednym regionie lub w dwóch sąsiadujących ze sobą regionach na poziomie NUTS 2 lub w więcej niż dwóch sąsiadujących regionach na poziomie NUTS 2, pod warunkiem że w dwóch regionach łączna liczba pracowników zwolnionych lub osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek, przekracza 250 wynosi co najmniej 200; [Popr. 40]

c)  zaprzestania działalności ponad 250 co najmniej 200 zwolnionych pracowników lub osób prowadzących działalność na własny rachunek w czteromiesięcznym dziewięciomiesięcznym okresie odniesienia, w szczególności w MŚP, działających w tych samych lub różnych sektorach gospodarki według klasyfikacji NACE Rev. 2 i zlokalizowanych w tym samym regionie na poziomie NUTS 2. [Popr. 41]

3.  Na niewielkich rynkach pracy lub w wyjątkowych okolicznościach, w szczególności tym w odniesieniu do wniosków dotyczących MŚP, w odpowiednio uzasadnionym przez składające wniosek państwo członkowskie przypadku wniosek o przyznanie wkładu finansowego na podstawie niniejszego artykułu może zostać uznany za dopuszczalny, mimo iż nie wszystkie kryteria określone w ust. 1 lit. a), b) lub c) są spełnione, jeżeli zwolnienia mają poważny wpływ na zatrudnienie i gospodarkę lokalną, regionalną lub regionalną krajową. Państwo członkowskie składające wniosek określa, które z kryteriów interwencji określonych w ust. 1 lit. a), b) i c) nie są całkowicie spełnione. Łączna kwota wkładów w wyjątkowych okolicznościach nie może przekroczyć 15 % rocznego pułapu EFG EFT. [Popr. 42]

4.  EFG EFT nie może być uruchomiony w przypadku zwolnień pracowników w wyniku podejmowanych przez państwo członkowskie cięć budżetowych, które mają wpływ na sektory uzależnione głównie od finansowania publicznego. [Popr. 43]

Artykuł 6

Obliczanie liczby zwolnień i przypadków ustania działalności

1.  Państwo członkowskie składające wniosek wskazuje sposób, w jaki do celów art. 5 ust. 1, 2 i 3 obliczana jest liczba zwolnionych pracowników i osób prowadzących działalność na własny rachunek, zdefiniowanych w art. 4. [Popr. 44]

2.  Państwo członkowskie składające wniosek oblicza liczbę, o której mowa w ust. 1, według jednej z następujących dat:

a)  daty, z którą pracodawca, zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy Rady 98/59/WE(28), powiadamia na piśmie właściwy organ władzy publicznej o planowanych zwolnieniach grupowych;

b)  daty indywidualnego zawiadomienia pracownika przez pracodawcę o zwolnieniu lub wypowiedzenia zawartej z pracownikiem umowy o pracę;

c)  daty faktycznego rozwiązania umowy o pracę lub jej wygaśnięcia;

d)  zakończenia okresu skierowania do przedsiębiorstwa użytkownika; lub

e)  w przypadku osoby prowadzącej działalność na własny rachunek – według ustalonej zgodnie z prawem krajowym lub przepisami administracyjnymi daty zaprzestania działalności.

W przypadkach, o których mowa w lit. a), państwo członkowskie składające wniosek przekazuje Komisji dodatkowe informacje na temat faktycznej liczby zwolnień dokonanych zgodnie z art. 5 ust. 1 niniejszego rozporządzenia przed zakończeniem oceny przez Komisję.

Artykuł 7

Kwalifikujący się beneficjenci

Państwo członkowskie składające wniosek może, zgodnie z art. 8, świadczyć współfinansowany przez EFG EFT skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług na rzecz kwalifikujących się beneficjentów, do których mogą należeć:

a)  pracownicy zwolnieni i osoby, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek, przy czym ich liczbę oblicza się zgodnie z art. 6, w okresie odniesienia, o którym mowa w art. 5 ust. 1, 2 i 3; [Popr. 45]

b)  pracownicy zwolnieni i osoby, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek, przy czym ich liczbę oblicza się zgodnie z art. 6, poza okresem odniesienia, o którym mowa w art. 5, a mianowicie 6 miesięcy przed rozpoczęciem okresu odniesienia lub między końcem okresu odniesienia a ostatnim dniem przed datą zakończenia oceny przez Komisję.

Pracowników i osoby prowadzące działalność na własny rachunek, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b), uznaje się za kwalifikujących się, pod warunkiem że można ustalić wyraźny związek przyczynowy ze zdarzeniem, które doprowadziło do zwolnień w okresie odniesienia.

W drodze odstępstwa od art. 5 państwa członkowskie składające wniosek mogą świadczyć zindywidualizowane usługi współfinansowane przez EFT na rzecz osób niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się, które w dniu złożenia wniosku nie przekroczyły 25 roku życia lub, w przypadku gdy państwo członkowskie tak postanowi, 30 roku życia, w liczbie równej liczbie objętych pomocą beneficjentów, przy czym priorytetowo traktowane są osoby, które zostały zwolnione lub zaprzestały prowadzenia działalności, pod warunkiem że przynajmniej niektóre z tych zwolnień miały miejsce w regionach na poziomie NUTS 2. [Popr. 46]

Artykuł 8

Kwalifikujące się środki

1.  Wkład finansowy z EFG EFT może być przekazany na aktywne środki rynku pracy, które stanowią część skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług, realizowanych z udziałem organizacji związkowych lub przedstawicieli pracowników, mających na celu ułatwienie reintegracji zawodowej beneficjentów objętych pomocą, a w szczególności zwolnionych pracowników znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji, i podjęcie przez nich trwałego zatrudnienia o wysokiej jakości lub takiej działalności na własny rachunek. [Popr. 47]

Upowszechnianie umiejętności wymaganych w cyfrowej epoce przemysłowej oraz w gospodarce zasobooszczędnej musi być obowiązkowym elementem horyzontalnym każdego pakietu zindywidualizowanych szkoleń lub usług. Poziom szkoleń dostosowuje się do kwalifikacji, umiejętnościszczególnych potrzeb danego beneficjenta. [Popr. 48]

Skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług może obejmować w szczególności:

a)  zindywidualizowane szkolenia, w tym umożliwiające zmianę kwalifikacji, dotyczące w szczególności umiejętności w zakresie technologii informacji i komunikacji oraz innych umiejętności wymaganych w epoce cyfrowej, poświadczanie zdobytego doświadczenia, spersonalizowaną pomoc w poszukiwaniu pracy, poradnictwo zawodowe, doradztwo, mentoring, pomoc w zakresie zwolnień monitorowanych, promowanie przedsiębiorczości, pomoc w zakresie prowadzenia działalności na własny rachunek, uruchamiania działalności gospodarczej i przejmowania działalności przez pracowników oraz działania w zakresie współpracy; [Popr. 49]

b)  specjalne środki ograniczone w czasie, takie jak dodatki na poszukiwanie pracy, skierowane do pracodawców zachęty do zatrudniania, dodatki na koszty przeniesienia, dodatki na opiekę nad dziećmi, dodatki szkoleniowe lub dodatki na koszty utrzymania (w tym świadczenia dla opiekunów) oraz skierowane do pracodawców zachęty do zatrudniania, także zachęty do zapewnienia elastycznych warunków pracy zwolnionym pracownikom. [Popr. 50]

Koszty środków, o których mowa w lit. b), nie mogą przekraczać przekraczają 35 % całości kosztów skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług wymienionych w niniejszym ustępie. [Popr. 51]

Koszty inwestycji w przypadku działalności na własny rachunek, uruchamiania działalności gospodarczej, w tym spółdzielni, lub przejmowania działalności przez pracowników nie mogą przekraczać 20 000 przekraczają 25 000 EUR na zwolnionego pracownika. [Popr. 52]

Przy opracowywaniu skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług należy przewidywać przyszłe perspektywy rynku pracy i potrzebne umiejętności. Skoordynowany pakiet musi być zgodny z przejściem na zasobooszczędną i zrównoważoną gospodarkę, a także koncentrować się na upowszechnianiu umiejętności wymaganych w cyfrowym wieku przemysłowym oraz uwzględniać popyt na lokalnym rynku pracy, a także możliwość reintegracji zawodowej pracowników w sektorze ich poprzedniego zatrudnienia, w przypadku gdy poważny przypadek restrukturyzacji wytworzył zapotrzebowanie na nowe lub dodatkowe umiejętności, a posiadane już umiejętności można najwydajniej wykorzystać. [Popr. 53]

2.  Następujące środki nie kwalifikują się do uzyskania wkładu finansowego z EFG EFT:

a)  specjalne ograniczone w czasie środki, o których mowa w ust. 1 lit. b), które nie są uzależnione od aktywnego udziału beneficjentów objętych pomocą w poszukiwaniu pracy lub działaniach szkoleniowych;

b)  środki, za które odpowiedzialne są przedsiębiorstwa na mocy ustawodawstwa krajowego lub układów zbiorowych;

ba)  środki służące w szczególności zmotywowaniu pracowników znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, bardziej zagrożonych ubóstwem lub starszych, by pozostali na rynku pracy lub na niego powrócili; [Popr. 54]

bb)  środki, za które na mocy ustawodawstwa krajowego lub układów zbiorowych odpowiedzialne są państwa członkowskie. [Popr. 55]

Środki wspierane z EFG EFT w żadnym wypadku nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej. [Popr. 56]

3.  Skoordynowany pakiet usług jest sporządzany w porozumieniu z objętymi pomocą beneficjentami lub ich przedstawicielami i/lub też z partnerami społecznymi. [Popr. 57]

4.  Z inicjatywy państwa członkowskiego składającego wniosek wkład finansowy z EFG EFT może zostać przyznany na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji, działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości.

Artykuł 9

Wnioski

1.  Państwo członkowskie składające wniosek przedstawia Komisji wniosek w terminie 12 tygodni od dnia, w którym spełnione zostały kryteria określone w art. 5 ust. 2 lub 3.

2.  W ciągu dziesięciu dni roboczych od daty złożenia wniosku albo, w odpowiednim przypadku, daty otrzymania przez Komisję tłumaczenia wniosku, w zależności od tego która z tych dat jest późniejsza, Komisja potwierdza otrzymanie wniosku i informuje państwo członkowskie o wszelkich dodatkowych informacjach koniecznych do oceny wniosku. [Popr. 58]

3.  Na wniosek zainteresowanego państwa członkowskiego Komisja zapewnia pomoc techniczną na wczesnych etapach procedury. Gdy Komisja zwróci się o dodatkowe informacje, państwo członkowskie odpowiada w ciągu dziesięciu dni roboczych od daty wniosku o udzielenie informacji. Na należycie uzasadniony wniosek zainteresowanego państwa członkowskiego Komisja przedłuża ten termin o dziesięć dni roboczych. [Popr. 59]

4.  Na podstawie informacji przekazanych przez państwo członkowskie Komisja kończy ocenę zgodności wniosku z warunkami przyznania wkładu finansowego w terminie 60 dni roboczych od otrzymania kompletnego wniosku lub, w odpowiednim przypadku, tłumaczenia wniosku. W przypadku gdy Komisja wyjątkowo nie jest w stanie dotrzymać tego terminu, przedstawia pisemne wyjaśnienie, podając przyczyny może on zostać przedłużony o 20 dni robocze, pod warunkiem że Komisja uprzednio przedstawi pisemne wyjaśnienie przyczyn opóźnienia i przedłoży to wyjaśnienie zainteresowanemu państwu członkowskiemu. [Popr. 60]

5.  Wniosek zawiera następujące informacje:

a)  ocenę liczby zwolnień zgodnie z art. 6, w tym metodę obliczania;

b)  potwierdzenie, że jeżeli zwalniające przedsiębiorstwo kontynuowało działalność po dokonaniu zwolnień, wywiązało się ze wszystkich zobowiązań prawnych dotyczących zwolnień i odpowiednio zadbało o pracowników; [Popr. 61]

ba)   wyraźne wskazanie działań już podjętych przez same państwa członkowskie w celu udzielenia pomocy zwolnionym pracownikom oraz uzupełniającego charakteru wnioskowanych środków finansowych z EFT ze względu na brak zasobów dostępnych dla organów krajowych lub regionalnych; [Popr. 62]

bb)   przegląd funduszy unijnych, z których już skorzystało zwalniające przedsiębiorstwo w okresie pięciu lat poprzedzających zwolnienia grupowe; [Popr. 63]

c)  krótki opis wydarzeń, które doprowadziły do zwolnienia pracowników;

d)  w stosownych przypadkach dane identyfikacyjne zwalniających przedsiębiorstw, dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw, sektorów oraz kategorie beneficjentów, którzy mają być objęci pomocą, w rozbiciu na płeć, grupę wiekową i poziom wykształcenia;

e)  spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na i zatrudnienie na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym lub, w odpowiednich przypadkach, transgranicznym; [Popr. 64]

f)  szczegółowy opis skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług i związanych wydatków, w tym w szczególności wszelkie środki wspierające inicjatywy dotyczące zatrudnienia podejmowane na rzecz beneficjentów znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, o niskich kwalifikacjach, starszych lub młodych czy też beneficjentów z regionów odizolowanych; [Popr. 65]

g)  wyjaśnienie, w jakim stopniu uwzględniono zalecenia określone w unijnych ramach jakości na rzecz przewidywania zmian i restrukturyzacji oraz w jaki sposób skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług uzupełnia działania finansowane przez inne fundusze krajowe lub unijne, w tym informacje dotyczące działań, do których zobowiązane są dane przedsiębiorstwa na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych;

h)  szacowany budżet w odniesieniu do każdego elementu skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług świadczonych na rzecz beneficjentów objętych pomocą oraz do wszelkich działań przygotowawczych, działań w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji, a także działań w zakresie kontroli i sprawozdawczości;

i)  do celów oceny – orientacyjne, dostosowane do konkretnych przypadków cele określone przez państwo członkowskie w odniesieniu do wskaźnika ponownego zatrudnienia beneficjentów w ciągu 6 miesięcy po zakończeniu okresu wdrażania;

j)  dni, w których rozpoczęto lub planuje się rozpoczęcie świadczenia zindywidualizowanych usług dla beneficjentów objętych pomocą oraz działań wdrażających EFG EFT, zgodnie z art. 8;

k)  w stosownych przypadkach, procedury konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą lub ich przedstawicielami lub też z partnerami społecznymi, a także z władzami lokalnymi i regionalnymi lub innymi odpowiednimi zainteresowanymi stronami;

l)  oświadczenie o zgodności pomocy z EFG EFT z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa, a także oświadczenie wyjaśniające, dlaczego skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług nie zastępuje środków, za które odpowiedzialne są przedsiębiorstwa na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych;

m)  źródła krajowego finansowania w formie płatności zaliczkowej lub współfinansowania krajowego oraz innego współfinansowania, w stosownych przypadkach;

ma)   oświadczenie, że proponowane działania będą uzupełniać działania finansowane z funduszy strukturalnych oraz że będzie się zapobiegać podwójnemu finansowaniu. [Popr. 66]

Artykuł 10

Komplementarność, zgodność i koordynacja

1.  Wkład finansowy z EFG EFT nie zastępuje działań, za które na mocy prawa krajowego lub umów zbiorowych odpowiedzialne są przedsiębiorstwa.

2.  Wsparcie dla beneficjentów objętych pomocą uzupełnia działania państw członkowskich na poziomie krajowym, regionalnym i , lokalnym i, w odpowiednich przypadkach, transgranicznym, w tym środki współfinansowane z funduszy i programów unijnych, zgodnie z zaleceniami określonymi w unijnych ramach jakości na rzecz przewidywania zmian i restrukturyzacji. [Popr. 67]

3.  Wkład finansowy z EFG jest ograniczony do tego, co jest niezbędne, aby zapewnić tymczasowe, jednorazowe wsparcie dla beneficjentów objętych pomocą oraz okazać solidarność z nimi. Środki wspierane przez EFG są zgodne z prawem Unii i prawem krajowym, w tym z przepisami dotyczącymi pomocy państwa. [Popr. 68]

4.  Komisja i państwo członkowskie składające wniosek zapewniają koordynację pomocy z funduszy i programów unijnych, zgodnie z ich zakresem odpowiedzialności. [Popr. 69]

5.  Państwo członkowskie składające wniosek zapewnia, by konkretne środki, na które przeznaczony jest wkład finansowy z EFG EFT, nie były wspierane także przy wykorzystaniu innych instrumentów finansowych Unii.

Artykuł 11

Równość mężczyzn i kobiet oraz niedyskryminacja

Komisja i państwa członkowskie zapewniają, aby zasada równości kobiet i mężczyzn oraz uwzględnianie problematyki płci stanowiły integralną część poszczególnych wszystkich odpowiednich etapów realizacji wkładu finansowego z EFG EFT i były w ich ramach promowane. [Popr. 70]

Komisja i państwa członkowskie podejmują wszelkie właściwe działania, aby zapobiec jakiejkolwiek dyskryminacji ze względu na płeć, tożsamość płciową, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, w zakresie dostępu do wkładu finansowego z EFG EFT i na różnych etapach jego realizacji.

Artykuł 12

Pomoc techniczna z inicjatywy Komisji

1.  Z inicjatywy Komisji na pomoc techniczną finansowanie pomocy technicznej i i administracyjną związaną administracyjnej związanej z wdrożeniem można przeznaczyć maksymalnie 0,5 % rocznego pułapu EFG EFT, m.in. na działania przygotowawcze, monitorowanie, zbieranie danych, kontrolę, audyt i ocenę, w tym systemy informatyczne dla przedsiębiorstw, działania komunikacyjne i te, które poprawiają widoczność EFG EFT, oraz na inne środki pomocy administracyjnej i technicznej. Zwiększone zostają synergie z istniejącymi systemami monitorowania zmian strukturalnych, takimi jak Europejskie Obserwatorium Restrukturyzacji. Takie środki mogą obejmować przyszłe i poprzednie okresy programowania. [Popr. 71]

2.  W ramach limitu określonego w ust. 1 Komisja przedkłada wniosek o przesunięcie środków na pomoc techniczną do odpowiednich linii budżetowych zgodnie z art. 31 rozporządzenia finansowego.

3.  Komisja realizuje pomoc techniczną z własnej inicjatywy według metody zarządzania bezpośredniego lub pośredniego zgodnie z [art. 62 ust. 1 lit. a) i c)] rozporządzenia finansowego.

W przypadku gdy Komisja realizuje pomoc techniczną według metody zarządzania pośredniego, zapewnia przejrzystość procedury selekcji osób trzecich, które będą wykonywać powierzone jej zadania, a także informuje wszystkie zainteresowane strony związane z EFT, w tym Parlament Europejski, o podwykonawcy wybranym do tego celu. [Popr. 72]

4.  Pomoc techniczna Komisji obejmuje dostarczanie państwom członkowskim informacji i wskazówek dotyczących wykorzystywania, monitorowania i oceny EFG EFT, w tym utworzenie punktu informacyjnego. Komisja dostarcza również europejskim i krajowym partnerom społecznym informacji, wraz z jasnymi wytycznymi, na temat korzystania z EFG EFT. Wytyczne mogą również obejmować tworzenie grup zadaniowych w przypadkach poważnych zakłóceń gospodarczych w danym państwie członkowskim. [Popr. 73]

Artykuł 13

Informacja, komunikacja i promocja

1.  Państwa członkowskie uznają pochodzenie i zapewniają widoczność unijnego finansowania poprzez spójne, skuteczne i ukierunkowane informacje kierowane do różnych grup odbiorców, w tym beneficjentów objętych pomocą, władz lokalnych i regionalnych, partnerów społecznych, mediów i ogółu społeczeństwa. Państwa członkowskie zapewniają podkreślenie unijnej wartości dodanej finansowania oraz pomoc w zbieraniu danych przez Komisję w celu zwiększenia przejrzystości budżetowej. [Popr. 74]

Państwa członkowskie wykorzystują emblemat UE zgodnie z [załącznikiem VIII do rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów] wraz ze zwykłym oświadczeniem o finansowaniu („finansowany/współfinansowany przez Unię Europejską”).

2.  Komisja prowadzi i regularnie uaktualnia stronę internetową dostępną we wszystkich urzędowych językach instytucji Unii, zawierającą aktualne informacje na temat EFG EFT, wskazówki dotyczące przedkładania wniosków i działań kwalifikowalnych, regularnie aktualizowaną listę kontaktów w państwach członkowskich oraz informacje dotyczące przyjętych i odrzuconych wniosków, a także roli Parlamentu Europejskiego i Rady w procedurze budżetowej. [Popr. 75]

3.  Komisja wspiera upowszechnianie najlepszych praktyk stosowanych w dziedzinie komunikacji, realizuje działania informacyjne i komunikacyjne na temat przypadków wsparcia z EFG EFT i jego wyników na podstawie zdobytego doświadczenia w celu poprawy widoczności EFT, podniesienia świadomości na temat kryteriów kwalifikowalności i procedur składania wniosków oraz zwiększenia skuteczności EFG EFT, zapewniając, aby obywatele i pracownicy UE byli świadomi istnienia EFG EFT, także obywatele i pracownicy z obszarów wiejskich o trudnym dostępie do informacji. [Popr. 76]

Państwa członkowskie dopilnowują, by na wniosek instytucji, organów lub agencji UE udostępniano na żądanie wszelkie materiały informacyjne i promocyjne oraz by udzielano Unii nieodpłatnej, niewyłącznej i nieodwołalnej licencji na korzystanie z takich materiałów oraz wszelkich wcześniej istniejących praw wynikających z takiej licencji. Licencja przyznaje Unii następujące prawa:

–  wewnętrzne wykorzystanie tj. prawo do powielania, kopiowania i udostępniania instytucjom i agencjom UE i państw członkowskich oraz ich pracownikom materiałów przeznaczonych do komunikacji i promocji;

–  odtwarzanie, w całości lub w części, materiałów przeznaczonych do komunikacji i promocji za pomocą wszelkich środków i w dowolnej formie;

–  publiczne rozpowszechnianie materiałów przeznaczonych do komunikacji i promocji za pomocą wszelkich środków komunikacji;

–  publiczne rozpowszechnianie materiałów przeznaczonych do komunikacji i promocji (lub ich kopii) w dowolnych formach;

–  przechowywanie i archiwizacja materiałów przeznaczonych do komunikacji i promocji;

–  udzielanie osobom trzecim sublicencji na prawa do materiałów przeznaczonych do komunikacji i promocji.

Dodatkowe prawa mogą zostać przyznane Unii.

4.  Środki przeznaczone na działania komunikacyjne na podstawie niniejszego rozporządzenia służą także komunikacji instytucjonalnej dotyczącej priorytetów politycznych Unii, o ile są one powiązane z ogólnymi celami, o których mowa w art. 3.

Artykuł 14

Określenie wkładu finansowego

1.  Komisja, na podstawie oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 9, uwzględniając w szczególności liczbę objętych pomocą beneficjentów, proponowane środki i szacunkowe koszty, ocenia i proponuje w możliwie najkrótszym terminie określonym w art. 9 ust. 4 kwotę ewentualnego wkładu finansowego z EFG EFT, który może zostać przyznany w ramach dostępnych środków. [Popr. 77]

2.  Poziom współfinansowania z EFG EFT w odniesieniu do realizowanych środków należy zrównać z najwyższą stopą współfinansowania z EFS+ w danym państwie członkowskim.

3.  Jeżeli na podstawie oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 9 Komisja uzna, że spełnione są warunki przekazania wkładu finansowego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, niezwłocznie rozpoczyna procedurę określoną w art. 16 i zawiadamia o tym państwo członkowskie składające wniosek. [Popr. 78]

4.  Jeżeli na podstawie oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 9 Komisja uzna, że warunki przyznania wkładu finansowego na mocy niniejszego rozporządzenia nie zostały spełnione, niezwłocznie powiadamia o tym państwo członkowskie, które złożyło wniosek, oraz inne zainteresowane strony, w tym Parlament Europejski. [Popr. 79]

Artykuł 15

Okres kwalifikowalności

1.  Wydatki kwalifikują się do przyznania wkładu finansowego z EFG EFT, począwszy od terminów określonych zgodnie z art. 9 ust. 5 lit. j), od których dane państwo członkowskie rozpoczyna lub ma rozpocząć świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą lub ponosi wydatki administracyjne na wdrażanie EFG EFT zgodnie z art. 8 ust. 1 i 4.

2.  Państwo członkowskie realizuje kwalifikujące się środki określone w art. 8 jak najszybciej. Środki te zostają w każdym razie wdrożone nie później niż w ciągu 6 miesięcy od daty wejścia w życie decyzji w sprawie wkładu finansowegozrealizowane nie później niż w ciągu 24 miesięcy od daty wejścia w życie decyzji w sprawie wkładu finansowego. [Popr. 80]

3.  Okres realizacji to okres, który rozpoczyna się od terminów określonych we wniosku zgodnie z art. 9 ust. 5 lit. j), w których państwo członkowskie rozpoczyna świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą oraz określone w art. 8 działania mające na celu wdrożenie EFG EFT, a kończy się po upływie 24 miesięcy od daty wejścia w życie decyzji w sprawie wkładu finansowego.

4.  Jeżeli beneficjent korzysta z kształcenia lub szkolenia trwającego dwa lata lub dłużej, wydatki związane z takim kursem kwalifikują się do objęcia współfinansowaniem z EFG EFT do chwili upływu terminu na złożenie sprawozdania końcowego, o którym mowa w art. 20 ust. 1, pod warunkiem że dane wydatki zostały poniesione przed tym terminem.

5.  Wydatki, o których mowa art. 8 ust. 4, są kwalifikowalne do upływu terminu złożenia sprawozdania końcowego zgodnie z art. 20 ust. 1.

Artykuł 16

Procedura budżetowa i wykonanie

1.  Jeżeli Komisja stwierdzi, że warunki przyznania wkładu finansowego z EFG EFT zostały spełnione, przedstawia wniosek w sprawie jego uruchomienia. Decyzja o uruchomieniu środków z EFT podejmowana jest wspólnie przez Parlament Europejski i Radę w terminie jednego miesiąca od przedstawienia im wniosku. Rada stanowi większością kwalifikowaną, a Parlament Europejski – większością głosów swoich członków i trzech piątych głosów oddanych. Równocześnie z przedstawieniem wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFT Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek o przesunięcie środków do odpowiednich linii budżetowych. W przypadku braku porozumienia wszczęta zostaje procedura rozmów trójstronnych. Przesunięcia związane z EFT dokonywane są zgodnie z art. 31 rozporządzenia finansowego. [Popr. 81]

2.  Do wniosku o przesunięcie środków należy dołączyć podsumowanie oceny kwalifikowalności wniosku. [Popr. 82]

3.  Komisja przyjmuje decyzję w sprawie wkładu finansowego w drodze aktu wykonawczego, który wchodzi w życie w dniu powiadomienia Komisji o zatwierdzeniu przesunięcia budżetowego przyjęcia przez Parlament Europejski i Radę. Niniejsza decyzja stanowi decyzję w sprawie finansowania w rozumieniu art. 110 rozporządzenia finansowego decyzji o uruchomieniu EFT. [Popr. 83]

3a.  Wniosek dotyczący decyzji o uruchomieniu EFT zgodnie z ust. 1 zawiera:

a)  ocenę przeprowadzoną zgodnie z art. 9 ust. 4 wraz ze streszczeniem informacji, na których oparta jest ta ocena;

b)  dowody, że spełnione zostały kryteria określone w art. 5 i 10; oraz

c)  uzasadnienie proponowanych kwot. [Popr. 84]

Artykuł 16a

Wyjątkowe przypadki

W wyjątkowych sytuacjach i jeżeli środki finansowe pozostające w funduszu w roku wystąpienia poważnych przypadków restrukturyzacji nie są wystarczające do pokrycia kwoty pomocy, którą władza budżetowa uważa za niezbędną, Komisja może zaproponować, aby różnica była sfinansowana w ramach funduszu na rok następny. W każdym razie należy przestrzegać rocznego pułapu budżetowego funduszu w roku wystąpienia poważnych przypadków restrukturyzacji i w roku następnym. [Popr. 85]

Artykuł 17

Płatności i wykorzystanie wkładu finansowego

1.  W następstwie wejścia w życie decyzji w sprawie wkładu finansowego zgodnie z art. 16 ust. 3 Komisja wypłaca danemu państwu członkowskiemu, zasadniczo w terminie 15 dni roboczych, 100 % wkładu finansowego w formie pojedynczej płatności zaliczkowej. Płatności zaliczkowe są rozliczane po złożeniu przez państwo członkowskie poświadczonej deklaracji wydatków zgodnie z art. 20 ust. 1. Niewykorzystane kwoty są zwracane Komisji.

2.  Wkład finansowy, o którym mowa w ust. 1, jest realizowany w ramach zarządzania dzielonego zgodnie z art. 63 rozporządzenia finansowego.

3.  Szczegółowe zasady techniczne dotyczące finansowania zostają określone przez Komisję w decyzji w sprawie wkładu finansowego, o której mowa w art. 16 ust. 3.

4.  Podczas realizowania środków ujętych w skoordynowanym pakiecie zindywidualizowanych usług dane państwo członkowskie może przedłożyć Komisji wniosek o zmianę włączonych do niego działań przez dodanie innych środków kwalifikowalnych wymienionych w art. 8 ust. 1 lit. a) i b), pod warunkiem że zmiany te są należycie uzasadnione i całkowita kwota nie przekracza wkładu finansowego, o którym mowa w art. 16 ust. 3. Komisja ocenia proponowane zmiany i, jeżeli wyraża na nie zgodę, wprowadza stosowne zmiany do decyzji w sprawie wkładu finansowego.

5.  Państwo członkowskie ma możliwość przesunięcia kwot między pozycjami budżetowymi określonymi w decyzji w sprawie wkładu finansowego zgodnie z art. 16 ust. 3. W przypadku przesunięć przekraczających zwiększenie środków o 20 % dla jednej lub większej liczby określonych pozycji, państwo to informuje o tym Komisję z wyprzedzeniem.

Artykuł 18

Stosowanie euro

We wnioskach, decyzjach dotyczących wkładów finansowych i sprawozdaniach sporządzonych na podstawie niniejszego rozporządzenia, a także we wszelkich innych powiązanych dokumentach, wszystkie kwoty wyrażone są w euro.

Artykuł 19

Wskaźniki

1.  Wskaźniki służące do przedstawiania sprawozdań z postępów programu w osiąganiu celów określonych w art. 3 znajdują się w załączniku.

2.  System sprawozdawczości dotyczącej realizacji celów zapewnia wydajne, skuteczne i terminowe gromadzenie danych na potrzeby monitorowania realizacji programu i jego wyników. W tym celu na państwa członkowskie nakłada się proporcjonalne wymogi w zakresie sprawozdawczości.

3.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 25 w celu zmiany wskaźników wymienionych w załączniku, w przypadku gdy uzna to za konieczne w celu zapewnienia skutecznej oceny wykorzystania funduszu.

Artykuł 19a

Model badania przeprowadzonego przez beneficjenta

Badanie przeprowadzone przez beneficjenta, o którym mowa w art. 20 ust. 1 lit. d), opiera się na modelu ustalonym przez Komisję w drodze aktu wykonawczego. Komisja przyjmuje akt wykonawczy zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 26 ust. 2, w celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego artykułu. [Popr. 86]

Artykuł 20

Sprawozdanie końcowe oraz zamknięcie

1.  Nie później niż pod koniec siódmego miesiąca po upływie okresu określonego w art. 15 ust. 3 dane państwo członkowskie przedstawia Komisji sprawozdanie końcowe dotyczące realizacji wkładu finansowego, obejmujące następujące informacje:

a)  rodzaj środków i najważniejsze uzyskane wyniki, wyjaśnienie wyzwań, wyciągnięte wnioski, synergie i komplementarność z innymi funduszami UE, szczególnie EFS+, oraz wskazanie, w miarę możliwości, komplementarności środków z działaniami finansowanymi w ramach innych programów unijnych lub krajowych zgodnie z unijnymi ramami jakości na rzecz przewidywania zmian i restrukturyzacji; [Popr. 87]

b)  nazwy organów odpowiedzialnych za realizację pakietu środków w danym państwie członkowskim;

c)  zasady określone w art. 19;

d)  wyniki badania przeprowadzonego przez beneficjenta sześć w ciągu sześciu miesięcy po zakończeniu od zakończenia okresu realizacji, które obejmują postrzeganą zmianę szans na zatrudnienie u beneficjentów lub, w przypadku osób które znalazły zatrudnienie, dodatkowe informacje na temat jakości i rodzaju zatrudnienia (m.in. zmiana godzin pracy, poziomu odpowiedzialności lub poziomu wynagrodzenia w porównaniu z poprzednim zatrudnieniem) oraz sektora, w którym dana osoba znalazła zatrudnienie; informacje te należy przedstawić w podziale według płci, grupy wiekowej i poziomu wykształcenia; [Popr. 88]

e)  czy w ciągu ostatnich pięciu lat przedsiębiorstwo zwalniające było beneficjentem pomocy państwowej lub wcześniejszych środków z unijnego Funduszu Spójności bądź funduszy strukturalnych, przy czym nie dotyczy to przedsiębiorstw typu start-up, mikroprzedsiębiorstw i MŚP; [Popr. 89]

f)  oświadczenie uzasadniające wydatki.

2.  Nie później niż pod koniec dziewiętnastego miesiąca po upływie okresu określonego w art. 15 ust. 3 państwo członkowskie przedkłada kompletny i odpowiednio sprawdzony prosty zbiór danych, informujący o długoterminowym wskaźniku rezultatu określonym w pkt 3 załącznika. [Popr. 90]

3.  Nie później niż sześć miesięcy po otrzymaniu przez Komisję wszystkich informacji wymaganych zgodnie z ust. 1 Komisja zamyka wkład finansowy z EFG EFT, określając jego ostateczną kwotę oraz ewentualną kwotę należną od danego państwa członkowskiego zgodnie z art. 24. Zamknięcie to uzależnione jest od przedstawienia długoterminowego wskaźnika rezultatu zgodnie z ust. 2.

Artykuł 21

Sprawozdanie dwuletnie

1.  Do dnia 1 sierpnia 2021 r., a następnie co dwa lata Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie kompleksowe sprawozdanie ilościowe i jakościowe z działalności w ramach niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 w poprzednich dwóch latach. Sprawozdanie koncentruje się głównie na wynikach osiągniętych przez EFG EFT i zawiera w szczególności informacje dotyczące złożonych wniosków, szybkości ch rozpatrywania i potencjalnych braków w obowiązujących przepisach, przyjętych decyzji, finansowanych środków, w tym statystyk dotyczących wskaźników określonych w załączniku, komplementarności tych środków ze środkami finansowanymi z innych funduszy unijnych, w szczególności z EFS +, oraz informacje dotyczące zamknięcia przyznanych wkładów finansowych; sprawozdanie dokumentuje również przypadki wniosków, które zostały odrzucone lub zredukowane ze względu na brak wystarczających środków lub niekwalifikowalność. [Popr. 91]

2.  Sprawozdanie jest przekazywane do wiadomości państwom członkowskim, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów oraz partnerom społecznym. [Popr. 92]

Artykuł 22

Ocena

1.  Komisja przeprowadza co cztery lata z własnej inicjatywy i w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi ocenę wkładów finansowych z EFG EFT, a następnie ocenę skutków jego stosowania na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym.

Do celów oceny, o której mowa w akapicie pierwszym, państwa członkowskie gromadzą wszelkie dostępne dane dotyczące przypadków wsparcia z EFT i objętych pomocą pracowników. [Popr. 93]

2.  Wyniki ocen, o których mowa w ust. 1, przekazywane są do wiadomości Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów i partnerom społecznym. Przy opracowywaniu nowych programów lub rozwijaniu istniejących programów w dziedzinie zatrudnienia i spraw socjalnych należy wziąć pod uwagę zalecenia wynikające z tych ocen.

3.  Oceny, o których mowa w ust. 1, obejmują odpowiednie statystyki dotyczące wkładów finansowych, w podziale na sektory i państwa członkowskie. [Popr. 94]

4.  Aby zapewnić skuteczną ocenę postępów EFG EFT w realizacji jego celów, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 25 w celu zmiany załącznika, dokonania przeglądu lub uzupełnienia wskaźników, jeżeli uzna to za konieczne, oraz uzupełnienia niniejszego rozporządzenia o przepisy dotyczące ustanowienia ram monitorowania i oceny.

Artykuł 23

Zarządzanie i kontrola finansowa

1.  Bez uszczerbku dla odpowiedzialności Komisji za wykonanie ogólnego budżetu Unii państwa członkowskie przyjmują odpowiedzialność za zarządzanie środkami wspieranymi przez EFG EFT i ich kontrolę finansową. Podejmowane przez nie czynności obejmują:

a)  weryfikowanie, czy zarządzanie i system kontroli zostały ustanowione i są realizowane w sposób zapewniający efektywne i prawidłowe wykorzystywanie funduszy Unii, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

b)  zapewnienie, by dostarczanie danych dotyczących monitorowania było obowiązkowe w umowach z podmiotami realizującymi skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług;

c)  weryfikowanie, czy finansowane działania zostały właściwe przeprowadzone;

d)  zapewnienie, by finansowane wydatki były oparte na wiarygodnych dokumentach potwierdzających, a także były legalne i zgodne z przepisami;

e)  zapobieganie, wykrywanie i korygowanie nieprawidłowości, w tym nadużyć finansowych, oraz odzyskiwanie nienależnie wypłaconych kwot wraz z odsetkami z tytułu zaległych płatności w stosownych przypadkach. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji nieprawidłowości, w tym nadużycia finansowe.

2.  Do celów art. [63 ust. 3?] rozporządzenia finansowego państwa członkowskie wyznaczają organy odpowiedzialne za zarządzanie działaniami wspieranymi przez EFG EFT oraz kontrolę nad nimi. Przedkładając sprawozdanie końcowe, o którym mowa w art. 20 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, te wyznaczone organy przekazują Komisji informacje określone w [art. 63 ust. 5, 6 i 7 ?] rozporządzenia finansowego, dotyczące realizacji wkładu finansowego.

W przypadku gdy organy wyznaczone zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1309/2013 przedstawiły wystarczające gwarancje, że płatności są legalne, prawidłowe i właściwie zaksięgowane, dane państwo członkowskie może powiadomić Komisję o zatwierdzeniu tych organów na mocy niniejszego rozporządzenia. W takim przypadku dane państwo członkowskie wskazuje, które organy zostały zatwierdzone i jakie są ich funkcje.

3.  Państwa członkowskie dokonują korekt finansowych wymaganych w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości. Korekty dokonane przez państwa członkowskie polegają na anulowaniu całości lub części wkładu finansowego. Państwa członkowskie odzyskują wszelkie kwoty utracone w wyniku wykrytej nieprawidłowości i zwracają je Komisji, a jeżeli w wyznaczonym terminie kwota nie zostanie zwrócona przez dane państwo członkowskie, należne są odsetki od zadłużenia przeterminowanego.

4.  Ponosząc odpowiedzialność za wykonanie ogólnego budżetu Unii, Komisja podejmuje wszelkie kroki niezbędne do zweryfikowania, czy finansowane działania przeprowadzane są zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami; Obowiązkiem państwa członkowskiego składającego wniosek jest posiadanie sprawnie funkcjonujących systemów zarządzania i kontroli; Komisja upewnia się, że takie systemy funkcjonują.

W tym celu, bez uszczerbku dla uprawnień Trybunału Obrachunkowego lub kontroli przeprowadzanych przez państwa członkowskie zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi, urzędnicy lub inni pracownicy Komisji mogą przeprowadzać kontrole na miejscu, w tym kontrole wyrywkowe działań finansowanych przez EFG EFT , po uprzednim powiadomieniu z wyprzedzeniem minimum jednego dnia roboczego. W celu otrzymania wszelkiej niezbędnej pomocy Komisja powiadamia z wyprzedzeniem państwo członkowskie, które złożyło wniosek. W takich kontrolach mogą uczestniczyć urzędnicy lub inni pracownicy danego państwa członkowskiego.

5.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 25 w celu uzupełnienia ust. 1 lit. e) poprzez określenie kryteriów określania przypadków nieprawidłowości, które należy zgłaszać, oraz dostarczanych danych.

6.  Komisja przyjmuje akt wykonawczy określający format stosowany do zgłaszania nieprawidłowości zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 26 ust. 2, w celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego artykułu.

7.  Państwa członkowskie dopilnowują, by wszystkie dokumenty pomocnicze dotyczące poniesionych wydatków były dostępne dla Komisji i Trybunału Obrachunkowego przez okres trzech lat po zamknięciu wkładów finansowych otrzymanych z EFG EFT .

Artykuł 24

Odzyskanie wkładu finansowego

1.  W przypadkach gdy kwota rzeczywistych kosztów skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług jest niższa niż kwota wkładu finansowego zgodnie z art. 16, Komisja odzyskuje odpowiednią kwotę po umożliwieniu zainteresowanemu państwu członkowskiemu przedstawienia swoich uwag.

2.  Jeżeli po dokonaniu niezbędnych weryfikacji Komisja stwierdza, że państwo członkowskie uchybiło zobowiązaniom określonym w decyzji w sprawie wkładu finansowego lub nie wypełnia obowiązków określonych w art. 23 ust. 1, daje temu państwu członkowskiemu możliwość przedstawienia swoich uwag. Jeżeli nie osiągnięto porozumienia Komisja przyjmuje decyzję w drodze aktu wykonawczego w celu dokonania niezbędnych korekt finansowych w drodze anulowania całości lub części wkładu z EFG EFT na przedmiotowy środek. Decyzję tę podejmuje się w ciągu 12 miesięcy po otrzymaniu uwag od państwa członkowskiego. Państwo członkowskie odzyskuje wszelkie kwoty utracone w wyniku wykrytej nieprawidłowości, a jeżeli w wyznaczonym terminie kwota nie zostanie zwrócona przez państwo członkowskie składające wniosek, należne są odsetki od zadłużenia przeterminowanego.

Artykuł 25

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.  Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 19 ust. 3 i art. 23 ust. 5, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

3.  Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 19 ust.3 i art. 23 ust. 5, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.  Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r.w sprawie lepszego stanowienia prawa.

5.  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.  Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 19 ust. 3 i art. 23 ust. 5 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 26

Procedura komitetowa

1.  Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011(29).

2.  W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 27

Przepisy przejściowe

Rozporządzenie (UE) nr 1309/2013 stosuje się nadal do wniosków złożonych do dnia 31 grudnia 2020 r. Jest ono stosowane do momentu zamknięcia poszczególnych przypadków.

Artykuł 28

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wniosków składanych od dnia 1 stycznia 2021 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Wspólne wskaźniki produktu i rezultatu dotyczące wniosków EFG

Wszystkie dane osobowe(30) pogrupowane są według płci (kobieta, mężczyzna, osoba niebinarna).

1)  Wspólne wskaźniki produktu dotyczące beneficjentów

—  bezrobotni*;

—  nieaktywni zawodowo*;

—  zatrudnieni*;

—  osoby prowadzące działalność na własny rachunek*;

—  osoby poniżej 30 lat*;

—  osoby powyżej 54 lat*;

—  osoby z wykształceniem średnim I stopnia lub niższym (ISCED 0-2)*;

—  osoby z wykształceniem średnim II stopnia (ISCED 3) lub wykształceniem policealnym (ISCED 4)*;

—  osoby z wykształceniem wyższym (ISCED 5-8)*;

—  osoby z doświadczeniem zawodowym krótszym niż 2 lata;

—  osoby z doświadczeniem zawodowym o długości od 2 do 10 lat;

—  osoby z doświadczeniem zawodowym dłuższym niż 10 lat. [Popr. 95]

Łączną liczbę beneficjentów oblicza się automatycznie na podstawie wspólnych wskaźników produktu związanych ze statusem zatrudnienia(31).

Dane dotyczące beneficjentów uczestniczących w środkach współfinansowanych z EFG mają być przedstawione w sprawozdaniu końcowym, o którym mowa w art. 20 ust. 1.

2)  Wspólne wskaźniki rezultatu dotyczące beneficjentów

—  odsetek beneficjentów EFG EFT , którzy są zatrudnieni (w podziale na rodzaj umowy o pracę: zatrudnienie w pełnym/niepełnym wymiarze czasu pracy, na czas określony/na czas nieokreślony) lub prowadzą działalność na własny rachunek, 6 miesięcy po zakończeniu okresu wdrażania*;

—  odsetek beneficjentów EFG EFT , którzy uzyskali kwalifikacje 6 miesięcy po zakończeniu okresu wdrażania*;

—  odsetek beneficjentów EFG EFT , którzy korzystają z kształcenia lub szkolenia 6 miesięcy po zakończeniu okresu wdrażania*.

Dane te mają być przedstawione w sprawozdaniu końcowym, o którym mowa w art. 20 ust. 1, i są gromadzone na podstawie danych dostarczanych przez właściwe organy państwa członkowskiego oraz badań beneficjentów (zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. d)). Dane te obejmują obliczoną całkowitą liczbę beneficjentów zgłoszoną w ramach wspólnych wskaźników produktu (1). Wartości procentowe muszą więc również odnosić się do tej obliczonej całkowitej liczby.

3)  Wspólny długoterminowy wskaźnik rezultatu dotyczący uczestników

—  odsetek beneficjentów EFG EFT , którzy są zatrudnieni, w tym prowadzą działalność na własny rachunek, 18 miesięcy po zakończeniu okresu wdrażania określonego w decyzji w sprawie finansowania*.

Dane te muszą zostać udostępnione do końca dziewiętnastego miesiąca po zakończeniu okresu wdrażania. Dane te powinny obejmować obliczoną całkowitą liczbę beneficjentów zgłoszoną w ramach wspólnych wskaźników produktu (1). Wartości procentowe muszą więc również odnosić się do tej obliczonej całkowitej liczby. W przypadkach dużych interwencji, obejmujących ponad 1 000 beneficjentów, dane można alternatywnie gromadzić na podstawie reprezentatywnej próby całkowitej liczby beneficjentów zgłoszonej jako wskaźnik produktu (1).

(1) Dz.U. C ... / Dotychczas nieopublikowaną w Dzienniku Urzędowym.
(2) Dz.U. C ... / Dotychczas nieopublikowaną w Dzienniku Urzędowym.
(3)Dz.U. C […] z […], s. […].
(4)Dz.U. C […] z […], s. […].
(5) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 16 stycznia 2019 r.
(6)https://ec.europa.eu/commission/priorities/deeper-and-fairer-economic-and-monetary-union/european-pillar-social-rights_pl
(7)http://eu-un.europa.eu/eu-response-2030-agenda-sustainable-development-sustainable-european-future/.
(8)https://sustainabledevelopment.un.org/post2015/transformingourworld.
(9)https://ec.europa.eu/commission/sites/beta-political/files/communication-new-modern-multiannual-financial-framework_en.pdf
(10)https://ec.europa.eu/commission/white-paper-future-europe-reflections-and-scenarios-eu27_pl.
(11)https://ec.europa.eu/commission/publications/reflection-paper-harnessing-globalisation_pl.
(12)https://ec.europa.eu/commission/publications/reflection-paper-future-eu-finances_pl.
(13)Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów Ramy jakości UE na rzecz przewidywania zmian i restrukturyzacji, (COM(2013) 882 final z 13.12.2013).
(14)Rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1).
(15)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 546/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (Dz.U. L 167 z 29.6.2009, s. 26).
(16)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855).
(17)COM(2018) 297 final oraz towarzyszący mu SWD (2018) 192 final.
(18)Dokument roboczy służb Komisji SWD(2018) 171 final oraz załącznik do tego dokumentu COM(2018) 321 final.
(19)Dz.U. L […] z […], s. […].
(20)Odniesienie do aktualizacji.
(21)Odniesienie do aktualizacji.
(22)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).
(23)Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1).
(24)Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).
(25)Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (Dz.U. L 283 z 31.10.2017, s. 1).
(26)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371 z dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie zwalczania za pośrednictwem prawa karnego nadużyć na szkodę interesów finansowych Unii (Dz.U. L 198 z 28.7.2017, s. 29).
(27) Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.
(28)Odniesienie do sprawdzenia/aktualizacji: Dyrektywa Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych (Dz.U. L 225 z 12.8.1998, s. 16).
(29) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).
(30)Organy zarządzające ustanawiają system, który rejestruje i przechowuje dane indywidualnych uczestników w skomputeryzowanej formie. Rozwiązania dotyczące przetwarzania danych obowiązujące w państwach członkowskich muszą być zgodne z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1), w szczególności z jej art. 4, 6 i 9. Dane przekazane w związku ze wskaźnikami oznaczonymi gwiazdką (*) są danymi osobowymi zgodnie z . 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679. Ich przetwarzanie jest konieczne dla zgodności ze zobowiązaniem prawnym, któremu podlega administrator danych (art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2016/679).
(31)Bezrobotni, nieaktywni zawodowo, zatrudnieni, osoby prowadzące działalność na własny rachunek


Europejski Fundusz Społeczny Plus ***I
PDF 483kWORD 146k
Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski w dniu 16 stycznia 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+) (COM(2018)0382 – C8-0232/2018 – 2018/0206(COD))(1)
P8_TA(2019)0020A8-0461/2018

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw -1 (nowy)
(-1)  Zgodnie z art. 3 TUE, ustanawiając rynek wewnętrzny, Unia działa na rzecz wysoko konkurencyjnej społecznej gospodarki rynkowej zmierzającej do pełnego zatrudnienia i postępu społecznego, propagowania równości mężczyzn i kobiet, solidarności międzypokoleniowej i ochrony praw dziecka, a także zwalczania wykluczenia społecznego i dyskryminacji. Zgodnie z art. 9 TFUE przy określaniu i realizacji strategii i działań Unia ma brać pod uwagę wymogi związane m.in. ze wspieraniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnianiem odpowiedniej ochrony socjalnej, zwalczaniem wykluczenia społecznego, a także wysokim poziomem kształcenia, szkolenia i ochrony zdrowia ludzkiego.
Poprawka 2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 1
(1)  W dniu 17 listopada 2017 r. Parlament Europejski, Rada i Komisja wspólnie proklamowały Europejski filar praw socjalnych jako odpowiedź na wyzwania społeczne w Europie. Dwadzieścia najważniejszych zasad filaru pogrupowano według trzech kategorii: równe szanse i dostęp do zatrudnienia; uczciwe warunki pracy; ochrona socjalna i włączenie społeczne. Te dwadzieścia zasad Europejskiego filaru praw socjalnych powinno przyświecać działaniom prowadzonym w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+). Aby przyczynić się do wdrażania Europejskiego filaru praw socjalnych, EFS+ powinien wspierać inwestycje w kapitał ludzki i systemy w obszarach polityki dotyczących zatrudnienia, edukacji i włączenia społecznego, a tym samym wspierać spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną zgodnie z art. 174 TFUE.
(1)  W dniu 17 listopada 2017 r. Parlament Europejski, Rada i Komisja wspólnie proklamowały Europejski filar praw socjalnych jako odpowiedź na wyzwania społeczne w Europie. Dwadzieścia najważniejszych zasad filaru pogrupowano według trzech kategorii: równe szanse i dostęp do zatrudnienia; uczciwe warunki pracy; ochrona socjalna i włączenie społeczne. Te dwadzieścia zasad Europejskiego filaru praw socjalnych powinno przyświecać działaniom prowadzonym w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+). Aby przyczynić się do wdrażania Europejskiego filaru praw socjalnych, EFS+ powinien wspierać inwestycje w kapitał ludzki i systemy w obszarach polityki dotyczących zatrudnienia, usług publicznych, zdrowia, edukacji i włączenia społecznego, a tym samym wspierać spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną zgodnie z art. 174 i 175 TFUE. Wszystkie działania w ramach EFS+ powinny być zgodne z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej (Kartą praw podstawowych), Europejską konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz z Konwencją ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, której stronami są Unia Europejska i wszystkie jej państwa członkowskie.
Poprawka 3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 2
(2)  Na poziomie Unii europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej zapewnia ramy określania krajowych priorytetów w zakresie reform oraz monitorowania ich realizacji. Państwa członkowskie opracowują swoje własne krajowe wieloletnie strategie inwestycyjne na rzecz tych priorytetów reform. Strategie te powinny być przedstawiane wraz z rocznymi krajowymi programami reform jako sposób na określenie i koordynowanie priorytetowych projektów inwestycyjnych, które mają być wspierane ze środków krajowych lub unijnych. Powinny też służyć wykorzystywaniu unijnego finansowania w spójny sposób oraz maksymalizowaniu wartości dodanej wsparcia finansowego pochodzącego w szczególności z programów wspieranych przez Unię w stosownych przypadkach z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, Europejskiego Instrumentu Stabilizacji Inwestycji oraz InvestEU.
(2)  Na poziomie Unii europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej zapewnia ramy określania krajowych priorytetów w zakresie reform oraz monitorowania ich realizacji. Państwa członkowskie opracowują swoje własne krajowe wieloletnie strategie inwestycyjne na rzecz tych priorytetów reform. Strategie te powinny być opracowywane we współpracy między organami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi, uwzględniać perspektywę płci oraz być przedstawiane wraz z rocznymi krajowymi programami reform jako sposób na określenie i koordynowanie priorytetowych projektów inwestycyjnych, które mają być wspierane ze środków krajowych lub unijnych. Powinny też służyć wykorzystywaniu unijnego finansowania w spójny sposób oraz maksymalizowaniu wartości dodanej wsparcia finansowego pochodzącego w szczególności z programów wspieranych przez Unię w stosownych przypadkach z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, Europejskiego Instrumentu Stabilizacji Inwestycji oraz InvestEU.
Poprawka 4
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 3
(3)  Rada Europejska z [...] przyjęła zmienione wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia państw członkowskich, aby dostosować ich treść do zasad Europejskiego filaru praw socjalnych celem poprawy konkurencyjności Europy i uczynienia jej lepszym miejscem do inwestowania, tworzenia miejsc pracy i wspierania spójności społecznej. Aby zapewnić pełną zgodność EFS+ z celami tych wytycznych, w szczególności jeżeli chodzi o zatrudnienie, edukację, szkolenia i walkę z wykluczeniem społecznym, ubóstwem i dyskryminacją, EFS+ powinien wspierać państwa członkowskie, biorąc pod uwagę właściwe zintegrowane wytyczne i zalecenia dla poszczególnych krajów przyjęte zgodnie z art. 121 ust. 2 TFUE i art. 148 ust. 4 TFUE, a także, w stosownych przypadkach, na poziomie krajowym – krajowe programy reform poparte krajowymi strategiami. EFS+ powinien także przyczyniać się do odpowiednich aspektów realizacji najważniejszych inicjatyw i działań Unii, w szczególności europejskiego programu na rzecz umiejętności oraz europejskiego obszaru edukacji, właściwych zaleceń Rady i innych inicjatyw, takich jak gwarancja dla młodzieży, ścieżki poprawy umiejętności oraz integracja osób długotrwale bezrobotnych.
(3)  Wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia państw członkowskich przyjęte przez Radę zgodnie z art. 148 ust. 2 TFUE, a mianowicie: zwiększanie popytu na pracę; zwiększanie podaży pracy: dostęp do zatrudnienia, umiejętności i kompetencje; poprawa funkcjonowania rynków pracy oraz skuteczności dialogu społecznego i promowanie równości szans dla wszystkich, wspieranie włączenia społecznego i zwalczanie ubóstwa, w tym lepsze usługi publiczne w służbie zdrowia i innych sektorach, wraz z szerokimi wytycznymi gospodarczymi przyjętymi zgodnie z art. 121 ust. 2 TFUE, tworzą część zintegrowanych wytycznych wspierających strategię „Europa 2020”. Rada Europejska z [...] przyjęła zmienione wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia państw członkowskich, aby dostosować je do zasad Europejskiego filaru praw socjalnych celem pobudzenia tworzenia miejsc pracy i wspierania spójności społecznej, a co za tym idzie poprawy konkurencyjności Europy i uczynienia Unii lepszym miejscem do inwestowania. Aby zapewnić pełną zgodność EFS+ z celami wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia, państwa członkowskie powinny planować wsparcie z EFS+, które jest im potrzebne, biorąc pod uwagę te wytyczne, a także właściwe zalecenia dla poszczególnych krajów przyjęte zgodnie z art.148 ust. 4 i art. 121 ust. 2 TFUE, a także na poziomie krajowym – aspekty zatrudnienia i aspekty społeczne krajowych programów reform popartych krajowymi strategiami. EFS+ powinien także przyczyniać się do odpowiednich aspektów realizacji najważniejszych inicjatyw i działań Unii, w szczególności europejskiego programu na rzecz umiejętności oraz europejskiego obszaru edukacji, gwarancji dla młodzieży, innych właściwych zaleceń Rady i innych inicjatyw, takich jak „Inwestowanie w dzieci: przerwanie cyklu marginalizacji”, ścieżki poprawy umiejętności, integracja osób długotrwale bezrobotnych, ramy jakości staży i przygotowania zawodowego oraz Plan działania na rzecz integracji obywateli państw trzecich.
Poprawka 5
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4
(4)  W dniu 20 czerwca 2017 r. Rada przyjęła dokument dotyczący zrównoważonej przyszłości Europy, stanowiący odpowiedź Unii na „Agendę ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030”. Rada podkreśliła znaczenie dążenia do zrównoważonego rozwoju w trzech wymiarach (gospodarczym, społecznym i środowiskowym) w wyważony i zintegrowany sposób. Konieczne jest uwzględnianie zrównoważonego rozwoju we wszystkich obszarach polityki wewnętrznej i zewnętrznej Unii oraz prowadzenie ambitnej polityki dotyczącej globalnych wyzwań. Rada pozytywnie przyjęła komunikat Komisji pt. „Kolejne kroki w kierunku zrównoważonej przyszłości Europy” z dnia 22 listopada 2016 r. jako pierwszy krok w procesie włączania celów zrównoważonego rozwoju do wszystkich obszarów unijnej polityki i traktowania zrównoważonego rozwoju jako naczelnej zasady kierującej polityką Unii we wszystkich obszarach, w tym za pomocą instrumentów finansowych.
(4)  W dniu 20 czerwca 2017 r. Rada przyjęła dokument dotyczący zrównoważonej przyszłości Europy, stanowiący odpowiedź Unii na „Agendę ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030”. Rada podkreśliła znaczenie dążenia do zrównoważonego rozwoju w trzech wymiarach (gospodarczym, społecznym i środowiskowym) w wyważony i zintegrowany sposób. Konieczne jest uwzględnianie zrównoważonego rozwoju we wszystkich obszarach polityki wewnętrznej i zewnętrznej Unii oraz prowadzenie ambitnej polityki dotyczącej globalnych wyzwań. Rada pozytywnie przyjęła komunikat Komisji pt. „Kolejne kroki w kierunku zrównoważonej przyszłości Europy” z dnia 22 listopada 2016 r. jako pierwszy krok w procesie włączania celów zrównoważonego rozwoju do wszystkich obszarów unijnej polityki i traktowania zrównoważonego rozwoju jako naczelnej zasady kierującej polityką Unii we wszystkich obszarach, w tym za pomocą instrumentów finansowych. EFS+ powinien przybliżać osiągnięcie celów zrównoważonego rozwoju dzięki m.in. zlikwidowaniu skrajnych form ubóstwa (cel 1); promowaniu dobrej jakości edukacji sprzyjającej włączeniu społecznemu (cel 4); promowaniu równouprawnienia płci (cel 5); promowaniu stabilnego, zrównoważonego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego, pełnego i produktywnego zatrudnienia oraz godnej pracy dla wszystkich (cel 8) oraz zmniejszaniu nierówności (cel 10).
Poprawka 6
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4 a (nowy)
(4a)  Unia i jej państwa członkowskie, mając na uwadze Europejską kartę społeczną podpisaną w Turynie 18 października 1961 r., powinny uwzględniać w swoich celach promowanie zatrudnienia, poprawę warunków życia i pracy, z myślą o podnoszeniu i utrzymaniu poziomu zatrudnienia i przeciwdziałaniu wykluczeniu, zgodnie z art. 151 TFUE.
Poprawka 7
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4 b (nowy)
(4b)  Społeczeństwo europejskie nadal boryka się z wieloma wyzwaniami społecznymi. Ponad 100 milionów obywateli jest zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym, poziom bezrobocia wśród młodzieży jest wciąż ponad dwukrotnie wyższy od ogólnej stopy bezrobocia i niezbędna jest lepsza integracja obywateli państw trzecich. Wyzwania te nie tylko zagrażają bezpośrednio dobrobytowi obywateli, lecz także wywierają presję ekonomiczną i społeczną na całe europejskie społeczeństwo.
Poprawka 8
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 5
(5)  Unia stoi przed wyzwaniami strukturalnymi wynikającymi z globalizacji gospodarki, przepływów migracyjnych i rosnących zagrożeń dla bezpieczeństwa, procesu przechodzenia na czystą energię, przemian technologicznych, coraz starszej siły roboczej oraz rosnących niedoborów umiejętności i siły roboczej w niektórych sektorach i regionach, odczuwanych zwłaszcza przez MŚP. Uwzględniając zmieniające się realia świata pracy, Unia powinna być przygotowana na bieżące i przyszłe wyzwania i inwestować w odpowiednie umiejętności, zapewniać, by wzrost gospodarczy w większym stopniu sprzyjał włączeniu społecznemu, oraz usprawniać politykę zatrudnienia i politykę społeczną, w tym z uwagi na mobilność pracowników.
(5)  Unia stoi przed wyzwaniami strukturalnymi wynikającymi z globalizacji gospodarki, nierówności społecznych, przepływów migracyjnych i powiązanych problemów z integracją, sprawiedliwego procesu przechodzenia na czystą energię, przemian technologicznych, niżu demograficznego, bezrobocia ogółem i bezrobocia młodzieży, starzenia się społeczeństwa i siły roboczej oraz rosnących niedoborów umiejętności i siły roboczej w niektórych sektorach i regionach, odczuwanych zwłaszcza przez MŚP. Uwzględniając zmieniające się realia świata pracy, Unia powinna być przygotowana na bieżące i przyszłe wyzwania i inwestować w odpowiednie umiejętności, edukację, szkolenia i uczenie się przez całe życie, zapewniać, by wzrost gospodarczy w większym stopniu sprzyjał włączeniu społecznemu, podnosić kompetencje i pogłębiać wiedzę, usprawniać politykę zatrudnienia i politykę społeczną, w tym z uwagi na mobilność pracowników w Unii, a także rozwiązać problem pogłębiających się nierówności w zakresie zdrowia między państwami członkowskimi i w państwach członkowskich.
Poprawka 9
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6
(6)  Rozporządzenie (UE) nr [...] ustanawia ramy działania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+), Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR), Funduszu Azylu i Migracji (FAM), Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (FBU) oraz Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz (IZGW) stanowiącego część Funduszu Zintegrowanego Zarządzania Granicami (FZZG) i określa, w szczególności, cele polityki i przepisy dotyczące programowania, monitorowania i oceny, zarządzania i kontroli w odniesieniu do funduszy Unii wdrażanych według metody zarządzania dzielonego. Konieczne jest zatem określenie ogólnych celów EFS+ oraz przepisów szczegółowych dotyczących rodzaju działań, które mogą być finansowane przez EFS+.
(6)  Rozporządzenie (UE) nr [...] ustanawia ramy działania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+), Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR), Funduszu Azylu i Migracji (FAM), Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (FBU) oraz Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz (IZGW) stanowiącego część Funduszu Zintegrowanego Zarządzania Granicami (FZZG) i określa, w szczególności, cele polityki i przepisy dotyczące programowania, monitorowania i oceny, zarządzania i kontroli w odniesieniu do funduszy Unii wdrażanych według metody zarządzania dzielonego. Konieczne jest zatem określenie ogólnych celów EFS+ i skoordynowanie go z innymi funduszami oraz określenie przepisów szczegółowych dotyczących rodzaju działań, które mogą być finansowane przez EFS+.
Poprawka 10
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 7
(7)  Rozporządzenie (UE, Euratom) No [nowe FR] („rozporządzenie finansowe”) określa zasady wykonania budżetu Unii, w tym zasady dotyczące dotacji, nagród, zamówień publicznych, wykonania pośredniego, pomocy finansowej i gwarancji budżetowych. Aby zapewnić spójność we wdrażaniu unijnych programów finansowania, rozporządzenie finansowe ma mieć zastosowanie do działań realizowanych według metody zarządzania bezpośredniego lub pośredniego w ramach EFS+.
(7)  Rozporządzenie (UE, Euratom) nr [nowe FR] („rozporządzenie finansowe”) określa zasady wykonania budżetu Unii, w tym zasady dotyczące dotacji, nagród, zamówień publicznych, wykonania pośredniego, pomocy finansowej i gwarancji budżetowych oraz synergii między instrumentami finansowymi. Aby zapewnić spójność we wdrażaniu unijnych programów finansowania, rozporządzenie finansowe ma mieć zastosowanie do działań realizowanych według metody zarządzania bezpośredniego lub pośredniego w ramach EFS+. Rozporządzenie powinno określać cele operacyjne i ustanawiać przepisy szczegółowe dotyczące działań kwalifikowalnych, które mogą być finansowane z EFS+ według metody zarządzania bezpośredniego i pośredniego.
Poprawka 11
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 8
(8)  Rodzaje finansowania i metody wdrażania na podstawie tego rozporządzenia powinny być wybierane w zależności od ich możliwości osiągnięcia szczegółowych celów działań i zapewnienia rezultatów, biorąc pod uwagę w szczególności koszty kontroli, obciążenie administracyjne oraz przewidywane ryzyko nieprzestrzegania przepisów. W przypadku dotacji pod uwagę należy wziąć korzystanie z płatności ryczałtowych, stawek ryczałtowych i kosztów jednostkowych, a także formę finansowania niepowiązanego z kosztami, przewidzianego w art. 125 ust. 1 rozporządzenia finansowego. Do celów wdrażania środków związanych z integracją społeczno-ekonomiczną obywateli państw trzecich oraz zgodnie z art. 88 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów Komisja może zwracać państwom członkowskim poniesione koszty przy użyciu uproszczonych form kosztów, w tym kwot ryczałtowych.
(8)  Rodzaje finansowania i metody wdrażania na podstawie tego rozporządzenia powinny być wybierane w zależności od ich możliwości osiągnięcia szczegółowych celów działań i zapewnienia rezultatów, biorąc pod uwagę w szczególności koszty kontroli, obciążenie administracyjne oraz przewidywane ryzyko nieprzestrzegania przepisów. W przypadku dotacji pod uwagę należy wziąć korzystanie z płatności ryczałtowych, stawek ryczałtowych i kosztów jednostkowych, a także formę finansowania niepowiązanego z kosztami, przewidzianego w art. 125 ust. 1 rozporządzenia finansowego. Do celów wdrażania środków związanych z włączeniem społeczno-ekonomicznym obywateli państw trzecich oraz zgodnie z art. 88 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów Komisja może zwracać państwom członkowskim poniesione koszty przy użyciu uproszczonych form kosztów, w tym kwot ryczałtowych.
Poprawka 12
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 9
(9)  Aby usprawnić i uprościć finansowanie oraz stworzyć dodatkowe możliwości synergii przez zastosowanie podejść zintegrowanego finansowania, należy włączyć do jednego EFS+ działania, które były wspierane z Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (FEAD), programu Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (EaSI) oraz Programu działań Unii w dziedzinie zdrowia. EFS+ powinien zatem objąć trzy komponenty: komponent EFS+ objęty zarządzaniem dzielonym, komponent „Zatrudnienie i innowacje społeczne” oraz komponent „Zdrowie”. Powinno się to przyczynić do ograniczenia obciążenia administracyjnego związanego z zarządzaniem różnymi funduszami, zwłaszcza w państwach członkowskich, a jednocześnie umożliwić zachowanie prostszych przepisów w odniesieniu do prostszych operacji, takich jak dystrybucja żywności lub podstawowej pomocy materialnej.
(9)  Aby usprawnić i uprościć finansowanie oraz stworzyć dodatkowe możliwości synergii przez zastosowanie podejść zintegrowanego finansowania, należy włączyć do jednego EFS+ działania, które były wspierane z Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (FEAD), programu Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (EaSI) oraz Programu działań Unii w dziedzinie zdrowia. EFS+ powinien zatem objąć trzy komponenty: komponent EFS+ objęty zarządzaniem dzielonym, komponent „Zatrudnienie i innowacje społeczne” oraz komponent „Zdrowie” objęty zarządzaniem bezpośrednim i pośrednim. Powinno się to przyczynić do ograniczenia obciążenia administracyjnego związanego z zarządzaniem różnymi funduszami, zwłaszcza w państwach członkowskich oraz w odniesieniu do beneficjentów, a jednocześnie umożliwić zachowanie prostszych przepisów w odniesieniu do prostszych operacji, takich jak dystrybucja żywności lub podstawowej pomocy materialnej.
Poprawka 13
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 10
(10)  W świetle tego szerszego zakresu EFS+ należy przewidzieć przepisy umożliwiające realizację celów zwiększenia efektywności rynków pracy, wspierania dostępu do dobrej jakości zatrudnienia, kształcenia i szkolenia, promowania włączenia społecznego i zdrowia oraz ograniczania ubóstwa nie tylko według metody zarządzania dzielonego, ale także według metody zarządzania bezpośredniego i pośredniego w ramach komponentów „Zatrudnienie i innowacje społeczne” i „Zdrowie” w przypadku działań wymaganych na poziomie Unii.
(10)  Unia powinna wnosić wkład w politykę zatrudnienia państw członkowskich, zachęcając do współpracy i uzupełniając ich działania. W świetle tego szerszego zakresu EFS+ należy przewidzieć przepisy umożliwiające dalszą realizację celów zwiększenia efektywności sprawiedliwych i otwartych dla wszystkich płci rynków pracy, które sprzyjają włączeniu społecznemu, wspierania dostępu do dobrej jakości kształcenia i szkolenia, wspierania powrotu do systemu edukacji i uczenia się przez całe życie, promowania włączenia społecznego i zdrowia oraz eliminacji ubóstwa nadal głównie według metody zarządzania dzielonego, a w stosownych przypadkach jako uzupełnienie – według metody zarządzania bezpośredniego i pośredniego w ramach komponentów „Zatrudnienie i innowacje społeczne” i „Zdrowie” w przypadku działań wymaganych na poziomie Unii.
Poprawka 14
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 11
(11)  Włączenie Programu działań Unii w dziedzinie zdrowia do EFS+ stworzy też efekt synergii między rozwijaniem i testowaniem inicjatyw i strategii mających na celu poprawę efektywności, odporności i zrównoważonego charakteru systemów ochrony zdrowia, opracowywanych w ramach komponentu „Zdrowie” programu EFS+, a ich wdrażaniem w państwach członkowskich przy użyciu narzędzi zapewnianych przez pozostałe komponenty przewidziane w rozporządzeniu w sprawie EFS+.
(11)  Włączenie Programu działań Unii w dziedzinie zdrowia do EFS+ stworzy też efekt synergii między rozwijaniem i testowaniem inicjatyw i strategii mających na celu poprawę efektywności, dostępności, odporności i zrównoważonego charakteru systemów ochrony zdrowia, opracowywanych w ramach komponentu „Zdrowie” programu EFS+, a ich wdrażaniem w państwach członkowskich na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, przy użyciu narzędzi zapewnianych przez pozostałe komponenty przewidziane w rozporządzeniu w sprawie EFS+.
Poprawka 15
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 12
(12)  Niniejsze rozporządzenie określa pulę środków finansowych na EFS+. Część tej puli środków finansowych powinna być wykorzystana na działania realizowane według metody zarządzania bezpośredniego i pośredniego w ramach komponentów „Zatrudnienie i innowacje społeczne” oraz „Zdrowie”.
(12)  Niniejsze rozporządzenie określa pulę środków finansowych na EFS+. Powinno ono precyzować przydział środków na działania realizowane według metody zarządzania dzielonego oraz przydział środków na działania realizowane według metody zarządzania bezpośredniego i pośredniego.
Poprawka 16
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 13
(13)  EFS+ powinien mieć na celu wspieranie zatrudnienia za pomocą aktywnych interwencji umożliwiających (re)integrację na rynku pracy, w szczególności osób młodych, długotrwale bezrobotnychbiernych zawodowo, a także przez promowanie samozatrudnienia i gospodarki społecznej. Celem EFS+ powinno być usprawnienie funkcjonowania rynków pracy przez wspieranie modernizacji instytucji rynku pracy, takich jak publiczne służby zatrudnienia, aby poprawić ich zdolność do zapewniania intensywnych, odpowiednio ukierunkowanych usług poradnictwa pedagogiczno-psychologicznego i zawodowego w okresie szukania pracy i przechodzenia do etapu zatrudnienia, a także ich zdolność do stymulowania mobilności pracowników. EFS+ powinien promować uczestnictwo kobiet w rynku pracy za pomocą środków mających na celu zapewnienie, między innymi, lepszej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym i lepszego dostępu do opieki nad dziećmi. EFS+ powinien też dążyć do zapewnienia zdrowego i dobrze dostosowanego środowiska pracy, aby skuteczniej reagować na zagrożenia zdrowia związane ze zmieniającymi się formami pracy i na potrzeby starzejącej się siły roboczej.
(13)  EFS+ powinien, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, mieć na celu wspieranie zatrudnienia za pomocą aktywnych interwencji umożliwiających integrację i reintegrację na rynku pracy, w szczególności osób młodych, długotrwale bezrobotnych, opiekunów, ekonomicznie biernych i defaworyzowanych grup, a także przez promowanie samozatrudnienia, przedsiębiorczości i gospodarki społecznej. Celem EFS+ powinno być ulepszenie polityki zatrudnienia i usprawnienie funkcjonowania rynków pracy dzięki modernizacji instytucji rynku pracy, takich jak publiczne służby zatrudnienia, aby poprawić ich zdolność do zapewniania intensywnych, odpowiednio ukierunkowanych i w stosownych przypadkach zindywidualizowanych usług poradnictwa pedagogiczno-psychologicznego i zawodowego w okresie szukania pracy i przechodzenia do etapu zatrudnienia, ze szczególnym uwzględnieniem grup defaworyzowanych, i aby ułatwić mobilność pracowników oraz świadczyć usługi w niedyskryminujący sposób. EFS+ powinien promować uczestnictwo kobiet w rynku pracy za pomocą środków mających na celu zapewnienie, między innymi, lepszej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym i łatwego dostępu do przystępnej cenowo lub bezpłatnej, wysokiej jakości opieki nad dziećmi, osobami starszymi oraz innych wysokiej jakości usług opieki lub wsparcia. EFS+ powinien też dążyć do zapewnienia bezpiecznego, zdrowego i dobrze dostosowanego środowiska pracy, aby skuteczniej reagować na zagrożenia zdrowia związane z pracą, a także ze zmieniającymi się formami pracy i na potrzeby starzejącej się siły roboczej. EFS+ powinien również wspierać środki ułatwiające młodym osobom przechodzenie z etapu edukacji do zatrudnienia.
Poprawka 17
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 13 a (nowy)
(13a)  Mając na celu wsparcie i uwolnienie potencjału w zakresie tworzenia miejsc pracy, jaki występuje w gospodarce społecznej, EFS+ powinien dążyć do zwiększenia obecności przedsiębiorstw gospodarki społecznej w krajowych planach na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych, jak również w krajowych programach reform. Definicja przedsiębiorstwa gospodarki społecznej powinna być dostosowana do definicji ustalonych w przepisach dotyczących gospodarki społecznej obowiązujących w państw członkowskich oraz zawartych w konkluzjach Rady z 7 grudnia 2015 r. w sprawie propagowania gospodarki społecznej jako głównej siły napędowej rozwoju gospodarczego i społecznego w Europie.
Poprawka 18
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 14
(14)  EFS+ powinien zapewniać wsparcie na poprawę jakości i efektywności systemów kształcenia i szkolenia oraz ich przydatności na rynku pracy, aby sprzyjać nabywaniu kompetencji kluczowych, zwłaszcza umiejętności cyfrowych, których każda osoba potrzebuje do osobistego rozwoju i spełnienia, a także zatrudnienia, włączenia społecznego i aktywnej postawy obywatelskiej. EFS+ powinien wspomagać systemy kształcenia i szkolenia oraz proces przechodzenia do zatrudnienia, wspierać uczenie się przez całe życie i możliwości zatrudnienia oraz przyczyniać się do konkurencyjności i innowacji społecznych i gospodarczych, udzielając wsparcia skalowalnym i trwałym inicjatywom w tych obszarach. Można to osiągnąć na przykład za pomocą uczenia się w miejscu pracy i przyuczania do zawodu, poradnictwa przez całe życie, przewidywania potrzeb w zakresie umiejętności we współpracy z przedsiębiorstwami, aktualnych materiałów szkoleniowych, prognozowania i monitorowania losów absolwentów, szkolenia edukatorów, walidacji efektów uczenia się oraz uznawania kwalifikacji.
(14)  Główny instrument unijny skupiający się na zatrudnieniu, kompetencjach i włączeniu społecznym jakim jest EFS+ powinien móc wspomagać pogłębianie spójności społecznej, gospodarczej i terytorialnej w całej Unii. Z myślą o tym celu powinien zapewniać wsparcie na poprawę jakości, niedyskryminującego i sprzyjającego włączeniu społecznemu charakteru, dostępności i efektywności systemów kształcenia i szkolenia oraz ich przydatności na rynku pracy, aby sprzyjać nabywaniu kompetencji kluczowych, zwłaszcza umiejętności językowych i cyfrowych oraz w zakresie przedsiębiorczości, z uwzględnieniem ochrony danych i zarządzania informacjami, których każda osoba potrzebuje do osobistego rozwoju i spełnienia, a także zatrudnienia, włączenia społecznego i aktywnej postawy obywatelskiej. W przypadku długotrwale bezrobotnych i osób wywodzących się z defaworyzowanych środowisk społecznych należy zwrócić szczególną uwagę na ich upodmiotowienie. EFS+ powinien wspomagać systemy kształcenia i szkolenia oraz proces przechodzenia do zatrudnienia oraz powrotu do zatrudnienia, wspierać uczenie się przez całe życie i zwiększanie szans na rynku pracy dla wszystkich oraz przyczyniać się do spójności społecznej, konkurencyjności, ograniczania segregacji poziomej oraz pionowej, i przyczyniać się do innowacji społecznych i gospodarczych, udzielając wsparcia skalowalnym i trwałym inicjatywom w tych obszarach. Można to osiągnąć na przykład za pomocą inwestycji w szkolenia zawodowe, uczenia się w miejscu pracy i przyuczania do zawodu, ze szczególnym naciskiem na sprawdzoną koncepcję kształcenia dualnego łączącego naukę z praktyką zawodową, poradnictwa przez całe życie, przewidywania potrzeb w zakresie umiejętności we współpracy z partnerami społecznymi, aktualnych materiałów szkoleniowych, prognozowania i monitorowania losów absolwentów, szkolenia edukatorów, wspierania uczenia się pozaformalnego i nieformalnego, walidacji efektów uczenia się oraz uznawania kwalifikacji. ESF+ powinien wspierać otwieranie mniejszościom dostępu do zawodu nauczyciela, dążąc do lepszej integracji społeczności marginalizowanych, takich jak Romowie, mniejszości i migranci.
Poprawka 19
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 14 a (nowy)
(14a)  EFS+ powinien wspierać środki zawarte w planach krajowych państw członkowskich mające na celu likwidację ubóstwa energetycznego oraz promowanie efektywności energetycznej budynków zajmowanych przez gospodarstwa domowe znajdujące się w trudnej sytuacji, w tym gospodarstwa domowe dotknięte ubóstwem energetycznym, a także, w stosownych przypadkach, mieszkań socjalnych, zgodnie z komunikatem Komisji zatytułowanym „Europejska platforma współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym: europejskie ramy na rzecz spójności społecznej i terytorialnej” oraz zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (XX/XX) w sprawie zarządzania unią energetyczną i dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (XX/XX) zmieniającą dyrektywę 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej.
Poprawka 20
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 14 b (nowy)
(14b)  Środki z EFS+ dla państw członkowskich powinny zostać powiązane w przyszłości z jednoczesnym okazaniem wyników prac nad projektami dotyczącymi wprowadzenia bądź wzmocnienia w ramach gwarancji zatrudnienia młodzieży kształcenia dualnego łączącego naukę z praktyką zawodową.
Poprawka 21
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15
(15)  Wsparcie za pośrednictwem EFS+ powinno być wykorzystywane do promowania równego dostępu dla wszystkich, zwłaszcza grup defaworyzowanych, do sprzyjającego włączeniu społecznemu systemu kształcenia i szkolenia, w którym nie ma segregacji, od wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem poprzez ogólne i zawodowe kształcenie i szkolenie, po wykształcenie wyższe, a także do edukacji i uczenia się dorosłych, sprzyjając tym samym przenikaniu się sektorów edukacji i szkolenia, zapobiegając wczesnemu kończeniu nauki, podnosząc poziom kompetencji zdrowotnych, wzmacniając powiązania z kształceniem pozaformalnym i nieformalnym oraz ułatwiając mobilność edukacyjną dla wszystkich. W tym kontekście wspierać należy efekt synergii z programem Erasmus, w szczególności celu ułatwienia uczestnictwa osób z grup defaworyzowanych w mobilności edukacyjnej.
(15)  Wsparcie za pośrednictwem EFS+ powinno być wykorzystywane do promowania równego dostępu dla wszystkich, zwłaszcza grup defaworyzowanych, do sprzyjającego włączeniu społecznemu systemu kształcenia i szkolenia, w którym nie ma segregacji, od wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem, ze zwróceniem szczególnej uwagi na dzieci wywodzące się z defaworyzowanych środowisk społecznych, takie jak dzieci umieszczone w placówce i dzieci doświadczające bezdomności, poprzez ogólne i zawodowe kształcenie i szkolenie, po wykształcenie wyższe i reintegrację edukacyjną, a także do edukacji i uczenia się dorosłych, tym samym zapobiegając międzypokoleniowemu dziedziczeniu ubóstwa, sprzyjając przenikaniu się sektorów edukacji i szkolenia, zapobiegając wczesnemu kończeniu nauki i wykluczeniu społecznemu oraz ograniczając je, podnosząc poziom kompetencji zdrowotnych, wzmacniając powiązania z kształceniem pozaformalnym i nieformalnym oraz ułatwiając mobilność edukacyjną dla wszystkich. Te formy uczenia się nieformalnego nie powinny zastępować dostępu do systematycznej edukacji, w szczególności przedszkolnej i podstawowej. W tym kontekście uzyskać należy efekt synergii, komplementarności i spójności politycznej z programem Erasmus w celu odpowiedniego i aktywnego dotarcia do osób z grup defaworyzowanych i przygotowania ich na doświadczenie mobilności za granicą oraz zwiększenia ich uczestnictwa w transgranicznej mobilności edukacyjnej.
Poprawka 22
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15 a (nowy)
(15a)   Wsparcie w ramach priorytetu inwestycyjnego „Rozwój lokalny kierowany przez społeczność” przyspiesza osiągnięcie celów określonych w rozporządzeniu. Strategie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność wspierane przez EFS+ powinny sprzyjać włączeniu osób w niekorzystnej sytuacji przebywających na danym obszarze, i to zarówno pod względem zarządzania lokalnymi grupami działania, jak i pod względem treści strategii. EFS powinien być w stanie wspierać strategie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność na obszarach miejskich i wiejskich, a także zintegrowane inwestycje terytorialne (ZIT).
Poprawka 23
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15 b (nowy)
(15b)  Wartość dodana polityki spójności UE polega przede wszystkim na ukierunkowanym na konkretne obszary podejściu do wymiaru terytorialnego, wielopoziomowym systemie zarządzania, wieloletnim planowaniu oraz wspólnych i mierzalnych celach, zintegrowanym podejściu do rozwoju, a także konwergencji z normami europejskimi w zakresie zdolności administracyjnych.
Poprawka 24
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15 c (nowy)
(15c)  Komisja i państwa członkowskie powinny zagwarantować, by równouprawnienie płci i uwzględnianie perspektywy płci było wiążącą zasadą we wszystkich fazach programowania, od kształtowania priorytetów programów operacyjnych po wdrażanie, monitorowanie i ocenę, oraz by wspierane były kluczowe działania na rzecz uwzględniania aspektu płci.
Poprawka 25
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15 d (nowy)
(15d)   EFS+ powinien wspierać systemy edukacyjne, które oferują dorosłym o niskim poziomie umiejętności możliwość zdobycia minimalnego poziomu umiejętności czytania i pisania, umiejętności rozumowania matematycznego i kompetencji cyfrowych, zgodnie z zaleceniem Rady z 19 grudnia 2016 r. w sprawie ścieżek poprawy umiejętności: nowe możliwości dla dorosłych1a.
__________________
1a Dz.U. C 484 z 24.12.2016, s. 1.
Poprawka 26
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 16
(16)  EFS+ powinien promować elastyczne możliwości podnoszenia i zmiany kwalifikacji dla wszystkich, zwłaszcza jeżeli chodzi o umiejętności cyfrowe kluczowe technologie prorozwojowe, w celu wyposażenia ludzi w umiejętności dostosowane do cyfryzacji, transformacji technologicznej, innowacji i przemian społecznych i gospodarczych, ułatwienia im zmiany kariery i mobilności oraz wspierania w szczególności osób dorosłych o niskich kwalifikacjach lub słabo wykształconych, zgodnie z europejskim programem na rzecz umiejętności.
(16)  EFS+ powinien promować elastyczne możliwości podnoszenia i zmiany kwalifikacji dla wszystkich, biorąc pod uwagę wyzwania stojące przed różnymi defaworyzowanymi grupami, zwłaszcza jeżeli chodzi o przedsiębiorczość i umiejętności cyfrowe oraz kluczowe technologie prorozwojowe, w celu wyposażenia obywateli i społeczności lokalnych w umiejętności, kompetencje i wiedzę dostosowane do cyfryzacji, transformacji technologicznej, innowacji i przemian społecznych i gospodarczych, jak te wynikające z przejścia na gospodarkę niskoemisyjną, ułatwienia im przechodzenia z etapu edukacji do zatrudnienia, mobilności oraz wspierania w szczególności osób o niskich kwalifikacjach, osób z niepełnosprawnością lub słabo wykształconych osób dorosłych, zgodnie z europejskim programem na rzecz umiejętności oraz przy zapewnieniu koordynacji i komplementarności z programem „Cyfrowa Europa”.
Poprawka 27
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 17
(17)  Efekt synergii z programem „Horyzont Europa” powinien umożliwić EFS+ upowszechnianie i rozwijanie innowacyjnych programów nauczania opracowanych przy wsparciu programu „Horyzont Europa”, aby wyposażać osoby uczące się w umiejętności i kompetencje potrzebne na stanowiskach pracy w przyszłości.
(17)  Efekt synergii z programem „Horyzont Europa” powinien umożliwić EFS+ upowszechnianie i rozwijanie innowacyjnych programów nauczania opracowanych przy wsparciu programu „Horyzont Europa”, aby wyposażać osoby uczące się w umiejętności i kompetencje potrzebne do rozwoju osobistego i zawodowego oraz na stanowiskach pracy w przyszłości, a także aby sprostać bieżącym i przyszłym wyzwaniom społecznym. Komisja powinna zapewnić synergię między komponentem „Zdrowie” a programem „Horyzont Europa”, aby poprawić wyniki osiągane w dziedzinie ochrony zdrowia i profilaktyki zdrowotnej.
Poprawka 28
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 17 a (nowy)
(17a)   Synergie z programem „Prawa i Wartości” powinny zapewniać, by EFS+ mógł upowszechniać i rozwijać działania mające na celu zapobieganie dyskryminacji, rasizmowi, ksenofobii, antysemityzmowi, islamofobii i innym formom nietolerancji oraz ich zwalczanie, a także szczególne działania mające na celu zapobieganie nienawiści, segregacji i stygmatyzacji, w tym nękaniu, molestowaniu i nietolerancyjnemu traktowaniu.
Poprawka 29
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 17 b (nowy)
(17b)   Synergie powstałe dzięki współpracy terytorialnej w Europie, także na szczeblu regionalnym i transgranicznym, umożliwiły realizację projektów współpracy w dziedzinie zatrudnienia, włączenia najsłabszych grup ludności, wyzwań demograficznych, ochrony zdrowia i edukacji, nie tylko w Unii, ale również z udziałem państw będących w okresie przedakcesyjnym i państw sąsiadujących, w których współpraca z Unią wnosi wartość dodaną. W EFS+ należy zwiększyć finansowanie tego typu projektów oraz zapewnić przekazywanie wiedzy między ich uczestnikami a podmiotami procesu legislacyjnego, by ulepszać przepisy europejskie i wymianę dobrych praktyk między różnymi obszarami Unii.
Poprawka 30
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 18
(18)  EFS+ powinien wspierać wysiłki państw członkowskich w walce z ubóstwem, aby przerwać cykl marginalizacji przekazywany z pokolenia na pokolenie oraz promować włączenie społeczne przez zapewnienie wszystkim równych szans, zwalczanie dyskryminacji i przeciwdziałanie nierównościom pod względem stanu zdrowia i dostępu do opieki zdrowotnej. Oznacza to zmobilizowanie szeregu strategii skierowanych do osób znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji, bez względu na wiek, w tym do dzieci, zmarginalizowanych społeczności, takich jak Romowie, oraz ubogich pracujących. EFS+ powinien promować aktywne włączenie osób pozostających daleko poza rynkiem pracy, aby zapewnić ich integrację społeczno-ekonomiczną. Należy również wykorzystać EFS+ do zwiększenia szybkiego i równego dostępu do przystępnych cenowo, trwałych i wysokiej jakości usług, takich jak opieka zdrowotna opieka długoterminowa, zwłaszcza usług opieki rodzinnej i środowiskowej. EFS+ powinien się przyczyniać do modernizacji systemów zabezpieczenia społecznego, w szczególności celem zwiększenia ich dostępności.
(18)  EFS+ powinien wspierać wysiłki państw członkowskich na wszystkich szczeblach władzy, w tym na szczeblu regionalnym i lokalnym, w celu wyeliminowania ubóstwa, w tym ubóstwa energetycznego, jak przewidziano w niedawno przyjętych zasadach dotyczących zarządzania unią energetyczną [wpisać numer rozporządzenia po jego opublikowaniu], aby przerwać cykl marginalizacji przekazywany z pokolenia na pokolenie oraz promować włączenie społeczne przez zapewnienie wszystkim równych szans, likwidowanie barier, zwalczanie dyskryminacji i przeciwdziałanie nierównościom społecznym i nierównościom pod względem stanu zdrowia i dostępu do opieki zdrowotnej. Oznacza to także, lecz nie tylko, zmobilizowanie szeregu proaktywnych i reaktywnych strategii i polityk skierowanych do osób znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji, bez względu na wiek, w tym do dzieci, zmarginalizowanych społeczności, takich jak Romowie, osoby z niepełnosprawnością, osoby doświadczające bezdomności i obywatele państw trzecich, w tym migranci oraz ubodzy pracujący. EFS+ powinien promować aktywne włączenie osób pozostających daleko poza rynkiem pracy, aby zapewnić ich integrację społeczno-ekonomiczną, w tym przez ukierunkowane wspieranie gospodarki społecznej. Państwa członkowskie powinny wspierać działania EFS+, które uzupełniają działania krajowe zgodnie z zaleceniem Komisji z 3 października 2008 r. w sprawie aktywnej integracji osób wykluczonych z rynku pracy1a, w tym działania na rzecz odpowiedniego wsparcia dochodu. Należy również wykorzystać EFS+ do zwiększenia szybkiego i równego dostępu do przystępnych cenowo, trwałych i wysokiej jakości usług, takich jak spersonalizowana opieka zdrowotna, opieka powiązana i długoterminowa, zwłaszcza usług opieki rodzinnej i środowiskowej i usług ukierunkowanych na zapewnienie dostępu do odpowiedniego socjalnego lub przystępnego cenowo mieszkalnictwa. Obejmuje to promocję zdrowia i usługi w zakresie profilaktyki zdrowotnej w ramach podstawowej opieki zdrowotnej. EFS+ powinien się przyczyniać do modernizacji systemów zabezpieczenia społecznego, w szczególności celem zwiększenia ich dostępności, inkluzywności i skuteczności w reagowaniu na zmieniające się realia świata pracy. EFS+ powinien uwzględniać także ubóstwo na obszarach wiejskich wynikające ze szczególnie niekorzystnej sytuacji obszarów wiejskich, jak na przykład niekorzystnej sytuacji demograficznej, słabo rozwiniętego rynku pracy, ograniczonego dostępu do edukacji i szkoleń lub usług opieki zdrowotnej i usług społecznych.
______________
1a Zalecenie Komisji z 3 października 2008 r. w sprawie aktywnej integracji osób wykluczonych z rynku pracy (Dz.U. L 307 z 18.11.2008, s. 11).
Poprawka 31
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 19
(19)  EFS+ powinien się przyczyniać do ograniczenia ubóstwa przez wspieranie krajowych systemów mających na celu łagodzenie niedoboru żywności i deprywacji materialnej, a także promować integrację społeczną osób zagrożonych ryzykiem ubóstwa lub wykluczenia społecznego oraz osób najbardziej potrzebujących. Mając na uwadze cel, aby na poziomie Unii co najmniej 4 % środków z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym przeznaczano na wsparcie osób najbardziej potrzebujących, państwa członkowskie powinny przydzielić co najmniej % swoich krajowych środków z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym na zwalczanie form skrajnego ubóstwa, które mają największy wpływ na wykluczenie społeczne, takich jak bezdomność, ubóstwo dzieci i niedobór żywności. Z uwagi na charakter tych operacji i odbiorców końcowych konieczne jest zastosowanie prostszych przepisów do tego rodzaju wsparcia, które przeznacza się na zwalczanie deprywacji materialnej osób najbardziej potrzebujących.
(19)  EFS+ powinien się przyczyniać do eliminacji ubóstwa przez wspieranie krajowych systemów mających na celu łagodzenie niedoboru żywności i deprywacji materialnej, a także promować integrację społeczną osób doświadczających ubóstwa lub zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym oraz osób najbardziej potrzebujących. Państwa członkowskie powinny przydzielić co najmniej 3 % swoich krajowych środków z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym na zwalczanie form skrajnego ubóstwa, które mają największy wpływ na wykluczenie społeczne, takich jak bezdomność, ubóstwo dzieci i osób starszych oraz niedobór żywności. Z uwagi na charakter tych operacji i odbiorców końcowych konieczne jest zastosowanie jak najprostszych przepisów do tego rodzaju wsparcia, które przeznacza się na zwalczanie deprywacji materialnej osób najbardziej potrzebujących.
Poprawka 32
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 19 a (nowy)
(19a)   EFS+ powinien dążyć do wyeliminowania problemu ubóstwa wśród starszych kobiet w całej Unii – biorąc pod uwagę, że zróżnicowanie emerytur ze względu na płeć, które wynosi 40 %, stwarza poważne ryzyko pogorszenia się poziomu ubóstwa wśród starszych kobiet, w szczególności kobiet żyjących bez partnera – i tym samym wypełnić zobowiązania podjęte w konkluzjach Rady z 2015 r. pt.: „Równość szans w wynagrodzeniu dla kobiet i mężczyzn: zlikwidowanie zróżnicowania emerytur ze względu na płeć” 1a. Ubóstwo wśród starszych kobiet pogłębiają również rosnące koszty własne opieki zdrowotnej i leków, które muszą ponosić starsi pacjenci, w szczególności kobiety, które częściej niż mężczyźni spędzają większą część życia w złym stanie zdrowia, głównie ze względu na dłuższą średnią długość życia.
_________________
1a http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-9302-2015-INIT/en/pdf.
Poprawka 33
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 19 b (nowy)
(19b)  Aby walczyć z ubóstwem i zwiększyć włączenie społeczne, EFS+ powinien wspierać aktywne uczestnictwo wyspecjalizowanych organizacji pozarządowych, a także organizacji zrzeszających osoby dotknięte ubóstwem, zarówno przy opracowywaniu, jak i realizacji konkretnych programów.
Poprawka 34
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 20
(20)  W świetle nieustającej potrzeby zwiększenia wysiłków na rzecz usprawnienia zarządzania przepływami migracyjnymi w całej Unii oraz aby zapewnić spójne, mocne i konsekwentne wsparcie działaniom na rzecz solidarności i podziału odpowiedzialności, EFS+ powinien zapewniać wsparcie na rzez integracji społeczno-ekonomicznej obywateli państw trzecich w uzupełnieniu do działań Funduszu Azylu i Migracji.
(20)  W świetle nieustającej potrzeby zwiększenia wysiłków na rzecz usprawnienia zarządzania przepływami migracyjnymi w całej Unii oraz aby zapewnić spójne, mocne i konsekwentne wsparcie działaniom na rzecz solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności, EFS+ powinien zapewniać wsparcie na rzecz integracji społeczno-ekonomicznej obywateli państw trzecich, w tym migrantów, które może przybierać formę inicjatyw lokalnych, w uzupełnieniu do działań Funduszu Azylu i Migracji, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz funduszy, które mogą wywrzeć pozytywny wpływ na włączenie społeczne obywateli państw trzecich.
Poprawka 35
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 20 a (nowy)
(20a)   Organy państw członkowskich odpowiedzialne za planowanie i wdrażanie EFS+ powinny koordynować swoje działania z organami wyznaczonymi przez państwa członkowskie do zarządzania interwencjami Funduszu Azylu i Migracji w celu jak najlepszego promowania integracji obywateli państw trzecich na wszystkich szczeblach poprzez strategie realizowane głównie przez władze lokalne i regionalne oraz organizacje pozarządowe, a także poprzez najodpowiedniejsze środki dostosowane do szczególnej sytuacji obywateli państw trzecich. Zakres środków integracyjnych powinien koncentrować się na obywatelach państw trzecich legalnie przebywających w państwie członkowskim lub, w stosownych przypadkach, będących w trakcie procesu uzyskiwania legalnego pobytu w państwie członkowskim, w tym na osobach objętych ochroną międzynarodową.
Poprawka 36
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 21
(21)  EFS+ powinien wspierać reformy polityczne i systemowe w dziedzinie zatrudnienia, włączenia społecznego, ochrony zdrowia i opieki długoterminowej oraz kształcenia i szkolenia. Aby zwiększyć zgodność z europejskim semestrem, państwa członkowskie powinny przeznaczyć odpowiednią kwotę swoich środków z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym na wdrażanie właściwych zaleceń związanych z problemami strukturalnymi, które należy rozwiązywać za pomocą wieloletnich inwestycji wchodzących w zakres EFS+. Komisja i państwa członkowskie powinny zapewniać spójność, koordynację i komplementarność między komponentem objętym zarządzaniem dzielonym i komponentem „Zdrowie” EFS+ a programem wspierania reform, w tym Narzędziem Realizacji Reform i Instrumentem Wsparcia Technicznego. W szczególności Komisja i państwa członkowskie powinny zapewnić, na wszystkich etapach procesu, efektywną koordynację w celu zachowania spójności, komplementarności i synergii różnych źródeł finansowania, w tym pomocy technicznej.
(21)  EFS+ powinien wspierać reformy polityczne i systemowe w dziedzinie zatrudnienia, włączenia społecznego, eliminacji ubóstwa, ochrony zdrowia i opieki długoterminowej oraz kształcenia i szkolenia. Aby zwiększyć zgodność z europejskim semestrem, państwa członkowskie powinny przeznaczyć odpowiednią kwotę swoich środków z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym na wdrażanie właściwych zaleceń związanych z problemami strukturalnymi, które należy rozwiązywać za pomocą wieloletnich inwestycji wchodzących w zakres EFS+. Komisja i państwa członkowskie powinny angażować organy lokalne i regionalne w celu zapewnienia spójności, koordynacji i komplementarności między komponentem objętym zarządzaniem dzielonym i komponentem „Zdrowie” EFS+ a programem wspierania reform, w tym Narzędziem Realizacji Reform i Instrumentem Wsparcia Technicznego. W szczególności Komisja i państwa członkowskie powinny zapewnić, na wszystkich etapach procesu, efektywną koordynację w celu zachowania spójności, komplementarności i synergii różnych źródeł finansowania, w tym pomocy technicznej, z uwzględnieniem zasad i praw określonych w Europejskim filarze praw socjalnych, tablicy wskaźników społecznych w ramach europejskiego semestru, programie godnej pracy MOP oraz specyfiki regionalnej, przyspieszając tym samym realizację celów Unii określonych w art. 174 TFUE w odniesieniu do wzmocnienia spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej.
Poprawka 37
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 21 a (nowy)
(21a)  Biorąc pod uwagę różnorodny poziom rozwoju w regionach oraz różne realia społeczne w całej Unii, stopień elastyczności EFS+ powinien być wystarczający do uwzględnienia specyfiki regionalnej i terytorialnej.
Poprawka 38
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 22
(22)  Aby zapewnić należytą realizację wymiaru socjalnego Europy zgodnie z zasadami zapisanymi w Europejskim filarze praw socjalnych oraz zagwarantować minimalną kwotę środków na pomoc osobom najbardziej potrzebującym, państwa członkowskie powinny przydzielić co najmniej 25 % swoich krajowych środków z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym na wspieranie włączenia społecznego.
(22)  Aby zapewnić należytą realizację wymiaru socjalnego Europy zgodnie z zasadami zapisanymi w Europejskim filarze praw socjalnych oraz zagwarantować minimalną kwotę środków na pomoc osobom najbardziej potrzebującym, państwa członkowskie powinny przydzielić co najmniej 27 % swoich krajowych środków z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym na wspieranie włączenia społecznego i eliminację ubóstwa. Ta wartość procentowa powinna stanowić uzupełnienie krajowych środków na zwalczanie skrajnego ubóstwa.
Poprawka 39
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 22 a (nowy)
(22a)  Wszystkie państwa członkowskie ratyfikowały Konwencję o prawach dziecka, która stanowi standard w promowaniu i ochronie praw dziecka. Promowanie praw dziecka jest wyraźnym celem polityki Unii (art. 3 Traktatu z Lizbony), a Karta praw podstawowych wymaga, by we wszystkich działaniach unijnych uwzględniać przede wszystkim najlepszy interes dziecka. Unia i państwa członkowskie powinny odpowiednio wykorzystywać EFS+, aby przerwać cykl marginalizacji dzieci żyjących w ubóstwie i wykluczeniu społecznym, zgodnie z zaleceniem Komisji z 2013 r. pt. „Inwestowanie w dzieci”. EFS+ powinien wspierać działania promujące skuteczne interwencje, które przyczyniają się do poszanowania praw dziecka.
Poprawka 40
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 22 b (nowy)
(22b)  W świetle utrzymującego się wysokiego poziomu ubóstwa i wykluczenia społecznego dzieci w Unii (26,4 % w 2017 r.) oraz w kontekście Europejskiego filaru praw socjalnych, w którym stwierdza się, że dzieci mają prawo do ochrony przed ubóstwem, a dzieci ze środowisk defaworyzowanych mają prawo do szczególnych środków służących zwiększeniu równości szans, państwa członkowskie powinny przeznaczyć co najmniej 5 % środków z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym na europejski program gwarancji dla dzieci, aby zapewnić dzieciom równy dostęp do bezpłatnej opieki zdrowotnej, bezpłatnej edukacji, bezpłatnej opieki, godnych warunków mieszkaniowych i odpowiedniego odżywiania oraz eliminować ubóstwo i wykluczenie społeczne dzieci. Inwestowanie w dzieci na wczesnym etapie przynosi znaczące zyski dzieciom i całemu społeczeństwu oraz jest kluczowe dla przerwania cyklu marginalizacji w pierwszych latach życia. Wspieranie dzieci w rozwijaniu umiejętności i zdolności pozwala im rozwinąć pełny potencjał, zapewnia najlepsze efekty edukacyjne i zdrowotne oraz pomaga im stać się aktywnymi członkami społeczeństwa oraz zwiększa ich szanse na rynku pracy w młodym wieku.
Poprawka 41
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 23
(23)  Zważywszy na utrzymujące się wysokie poziomy bezrobocia i bierności zawodowej osób młodych w szeregu państw członkowskich i regionów, w szczególności wśród młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się, konieczne jest, aby te państwa nadal inwestowały wystarczające zasoby z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym w działania promujące zatrudnienie osób młodych, w tym za pomocą gwarancji dla młodzieży. W oparciu o działania wspierane z Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w okresie programowania 2014–2020, skierowane do indywidualnych osób, państwa członkowskie powinny dalej wspierać zatrudnienie, edukację, ścieżki reintegracji i działania środowiskowe dla młodych ludzi, w stosownych przypadkach priorytetowo traktując młode osoby długotrwale bezrobotne, bierne zawodowo i znajdujące się w niekorzystnej sytuacji, w tym za pomocą pracy z młodzieżą. Państwa członkowskie powinny też inwestować w środki mające na celu ułatwienie przejścia od etapu nauki szkolnej do etapu zatrudnienia, a także reformę i dostosowanie służb zatrudnienia, aby zapewniały młodym ludziom stosowną do potrzeb pomoc. Państwa te powinny zatem przydzielić co najmniej 10 % swoich krajowych zasobów z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym na wsparcie zdolności do zatrudnienia młodych ludzi.
(23)  Zważywszy na utrzymujące się wysokie poziomy bezrobocia i bierności zawodowej osób młodych w szeregu państw członkowskich i regionów, w szczególności wśród młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się (młodzież NEET), które to poziomy są jeszcze wyższe w przypadku osób młodych wywodzących się z defaworyzowanych środowisk społecznych, konieczne jest, aby te państwa nadal inwestowały odpowiednie zasoby z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym w działania promujące zatrudnienie osób młodych, w szczególności za pomocą gwarancji dla młodzieży. W oparciu o działania wspierane z Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w okresie programowania 2014–2020, skierowane do indywidualnych osób, państwa członkowskie powinny dalej wspierać wysokiej jakości zatrudnienie, edukację, ścieżki reintegracji i skuteczne działania środowiskowe dla młodych ludzi, w stosownych przypadkach priorytetowo traktując młode osoby długotrwale bezrobotne, bierne zawodowo i znajdujące się w niekorzystnej sytuacji, ludzi młodych, do których najtrudniej dotrzeć oraz którzy znajdują się w trudnym położeniu, w tym za pomocą pracy z młodzieżą. Państwa członkowskie powinny też inwestować w środki mające na celu ułatwienie przejścia od etapu nauki szkolnej do etapu zatrudnienia, a także reformę i dostosowanie służb zatrudnienia, aby zapewniały młodym ludziom stosowną do potrzeb pomoc, oraz świadczenie usług bez jakiejkolwiek dyskryminacji. Państwa członkowskie powinny przeznaczyć co najmniej 3 % środków krajowych z komponentu EFS+ na wspieranie polityki w dziedzinie zatrudnienia młodzieży, kształcenia ustawicznego, wysokiej jakości zatrudnienia, praktyk i staży. Państwa członkowskie, w których odsetek młodzieży NEET przekracza średnią unijną lub sytuuje się powyżej 15 %, powinny przeznaczyć co najmniej 15 % krajowych zasobów EFS+ na finansowanie polityki w tej dziedzinie na odpowiednim szczeblu terytorialnym.
Poprawka 42
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 23 a (nowy)
(23a)  Rosną dysproporcje na poziomie subregionalnym, w tym w zamożniejszych regionach, w których występują enklawy ubóstwa.
Poprawka 43
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 23 b (nowy)
(23b)   Biorąc pod uwagę rozszerzenie zakresu EFS+, aby cele programu zostały osiągnięte, dodatkowym zadaniom powinien towarzyszyć zwiększony budżet. Potrzebne są dodatkowe fundusze na walkę z bezrobociem, w szczególności bezrobociem młodzieży, z ubóstwem oraz na wspieranie rozwoju zawodowego i szkoleń, zwłaszcza w cyfrowym miejscu pracy, zgodnie z zasadami zapisanymi w Europejskim filarze praw socjalnych.
Poprawka 44
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 23 c (nowy)
(23c)  Należy trwale wzmocnić EURES, szczególnie przez kompleksową rozbudowę platformy internetowej i aktywne uczestnictwo państw członkowskich. Państwa członkowskie powinny bardziej efektywnie korzystać z istniejącego modelu i wszystkie wolne miejsca pracy ogłaszać w systemie EURES.
Poprawka 45
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 24
(24)  Państwa członkowskie powinny zapewnić koordynację i komplementarność działań wspieranych z tych funduszy.
(24)  Państwa członkowskie i Komisja powinny zapewnić koordynację i komplementarność działań wspieranych z EFS+ oraz innych unijnych programów i instrumentów, takich jak Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji, Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, Europejski Fundusz Morski i Rybacki, Erasmus, Fundusz Azylu, Migracji i Integracji, program „Horyzont Europa”, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, program „Cyfrowa Europa”, InvestEU, program „Kreatywna Europa” lub Europejski Korpus Solidarności, a także wykorzystywać synergie między tymi działaniami.
Poprawka 46
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 25
(25)  Zgodnie z art. 349 TFUE i art. 2 protokołu nr 6 do Aktu przystąpienia z 1994 r. regiony najbardziej oddalone oraz północne słabo zaludnione regiony są uprawnione do specyficznych środków w ramach wspólnej polityki i programów UE. Z uwagi na stałe ograniczenia regiony te wymagają specjalnego wsparcia.
(25)  Zgodnie z art. 349 i 174 TFUE i art. 2 protokołu nr 6 do Aktu przystąpienia z 1994 r. regiony najbardziej oddalone, północne słabo zaludnione regiony i wyspy są uprawnione do specyficznych środków w ramach wspólnej polityki i programów UE. Ponieważ regiony te cierpią z powodu poważnych i trwałych utrudnień naturalnych, wymagają specjalnego wsparcia.
Poprawka 47
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 25 a (nowy)
(25a)  Zgodnie z art. 174 TFUE państwa członkowskie i Komisja powinny zapewnić, by EFS+ przyczyniał się do rozwoju i realizacji konkretnych polityk na rzecz radzenia sobie z ograniczeniami i trudnościami przez regiony – np. wyludnione lub o bardzo niskiej gęstości zaludnienia – które cierpią na skutek poważnych i trwałych niekorzystnych warunków demograficznych.
Poprawka 48
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 26
(26)  Sprawna i skuteczna realizacja działań wspieranych z EFS+ zależy od dobrego zarządzania i partnerstwa między wszystkimi podmiotami na właściwych szczeblach władzy terytorialnej a podmiotami społeczno-ekonomicznymi, w szczególności partnerami społecznymi i społeczeństwem obywatelskim. Niezbędne jest zatem, aby państwa członkowskie zachęcały partnerów społecznych i społeczeństwo obywatelskie do uczestnictwa we wdrażaniu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym.
(26)  Sprawna i skuteczna realizacja działań wspieranych z EFS+ zależy od dobrego zarządzania i partnerstwa między instytucjami UE a lokalnymi, regionalnymi i krajowymi organami władzy oraz podmiotami społeczno-ekonomicznymi, w szczególności partnerami społecznymi i społeczeństwem obywatelskim. Niezbędne jest zatem, aby państwa członkowskie, we współpracy z władzami regionalnymi i lokalnymi, zapewniały wartościowe uczestnictwo partnerów społecznych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego, organów ds. równości, krajowych instytucji praw człowieka i innych istotnych lub reprezentatywnych organizacji w programowaniu i realizowaniu ESF+, od kształtowania priorytetów programów operacyjnych po wdrażanie, monitorowanie i ocenę rezultatów i wpływu zgodnie z europejskim kodeksem postępowania w zakresie partnerstwa w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych ustanowionym rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 240/20141a. Ponadto w celu zagwarantowania niedyskryminacji i równych szans kluczowe znaczenie ma także angażowanie na wszystkich etapach organów ds. równości i krajowych instytucji praw człowieka.
____________
1a Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 240/2014 z 7 stycznia 2014 r. w sprawie europejskiego kodeksu postępowania w zakresie partnerstwa w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (Dz.U. L 74 z 14.3.2014, s. 1).
Poprawka 49
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 26 a (nowy)
(26a)  Dobre zarządzanie i partnerstwo między organami zarządzającymi a partnerami wymaga skutecznego i efektywnego stosowania budowania potencjału z korzyścią dla zainteresowanych stron, którym państwa członkowskie powinny przydzielić odpowiednią kwotę z zasobów EFS+. Jako że inwestycje w zdolności instytucjonalne oraz efektywność administracji publicznej i usług publicznych na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, których celem jest zapewnienie reform, lepszego stanowienia prawa i dobrego zarządzania, nie są już uwzględniane jako cel operacyjny EFS+ objęty zarządzaniem dzielonym, lecz zostały włączone do programu wspierania reform strukturalnych, konieczne jest, aby Komisja i państwa członkowskie zapewniły skuteczną koordynację między tymi dwoma instrumentami.
Poprawka 50
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 27
(27)  Aby lepiej przygotować politykę na zmiany społeczne oraz wspierać innowacje społeczne i do nich zachęcać, niezwykle istotne jest wsparcie dla innowacji społecznych. W szczególności testowanie i ocena innowacyjnych rozwiązań jeszcze przed zastosowaniem ich na dużą skalę ma kluczowe znaczenie dla poprawy skuteczności polityk, a zatem uzasadnia szczególne wsparcie ze strony EFS+.
(27)  Aby lepiej przygotować politykę na zmiany społeczne oraz wspierać innowacje społeczne i do nich zachęcać, także na szczeblu lokalnym, niezwykle istotne jest wsparcie dla innowacji społecznych i gospodarki społecznej. W szczególności testowanie i ocena innowacyjnych rozwiązań jeszcze przed zastosowaniem ich na dużą skalę ma kluczowe znaczenie dla poprawy skuteczności polityk, a zatem uzasadnia szczególne wsparcie ze strony EFS+.
Poprawka 51
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 27 a (nowy)
(27a)  W celu pełnego wykorzystania potencjału współpracy międzysektorowej oraz poprawy synergii i spójności z innymi obszarami polityki, tak aby osiągnąć ich ogólne cele, z EFS+ powinno się wspierać działania innowacyjne, które za pośrednictwem sportu i aktywności fizycznej, a także kultury zmierzają do promowania włączenia społecznego, zwalczania bezrobocia młodzieży, w szczególności wśród grup defaworyzowanych, poprawy integracji społecznej grup zmarginalizowanych oraz promowania zdrowia i profilaktyki zdrowotnej.
Poprawka 52
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 28
(28)  Państwa członkowskie i Komisja powinny zapewnić, aby EFS+ przyczyniał się do promowania równości kobiet i mężczyzn zgodnie z art. 8 TFUE, aby zwiększać równe traktowanie i szanse kobiet i mężczyzn we wszystkich obszarach, w tym pod względem uczestnictwa w rynku pracy, zasad i warunków zatrudnienia oraz przebiegu kariery zawodowej. Powinny też zagwarantować, aby EFS+ wspierał równe szanse dla wszystkich bez dyskryminacji, zgodnie z art10 TFUE, oraz promował włączenie społeczne osób niepełnosprawnych na równi z innymi osobami, a także przyczyniał się do wdrożenia Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych ONZ. Zasady te należy brać pod uwagę we wszystkich wymiarach i na wszystkich etapach przygotowania, monitorowania, realizacji i oceny programów, w sposób terminowy i spójny, a jednocześnie zapewniać podejmowanie działań szczególnych promujących równość płci i równe szanse. EFS+ powinien też promować przechodzenie od opieki rezydencjalnej lub instytucjonalnej do opieki opartej na rodzinie i społeczności, zwłaszcza w przypadku osób, które spotykają się z dyskryminacją z wielu przyczyn jednocześnie. EFS+ nie powinien wspierać żadnych działań przyczyniających się do segregacji lub wykluczenia społecznego. Rozporządzenie (UE) nr [przyszłe rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów] przewiduje, że zasady kwalifikowalności wydatków mają być ustalane na szczeblu krajowym, z pewnymi wyjątkami wymagającymi określenia przepisów szczegółowych w odniesieniu do komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym.
(28)  Państwa członkowskie i Komisja powinny zapewnić, aby EFS+ przyczyniał się do promowania równości kobiet i mężczyzn zgodnie z art. 8 TFUE, aby zwiększać równe traktowanie i szanse kobiet i mężczyzn we wszystkich obszarach, w tym pod względem uczestnictwa w rynku pracy, zasad i warunków zatrudnienia oraz przebiegu kariery zawodowej. Na etapie przygotowywania, wdrażania, monitorowania i oceny wszystkich realizowanych programów należy uwzględniać aspekty związane z płcią. Ponadto EFS+ powinien w szczególności zachowywać zgodność z art. 21 Karty praw podstawowych, który przewiduje, że zakazana jest wszelka dyskryminacja, w szczególności ze względu na płeć, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub przekonania, poglądy polityczne lub wszelkie inne poglądy, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną; ponadto należy również zakazać wszelkiej dyskryminacji ze względu na cechy płciowe lub tożsamość płciową i narodowość. Państwa członkowskie i Komisja powinny zadbać o to, żeby EFS+ promował włączenie społeczne osób niepełnosprawnych na równi z innymi osobami, a także przyczyniał się do wdrożenia Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych ONZ, między innymi w odniesieniu do kształcenia, pracy, zatrudnienia i powszechnej dostępności. Zasady te należy brać pod uwagę we wszystkich wymiarach i na wszystkich etapach przygotowania, monitorowania, realizacji i oceny programów, w sposób terminowy i spójny, a jednocześnie zapewniać podejmowanie działań szczególnych promujących równość płci i równe szanse. EFS+ powinien też promować przechodzenie od opieki instytucjonalnej do opieki opartej na rodzinie i społeczności, zwłaszcza w przypadku osób, które spotykają się z dyskryminacją z wielu przyczyn jednocześnie i dyskryminacją krzyżową. EFS+ nie powinien wspierać żadnych działań przyczyniających się do segregacji lub wykluczenia społecznego. Rozporządzenie (UE) nr [przyszłe rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów] przewiduje, że zasady kwalifikowalności wydatków mają być zgodne z Kartą praw podstawowych i ustalane na szczeblu krajowym, z pewnymi wyjątkami wymagającymi określenia przepisów szczegółowych w odniesieniu do komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym.
Poprawka 53
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 28 a (nowy)
(28a)  Aby umożliwić lepsze uwzględnianie dysproporcji subregionalnych, należy rozważyć wykorzystanie wskaźników regionalnych.
Poprawka 54
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 28 b (nowy)
(28b)   EFS+ powinien wspierać naukę języków, która sprzyja wzajemnemu zrozumieniu i służy do budowania społeczeństwa integracyjnego, także w drodze szerszego przyjmowania przez państwa członkowskie zestawu narzędzi wsparcia językowego dla uchodźców opracowanego przez Radę Europy.
Poprawka 55
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 29
(29)  Aby ograniczyć obciążenie administracyjne związane z gromadzeniem danych, w przypadkach gdy takie dane są dostępne w rejestrach, państwa członkowskie powinny pozwolić instytucjom zarządzającym na gromadzenie danych z rejestrów.
(29)  Aby ograniczyć obciążenie administracyjne związane z gromadzeniem danych, w przypadkach gdy takie dane, możliwie z podziałem według płci, są dostępne w rejestrach, państwa członkowskie powinny pozwolić instytucjom zarządzającym na gromadzenie danych z rejestrów, z poszanowaniem ochrony danych osobowych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/6791a. Zaleca się dalsze zachęcanie do elektronicznego przekazywania danych, gdyż pomaga to zmniejszyć obciążenie administracyjne.
__________________
1a Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).
Poprawka 56
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 31
(31)  Eksperymenty społeczne polegają na testowaniu projektów o niewielkiej skali, co umożliwia zebranie dowodów sprawdzających wykonalność innowacji społecznych. Powinna istnieć możliwość rozwijania wykonalnych idei na szerszą skalę lub innych kontekstach przy wsparciu finansowym z EFS+ oraz z innych źródeł.
(31)  Eksperymenty społeczne polegają na testowaniu projektów o niewielkiej skali, co umożliwia zebranie dowodów sprawdzających wykonalność innowacji społecznych. Powinna istnieć możliwość testowania pomysłów na szczeblu lokalnym i należy do tego zachęcać oraz, w stosownych przypadkach, zapewnić możliwość rozwijania na szerszą skalę tych, które są wykonalne, lub przenoszenia ich do innych kontekstów w różnych regionach lub państwach członkowskich przy wsparciu finansowym z EFS+ lub w połączeniu z innymi źródłami.
Poprawka 57
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 32
(32)  W rozporządzeniu w sprawie EFS+ określono przepisy mające na celu umożliwienie pracownikom swobody przemieszczania się na niedyskryminacyjnych zasadach przez zagwarantowanie ścisłej współpracy centralnych służb zatrudnienia państw członkowskich oraz ich współpracy z Komisją. Europejska sieć służb zatrudnienia powinna promować lepsze funkcjonowanie rynków pracy przez ułatwianie transgranicznej mobilności pracowników i zapewnianie większej przejrzystości informacji na rynkach pracy. W zakres EFS+ wchodzi również rozwijanie i wspieranie ukierunkowanych programów mobilności mających na celu obsadzanie wolnych miejsc pracy w tych obszarach rynku, w których zidentyfikowano braki.
(32)  W rozporządzeniu w sprawie EFS+ określono przepisy mające na celu umożliwienie pracownikom swobody przemieszczania się na niedyskryminacyjnych zasadach przez zagwarantowanie ścisłej współpracy publicznych służb zatrudnienia państw członkowskich, Komisji i partnerów społecznych. Europejska sieć służb zatrudnienia, przy zaangażowaniu partnerów społecznych, powinna promować lepsze funkcjonowanie rynków pracy przez ułatwianie transgranicznej mobilności pracowników i zapewnianie większej przejrzystości informacji na rynkach pracy. W zakres EFS+ wchodzi również rozwijanie i wspieranie ukierunkowanych programów mobilności mających na celu obsadzanie wolnych miejsc pracy w tych obszarach rynku, w których zidentyfikowano braki. EFS+ obejmuje transgraniczne partnerstwa między regionalnymi publicznymi służbami zatrudnienia i partnerami społecznymi oraz ich działania na rzecz promowania mobilności, a także przejrzystości i integracji transgranicznych rynków pracy przez informacje, porady i pośrednictwo. W wielu regionach przygranicznych mogą one odgrywać ważną rolę w rozwijaniu prawdziwego europejskiego rynku pracy.
Poprawka 58
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 33
(33)  Brak dostępu do finansowania dla mikroprzedsiębiorstw, gospodarki społecznej i przedsiębiorstw społecznych jest jedną z głównych przeszkód dla zakładania przedsiębiorstw, w szczególności wśród osób najbardziej oddalonych od rynku pracy. W rozporządzeniu w sprawie EFS+ zawarto przepisy służące stworzeniu rynkowego ekosystemu w celu zwiększenia źródeł i dostępności finansowania dla przedsiębiorstw społecznych, a także zaspokojenia potrzeb osób, które tego najbardziej potrzebują, w szczególności osób bezrobotnych, kobiet i osób wymagających szczególnego traktowania, które chcą założyć lub rozwijać mikroprzedsiębiorstwo. Ten cel będzie również realizowany za pomocą instrumentów finansowych i gwarancji budżetowych w ramach segmentu inwestycji społecznych i umiejętności Funduszu InvestEU.
(33)  Brak dostępu do finansowania dla mikroprzedsiębiorstw, gospodarki społecznej i przedsiębiorstw gospodarki społecznej jest jedną z głównych przeszkód dla zakładania przedsiębiorstw, w szczególności wśród osób najbardziej oddalonych od rynku pracy. W rozporządzeniu w sprawie EFS+ zawarto przepisy służące stworzeniu rynkowego ekosystemu w celu zwiększenia źródeł i dostępności finansowania oraz usług wsparcia dla przedsiębiorstw gospodarki społecznej, również w sektorach kreatywnym i kulturalnym, a także zaspokojenia potrzeb osób, które tego najbardziej potrzebują, w szczególności osób bezrobotnych, kobiet i grup defaworyzowanych, które chcą założyć lub rozwijać mikroprzedsiębiorstwo. Ten cel będzie również realizowany za pomocą instrumentów finansowych i gwarancji budżetowych w ramach segmentu inwestycji społecznych i umiejętności Funduszu InvestEU.
Poprawka 59
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 33 a (nowy)
(33a)  Komisja powinna wprowadzić na szczeblu unijnym „europejski znak gospodarki społecznej” dla przedsiębiorstw społecznych i przedsiębiorstw gospodarki solidarnej, którego celem będzie wyróżnienie – w oparciu o jasne kryteria – szczególnych cech tych przedsiębiorstw i ich oddziaływania społecznego, zwiększenie ich widoczności, zachęcanie do inwestycji, ułatwianie dostępu do finansowania i jednolitego rynku tym spośród nich, które zamierzają rozszerzyć działalność w kraju lub na inne państwa członkowskie, przy jednoczesnym przestrzeganiu różnych form prawnych i ram występujących w tym sektorze oraz w państwach członkowskich.
Poprawka 60
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 34
(34)  Podmioty działające na rynku inwestycji społecznych, w tym organizacje charytatywne, mogą odgrywać decydującą rolę w osiąganiu kilku celów EFS+, ponieważ oferują one finansowanie, jak również innowacyjne i uzupełniające podejścia do walki z wykluczeniem społecznym i ubóstwem, ograniczając bezrobocie i przyczyniając się do wypełniania celów zrównoważonego rozwoju ONZ. Te podmioty charytatywne, takie jak fundacje i darczyńcy, powinny w stosownych przypadkach być zaangażowane w działania EFS+, zwłaszcza mające na celu rozwijanie ekosystemu rynku inwestycji społecznych.
(34)  Podmioty działające na rynku inwestycji społecznych, w tym organizacje charytatywne, mogą odgrywać decydującą rolę w osiąganiu kilku celów EFS+, ponieważ oferują one finansowanie, jak również innowacyjne i uzupełniające podejścia do walki z wykluczeniem społecznym i ubóstwem, ograniczając bezrobocie i przyczyniając się do wypełniania celów zrównoważonego rozwoju ONZ. Te podmioty charytatywne, takie jak fundacje i darczyńcy, powinny w stosownych przypadkach i o ile nie realizują programu politycznego lub społecznego sprzecznego z ideałami Unii – być angażowane w działania EFS+, zwłaszcza te, których celem jest rozwijanie ekosystemu rynku inwestycji społecznych.
Poprawka 61
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 34 a (nowy)
(34a)  Współpraca ponadnarodowa przynosi znaczną wartość dodaną i dlatego wszystkie państwa członkowskie powinny ją wspierać, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków i z uwzględnieniem zasady proporcjonalności. Konieczne jest również zwiększenie roli Komisji w ułatwianiu wymiany doświadczeń i koordynacji wdrażania konkretnych inicjatyw.
Poprawka 62
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 35 a (nowy)
(35a)   Komisja Europejska powinna zwiększyć udział państw członkowskich i niedostatecznie reprezentowanych organizacji, w możliwie największym stopniu zmniejszając bariery dla uczestnictwa, w tym obciążenia administracyjne związane z ubieganiem się o finansowanie i otrzymaniem finansowania.
Poprawka 63
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 35 b (nowy)
(35b)   Jednym z głównych celów UE jest umacnianie systemów służby zdrowia dzięki wsparciu transformacji cyfrowej opieki zdrowotnej i opieki nad pacjentami, rozwijaniu zrównoważonego systemu informacji zdrowotnych, a także dzięki wspomaganiu krajowych procesów reform na rzecz zwiększania wydajności, dostępności i odporności służby zdrowia.
Poprawka 64
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 36
(36)  Zapewnienie, aby ludzie byli dłużej zdrowi i aktywni, oraz umożliwienie im aktywnego dbania o własne zdrowie będzie miało pozytywny wpływ na zdrowie, zmniejszenie nierówności pod względem stanu zdrowia i dostępu do opieki zdrowotnej, jakość życia, wydajność, konkurencyjność i włączenie społeczne, a jednocześnie przyczyni się do ograniczenia presji na budżety krajowe. Komisja z zaangażowaniem pomaga państwom członkowskim w osiąganiu ich celów zrównoważonego rozwoju, w szczególności celu 3: „Zapewnienie zdrowego życia wszystkim ludziom w każdym wieku oraz promowanie dobrobytu”17.
(36)  Należy dokładać ciągłych starań, aby spełnić wymogi ustanowione w art. 168 TFUE. Zapewnienie w sposób niedyskryminacyjny, aby wszyscy ludzie byli zdrowi i aktywni, oraz umożliwienie im aktywnego dbania o własne zdrowie będzie miało pozytywny wpływ na zdrowie, zmniejszenie nierówności pod względem stanu zdrowia i dostępu do opieki zdrowotnej, jakość życia, wydajność, konkurencyjność i włączenie społeczne, a jednocześnie przyczyni się do ograniczenia presji na budżety krajowe. Wspieranie i uznawanie innowacji, w tym innowacji społecznych, mających wpływ na zdrowie pomaga w podejmowaniu wyzwań dla stabilności sektora zdrowia w związku ze zmianami demograficznymi. Ponadto działania mające na celu zmniejszenie nierówności w zakresie zdrowia są ważne dla osiągnięcia wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu. Komisja z zaangażowaniem pomaga państwom członkowskim w osiąganiu ich celów zrównoważonego rozwoju, w szczególności celu 3: „Zapewnienie zdrowego życia wszystkim ludziom w każdym wieku oraz promowanie dobrobytu”17.
_________________
_________________
17 COM (2016)0739
17 COM (2016)0739
Poprawka 65
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 36 a (nowy)
(36a)  Zgodnie z definicją Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) „zdrowie to całkowity dobrostan fizyczny, umysłowy i społeczny, a nie jedynie brak choroby lub schorzenia”. Aby poprawić stan zdrowia ludności w Unii, nie należy koncentrować się wyłącznie na zdrowiu fizycznym i dobrostanie społecznym. Według WHO problemy ze zdrowiem psychicznym oznaczają, że cierpiący na nie człowiek niemal 40 % życia boryka się z niepełnosprawnością. Problemy ze zdrowiem psychicznym mają również szeroki zasięg, są długotrwałe i stanowią powód do dyskryminacji oraz w znaczący sposób przyczyniają się do występowania nierówności w obszarze zdrowia. Na czynniki warunkujące zdrowie psychiczne wpływa też kryzys gospodarczy, ponieważ czynniki ochronne słabną, a czynniki ryzyka się nasilają.
Poprawka 66
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 37
(37)  Dowody naukowe oraz wspólne wartości i zasady systemów ochrony zdrowia Unii Europejskiej przedstawione w konkluzjach Rady z dnia 2 czerwca 2006 r. powinny pomagać w procesie decyzyjnym dotyczącym planowania innowacyjnych, efektywnych i odpornych systemów ochrony zdrowia oraz zarządzania nimi, wspierając narzędzia zapewniające powszechny dostęp do dobrej jakości opieki zdrowotnej oraz dobrowolne wdrażanie na szerszą skalę najlepszych praktyk.
(37)  Dowody naukowe oraz wspólne wartości i zasady systemów ochrony zdrowia Unii Europejskiej przedstawione w konkluzjach Rady z dnia 2 czerwca 2006 r. powinny pomagać w procesie decyzyjnym dotyczącym planowania innowacyjnych, efektywnych i odpornych systemów ochrony zdrowia oraz zarządzania nimi, wspierając narzędzia zapewniające powszechny dostęp do dobrej jakości spersonalizowanej opieki zdrowotnej i opieki powiązanej oraz dobrowolne wdrażanie na szerszą skalę najlepszych praktyk. Obejmuje to promocję zdrowia i usługi profilaktyki zdrowotnej w ramach podstawowej opieki zdrowotnej.
Poprawka 67
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 37 a (nowy)
(37a)  Poprzednie unijne programy działań w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008) oraz w dziedzinie zdrowia (2008–2013 i 2014–2020), przyjęte odpowiednio decyzją nr 1786/2002/WE1a i decyzją nr 1350/2007/WE1b oraz rozporządzeniem (UE) nr 282/20141c Parlamentu Europejskiego i Rady („poprzednie programy w dziedzinie zdrowia”), zostały ocenione pozytywnie, ponieważ pozwoliły wprowadzić wiele istotnych zmian i usprawnień. Komponent „Zdrowie” EFS+ powinien bazować na osiągnięciach poprzednich programów w dziedzinie zdrowia.
____________________
1a Decyzja nr 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. przyjmująca program działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008) (Dz.U. L 271 z 9.10.2002, s. 1).
1b Decyzja nr 1350/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. ustanawiająca drugi wspólnotowy program działań w dziedzinie zdrowia na lata 2008–2013 (Dz.U. L 301 z 20.11.2007, s. 3).
1c Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 282/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie ustanowienia Trzeciego Programu działań Unii w dziedzinie zdrowia (2014–2020) oraz uchylające decyzję nr 1350/2007/WE (Dz.U. L 86 z 21.3.2014, s. 1).
Poprawka 68
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 37 b (nowy)
(37b)   Komponent „Zdrowie” EFS+ powinien być środkiem promocji działań w obszarach posiadających unijną wartość dodaną, którą można wykazać na podstawie: wymiany dobrych praktyk pomiędzy państwami członkowskimi i pomiędzy regionami; wspierania sieci służących dzieleniu się wiedzą lub wzajemnemu uczeniu się; wspierania kwalifikacji pracowników służby zdrowia; przeciwdziałania zagrożeniom transgranicznym w celu ograniczenia ryzyka i łagodzenia ich następstw; podjęcia pewnych kwestii związanych z rynkiem wewnętrznym, tam gdzie Unia posiada istotne uprawnienie do zapewnienia wysokiej jakości rozwiązań we wszystkich państwach członkowskich; uwalniania potencjału innowacyjnego w dziedzinie zdrowia; działań, które mogą doprowadzić do utworzenia systemu analizy porównawczej, aby umożliwić podejmowanie świadomych decyzji na szczeblu unijnym; poprawy efektywności dzięki zapobieganiu marnotrawstwu środków wskutek powielania prac oraz dzięki optymalizacji wykorzystania środków finansowych.
Poprawka 69
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 38
(38)  Komponent „Zdrowie” EFS+ powinien się przyczyniać do profilaktyki zdrowotnej przez całe życie obywateli Unii i do promocji zdrowia przez działania dotyczące czynników ryzyka dla zdrowia, takich jak: palenie tytoniu i narażenie na wtórny dym tytoniowy, szkodliwe używanie alkoholu, stosowanie niedozwolonych środków odurzających, szkodliwe dla zdrowia skutki zażywania narkotyków, niezdrowe nawyki żywieniowe i brak aktywności fizycznej, a także wspierać środowisko sprzyjające zdrowemu stylowi życia, uzupełniając działania państw członkowskich zgodnie z właściwymi strategiami. Komponent „Zdrowie” EFS+ powinien upowszechniać efektywne modele zapobiegania chorobom, innowacyjne technologie nowe modele i rozwiązania biznesowe, aby przyczyniać się do innowacyjnych, wydajnych i trwałych systemów ochrony zdrowia w państwach członkowskich i ułatwiać Europejczykom dostęp do lepszej i bardziej bezpiecznej opieki zdrowotnej.
(38)  Komponent „Zdrowie” EFS+ powinien się przyczyniać do profilaktyki zdrowotnej, wczesnego diagnozowania przez całe życie mieszkańców Unii oraz do promocji zdrowia przez działania dotyczące czynników ryzyka dla zdrowia, takich jak: spożycie tytoniu, palenie i narażenie na wtórny dym tytoniowy, szkodliwe używanie alkoholu, środowiskowe czynniki ryzyka dla zdrowia, stosowanie niedozwolonych środków odurzających, szkodliwe dla zdrowia skutki zażywania narkotyków, otyłość i niezdrowe nawyki żywieniowe, związane również z ubóstwem, i brak aktywności fizycznej, a także wspierać środowisko sprzyjające zdrowemu stylowi życia, większą świadomość społeczną na temat czynników ryzyka, odpowiednio opracowane interwencje z zakresu zdrowia publicznego służące ograniczeniu obciążenia infekcjami i możliwymi do uniknięcia chorobami zakaźnymi, w tym dzięki szczepieniom, oraz ich wpływu na zdrowie ogólne przez całe życie, uzupełniając działania państw członkowskich zgodnie z właściwymi strategiami. W związku z tym należy zwrócić szczególną uwagę na edukację zdrowotną, ponieważ pomaga ona poszczególnym osobom i społecznościom poprawić stan zdrowia, zwiększa ich wiedzę i wpływa na ich postawy. Aktualnym wyzwaniom zdrowotnym można skutecznie sprostać jedynie w drodze współpracy na szczeblu Unii i dalszych działań UE w dziedzinie zdrowia. Komponent „Zdrowie” EFS+ powinien wspierać wdrażanie odpowiednich przepisów prawa Unii, upowszechniać efektywne modele zapobiegania chorobom i podnoszenia świadomości, docierając z nimi do wszystkich, innowacyjne technologie oraz nowe modele i rozwiązania biznesowe, aby przyczyniać się do innowacyjnych, dostępnych, wydajnych i trwałych systemów ochrony zdrowia w państwach członkowskich i ułatwiać ludziom mieszkającym w Unii, zarówno na obszarach miejskich, jak i wiejskich, dostęp do lepszej i bezpieczniejszej opieki zdrowotnej.
Poprawka 70
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 38 a (nowy)
(38a)   W celu realizacji działań z komponentu „Zdrowie” Komisja powinna wspierać utworzenie Rady Sterującej ds. Zdrowia. Ponadto Komisja powinna zaproponować sposoby i metody dostosowania działań związanych ze zdrowiem do procesu europejskiego semestru, w ramach którego można obecnie zalecać reformy systemów opieki zdrowotnej (i de facto innych społecznych uwarunkowań zdrowia) służące zwiększeniu dostępności i stabilności opieki zdrowotnej oraz przepisów dotyczących ochrony socjalnej w państwach członkowskich.
Poprawka 71
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 39
(39)  Choroby niezakaźne są przyczyną ponad 80 % przypadków przedwczesnych zgonów w Unii; skuteczna profilaktyka zdrowotna ma wiele aspektów transgranicznych. Równolegle, Parlament Europejski i Rada podkreśliły potrzebę zminimalizowania skutków dla zdrowia poważnych zagrożeń transgranicznych, takich jak choroby zakaźne i inne zagrożenia biologiczne, chemiczne, środowiskowe i o nieznanym pochodzeniu, przez wspieranie budowania zdolności w zakresie gotowości i reagowania na sytuacje wyjątkowe.
(39)  Choroby niezakaźne są przyczyną ponad 80 % przypadków przedwczesnych zgonów w Unii, więc skuteczna profilaktyka zdrowotna wymaga licznych działań międzysektorowych i ma wiele aspektów transgranicznych. Równolegle, Parlament Europejski i Rada podkreśliły potrzebę zminimalizowania skutków dla zdrowia poważnych zagrożeń transgranicznych, takich jak nagłe i skumulowane emisje do środowiska i zanieczyszczenie środowiska, choroby zakaźne i inne zagrożenia biologiczne, chemiczne, środowiskowe i o nieznanym pochodzeniu, przez wspieranie budowania zdolności w zakresie gotowości i reagowania na sytuacje wyjątkowe.
Poprawka 72
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 39 a (nowy)
(39a)   Stałe inwestycje w innowacyjne, oparte na społecznościach lokalnych rozwiązania, których celem jest zwalczanie chorób transgranicznych, takich jak epidemie HIV/AIDS, gruźlicy i wirusowego zapalenia wątroby, mają zasadnicze znaczenie, ponieważ społeczny wymiar tych chorób jest istotnym czynnikiem wpływającym na możliwość przeciwdziałania im jako epidemiom w Unii i krajach sąsiadujących. Ambitniejsze przywództwo polityczne oraz adekwatne środki techniczne i finansowe w celu zapewnienia trwałych działań regionalnych na rzecz zwalczania HIV/AIDS, gruźlicy i wirusowego zapalenia wątroby w Europie będą miały zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do tych chorób.
Poprawka 73
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 40
(40)  Kluczowe znaczenie dla efektywności systemów opieki zdrowotnej i dla zdrowia obywateli ma ograniczenie problemu zakażeń wywołanych lekoopornymi drobnoustrojami oraz zakażeń związanych z opieką zdrowotną, a także zapewnienie dostępności skutecznych środków przeciwdrobnoustrojowych.
(40)  Kluczowe znaczenie dla efektywności systemów opieki zdrowotnej i dla zdrowia obywateli ma ograniczenie problemu zakażeń wywołanych lekoopornymi drobnoustrojami oraz zakażeń związanych z opieką zdrowotną, a także zapewnienie dostępności skutecznych środków przeciwdrobnoustrojowych, przy czym należy jednak ograniczać ich stosowanie, co pomoże zmniejszyć oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe.
Poprawka 74
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 42
(42)  Biorąc pod uwagę specyficzny charakter niektórych celów objętych komponentem „Zdrowie” EFS+ i rodzaj działań w ramach tego komponentu, właściwe organy państwa członkowskiego są najbardziej kompetentne, aby realizować takie działania. Te organy, wyznaczone przez same państwa członkowskie, powinny zatem zostać uznane za beneficjentów do celów art. [195] [nowego rozporządzenia finansowego] i organom tym należy przyznawać dotacje bez uprzedniego ogłaszania zaproszenia do składania wniosków.
(42)  Biorąc pod uwagę specyficzny charakter niektórych celów objętych komponentem „Zdrowie” EFS+ i rodzaj działań w ramach tego komponentu, właściwe organy państwa członkowskiego są najbardziej kompetentne, aby realizować takie działania przy aktywnym wsparciu ze strony społeczeństwa obywatelskiego. Te organy, wyznaczone przez same państwa członkowskie, oraz dodatkowo, w stosownych przypadkach, organizacje społeczeństwa obywatelskiego powinny zatem zostać uznane za beneficjentów do celów art. [195] [nowego rozporządzenia finansowego] i organom tym należy przyznawać dotacje bez uprzedniego ogłaszania zaproszenia do składania wniosków.
Poprawka 75
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 42 a (nowy)
(42a)   Aby zwiększyć skuteczność programu w monitorowaniu nieefektywności i nieprawidłowości, Komisja powinna wdrożyć i stosować wskaźniki monitorowania dotyczące poszczególnych programów i działań w celu zapewnienia realizacji założeń programu.
Poprawka 76
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 42 b (nowy)
(42b)   Program EFS+ powinien eliminować istniejące przeszkody utrudniające udział społeczeństwa obywatelskiego, na przykład przez uproszczenie procedur składania wniosków, złagodzenie kryteriów finansowych w drodze odstąpienia od procentowego udziału we współfinansowaniu w niektórych przypadkach, ale także przez budowanie zdolności pacjentów, ich organizacji i innych zainteresowanych stron w drodze szkolenia i kształcenia. Program ma również na celu umożliwienie funkcjonowania na szczeblu unijnym sieci i organizacji społeczeństwa obywatelskiego, które przyczyniają się do osiągnięcia jego celów, w tym organizacji na poziomie unijnym.
Poprawka 77
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 42 c (nowy)
(42c)   Wdrażanie komponentu „Zdrowie” ESF+ powinno odbywać się z poszanowaniem obowiązków państw członkowskich w zakresie określania ich polityki zdrowotnej, jak również organizacji i świadczenia usług zdrowotnych i opieki medycznej. Przy poszanowaniu zobowiązań wynikających z traktatu i roli państw członkowskich jako głównego partnera do rozmów w procesie decyzyjnym Unii, aby zapewnić skuteczne i trwałe oddziaływanie unijnej polityki zdrowotnej, należy angażować właściwe organy na szczeblu niższym niż krajowy przez ich włączenie w politykę społeczną w terenie.
Poprawka 78
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 44
(44)  Prawodawstwo UE w dziedzinie zdrowia ma bezpośredni wpływ na życie obywateli, efektywność i odporność systemów ochrony zdrowia oraz dobre funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Ramy prawne dotyczące produktów i technologii medycznych (produkty lecznicze, wyroby medyczne i substancje pochodzenia ludzkiego), a także prawodawstwo dotyczące wyrobów tytoniowych, praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej oraz poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia mają zasadnicze znaczenie dla ochrony zdrowia w UE. Podczas realizacji celów zdrowotnych rozporządzenie, jak również jego wdrożenie i egzekwowanie, muszą być dostosowane do innowacji i postępów naukowych, a także przemian społecznych w tym obszarze. Konieczne jest zatem nieustające rozwijanie podstaw naukowych potrzebnych do wdrażania prawodawstwa o tak naukowym charakterze.
(44)  Prawodawstwo UE w dziedzinie zdrowia ma bezpośredni wpływ na życie obywateli, efektywność i odporność systemów ochrony zdrowia oraz dobre funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Ramy prawne dotyczące produktów i technologii medycznych (produkty lecznicze, wyroby medyczne i substancje pochodzenia ludzkiego), a także prawodawstwo dotyczące wyrobów tytoniowych, praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej oraz poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia mają zasadnicze znaczenie dla ochrony zdrowia w UE. Ponadto znaczący wpływ na zdrowie ma wiele innych aktów prawnych Unii, takich jak przepisy dotyczące żywności i etykietowania żywności, zanieczyszczenia powietrza, substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego i pestycydów. W niektórych przypadkach skumulowany wpływ czynników ryzyka środowiskowego nie jest wyraźnie zrozumiały, co może prowadzić do niedopuszczalnego zagrożenia zdrowia obywateli.
Poprawka 79
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 44 a (nowy)
(44a)   Przepisy mające wpływ na zdrowie, jak również ich wdrażanie i egzekwowanie, muszą nadążać za postępem w zakresie innowacji i badań naukowych, a także zmianami społecznymi w tym obszarze, a jednocześnie muszą opierać się na zasadzie ostrożności zapisanej w traktatach UE. Należy zatem stale rozwijać bazę dowodową wymaganą do wdrożenia prawodawstwa o takim charakterze naukowym oraz – aby zapewnić możliwość niezależnej kontroli i tym samym odzyskać zaufanie publiczne do procesów unijnych i ponieważ ze względu na ich charakter podawanie tych dowodów do wiadomości leży w interesie publicznym – należy zagwarantować najwyższy poziom przejrzystości.
Poprawka 80
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 44 b (nowy)
(44b)   Wyzwania zdrowotne nie mogą być podejmowane wyłącznie przez sektor zdrowia, ponieważ zdrowie jest uwarunkowane licznymi czynnikami występującymi poza tym sektorem. W związku z tym, jak stwierdzono w traktatach z Maastricht i Amsterdamu, zasada „zdrowie we wszystkich politykach” ma istotne znaczenie dla zdolności Unii do sprostania przyszłym wyzwaniom. Jednak informowanie innych sektorów o wpływie ich decyzji na zdrowie oraz włączenie kwestii zdrowotnych do ich polityki jest jednym z największych wyzwań, jakie napotyka obecnie europejski sektor opieki zdrowotnej. Do tej pory zarejestrowano istotne postępy w dziedzinie zdrowia dzięki polityce w sektorach takich jak: edukacja, transport, żywienie, rolnictwo, praca lub planowanie. Na przykład w dziedzinie zdrowia serca odnotowano znaczną poprawę dzięki zmianom polityki i przepisów dotyczących jakości żywności, zwiększenia aktywności fizycznej i ograniczenia palenia.
Poprawka 81
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 46
(46)  Mając na uwadze znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu zgodnie z zobowiązaniami Unii na rzecz realizacji porozumienia paryskiego i celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, niniejsze rozporządzenie przyczyni się do uwzględnienia działań w dziedzinie klimatu w polityce Unii i do osiągnięcia celu ogólnego, w ramach którego wydatki na realizację celów klimatycznych w budżecie UE mają sięgnąć 25 %. Stosowne działania zostaną określone na etapie przygotowania i realizacji oraz ponownie ocenione w kontekście oceny śródokresowej.
(46)  Mając na uwadze znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu zgodnie z zobowiązaniami Unii na rzecz realizacji porozumienia paryskiego i celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, niniejsze rozporządzenie przyczyni się do uwzględnienia działań w dziedzinie klimatu w polityce Unii i do osiągnięcia celu ogólnego, w ramach którego wydatki na realizację celów klimatycznych w budżecie UE obejmującym WRF na lata 2021–2027 mają sięgnąć 25 %, oraz osiągnięcia jak najszybciej, a najpóźniej do 2027 r., rocznego celu na poziomie 30 %. Stosowne działania zostaną określone na etapie przygotowania i realizacji oraz ponownie ocenione w kontekście oceny śródokresowej.
Poprawka 82
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 47
(47)  Zgodnie z art. [94 decyzji Rady 2013/755/UE19] osoby i podmioty mające siedzibę w krajach i terytoriach zamorskich (KTZ) kwalifikują się do finansowania z zastrzeżeniem zasad i celów komponentów „Zatrudnienie i innowacje społeczne” i „Zdrowie” oraz ewentualnych uzgodnień mających zastosowanie do państwa członkowskiego, z którym dane KTZ są powiązane.
(47)  Zgodnie z art. [94 decyzji Rady 2013/755/UE19] osoby i podmioty mające siedzibę w krajach i terytoriach zamorskich (KTZ) kwalifikują się do finansowania z zastrzeżeniem zasad i celów komponentów „Zatrudnienie i innowacje społeczne” i „Zdrowie” oraz ewentualnych uzgodnień mających zastosowanie do państwa członkowskiego, z którym dane KTZ są powiązane. Aby umożliwić osobom i podmiotom mającym siedzibę na tych terytoriach skuteczny dostęp do tych komponentów, konieczne będzie uwzględnienie w programie szczególnych ograniczeń dotyczących tych osób i podmiotów.
__________________
__________________
19 Decyzja Rady 2013/755/UE z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Unią Europejską („decyzja o stowarzyszeniu zamorskim”) (Dz.U. L 344 z 19.12.2013, s. 1).
19 Decyzja Rady 2013/755/UE z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Unią Europejską („decyzja o stowarzyszeniu zamorskim”) (Dz.U. L 344 z 19.12.2013, s. 1).
Poprawka 83
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 48
(48)  Kraje trzecie będące członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) mogą uczestniczyć w programach Unii w ramach współpracy ustanowionej na mocy Porozumienia EOG, które przewiduje wprowadzenie w życie programów w drodze decyzji wydanej na mocy tego porozumienia. Do niniejszego rozporządzenia należy wprowadzić odpowiedni przepis szczegółowy przyznający niezbędne uprawnienia i prawa dostępu właściwemu urzędnikowi zatwierdzającemu, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych oraz Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu, pozwalające im na całościowe wykonywanie ich odpowiednich kompetencji.
(48)  Pod warunkiem przestrzegania wszystkich odpowiednich zasad i uregulowań kraje trzecie będące członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) mogą uczestniczyć w programach Unii w ramach współpracy ustanowionej na mocy Porozumienia EOG, które przewiduje wprowadzenie w życie programów w drodze decyzji wydanej na mocy tego porozumienia. Do niniejszego rozporządzenia należy wprowadzić odpowiedni przepis szczegółowy przyznający niezbędne uprawnienia i prawa dostępu właściwemu urzędnikowi zatwierdzającemu, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych oraz Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu, pozwalające im na całościowe wykonywanie ich odpowiednich kompetencji.
Poprawka 84
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 50 a (nowy)
(50a)   Ważne jest zadbanie o należyte i sprawiedliwe zarządzanie funduszem, aby zagwarantować jego wdrażanie w sposób jak najbardziej zrozumiały, efektywny i dogodny, a równocześnie zagwarantować pewność prawa i dostęp do funduszu wszystkim uczestnikom. Ponieważ działania EFS+ są realizowane w trybie zarządzania dzielonego, państwa członkowskie nie powinny wprowadzać dodatkowych przepisów ani zmieniać zasad w trakcie realizacji, gdyż utrudniłoby to beneficjentom korzystanie ze środków finansowych i mogłoby prowadzić do opóźnień w płatnościach faktur.
Poprawka 85
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 51
(51)  Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie zwiększanie efektywności rynków pracy i wspieranie dostępu do dobrej jakości zatrudnienia, poprawa dostępu do kształcenia szkolenia i ich jakości, promowanie włączenia społecznego i zdrowia oraz ograniczanie ubóstwa, a także działania w ramach komponentu „Zatrudnienie i innowacje społeczne” oraz „Zdrowie” nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(51)  Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie zwiększanie efektywności i sprawiedliwości rynków pracy i wspieranie dostępu do dobrej jakości zatrudnienia, poprawa dostępu do kształcenia, szkolenia i opieki oraz poprawa ich jakości, promowanie włączenia społecznego, równych szans i zdrowia oraz eliminowanie ubóstwa, a także działania w ramach komponentu „Zatrudnienie i innowacje społeczne” oraz „Zdrowie” nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
Poprawka 86
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1
Artykuł 1
Artykuł 1
Przedmiot
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia Europejski Fundusz Społeczny Plus (EFS+).
Niniejsze rozporządzenie ustanawia Europejski Fundusz Społeczny Plus (EFS+). EFS+ zawiera trzy komponenty: komponent objęty zarządzaniem dzielonym, komponent „Zatrudnienie i innowacje społeczne” oraz komponent „Zdrowie”.
Określa ono cele EFS+, budżet na lata 2021–2027, metody wdrażania, formy finansowania unijnego oraz zasady dotyczące przyznawania takiego finansowania.
Niniejsze rozporządzenie określa cele EFS+, budżet na lata 2021–2027, metody wdrażania, formy finansowania unijnego oraz zasady dotyczące przyznawania takiego finansowania, uzupełniające zasady ogólne mające zastosowanie do ESF+ na mocy rozporządzenia (UE) nr [rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów].
Poprawka 87
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2
Artykuł 2
Artykuł 2
Definicje
Definicje
1.  Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1.  Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)  „środki towarzyszące” oznaczają działania wykraczające poza dystrybucję żywności lub podstawowej pomocy materialnej, mające na celu zmniejszenie wykluczenia społecznego, takie jak kierowanie osób do służb świadczących usługi społeczne i świadczenie takich usług bądź udzielanie porad dotyczących gospodarowania budżetem domowym;
1)  „środki towarzyszące” oznaczają działania wykraczające poza dystrybucję żywności lub podstawowej pomocy materialnej, mające na celu zmniejszenie wykluczenia społecznego i eliminację ubóstwa, takie jak kierowanie osób do służb świadczących usługi społeczne i udzielających wsparcia psychologicznego oraz świadczenie takich usług, przekazywanie istotnych informacji o usługach publicznych lub udzielanie porad dotyczących gospodarowania budżetem domowym;
2)  „państwo stowarzyszone” oznacza państwo trzecie, które jest stroną umowy z Unią, umożliwiającej jego udział w komponentach „Zatrudnienie i innowacje społeczne” oraz „Zdrowie” EFS+ zgodnie z art. 30;
2)  „państwo stowarzyszone” oznacza państwo trzecie, które jest stroną umowy z Unią, umożliwiającej jego udział w komponentach „Zatrudnienie i innowacje społeczne” oraz „Zdrowie” EFS+ zgodnie z art. 30;
3)  „podstawowa pomoc materialna” oznacza towary, które zaspokajają podstawowe potrzeby człowieka i są niezbędne do godnego życia, takie jak odzież, środki higieny i materiały szkolne;
3)  „podstawowa pomoc materialna” oznacza towary, które zaspokajają podstawowe potrzeby człowieka i są niezbędne do godnego życia, takie jak odzież, środki higieny, w tym produkty higieniczne dla kobiet, i materiały szkolne;
4)  „działania łączone” oznaczają działania wspierane z budżetu Unii, w tym działania w ramach instrumentów łączonych zgodnie z art. 2 pkt 6 rozporządzenia finansowego, łączące bezzwrotne formy wsparcia lub instrumenty finansowe z budżetu Unii ze zwrotnymi formami wsparcia z instytucji finansowania rozwoju lub innych publicznych instytucji finansowych, a także z komercyjnych instytucji finansowych i od inwestorów;
4)  „działania łączone” oznaczają działania wspierane z budżetu Unii, w tym działania w ramach instrumentów łączonych zgodnie z art. 2 pkt 6 rozporządzenia finansowego, łączące bezzwrotne formy wsparcia lub instrumenty finansowe z budżetu Unii ze zwrotnymi formami wsparcia z instytucji finansowania rozwoju lub innych publicznych instytucji finansowych, a także z komercyjnych instytucji finansowych i od inwestorów;
5)  „wspólne wskaźniki rezultatu bezpośredniego” oznaczają wspólne wskaźniki rezultatu, które mierzą skutki w okresie czterech tygodni od dnia zakończenia udziału w operacji przez uczestnika (data wyjścia);
5)  „wspólne wskaźniki rezultatu bezpośredniego” oznaczają wspólne wskaźniki rezultatu, które mierzą skutki w okresie czterech tygodni od dnia zakończenia udziału w operacji przez uczestnika (data wyjścia);
6)  „wspólne wskaźniki rezultatu długoterminowego” oznaczają wspólne wskaźniki rezultatu, które mierzą skutki po upływie sześciu miesięcy od dnia zakończenia udziału w operacji przez uczestnika;
6)  „wspólne wskaźniki rezultatu długoterminowego” oznaczają wspólne wskaźniki rezultatu, które mierzą skutki po upływie sześciu i dwunastu miesięcy od dnia zakończenia udziału w operacji przez uczestnika;
7)  „koszty zakupu żywności lub podstawowej pomocy materialnej” oznaczają rzeczywiste koszty związane z zakupem żywności lub podstawowej pomocy materialnej przez beneficjenta i nie są ograniczone do ceny żywności lub podstawowej pomocy materialnej;
7)  „koszty zakupu żywności lub podstawowej pomocy materialnej” oznaczają rzeczywiste koszty związane z zakupem żywności lub podstawowej pomocy materialnej przez beneficjenta i nie są ograniczone do ceny żywności lub podstawowej pomocy materialnej;
7a)  „partnerstwa transgraniczne” w komponencie „Zatrudnienie i innowacje społeczne” oznaczają stałe struktury współpracy między publicznymi służbami zatrudnienia a społeczeństwem obywatelskim lub partnerami społecznymi, zlokalizowane w co najmniej dwóch państwach członkowskich;
8)  „odbiorca końcowy” oznacza osobę lub osoby najbardziej potrzebujące, które otrzymują wsparcie określone w art. 4 ust. 1 ppkt (xi);
8)  „odbiorca końcowy” oznacza osobę lub osoby najbardziej potrzebujące, które otrzymują wsparcie określone w art. 4 ust. 1 ppkt (xi);
9)  „kryzys zdrowotny” oznacza każdą sytuację kryzysową powszechnie uznaną za zagrożenie i posiadającą aspekt zdrowotny, która wymaga pilnego działania ze strony władz w warunkach niepewności;
9)  „kryzys zdrowotny” oznacza każdą sytuację kryzysową powszechnie uznaną za zagrożenie i posiadającą aspekt zdrowotny, która wymaga pilnego działania ze strony władz w warunkach niepewności;
10)  „podmiot prawny” oznacza każdą osobę fizyczną lub osobę prawną utworzoną – i uznawaną za taką – na mocy prawa krajowego, unijnego lub międzynarodowego, która ma osobowość prawną i która może – działając w swoim własnym imieniu – wykonywać prawa i podlegać obowiązkom;
10)  „podmiot prawny” oznacza każdą osobę fizyczną lub osobę prawną utworzoną – i uznawaną za taką – na mocy prawa krajowego, unijnego lub międzynarodowego, która ma osobowość prawną i która może – działając w swoim własnym imieniu – wykonywać prawa i podlegać obowiązkom;
11)  „mikrofinansowanie” obejmuje gwarancje, mikrokredyty, finansowanie kapitałowe i quasi-kapitałowe, połączone z towarzyszącymi usługami rozwoju biznesu, takimi jak doradztwo indywidualne, szkolenie i mentoring, przeznaczone dla osób i mikroprzedsiębiorstw mających trudności z dostępem do kredytów do celów działalności zawodowej lub przynoszącej dochody;
11)  „mikrofinansowanie” obejmuje gwarancje, mikrokredyty, finansowanie kapitałowe i quasi-kapitałowe, połączone z towarzyszącymi usługami rozwoju biznesu, takimi jak doradztwo indywidualne, szkolenie i mentoring, przeznaczone dla osób i mikroprzedsiębiorstw mających trudności z dostępem do kredytów do celów działalności zawodowej lub przynoszącej dochody;
12)  „mikroprzedsiębiorstwo” oznacza przedsiębiorstwo, które zatrudnia mniej niż 10 pracowników i którego obrót roczny lub bilans roczny wynosi mniej niż 2 000 000 EUR;
12)  „mikroprzedsiębiorstwo” oznacza przedsiębiorstwo, które zatrudnia mniej niż 10 pracowników i którego obrót roczny lub bilans roczny wynosi mniej niż 2 000 000 EUR;
13)  „osoby najbardziej potrzebujące” oznaczają osoby fizyczne, w tym osoby indywidualne, rodziny, gospodarstwa domowe lub grupy złożone z takich osób, których potrzeba uzyskania pomocy została stwierdzona na podstawie obiektywnych kryteriów określonych przez właściwe organy krajowe w konsultacji z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, przy jednoczesnym unikaniu konfliktu interesów, i zatwierdzonych przez te właściwe organy krajowe oraz mogących zawierać elementy, które umożliwiają dotarcie do osób najbardziej potrzebujących na pewnych obszarach geograficznych;
13)  „osoby najbardziej potrzebujące” oznaczają osoby fizyczne, w tym osoby indywidualne, rodziny, gospodarstwa domowe lub grupy złożone z takich osób, w tym dzieci i osoby bezdomne, których potrzeba uzyskania pomocy została stwierdzona na podstawie obiektywnych kryteriów określonych przez właściwe organy krajowe w konsultacji z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, przy jednoczesnym unikaniu konfliktu interesów, i zatwierdzonych przez te właściwe organy krajowe oraz mogących zawierać elementy, które umożliwiają dotarcie do osób najbardziej potrzebujących na pewnych obszarach geograficznych;
14)  „wartość odniesienia” oznacza wartość służącą określeniu celów w zakresie wspólnych i specyficznych dla programu wskaźników rezultatu, opartą na istniejących lub wcześniejszych podobnych interwencjach;
14)  „wartość odniesienia” oznacza wartość służącą określeniu celów w zakresie wspólnych i specyficznych dla programu wskaźników rezultatu, opartą na istniejących lub wcześniejszych podobnych interwencjach;
15)  „przedsiębiorstwo społeczne” oznacza przedsiębiorstwo, niezależnie od formy prawnej, lub osobę fizyczną, które:
15)  „przedsiębiorstwo społeczne” oznacza przedsiębiorstwo gospodarki społecznej, niezależnie od formy prawnej, lub osobę fizyczną, które:
a)  zgodnie z umową spółki, statutem spółki lub jakimkolwiek innym dokumentem prawnym, który może skutkować odpowiedzialnością na podstawie przepisów państwa członkowskiego siedziby, ma za główny cel społeczny raczej osiąganie wymiernych, pozytywnych skutków społecznych, niż generowanie zysków do innych celów, oraz świadczy usługi lub wytwarza towary przynoszące korzyści społeczne, bądź stosuje metody produkcji towarów lub świadczenia usług, które urzeczywistniają cele społeczne;
a)  zgodnie z umową spółki, statutem spółki lub jakimkolwiek innym dokumentem prawnym, który może skutkować odpowiedzialnością na podstawie przepisów państwa członkowskiego siedziby, ma za główny cel społeczny raczej osiąganie wymiernych, pozytywnych skutków społecznych, w tym środowiskowych, niż generowanie zysków do innych celów, oraz świadczy usługi lub wytwarza towary przynoszące korzyści społeczne, bądź stosuje metody produkcji towarów lub świadczenia usług, które urzeczywistniają cele społeczne;
b)  wykorzystuje swoje zyski przede wszystkim do osiągnięcia swojego podstawowego celu społecznego i posiada określone procedury i zasady dotyczące podziału zysków, które gwarantują, że taki podział nie wpływa negatywnie na podstawowy cel społeczny;
b)  reinwestuje większość zysków przede wszystkim w celu osiągnięcia swojego podstawowego celu społecznego i posiada określone procedury i zasady dotyczące podziału zysków, które gwarantują, że taki podział nie wpływa negatywnie na podstawowy cel społeczny;
c)  jest zarządzane w przedsiębiorczy, odpowiedzialny i przejrzysty sposób, w szczególności przez zaangażowanie pracowników, klientów i zainteresowanych stron, których dotyczy działalność gospodarcza prowadzona przez przedsiębiorstwo;
c)  jest zarządzane w przedsiębiorczy, demokratyczny, partycypacyjny, odpowiedzialny i przejrzysty sposób, w szczególności przez zaangażowanie pracowników, klientów i zainteresowanych stron, których dotyczy działalność gospodarcza prowadzona przez przedsiębiorstwo;
15a)  „przedsiębiorstwo gospodarki społecznej” oznacza różne typy przedsiębiorstw i podmiotów, które funkcjonują na zasadach gospodarki społecznej, takie jak spółdzielnie, towarzystwa wzajemne, stowarzyszenia, fundacje, przedsiębiorstwa społeczne i inne formy przedsiębiorstw regulowane przepisami poszczególnych państw członkowskich, i w których obowiązuje zasada pierwszeństwa człowieka i celów społecznych nad kapitałem, demokratyczny ład, solidarność i reinwestowanie większości zysków lub nadwyżek;
16)  „innowacje społeczne” oznaczają działania, które zarówno w odniesieniu do swych celów, jak i środków mają społeczny charakter, a w szczególności działania odnoszące się do rozwoju i realizacji nowych idei (dotyczących produktów, usług i modeli), które jednocześnie zaspokajają potrzeby społeczne i tworzą nowe relacje społeczne lub współpracę i w ten sposób przynoszą korzyści dla społeczeństwa oraz zwiększają jego zdolność do działania;
16)  „innowacje społeczne” oznaczają działania, w tym działania zbiorowe, które zarówno w odniesieniu do swych celów, jak i środków mają społeczny charakter, a w szczególności działania odnoszące się do rozwoju i realizacji nowych idei (dotyczących produktów, usług, praktyk i modeli), które jednocześnie zaspokajają potrzeby społeczne i tworzą nowe relacje społeczne lub współpracę, w tym między organizacjami publicznymi i należącymi do sektora trzeciego, takimi jak organizacje wolontariackie i środowiskowe oraz przedsiębiorstwa gospodarki społecznej, i w ten sposób przynoszą korzyści dla społeczeństwa oraz zwiększają jego zdolność do działania;
17)  „eksperymenty społeczne” oznaczają interwencje w zakresie polityki, które zapewniają innowacyjne działania w odpowiedzi na potrzeby społeczne i są realizowane na małą skalę i w warunkach zapewniających możliwość oceny ich wpływu, zanim zostaną wdrożone w innych kontekstach lub w większej skali, jeżeli ich wyniki okażą się przekonujące;
17)  „eksperymenty społeczne” oznaczają interwencje w zakresie polityki, które zapewniają innowacyjne działania w odpowiedzi na potrzeby społeczne i są realizowane na małą skalę i w warunkach zapewniających możliwość oceny ich wpływu, zanim zostaną wdrożone w innych kontekstach, w tym geograficznych i sektorowych, lub w większej skali, jeżeli ich wyniki okażą się przekonujące;
18)  „kompetencje kluczowe” oznaczają wiedzę, umiejętności i kompetencje niezbędne wszystkim ludziom, na każdym etapie życia, do osobistego rozwoju i spełnienia, zatrudnienia, włączenia społecznego i aktywnej postawy obywatelskiej. Kompetencje kluczowe to: umiejętność czytania i pisania; wielojęzyczność; nauki przyrodnicze, technologia, inżynieria i matematyka umiejętności cyfrowe; umiejętności personalne, społeczne i zdolność do uczenia się; postawa obywatelska; przedsiębiorczość; świadomość i ekspresja kulturalna;
18)  „kompetencje kluczowe” oznaczają wiedzę, umiejętności i kompetencje niezbędne wszystkim ludziom, na każdym etapie życia, do osobistego rozwoju i spełnienia, zatrudnienia, włączenia społecznego i aktywnej postawy obywatelskiej. Kompetencje kluczowe to: umiejętność czytania i pisania; wielojęzyczność; nauki przyrodnicze, technologia, inżynieria, sztuka i matematyka; umiejętności cyfrowe; media; umiejętności personalne, społeczne i zdolność do uczenia się; postawa obywatelska; przedsiębiorczość; świadomość i ekspresja (inter)kulturalna oraz myślenie krytyczne;
19)  „państwo trzecie” oznacza państwo, które nie jest członkiem Unii Europejskiej.
19)  „państwo trzecie” oznacza państwo, które nie jest członkiem Unii Europejskiej;
19a)  „grupy defaworyzowane” oznaczają grupy docelowe o wysokim wskaźniku osób dotkniętych lub zagrożonych ubóstwem, dyskryminacją lub wykluczeniem społecznym, w tym między innymi mniejszości etniczne, takie jak Romowie, obywatele państw trzecich, w tym migranci, osoby starsze, dzieci, rodzice samotnie wychowujący dzieci, osoby z niepełnosprawnością lub osoby cierpiące na choroby przewlekłe;
19b)  „uczenie się przez całe życie” oznacza wszystkie formy uczenia się (formalne, pozaformalne i nieformalne) odbywającego się na wszystkich etapach życia, w tym wczesną edukację, kształcenie ogólne, kształcenie i szkolenie zawodowe, kształcenie na poziomie wyższym i kształcenie dorosłych, którego wynikiem jest rozwój wiedzy, umiejętności, kompetencji i możliwości uczestnictwa w życiu społecznym.
2.  Definicje zawarte w art. [2] [przyszłego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów] mają również zastosowanie do komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym.
2.  Definicje zawarte w art. [2] [przyszłego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów] mają również zastosowanie do komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym.
2a.  Definicje zawarte w art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1046 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii1a stosuje się również do komponentu „Zatrudnienie i innowacje społeczne” oraz komponentu „Zdrowie” objętych zarządzaniem bezpośrednim i pośrednim.
________________
1a Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).
Poprawka 88
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3
Artykuł 3
Artykuł 3
Ogólne cele i metody wdrażania
Ogólne cele i metody wdrażania
Celem EFS+ jest wspieranie państw członkowskich w dążeniu do wysokich poziomów zatrudnienia, sprawiedliwej ochrony socjalnej oraz wykwalifikowanej i odpornej siły roboczej przygotowanej na przyszły świat pracy, zgodnie z zasadami określonymi w Europejskim filarze praw socjalnych proklamowanym przez Parlament Europejski, RadęKomisję w dniu 17 listopada 2017 r.
EFS+ wspiera państwa członkowskie na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym oraz Unię w dążeniu do stworzenia integracyjnych społeczeństw, osiągnięcia wysokich poziomów dobrego jakościowo zatrudnienia, tworzenia miejsc pracy, dobrej jakości kształcenia i szkolenia włączającego, równych szans, eliminowania ubóstwa, w tym ubóstwa dzieci, włączenia społecznego i integracji, spójności społecznej, ochrony socjalnej oraz wykwalifikowanej i odpornej siły roboczej przygotowanej na przyszły świat pracy.
EFS+ jest zgodny z traktatami Unii Europejskiej i Kartą praw podstawowych, wprowadzając w życie zasady określone w Europejskim filarze praw socjalnych ogłoszonym przez Parlament Europejski, Radę i Komisję 17 listopada 2017 r., przyczynia się tym samym do osiągnięcia celów Unii w zakresie wzmacniania spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej zgodnie z art. 174 TFUE oraz wypełnienia zobowiązania Unii i jej państw członkowskich do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju i zobowiązań podjętych w ramach porozumienia paryskiego.
EFS+ wnosi wartość dodaną oraz wspiera i uzupełnia politykę państw członkowskich w celu zapewnienia równych szans, dostępu do zatrudnienia, sprawiedliwych warunków pracy, ochrony socjalnej, włączenia społecznego i wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi.
EFS+ wnosi wartość dodaną oraz wspiera i uzupełnia politykę państw członkowskich w celu zapewnienia równych szans, równego dostępu do zatrudnienia, uczenia się przez całe życie, wysokiej jakości warunków pracy, ochrony socjalnej, integracji i włączenia społecznego, eliminacji ubóstwa, w tym ubóstwa dzieci, inwestycji w dzieci i młodzież, niedyskryminacji, równouprawnienia płci, dostępu do podstawowych usług i wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi.
EFS+ jest wdrażany:
EFS+ jest wdrażany:
a)  według metody zarządzania dzielonego w odniesieniu do części pomocy, która odpowiada celom szczegółowym wskazanym w art. 4 ust. 1 (komponent EFS+ objęty zarządzaniem dzielonym), oraz
a)  według metody zarządzania dzielonego w odniesieniu do części pomocy, która odpowiada celom szczegółowym wskazanym w art. 4 ust. 1 (komponent EFS+ objęty zarządzaniem dzielonym), oraz
b)  według metody zarządzania bezpośredniego i pośredniego w odniesieniu do części pomocy, która odpowiada celom wskazanym w art. 4 ust. 1 i art. 23 (komponent „Zatrudnienie i innowacje społeczne”), oraz w odniesieniu do części pomocy, która odpowiada celom wskazanym w art. 4 ust. 1 i 3 i art. 26 (komponent „Zdrowie”).
b)  według metody zarządzania bezpośredniego i pośredniego w odniesieniu do części pomocy, która odpowiada celom wskazanym w art. 4 ust. 1 i art. 23 (komponent „Zatrudnienie i innowacje społeczne”), oraz w odniesieniu do części pomocy, która odpowiada celom wskazanym w art. 4 ust. 1 i 3 i art. 26 (komponent „Zdrowie”).
Poprawka 89
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4
Artykuł 4
Artykuł 4
Cele szczegółowe
Cele szczegółowe
1.  EFS+ wspiera następujące cele szczegółowe w obszarach polityki dotyczących zatrudnienia, edukacji, włączenia społecznego i zdrowia, przez co przyczynia się również do celu polityki – „Europa o silniejszym wymiarze społecznym – wdrażanie Europejskiego filaru praw socjalnych” – określonego w art. [4] [przyszłego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów]:
1.  EFS+ wspiera następujące cele szczegółowe w obszarach polityki dotyczących zatrudnienia, edukacji, mobilności, włączenia społecznego, eliminacji ubóstwa i zdrowia, przez co przyczynia się również do celu polityki – „Europa o silniejszym wymiarze społecznym – wdrażanie Europejskiego filaru praw socjalnych” – określonego w art. [4] [przyszłego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów]:
(i)  poprawa dostępu do zatrudnienia dla wszystkich osób poszukujących pracy, zwłaszcza osób młodych długotrwale bezrobotnych, oraz dla osób biernych zawodowo, a jednocześnie promowanie samozatrudnienia i gospodarki społecznej;
(i)  poprawa dostępu do wysokiej jakości zatrudnienia i środków aktywizacji dla wszystkich osób poszukujących pracy, w szczególności specjalnych środków skierowanych do młodych ludzi, zwłaszcza poprzez wdrażanie gwarancji dla młodzieży, długotrwale bezrobotnych, osób biernych zawodowo oraz grup defaworyzowanych, z naciskiem na osoby najbardziej oddalone od rynku pracy, a jednocześnie promowanie zatrudnienia, samozatrudnienia, przedsiębiorczości i gospodarki społecznej;
(ii)  modernizacja instytucji i służb rynków pracy celem oceny i przewidywania zapotrzebowania na umiejętności oraz zapewnienia terminowej i odpowiednio dopasowanej pomocy i wsparcia na rzecz dostosowania umiejętności i kwalifikacji zawodowych do potrzeb rynku pracy, zmian w karierze zawodowej i mobilności;
(ii)  modernizacja instytucji i służb rynków pracy celem oceny i przewidywania zapotrzebowania na umiejętności oraz zapewnienia terminowej i odpowiednio dopasowanej pomocy i wsparcia na rzecz dostosowania umiejętności i kwalifikacji zawodowych do potrzeb rynku pracy, zmian w karierze zawodowej i mobilności;
(iii)  wspieranie uczestnictwa kobiet w rynku pracy; lepszej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, w tym dostępu do opieki nad dziećmi; zdrowego i dobrze przystosowanego środowiska pracy, w którym przeciwdziała się czynnikom ryzyka dla zdrowia; dostosowania pracowników, przedsiębiorstw i przedsiębiorców do zmian oraz aktywnego i zdrowego starzenia się;
(iii)  wspieranie uczestnictwa kobiet w rynku pracy i rozwoju ich kariery zawodowej, propagowanie zasady równości wynagrodzeń za taką samą pracę, lepszej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, ze szczególnym uwzględnieniem rodziców samotnie wychowujących dzieci, w tym dostępu do przystępnej cenowo, sprzyjającej włączeniu społecznemu i wysokiej jakości opieki nad dziećmi, wczesnej edukacji, opieki nad osobami starszymi oraz innych usług opieki i wsparcia; a także promowanie zdrowego i dobrze dostosowanego środowiska pracy, w którym przeciwdziała się czynnikom ryzyka dla zdrowia i ryzyku choroby, oraz wspieranie reorientacji zawodowej, dostosowania pracowników, przedsiębiorstw i przedsiębiorców do zmian oraz aktywnego i zdrowego starzenia się;
(iv)  poprawa jakości, efektywności i przydatności na rynku pracy systemów kształcenia i szkolenia w celu wspierania nabywania kompetencji kluczowych, w tym umiejętności cyfrowych;
(iv)  poprawa jakości, włączającego charakteru, efektywności i przydatności na rynku pracy systemów kształcenia i szkolenia w celu wspierania nabywania kompetencji kluczowych, w tym umiejętności w zakresie przedsiębiorczości i umiejętności cyfrowych, oraz uznawanie uczenia się pozaformalnego i nieformalnego, a także promowanie włączenia cyfrowego i ułatwianie przejścia od kształcenia do zatrudnienia, aby odzwierciedlić potrzeby społeczne i ekonomiczne;
(v)  wspieranie dostępności i możliwości ukończenia dobrej jakości kształcenia i szkolenia, sprzyjających włączeniu społecznemu, na równych zasadach dla wszystkich, zwłaszcza grup defaworyzowanych, od wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem przez ogólne i zawodowe kształcenie i szkolenie, po szkolnictwo wyższe, a także kształcenie i uczenie się dorosłych, w tym ułatwianie mobilności edukacyjnej dla wszystkich;
(v)  wspieranie dostępności i możliwości ukończenia dobrej jakości, przystępnego cenowo i włączającego kształcenia i szkolenia, na równych zasadach dla wszystkich, zwłaszcza grup defaworyzowanych i opiekunów, od wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem przez ogólne i zawodowe kształcenie i szkolenie, po szkolnictwo wyższe, a także kształcenie i uczenie się dorosłych, z uwzględnieniem problemu wczesnego kończenia nauki, propagowania wprowadzenia systemu dualnego, przygotowania zawodowego, mobilności edukacyjnej dla wszystkich i dostępności dla osób z niepełnosprawnością;
(vi)  wspieranie uczenia się przez całe życie, w szczególności elastycznych możliwości poprawy umiejętności i zmiany kwalifikacji dla wszystkich, z uwzględnieniem umiejętności cyfrowych, lepsze przewidywanie zmian i zapotrzebowania na nowe umiejętności na podstawie potrzeb rynku pracy, ułatwianie zmian kariery i promowanie mobilności zawodowej;
(vi)  wspieranie uczenia się przez całe życie, w szczególności elastycznych możliwości poprawy umiejętności i zmiany kwalifikacji dla wszystkich, z uwzględnieniem umiejętności w zakresie przedsiębiorczości i umiejętności cyfrowych, lepsze przewidywanie zmian i zapotrzebowania na nowe umiejętności na podstawie potrzeb rynku pracy, ułatwianie zmian kariery i promowanie mobilności zawodowej oraz pełnego uczestnictwa w życiu społecznym;
(vii)  wspieranie aktywnego włączenia społecznego, w tym w celu promowania równości szans i aktywnego uczestnictwa, oraz zwiększanie szans na zatrudnienie;
(vii)  wspieranie aktywnego włączenia społecznego, w tym w celu promowania równości szans, niedyskryminacji i aktywnego uczestnictwa, oraz zwiększanie szans na zatrudnienie, w szczególności grup defaworyzowanych;
(viii)  wspieranie integracji społeczno-gospodarczej obywateli państw trzecich i społeczności marginalizowanych, takich jak Romowie;
(viii)  wspieranie długotrwałej integracji społeczno-gospodarczej obywateli państw trzecich, w tym migrantów;
(viiia) zwalczanie dyskryminacji oraz wspieranie integracji społeczno-gospodarczej społeczności marginalizowanych, takich jak Romowie;
(ix)  zwiększanie równego i szybkiego dostępu do dobrej jakości, trwałych i przystępnych cenowo usług; modernizacja systemów zabezpieczenia społecznego, w tym wspieranie dostępu do ochrony socjalnej; poprawa dostępności, efektywności i odporności systemów ochrony zdrowia i usług opieki długoterminowej;
(ix)  zwiększanie równego i szybkiego dostępu do dobrej jakości, trwałych, dostępnych i przystępnych cenowo usług, w tym usług związanych z dostępem do mieszkań oraz spersonalizowanych usług opieki zdrowotnej i powiązanych usług opiekuńczych; modernizacja instytucji zabezpieczenia społecznego, publicznych służb zatrudnienia, systemów ochrony socjalnej i włączenia społecznego, w tym wspieranie dostępu do ochrony socjalnej na równych zasadach, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci i grup defaworyzowanych oraz osób najbardziej potrzebujących; poprawa dostępności, w tym dla osób z niepełnosprawnością, efektywności i odporności systemów ochrony zdrowia i usług opieki długoterminowej;
(ixa)  zwiększenie dostępności dla osób z niepełnosprawnością w celu lepszego ich włączenia pod względem zatrudnienia, kształcenia i szkolenia;
(x)  wspieranie integracji społecznej osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym, w tym osób najbardziej potrzebujących i dzieci;
(x)  wspieranie integracji społecznej osób doświadczających ubóstwa lub zagrożonych ubóstwem i/lub wykluczeniem społecznym, w tym osób najbardziej potrzebujących i dzieci;
(xi)  przeciwdziałanie deprywacji materialnej przez udzielanie pomocy żywnościowej lub podstawowej pomocy materialnej osobom najbardziej potrzebującym, w tym przy użyciu środków towarzyszących.
(xi)  przeciwdziałanie deprywacji materialnej przez udzielanie pomocy żywnościowej i/lub podstawowej pomocy materialnej osobom najbardziej potrzebującym, w tym przy użyciu środków towarzyszących, w celu zapewnienia ich włączenia społecznego, z naciskiem na potrzeby dzieci w niekorzystnej sytuacji.
2.  Przez działania realizowane w ramach komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym, mając na celu osiąganie celów szczegółowych, o których mowa w ust. 1, EFS+ przyczynia się także do innych celów polityki wymienionych w art. [4] [przyszłego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów], a w szczególności dotyczących:
2.  Przez działania realizowane w ramach komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym, mając na celu osiąganie celów szczegółowych, o których mowa w ust. 1, EFS+ stara się przyczyniać także do innych celów polityki wymienionych w art. [4] [przyszłego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów], a w szczególności dotyczących:
1.  bardziej inteligentnej Europy przez rozwijanie umiejętności na rzecz inteligentnej specjalizacji i kluczowych technologii prorozwojowych, transformację przemysłową, współpracę sektorową w zakresie umiejętności i przedsiębiorczości, szkolenie naukowców, tworzenie sieci kontaktów i partnerstw między instytucjami szkolnictwa wyższego, placówkami kształcenia i szkolenia zawodowego, ośrodkami badawczymi i technologicznymi oraz przedsiębiorstwami i klastrami, wsparcie dla mikroprzedsiębiorstw, małych i średnich przedsiębiorstw oraz na rzecz gospodarki społecznej;
1.  bardziej inteligentnej Europy przez rozwijanie umiejętności na rzecz inteligentnej specjalizacji i kluczowych technologii prorozwojowych, transformację przemysłową, współpracę sektorową w zakresie umiejętności i przedsiębiorczości, szkolenie naukowców, tworzenie sieci kontaktów i partnerstw między instytucjami szkolnictwa wyższego, placówkami kształcenia i szkolenia zawodowego, ośrodkami badawczymi i technologicznymi, przychodniami i ośrodkami ochrony zdrowia oraz przedsiębiorstwami i klastrami, wsparcie dla mikroprzedsiębiorstw, małych i średnich przedsiębiorstw oraz na rzecz gospodarki społecznej, z uwzględnieniem przepisów i ram w zakresie gospodarki społecznej przyjętych w państwach członkowskich;
2.  bardziej przyjaznej dla środowiska niskoemisyjnej Europy przez usprawnianie systemów kształcenia i szkolenia niezbędnych do dostosowania umiejętności i kwalifikacji do potrzeb rynku pracy, poprawę umiejętności wszystkich, w tym siły roboczej, tworzenie nowych miejsc pracy w sektorach związanych ze środowiskiem, klimatem i energią oraz biogospodarce.
2.  bardziej przyjaznej dla środowiska niskoemisyjnej Europy przez usprawnianie systemów kształcenia i szkolenia niezbędnych do dostosowania umiejętności i kwalifikacji do potrzeb rynku pracy, podnoszenie poziomu wiedzy ludności na temat zrównoważonego rozwoju i stylów życia, poprawę umiejętności wszystkich, w tym siły roboczej, tworzenie nowych miejsc pracy w sektorach związanych ze środowiskiem, klimatem i energią, w gospodarce o obiegu zamkniętym i biogospodarce;
2a.  Unii bliższej obywatelom dzięki środkom w zakresie ograniczania ubóstwa i w zakresie włączenia społecznego, z uwzględnieniem specyfiki regionów miejskich, wiejskich i przybrzeżnych w celu eliminowania nierówności społeczno-ekonomicznych w miastach i regionach;
2b.  w ramach komponentu „Zatrudnienie i innowacje społeczne” EFS+ wspiera rozwój, monitorowanie wdrażania i ocenę unijnych instrumentów, polityk i odpowiednich przepisów, a także promuje kształtowanie polityki w oparciu o fakty, innowacje społeczne i postęp społeczny we współpracy z partnerami społecznymi, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego oraz podmiotami publicznymi i prywatnymi (cel szczegółowy nr 1); wspiera dobrowolną mobilność geograficzną pracowników na uczciwych zasadach i zwiększa możliwości zatrudnienia (cel szczegółowy nr 2); wspiera zatrudnienie i włączenie społeczne poprzez zwiększenie dostępności mikrofinansowania i dostępu do niego dla mikroprzedsiębiorstw i przedsiębiorstw gospodarki społecznej, w szczególności dla osób w trudnej sytuacji (cel szczegółowy nr 3);
3.  W ramach komponentu „Zdrowie” EFS+ wspiera promocję zdrowia i profilaktykę zdrowotną, przyczynia się do efektywności, dostępności i odporności systemów ochrony zdrowia, zwiększa bezpieczeństwo opieki zdrowotnej, ogranicza nierówności pod względem stanu zdrowia i dostępu do opieki zdrowotnej, chroni obywateli przed transgranicznymi zagrożeniami zdrowia oraz wspiera prawodawstwo UE w dziedzinie zdrowia.
3.  W ramach komponentu „Zdrowie” EFS+ przyczynia się do wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego i profilaktyki zdrowotnej, w tym przez promowanie aktywności fizycznej i edukacji zdrowotnej, przyczynia się do efektywności, dostępności i odporności systemów ochrony zdrowia, zwiększa bezpieczeństwo opieki zdrowotnej, ogranicza nierówności pod względem stanu zdrowia i dostępu do opieki zdrowotnej, zwiększa oczekiwaną długość życia w chwili urodzenia, chroni obywateli przed transgranicznymi zagrożeniami zdrowia, sprzyja profilaktyce zdrowotnej i wczesnej diagnostyce oraz promocji zdrowia przez całe życie, a także wzmacnia i wspiera prawodawstwo UE w dziedzinie zdrowia, w tym w dziedzinie zdrowia środowiskowego, oraz promuje zasadę „zdrowie we wszystkich politykach Unii”. Polityka zdrowotna Unii kieruje się celami zrównoważonego rozwoju, aby zapewnić realizację przez Unię i państwa członkowskie celu zrównoważonego rozwoju nr 3 „Zapewnienie zdrowego życia wszystkim ludziom w każdym wieku oraz promowanie dobrobytu”.
Poprawka 90
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5
Artykuł 5
Artykuł 5
Budżet
Budżet
1.  Całkowita pula środków finansowych na EFS+ na lata 2021–2027 wynosi 101 174 000 000 EUR w cenach bieżących.
1.  Całkowita pula środków finansowych na EFS+ na lata 2021–2027 wynosi 106 781 000 000 EUR w cenach z 2018 r. (120 457 000 000 EUR w cenach bieżących).
2.  Część puli środków finansowych na komponent EFS+ objęty zarządzaniem dzielonym w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” wynosi 100 000 000 000 EUR w cenach bieżących lub 88 646 194 590 EUR w cenach z 2018 r., z czego kwota 200 000 000 EUR w cenach bieżących lub 175 000 000 EUR w cenach z 2018 r. jest przydzielona na współpracę transnarodową na rzecz innowacyjnych rozwiązań, o której mowa w art. 23 pkt. (i), zaś kwota 400 000 000 EUR w cenach bieżących lub 376 928 934 EUR w cenach z 2018 r. jest przeznaczona jako dodatkowe finansowanie na rzecz regionów najbardziej oddalonych, wymienionych w art. 349 TFUE, oraz regionów na poziomie NUTS 2 spełniających kryteria określone w art. 2 Protokołu nr 6 do Aktu przystąpienia z 1994 r.
2.  Część puli środków finansowych na komponent EFS+ objęty zarządzaniem dzielonym w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” wynosi 105 686 000 000 EUR w cenach z 2018 r. (119 222 000 000 EUR w cenach bieżących), z czego kwota 200 000 000 EUR w cenach bieżących lub 175 000 000 EUR w cenach z 2018 r. jest przydzielona na współpracę transnarodową na rzecz innowacyjnych rozwiązań, o której mowa w art. 23 pkt. (i), kwota 5 900 000 000 EUR jest przydzielona na środki objęte europejską gwarancją dla dzieci, o której mowa w art. 10a, zaś kwota 400 000 000 EUR w cenach bieżących lub 376 928 934 EUR w cenach z 2018 r. jest przeznaczona jako dodatkowe finansowanie na rzecz regionów najbardziej oddalonych, wymienionych w art. 349 TFUE, oraz regionów na poziomie NUTS 2 spełniających kryteria określone w art. 2 Protokołu nr 6 do Aktu przystąpienia z 1994 r.
3.  Pula środków finansowych na komponent „Zatrudnienie i innowacje społeczne” i komponent „Zdrowie” na lata 2021–2027 wynosi 1 174 000 000 EUR w cenach bieżących.
3.  Pula środków finansowych na komponent „Zatrudnienie i innowacje społeczne” i komponent „Zdrowie” na lata 2021–2027 wynosi 1 095 000 000 EUR w cenach z 2018 r.(1 234 000 000 EUR w cenach bieżących).
4.  Orientacyjny podział kwoty, o której mowa w ust. 3, jest następujący:
4.  Orientacyjny podział kwoty, o której mowa w ust. 3, jest następujący:
a)  761 000 000 EUR na wdrażanie komponentu „Zatrudnienie i innowacje społeczne”;
a)  675 000 000 EUR w cenach z 2018 r. (761 000 000 EUR w cenach bieżących) na wdrażanie komponentu „Zatrudnienie i innowacje społeczne”;
b)  413 000 000 EUR na wdrażanie komponentu „Zdrowie”.
b)  420 000 000 EUR w cenach z 2018 r. (473 000 000 EUR w cenach bieżących, lub 0,36 % WRF na lata 2021–2027) na wdrażanie komponentu „Zdrowie”.
5.  Kwoty, o których mowa w ust. 3 i 4, mogą być również wykorzystane na pomoc techniczną i administracyjną w ramach realizacji programów, np. działania przygotowawcze, monitorowanie, kontrolę, audyt i ocenę, w tym na systemy informatyczne dla przedsiębiorstw.
5.  Kwoty, o których mowa w ust. 3 i 4, mogą być również wykorzystane na pomoc techniczną i administracyjną w ramach realizacji programów, np. działania przygotowawcze, monitorowanie, kontrolę, audyt i ocenę, w tym na systemy informatyczne dla przedsiębiorstw.
Poprawka 91
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6
Artykuł 6
Artykuł 6
Równość mężczyzn i kobiet równość szans oraz niedyskryminacja
Równouprawnienie płci i równość szans oraz niedyskryminacja
1.  Wszystkie programy realizowane w ramach komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym, jak również operacje wspierane z komponentów „Zatrudnienieinnowacje społeczne” i „Zdrowie” zapewniają równość mężczyzn i kobiet na wszystkich etapach przygotowania, realizacji, monitorowania i oceny. Wspierają także równe szanse dla wszystkich, bez dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, na wszystkich etapach przygotowania, realizacji, monitorowania i oceny.
1.  Wszystkie programy realizowane w ramach EFS+ zapewniają równouprawnienie płci na wszystkich etapach przygotowania, realizacji, monitorowania i oceny. Wspierają także konkretne działania mające na celu zwiększenie udziału kobiet w życiu zawodowym i ich rozwój zawodowy oraz godzenie życia zawodowego i osobistego, promują równe szanse dla wszystkich, bez dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność lub stan zdrowia, wiek lub orientację seksualną, w tym dostępność dla osób z niepełnosprawnością, również w zakresie ICT, na wszystkich etapach przygotowania, realizacji, monitorowania i oceny, przyczyniając się tym samym do włączenia społecznego i zmniejszania nierówności.
2.  Państwa członkowskie i Komisja wspierają również konkretne ukierunkowane działania promujące zasady, o których mowa w ust. 1, w ramach wszystkich celów EFS+, w tym celu dotyczącego przejścia od opieki rezydencjalnej lub instytucjonalnej do opieki opartej na rodzinie i społeczności.
2.  Państwa członkowskie i Komisja wspierają również konkretne ukierunkowane działania promujące zasady, o których mowa w ust. 1, w ramach wszystkich celów EFS+, w tym celu dotyczącego przejścia od opieki instytucjonalnej do opieki opartej na rodzinie i społeczności oraz poprawy powszechnej dostępności dla osób z niepełnosprawnością.
Poprawka 92
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7
Artykuł 7
Artykuł 7
Spójność i koncentracja tematyczna
Spójność i koncentracja tematyczna
1.  Państwa członkowskie koncentrują zasoby EFS+ objęte zarządzaniem dzielonym na interwencjach, które dotyczą wyzwań wskazanych w ich krajowych programach reform, europejskim semestrze i odpowiednich zaleceniach dla poszczególnych krajów, przyjętych zgodnie z art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4 TFUE, oraz uwzględniają zasady i prawa określone w Europejskim filarze praw socjalnych.
1.  Państwa członkowskie koncentrują zasoby EFS+ objęte zarządzaniem dzielonym na interwencjach, które dotyczą wyzwań wskazanych w ich krajowych programach reform, europejskim semestrze i odpowiednich zaleceniach dla poszczególnych krajów przyjętych zgodnie z art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4 TFUE, oraz uwzględniają zasady i prawa określone w Europejskim filarze praw socjalnych, tablicę wskaźników społecznych w ramach europejskiego semestru oraz specyfikę regionalną, przyczyniając się tym samym do osiągnięcia celów Unii określonych w art. 174 TFUE, dotyczących wzmocnienia spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej i będących w pełnej zgodności z porozumieniem paryskim i celami zrównoważonego rozwoju ONZ.
Państwa członkowskie, a w stosownych przypadkach Komisja, zwiększają efekt synergii oraz zapewniają koordynację i spójność EFS+ z innymi unijnymi funduszami, programami i instrumentami, takimi jak Erasmus, Fundusz Azylu i Migracji oraz program wspierania reform, w tym Narzędzie Realizacji Reform i Instrument Wsparcia Technicznego, zarówno na etapie planowania, jak i podczas wdrażania, oraz komplementarność wobec tych funduszy, programów i instrumentów. Państwa członkowskie, a w stosownych przypadkach Komisja, optymalizują mechanizmy koordynacji, aby uniknąć powielania działań, oraz zapewniają ścisłą współpracę między podmiotami odpowiedzialnymi za wdrażanie, aby realizować spójne i usprawnione działania wspierające.
Państwa członkowskie, a w stosownych przypadkach Komisja, zwiększają efekt synergii oraz zapewniają koordynację i spójność EFS+ z innymi unijnymi funduszami, programami i instrumentami, takimi jak Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG), Europejski Fundusz Morski i Rybacki, InvestEU, program „Kreatywna Europa”, instrument „Prawa i Wartości”, Erasmus, Fundusz Azylu i Migracji, unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów po 2020 r. oraz program wspierania reform, w tym Narzędzie Realizacji Reform i Instrument Wsparcia Technicznego, zarówno na etapie planowania, jak i podczas wdrażania, oraz komplementarność wobec tych funduszy, programów i instrumentów. Państwa członkowskie, a w stosownych przypadkach Komisja, optymalizują mechanizmy koordynacji, aby uniknąć powielania działań, oraz zapewniają ścisłą współpracę między instytucjami zarządzającymi odpowiedzialnymi za wdrażanie, aby realizować zintegrowane podejścia, spójne i usprawnione działania wspierające.
2.  Państwa członkowskie przydzielają odpowiednią kwotę swoich środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na działania związane z wyzwaniami wskazanymi we właściwych zaleceniach dla poszczególnych krajów przyjętych zgodnie z art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4 TFUE oraz w europejskim semestrze, a wchodzące w zakres EFS+ określony w art. 4.
2.  Państwa członkowskie przydzielają odpowiednią kwotę swoich środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na działania związane z wyzwaniami wskazanymi we właściwych zaleceniach dla poszczególnych krajów przyjętych zgodnie z art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4 TFUE oraz w europejskim semestrze, a wchodzące w zakres EFS+ określony w art. 4.
3.  Państwa członkowskie przydzielają co najmniej 25 % swoich środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na cele szczegółowe polityki włączenia społecznego, określone w art. 4 ust. 1 ppkt (vii)–(xi), w tym na wspieranie integracji społeczno-ekonomicznej obywateli państw trzecich.
3.  Member States shall allocate at least 27% of their ESF+ resources under shared management to the specific objectives for the social inclusion policy area set out in points (vii) to (x) of Article 4(1), including the promotion of the socio-economic integration of third country nationals.
3a.  W ramach celów szczegółowych w obszarze polityki w zakresie włączenia społecznego określonych w art. 4 ust. 1 ppkt (vii)–(x) państwa członkowskie przydzielają co najmniej 5 % swoich środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na ukierunkowane działania mające na celu wdrożenie europejskiej gwarancji dla dzieci, aby zapewnić dzieciom równy dostęp do bezpłatnej opieki zdrowotnej, bezpłatnej edukacji, bezpłatnej opieki nad nimi, godnych warunków mieszkaniowych i odpowiedniego odżywiania.
4.  Państwa członkowskie przydzielają co najmniej 2 % swoich środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na cel szczegółowy dotyczący przeciwdziałania deprywacji materialnej, określony w art. 4 ust. 1 ppkt (xi).
4.  In addition to the minimum allocation of at least 27 % of the ESF+ resources under shared management to the specific objectives set out in points (vii) to (x) of Article 4(1), Member States shall allocate at least 3% of their ESF+ resources under shared management to the specific objective of addressing social inclusion of the most deprived and/or material deprivation set out in points (x) and (xi) of Article 4(1).
W należycie uzasadnionych przypadkach środki przydzielone na cel szczegółowy określony w art. 4 ust. 1 ppkt (x) i przeznaczone dla osób najbardziej potrzebujących mogą zostać uwzględnione przy sprawdzaniu zgodności z wynoszącym co najmniej 2 % minimalnym przydziałem środków, określonym w niniejszym ustępie, akapit pierwszy.
5.  Państwa członkowskie, w których odsetek ludzi młodych w wieku od 15 do 29 lat niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się przekracza średnią unijną w 2019 r. według danych Eurostatu, przydzielają co najmniej 10 % swoich środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na lata 2021–2025 na ukierunkowane działania i reformy strukturalne mające na celu wspieranie zatrudnienia ludzi młodych, przechodzenia od nauki do zatrudnienia, ścieżek powrotu do nauki lub szkolenia oraz kształcenia wyrównawczego, zwłaszcza w kontekście wdrażania gwarancji dla młodzieży.
5.  Państwa członkowskie przydzielają co najmniej 3 % swoich środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na ukierunkowane działania i reformy strukturalne mające na celu wspieranie zatrudnienia ludzi młodych, przechodzenia od nauki do zatrudnienia, ścieżek powrotu do nauki lub szkolenia oraz kształcenia wyrównawczego, zwłaszcza w kontekście wdrażania gwarancji dla młodzieży.
Państwa członkowskie, w których odsetek młodzieży w wieku od 15 do 29 lat niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się (NEET) przekracza w 2019 r. średnią unijną lub w których odsetek młodzieży NEET wynosi ponad 15 % na podstawie danych Eurostatu, przeznaczają co najmniej 15 % środków z EFS+ w ramach zarządzania dzielonego na lata 2021–2025 w okresie programowania na wyżej wymienione działania oraz na środki w zakresie reform strukturalnych, ze szczególnym uwzględnieniem tych regionów, które – wziąwszy pod uwagę różnice między nimi – są w większym stopniu dotknięte tym zjawiskiem.
Podczas programowania środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na lata 2026 i 2027 w połowie okresu programowania zgodnie z art. [14] [przyszłego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów] państwa członkowskie, w których odsetek ludzi młodych w wieku od 15 do 29 lat niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się przekracza średnią unijną w 2024 r. według danych Eurostatu, przydzielają co najmniej 10 % swoich środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na lata 2026–2027 na wspomniane wyżej działania.
Podczas programowania środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na lata 2026 i 2027 w połowie okresu programowania zgodnie z art. [14] [przyszłego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów] państwa członkowskie, w których odsetek ludzi młodych w wieku od 15 do 29 lat niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się przekracza średnią unijną w 2024 r. lub w których odsetek młodzieży NEET wynosi ponad 15 % według danych Eurostatu, przydzielają co najmniej 15 % swoich środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na lata 2026–2027 na wspomniane wyżej działania lub środki w zakresie reform strukturalnych.
Regiony najbardziej oddalone, które spełniają warunki określone w akapitach pierwszym i drugim, przydzielają co najmniej 15 % środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym w swoich programach na ukierunkowane działania określone w akapicie pierwszym. Ta alokacja środków jest uwzględniana podczas sprawdzania zgodności z minimalną wartością procentową na poziomie krajowym określoną w akapitach pierwszym i drugim.
Regiony najbardziej oddalone, które spełniają warunki określone w akapitach drugim i trzecim, przydzielają co najmniej 15 % środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym w swoich programach na ukierunkowane działania określone w akapicie pierwszym. Ta alokacja środków jest uwzględniana podczas sprawdzania zgodności z minimalną wartością procentową na poziomie krajowym określoną w akapitach pierwszym i drugim. Ta alokacja środków nie zastępuje finansowania niezbędnego dla infrastruktury i rozwoju regionów najbardziej oddalonych.
Podczas realizacji wspomnianych działań państwa członkowskie priorytetowo traktują osoby młode bierne zawodowo i długotrwale bezrobotne oraz wprowadzają ukierunkowane środki dotarcia do tych młodych ludzi.
Podczas realizacji wspomnianych działań państwa członkowskie priorytetowo traktują osoby młode bierne zawodowo i długotrwale bezrobotne oraz wprowadzają ukierunkowane środki dotarcia do tych młodych ludzi.
6.  Ust. 2–5 nie mają zastosowania do dodatkowej alokacji środków o specjalnym przeznaczeniu, którą otrzymują regiony najbardziej oddalone i regiony na poziomie NUTS 2 spełniające kryteria określone w art. 2 Protokołu nr 6 do Aktu przystąpienia z 1994 r.
6.  Ust. 2–5 nie mają zastosowania do dodatkowej alokacji środków o specjalnym przeznaczeniu, którą otrzymują regiony najbardziej oddalone i regiony na poziomie NUTS 2 spełniające kryteria określone w art. 2 Protokołu nr 6 do Aktu przystąpienia z 1994 r.
7.  Ust. 1–5 nie mają zastosowania do pomocy technicznej.
7.  Ust. 1–5 nie mają zastosowania do pomocy technicznej.
Poprawka 93
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 a (nowy)
Artykuł 7a
Poszanowanie praw podstawowych
Państwa członkowskie i Komisja zapewniają poszanowanie praw podstawowych oraz przestrzeganie Karty praw podstawowych w procesie wykorzystywania funduszy.
Jakiekolwiek koszty poniesione w związku z działaniem niezgodnym z Kartą nie są kwalifikowalne zgodnie z art. 58 ust. 2 rozporządzenia xx/xx w sprawie wspólnych przepisów i rozporządzenia delegowanego (UE) nr 240/2014.
Poprawka 94
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8
Artykuł 8
Artykuł 8
Partnerstwo
Partnerstwo
1.  Każde państwo członkowskie zapewnia odpowiednie uczestnictwo partnerów społecznych organizacji społeczeństwa obywatelskiego w realizacji polityk zatrudnienia, edukacji i włączenia społecznego wspieranych z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym.
1.  Zgodnie z art. 6 [przyszłego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów] i rozporządzeniem delegowanym (UE) nr 240/2014 każde państwo członkowskie zapewnia, w partnerstwie z władzami lokalnymi i regionalnymi, znaczący udział partnerów społecznych, organizacji społeczeństwa obywatelskiego, organów ds. równości, krajowych instytucji praw człowieka i innych właściwych lub reprezentatywnych organizacji w programowaniu i realizacji polityk i inicjatyw w zakresie zatrudnienia, edukacji, niedyskryminacji i włączenia społecznego wspieranych z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym. Ten znaczący udział ma włączający charakter i jest dostępny dla osób z niepełnosprawnością.
2.  Państwa członkowskie przydzielają odpowiednią kwotę środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym w każdym programie na budowanie zdolności partnerów społecznych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego.
2.  Państwa członkowskie przydzielają co najmniej 2 % środków z EFS+ na budowanie zdolności partnerów społecznych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego na poziomie unijnym i krajowym w postaci szkoleń, środków w zakresie tworzenia sieci kontaktów i ożywiania dialogu społecznego oraz na rzecz działań podejmowanych wspólnie przez partnerów społecznych.
Poprawka 95
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9
Artykuł 9
Artykuł 9
Przeciwdziałanie deprywacji materialnej
Przeciwdziałanie deprywacji materialnej
Środki, o których mowa w art. 7 ust. 4, są programowane w ramach odrębnego priorytetu lub programu.
Środki, o których mowa w art. 7 ust. 4, dotyczące włączenia społecznego osób najbardziej potrzebujących i/lub deprywacji materialnej są programowane w ramach odrębnego priorytetu lub programu. Stopę współfinansowania dla tego priorytetu lub programu ustanawia się na poziomie co najmniej 85 %.
Poprawka 96
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10
Artykuł 10
Artykuł 10
Wsparcie na zatrudnienie ludzi młodych
Wsparcie na zatrudnienie ludzi młodych
Wsparcie zgodnie z art. 7 ust. 5 jest programowane w ramach odrębnego priorytetu i przeznaczone na cel szczegółowy określony w art. 4 ust. 1 ppkt (i).
Wsparcie zgodnie z art. 7 ust. 5 jest programowane w ramach odrębnego priorytetu lub programu i przeznaczone na cel szczegółowy określony w art. 4 ust. 1 ppkt (i).
Poprawka 97
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 a (nowy)
Artykuł 10a
Wsparcie dla europejskiej gwarancji dla dzieci
Wsparcie zgodnie z art. 7 ust. 3a jest programowane w ramach odrębnego priorytetu lub programu odzwierciedlającego zalecenie Komisji Europejskiej z 2013 r. w sprawie inwestowania w dzieci. Przeznacza się je na walkę z ubóstwem i wykluczeniem społecznym dzieci w ramach celów szczegółowych określonych w art. 4ust. 1 ppkt (vii)–(x).
Poprawka 98
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11
Artykuł 11
Artykuł 11
Wsparcie na realizację właściwych zaleceń dla poszczególnych krajów
Wsparcie na realizację właściwych zaleceń dla poszczególnych krajów
Działania dotyczące wyzwań wskazanych we właściwych zaleceniach dla poszczególnych krajów i w europejskim semestrze, o których mowa w art. 7 ust. 2, są programowane w ramach jednego lub większej liczby odrębnych priorytetów.
Działania dotyczące wyzwań wskazanych we właściwych zaleceniach dla poszczególnych krajów i w europejskim semestrze, o których mowa w art. 7 ust. 2, są programowane w ramach dowolnego z celów szczegółowych, o których mowa w art. 4 ust. 1. Państwa członkowskie zapewniają komplementarność, spójność, koordynację i synergię z Europejskim filarem praw socjalnych.
Zapewnia się wystarczającą elastyczność na szczeblu instytucji zarządzających, aby określić priorytety i obszary dla inwestycji EFS+ zgodnie ze szczególnymi wyzwaniami lokalnymi lub regionalnymi.
Poprawka 99
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 a (nowy)
Artykuł 11a
Zintegrowany rozwój terytorialny
1.  Dopuszcza się udzielanie wsparcia z EFS+ na zintegrowany rozwój terytorialny w ramach programów objętych obydwoma celami, o których mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/xxxx [nowe rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów], zgodnie z tytułem III rozdział II tego rozporządzenia [nowe rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów].
2.  Państwa członkowskie wdrażają zintegrowany rozwój terytorialny, przy wsparciu z EFS+, wyłącznie w postaci, o której mowa w art. [22] rozporządzenia (UE) 2018/xxxx [nowe rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów].
Poprawka 100
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 b (nowy)
Artykuł 11b
Współpraca ponadnarodowa
1.  Państwa członkowskie mogą wspierać działania w zakresie współpracy ponadnarodowej w ramach odrębnego priorytetu.
2.  Działania w zakresie współpracy ponadnarodowej mogą być programowane w ramach dowolnych celów szczegółowych określonych w art. 4 ust. 1 ppkt (i)–(x).
3.  Maksymalna stopa współfinansowania w przypadku tego priorytetu może być zwiększona do 95 % w stosunku do alokacji maksymalnie 5 % krajowego przydziału środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na te priorytety.
Poprawka 101
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12
Artykuł 12
Artykuł 12
Zakres
Zakres
Rozdział ten ma zastosowanie do wsparcia z EFS+ na podstawie art. 4 ust. 1 ppkt (i)–(x), w przypadku gdy jest ono wdrażane według metody zarządzania dzielonego („wsparcie ogólne z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym”).
Rozdział ten ma zastosowanie do wsparcia z EFS+ na podstawie art. 4 ust. 1 ppkt (i)–(x), w przypadku gdy jest ono wdrażane według metody zarządzania dzielonego („wsparcie ogólne z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym”). Ponadto art. 13 ma również zastosowanie do wsparcia z EFS+ na podstawie art. 4 ust. 1 ppkt (xi).
Poprawka 102
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13
Artykuł 13
Artykuł 13
Działania innowacyjne
Innowacyjne działania społeczne
1.  Państwa członkowskie wspierają działania w zakresie innowacji i eksperymentów społecznych lub umacniają podejścia oddolne oparte na partnerstwach z udziałem organów publicznych, sektora prywatnego i społeczeństwa obywatelskiego, takie jak lokalne grupy działania, które opracowująwdrażają strategie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność.
1.  Państwa członkowskie wspierają działania w zakresie innowacji i/lub eksperymentów społecznych, w tym zawierające komponent społeczno-kulturalny, stosując podejścia oddolne oparte na partnerstwach z udziałem organów publicznych, partnerów społecznych, przedsiębiorstw gospodarki społecznej, sektora prywatnego i społeczeństwa obywatelskiego.
1a.  Państwa członkowskie określają w swoich programach operacyjnych albo na późniejszym etapie podczas realizacji obszary innowacji i eksperymentów społecznych, odpowiadające ich szczególnym potrzebom.
2.  Państwa członkowskie mogą wspierać wdrażanie na większą skalę innowacyjnych podejść testowanych na niewielką skalę (eksperymenty społeczne) i opracowanych w ramach komponentu „Zatrudnienie i innowacje społeczne” i innych unijnych programów.
2.  Państwa członkowskie mogą wspierać wdrażanie na większą skalę innowacyjnych podejść testowanych na niewielką skalę (innowacje i eksperymenty społeczne, w tym zawierające komponent społeczno-kulturalny) i opracowanych w ramach komponentu „Zatrudnienie i innowacje społeczne” i innych unijnych programów.
3.  Innowacyjne działania i podejścia mogą być programowane w ramach dowolnych celów szczegółowych określonych w art. 4 ust. 1 ppkt (i)–(x).
3.  Innowacyjne działania i podejścia mogą być programowane w ramach dowolnych celów szczegółowych określonych w art. 4 ust. 1.
4.  Każde państwo członkowskie powinno przeznaczyć co najmniej jeden priorytet do celów wdrożenia ust. 1 lub 2 lub obu z nich. Maksymalna stopa współfinansowania w przypadku tych priorytetów może być zwiększona do 95 % w stosunku do alokacji maksymalnie 5 % krajowego przydziału środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na te priorytety.
4.  Każde państwo członkowskie powinno przeznaczyć co najmniej jeden priorytet do celów wdrożenia ust. 1 lub 2 lub obu z nich. Maksymalna stopa współfinansowania w przypadku tych priorytetów może być zwiększona do 95 % w stosunku do alokacji maksymalnie 5 % krajowego przydziału środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym.
Poprawka 103
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14
Artykuł 14
Artykuł 14
Kwalifikowalność
Kwalifikowalność
1.  Oprócz kosztów, o których mowa w art. [58] [przyszłego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów], następujące koszty nie kwalifikują się do wsparcia ogólnego z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym:
1.  Oprócz kosztów, o których mowa w art. [58] [przyszłego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów], następujące koszty nie kwalifikują się do wsparcia ogólnego z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym:
a)  zakup gruntu i nieruchomości oraz zapewnienie infrastruktury, a także
a)  zakup gruntu i nieruchomości oraz zakup infrastruktury, a także
b)  zakup mebli, sprzętu i pojazdów, z wyjątkiem przypadków, w których zakup taki jest konieczny do osiągnięcia celu operacji lub wartość tych przedmiotów jest całkowicie zamortyzowana, lub ich zakup jest najbardziej opłacalną opcją.
b)  zakup mebli, sprzętu i pojazdów, z wyjątkiem przypadków, w których zakup taki jest absolutnie konieczny do osiągnięcia celu operacji lub wartość tych przedmiotów jest całkowicie zamortyzowana, lub ich zakup jest najbardziej opłacalną opcją.
2.  Wkłady niepieniężne w formie dodatków bądź wynagrodzeń wypłacanych przez stronę trzecią uczestnikom danej operacji mogą się kwalifikować do wkładu w ramach wsparcia ogólnego z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym, pod warunkiem że tego rodzaju wkłady niepieniężne są wnoszone zgodnie z przepisami krajowymi, w tym z zasadami rachunkowości, a ich wartość nie przekracza kosztów poniesionych przez stronę trzecią.
2.  Wkłady niepieniężne w formie dodatków bądź wynagrodzeń wypłacanych przez stronę trzecią uczestnikom danej operacji mogą się kwalifikować do wkładu w ramach wsparcia ogólnego z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym, pod warunkiem że tego rodzaju wkłady niepieniężne są wnoszone zgodnie z przepisami krajowymi, w tym z zasadami rachunkowości, a ich wartość nie przekracza kosztów poniesionych przez stronę trzecią.
3.  Dodatkowa alokacja środków o specjalnym przeznaczeniu, którą otrzymują regiony najbardziej oddalone i regiony na poziomie NUTS 2 spełniające kryteria określone w art. 2 Protokołu nr 6 do Aktu przystąpienia z 1994 r., jest wykorzystywana na wsparcie realizacji celów szczegółowych określonych w art. 4 ust. 1.
3.  Dodatkowa alokacja środków o specjalnym przeznaczeniu, którą otrzymują regiony najbardziej oddalone i regiony na poziomie NUTS 2 spełniające kryteria określone w art. 2 Protokołu nr 6 do Aktu przystąpienia z 1994 r., jest wykorzystywana na wsparcie realizacji celów szczegółowych określonych w art. 4 ust. 1.
4.  Koszty bezpośrednie personelu kwalifikują się do wkładu w ramach wsparcia ogólnego z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym, pod warunkiem że ich poziom nie przekracza 100 % zwykłego wynagrodzenia osób wykonujących dany zawód w państwie członkowskim według danych Eurostatu.
4.  Koszty bezpośrednie personelu kwalifikują się do wkładu w ramach wsparcia ogólnego z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym. Jeżeli zastosowanie ma układ zbiorowy, określa się je zgodnie z układem. W przypadku gdy układ zbiorowy nie ma zastosowania, poziom tych kosztów nie może przekraczać 100 % zwykłego wynagrodzenia osób wykonujących dany zawód lub wynagrodzenia z tytułu konkretnej wiedzy specjalistycznej w danym państwie członkowskim lub regionie, jak wykazano w odpowiednim uzasadnieniu przedstawionym przez odpowiednią instytucję zarządzającą i/lub jak wynika z danych Eurostatu.
Poprawka 104
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 15
Artykuł 15
Artykuł 15
Wskaźniki i sprawozdawczość
Wskaźniki i sprawozdawczość
1.  Programy, które korzystają ze wsparcia ogólnego z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym, stosują wspólne wskaźniki produktu i rezultatu, określone w załączniku 1 do niniejszego rozporządzenia, do celów monitorowania postępów w ich realizacji. Programy te mogą również stosować wskaźniki specyficzne dla programu.
1.  Programy, które korzystają ze wsparcia ogólnego z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym, stosują wspólne wskaźniki produktu i rezultatu, określone w załączniku I lub załączniku IIa (w przypadku działań ukierunkowanych na włączenie społeczne osób najbardziej potrzebujących, o których mowa w art. 4 ust. 1 ppkt (x)) do niniejszego rozporządzenia, do celów monitorowania postępów w ich realizacji. Programy te mogą również stosować wskaźniki specyficzne dla programu i wskaźniki dotyczące poszczególnych działań.
2.  Wartości bazowe dla wspólnych i specyficznych dla programu wskaźników produktu wynoszą zero. W stosownych przypadkach, w zależności od charakteru wspieranych operacji, łączne i ujęte ilościowo cele pośrednie i wartości docelowe dla tych wskaźników mogą zostać określone w liczbach bezwzględnych. Zgłaszane wartości dla wskaźników produktu są wyrażane w liczbach bezwzględnych.
2.  Wartości bazowe dla wspólnych i specyficznych dla programu wskaźników produktu wynoszą zero. W stosownych przypadkach, w zależności od charakteru wspieranych operacji, łączne i ujęte ilościowo cele pośrednie i wartości docelowe dla tych wskaźników mogą zostać określone w liczbach bezwzględnych. Zgłaszane wartości dla wskaźników produktu są wyrażane w liczbach bezwzględnych.
3.  Wartości odniesienia dla wspólnych i specyficznych dla programu wskaźników rezultatu, dla których określono na 2024 r. łączny ujęty ilościowo cel pośredni, a na 2029 r. łączną, ujętą ilościowo wartość docelową, ustala się w oparciu o najnowsze dostępne dane lub inne odpowiednie źródła informacji. Wartości docelowe dla wspólnych wskaźników rezultatu są ustalane w liczbach bezwzględnych lub w procentach. Wskaźniki rezultatu specyficzne dla programu i odpowiadające im wartości docelowe mogą być wyrażone w ujęciu ilościowym lub jakościowym. Zgłaszane wartości dla wspólnych wskaźników rezultatu są wyrażane w liczbach bezwzględnych.
3.  Wartości odniesienia dla wspólnych i specyficznych dla programu wskaźników rezultatu, dla których określono na 2024 r. łączny ujęty ilościowo cel pośredni, a na 2029 r. łączną, ujętą ilościowo wartość docelową, ustala się w oparciu o najnowsze dostępne dane lub inne odpowiednie źródła informacji. Wartości docelowe dla wspólnych wskaźników rezultatu są ustalane w liczbach bezwzględnych lub w procentach. Wskaźniki rezultatu specyficzne dla programu i odpowiadające im wartości docelowe mogą być wyrażone w ujęciu ilościowym lub jakościowym. Zgłaszane wartości dla wspólnych wskaźników rezultatu są wyrażane w liczbach bezwzględnych.
4.  Dane dotyczące wskaźników odnoszących się do uczestników są przekazywane dopiero wówczas, gdy dostępne są wszystkie dane wymagane na podstawie pkt. 1a załącznika I, dotyczące danego uczestnika.
4.  Dane dotyczące wskaźników odnoszących się do uczestników są przekazywane dopiero wówczas, gdy dostępne są wszystkie dane wymagane na podstawie pkt. 1a załącznika I, dotyczące danego uczestnika.
4a.  Dane, o których mowa w ust. 3, obejmują ocenę wpływu w aspekcie płci w celu monitorowania realizacji programów EFS+ w odniesieniu do równouprawnienia płci i podziału według płci.
5.  W przypadku gdy dostępne są dane z rejestrów lub równoważnych źródeł, państwa członkowskie umożliwiają instytucjom zarządzającym i innym podmiotom, którym powierzono zadanie gromadzenia danych niezbędnych do monitorowania i oceny wdrażania wsparcia ogólnego z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym, pozyskanie tych danych z rejestrów danych lub równoważnych źródeł, zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. c) i e) rozporządzenia (UE) 2016/679.
5.  W przypadku gdy dostępne są dane z rejestrów lub równoważnych źródeł, państwa członkowskie mogą umożliwić instytucjom zarządzającym i innym podmiotom, którym powierzono zadanie gromadzenia danych niezbędnych do monitorowania i oceny wdrażania wsparcia ogólnego z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym, pozyskanie tych danych z rejestrów danych lub równoważnych źródeł, zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. c) i e) rozporządzenia (UE) 2016/679.
6.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 38 w celu zmiany wskaźników określonych w załączniku I, w przypadku gdy jest to uznane za konieczne do zapewnienia skutecznej oceny postępów w realizacji programów.
6.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 38 w celu zmiany wskaźników określonych w załączniku I i załączniku IIa, w przypadku gdy jest to uznane za konieczne do zapewnienia skutecznej oceny postępów w realizacji programów.
Poprawka 105
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17
Artykuł 17
Artykuł 17
Zasady
Zasady
1.  Wsparcie z EFS+ na przeciwdziałanie deprywacji materialnej może być wykorzystane wyłącznie do celów wsparcia dystrybucji żywności i produktów zgodnych z przepisami Unii w dziedzinie bezpieczeństwa produktów konsumpcyjnych.
1.  Wsparcie z EFS+ na przeciwdziałanie deprywacji materialnej może być wykorzystane wyłącznie do celów wsparcia dystrybucji żywności i produktów zgodnych z przepisami Unii w dziedzinie bezpieczeństwa produktów konsumpcyjnych.
2.  Państwa członkowskie i beneficjenci wybierają żywność lub podstawową pomoc materialną na podstawie obiektywnych kryteriów związanych z potrzebami osób najbardziej potrzebujących. Kryteria wyboru produktów żywnościowych, a w stosownych przypadkach innych produktów, uwzględniają również aspekty klimatyczne i środowiskowe, w szczególności w celu ograniczenia marnotrawienia żywności. W stosownych przypadkach wyboru rodzaju produktów żywnościowych do dystrybucji dokonuje się po uwzględnieniu ich roli w równoważeniu diety osób najbardziej potrzebujących.
2.  Państwa członkowskie i beneficjenci wybierają żywność lub podstawową pomoc materialną na podstawie obiektywnych kryteriów związanych z potrzebami osób najbardziej potrzebujących. Kryteria wyboru produktów żywnościowych, a w stosownych przypadkach innych produktów, uwzględniają również aspekty klimatyczne i środowiskowe, w szczególności w celu ograniczenia marnotrawienia żywności i korzystania z produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. W stosownych przypadkach wyboru rodzaju produktów żywnościowych do dystrybucji dokonuje się po uwzględnieniu ich roli w równoważeniu diety osób najbardziej potrzebujących.
Żywność lub podstawowa pomoc materialna mogą być dostarczane osobom najbardziej potrzebującym bezpośrednio lub pośrednio za pomocą bonów lub kart elektronicznych, pod warunkiem że te bony lub karty mogą zostać wymienione tylko na żywność lub podstawową pomoc materialną określone w art. 2 ust. 3.
Żywność lub podstawowa pomoc materialna mogą być dostarczane osobom najbardziej potrzebującym bezpośrednio lub pośrednio za pomocą bonów lub kart elektronicznych, pod warunkiem że te bony lub karty mogą zostać wymienione tylko na żywność lub podstawową pomoc materialną określone w art. 2 ust. 3 oraz że nie zastępują one żadnych istniejących świadczeń społecznych.
Żywność zapewniana osobom najbardziej potrzebującym może być pozyskana w wyniku użytkowania, przetwarzania lub sprzedaży produktów zbywanych zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, pod warunkiem że jest to opcja najkorzystniejsza pod względem ekonomicznym i że jej zastosowanie nie opóźni dostarczenia produktów żywnościowych osobom najbardziej potrzebującym.
Żywność zapewniana osobom najbardziej potrzebującym może być pozyskana w wyniku użytkowania, przetwarzania lub sprzedaży produktów zbywanych zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, pod warunkiem że jest to opcja najkorzystniejsza pod względem ekonomicznym i że jej zastosowanie nie opóźni dostarczenia produktów żywnościowych osobom najbardziej potrzebującym.
Każda kwota pochodząca z takiej transakcji jest wykorzystywana na rzecz osób najbardziej potrzebujących, w uzupełnieniu do kwot już dostępnych w ramach programu.
Każda kwota pochodząca z takiej transakcji jest wykorzystywana na rzecz osób najbardziej potrzebujących, w uzupełnieniu do kwot już dostępnych w ramach programu.
3.  Komisja i państwa członkowskie zapewniają, by pomoc w ramach wsparcia z EFS+ na przeciwdziałanie deprywacji materialnej świadczona była w poszanowaniu godności osób najbardziej potrzebujących i w sposób zapobiegający ich stygmatyzacji.
3.  Komisja i państwa członkowskie zapewniają, by pomoc w ramach wsparcia z EFS+ na przeciwdziałanie deprywacji materialnej świadczona była w poszanowaniu godności osób najbardziej potrzebujących i w sposób zapobiegający ich stygmatyzacji.
4.  Zapewnianie żywności lub pomocy materialnej może być uzupełnione o działania polegające na kierowaniu osób do właściwych służb oraz inne środki towarzyszące mające na celu włączenie społeczne osób najbardziej potrzebujących.
4.  Zapewnianie żywności lub pomocy materialnej uzupełniają działania polegające na kierowaniu osób do właściwych służb oraz inne środki towarzyszące mające na celu włączenie społeczne osób najbardziej potrzebujących.
Poprawka 106
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 20
Artykuł 20
Artykuł 20
Kwalifikowalność wydatków
Kwalifikowalność wydatków
1.  Koszty kwalifikowalne wsparcia z EFS+ na przeciwdziałanie deprywacji materialnej są następujące:
1.  Koszty kwalifikowalne wsparcia z EFS+ na przeciwdziałanie deprywacji materialnej są następujące:
a)  koszty zakupu żywności lub podstawowej pomocy materialnej, w tym koszty związane z transportem żywności lub podstawowej pomocy materialnej do beneficjentów, którzy rozprowadzają żywność lub podstawową pomoc materialną wśród odbiorców końcowych;
a)  koszty zakupu żywności lub podstawowej pomocy materialnej, w tym koszty związane z transportem żywności lub podstawowej pomocy materialnej do beneficjentów, którzy rozprowadzają żywność lub podstawową pomoc materialną wśród odbiorców końcowych;
b)  w przypadku gdy transport żywności lub podstawowej pomocy materialnej do beneficjentów, którzy rozprowadzają je wśród odbiorców końcowych nie jest objęta lit. a) – koszty ponoszone przez podmiot kupujący związane z transportem żywności lub podstawowej pomocy materialnej do magazynów lub do beneficjentów oraz koszty magazynowania w zryczałtowanej wysokości 1 % kosztów, o których mowa w lit. a), lub – w należycie uzasadnionych przypadkach – koszty faktycznie poniesione i uregulowane;
b)  w przypadku gdy transport żywności lub podstawowej pomocy materialnej do beneficjentów, którzy rozprowadzają je wśród odbiorców końcowych nie jest objęty lit. a) – koszty ponoszone przez podmiot kupujący związane z transportem żywności lub podstawowej pomocy materialnej do magazynów lub do beneficjentów oraz koszty magazynowania w zryczałtowanej wysokości 1 % kosztów, o których mowa w lit. a), lub – w należycie uzasadnionych przypadkach – koszty faktycznie poniesione i uregulowane;
c)  koszty administracyjne, koszty transportu i magazynowania ponoszone przez beneficjentów zaangażowanych w rozprowadzanie żywności lub podstawowej pomocy materialnej wśród osób najbardziej potrzebujących, w zryczałtowanej wysokości 5 % kosztów, o których mowa w lit. a), lub 5 % kosztów wartości produktów żywnościowych zbywanych zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;
c)  koszty administracyjne, koszty transportu i magazynowania ponoszone przez beneficjentów zaangażowanych w rozprowadzanie żywności lub podstawowej pomocy materialnej wśród osób najbardziej potrzebujących, w zryczałtowanej wysokości 5 % kosztów, o których mowa w lit. a), lub 5 % kosztów wartości produktów żywnościowych zbywanych zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;
d)  koszty gromadzenia, transportu, magazynowania i dystrybucji darów żywnościowych i bezpośrednio związane z działaniami podnoszącymi świadomość społeczną;
d)  koszty gromadzenia, transportu, magazynowania i dystrybucji darów żywnościowych i bezpośrednio związane z działaniami podnoszącymi świadomość społeczną;
e)  koszty środków towarzyszących podejmowanych przez beneficjentów lub w ich imieniu, zadeklarowane przez beneficjentów, którzy rozprowadzają żywność lub podstawową pomoc materialną wśród osób najbardziej potrzebujących, w zryczałtowanej wysokości 5 % kosztów, o których mowa w lit. a).
e)  koszty środków towarzyszących podejmowanych przez beneficjentów lub w ich imieniu, zadeklarowane przez beneficjentów, którzy rozprowadzają żywność lub podstawową pomoc materialną wśród osób najbardziej potrzebujących, w zryczałtowanej wysokości 5,5 % kosztów, o których mowa w lit. a).
2.  Zmniejszenie kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w ust. 1 lit. a), ze względu na nieprzestrzeganie obowiązujących przepisów przez podmiot odpowiedzialny za zakup żywności lub podstawowej pomocy materialnej nie prowadzi do zmniejszenia kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w ust. 1 lit. c) i e).
2.  Zmniejszenie kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w ust. 1 lit. a), ze względu na nieprzestrzeganie obowiązujących przepisów przez podmiot odpowiedzialny za zakup żywności lub podstawowej pomocy materialnej nie prowadzi do zmniejszenia kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w ust. 1 lit. c) i e).
3.  Następujące koszty nie stanowią kosztów kwalifikowalnych:
3.  Następujące koszty nie stanowią kosztów kwalifikowalnych:
a)  odsetki od zadłużenia;
a)  odsetki od zadłużenia;
b)  zapewnienie infrastruktury;
b)  zakup infrastruktury;
c)  koszty produktów używanych.
c)  koszty produktów używanych o obniżonej jakości.
Poprawka 107
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 21
Artykuł 21
Artykuł 21
Wskaźniki i sprawozdawczość
Wskaźniki i sprawozdawczość
1.  W przypadku priorytetów dotyczących deprywacji materialnej stosuje się wspólne wskaźniki produktu i rezultatu, określone w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, w celu monitorowania postępów w realizacji. W programach tych można również stosować wskaźniki specyficzne dla programu.
1.  W przypadku priorytetów dotyczących deprywacji materialnej stosuje się wspólne wskaźniki produktu i rezultatu, określone w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, w celu monitorowania postępów w realizacji. W programach tych można również stosować wskaźniki specyficzne dla programu.
2.  Należy ustalić wartości odniesienia dla wspólnych i specyficznych dla programu wskaźników rezultatu.
2.  Należy ustalić wartości odniesienia dla wspólnych i specyficznych dla programu wskaźników rezultatu. Wymogi sprawozdawcze są w miarę możliwości jak najprostsze.
3.  Do dnia 30 czerwca 2025 r. i do dnia 30 czerwca 2028 r. instytucje zarządzające zgłaszają Komisji wyniki ustrukturyzowanego badania dotyczącego odbiorców końcowych, przeprowadzonego w poprzednim roku. Badanie to opiera się na modelu określonym przez Komisję w drodze aktu wykonawczego.
3.  Do dnia 30 czerwca 2025 r. i do dnia 30 czerwca 2028 r. instytucje zarządzające zgłaszają Komisji wyniki ustrukturyzowanego anonimowego badania dotyczącego odbiorców końcowych, przeprowadzonego w poprzednim roku i koncentrującego się również na ich warunkach życia oraz charakterze ich deprywacji materialnej. Badanie to opiera się na modelu określonym przez Komisję w drodze aktu wykonawczego.
4.  Komisja przyjmuje akt wykonawczy określający model, który ma być stosowany do celów ustrukturyzowanego badania dotyczącego odbiorców końcowych, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 39 ust. 2, w celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego artykułu.
4.  Komisja przyjmuje akt wykonawczy określający model, który ma być stosowany do celów ustrukturyzowanego badania dotyczącego odbiorców końcowych, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 39 ust. 2, w celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego artykułu.
5.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 38 w celu zmiany wskaźników określonych w załączniku II, w przypadku gdy jest to uznane za konieczne do zapewnienia skutecznej oceny postępów w realizacji programów.
5.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 38 w celu zmiany wskaźników określonych w załączniku II, w przypadku gdy jest to uznane za konieczne do zapewnienia skutecznej oceny postępów w realizacji programów.
Poprawka 108
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 – ustęp 1
Audyt operacji może objąć wszystkie etapy ich realizacji i wszystkie ogniwa łańcucha dystrybucji, z jedynym wyjątkiem kontroli odbiorców końcowych, chyba że w wyniku oceny ryzyka stwierdzi się szczególne ryzyko nieprawidłowości bądź nadużycia finansowego.
Audyt operacji może objąć wszystkie etapy ich realizacji i wszystkie ogniwa łańcucha dystrybucji, z jedynym wyjątkiem kontroli odbiorców końcowych, chyba że w wyniku oceny ryzyka stwierdzi się szczególne ryzyko nieprawidłowości bądź nadużycia finansowego. Audyt operacji obejmuje więcej kontroli na wczesnych etapach realizacji, aby w przypadku ryzyka oszustwa można było przekierować fundusze na inne projekty.
Poprawka 109
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23
Artykuł 23
Artykuł 23
Cele operacyjne
Cele operacyjne
Komponent „Zatrudnienie i innowacje społeczne” ma następujące cele operacyjne:
Komponent „Zatrudnienie i innowacje społeczne” ma następujące cele operacyjne:
a)  opracowywanie wysokiej jakości wiedzy analitycznej i porównawczej w celu zapewnienia, aby polityki dążące do osiągnięcia celów szczegółowych określonych w art. 4 były oparte na solidnych podstawach merytorycznych i odpowiadały potrzebom, wyzwaniom i sytuacji w państwach stowarzyszonych;
a)  opracowywanie wysokiej jakości wiedzy analitycznej i porównawczej w celu zapewnienia, aby polityki dążące do osiągnięcia celów szczegółowych określonych w art. 4 były oparte na solidnych podstawach merytorycznych i odpowiadały potrzebom, wyzwaniom i sytuacji w państwach stowarzyszonych;
b)  wymiany informacji, wzajemnego uczenia się i dialogu na temat polityki w dziedzinach, o których mowa w art. 4, aby pomóc państwom stowarzyszonym w stosowaniu odpowiednich środków z zakresu polityki;
b)  ułatwianie wymiany informacji, wzajemnego uczenia się i dialogu na temat polityki w dziedzinach, o których mowa w art. 4, aby pomóc państwom stowarzyszonym w stosowaniu odpowiednich środków z zakresu polityki;
c)  wspieranie eksperymentów społecznych w dziedzinach, o których mowa w art. 4, oraz zwiększanie zdolności zainteresowanych stron w zakresie wdrażania, transferu lub zastosowania na większą skalę przetestowanych innowacji w obszarze polityki społecznej;
c)  wspieranie eksperymentów społecznych w dziedzinach, o których mowa w art. 4, oraz zwiększanie zdolności zainteresowanych stron w zakresie przygotowania, opracowania i wdrażania, transferu lub zastosowania na większą skalę przetestowanych innowacji w obszarze polityki społecznej, ze szczególnym naciskiem na wspieranie rozwoju lokalnych projektów realizowanych przez miasta, władze lokalne i regionalne, partnerów społecznych, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i podmioty społeczno-gospodarcze w dziedzinie przyjmowania, włączenia społecznego oraz integracji obywateli państw trzecich;
d)  zapewnianie specjalnych usług wsparcia na rzecz pracodawców i osób poszukujących pracy w celu rozwijania zintegrowanych europejskich rynków pracy, od przygotowania do rekrutacji po pomoc udzielaną po zatrudnieniu, aby zapełnić wolne miejsca pracy w określonych sektorach, zawodach, państwach lub regionach przygranicznych, bądź na rzecz konkretnych grup (np. osób wymagających szczególnego traktowania);
d)  opracowanie i zapewnianie specjalnych usług wsparcia na rzecz pracodawców i osób poszukujących pracy w celu rozwijania zintegrowanych europejskich rynków pracy, od przygotowania do rekrutacji po pomoc udzielaną po zatrudnieniu, aby zapełnić wolne miejsca pracy w określonych sektorach, zawodach, państwach lub regionach przygranicznych, bądź na rzecz konkretnych grup (np. osób w niekorzystnej sytuacji);
da)  wspieranie partnerstw transgranicznych między publicznymi służbami zatrudnienia, społeczeństwem obywatelskim i partnerami społecznymi w celu promowania transgranicznego rynku pracy oraz transgranicznej mobilności na odpowiednich warunkach;
db)  wspieranie świadczenia usług EURES dotyczących rekrutacji i oferowania pracownikom trwałego zatrudnienia wysokiej jakości poprzez kontrolę ofert pracy i wniosków o zatrudnienie, w tym poprzez partnerstwa transgraniczne;
dc)  ułatwianie dobrowolnej mobilności geograficznej pracowników, przy zapewnieniu odpowiednich warunków pracy, oraz zwiększenie możliwości zatrudnienia poprzez rozwój unijnych rynków pracy, charakteryzujących się wysoką jakością, wysokim stopniem integracji, otwartością i dostępnością dla wszystkich, przy jednoczesnym poszanowaniu praw pracowników w całej Unii;
e)  wspieranie rozwoju ekosystemu rynkowego związanego z zapewnianiem mikrofinansowania na rzecz mikroprzedsiębiorstw znajdujących się w fazie rozruchu i rozwoju, w szczególności tych, które zatrudniają osoby wymagające szczególnego traktowania;
e)  wspieranie rozwoju ekosystemu rynkowego związanego z zapewnianiem mikrofinansowania, a także jego dostępności i dostępu do niego dla mikroprzedsiębiorstw, przedsiębiorstw gospodarki społecznej i osób wymagających szczególnego traktowania, znajdujących się w fazie rozruchu i rozwoju, w szczególności tych, które zatrudniają osoby w trudnej sytuacji i grupy defaworyzowane;
f)  wspieranie tworzenia sieci kontaktów na poziomie Unii oraz dialogu z właściwymi zainteresowanymi stronami i między nimi w dziedzinach, o których mowa w art. 4, a także przyczynianie się do zwiększenia zdolności instytucjonalnych tych zainteresowanych stron, w tym publicznych służb zatrudnienia, instytucji zabezpieczenia społecznego, instytucji mikrofinansowania oraz instytucji zapewniających finansowanie na rzecz przedsiębiorstw społecznych i gospodarki społecznej;
f)  wspieranie tworzenia sieci kontaktów na poziomie Unii oraz dialogu z właściwymi zainteresowanymi stronami i między nimi w dziedzinach, o których mowa w art. 4, a także przyczynianie się do zwiększenia zdolności instytucjonalnych zaangażowanych zainteresowanych stron, w tym publicznych służb zatrudnienia, instytucji zabezpieczenia społecznego, społeczeństwa obywatelskiego, instytucji mikrofinansowania oraz instytucji zapewniających finansowanie przedsiębiorstw gospodarki społecznej i gospodarki społecznej;
g)  wspieranie rozwoju przedsiębiorstw społecznych i powstania rynku inwestycji społecznych, a jednocześnie ułatwianie interakcji między sektorem publicznym i prywatnym oraz udziału fundacji i podmiotów charytatywnych w tym rynku;
g)  wspieranie rozwoju przedsiębiorstw gospodarki społecznej i powstania rynku inwestycji społecznych, a jednocześnie ułatwianie interakcji między sektorem publicznym i prywatnym oraz udziału fundacji i podmiotów charytatywnych w tym rynku;
h)  zapewnianie wytycznych dotyczących rozwoju infrastruktury społecznej (w tym mieszkań, opieki nad dziećmi, kształcenia i szkolenia, opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej) potrzebnej do wdrażania Europejskiego filaru praw socjalnych;
h)  zapewnianie wytycznych dotyczących rozwoju infrastruktury społecznej (w tym mieszkań, wczesnej edukacji i opieki nad dziećmi, opieki nad osobami starszymi, wymogów w zakresie dostępności i przejścia od usług opieki instytucjonalnej do opieki rodzinnej i środowiskowej, w tym wymogów w zakresie dostępności dla osób z niepełnosprawnością) potrzebnej do wdrażania Europejskiego filaru praw socjalnych;
i)  wspieranie współpracy transnarodowej, aby przyspieszyć transfer i ułatwić upowszechnianie innowacyjnych rozwiązań, zwłaszcza w dziedzinach zatrudnienia, umiejętności i włączenia społecznego w całej Europie;
i)  wspieranie współpracy transnarodowej, aby przyspieszyć transfer i ułatwić upowszechnianie innowacyjnych rozwiązań, zwłaszcza w dziedzinach zwalczania ubóstwa, zatrudnienia, umiejętności i włączenia społecznego w całej Europie;
j)  wspieranie wdrażania właściwych międzynarodowych standardów społecznych i norm pracy w kontekście czerpania korzyści z globalizacji oraz zewnętrznego wymiaru polityki Unii w dziedzinach, o których mowa w art. 4.
j)  wspieranie wdrażania właściwych międzynarodowych standardów społecznych i norm pracy w kontekście czerpania korzyści z globalizacji oraz zewnętrznego wymiaru polityki Unii w dziedzinach, o których mowa w art. 4.
Poprawka 110
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 a (nowy)
Artykuł 23a
Koncentracja tematyczna i finansowanie
Część puli środków finansowych EFS+ na komponent „Zatrudnienie i innowacje społeczne”, o której mowa w art. 5 ust. 4 lit. a), przydziela się w całym okresie na cele szczegółowe określone w art. 4 ust. 2b zgodnie z następującymi orientacyjnymi wartościami procentowymi:
a)  55 % na cel szczegółowy nr 1;
b)  18 % na cel szczegółowy nr 2;
c)  18 % na cel szczegółowy nr 3.
Poprawka 111
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 24
Artykuł 24
Artykuł 24
Działania kwalifikowalne
Działania kwalifikowalne
1.  Do finansowania kwalifikują się wyłącznie działania służące realizacji celów, o których mowa w art. 3 i 4.
1.  Do finansowania kwalifikują się wyłącznie działania służące realizacji celów, o których mowa w art. 3 i 4.
2.  Z komponentu „Zatrudnienie i innowacje społeczne” mogą być wspierane następujące działania:
2.  Z komponentu „Zatrudnienie i innowacje społeczne” mogą być wspierane następujące działania:
a)  Działania analityczne, w tym dotyczące państw trzecich, w szczególności:
a)  Działania analityczne, w tym dotyczące państw trzecich, w szczególności:
(i)  ankiety, badania, dane statystyczne, metodyki, klasyfikacje, mikrosymulacje, wskaźniki, wsparcie na rzecz obserwatoriów oraz benchmarki na poziomie europejskim;
(i)  ankiety, badania, dane statystyczne, metodyki, klasyfikacje, mikrosymulacje, wskaźniki, wsparcie na rzecz obserwatoriów oraz benchmarki na poziomie europejskim;
(ii)  eksperymenty społeczne oceniające innowacje społeczne;
(ii)  eksperymenty społeczne oceniające innowacje społeczne;
(iii)  monitorowanie oraz ocena transpozycji i stosowania prawa Unii.
(iii)  monitorowanie oraz ocena transpozycji i stosowania prawa Unii.
b)  Wdrażanie polityki, w szczególności:
b)  Wdrażanie polityki, w szczególności:
(i)  partnerstwa transgraniczne i usługi wsparcia w regionach transgranicznych;
(i)  partnerstwa transgraniczne i usługi wsparcia w regionach transgranicznych;
(ii)  unijny program mobilności pracowników o zasięgu obejmującym całą UE, mający na celu obsadzanie wolnych miejsc pracy w przypadkach stwierdzonych niedoborów na rynku pracy;
(ii)  unijny program mobilności pracowników o zasięgu obejmującym całą UE, mający na celu obsadzanie wolnych miejsc pracy w przypadkach stwierdzonych niedoborów na rynku pracy;
(iii)  wsparcie na rzecz mikrofinansowania i przedsiębiorstw społecznych, w tym przez działania łączone, takie jak asymetryczny podział ryzyka lub ograniczanie kosztów transakcji, a także wsparcie na rzecz tworzenia infrastruktury społecznej i rozwijania umiejętności;
(iii)  wsparcie na rzecz mikrofinansowania i przedsiębiorstw gospodarki społecznej, w tym przez działania łączone, takie jak asymetryczny podział ryzyka lub ograniczanie kosztów transakcji, a także wsparcie na rzecz tworzenia infrastruktury społecznej i rozwijania umiejętności;
(iv)  wsparcie na rzecz współpracy i partnerstw transnarodowych celem transferu i upowszechniania innowacyjnych rozwiązań.
(iv)  wsparcie na rzecz współpracy i partnerstw transnarodowych celem transferu i upowszechniania innowacyjnych rozwiązań.
c)  Budowanie zdolności, w szczególności:
c)  Budowanie zdolności, w szczególności:
(i)  sieci na poziomie Unii w dziedzinach, o których mowa w art. 4 ust. 1;
(i)  sieci na poziomie Unii w dziedzinach, o których mowa w art. 4 ust. 1;
(ii)  krajowych punktów kontaktowych zapewniających wytyczne, informacje i pomoc związane z wdrażaniem komponentu;
(ii)  krajowych punktów kontaktowych zapewniających wytyczne, informacje i pomoc związane z wdrażaniem komponentu;
(iii)  administracji państw uczestniczących, instytucji zabezpieczenia społecznego i służb zatrudnienia odpowiedzialnych za promocję mobilności pracowników, instytucji mikrofinansowania oraz instytucji zapewniających finansowanie przedsiębiorstwom społecznym lub innym podmiotom w zakresie inwestycji społecznych, a także tworzenie sieci kontaktów;
(iii)  administracji państw uczestniczących, instytucji zabezpieczenia społecznego i służb zatrudnienia odpowiedzialnych za promocję mobilności pracowników, instytucji mikrofinansowania oraz instytucji zapewniających finansowanie przedsiębiorstwom gospodarki społecznej lub innym podmiotom w zakresie inwestycji społecznych, a także tworzenie sieci kontaktów;
(iv)  zainteresowanych stron do celów współpracy transnarodowej;
(iv)  partnerów społecznych i zainteresowanych stron do celów współpracy transnarodowej;
d)  Działania w zakresie komunikacji i upowszechniania informacji, w szczególności:
d)  Działania w zakresie komunikacji i upowszechniania informacji, w szczególności:
(i)  wzajemne uczenie się w drodze wymiany dobrych praktyk, innowacyjnych podejść, wyników działań analitycznych, wzajemnych ocen i analiz porównawczych;
(i)  wzajemne uczenie się w drodze wymiany dobrych praktyk, innowacyjnych podejść, wyników działań analitycznych, wzajemnych ocen i analiz porównawczych;
(ii)  przewodniki, raporty, materiały informacyjne i przekazy medialne dotyczące inicjatyw związanych z dziedzinami, o których mowa w art. 4 ust. 1;
(ii)  przewodniki, raporty, materiały informacyjne i przekazy medialne dotyczące inicjatyw związanych z dziedzinami, o których mowa w art. 4 ust. 1;
(iii)  systemy informacyjne upowszechniające podstawy merytoryczne w dziedzinach, o których mowa w art. 4 ust. 1;
(iii)  systemy informacyjne upowszechniające podstawy merytoryczne w dziedzinach, o których mowa w art. 4 ust. 1;
(iv)  organizowanie wydarzeń, konferencji i seminariów w ramach prezydencji Rady.
(iv)  pomoc techniczna i administracyjna przy realizacji programu prac, np. w działaniach przygotowawczych, monitorowaniu, kontroli, audycie i ocenie, w tym w zakresie systemów informatycznych.
Poprawka 112
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 25 – ustęp 1 – litera b
b)  wszelkie podmioty prawne utworzone na mocy prawa unijnego lub wszelkie organizacje międzynarodowe.
b)  wszelkie podmioty prawne utworzone na mocy prawa unijnego lub stosowne organizacje międzynarodowe.
Poprawka 113
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 25 a (nowy)
Artykuł 25a
Zarządzanie
1.  Komisja konsultuje się z zainteresowanymi stronami w Unii, w szczególności z partnerami społecznymi i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, na temat programów prac z zakresu zatrudnienia i innowacji społecznych, ich priorytetów, strategicznego ukierunkowania oraz ich wdrożenia.
2.  Komisja nawiązuje niezbędne stosunki z Komitetem ds. Zatrudnienia, Komitetem Ochrony Socjalnej, Komitetem Doradczym ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy, grupą dyrektorów generalnych ds. stosunków pracy oraz Komitetem Doradczym ds. Swobodnego Przepływu Pracowników, aby zapewnić ich regularne i należyte informowanie o postępach w realizacji tych programów. Komisja informuje również inne komitety, które zajmują się strategiami politycznymi, instrumentami i działaniami o istotnym znaczeniu dla komponentu „Zatrudnienie i innowacje społeczne”.
Poprawka 114
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera –a (nowa)
-a)   Wsparcie unijnej strategii zdrowia publicznego mającej na celu:
(i)  wspieranie państw członkowskich w ich wysiłkach służących ochronie i poprawie zdrowia publicznego; oraz
(ii)  wspieranie misji Unii w zakresie zdrowia zgodnie z art. 168 TFUE, który stanowi, że przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich polityk i działań Unii zapewnia się wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego.
Poprawka 115
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera a – wprowadzenie
a)  Poprawa gotowości, zarządzania i zdolności do reagowania w sytuacjach kryzysowych w Unii w celu ochrony obywateli przez transgranicznymi zagrożeniami zdrowia:
a)  Poprawa gotowości, zarządzania i zdolności do reagowania w sytuacjach kryzysowych w Unii w celu przeciwdziałania transgranicznym zagrożeniom zdrowia:
Poprawka 116
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera a – podpunkt iv a (nowy)
(iva)   odpowiednio opracowane interwencje z zakresu zdrowia publicznego służące ograniczeniu obciążenia infekcjami i możliwymi do uniknięcia chorobami zakaźnymi oraz ich wpływu;
Poprawka 117
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera a – podpunkt iv b (nowy)
(ivb)   wspieranie rozwoju umiejętności i narzędzi służących do skutecznego informowania o ryzyku;
Poprawka 118
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera b – podpunkt i
(i)  inwestowanie w promocję zdrowia i profilaktykę zdrowotną;
(i)  inwestowanie w promocję zdrowia i profilaktykę zdrowotną, w tym dzięki kompetencjom zdrowotnym i programom edukacyjnym, a także dzięki propagowaniu aktywności fizycznej;
Poprawka 119
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera b – podpunkt i a (nowy)
(ia)  inwestowanie we wczesną diagnostykę i badania przesiewowe;
Poprawka 120
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera b – podpunkt ii
(ii)  wsparcie na rzecz transformacji cyfrowej w dziedzinie zdrowia i opieki;
(ii)  wsparcie na rzecz transformacji cyfrowej w dziedzinie zdrowia i opieki uwzględniającej potrzeby i obawy pacjentów i obywateli, w szczególności dzięki tworzeniu powiązań z programami wspierającymi umiejętność korzystania z mediów i umiejętności cyfrowe;
Poprawka 121
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera b – podpunkt ii a (nowy)
(iia)   wspieranie cyfrowych usług publicznych w dziedzinach takich jak zdrowie;
Poprawka 122
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera b – podpunkt ii b (nowy)
(iib)   poprawa bezpieczeństwa i jakości informacji zdrowotnych;
Poprawka 123
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera b – podpunkt ii
(ii)  wsparcie na rzecz rozwijania zrównoważonego unijnego systemu informacyjnego w dziedzinie zdrowia;
(ii)  wsparcie na rzecz rozwijania zrównoważonego, przejrzystego i dostępnego unijnego systemu informacyjnego w dziedzinie zdrowia, a jednocześnie zapewnienie ochrony danych prywatnych;
(We wniosku COM numeracja podpunktów w art. 26 lit. b) jest nieprawidłowa – dwa podpunkty oznaczono (ii)).
Poprawka 124
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera b – podpunkt iii
(iii)  wspieranie państw członkowskich za pomocą transferu wiedzy przydatnej w procesie reform krajowych na rzecz bardziej skutecznych, dostępnych i odpornych systemów ochrony zdrowia oraz lepszej promocji zdrowia i profilaktyki zdrowotnej, w szczególności w odniesieniu do wyzwań wskazanych w procesie europejskiego semestru;
(iii)  wspieranie państw członkowskich za pomocą transferu wiedzy i wsparcia wdrażania, przydatnych w procesie reform krajowych na rzecz bardziej skutecznych, dostępnych, odpornych, niedyskryminujących, włączających i sprawiedliwych systemów ochrony zdrowia, niwelujących nierówności społeczne, oraz lepszej promocji zdrowia i profilaktyki zdrowotnej, w szczególności w odniesieniu do wyzwań wskazanych w procesie europejskiego semestru. Obejmuje to również wspieranie wysokiej jakości rejestrów krajowych, które również dostarczają porównywalnych danych;
Poprawka 125
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera b – podpunkt iv a (nowy)
(iva)   wsparcie przechodzenia ku spersonalizowanej opiece, bliskości usług zdrowotnych i społecznych oraz zintegrowanej opiece środowiskowej, w szczególności promowanie modeli organizacyjnych bazujących na międzybranżowej pracy zespołowej oraz tworzeniu sieci kontaktów między zainteresowanymi stronami;
Poprawka 126
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera b – podpunkt iv b (nowy)
(ivb)   zapewnienie zaangażowania wszystkich zainteresowanych stron w powyższe działania, odpowiednio na poziomie unijnym i/lub krajowym;
Poprawka 127
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera b – podpunkt iv c (nowy)
(ivc)   opracowanie i wdrażanie narzędzi i strategii mających na celu zapobieganie nierównościom w dziedzinie zdrowia i ich eliminowanie, promowanie włączenia społecznego, upodmiotowienia obywateli i udziału społeczności;
Poprawka 128
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera c – podpunkt i
(i)  wspieranie wdrażania prawodawstwa dotyczącego produktów leczniczych i wyrobów medycznych;
(i)  wspieranie wdrażania prawodawstwa dotyczącego produktów leczniczych i ich dostępności w całej Unii oraz wyrobów medycznych;
Poprawka 129
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera c – podpunkt vi
(vi)  wspieranie działających przy Komisji: Komitetu Naukowego ds. Bezpieczeństwa Konsumentów oraz Komitetu Naukowego ds. Zagrożeń dla Zdrowia i Środowiska oraz Pojawiających się Zagrożeń.
(vi)  wspieranie rozwoju zasady „zdrowie we wszystkich politykach” oraz ustanowienie procesów umożliwiających analizę skutków zdrowotnych i ich uwzględnianie we wszystkich obszarach polityki;
Poprawka 130
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera c a (nowa)
ca)   wspieranie monitorowania, wdrażania i wzmacniania innych przepisów i polityk Unii mających wpływ na zdrowie, aby przyczynić się do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego, w tym dotyczących między innymi:
(i)  zanieczyszczenia powietrza;
(ii)  substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego i innych substancji chemicznych o szkodliwych właściwościach;
(iii)  pozostałości pestycydów w żywności, wodzie i powietrzu;
(iv)  żywności i etykietowania żywności, w tym w zakresie tłuszczów trans, alkoholu, dodatków do żywności i materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością.
Poprawka 131
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera d – podpunkt ii
(ii)  wsparcie na rzecz rozwijania współpracy w zakresie oceny technologii medycznych celem przygotowania nowych zharmonizowanych przepisów;
(ii)  wsparcie na rzecz rozwijania współpracy i budowy zdolności w zakresie oceny technologii medycznych celem przygotowania nowych zharmonizowanych przepisów;
Poprawka 132
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera d – podpunkt iii a (nowy)
(iiia)   wspieranie wdrażania programów i najlepszych praktyk dotyczących edukacji w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz kampanii skierowanych do młodzieży;
Poprawka 133
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera d – podpunkt iii b (nowy)
(iiib)   wspieranie organizacji społeczeństwa obywatelskiego na poziomie Unii zajmujących się zdrowiem i pokrewnymi kwestiami;
Poprawka 134
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera d – podpunkt iii c (nowy)
(iiic)  wspieranie utworzenia Rady Sterującej ds. Zdrowia w celu realizacji działań w ramach komponentu „Zdrowie”.
Poprawka 135
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 1
1.  Do finansowania kwalifikują się wyłącznie działania służące realizacji celów, o których mowa w art. 3 i 26.
1.  Do finansowania kwalifikują się wyłącznie działania w dziedzinie zdrowia służące realizacji celów, o których mowa w art. 3, 4 i 26.
Poprawka 136
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 2 – litera a – podpunkt i a (nowy)
(ia)   działania mające na celu monitorowanie skumulowanego oddziaływania na zdrowie czynników ryzyka środowiskowego, w tym związanych z zanieczyszczeniami w żywności, wodzie, powietrzu i innych źródłach;
Poprawka 137
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 2 – litera a – podpunkt i b (nowy)
(ib)   działania monitorujące wpływ przepisów unijnych na zdrowie, takich jak nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii itp.;
Poprawka 138
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 2 – litera a – akapit 1 a (nowy)
Wyniki zakończonych działań analitycznych podaje się do wiadomości publicznej.
Poprawka 139
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 2 – litera b – podpunkt i
(i)  współpraca i partnerstwa transgraniczne, w tym w regionach transgranicznych;
(i)  współpraca i partnerstwa transgraniczne, w tym w regionach transgranicznych oraz w odniesieniu do zanieczyszczenia powietrza i innego zanieczyszczenia środowiska o charakterze transgranicznym;
Poprawka 140
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 2 – litera c – podpunkt i
(i)  za pomocą transferu, dostosowania i zastosowania najlepszych praktyk o ugruntowanej unijnej wartości dodanej wśród państw członkowskich;
(i)  za pomocą wymiany, transferu, dostosowania i zastosowania najlepszych praktyk o ugruntowanej unijnej wartości dodanej wśród państw członkowskich;
Poprawka 141
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 2 – litera c – podpunkt ii
(ii)  sieci na poziomie UE w dziedzinach, o których mowa w art. 26;
(ii)  sieci na poziomie UE w dziedzinach, o których mowa w art. 26, w sposób ciągły i trwały, zapewniając obecność aktywnego społeczeństwa obywatelskiego na poziomie Unii;
Poprawka 142
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 2 – litera c – podpunkt iv
(iv)  krajowych punktów kontaktowych zapewniających wytyczne, informacje i pomoc związane z wdrażaniem programu;
(iv)  regionalnych i krajowych punktów kontaktowych oraz punktów kontaktowych na szczeblu niższym niż krajowy zapewniających wytyczne, informacje i pomoc związane z wdrażaniem programu;
Poprawka 143
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – akapit 1
Komisja konsultuje się z organami państw członkowskich odpowiedzialnymi za zdrowie na forum Grupy Sterującej ds. Promocji Zdrowia, Profilaktyki Chorób i Zarządzania Chorobami Niezakaźnymi lub innych właściwych grup ekspertów Komisji bądź podobnymi podmiotami w sprawie planów prac komponentu „Zdrowie” oraz jego priorytetów, kierunków strategicznych i wdrażania, a także w sprawie perspektywy zdrowotnej innych polityk i mechanizmów wsparcia, aby zwiększyć ich ogólną koordynację i wartość dodaną.
Komisja konsultuje się z organami państw członkowskich odpowiedzialnymi za zdrowie na forum Grupy Sterującej ds. Promocji Zdrowia, Profilaktyki Chorób i Zarządzania Chorobami Niezakaźnymi lub innych właściwych grup ekspertów Komisji bądź podobnymi podmiotami, np. stowarzyszeniami zawodowymi w służbie zdrowia, w sprawie rocznych planów prac komponentu „Zdrowie” oraz jego priorytetów, kierunków strategicznych i wdrażania, a także w sprawie perspektywy zdrowotnej innych polityk i mechanizmów wsparcia, aby zwiększyć ich ogólną koordynację i wartość dodaną. Silne przywództwo polityczne i odpowiednia struktura zarządzania na potrzeby zdrowia zapewnią ochronę i promocję zdrowia we wszystkich zakresach odpowiedzialności Komisji, zgodnie z art. 168 ust. 1 TFUE.
Poprawka 144
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 a (nowy)
Artykuł 29a
Rada Sterująca ds. Zdrowia
1.  Komisja powołuje Radę Sterującą ds. Zdrowia („Radę Sterującą”) w celu realizacji działań w ramach komponentu „Zdrowie”.
2.  Rada Sterująca koncentruje się na tworzeniu synergii między komponentem „Zdrowie” a innymi programami obejmującymi aspekt zdrowia, w drodze współpracy i koordynacji, propagowania zaangażowania pacjentów i społeczeństwa oraz zapewniania doradztwa naukowego i wydawania zaleceń. Działania te zapewniają ukierunkowane na wartość działania w dziedzinie zdrowia, stabilność, lepsze rozwiązania w dziedzinie zdrowia oraz zwiększają dostęp i zmniejszają nierówności w zakresie zdrowia. 
3.  Rada Sterująca zapewnia kompleksową strategię i kierownictwo przy opracowywaniu planów prac w ramach komponentu „Zdrowie”. 
4.  Rada Sterująca jest niezależną grupą zainteresowanych stron, składającą się z podmiotów z odpowiednich sektorów w dziedzinie zdrowia publicznego, dobrostanu i ochrony socjalnej, z udziałem przedstawicieli regionów i lokalnych organów ds. ochrony zdrowia, przedstawicieli pacjentów oraz obywateli. 
5.  Rada Sterująca składa się z 15 do 20 wysokich rangą osób reprezentujących różne dyscypliny i rodzaje działalności, o których mowa w ust. 4. Członkowie Rady Sterującej są mianowani przez Komisję na podstawie otwartego zaproszenia do zgłaszania kandydatur lub wyrażenia zainteresowania, lub obu tych rodzajów zgłoszenia. 
6.  Przewodniczącego Rady Sterującej ds. Zdrowia mianuje Komisja spośród członków Rady. 
7.  Rada Sterująca ds. Zdrowia: 
(i)  na wniosek Komisji wnosi wkład w roczne plany prac dotyczące komponentu „Zdrowie”;
(ii)  opracowuje plan działania w zakresie kierowania koordynacją i współpracą między komponentem „Zdrowie” a innymi programami, które obejmują aspekt zdrowia.
Plan działania przyczynia się do zapewnienia widoczności i koordynacji wszystkich istniejących mechanizmów finansowych mających znaczenie dla zdrowia oraz pomaga w kierowaniu koordynacją i współpracą. 
Poprawka 145
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 b (nowy)
Artykuł 29b
Współpraca międzynarodowa
W celu realizacji komponentu „Zdrowie” Komisja rozwija współpracę z odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi, takimi jak Organizacja Narodów Zjednoczonych i jej wyspecjalizowane agencje, w szczególności Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), a także z Radą Europy i Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), aby zmaksymalizować skuteczność i efektywność działań na poziomie unijnym i międzynarodowym.
Poprawka 146
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31
Artykuł 31
Artykuł 31
Formy finansowania unijnego i metody wdrażania
Formy finansowania unijnego i metody wdrażania
1.  Komponenty „Zatrudnienie i innowacje społeczne” i „Zdrowie” mogą zapewniać finansowanie w dowolnej formie określonej w rozporządzeniu finansowym, w szczególności w formie dotacji, nagród, zamówień i dobrowolnych płatności na rzecz międzynarodowych organizacji, których Unia jest członkiem lub w pracach których uczestniczy.
1.  Komponenty „Zatrudnienie i innowacje społeczne” i „Zdrowie” mogą zapewniać finansowanie w dowolnej formie określonej w rozporządzeniu finansowym, w szczególności w formie dotacji, nagród, zamówień, wkładów i dobrowolnych płatności na rzecz międzynarodowych organizacji, których Unia jest członkiem lub w pracach których uczestniczy.
2.  Komponenty „Zatrudnienie i innowacje społeczne” i „Zdrowie” są wdrażane według metody zarządzania bezpośredniego przewidzianej rozporządzeniem finansowym lub według metody zarządzania pośredniego za pośrednictwem organów, o których mowa w art. [61 ust. 1 lit. c)] rozporządzenia finansowego.
2.  Komponenty „Zatrudnienie i innowacje społeczne” i „Zdrowie” są wdrażane według metody zarządzania bezpośredniego przewidzianej rozporządzeniem finansowym lub według metody zarządzania pośredniego za pośrednictwem organów, o których mowa w art. [61 ust. 1 lit. c)] rozporządzenia finansowego.
Przy przyznawaniu dotacji komisja oceniająca, o której mowa w art. 150 rozporządzenia finansowego, może się składać z ekspertów zewnętrznych.
Przy przyznawaniu dotacji komisja oceniająca, o której mowa w art. [150] rozporządzenia finansowego, może się składać z ekspertów zewnętrznych.
3.  Działania łączone w ramach komponentu „Zatrudnienie i innowacje społeczne” realizowane są zgodnie z [rozporządzeniem InvestEU] i tytułem X rozporządzenia finansowego.
3.  Działania łączone w ramach komponentu „Zatrudnienie i innowacje społeczne” realizowane są zgodnie z [rozporządzeniem InvestEU] i tytułem X rozporządzenia finansowego.
4.  W ramach komponentu „Zdrowie” dotacje bezpośrednie mogą być przyznawane bez zaproszenia do składania wniosków, aby finansować działania o wyraźnej unijnej wartości dodanej współfinansowane przez właściwe organy, które są odpowiedzialne za dziedzinę zdrowia w państwach członkowskich lub w państwach trzecich stowarzyszonych z programem, bądź przez podmioty sektora publicznego i podmioty pozarządowe działające indywidualnie lub jako sieć, upoważnione przez te właściwe organy.
4.  W ramach komponentu „Zdrowie” dotacje bezpośrednie mogą być przyznawane bez zaproszenia do składania wniosków, aby finansować działania o wyraźnej unijnej wartości dodanej współfinansowane przez właściwe organy, które są odpowiedzialne za dziedzinę zdrowia w państwach członkowskich lub w państwach trzecich stowarzyszonych z programem, bądź przez podmioty sektora publicznego i podmioty pozarządowe działające indywidualnie lub jako sieć, upoważnione przez te właściwe organy.
5.  W ramach komponentu „Zdrowie” dotacje bezpośrednie mogą być przyznawane bez zaproszenia do składania wniosków europejskim sieciom referencyjnym, które są zatwierdzone przez Radę państw członkowskich europejskich sieci referencyjnych przy zastosowaniu procedury określonej w decyzji wykonawczej Komisji 2014/287/UE z dnia 10 marca 2014 r. w sprawie kryteriów tworzenia i oceny europejskich sieci referencyjnych i ich członków oraz ułatwienia wymiany informacji i wiedzy specjalistycznej w odniesieniu do tworzenia i oceny takich sieci.
5.  W ramach komponentu „Zdrowie” dotacje bezpośrednie mogą być przyznawane bez zaproszenia do składania wniosków europejskim sieciom referencyjnym, które są zatwierdzone przez Radę państw członkowskich europejskich sieci referencyjnych przy zastosowaniu procedury określonej w decyzji wykonawczej Komisji 2014/287/UE z dnia 10 marca 2014 r. w sprawie kryteriów tworzenia i oceny europejskich sieci referencyjnych i ich członków oraz ułatwienia wymiany informacji i wiedzy specjalistycznej w odniesieniu do tworzenia i oceny takich sieci.
Poprawka 147
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 32
Artykuł 32
Artykuł 32
Program prac i koordynacja
Program prac i koordynacja
Komponenty „Zatrudnienie i innowacje społeczne” i „Zdrowie” są wdrażane na podstawie programów prac, o których mowa w art. [108] rozporządzenia finansowego. W stosownych przypadkach programy prac określają całkowitą kwotę zarezerwowaną na działania łączone.
Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 38 w celu uzupełnienia komponentu „Zatrudnienie i innowacje społeczne” oraz komponentu „Zdrowie” przez ustanowienie programów prac, o których mowa w art. [108] rozporządzenia finansowego. W stosownych przypadkach te programy prac określają całkowitą kwotę zarezerwowaną na działania łączone.
Komisja zwiększa efekt synergii i zapewnia efektywną koordynację między komponentem „Zdrowie” EFS+ a programem wspierania reform, w tym Narzędziem Realizacji Reform i Instrumentem Wsparcia Technicznego.
Komisja zwiększa efekt synergii i zapewnia efektywną koordynację między komponentem „Zdrowie” EFS+ a programem wspierania reform, w tym Narzędziem Realizacji Reform i Instrumentem Wsparcia Technicznego.
Poprawka 148
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 33
Artykuł 33
Artykuł 33
Monitorowanie i sprawozdawczość
Monitorowanie i sprawozdawczość
1.  Należy ustalić wskaźniki dotyczące monitorowania wdrażania komponentów i postępów w osiąganiu celów szczegółowych określonych w art. 4 oraz celów operacyjnych określonych w art. 23 i 26.
1.  Należy ustalić wskaźniki dotyczące monitorowania wdrażania komponentów i postępów w osiąganiu celów szczegółowych określonych w art. 4 oraz celów operacyjnych określonych w art. 23 i 26.
2.  System sprawozdawczości dotyczącej realizacji celów zapewnia wydajne, skuteczne i terminowe gromadzenie danych na potrzeby monitorowania wdrażania komponentów programu i ich wyników. W tym celu na odbiorców środków unijnych oraz w stosownych przypadkach na państwa członkowskie nakłada się proporcjonalne wymogi dotyczące sprawozdawczości.
2.  System sprawozdawczości dotyczącej realizacji celów zapewnia wydajne, skuteczne i terminowe gromadzenie danych na potrzeby monitorowania wdrażania komponentów programu i ich wyników. W tym celu na odbiorców środków unijnych oraz w stosownych przypadkach na państwa członkowskie nakłada się proporcjonalne wymogi dotyczące sprawozdawczości.
3.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 38 w celu uzupełnienia lub zmiany wskaźników określonych w załączniku III, w przypadku gdy jest to uznane za konieczne do zapewnienia skutecznej oceny postępów w realizacji komponentów.
3.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 38 w celu uzupełnienia lub zmiany wskaźników określonych w załącznikach IIb i III, w przypadku gdy jest to uznane za konieczne do zapewnienia skutecznej oceny postępów w realizacji komponentów.
3a.  Do celów regularnego monitorowania komponentów oraz wprowadzania wszelkich koniecznych dostosowań ich priorytetów w zakresie polityki i finansowania Komisja sporządza pierwsze sprawozdanie jakościowe i ilościowe z monitorowania obejmujące pierwszy rok, a następnie trzy sprawozdania obejmujące kolejne okresy dwóch lat i przedkłada te sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Sprawozdania przedkłada się też do wglądu Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów. Sprawozdania zawierają wyniki komponentów oraz zakres, w jakim stosowano zasadę równości kobiet i mężczyzn i zasadę uwzględniania w programie aspektu płci, oraz informację, w jaki sposób w ramach działań objętych tymi komponentami podjęto kwestie walki z dyskryminacją, w tym kwestie dostępności. Sprawozdania udostępnia się publicznie celem zwiększenia przejrzystości komponentów.
Poprawka 149
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35
Artykuł 35
Artykuł 35
Ocena
Ocena
1.  Oceny przeprowadza się w terminie pozwalającym na uwzględnienie ich wyników w procesie decyzyjnym.
1.  Oceny przeprowadza się w terminie pozwalającym na uwzględnienie ich wyników w procesie decyzyjnym.
2.  Ocena śródokresowa komponentów programu może być przeprowadzona z chwilą, gdy dostępne są wystarczające informacje na temat ich wdrażania, jednak nie później niż w ciągu czterech lat od rozpoczęcia ich wdrażania.
2.  Do dnia 31 grudnia 2024 r. Komisja dokona śródokresowej oceny komponentów w celu:
a)  zmierzenia w ujęciu jakościowym i ilościowym postępów w realizacji celów komponentu;
b)  uwzględnienia środowiska społecznego w Unii i wszelkich istotnych zmian wprowadzonych na mocy prawa Unii;
c)  ustalenia, czy zasoby komponentów zostały wykorzystane w sposób efektywny, oraz ocenienia unijnej wartości dodanej.
Wyniki tej oceny śródokresowej przedstawia się Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
3.  Po zakończeniu okresu wdrażania, lecz nie później niż cztery lata po upływie okresu określonego w art. 5, Komisja przeprowadza ocenę końcową komponentów.
3.  Po zakończeniu okresu wdrażania, lecz nie później niż cztery lata po upływie okresu określonego w art. 5, Komisja przeprowadza ocenę końcową komponentów.
4.  Komisja przekazuje wnioski z tych ocen, opatrzone własnymi komentarzami, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.
4.  Komisja przekazuje wnioski z tych ocen, opatrzone własnymi komentarzami, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.
Poprawka 150
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 37
Artykuł 37
Artykuł 37
Informacja, komunikacja i promocja
Informacja, komunikacja i promocja
1.  Odbiorcy finansowania unijnego uznają pochodzenie i zapewniają eksponowanie finansowania unijnego (w szczególności podczas promowania działań i ich wyników) przez dostarczanie spójnych i skutecznych informacji skierowanych do różnych grup odbiorców, w tym do mediów i opinii publicznej.
1.  Odbiorcy finansowania unijnego uznają pochodzenie i zapewniają eksponowanie finansowania unijnego (w szczególności podczas promowania działań i ich wyników) przez dostarczanie spójnych i skutecznych informacji skierowanych do różnych grup odbiorców, w tym do mediów i opinii publicznej.
2.  Komisja prowadzi działania informacyjne i komunikacyjne związane z komponentami „Zatrudnienie i innowacje społeczne” i „Zdrowie” oraz ich działaniami i wynikami. Zasoby finansowe przydzielone na komponenty „Zatrudnienie i innowacje społeczne” i „Zdrowie” przyczyniają się również do komunikacji instytucjonalnej w zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile są one związane z celami, o których mowa w art. 4, 23 i 26.
2.  Komisja prowadzi działania informacyjne i komunikacyjne związane z komponentami „Zatrudnienie i innowacje społeczne” i „Zdrowie” oraz ich działaniami i wynikami. Zasoby finansowe przydzielone na komponenty „Zatrudnienie i innowacje społeczne” i „Zdrowie” przyczyniają się również do komunikacji w zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile są one związane z celami, o których mowa w art. 4, 23 i 26.
Poprawka 151
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 38
Artykuł 38
Artykuł 38
Wykonywanie przekazanych uprawnień
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1.  Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
1.  Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2.  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 15 ust. 6, art. 21 ust. 5 i art. 33 ust. 3, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
2.  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 15 ust. 6, art. 21 ust. 5, art. 32 i art. 33 ust. 3, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
3.  Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 15 ust. 6, art. 21 ust. 5 i art. 33 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
3.  Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 15 ust. 6, art. 21 ust. 5, art. 32 i art. 33 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4.  Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.28.
4.  Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa28.
5.  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5.  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
6.  Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 15 ust. 6, art. 21 ust. 5 i art. 33 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
6.  Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 15 ust. 6, art. 21 ust. 5, art. 32 i art. 33 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
_________________________________
_________________________________
28.Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 13.
28.   Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 13.
Poprawka 152
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 40
Artykuł 40
Artykuł 40
Komitet na mocy art. 163 TFUE
Komitet na mocy art. 163 TFUE
1.  Komisję wspomaga komitet ustanowiony na mocy art. 163 TFUE („Komitet EFS+”).
1.  Komisję wspomaga komitet ustanowiony na mocy art. 163 TFUE („Komitet EFS+”).
2.  Każde państwo członkowskie wyznacza jednego przedstawiciela rządu, jednego przedstawiciela organizacji związkowych, jednego przedstawiciela organizacji pracodawców i po jednym zastępcy wszystkich członków na okres do siedmiu lat. Pod nieobecność członka jego zastępca jest automatycznie uprawniony do uczestnictwa w pracach.
2.  Każde państwo członkowskie wyznacza jednego przedstawiciela rządu, jednego przedstawiciela organizacji związkowych, jednego przedstawiciela organizacji pracodawców, jednego przedstawiciela społeczeństwa obywatelskiego, jednego przedstawiciela organów ds. równości lub innych niezależnych instytucji ds. praw człowieka zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. c) [przyszłego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów] i po jednym zastępcy wszystkich członków na okres do siedmiu lat. Pod nieobecność członka jego zastępca jest automatycznie uprawniony do uczestnictwa w pracach.
3.  W skład Komitetu EFS+ wchodzi po jednym przedstawicielu ze wszystkich organizacji reprezentujących organizacje pracodawców i organizacje pracowników na szczeblu Unii.
3.  W skład Komitetu EFS+ wchodzi po jednym przedstawicielu ze wszystkich organizacji reprezentujących organizacje pracodawców, organizacje pracowników i organizacje społeczeństwa obywatelskiego na szczeblu Unii.
3a.  Komitet EFS+ może zapraszać przedstawicieli Europejskiego Banku Inwestycyjnego i Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego.
3b.  W Komitecie EFS+ zapewnia się równowagę płci oraz odpowiednią reprezentację mniejszości i innych grup zmarginalizowanych.
4.  Komitet EFS+ jest konsultowany w sprawie planowanego wykorzystania pomocy technicznej w przypadku wsparcia z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym oraz w innych kwestiach istotnych dla EFS+, które mają wpływ na wdrażanie strategii na poziomie Unii.
4.  Komitet EFS+ jest konsultowany w sprawie planowanego wykorzystania pomocy technicznej w przypadku wsparcia z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym oraz w innych kwestiach istotnych dla EFS+, które mają wpływ na wdrażanie strategii na poziomie Unii.
5.  Komitet EFS+ może wydawać opinie na temat:
5.  Komitet EFS+ może wydawać opinie na temat:
a)  kwestii związanych z wkładem EFS+ we wdrażanie Europejskiego filaru praw socjalnych, w tym zaleceń dla poszczególnych krajów i priorytetów związanych z europejskim semestrem (krajowe programy reform itp.);
a)  kwestii związanych z wkładem EFS+ we wdrażanie Europejskiego filaru praw socjalnych, w tym zaleceń dla poszczególnych krajów i priorytetów związanych z europejskim semestrem (krajowe programy reform itp.);
b)  kwestii dotyczących [przyszłego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów], istotnych dla EFS+;
b)  kwestii dotyczących [przyszłego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów], istotnych dla EFS+;
c)  kwestii związanych z EFS+ przekazanych Komitetowi przez Komisję, a innych niż te, o których mowa w ust. 4.
c)  kwestii związanych z EFS+ przekazanych Komitetowi przez Komisję, a innych niż te, o których mowa w ust. 4.
Opinie Komitetu EFS+ są przyjmowane bezwzględną większością oddanych ważnych głosów i przekazywane Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów do celów informacyjnych. Komisja informuje Komitet EFS+ o sposobie, w jaki uwzględniła jego opinie.
Opinie Komitetu EFS+ są przyjmowane bezwzględną większością oddanych ważnych głosów i przekazywane Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów do celów informacyjnych. Komisja informuje Komitet EFS+ na piśmie o sposobie, w jaki uwzględniła jego opinie.
6.  Komitet EFS+ może powoływać grupy robocze dla każdego komponentu EFS+.
6.  Komitet EFS+ może powoływać grupy robocze dla każdego komponentu EFS+.
Poprawka 153
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I
ZAŁĄCZNIK I1
ZAŁĄCZNIK I1
Wspólne wskaźniki dotyczące wsparcia ogólnego z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym
Wspólne wskaźniki dotyczące wsparcia ogólnego z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym
Wszystkie dane osobowe mają być przedstawione w podziale według płci (kobieta, mężczyzna, osoba niebinarna). Jeżeli określone rezultaty nie są możliwe, dane odnoszące się do tych rezultatów nie muszą być gromadzone ani przekazywane.
Wszystkie dane osobowe mają być przedstawione w podziale według płci (kobieta, mężczyzna, osoba niebinarna). Jeżeli określone rezultaty nie są dostępne, dane odnoszące się do tych rezultatów nie muszą być gromadzone ani przekazywane. Wrażliwe dane osobowe mogą być badane anonimowo.
(1)  Wspólne wskaźniki produktu dotyczące operacji kierowanych do osób są następujące:
(1)  Wspólne wskaźniki produktu dotyczące operacji kierowanych do osób są następujące:
1a)  Wspólne wskaźniki produktu dotyczące uczestników
1a)  Wspólne wskaźniki produktu dotyczące uczestników
–  Wspólne wskaźniki produktu dotyczące uczestników są następujące:
–  Wspólne wskaźniki produktu dotyczące uczestników są następujące:
–  bezrobotni, w tym długotrwale bezrobotni*;
–  bezrobotni, w tym długotrwale bezrobotni*;
–  długotrwale bezrobotni*;
–  długotrwale bezrobotni*;
–  osoby bierne zawodowo*;
–  osoby bierne zawodowo*;
–  osoby pracujące, łącznie z prowadzącymi działalność na własny rachunek*;
–  osoby pracujące, łącznie z prowadzącymi działalność na własny rachunek*;
–  młodzież niekształcąca się ani nieszkoląca się (NEET);
–  osoby poniżej 30 lat*;
–  dzieci w wieku poniżej 18 lat*;
–  młodzież w wieku 18–29 lat*;
–  osoby powyżej 54 lat*;
–  osoby powyżej 54 lat*;
–  osoby z wykształceniem średnim I stopnia lub niższym (ISCED 0–2)*;
–  osoby z wykształceniem średnim I stopnia lub niższym (ISCED 0–2)*;
–  osoby z wykształceniem na poziomie ponadgimnazjalnym (ISCED 3) lub policealnym (ISCED 4)*;
–  osoby z wykształceniem na poziomie ponadgimnazjalnym (ISCED 3) lub policealnym (ISCED 4)*;
–  osoby z wykształceniem wyższym (ISCED 5–8)*.
–  osoby z wykształceniem wyższym (ISCED 5–8)*.
Łączna liczba uczestników ma być obliczana automatycznie na podstawie wspólnych wskaźników produktu związanych ze statusem zatrudnienia.
Łączna liczba uczestników ma być obliczana automatycznie na podstawie wspólnych wskaźników produktu związanych ze statusem zatrudnienia.
1b)  Pozostałe wspólne wskaźniki produktu
1b)  Pozostałe wspólne wskaźniki produktu
Jeżeli dane dotyczące tych wskaźników nie są gromadzone z rejestrów danych, wartości tych wskaźników mogą być ustalone przez beneficjenta na podstawie wiarygodnych szacunków.
Jeżeli dane dotyczące tych wskaźników nie są gromadzone z rejestrów danych, wartości tych wskaźników mogą być ustalone przez beneficjenta na podstawie wiarygodnych szacunków. Dane są zawsze przekazywane przez uczestników dobrowolnie.
–  uczestnicy z niepełnosprawnościami**;
–  uczestnicy z niepełnosprawnościami**;
–  uczestnicy w wieku poniżej 18 lat*;
–  obywatele państw trzecich*;
–  obywatele państw trzecich*;
–  uczestnicy obcego pochodzenia*;
–  uczestnicy obcego pochodzenia*;
–  mniejszości (w tym społeczności marginalizowane, takie jak Romowie)**;
–  mniejszości (inne niż społeczność romska)**;
–  uczestnicy ze społeczności romskiej**;
–  osoby bezdomne lub dotknięte wykluczeniem mieszkaniowym*;
–  osoby bezdomne lub dotknięte wykluczeniem mieszkaniowym*;
–  uczestnicy z obszarów wiejskich*.
–  uczestnicy z obszarów wiejskich*;
–  uczestnicy z obszarów geograficznych o wysokich poziomach ubóstwa i wykluczenia społecznego*.
–  uczestnicy przechodzący z opieki instytucjonalnej na opiekę rodzinną i środowiskową**;
2)  Wspólne wskaźniki produktu dotyczące podmiotów są następujące:
2)  Wspólne wskaźniki produktu dotyczące podmiotów są następujące:
–  liczba objętych wsparciem podmiotów administracji publicznej lub służb publicznych na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym;
–  liczba objętych wsparciem podmiotów administracji publicznej lub służb publicznych na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym;
–  liczba objętych wsparciem mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw (w tym przedsiębiorstw spółdzielczych i przedsiębiorstw społecznych).
–  liczba objętych wsparciem mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw (w tym przedsiębiorstw spółdzielczych i przedsiębiorstw społecznych).
3)  Wspólne wskaźniki rezultatu bezpośredniego dotyczące uczestników są następujące:
3)  Wspólne wskaźniki rezultatu bezpośredniego dotyczące uczestników są następujące:
–  uczestnicy poszukujący pracy po zakończeniu udziału w programie*;
–  uczestnicy poszukujący pracy po zakończeniu udziału w programie*;
–  uczestnicy biorący udział w kształceniu lub szkoleniu po zakończeniu udziału w programie*;
–  uczestnicy biorący udział w kształceniu lub szkoleniu po zakończeniu udziału w programie*;
–  uczestnicy uzyskujący kwalifikacje po zakończeniu udziału w programie*;
–  uczestnicy uzyskujący kwalifikacje po zakończeniu udziału w programie*;
–  uczestnicy uzyskujący kwalifikacje po zakończeniu udziału w programie*;
–  uczestnicy uzyskujący kwalifikacje po zakończeniu udziału w programie*;
4)  Wspólne wskaźniki rezultatu długoterminowego dotyczące uczestników są następujące:
4)  Wspólne wskaźniki rezultatu długoterminowego dotyczące uczestników są następujące:
–  uczestnicy pracujący, łącznie z prowadzącymi działalność na własny rachunek, sześć miesięcy po zakończeniu udziału w programie*;
–  uczestnicy pracujący, łącznie z prowadzącymi działalność na własny rachunek, sześć i dwanaście miesięcy po zakończeniu udziału w programie*;
–  uczestnicy znajdujący się w lepszej sytuacji na rynku pracy sześć miesięcy po zakończeniu udziału w programie*;
–  uczestnicy znajdujący się w lepszej sytuacji na rynku pracy sześć i dwanaście miesięcy po zakończeniu udziału w programie*;
Jako wymóg minimalny dane te mają być gromadzone na podstawie reprezentatywnej próby uczestników w ramach każdego celu szczegółowego. Należy zapewnić wiarygodność wewnętrzną próby tak, aby zebrane dane mogły być uogólnione na poziomie danego celu szczegółowego.
Jako wymóg minimalny dane te mają być gromadzone na podstawie reprezentatywnej próby uczestników w ramach każdego celu szczegółowego. Należy zapewnić wiarygodność wewnętrzną próby tak, aby zebrane dane mogły być uogólnione na poziomie danego celu szczegółowego.
________________________________
__________________________________
1 Dane przekazane w związku ze wskaźnikami oznaczonymi * są danymi osobowymi zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679.
1 Dane przekazane w związku ze wskaźnikami oznaczonymi * są danymi osobowymi zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679.
Dane przekazane w związku ze wskaźnikami oznaczonymi gwiazdką ** należą do szczególnej kategorii danych osobowych zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) 2016/679.
Dane przekazane w związku ze wskaźnikami oznaczonymi gwiazdką ** należą do szczególnej kategorii danych osobowych zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) 2016/679.
Poprawka 154
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II
ZAŁĄCZNIK II
ZAŁĄCZNIK II
Wspólne wskaźniki dotyczące wsparcia z EFS+ na zwalczanie deprywacji materialnej
Wspólne wskaźniki dotyczące wsparcia z EFS+ na zwalczanie deprywacji materialnej
1)  Wskaźniki produktu
1)  Wskaźniki produktu
a)  Łączna wartość pieniężna dostarczonej żywności i produktów.
a)  Łączna wartość pieniężna dostarczonej żywności i produktów.
(i)  łączna wartość pomocy żywnościowej;
(i)  łączna wartość pomocy żywnościowej;
(ia)  łączna wartość pieniężna żywności dla dzieci;
(ia)  łączna wartość pieniężna żywności dla dzieci;
ib)  łączna wartość pieniężna żywności dla bezdomnych;
ib)  łączna wartość pieniężna żywności dla bezdomnych;
ic)  łączna wartość pieniężna żywności dla innych grup docelowych;
ic)  łączna wartość pieniężna żywności dla innych grup docelowych;
(ii)  łączna wartość dostarczonych produktów
(ii)  łączna wartość dostarczonych produktów;
(iia)  łączna wartość pieniężna produktów dla dzieci;
(iia)  łączna wartość pieniężna produktów dla dzieci;
(iib)  łączna wartość pieniężna produktów dla bezdomnych;
(iib)  łączna wartość pieniężna produktów dla bezdomnych;
(iic)  łączna wartość pieniężna produktów dla innych grup docelowych.
(iic)  łączna wartość pieniężna produktów dla innych grup docelowych.
b)  Łączna ilość udzielonej pomocy żywnościowej (w tonach)
b)  Łączna ilość udzielonej pomocy żywnościowej (w tonach)
Z czego2:
Z czego2:
a)  procentowy udział żywności, w przypadku której z programu pokryto jedynie koszty transportu, dystrybucji i magazynowania;
a)  procentowy udział żywności, w przypadku której z programu pokryto jedynie koszty transportu, dystrybucji i magazynowania;
b)  procentowy udział żywności współfinansowanej z EFS+ w łącznej ilości żywności dostarczonej beneficjentom.
b)  procentowy udział żywności współfinansowanej z EFS+ w łącznej ilości żywności dostarczonej beneficjentom.
3)  Wspólne wskaźniki rezultatu3
3)  Wspólne wskaźniki rezultatu3
Liczba odbiorców końcowych otrzymujących pomoc żywnościową
Liczba odbiorców końcowych otrzymujących pomoc żywnościową
–  liczba dzieci w wieku poniżej 18 lat;
–  liczba dzieci w wieku poniżej 18 lat;
–  liczba młodzieży w wielu 18–29 lat;
–  liczba młodzieży w wielu 18–29 lat;
–  liczba odbiorców końcowych w wieku powyżej 54 lat;
–  liczba odbiorców końcowych w wieku powyżej 54 lat;
–  liczba odbiorców końcowych z niepełnosprawnościami;
–  liczba odbiorców końcowych z niepełnosprawnościami;
–  liczba obywateli państw trzecich;
–  liczba obywateli państw trzecich;
–  liczba odbiorców końcowych obcego pochodzenia i należących do mniejszości (w tym społeczności marginalizowanych, takich jak Romowie);
–  liczba odbiorców końcowych obcego pochodzenia i należących do mniejszości (innych niż społeczność romska);
–  uczestnicy ze społeczności romskiej;
–  liczba bezdomnych odbiorców końcowych lub odbiorców końcowych dotkniętych wykluczeniem mieszkaniowym.
–  liczba bezdomnych odbiorców końcowych lub odbiorców końcowych dotkniętych wykluczeniem mieszkaniowym.
Liczba odbiorców końcowych otrzymujących pomoc materialną
Liczba odbiorców końcowych otrzymujących pomoc materialną
–  liczba dzieci w wieku poniżej 18 lat;
–  liczba dzieci w wieku poniżej 18 lat;
–  liczba młodzieży w wielu 18–29 lat;
–  liczba młodzieży w wielu 18–29 lat;
–  liczba odbiorców końcowych w wieku powyżej 54 lat;
–  liczba odbiorców końcowych w wieku powyżej 54 lat;
–  liczba odbiorców końcowych z niepełnosprawnościami;
–  liczba odbiorców końcowych z niepełnosprawnościami;
–  liczba obywateli państw trzecich;
–  liczba obywateli państw trzecich;
–  liczba odbiorców końcowych obcego pochodzenia i należących do mniejszości (w tym społeczności marginalizowanych, takich jak Romowie);
–  liczba odbiorców końcowych obcego pochodzenia i należących do mniejszości (innych niż społeczność romska);
–  uczestnicy ze społeczności romskiej;
–  Liczba bezdomnych odbiorców końcowych lub odbiorców końcowych dotkniętych wykluczeniem mieszkaniowym.
–  Liczba bezdomnych odbiorców końcowych lub odbiorców końcowych dotkniętych wykluczeniem mieszkaniowym.
_________________________________
_________________________________
2 Wartości tych wskaźników mogą być ustalone przez beneficjenta na podstawie wiarygodnych szacunków.
2 Wartości tych wskaźników mogą być ustalone przez beneficjenta na podstawie wiarygodnych szacunków.
3 Ibidem.
3 Ibidem.
Poprawka 155
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II a (nowy)
ZAŁĄCZNIK IIa
Wspólne wskaźniki dotyczące wsparcia z EFS+ na promowanie włączenia społecznego osób najbardziej potrzebujących
Wskaźniki produktu
1)  Łączna liczba osób otrzymujących pomoc związaną z włączeniem społecznym.
W tym:
a)  liczba dzieci w wieku do 15 lat;
b)  liczba osób w wieku 65 lat lub starszych;
c)  liczba kobiet;
d)  liczba osób obcego pochodzenia i należących do mniejszości (innych niż społeczność romska);
e)  uczestnicy ze społeczności romskiej;
f)  liczba osób bezdomnych.
Poprawka 156
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II b (nowy)
ZAŁĄCZNIK IIb
Wskaźniki dla komponentu „Zatrudnienie i innowacje społeczne”
1.  Poziom zadeklarowanych korzyści w postaci lepszego zrozumienia polityki i prawodawstwa Unii:
1)  Liczba czynności analitycznych
2)  Liczba działań związanych z wzajemnym uczeniem się, uświadamianiem i upowszechnianiem informacji
3)  Wspieranie głównych podmiotów
2.  Poziom aktywnej współpracy i partnerstwa między instytucjami rządowymi Unii, państw członkowskich i państw stowarzyszonych
1)  Liczba czynności analitycznych
2)  Liczba działań związanych z wzajemnym uczeniem się, uświadamianiem i upowszechnianiem informacji
3)  Wspieranie głównych podmiotów
3.  Deklarowane wykorzystanie innowacji z zakresu polityki społecznej w realizacji zaleceń społecznych dla poszczególnych krajów oraz wyniki eksperymentów polityki społecznej na potrzeby kształtowania polityki
1)  Liczba czynności analitycznych
2)  Liczba działań związanych z wzajemnym uczeniem się, uświadamianiem i upowszechnianiem informacji
3)  Wspieranie głównych podmiotów
4.  Liczba odwiedzin na platformie EURES
5.  Liczba miejsc pracy dla młodzieży stworzonych lub wspieranych w ramach działania przygotowawczego „Twoja pierwsza praca z EURES-em”, jak również w ramach ukierunkowanych programów mobilności
6.  Liczba indywidualnych kontaktów doradców EURES z osobami poszukującymi pracy, osobami zmieniającymi pracę i pracodawcami
7.  Liczba przedsiębiorstw założonych lub skonsolidowanych, które korzystały ze wsparcia unijnego
8.  Odsetek beneficjentów, którzy z pomocą mikrofinansowania unijnego utworzyli lub rozbudowali przedsiębiorstwo i którzy są bezrobotni lub należą do grup defaworyzowanych
Poprawka 157
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – punkt 2
2.  Liczba wspólnych ocen klinicznych technologii medycznych
2.  Liczba beneficjentów (specjalistów, obywateli, pacjentów), których dotyczą wyniki programu
Poprawka 158
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – punkt 3
3.  Liczba transferów najlepszych praktyk
3.  Liczba wspólnych ocen klinicznych technologii medycznych
Poprawka 159
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – punkt 4
4.  Stopień wykorzystania rezultatów programów w krajowej polityce zdrowotnej mierzona za pomocą kwestionariusza „przed i po”
4.  Liczba transferów najlepszych praktyk
Poprawka 160
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – punkt 4 a (nowy)
4a.   Stopień wykorzystania wyników programu w regionalnej i krajowej polityce zdrowotnej lub narzędziach zdrowotnych, mierzony za pomocą zatwierdzonych metod.

(1) Sprawa została odesłana do komisji właściwej w celu przeprowadzenia negocjacji międzyinstytucjonalnych na podstawie art. 59 ust. 4 akapit czwarty Regulaminu (A8-0461/2018).


Przepisy szczegółowe dotyczące celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) ***I
PDF 346kWORD 103k
Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski w dniu 16 stycznia 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) wspieranego w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz instrumentów finansowania zewnętrznego (COM(2018)0374 – C8-0229/2018 – 2018/0199(COD))(1)
P8_TA(2019)0021A8-0470/2018

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 1
(1)  Art. 176 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) stanowi, że Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego („EFRR”) ma na celu przyczynianie się do korygowania podstawowych dysproporcji regionalnych w Unii. Zgodnie z tym artykułem oraz z art. 174 akapit drugi i trzeci TFUE, EFRR ma przyczyniać się do zmniejszania dysproporcji w poziomach rozwoju różnych regionów oraz zacofania regionów najmniej uprzywilejowanych, wśród których szczególną uwagę należy zwrócić na niektóre kategorie regionów, wśród których wyraźnie wymieniono regiony transgraniczne.
(1)  Art. 176 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) stanowi, że Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego („EFRR”) ma na celu przyczynianie się do korygowania podstawowych dysproporcji regionalnych w Unii. Zgodnie z tym artykułem oraz z art. 174 akapit drugi i trzeci TFUE, EFRR ma przyczyniać się do zmniejszania dysproporcji w poziomach rozwoju różnych regionów oraz zacofania regionów najmniej uprzywilejowanych, obszarów wiejskich, obszarów podlegających przemianom przemysłowym, obszarów o niskiej gęstości zaludnienia, wysp i regionów górskich.
Poprawka 2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 2
(2)  Rozporządzenie (UE) [nowe RWP] Parlamentu Europejskiego i Rady21 określa przepisy wspólne dla Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i niektórych innych funduszy, a rozporządzenie (UE) [nowe rozporządzenie w sprawie EFRR] Parlamentu Europejskiego i Rady22 określa przepisy dotyczące celów szczegółowych i zakresu wsparcia z EFRR. Obecnie konieczne jest przyjęcie przepisów szczegółowych w odniesieniu do celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg), które będą miały zastosowanie do współpracy co najmniej jednego państwa członkowskiego ponad granicami i będą dotyczyły skutecznego programowania, w tym przepisów dotyczących pomocy technicznej, monitorowania, oceny, komunikacji, kwalifikowalności, zarządzania i kontroli oraz zarządzania finansami.
(2)  Rozporządzenie (UE) [nowe RWP] Parlamentu Europejskiego i Rady21 określa przepisy wspólne dla Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i niektórych innych funduszy, a rozporządzenie (UE) [nowe rozporządzenie w sprawie EFRR] Parlamentu Europejskiego i Rady22 określa przepisy dotyczące celów szczegółowych i zakresu wsparcia z EFRR. Obecnie konieczne jest przyjęcie przepisów szczegółowych w odniesieniu do celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg), które będą miały zastosowanie do współpracy co najmniej jednego państwa członkowskiego i regionu ponad granicami i będą dotyczyły skutecznego programowania, w tym przepisów dotyczących pomocy technicznej, monitorowania, oceny, komunikacji, kwalifikowalności, zarządzania i kontroli oraz zarządzania finansami.
_________________
_________________
21 [Odniesienie]
21 [Odniesienie]
22 [Odniesienie]
22 [Odniesienie]
Poprawka 3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 3
(3)  W celu wspierania harmonijnego rozwoju terytorium Unii na różnych poziomach EFRR powinien wspierać współpracę transgraniczną, transnarodową i morską, a także współpracę regionów najbardziej oddalonych oraz współpracę międzyregionalną w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg).
(3)  W celu wspierania opartego na współpracy i harmonijnego rozwoju terytorium Unii na różnych poziomach oraz ograniczenia występujących nadal rozbieżności EFRR powinien wspierać współpracę transgraniczną, transnarodową i morską, a także współpracę regionów najbardziej oddalonych oraz współpracę międzyregionalną w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg). W procesie tym należy uwzględnić zasady odnoszące się do wielopoziomowego sprawowania rządów i do partnerstwa, a także wzmocnić podejścia ukierunkowane na konkretne obszary.
Poprawka 4
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 3 a (nowy)
(3a)  Różne elementy Interreg powinny przyczynić się do realizacji celów zrównoważonego rozwoju opisanych w Agendzie na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 przyjętej we wrześniu 2015 r.
Poprawka 5
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4
(4)  W ramach komponentu „Współpraca transgraniczna” należy dążyć do rozwiązywania wspólnych problemów wspólnie zidentyfikowanych w regionach przygranicznych oraz uruchomienia niewykorzystanego potencjału wzrostu na obszarach przygranicznych, na co wskazano w komunikacie Komisji „Zwiększanie wzrostu gospodarczego i spójności w regionach przygranicznych UE”23 („komunikat w sprawie regionów przygranicznych”). W związku z tym komponent „Współpraca transgraniczna” powinien być ograniczony do współpracy na granicach lądowych, a współpraca transgraniczna na granicach morskich powinna zostać włączona do komponentu transnarodowego.
(4)  W ramach komponentu „Współpraca transgraniczna” należy dążyć do rozwiązywania wspólnych problemów wspólnie zidentyfikowanych w regionach przygranicznych oraz uruchomienia niewykorzystanego potencjału wzrostu na obszarach przygranicznych, na co wskazano w komunikacie Komisji „Zwiększanie wzrostu gospodarczego i spójności w regionach przygranicznych UE”23 („komunikat w sprawie regionów przygranicznych”). W związku z tym komponent „Współpraca transgraniczna” powinien obejmować współpracę na granicach zarówno lądowych, jak i morskich, nie naruszając nowego komponentu dotyczącego współpracy regionów najbardziej oddalonych.
__________________
__________________
23 Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Zwiększanie wzrostu gospodarczego i spójności w regionach przygranicznych UE” COM(2017)0534 z 20.9.2017.
23 Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Zwiększanie wzrostu gospodarczego i spójności w regionach przygranicznych UE” COM(2017)0534 z 20.9.2017.
Poprawka 6
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 5
(5)  Komponent „Współpraca transgraniczna” powinien również obejmować współpracę pomiędzy co najmniej jednym państwem członkowskim a co najmniej jednym państwem lub innym terytorium poza Unią. Dzięki objęciu wewnętrznej i zewnętrznej współpracy transgranicznej zakresem niniejszego rozporządzenia powinno nastąpić znaczne uproszczenie i ujednolicenie obowiązujących przepisów w porównaniu z okresem programowania 2014–2020, które będzie zauważalne dla instytucji programu w państwach członkowskich oraz dla organów partnerskich i beneficjentów spoza Unii.
(5)  Komponent „Współpraca transgraniczna” powinien również obejmować współpracę pomiędzy co najmniej jednym państwem członkowskim lub regionem a co najmniej jednym państwem lub regionem lub innym terytorium poza Unią. Dzięki objęciu wewnętrznej i zewnętrznej współpracy transgranicznej zakresem niniejszego rozporządzenia powinno nastąpić znaczne uproszczenie i ujednolicenie obowiązujących przepisów w porównaniu z okresem programowania 2014–2020, które będzie zauważalne dla instytucji programu w państwach członkowskich oraz dla organów partnerskich i beneficjentów spoza Unii.
Poprawka 7
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6
(6)  Komponent obejmujący współpracę transnarodową i morską powinien zmierzać do intensyfikacji współpracy za pomocą przedsięwzięć sprzyjających zintegrowanemu rozwojowi terytorialnemu, powiązanych z priorytetami unijnej polityki spójności oraz powinien także obejmować morską współpracę transgraniczną. Współpraca transnarodowa powinna obejmować większe obszary w kontynentalnej części Unii, zważywszy że współpraca morska powinna obejmować terytoria wokół basenów morskich oraz uwzględniać współpracę transgraniczną na granicach morskich w okresie programowania 2014–2020. Aby umożliwić kontynuowanie wcześniejszej morskiej współpracy transgranicznej na gruncie szerszych ram współpracy morskiej należy zapewnić maksymalną elastyczność, w szczególności poprzez określenie zasięgu terytorialnego, celów szczegółowych takiej współpracy, wymogów dotyczących projektu partnerstwa oraz tworzenie podprogramów oraz specjalnych komitetów sterujących.
(6)  Komponent obejmujący współpracę transnarodową i morską powinien zmierzać do intensyfikacji współpracy za pomocą przedsięwzięć sprzyjających zintegrowanemu rozwojowi terytorialnemu, powiązanych z priorytetami unijnej polityki spójności, przy pełnym poszanowaniu zasady pomocniczości. Współpraca transnarodowa powinna obejmować obszary transnarodowe oraz, w stosownych przypadkach, terytoria wokół basenów morskich, których zasięg geograficzny wykracza poza zasięg programów transgranicznych.
Poprawka 8
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 7
(7)  W oparciu o doświadczenia wyniesione z współpracy transgranicznej i transnarodowej w okresie programowania 2014–2020 w regionach najbardziej oddalonych, gdzie połączenie obydwu komponentów w ramach jednego programu na każdy obszar współpracy nie przyniosło dostatecznego uproszczenia dla organów odpowiedzialnych za program i beneficjentów programów, należy ustanowić specjalny komponent „regiony najbardziej oddalone”, aby umożliwić regionom najbardziej oddalonym współpracę z sąsiednimi krajami i terytoriami w jak najbardziej wydajny i prosty sposób.
(7)  W oparciu o doświadczenia wyniesione z współpracy transgranicznej i transnarodowej w okresie programowania 2014–2020 w regionach najbardziej oddalonych, gdzie połączenie obydwu komponentów w ramach jednego programu na każdy obszar współpracy nie przyniosło dostatecznego uproszczenia dla organów odpowiedzialnych za program i beneficjentów programów, należy ustanowić specjalny, dodatkowy komponent „regiony najbardziej oddalone”, aby umożliwić regionom najbardziej oddalonym współpracę z państwami trzecimi, krajami i terytoriami zamorskimi lub z organizacjami integracji i współpracy regionalnej w jak najbardziej wydajny i prosty sposób, z uwzględnieniem ich specyfiki.
Poprawka 9
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 8
(8)  W oparciu o doświadczenia wyniesione z programów współpracy międzyregionalnej w ramach programu Interreg oraz z uwagi na brak takiej współpracy w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” w okresie programowania 2014–2020 komponent dotyczący współpracy międzyregionalnej należy tak ukierunkować, aby przede wszystkim służył zwiększaniu skuteczności polityki spójności. Komponent ten powinien zostać zatem ograniczony do dwóch programów: jeden będzie umożliwiał wszelkiego rodzaju doświadczenia, innowacyjne podejścia i budowanie zdolności na użytek programów w ramach obu celów, a także wspieranie europejskich ugrupowań współpracy terytorialnej („EUWT”), utworzonych lub tworzonych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1082/2006 Parlamentu EuropejskiegoRady24, a drugi będzie służył doskonaleniu analizy tendencji rozwojowych. Współpraca oparta na projektach w całej Unii powinna zostać włączona do nowego komponentu dotyczącego międzyregionalnych innowacyjnych inwestycji i być ściśle związana z realizacją komunikatu Komisji „Zwiększanie innowacyjności europejskich regionów: Strategie na rzecz trwałego, zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu”25, w szczególności aby wesprzeć tematyczne platformy inteligentnej specjalizacji w takich dziedzinach, jak energia, modernizacja przemysłu czy branża rolno-spożywcza. Wreszcie, zintegrowany rozwój terytorialny ukierunkowany w szczególności na miejskie obszary funkcjonalne lub obszary miejskie powinien być głównie przedmiotem programów w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” oraz jednego instrumentu towarzyszącego „Europejska inicjatywa miejska”. Te dwa programy w ramach komponentu „Współpraca międzyregionalna” powinny obejmować całą Unię i być również otwarte na udział państw trzecich.
(8)  W oparciu o pozytywne doświadczenia wyniesione z programów współpracy międzyregionalnej w ramach programu Interreg z jednej strony oraz, z drugiej strony, z uwagi na brak takiej współpracy w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” w okresie programowania 2014–2020 współpraca międzyregionalna między miastami i regionami polegająca na wymianie doświadczeń, rozwijaniu zdolności na użytek programów w ramach obu celów („Europejska współpraca terytorialna” oraz „Inwestycje na rzecz zatrudnieniawzrostu”) jest ważnym elementem w procesie wypracowywania wspólnych rozwiązań w dziedzinie polityki spójności i budowania trwałych partnerstw. W związku z tym należy kontynuować istniejące programy, a w szczególności wspieranie współpracy opartej na projektach, w tym europejskich ugrupowań współpracy terytorialnej („EUWT”), a także strategie współpracy makroregionalnej.
__________________
24 Rozporządzenie (WE) nr 1082/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT) (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 19).
25 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Zwiększanie innowacyjności europejskich regionów: Strategie na rzecz trwałego, zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu” – COM(2017) 376 final z 18.7.2017.
Poprawka 10
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 8 a (nowy)
(8a)   Nowa inicjatywa w zakresie międzyregionalnych innowacyjnych inwestycji powinna opierać się na inteligentnej specjalizacji i powinna być wykorzystywana, by wspierać tematyczne platformy inteligentnej specjalizacji w takich dziedzinach, jak energia, modernizacja przemysłu, gospodarka o obiegu zamkniętym, innowacje społeczne, środowisko naturalne lub sektor rolno-spożywczy, a także by ułatwić podmiotom zaangażowanym w realizację strategii inteligentnej specjalizacji ściślejszą współpracę w celu zwiększania skali innowacji oraz wprowadzania innowacyjnych produktów i procesów na rynek europejski. Dowody wskazują, że na etapie testowania i zatwierdzania nowych technologii (np. kluczowych technologii prorozwojowych) utrzymuje się stała niewydolność systemowa, zwłaszcza gdy innowacje są wynikiem integracji uzupełniających się specjalizacji regionalnych tworzących innowacyjne łańcuchy wartości. Taka niewydolność ma szczególnie krytyczne znaczenie w fazie między pilotażem a pełnym wprowadzeniem na rynek. W strategicznych obszarach technologicznych i przemysłowych MŚP nie mogą obecnie liczyć na doskonałą i otwartą ogólnoeuropejską połączoną infrastrukturę demonstracyjną. Programy w ramach inicjatywy współpracy międzyregionalnej powinny obejmować całą Unię Europejską i być również otwarte na udział krajów i terytoriów zamorskich, państw trzecich, ich regionów i organizacji integracji i współpracy regionalnej, w szczególności sąsiadujących z regionami najbardziej oddalonymi. Należy zachęcać do synergii między międzyregionalnym inwestowaniem w innowacje a innymi istotnymi programami UE, takimi jak programy w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, „Horyzont 2020”, strategie rynku cyfrowego dla Europy i program na rzecz jednolitego rynku, gdyż zwiększą one wpływ inwestycji i zapewnią lepszą wartość dla obywateli.
Poprawka 11
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 9
(9)  Należy ustalić obiektywne kryteria wyznaczania kwalifikujących się regionów i obszarów. W tym celu należy oprzeć identyfikację regionów i obszarów kwalifikujących się na poziomie Unii na wspólnym systemie klasyfikacji regionów ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1059/200326.
(9)  Należy ustalić obiektywne wspólne kryteria wyznaczania kwalifikujących się regionów i obszarów. W tym celu należy oprzeć identyfikację regionów i obszarów kwalifikujących się na poziomie Unii na wspólnym systemie klasyfikacji regionów ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1059/200326.
__________________
__________________
26 Rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) (Dz.U. L 154 z 21.6.2003, s. 1).
26 Rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) (Dz.U. L 154 z 21.6.2003, s. 1).
Poprawka 12
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 10
(10)  Należy nadal wspierać, lub odpowiednio, ustanowić, współpracę na wszystkich płaszczyznach z państwami trzecimi sąsiadującymi z Unią, gdyż taka współpraca jest ważnym narzędziem polityki rozwoju regionalnego i powinna zapewnić korzyści regionom państw członkowskich graniczącym z państwami trzecimi. W tym celu EFRR i instrumenty finansowania zewnętrznego Unii, IPA27, ISRWM28 i PKTZ29 powinny zapewniać wsparcie na programy współpracy transgranicznej, transnarodowej i morskiej, a także programy współpracy regionów najbardziej oddalonych i współpracy międzyregionalnej. Wsparcie z EFRR oraz z instrumentów finansowania zewnętrznego Unii powinno opierać się na zasadzie wzajemności i proporcjonalności. Jednakże w odniesieniu do IPA III-współpraca transgraniczna i ISRWM-współpraca transgraniczna wsparcie z EFRR powinno zostać uzupełnione co najmniej równoważnymi kwotami w ramach IPA III-współpraca transgraniczna i ISRWM-współpraca transgraniczna, z zastrzeżeniem maksymalnej kwoty określonej w odpowiednim akcie prawnym, tzn. do 3 % puli środków finansowych w ramach IPA III oraz do 4 % puli środków finansowych na program o określonym zasięgu geograficznym „Sąsiedztwo” na podstawie art. 4 ust. 2 lit. a) ISRWM.
(10)  Należy nadal wspierać, lub odpowiednio, ustanowić, współpracę na wszystkich płaszczyznach z państwami trzecimi sąsiadującymi z Unią, gdyż taka współpraca jest ważnym narzędziem polityki rozwoju regionalnego i powinna zapewnić korzyści regionom państw członkowskich graniczącym z państwami trzecimi. W tym celu EFRR i instrumenty finansowania zewnętrznego Unii, IPA27, ISRWM28 i PKTZ29 powinny zapewniać wsparcie na programy współpracy transgranicznej, transnarodowej, a także programy współpracy regionów najbardziej oddalonych i współpracy międzyregionalnej. Wsparcie z EFRR oraz z instrumentów finansowania zewnętrznego Unii powinno opierać się na zasadzie wzajemności i proporcjonalności. Jednakże w odniesieniu do IPA III-współpraca transgraniczna i ISRWM-współpraca transgraniczna wsparcie z EFRR powinno zostać uzupełnione co najmniej równoważnymi kwotami w ramach IPA III-współpraca transgraniczna i ISRWM-współpraca transgraniczna, z zastrzeżeniem maksymalnej kwoty określonej w odpowiednim akcie prawnym.
__________________
__________________
27 Rozporządzenie (UE) XXX ustanawiające Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (Dz.U. L xx, s. y).
27 Rozporządzenie (UE) XXX ustanawiające Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (Dz.U. L xx, s. y).
28 Rozporządzenie (UE) XXX ustanawiające Instrument Sąsiedztwa, Rozwoju i Współpracy Międzynarodowej (Dz.U. L xx, s. y).
28 Rozporządzenie (UE) XXX ustanawiające Instrument Sąsiedztwa, Rozwoju i Współpracy Międzynarodowej (Dz.U. L xx, s. y).
29 Decyzja Rady (UE) XXX w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Unią Europejską, w tym stosunków między Unią Europejską, z jednej strony, a Grenlandią i Królestwem Danii, z drugiej strony (Dz.U. L..., s.).
29 Decyzja Rady (UE) XXX w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Unią Europejską, w tym stosunków między Unią Europejską, z jednej strony, a Grenlandią i Królestwem Danii, z drugiej strony (Dz.U. L..., s.).
Poprawka 13
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 10 a (nowy)
(10a)   Należy zwrócić szczególną uwagę na regiony, które stają się nowymi granicami Unii, aby zapewnić odpowiednią ciągłość bieżących programów współpracy.
Poprawka 14
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 11
(11)  Pomoc w ramach IPA III powinna skupiać się przede wszystkim na wspieraniu beneficjentów IPA we wzmacnianiu instytucji demokratycznych oraz praworządności, w reformie sądownictwa i administracji publicznej, w zapewnianiu poszanowania praw podstawowych oraz propagowaniu równości płci, tolerancji, włączenia społecznego i niedyskryminacji. Pomoc w ramach IPA powinna nadal wspierać wysiłki beneficjentów IPA na rzecz zacieśniania regionalnej, makroregionalnej i transgranicznej współpracy, jak również stymulowania rozwoju terytorialnego, m.in. poprzez realizowanie unijnych strategii makroregionalnych. Ponadto pomoc w ramach IPA powinna uwzględniać kwestie bezpieczeństwa, migracji i zarządzania granicami, zapewnianie dostępu do ochrony międzynarodowej, dzielenie się odpowiednimi informacjami, wzmocnienie kontroli granic i podejmowanie wspólnych wysiłków w walce z migracją nieuregulowaną i przemytem migrantów.
(11)  Pomoc w ramach IPA III powinna skupiać się przede wszystkim na wspieraniu beneficjentów IPA we wzmacnianiu instytucji demokratycznych oraz praworządności, w reformie sądownictwa i administracji publicznej, w zapewnianiu poszanowania praw podstawowych oraz propagowaniu równości płci, tolerancji, włączenia społecznego i niedyskryminacji, a także rozwoju regionalnego i lokalnego. Pomoc w ramach IPA powinna nadal wspierać wysiłki beneficjentów IPA na rzecz zacieśniania regionalnej, makroregionalnej i transgranicznej współpracy, jak również stymulowania rozwoju terytorialnego, m.in. poprzez realizowanie unijnych strategii makroregionalnych. Ponadto pomoc w ramach IPA powinna uwzględniać kwestie bezpieczeństwa, migracji i zarządzania granicami, zapewnianie dostępu do ochrony międzynarodowej, dzielenie się odpowiednimi informacjami, wzmocnienie kontroli granic i podejmowanie wspólnych wysiłków w walce z migracją nieuregulowaną i przemytem migrantów.
Poprawka 15
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 12 a (nowy)
(12a)  Rozwój synergii z unijnymi programami działań zewnętrznych i rozwoju powinien również przyczyniać się do zapewnienia maksymalnego oddziaływania przy jednoczesnym przestrzeganiu zasady spójności polityki na rzecz rozwoju, określonej w art. 208 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Osiągnięcie spójności we wszystkich obszarach polityki Unii ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju.
Poprawka 16
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 14
(14)  W świetle specyfiki unijnych regionów najbardziej oddalonych niezbędne jest przyjęcie środków dotyczących warunków, na których podstawie regiony te mogą uzyskać dostęp do funduszy strukturalnych. W konsekwencji niektóre przepisy niniejszego rozporządzenia powinny zostać dostosowane do specyfiki regionów najbardziej oddalonych w celu uproszczenia i zacieśniania współpracy z ich państwami sąsiadującymi, przy jednoczesnym uwzględnieniu komunikatu Komisji „Silniejsze i odnowione partnerstwo strategiczne z regionami najbardziej oddalonymi UE”31.
(14)  W świetle specyfiki unijnych regionów najbardziej oddalonych niezbędne jest przyjęcie środków dotyczących poprawy warunków, na których podstawie regiony te mogą uzyskać dostęp do funduszy strukturalnych. W konsekwencji niektóre przepisy niniejszego rozporządzenia powinny zostać dostosowane do specyfiki regionów najbardziej oddalonych w celu uproszczenia i zacieśniania ich współpracy z państwami trzecimi i KTZ, przy jednoczesnym uwzględnieniu komunikatu Komisji „Silniejsze i odnowione partnerstwo strategiczne z regionami najbardziej oddalonymi UE”31.
_________________
_________________
31 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów i Europejskiego Banku Inwestycyjnego, „Silniejsze i odnowione partnerstwo strategiczne z regionami najbardziej oddalonymi UE”, COM(2017)0623 z 24.10.2017.
31 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów i Europejskiego Banku Inwestycyjnego, „Silniejsze i odnowione partnerstwo strategiczne z regionami najbardziej oddalonymi UE”, COM(2017)0623 z 24.10.2017.
Poprawka 17
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 14 a (nowy)
(14a)  Niniejsze rozporządzenie ustanawia możliwość uczestnictwa krajów i terytoriów zamorskich (KTZ) w programach Interreg. Należy uwzględnić specyfikę i wyzwania KTZ w celu ułatwienia im skutecznego dostępu i uczestnictwa.
Poprawka 18
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15
(15)  Należy określić środki przydzielone na poszczególne komponenty Interreg, w tym udział każdego państwa członkowskiego w całkowitej kwocie przeznaczonej na współpracę transgraniczną, transnarodową i morską, współpracę między regionami najbardziej oddalonymi i współpracę międzyregionalną oraz margines swobody między tym elementami do dyspozycji państw członkowskich. W porównaniu z okresem programowania na lata 2014–2020 udział przeznaczony na współpracę transgraniczną powinien zostać zmniejszony, podczas gdy udział na współpracę transnarodową i morską – zwiększony ze względu na włączenie współpracy morskiej, przy czym należy stworzyć nowy komponent dotyczący współpracy regionów najbardziej oddalonych.
(15)  Należy określić środki przydzielone na poszczególne komponenty Interreg, w tym udział każdego państwa członkowskiego w całkowitej kwocie przeznaczonej na współpracę transgraniczną, transnarodową, współpracę między regionami najbardziej oddalonymi i współpracę międzyregionalną oraz margines swobody między tymi elementami do dyspozycji państw członkowskich. Z uwagi na globalizację współpraca w celu pobudzenia inwestycji zwiększających zatrudnienie i wzrost oraz wspólne inwestycje z innymi regionami powinna być jednak determinowana również przez wspólne cechy i ambicje regionów, a niekoniecznie przez granice, w związku z czym należy udostępnić wystarczające dodatkowe środki na nową inicjatywę na rzecz międzyregionalnych inwestycji w zakresie innowacji, aby móc reagować na sytuację na rynku światowym.
Poprawka 19
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 18
(18)  W kontekście wyjątkowych i szczególnych okoliczności na wyspie Irlandii i w celu wsparcia współpracy Północ-Południe na podstawie porozumienia wielkopiątkowego należy kontynuować nowy program transgraniczny PEACE PLUS oraz oprzeć go na doświadczeniach poprzednich programów obejmujących hrabstwa graniczne Irlandii i Irlandii Północnej. Uwzględniając jego praktyczne znaczenie należy zapewnić, by w przypadku gdy program jest ukierunkowany na pokój i pojednanie, EFRR przyczyniał się w tych regionach także do wspierania stabilności społecznej, gospodarczej i regionalnej, w szczególności poprzez działania na rzecz spójności między miejscowymi społecznościami. Zważywszy na specyfikę programu powinien być on zarządzany w sposób zintegrowany, przy uwzględnieniu wkładu Zjednoczonego Królestwa włączonego do programu jako zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel. Niektóre przepisy dotyczące wyboru operacji w niniejszym rozporządzeniu nie powinny mieć zastosowania do tego programu w odniesieniu do operacji na rzecz pokoju i pojednania.
(18)  W kontekście wyjątkowych i szczególnych okoliczności na wyspie Irlandii i w celu wsparcia współpracy Północ-Południe na podstawie porozumienia wielkopiątkowego należy kontynuować nowy program transgraniczny PEACE PLUS oraz oprzeć go na doświadczeniach poprzednich programów obejmujących hrabstwa graniczne Irlandii i Irlandii Północnej. Uwzględniając jego praktyczne znaczenie należy zapewnić, by w przypadku gdy program jest ukierunkowany na pokój i pojednanie, EFRR przyczyniał się w tych regionach także do wspierania stabilności społecznej, gospodarczej i regionalnej oraz współpracy, w szczególności poprzez działania na rzecz spójności między miejscowymi społecznościami. Zważywszy na specyfikę programu powinien być on zarządzany w sposób zintegrowany, przy uwzględnieniu wkładu Zjednoczonego Królestwa włączonego do programu jako zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel. Niektóre przepisy dotyczące wyboru operacji w niniejszym rozporządzeniu nie powinny mieć zastosowania do tego programu w odniesieniu do operacji na rzecz pokoju i pojednania.
Poprawka 20
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 20
(20)  W celu zmaksymalizowania wpływu Interreg zasadnicza część wsparcia unijnego powinna być przeznaczona na ograniczoną liczbę celów polityki.
(20)  W celu zmaksymalizowania wpływu Interreg zasadnicza część wsparcia unijnego powinna być przeznaczona na ograniczoną liczbę celów polityki. Należy wzmocnić synergię i komplementarność między komponentami INTERREG.
Poprawka 21
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 21
(21)  Przepisy dotyczące przygotowania, zatwierdzenia i zmiany programów Interreg, jak również rozwoju terytorialnego, wyboru operacji, monitorowania i oceny, instytucji programu, audytu operacji, oraz przejrzystości i komunikacji należy dostosować do specyfiki programów Interreg względem przepisów określonych w rozporządzeniu (UE) [nowe RWP].
(21)  Przepisy dotyczące przygotowania, zatwierdzenia i zmiany programów Interreg, jak również rozwoju terytorialnego, wyboru operacji, monitorowania i oceny, instytucji programu, audytu operacji, oraz przejrzystości i komunikacji należy dostosować do specyfiki programów Interreg względem przepisów określonych w rozporządzeniu (UE) [nowe RWP]. Te przepisy szczegółowe powinny być proste i jasne, aby uniknąć nadmiernie rygorystycznego wdrażania i dodatkowych obciążeń administracyjnych dla państw członkowskich i beneficjentów.
Poprawka 22
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 22
(22)  Należy nadal stosować przepisy dotyczące kryteriów wyboru operacji pozwalających na uznania ich za rzeczywiście wspólne i służące współpracy, dotyczące partnerstwa w ramach operacji Interreg i obowiązków wiodącego partnera, określone dla okresu programowania 2014–2020. Partnerzy w ramach Interreg powinni jednak współpracować we wszystkich czterech wymiarach (rozwój, wdrażanie, kadry, finansowanie), a w ramach współpracy regionów najbardziej oddalonych, w trzech z czterech wymiarów, ponieważ połączenie wsparcia ze środków EFRR i instrumentów finansowania zewnętrznego Unii powinno być prostsze, zarówno na poziomie programów, jak i operacji.
(22)  Należy nadal stosować przepisy dotyczące kryteriów wyboru operacji pozwalających na uznania ich za rzeczywiście wspólne i służące współpracy, dotyczące partnerstwa w ramach operacji Interreg i obowiązków wiodącego partnera, określone dla okresu programowania 2014–2020. Partnerzy w ramach Interreg powinni współpracować podczas opracowywania i realizacji, a także podczas zatrudniania personelu lub finansowania lub w obu obszarach, a w ramach współpracy regionów najbardziej oddalonych, w trzech z czterech wymiarów, ponieważ połączenie wsparcia ze środków EFRR i instrumentów finansowania zewnętrznego Unii powinno być prostsze, zarówno na poziomie programów, jak i operacji.
Poprawka 23
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 22 a (nowy)
(22a)  Ważnym i skutecznym narzędziem w programach współpracy transgranicznej są projekty oparte na kontaktach międzyludzkich i małe projekty mające na celu usuwanie przeszkód stwarzanych przez granice i przeszkód transgranicznych, wspieranie kontaktów między lokalnymi mieszkańcami, a tym samym integrowanie regionów przygranicznych i ich obywateli. Projekty oparte na kontaktach międzyludzkich i małe projekty są realizowane w wielu obszarach, takich jak kultura, sport, turystyka, kształcenie i szkolenie, gospodarka, nauka, ochrona środowiska i ekologia, opieka zdrowotna, transport i małe projekty infrastrukturalne, współpraca administracyjna i public relations. Jak stwierdzono również w opinii Europejskiego Komitetu Regionów pt. „Projekty oparte na kontaktach międzyludzkich i małe projekty w programach współpracy transgranicznej”32, projekty oparte na kontaktach międzyludzkich i małe projekty wnoszą wysoką europejską wartość dodaną i przyczyniają się znacząco do realizacji ogólnego celu programów współpracy transgranicznej.
__________________
32 Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Projekty oparte na kontaktach międzyludzkich i małe projekty w programach współpracy transgranicznej z dnia 12 lipca 2017 r. (Dz.U. C 342 z 12.10.2017, s. 38).
Poprawka 24
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 23
(23)  Konieczne jest wyjaśnienie przepisów dotyczących funduszy małych projektów, które to fundusze były wdrażane od początku istnienia Interreg, ale nigdy nie obejmowały ich przepisy szczegółowe. Jak określono w Opinii Europejskiego Komitetu Regionów „Projekty oparte na kontaktach międzyludzkich i małe projekty w programach współpracy transgranicznej”32, takie fundusze małych projektów odgrywają ważną rolę w budowaniu zaufania między obywatelami a instytucjami, przynoszą istotną wartość dodaną i przyczyniają się znacząco do realizacji ogólnego celu programów współpracy transgranicznej poprzez pokonywanie przeszkód stwarzanych przez granice oraz integrowanie stref przygranicznych i ich obywateli. Aby uprościć zarządzanie finansowaniem małych projektów przez ostatecznych odbiorców, którzy często nie są przyzwyczajeni do stosowania funduszy Unii, poniżej pewnego progu obowiązkowe powinno się stać wykorzystanie uproszczonych form kosztów oraz kwot ryczałtowych.
(23)  Od początku istnienia Interreg projekty oparte na kontaktach międzyludzkich i małe projekty uzyskują wsparcie głównie z funduszy małych projektów lub innych podobnych instrumentów, których jednak nigdy nie obejmowały przepisy szczegółowe, dlatego też konieczne jest wyjaśnienie przepisów dotyczących funduszy małych projektów. Aby utrzymać wartość dodaną i zalety projektów opartych na kontaktach międzyludzkich i małych projektów, również w odniesieniu do rozwoju lokalnego i regionalnego, oraz aby uprościć zarządzanie finansowaniem małych projektów przez ostatecznych odbiorców, którzy często nie są przyzwyczajeni do stosowania funduszy Unii, poniżej pewnego progu obowiązkowe powinno się stać wykorzystanie uproszczonych form kosztów oraz kwot ryczałtowych.
__________________
32Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Projekty oparte na kontaktach międzyludzkich i małe projekty w programach współpracy transgranicznej z dnia 12 lipca 2017 r. (Dz.U. C 342 z 12.10.2017, s. 38).
Poprawka 25
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 24
(24)  Ze względu na udział więcej niż jednego państwa członkowskiego i związane z tym wyższe koszty administracyjne, w szczególności w zakresie kontroli i tłumaczeń, pułap wydatków na pomoc techniczną powinien być wyższy niż pułap wydatków w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu”. W celu zrównoważenia wyższych kosztów administracyjnych należy zachęcać państwa członkowskie do zmniejszania, tam gdzie to możliwe, obciążeń administracyjnych związanych z wdrażaniem wspólnych projektów. Ponadto programy Interreg z ograniczonym wsparciem unijnym lub programy zewnętrznej współpracy transgranicznej powinny otrzymać pewną minimalną kwotę na pomoc techniczną, która zapewni wystarczające finansowanie skutecznych działań w ramach pomocy technicznej.
(24)  Ze względu na udział więcej niż jednego państwa członkowskiego i związane z tym wyższe koszty administracyjne, między innymi w zakresie regionalnych punktów kontaktowych (zwanych również antenami), które są kluczowymi punktami kontaktowymi dla wnioskodawców i wykonawców projektów, a tym samym pełnią funkcję bezpośredniego łącznika z wspólnymi sekretariatami lub odpowiednimi organami, ale w szczególności także w zakresie kontroli i tłumaczeń, pułap wydatków na pomoc techniczną powinien być wyższy niż pułap wydatków w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu”. W celu zrównoważenia wyższych kosztów administracyjnych należy zachęcać państwa członkowskie do zmniejszania, tam gdzie to możliwe, obciążeń administracyjnych związanych z wdrażaniem wspólnych projektów. Ponadto programy Interreg z ograniczonym wsparciem unijnym lub programy zewnętrznej współpracy transgranicznej powinny otrzymać pewną minimalną kwotę na pomoc techniczną, która zapewni wystarczające finansowanie skutecznych działań w ramach pomocy technicznej.
Poprawka 26
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 25 a (nowy)
(25a)  W ramach zmniejszania obciążeń administracyjnych Komisja, państwa członkowskie i regiony powinny ściśle współpracować, aby wykorzystać udoskonalone proporcjonalne rozwiązania dotyczące systemu zarządzania i kontroli danego programu Interreg, o których mowa w art. 77 rozporządzenia (UE) .../... [nowe RWP].
Poprawka 27
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 27
(27)  Należy zachęcać państwa członkowskie do powierzania EUWT funkcji instytucji zarządzającej lub do nakładania na takie ugrupowanie – lub inne transgraniczne podmioty prawne – odpowiedzialności za zarządzanie podprogramem, zintegrowaną inwestycją terytorialną lub jednym funduszem małych projektów lub ich większą liczbą, lub działania jako jedyny partner.
(27)  Państwa członkowskie powinny, w razie potrzeby, przekazywać nowemu lub, w stosownych przypadkach, istniejącemu EUWT funkcję instytucji zarządzającej lub nakładać na takie ugrupowanie – lub inne transgraniczne podmioty prawne – odpowiedzialność za zarządzanie podprogramem lub zintegrowaną inwestycją terytorialną lub działać jako jedyny partner. Państwa członkowskie powinny umożliwiać organom regionalnym i lokalnym oraz innym organom publicznym z poszczególnych państw członkowskich ustanawianie takich grup współpracy mających osobowość prawną oraz powinny angażować organy lokalne i regionalne w swoje działania.
Poprawka 28
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 28
(28)  Aby kontynuować łańcuch płatności ustanowiony dla okresu programowania 2014–2020, tj. z Komisji do wiodącego partnera poprzez instytucję certyfikującą, należy nadal stosować ten łańcuch płatności w zadaniach w zakresie rachunkowości. Wsparcie unijne należy wypłacać wiodącym partnerom, o ile nie oznaczałoby to podwójnych opłat za przeliczenie na euro i z powrotem na inną walutę lub odwrotnie między wiodącym partnerem i innymi partnerami.
(28)  Aby kontynuować łańcuch płatności ustanowiony dla okresu programowania 2014–2020, tj. z Komisji do wiodącego partnera poprzez instytucję certyfikującą, należy nadal stosować ten łańcuch płatności w zadaniach w zakresie rachunkowości. Wsparcie unijne należy wypłacać wiodącym partnerom, o ile nie oznaczałoby to podwójnych opłat za przeliczenie na euro i z powrotem na inną walutę lub odwrotnie między wiodącym partnerem i innymi partnerami. Jeżeli nie przewidziano inaczej, partner wiodący powinien zapewniać, by pozostali partnerzy otrzymali całkowitą kwotę wkładu z danego funduszu Unii w całości oraz w terminie uzgodnionym przez wszystkich partnerów i zgodnie z tą samą procedurą, którą stosuje się w odniesieniu do partnera wiodącego.
Poprawka 29
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 29
(29)  Zgodnie z art. [63 ust. 9] rozporządzenia (UE, Euratom) [FR-Omnibus] przepisy sektorowe mają uwzględniać potrzeby programów Europejskiej współpracy terytorialna (Interreg) zwłaszcza w odniesieniu do funkcji audytu. Przepisy dotyczące rocznej opinii z audytu, rocznego sprawozdania z kontroli i audytu operacji powinny być zatem uproszczone i dostosowane do tych programów, które obejmują więcej niż jedno państwo członkowskie.
(Nie dotyczy polskiej wersji językowej)
Poprawka 30
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 30
(30)  Należy ustanowić jasny łańcuch odpowiedzialności finansowej w odniesieniu do odzyskiwania środków w przypadku nieprawidłowości – od jedynego partnera lub innych partnerów za pośrednictwem wiodącego partnera i instytucję zarządzającą do Komisji. Należy wprowadzić przepisy dotyczące odpowiedzialności państw członkowskich, państw trzecich, krajów partnerskich lub krajów i terytoriów zamorskich, w przypadku gdy odzyskiwanie od jedynego partnera lub innych partnerów lub wiodącego partnera nie jest zakończone sukcesem, co oznacza, że państwa członkowskie zwraca środki instytucji zarządzającej. W konsekwencji w ramach programów Interreg nie ma marginesu na nieściągalne należności na poziomie beneficjenta. Niezbędne jest jednak wyjaśnienie przepisów dotyczących sytuacji, w której państwo członkowskie, państwo trzecie, kraj partnerski lub kraj i terytorium zamorskie nie zwróciłyby środków instytucji zarządzającej. Należy również wyjaśnić obowiązki wiodącego partnera w odniesieniu do odzyskiwania środków. Instytucji zarządzającej nie powinno się zwłaszcza zezwalać na nakładanie zobowiązania na wiodącego partnera polegającego na wszczęciu postępowania sądowego w innym państwie.
(30)  Należy ustanowić jasny łańcuch odpowiedzialności finansowej w odniesieniu do odzyskiwania środków w przypadku nieprawidłowości – od jedynego partnera lub innych partnerów za pośrednictwem wiodącego partnera i instytucję zarządzającą do Komisji. Należy wprowadzić przepisy dotyczące odpowiedzialności państw członkowskich, państw trzecich, krajów partnerskich lub krajów i terytoriów zamorskich, w przypadku gdy odzyskiwanie od jedynego partnera lub innych partnerów lub wiodącego partnera nie jest zakończone sukcesem, co oznacza, że państwa członkowskie zwraca środki instytucji zarządzającej. W konsekwencji w ramach programów Interreg nie ma marginesu na nieściągalne należności na poziomie beneficjenta. Niezbędne jest jednak wyjaśnienie przepisów dotyczących sytuacji, w której państwo członkowskie, państwo trzecie, kraj partnerski lub kraj i terytorium zamorskie nie zwróciłyby środków instytucji zarządzającej. Należy również wyjaśnić obowiązki wiodącego partnera w odniesieniu do odzyskiwania środków. Ponadto procedury związane z odzyskiwaniem środków powinny być ustanawiane i uzgadniane przez komitet monitorujący. Instytucji zarządzającej nie powinno się jednak zezwalać na nakładanie zobowiązania na wiodącego partnera polegającego na wszczęciu postępowania sądowego w innym państwie.
Poprawka 31
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 30 a (nowy)
(30a)   Właściwe jest zachęcanie do dyscypliny finansowej. Jednocześnie w rozwiązaniach dotyczących umarzania zobowiązań budżetowych należy uwzględniać złożoność programów Interreg i ich wdrażania.
Poprawka 32
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 32
(32)  Chociaż programy Interreg z udziałem państw trzecich, krajów partnerskich lub krajów i terytoriów zamorskich należy wdrażać w ramach zarządzania dzielonego, współpracę między regionami najbardziej oddalonymi można realizować w ramach zarządzania pośredniego. Należy określić szczegółowe przepisy dotyczące sposobu wdrażania tych programów w całości lub w części w ramach zarządzania pośredniego.
(Nie dotyczy polskiej wersji językowej)
Poprawka 33
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 35
(35)  W celu zapewnienia jednolitych warunków przyjmowania lub zmiany programów Interreg należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Programy zewnętrznej współpracy transgranicznej powinny jednak przestrzegać, w stosownych przypadkach, w odniesieniu do pierwszej decyzji zatwierdzającej te programy, procedury komitetowe ustanowione rozporządzeniem (UE) [IPA III] i [ISRWM].
(35)  W celu zapewnienia jednolitych warunków przyjmowania lub zmiany programów Interreg należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. W stosownych przypadkach programy zewnętrznej współpracy transgranicznej powinny jednak przestrzegać, w odniesieniu do pierwszej decyzji zatwierdzającej te programy, procedury komitetowe ustanowione rozporządzeniem (UE) [IPA III] i [ISRWM].
Poprawka 34
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 36 a (nowy)
(36a)  Wspieranie Europejskiej współpracy terytorialnej jest głównym priorytetem unijnej polityki spójności. Wsparcie dla MŚP na pokrycie kosztów projektów w ramach Europejskiej współpracy terytorialnej jest już objęte wyłączeniem grupowym na mocy rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/20141a (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych – GBER). W wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–20202a oraz w sekcji GBER dotyczącej pomocy regionalnej zawarto również przepisy szczególne dotyczące pomocy regionalnej na inwestycje dokonywane przez przedsiębiorstwa dowolnej wielkości. W świetle zdobytego doświadczenia pomoc na projekty w ramach Europejskiej współpracy terytorialnej powinna mieć jedynie ograniczony wpływ na konkurencję i wymianę handlową między państwami członkowskimi, w związku z czym Komisja powinna mieć możliwość stwierdzenia, że taka pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym, oraz że finansowanie udzielane w ramach projektów Europejskiej współpracy terytorialnej może podlegać wyłączeniu grupowemu.
_____________________
1a Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.U. L 187 z 26.6.2014, s. 1).
2a Wytyczne w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020 (Dz.U. C 209 z 23.7.2013, s. 1).
Poprawka 35
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 1
1.  Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy dotyczące celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) na potrzeby zacieśnienia współpracy między państwami członkowskimi w Unii oraz między odpowiednio państwami członkowskimi i przyległymi państwami trzecimi, krajami partnerskimi, innymi terytoriami lub krajami i terytoriami zamorskimi (KTZ).
1.  Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy dotyczące celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) na potrzeby zacieśnienia współpracy między państwami członkowskimi i ich regionami w Unii oraz między odpowiednio państwami członkowskimi, ich regionami i państwami trzecimi, krajami partnerskimi, innymi terytoriami lub krajami i terytoriami zamorskimi (KTZ) lub organizacjami integracji i współpracy regionalnej lub grupą państw trzecich należących do organizacji regionalnej.
Poprawka 36
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 1 – punkt 4
4)  „transgraniczny podmiot prawny” oznacza podmiot prawny ustanowiony na podstawie przepisów jednego z państw uczestniczących w programie Interreg, pod warunkiem że jest on powołany przez organy terytorialne lub inne podmioty z co najmniej dwóch państw uczestniczących.
4)  „transgraniczny podmiot prawny” oznacza podmiot prawny, w tym euroregion, ustanowiony na podstawie przepisów jednego z państw uczestniczących w programie Interreg, pod warunkiem że jest on powołany przez organy terytorialne lub inne podmioty z co najmniej dwóch państw uczestniczących.
Poprawka 37
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 1 – punkt 4 a (nowy)
4a)  „organizacje integracji i współpracy regionalnej” oznaczają związek państw członkowskich lub regionów położonych w tej samej strefie geograficznej, mający na celu ściślejszą współpracę w obszarach wspólnego zainteresowania.
Poprawka 38
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 1 – wprowadzenie
1)  współpracę transgraniczną między przyległymi regionami w celu wspierania zintegrowanego rozwoju regionalnego (komponent 1):
1)  współpracę transgraniczną między przyległymi regionami w celu wspierania zintegrowanego i harmonijnego rozwoju regionalnego (komponent 1):
Poprawka 39
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 1 – litera a
a)  wewnętrzną współpracę transgraniczną między przyległymi lądowymi regionami przygranicznymi co najmniej dwóch państw członkowskich lub między przyległymi lądowymi regionami przygranicznymi co najmniej jednego państwa członkowskiego i jednego państwa trzeciego lub ich większej liczby, wskazanymi w art. 4 ust. 3; lub
a)  wewnętrzną współpracę transgraniczną między przyległymi lądowymi lub morskimi regionami przygranicznymi co najmniej dwóch państw członkowskich lub między przyległymi lądowymi lub morskimi regionami przygranicznymi co najmniej jednego państwa członkowskiego i jednego państwa trzeciego lub ich większej liczby, wskazanymi w art. 4 ust. 3; lub
Poprawka 40
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 1 – litera b – wprowadzenie
b)  zewnętrzną współpracę transgraniczną między przyległymi lądowymi regionami przygranicznymi co najmniej jednego państwa członkowskiego i jednego z poniższych podmiotów lub ich większej liczby:
b)  zewnętrzną współpracę transgraniczną między przyległymi lądowymi lub morskimi regionami przygranicznymi co najmniej jednego państwa członkowskiego i jednego z poniższych podmiotów lub ich większej liczby:
Poprawka 41
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 2
2)  współpracę transnarodową i współpracę morską na większych lub transnarodowych terytoriach lub wokół basenów morskich, obejmującą krajowych, regionalnych i lokalnych partnerów programów w państwach członkowskich, państwach trzecich i na Grenlandii w celu osiągnięcia wyższego stopnia integracji terytorialnej („komponent 2”; w przypadku odnoszenia się jedynie do współpracy transnarodowej: „komponent 2A”; w przypadku odnoszenia się do współpracy morskiej: „komponent 2B”);
2)  współpracę transnarodową na większych lub transnarodowych terytoriach lub wokół basenów morskich, obejmującą krajowych, regionalnych i lokalnych partnerów programów w państwach członkowskich, państwach trzecich i krajach i terytoriach zamorskich w celu osiągnięcia wyższego stopnia integracji terytorialnej („komponent 2”);
Poprawka 42
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
3)  współpracę regionów najbardziej oddalonych, między nimi i z sąsiadującymi państwami trzecimi i krajami partnerskimi lub krajami i terytoriami zamorskimi lub kilkoma z nich w celu uproszczenia integracji regionalnej w ich sąsiedztwie („komponent 3”);
3)  współpracę regionów najbardziej oddalonych, między nimi i z sąsiadującymi państwami trzecimi i krajami partnerskimi lub krajami i terytoriami zamorskimi lub organizacjami integracji i współpracy regionalnej lub kilkoma z nich w celu uproszczenia integracji regionalnej i harmonijnego rozwoju w ich sąsiedztwie („komponent 3”);
Poprawka 43
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4 – litera a – podpunkt i a (nowy)
(ia)  realizacji wspólnych projektów rozwoju międzyregionalnego;
Poprawka 44
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4 – litera a – podpunkt i b (nowy)
(ib)  budowania zdolności między partnerami w całej Unii w związku z:
Poprawka 45
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4 – litera a – podpunkt ii a (nowy)
(iia)  określania i rozpowszechniania dobrych praktyk oraz ich zastosowania, głównie w programach operacyjnych w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu”;
Poprawka 46
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4 – litera a – podpunkt ii b (nowy)
(iib)  wymiany doświadczeń dotyczących identyfikacji, przenoszenia i rozpowszechniania najlepszych praktyk w zakresie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, w tym powiązań między miastem i wsią;
Poprawka 47
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4 – litera a – podpunkt iii a (nowy)
(iiia)  ustanowienia, funkcjonowania i wykorzystania europejskiego mechanizmu transgranicznego, o którym mowa w rozporządzeniu (UE) .../... [nowy europejski mechanizm transgraniczny].
Poprawka 48
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 5
5)  międzyregionalne innowacyjne inwestycje poprzez komercjalizację i rozszerzanie międzyregionalnych innowacyjnych projektów mogących zachęcić do rozwoju europejskich łańcuchów wartości („komponent 5”).
skreśla się
Poprawka 49
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 1
1.  W przypadku współpracy transgranicznej wsparciem EFRR obejmowane są regiony Unii na poziomie NUTS 3 wzdłuż wszystkich wewnętrznych i zewnętrznych granic lądowych z państwami trzecimi i krajami partnerskimi.
1.  W przypadku współpracy transgranicznej wsparciem EFRR obejmowane są regiony Unii na poziomie NUTS 3 wzdłuż wszystkich wewnętrznych i zewnętrznych granic lądowych lub morskich z państwami trzecimi i krajami partnerskimi, nie naruszając ewentualnych dostosowań niezbędnych do zapewnienia spójności i ciągłości obszarów współpracy określonych w okresie programowania 2014–2020.
Poprawka 50
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 2
2.  Regiony na granicach morskich, które są połączone konstrukcją naziemną nad morzem, są również wspierane w ramach współpracy transgranicznej.
skreśla się
Poprawka 51
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 3
3.  Programy Interreg w zakresie wewnętrznej współpracy transgranicznej mogą obejmować regiony w Norwegii, Szwajcarii i Zjednoczonym Królestwie, które odpowiadają regionom Unii na poziomie NUTS 3, jak również Liechtenstein, Andorę i Monako.
3.  Programy Interreg w zakresie wewnętrznej współpracy transgranicznej mogą obejmować regiony w Norwegii, Szwajcarii i Zjednoczonym Królestwie, które odpowiadają regionom Unii na poziomie NUTS 3, jak również Liechtenstein, Andorę, Monako i San Marino.
Poprawka 52
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 4
4.  Do celów zewnętrznej współpracy transgranicznej wsparciem IPA III lub ISRWM obejmowane są regiony Unii na poziomie NUTS 3 odpowiednich krajów partnerskich lub, w razie braku klasyfikacji NUTS, odpowiednie obszary wzdłuż wszystkich granic lądowych między państwami członkowskimi i krajami partnerskimi kwalifikowalne w ramach IPA III lub ISRWM.
4.  Do celów zewnętrznej współpracy transgranicznej wsparciem IPA III lub ISRWM obejmowane są regiony Unii na poziomie NUTS 3 odpowiednich krajów partnerskich lub, w razie braku klasyfikacji NUTS, odpowiednie obszary wzdłuż wszystkich granic lądowych lub morskich między państwami członkowskimi i krajami partnerskimi kwalifikowalne w ramach IPA III lub ISRWM.
Poprawka 53
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5 – nagłówek
5 Zasięg geograficzny współpracy transnarodowej i morskiej
Zasięg geograficzny współpracy transnarodowej
Poprawka 54
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5 – ustęp 1
1.  W odniesieniu do współpracy transnarodowej i morskiej regiony objęte wsparciem EFRR są regionami Unii na poziomie NUTS 2 obejmującymi sąsiadujące obszary funkcjonalne, przy uwzględnieniu w stosownych przypadkach strategii makroregionalnych i na rzecz basenu morskiego.
1.  W odniesieniu do współpracy transnarodowej regiony objęte wsparciem EFRR są regionami Unii na poziomie NUTS 2 obejmującymi sąsiadujące obszary funkcjonalne, z zastrzeżeniem ewentualnych dostosowań niezbędnych do zapewnienia spójności i ciągłości takiej współpracy na większych spójnych obszarach określonych w okresie programowania 2014–2020 i przy uwzględnieniu w stosownych przypadkach strategii makroregionalnych i na rzecz basenu morskiego.
Poprawka 55
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5 – ustęp 2 – akapit 1 – wprowadzenie
Współpraca transnarodowa i współpraca morska programów Interreg może obejmować:
Współpraca transnarodowa programów Interreg może obejmować:
Poprawka 56
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5 – ustęp 2 – akapit 1 – litera b
b)  Grenlandię
b)  kraje i terytoria zamorskie korzystające ze wsparcia w ramach programu KTZ;
Poprawka 57
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5 – ustęp 3
3.  Regiony, państwa trzecie lub kraje partnerskie wskazane w ust. 2 są regionami Unii na poziomie NUTS 2, a w razie braku klasyfikacji NUTS odpowiednimi obszarami.
3.  Regiony, państwa trzecie, kraje partnerskie lub KTZ wskazane w ust. 2 są regionami Unii na poziomie NUTS 2, a w razie braku klasyfikacji NUTS odpowiednimi obszarami.
Poprawka 58
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 2
2.  Programy Interreg regionów najbardziej oddalonych mogą obejmować sąsiadujące kraje partnerskie wspierane ze środków ISRWM lub kraje i terytoria zamorskie wspierane ze środków PKTZ lub obie kategorie krajów.
2.  Programy Interreg regionów najbardziej oddalonych mogą obejmować kraje partnerskie wspierane ze środków ISRWM, kraje i terytoria zamorskie wspierane ze środków PKTZ, organizacje współpracy regionalnej lub wszystkie te kategorie podmiotów.
Poprawka 59
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – nagłówek
Zasięg geograficzny współpracy regionów najbardziej oddalonych i międzyregionalnych innowacyjnych inwestycji
Zasięg geograficzny współpracy regionów najbardziej oddalonych
Poprawka 60
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 1
1.  W odniesieniu do jakiegokolwiek programu Interreg w komponencie 4 lub w odniesieniu do międzyregionalnych innowacyjnych inwestycji w komponencie 5 wsparciem EFRR objęte jest całe terytorium Unii.
1.  W odniesieniu do jakiegokolwiek programu Interreg w komponencie 4 wsparciem EFRR objęte jest całe terytorium Unii, w tym regiony najbardziej oddalone.
Poprawka 61
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 2
2.  Programy Interreg w komponencie 4 mogą obejmować całość lub część państw trzecich, krajów partnerskich, innych terytoriów lub krajów i terytoriów zamorskich, o których mowa w art. 4, 5 i 6, niezależnie od tego, czy są wspierane z instrumentów finansowania zewnętrznego Unii.
2.  Programy Interreg w komponencie 4 mogą obejmować całość lub część państw trzecich, krajów partnerskich, innych terytoriów lub krajów i terytoriów zamorskich, o których mowa w art. 4, 5 i 6, niezależnie od tego, czy są wspierane z instrumentów finansowania zewnętrznego Unii. Państwa trzecie mogą uczestniczyć w tych programach, pod warunkiem że wniosą wkład finansowy w postaci zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel.
Poprawka 62
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 2
2.  Akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 1, obejmuje wykaz wyszczególniający regiony Unii na poziomie NUTS 3 uwzględnione do celów przypisania środków EFRR na współpracę transgraniczną na wszystkich granicach wewnętrznych oraz na granicach zewnętrznych objętych instrumentami finansowania zewnętrznego Unii, jak również wykaz wyszczególniający regiony Unii na poziomie NUTS 3 uwzględnione do celów przydzielenia środków w ramach komponentu 2B, o którym mowa w art. 9 ust. 3 lit. a).
2.  Akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 1, obejmuje wykaz wyszczególniający regiony Unii na poziomie NUTS 3 uwzględnione do celów przypisania środków EFRR na współpracę transgraniczną na wszystkich granicach wewnętrznych oraz na granicach zewnętrznych objętych instrumentami finansowania zewnętrznego Unii.
Poprawka 63
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 3
3.  W wykazie, o którym mowa w ust. 1, wymienia się również regiony państw trzecich lub krajów partnerskich lub terytoria poza Unią, które nie otrzymują wsparcia ze środków EFRR lub instrumentów finansowania zewnętrznego Unii.
(Nie dotyczy polskiej wersji językowej)
Poprawka 64
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1
1.  Środki z EFRR na cel „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) wynoszą 8 430 000 000 EUR z ogólnych środków dostępnych na zobowiązania budżetowe z EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności na okres programowania 2021–2027, zgodnie z art. [102 ust. 1] rozporządzenia (UE) [nowe RWP].
1.  Środki na cel „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) wynoszą 11 165 910 000 EUR (według cen z 2018 r.) z ogólnych środków dostępnych na zobowiązania budżetowe z EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności na okres programowania 2021–2027, zgodnie z art. [103 ust. 1] rozporządzenia (UE) [nowe RWP].
Poprawka 65
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 2 – wprowadzenie
2.  Środki, o których mowa w ust. 1, przydzielone w następujący sposób:
2.  10 195 910 000 EUR (91,31 %) ze środków, o których mowa w ust. 1, jest przydzielone w następujący sposób:
Poprawka 66
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 2 – litera a
a)  52,% (tj. ogółem 4 440 000 000 EUR) na współpracę transgraniczną (komponent 1);
a)  7 500 000 000 EUR (67,16 %) na współpracę transgraniczną (komponent 1);
Poprawka 67
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 2 – litera b
b)  31,4 % (tj. ogółem 2 649 900 000 EUR) na współpracę transnarodową i współpracę morską (komponent 2);
b)  1 973 600 880 EUR (17,68 %) na współpracę transnarodową (komponent 2);
Poprawka 68
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 2 – litera c
c)  3,2 % (tj. ogółem 270 100 000 EUR) na współpracę regionów najbardziej oddalonych (komponent 3);
c)  357 309 120 EUR (3,2 %) na współpracę regionów najbardziej oddalonych (komponent 3);
Poprawka 69
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 2 – litera d
d)  1,2 % (tj. ogółem 100 000 000 EUR) na współpracę międzyregionalną (komponent 4);
d)  365 000 000 EUR (3,27 %) na współpracę międzyregionalną (komponent 4);
Poprawka 70
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 2 – litera e
e)  11,5 % (tj. ogółem 970 000 000 EUR) dla międzyregionalnych innowacyjnych inwestycji (komponent 5).
skreśla się
Poprawka 71
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 3 – akapit 2 – litera a
a)  regiony na poziomie NUTS 3 dla komponentu 1 i te regiony na poziomie NUTS 3, które zostały wyszczególnione w akcie wykonawczym na podstawie art. 8 ust. 2, dla komponentu 2B;
a)  regiony na poziomie NUTS 3 dla komponentu 1 wyszczególnione w akcie wykonawczym na podstawie art. 8 ust. 2;
Poprawka 72
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 3 – akapit 2 – litera b
b)  regiony Unii na poziomie NUTS 2 dla komponentów 2A i 3.
b)  regiony Unii na poziomie NUTS 2 dla komponentu 2.
Poprawka 73
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 3 – akapit 2 – litera b a (nowa)
ba)  regiony Unii na poziomie NUTS 2 i 3 dla komponentu 3.
Poprawka 74
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 5 a (nowy)
5a.  970 000 000 EUR (8,69 %) ze środków, o których mowa w ust. 1, przeznacza się na nową inicjatywę dotyczącą międzyregionalnych innowacyjnych inwestycji, o której mowa w art. 15a (nowym).
Jeżeli do dnia 31 grudnia 2026 r. Komisja nie przeznaczyła wszystkich dostępnych zasobów, o których mowa w ust. 1, na projekty wybrane w ramach tej inicjatywy, pozostałe niezaangażowane salda zostają ponownie przydzielone na komponenty 1–4.
Poprawka 75
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 – ustęp 3 – akapit 1
Wsparcie z EFRR przyznaje się poszczególnym zewnętrznym programom transgranicznym Interreg, pod warunkiem że odpowiadające kwoty są zapewnione przez IPA III-współpraca transgraniczna i ISRWM-współpraca transgraniczna na podstawie odpowiedniego strategicznego dokumentu programowego. Równoważność ta ma zastosowanie do maksymalnej kwoty określonej w akcie prawnym dotyczącym IPA III oraz ISRWM.
Wsparcie z EFRR przyznaje się poszczególnym zewnętrznym programom transgranicznym Interreg, pod warunkiem że co najmniej odpowiadające kwoty są zapewnione przez IPA III-współpraca transgraniczna i ISRWM-współpraca transgraniczna na podstawie odpowiedniego strategicznego dokumentu programowego. Wkład ten ma zastosowanie do maksymalnej kwoty określonej w akcie prawnym dotyczącym IPA III oraz ISRWM.
Poprawka 76
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12 – ustęp 3 – akapit 1 – litera b
b)  program Interreg nie może zostać zrealizowany zgodnie z planem z uwagi na problemy w stosunkach między uczestniczącymi państwami.
b)  w należycie uzasadnionych przypadkach program Interreg nie może zostać zrealizowany zgodnie z planem z uwagi na problemy w stosunkach między uczestniczącymi państwami;
Poprawka 77
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12 – ustęp 4 – akapit 1
W odniesieniu do komponentu 2 programu Interreg zatwierdzonego przez Komisję udział kraju partnerskiego lub Grenlandii zostaje zakończony, jeżeli dojdzie do jednej z sytuacji określonych w ust. 3 akapit pierwszy lit. a) i b):
W odniesieniu do komponentu 2 programu Interreg zatwierdzonego przez Komisję udział kraju partnerskiego bądź kraju lub terytorium zamorskiego zostaje zakończony, jeżeli dojdzie do jednej z sytuacji określonych w ust. 3 akapit pierwszy lit. a) i b):
Poprawka 78
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12 – ustęp 4 – akapit 2 – litera a
a)  program Interreg został zakończony w całości, zwłaszcza w przypadku gdy najważniejsze wspólne wyzwania w zakresie rozwoju nie mogą zostać przezwyciężone bez udziału tego kraju partnerskiego lub Grenlandii;
a)  program Interreg został zakończony w całości, zwłaszcza w przypadku gdy najważniejsze wspólne wyzwania w zakresie rozwoju nie mogą zostać przezwyciężone bez udziału tego kraju partnerskiego lub KTZ;
Poprawka 79
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12 – ustęp 4 – akapit 2 – litera c
c)  by program Interreg był nadal realizowany bez udziału tego kraju partnerskiego lub Grenlandii.
c)  by program Interreg był nadal realizowany bez udziału tego kraju partnerskiego lub KTZ.
Poprawka 80
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12 – ustęp 6
6.  W przypadku gdy państwo trzecie lub kraj partnerski przekazujące wkład na program Interreg ze środków krajowych, który nie stanowi krajowego współfinansowania dla wsparcia ze środków EFRR lub instrumentów finansowania zewnętrznego Unii, zmniejszą wkład w trakcie realizacji programów Interreg, albo ogólnie albo w odniesieniu do wspólnych operacji, które zostały już wybrane i otrzymały dokument przewidziany w art. 22 ust. 6, uczestniczące państwo członkowskie lub uczestniczące państwa członkowskie wnoszą o zastosowanie wariantów określonych w ust. 4 akapit drugi.
6.  W przypadku gdy państwo trzecie, kraj partnerski lub kraje i terytoria zamorskie przekazujące wkład na program Interreg ze środków krajowych, który nie stanowi krajowego współfinansowania dla wsparcia ze środków EFRR lub instrumentów finansowania zewnętrznego Unii, zmniejszą wkład w trakcie realizacji programów Interreg, albo ogólnie albo w odniesieniu do wspólnych operacji, które zostały już wybrane i otrzymały dokument przewidziany w art. 22 ust. 6, uczestniczące państwo członkowskie lub uczestniczące państwa członkowskie wnoszą o zastosowanie wariantów określonych w ust. 4 akapit drugi niniejszego artykułu.
Poprawka 81
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 – akapit 1
Stopa współfinansowania na poziomie każdego programu Interreg nie może przekraczać 70 %, chyba że w odniesieniu do zewnętrznych programów transgranicznych lub programów Interreg w komponencie 3 wyższa wartość procentowa jest określona odpowiednio w rozporządzeniu (UE) [IPA III], [ISRWM] lub decyzji Rady (UE) [PKTZ] lub w innym przyjętym na ich mocy akcie.
Stopa współfinansowania na poziomie każdego programu Interreg nie może przekraczać 80 %, chyba że w odniesieniu do zewnętrznych programów transgranicznych lub programów Interreg w komponencie 3 wyższa wartość procentowa jest określona odpowiednio w rozporządzeniu (UE) [IPA III], [ISRWM] lub decyzji Rady (UE) [PKTZ] lub w innym przyjętym na ich mocy akcie.
Poprawka 82
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 3 – wprowadzenie
3.  Oprócz celów szczegółowych dla EFRR określonych w art. [2] rozporządzenia (UE) [nowe rozporządzenie w sprawie EFRR], EFRR i – w stosownych przypadkach – instrumenty finansowania zewnętrznego Unii mogą również przyczynić się do realizacji celów szczegółowych w ramach celu polityki nr 4 poprzez:
3.  Oprócz celów szczegółowych dla EFRR określonych w art. [2] rozporządzenia (UE) [nowe rozporządzenie w sprawie EFRR], EFRR i – w stosownych przypadkach – instrumenty finansowania zewnętrznego Unii przyczyniają się również do realizacji celów szczegółowych w ramach celu polityki nr 4 poprzez:
Poprawka 83
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 4 – litera a – wprowadzenie
a)  w programach Interreg w komponentach 1 i 2B:
a)  w programach Interreg w komponentach 1 i 2:
Poprawka 84
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 4 – litera a – podpunkt ii
(ii)  zwiększenie sprawności administracji publicznej w drodze upowszechniania współpracy prawnej i administracyjnej oraz współpracy między obywatelami i instytucjami, zwłaszcza w celu wyeliminowania przeszkód prawnych i innych barier w regionach granicznych;
(ii)  zwiększenie sprawności administracji publicznej w drodze upowszechniania współpracy prawnej i administracyjnej oraz współpracy między obywatelami, w tym projektów opartych na kontaktach międzyludzkich, podmiotami społeczeństwa obywatelskiego i instytucjami, zwłaszcza w celu wyeliminowania przeszkód prawnych i innych barier w regionach granicznych;
Poprawka 85
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 5
5.  W ramach zewnętrznych programów Interreg i programów Interreg w komponencie 2 i 3 EFRR i – w stosownych przypadkach – instrumenty finansowania zewnętrznego Unii przyczyniają się do zewnętrznego celu szczegółowego Interreg „bezpieczniejsza i lepiej chroniona Europa”, zwłaszcza poprzez działania w obszarze zarządzania przekraczaniem granic oraz zarządzania migracjami i mobilnością, w tym ochroną migrantów.
5.  W ramach programów Interreg w komponentach 1, 2 i 3 EFRR i – w stosownych przypadkach – instrumenty finansowania zewnętrznego Unii mogą przyczyniać się do zewnętrznego celu szczegółowego Interreg „bezpieczniejsza i lepiej chroniona Europa”, zwłaszcza poprzez działania w obszarze zarządzania przekraczaniem granic oraz zarządzania migracjami i mobilnością, w tym ochroną, integracją ekonomiczną i społeczną migrantów i uchodźców objętych ochroną międzynarodową.
Poprawka 86
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 15 – ustęp 2
2.  Dodatkowe alokacje 15 % środków z EFRR i – w stosownych przypadkach –instrumentów finansowania zewnętrznego Unii w ramach priorytetów innych niż pomoc techniczna na każdy program Interreg w komponentach 1, 2 i 3 przydziela sią na cel szczegółowy Interreg „lepsze zarządzanie Interreg” lub na zewnętrzny cel szczegółowy Interreg „bezpieczniejsza i lepiej chroniona Europa”.
2.  W obrębie środków z EFRR i – w stosownych przypadkach –instrumentów finansowania zewnętrznego Unii w ramach priorytetów innych niż pomoc techniczna na każdy program Interreg w komponentach 1, 2 i 3 do 15 % przydziela sią na cel szczegółowy Interreg „lepsze zarządzanie Interreg” a do 10 % można przydzielić na cel szczegółowy Interreg „bezpieczniejsza i lepiej chroniona Europa”.
Poprawka 87
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 15 – ustęp 3
3.  W przypadku gdy program Interreg w komponencie 2A wspiera strategię makroregionalną, łączne alokacje środków z EFRR i – w stosownych przypadkach – z instrumentów finansowania zewnętrznego Unii w ramach priorytetów innych niż pomoc techniczna zostają przeznaczone na realizację celów tej strategii.
3.  W przypadku gdy program Interreg w komponencie 1 lub 2 wspiera strategię makroregionalną lub strategię na rzecz basenu morskiego, co najmniej 80 % środków z EFRR i – w stosownych przypadkach – część z instrumentów finansowania zewnętrznego Unii w ramach priorytetów innych niż pomoc techniczna przyczynia się do realizacji celów tej strategii.
Poprawka 88
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 15 – ustęp 4
4.  W przypadku gdy program Interreg w komponencie 2B wspiera strategię makroregionalną lub strategię na rzecz basenu morskiego, co najmniej 70 % łącznych alokacji środków z EFRR i – w stosownych przypadkach – z instrumentów finansowania zewnętrznego Unii w ramach priorytetów innych niż pomoc techniczna zostaje przeznaczonych na realizację celów tej strategii.
skreśla się
Poprawka 89
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 15 a (nowy)
Artykuł 15a
Międzyregionalne innowacyjne inwestycje
1.  Środki, o których mowa w art. 9 ust. 5a (nowy), przydziela się na nową inicjatywę dotyczącą międzyregionalnych innowacyjnych inwestycji, która jest przeznaczona na:
a)   wprowadzanie do obrotu i skalowanie wspólnych projektów innowacyjnych mogących zachęcać do rozwoju europejskich łańcuchów wartości;
b)   skupianie naukowców, przedsiębiorstw, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i organów administracji publicznej zaangażowanych w strategie inteligentnej specjalizacji i innowacji społecznych na szczeblu krajowym lub regionalnym;
c)   projekty pilotażowe w celu określenia lub testowania nowych rozwiązań w zakresie rozwoju regionalnego i lokalnego opartych na strategiach inteligentnej specjalizacji; lub
d)   wymianę doświadczeń w zakresie innowacyjności, aby skorzystać z doświadczeń zdobytych w dziedzinie rozwoju regionalnego lub lokalnego.
2.  Aby utrzymać zasadę „spójności terytorialnej”, przy przybliżonym równym udziale zasobów finansowych, inwestycje te koncentrują się na tworzeniu powiązań między słabiej rozwiniętymi regionami z regionami wiodącymi dzięki zwiększeniu potencjału regionalnych ekosystemów innowacji w regionach słabiej rozwiniętych w celu integracji i zwiększenia istniejącej lub powstającej wartości UE, a także zdolności do uczestnictwa w partnerstwach z innymi regionami.
3.  Komisja realizuje te inwestycje w ramach zarządzania bezpośredniego lub pośredniego. Przy opracowywaniu długoterminowego programu prac i powiązanych zaproszeń wspiera ją grupa ekspertów.
4.  W odniesieniu do międzyregionalnych inwestycji innowacyjnych wsparciem EFRR objęte jest całe terytorium Unii. Państwa trzecie mogą uczestniczyć w tych inwestycjach, pod warunkiem że wniosą wkład finansowy w postaci zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel.
Poprawka 90
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 16 – ustęp 1
1.  Cel „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) jest realizowany za pomocą programów Interreg objętych zarządzaniem dzielonym z wyjątkiem komponentu 3, który może zostać zrealizowany jako całość lub częściowo w ramach zarządzania pośredniego, oraz komponentu 5, który jest realizowany w ramach zarządzania bezpośredniego lub zarządzania pośredniego.
1.  Cel „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) jest realizowany za pomocą programów Interreg objętych zarządzaniem dzielonym z wyjątkiem komponentu 3, który może zostać zrealizowany jako całość lub częściowo w ramach zarządzania pośredniego, po zasięgnięciu opinii zainteresowanych stron.
Poprawka 91
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 16 – ustęp 2
2.  W odniesieniu do okresu od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. uczestniczące państwa członkowskie oraz – w stosownych przypadkach – państwa trzecie, kraje partnerskie lub kraje i terytoria zamorskie przygotowują program Interreg zgodnie ze wzorem zamieszczonym w załączniku.
2.  W odniesieniu do okresu od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. uczestniczące państwa członkowskie oraz – w stosownych przypadkach – państwa trzecie, kraje partnerskie, kraje i terytoria zamorskie bądź organizacje integracji i współpracy regionalnej przygotowują program Interreg zgodnie ze wzorem zamieszczonym w załączniku.
Poprawka 92
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 16 – ustęp 3 – akapit 1
Uczestniczące państwa członkowskie przygotowują program Interreg we współpracy z partnerami programu, o których mowa w art. [6] rozporządzenia (UE) [nowe RWP].
Uczestniczące państwa członkowskie przygotowują program Interreg we współpracy z partnerami programu, o których mowa w art. [6] rozporządzenia (UE) [nowe RWP]. Podczas przygotowywania programów Interreg, obejmujących strategie makroregionalne lub strategie na rzecz basenów morskich, państwa członkowskie i partnerzy programów powinni uwzględniać priorytety tematyczne odpowiednich strategii makroregionalnych i strategii na rzecz basenów morskich oraz konsultować się z właściwymi podmiotami. Państwa członkowskie i partnerzy programu tworzą mechanizm ex ante, aby zagwarantować, że wszystkie podmioty na poziomie makroregionalnym i na poziomie basenów morskich, organy odpowiedzialne za program europejskiej współpracy terytorialnej, regiony i państwa będą współdziałać już na początku okresu programowania, aby wspólnie decydować na temat priorytetów każdego programu. Priorytety te w stosownych przypadkach dostosowuje się do planów działania strategii makroregionalnych i strategii na rzecz basenów morskich.
Poprawka 93
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 16 – ustęp 4 – akapit 1
Państwo członkowskie, w którym mieści się przyszła instytucja zarządzająca, przedkłada program Interreg Komisji do dnia [data wejścia w życie plus dziewięć miesięcy] w imieniu wszystkich uczestniczących państw członkowskich oraz – w stosownych przypadkach – państw trzecich, krajów partnerskich lub krajów i terytoriów zamorskich.
Państwo członkowskie, w którym mieści się przyszła instytucja zarządzająca, przedkłada co najmniej jeden program Interreg Komisji do dnia [data wejścia w życie plus dwanaście miesięcy] w imieniu wszystkich uczestniczących państw członkowskich oraz – w stosownych przypadkach – państw trzecich, krajów partnerskich, krajów i terytoriów zamorskich lub organizacji integracji i współpracy regionalnej.
Poprawka 94
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 16 – ustęp 4 – akapit 2
Państwo członkowskie, w którym mieści się przyszła instytucja zarządzająca, przedkłada jednak program Interreg obejmujący wsparcie z instrumentu finansowania zewnętrznego Unii nie później niż sześć miesięcy po przyjęciu przez Komisję odpowiedniego strategicznego dokumentu programowego na mocy art. 10 ust. 1 lub w razie takiej konieczności na mocy odpowiedniego aktu podstawowego dotyczącego jednego instrumentu finansowania zewnętrznego Unii lub większej ich liczby.
Państwo członkowskie, w którym mieści się przyszła instytucja zarządzająca, przedkłada jednak program Interreg obejmujący wsparcie z instrumentu finansowania zewnętrznego Unii nie później niż dwanaście miesięcy po przyjęciu przez Komisję odpowiedniego strategicznego dokumentu programowego na mocy art. 10 ust. 1 lub w razie takiej konieczności na mocy odpowiedniego aktu podstawowego dotyczącego jednego instrumentu finansowania zewnętrznego Unii lub większej ich liczby.
Poprawka 95
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3
3.  W należycie uzasadnionych przypadkach oraz po uzgodnieniu z Komisją, w celu zwiększenia skuteczności realizacji programu oraz umożliwienia realizacji operacji na dużą skalę, dane państwo członkowskie może podjąć decyzję o przeniesieniu do programów Interreg do [x] % kwoty z EFRR przydzielonej na odpowiedni program w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego” dla tego samego regionu. Przesunięta kwota stanowi osobny priorytet lub osobne priorytety.
3.  W celu zwiększenia skuteczności realizacji programu oraz umożliwienia realizacji operacji na dużą skalę, dane państwo członkowskie może podjąć decyzję o przeniesieniu do programów Interreg do 20 % kwoty z EFRR przydzielonej na odpowiedni program w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego” dla tego samego regionu. Każde państwo członkowskie powiadamia Komisję z wyprzedzeniem o tym, że zamierza skorzystać z tej możliwości przeniesienia, i przekazuje Komisji uzasadnienie swojej decyzji. Przesunięta kwota stanowi osobny priorytet lub osobne priorytety.
Poprawka 96
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 4 – litera b – wprowadzenie
b)  podsumowanie głównych wspólnych wyzwań przy uwzględnieniu:
b)  podsumowanie głównych wspólnych wyzwań przy uwzględnieniu w szczególności:
Poprawka 97
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 4 – litera b – podpunkt ii
(ii)  wspólnych potrzeb w zakresie inwestycji i komplementarności z innymi formami wsparcia;
(ii)  wspólnych potrzeb w zakresie inwestycji i komplementarności z innymi formami wsparcia oraz ewentualnych synergii, które należy osiągnąć;
Poprawka 98
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 4 – litera b – podpunkt iii
(iii)  wniosków z dotychczasowych doświadczeń;
(iii)  wniosków z dotychczasowych doświadczeń oraz sposobu ich uwzględnienia w programie;
Poprawka 99
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 4 – litera c
c)  uzasadnienie wyboru celów polityki oraz celów szczegółowych Interreg, odpowiadających im priorytetów, celów szczegółowych oraz form wsparcia, z uwzględnieniem w stosownych przypadkach problemu brakujących połączeń w infrastrukturze transgranicznej;
c)  uzasadnienie wyboru celów polityki oraz celów szczegółowych Interreg, odpowiadających im priorytetów, z uwzględnieniem w stosownych przypadkach problemu brakujących połączeń w infrastrukturze transgranicznej;
Poprawka 100
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 4 – litera e – podpunkt i
(i)  powiązane rodzaje działań, w tym wykaz planowanych operacji o znaczeniu strategicznym oraz ich zakładany wkład w realizację wspomnianych celów szczegółowych oraz strategii makroregionalnych i strategii na rzecz basenu morskiego w stosownych przypadkach;
(i)  powiązane rodzaje działań, w tym wykaz planowanych operacji o znaczeniu strategicznym oraz ich zakładany wkład w realizację wspomnianych celów szczegółowych oraz strategii makroregionalnych i strategii na rzecz basenu morskiego w stosownych przypadkach, zestaw kryteriów i odpowiadających im przejrzystych kryteriów wyboru w odniesieniu do takiej operacji;
Poprawka 101
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 4 – litera e – podpunkt iii
(iii)  główne grupy docelowe;
skreśla się
Poprawka 102
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 4 – litera e – podpunkt v
(v)  planowane wykorzystanie instrumentów finansowych;
skreśla się
Poprawka 103
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 5 – litera a – podpunkt iii
(iii)  w przypadku komponentu 2 programów Interreg wspieranych z PKTZ w podziale na instrument finansowy („EFRR” i „PKTZ Grenlandia”);
(iii)  w przypadku komponentu 2 programów Interreg wspieranych z PKTZ w podziale na instrument finansowy („EFRR” i „PKTZ”);
Poprawka 104
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 5 – litera b
b)  tabela, o której mowa w ust. 4 lit. g) ppkt (ii), zawiera kwoty wyłącznie na lata 2021–2025.
skreśla się
Poprawka 105
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 7 – litera b
b)  ustanawia się procedurę utworzenia wspólnego sekretariatu;
b)  ustanawia się procedurę utworzenia wspólnego sekretariatu i, w stosownych przypadkach, wspierania struktur zarządzania w państwach członkowskich lub państwach trzecich;
Poprawka 106
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 18 – ustęp 1
1.  Komisja ocenia każdy program Interreg oraz jego zgodność z rozporządzeniem (UE) [nowe RWP], rozporządzeniem (UE) [nowe EFRR] oraz niniejszym rozporządzeniem jak również, w przypadku wsparcia z instrumentu finansowania zewnętrznego Unii, w stosownych przypadkach, jego spójność z wieloletnim dokumentem strategicznym podstawie art.10 ust. 1 lub odpowiednimi ramami programowania strategicznego na podstawie aktów podstawowych jednego instrumentu lub większej liczby tych instrumentów.
1.  Komisja ocenia, z zachowaniem pełnej przejrzystości, każdy program Interreg oraz jego zgodność z rozporządzeniem (UE) [nowe RWP], rozporządzeniem (UE) [nowe EFRR] oraz niniejszym rozporządzeniem jak również, w przypadku wsparcia z instrumentu finansowania zewnętrznego Unii, w stosownych przypadkach, jego spójność z wieloletnim dokumentem strategicznym podstawie art.10 ust. 1 niniejszego rozporządzenia lub odpowiednimi ramami programowania strategicznego na podstawie aktów podstawowych jednego instrumentu lub większej liczby tych instrumentów.
Poprawka 107
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 18 – ustęp 3
3.  Uczestniczące państwa członkowskie oraz – w stosownych przypadkach – państwa trzecie, kraje partnerskie lub kraje i terytoria zamorskie poddają przeglądowi program Interreg z uwzględnieniem uwag Komisji.
3.  Uczestniczące państwa członkowskie oraz – w stosownych przypadkach – państwa trzecie, kraje partnerskie, kraje i terytoria zamorskie lub organizacje integracji i współpracy regionalnej poddają przeglądowi program Interreg z uwzględnieniem uwag Komisji.
Poprawka 108
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 18 – ustęp 4
4.  Komisja przyjmuje decyzję w sprawie zatwierdzenia programu Interreg w drodze aktu wykonawczego nie później niż w terminie sześciu miesięcy od daty przedłożenia programu przez państwo członkowskie, w którym mieści się przyszła instytucja zarządzająca.
4.  Komisja przyjmuje decyzję w sprawie zatwierdzenia programu Interreg w drodze aktu wykonawczego nie później niż w terminie trzech miesięcy od daty przedłożenia zmienionej wersji programu przez państwo członkowskie, w którym mieści się przyszła instytucja zarządzająca.
Poprawka 109
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 19 – ustęp 1
1.  Państwo członkowskie, w którym mieści się instytucja zarządzająca, może przedłożyć uzasadniony wniosek o zmiany w programie Interreg wraz ze zmienionym programem, opisującym zakładany wpływ takich zmian na osiągnięcie celów.
1.  Po konsultacji z władzami lokalnymi i regionalnymi oraz zgodnie z art. 6 rozporządzenia (UE) .../... [nowe RWP] państwo członkowskie, w którym mieści się instytucja zarządzająca, może przedłożyć uzasadniony wniosek o zmiany w programie Interreg wraz ze zmienionym programem, opisującym zakładany wpływ takich zmian na osiągnięcie celów.
Poprawka 110
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 19 – ustęp 2
2.  Komisja ocenia zgodność wprowadzonych zmian z rozporządzeniem (UE) [nowe RWP], rozporządzeniem (UE) [nowe EFRR] oraz niniejszym rozporządzeniem i może zgłosić uwagi w terminie 3 miesięcy od przedłożenia zmienionego programu.
2.  Komisja ocenia zgodność wprowadzonych zmian z rozporządzeniem (UE) [nowe RWP], rozporządzeniem (UE) [nowe EFRR] oraz niniejszym rozporządzeniem i może zgłosić uwagi w terminie jednego miesiąca od przedłożenia zmienionego programu.
Poprawka 111
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 19 – ustęp 3
3.  Uczestniczące państwa członkowskie oraz – w stosownych przypadkach – państwa trzecie, kraje partnerskie lub kraje i terytoria zamorskie poprawiają zmieniony program z uwzględnieniem uwag Komisji.
3.  Uczestniczące państwa członkowskie oraz – w stosownych przypadkach – państwa trzecie, kraje partnerskie, kraje i terytoria zamorskie lub organizacje integracji i współpracy regionalnej poprawiają zmieniony program z uwzględnieniem uwag Komisji.
Poprawka 112
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 19 – ustęp 4
4.  Komisja zatwierdza zmiany w programie Interreg nie później niż sześć miesięcy po ich przedłożeniu przez państwo członkowskie.
4.  Komisja zatwierdza zmiany w programie Interreg nie później niż trzy miesiące po ich przedłożeniu przez państwo członkowskie.
Poprawka 113
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 19 – ustęp 5 – akapit 1
W okresie programowania państwo członkowskie może dokonać przesunięcia kwoty wynoszącej do % początkowej alokacji dla danego priorytetu i nie więcej niż % budżetu programu na rzecz innego priorytetu tego samego programu Interreg.
W okresie programowania, po konsultacji z władzami lokalnymi i regionalnymi oraz zgodnie z art. 6 rozporządzenia (UE) .../... [nowe RWP] państwo członkowskie może dokonać przesunięcia kwoty wynoszącej do 10 % początkowej alokacji dla danego priorytetu i nie więcej niż 5 % budżetu programu na rzecz innego priorytetu tego samego programu Interreg.
Poprawka 114
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 – ustęp 1 – akapit 2
Przedmiotowy komitet monitorujący może ustanowić jeden komitet sterujący, lub w szczególności w przypadku podprogramów, większą ich liczbę. Komitety te działają na jego odpowiedzialność w zakresie wyboru operacji.
Przedmiotowy komitet monitorujący może ustanowić jeden komitet sterujący, lub w szczególności w przypadku podprogramów, większą ich liczbę. Komitety te działają na jego odpowiedzialność w zakresie wyboru operacji. Komitety sterujące stosują zasadę partnerstwa określoną w art. 6 rozporządzenia (UE) .../... [nowe RWP] i włączają partnerów ze wszystkich uczestniczących państw członkowskich.
Poprawka 115
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 – ustęp 3
3.  Instytucja zarządzająca konsultuje się z Komisją i uwzględnia jej uwagi przed przekazaniem wstępnych kryteriów kwalifikacji komitetowi monitorującemu lub, w stosownych przypadkach, komitetowi sterującemu. Taka sama procedura ma zastosowanie do wszystkich późniejszych zmian tych kryteriów.
3.  Przed początkowym przekazaniem kryteriów kwalifikacji komitetowi monitorującemu lub, w stosownych przypadkach, komitetowi sterującemu instytucja zarządzająca przekazuje te kryteria Komisji. Taka sama procedura ma zastosowanie do wszystkich późniejszych zmian tych kryteriów.
Poprawka 116
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 – ustęp 4 – wprowadzenie
4.  Podczas wyboru operacji komitet monitorujący lub – w stosownych przypadkach – komitet sterujący:
4.  Przed wyborem operacji przez komitet monitorujący lub – w stosownych przypadkach – przez komitet sterujący instytucja zarządzająca:
Poprawka 117
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 – ustęp 6 – akapit 2
Dokument ten określa również zobowiązania wiodącego partnera w odniesieniu do odzyskiwania środków zgodnie z art. 50. Zobowiązania te określa komitet monitorujący. Wiodący partner, którego siedziba znajduje się w państwie członkowskim, państwie trzecim, kraju partnerskim lub kraju i terytorium zamorskim innym niż państwo lub kraj partnera, nie jest jednak zobowiązany do odzyskiwania środków za pomocą procedury sądowej.
Dokument ten określa również zobowiązania wiodącego partnera w odniesieniu do odzyskiwania środków zgodnie z art. 50. Procedury związane z odzyskiwaniem środków są określane i uzgadniane przez komitet monitorujący. Wiodący partner, którego siedziba znajduje się w państwie członkowskim, państwie trzecim, kraju partnerskim lub kraju i terytorium zamorskim innym niż państwo lub kraj partnera, nie jest jednak zobowiązany do odzyskiwania środków za pomocą procedury sądowej.
Poprawka 118
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 – ustęp 1 – akapit 1
Operacje wybrane w ramach komponentów 1, 2 oraz 3 obejmują beneficjentów z co najmniej dwóch państw uczestniczących, z których co najmniej jeden jest beneficjentem z państwa członkowskiego.
Operacje wybrane w ramach komponentów 1, 2 oraz 3 obejmują beneficjentów z co najmniej dwóch uczestniczących państw lub krajów i terytoriów zamorskich, z których co najmniej jeden jest beneficjentem z państwa członkowskiego.
Poprawka 119
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 – ustęp 2
2.  Operacja Interreg może być realizowana w jednym kraju, pod warunkiem że jej wpływ na obszar programu oraz korzyści, które ten obszar odniesie są opisane we wniosku dotyczącym operacji.
2.  Operacja Interreg może być realizowana w jednym kraju lub w kraju i terytorium zamorskim, pod warunkiem że jej wpływ na obszar programu oraz korzyści, które ten obszar odniesie są opisane we wniosku dotyczącym operacji.
Poprawka 120
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 – ustęp 4 – akapit 1
Partnerzy współpracują podczas opracowywania, realizacji, finansowania oraz zatrudniania personelu operacji Interreg.
Partnerzy współpracują podczas opracowywania i realizacji operacji Interreg, a także przy zatrudnianiu personelu i/lub finansowaniu go. Należy dążyć do ograniczenia liczby partnerów dla każdej operacji Interreg do maksymalnie dziesięciu.
Poprawka 121
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 – ustęp 4 – akapit 2
W przypadku operacji w ramach komponentu 3 programów Interreg, partnerzy z regionów najbardziej oddalonych oraz państw trzecich, krajów członkowskich oraz krajów i terytoriów zamorskich są zobowiązani do współpracy jedynie w trzech z czterech wymiarów współpracy wymienionych w akapicie pierwszym.
W przypadku operacji w ramach komponentu 3 programów Interreg, partnerzy z regionów najbardziej oddalonych oraz państw trzecich, krajów członkowskich oraz krajów i terytoriów zamorskich są zobowiązani do współpracy jedynie w dwóch z czterech wymiarów współpracy wymienionych w akapicie pierwszym.
Poprawka 122
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 – ustęp 6 – akapit 1
Transgraniczny podmiot prawny lub EUWT może być jedynym partnerem w operacji Interreg w ramach komponentów 1, 2 i 3 programów Interreg, pod warunkiem że ich członkami są partnerzy z przynajmniej dwóch państw uczestniczących.
Transgraniczny podmiot prawny lub EUWT może być jedynym partnerem w operacji Interreg w ramach komponentów 1, 2 i 3 programów Interreg, pod warunkiem że ich członkami są partnerzy z przynajmniej dwóch uczestniczących państw lub krajów i terytoriów zamorskich.
Poprawka 123
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 – ustęp 7 – akapit 2
Może być on jednak zarejestrowany w państwie członkowskim, które nie uczestniczy w tym programie, pod warunkiem że spełnione są warunki określone w art. 23.
skreśla się
Poprawka 124
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 24 – ustęp 1 – akapit 1
Wkład z EFRR lub, w stosownych przypadkach, instrumentu finansowania zewnętrznego Unii do funduszu małych projektów w ramach programu Interreg nie może przekraczać 20 000 000 EUR lub 15 % łącznej kwoty alokacji programu Interreg, w zależności od tego, która z tych kwot jest niższa.
Całkowity wkład z EFRR lub, w stosownych przypadkach, instrumentu finansowania zewnętrznego Unii do co najmniej jednego funduszu małych projektów w ramach programu Interreg nie przekracza 20 % łącznej kwoty alokacji programu Interreg i wynosi co najmniej 3 % całkowitego przydziału w ramach programu Interreg na rzecz współpracy transgranicznej.
Poprawka 125
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 24 – ustęp 2
2.  Beneficjentem funduszu małych projektów jest transgraniczny podmiot prawny lub EUWT.
2.  Beneficjentem funduszu małych projektów jest podmiot prawa publicznego lub prywatnego, podmiot posiadający osobowość prawną lub nieposiadający osobowości prawnej lub osoba fizyczna, która jest odpowiedzialna za inicjowanie lub inicjowanie i wdrażanie operacji.
Poprawka 126
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 24 – ustęp 5
5.  Koszty personelu i koszty pośrednie na szczeblu beneficjenta dotyczące zarządzania funduszem małych projektów nie mogą przekraczać 20 % łącznej kwoty kosztów kwalifikowalnych danego funduszu małych projektów.
5.  Koszty personelu i inne koszty bezpośrednie odpowiadające kategoriom kosztów, o których mowa w art. 39-42, a także koszty pośrednie na szczeblu beneficjenta dotyczące zarządzania funduszem lub funduszami małych projektów nie mogą przekraczać 20 % łącznej kwoty kosztów kwalifikowalnych danego funduszu lub danych funduszy małych projektów.
Poprawka 127
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 24 – ustęp 6 – akapit 1
W przypadku gdy całkowity wkład publiczny do małego projektu nie przekracza kwoty 100 000 EUR, wkład przyznany z EFRR lub – w stosownych przypadkach – instrumentu finansowania zewnętrznego Unii przyjmuje formę kosztów jednostkowych, płatności ryczałtowych i stawek ryczałtowych, z wyjątkiem projektów, których wsparcie stanowi pomoc państwa.
W przypadku gdy całkowity wkład publiczny do małego projektu nie przekracza kwoty 100 000 EUR, wkład przyznany z EFRR lub – w stosownych przypadkach – instrumentu finansowania zewnętrznego Unii przyjmuje formę kosztów jednostkowych, płatności ryczałtowych i stawek ryczałtowych.
Poprawka 128
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 24 – ustęp 6 – akapit 1 a (nowy)
W przypadku gdy całkowite koszty każdej operacji nie przekraczają 100 000 EUR, kwotę wsparcia dla co najmniej jednego małego projektu można określić na podstawie projektu budżetu, który jest ustalany indywidualnie i uzgadniany ex ante przez podmiot dokonujący wyboru operacji.
Poprawka 129
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 25 – ustęp 2
2.  Jeżeli nie przewidziano inaczej w ustaleniach zawartych zgodnie z ust. 1 lit. a), partner wiodący zapewnia, by pozostali partnerzy otrzymali całkowitą kwotę wkładu z danego funduszu Unii możliwie najszybciej i w całości. Nie potrąca się ani nie wstrzymuje się żadnych kwot, ani też nie nakłada się żadnych opłat szczególnych ani innych opłat o równoważnym skutku, które powodowałyby zmniejszenie tej kwoty dla innych partnerów.
2.  Jeżeli nie przewidziano inaczej w ustaleniach zawartych zgodnie z ust. 1 lit. a), partner wiodący zapewnia, by pozostali partnerzy otrzymali całkowitą kwotę wkładu z danego funduszu Unii w całości oraz w terminie uzgodnionym przez wszystkich partnerów i zgodnie z tą samą procedurą, którą stosuje się w odniesieniu do partnera wiodącego. Nie potrąca się ani nie wstrzymuje się żadnych kwot, ani też nie nakłada się żadnych opłat szczególnych ani innych opłat o równoważnym skutku, które powodowałyby zmniejszenie tej kwoty dla innych partnerów.
Poprawka 130
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 25 – ustęp 3 – akapit 1
Każdy beneficjent w państwie członkowskim, państwie trzecim, kraju partnerskim lub kraju i terytorium zamorskim uczestniczący w programie Interreg może zostać partnerem wiodącym.
Każdy beneficjent w państwie członkowskim uczestniczący w programie Interreg może zostać partnerem wiodącym.
Poprawka 131
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 25 – ustęp 3 – akapit 2
Państwa członkowskie, państwa trzecie, kraje partnerskie lub kraje i terytoria zamorskie uczestniczące w programie Interreg mogą jednak ustalić, że partner nieotrzymujący wsparcia z EFRR lub instrumentu finansowania zewnętrznego Unii może zostać partnerem wiodącym.
skreśla się
Poprawka 132
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 1
1.  W stosownych przypadkach pomoc techniczna dla każdego programu Interreg jest zwracana według stawki ryczałtowej przez zastosowanie wartości procentowych określonych w ust. 2 do wydatków kwalifikowalnych zawartych w każdym wniosku o płatność zgodnie z [art. 85 ust. 3 lit. a) lub c)] rozporządzenia (UE) [nowe RWP].
1.  W stosownych przypadkach pomoc techniczna dla każdego programu Interreg jest zwracana według stawki ryczałtowej przez zastosowanie wartości procentowych określonych w ust. 2 dla lat 2021 i 2022 do transz rocznych prefinansowania zgodnie z art. 49 ust. 2 lit. a) i b) niniejszego rozporządzenia, a dla kolejnych lat do wydatków kwalifikowalnych zawartych w każdym wniosku o płatność zgodnie z [art. 85 ust. 3 lit. a) lub c)] rozporządzenia (UE) [nowe RWP].
Poprawka 133
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera a
a)  w przypadku wewnętrznych programów współpracy transgranicznej Interreg wspieranych ze środków EFRR: 6 %;
a)  w przypadku wewnętrznych programów współpracy transgranicznej Interreg wspieranych ze środków EFRR: 7 %;
Poprawka 134
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 2 – litera c
c)  w przypadku komponentu 2, 3 i 4 programów Interreg zarówno w odniesieniu do EFRR jak i – w stosownych przypadkach – instrumentów finansowania zewnętrznego Unii: 7 %;
c)  w przypadku komponentu 2, 3 i 4 programów Interreg zarówno w odniesieniu do EFRR jak i – w stosownych przypadkach – instrumentów finansowania zewnętrznego Unii: 8 %;
Poprawka 135
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 1
1.  Państwa członkowskie oraz – w stosownych przypadkach – państwa trzecie, kraje partnerskie oraz kraje i terytoria zamorskie uczestniczące w tym programie powołują, w porozumieniu z instytucją zarządzającą, komitet monitorujący realizację danego programu Interreg („komitet monitorujący”) w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia państw członkowskich o decyzji Komisji dotyczącej przyjęcia programu Interreg.
1.  Państwa członkowskie oraz – w stosownych przypadkach – państwa trzecie, kraje partnerskie, kraje i terytoria zamorskie lub organizacje integracji i współpracy regionalnej uczestniczące w tym programie powołują, w porozumieniu z instytucją zarządzającą, komitet monitorujący realizację danego programu Interreg („komitet monitorujący”) w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia państw członkowskich o decyzji Komisji dotyczącej przyjęcia programu Interreg.
Poprawka 136
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 2
2.  Komitetowi monitorującemu przewodniczy przedstawiciel państwa członkowskiego, w którym mieści się instytucja zarządzająca, lub instytucji zarządzającej.
skreśla się
W przypadku gdy regulamin wewnętrzny komitetu monitorującego przewiduje rotacyjne przewodnictwo, komitetowi monitorującemu może przewodniczyć przedstawiciel państwa trzeciego, kraju partnerskiego lub kraju i terytorium zamorskiego, a wiceprzewodniczącym może zostać przedstawiciel państwa członkowskiego lub instytucji zarządzającej i vice-versa.
Poprawka 137
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 6
6.  Instytucja zarządzająca publikuje regulamin wewnętrzny komitetu monitorującego i wszystkie dane i informacje wymieniane z komitetem monitorującym na stronie internetowej, o której mowa w art. 35 ust. 2.
6.  Instytucja zarządzająca publikuje regulamin wewnętrzny komitetu monitorującego, streszczenie danych i informacje, a także wszystkie decyzje wymieniane z komitetem monitorującym na stronie internetowej, o której mowa w art. 35 ust. 2.
Poprawka 138
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 28 – ustęp 1 – akapit 1
Skład komitetu monitorującego każdego programu Interreg uzgadniany jest przez państwa członkowskie oraz – w stosownych przypadkach – państwa trzecie, kraje partnerskie oraz kraje i terytoria zamorskie uczestniczące w tym programie; gwarantuje on wyważoną reprezentację odpowiednich organów, instytucji pośredniczących oraz przedstawicieli partnerów programu, o których mowa w art.[6] rozporządzenia (UE) [nowe RWP], z państw członkowskich, państw trzecich, krajów partnerskich oraz krajów i terytoriów zamorskich.
Skład komitetu monitorującego każdego programu Interreg może być uzgadniany przez państwa członkowskie oraz – w stosownych przypadkach – państwa trzecie, kraje partnerskie oraz kraje i terytoria zamorskie uczestniczące w tym programie; ma on na celu wyważoną reprezentację odpowiednich organów, instytucji pośredniczących oraz przedstawicieli partnerów programu, o których mowa w art.[6] rozporządzenia (UE) [nowe RWP], z państw członkowskich, państw trzecich, krajów partnerskich oraz krajów i terytoriów zamorskich.
Poprawka 139
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 28 – ustęp 1 – akapit 2
Skład komitetu monitorującego uwzględnia liczbę uczestniczących państw członkowskich, państw trzecich, krajów partnerskich oraz krajów i terytoriów zamorskich uczestniczących w danym programie Interreg.
skreśla się
Poprawka 140
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 28 – ustęp 1 – akapit 3
W skład komitetu monitorującego wchodzą również przedstawiciele organów powołanych wspólnie na całym obszarze programu lub na jego części, w tym EUWT.
W skład komitetu monitorującego wchodzą również przedstawiciele regionów i samorządów lokalnych oraz innych organów powołanych wspólnie na całym obszarze programu lub na jego części, w tym EUWT.
Poprawka 141
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 28 – ustęp 2
2.  Instytucja zarządzająca publikuje wykaz członków komitetu monitorującego na stronie internetowej, o której mowa w art. 35 ust.2.
2.  Instytucja zarządzająca publikuje wykaz organów lub podmiotów mianowanych członkami komitetu monitorującego na stronie internetowej, o której mowa w art. 35 ust.2.
Poprawka 142
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 28 – ustęp 3
3.  Przedstawiciele Komisji uczestniczą w pracach komitetu monitorującego, pełniąc rolę doradczą.
3.  Przedstawiciele Komisji mogą uczestniczyć w pracach komitetu monitorującego, pełniąc rolę doradczą.
Poprawka 143
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 28 – ustęp 3 a (nowy)
3a.  Przedstawiciele organów ustanowionych na potrzeby całego programu lub jego części, w tym EUWT, mogą uczestniczyć w pracach komitetu monitorującego w charakterze doradców.
Poprawka 144
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 1 – litera g
g)  w stosownych przypadkach postępy w budowaniu zdolności administracyjnych instytucji publicznych i beneficjentów.
g)  w stosownych przypadkach postępy w budowaniu zdolności administracyjnych instytucji publicznych i beneficjentów, a w razie konieczności proponuje wszelkie dalsze środki wsparcia.
Poprawka 145
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 2 – litera a
a)  metodę i kryteria stosowane przy wyborze operacji, w tym wszelkie zmiany takiej metody i kryteriów, po konsultacjach z Komisją zgodnie z art. 22 ust. 2, nie naruszając przepisów [art. 27 ust. 3 lit. b), c) i d)] rozporządzenia (UE) [nowe RWP];
a)  metodę i kryteria stosowane przy wyborze operacji, w tym wszelkie zmiany takiej metody i kryteriów, po poinformowaniu Komisji zgodnie z art. 22 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem przepisów [art. 27 ust. 3 lit. b), c) i d)] rozporządzenia (UE) [nowe RWP];
Poprawka 146
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 30 – ustęp 2 – wprowadzenie
2.  Na wniosek Komisji instytucja zarządzająca w terminie jednego miesiąca przekazuje jej informacje dotyczące elementów wymienionych w art. 29 ust. 1, na temat:
2.  Na wniosek Komisji instytucja zarządzająca w terminie trzech miesięcy przekazuje jej informacje dotyczące elementów wymienionych w art. 29 ust. 1, na temat:
Poprawka 147
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 1 – akapit 1
Każda instytucja zarządzająca przekazuje Komisji drogą elektroniczną dane zbiorcze dotyczące poszczególnych programów Interreg do dnia 31 stycznia, 31 marca, 31 maja, 31 lipca, 30 września i 30 listopada każdego roku według wzoru podanego w załączniku [VII] do rozporządzenia (UE) [nowe RWP].
Każda instytucja zarządzająca przekazuje Komisji drogą elektroniczną dane dotyczące poszczególnych programów Interreg, o których mowa w art. 31 ust. 2 lit. a) niniejszego rozporządzenia, do dnia 31 stycznia, 31 maja i 30 września każdego roku, a dane, o których mowa w art. 31 ust. 2 lit. b) niniejszego rozporządzenia, raz do roku według wzoru podanego w załączniku [VII] do rozporządzenia (UE) [nowe RWP].
Poprawka 148
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 1 – akapit 1 a (nowy)
Przekazywanie danych odbywa się z wykorzystaniem funkcjonujących już systemów zgłaszania danych, o ile systemy te okazały się niezawodne w poprzednim okresie programowania.
Poprawka 149
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 2 – litera b
b)  wartości wskaźników rezultatu i wskaźników produktu dla wybranych operacji Interreg oraz wartości uzyskanych w wyniku operacji Interreg.
b)  wartości wskaźników rezultatu i wskaźników produktu dla wybranych operacji Interreg oraz wartości uzyskanych w wyniku ukończonych operacji Interreg.
Poprawka 150
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 33 – ustęp 1
1.  Wspólne wskaźniki produktu i rezultatu określone w załączniku [I] do rozporządzenia (UE) [nowe EFRR] oraz w stosownych przypadkach wskaźniki produktu i rezultatu specyficzne dla danego programu stosuje się zgodnie z art. [12 ust. 1] rozporządzenia (UE) [nowe RWP] oraz art. 17 ust. 3 lit. d) ppkt (ii) oraz art. 31 ust. 2 lit. b) niniejszego rozporządzenia.
1.  Wspólne wskaźniki produktu i rezultatu określone w załączniku [I] do rozporządzenia (UE) [nowe EFRR], które uznano za najbardziej odpowiednie do pomiaru postępu w realizacji założeń programu dotyczącego celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg), stosuje się zgodnie z art. [12 ust. 1] rozporządzenia (UE) [nowe RWP] oraz art. 17 ust. 4 lit. d) ppkt (ii), a także art. 31 ust. 2 lit. b) niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 151
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 33 – ustęp 1 a (nowy)
1a.  W razie konieczności i w przypadkach należycie uzasadnionych przez instytucję zarządzającą oprócz wskaźników wybranych zgodnie z ust. 1 stosuje się wskaźniki produktu i rezultatu specyficzne dla danego programu.
Poprawka 152
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 1
1.  Instytucja zarządzająca dokonuje oceny każdego programu Interreg. Każda ocena zawiera oszacowanie skuteczności programu, jego wydajności, przydatności, spójności i europejskiej wartości dodanej w celu poprawy jakości opracowywania danego programu Interreg i jego realizacji.
1.  Instytucja zarządzająca dokonuje oceny każdego programu Interreg nie częściej niż raz do roku. Każda ocena zawiera oszacowanie skuteczności programu, jego wydajności, przydatności, spójności i europejskiej wartości dodanej w celu poprawy jakości opracowywania danego programu Interreg i jego realizacji.
Poprawka 153
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 4
4.  Instytucja zarządzająca zapewnia niezbędne procedury generowania i gromadzenia danych koniecznych do dokonania oceny.
4.  Instytucja zarządzająca ma na celu zapewnienie niezbędnych procedur generowania i gromadzenia danych koniecznych do dokonania oceny.
Poprawka 154
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 3
3.  Zastosowanie ma art.[44 ust. 2–7] rozporządzenia (UE) [nowe RWP] dotyczący zakresu odpowiedzialności instytucji zarządzającej.
3.  Zastosowanie ma art.[44 ust. 2–6] rozporządzenia (UE) [nowe RWP] dotyczący zakresu odpowiedzialności instytucji zarządzającej.
Poprawka 155
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 4 – akapit 1 – litera c
c)  umieszczenie w miejscach publicznych tablic lub billboardów natychmiast po rozpoczęciu fizycznej realizacji operacji Interreg, obejmującej inwestycje rzeczowe lub zakup sprzętu o wartości powyżej 100 000 EUR;
c)  umieszczenie w miejscach publicznych tablic lub billboardów natychmiast po rozpoczęciu fizycznej realizacji operacji Interreg, obejmującej inwestycje rzeczowe lub zakup sprzętu o wartości powyżej 50 000 EUR;
Poprawka 156
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 4 – akapit 1 – litera d
d)  w przypadku operacji Interreg niewchodzących w zakres lit. c), umieszczenie w miejscach publicznych co najmniej jednego wydrukowanego plakatu lub elektronicznego wyświetlacza o wymiarze minimum A3, na którym znajdują się informacje o operacji Interreg, ze szczególnym naciskiem na informacje o wsparciu z funduszu Interreg;
d)  w przypadku operacji Interreg niewchodzących w zakres lit. c), umieszczenie w miejscach publicznych co najmniej jednego wydrukowanego plakatu, a w stosownych przypadkach elektronicznego wyświetlacza o wymiarze minimum A2, na którym znajdują się informacje o operacji Interreg, ze szczególnym naciskiem na informacje o wsparciu z funduszu Interreg;
Poprawka 157
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 4 – akapit 1 – litera e
e)  w przypadku operacji o znaczeniu strategicznym i operacji, których łączny koszt przekracza 10 000 000 EUR, zorganizowanie wydarzenia informacyjnego i terminowe zaangażowanie w nie Komisji i odpowiedzialnej instytucji zarządzającej.
e)  w przypadku operacji o znaczeniu strategicznym i operacji, których łączny koszt przekracza 5 000 000 EUR, zorganizowanie wydarzenia informacyjnego i terminowe zaangażowanie w nie Komisji i odpowiedzialnej instytucji zarządzającej.
Poprawka 158
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 6
6.  Jeżeli beneficjent nie spełnia swoich zobowiązań wynikających z art. [42] rozporządzenia (UE) [nowe RWP] lub ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, państwo członkowskie może zastosować korektę finansową poprzez anulowanie do 5 % wsparcia z funduszy na daną operację.
6.  Jeżeli beneficjent nie spełnia swoich zobowiązań wynikających z art. [42] rozporządzenia (UE) [nowe RWP] lub ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, lub nie zaradzi tej sytuacji w odpowiednim terminie instytucja zarządzająca może zastosować korektę finansową w postaci anulowania do 5 % wsparcia z funduszy na daną operację.
Poprawka 159
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 38 – ustęp 3 – litera c
c)  według stawki ryczałtowej zgodnie z [art. 50 ust. 1] rozporządzenia (UE) [nowe RWP].
c)  bezpośrednie koszty personelu danej operacji można obliczać według stawki ryczałtowej w wysokości do 20 % kosztów bezpośrednich innych niż bezpośrednie koszty personelu tej operacji, przy czym państwo członkowskie nie jest zobowiązane do dokonania jakichkolwiek obliczeń w celu ustalenia obowiązującej stawki.
Poprawka 160
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 38 – ustęp 5 – litera a
a)  w wyniku podzielenia miesięcznych kosztów zatrudnienia brutto przez przewidzianydokumencie zatrudnienia miesięczny czas pracy wyrażony w godzinach; lub
a)  przez podzielenie najbardziej aktualnych udokumentowanych miesięcznych kosztów zatrudnienia brutto przez miesięczny czas pracy danej osoby zgodnie z obowiązującymi przepisami, o których mowaumowie o pracę i w art. 50 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) .../... [nowe RWP]; lub
Poprawka 161
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 38 – ustęp 6
6.  W przypadku kosztów personelu dotyczących osób, które zgodnie z dokumentem zatrudnienia pracują na godziny, koszty te są kwalifikowalne przez zastosowanie liczby godzin rzeczywiście przepracowanych przy danej operacji do stawki godzinowej uzgodnionej w dokumencie zatrudnienia, na podstawie systemu rejestracji czasu pracy.
6.  W przypadku kosztów personelu dotyczących osób, które zgodnie z dokumentem zatrudnienia pracują na godziny, koszty te są kwalifikowalne przez zastosowanie liczby godzin rzeczywiście przepracowanych przy danej operacji do stawki godzinowej uzgodnionej w dokumencie zatrudnienia, na podstawie systemu rejestracji czasu pracy. Jeżeli nie zostały jeszcze uwzględnione w uzgodnionej stawce godzinowej, koszty wynagrodzenia, o których mowa w art. 38 ust 2 lit. b), mogą zostać dodane do tej stawki godzinowej, zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi.
Poprawka 162
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 39 – ustęp 1 – wprowadzenie
Koszty biurowe i administracyjne są ograniczone do następujących elementów:
Koszty biurowe i administracyjne są ograniczone do 15 % całkowitych kosztów bezpośrednich danej operacji oraz do następujących elementów:
Poprawka 163
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 40 – ustęp 4
4.  Bezpośrednie pokrycie wydatków na koszty, o których mowa w niniejszym artykule, przez pracownika beneficjenta jest poświadczane dowodem zwrotu tej kwoty przez beneficjenta temu pracownikowi.
4.  Bezpośrednie pokrycie wydatków na koszty, o których mowa w niniejszym artykule, przez pracownika beneficjenta jest poświadczane dowodem zwrotu tej kwoty przez beneficjenta temu pracownikowi. Ta kategoria kosztów może być wykorzystywana na koszty podróży personelu operacyjnego i innych zainteresowanych stron w celu wdrożenia i promocji operacji i programu Interreg.
Poprawka 164
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 40 – ustęp 5
5.  Koszty podróży i zakwaterowania danej operacji można obliczać według stawki ryczałtowej w wysokości do 15 % kosztów bezpośrednich innych niż koszty bezpośrednie personelu tej operacji.
5.  Koszty podróży i zakwaterowania danej operacji można obliczać według stawki ryczałtowej w wysokości do 15 % kosztów bezpośrednich personelu tej operacji.
Poprawka 165
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 41 – akapit 1 – wprowadzenie
Koszty ekspertów zewnętrznych i koszty usług zewnętrznych są ograniczone do następujących usług i ekspertyz dostarczanych przez podmioty prawa publicznego lub prywatnego bądź osoby fizyczne, inne niż beneficjent danej operacji:
Koszty ekspertów zewnętrznych i koszty usług zewnętrznych składają się z następujących usług i ekspertyz – ale nie są do nich ograniczone – dostarczanych przez podmioty prawa publicznego lub prywatnego bądź osoby fizyczne, inne niż beneficjent (włączając wszystkich partnerów) danej operacji:
Poprawka 166
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 41 – akapit 1 – litera o
o)  podróż i zakwaterowanie ekspertów zewnętrznych, prelegentów, przewodniczących posiedzeń i dostawców usług;
o)  podróż i zakwaterowanie ekspertów zewnętrznych;
Poprawka 167
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 42 – ustęp 1 – wprowadzenie
1.  Koszty wyposażenia zakupionego, wynajmowanego lub dzierżawionego przez beneficjenta danej operacji, inne niż objęte art. 39, są ograniczone do następujących pozycji:
1.  Koszty wyposażenia zakupionego, wynajmowanego lub dzierżawionego przez beneficjenta danej operacji, inne niż objęte art. 39, składają się z następujących pozycji, ale nie są do nich ograniczone:
Poprawka 168
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 43 – akapit 1 – litera a
a)  zakup gruntów zgodnie z [art. 58 ust. 1 lit. c)] rozporządzenia (UE) [nowe RWP];
a)  zakup gruntów zgodnie z [art. 58 ust. 1 lit. b)] rozporządzenia (UE) [nowe RWP];
Poprawka 169
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 44 – ustęp 1
1.  Państwa członkowskie oraz, w stosownych przypadkach, państwa trzecie, kraje partnerskie oraz kraje i terytoria zamorskie uczestniczące w programie Interreg określają, do celów art. [65] rozporządzenia (UE) [nowe RWP], jedną instytucję zarządzającą i jedną instytucję audytową.
1.  Państwa członkowskie oraz, w stosownych przypadkach, państwa trzecie, kraje partnerskie, kraje i terytoria zamorskie oraz organizacje integracji i współpracy regionalnej uczestniczące w programie Interreg określają, do celów art. [65] rozporządzenia (UE) [nowe RWP], jedną instytucję zarządzającą i jedną instytucję audytową.
Poprawka 170
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 44 – ustęp 2
2.  Instytucja zarządzająca i instytucja audytowa muszą być zlokalizowane w tym samym państwie członkowskim.
2.  Instytucja zarządzająca i instytucja audytowa mogą być zlokalizowane w tym samym państwie członkowskim.
Poprawka 171
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 44 – ustęp 5
5.  W odniesieniu do programu Interreg w ramach komponentu 2B lub komponentu 1, jeżeli ten ostatni obejmuje długie granice z różnorodnymi wyzwaniami i potrzebami dotyczącymi rozwoju, państwa członkowskie oraz w stosownych przypadkach państwa trzecie, kraje partnerskie oraz kraje i terytoria zamorskie uczestniczące w programie Interreg mogą definiować obszary podprogramu.
5.  W odniesieniu do programu Interreg w ramach komponentu 1, jeżeli ten ostatni obejmuje długie granice z różnorodnymi wyzwaniami i potrzebami dotyczącymi rozwoju, państwa członkowskie oraz w stosownych przypadkach państwa trzecie, kraje partnerskie oraz kraje i terytoria zamorskie uczestniczące w programie Interreg mogą definiować obszary podprogramu.
Poprawka 172
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 44 – ustęp 6
6.  Jeżeli instytucja zarządzająca wskazuje instytucję pośredniczącą w ramach programu Interreg zgodnie z art. [65 ust. 3] rozporządzenia (UE) [nowe RWP], instytucja pośrednicząca realizuje te zadania w więcej niż jednym uczestniczącym państwie członkowskim lub, w stosownych przypadkach, w państwie trzecim, kraju partnerskim lub kraju i terytorium zamorskim.
6.  Jeżeli instytucja zarządzająca wskazuje co najmniej jedną instytucję pośredniczącą w ramach programu Interreg zgodnie z art. [65 ust. 3] rozporządzenia (UE) [nowe RWP], instytucja pośrednicząca realizuje te zadania w więcej niż jednym uczestniczącym państwie członkowskim lub zainteresowane organy realizują te zadania w co najmniej jednym uczestniczącym państwie członkowskim lub w swoich państwach członkowskich lub, w stosownych przypadkach, w co najmniej jednym państwie trzecim, kraju partnerskim lub kraju i terytorium zamorskim.
Poprawka 173
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 45 – ustęp 1 a (nowy)
1a.   W drodze odstępstwa od art. 87 ust. 2 rozporządzenia (UE) .../... [nowe RWP], Komisja zwraca jako płatności okresowe 100 % kwot zawartych we wniosku o płatność, co wynika z zastosowania stawki współfinansowania programu do całkowitych wydatków kwalifikowalnych lub, w stosownych przypadkach, do wkładu publicznego.
Poprawka 174
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 1 b (nowy)
1b.   W przypadku gdy instytucja zarządzająca nie przeprowadza weryfikacji na mocy art. 68 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) .../... [nowe RWP] na całym obszarze objętym programem, każde państwo członkowskie wyznacza organ lub osobę odpowiedzialne za przeprowadzenie takiej weryfikacji w odniesieniu do beneficjentów na swoim terytorium.
Poprawka 175
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 1 c (nowy)
1c.   W drodze odstępstwa od art. 92 rozporządzenia (UE) .../... [nowe RWP] programy Interreg nie podlegają rocznemu rozliczeniu rachunków. Rachunki są rozliczane na koniec programu na podstawie końcowego sprawozdania z wyników.
Poprawka 176
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 48 – ustęp 7
7.  Jeżeli ogólny ekstrapolowany poziom błędu, o którym mowa w ust. 6, przekracza 2 % łącznych wydatków zadeklarowanych w programach Interreg włączonych do populacji, z której wybrano wspólną próbę, Komisja oblicza ogólny poziom błędu resztowego, biorąc pod uwagę korekty finansowe zastosowane przez odpowiednie instytucje programu Interreg w odniesieniu do poszczególnych nieprawidłowości wykrytych w ramach audytu operacji wybranych zgodnie z ust. 1.
7.  Jeżeli ogólny ekstrapolowany poziom błędu, o którym mowa w ust. 6, przekracza 3,5 % łącznych wydatków zadeklarowanych w programach Interreg włączonych do populacji, z której wybrano wspólną próbę, Komisja oblicza ogólny poziom błędu resztowego, biorąc pod uwagę korekty finansowe zastosowane przez odpowiednie instytucje programu Interreg w odniesieniu do poszczególnych nieprawidłowości wykrytych w ramach audytu operacji wybranych zgodnie z ust. 1.
Poprawka 177
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 48 – ustęp 8
8.  Jeżeli ogólny poziom błędu resztowego, o którym mowa w ust. 7, przekracza 2 % wydatków zadeklarowanych w programach Interreg włączonych do populacji, z której wybrano wspólną próbę, Komisja ustala, czy konieczne jest zwrócenie się do instytucji audytowej dla konkretnego programu Interreg lub grupy programów Interreg, których najbardziej dotyczy ten problem, o wykonanie dodatkowych czynności audytowych w celu dokonania dalszej oceny poziomu błędu i oceny wymaganych środków naprawczych w odniesieniu do programów Interreg, których dotyczą wykryte nieprawidłowości.
8.  Jeżeli ogólny poziom błędu resztowego, o którym mowa w ust. 7, przekracza 3,5 % wydatków zadeklarowanych w programach Interreg włączonych do populacji, z której wybrano wspólną próbę, Komisja ustala, czy konieczne jest zwrócenie się do instytucji audytowej dla konkretnego programu Interreg lub grupy programów Interreg, których najbardziej dotyczy ten problem, o wykonanie dodatkowych czynności audytowych w celu dokonania dalszej oceny poziomu błędu i oceny wymaganych środków naprawczych w odniesieniu do programów Interreg, których dotyczą wykryte nieprawidłowości.
Poprawka 178
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 49 – ustęp 2 – litera a
a)  2021: 1 %;
a)  2021: 3 %;
Poprawka 179
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 49 – ustęp 2 – litera b
b)  2022: 1 %;
b)  2022: 2,25 %;
Poprawka 180
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 49 – ustęp 2 – litera c
c)  2023: 1 %;
c)  2023: 2,25 %;
Poprawka 181
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 49 – ustęp 2 – litera d
d)  2024: 1 %;
d)  2024: 2,25 %;
Poprawka 182
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 49 – ustęp 2 – litera e
e)  2025: 1 %;
e)  2025: 2,25 %;
Poprawka 183
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 49 – ustęp 2 – litera f
f)  2026: 1 %;
f)  2026: 2,25 %;
Poprawka 184
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 49 – ustęp 3 – akapit 1
Jeżeli zewnętrzne programy transgraniczne Interreg są wspierane ze środków EFRR i IPA III–współpraca transgraniczna lub ISRWM–współpraca transgraniczna, płatności zaliczkowe dla wszystkich funduszy wspierających taki program Interreg wypłaca się zgodnie z rozporządzeniem (UE) [IPA III] lub [ISRWM] lub z aktem przyjętym na ich mocy.
Jeżeli zewnętrzne programy Interreg są wspierane ze środków EFRR i IPA III–współpraca transgraniczna lub ISRWM–współpraca transgraniczna, płatności zaliczkowe dla wszystkich funduszy wspierających taki program Interreg wypłaca się zgodnie z rozporządzeniem (UE) [IPA III] lub [ISRWM] lub z aktem przyjętym na ich mocy.
Poprawka 185
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 49 – ustęp 3 – akapit 3
Całkowita kwota wypłacona w ramach płatności zaliczkowej jest zwracana Komisji, jeżeli w terminie 24 miesięcy od dnia wypłacenia przez Komisję pierwszej raty płatności zaliczkowej nie zostanie wysłany żaden wniosek o płatność w ramach transgranicznego programu Interreg. Taki zwrot środków stanowi wewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel i nie zmniejsza wsparcia na rzecz programu z EFRR, IPA III–współpraca transgraniczna lub ISRWM–współpraca transgraniczna
Całkowita kwota wypłacona w ramach płatności zaliczkowej jest zwracana Komisji, jeżeli w terminie 36 miesięcy od dnia wypłacenia przez Komisję pierwszej raty płatności zaliczkowej nie zostanie wysłany żaden wniosek o płatność w ramach transgranicznego programu Interreg. Taki zwrot środków stanowi wewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel i nie zmniejsza wsparcia na rzecz programu z EFRR, IPA III–współpraca transgraniczna lub ISRWM–współpraca transgraniczna
Poprawka 186
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Rozdział 8 – tytuł
Udział państw trzecich, krajów partnerskich oraz krajów i terytoriów zamorskich w programach Interreg w ramach zarządzania dzielonego
Udział państw trzecich, krajów partnerskich, krajów i terytoriów zamorskich lub organizacji integracji lub współpracy regionalnej w programach Interreg w ramach zarządzania dzielonego
Poprawka 187
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 51 – akapit 1
Rozdziały I–VII i rozdział X stosuje się do udziału państw trzecich, krajów partnerskich oraz krajów i terytoriów zamorskich w programach Interreg z zastrzeżeniem przepisów szczegółowych określonych w niniejszym rozdziale.
Rozdziały I–VII i rozdział X stosuje się do udziału państw trzecich, krajów partnerskich, krajów i terytoriów zamorskich lub organizacji integracji lub współpracy regionalnej w programach Interreg z zastrzeżeniem przepisów szczegółowych określonych w niniejszym rozdziale.
Poprawka 188
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 52 – ustęp 3
3.  Państwa trzecie, kraje partnerskie oraz kraje i terytoria zamorskie uczestniczące w programie Interreg oddelegowują pracowników do wspólnego sekretariatu programu lub zakładają oddział na swoim terytorium, lub jedno i drugie.
3.  Państwa trzecie, kraje partnerskie oraz kraje i terytoria zamorskie uczestniczące w programie Interreg mogą oddelegować pracowników do wspólnego sekretariatu programu lub – w porozumieniu z instytucją zarządzającą – zakładają oddział wspólnego sekretariatu na swoim terytorium, lub jedno i drugie.
Poprawka 189
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 52 – ustęp 4
4.  Organ krajowy lub organ odpowiadający specjaliście ds. komunikacji w ramach programu Interreg, jak określono w art. 35 ust. 1, wspiera instytucję zarządzającą i partnerów w danym państwie trzecim, kraju partnerskim lub kraju i terytorium zamorskim w odniesieniu do zadań przewidzianych w art. 35 ust. 2–7.
4.  Organ krajowy lub organ odpowiadający specjaliście ds. komunikacji w ramach programu Interreg, jak określono w art. 35 ust. 1, może wspierać instytucję zarządzającą i partnerów w danym państwie trzecim, kraju partnerskim lub kraju i terytorium zamorskim w odniesieniu do zadań przewidzianych w art. 35 ust. 2–7.
Poprawka 190
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 53 – ustęp 2
2.  Programy Interreg w komponentach 2 i 4, łączące wkłady z EFRR i z co najmniej jednego instrumentu finansowania zewnętrznego Unii, realizowane są w ramach zarządzania dzielonego zarówno w państwach członkowskich, jak i w każdym uczestniczącym państwie trzecim lub kraju partnerskim, lub – w odniesieniu do komponentu 3 – w każdym kraju i terytorium zamorskim, niezależnie od tego, czy dany kraj i terytorium zamorskie otrzymuje wsparcie w ramach co najmniej jednego instrumentu finansowania zewnętrznego Unii.
2.  Programy Interreg w komponentach 2 i 4, łączące wkłady z EFRR i z co najmniej jednego instrumentu finansowania zewnętrznego Unii, realizowane są w ramach zarządzania dzielonego zarówno w państwach członkowskich, jak i w każdym uczestniczącym państwie trzecim, kraju partnerskim, uczestniczącym kraju i terytorium zamorskim, lub – w odniesieniu do komponentu 3 – w każdym kraju i terytorium zamorskim, niezależnie od tego, czy dany kraj i terytorium zamorskie otrzymuje wsparcie w ramach co najmniej jednego instrumentu finansowania zewnętrznego Unii.
Poprawka 191
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 53 – ustęp 3 – akapit 1 – litera a
a)  w ramach zarządzania dzielonego zarówno w państwach członkowskich, jak i w każdym uczestniczącym państwie trzecim lub kraju i terytorium zamorskim;
a)  w ramach zarządzania dzielonego zarówno w państwach członkowskich, jak i w każdym uczestniczącym państwie trzecim lub kraju i terytorium zamorskim lub w grupie państw trzecich będących częścią organizacji regionalnej;
Poprawka 192
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 53 – ustęp 3 – akapit 1 – litera b
b)  w ramach zarządzania dzielonego w państwach członkowskich i w każdym uczestniczącym państwie trzecim lub kraju i terytorium zamorskim tylko w odniesieniu do wydatków EFRR poza Unią na jedną operację lub większą ich liczbę, z kolei wkłady z co najmniej jednego instrumentu finansowania zewnętrznego Unii zarządzane są w ramach zarządzania pośredniego;
b)  w ramach zarządzania dzielonego w państwach członkowskich i w każdym uczestniczącym państwie trzecim lub kraju i terytorium zamorskim albo w grupie państw trzecich będących częścią organizacji regionalnej tylko w odniesieniu do wydatków EFRR poza Unią na jedną operację lub większą ich liczbę, z kolei wkłady z co najmniej jednego instrumentu finansowania zewnętrznego Unii zarządzane są w ramach zarządzania pośredniego;
Poprawka 193
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 53 – ustęp 3 – akapit 1 – litera c
c)  w ramach zarządzania pośredniego zarówno w państwach członkowskich, jak i w każdym uczestniczącym państwie trzecim lub kraju i terytorium zamorskim.
c)  w ramach zarządzania pośredniego zarówno w państwach członkowskich, jak i w każdym uczestniczącym państwie trzecim lub kraju i terytorium zamorskim lub w grupie państw trzecich będących częścią organizacji regionalnej.
Poprawka 194
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 53 – ustęp 3 – akapit 2
Jeżeli całość lub część programu Interreg w komponencie 3 jest realizowana w ramach zarządzania pośredniego, zastosowanie ma art. 60.
Jeżeli całość lub część programu Interreg w komponencie 3 jest realizowana w ramach zarządzania pośredniego, wymagane jest uprzednie porozumienie między państwami członkowskimi i zainteresowanymi regionami i zastosowanie ma art. 60.
Poprawka 195
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 53 – ustęp 3 a (nowy)
3a.   Wspólne zaproszenia do składania wniosków uruchamiające finansowanie z dwustronnych lub wielonarodowych programów ISRWM i programów europejskiej współpracy terytorialnej mogą być ogłaszane, jeżeli odpowiednie instytucje zarządzające wyrażą na to zgodę. Treść zaproszenia określa jego zasięg geograficzny oraz oczekiwany wkład w realizację celów odpowiednich programów. Instytucje zarządzające decydują, czy do zaproszenia mają zastosowanie zasady ISRWM, czy zasady europejskiej współpracy terytorialnej. Mogą one podjąć decyzję o wyznaczeniu „wiodącej instytucji zarządzającej” odpowiedzialnej za zadania związane z zarządzaniem i kontrolą odnoszące się do zaproszenia.
Poprawka 196
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 55 – ustęp 3
3.  Jeżeli wybór jednego lub większej liczby dużych projektów infrastrukturalnych jest w programie spotkania komitetu monitorującego, a w stosownych przypadkach komitetu sterującego, instytucja zarządzająca przekazuje Komisji dokument koncepcyjny dla każdego takiego projektu co najmniej dwa miesiące przed datą spotkania. Dokument koncepcyjny może się składać z co najwyżej trzech stron i musi określać nazwę, lokalizację, budżet, partnera wiodącego i partnerów, oraz główne cele i rezultaty. Jeżeli dokument koncepcyjny dotyczący jednego lub większej liczby projektów infrastrukturalnych nie zostanie przekazany Komisji w tym terminie, Komisja może zwrócić się do przewodniczącego komitetu monitorującego lub komitetu sterującego o usunięcie odpowiednich projektów z programu spotkania.
3.  Jeżeli wybór jednego lub większej liczby dużych projektów infrastrukturalnych jest w programie spotkania komitetu monitorującego, a w stosownych przypadkach komitetu sterującego, instytucja zarządzająca przekazuje Komisji dokument koncepcyjny dla każdego takiego projektu co najmniej dwa miesiące przed datą spotkania. Dokument koncepcyjny może się składać z co najwyżej pięciu stron i musi określać nazwę, lokalizację, budżet, partnera wiodącego i partnerów, oraz główne cele i rezultaty, a także przedstawiać wiarygodny plan biznesowy dowodzący, że kontynuacja danego projektu lub projektów będzie zapewniona również w przypadku braku wsparcia ze środków Interreg. Jeżeli dokument koncepcyjny dotyczący jednego lub większej liczby projektów infrastrukturalnych nie zostanie przekazany Komisji w tym terminie, Komisja może zwrócić się do przewodniczącego komitetu monitorującego lub komitetu sterującego o usunięcie odpowiednich projektów z programu spotkania.
Poprawka 197
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 60 – ustęp 1
1.  Jeżeli część lub całość komponentu 3 programu Interreg jest realizowana w ramach zarządzania pośredniego zgodnie z odpowiednio art. 53 ust. 3 lit. b) lub c), zadania związane z realizacją powierza się jednemu z organów wymienionych w [art. 62 ust. 1 akapit pierwszy lit. c)] rozporządzenia (UE, Euratom) [FR-Omnibus], w szczególności takiemu organowi znajdującemu się w uczestniczącym państwie członkowskim, w tym instytucji zarządzającej danego programu Interreg.
1.  Jeżeli po konsultacjach z zainteresowanymi podmiotami część lub całość komponentu 3 programu Interreg jest realizowana w ramach zarządzania pośredniego zgodnie z odpowiednio art. 53 ust. 3 lit. b) lub c) niniejszego rozporządzenia, zadania związane z realizacją powierza się jednemu z organów wymienionych w [art. 62 ust. 1 akapit pierwszy lit. c)] rozporządzenia (UE, Euratom) [FR-Omnibus], w szczególności takiemu organowi znajdującemu się w uczestniczącym państwie członkowskim, w tym instytucji zarządzającej danego programu Interreg.
Poprawka 198
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 61
Artykuł 61
skreśla się
Międzyregionalne innowacyjne inwestycje
Z inicjatywy Komisji EFRR może wspierać międzyregionalne innowacyjne inwestycje, jak określono w art. 3 pkt 5, skupiające naukowców, przedsiębiorstwa, społeczeństwo obywatelskie i organy administracji publicznej zaangażowane w strategie inteligentnej specjalizacji ustanowione na szczeblu krajowym lub regionalnym.
Poprawka 199
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 61 a (nowy)
Artykuł 61 a
Zwolnienie z wymogu informowania na mocy art. 108 ust. 3 TFUE.
Komisja może stwierdzić, że pomoc dla projektów wspieranych przez unijną europejską współpracę terytorialną jest zgodna z zasadami rynku wewnętrznego i nie podlega wymogom dotyczącym informowania, o których mowa w art. 108 ust. 3 TFUE.

(1) Sprawa została odesłana do komisji właściwej w celu przeprowadzenia negocjacji międzyinstytucjonalnych na podstawie art. 59 ust. 4 akapit czwarty Regulaminu (A8-0470/2018).


Podział kontyngentów taryfowych uwzględnionych w unijnej liście koncesyjnej WTO po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii ***I
PDF 133kWORD 56k
Rezolucja
Tekst
Załącznik
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podziału kontyngentów taryfowych uwzględnionych w unijnej liście koncesyjnej WTO po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii i zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 32/2000 (COM(2018)0312 – C8-0202/2018– 2018/0158(COD))
P8_TA(2019)0022A8-0361/2018

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0312),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 207 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0202/2018),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 7 grudnia 2018 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz opinię Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A8-0361/2018),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zatwierdza swoje oświadczenie załączone do niniejszej rezolucji, które zostanie opublikowane w serii L Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej razem z ostatecznym aktem ustawodawczym;

3.  przyjmuje do wiadomości oświadczenie Komisji załączone do niniejszej rezolucji, które zostanie opublikowane w serii L Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej razem z ostatecznym aktem ustawodawczym;

4.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 16 stycznia 2019 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/... w sprawie podziału kontyngentów taryfowych uwzględnionych w unijnej liście koncesyjnej WTO po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii oraz zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 32/2000

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2019/216.)

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

Oświadczenie Parlamentu Europejskiego

Parlament Europejski przywiązuje wielką wagę do otrzymywania pełnych informacji podczas przygotowywania aktów delegowanych, a w szczególności do pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa, który stanowi, że w celu zapewnienia równego dostępu do wszystkich informacji Parlament Europejski i Rada otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich.

Oświadczenie Komisji

Komisja w pełni przestrzega zasad lepszego stanowienia prawa oraz zobowiązań określonych w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W związku z tym Komisja dołoży starań, aby jak najszybciej przedstawić Radzie i Parlamentowi wniosek ustawodawczy w celu dostosowania rozporządzenia (WE) nr 32/2000 do ram prawnych wprowadzonych na mocy Traktatu z Lizbony.


Unijna procedura wydawania zezwoleń na dopuszczenie pestycydów do obrotu
PDF 250kWORD 83k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie unijnej procedury wydawania zezwoleń na dopuszczenie pestycydów do obrotu (2018/2153(INI))
P8_TA(2019)0023A8-0475/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając decyzję Parlamentu z dnia 6 lutego 2018 r. w sprawie powołania komisji specjalnej ds. unijnej procedury wydawania zezwoleń na dopuszczenie pestycydów do obrotu, jej zakresu odpowiedzialności, składu liczbowego i czasu trwania mandatu(1),

–  uwzględniając art. 191 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

–  uwzględniając 7. ogólny unijny program działań w zakresie środowiska do 2020 r.(2),

–  uwzględniając Konwencję Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ) o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (konwencja z Aarhus),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG(3) („rozporządzenie”),

–  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG(4),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006(5),

–  uwzględniając dyrektywę 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. przewidującą udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów w zakresie środowiska oraz zmieniającą w odniesieniu do udziału społeczeństwa i dostępu do wymiaru sprawiedliwości dyrektywy Rady 85/337/EWG i 96/61/WE(6),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję(7),

–  uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 546/2011 z dnia 10 czerwca 2011 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do jednolitych zasad oceny i udzielania zezwolenia na środki ochrony roślin(8),

–  uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 283/2013 z dnia 1 marca 2013 r. ustanawiające wymogi dotyczące danych dla substancji czynnych(9),

–  uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 284/2013 z dnia 1 marca 2013 r. ustanawiające wymogi dotyczące danych dla środków ochrony roślin(10),

–  uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1056 z dnia 29 czerwca 2016 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresu zatwierdzenia substancji czynnej glifosat(11) i rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1313 z dnia 1 sierpnia 2016 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej glifosat(12),

–  uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2324 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej glifosat, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011(13),

–  uwzględniając swoje rezolucje z dnia 13 kwietnia 2016 r.(14) i z dnia 24 października 2017 r.(15) w sprawie projektu rozporządzenia wykonawczego Komisji w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej glifosat, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego(16),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 czerwca 2016 r. w sprawie zwiększania innowacji i rozwoju gospodarczego w przyszłym zarządzaniu gospodarstwami rolnymi w Europie(17),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 czerwca 2016 r. w sprawie rozwiązań technologicznych dla zrównoważonego rolnictwa w UE(18),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2018 r. w sprawie wykonania rozporządzenia w sprawie środków ochrony roślin (WE) nr 1107/2009(19),

–  uwzględniając europejską ocenę wdrożenia rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i jego odpowiednich załączników, opublikowaną przez Dyrekcję Generalną ds. Analiz Parlamentarnych (EPRS) w kwietniu 2018 r.,

–  uwzględniając wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 23 listopada 2016 r. w sprawie C-442/14 Bayer CropScience SA-NV, Stichting De Bijenstichting przeciwko College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden(20),

–  uwzględniając decyzję Europejskiej Rzecznik Praw Obywatelskich z dnia 18 lutego 2016 r. w sprawie 12/2013/MDC dotyczącej praktyk Komisji w zakresie udzielania zezwoleń i wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (pestycydów),

–  uwzględniając ekspertyzę „IARC Monographs Volume 112: evaluation of five organophosphate insecticides and herbicides”, opublikowaną dnia 20 marca 2015 r.,

–  uwzględniając wnioski Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) z przeglądu w ramach oceny zagrożeń stwarzanych przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej glifosatu(21), opublikowane w dniu 12 listopada 2015 r., oraz przegląd EFSA w ramach oceny zagrożeń stwarzanych przez pestycydy, dotyczącej potencjalnych właściwości glifosatu w zakresie zaburzania funkcjonowania układu hormonalnego(22), opublikowany w dniu 7 września 2017 r.,

–  uwzględniając opinię Komitetu ds. Oceny Ryzyka (RAC) Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) w sprawie klasyfikacji glifosatu z dnia 15 marca 2017 r.,

–  uwzględniając opinię naukową nr 5/2018 Scientific Advice Mechanism (mechanizmu doradztwa naukowego – SAM) w sprawie unijnych procedur wydawania zezwoleń na środki ochrony roślin z czerwca 2018 r.(23),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wdrożenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1185/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie statystyk dotyczących pestycydów (COM(2017) 0109),

–  uwzględniając plan wdrażania dotyczący zwiększenia dostępności środków ochrony roślin niskiego ryzyka i przyspieszenia wprowadzania integrowanej ochrony roślin w państwach członkowskich, opracowany przez grupę ekspertów ds. zrównoważonej ochrony roślin i zatwierdzony przez Radę w dniu 28 czerwca 2016 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy Rady Praw Człowieka ds. prawa do pożywienia z dnia 24 stycznia 2017 r. w sprawie globalnego stosowania pestycydów w rolnictwie i jego wpływu na prawa człowieka;

–  uwzględniając art. 13 TFUE, który stanowi, że przy formułowaniu i wykonywaniu polityk Unii, w szczególności tych dotyczących rynku wewnętrznego, w pełni uwzględnia się wymagania w zakresie dobrostanu zwierząt jako istot zdolnych do odczuwania,

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września 2010 r. w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych(24),

–  uwzględniając specjalne badanie Eurobarometr nr 442 z marca 2016 r., według którego 89 % obywateli UE zgadza się, że Unia powinna w większym stopniu upowszechniać wiedzę o znaczeniu dobrostanu zwierząt na poziomie międzynarodowym, a 90 % obywateli UE zgadza się, że ważne jest ustalenie wysokich standardów dobrostanu zwierząt,

–  uwzględniając fakt, że Parlament otrzymuje liczne petycje od zaniepokojonych obywateli korzystających z praw przysługujących im na mocy art. 24 i 227 TFUE oraz art. 44 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, w których wzywają oni do zaprzestania badań na zwierzętach w Europie i na całym świecie oraz do ustanowienia międzynarodowych standardów w zakresie dobrostanu zwierząt,

–  uwzględniając wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przejrzystości i zrównoważonego charakteru unijnej oceny ryzyka w łańcuchu żywnościowym (COM(2018)0179)(25),

–  uwzględniając trwającą ocenę REFIT rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 prowadzoną przez Komisję,

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Specjalnej ds. Unijnej Procedury Wydawania Zezwoleń na Dopuszczenie Pestycydów do Obrotu (A8-0475/2018),

Uwagi ogólne

A.  mając na uwadze, że celem rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 („rozporządzenie”) jest „zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska, a także poprawa funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zharmonizowanie zasad dotyczących wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, przy równoczesnej poprawie produkcji rolnej”;

B.  mając na uwadze, że unijna procedura wydawania zezwoleń na środki ochrony roślin jest jedną z najbardziej rygorystycznych na świecie; mając na uwadze, że w świetle obaw dotyczących oceny glifosatu zgłoszonych przez kilka zainteresowanych stron Komisja Specjalna ds. Unijnej Procedury Wydawania Zezwoleń na Dopuszczenie Pestycydów do Obrotu (PEST) dąży do określenia obszarów, które można jeszcze usprawnić w związku z unijną procedurą udzielania zezwoleń na środki ochrony roślin, dostarczając zalecenia, które uważa za konieczne, aby zapewnić osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska;

C.  mając na uwadze, że zasada ostrożności stanowi nadrzędną zasadę polityki Unii, zgodnie z art. 191 TFUE; mając na uwadze, że rozporządzenie, zgodnie z jego art. 1 ust. 4, opiera się na zasadzie ostrożności; mając na uwadze, że decyzja dotycząca zarządzania ryzykiem, zgodnie z art. 13 ust. 2, musi spełniać warunki zasady ostrożności określone w art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002; mając na uwadze, że art. 7 ust. 2 rozporządzenia 178/2002 stanowi, iż środki przyjęte w oparciu o zasadę ostrożności muszą być proporcjonalne;

D.  mając na uwadze, że kilka zainteresowanych stron wyraziło obawy co do oceny glifosatu, w szczególności co do tego, czy przeprowadzono niezależną, obiektywną i przejrzystą ocenę, czy prawidłowo zastosowano kryteria klasyfikacji określone w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008, a także czy odpowiednio zastosowano wytyczne oraz kryteria zatwierdzania i zasadę ostrożności;

E.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia środek ochrony roślin stosowany w sposób zgodny z dobrą praktyką ochrony roślin i z uwzględnieniem realistycznych warunków stosowania nie może mieć, między innymi, natychmiastowego lub opóźnionego szkodliwego wpływu na zdrowie ludzi, w tym grup szczególnie wrażliwych, i nie może mieć żadnego niedopuszczalnego wpływu na środowisko;

F.  mając na uwadze, że ocena wykonania rozporządzenia wykazała, że cele ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska nie są w pełni osiągane oraz że można by wprowadzić ulepszenia, aby osiągnąć wszystkie cele rozporządzenia;

G.  mając na uwadze, że sprawą najwyższej wagi jest pełne wdrożenie rozporządzenia we wszystkich państwach członkowskich;

H.  mając na uwadze, że praca właściwych organów krajowych zaangażowanych w proces zatwierdzania i udzielania zezwoleń jest często opóźniona; mając na uwadze, że stwierdzono, iż właściwe organy krajowe zaangażowane w proces zatwierdzania i udzielania zezwoleń mają w niektórych przypadkach niedobory kadrowe i są niedofinansowane; mając na uwadze, że oprócz opóźnień w ocenie brak środków może mieć wpływ na jakość ocen, zarówno w odniesieniu do substancji czynnych, jak i środków ochrony roślin;

I.  mając na uwadze, że niezależność oceny ryzyka jest podstawą zaufania do rozporządzenia i prawa żywnościowego UE;

J.  mając na uwadze, że w trakcie całej procedury stwierdzono brak przejrzystości w procesie decyzyjnym, począwszy od braku publicznego dostępu do pełnych badań i surowych danych, aż po etap zarządzania ryzykiem;

K.  mając na uwadze, że prawo dostępu do dokumentów przechowywanych przez agencje UE stanowi ważne prawo, od którego wyjątki należy interpretować w sposób zawężający; wskazuje na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zgodnie z którym przejrzystość i dostęp do dokumentów przyczyniają się do większej legitymizacji agencji UE w oczach obywateli i do zapewnienia większej odpowiedzialności agencji UE przed obywatelami w systemie demokratycznym(26);

L.  mając na uwadze, że rozporządzenie Komisji (UE) nr 283/2013 ustanawiające wymogi dotyczące danych dla substancji czynnych powinno być regularnie aktualizowane, aby uwzględniało aktualną wiedzę naukową i techniczną; mając na uwadze, że komunikat Komisji w ramach wykonywania rozporządzenia Komisji (UE) nr 283/2013 z dnia 1 marca 2013 r. ustanawiającego wymogi dotyczące danych dla substancji czynnych(27) pozostaje najbardziej wszechstronnym źródłem wytycznych i wytycznych dotyczących testów, chociaż kilka z wymienionych dokumentów mogło zostać zastąpionych i powinno zostać zaktualizowanych; mając na uwadze, że metody stosowane do naukowej oceny substancji czynnych, w formie wytycznych stosowanych przez EFSA i państwa członkowskie, nie zawsze odzwierciedlają bieżący stan wiedzy naukowej i technicznej zgodnie z wymogami art. 4 rozporządzenia; mając na uwadze, że w ocenie ryzyka nie uwzględnia się niektórych kluczowych testów lub brakuje najnowszych metod naukowych (jak w przypadku aktualnych badań ekotoksykologicznych dla organizmów glebowych i oceny stężenia w środowisku oraz pozostałości w pyle, wietrze, powietrzu i wodzie);

M.  mając na uwadze, że aktualne wytyczne dotyczące pszczół zastosowane przez EFSA w jego niedawnym przeglądzie trzech neonikotynoidów nie zostały jeszcze formalnie przyjęte; mając na uwadze, że wytyczne dotyczące organizmów glebowych stosowane obecnie przez EFSA pochodzą z 2002 r.;

N.  mając na uwadze, że wytyczne przekładają wymogi prawodawstwa na praktyczne działania, wyjaśniając, co należy zrobić, a wytyczne dotyczące testów określają protokoły testów, których należy przestrzegać przy generowaniu danych, wyjaśniające, jak należy przeprowadzać testy;

O.  mając na uwadze, że powszechne stosowanie środków ochrony roślin oraz ich profilaktyczne stosowanie w nieodpowiednich przypadkach budzą niepokój;

P.  mając na uwadze, że stosowanie środków ochrony roślin do desykacji (tj. stosowania na roślinach uprawnych przed zbiorem w celu przyspieszenia dojrzewania i ułatwienia zbiorów) jest nieodpowiednie;

Q.  mając na uwadze, że stosowanie środków ochrony roślin na obszarach wykorzystywanych przez ogół społeczeństwa lub grupy szczególnie wrażliwe jest nieodpowiednie;

R.  mając na uwadze, że według danych zgromadzonych przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) w 2016 r. UE zużyła 368 588 ton pestycydów, co stanowi 11,8 % globalnego zużycia;

S.  mając na uwadze, że według FAO zużycie pestycydów w UE wykazuje tendencję zwyżkową od 2009 r.; mając na uwadze, że tendencje są jednak bardzo zróżnicowane między państwami członkowskimi, od gwałtownego wzrostu w niektórych z nich po duży spadek w innych; mając na uwadze, że między 2011 r. a 2016 r. sprzedaż substancji czynnych stosowanych w pestycydach w 16 państwach członkowskich wzrosła o 1,6 %;

T.  mając na uwadze, że do 2018 r. zatwierdzono 493 substancje czynne i podstawowe;

U.  mając na uwadze, że w sprawozdaniu Komisji w sprawie wdrożenia rozporządzenia (WE) nr 1185/2009 zwrócono uwagę na braki w danych statystycznych na temat stosowania pestycydów oraz brak wiedzy na temat stosowania konkretnych substancji czynnych;

V.  mając na uwadze, że według sprawozdania Unii Europejskiej w sprawie pozostałości pestycydów w żywności za 2016 r.(28), opublikowanego przez EFSA w 2018 r., 96,2 % próbek odpowiadało poziomom dopuszczalnym w prawodawstwie UE;

W.  mając na uwadze brak wiedzy ogółu społeczeństwa na temat zagrożenia i ryzyka oraz dopuszczalnych i niedopuszczalnych zagrożeń i ryzyka, a także na temat stopnia zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości w Europie;

X.  mając na uwadze, że decyzje w sprawie udzielania zezwoleń na nowe substancje czynne i środki ochrony roślin są zawsze podejmowane w warunkach niepewności w odniesieniu do ich rzeczywistego wpływu; mając na uwadze brak monitorowania po wydaniu zezwolenia; mając na uwadze, że nie są dostępne dane na temat dokładnych ilości każdego zastosowanego środka ochrony roślin, wdrażania i skuteczności środków ograniczających ryzyko, a także potencjalnych szkodliwych skutków dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska;

Y.  mając na uwadze, że brak danych dotyczy rzeczywistego wpływu substancji czynnych, sejfnerów, synergetyków i składników obojętnych oraz ich metabolitów, a także postaci użytkowych i mieszanin produktów; mając na uwadze, że w związku z tym pełny wpływ pestycydów na zdrowie ludzi i zwierząt oraz na środowisko nie jest właściwie znany;

Z.  mając na uwadze, że pomimo włączenia go do budżetu Unii na lata budżetowe 2017 i 2018 projekt pilotażowy dotyczący wykorzystania pszczół miodnych do monitorowania środowiska pod kątem stosowania pestycydów nie został jeszcze wdrożony;

AA.  mając na uwadze, że jednym z celów 7. ogólnego unijnego programu działań w zakresie środowiska naturalnego do 2020 r. jest produkcja i stosowanie chemikaliów w sposób, który będzie prowadzić do minimalizacji istotnych negatywnych skutków dla zdrowia ludzi i środowiska naturalnego, oraz mając na uwadze, że nadal nie ma pewności co do wpływu na środowisko i zdrowie ludzi wywieranego przez łączne skutki różnych chemikaliów;

AB.  mając na uwadze, że art. 4 ust. 3 rozporządzenia stanowi, iż środki ochrony roślin nie mogą mieć „natychmiastowego lub opóźnionego szkodliwego wpływu na zdrowie ludzi (...) z uwzględnieniem znanego wpływu w postaci kumulacji w organizmie i działania synergicznego, w przypadku gdy dostępne są naukowe, zaakceptowane przez Urząd metody oceny takiego wpływu”; mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 396/2005 stanowi, iż uwzględnia się „znane efekty ich kumulacji i synergii, jeżeli dostępne są metody oceny tych efektów”;

AC.  mając na uwadze, że takie metody są już dostępne i oczekuje się, że do końca 2019 r. EFSA sfinalizuje ocenę pilotażową dotyczącą skumulowanych skutków narażenia na pestycydy w żywności dla układu nerwowego i tarczycy człowieka;

AD.  mając na uwadze, że obecnie nie ma prawnego obowiązku testowania substancji czynnych pod kątem ich neurotoksyczności rozwojowej (DNT), czego przykładem mogą być autyzm, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) i dysleksja; mając na uwadze, że badania toksyczności rozwojowej i neurotoksyczności są wymagane i mogą zapoczątkować projekty badań podejmowane ad hoc w celu rozwiązania konkretnych problemów; mając na uwadze, że w tym kontekście EFSA pracuje nad trwającym obecnie projektem mającym na celu opracowanie alternatywnych rozwiązań bez wykorzystania zwierząt na potrzeby kontroli skutków DNT;

AE.  mając na uwadze, że istnieją obawy, iż wdrożenie rozporządzenia, w zakresie wykorzystywania zwierząt w badaniach służących identyfikacji zagrożeń i ocenie ryzyka, nie jest zgodne z zasadą 3Z (zastąpienie, zmniejszenie i złagodzenie) dyrektywy 2010/63/UE w sprawie doświadczeń na zwierzętach, jako że rozporządzenia Komisji (UE) nr 283/2013 i (UE) nr 284/2013, a także odpowiednie wytyczne nie zostały zaktualizowane od czasu ich przyjęcia, pomimo dostępności zatwierdzonych alternatywnych badań i technologii;

AF.  mając na uwadze, że badania skutków dla zdrowia ludzi obejmują wykorzystanie zwierząt, w związku z czym niekoniecznie prawidłowo przewidują reakcje u ludzi;

AG.  mając na uwadze, że trzeba przyspieszyć opracowywanie i zatwierdzanie nowych metod badawczych niewymagających wykorzystania zwierząt i dostarczających wiedzy na temat podstawowych mechanizmów działań toksycznych dla ludzi, w tym ścieżek prowadzących do niekorzystnych skutków u ludzi;

AH.  mając na uwadze, że wiele produktów rolnych z państw trzecich charakteryzuje się niższym poziomem ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska na etapach zatwierdzania i stosowania środków ochrony roślin; mając na uwadze, że istnieje potrzeba zapewnienia, by unijny poziom ochrony nie był obniżany przez przywóz produktów rolnych z państw trzecich;

AI.  mając na uwadze, że nielegalnie przywożone środki ochrony roślin są przedmiotem obrotu i zastosowania w UE, stwarzając potencjalne zagrożenie dla zdrowia publicznego i nieuczciwą konkurencję dla środków ochrony roślin, które podlegają procedurze udzielania zezwoleń zgodnie z obowiązującymi przepisami UE;

Wniosek o zatwierdzenie substancji czynnych

AJ.  mając na uwadze, że w kontekście przejrzystości i konfliktu interesów kilka zainteresowanych stron poruszyło kwestię prawa wnioskodawców do wyboru państwa członkowskiego pełniącego rolę sprawozdawcy przy pierwszym wniosku o zatwierdzenie substancji czynnej;

AK.  mając na uwadze, że w kontekście przejrzystości i konfliktów interesów kilka zainteresowanych stron wyraziło ponadto obawy co do tego, że państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy, któremu Komisja powierzyła odpowiedzialność za odnowienie sprawozdania z oceny, może być tym samym państwem, które sporządziło wstępny projekt sprawozdania z oceny;

AL.  mając na uwadze, że od czasu wejścia w życie rozporządzenia w przypadku nowych substancji czynnych wnioskodawcy wybrali tylko 11 z 28 państw członkowskich jako państwa członkowskie pełniące rolę sprawozdawców, co wskazuje na znaczne różnice dotyczące wiedzy fachowej i personelu;

AM.  mając na uwadze, że Francja, Niderlandy, Niemcy i Zjednoczone Królestwo rozpatrywały 80 % całej dokumentacji; mając na uwadze, że brexit wywrze znaczny wpływ na obciążenie pracą w innych państwach członkowskich;

AN.  mając na uwadze, że art. 8 ust. 1 rozporządzenia wymaga, aby wnioskodawca przedstawił dokumentację skróconą, która obejmuje między innymi podsumowania oraz wyniki testów i badań dla każdego punktu określającego wymogi dotyczące danych, w tym ocenę wszystkich przedłożonych informacji;

AO.  mając na uwadze, że kilka zainteresowanych stron wyraziło zaniepokojenie podejściem do oceny ustanowionym przez prawo, a zwłaszcza tym, kto powinien opracowywać ekspertyzy naukowe i dowody dotyczące oceny substancji czynnych, kto powinien przedstawiać recenzowane publikacje naukowe oraz kto powinien dokonywać ocen tych ekspertyz;

AP.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 8 ust. 5 rozporządzenia wnioskodawca musi dołączyć do dokumentacji recenzowane, ogólnie dostępne publikacje naukowe dotyczące substancji czynnej i jej istotnych metabolitów;

AQ.  mając na uwadze, że w przypadku nowych substancji czynnych dostępne są zwykle tylko dane z badań podlegających regulacjom opracowanych przez wnioskodawcę;

AR.  mając na uwadze, że ocena ryzyka musi opierać się na wszystkich właściwych dostępnych dowodach naukowych; mając na uwadze, że recenzowane, ogólnie dostępne publikacje naukowe stanowią ważną informację uzupełniającą dla badań opartych na dobrych praktykach laboratoryjnych (DPL) dostarczonych przez wnioskodawców i mogą zawierać wyniki, które ostrzegają oceniających przed efektami szkodliwymi niewidocznymi w standardowych badaniach;

AS.  mając na uwadze, że zasady dobrych praktyk laboratoryjnych opracowała OECD, aby zapewnić przeprowadzenie badania zgodnie z określoną metodą badawczą w celu zapobieżenia oszukańczym praktykom; mając na uwadze, że UE przyjęła te zasady na mocy dyrektywy 2004/10/WE, która zobowiązuje państwa członkowskie do zapewnienia, by laboratoria przeprowadzające badania bezpieczeństwa produktów chemicznych przestrzegały zasad dobrych praktyk laboratoryjnych OECD oraz przepisów dyrektywy 2004/9/WE, wymagających od państw członkowskich wyznaczenia organów odpowiedzialnych za inspekcje DPL na ich terytorium;

AT.  mając na uwadze, że zgodnie z informacjami przekazanymi przez Komisję w 2015 r. wszystkie państwa członkowskie dokonały transpozycji dyrektyw w sprawie DPL i ustanowiły funkcjonujące krajowe programy monitorowania zgodności z DPL;

AU.  mając na uwadze, że wytyczne OECD dotyczące testów zapewniają, by badania były odtwarzalne, spójne i jednolite, oraz umożliwiają organom regulacyjnym ocenę jakości i istotności badania w celu zapewnienia metodologicznej ważności badania i ułatwienia wzajemnej akceptacji danych przez państwa członkowskie;

Projekt oceny sporządzany przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy

AV.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia „Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy dokonuje niezależnej, obiektywnej i przejrzystej oceny w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej”;

AW.  mając na uwadze, że okazało się, iż różne państwa członkowskie, działając jako państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy, stosują różne praktyki wobec odniesień do streszczeń recenzowanych publikacji sporządzanych przez wnioskodawcę; mając na uwadze, że podstawową zasadą jest to, iż każda praca naukowa powinna jednoznacznie wskazywać cytowane zdania innych autorów za pomocą cudzysłowu;

AX.  mając na uwadze, że Parlament dostrzega debatę nad recenzją publikacji w sprawozdaniu dotyczącym oceny ryzyka glifosatu przeprowadzonej przez Niemiecki Federalny Instytut ds. Oceny Ryzyka (BfR); mając na uwadze, że kilka zainteresowanych stron wyraziło zaniepokojenie, iż ważne elementy oceny zawarte w projekcie sprawozdania z oceny ryzyka glifosatu zostały zaczerpnięte z wniosku, ale nie zostały wyraźnie wskazane jako dokumenty odniesienia;

Opinia EFSA w sprawie projektów sprawozdań z oceny i klasyfikacji substancji czynnych ECHA

AY.  mając na uwadze, że wiarygodność unijnego systemu udzielania zezwoleń na środki ochrony roślin jest silnie uzależniona od zaufania publicznego do EFSA, który przedstawia opinie naukowe stanowiące podstawę dla decyzji dotyczących bezpieczeństwa żywności w Europie; mając na uwadze, że zmniejszające się zaufanie publiczne do EFSA budzi obawy;

AZ.  mając na uwadze, że obecnie około dwóch trzecich ekspertów krajowych pracujących dla EFSA pochodzi tylko z sześciu państw członkowskich;

BA.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia w ocenie substancji czynnej należy ustalać najpierw, czy zostały spełnione kryteria zatwierdzenia określone w pkt 3.6.2–3.6.4 i 3.7 załącznika II (= „kryteria graniczne”); mając na uwadze, że jedno z tych kryteriów granicznych dotyczy klasyfikacji substancji jako substancji rakotwórczej (kategoria 1A lub 1B) zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1272/2008;

BB.  mając na uwadze, że Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) sklasyfikowała glifosat jako prawdopodobnie rakotwórczy dla ludzi (grupa 2A) zgodnie z jej nomenklaturą (równoważny kategorii 1B w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008); mając na uwadze, że po dokonaniu przeglądu dostępnych informacji, w tym oceny sporządzonej przez IARC, EFSA i ECHA, unijne agencje odpowiedzialne za przedstawianie ocen naukowych stanowiących podstawę dla unijnych decyzji dotyczących zarządzania ryzykiem stwierdziły brak klasyfikacji środka jako rakotwórczy zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1272/2008;

BC.  mając na uwadze, że podczas gdy IARC oparła swoje wnioski na opublikowanej literaturze zgodnie ze swoimi zasadami roboczymi, EFSA i ECHA wykorzystały dodatkowo jako zasadniczą podstawę oceny nieopublikowane ekspertyzy przedłożone przez wnioskodawcę zgodnie z art. 8 rozporządzenia oraz dodatkowo miały dostęp do odpowiednich surowych danych;

BD.  mając na uwadze, że kilka innych właściwych organów na całym świecie, w tym z USA, Kanady, Nowej Zelandii, Australii i Japonii, sfinalizowało następnie nowe oceny glifosatu i stwierdziło, że nie jest on rakotwórczy; mając na uwadze, że glifosat nadal jest przedmiotem przeglądu amerykańskiej Agencji Ochrony Środowiska, która w swoim projekcie oceny ryzyka ekologicznego wyraźnie stwierdza, iż istnieje możliwość wywierania wpływu na ptaki, ssaki oraz rośliny lądowe i wodne;

BE.  mając na uwadze, że według porównania przeprowadzonego przez EFSA w 2017 r. obejmującego 54 pestycydy, które poddano ocenie w ramach zarówno systemów UE, jak i IARC, w 14 przypadkach klasyfikacja UE była bardziej zachowawcza (a zatem bardziej rygorystyczna) niż klasyfikacja IARC, w 11 przypadkach (glifosat i 10 innych substancji czynnych) mniej rygorystyczna, a w 29 przypadkach równorzędna;

BF.  mając na uwadze, że kilka zainteresowanych stron nadal wyraża zaniepokojenie opiniami EFSA i ECHA dotyczącymi wniosków tych agencji przemawiających za nieklasyfikowaniem glifosatu jako rakotwórczego;

BG.  mając na uwadze, że niestety nie udało się rozwiązać tych kontrowersji w Komisji Specjalnej;

BH.  mając na uwadze, że w październiku 2017 r. Komisja stwierdziła dopuszczalność europejskiej inicjatywy obywatelskiej (EIO) „Zakaz stosowania glifosatu i ochrona ludzi i środowiska przed toksycznymi pestycydami”; mając na uwadze, że ponad milion obywateli wezwało Komisję do zaproponowania państwom członkowskim wprowadzenia zakazu stosowania glifosatu, przeprowadzenia reformy procedury zatwierdzania pestycydów oraz do ustalenia obowiązkowych celów na szczeblu UE dotyczących ograniczenia stosowania pestycydów;

BI.  mając na uwadze, że tak zwane dokumenty Monsanto oraz niedawny wyrok Sądu Najwyższego stanu Kalifornia w sprawie Dewayne Johnson przeciwko Monsanto (sprawa nr CGC-16-550128) i późniejsza apelacja rodzą obawy dotyczące niezależności i konfliktów interesów w procesie oceny glifosatu;

Zatwierdzanie substancji czynnych przez Komisję

BJ.  mając na uwadze, że rozporządzenie zobowiązuje Komisję do przedstawienia projektu rozporządzenia w terminie sześciu miesięcy od przedstawienia wniosków EFSA;

BK.  mając na uwadze, że decyzja o przedłużeniu zatwierdzenia glifosatu nie zawiera żadnych prawnie wiążących środków zmniejszających ryzyko na szczeblu Unii; mając na uwadze, że Komisja postanowiła przyjąć szczegółowe zalecenie w warunkach zatwierdzenia, by państwa członkowskie, podczas przyznawania zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające glifosat, zwracały szczególną uwagę na ryzyko dla kręgowców lądowych; mając na uwadze, że duże ryzyko długofalowe stwierdzono w przypadku prawie wszystkich zastosowań glifosatu dla kręgowców lądowych niebędących przedmiotem zwalczania, w tym ssaków i ptaków;

BL.  mając na uwadze, że ECHA stwierdził, iż glifosat powoduje poważne uszkodzenie oczu i działa toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki;

BM.  mając na uwadze, że nie jest jasne, na jakich warunkach Komisja i państwa członkowskie uważają, że ryzyko jest niedopuszczalne dla środowiska;

BN.  mając na uwadze, że fakt, iż Komisja przy wsparciu państw członkowskich zatwierdza substancje czynne uznane przez EFSA za stwarzające wysokie zagrożenie dla środowiska i różnorodności biologicznej, stanowi powód do niepokoju, ponieważ zgodnie z art. 4 ust. 3 lit. e) rozporządzenia środek ochrony roślin nie może mieć żadnego niedopuszczalnego wpływu na środowisko;

BO.  mając na uwadze, że Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich w swojej decyzji z dnia 18 lutego 2016 r. w sprawie 12/2013/MDC stwierdziła, iż przedstawienie informacji potwierdzających nie powinno dotyczyć wymogów w zakresie danych, które istniały w momencie składania wniosku w związku z oceną ryzyka dla zdrowia i dla których dostępne były odpowiednie wytyczne;

BP.  mając na uwadze, że dane potwierdzające zasadniczo nie podlegają takiej samej kontroli naukowej lub ocenie jak dane przedłożone w pierwotnym wniosku, ponieważ nie są one systematycznie poddawane wzajemnej ocenie przez EFSA; mając na uwadze, że Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich w swojej decyzji z 2016 r. wezwała Komisję do rozważenia, czy odtąd wszystkie informacje potwierdzające powinny być systematycznie poddawane wzajemnej ocenie przez EFSA i czy dokumenty zawierające wytyczne powinny zostać odpowiednio zmienione;

BQ.  mając na uwadze, na podstawie sprawozdania uzupełniającego złożonego przez Komisję w lutym 2018 r. w odniesieniu do dziesięciu substancji czynnych zbadanych w kontekście zapytania Europejskiej Rzecznik Praw Obywatelskich, że procedura na podstawie danych potwierdzających doprowadziła do sytuacji, w której dwie substancje czynne, haloksyfop-P i malation, które w przeciwnym razie byłyby zakazane, pozostawały na rynku przez dłuższy czas;

BR.  mając na uwadze, że braki w danych w przypadku pestycydów biologicznych niskiego ryzyka występują głównie dlatego, iż wymogi dotyczące danych opracowane są z myślą o chemicznych środkach ochrony roślin, a tym samym nie są odpowiednie do stosowania w odniesieniu do biologicznych środków ochrony roślin niskiego ryzyka;

BS.  mając na uwadze, że pomimo ryzyka stwierdzonego przez EFSA we wnioskach dotyczących substancji czynnych, Komisja często pozostawia państwom członkowskim środki zmniejszające ryzyko, niezależnie od przyznanej jej na mocy rozporządzenia możliwości nałożenia ich na poziomie UE; mając na uwadze, że podejście to skrytykowała Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich w swojej decyzji w sprawie 12/2013/MDC;

BT.  mając na uwadze, że państwa członkowskie powinny mieć możliwość podejmowania decyzji w sprawie środków zarządzania ryzykiem w odniesieniu do problemów specyficznych dla ich sytuacji;

BU.  mając na uwadze, że środki ochrony roślin niskiego ryzyka są niedostępne; mając na uwadze, że z łącznej liczby prawie 500 substancji dostępnych na rynku UE tylko dziesięć zostało zatwierdzonych jako substancje czynne niskiego ryzyka; mając na uwadze, że brak dostępności środków ochrony roślin niskiego ryzyka utrudnia wdrażanie i rozwój integrowanej ochrony roślin; mając na uwadze, że ten brak dostępności wynika z długotrwałego procesu oceny, udzielania zezwolenia i rejestracji;

BV.  mając na uwadze, że obecnie do precyzyjnego nadzorowania i usuwania chwastów lub szkodliwych owadów na wczesnym etapie można wykorzystywać zaawansowane techniki, takie jak rolnictwo precyzyjne i robotykę; mając na uwadze, że zaawansowane techniki są nadal słabo rozwinięte w Unii Europejskiej oraz potrzebują wsparcia UE i państw członkowskich;

Zezwolenie na środki ochrony roślin na poziomie państwa członkowskiego

BW.  mając na uwadze, że przed wydaniem zezwolenia środki ochrony roślin należy poddać gruntownej ocenie zgodnie z obecnym stanem wiedzy naukowej i technicznej; mając na uwadze, że braki kadrowe lub niedofinansowanie mogą prowadzić do nadmiernego polegania na ocenie przeprowadzonej w celu zatwierdzenia substancji czynnych w kontekście decyzji dotyczących środków ochrony roślin;

BX.  mając na uwadze, że procedura wydawania zezwoleń na środki ochrony roślin, w szczególności wymogi dotyczące danych do celów oceny ryzyka, powinny uwzględniać rzeczywiste stosowanie środków ochrony roślin;

BY.  mając na uwadze, że przy udzielaniu zezwoleń na środki ochrony roślin należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko dla grup szczególnie wrażliwych; mając na uwadze, że rozporządzenie określa grupy szczególnie wrażliwe jako osoby wymagające szczególnego uwzględnienia przy ocenie ostrych i przewlekłych skutków środków ochrony roślin dla zdrowia; mając na uwadze, że kategoria ta obejmuje kobiety w ciąży i kobiety karmiące, nienarodzone dzieci, niemowlęta i dzieci, osoby starsze, pracowników i mieszkańców w dużym stopniu i przez długi czas narażonych na pestycydy;

BZ.  mając na uwadze, że art. 25 rozporządzenia wymaga, aby sejfnery i synergetyki podlegały takiej samej procedurze zatwierdzania jak substancje czynne do celów umieszczenia ich w wykazie substancji dopuszczonych; mając na uwadze, że Komisja nie zatwierdziła jeszcze żadnego sejfnera ani synergetyka;

CA.  mając na uwadze, że art. 27 rozporządzenia zobowiązuje Komisję do włączenia do załącznika III wykazu niedopuszczalnych składników obojętnych; mając na uwadze, że Komisja nie przyjęła jeszcze wykazu niedopuszczalnych składników obojętnych, ale oświadczyła, że zamierza to uczynić do końca 2018 r.; mając na uwadze, że opóźnienie to jest niedopuszczalne ze względu na wpływ wywierany przez te substancje; mając na uwadze, że wobec braku wykazu niedopuszczalnych składników obojętnych na poziomie Unii niektóre państwa członkowskie same opracowały takie wykazy;

CB.  mając na uwadze, że brak takich wykazów unijnych utrudnia dokładniejszą ocenę ryzyka związanego ze środkami ochrony roślin;

CC.  mając na uwadze, że podniesiono obawy dotyczące systemu strefowego, w szczególności opóźnień w procedurze oraz częstych pełnych lub częściowych ponownych ocen wniosków w kontekście wzajemnego uznawania, wynikających z różnic w krajowych wymogach dotyczących modeli oceny państw członkowskich w tej samej strefie; mając na uwadze, że procedura wzajemnego uznawania przez państwa członkowskie miała za cel uproszczenie procedur i zwiększenie zaufania między państwami członkowskimi; mając na uwadze, że stosowanie procedury wzajemnego uznawania uważane jest za ważne narzędzie, które pozwala zwiększyć dzielenie się pracą i zapewnia przestrzeganie terminów, gwarantując jednocześnie optymalną ochronę, oraz ma duże znaczenie dla funkcjonowania rynku wewnętrznego;

CD.  mając na uwadze, że Komisja pracuje nad systemem informatycznym, czyli systemem zarządzania wnioskami dotyczącymi środków ochrony roślin (PPPAMS), który będzie powszechnie dostępny i ułatwi system wzajemnego uznawania;

CE.  mając na uwadze, że obecnie nie ma przeglądu wszystkich środków ochrony roślin dopuszczonych w UE, ponieważ państwa członkowskie nie są zobowiązane do systematycznego informowania Komisji o swoich decyzjach o udzieleniu zezwolenia;

CF.  mając na uwadze, że rozporządzenie Komisji (UE) nr 283/2013 wymaga przeprowadzania badań dotyczących toksyczności długoterminowej; mając na uwadze, że rozporządzenie Komisji (UE) nr 284/2013 wymaga obecnie badań toksykologicznych dotyczących narażenia operatorów, osób postronnych i mieszkańców, a także pracowników, szeregu badań toksyczności długoterminowej i przewlekłej odnoszących się do zwierząt oraz badań dotyczących losów i zachowania się w glebie, wodzie i powietrzu, w tym drogi degradacji w powietrzu oraz przenoszenia w powietrzu, ale nie wymaga badania długoterminowej toksyczności środków ochrony roślin;

CG.  mając na uwadze, że państwa członkowskie pracują nad ustanowieniem porównawczej oceny środków ochrony roślin z substancjami kwalifikującymi się do zastąpienia; mając na uwadze, że celem jest zastąpienie takich środków bezpieczniejszymi środkami ochrony roślin i metodami niechemicznymi określonymi w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów(29);

CH.  mając na uwadze, że w ostatnich sprawozdaniach podkreślono znaczny spadek różnorodności biologicznej w odniesieniu do ptaków i owadów, w szczególności pszczół i innych zapylaczy; mając na uwadze, że w ciągu ostatnich 27 lat zaobserwowano spadek o ponad 75 % całkowitej biomasy owadów latających na obszarach chronionych(30); mając na uwadze, że intensyfikacja rolnictwa (np. stosowanie pestycydów, całoroczna uprawa, zwiększone stosowanie nawozów i częstotliwość stosowania środków agronomicznych), która nie została ujęta w tej analizie, może stanowić prawdopodobną przyczynę; mając na uwadze, że intensyfikacja rolnictwa wiąże się z ogólnym spadkiem różnorodności biologicznej w odniesieniu do roślin, owadów, ptaków i innych gatunków; mając na uwadze, że różnorodność biologiczna i zdrowe ekosystemy, zwłaszcza pszczoły i inne owady zapylające, mają podstawowe znaczenie dla zapewnienia dobrej kondycji i zrównoważoności sektora rolnictwa;

CI.  mając na uwadze, że z zadowoleniem przyjmuje się zakaz wszelkiego stosowania na zewnątrz trzech neonikotynoidów (imidachloprydu, chlotianidyny i tiametoksamu); mając na uwadze, że zakazy te nie powinny być podważane nieuzasadnionymi odstępstwami na podstawie art. 53;

CJ.  mając na uwadze, że inne systemowe środki ochrony roślin powinny być w jak największym stopniu ograniczone, w tym w odniesieniu do zaprawiania nasion, jeśli stanowią zagrożenie dla zdrowia ludzi i środowiska;

CK.  mając na uwadze, że coraz częściej wykorzystuje się w UE zezwolenia w sytuacjach nadzwyczajnych i rośnie liczba przypadków udzielania takich zezwoleń na podstawie art. 53 ust. 2 rozporządzenia; mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie stosują art. 53 zdecydowanie częściej niż inne; mając na uwadze, że niedawna ocena zezwoleń w sytuacjach nadzwyczajnych dla trzech neonikotynoidów dokonana przez EFSA wykazała, że w niektórych przypadkach zezwolenia te były zgodne z zasadami określonymi w prawodawstwie, podczas gdy w innych przypadkach warunki te nie zostały spełnione;

CL.  mając na uwadze, że systematyczne opóźnienia w procesie udzielania zezwoleń mogą także prowadzić do częstszego wykorzystywania możliwości udzielania zezwoleń w sytuacjach nadzwyczajnych; mając na uwadze, że odwoływanie się do odstępstw na podstawie art. 53 dla zastosowań małoobszarowych w sytuacjach specjalnych innych niż rzeczywiste sytuacje nadzwyczajne nie jest uzasadnione ani odpowiednie; mając na uwadze, że EFSA powinien zbadać efekt zastąpienia, a także dostępność metod niechemicznych;

CM.  mając na uwadze, że należy zwrócić szczególną uwagę na środki ochrony roślin przeznaczone do zastosowań małoobszarowych, ponieważ obecnie jest niewiele zachęt ekonomicznych skłaniających przedsiębiorstwa do opracowywania takich produktów;

CN.  mając na uwadze, że od czasu wejścia w życie rozporządzenia Komisja wykorzystała tylko raz możliwość zwrócenia się do EFSA o opinię na podstawie art. 53 ust. 2;

Uwagi ogólne

1.  uważa, że chociaż UE ma jeden z najbardziej rygorystycznych systemów na świecie, zarówno samo rozporządzenie, jak i jego wdrożenie wymagają poprawy, aby zapewnić osiągnięcie jego celu;

2.  odnotowuje prowadzoną przez Komisję ocenę REFIT rozporządzenia;

3.  podkreśla znaczenie zapewniania niezależnej, obiektywnej i przejrzystej oceny naukowej substancji czynnych i środków ochrony roślin;

4.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do przeznaczenia wystarczających zasobów i odpowiedniej wiedzy fachowej na ocenę substancji czynnych i środków ochrony roślin oraz do zapewnienia niezależnej, obiektywnej i przejrzystej oceny w świetle obecnego stanu wiedzy naukowej i technicznej;

5.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia pełnego i jednolitego stosowania kryteriów granicznych opartych na analizie zagrożeń względem substancji czynnych, które są mutagenne, rakotwórcze lub działają szkodliwie na rozrodczość bądź zaburzają funkcjonowanie układu hormonalnego;

6.  apeluje do Komisji i państw członkowskich, aby pełniąc rolę podmiotów zarządzających ryzykiem należycie stosowały zasadę ostrożności, gdy po dokonaniu oceny dostępnych informacji stwierdzona została możliwość szkodliwego wpływu na zdrowie, ale brak jest w tym względzie pewności naukowej, poprzez przyjmowanie tymczasowych środków zarządzania ryzykiem koniecznych do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi;

7.  wzywa Komisję do systematycznego informowania o sposobie uwzględnienia tej zasady i sposobie podejmowania decyzji dotyczących zarządzania ryzykiem;

8.  z zadowoleniem przyjmuje zalecenie mechanizmu doradztwa naukowego, według którego Komisja powinna ułatwić szerszą dyskusję w społeczeństwie w celu ustanowienia ogólnounijnej wspólnej wizji zrównoważonej produkcji żywności, włącznie z określeniem roli środków ochrony roślin w tej produkcji; uważa, że w takich rozważaniach wśród wielu czynników należy uwzględnić jakość, bezpieczeństwo, dostępność i przystępność cenową żywności dla konsumentów, godziwy dochód z produkcji rolnej i jej długoterminową rentowność, zmianę klimatu, a także krótko- i długoterminowe ryzyko i korzyści dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla środowiska związane z różnymi scenariuszami stosowania środków ochrony roślin, w tym z integrowaną ochroną roślin i scenariuszem braku stosowania;

9.  uważa, że w systemie UE należy zwrócić większą uwagę na powszechne i profilaktyczne stosowanie środków ochrony roślin w nieodpowiednich przypadkach oraz ich wpływ na zdrowie ludzi, zdrowie zwierząt i środowisko, a także na wzrost odporności zwalczanych organizmów;

10.  podkreśla znaczenie pełnego wdrożenia dyrektywy 2009/128/WE, biorąc pod uwagę jej powiązanie z systemem udzielania zezwoleń, w szczególności przepisów odnoszących się do integrowanej ochrony roślin oraz odpowiedniego szkolenia rolników w tym zakresie; wskazuje, że trwające prace Parlamentu w tej kwestii mogą stanowić źródło bardziej szczegółowych informacji;

11.  apeluje do Komisji i państw członkowskich o zapewnienie spójności między celem zatwierdzania substancji czynnych i udzielania zezwolenia na środki ochrony roślin na podstawie niniejszego rozporządzenia a celem dyrektywy 2009/128/WE;

12.  apeluje do Komisji i państw członkowskich, aby nie zatwierdzały już substancji czynnych lub środków ochrony roślin do desykacji;

13.  apeluje do Komisji i państw członkowskich, by nie dopuszczały już stosowania środków ochrony roślin na obszarach wykorzystywanych przez ogół społeczeństwa lub grupy szczególnie wrażliwe, o których mowa w art. 12 lit. a) dyrektywy 2009/128/WE;

14.  apeluje do Komisji o wprowadzenie w rozporządzeniu konkretnych środków gwarantujących skuteczną ochronę słabszych grup w celu zaprzestania, bez opóźnień i odstępstw, stosowania pestycydów na duże odległości w pobliżu szkół, placówek opieki nad dziećmi, placów zabaw, szpitali,

15.  apeluje do Komisji, aby podjęła konieczne działania dla zapewnienia publicznej dostępności statystyk sprzedaży pestycydów w podziale na substancje czynne i państwa członkowskie oraz dalszej poprawy statystyk dotyczących stosowania pestycydów w celu zapewnienia pełnych informacji na potrzeby oceny ryzyka dla środowiska i oceny porównawczej na podstawie rozporządzenia;

16.  wzywa do stworzenia skutecznego systemu nadzoru po wprowadzeniu do obrotu w celu systematycznego monitorowania rzeczywistego wpływu stosowania środków ochrony roślin na zdrowie ludzi i zwierząt oraz na środowisko jako całość, w tym w ujęciu długoterminowym; podkreśla, że nadzór nad środkami ochrony roślin po wprowadzeniu do obrotu powinien zapewniać skuteczne gromadzenie danych i komunikację między wszystkimi zainteresowanymi stronami oraz powinien być przejrzysty i publicznie dostępny; apeluje do EFSA i ECHA, aby opracowały w tej dziedzinie zharmonizowane wytyczne dla skutecznego nadzoru po wprowadzeniu do obrotu;

17.  wzywa Komisję do opracowania znormalizowanej ogólnounijnej platformy informatycznej lub bazy danych na potrzeby udostępniania danych z monitorowania po wprowadzeniu do obrotu i uważa, że te dane z monitorowania po wprowadzeniu do obrotu oraz inne dostępne dane z monitorowania powinny być wykorzystywane w procesie udzielania zezwoleń;

18.  wzywa Komisję do przyspieszenia wdrożenia projektu pilotażowego dotyczącego wykorzystania pszczół miodnych do monitorowania środowiska pod kątem stosowania pestycydów, co umożliwi między innymi ocenę wdrażania prawodawstwa Unii w zakresie stosowania pestycydów i wydawania zezwoleń na pestycydy;

19.  wzywa Komisję do przeprowadzenia badania epidemiologicznego dotyczącego rzeczywistego wpływu środków ochrony roślin na zdrowie ludzi;

20.  wzywa Komisję do dalszego opracowywania i wdrażania podejścia do kwestii połączonego oddziaływania chemikaliów przez promowanie zintegrowanej i skoordynowanej oceny w odniesieniu do wszystkich odpowiednich przepisów UE;

21.  z zadowoleniem przyjmuje realizowany obecnie projekt EFSA dotyczący modelowania skutków DNT, ale uważa to za niewystarczające, dopóki nie będzie prawnego wymogu oceny substancji czynnych i innych składników pestycydów pod kątem skutków DNT w ramach procedury udzielania zezwoleń; wzywa w związku z tym Komisję do oceny wariantów w celu zapewnienia oceny substancji czynnych i innych składników w środkach ochrony roślin pod kątem skutków DNT, z pełnym uwzględnieniem wiarygodnych, mechanistycznych metod oceny zagrożenia stwarzanego przez DNT, niewymagających wykorzystania zwierząt i skoncentrowanych na człowieku;

22.  uważa, że istotne jest, aby w dalszym ciągu rozwijać badania naukowe i innowacje w Unii, w związku z czym apeluje, aby program „Horyzont Europa”, inne unijne instrumenty finansowe oraz państwa członkowskie zapewniały wystarczające fundusze na wspieranie:

   a) niezależnych badań nad wpływem stosowania środków ochrony roślin na zdrowie ludzi i zwierząt, środowisko i produkcję rolną;
   b) badań naukowych dotyczących alternatyw dla środków ochrony roślin, w tym metod niechemicznych i pestycydów niskiego ryzyka, w celu przedstawienia rolnikom nowych rozwiązań dla zrównoważonego rolnictwa, a także badań naukowych dotyczących technik agroekologicznych i rolnictwa precyzyjnego w celu zminimalizowania stosowania środków zewnętrznych oraz optymalizacji zwalczania szkodników w ukierunkowany i zrównoważony sposób;

23.  zwraca się do Komisji o uznanie znaczenia ram regulacyjnych zachęcających do innowacji i badań naukowych służących opracowywaniu lepszych i bezpieczniejszych środków ochrony roślin i rozwiązań alternatywnych;

24.  przypomina, że dostęp do bezpiecznej i skutecznej ochrony roślin jest niezbędny, aby umożliwić rolnikom zapobieganie naturalnie występującym zanieczyszczeniom przenoszonym przez żywność, takim jak rakotwórcze mikotoksyny, zagrażającym bezpieczeństwu naszej żywności;

25.  przypomina, że uprawy i warunki glebowo-klimatyczne w państwach członkowskich, a w szczególności w najbardziej oddalonych regionach Unii Europejskiej, są bardzo zróżnicowane i specyficzne; wzywa do uwzględnienia tych różnic w procedurze wydawania zezwoleń;

26.  wzywa EFSA i Komisję do udoskonalenia przekazu o ryzyku w celu informowania społeczeństwa w odpowiedni, zrozumiały i łatwo dostępny sposób; podkreśla potrzebę zwiększenia wiedzy społeczeństwa na temat zagrożeń i ryzyka oraz dopuszczalnych i niedopuszczalnych zagrożeń i ryzyka, podnoszenia świadomości na temat stopnia przestrzegania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości w całej Europie oraz informowania użytkowników o możliwych środkach ograniczających ryzyko;

27.  apeluje o pełne wdrożenie zasady 3Z;

28.  domaga się stosowania badań i technologii niewymagających wykorzystania zwierząt podczas testowania substancji czynnych, sejfnerów, synergetyków, innych składników obojętnych i postaci użytkowych produktów oraz oceny skumulowanego wpływu i wpływu mieszanin substancji czynnych i środków ochrony roślin, gdy takie badania i technologie są dostępne;

29.  domaga się aktualizacji rozporządzeń Komisji (UE) nr 283/2013 i (UE) nr 284/2013, gdy dostępne będą zatwierdzone alternatywne badania i technologie;

30.  wzywa Komisję do uwzględnienia rozwoju naukowego i technologicznego w odniesieniu do metod nowego podejścia w nauce regulacyjnej w celu poprawy przewidywalności badań regulacyjnych i zastąpienia wykorzystywania zwierząt;

31.  wzywa Komisję do zbadania możliwości nałożenia wymogu przekazywania odpowiednich danych uzyskanych w wyniku badań na ludziach, na przykład danych generowanych w trakcie badań klinicznych przeprowadzonych podczas testowania produktów leczniczych, do powszechnie dostępnej bazy danych przewidzianej w zaproszeniu do składania ofert ECHA/EFSA, aby dane uzyskane w wyniku badań na ludziach mogły być wykorzystywane do zatwierdzania opracowywanych metod badawczych niewymagających wykorzystania zwierząt;

32.  apeluje do Komisji i państw członkowskich, by zapewniły skuteczne kontrole produktów rolnych przywożonych z państw trzecich w celu zagwarantowania wysokiego poziomu ochrony i równych szans dla europejskiej produkcji żywności;

33.  wzywa państwa członkowskie i Komisję do wzmożenia wysiłków w celu zatrzymania handlu nielegalnymi środkami ochrony roślin, ponieważ środki te są sprzeczne z celami przepisów Unii w tym obszarze;

Wniosek o zatwierdzenie substancji czynnych

34.  wzywa Komisję do zaproponowania zmiany rozporządzenia, tak aby umożliwić jej przyjęcie programu prac dotyczącego wyznaczania państwa członkowskiego pełniącego rolę sprawozdawcy dla wniosków o zatwierdzenie, na podstawie kryteriów niezależnej, obiektywnej i przejrzystej oceny: wiedzy fachowej, zasobów, braku konfliktu interesów, znaczenia dla produktu, zdolności technicznej i zdolności do wypracowania solidnych pod względem naukowym i wiarygodnych wyników, wraz z kompleksową procedurą wzajemnej oceny i konsultacji z zainteresowanymi stronami, w sposób podobny do systemu ponownego zatwierdzania substancji czynnych;

35.  wzywa Komisję do przydzielania oceny wniosków o przedłużanie zatwierdzeń państwu członkowskiemu innemu niż to, które było odpowiedzialne za poprzednie oceny, pod warunkiem że można zapewnić niezbędny poziom wiedzy fachowej i zasobów;

36.  wzywa Komisję do zapewnienia, by państwami członkowskimi pełniącymi rolę sprawozdawców były wyłącznie te państwa członkowskie, które mogą zagwarantować wysoką jakość oceny i posiadają skuteczne procedury oceny konfliktów interesów;

37.  wzywa Komisję, ze wsparciem ze strony EFSA, do przeprowadzenia oceny krajowych laboratoriów referencyjnych przypisanych właściwym organom zainteresowanego państwa członkowskiego pełniącego rolę sprawozdawcy w celu zapewnienia takiego samego poziomu wiedzy fachowej w projekcie sprawozdania z oceny danego państwa członkowskiego pełniącego rolę sprawozdawcy;

38.  ponadto wzywa państwa członkowskie do odpowiedzialnego przeprowadzania audytów laboratoriów posiadających certyfikat DPL i wzywa Komisję do stworzenia unijnego systemu weryfikacji na potrzeby audytów przeprowadzanych samodzielnie przez państwa członkowskie;

39.  odnotowuje wniosek Komisji w sprawie przejrzystości i zrównoważonego charakteru unijnej oceny ryzyka w łańcuchu żywnościowym, a zatem z zadowoleniem przyjmuje możliwość poprawy obecnej sytuacji w tym względzie;

40.  uważa, że ważne jest, aby wnioskodawcy mieli obowiązek rejestrowania wszystkich badań podlegających regulacjom, które będą przeprowadzane, w rejestrze publicznym oraz aby przewidziany był termin na zgłoszenie uwag, podczas którego zainteresowane strony mogą dostarczyć istniejące dane w celu zapewnienia uwzględnienia wszystkich istotnych informacji; podkreśla, że przepisy dotyczące rejestru publicznego obejmują również rejestrację przez certyfikowane laboratorium dat rozpoczęcia i zakończenia badania oraz publikację danych z kontroli, które należy uwzględnić w rejestrze historycznych kontroli, w tym metod przeprowadzanych badań, z poszanowaniem zasad ochrony danych osobowych; uważa, że z wnioskiem można składać wyłącznie zarejestrowane badania podlegające regulacjom;

41.  podkreśla potrzebę zobowiązania wnioskodawców do przedstawienia wszystkich badań państwu członkowskiemu pełniącemu rolę sprawozdawcy, w tym surowych danych, w formacie nadającym się do odczytu maszynowego;

42.  wzywa do przyznania publicznego dostępu do wyżej wspomnianych badań, w tym wszystkich uzupełniających danych i informacji związanych z wnioskami o wydanie zezwolenia, w formacie nadającym się do odczytu maszynowego i w całości, w celu zapewnienia przejrzystości, a zatem umożliwienia terminowej, niezależnej kontroli przy jednoczesnej ochronie danych osobowych i zapewnieniu, by osoby, które zwróciły się o te badania, mogły je wykorzystywać wyłącznie do celów niekomercyjnych, z myślą o ochronie odnośnych praw własności intelektualnej;

43.  apeluje do Komisji o rozważenie, czy nie byłoby właściwe zrezygnowanie z wymogu przedstawienia przez wnioskodawcę recenzowanych, ogólnie dostępnych publikacji naukowych dotyczących substancji czynnej i powiązanych postaci użytkowych, i przypisanie tego zadania państwu członkowskiemu pełniącemu rolę sprawozdawcy, wspieranemu przez EFSA;

44.  podkreśla, że recenzowanym, ogólnie dostępnym publikacjom naukowym, jeżeli są dostępne, należy przypisywać równorzędną wagę podczas oceny z badaniami opartymi na dobrych praktykach laboratoryjnych; uważa, że jedne i drugie stanowią wartościowy wkład w ocenę, a ich waga powinna być oceniana zgodnie z względną jakością badań i ich znaczeniem dla rozpatrywanego wniosku;

45.  apeluje do Komisji o rozważenie, czy nie byłoby właściwe zrezygnowanie z wymogu oceny przez wnioskodawcę danych, które mają być przekazane wraz z wnioskiem, i przypisanie tego zadania państwu członkowskiemu pełniącemu rolę sprawozdawcy;

46.  domaga się ponownej niezależnej oceny bieżących zasad recenzowania publikacji w celu zapewnienia uwzględniania wszystkich właściwych badań;

Projekt oceny sporządzany przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy

47.  nalega, aby państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy ściśle przestrzegało art. 9 rozporządzenia, zapewniając tym samym kompletność wniosków przed ich uznaniem za dopuszczalne;

48.  podkreśla, że ocena powinna obejmować dokładną ocenę surowych danych, a także danych dotyczących postaci użytkowych produktu końcowego dostępnych na tym etapie oceny; apeluje do państw pełniących rolę sprawozdawców, aby w projekcie sprawozdania z oceny wyraźnie wykazywały, że wszystkie badania zostały prawidłowo sprawdzone po kątem ich znaczenia, jakości naukowej i ważności, jak też do włączenia w razie potrzeby dodatkowych badań, które wnioskodawca uznał za nieistotne; wskazuje, że odrzucenie danych sygnalizujących niekorzystne skutki powinno bazować wyłącznie na opartym na faktach uzasadnieniu naukowym, na przykład odpowiednim zastosowaniu właściwych wytycznych OECD;

49.  wzywa Komisję do rozważenia najlepszego sposobu zapewnienia oceny substancji czynnych na podstawie najczęstszych zastosowań, najczęściej stosowanych postaci użytkowych, ich dawkowania i odpowiednich scenariuszy narażenia;

50.  apeluje, aby wszystkie oceny opierały się na systematycznym przeglądzie wszystkich dostępnych dowodów i pełnej przejrzystości w zakresie stosowania „wagi dowodów”;

51.  zaleca, aby państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy ograniczało liczbę akapitów do minimum oraz wyłącznie do uzasadnionych i należycie zgłoszonych przypadków; podkreśla, że skoro ocena jest dokonywana przez wnioskodawcę, w przypadku korzystania z fragmentów dokumentacji wniosku należy dokonać wyraźnego rozróżnienia między oceną organu a oceną wnioskodawcy;

Opinia EFSA w sprawie projektów sprawozdań z oceny i klasyfikacji substancji czynnych ECHA

52.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia, by w ocenie ryzyka uwzględniano kluczowe badania (np. aktualne badania ekotoksykologiczne dla organizmów glebowych, oceny stężenia w środowisku i pozostałości w pyle, powietrzu i wodzie oraz badania dotyczące długofalowego działania toksycznego substancji, w szczególności względem grup szczególnie wrażliwych) oraz aktualny rozwój naukowy i technologiczny w odniesieniu do metod;

53.  wzywa Komisję do należytego aktualizowania swojego przeglądu aktualnych dokumentów zawierających wytyczne i wytycznych dotyczących testów;

54.  wzywa Komisję do ułatwienia i usprawnienia zakończenia procesu harmonizacji w zakresie wymogów dotyczących danych i metod, w szczególności w dziedzinie dokumentów zawierających wytyczne dotyczące ekotoksykologii oraz losów i zachowania się w środowisku;

55.  wzywa Komisję do ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości w glebie i wodach powierzchniowych, między innymi z wykorzystaniem danych zgromadzonych w ramach monitorowania środowiska po wprowadzeniu do obrotu;

56.  apeluje o szybsze i skuteczniejsze określanie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości dla żywności i paszy, a także o zapewnienie większej spójności dzięki harmonizacji w ramach przeprowadzanej oceny terminów określania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości z terminami zatwierdzenia lub przedłużenia zatwierdzenia;

57.  domaga się, aby dane zebrane w ramach monitorowania środowiska po wprowadzeniu do obrotu były wykorzystywane do sprawdzania dokładności przewidywanych stężeń w środowisku (PEC) w modelach losów środowiskowych;

58.  wzywa Komisję do zaproponowania zmiany rozporządzenia Komisji (UE) nr 284/2013 w celu uwzględnienia wymogów w zakresie danych dotyczących długoterminowej toksyczności środka ochrony roślin i dalszych dróg narażenia, w szczególności poprzez wietrzną i wodną erozję gleby, przy wykorzystaniu aktualnego modelowania;

59.  wzywa EFSA do regularnego uaktualniania dokumentów zawierających wytyczne zgodnie z najnowszymi osiągnięciami we wszystkich odnośnych dziedzinach w celu oceny krótko- i długoterminowych skutków pozostałości substancji czynnych, postaci użytkowych i mieszanin produktów w wodach powierzchniowych, glebie, wietrze i pyle;

60.  uważa, że dokumenty zawierające wytyczne powinny zapewniać dostatecznie jasne wskazania dla osób przeprowadzających ocenę ryzyka w celu zagwarantowania wysokiej jakości oceny oraz zapewnienia przewidywalności i spójności dla wnioskodawców;

61.  wzywa Komisję i państwa członkowskie w Stałym Komitecie ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz (Komitet PAFF) do niezwłocznego przyjęcia wszelkich bieżących wytycznych, w tym aktualnych wytycznych dotyczących pszczół, zastosowanych przez EFSA w jego niedawnym przeglądzie trzech neonikotynoidów;

62.  apeluje do EFSA o dalszą aktualizację wytycznych dotyczących pszczół, niezależnie od przyjęcia bieżących wytycznych, aby uwzględnić inne gatunki zapylaczy oraz wpływ mieszanin i wykonalność techniczną;

63.  z zadowoleniem przyjmuje pilotażową ocenę łącznych skutków i wzywa do jej ukończenia zgodnie z planem do końca 2018 r. oraz do szybkiego wdrożenia po jej ukończeniu zbiorczych ocen ryzyka w ramach procedury wydawania zezwoleń; wzywa do priorytetowego potraktowania i przyspieszenia badań w odniesieniu do innych dróg narażenia, oprócz układu nerwowego i tarczycy;

64.  wzywa EFSA, Komisję i państwa członkowskie do zastosowania dodatkowego współczynnika bezpieczeństwa przy obliczaniu „bezpiecznych” dawek narażenia w celu zajęcia się potencjalną toksycznością mieszanin w przypadkach dużej niepewności, której nie można ograniczyć dodatkowymi testami mieszanin;

65.  apeluje do EFSA i ECHA, aby informacje na ich stronach internetowych były bardziej przyjazne dla użytkowników oraz aby ułatwić eksplorację danych;

66.  wzywa państwa członkowskie, aby zapewniły ich należytą reprezentację w EFSA dzięki niezależnym ekspertom krajowym; zaleca, by państwa członkowskie w konstruktywny sposób angażowały się w działania z EFSA;

67.  zaleca, aby wiedza i potencjał naukowy były zapewniane w drodze wspierania, rozszerzania i wzmacniania sieci ekspertów agencji UE, organów państw członkowskich, instytutów i uniwersyteckich grup badawczych zaangażowanych w oceny ryzyka;

68.  ponadto zaleca współpracę w międzynarodowych sieciach naukowych z międzynarodowymi ekspertami, z myślą o wspieraniu dyskusji naukowej i naukowego wkładu w celu wzmocnienia międzynarodowej współpracy systemu wzajemnej oceny, co skutkuje bardziej uznanymi na arenie międzynarodowej wynikami wysokiej jakości;

69.  zaleca EFSA publikowanie swoich opinii w recenzowanych czasopismach w celu zintensyfikowania konstruktywnej dyskusji oraz zachęcania i motywowania większej liczby ekspertów krajowych i innych naukowców do udziału w pracach EFSA;

70.  wzywa do przyznania EFSA i ECHA wystarczających funduszy, aby umożliwić im wykonywanie zadań w sposób niezależny, obiektywny i przejrzysty, tak aby zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska, a także w świetle dodatkowego obciążenia pracą przewidywanego względem tych agencji;

71.  podkreśla, że wiarygodność systemu udzielania zezwoleń dla środków ochrony roślin jest silnie uzależniona od zaufania publicznego do agencji europejskich; podkreśla, że przejrzystość procesu oceny naukowej jest ważna dla utrzymania zaufania publicznego; z zadowoleniem przyjmuje ponadto ciągłe wysiłki EFSA mające na celu udoskonalenie systemu oraz najnowszą aktualizację jego polityki na rzecz niezależności w czerwcu 2017 r. w celu zapewnienia niezależności oraz zarządzania potencjalnymi konfliktami interesów;

72.  wzywa EFSA do zagwarantowania, by wszyscy eksperci biorący udział w ocenie udostępniali publicznie deklarację interesów oraz do wykluczenia udziału ekspertów mających konflikt interesów z wszystkich etapów procesu wzajemnej oceny;

73.  proponuje ustanowienie w EFSA niezależnego komitetu monitorującego, którego zadaniem będzie analizowanie potencjalnych konfliktów interesów;

74.  wzywa do przydzielenia odpowiednich zasobów, aby umożliwić sfinalizowanie monitorowania i analizy środowiska po wprowadzeniu produktu do obrotu, w tym monitorowanie pozostałości pestycydów w glebie i pyle, których wyniki powinny podlegać wymianie z EFSA;

75.  wzywa EFSA do zagwarantowania, aby posiadał on niezbędną wiedzę fachową do pełnej oceny dostępności i zastosowania metod niechemicznych;

76.  wzywa mechanizm doradztwa naukowego Komisji do występowania na żądanie w roli mediatora w razie kontrowersji naukowych dotyczących substancji czynnych;

77.  wzywa mechanizm doradztwa naukowego do rozpoczęcia systematycznego przeglądu wszystkich dostępnych badań dotyczących rakotwórczości glifosatu i postaci użytkowych na bazie glifosatu w celu oceny, czy uzasadniony byłby przegląd zatwierdzenia glifosatu zgodnie z art. 21 rozporządzenia;

Zatwierdzanie substancji czynnych przez Komisję

78.  wyraża głębokie ubolewanie z powodu licznych opóźnień na szczeblu państw członkowskich i Komisji przed przeprowadzeniem wzajemnej oceny przez EFSA i po jej przeprowadzeniu, w szczególności opóźnień w ocenie substancji, które spełniają kryteria graniczne, oraz nalega, aby państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy i Komisja dotrzymywały terminów ustanowionych w rozporządzeniu;

79.  podkreśla konieczność zapewnienia odpowiedzialności politycznej za przyjęcie aktów wykonawczych w toku procedury komitetowej; wyraża zaniepokojenie brakiem przejrzystości w Komitecie PAFF; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zwiększenia ogólnej przejrzystości procedur, w tym poprzez przedstawienie szczegółowego protokołu dyskusji w ramach procedury komitetowej i odpowiednich stanowisk, zwłaszcza poprzez wyjaśnienie i uzasadnienie decyzji Komitetu PAFF oraz upublicznienie głosów państw członkowskich;

80.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do zatwierdzenia polityki na rzecz niezależności i zagwarantowania, aby członkowie Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz byli wolni od konfliktu interesów;

81.  apeluje do Komisji i państw członkowskich o rygorystyczne stosowanie art. 4 rozporządzenia oraz przyjęcie jasnych, opartych na danych naukowych kryteriów określających niedopuszczalne skutki dla środowiska z uwzględnieniem rzeczywistego narażenia (krótkoterminowego i długoterminowego) na działanie wielu środków ochrony roślin;

82.  wzywa Komisję, aby ograniczyła stosowanie procedury przedkładania informacji potwierdzających ściśle do przypadków zgodnych z celem tej procedury określonym w art. 6 lit. f) rozporządzenia, a mianowicie do przypadków, gdy podczas procesu oceny lub w wyniku zdobycia nowej wiedzy naukowej i technicznej ustanowiono nowe wymogi; uważa, że ochrona zdrowia publicznego i środowiska muszą stanowić najwyższy priorytet, przy czym wnioskodawcom należy wyznaczyć wiarygodne ramy czasowe, w jakich może zostać im udzielone zezwolenie; podkreśla, że kompletna dokumentacja ma zasadnicze znaczenie dla zatwierdzenia substancji czynnej; wyraża ubolewanie, że procedura udzielania odstępstwa na podstawie danych potwierdzających spowodowała, że co najmniej dwie substancje czynne, które w przeciwnym razie byłyby zakazane, pozostawały na rynku przez dłuższy czas;

83.  wzywa Komisję do zmiany odnośnego dokumentu zawierającego wytyczne, tak aby dane potwierdzające były systematycznie poddawane pełnej wzajemnej ocenie przez EFSA, jak ma to miejsce w przypadku oryginalnych danych zawartych we wniosku;

84.  apeluje do Komisji, by włączyła do zatwierdzania substancji czynnych prawnie wiążące środki zmniejszające ryzyko w celu rozwiązania problemu znanych zagrożeń stwarzanych przez środki ochrony roślin, przy jednoczesnym udzielaniu wsparcia państwom członkowskim w określaniu środków zmniejszających ryzyko, które są właściwe w odniesieniu do sytuacji w danym kraju, z uwzględnieniem warunków agronomicznych, klimatycznych i środowiskowych na ich terytoriach;

85.  wzywa także Komisję do zapewnienia, by monitorowanie po wprowadzeniu do obrotu oceniało skuteczność i wydajność wdrożonych środków zmniejszających ryzyko;

86.  wzywa Komisję do zapewnienia pełnego stosowania art. 25 rozporządzenia, tak aby sejfnery i synergetyki można było stosować wyłącznie po ich zatwierdzeniu; podkreśla, że wymogi dotyczące danych do celów zatwierdzania sejfnerów i synergetyków powinny być takie same, jak wymogi dla substancji czynnych, i wzywa do przyjęcia aktu wykonawczego zgodnie z art. 25 ust. 3 rozporządzenia;

87.  wzywa Komisję do przyjęcia do końca 2018 r. pierwszego wykazu niedopuszczalnych składników obojętnych zgodnie z art. 27 rozporządzenia wraz z kryteriami i procedurą identyfikacji kolejnych; w związku z tym wzywa do integracji danych wymaganych na podstawie rozporządzenia REACH, rozporządzenia CLP i rozporządzenia w sprawie produktów biobójczych, a także danych zgromadzonych przez państwa członkowskie podczas opracowywania ich własnych wykazów niedopuszczalnych składników obojętnych;

88.  wzywa Komisję, zgodnie z rezolucją z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego oraz rezolucją z dnia 13 września 2018 r. w sprawie wykonania rozporządzenia, aby przedstawiła szczegółowy wniosek ustawodawczy dotyczący zmiany rozporządzenia, działając poza zakresem bieżącej procedury REFIT, w celu ustanowienia rygorystycznej procedury przyspieszonej w zakresie oceny i rejestracji oraz udzielania zezwoleń;

89.  apeluje do Komisji o zwiększenie przejrzystości przez stworzenie strony internetowej, na której podane będą ramy czasowe i etapy zatwierdzenia poszczególnych substancji czynnych, ze wskazaniem decyzji państw członkowskich pełniących rolę sprawozdawców, EFSA i ECHA, decyzji Komitetu PAFF, okresu obowiązywania zezwolenia oraz innych istotnych szczegółów;

Zezwolenie na środki ochrony roślin na poziomie państwa członkowskiego

90.  wzywa Komisję do przeprowadzenia dogłębnej oceny systemu strefowego w celu dokonania oceny najlepszego sposobu zapewnienia odpowiedniej zharmonizowanej oceny naukowej środków ochrony roślin, przy jednoczesnym utrzymaniu odpowiedzialności państw członkowskich w zakresie wydawania zezwoleń, ograniczeń lub zakazów względem środków ochrony roślin, a także przeglądu ograniczeń dotyczących odmowy wydania zezwolenia;

91.  uważa procedurę wzajemnego uznawania za mającą kluczowe znaczenie dla podziału nakładu pracy oraz dla ułatwienia przestrzegania terminów; ubolewa z powodu opóźnień w ocenach państw członkowskich rozpatrujących wnioski o udzielenie zezwolenia i z powodu problemów we wdrażaniu, które wiążą się z zasadą wzajemnego uznawania; wzywa Komisję, aby współpracowała z państwami członkowskimi nad usprawnieniem funkcjonowania systemu strefowego; podkreśla, że pełne wdrożenie istniejącego prawodawstwa powinno mieć na celu unikanie powielania prac i udostępnianie rolnikom nowych substancji bez zbędnej zwłoki;

92.  domaga się, aby państwa członkowskie przestrzegały terminów oceny środków ochrony roślin i przepisów dotyczących wzajemnego uznawania, przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu;

93.  wzywa EFSA do ustanowienia zharmonizowanych wytycznych dotyczących oceny środków ochrony roślin, a następnie do ich przyjęcia przez Komisję;

94.  wzywa państwa członkowskie do zapewnienia, by wszystkie środki ochrony roślin były poddawane odpowiedniej ocenie, w tym scenariuszom narażenia, na podstawie danych uzyskanych dla danego środka ochrony roślin, i uważa, że ekstrapolacja danych dotyczących środków ochrony roślin nie powinna odbywać się na podstawie uzyskanych danych w odniesieniu do substancji czynnych, chyba że jest to naukowo uzasadnione i potwierdzone jako wiarygodne w drodze monitorowania po wprowadzeniu do obrotu;

95.  wzywa Komisję, aby w ciągu 2 lat przedstawiła Parlamentowi szczegółowe sprawozdanie na temat praktyk krajowych w zakresie oceny ryzyka oraz zarządzania ryzykiem w odniesieniu do środków ochrony roślin;

96.  wzywa państwa członkowskie do dopilnowania, aby wszelkie decyzje dotyczące udzielania zezwoleń na środki ochrony roślin opierały się na właściwej ocenie ryzyka związanego z rzeczywistym narażeniem – ostrym i długoterminowym – grup szczególnie wrażliwych, oraz do odpowiedniej zmiany wytycznych EFSA;

97.  podkreśla potrzebę zobowiązania wnioskodawców do przedstawiania wszystkich badań państwu członkowskiemu rozpatrującemu wniosek w celu wydania zezwolenia, w tym surowych danych, w formacie nadającym się do odczytu maszynowego;

98.  wzywa do przyznania publicznego dostępu do wyżej wspomnianych badań, w tym wszystkich uzupełniających danych i informacji związanych z wnioskami o wydanie zezwolenia, w formacie nadającym się do odczytu maszynowego i w całości, w celu zapewnienia przejrzystości, a zatem umożliwienia terminowej, niezależnej kontroli przy jednoczesnej ochronie danych osobowych i zapewnieniu, by osoby, które zwróciły się o te badania, mogły je wykorzystywać wyłącznie do celów niekomercyjnych, z myślą o ochronie odnośnych praw własności intelektualnej;

99.  wzywa Komisję, by rozważyła, czy nie byłoby właściwym obarczenie EFSA odpowiedzialnością za ocenę ryzyka środków ochrony roślin, przy jednoczesnym zachowaniu przepisów, zgodnie z którymi sama decyzja w sprawie udzielenia zezwolenia na środki ochrony roślin powinna być podejmowana na szczeblu krajowym w celu uwzględnienia sytuacji specyficznej dla danego kraju;

100.  wzywa państwa członkowskie do zwiększenia skuteczności dzięki ściślejszej koordynacji międzystrefowej i strefowej w celu lepszego podziału obciążenia pracą i optymalnego wykorzystania zasobów każdego państwa członkowskiego, oraz do przyznawania odstępstw na podstawie art. 53 rozporządzenia tylko wtedy, gdy nałożone wymagania są ściśle przestrzegane;

101.  uważa, że należy usprawnić system wzajemnego uznawania międzystrefowego;

102.  wzywa państwa członkowskie do poprawy stosowania procedury wydawania zezwoleń na poziomie krajowym, aby ograniczyć przyznawanie odstępstw i przedłużeń na podstawie art. 53 rozporządzenia do faktycznych sytuacji nadzwyczajnych; wzywa państwa członkowskie do ścisłego przestrzegania art. 53 rozporządzenia, do przyjmowania i rozpatrywania wyłącznie uzupełnionych wniosków o przyznanie odstępstw oraz do przekazywania jedynie uzupełnionych powiadomień o odstępstwach Komisji i innym państwom członkowskim;

103.  wzywa Komisję do pełnego wykorzystania przysługujących jej uprawnień kontrolnych na mocy art. 53 ust. 2 i 3 w celu ograniczenia odstępstw i przedłużeń przyznawanych na podstawie art. 53 do uzasadnionych sytuacji nadzwyczajnych;

104.  wzywa państwa członkowskie do zapewnienia, aby przed wydaniem zezwolenia w sytuacji nadzwyczajnej na podstawie art. 53 przeprowadzano publiczne konsultacje z właściwymi zainteresowanymi stronami, bez tworzenia zbędnych opóźnień w udzielaniu zezwoleń w sytuacji nadzwyczajnej, a wszystkie zainteresowane strony zostały w odpowiednim czasie poinformowane o udzieleniu zezwolenia w sytuacji nadzwyczajnej bądź odmowie udzielenia takiego zezwolenia;

105.  wzywa wszystkie państwa członkowskie do publikowania otrzymanych wypełnionych formularzy wniosków o wydanie zezwolenia w sytuacji nadzwyczajnej na podstawie art. 53, bez względu na to, czy zezwolenie zostało udzielone czy też odmówiono jego udzielenia;

106.  wzywa Komisję do zakończenia prac nad metodą określania, kiedy pewne odstępstwa powinny być stosowane, jeśli istnieje taka potrzeba, w szczególności w odniesieniu do nieistotnego narażenia lub poważnego niebezpieczeństwa dla zdrowia roślin;

107.  apeluje do państw członkowskich, aby informowały się wzajemnie oraz Komisję i opinię publiczną o zezwoleniach i przypadkach wycofania środków ochrony roślin oraz o środkach zmniejszających ryzyko w celu zapewnienia ogólnounijnego przeglądu środków ochrony roślin na rynku i zarządzania ryzykiem związanym z tymi środkami;

108.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do usprawnienia wymiany danych dotyczących bezpieczniejszych środków ochrony roślin, które umożliwiłyby zastąpienie środków ochrony roślin zawierających substancje kwalifikujące się do zastąpienia w celu ułatwienia oceny porównawczej środków ochrony roślin;

109.  zwraca uwagę, że z badań na temat stosowania miedzi na obszarach, na których jest ona stosowana od dawna, wynika, że ma to wpływ na mikrobiologię gleby; zgadza się, że miedź należy postrzegać jako materiał stosowany przejściowo do celów ochrony roślin, a jej stosowanie należy stopniowo ograniczać, jak tylko uzyskany zostanie dostęp do lepszych rozwiązań alternatywnych;

110.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do promowania rozwoju i stosowania zrównoważonych i ekologicznych rozwiązań alternatywnych dla środków ochrony roślin, środków z zakresu integrowanej ochrony roślin oraz pestycydów o niskim stopniu ryzyka jako ważnego środka służącego zmniejszeniu negatywnego wpływu ochrony roślin; uznaje potrzebę dalszych badań i rozwoju tych środków; wzywa Komisję w związku z tym do oceny możliwości pobudzania innowacyjności w tej dziedzinie;

111.  wzywa Komisję do przedstawienia wniosku dotyczącego zmiany rozporządzenia w taki sposób, aby zarówno stosowanie, jak i wprowadzanie do obrotu środków ochrony roślin niskiego ryzyka stało się łatwiejsze dla podmiotów pod względem proceduralnym; uważa, że konieczne jest w szczególności wyjaśnienie kwestii wprowadzania do obrotu substancji podstawowych;

112.  apeluje o przejrzysty i uczciwy dostęp do substancji czynnych dla podmiotów z sektora MŚP, które tworzą receptury środków ochrony roślin;

113.  wzywa Komisję do przeprowadzenia analizy wpływu wymogów obowiązujących przepisów regulujących udzielanie zezwoleń oraz obrót środkami ochrony roślin i produktami biobójczymi pod względem zasobów ludzkich i możliwości gospodarczych dostępnych dla producentów z sektora MŚP oraz za każdym razem, gdy wprowadzane są zmiany w obowiązujących przepisach; podkreśla, że wyniki takich analiz muszą być udostępniane na potrzeby konsultacji publicznych;

114.  apeluje o zharmonizowaną definicję „zastosowań małoobszarowych” w celu wspierania równych szans i zaleca utworzenie jednolitego unijnego wykazu głównych upraw;

115.  apeluje do Komisji, EFSA i państw członkowskich o zapewnienie, aby wszystkie właściwe zainteresowane strony, w tym społeczeństwo, były włączane do wszelkich działań zainteresowanych stron dotyczących pestycydów, zgodnie z dyrektywą 2003/35/WE i konwencją z Aarhus;

116.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia, aby wymogi rozporządzenia dotyczące priorytetowego traktowania metod niechemicznych były odpowiednio przestrzegane;

o
o   o

117.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. C 463 z 21.12.2018, s. 73.
(2) Ustanowiony na mocy decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1386/2013/UE z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie ogólnego unijnego programu działań w zakresie środowiska do 2020 r. „Dobra jakość życia z uwzględnieniem ograniczeń naszej planety” (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 171).
(3) Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.
(4) Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1.
(5) Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1.
(6) Dz.U. L 156 z 25.6.2003, s. 17.
(7) Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
(8) Dz.U. L 155 z 11.6.2011, s. 127.
(9) Dz.U. L 93 z 3.4.2013, s. 1.
(10) Dz.U. L 93 z 3.4.2013, s. 85.
(11) Dz.U. L 173 z 30.6.2016, s. 52.
(12) Dz.U. L 208 z 2.8.2016, s. 1.
(13) Dz.U. L 333 z 15.12.2017, s. 10.
(14) Dz.U. C 58 z 15.2.2018, s. 102.
(15) Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 117.
(16) Dz.U. C 252 z 18.7.2018, s. 184.
(17) Dz.U. C 86 z 6.3.2018, s. 62.
(18) Dz.U. C 86 z 6.3.2018, s. 51.
(19) Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0356.
(20) Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 23 listopada 2016 r., Bayer CropScience SA-NV, Stichting De Bijenstichting przeciwko College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden, C-442/14, ECLI:EU:C:2016:890.
(21) Dziennik EFSA 2015; 13(11):4302.
(22) Dziennik EFSA 2017; 15(9):4979.
(23) https://ec.europa.eu/research/sam/pdf/sam_ppp_report.pdf
(24) Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 33.
(25) Wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przejrzystości i zrównoważonego charakteru unijnej oceny ryzyka w łańcuchu żywnościowym, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 178/2002 [w sprawie ogólnego prawa żywnościowego], dyrektywę 2001/18/WE [w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie], rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 [w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy], rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 [w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt], rozporządzenie (WE) nr 2065/2003 [w sprawie środków aromatyzujących dymu wędzarniczego], rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 [w sprawie materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością], rozporządzenie (WE) nr 1331/2008 [w sprawie jednolitej procedury wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących], rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 [w sprawie środków ochrony roślin] oraz rozporządzenie (UE) 2015/2283 [w sprawie nowej żywności].
(26) Zob. sprawa T-235/15, Pari Pharma GmbH przeciwko Europejskiej Agencji Leków; zob. także sprawa T-729/15, MSD Animal Health Innovation GmbH i Intervet International BV przeciwko Europejskiej Agencji Leków, oraz sprawa T-718/15, PTC Therapeutics International Ltd przeciwko Europejskiej Agencji Leków.
(27) Dz.U. C 95 z 3.4.2013, s. 1.
(28) https://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/5348
(29) Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 71.
(30) Zob. Hallmann, C.A., Sorg, M., Jongejans, E., Siepel, H., Hofland, N., Schwan, H., et al. (2017) „More than 75 percent decline over 27 years in total flying insect biomass in protected areas” (Całkowita biomasa owadów latających na obszarach chronionych spadła o ponad 75 % w ciągu 27 lat). PLoS ONE 12(10): e0185809. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0185809


Ustanowienie specjalnego programu finansowego likwidacji obiektów jądrowych i gospodarowania odpadami promieniotwórczymi *
PDF 166kWORD 55k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego specjalny program finansowy likwidacji obiektów jądrowych i gospodarowania odpadami promieniotwórczymi oraz uchylającego rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1368/2013 (COM(2018)0467 – C8-0314/2018 – 2018/0252(NLE))
P8_TA(2019)0024A8-0441/2018

(Konsultacja)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2018)0467),

–  uwzględniając art. 203 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0314/2018),

–  uwzględniając art. 78c Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A8-0441/2018),

1.  zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej;

3.  zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament;

4.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji;

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 2
(2)  Ten specjalny program finansowania może przynieść wartość dodaną UE poprzez stanie się unijnym wzorcem w zakresie bezpiecznego radzenia sobie z kwestiami technologicznymi związanymi z likwidacją obiektów jądrowych i rozpowszechnianiem wiedzy. Taka pomoc finansowa jest udzielana na podstawie oceny ex ante, identyfikującej konkretne potrzeby i wskazującej na wartość dodaną UE, w celu wsparcia likwidacji obiektów jądrowych oraz gospodarowania odpadami promieniotwórczymi.
(2)  Ten specjalny program finansowania może przynieść wartość dodaną UE poprzez stanie się unijnym wzorcem w zakresie bezpiecznego radzenia sobie z kwestiami technologicznymi związanymi z likwidacją obiektów jądrowych i rozpowszechnianiem wiedzy. Taka pomoc finansowa jest udzielana na podstawie oceny ex ante, identyfikującej konkretne potrzeby i wskazującej na wartość dodaną UE, w celu wsparcia likwidacji obiektów jądrowych oraz gospodarowania odpadami promieniotwórczymi. Taka pomoc finansowa nie powinna jednak być traktowana jak precedens, gdy będą określane na przyszłość zasady finansowania likwidacji obiektów jądrowych na poziomie Unii. O przeprowadzeniu i finansowaniu likwidacji obiektów jądrowych powinny nadal decydować w pierwszej kolejności państwa członkowskie.
Poprawka 2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15
(15)  Program powinien zapewnić również rozpowszechnianie w Unii wiedzy na temat procesu likwidacji, gdyż takie działania przynoszą największą unijną wartość dodaną i przyczyniają się do bezpieczeństwa pracowników i obywateli.
(15)  Program powinien zapewnić również rozpowszechnianie w Unii wiedzy oraz upowszechnianie wśród państw członkowskich najlepszych praktyk i doświadczeń zdobytych w związku z procesami likwidacji, gdyż takie działania przynoszą największą unijną wartość dodaną i przyczyniają się do bezpieczeństwa pracowników i obywateli, a także do ochrony środowiska naturalnego.
Poprawka 3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15 a (nowy)
(15a)  JRC powinno przewodzić specjalnej inicjatywie mającej na celu ustrukturyzowanie gromadzenia i rozwoju oraz dzielenia się wiedzą w dziedzinie likwidacji na poziomie Unii, nie wykluczając przy tym współpracy międzynarodowej. Inicjatywa powinna uwzględniać wyzwania wielowymiarowe, w tym badania i innowacje, normalizację, regulację, szkolenia i edukację oraz przemysł.
Poprawka 4
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 16
(16)  Likwidację obiektów jądrowych objętych niniejszym rozporządzeniem należy przeprowadzić z wykorzystaniem najlepszej dostępnej fachowej wiedzy technicznej oraz z należytym uwzględnieniem charakteru i specyfikacji technicznych obiektów, które mają zostać zlikwidowane, w celu zagwarantowania bezpieczeństwa i jak największej skuteczności działania, a zatem przy uwzględnieniu najlepszych praktyk międzynarodowych.
(16)  Likwidację obiektów jądrowych objętych niniejszym rozporządzeniem należy przeprowadzić z wykorzystaniem najlepszej dostępnej fachowej wiedzy technicznej, w tym wiedzy państw trzecich, oraz z należytym uwzględnieniem charakteru i specyfikacji technicznych obiektów, które mają zostać zlikwidowane, w celu zagwarantowania bezpieczeństwa i jak największej skuteczności działania, a zatem przy uwzględnieniu najlepszych praktyk międzynarodowych.
Poprawka 5
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 20
(20)  Działania w ramach programów Kozłoduj i Bohunice powinny być realizowane dzięki wspólnemu wysiłkowi finansowemu Unii oraz, odpowiednio, Bułgarii i Słowacji. Należy ustalić maksymalny próg współfinansowania unijnego zgodnie z praktyką współfinansowania ustaloną w poprzednich programach.
(20)  Działania w ramach programów Kozłoduj i Bohunice powinny być realizowane dzięki wspólnemu wysiłkowi finansowemu Unii oraz Bułgarii i Słowacji. Należy ustalić minimalny próg współfinansowania unijnego zgodnie z praktyką współfinansowania ustaloną w poprzednich programach.
Poprawka 6
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1
Niniejsze rozporządzenie ustanawia specjalny program finansowy „Likwidacja obiektów jądrowych i gospodarka odpadami promieniotwórczymi” (zwany dalej „programem”), ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb zidentyfikowanych na podstawie obecnej sytuacji. W okresie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 udzieli on wsparcia Bułgarii i Słowacji na rzecz bezpiecznej likwidacji ich reaktorów jądrowych pierwszej generacji i wdrożenia procesu likwidacji oraz gospodarowania odpadami promieniotwórczymi z własnych obiektów jądrowych Komisji na terenie ośrodków Wspólnego Centrum Badawczego (JRC).
Niniejsze rozporządzenie ustanawia specjalny program finansowy „Likwidacja obiektów jądrowych i gospodarka odpadami promieniotwórczymi” (zwany dalej „programem”), ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb zidentyfikowanych na podstawie obecnej sytuacji. W okresie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 udzieli on wsparcia Bułgarii i Słowacji na rzecz bezpiecznej likwidacji ich przedwcześnie zamkniętych reaktorów jądrowych i wdrożenia procesu likwidacji oraz gospodarowania odpadami promieniotwórczymi z własnych obiektów jądrowych Komisji na terenie ośrodków Wspólnego Centrum Badawczego (JRC), przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony pracowników, zwłaszcza w odniesieniu do skutków zdrowotnych, a także przy zapewnieniu ochrony całego społeczeństwa i środowiska.
Poprawka 7
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 2
Niniejsze rozporządzenie określa cele programu, budżet na lata 2021–2027, formy finansowania z Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej („Wspólnota”) oraz zasady dotyczące przyznawania takiego finansowania.
Niniejsze rozporządzenie określa cele programu, ogólny budżet na lata 2021–2027, w tym dokładny podział kwoty pomiędzy trzy programy, formy finansowania z Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej („Wspólnota”) oraz zasady dotyczące przyznawania takiego finansowania.
Poprawka 8
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 2
2)  „plan likwidacji” oznacza dokument zawierający szczegółowe informacje dotyczące proponowanej likwidacji i obejmujący: wybraną strategię likwidacji; harmonogram, rodzaj i kolejność działań likwidacyjnych; stosowaną strategię gospodarowania odpadami, w tym zwolnienia; proponowane stadium końcowe; przechowywanie oraz trwałe składowanie odpadów pochodzących z likwidacji; harmonogram likwidacji; szacunkowe koszty zakończenia likwidacji; oraz cele, oczekiwane wyniki, kluczowe etapy i terminy dla okresu finansowania, a także odpowiadające im kluczowe wskaźniki efektywności, w tym wskaźniki oparte na wartości wypracowanej. Taki plan jest przygotowywany przez posiadacza zezwolenia dla obiektu jądrowego i znajduje odzwierciedlenie w wieloletnich programach prac w ramach programu;
2)  „plan likwidacji” oznacza dokument zawierający szczegółowe informacje dotyczące proponowanej likwidacji i obejmujący: wybraną strategię likwidacji; harmonogram, rodzaj i kolejność działań likwidacyjnych; stosowaną strategię gospodarowania odpadami, w tym zwolnienia, oraz program ochrony pracowników; proponowane stadium końcowe; przechowywanie oraz trwałe składowanie odpadów pochodzących z likwidacji; harmonogram likwidacji; szacunkowe koszty zakończenia likwidacji; oraz cele, oczekiwane wyniki, kluczowe etapy i terminy dla okresu finansowania, a także odpowiadające im kluczowe wskaźniki efektywności, w tym wskaźniki oparte na wartości wypracowanej. Taki plan jest przygotowywany przez posiadacza zezwolenia dla obiektu jądrowego i znajduje odzwierciedlenie w wieloletnich programach prac w ramach programu;
Poprawka 9
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 5 a (nowy)
5a)   „państwo trzecie” oznacza państwo, które nie jest państwem członkowskim Unii.
Poprawka 10
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – ustęp 2 – akapit 1
Na podstawie bieżących potrzeb w latach 2021–2027 program ma w szczególności na celu pomóc Bułgarii i Słowacji w realizacji, odpowiednio, programu likwidacji Kozłoduj i programu likwidacji Bohunice, ze szczególnym uwzględnieniem radzenia sobie z wyzwaniami dotyczącymi bezpieczeństwa radiacyjnego w ramach tych programów, oraz wsparcie programu JRC likwidacji obiektów jądrowych i gospodarki odpadami promieniotwórczymi, przy jednoczesnym zapewnieniu szerokiego rozpowszechniania we wszystkich państwach członkowskich UE uzyskanej w ten sposób wiedzy na temat likwidacji obiektów jądrowych.
Na podstawie bieżących potrzeb w latach 2021–2027 program ma w szczególności na celu pomóc Bułgarii i Słowacji w realizacji, odpowiednio, programu likwidacji Kozłoduj i programu likwidacji Bohunice, ze szczególnym uwzględnieniem radzenia sobie z wyzwaniami dotyczącymi bezpieczeństwa radiacyjnego w ramach tych programów, oraz wsparcie programu JRC likwidacji obiektów jądrowych i gospodarki odpadami promieniotwórczymi, przy jednoczesnym zapewnieniu szerokiego rozpowszechniania i wymiany we wszystkich państwach członkowskich uzyskanej w ten sposób wiedzy oraz najlepszych praktyk likwidacji obiektów jądrowych i gospodarowania odpadami radioaktywnymi.
Poprawka 11