Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2018/2109(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0059/2019

Teksty złożone :

A8-0059/2019

Debaty :

PV 14/02/2019 - 7
CRE 14/02/2019 - 7

Głosowanie :

PV 14/02/2019 - 10.19

Teksty przyjęte :

P8_TA(2019)0133

Teksty przyjęte
PDF 177kWORD 57k
Czwartek, 14 lutego 2019 r. - Strasburg Wersja tymczasowa
Zwiększenie konkurencyjności rynku wewnętrznego dzięki pogłębieniu unii celnej UE i zarządzaniu nią
P8_TA-PROV(2019)0133A8-0059/2019

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2019 r. w sprawie zwiększenia konkurencyjności rynku wewnętrznego dzięki pogłębieniu unii celnej UE i zarządzaniu nią (2018/2109(INI))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (UKC)(1) oraz powiązany akt delegowany (rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r.)(2), akt wykonawczy (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 2 listopada 2015 r.)(3), przejściowy akt delegowany (rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/341 z dnia 17 grudnia 2015 r.)(4) i program prac (decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/578 z dnia 11 kwietnia 2016 r.)(5),

–  uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 952/2013 w celu przedłużenia przejściowego okresu wykorzystywania środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych, przewidzianego w unijnym kodeksie celnym (COM(2018)0085),

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zatytułowany „Rozwój unii celnej UE i zarządzanie nią” (COM(2016)0813),

–  uwzględniając komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego zatytułowany „Pierwsze dwuletnie sprawozdanie z postępów w zakresie rozwoju unii celnej UE i zarządzania nią” (COM(2018)0524),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego zatytułowane „Drugie sprawozdanie z postępu prac w zakresie wdrażania strategii UE i planu działania w zakresie zarządzania ryzykiem celnym” (COM(2018)0549),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie strategii dotyczącej celnych systemów informatycznych (COM(2018)0178),

–  uwzględniając stanowisko Parlamentu Europejskiego w pierwszym czytaniu w sprawie wniosku Komisji dotyczącego unijnych ram prawnych dotyczących naruszeń przepisów prawa celnego oraz sankcji (COM(2013)0884),

–  uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 70/2008/WE z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie eliminowania papierowej formy dokumentów w sektorach ceł i handlu(6),

–  uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 17 stycznia 2017 r. w sprawie stawienia czoła wyzwaniom związanym z wdrożeniem unijnego kodeksu celnego(7),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące wdrażania unijnego kodeksu celnego oraz wykonywania uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 284 kodeksu (COM(2018)0039),

–  uwzględniając sprawozdanie specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego nr 19/2017 pt. „Procedury przywozu – luki w ramach prawnych i nieskuteczne wdrażanie wpływają negatywnie na interesy finansowe UE”,

–  uwzględniając sprawozdanie specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego nr 26/2018 pt. „Szereg opóźnień we wdrażaniu informatycznych systemów celnych: jak do nich doszło?”,

–  uwzględniając sprawozdanie Rady 11760/2017 dotyczące postępów w zwalczaniu oszustw akcyzowych,

–  uwzględniając sprawozdanie Europolu i Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej w sprawie podrabiania i piractwa w Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinię Komisji Handlu Międzynarodowego (A8-0059/2019),

A.  mając na uwadze, że unia celna, która w tym roku obchodzi 50. rocznicę powstania, jest jednym z filarów Unii Europejskiej, gdyż stanowi jeden z największych na świecie bloków handlowych, oraz mając na uwadze, że w pełni sprawna unia celna ma zasadnicze znaczenie dla właściwego funkcjonowania jednolitego rynku oraz płynnej wymiany handlowej w obrębie UE, a także stanowi kluczowy element wspólnej polityki handlowej wobec państw trzecich z korzyścią zarówno dla przedsiębiorców i obywateli UE, jak i dla wiarygodności Unii Europejskiej, która dzięki unii celnej ma silną pozycję podczas negocjowania umów handlowych z państwami trzecimi;

B.  mając na uwadze, że organy celne muszą osiągnąć niezbędną równowagę między ułatwianiem legalnego handlu, kontrolami celnymi mającymi na celu ochronę bezpieczeństwa Unii i jej obywateli, zaufaniem konsumentów do towarów wprowadzanych na jednolity rynek a interesami finansowymi i handlowymi Unii, a także oprócz ram prawa celnego odpowiadają za wdrażanie ponad 60 aktów prawnych, walkę z nielegalnym handlem i przemytem oraz przyznawanie statusu upoważnionego przedsiębiorcy;

C.  mając na uwadze, że standaryzacja informacji i procesów celnych odgrywa kluczową rolę w procesie ujednolicania kontroli, zwłaszcza w odniesieniu do takich zjawisk jak niewłaściwa klasyfikacja i zaniżanie wartości przywożonych towarów oraz podawania błędnych informacji o pochodzeniu towarów, co szkodzi wszystkim podmiotom gospodarczym, ale szczególnie małym i średnim przedsiębiorstwom;

D.  mając na uwadze, że import do UE i eksport z UE osiągnęły w 2017 r. wartość 3 700 mld EUR i że pobierane należności celne stanowią 15 % budżetu Unii;

E.  w związku z tym mając na uwadze, że wdrożenie unijnego kodeksu celnego ma zasadnicze znaczenie dla ochrony zasobów własnych Unii, a szczególnie ceł, oraz interesów podatkowych poszczególnych państw, lecz również dla zapewnienia bezpieczeństwa konsumentów europejskich oraz uczciwej konkurencji na rynku wewnętrznym;

F.  mając na uwadze, że unijny kodeks celny przewiduje wprowadzenie systemów elektronicznych niezbędnych do jego stosowania od 31 grudnia 2020 r., podczas gdy cyfryzacja procedur celnych została zainicjowana jeszcze w 2003 r. i zarządzona w 2008 r. wraz z przyjęciem rozporządzenia (WE) nr 450/2008 ustanawiającego wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny)(8) oraz z przyjęciem decyzji nr 70/2008/WE;

G.  mając na uwadze, że chociaż cyfryzacja procedur celnych nie została jeszcze zakończona, obecnie ponad 98 % zgłoszeń celnych ma formę elektroniczną, a za pomocą systemów elektronicznych obsługuje się teraz następujące obszary: tranzyt (NCTS), kontrola wywozu (ECS), dane bezpieczeństwa (ICS), zarządzanie ryzykiem (CRMS), numer rejestracyjny i identyfikacyjny przedsiębiorcy (EORI), pozwolenia (CDS), upoważnieni przedsiębiorcy (AEO), wiążąca informacja taryfowa (EBTI), kontyngenty i taryfy (QUOTA), zawieszanie taryf autonomicznych, Nomenklatura scalona (TARIC), nadzór nad przywozem i wywozem (SURV2) oraz system zarejestrowanych eksporterów dla świadectw pochodzenia (REX);

H.  mając na uwadze, że program „Cła”, zaproponowany w ramach wieloletnich ram finansowych UE na lata 2021–2027, ma na celu wspieranie działań organów celnych państw członkowskich oraz współpracy między nimi;

I.  mając na uwadze, że wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z UE stanowi wyzwanie dla właściwego funkcjonowania unii celnej;

J.  mając na uwadze, że wprowadzenie kluczowych systemów elektronicznych koniecznych dla wdrożenia unijnego kodeksu celnego opóźni się i zostanie odroczone na dalszy termin niż 31 grudnia 2020 r.;

K.  mając na uwadze, że narzędzie do pomiaru skuteczności unii celnej działa na zasadzie oceny funkcjonowania unii celnej na podstawie kluczowych wskaźników skuteczności działania w wielu obszarach, takich jak ochrona interesów finansowych, zapewnianie bezpieczeństwa i ochrony obywateli UE oraz ocena znaczenia ceł w przyczynianiu się do wzrostu i konkurencyjności UE;

L.  mając na uwadze, że zarządzanie programem „Cła 2020”, a zatem pracami informatycznymi w obszarze ceł, jest dzielone między Komisję, państwa członkowskie i przedstawicieli interesów handlowych działających w różnorodnych strukturach decyzyjnych, co wywiera długotrwały negatywny wpływ na skuteczność projektów informatycznych i zarządzanie nimi;

M.  mając na uwadze, że po zakończeniu obecnego programu „Cła 2020” oraz przeprowadzeniu oceny kosztów i korzyści różnych możliwych wariantów konieczna jest restrukturyzacja zarządzania programami w obszarze ceł;

1.  zwraca uwagę na codzienną pracę wykonywaną przez służby celne państw członkowskich i służby Komisji, które dokładają starań, by chronić rynek wewnętrzny przed nieuczciwą konkurencją w postaci produktów sfałszowanych i sprzedawanych po cenach dumpingowych, by ułatwiać wymianę handlową i ograniczać formalności, by pobierać opłaty na rzecz budżetów krajowych i budżetu Unii, a także by chronić społeczeństwo przed terroryzmem oraz zagrożeniami dla zdrowia publicznego, środowiska i innego rodzaju niebezpieczeństwami;

2.  przypomina, że unia celna jest jednym z najwcześniejszych osiągnięć UE i można ją uznać za jeden z jej głównych sukcesów, gdyż umożliwiła każdemu przedsiębiorstwu z siedzibą w Unii sprzedawanie towarów i inwestowanie w całej Unii, natomiast Unii pozwoliła zlikwidować granice wewnętrzne i konkurować z resztą świata; podkreśla, że nie można byłoby osiągnąć jednolitego rynku UE bez obszaru bezcłowego zapewnianego przez unię celną oraz bez jej nadzoru nad przywozem i wywozem;

3.  podkreśla, że w pełni funkcjonalna unia celna ma zasadnicze znaczenie dla zagwarantowania wiarygodności i siły UE oraz jej pozycji negocjacyjnej przy zawieraniu nowych umów handlowych; zaznacza, że skuteczna unia celna UE pomaga ułatwiać legalną wymianę handlową i zmniejszać obciążenia administracyjne dla podmiotów gospodarczych działających zgodnie z prawem, co jest istotne dla rozwoju konkurencyjnych przedsiębiorstw; kładzie nacisk na znaczenie zapewnienia skutecznych kontroli – między innymi przez wspieranie współpracy z organami celnymi państw trzecich – oraz unikania wszelkich zbędnych przeszkód dla legalnego handlu;

4.  podkreśla, że tworzenie sprawnych procesów celnych w całej Unii opartych na zmodernizowanej infrastrukturze informatycznej ma kluczowe znaczenie; uważa, że cyfryzacja może sprawić, że wymiana informacji i płacenie ceł będą bardziej przejrzyste i łatwiej dostępne, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz podmiotów w państwach trzecich, oraz że stwarza ona szanse na uproszczenie przepisów i procedur celnych;

5.  zauważa, że istniejące rozbieżności w poziomach i jakości kontroli, procedurach celnych i polityce sankcji w miejscach wjazdu na obszar unii celnej UE często prowadzą do zakłóceń przepływów handlowych, podsycając problem wyboru systemu prawnego pod kątem własnego interesu i stwarzając zagrożenie dla integralności jednolitego rynku; w tym kontekście zdecydowanie domaga się, by Komisja i państwa członkowskie zajęły się tą kwestią;

6.  zachęca Komisję do zintensyfikowania prac nad stworzeniem unijnego zintegrowanego punktu kompleksowej elektronicznej obsługi celnej, dzięki któremu przedsiębiorcy mogliby składać wszystkie niezbędne informacje i dokumenty w jednym punkcie, spełniając w ten sposób wszelkie wymogi regulacyjne związane z przywozem, wywozem i tranzytem towarów;

7.  przypomina, że po wystąpieniu z UE Zjednoczone Królestwo stanie się państwem trzecim, co spowoduje zmianę granic zewnętrznych UE, oraz podkreśla, że proces brexitu nie powinien wywierać negatywnego wpływu na rozwój unii celnej UE i zarządzanie nią;

Cyfryzacja procedur celnych

8.  wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do wypracowania skuteczniejszego, bardziej oszczędnego i usprawnionego podejścia do zarządzania systemami informatycznymi dla organów celnych; w szczególności wzywa do dokładniejszego i bardziej realistycznego oszacowania czasu realizacji, niezbędnych zasobów i zakresu poszczególnych projektów informatycznych służących cyfryzacji procedur celnych;

9.  ubolewa nad faktem, że podczas wdrażania nowych systemów informatycznych dla unii celnej wystąpił szereg opóźnień, tak że Komisja zwróciła się do Parlamentu i Rady o przedłużenie okresu przejściowego poza termin 2020 r. określony w unijnym kodeksie celnym; ubolewa też, że Komisja nie dostarczyła pełnych informacji uzasadniających kolejne przedłużenie tego okresu, zwłaszcza jeśli chodzi o odpowiedzialność Komisji i państw członkowskich za zaistniałą sytuację, co nie pozwala Parlamentowi Europejskiemu na właściwe sprawowanie kontroli budżetowej i politycznej;

10.  podkreśla, że choć 75 % unijnych komponentów systemów informatycznych niezbędnych do wdrożenia unijnego kodeksu celnego powinno być gotowe do grudnia 2020 r., nie musi to oznaczać, że 75 % systemów informatycznych będzie gotowe do tego czasu, ponieważ 25 % tych systemów informatycznych zależy od komponentów krajowych, za które odpowiedzialne są państwa członkowskie i w przypadku których występują opóźnienia;

11.  uważa, że najwyższym priorytetem Komisji i Rady powinno być wspólne zagwarantowanie, że kodeks celny zostanie wdrożony, a cyfryzacja procedur celnych ukończona w nowo wyznaczonym terminie; wzywa zatem Komisję i państwa członkowskie do dołożenia wszelkich starań, żeby uniknąć dalszych opóźnień; w związku z tym zauważa, że stworzenie architektury informatycznej wymaga opracowania i wdrożenia 17 narzędzi informatycznych, co pociąga za sobą istotne skutki finansowe i wymagania pod względem zasobów ludzkich; uważa zatem, że absolutnie konieczne jest uniknięcie powielania wysiłków w realizacji projektów informatycznych czynionych przez państwa członkowskie i Komisję;

12.  wzywa Komisję do zaktualizowania harmonogramu jej programu prac nad unijnym kodeksem celnym, tak aby uwzględnić zaproponowane przez nią przedłużenie okresu przejściowego(9) do przyjęcia przez Parlament i Radę; wzywa Parlament i Radę do podjęcia działań zmierzających do szybkiego przyjęcia tego przedłużenia, a jednocześnie do obwarowania go warunkami niezbędnymi do pomyślnego wdrożenia architektury informatycznego systemu celnego bez uszczerbku dla kompleksowych testów bezpieczeństwa, tak aby żadne ewentualne problemy nie zaszkodziły kontroli towarów przeprowadzanej przez organy celne państw członkowskich; podkreśla za Europejskim Trybunałem Obrachunkowym, że te same przyczyny wywołują te same skutki oraz że aktualizacja wieloletniego planu strategicznego z 2017 r. przez kumulację wdrożenia sześciu systemów informatycznych w tym samym roku stanowi poważne wyzwanie i stwarza znaczne ryzyko niedotrzymania przełożonego terminu, tak że termin wdrożenia unijnego systemu celnego mógłby zostać przesunięty na okres po 2025 r.;

13.  wzywa Komisję do zaktualizowania jej wieloletniego planu strategicznego przez ustalenie kolejności projektów w całym okresie przejściowym, aby w możliwie jak największym stopniu uniknąć koncentracji wdrażania pod koniec okresu, oraz przez ustanowienie wiążących celów pośrednich, w tym dla państw członkowskich;

14.  apeluje do Komisji, by nie zmieniała specyfikacji prawnych i technicznych przyjętych już w odniesieniu do 17 narzędzi informatycznych, ponieważ skala projektów, które mają zostać zrealizowane, oraz czas potrzebny do ich wdrożenia są nie do pogodzenia ani z nieustanną ewolucją technologii, ani z nieuniknionymi zmianami legislacyjnymi i regulacyjnymi, które nastąpią w tym okresie;

15.  przypomina, że według Europejskiego Trybunału Obrachunkowego Komisja była świadoma opóźnień, ale podjęła decyzję, by nie uwzględniać informacji na ten temat w oficjalnych sprawozdaniach, co uniemożliwiło zainteresowanym podmiotom (np. Parlamentowi Europejskiemu, innym unijnym instytucjom niereprezentowanym w strukturze zarządzania programem „Cła 2020”, jak też zainteresowanym przedsiębiorstwom i obywatelom) uzyskanie pełnej wiedzy na temat ryzyka opóźnień w czasie rzeczywistym; w związku z tym wzywa Komisję do regularnego i przejrzystego prezentowania sprawozdań na temat realizacji wieloletniego strategicznego planu prac oraz wprowadzania elektronicznych systemów celnych, tak aby nie powtarzać błędów popełnionych w poprzednim okresie programowania, oraz do informowania o wszelkich możliwych opóźnieniach z wyprzedzeniem, a nie w ostatniej chwili i bez podejmowania odpowiednich działań naprawczych;

16.  zachęca Komisję do ciągłej oceny programu „Cła 2020” oraz reagowania na wykryte uchybienia, zwłaszcza na niedostateczne wykorzystanie zespołów ekspertów ustanowionych w ramach niniejszego programu, oraz do umożliwienia ściślejszej współpracy między administracjami celnymi;

17.  podkreśla, że ciągłe monitorowanie polityki oraz analiza i ocena możliwych skutków stanowią zasadnicze elementy zarządzania unią celną; odnotowuje i z zadowoleniem przyjmuje prace Komisji nad opracowaniem narzędzia dotyczącego funkcjonowania unii celnej, które ostatecznie umożliwi systematyczną ocenę jej działania w oparciu o jej cele strategiczne związane z wydajnością, skutecznością i jednolitym charakterem; wzywa państwa członkowskie do wspierania prac nad dalszym rozwijaniem tego narzędzia;

18.  sugeruje Komisji, że narzędzie to powinno służyć także ocenie wyników kontroli celnych pod kątem potencjału cyfryzacji i przepływów danych, tak aby stworzyć jeszcze skuteczniejsze kontrole oparte na analizie ryzyka, przy jednoczesnej optymalizacji obciążenia organów celnych;

Zarządzanie, sprawozdawczość i finansowanie programu „Cła”

19.  przyjmuje do wiadomości działania podjęte przez Komisję i państwa członkowskie w celu zadbania o jednolite i spójne wdrożenie kodeksu celnego, w szczególności w dziedzinie szkoleń i przyjmowania wytycznych; zachęca jednak Komisję i państwa członkowskie do wzmożenia wysiłków i zwiększenia wykorzystywanych środków w celu zapewnienia pełnego wdrożenia przyjętego w 2013 r. kodeksu celnego oraz jednolitych procedur celnych na szczeblu całej Unii Europejskiej; w związku z tym zachęca Komisję do przedstawienia planu działania, który mógłby z pożytkiem opierać się na wzajemnym przeglądzie praktyk celnych, na wymianie dobrych praktyk i na ściślejszej współpracy między służbami celnymi oraz na programie szkoleniowym dysponującym wystarczającymi zasobami;

20.  przypomina, że Komisja podejmuje prace nad wspólnym dla całej UE punktem kompleksowej obsługi celnej, który umożliwiłby przedsiębiorcy przekazywanie danych wymaganych do różnorodnych celów regulacyjnych (np. weterynaryjnych, sanitarnych, środowiskowych itd.) w standardowym formacie wielu odbiorcom i za pośrednictwem zharmonizowanych punktów dostępu; wzywa Komisję i państwa członkowskie do kontynuowania tych ważnych prac;

21.  przyjmuje do wiadomości wysiłek finansowy poniesiony w ramach unijnego budżetu, z którego przydzielono na następny program „Cła 2021–2027” środki w wysokości 842 844 000 EUR według cen z 2018 r.; wzywa państwa członkowskie, by również zapewniły zasoby ludzkie i finansowe niezbędne do realizacji krajowych komponentów stanowiących podstawowe elementy, od których uzależnione jest wdrożenie europejskiego systemu elektronicznego, oraz wzywa Komisję do przedłożenia w odpowiednim terminie sprawozdania z wdrożenia komponentów unijnych i komponentów pozaunijnych opracowanych przez państwa członkowskie;

22.  podkreśla, że systemy celne stoją obecnie przed wyzwaniem związanym z kontrolą i poborem należnych ceł, gdyż ilość towarów kupowanych przez internet poza UE ogromnie wrasta, szczególnie że ilość przywożonych do UE produktów niskiej jakości wzrasta każdego roku o 10-15 %; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zwiększenia wysiłków na rzecz skuteczniejszego radzenia sobie z tym wyzwaniem;

23.  zwraca się do Komisji o zaproponowanie – wyłącznie po wdrożeniu 17 systemów informatycznych związanych z unijnym kodeksem celnym w ramach programu „Cła 2020” – skuteczniejszej struktury zarządzania w celu realizowania projektów informatycznych w obszarze ceł i ich aktualizacji; podkreśla, że w świetle wyzwań gospodarczych, podatkowych i w zakresie bezpieczeństwa stwarzanych przez informatyczne systemy celne, kluczowe jest, by przyjęte rozwiązanie w pełni zachowywało europejską suwerenność;

24.  podkreśla, że program „Cła 2021–2027” dzięki wspieraniu organów celnych państw członkowskich przyczyni się nie tylko do zwiększenia wpływów budżetowych UE, lecz także do zapewnienia bezpieczeństwa produktów i ochrony konsumentów europejskich oraz równych warunków działania dla unijnych przedsiębiorstw;

Wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej

25.  podkreśla, że niepewność związana z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z UE jest poważnym wyzwaniem dla europejskich przedsiębiorstw; w związku z tym wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do pełnego informowania zainteresowanych podmiotów o skutkach, jakie wystąpienie Zjednoczonego Królestwa wywrze na cła i pewne aspekty podatków pośrednich (podatku od wartości dodanej i podatku akcyzowego);

26.  podkreśla, że po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa w systemie celnym, również na granicach zewnętrznych UE, nie mogą powstać żadne luki umożliwiające nielegalny handel lub uchylanie się od regulowania należności publicznoprawnych przewidzianych w prawie UE;

27.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego sprawozdania Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.
(2) Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 1.
(3) Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558.
(4) Dz.U. L 69 z 15.3.2016, s. 1.
(5) Dz.U. L 99 z 15.4.2016, s. 6.
(6) Dz.U. L 23 z 26.1.2008, s. 21.
(7) Dz.U. C 242 z 10.7.2018, s. 411.
(8) Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1.
(9) wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 952/2013 w celu przedłużenia przejściowego okresu wykorzystywania środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych, przewidzianego w unijnym kodeksie celnym (COM(2018)0085),

Ostatnia aktualizacja: 15 lutego 2019Informacja prawna