Indeks 
Teksty przyjęte
Środa, 13 lutego 2019 r. - Strasburg 
Europejska Agencja Kontroli Rybołówstwa ***I
 Komputeryzacja przepływu wyrobów akcyzowych i nadzór nad nimi ***I
 Prawo właściwe dla skutków przelewu wierzytelności wobec osób trzecich ***I
 Umowa o wolnym handlu między UE a Singapurem ***
 Umowa o wolnym handlu między UE a Singapurem (rezolucja)
 Umowa o ochronie inwestycji między UE a Singapurem ***
 Umowa o ochronie inwestycji między UE a Singapurem (rezolucja)
 Umowa o partnerstwie i współpracy między UE a Singapurem ***
 Umowa o partnerstwie i współpracy między UE a Singapurem (rezolucja)
 Traktat ustanawiający Wspólnotę Transportową ***
 Sprawozdanie za rok 2018 dotyczące Bośni i Hercegowiny
 Wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy ***I
 Program „Wymiar sprawiedliwości” ***I
 Stan debaty nad przyszłością Europy
 Brak sprzeciwu wobec aktu delegowanego: poziomy podziału geograficznego
 Brak sprzeciwu wobec aktu delegowanego: regulacyjne standardy techniczne dotyczące obowiązku rozliczania w celu dalszego odroczenia dat rozpoczęcia stosowania obowiązku rozliczania niektórych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym
 Brak sprzeciwu wobec aktu delegowanego: data, od której obowiązek rozliczania staje się skuteczny dla niektórych rodzajów kontraktów
 Brak sprzeciwu wobec aktu delegowanego: data, do której kontrahenci mogą nadal stosować swoje procedury zarządzania ryzykiem w stosunku do niektórych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez CCP
 Doręczanie w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych ***I
 Wspólne zasady zapewniające podstawowe połączenia w zakresie transportu drogowego towarów w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej ***I
 Wspólne zasady zapewniające podstawowe połączenia lotnicze w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej ***I
 Bezpieczeństwo lotnicze w odniesieniu do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii ***I
 GATS: konieczne wyrównania wynikające z przystąpienia Czech, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Austrii, Polski, Słowenii, Słowacji, Finlandii i Szwecji do Unii Europejskiej ***
 Ubezpieczenie pojazdów mechanicznych ***I
 Napotykane wrogie nastawienie w odniesieniu do praw kobiet i równouprawnienia płci w UE
 Polityczne wyzwania i strategie na rzecz walki z rakiem u kobiet i z chorobami współistniejącymi
 Stosowanie marihuany w celach leczniczych
 Obrady Komisji Petycji w 2018 r.

Europejska Agencja Kontroli Rybołówstwa ***I
PDF 250kWORD 79k
Rezolucja
Tekst skonsolidowany
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa (tekst jednolity) (COM(2018)0499 – C8-0313/2018 – 2018/0263(COD))
P8_TA-PROV(2019)0084A8-0037/2019

(Zwykła procedura ustawodawcza – ujednolicenie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0499),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0313/2018),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 17 października 2018 r.(1)

–  uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie szybszej metody pracy nad urzędową kodyfikacją tekstów prawnych(2),

–  uwzględniając art. 103 i 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0037/2019),

A.  mając na uwadze opinię konsultacyjnej grupy roboczej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, zgodnie z którą wniosek ogranicza się do zwykłego ujednolicenia istniejących tekstów, bez zmiany co do istoty;

1.  przyjmuje swoje stanowisko w pierwszym czytaniu, przejmując wniosek Komisji w wersji uwzględniającej zalecenia konsultacyjnej grupy roboczej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 13 lutego maja 2019 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa (tekst jednolity)

P8_TC1-COD(2018)0263


PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 ,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(3),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą(4),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 768/2005(5) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione(6). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1380/2013(7) wymaga od państw członkowskich zapewnienia skutecznej kontroli, inspekcji i egzekwowania zasad wspólnej polityki rybołówstwa oraz podejmowania w tym celu współpracy ze sobą oraz z państwami trzecimi.

(3)  W celu wypełnienia tych zobowiązań konieczne jest, aby państwa członkowskie koordynowały swoje działania w zakresie kontroli i inspekcji na swoich terytoriach lądowych oraz na wodach unijnych i międzynarodowych zgodnie z prawem międzynarodowym, a w szczególności z zobowiązaniami Unii w ramach regionalnych organizacji rybołówstwa oraz wynikającymi z umów z państwami trzecimi.

(4)  Żaden system inspekcji nie może być opłacalny bez zapewnienia inspekcji lądowych. Z tego też powodu terytoria lądowe powinny być objęte wspólnymi planami rozmieszczenia.

(5)  Współpraca taka powinna, poprzez koordynację operacyjną działań w zakresie kontroli i inspekcji, przyczynić się do zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów wodnych, jak również do zapewnienia równych szans sektora rybołówstwa zaangażowanego w proces eksploatacji, tym samym ograniczając liczbę przypadków zakłócenia konkurencji.

(6)  Skuteczna kontrola i inspekcja połowów uważana jest za niezbędną do zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów.

(7)  Bez uszczerbku dla obowiązków państw członkowskich wynikających z rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, istnieje potrzeba, aby organ Unii odpowiedzialny za kwestie techniczne i administracyjne zorganizował współpracę i koordynację pomiędzy państwami członkowskimi w odniesieniu do kontroli i inspekcji połowów.

(8)  Europejska Agencja Kontroli Rybołówstwa (zwana dalej „Agencją”) powinna mieć możliwość wspierania jednolitego wdrażania systemu kontroli wspólnej polityki rybołówstwa, zapewnienia organizacji współpracy operacyjnej, udzielania pomocy państwom członkowskim oraz powołania jednostki kryzysowej, w przypadkach kiedy stwierdzono poważne zagrożenie dla wspólnej polityki rybołówstwa. Powinna ona również mieć możliwość zapewnienia sobie niezbędnego sprzętu, aby realizować wspólne plany rozmieszczenia oraz współpracować przy realizacji zintegrowanej polityki morskiej UE.

(9)  Konieczne jest, aby Agencja mogła, na wniosek Komisji, udzielać pomocy Unii i państwom członkowskim w zakresie ich stosunków z państwami trzecimi lub regionalnymi organizacjami rybołówstwa, a także aby mogła współpracować z ich właściwymi organami w ramach międzynarodowych zobowiązań Unii.

(10)  Ponadto istnieje potrzeba działania na rzecz skutecznego stosowania unijnych procedur inspekcji. Agencja mogłaby z czasem stać się źródłem odniesienia dla pomocy naukowej i technicznej w dziedzinie kontroli i inspekcji połowów.

(11)  Dla osiągnięcia celów wspólnej polityki rybołówstwa, które polegają na zapewnieniu zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów wodnych w kontekście zrównoważonego rozwoju, Unia przyjmuje środki dotyczące ochrony, zarządzania i eksploatacji żywych zasobów wodnych.

(12)  W celu zapewnienia właściwego egzekwowania tych środków konieczne jest rozmieszczenie przez państwa członkowskie odpowiednich środków kontroli i egzekwowania. W celu uzyskania większej skuteczności i efektywności takiej kontroli i egzekwowania właściwe jest, aby Komisja, zgodnie z procedurą określoną w art. 47 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 i wspólnie z zainteresowanymi państwami członkowskimi, przyjęła indywidualne programy kontroli i inspekcji.

(13)  Koordynowanie przez Agencję współpracy operacyjnej pomiędzy państwami członkowskimi powinno być podejmowane na podstawie wspólnych planów rozmieszczenia, które organizują użycie dostępnych środków kontroli i inspekcji należących do zainteresowanych państw członkowskich, w celu nadania skuteczności programom kontroli i inspekcji. Działania w zakresie kontroli i inspekcji połowów podejmowane przez państwa członkowskie powinny być prowadzone zgodnie ze wspólnymi kryteriami, priorytetami, kryteriami referencyjnymi i procedurami odnoszącymi się do działań w zakresie kontroli i inspekcji podejmowanych na podstawie takich programów.

(14)  Przyjęcie programu kontroli i inspekcji zobowiązuje państwa członkowskie do skutecznego zapewnienia zasobów niezbędnych do realizacji programu. Konieczne jest, aby państwa członkowskie bezzwłocznie powiadamiały Agencję o środkach kontroli i inspekcji, za pomocą których mają zamiar wykonać wszelkie programy tego typu. Przepisy wspólnych planów rozmieszczenia nie powinny powodować zaistnienia dodatkowych zobowiązań dotyczących kontroli, inspekcji i egzekwowania lub związanych z udostępnianiem niezbędnych w tym kontekście zasobów.

(15)  Wspólny plan rozmieszczenia powinien zostać sporządzony przez Agencję jedynie w przypadku, gdy jest on przewidziany w programie prac.

(16)  Program prac powinien zostać przyjęty przez Zarząd, który zapewnia osiągnięcie wystarczającego konsensusu, w tym w zakresie dopasowania zadań przeznaczonych dla Agencji w programie prac oraz zasobów, którymi Agencja dysponuje, na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie.

(17)  Kluczowym zadaniem dyrektora zarządzającego powinno być zapewnienie w drodze konsultacji z członkami Zarządu i państwami członkowskimi, aby dążeniom zawartym w programie prac na każdy rok odpowiadały wystarczające zasoby udostępnione Agencji przez państwa członkowskie w celu wykonania programu prac.

(18)  Dyrektor zarządzający powinien w szczególności opracować szczegółowe wspólne plany rozmieszczenia, korzystając z zasobów, o których powiadomiły państwa członkowskie, w celu wykonania każdego programu kontroli i inspekcji, a także przestrzegając zasad i celów określonych w indywidualnych programach kontroli i inspekcji, na których oparty jest wspólny plan rozmieszczenia, jak również innych odpowiednich zasad, takich jak zasady dotyczące inspektorów unijnych.

(19)  W tym kontekście konieczne jest, aby dyrektor zarządzający zarządzał terminami w taki sposób, aby dać państwom członkowskim wystarczająco dużo czasu na przedstawienie ich komentarzy bazujących na ich operacyjnej wiedzy fachowej, nie wykraczając jednak poza ramy planu prac Agencji oraz terminy przewidziane w niniejszym rozporządzeniu. Konieczne jest, aby dyrektor zarządzający uwzględniał udział zainteresowanych państw członkowskich w łowiskach objętych każdym planem. W celu zapewnienia skutecznej i terminowej koordynacji działań wspólnej kontroli i inspekcji konieczne jest opracowanie procedury, która umożliwi podjęcie decyzji dotyczącej przyjęcia wspólnych planów, w przypadku gdy zainteresowane państwa członkowskie nie mogą osiągnąć porozumienia.

(20)  Procedura opracowywania i przyjmowania wspólnych planów rozmieszczenia dotyczących wód pozaunijnych powinna być podobna do procedury dotyczącej wód unijnych. Podstawą dla takich wspólnych planów rozmieszczenia powinien być program międzynarodowej kontroli i inspekcji stosujący międzynarodowe zobowiązania dotyczące kontroli i inspekcji wiążące Unię.

(21)  W celu realizacji wspólnych planów rozmieszczenia zainteresowane państwa członkowskie powinny zgromadzić i rozmieścić środki kontroli i inspekcji, które zaangażowały w celu wykonania takich planów. Agencja powinna ocenić, czy dostępne środki kontroli i inspekcji są wystarczające oraz, w stosownych przypadkach, poinformować zainteresowane państwa członkowskie oraz Komisję, że środki te nie są wystarczające do wykonania zadań wymaganych przez program kontroli i inspekcji.

(22)  Podczas gdy państwa członkowskie powinny przestrzegać własnych zobowiązań dotyczących inspekcji i kontroli, w szczególności zobowiązań wynikających z indywidualnego programu kontroli i inspekcji przyjętego na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, Agencja nie powinna posiadać uprawnień do nakładania na podstawie wspólnych planów rozmieszczenia dodatkowych zobowiązań ani do stosowania sankcji względem państw członkowskich.

(23)  Agencja powinna dokonywać okresowych przeglądów skuteczności wspólnych planów rozmieszczenia.

(24)  Właściwe jest zapewnienie możliwości przyjęcia specjalnych zasad wykonawczych dotyczących przyjmowania i zatwierdzania wspólnych planów rozmieszczenia. Skorzystanie z takiej możliwości może okazać się użyteczne, gdy Agencja rozpocznie już swoją działalność oraz jeżeli dyrektor zarządzający uzna, że zasady takie powinny zostać określone w prawie Unii.

(25)  Agencja powinna być uprawniona, w przypadku gdy zwrócono się o to do niej, do świadczenia usług kontraktowych dotyczących środków kontroli i inspekcji do wykorzystania przez zainteresowane państwa członkowskie w związku ze wspólnym rozmieszczaniem.

(26)  W celu wypełnienia zadań Agencji Komisja, państwa członkowskie oraz Agencja powinny prowadzić wymianę istotnych informacji dotyczących kontroli i inspekcji poprzez sieć informacyjną.

(27)  Status i struktura Agencji powinny odpowiadać obiektywnemu charakterowi wyników, które ma ona za zadanie osiągać, oraz powinny pozwolić Agencji na sprawowanie jej funkcji w bliskiej współpracy z państwami członkowskimi oraz z Komisją. W konsekwencji Agencji powinno przyznać się autonomię prawną, finansową i administracyjną, przy jednoczesnym zachowaniu bliskich związków z instytucjami Unii oraz państwami członkowskimi. W tym celu konieczne i właściwe jest, aby Agencja była organem Unii posiadającym osobowość prawną i wykonującym uprawnienia nałożone na nią przez niniejsze rozporządzenie.

(28)  W odniesieniu do odpowiedzialności umownej Agencji, która podlega prawu właściwemu dla umów zawieranych przez Agencję, właściwy do orzekania powinien być Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zgodnie z klauzulą arbitrażową zawartą w danej umowie. Trybunał Sprawiedliwości powinien być również właściwy do orzekania w sporach o odszkodowanie za szkody wynikające z odpowiedzialności pozaumownej Agencji, zgodnie z zasadami ogólnymi wspólnymi dla praw państw członkowskich.

(29)  Komisja i państwa członkowskie powinny mieć swoich przedstawicieli w Zarządzie, którzy byliby odpowiedzialni za zapewnienie prawidłowego i skutecznego funkcjonowania Agencji.

(30)  Biorąc pod uwagę fakt, że Agencja ma wypełniać zobowiązania Unii oraz, na wniosek Komisji, nawiązywać współpracę z państwami trzecimi oraz regionalnymi organizacjami rybołówstwa w ramach zobowiązań międzynarodowych Unii, właściwe jest, aby prezes Zarządu był wybierany spośród przedstawicieli Komisji.

(31)  Ustalenia dotyczące głosowania na forum Zarządu powinny uwzględniać interesy państw członkowskich i Komisji dotyczące skutecznego funkcjonowania Agencji.

(32)  Powinna zostać utworzona Rada Doradcza w celu doradzania dyrektorowi zarządzającemu oraz w celu zapewnienia ścisłej współpracy z zainteresowanymi stronami.

(33)  Właściwe jest zapewnienie uczestnictwa bez prawa do głosowania przedstawiciela Rady Doradczej w obradach Zarządu.

(34)  Konieczne jest określenie procedury mianowania i odwoływania dyrektora zarządzającego Agencji, jak również zasad określających sprawowanie przez niego funkcji.

(35)  W celu promowania przejrzystego funkcjonowania Agencji powinno mieć wobec niej zastosowanie bez ograniczeń rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady(8).

(36)  W interesie ochrony prywatności osób, w odniesieniu do niniejszego rozporządzenia powinno mieć zastosowanie rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725(9).

(37)  W celu zagwarantowania funkcjonalnej autonomii i niezależności Agencji należy przyznać jej autonomiczny budżet, którego dochody pochodzą z wkładu Unii, jak również z opłat za usługi kontraktowe świadczone przez Agencję. Procedura budżetowa Unii powinna mieć zastosowanie w zakresie dotyczącym wkładu Unii i innych dotacji, którymi obciążany jest budżet ogólny Unii Europejskiej. Rewizja ksiąg powinna być przeprowadzana przez Trybunał Obrachunkowy.

(38)  W celu zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i innych działań niezgodnych z prawem w odniesieniu do Agencji powinny mieć zastosowanie bez żadnych ograniczeń przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013(10); Agencja powinna przystąpić do porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. zawartego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich, dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)(11).

(39)  Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011(12),

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

CEL I DEFINICJE

Artykuł 1

Cel

Niniejsze rozporządzenie ustanawia  przepisy dotyczące  Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa (zwanej dalej „Agencją”), której celem jest organizowanie operacyjnej koordynacji działań w zakresie kontroli i inspekcji połowów prowadzonych przez państwa członkowskie oraz wspomaganie współpracy tych państw członkowskich w zgodzie z zasadami wspólnej polityki rybołówstwa w celu zapewnienia jej skutecznego i jednolitego stosowania.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie następujące definicje:

a)  „kontrola i inspekcja” oznaczają wszelkie środki podejmowane przez państwa członkowskie, w szczególności na podstawie art. 5, 11, 71, 91 i 117 oraz tytułu VII rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009(13), w celu dokonania kontroli i inspekcji działalności połowowej objętej zakresem wspólnej polityki rybołówstwa, w tym działania w zakresie nadzoru i monitorowania, takie jak satelitarne systemy monitorowania ruchu statków i działania w ramach systemów obserwacji;

b)  „środki kontroli i inspekcji” oznaczają statki, samoloty, pojazdy i inne zasoby materialne służące do prowadzenia nadzoru, jak również inspektorów, obserwatorów i inne zasoby ludzkie wykorzystywane przez państwa członkowskie do prowadzenia kontroli i inspekcji;

c)  „wspólny plan rozmieszczenia” oznacza plan przedstawiający ustalenia operacyjne dotyczące rozmieszczenia dostępnych środków kontroli i inspekcji;

d)  „międzynarodowy program kontroli i inspekcji” oznacza program określający cele, wspólne priorytety i procedury dotyczące działań w zakresie kontroli i inspekcji wspierający wypełnianie międzynarodowych zobowiązań Unii dotyczących kontroli i inspekcji;

e)  „indywidualny program kontroli i inspekcji” oznacza program określający cele, wspólne priorytety i procedury dotyczące działań w zakresie kontroli i inspekcji, ustanowiony zgodnie z art. 95 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;

f)  „rybołówstwo” oznacza działalność połowową określoną w art. 4 ust. 1 pkt 28) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

g)  „inspektorzy unijni ” oznaczają inspektorów umieszczonych w wykazie, o którym mowa w art. 79 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

ROZDZIAŁ II

MISJA I ZADANIA AGENCJI

Artykuł 3

Misja

Misją Agencji jest:

a)  koordynacja prowadzonych przez państwa członkowskie kontroli i inspekcji związanych z zobowiązaniami Unii w zakresie kontroli i inspekcji;

b)  koordynacja rozmieszczenia krajowych środków kontroli i inspekcji gromadzonych przez zainteresowane państwa członkowskie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

c)  pomoc państwom członkowskim w informowaniu Komisji i stron trzecich o działalności połowowej i działaniach w zakresie kontroli i inspekcji;

d)  w zakresie kompetencji Agencji, pomoc państwom członkowskim w wypełnianiu zadań i zobowiązań wynikających z zasad wspólnej polityki rybołówstwa;

e)  pomoc państwom członkowskim i Komisji w harmonizowaniu stosowania wspólnej polityki rybołówstwa w całej Unii;

f)  uczestnictwo w pracach państw członkowskich i Komisji dotyczących badań i rozwoju technik kontroli i inspekcji;

g)  uczestnictwo w działaniach koordynacyjnych związanych ze szkoleniem inspektorów i wymianą doświadczeń między państwami członkowskimi;

h)  koordynacja działań mających na celu zwalczanie połowów nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych („NNN”)  zgodnie z przepisami Unii;

i)  pomoc w jednolitym wdrażaniu systemu kontroli wspólnej polityki rybołówstwa, w tym w szczególności:

–  zorganizowanie koordynacji operacyjnej działań w zakresie kontroli prowadzonych przez państwa członkowskie w celu realizacji indywidualnych programów kontroli i inspekcji, programów kontroli dotyczących połowów NNN oraz międzynarodowych programów kontroli i inspekcji,

–  inspekcji koniecznych do wypełnienia działań Agencji zgodnie z art. 19;

j)  współpraca z Europejską Agencją Straży Granicznej i Przybrzeżnej ustanowioną rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624(14) oraz Europejską Agencją Bezpieczeństwa Morskiego ustanowioną rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1406/2002(15), z każdą z nich w ramach jej odpowiedniego mandatu, w celu wsparcia organów krajowych pełniących funkcje straży przybrzeżnej, zgodnie z art. 8 niniejszego rozporządzenia, poprzez zapewnienie usług, informacji, wyposażenia i szkoleń oraz koordynację operacji wielofunkcyjnych.

Artykuł 4

Zadania odnoszące się do międzynarodowych zobowiązań Unii dotyczących kontroli i inspekcji

1.  Na wniosek Komisji Agencja:

a)  udziela wsparcia Unii i państwom członkowskim w ich stosunkach z państwami trzecimi i regionalnymi organizacjami rybołówstwa, których członkiem jest Unia ;

b)  współpracuje z właściwymi organami międzynarodowych regionalnych organizacji rybołówstwa w odniesieniu do zobowiązań Unii dotyczących kontroli i inspekcji, w ramach ustaleń roboczych podjętych z takimi właściwymi organami.

2.  Na wniosek Komisji Agencja może współpracować z właściwymi organami państw trzecich w sprawach dotyczących kontroli i inspekcji, w ramach umów zawartych pomiędzy Unią i tymi państwami trzecimi.

3.  Agencja może, w zakresie swoich kompetencji, wykonywać, w imieniu państw członkowskich, zadania w ramach umów międzynarodowych w dziedzinie rybołówstwa, których stroną jest Unia.

Artykuł 5

Zadania odnoszące się do koordynacji operacyjnej

1.  Koordynacja operacyjna prowadzona przez Agencję obejmuje kontrolę wszystkich działań wchodzących w zakres wspólnej polityki rybołówstwa.

2.  Do celów koordynacji operacyjnej Agencja opracowuje wspólne plany rozmieszczenia oraz organizuje operacyjną koordynację kontroli i inspekcji prowadzonych przez państwa członkowskie zgodnie z rozdziałem III.

3.  W celu poprawy koordynacji między państwami członkowskimi Agencja może ustanawiać plany operacyjne z danymi państwami członkowskimi i koordynować ich realizację.

Artykuł 6

Świadczenie usług kontraktowych na rzecz państw członkowskich

Na wniosek państw członkowskich Agencja może świadczyć na rzecz tych państw usługi kontraktowe dotyczące kontroli i inspekcji w powiązaniu z ich zobowiązaniami dotyczącymi rybołówstwa na wodach unijnych lub międzynarodowych, w tym usługi takie, jak czarterowanie, obsługa i obsada personalna platform kontrolnych i inspekcyjnych oraz zapewnianie obserwatorów dla wspólnych operacji prowadzonych przez zainteresowane państwa członkowskie.

Artykuł 7

Wsparcie Komisji i państw członkowskich

Agencja wspiera Komisję i państwa członkowskie w zapewnianiu wysokiego poziomu jednolitego i skutecznego wypełniania ich obowiązków wynikających z przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, w tym w zwalczaniu połowów NNN, oraz wspiera je w ich stosunkach z państwami trzecimi. Agencja w szczególności:

a)  określa i opracowuje podstawowy program nauczania na potrzeby szkolenia instruktorów z inspektoratów rybołówstwa państw członkowskich oraz zapewnia dodatkowe kursy i seminaria szkoleniowe tym urzędnikom oraz pozostałemu personelowi zaangażowanemu w działania w zakresie kontroli i inspekcji;

b)  określa i opracowuje podstawowy program nauczania na potrzeby szkolenia inspektorów unijnych przed ich pierwszym rozmieszczeniem oraz regularnie zapewnia tym urzędnikom dodatkowe uaktualnione szkolenia i seminaria;

c)  na wniosek państw członkowskich zajmuje się wspólnym udzielaniem zamówień publicznych na zakup towarów i usług związanych z działaniami w zakresie kontroli i inspekcji prowadzonymi przez państwa członkowskie, jak również przygotowuje i koordynuje realizację przez państwa członkowskie wspólnych projektów pilotażowych;

d)  opracowuje wspólne procedury operacyjne dotyczące wspólnych działań w zakresie kontroli i inspekcji prowadzonych przez dwa państwa członkowskie lub większą ich liczbę;

e)  opracowuje kryteria dotyczące wymiany środków kontroli i inspekcji pomiędzy państwami członkowskimi oraz pomiędzy państwami członkowskimi a państwami trzecimi, a także kryteria dotyczące zapewniania takich środków przez państwa członkowskie;

f)  przeprowadza analizę ryzyka na podstawie danych dotyczących połowów, wyładunków i nakładu połowowego oraz analizę ryzyka dotyczącą nieraportowanych wyładunków, zawierającą w szczególności porównanie danych dotyczących połowów i przywozu z danymi dotyczącymi wywozu i spożycia krajowego;

g)  opracowuje, na wniosek Komisji lub państw członkowskich, wspólne metody i procedury w zakresie inspekcji;

h)  pomaga państwom członkowskim, na ich wniosek, wypełniać ich obowiązki unijne i międzynarodowe, w tym obowiązki w zakresie zwalczania połowów NNN, a także obowiązki wynikające z członkostwa w regionalnych organizacjach ds. zarządzania rybołówstwem;

i)  wspiera i koordynuje rozwój jednolitych metod zarządzania ryzykiem w dziedzinach podlegających jej kompetencjom;

j)  koordynuje i wspiera współpracę między państwami członkowskimi i wspólne normy w zakresie rozwoju planów kontroli wyrywkowych określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009.

Artykuł 8

Współpraca europejska w zakresie funkcji straży przybrzeżnej

1.  Agencja, we współpracy z Europejską Agencją Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz Europejską Agencją Bezpieczeństwa Morskiego, wspiera organy krajowe pełniące funkcje straży przybrzeżnej na poziomie krajowym i unijnym oraz, w stosownych przypadkach, na poziomie międzynarodowym poprzez:

a)  udostępnianie, łączenie i analizę informacji dostępnych w systemach zgłaszania statków i innych systemach informacyjnych prowadzonych przez te agencje lub im udostępnianych, zgodnie z ich odpowiednimi podstawami prawnymi i z zastrzeżeniem prawa własności państw członkowskich dotyczącego danych;

b)  świadczenie usług w zakresie nadzoru i łączności opartych na najnowszej technologii, w tym infrastrukturze kosmicznej i naziemnej oraz czujnikach umieszczonych na wszelkiego rodzaju platformach;

c)  budowanie potencjału przez opracowywanie wytycznych i zaleceń oraz ustanawianie najlepszych praktyk, a także organizowanie szkoleń i wymiany pracowników;

d)  wzmacnianie wymiany informacji i współpracy w zakresie funkcji straży przybrzeżnej, w tym przez analizowanie wyzwań operacyjnych i zagrożeń pojawiających się na obszarach morskich;

e)  udostępnianie potencjałów przez planowanie i realizację operacji wielofunkcyjnych oraz przez udostępnianie aktywów i innych zdolności w zakresie, w jakim działania te są koordynowane przez te agencje i przeprowadzane za zgodą właściwych organów zainteresowanych państw członkowskich.

2.  Konkretne formy współpracy w zakresie funkcji straży przybrzeżnej między Agencją, Europejską Agencją Straży Granicznej i Przybrzeżnej i Europejską Agencją Bezpieczeństwa Morskiego są określane w porozumieniu roboczym zgodnie z przyznanymi im mandatami oraz zasadami finansowymi mającymi zastosowanie do tych agencji. Takie porozumienie podlega zatwierdzeniu przez Zarząd Agencji, zarząd Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej i Radę Administracyjną Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego.

3.  Komisja, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, Agencją, Europejską Agencją Straży Granicznej i Przybrzeżnej i Europejską Agencją Bezpieczeństwa Morskiego, udostępnia praktyczny podręcznik dotyczący współpracy europejskiej w zakresie funkcji straży przybrzeżnej. Podręcznik ten zawiera wskazówki, zalecenia i najlepsze praktyki w zakresie wymiany informacji. Komisja przyjmuje podręcznik w formie zalecenia.

ROZDZIAŁ III

KOORDYNACJA OPERACYJNA

Artykuł 9

Wykonywanie obowiązków Unii związanych z kontrolą i inspekcją

1.  Agencja koordynuje na wniosek Komisji – poprzez opracowywanie wspólnych planów rozmieszczenia – działania związane z kontrolą i inspekcją prowadzone przez państwa członkowskie na podstawie międzynarodowych programów kontroli i inspekcji.

2.  Agencja może nabywać, wynajmować lub czarterować sprzęt niezbędny do realizacji wspólnych planów rozmieszczenia, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 10

Realizacja indywidualnych programów kontroli i inspekcji

1.  Poprzez wspólne plany rozmieszczenia Agencja koordynuje realizację indywidualnych programów kontroli i inspekcji ustanowionych zgodnie z art. 95 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

2.  Agencja może nabywać, wynajmować lub czarterować sprzęt niezbędny do realizacji wspólnych planów rozmieszczenia, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 11

Treść wspólnych planów rozmieszczenia

Każdy wspólny plan rozmieszczenia:

a)  spełnia wymagania odpowiedniego programu kontroli i inspekcji;

b)  stosuje kryteria, kryteria referencyjne, priorytety i wspólne procedury inspekcji określone przez Komisję w programach kontroli i inspekcji;

c)  ma na celu dopasowanie istniejących krajowych środków kontroli i inspekcji, o których powiadomiono zgodnie z art. 12 ust. 2, do potrzeb oraz zorganizowanie rozmieszczenia tych środków;

d)  organizuje wykorzystanie zasobów ludzkich i materialnych w odniesieniu do okresów i stref, w których środki te mają być rozmieszczone, w tym działanie zespołów inspektorów unijnych pochodzących z więcej niż jednego państwa członkowskiego;

e)  uwzględnia istniejące zobowiązania zainteresowanych państw członkowskich w odniesieniu do innych wspólnych planów rozmieszczenia, a także wszelkie swoiste ograniczenia regionalne lub lokalne;

f)  określa warunki, zgodnie z którymi środki kontroli i inspekcji danego państwa członkowskiego mogą wkraczać na wody podlegające zwierzchnictwu i jurysdykcji innego państwa członkowskiego.

Artykuł 12

Powiadamianie o środkach kontroli i inspekcji

1.  Każdego roku przed dniem 15 października państwa członkowskie powiadamiają Agencję o środkach kontroli i inspekcji, które pozostają do ich dyspozycji do celów prowadzenia kontroli i inspekcji w roku następnym.

2.  Każde państwo członkowskie powiadamia Agencję o środkach, za pomocą których zamierza wykonać międzynarodowy program kontroli i inspekcji lub indywidualny program kontroli i inspekcji, który dotyczy tego państwa członkowskiego, nie później niż w terminie jednego miesiąca od powiadomienia państw członkowskich o decyzji ustanawiającej taki program.

Artykuł 13

Procedura dotycząca przyjmowania wspólnych planów rozmieszczenia

1.  Na podstawie powiadomień, o których mowa w art. 12 ust. 2, oraz w terminie trzech miesięcy od otrzymania takich powiadomień dyrektor zarządzający Agencji ustanawia w konsultacji z zainteresowanymi państwami członkowskimi projekt wspólnego planu rozmieszczenia.

2.  Projekt wspólnego planu rozmieszczenia określa środki kontroli i inspekcji możliwe do zgromadzenia w celu realizacji programu kontroli i inspekcji, którego dotyczy plan, na podstawie zainteresowania zainteresowanych państw członkowskich odpowiednim łowiskiem.

Zainteresowanie państwa członkowskiego łowiskiem jest szacowane na podstawie następujących kryteriów, których względna waga zależy od swoistych cech każdego planu:

a)  względny obszar wód podlegających zwierzchnictwu lub jurysdykcji danego państwa członkowskiego, który objęty jest działaniem danego wspólnego planu rozmieszczenia, jeżeli taki obszar istnieje;

b)  ilość ryb wyładowanych na terytorium państwa członkowskiego w danym okresie referencyjnym stanowiąca odsetek całkowitej wielkości wyładunków ryb pochodzących z łowiska, którego dotyczy dany wspólny plan rozmieszczenia;

c)  względna liczba unijnych statków rybackich pływających pod banderą danego państwa członkowskiego (moc silnika i tonaż brutto), które biorą udział w połowach na łowisku, którego dotyczy dany wspólny plan rozmieszczenia, w stosunku do całkowitej ilości statków, które biorą udział w połowach na tym łowisku;

d)  względna wielkość przydziału kontyngentu danego państwa członkowskiego lub, w przypadku braku kontyngentu, wielkości połowu danego państwa członkowskiego na tym łowisku w danym okresie referencyjnym.

3.  Jeżeli w trakcie przygotowywania projektu wspólnego planu rozmieszczenia oczywiste jest, że dostępne środki kontroli i inspekcji są niewystarczające do spełnienia wymagań odpowiedniego programu kontroli i inspekcji, dyrektor zarządzający bezzwłocznie powiadamia o tym fakcie zainteresowane państwa członkowskie oraz Komisję.

4.  Dyrektor zarządzający powiadamia o projekcie wspólnego planu rozmieszczenia zainteresowane państwa członkowskie oraz Komisję. Jeżeli w terminie piętnastu dni roboczych od takiego powiadomienia państwa członkowskie lub Komisja nie zgłoszą zastrzeżeń, dyrektor zarządzający przyjmuje plan.

5.  Jeżeli jedno lub większa liczba zainteresowanych państw członkowskich lub Komisja zgłoszą zastrzeżenie, dyrektor zarządzający przekazuje sprawę Komisji. Komisja może dokonać niezbędnych dostosowań w planie i przyjąć go zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1380/2013.

6.  Każdy wspólny plan rozmieszczenia podlega rocznemu przeglądowi dokonywanemu przez Agencję w konsultacji z zainteresowanymi państwami członkowskimi w celu uwzględnienia każdego nowego programu kontroli i inspekcji, któremu podlegają zainteresowane państwa członkowskie, oraz uwzględnienia wszelkich priorytetów określonych przez Komisję w programach kontroli i inspekcji.

Artykuł 14

Realizacja wspólnych planów rozmieszczenia

1.  Wspólne działania w zakresie kontroli i inspekcji są przeprowadzane na podstawie wspólnych planów rozmieszczenia.

2.  Państwa członkowskie, których dotyczy wspólny plan rozmieszczenia:

a)  udostępniają środki kontroli i inspekcji przewidziane do realizacji wspólnego planu rozmieszczenia;

b)  wyznaczają jeden krajowy punkt kontaktowy/koordynatora posiadającego wystarczające uprawnienia, aby móc reagować w terminie na wnioski Agencji dotyczące realizacji wspólnego planu rozmieszczenia oraz powiadamiać o tym Agencję;

c)  rozmieszczają swoje zgromadzone środki kontroli i inspekcji zgodnie ze wspólnym planem rozmieszczenia oraz wymaganiami, o których mowa w ust. 4;

d)  zapewniają Agencji internetowy dostęp do informacji niezbędnych do realizacji wspólnego planu rozmieszczenia;

e)  współpracują z Agencją przy realizacji wspólnego planu rozmieszczenia;

f)  zapewniają, by wszelkie środki kontroli i inspekcji wyznaczone do realizacji unijnego wspólnego planu rozmieszczenia prowadziły swoją działalność zgodnie z zasadami wspólnej polityki rybołówstwa.

3.  Bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich w ramach wspólnego planu rozmieszczenia ustanowionego na podstawie art. 13, dowodzenie i kontrola nad środkami kontroli i inspekcji, które zostały zaangażowane do realizacji wspólnego planu rozmieszczenia, pozostają w sferze odpowiedzialności właściwych organów krajowych zgodnie z prawem krajowym.

4.  Dyrektor zarządzający może określić wymagania dotyczące realizacji wspólnego planu rozmieszczenia przyjętego na podstawie art. 13. Wymagania takie nie wykraczają poza granice określone tym planem.

Artykuł 15

Ocena wspólnych planów rozmieszczenia

Agencja przeprowadza roczną ocenę skuteczności każdego ze wspólnych planów rozmieszczenia, jak również, na podstawie dostępnych danych, analizę występowania ryzyka prowadzenia działalności połowowej niezgodnie z mającymi zastosowanie środkami kontrolnymi. Wyniki przeprowadzanych ocen są bezzwłocznie przekazywane Parlamentowi Europejskiemu, Komisji i państwom członkowskim.

Artykuł 16

Łowiska niepodlegające programom kontroli i inspekcji

Dwa lub większa liczba państw członkowskich mogą zwrócić się do Agencji z wnioskiem o koordynowanie rozmieszczenia ich środków kontroli i inspekcji w odniesieniu do łowiska lub obszaru, który nie podlega programowi kontroli i inspekcji. Koordynacja taka odbywa się zgodnie z kryteriami kontroli i inspekcji oraz priorytetami uzgodnionymi pomiędzy zainteresowanymi państwami członkowskimi.

Artykuł 17

Sieć informacyjna

1.  Komisja, Agencja oraz właściwe organy państw członkowskich wymieniają istotne, dostępne im informacje dotyczące wspólnych działań w zakresie kontroli i inspekcji prowadzonych na wodach unijnych i międzynarodowych.

2.  Każdy właściwy organ krajowy podejmuje środki zgodnie z odpowiednimi przepisami prawnymi Unii w celu zapewnienia odpowiedniej poufności informacji otrzymywanych przez ten organ na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu, zgodnie z art. 112 i 113 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

Artykuł 18

Szczegółowe zasady

Szczegółowe zasady dotyczące wprowadzania w życie niniejszego rozdziału mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą , o której mowa w art. 47 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

Zasady te mogą obejmować w szczególności procedury odnoszące się do przygotowywania i przyjmowania projektów wspólnych planów rozmieszczenia.

ROZDZIAŁ IV

KOMPETENCJE AGENCJI

Artykuł 19

Wyznaczanie urzędników Agencji na inspektorów unijnych

Urzędnicy Agencji mogą zostać wyznaczeni, na wodach międzynarodowych, na inspektorów unijnych zgodnie z art. 79 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

Artykuł 20

Środki Agencji

Agencja w miarę potrzeb:

a)  wydaje podręczniki dotyczące zharmonizowanych norm w zakresie inspekcji;

b)  opracowuje wytyczne określające najlepsze praktyki w zakresie kontroli wspólnej polityki rybołówstwa, w tym w odniesieniu do szkolenia urzędników prowadzących kontrole, i regularnie aktualizuje te wytyczne;

c)  zapewnia Komisji wsparcie techniczne i administracyjne niezbędne do wykonywania jej zadań.

Artykuł 21

Współpraca

1.  Państwa członkowskie i Komisja współpracują z Agencją i zapewniają jej pomoc niezbędną do wykonywania jej zadań.

2.  Uwzględniając różnice pomiędzy systemami prawnymi poszczególnych państw członkowskich, Agencja ułatwia współpracę pomiędzy państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi a Komisją przy opracowywaniu zharmonizowanych norm w zakresie kontroli zgodnie z prawodawstwem unijnym oraz z uwzględnieniem najlepszych praktyk w państwach członkowskich, a także uzgodnionych norm międzynarodowych.

Artykuł 22

Jednostka kryzysowa

1.  Jeżeli Komisja, z własnej inicjatywy lub na wniosek co najmniej dwóch państw członkowskich, stwierdzi występowanie sytuacji stanowiącej bezpośrednie, pośrednie lub potencjalne poważne ryzyko dla wspólnej polityki rybołówstwa i jeżeli temu ryzyku nie można zapobiec ani go wyeliminować lub zmniejszyć za pomocą istniejących środków ani nie można nim w odpowiedni sposób zarządzać, Agencja jest o tym natychmiast powiadamiana.

2.  Po otrzymaniu powiadomienia Komisji lub z własnej inicjatywy Agencja tworzy natychmiast jednostkę kryzysową i informuje o tym Komisję.

Artykuł 23

Zadania jednostki kryzysowej

1.  Utworzona przez Agencję jednostka kryzysowa odpowiada za gromadzenie i ocenę wszelkich stosownych informacji oraz identyfikowanie dostępnych możliwości w celu zapobieżenia, wyeliminowania lub zmniejszenia ryzyka dla wspólnej polityki rybołówstwa w sposób możliwie jak najbardziej skuteczny i szybki.

2.  Jednostka kryzysowa może żądać pomocy od każdego organu publicznego lub osoby prywatnej, której kompetencje uznałaby za niezbędne do skutecznego zareagowania w sytuacji nadzwyczajnej.

3.  Agencja zapewnia niezbędną koordynację, aby umożliwić odpowiednią reakcję we właściwym czasie.

4.  W stosownym przypadku jednostka kryzysowa informuje opinię publiczną o występującym ryzyku i o podjętych środkach.

Artykuł 24

Wieloletni program prac

1.  W wieloletnim programie prac Agencji ustanawia się jej cele ogólne, uprawnienia, zadania, wskaźniki wykonania i priorytety każdego działania Agencji na okres pięciu lat. Przedmiotowy plan obejmuje przedstawienie planu w zakresie polityki kadrowej i oceny środków budżetowych, jakie należy przeznaczyć na realizację celów ustalonych na ten pięcioletni okres.

2.  Wieloletni program prac przedstawia się zgodnie z opracowanymi przez Komisję systemem i metodami zarządzania kosztami działań. Zostaje on przyjęty przez zarząd.

3.  Program prac, o którym mowa w art. 32 ust. 2 lit. c), nawiązuje do wieloletniego programu prac. Wskazuje on wyraźnie nowe elementy, zmiany lub skreślenia w stosunku do programu prac z roku poprzedniego oraz postępy dokonane w realizacji priorytetów i celów ogólnych wieloletniego programu prac.

Artykuł 25

Współpraca w zakresie gospodarki morskiej

Agencja przyczynia się do realizacji zintegrowanej polityki morskiej UE, w szczególności zawiera umowy administracyjne z innymi organami w sprawach objętych zakresem niniejszego rozporządzenia po ich zatwierdzeniu przez zarząd. Dyrektor zarządzający informuje o nich Komisję i państwa członkowskie na wczesnym etapie negocjacji.

Artykuł 26

Przepisy szczegółowe

Przepisy szczegółowe dotyczące wykonania niniejszego rozdziału są przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

Przepisy te mogą w szczególności dotyczyć opracowania planów reagowania w sytuacji nadzwyczajnej, ustanowienia jednostki kryzysowej oraz procedur praktycznych, które należy stosować.

ROZDZIAŁ V

STRUKTURA WEWNĘTRZNA I FUNKCJONOWANIE

Artykuł 27

Status prawny i siedziba

1.  Agencja jest organem Unii i posiada osobowość prawną.

2.  W każdym z państw członkowskich Agencja posiada zdolność prawną w najszerszym zakresie przyznanym osobom prawnym przez ustawodawstwa krajowe. Może ona, w szczególności, nabywać lub zbywać ruchomości i nieruchomości oraz być stroną postępowań sądowych.

3.  Agencję reprezentuje dyrektor zarządzający.

4.  Siedzibą Agencji jest Vigo, Hiszpania.

Artykuł 28

Personel

1.  W odniesieniu do personelu Agencji zastosowanie mają Regulamin pracowniczy urzędników oraz warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, określone w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68(16) oraz zasady przyjęte wspólnie przez instytucje Unii Europejskiej dla celów stosowania tego regulaminu pracowniczego oraz warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej. Zarząd w porozumieniu z Komisją przyjmuje niezbędne szczegółowe zasady stosowania powyższych przepisów.

2.  Bez uszczerbku dla art. 39, uprawnienia przyznane organowi powołującemu na podstawie regulaminu pracowniczego oraz warunków zatrudnienia innych pracowników są wykonywane przez Agencję w odniesieniu do jej własnego personelu.

3.  Personel Agencji składa się z urzędników mianowanych lub oddelegowanych tymczasowo przez Komisję oraz z innych pracowników zatrudnionych przez Agencję niezbędnych dla wykonywania jej zadań.

Agencja może również zatrudniać urzędników tymczasowo oddelegowanych przez państwa członkowskie.

Artykuł 29

Przywileje i immunitety

Do Agencji ma zastosowanie Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.

Artykuł 30

Odpowiedzialność

1.  Odpowiedzialność umowna Agencji podlega prawu właściwemu dla danej umowy.

2.  Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy do orzekania na mocy klauzuli arbitrażowej zamieszczonej w umowie zawartej przez Agencję.

3.  W odniesieniu do odpowiedzialności pozaumownej Agencja jest zobowiązana naprawić, na zasadach ogólnych, wspólnych dla praw państw członkowskich, szkody wyrządzone przez nią lub jej pracowników przy wykonywaniu ich funkcji. Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy do orzekania w każdym sporze dotyczącym odszkodowań za takie szkody.

4.  Odpowiedzialność osobistą pracowników wobec Agencji regulują przepisy ustanowione w regulaminie pracowniczym lub warunkach zatrudnienia mających do nich zastosowanie.

Artykuł 31

Języki

1.  Do Agencji mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Rady nr 1(17).

2.  Usługi tłumaczeniowe niezbędne dla funkcjonowania Agencji świadczy Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej.

Artykuł 32

Powołanie Zarządu i jego uprawnienia

1.  Agencja posiada Zarząd.

2.  Zarząd:

a)  mianuje i odwołuje dyrektora zarządzającego zgodnie z art. 39;

b)  przyjmuje do dnia 30 kwietnia każdego roku sprawozdanie ogólne Agencji za poprzedni rok i przedkłada je Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu i państwom członkowskim. Sprawozdanie podawane jest do wiadomości publicznej;

c)  przyjmuje do dnia 31 października każdego roku, uwzględniając przy tym opinię Komisji i państw członkowskich, program prac Agencji na nadchodzący rok oraz przedkłada ten program Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i państwom członkowskim.

Program prac zawiera priorytety Agencji. Przyznaje on priorytet obowiązkom Agencji odnoszącym się do programów kontroli i nadzoru. Zostaje on przyjęty bez naruszenia rocznej procedury budżetowej Unii. W przypadku wyrażenia przez Komisję w terminie 30 dni od daty przyjęcia programu prac sprzeciwu względem tego programu Zarząd dokonuje ponownego przeglądu programu i przyjmuje go z ewentualnymi zmianami w drugim czytaniu w terminie dwóch miesięcy;

d)  przyjmuje budżet końcowy Agencji przed rozpoczęciem roku budżetowego, dostosowując go, w razie potrzeby, do wkładu Unii i wszelkich innych dochodów Agencji;

e)  wykonuje swoje obowiązki w odniesieniu do budżetu Agencji zgodnie z art. 44, 45 i 47;

f)  sprawuje nadzór dyscyplinarny nad dyrektorem zarządzającym;

g)  określa swój regulamin wewnętrzny, który może przewidywać w razie potrzeby stworzenie podkomitetów Zarządu;

h)  przyjmuje procedury niezbędne do wykonywania przez Agencję jej zadań.

Artykuł 33

Skład Zarządu

1.  Zarząd składa się z przedstawicieli państw członkowskich i sześciu przedstawicieli Komisji. Każde państwo członkowskie jest uprawnione do mianowania jednego członka. Państwa członkowskie i Komisja mianują po jednym zastępcy każdego członka Zarządu w celu reprezentowania członka Zarządu pod jego nieobecność.

2.  Członkowie Zarządu mianowani są na podstawie posiadanego przez nich istotnego doświadczenia i wiedzy fachowej z zakresu kontroli i inspekcji połowów.

3.  Mandat każdego członka wynosi pięć lat od dnia mianowania. Mandat jest odnawialny.

Artykuł 34

Przewodniczenie Zarządowi

1.  Zarząd wybiera prezesa spośród przedstawicieli Komisji. Zarząd wybiera wiceprezesa spośród swoich członków. Wiceprezes automatycznie zastępuje prezesa, w przypadku gdy nie może wykonywać on swoich obowiązków.

2.  Mandaty prezesa i wiceprezesa wynoszą trzy lata i kończą się wraz z ustaniem członkostwa w Zarządzie. Mandaty te są jednokrotnie odnawialne.

Artykuł 35

Posiedzenia

1.  Posiedzenia Zarządu są zwoływane przez jego prezesa. Porządek obrad jest określany przez prezesa z uwzględnieniem propozycji składanych przez członków Zarządu oraz dyrektora zarządzającego Agencji.

2.  Dyrektor zarządzający i przedstawiciel mianowany przez Radę Doradczą biorą udział w obradach Zarządu bez prawa głosu.

3.  Zarząd odbywa posiedzenia zwyczajne co najmniej raz w roku. Dodatkowo Zarząd odbywa posiedzenia z inicjatywy prezesa lub na wniosek Komisji lub jednej trzeciej państw członkowskich reprezentowanych w Zarządzie.

4.  W przypadku wystąpienia kwestii poufnej lub konfliktu interesów Zarząd może zdecydować się na omówienie poszczególnych punktów porządku obrad z wyłączeniem obecności przedstawicieli mianowanych przez Radę Doradczą. Szczegółowe zasady dotyczące stosowania tego przepisu mogą zostać określone w regulaminie wewnętrznym.

5.  Zarząd może zaprosić do wzięcia udziału w posiedzeniach w charakterze obserwatora każdą osobę, której opinią może być zainteresowany.

6.  Członkowie Zarządu mogą zgodnie z przepisami regulaminu wewnętrznego korzystać z pomocy doradców lub ekspertów.

7.  Sekretariat Zarządu zapewnia Agencja.

Artykuł 36

Głosowanie

1.  Zarząd podejmuje decyzje absolutną większością głosów.

2.  Każdy członek ma jeden głos. W przypadku nieobecności członka, uprawnionym do wykonywania jego prawa głosu jest jego zastępca.

3.  Regulamin wewnętrzny określa bardziej szczegółowe przepisy dotyczące głosowania, w szczególności warunki działania przez członka w imieniu innego członka, jak również, w odpowiednich przypadkach, wymagania dotyczące kworum.

Artykuł 37

Deklaracja interesów

Członkowie Zarządu składają deklaracje interesów, wskazujące zarówno na brak jakichkolwiek interesów, które mogłyby podważać ich niezawisłość, jak również na jakiekolwiek bezpośrednie lub pośrednie interesy, które mogłyby być uważane za podważające ich niezawisłość. Deklaracje te są składane co roku na piśmie lub w każdym przypadku, gdy może zaistnieć konflikt interesów w odniesieniu do punktów porządku obrad. W tym ostatnim przypadku dany członek nie jest uprawniony do głosowania nad takimi punktami porządku obrad.

Artykuł 38

Obowiązki i uprawnienia dyrektora zarządzającego

1.  Agencja jest zarządzana przez dyrektora zarządzającego. Bez uszczerbku dla właściwych kompetencji Komisji i Zarządu, dyrektor zarządzający nie zwraca się o instrukcje ani nie przyjmuje instrukcji od żadnego rządu ani żadnego innego organu.

2.  Dyrektor zarządzający w trakcie wykonywania swoich zadań stosuje zasady wspólnej polityki rybołówstwa.

3.  Dyrektor zarządzający ma następujące obowiązki i uprawnienia:

a)  przygotowuje projekt programu prac i przedkłada go Zarządowi po konsultacjach z Komisją i państwami członkowskimi. Podejmuje on kroki konieczne do realizacji programu prac w granicach określonych niniejszym rozporządzeniem, przepisami wykonawczymi do niego oraz wszelkimi mającymi zastosowanie przepisami prawa;

b)  podejmuje wszelkie konieczne kroki, w tym obejmujące przyjęcie wewnętrznych instrukcji administracyjnych oraz publikowanie obwieszczeń, w celu zapewnienia organizacji i funkcjonowania Agencji zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia;

c)  podejmuje wszelkie konieczne kroki, w tym przyjęcie decyzji dotyczących odpowiedzialności Agencji zgodnie z rozdziałami II i III, w tym czarterowania i działania środków kontroli i inspekcji oraz działania sieci informacyjnej;

d)  ustosunkowuje się do wniosków Komisji oraz do wniosków o udzielenie wsparcia składanych przez państwo członkowskie zgodnie z art. 6, 7 i 16;

e)  organizuje skuteczny system monitorowania w celu porównania osiągnięć Agencji z jej celami operacyjnymi. Na podstawie tego porównania dyrektor zarządzający przygotowuje każdego roku projekt sprawozdania ogólnego i przedkłada go Zarządowi. Dyrektor zarządzający ustanawia procedury przeprowadzania regularnych ocen, spełniające uznane normy zawodowe;

f)  wykonuje, w odniesieniu do personelu, uprawnienia określone w art. 28 ust. 2;

g)  sporządza preliminarz dochodów i wydatków Agencji zgodnie z art. 44 oraz wykonuje budżet zgodnie z art. 45.

4.  Dyrektor zarządzający odpowiada za swoje działania przed Zarządem.

Artykuł 39

Mianowanie i odwołanie dyrektora zarządzającego

1.  Dyrektor zarządzający jest mianowany przez Zarząd na podstawie jego kwalifikacji merytorycznych i udokumentowanego odpowiedniego doświadczenia w dziedzinie wspólnej polityki rybołówstwa oraz kontroli i inspekcji połowów, będąc wybranym spośród co najmniej dwóch kandydatów zaproponowanych przez Komisję po przeprowadzeniu procedury wyboru następującej po publikacji ogłoszenia o wolnym stanowisku w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz publicznego wezwania do wyrażenia zainteresowania w innych źródłach.

2.  Zarząd jest uprawniony do odwołania dyrektora zarządzającego. Zarząd rozważa tę kwestię na wniosek Komisji lub jednej trzeciej swoich członków.

3.  Zarząd podejmuje decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, większością dwóch trzecich głosów swoich członków.

4.  Mandat dyrektora zarządzającego wynosi pięć lat. Mandat ten może być przedłużony jeden raz na kolejne pięć lat na wniosek Komisji, a przedłużenie to z jest zatwierdzane większością dwóch trzecich głosów członków Zarządu.

Artykuł 40

Rada Doradcza

1.  W skład Rady Doradczej wchodzą przedstawiciele komitetów doradczych przewidzianych w art. 43 rozporządzenia (WE) nr 1380/2013, w liczbie jednego przedstawiciela wyznaczonego przez każdy komitet doradczy. Przedstawiciele mogą być zastępowani przez zastępców mianowanych w tym samym czasie.

2.  Członkowie Rady Doradczej nie mogą jednocześnie pełnić funkcji członków Zarządu.

Rada Doradcza wyznacza jednego ze swoich członków do wzięcia udziału w obradach Zarządu bez prawa głosu.

3.  Na wniosek dyrektora zarządzającego Rada Doradcza służy mu radą w zakresie wykonywania jego obowiązków zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

4.  Radzie Doradczej przewodniczy dyrektor zarządzający. Rada zbiera się, na zaproszenie przewodniczącego, nie rzadziej niż raz do roku.

5.  Agencja zapewnia Radzie Doradczej niezbędne wsparcie logistyczne oraz udostępnia sekretariat na jej posiedzenia.

6.  Członkowie Zarządu mogą uczestniczyć w posiedzeniach Rady Doradczej.

Artykuł 41

Przejrzystość i komunikacja

1.  Do dokumentów będących w posiadaniu Agencji ma zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 1049/2001.

2.  W terminie sześciu miesięcy od daty pierwszego posiedzenia Zarząd przyjmuje praktyczne ustalenia dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

3.  Agencja może z własnej inicjatywy udostępniać informacje w dziedzinach objętych misją Agencji. Agencja zapewnia w szczególności, aby opinii publicznej oraz każdej zainteresowanej stronie w krótkim czasie podawane były obiektywne, wiarygodne i łatwo zrozumiałe informacje dotyczące pracy Agencji.

4.  Zarząd określa niezbędne zasady wewnętrzne dotyczące stosowania ust. 3.

5.  Decyzje podjęte przez Agencję zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 mogą być powodem złożenia skargi do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich lub stanowić przedmiot postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości zgodnie z art. 228 i 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) .

6.  Informacje zgromadzone przez Komisję i Agencję zgodnie z niniejszym rozporządzeniem podlegają rozporządzeniu (UE) 2018/1725.

Artykuł 42

Poufność

1.  Członkowie Zarządu, dyrektor zarządzający i członkowie personelu Agencji, również po zaprzestaniu pełnienia swoich obowiązków, podlegają wymaganiom dotyczącym poufności zgodnie z art. 339 TFUE .

2.  Zarząd przedstawia wewnętrzne zasady dotyczące praktycznych uzgodnień związanych ze stosowaniem wymagań dotyczących poufności, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 43

Dostęp do informacji

1.  Komisja ma pełny dostęp do wszelkich informacji zgromadzonych przez Agencję. Agencja dostarcza Komisji na jej wniosek oraz w formie określonej przez Komisję wszelkich informacji oraz ocenę dotyczącą tych informacji.

2.  Państwa członkowskie, których dotyczy konkretne działanie Agencji, mają dostęp do informacji zgromadzonych przez Agencję w związku z takim działaniem na warunkach, które mogą być ustanowione zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1380/2013.

ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY FINANSOWE

Artykuł 44

Budżet

1.  Dochody Agencji składają się z:

a)  wkładu Unii zapisanego w budżecie ogólnym Unii Europejskiej (dział Komisji);

b)  opłat za usługi świadczone przez Agencję na rzecz państw członkowskich zgodnie z art. 6;

c)  opłat za publikacje, szkolenia lub wszelkie inne usługi świadczone przez Agencję.

2.  Wydatki Agencji pokrywają koszty personelu, koszty administracyjne, koszty infrastruktury i koszty operacyjne.

3.  Dyrektor zarządzający sporządza projekt bilansu przewidywanych dochodów i wydatków Agencji na kolejny rok budżetowy oraz przekazuje ten projekt Zarządowi wraz z projektem planu wykonawczego.

4.  Dochody i wydatki równoważą się.

5.  Każdego roku Zarząd, na podstawie projektu bilansu przewidywanych dochodów i wydatków, sporządza bilans przewidywanych dochodów i wydatków Agencji na kolejny rok budżetowy.

6.  Bilans, o którym mowa ust. 5, zawierający projekt planu wykonawczego, jest przedkładany Komisji przez Zarząd wraz z tymczasowym programem prac najpóźniej do dnia 31 marca.

7.  Bilans jest przedkładany przez Komisję Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (zwanym dalej „władzą budżetową”) wraz ze wstępnym projektem budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

8.  Na podstawie bilansu Komisja wprowadza do wstępnego projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej liczby szacunkowe, które uzna za konieczne dla realizacji planu wykonawczego, jak również wielkość dotacji, którymi obciążony zostanie budżet ogólny, który Komisja przedkłada władzy budżetowej zgodnie z art. 314 TFUE.

9.  Władza budżetowa zezwala na przydział środków na dotację dla Agencji. Władza budżetowa przyjmuje plan wykonawczy dla Agencji.

10.  Budżet zostaje przyjęty przez Zarząd. Staje się on budżetem ostatecznym po ostatecznym przyjęciu budżetu ogólnego Unii Europejskiej. W odpowiednich przypadkach budżet jest stosownie korygowany.

11.  Zarząd, tak szybko jak to możliwe, powiadamia władzę budżetową o zamiarze realizacji każdego projektu, który może mieć znaczące implikacje finansowe dla finansowania budżetu, w szczególności wszelkich projektów odnoszących się do nieruchomości, takich jak wynajem lub zakup budynków. Zarząd informuje Komisję o takich przypadkach.

12.  Jeżeli oddział władzy budżetowej powiadamia o zamiarze wydania opinii, przedkłada opinię Zarządowi w terminie sześciu tygodni od daty powiadomienia o projekcie.

Artykuł 45

Wykonanie i kontrola budżetu

1.  Dyrektor zarządzający wykonuje budżet Agencji.

2.  Najpóźniej do dnia 1 marca następującego po każdym roku budżetowym księgowy Agencji przekazuje wstępne sprawozdanie finansowe księgowemu Komisji wraz ze sprawozdaniem dotyczącym zarządzania budżetem i finansami za dany rok budżetowy. Księgowy Komisji dokonuje konsolidacji wstępnych sprawozdań finansowych instytucji i zdecentralizowanych organów zgodnie z art. 245 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046(18) (zwanego dalej „rozporządzeniem finansowym”).

3.  Najpóźniej do dnia 31 marca następującego po każdym roku budżetowym księgowy Komisji przedkłada wstępne sprawozdanie finansowe Agencji Trybunałowi Obrachunkowemu, wraz ze sprawozdaniem dotyczącym zarządzania budżetem i finansami za dany rok budżetowy. Sprawozdanie dotyczące zarządzania budżetem i finansami za dany rok budżetowy przedkładane jest również Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

4.  Po otrzymaniu uwag Trybunału Obrachunkowego dotyczących wstępnego sprawozdania finansowego Agencji, zgodnie z art. 246 rozporządzenia finansowego, dyrektor zarządzający sporządza na własną odpowiedzialność końcowe sprawozdanie finansowe Agencji i przedkłada je Zarządowi w celu uzyskania jego opinii.

5.  Zarząd wydaje opinię dotyczącą końcowego sprawozdania finansowego Agencji.

6.  Najpóźniej do dnia 1 lipca następnego roku dyrektor zarządzający przedkłada końcowe sprawozdanie finansowe wraz z opinią Zarządu Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu.

7.  Końcowe sprawozdanie finansowe jest publikowane.

8.  Agencja ustanawia stanowisko wewnętrznego audytora, który działa zgodnie z odpowiednimi normami międzynarodowymi.

9.  Dyrektor zarządzający przekazuje Trybunałowi Obrachunkowemu odpowiedź na uwagi Trybunału najpóźniej do dnia 30 września. Dyrektor zarządzający przesyła tę odpowiedź również Zarządowi.

10.  Dyrektor zarządzający przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, na jego wniosek, wszelkie informacje niezbędne do sprawnego zastosowania procedury udzielenia absolutorium za dany rok budżetowy, zgodnie z art. 261 ust. 3 rozporządzenia finansowego.

11.  Przed dniem 30 kwietnia drugiego z kolei roku Parlament Europejski na zalecenie Rady udziela dyrektorowi zarządzającemu Agencji absolutorium w związku z wykonaniem budżetu za dany rok.

Artykuł 46

Zwalczanie nadużyć finansowych

1.  W celu zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i innych działań niezgodnych z prawem w odniesieniu do Agencji mają zastosowanie bez ograniczeń przepisy rozporządzenia (UE, Euratom) nr 883/2013.

2.  Agencja przystępuje do porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz bezzwłocznie wydaje odpowiednie przepisy dla całego swojego personelu.

3.  Decyzje dotyczące finansowania oraz porozumienia wykonawcze, a także wynikające z nich dokumenty wyraźnie zastrzegają, że Trybunał Obrachunkowy i OLAF mogą, w razie potrzeby, przeprowadzać na miejscu kontrole wśród odbiorców funduszy Agencji oraz urzędników odpowiedzialnych za ich przyznawanie.

Artykuł 47

Przepisy finansowe

Zarząd, po uzyskaniu zgody Komisji oraz opinii Trybunału Obrachunkowego, przyjmuje zasady finansowe Agencji. Zasady te nie mogą odbiegać od rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1271/2013(19), chyba że jest to szczególnie wymagane dla działania Agencji i odbywa się za uprzednią zgodą Komisji.

ROZDZIAŁ VI

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 48

Ocena

1.  W terminie pięciu lat od daty rozpoczęcia przez Agencję wykonywania swoich obowiązków, a następnie co pięć lat Zarząd zleca przeprowadzenie niezależnej zewnętrznej oceny wykonania przepisów niniejszego rozporządzenia. Komisja udostępnia Agencji wszelkie informacje, które Agencja uzna za istotne dla przeprowadzenia oceny.

2.  Każda ocena określa wpływ wywierany przez niniejsze rozporządzenie, użyteczność, znaczenie i skuteczność Agencji i jej praktyk roboczych oraz zakres, w jakim Agencja przyczynia się do osiągania wysokiego poziomu zgodności z zasadami określonymi w ramach wspólnej polityki rybołówstwa. Zarząd określa konkretny zakres uprawnień w porozumieniu z Komisją po odbyciu konsultacji z zainteresowanymi stronami.

3.  Zarząd otrzymuje ocenę i wydaje Komisji zalecenia dotyczące zmian dotyczących niniejszego rozporządzenia, Agencji i jej praktyk roboczych. Zarówno wnioski z oceny, jak i zalecenia przedkładane są przez Komisję Parlamentowi Europejskiemu i Radzie oraz podawane do wiadomości publicznej.

Artykuł 49

Uchylenie

Rozporządzenie (WE) nr 768/2005 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji znajdującą się w załączniku II.

Artykuł 50

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I

Uchylone rozporządzenie i wykaz jego kolejnych zmian

Rozporządzenie Rady (WE) nr 768/2005

(Dz.U. L 128 z 21.5.2005, s. 1)

 

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009

(Dz.U. L 343 z 22.11.2009, s. 1)

Tylko art. 120

 

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1626

(Dz.U. L 251 z 16.9.2016, s. 80)

 

_____________

ZAŁĄCZNIK II

tabela korelacji

Rozporządzenie (WE) nr 768/2005

Niniejsze rozporządzenie

art. 1–7

art. 1–7

art. 7a

art. 8

art. 8

art. 9

art. 9

art. 10

art. 10

art. 11

art. 11

art. 12

art. 12

art. 13

art. 13

art. 14

art. 14

art. 15

art. 15

art. 16

art. 16

art. 17

art. 17

art. 18

art. 17a

art. 19

art. 17b

art. 20

art. 17c

art. 21

art. 17d

art. 22

art. 17e

art. 23

art. 17f

art. 24

art. 17g

art. 25

art. 17h

art. 26

art. 18

art. 27

art. 19

art. 28

art. 20

art. 29

art. 21

art. 30

art. 22

art. 31

art. 23

art. 32

art. 24

art. 33

art. 25

art. 34

art. 26

art. 35

art. 27

art. 36

art. 28

art. 37

art. 29

art. 38

art. 30

art. 39

art. 31

art. 40

art. 32

art. 41

art. 33

art. 42

art. 34

art. 43

art. 35

art. 44

art. 36

art. 45

art. 37

art. 46

art. 38

art. 47

art. 39

art. 48

art. 40

-

art. 41

-

-

art. 49

art. 42

art. 50

-

Załącznik I

-

Załącznik II

_______________

(1) Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.
(2) Dz.U. C 102 z 4.4.1996, s. 2.
(3) Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.
(4) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2019 r.
(5)Rozporządzenie Rady (WE) nr 768/2005 z dnia 26 kwietnia 2005 r. ustanawiające Europejską Agencję Kontroli Rybołówstwa oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2847/93 ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 128 z 21.5.2005, s. 1).
(6)Zob. załącznik I.
(7)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).
(8)Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).
(9)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).
(10)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, EURATOM) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).
(11)Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 15.
(12)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).
(13)Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).
(14)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 z dnia 14 września 2016 r. w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej, zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/399 oraz uchylające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 863/2007, rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 i decyzję Rady 2005/267/WE (Dz.U. L 251 z 16.9.2016, s. 1).
(15)Rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego (Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 1).
(16)Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.
(17)Rozporządzenie Rady nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (Dz.U. 17 z 6.10.1958, s. 385).
(18)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz. U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).
(19)Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. 328 z 7.12.2013, s. 42).


Komputeryzacja przepływu wyrobów akcyzowych i nadzór nad nimi ***I
PDF 107kWORD 47k
Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2019 r. o odesłaniu sprawy do komisji właściwej w celu przeprowadzenia negocjacji międzyinstytucjonalnych w oparciu o niezmieniony wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie komputeryzacji przepływu wyrobów akcyzowych i nadzoru nad nimi (wersja przekształcona) (COM(2018)0341 – C8-0215/2018 – 2018/0187(COD))(1)
P8_TA-PROV(2019)0085A8-0010/2019

(Zwykła procedura ustawodawcza – przekształcenie)

(1) Decyzja przyjęta na podstawie art. 59 ust. 4 akapit czwarty Regulaminu (A8-0010/2019).


Prawo właściwe dla skutków przelewu wierzytelności wobec osób trzecich ***I
PDF 223kWORD 56k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie prawa właściwego dla skutków przelewu wierzytelności wobec osób trzecich (COM(2018)0096 – C8-0109/2018 – 2018/0044(COD))
P8_TA(2019)0086A8-0261/2018

Prace nad tym tekstem wciąż trwają, aby umożliwić publikację w wybranym języku. Wersja PDF lub WORD jest już dostępna. Proszę kliknąć na ikonę w prawym górnym rogu.


Umowa o wolnym handlu między UE a Singapurem ***
PDF 131kWORD 48k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2019 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Singapuru (07971/2018 – C8-0446/2018 – 2018/0093(NLE))
P8_TA-PROV(2019)0088A8-0053/2019

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (07971/2018),

–  uwzględniając projekt Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Singapuru (07972/2018),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 91, art. 100 ust. 2, art. 207 ust. 4 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) oraz art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0446/2018),

–  uwzględniając opinię Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 maja 2017 r.(1),

–  uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia 13 lutego 2019 r.(2) w sprawie projektu decyzji,

–  uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego (A8-0053/2019),

1.  wyraża zgodę na zawarcie umowy;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Republiki Singapuru.

(1) Opinia Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16 maja 2017 r., 2/15, ECLI:EU:C:2017:376.
(2) Teksty przyjęte, P8_TA-PROV(2019)0089.


Umowa o wolnym handlu między UE a Singapurem (rezolucja)
PDF 152kWORD 55k
Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2019 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Singapuru (07971/2018 – C8-0446/2018 – 2018/0093M(NLE))
P8_TA-PROV(2019)0089A8-0048/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (07971/2018),

–  uwzględniając proponowany tekst Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Singapuru (Singapur), który w znacznym stopniu pokrywa się z tekstem parafowanym w dniu 20 września 2013 r.,

–  uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy o ochronie inwestycji między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Singapuru, z drugiej strony (COM(2018)0194),

–  uwzględniając wniosek o udzielenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 91, art. 100 ust. 2, art. 207 ust. 4, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) oraz art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) (C8-0446/2018),

–  uwzględniając Umowę o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską a Singapurem, która zostanie podpisana w dniu 19 października 2018 r.,

–  uwzględniając opinię Trybunału Sprawiedliwości nr 2/15 z dnia 16 maja 2017 r., wydaną na podstawie art. 218 ust. 11 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odpowiedzi na wniosek złożony przez Komisję Europejską w dniu 10 lipca 2015 r.,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie nowej, perspektywicznej i innowacyjnej przyszłej strategii w dziedzinie handlu i inwestycji(1),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 3 lutego 2016 r. zawierającą zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Komisji Europejskiej w sprawie negocjacji porozumienia w sprawie handlu usługami (TiSA)(2),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 października 2015 r. zatytułowany „Handel z korzyścią dla wszystkich – w kierunku bardziej odpowiedzialnej polityki handlowej i inwestycyjnej”,

–  uwzględniając decyzję Rady z dnia 22 grudnia 2009 r. upoważniającą do prowadzenia negocjacji dwustronnych w sprawie umów o wolnym handlu z poszczególnymi państwami członkowskimi Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN), począwszy od Singapuru,

–  uwzględniając wytyczne negocjacyjne z dnia 23 kwietnia 2007 r. dotyczące międzyregionalnej umowy o wolnym handlu z państwami członkowskimi ASEAN,

–  uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (TUE), a w szczególności jego tytuł V dotyczący działań zewnętrznych Unii,

–  uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a w szczególności art. 91, 100, 168 i 207 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),

–  uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia lutego 2019 r.(3) w sprawie projektu decyzji Rady,

–  uwzględniając art. 99 ust. 2 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego (A8-0048/2019),

A.  mając na uwadze, że UE i Singapur współdzielą ważne wartości, takie jak demokracja, państwo prawne, poszanowanie praw człowieka, różnorodność kulturowa i językowa oraz silne zaangażowanie na rzecz otwartego handlu opartego na zasadach i wielostronnego systemu handlowego;

B.  mając na uwadze, że jest to pierwsza dwustronna umowa handlowa zawarta między UE a państwem członkowskim ASEAN oraz ważny krok na drodze do ostatecznego celu, jakim jest międzyregionalna umowa o wolnym handlu; mając na uwadze, że umowa ta posłuży również za punkt odniesienia dla umów, które UE obecnie negocjuje z innymi państwami członkowskimi ASEAN o największych gospodarkach;

C.  mając na uwadze, że w regionie ASEAN Singapur jest zdecydowanie największym partnerem handlowym UE i odpowiada za nieco poniżej jednej trzeciej handlu towarami i usługami między UE a ASEAN oraz za około dwie trzecie inwestycji między obydwoma regionami;

D.  mając na uwadze, że wartość wymiany handlowej między UE a Singapurem wynosi ponad 50 mld EUR rocznie;

E.  mając na uwadze, że przewiduje się, iż 90% przyszłego światowego wzrostu gospodarczego będzie generowane poza Europą, a zwłaszcza w Azji;

F.  mając na uwadze, że Singapur jest stroną kompleksowego i progresywnego partnerstwa transpacyficznego (CPTPP) oraz stroną w trwających negocjacjach w sprawie kompleksowego regionalnego partnerstwa gospodarczego (RCEP);

G.  mając na uwadze, że Singapur jest gospodarką o wysokich dochodach z dochodem narodowym brutto w wysokości 52 600 USD na mieszkańca w 2017 r.; mając na uwadze, że wzrost gospodarczy tego państwa jest jednym z najwyższych na świecie, a jego wartość od czasu uzyskania niepodległości wynosi średnio 7,7% rocznie;

H.  mając na uwadze, że Singapur należy do krajów, z którymi najłatwiej jest prowadzić interesy, jego gospodarka należy do najbardziej konkurencyjnych na świecie, a jednocześnie kraj ten jest jednym z najmniej skorumpowanych na świecie;

I.  mając na uwadze, że produkcja, w szczególności w sektorze elektroniki i inżynierii precyzyjnej, oraz usługi to dwa filary gospodarki Singapuru o dużej wartości dodanej;

J.  mając na uwadze, że Singapur jest ważnym podmiotem w światowym sektorze usług finansowych i ubezpieczeniowych;

K.  mając na uwadze, że ponad 10 000 europejskich przedsiębiorstw ma swoje biura regionalne w Singapurze i działa w warunkach bezpieczeństwa prawa i pewności prawa; mając na uwadze, że około 50 000 europejskich przedsiębiorstw dokonuje wywozu towarów do Singapuru, z czego 83% to małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP);

L.  mając na uwadze, że umowa o wolnym handlu między UE a Singapurem może mieć bardzo pozytywny wpływ na przepływy handlowe i inwestycyjne między obydwoma obszarami; mając na uwadze, że w badaniu przygotowanym w 2018 r. dla Parlamentu Europejskiego szacuje się, iż w ciągu pierwszych pięciu lat wielkość wymiany handlowej między UE a Singapurem zwiększy się o 10%;

M.  mając na uwadze, że inne główne gospodarki, takie jak Japonia, Stany Zjednoczone i Chiny, zawarły już umowy o wolnym handlu z Singapurem, co stwarza dla Unii Europejskiej niekorzystne warunki konkurencji;

N.  mając na uwadze, że przeprowadzona w 2009 r. ocena wpływu na handel i zrównoważony rozwój w odniesieniu do umowy o wolnym handlu między UE a ASEAN wykazała, iż ta dwustronna umowa o wolnym handlu będzie korzystna dla obu stron pod względem dochodu narodowego, PKB i zatrudnienia; mając na uwadze, że nie przygotowano oceny wpływu na handel i zrównoważony rozwój dotyczącej w szczególności stosunków handlowych między UE a Singapurem i bliższego okresu;

O.  mając na uwadze, że w analizie skutków gospodarczych umowy o wolnym handlu między UE a Singapurem, przeprowadzonej przez Komisję Europejską w 2013 r., stwierdzono, iż PKB Singapuru może wzrosnąć o 0,94%, tj. o 2,7 mld EUR, a PKB UE o 550 mln EUR;

1.  z zadowoleniem przyjmuje podpisanie w dniu 19 października 2018 r. w Brukseli umowy o wolnym handlu;

2.  podkreśla, że negocjacje zakończono już w 2012 r., a ich podstawą były wytyczne negocjacyjne Rady dotyczące umowy o wolnym handlu między UE a ASEAN, przyjęte w kwietniu 2007 r.; ubolewa z powodu znacznie opóźnionego przedłożenia umowy do ratyfikacji, czego przyczyną był m.in. wniosek Komisji o opinię Trybunału Sprawiedliwości UE, aby uzyskać jasność co do tego, czy kwestie uregulowane w umowie wchodzą w zakres wyłącznych kompetencji UE czy w zakres kompetencji dzielonych; z zadowoleniem przyjmuje jasność prawa, którą zapewniła opinia Trybunału Sprawiedliwości UE oraz uważa, że wzmocniło to umocowaną demokratycznie rolę Parlamentu Europejskiego oraz zapewniło jasność co do kompetencji UE w zakresie polityki handlowej; wyraża zadowolenie z powodu niesłabnącego zaangażowania Singapuru mimo tego opóźnienia oraz apeluje o szybkie wdrożenie umowy po jej ratyfikowaniu przez Parlament;

3.  uważa, że UE powinna dołożyć wszelkich starań, aby pozostać w czołówce podmiotów angażujących się na rzecz otwartego systemu handlowego opartego na zasadach, a także wyraża zadowolenie, iż dziesięć lat po rozpoczęciu negocjacji umowa o wolnym handlu między UE a Singapurem stała się ważnym elementem tego systemu; wobec tego wzywa Komisję i państwa członkowskie do aktywnego nawiązywania stosunków z innymi partnerami na świecie w ramach ustawicznego dążenia do realizacji ambitnej, globalnej, uczciwej i otwartej polityki handlowej z wykorzystaniem doświadczeń wynikających z umowy o wolnym handlu z Singapurem;

4.  podkreśla ekonomiczne i strategiczne znaczenie tej umowy, ponieważ Singapur jest centralnym ośrodkiem dla całego regionu ASEAN; uważa, że umowa ta jest ważnym krokiem na drodze do zawarcia umów handlowych i inwestycyjnych z innymi państwami członkowskimi ASEAN, będzie dla nich wzorem oraz umożliwi zawarcie w przyszłości umowy na skalę regionalną; podkreśla także, że umowa ta pozwoli uniknąć niekorzystnych warunków konkurencji dla eksporterów z UE względem przedsiębiorstw z pozostałych krajów objętych kompleksowym i progresywnym partnerstwem transpacyficznym oraz kompleksowym regionalnym partnerstwem gospodarczym; z zadowoleniem przyjmuje, że zawarcie tej umowy w ramach globalnej polityki UE na rzecz uczciwego i otwartego handlu przyniesie istotne korzyści nie tylko konsumentom, lecz także pracodawcom;

5.  zauważa, że Singapur zniósł już większość ceł na produkty z UE i że z chwilą wejścia w życie umowa całkowicie usunie nieliczne, które jeszcze pozostały;

6.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Singapur usunie pewne środki, które mogą stanowić bariery handlowe, takie jak podwójne testy bezpieczeństwa samochodów oraz części samochodowych i elektroniki samochodowej, co ułatwi wywóz towarów przez unijne przedsiębiorstwa do Singapuru;

7.  podkreśla, że umowa zapewni unijnym przedsiębiorstwom lepszy dostęp do rynku usług w Singapurze, na przykład usług finansowych, telekomunikacyjnych, inżynieryjnych, architektonicznych, pocztowych i usług w zakresie transportu morskiego, oraz że liberalizacja ta opiera się na tzw. wykazie pozytywnym;

8.  w odniesieniu do liberalizacji usług finansowych przypomina, że umowa obejmuje klauzulę wyłączenia ostrożnościowego, która umożliwia stronom przyjmowanie lub utrzymywanie środków ze względów ostrożnościowych, a zwłaszcza ochronę deponentów i inwestorów, oraz zapewnienie integralności i stabilności systemów finansowych stron;

9.  z zadowoleniem przyjmuje podpisanie przez Singapur w dniu 21 czerwca 2017 r. wielostronnego porozumienia w sprawie automatycznej wymiany informacji o rachunkach finansowych (Multilateral Competent Authority Agreement – MCAA) w celu wdrożenia światowego standardu automatycznej wymiany informacji do celów podatkowych, jak również zawiadomienie OECD przez Singapur w dniu 30 czerwca 2017 r. o zamiarze uruchomienia automatycznych wymian w ramach tego porozumienia ze wszystkimi państwami członkowskimi UE, z którymi Singapur nie zawarł dwustronnej umowy w tym zakresie; zwraca uwagę, że Singapur nie widniej ani na czarnej liście, ani na liście ostrzegawczej w ramach wykazu grupy UE ds. kodeksu postępowania, który to wykaz obejmuje jurysdykcje niechętne współpracy w kwestiach podatkowych, choć Singapur jest krytykowany przez niektóre organizacje pozarządowe za oferowanie przedsiębiorstwom zachęt podatkowych;

10.  podkreśla, że umowa zapewnia lepszy dostęp do singapurskiego rynku zamówień publicznych niż Porozumienie w sprawie zamówień rządowych; podkreśla, że przy udzielaniu zamówień publicznych należy również brać pod uwagę kryteria społeczne i środowiskowe; podkreśla, że zarówno w UE, jak i w Singapurze zamówienia publiczne nadal muszą służyć najlepiej pojętym interesom obywateli;

11.  wyraża zadowolenie, że Singapur zgodził się ustanowić system rejestracji oznaczeń geograficznych, który będzie chronił ok. 190 takich oznaczeń z UE, a na późniejszym etapie możliwe będzie objęcie nim dalszych oznaczeń; przypomina, że w 2016 r. UE wyeksportowała do Singapuru produkty rolno‑spożywcze o wartości 2,2 mld EUR, a także zauważa, że Singapur jest piątym co do wielkości rynkiem w Azji dla żywności i napojów z UE i tym samym oferuje znaczne możliwości unijnym rolnikom i producentom produktów rolno‑spożywczych; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie się Singapuru w ramach tej umowy do utrzymania zerowych opłat celnych w przypadku produktów rolno‑spożywczych oraz wdrożenie systemu certyfikacji unijnych zakładów produkujących mięso, które chcą wywozić swoje produkty do Singapuru; ubolewa jednak, że umowa nie oferuje automatycznej ochrony dla 196 unijnych oznaczeń geograficznych wymienionych w załączniku do rozdziału dotyczącego praw własności intelektualnej, gdyż wszystkie oznaczenia geograficzne, bez względu na ich pochodzenie, trzeba będzie zbadać i przeprowadzić przez termin do publikacji (i ewentualnie wniesienia sprzeciwu), zgodnie z procedurą rejestracji w Singapurze, aby objąć je ochroną; podkreśla, że przepisy implementacyjne dotyczące oznaczeń geograficznych, które są podstawą singapurskiego rejestru oznaczeń geograficznych i procedury rejestracji takich oznaczeń, zaczną obowiązywać po ratyfikacji umowy przez Parlament; apeluje do władz Singapuru o bezzwłoczne rozpoczęcie prac nad procedurą rejestracji oraz szybkie ustanowienie rejestru i nadanie mu mocy prawnej po ratyfikacji umowy przez Parlament; zachęca Komisję do kontynuowania intensywnej współpracy z władzami Singapuru, aby jak najwięcej unijnych oznaczeń geograficznych objęto ochroną zgodnie z warunkami ochrony określonymi w umowie o wolnym handlu bez jakichkolwiek wyjątków lub ograniczeń (w tym załączników lub stopek);

12.  podkreśla, że umowa uznaje prawo państw członkowskich na wszystkich szczeblach do regulowania i świadczenia usług publicznych i nie uniemożliwia rządom przejęcia sprywatyzowanych usług ponownie przez sektor publiczny;

13.  podkreśla, że umowa gwarantuje prawo UE do utrzymania i stosowania własnych norm w odniesieniu do wszystkich towarów i usług sprzedawanych w UE i że wobec tego wszystkie towary i usługi importowane z Singapuru muszą spełniać normy UE; podkreśla, że standardów unijnych nigdy nie należy uważać za bariery w handlu, a także zwraca uwagę na znaczenie promowania tych standardów na szczeblu globalnym; podkreśla, że żadne z postanowień umowy nie uniemożliwia stosowania zasady ostrożności określonej w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

14.  podkreśla znaczenie odpowiedzialnej polityki handlowej opartej na wartościach oraz potrzebę dążenia do zrównoważonego rozwoju; dlatego też z zadowoleniem przyjmuje, że w rozdziale dotyczącym handlu i zrównoważonego rozwoju obydwie strony zobowiązały się do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony środowiska i ochrony pracy, dzięki czemu umowę tę można uznać za postępową umowę handlową; zauważa, że umowa zawiera również rozdział dotyczący barier pozataryfowych w sektorze produkcji energii ze źródeł odnawialnych; zwraca uwagę, że umowa między UE a Singapurem może być instrumentem służącym przeciwdziałaniu zmianie klimatu oraz przyspieszeniu i intensyfikacji działań i inwestycji niezbędnych w kontekście zrównoważonej przyszłości niskoemisyjnej; wzywa UE i Singapur do podjęcia wszelkich działań niezbędnych do realizacji zrównoważonych celów rozwoju;

15.  przypomina, że strony zobowiązały się do podejmowania stałych wysiłków na rzecz ratyfikowania i skutecznego wdrażania podstawowych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP); przyjmuje do wiadomości informacje przekazane do tej pory przez rząd Singapuru w związku z przestrzeganiem przezeń trzech zaległych podstawowych konwencji MOP dotyczących wolności związkowej, ochrony praw związkowych, dyskryminacji i pracy przymusowej oraz apeluje do Singapuru o dalszą współpracę z MOP z myślą o postępach na rzecz pełnego dostosowania się do postanowień tych konwencji, a docelowo do ich ratyfikacji w rozsądnym terminie;

16.  z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie do skutecznego wdrażania wielostronnych umów środowiskowych, takich jak porozumienie klimatyczne z Paryża, oraz do zrównoważonej gospodarki leśnej i zrównoważonego zarządzania rybołówstwem;

17.  podkreśla, że współpraca regulacyjna jest dobrowolna i nie powinna w żadnym przypadku ograniczać prawa do wprowadzania regulacji;

18.  zachęca strony do pełnego korzystania z postanowień dotyczących współpracy w dziedzinie dobrostanu zwierząt i do ustanowienia, tak szybko jak to możliwe po wejściu w życie umowy o wolnym handlu, wspólnej grupy roboczej w celu uzgodnienia planu działania dotyczącego odpowiednich sektorów, np. dobrostanu ryb w akwakulturze;

19.  podkreśla, że zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego i partnerów społecznych w monitorowanie wdrażania umowy ma kluczowe znaczenie i wzywa do szybkiego utworzenia krajowych grup doradczych po wejściu umowy w życie, a także do zapewnienia zrównoważonego uczestnictwa społeczeństwa obywatelskiego w tych grupach; wzywa Komisję do przeznaczenia na ten cel wystarczających środków finansowych, aby umożliwić im skuteczną działalność oraz udzielić wsparcia w celu zapewnienia konstruktywnego udziału społeczeństwa obywatelskiego;

20.  zauważa, że w umowie o partnerstwie i współpracy między UE a Singapurem przewidziano możliwość zawieszenia przez UE umowy o wolnym handlu w przypadku łamania podstawowych praw człowieka przez Singapur;

21.  wzywa Komisję do jak najszybszego i rozsądnego wykorzystania klauzuli dotyczącej ogólnego przeglądu umowy, aby poprawić egzekwowalność postanowień dotyczących pracy i środowiska, w tym w ostateczności za pomocą mechanizmu opartego na sankcjach, który stanowiłby jedną z wielu metod egzekwowania prawa;

22.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Republiki Singapuru.

(1) Dz.U. C 101 z 16.3.2018, s. 30.
(2) Dz.U. C 35 z 31.1.2018, s. 21.
(3) Teksty przyjęte, P8_TA-PROV(2019)0088.


Umowa o ochronie inwestycji między UE a Singapurem ***
PDF 131kWORD 48k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2019 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy o ochronie inwestycji między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Singapuru, z drugiej strony (07979/2018 – C8-0447/2018 – 2018/0095(NLE))
P8_TA-PROV(2019)0090A8-0054/2019

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (07979/2018),

–  uwzględniając projekt Umowy o ochronie inwestycji między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Singapuru, z drugiej strony (07980/2018),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 ust. 4 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8‑0447/2018),

–  uwzględniając opinię Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 maja 2017 r.(1),

–  uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia 13 lutego 2019 r.(2) w sprawie projektu decyzji,

–  uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego (A8-0054/2019),

1.  wyraża zgodę na zawarcie umowy;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Republiki Singapuru.

(1) Opinia Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16 maja 2017 r., 2/15, ECLI:EU:C:2017:376.
(2) Teksty przyjęte, P8_TA-PROV(2019)0091.


Umowa o ochronie inwestycji między UE a Singapurem (rezolucja)
PDF 148kWORD 54k
Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2019 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy o ochronie inwestycji między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Singapuru, z drugiej strony (07979/2018 – C8-0447/2018 – 2018/0095M(NLE))
P8_TA-PROV(2019)0091A8-0049/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (07979/2018),

–  uwzględniając projekt Umowy o ochronie inwestycji między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Singapuru, z drugiej strony (07980/2018),

–  uwzględniając wniosek o udzielenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 ust. 4 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) (C8-0447/2018),

–  uwzględniając wytyczne negocjacyjne z dnia 23 kwietnia 2007 r. w sprawie umowy o wolnym handlu z państwami członkowskimi Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN),

–  uwzględniając decyzję Rady z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie przystąpienia do negocjacji dwustronnych dotyczących umów o wolnym handlu z poszczególnymi państwami członkowskimi Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN), począwszy od Singapuru,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 kwietnia 2011 r. w sprawie przyszłej europejskiej polityki inwestycji międzynarodowych(1),

–  uwzględniając zmiany pierwotnych wytycznych negocjacyjnych w dniu 12 września 2012 r. mające na celu upoważnienie Komisji do negocjowania w sprawach inwestycji,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1219/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. ustanawiające przepisy przejściowe w zakresie dwustronnych umów inwestycyjnych między państwami członkowskimi a państwami trzecimi(2),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie nowej, perspektywicznej i innowacyjnej przyszłej strategii w dziedzinie handlu i inwestycji(3),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 października 2015 r. zatytułowany „Handel dla wszystkich - w kierunku bardziej odpowiedzialnej polityki handlowej i inwestycyjnej” (COM(2015)0497),

–  uwzględniając opinię Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16 maja 2017 r. w ramach procedury 2/15(4), wnioskowaną przez Komisję w dniu 10 lipca 2015 r. na podstawie art. 218 ust. 11 TFUE,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 października 2018 r. w sprawie wkładu UE w wiążący instrument ONZ dotyczący korporacji transnarodowych i innych przedsiębiorstw o cechach transnarodowych w odniesieniu do przestrzegania praw człowieka(5),

–  uwzględniając zasady dotyczące przejrzystości w umownych postępowaniach arbitrażowych między inwestorem a państwem przyjęte przez Komisję Narodów Zjednoczonych do spraw Międzynarodowego Prawa Handlowego (UNCITRAL),

–  uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, a w szczególności jego tytuł V dotyczący działań zewnętrznych Unii,

–  uwzględniając TFUE, z zwłaszcza jego część piątą, tytuły I, II i V, w szczególności art. 207 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),

–  uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z 13 lutego 2019 r.(6) w sprawie projektu decyzji,

–  uwzględniając art. 99 ust. 2 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego (A8-0049/2019),

A.  mając na uwadze, że Unia i Singapur wyznają te same wartości podstawowe, w tym wartości demokracji, praworządności, poszanowania praw człowieka, różnorodności kulturowej i językowej, oraz podzielają silne zaangażowanie w handel oparty na zasadach w ramach wielostronnego systemu handlowego;

B.  mając na uwadze, że Unia jest czołowym odbiorcą i źródłem bezpośrednich inwestycji zagranicznych na całym świecie;

C.  mając na uwadze, że Singapur jest ósmym co do wielkości w ogóle i pierwszym w regionie ASEAN miejscem przeznaczenia unijnych bezpośrednich inwestycji zagranicznych;

D.  mając na uwadze, że Singapur jest zdecydowanie największym partnerem handlowym UE w Azji Południowo-Wschodniej i odpowiada za niespełna jedną trzecią handlu towarami i usługami między UE a ASEAN oraz za około dwóch trzecich wszystkich inwestycji między obydwoma regionami; mając na uwadze, że ponad 10 000 europejskich firm ma swoje siedziby regionalne w Singapurze i zasadniczo działa w kontekście bezpieczeństwa i pewności prawa;

E.  mając na uwadze, że Singapur jest główną lokalizacją dla europejskich inwestycji w Azji, a inwestycje dwustronne w 2016 r. osiągnęły kwotę 256 mld EUR;

F.  mając na uwadze, że aktualnie obowiązuje ponad 3 000 międzynarodowych traktatów inwestycyjnych, a państwa członkowskie są stronami około 1 400 takich traktatów;

G.  mając na uwadze, że jest to pierwsza umowa „wyłącznie o ochronie inwestycji” zawarta między Unią a państwem trzecim w następstwie toczonych wśród instytucji dyskusji na temat nowej architektury umów o wolnym handlu zawieranych przez UE, na podstawie opinii TSUE nr 2/15 z dnia 16 maja 2017 r.;

H.  mając na uwadze, że w świetle nowego podejścia do ochrony inwestycji i mechanizmu jej egzekwowania – systemu sądów ds. inwestycji (ICS) – w 2017 r. Singapur zgodził się zrewidować postanowienia o ochronie inwestycji wynegocjowane w 2014 r., tym samym ponownie otwierając zamknięte porozumienie;

I.  mając na uwadze, że umowa opiera się na postanowieniach dotyczących ochrony inwestycji zawartych w kompleksowej umowie gospodarczo-handlowej miedzy UE a Kanadą (CETA), ratyfikowanej przez Parlament w dniu 15 lutego 2017 r.;

J.  mając na uwadze, że w dniu 6 września 2017 r, Belgia wystąpiła do TSUE o opinię w sprawie zgodności postanowień CETA dotyczących ICS z unijnymi traktatami;

K.  mając na uwadze, że rozwinięte gospodarki o prawidłowo funkcjonujących systemach sądownictwa sprawiają, że kwestia korzystania z mechanizmów rozstrzygania sporów między inwestorem a państwem jest mniej istotna, chociaż mechanizmy te mogą zapewnić szybsze rozwiązywanie sporów; mając jednak na uwadze, że ustanowienie niezależnego wielostronnego trybunału inwestycyjnego zwiększyłoby zaufanie do systemu i pewność prawa;

L.  mając na uwadze, że umowa zastąpi dotychczasowe dwustronne umowy inwestycyjne zawarte miedzy trzynastoma państwami członkowskimi a Singapurem, które nie obejmują nowego unijnego podejścia do ochrony inwestycji ani mechanizmu jej egzekwowania (ICS);

M.  mając na uwadze, że strony zobowiązały się do stworzenia wielostronnego trybunału inwestycyjnego, która to inicjatywa ma zdecydowane poparcie Parlamentu;

N.  mając na uwadze, że w dniu 20 marca 2018 r. Rada przyjęła wytyczne negocjacyjne upoważniające Komisję do rozpoczęcia negocjacji w imieniu UE w sprawie konwencji ustanawiającej wielostronny trybunał inwestycyjny; mając na uwadze, że te wytyczne negocjacyjne zostały podane do wiadomości publicznej;

O.  mając na uwadze, że UE zawarła podobną umowę o ochronie inwestycji z Wietnamem – przyjętą przez Komisję w dniu 17 października 2018 r.;

1.  z zadowoleniem przyjmuje nowe unijne podejście do ochrony inwestycji i odnośny mechanizm egzekwowania (ICS), które zastępują kontrowersyjny mechanizm rozstrzygania sporów między inwestorem a państwem (ISDS), eliminując niektóre jego braki proceduralne, jaki i indywidualne podejścia stosowane przez państwa członkowskie UE na podstawie istniejących dwustronnych umów inwestycyjnych (BITs);

2.  uważa, że istotne jest, by umowa zapewniała wysoki poziom ochrony inwestycji, przejrzystości i odpowiedzialności, gwarantując jednocześnie prawo obu stron do wprowadzania regulacji na wszystkich szczeblach rządowych oraz realizacji uzasadnionych celów polityki publicznej, takich jak ochrona zdrowia publicznego i środowiska; podkreśla, że w przypadku gdy jedna strona ustanowi przepisy w sposób, który negatywnie wpływa na inwestycję lub jest sprzeczny z oczekiwaniami inwestora co do zysków, nie stanowiłoby to samo w sobie naruszenia standardów w zakresie ochrony inwestycji i tym samym nie wymagałoby żadnej rekompensaty; podkreśla, że umowa nie może w żaden sposób ograniczać autonomii partnerów społecznych i praw związków zawodowych;

3.  podkreśla, że umowa gwarantuje niedyskryminację inwestorów z UE w Singapurze w stosunku do inwestorów singapurskich oraz zapewnia im ochronę przed bezprawnym wywłaszczeniem;

4.  przypomina, że ICS przewiduje utworzenie stałego sądu pierwszej instancji i sądu apelacyjnego, których członkowie mają posiadać kwalifikacje porównywalne z kwalifikacjami sędziów Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości, w tym biegłą znajomość prawa międzynarodowego publicznego, a nie tylko prawa handlowego, oraz spełniać ścisłe kryteria dotyczące niezależności, uczciwości i etyki postępowania, określone w wiążącym kodeksie etycznym i służące zapobieganiu konfliktom interesów;

5.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zasady przejrzystości będą miały zastosowanie w postępowaniach przed sądami, dokumenty dotyczące spraw będą publicznie dostępne, a przesłuchania będą miały publiczny charakter; uważa, że większa przejrzystość pomoże wzbudzić zaufanie społeczeństwa do systemu; ponadto z zadowoleniem przyjmuje jasność podstaw, na których inwestor może złożyć skargę, co zapewnia dodatkową przejrzystość i uczciwość procesu;

6.  podkreśla, że strony trzecie, takie jak organizacje pracy lub ochrony środowiska, nie posiadają legitymacji procesowej przed sądem i w związku z tym nie mogą uczestniczyć jako strony poszkodowane w egzekwowaniu obowiązków inwestorów, ale mogą uczestniczyć w postępowaniach ICS za pośrednictwem opinii amicus curiae; podkreśla, że trybunał inwestycyjny nadal stanowi oddzielny system przeznaczony wyłącznie dla inwestorów zagranicznych;

7.  podkreśla, że nie będzie możliwy wybór sądu ze względu na możliwość korzystniejszego rozstrzygnięcia sprawy (ang. forum shopping) oraz że należy unikać wielokrotnych i równoległych postępowań;

8.  przypomina, że przedmiotowa umowa w znacznej mierze opiera się na postanowieniach o ochronie inwestycji zawartych w CETA, ponieważ w chwili zawarcia przewiduje postanowienia dotyczące obowiązków byłych sędziów, kodeksu etycznego zapobiegającego konfliktom interesów i w pełni działającego sądu apelacyjnego;

9.  z zadowoleniem przyjmuje zaangażowanie Singapuru w ustanowienie wielostronnego trybunału inwestycyjnego – powszechnego i niezależnego sądu międzynarodowego, który będzie miał zdolność do rozpoznawania sporów między inwestorami a państwami uznającymi jego właściwość w sprawach dotyczących dwustronnych umów inwestycyjnych, oraz którego ostatecznym celem musi być zreformowanie i zastąpienie obecnie pozbawionego równowagi, kosztownego i rozdrobnionego systemu ochrony inwestycji; uznaje umowę za milowy krok na drodze do osiągnięcia tego celu; zachęca Komisję do kontynuowania sięgających państw trzecich starań na rzecz jak najszybszego ustanowienia tego trybunału;

10.  z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady o upublicznieniu wytycznej negocjacyjnej z dnia 20 marca 2018 r. w sprawie wielostronnego trybunału inwestycyjnego i wzywa Radę do upublicznienia wytycznych negocjacyjnych dotyczących wszystkich poprzednich i przyszłych umów o handlu i inwestycjach niezwłocznie po ich przyjęciu w celu zwiększenia przejrzystości i kontroli publicznej;

11.  podkreśla, że umowa zastąpi dotychczasowe dwustronne umowy inwestycyjne zawarte między trzynastoma państwami członkowskimi a Singapurem, zapewniając w ten sposób większą spójność w porównaniu z dwustronnymi umowami inwestycyjnymi, które opierają się na przestarzałych unormowaniach o ochronie inwestycji i obejmują mechanizm ISDS; podkreśla, że umowa ustanowi nowe prawa związane z roszczeniami inwestorów w pozostałych piętnastu państwach członkowskich; podkreśla, że funkcjonalne sądy krajowe stanowią pierwszą opcję dla rozwiązywania sporów inwestorskich, lecz uważa, że umowa stanowi ważny krok ku reformie ogólnoświatowych norm dotyczących ochrony inwestycji i rozstrzygania sporów;

12.  ubolewa nad brakiem przepisów dotyczących odpowiedzialności inwestorów i podkreśla w tym kontekście znaczenie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; apeluje do Komisji o rozważenie przepisów podobnych do tych, które dotyczą minerałów z regionów ogarniętych konfliktami i drewna, takich jak dotyczące przemysłu konfekcyjnego; przypomina o znaczeniu Wytycznych OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych oraz Wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka;

13.  dostrzega brak globalnego podejścia do przestrzegania prawa przez korporacje w odniesieniu do praw człowieka oraz brak dostępnych mechanizmów naprawczych; odnotowuje prace zainicjowane w ONZ przez otwartą międzyrządową grupę roboczą ds. korporacji transnarodowych i innych przedsiębiorstw dotyczące praw człowieka w ustanawianiu wiążącego instrumentu ONZ; zachęca Komisję i państwa członkowskie UE do konstruktywnego zaangażowania się w tę inicjatywę;

14.  zachęca Komisję do kontynuacji prac nad poprawą dostępności ICS, w szczególności dla MŚP i mniejszych firm;

15.  wzywa Komisję i Singapur do uzgodnienia surowszych sankcji w przypadku naruszenia kodeksu etycznego przez członka trybunału oraz do zapewnienia ich obowiązywania w chwili wejścia umowy w życie;

16.  uważa, że dzięki zatwierdzeniu tej umowy UE wzmocni swą pozycję na potrzeby negocjacji podobnych umów z innymi państwami ASEAN w celu ustanowienia podobnych standardów ochrony inwestycji w całym regionie;

17.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Republiki Singapuru.

(1) Dz.U. C 296 E z 2.10.2012, s. 34.
(2) Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 40.
(3) Dz.U. C 101 z 16.3.2018, s. 30.
(4) Opinia Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16 maja 2017 r., 2/15, ECLI:EU:C: 2017:376.
(5) Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0382.
(6) Teksty przyjęte, P8_TA-PROV(2019)0090.


Umowa o partnerstwie i współpracy między UE a Singapurem ***
PDF 130kWORD 48k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2019 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Singapuru, z drugiej strony (15375/2018 – C8-0026/2019 – 2018/0403(NLE))
P8_TA-PROV(2019)0092A8-0020/2019

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (15375/2018),

–  uwzględniając projekt Umowy o partnerstwie i współpracy pomiędzy Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Singapuru, z drugiej strony (08224/2014),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 212 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0026/2019),

–  uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia 13 lutego 2019 r.(1) w sprawie projektu decyzji,

–  uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0020/2019),

1.  wyraża zgodę na zawarcie umowy;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Republiki Singapuru.

(1) Teksty przyjęte, P8_TA-PROV(2019)0093.


Umowa o partnerstwie i współpracy między UE a Singapurem (rezolucja)
PDF 172kWORD 56k
Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2019 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Singapuru, z drugiej strony (15375/2018 – C8-0026/2019 – 2018/0403M(NLE))
P8_TA-PROV(2019)0093A8-0023/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (15375/2018),

–  uwzględniając projekt Umowy o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Singapurem, z drugiej strony (08224/2014),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na podstawie art. 212 w połączeniu z art. 218 ust. 6 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0026/2019),

–  uwzględniając umowę o partnerstwie i współpracy (UPiW) między Unią Europejską a Singapurem podpisaną w Brukseli dnia 19 października 2018 r.,

–  uwzględniając umowę o wolnym handlu (FTA) i umowę o ochronie inwestycji pomiędzy UE a Singapurem podpisane dnia 19 października 2018 r.

–  uwzględniając umowę o współpracy pomiędzy ASEAN a EWG podpisaną w marcu 1980 r., stanowiącą ramy prawne dla stosunków między UE a ASEAN(1),

–  uwzględniając 12. szczyt Azja-Europa (ASEM), który odbył się w dniach 18–19 października 2018 r. w Brukseli,

–  uwzględniając 10. posiedzenie międzyparlamentarne z udziałem UE i Singapuru, które odbyło się w dniu 23 maja 2017 r. w Brukseli,

–  uwzględniając globalną strategię na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej, opublikowaną przez wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w czerwcu 2016 r.,

–  uwzględniając wytyczne UE w sprawie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa w Azji Wschodniej zatwierdzone przez Radę dnia 15 czerwca 2012 r.,

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 28 maja 2018 r. w sprawie zwiększenia współpracy UE w zakresie bezpieczeństwa w Azji i w stosunkach z tym kontynentem,

–  uwzględniając strategię UE dotyczącą łączenia Europy i Azji, która opiera się na koncepcji zrównoważonej łączności,

–  uwzględniając ostatnie rezolucje dotyczące ASEAN, w szczególności rezolucję z dnia 3 października 2017 r. w sprawie stosunków politycznych UE z ASEAN(2) oraz z dnia 15 stycznia 2014 r. w sprawie przyszłości stosunków UE-ASEAN(3),

–  uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 13 lutego 2019 r.(4) w sprawie projektu decyzji,

–  uwzględniając art. 99 ust. 2 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0023/2019),

A.  mając na uwadze, że stosunki pomiędzy UE a Singapurem sięgają kilku dziesięcioleci wstecz i opierają się na długiej przyjaźni i bliskich więziach historycznych, politycznych i gospodarczych; mając na uwadze, że to dwustronne partnerstwo opiera się na wspólnych wartościach i zaangażowaniu w tworzenie pokoju i dobrobytu na świecie;

B.  mając na uwadze, że obie strony umowy o partnerstwie i współpracy (UPiW) pomiędzy UE a Singapurem potwierdzają swoje poszanowanie dla zasad demokratycznych, praworządności, praw człowieka i podstawowych wolności w oparciu o Powszechną deklarację praw człowieka i inne właściwe międzynarodowe instrumenty na rzecz praw człowieka;

C.  mając na uwadze, że Singapur jest członkiem założycielem Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN), które w 2017 r. obchodziło 40 rocznicę istnienia;

D.  mając na uwadze, że w trakcie swojego przewodnictwa w ASEAN w 2018 r., którego motto brzmiało „Trwałość i innowacja” („Resilient and Innovative”), Singapur zorganizował dwa szczyty ASEAN i promował jedność, bezpieczeństwo i współpracę gospodarczą w ramach ASEAN, uruchamiając inicjatywy takie jak Wspólnota młodzieży ASEAN;

E.  mając na uwadze, że Singapur jest bliskim sojusznikiem Stanów Zjednoczonych, z którymi w 2003 r. podpisał umowę o wolnym handlu i które uważa za państwo kluczowe dla bezpieczeństwa, stabilności i równowagi w rejonie Azji i Pacyfiku;

F.  mając na uwadze, że w 2017 r. Singapur zajął 9. miejsce według wskaźnika rozwoju społecznego w ramach Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju;

G.  mając na uwadze, że w 2017 r. Singapur zajął 6. miejsce według wskaźnika postrzegania korupcji publikowanego przez Transparency International, co oznacza, że jest jednym z najmniej skorumpowanych krajów na świecie;

H.  mając na uwadze, że pierwsze Forum młodych liderów UE–ASEAN odbyło się w lutym 2018 r.;

I.  mając na uwadze, że Singapur doświadczył rekordowych poziomów zanieczyszczenia powietrza w wyniku pożarów lasów w państwach sąsiednich, spowodowanych w dużej mierze celowym wypalaniem z zamiarem pozyskania gruntu pod uprawę oleju palmowego i plantacji drewna;

J.  mając na uwadze, że konstytucja Singapuru gwarantuje prawa do wolności wypowiedzi, pokojowego gromadzenia się i stowarzyszania się, które są jednak poważnie ograniczone ze względów bezpieczeństwa, ochrony porządku publicznego, moralności, przywileju parlamentarnego, a także harmonii rasowej i religijnej; mając na uwadze, że Singapur znajduje się na 151. miejscu (spośród 180) w światowym rankingu wolności prasy na rok 2018; mając na uwadze, że singapurskie prawo dotyczące obrazy, podburzania i zniesławienia wykorzystuje się do ograniczania krytyki ze strony działaczy, blogerów i mediów;

K.  mając na uwadze, że Singapur nadal stosuje karę śmierci; mając na uwadze, że po krótkim okresie, w którym nie przeprowadzono żadnych egzekucji, ich liczba od 2014 r. rośnie;

L.  mając na uwadze, że prawa społeczności LGBTI w Singapurze są poważnie ograniczone; mając na uwadze, że stosunki seksualne między dwoma mężczyznami za przyzwoleniem stron są nielegalne i podlegają karze maksymalnie dwóch lat pozbawienia wolności; mając na uwadze, że związki osób tej samej płci nie są w Singapurze uznawane przez prawo;

M.  mając na uwadze, że Singapur musi jeszcze ratyfikować dwie podstawowe konwencje MOP, a mianowicie Konwencję dotyczącą wolności związkowej i ochrony praw związkowych oraz konwencję dotyczącą dyskryminacji;

Umowa o partnerstwie i współpracy pomiędzy UE a Singapurem

1.  przyjmuje z zadowoleniem zawarcie umowy o partnerstwie i współpracy, która ma znaczenie strategiczne i stworzy ramy prawne dla długoterminowych dwustronnych stosunków i zaangażowania we wzmacnianie i poszerzanie współpracy na forach regionalnych i międzynarodowych, jak również w obszarach, takich jak ochrona środowiska, międzynarodowa stabilność, sprawiedliwość, bezpieczeństwo i rozwój;

2.  zwraca uwagę na możliwości wynikające z umowy o partnerstwie i współpracy odnośnie do nowych obszarów współpracy, np. praw człowieka, sprawiedliwości, wolności, bezpieczeństwa i nierozprzestrzeniania broni jądrowej, jak również w zakresie współpracy naukowej i technologicznej w obszarach takich jak energia, środowisko, walka ze zmianą klimatu, ochrona zasobów naturalnych i transport, w szczególności morski i lotniczy;

3.  przyjmuje z zadowoleniem współpracę w zakresie więzi międzyludzkich, społeczeństwa informacyjnego, sektorów audiowizualnego i medialnego, edukacji, wymian kulturowych, zatrudnienia i spraw społecznych, zdrowia oraz statystyk, które pozwolą na ocenę postępów w wykonaniu umowy;

4.  uważa, że umowa o partnerstwie i współpracy, będąca umową ramową, jest pod względem politycznym blisko powiązana z umową o wolnym handlu (FTA) i umową o ochronie inwestycji oraz uzupełnia te umowy; przypomina, że art. 44 umowy o partnerstwie i współpracy umożliwia niewykonanie umów w przypadkach systematycznego i poważnego naruszenia istotnych elementów, w tym zasad demokracji, praworządności i praw człowieka;

5.  z zadowoleniem przyjmuje podpisanie przez Singapur w dniu 21 czerwca 2017 r. wielostronnego porozumienia w sprawie automatycznej wymiany informacji o rachunkach finansowych (Multilateral Competent Authority Agreement – MCAA) w celu wdrożenia światowego standardu automatycznej wymiany informacji do celów podatkowych, jak również zawiadomienie OECD przez Singapur w dniu 30 czerwca 2017 r. o zamiarze uruchomienia automatycznych wymian w ramach tego porozumienia ze wszystkimi państwami członkowskimi UE, z którymi Singapur nie zawarł dwustronnej umowy w tym zakresie; zachęca strony do korzystania w pełnym zakresie z przepisów w sprawie współpracy podatkowej zawartych w umowie o partnerstwie i współpracy;

Prawa człowieka i podstawowe wolności

6.  potwierdza potrzebę zobowiązania i zaangażowania w odniesieniu do przestrzegania praw człowieka, w tym praw socjalnych, zasad demokracji, podstawowych wolności, dobrej administracji oraz praworządności, jak również współpracy w tym zakresie; przypomina, że prawa człowieka znajdują się w centrum stosunków UE z państwami trzecimi; wzywa władze Singapuru do zapewnienia, w każdych okolicznościach, poszanowania prawa międzynarodowego, demokracji, praw człowieka i podstawowych wolności zgodnie z Kartą Narodów Zjednoczonych i Powszechną deklaracją praw człowieka oraz uważa, że UE powinna nadal zapewniać Singapurowi wsparcie w zakresie włączenia społecznego, poszanowania praw człowieka i praworządności, promowania pokoju, bezpieczeństwa i reformy sądownictwa; z zadowoleniem przyjmuje otwartą debatę publiczną na temat przeglądu nieegzekwowanego prawa dotyczącego karania związków osób tej samej płci i wzywa rząd Singapuru do pełnej ochrony praw społeczności LGBTI; domaga się, by rząd Singapuru zniósł przepisy w sprawie karania za stosunki seksualne między osobami tej samej płci; podkreśla potrzebę dalszej współpracy w zakresie praw kobiet i wzywa rząd Singapuru do ułatwienia przyjęcia ustawodawstwa zakazującego wszelkich form dyskryminacji kobiet i dyskryminacji ze względu na orientację seksualną;

7.  wzywa UE do podjęcia dialogu z rządem Singapuru w celu wprowadzenia natychmiastowego moratorium na karę śmierci jako kroku w kierunku zniesienia kary śmierci;

8.  wzywa rząd Singapuru do ochrony wolności wypowiedzi i wolności zgromadzeń, gdyż stanowią one podstawowy element dobrze funkcjonującej demokracji;

9.  wzywa UE do zaangażowania się w dialog z singapurskimi władzami w celu ułatwienia ratyfikacji przez państwo instrumentów dotyczących praw człowieka i podstawowych konwencji MOP; stwierdza, że Singapur nie ratyfikował jeszcze Konwencji dotyczącej wolności związkowej i ochrony praw związkowych oraz Konwencji dotyczącej zwalczania dyskryminacji oraz że wypowiedział Konwencję w sprawie pracy przymusowej; oczekuje, że Singapur zaangażuje się bardziej w prace MOP w celu osiągnięcia postępów na drodze do pełnego dostosowania do treści tych konwencji i ostatecznie do ich ratyfikacji;

Stosunki UE z Singapurem

10.  podkreśla, że zawarcie umowy o partnerstwie i współpracy stanowi silny impuls do zacieśnienia stosunków pomiędzy UE, Singapurem oraz Azją Południowo-Wschodnią ogółem;

11.  zwraca uwagę na polityczną wartość bliskich stosunków handlowych i inwestycyjnych między Singapurem a UE;

12.  zwraca uwagę na szczególne doświadczenie UE w obszarze tworzenia instytucji, jednolitego rynku, zbieżności przepisów, zarządzania kryzysowego, pomocy humanitarnej i pomocy w przypadku klęsk żywiołowych oraz praw człowieka i demokracji; podkreśla, że UE powinna zintensyfikować dialogi merytoryczne i współpracę w kwestiach takich jak prawa podstawowe oraz w kwestiach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w tym praworządności i bezpieczeństwa oraz ochrony wolności wypowiedzi;

13.  przyjmuje z zadowoleniem fakt, że umowa o partnerstwie i współpracy wzmacnia wymiany międzyludzkie, np. mobilność akademicką w ramach programu Erasmus Mundus, oraz ułatwia dalszy rozwój wymian kulturowych w celu zwiększenia wzajemnego zrozumienia i wzajemnego poszerzenia wiedzy na temat swoich kultur;

14.  podkreśla rolę Fundacji Azja-Europa (ASEF), z siedzibą w Singapurze, jako głównego narzędzia wymian kulturowych pomiędzy Azją a Europą; z zadowoleniem przyjmuje jej rolę w uwzględnianiu obaw społeczeństwa obywatelskiego jako istotnego elementu rozważań w ramach ASEM;

15.  podkreśla, że Centrum Unii Europejskiej w Singapurze, założone w 2009 roku wspólnie z Narodowym Uniwersytetem Singapuru i Uniwersytetem Technologicznym Nanyang, promuje wiedzę i zrozumienie UE i jej polityk oraz jest częścią światowej sieci unijnych centrów doskonałości;

16.  zachęca singapurskich naukowców do prowadzenia wspólnych projektów badawczych i innowacyjnych z podmiotami z UE w ramach unijnych inicjatyw badawczych, np. programu „Horyzont 2020”, oraz do zajęcia się powszechnymi globalnym wyzwaniami związanymi ze zmianą klimatu, środowiskiem, biotechnologią, zdrowiem, starzejącymi się populacjami, energią, zasobami naturalnymi i bezpieczeństwem żywnościowym;

Współpraca regionalna i międzynarodowa

17.  uważa Singapur za kluczowego partnera w reagowaniu na kryzysy humanitarne w Azji Południowo-Wschodniej, a także za ważny podmiot w zapewnianiu stabilności politycznej całego regionu;

18.  obawia się, że zmiana klimatu będzie miała istotny wpływ na Singapur i na region ASEAN; z zadowoleniem przyjmuje pozytywny wkład Singapuru w realizację milenijnych celów rozwoju i celów zrównoważonego rozwoju; z zadowoleniem przyjmuje ratyfikację przez Singapur porozumienia paryskiego w dniu 21 września 2016 r. oraz oczekuje, że państwo to osiągnie planowane cele redukcji emisji do 2030 r.; zamierza współpracować z Singapurem i ASEAN z myślą o przyspieszeniu wdrażania postanowień porozumienia klimatycznego z Paryża; podkreśla potrzebę udzielenia pomocy Singapurowi i pozostałym państwom ASEAN w celu zwiększenia ochrony i zrównoważonego wykorzystywania różnorodności biologicznej, zwłaszcza raf koralowych, oraz systematycznej odbudowy ekosystemów leśnych; z zadowoleniem przyjmuje rolę Singapuru w obrębie regionalnej kwestii ograniczania wylesiania; wzywa do dalszej współpracy między UE a Singapurem w celu skutecznego hamowania pożarów lasów i przyjmowania bardziej przyjaznych dla środowiska technologii w transporcie i budownictwie;

19.  uważa, że istnieje możliwość współpracy między UE i ASEAN w zakresie opracowania wspólnej strategii na rzecz gospodarki o obiegu zamkniętym i że taka współpraca byłaby korzystna i potrzebna;

20.  z zadowoleniem przyjmuje utworzenie Forum młodych liderów UE–ASEAN, które umożliwi młodym liderom z UE i państw ASEAN wymianę pomysłów i budowanie relacji w celu wsparcia stosunków UE–ASEAN;

21.  podkreśla, że umowa o partnerstwie i współpracy będzie stanowić szansę dla UE na wzmocnienie jej wkładu w osiągnięcie wspólnych celów w regionie Oceanu Indyjskiego i Spokojnego; domaga się wzmocnienia wspólnych wysiłków w celu zapewnienia wolnego i otwartego regionu Oceanu Indyjskiego i Spokojnego;

22.  wzywa do podjęcia współpracy z Singapurem w zakresie realizacji wspólnych interesów związanych z wdrażaniem polityki ASEAN i UE w obszarze łączności; podkreśla zapotrzebowanie na współpracę w odniesieniu do koncepcji „Jeden pas i jeden szlak”, tak aby dążyć do wdrożenia celów i kryteriów w zakresie łączności uzgodnionych podczas niedawnego szczytu UE–Chiny; przypomina o potrzebie promowania wielopoziomowego sprawowania rządów;

23.  podkreśla, że Singapur wspiera multilateralizm regionalny w Azji Południowo-Wschodniej; odnotowuje rolę Singapuru w międzyregionalnych dialogach dyplomatycznych, gospodarczych i instytucjonalnych pomiędzy UE a ASEAN oraz podkreśla wsparcie Singapuru dla integracji regionalnej w Azji Południowo-Wschodniej;

24.  zauważa, że Singapur posiada strategiczną lokalizację; odnotowuje wkład Singapuru w bezpieczeństwo regionalne i globalne; przyjmuje z zadowoleniem coroczny Azjatycki Szczyt Bezpieczeństwa, inaczej zwany Dialogiem Shangri-La, który odbywa w Shangri-La w Singapurze od 2002 r.;

25.   wyraża głębokie zaniepokojenie rosnącymi napięciami na Morzu Południowochińskim; wzywa ASEAN do przyspieszenia konsultacji na temat kodeksu postępowania w sprawie pokojowego rozstrzygania konfliktów i kontrowersji w tym obszarze oraz UE do wsparcia tego procesu; nalega, aby kwestię tę rozwiązać zgodnie z prawem międzynarodowym w oparciu o Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS); z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Singapur, stosujący podejście nieroszczeniowe, zachęca strony do pokojowego rozwiązywania różnic zgodnie z prawem międzynarodowym, w tym UNCLOS;

26.  apeluje wraz z Singapurem o wolność żeglugi i przelotu we wspomnianym rejonie oraz podkreśla, że UE jest silnie zainteresowana wspieraniem stabilności w Azji Południowo-Wschodniej; podkreśla kluczową rolę Forum Regionalnego ASEAN i Szczytu Azja-Europa w promowaniu dialogów w sprawie bezpieczeństwa pomiędzy przedmiotowym regionem a mocarstwami pozaregionalnymi, tj. Chinami i Stanami Zjednoczonymi;

27.  przyjmuje z zadowoleniem program ASEAN dotyczący cyberzdolności, uruchomiony z inicjatywy Singapuru w celu wspierania państw członkowskich ASEAN w identyfikowaniu i reagowaniu na zagrożenia dla cyberbezpieczeństwa; zdaje sobie sprawę, że w ASEAN brakuje wzajemnych norm cyberochrony, co utrudnia współpracę w zakresie bezpieczeństwa cyberbezpieczeństwa w regionie; wzywa UE do dzielenia się doświadczeniami w radzeniu sobie z zagrożeniami dla cyberbezpieczeństwa i hybrydowymi oraz do wspierania ASEAN w budowaniu zdolności w tej dziedzinie;

28.  wyraża uznanie dla Singapuru za rozmieszczenie oddziałów i sprzętu celem wsparcia koalicji międzynarodowej w Iraku w latach 2003–2008 oraz za dalszy wkład w operacje skierowane przeciwko ISIS w Iraku i Syrii;

29.  uznaje gotowość Singapuru do organizacji szczytów celem wzmacniania pokoju i budowania zaufania w Azji i poza nią oraz rolę, jaką ten kraj odgrywa w organizacji takich szczytów;

Ramy instytucjonalne na podstawie umowy o partnerstwie i współpracy

30.  przyjmuje z zadowoleniem ustanowienie Wspólnego Komitetu na mocy umowy o partnerstwie i współpracy, w skład którego wchodzą przedstawiciele obu stron na odpowiednio wysokim szczeblu i którego zadaniem jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania i wykonania umowy, ustanowienie priorytetów i przedstawianie zaleceń dotyczących promowania celów wynikających z umowy;

31.  apeluje o regularną wymianę informacji między Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ) a Parlamentem, tak aby Parlament mógł śledzić wdrażanie umowy o partnerstwie i współpracy oraz osiąganie zawartych w niej celów;

o
o   o

32.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Singapuru.

(1) Dz.U. L 144 z 10.6.1980, s. 2.
(2) Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 44.
(3) Dz.U. C 482 z 23.12.2016, s. 75.
(4) Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0092.


Traktat ustanawiający Wspólnotę Transportową ***
PDF 130kWORD 48k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Transportową (13111/2018 – C8-0473/2018 – 2018/0282(NLE))
P8_TA-PROV(2019)0094A8-0022/2019

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (13111/2018),

–  uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską(1),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 91 i art. 100 ust. 2 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) i art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0473/2018),

–  uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Transportu i Turystyki (A8-0022/2019),

1.  wyraża zgodę na zawarcie traktatu;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Republiki Albanii, Bośni i Hercegowiny, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Kosowa(2), Czarnogóry i Republiki Serbii.

(1) Dz.U. L 278 z 27.10.2017, s. 3.
(2) Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 (1999) oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.


Sprawozdanie za rok 2018 dotyczące Bośni i Hercegowiny
PDF 183kWORD 67k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2019 r. w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2018 dotyczącego Bośni i Hercegowiny (2018/2148(INI))
P8_TA-PROV(2019)0095A8-0467/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną (BiH), z drugiej strony,

–  uwzględniając protokół w sprawie dostosowania Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, który został parafowany w dniu 18 lipca 2016 r. i wszedł w życie w dniu 1 lutego 2017 r.,

–  uwzględniając wniosek BiH o członkostwo w Unii Europejskiej, złożony dnia 15 lutego 2016 r., oraz odpowiedzi tego państwa na kwestionariusz Komisji, złożone dnia 28 lutego 2018 r.,

–  uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej w sprawie Bałkanów Zachodnich przyjęte w dniach 19–20 czerwca 2003 r. i załącznik do nich zatytułowany „Agenda z Salonik dla Bałkanów Zachodnich: w kierunku integracji europejskiej”,

–  uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Bośni i Hercegowiny z dnia 16 października 2017 r., w sprawie rozszerzenia oraz procesu stabilizacji i stowarzyszenia z dnia 26 czerwca 2018 r., a także w sprawie Bośni i Hercegowiny / operacji EUFOR ALTHEA z dnia 15 października 2018 r.,

–  uwzględniając pierwsze posiedzenie Parlamentarnego Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-BiH w dniach 5–6 listopada 2015 r., drugie posiedzenie Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-BiH w dniu 10 lipca 2017 r., trzecie posiedzenie Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-BiH w dniu 27 marca 2018 r. oraz trzecie posiedzenie Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-BiH, które odbyło się dnia 13 lipca 2018 r.,

–  uwzględniając proces berliński, w szczególności konkluzje przewodniczącego posiedzenia szefów rządów, zebrane podczas szczytu ws. Bałkanów Zachodnich w Londynie w dniu 10 lipca 2018 r., trzy wspólne deklaracje podpisane tego samego dnia na temat współpracy regionalnej i stosunków dobrosąsiedzkich, na temat osób zaginionych oraz na temat zbrodni wojennych, a także oświadczenie o zwalczaniu korupcji wydane przez BiH przy tej samej okazji,

–  uwzględniając deklarację z Sofii, przyjętą na szczycie UE-Bałkany Zachodnie w dniu 17 maja 2018 r., i załączony do niej Program działań priorytetowych z Sofii,

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 lutego 2018 r. zatytułowany „Wiarygodna perspektywa rozszerzenia dla Bałkanów Zachodnich oraz zwiększone zaangażowanie UE w tym regionie” (COM(2018)0065),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 17 kwietnia 2018 r. zatytułowany „Komunikat w sprawie polityki rozszerzenia UE w 2018 r.” (COM(2018)0450) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji zatytułowany „Sprawozdanie na temat Bośni i Hercegowiny za 2018 r.” (SWD(2018)0155),

–  uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini oraz komisarza do spraw europejskiej polityki sąsiedztwa i negocjacji w sprawie rozszerzenia Johannesa Hahna z dnia 2 maja 2018 r. w sprawie reformy ordynacji wyborczej w BiH w związku z wyborami do Izby Narodów Federacji BiH,

–  uwzględniając wynik wyborów, które odbyły się w dniu 7 października 2018 r.,

–  uwzględniając oświadczenie dotyczące wstępnych ustaleń i wniosków międzynarodowej misji obserwacji wyborów OBWE/ODIHR opublikowane dnia 8 października 2018 r.,

–  uwzględniając wspólne oświadczenie wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel Federiki Mogherini i komisarza Johannesa Hahna z dnia 8 października 2018 r. w sprawie wyborów w Bośni i Hercegowinie,

–  uwzględniając wspólne wnioski z dialogu gospodarczo-finansowego między UE a Bałkanami Zachodnimi i Turcją z dnia 25 maja 2018 r.,

–  uwzględniając lokalne oświadczenie UE z dnia 1 czerwca 2018 r. w sprawie kodeksu postępowania karnego BiH,

–  uwzględniając 53.(1) i 54.(2) sprawozdanie wysokiego przedstawiciela ds. wdrażania porozumienia pokojowego w Bośni i Hercegowinie, przedłożone Radzie Bezpieczeństwa ONZ odpowiednio w dniu 3 maja i 31 października 2018 r.,

–  uwzględniając program reform dla BiH na lata 2015–2018 przyjęty w lipcu 2015 r. oraz mechanizm koordynacji przyjęty przez Radę Ministrów BiH oraz rządy Federacji BiH i Republiki Serbskiej w dniu 23 sierpnia 2016 r.,

–  uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie tego kraju,

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0467/2018),

A.  mając na uwadze, że UE pozostaje zaangażowana w działania na rzecz europejskiej przyszłości BiH, a także na rzecz jej integralności terytorialnej, suwerenności i jedności;

B.  mając na uwadze, że wniosek o członkostwo w UE stanowi wybór strategiczny i zobowiązanie do osiągania postępów na drodze do UE;

C.  mając na uwadze, że Komisja przygotowuje opinię w sprawie wniosku BiH o członkostwo w UE; mając na uwadze, że BiH przygotowała swoje odpowiedzi na kwestionariusz Komisji, wykorzystując mechanizm koordynacji w kwestiach unijnych, i przekazała je w dniu 28 lutego 2018 r.; mając na uwadze, że w dniu 20 czerwca 2018 r. BiH otrzymała ponad 600 pytań uzupełniających i nie zdążyła jeszcze przesłać odpowiedzi na dodatkowe pytania;

D.  mając na uwadze, że od połowy 2017 r. odnotowywano spowolnienie w przeprowadzaniu prounijnych reform pomimo zobowiązania BiH do wdrażania programu reform; mając na uwadze, że przystąpienie do UE to kompleksowy proces, który wymaga woli politycznej i wspólnych wysiłków wszystkich stron oraz konsensusu w sprawie programu reform; mając na uwadze, że najważniejszym elementem reform instytucjonalnych, gospodarczych i społecznych muszą być obywatele BiH;

E.  mając na uwadze wybory powszechne w BiH przeprowadzone w dniu 7 października 2018 r.; mając na uwadze, że partie polityczne nie były w stanie osiągnąć kompromisu w sprawie zmian w ordynacji wyborczej, koniecznych do wypełnienia luki prawnej wynikającej z decyzji Trybunału Konstytucyjnego w sprawie Ljubić, dotyczących wyboru członków Izby Narodów Federacji BiH; mając na uwadze bezowocne wysiłki zmierzające do wprowadzenia ułatwień w tej sprawie podejmowane przez ambasadorów UE i Stanów Zjednoczonych w BiH, przy zaangażowaniu Komisji Weneckiej;

F.  mając na uwadze, że BiH wciąż narusza europejską konwencję praw człowieka, jak wskazuje sprawa Sejdić-Finci i powiązane sprawy; mając na uwadze, że Rada powierzyła Komisji zadanie zwrócenia szczególnej uwagi na tę kwestię przy sporządzaniu opinii w sprawie wniosku BiH o członkostwo; mając na uwadze, że w związku z tym oczekuje się, iż Komisja przeanalizuje w swojej opinii kwestie związane z funkcjonalnością, a także zweryfikuje ramy prawne kompatybilności z dorobkiem UE, proponując reformy konstytucyjne i inne niezbędne reformy; mając na uwadze, że im bardziej BiH zbliży się do członkostwa w UE, tym pilniejsza stanie się potrzeba przeprowadzenia reform konstytucyjnych mających na celu poprawę funkcjonowania i zagwarantowanie ochrony praw człowieka; mając na uwadze, że dotychczas polityczni przywódcy kraju nie byli w stanie zaradzić niedociągnięciom w konstytucji BiH związanym z powyższymi kwestiami;

G.  mając na uwadze, że do tej pory nie wdrożono 13 decyzji Trybunału Konstytucyjnego BiH oraz szeregu decyzji konstytucyjnych na szczeblu części składowych BiH (28 w Federacji i 7 w Republice Serbskiej); mając na uwadze, że wykonywanie orzeczeń sądów konstytucyjnych ma zasadnicze znaczenie dla utrzymania praworządności;

H.  mając na uwadze, że BiH jest również sygnatariuszem Konwencji o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym (konwencja z Espoo z 1991 r.);

I.  mając na uwadze, że w nowoczesnej Europie nie ma miejsca na gloryfikację osób skazanych za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości;

J.  mając na uwadze, że utrzymujące się wyzwania w procesie pojednania należy podjąć w sposób bardziej zdecydowany;

K.  mając na uwadze, że nadal szerzy się korupcja, w tym na najwyższym szczeblu;

1.  z zadowoleniem przyjmuje przekazanie przez BiH odpowiedzi na kwestionariusz Komisji; wzywa BiH do terminowego udzielenia przejrzystych i szczegółowych odpowiedzi na pytania uzupełniające, które mają bardziej techniczny charakter, tak aby umożliwić Komisji sporządzenie opinii na temat wniosku o członkostwo w UE;

2.  jest zaniepokojony wyraźnym spowolnieniem tempa reform w wyniku nieporozumień między partiami i bardzo spolaryzowanej kampanii przedwyborczej, która rozpoczęła się bardzo wcześnie; podkreśla, że deklaracja władz BiH o utrzymywaniu europejskiego kursu musi iść w parze z konsekwentnym wdrażaniem reform wynikających z programu reform i przekładać się na konkretne wyniki z korzyścią dla obywateli, bez względu na ich powiązania etniczne i religijne; ubolewa, że oprócz przyjęcia krajowych strategii w dziedzinie środowiska, rozwoju obszarów wiejskich i energii oraz niektórych ważnych reform, takich jak poprawki do ustawy o podatku akcyzowym, które były niezbędne do uzyskania środków finansowych z MFW i EBOR, nie osiągnięto istotnych postępów;

3.  ubolewa, że stwarzająca podziały retoryka etniczno-nacjonalistyczna ponownie zdominowała kampanię wyborczą i nadal charakteryzuje polityczny dyskurs, w którym biorą udział politycy wszystkich stron; wzywa wszystkich liderów politycznych do bezzwłocznego zaangażowania się w tworzenie struktur administracyjnych na wszystkich szczeblach w drodze konstruktywnej współpracy w interesie obywateli ich kraju; apeluje o odpowiednie przekazywanie opinii publicznej informacji na temat procesu integracji z UE, który ma również służyć jako projekt pojednania i rozwoju kultury politycznej w oparciu o kompromis i wzajemne zrozumienie;

4.  zauważa, że ten cykl wyborczy ponownie charakteryzował się podziałem wzdłuż linii etnicznych, a podczas kampanii wyborczej skupiano się głównie na powiązanych z przeszłością kwestiach wprowadzających podziały zamiast na proponowaniu konkretnych rozwiązań codziennych problemów obywateli; wyraża ubolewanie z powodu nacjonalistycznej i podburzającej retoryki przedwyborczej, która pogłębia podziały między trzema narodami konstytutywnymi; zauważa, że wybory z dnia 7 października 2018 r. przebiegały w duchu rywalizacji i – pomimo pewnych nieprawidłowości – ogólnie z zachowaniem porządku oraz że obywatele BiH skorzystali z przysługującego im demokratycznego prawa, zachowując spokój i porządek; powtarza, że konieczne jest zbadanie i stanowcze potępienie wszystkich rzekomych nieprawidłowości dotyczących wyborów, a także ściganie sprawców wszelkich czynów niezgodnych z prawem; podkreśla utrzymujące się niedociągnięcia w procesie demokratycznych wyborów i oczekuje bezzwłocznego wdrożenia zaleceń OBWE/ODIHR; przypomina, że nadal nie wdrożono decyzji Trybunału Konstytucyjnego z 2010 r. w sprawie demokratycznego prawa obywateli Mostaru do głosowania w wyborach lokalnych;

5.  ubolewa, że przed wyborami nie osiągnięto kompromisu w sprawie zmian w ordynacji wyborczej, koniecznych do wypełnienia luki prawnej wynikającej z decyzji Trybunału Konstytucyjnego w sprawie Ljubić, dotyczących wyboru członków Izby Narodów Federacji BiH; przyjmuje do wiadomości decyzję Centralnej Komisji Wyborczej (CKW) w sprawie podziału mandatów w Izbie Narodów Federacji BiH, przyjętą dnia 18 grudnia 2018 r., oraz wzywa wszystkich polityków do systematycznego eliminowania nadal istniejących w prawie wyborczym BiH luk prawnych; wzywa wszystkich przywódców politycznych i wybranych posłów do parlamentów do wykazania się odpowiedzialnością, unikania oświadczeń kwestionujących jedność państwa, powstrzymania się od wyrażania konfliktowych poglądów oraz znalezienia kompromisów i rozwiązań, które będą akceptowalne dla wszystkich; ostrzega przed opóźnieniami i próbami blokowania wyłonienia władz po wyborach, ponieważ nie będzie to służyć interesom obywateli ani celowi integracji europejskiej; podkreśla, że przeprowadzanie wyborów, wdrażanie ich wyników oraz formowanie rządu zgodnie z odpowiednimi przepisami prawnymi jest kluczowym elementem dobrze funkcjonującej demokracji, a także wymogiem stawianym każdemu państwu, które aspiruje do członkostwa w UE;

6.  zdecydowanie przypomina o potrzebie szybkiego powołania Izby Narodów Federacji BiH zgodnie z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego Bośni i Hercegowiny, o czym przypomniano również we wspólnym oświadczeniu wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel Federiki Mogherini i komisarza Johannesa Hahna w sprawie wyborów w BiH;

7.  ubolewa, że kwestia demokratycznej i uzasadnionej reprezentacji trzech narodów konstytutywnych i wszystkich obywateli pozostaje nierozwiązana; wzywa wszystkie strony do niezwłocznego znalezienia kompromisu, tak aby nowi ustawodawcy mogli jak najszybciej zająć się tą kwestią, wykonując również orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Sejdić-Finci i w powiązanych sprawach; ponownie podkreśla potrzebę przeprowadzenia reform konstytucyjnych, politycznych i wyborczych, które przekształciłyby BiH w skuteczne, pluralistyczne i w pełni funkcjonalne państwo oparte na praworządności;

8.  ubolewa nad faktem, że w wyniku prób wprowadzenia blokady etnicznej do zasad głosowania w Parlamentarnym Komitecie Stabilizacji i Stowarzyszenia delegaci z BiH wciąż nie są w stanie dojść do porozumienia w sprawie regulaminu Parlamentarnego Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia, który w rezultacie nie obradował od trzech lat; ubolewa nad brakiem współpracy z Parlamentem Europejskim i przypomina, że stanowi to wyraźne naruszenie zobowiązań wynikających z Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, oraz apeluje do wszystkich podmiotów o uzgodnienie i zaakceptowanie regulaminu Parlamentarnego Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia w oparciu o odnośne zalecenia Parlamentu Europejskiego; zauważa, że funkcjonujące demokratyczne instytucje, w tym parlament, stanowią warunek postępów procesu integracji z UE;

9.  wyraża zaniepokojenie z powodu braku systematycznej oceny skutków regulacji i konsultacji publicznych, niewystarczającej i niskiej jakości monitorowania i sprawozdawczości, a także braku formalnego wymogu publikowania kluczowych dokumentów rządowych dotyczących planowania;

10.  wzywa do przyjęcia kolejnych krajowych strategii o niedyskryminującym charakterze i uwzględniających kwestie płci, w takich dziedzinach, jak zatrudnienie i zarządzanie finansami publicznymi, które umożliwią spójne wdrażanie reform w całym kraju, a także dostęp do finansowania w ramach IPA; z zadowoleniem stwierdza, że przyjęcie odpowiednich ogólnokrajowych strategii umożliwiło pozyskanie dodatkowego finansowania z IPA II w kluczowych obszarach, takich jak rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich, środowisko i energia, w ramach poddanego niedawno przeglądowi indykatywnego dokumentu strategicznego na lata 2014–2020; podkreśla potrzebę zapewnienia lepszej absorpcji wsparcia przedakcesyjnego, przede wszystkim przez poprawę koordynacji darczyńców i zdolności administracyjnej; wzywa do przyjęcia krajowego programu zbliżenia przepisów krajowych do dorobku prawnego UE, zobowiązania prawnego podjętego w ramach Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz niezbędnego środka w przygotowaniach do przystąpienia do UE;

11.  ponawia swój apel o przyjęcie ogólnokrajowej strategii dotyczącej praw człowieka; podkreśla, że należy jak najszybciej przyjąć poprawki do ustawy o rzeczniku praw obywatelskich, aby zapewnić zgodność z zasadami paryskimi; uznaje za konieczne ustanowienie krajowego mechanizmu zapobiegającego torturom i niewłaściwemu traktowaniu, a także przyjęcie ustawy państwowej o prawach cywilów torturowanych w czasie wojny, zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami BiH; uważa, że BiH powinna zwiększyć wysiłki na rzecz dostosowania warunków w zakładach karnych i policyjnych izbach zatrzymań do standardów międzynarodowych; ponownie wzywa władze Republiki Serbskiej do usunięcia ze swojej konstytucji przepisu dotyczącego kary śmierci; przypomina o potrzebie zapewnienia niedyskryminującego dostępu do wymiaru sprawiedliwości w całym kraju za pośrednictwem zharmonizowanego i zrównoważonego systemu nieodpłatnej pomocy prawnej; wzywa władze do aktywnego promowania europejskich wartości oraz do kontynuowania europejskiego kursu;

12.  wzywa władze BiH do podjęcia konkretnych działań służących uwzględnianiu aspektu płci we wszystkich strategiach politycznych, włącznie z programem reform, i wyraża zaniepokojenie niedostateczną reprezentacją kobiet na stanowiskach decyzyjnych, zwłaszcza na szczeblu lokalnym; wzywa partie polityczne w BiH, by zwiększyły starania na rzecz zapewnienia reprezentacji kobiet na wszystkich szczeblach systemu politycznego;

13.  ubolewa nad tym, że BiH wciąż narusza europejską konwencję praw człowieka, nie wykonując orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawach Sejdić-Finci, Zornić, Pilav i Šlaku, co prowadzi do jawnej dyskryminacji obywateli BiH i stoi w rażącej sprzeczności z wartościami i normami UE; przypomina, że Komisja powinna zwrócić uwagę na tę kwestię podczas przygotowywania swojej opinii; uważa, że wykonanie tych orzeczeń pomogłoby stworzyć funkcjonujące społeczeństwo demokratyczne; podkreśla, że – podobnie jak w przypadku każdego państwa aspirującego do członkostwa w UE – BiH powinna stopniowo dostosowywać swój system uważa, że wdrożenie tych orzeczeń pomogłoby stworzyć funkcjonujące społeczeństwo demokratyczne i prawny do wymogów dorobku prawnego UE w zakresie niedyskryminacji, a także oczekuje szybkich postępów w tych zasadniczych kwestiach; podkreśla, że wykonanie tych orzeczeń nie powinno mieć wpływu na dalsze wdrażanie programu reform i musi prowadzić do eliminacji wszelkich ograniczeń prawa do kandydowania w wyborach ze względu na pochodzenie etniczne i miejsce zamieszkania lub w wyniku decyzji obywatela o braku przynależności do konkretnego narodu konstytutywnego; wyraża zatem przekonanie o potrzebie równoczesnego przeprowadzenia reformy konstytucji i ordynacji wyborczej; wzywa przywódców politycznych do unikania nacjonalistycznej retoryki, która prowadzi do podziału społeczeństwa, oraz do kontynuowania dialogu politycznego i działań prowadzących do współpracy między przedstawicielami politycznymi trzech narodów konstytutywnych i innych;

14.  wzywa do wprowadzenia skuteczniejszych środków zwalczania wszelkich form dyskryminacji, w szczególności poprzez przyjęcie krajowych strategii w zakresie praw człowieka i przeciwdziałania dyskryminacji; zachęca trzy narody konstytutywne i inne do współpracy w kwestiach kulturowych, religijnych i edukacyjnych, prowadzącej do likwidacji podziałów etnicznych; ubolewa, że nie poczyniono żadnych postępów w celu rozwiązania problemu „dwóch szkół pod jednym dachem”; wzywa do podjęcia zdecydowanych działań na wszystkich szczeblach w celu znalezienia rozwiązań systemowych, które zapewnią wszystkim dzieciom edukację sprzyjającą włączeniu społecznemu i wolną od dyskryminacji; zauważa, że przyjęcie programów i podstaw nauczania na całym terytorium BiH powinno opierać się na poszanowaniu różnorodności kulturowej i językowej narodów przy jednoczesnym podkreślaniu wzajemnego zrozumienia i pojednania; wyraża zaniepokojenie, że brak zasobów i koordynacji utrudnia wdrażanie planu działania na rzecz dzieci na lata 2015–2018; z zadowoleniem przyjmuje przepisy BiH dotyczące rodzinnej formy opieki i podkreśla potrzebę dalszego wspierania deinstytucjonalizacji opieki nad dziećmi w całym kraju; apeluje o poprawę dostępu do kształcenia i odpowiednich usług socjalnych dla dzieci niepełnosprawnych, a także ogólną poprawę dostępu do budynków, instytucji i środków transportu dla osób niepełnosprawnych;

15.  wzywa do skuteczniejszego wdrażania przepisów prawnych dotyczących równości mężczyzn i kobiet, zmniejszenia różnic w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn oraz zwiększenia dostępu kobiet do rynku pracy, a także do zwalczania stereotypów płciowych w społeczeństwie; odnotowuje z zaniepokojeniem brak skutecznego wprowadzenia w życie ustawodawstwa w dziedzinie zapobiegania przemocy ze względu na płeć, w szczególności przemocy domowej, a także ochrony przed tym zjawiskiem; podkreśla potrzebę dostosowania przepisów do postanowień konwencji stambulskiej; wzywa do postępów w zapewnianiu poszanowania praw osób niepełnosprawnych, w szczególności poprzez szybkie wprowadzenie odpowiednich zaleceń ONZ; docenia kroki podjęte w kierunku ochrony prawnej osób LGBTI, lecz podkreśla, że należy podjąć dalsze działania w celu ścigania sprawców przemocy i przestępstw z nienawiści wobec nich, a także w celu promowania ich włączenia społecznego;

16.  jest zaniepokojony, że brak koordynacji między różnymi szczeblami władzy oraz brak finansowania nadal utrudniają skuteczną ochronę mniejszości i grup szczególnie wrażliwych, zwłaszcza Romów; apeluje o podjęcie dodatkowych kroków w celu wzmocnienia ochrony praw mniejszości; odnotowuje z zaniepokojeniem, że wyniki przeprowadzonego w 2017 r. badania dotyczącego marginalizacji Romów w BiH wskazują na ich ograniczony dostęp do możliwości we wszystkich aspektach rozwoju społecznego; potępia stygmatyzację i wykluczenie społeczne Romów; wzywa władze do upamiętnienia ofiar holokaustu Romów, ustanowienia 2 sierpnia Dniem Pamięci o Holokauście Romów i włączenia ofiar romskich w obchody Dnia Pamięci o Holokauście przypadającego na 27 stycznia każdego roku; wyraża zadowolenie z powodu przyjęcia zmienionego planu działania dotyczącego dostępu Romów do mieszkań, zatrudnienia i opieki zdrowotnej na lata 2017–2020; podkreśla, że należy podjąć środki służące dalszej poprawie kształcenia, wskaźników zatrudnienia, zdrowia, mieszkalnictwa i warunków życia Romów oraz innych mniejszości, ze szczególnym naciskiem na poprawę i pełne wdrożenie istniejących odpowiednich strategii i ram ustawodawczych; wyraża zaniepokojenie niewielką reprezentacją członków mniejszości narodowych w życiu politycznym i publicznym;

17.  odnotowuje udział BiH w programie oceny PISA pod egidą OECD w 2018 r., który był możliwy dzięki wsparciu finansowemu Komisji Europejskiej; wyraża uznanie dla instytucji oświatowych BiH (właściwych ministerstw i instytucji na szczeblu kantonów, części składowych i państwa, a także w Dystrykcie Brczko) za współpracę i wolę wspólnego działania; wzywa przyszłe władze na wszystkich szczeblach, aby wykorzystały wyniki testów, które mają być opublikowane w 2019 r., do przeprowadzenia konstruktywnej debaty i opracowania reform oświatowych, które pozwolą osiągnąć lepsze wyniki i lepszą jakość kształcenia;

18.  wzywa do szeroko zakrojonej reformy systemów ochrony socjalnej przez wyeliminowanie dyskryminacyjnych praktyk zgodnie z zobowiązaniami w zakresie praw człowieka oraz zagwarantowanie ustanowienia adekwatnych minimalnych norm ochrony najsłabszych grup społecznych, w tym wyeliminowanie luk w przepisach uniemożliwiających niektórym dzieciom dostęp do ubezpieczenia zdrowotnego; zachęca wszystkie właściwe instytucje w BiH do zacieśnienia koordynacji i współpracy w dziedzinie monitorowania praw dziecka, w tym do utworzenia kompleksowego mechanizmu gromadzenia danych o prawach dziecka w BiH;

19.  zauważa, że BiH nadal jest krajem pochodzenia, tranzytu i przeznaczenia dla handlu ludźmi; wzywa do poprawy zarządzania granicami i wzmocnienia wyspecjalizowanych jednostek dochodzeniowych w dziedzinie handlu ludźmi w celu skutecznej walki z handlarzami;

20.  wyraża zaniepokojenie z powodu niewystarczających reform edukacji i gospodarki, które prowadzą do bezrobocia młodzieży i emigracji ekonomicznej, a także z powodu braku odpowiednich strategii politycznych i inwestycji dotyczących dzieci i młodzieży; wzywa BiH do rozwiązania problemu istotnego braku równowagi płci w odniesieniu do współczynnika aktywności zawodowej oraz wykluczenia młodych ludzi należących do grup mniejszościowych ze środków na rzecz edukacji i zatrudnienia; wzywa do bardziej proaktywnej i systematycznej polityki wobec młodzieży w BiH, która powinna mieć na celu wzmocnienie pozycji młodych ludzi w kraju; w związku z tym zachęca BiH do ustanowienia specjalnych ram i zagwarantowania pełnego funkcjonowania Komisji ds. Koordynacji Spraw Młodzieży przy Ministerstwie Spraw Obywatelskich BiH;

21.  apeluje o pełne wdrożenie strategii i przepisów dotyczących praw osób należących do grup mniejszościowych i ich ochrony oraz o wsparcie tych strategii i przepisów z funduszy publicznych;

22.  wzywa BiH do zagwarantowania prawa własności; wskazuje na brak kompleksowych ram ustawodawczych dla rozpatrywania roszczeń o zwrot i zachęca władze do rozpoczęcia rozmów z zainteresowanymi stronami na temat kwestii dotyczących zwrotu przejętego mienia lub odszkodowania za takie mienie;

23.  wyraża ubolewanie z powodu braku postępów w dziedzinie wolności słowa i niezależności mediów; zdecydowanie odrzuca ciągłe próby wywierania presji politycznej i finansowej na media; potępia powtarzające się przypadki zastraszania, grożenia śmiercią oraz werbalnych i fizycznych ataków na dziennikarzy, zwłaszcza dziennikarzy śledczych, zajmujących się tematem nieściganych zbrodni wojennych; wzywa władze do gromadzenia danych na temat tych spraw, zapewnienia szybkiego dochodzenia i ścigania sprawców oraz promowania środowiska sprzyjającego wolności słowa; zwraca uwagę na potrzebę wzmocnienia stabilności finansowej i neutralności politycznej Urzędu Regulacji Komunikacji; ponownie wzywa do zapewnienia niezależności i trwałego finansowania nadawców publicznych, a także dostępności treści we wszystkich językach urzędowych; wzywa do zwrócenia większej uwagi na warunki pracy dziennikarzy w całym sektorze; wyraża zaniepokojenie brakiem przejrzystości w zakresie własności mediów i ponownie apeluje o zagwarantowanie przejrzystości przez przyjęcie odpowiednich ram ustawodawczych; ubolewa, że z powodu impasu politycznego nie można było ustanowić funkcjonującego nadawcy publicznego; ponawia swój apel o zapewnienie pluralizmu mediów i podkreśla, że produkcja i transmisja treści telewizyjnych i radiowych we wszystkich językach urzędowych BiH przyczyniłaby się do ochrony różnorodności kulturowej w tym kraju; podkreśla, że podobnie jak w przypadku innych krajów w regionie, zaniepokojenie budzi polityczna instrumentalizacja mediów albo bezpośrednio przez polityków, albo przez przedstawicieli środowiska biznesu podejmujących próby wywierania wpływów politycznych;

24.  z zadowoleniem przyjmuje starania podejmowane m.in. przez Międzywyznaniową Radę BiH w celu promowania pojednania, wzajemnego szacunku i tolerancji religijnej w tym kraju; ubolewa nad ciągłymi przypadkami dyskryminacji ze względów religijnych, a także incydentami dotyczącymi miejsc kultu religijnego; wyraża uznanie i wsparcie dla tych, którzy walczą o wolność słowa, zwalczają mowę nienawiści i nienawiść na tle religijnym oraz promują włączenie społeczne; sprzeciwia się podsycaniu strachu przed innymi i wzywa władze do szybkiego i konsekwentnego reagowania we wszystkich takich przypadkach;

25.  wyraża zadowolenie z przyjęcia strategicznych ram reformy administracji publicznej w BiH na lata 2018–2022 i wzywa do ich szybkiego wdrożenia; zwraca uwagę na rozdrobnienie i upolitycznienie systemu kształtowania polityki w BiH oraz podkreśla potrzebę reformy ram konstytucyjnych zgodnie z najwyższymi standardami w dziedzinie praw człowieka i wolności, a także potrzebę poprawy jakości, spójności i możliwości finansowania polityki publicznej w całym kraju; wzywa do przyjęcia ogólnokrajowej strategii dotyczącej zarządzania finansami publicznymi oraz do zwiększenia przejrzystości budżetu BiH, a także do ustanowienia silniejszych mechanizmów zapobiegania nieefektywności i marnowaniu środków publicznych, w tym w obszarze zamówień publicznych; wzywa w szczególności do podjęcia działań mających na celu zmniejszenie ryzyka upolitycznienia służby cywilnej za pomocą skutecznego systemu zarządzania zasobami ludzkimi na wszystkich szczeblach administracji, a także poprzez ujednolicenie procedur służby cywilnej na wszystkich szczeblach administracji rządowej, zwłaszcza między szczeblem federalnym a szczeblem kantonu w Federacji;

26.  uznaje, że poczyniono pewne postępy w ustanawianiu instytucjonalnych mechanizmów współpracy między organami władzy a organizacjami społeczeństwa obywatelskiego oraz w zapewnianiu finansowania publicznego dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego; ponawia swój apel o przyjęcie strategicznych ram współpracy ze społeczeństwem obywatelskim na wszystkich szczeblach administracji rządowej, o poprawę przejrzystości procesu podejmowania decyzji publicznych oraz o podjęcie dodatkowych wysiłków na rzecz wprowadzenia publicznej kontroli prac administracji rządowej; podkreśla ponadto potrzebę zwiększenia zaangażowania organizacji społeczeństwa obywatelskiego w planowanie, monitorowanie i wdrażanie unijnych programów wsparcia; wzywa władze do prowadzenia skutecznego dialogu, który mógłby prowadzić do inicjatyw ustawodawczych i inicjatyw na rzecz budowania zdolności, wzmacniających potencjał partnerów społecznych i społeczeństwa obywatelskiego; podkreśla, że finansowanie publiczne musi być dostępne dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego zajmujących się prawami człowieka, demokracją i praworządnością, w tym organizacji nadzorujących i wspierających oraz małych organizacji lokalnych;

27.  pozostaje zaniepokojony powszechną korupcją w BiH oraz utrzymującą się rozbieżnością między deklarowaną polityczną wolą jej zwalczania a brakiem namacalnych wyników; podkreśla, że brak jest konkretnych wyników w głośnych sprawach, a prawne i instytucjonalne ramy zwalczania korupcji systemowej, np. w dziedzinie finansowania partii politycznych, zamówień publicznych, konfliktów interesów i ujawniania informacji majątkowych, są słabe i nieodpowiednie; wzywa do podjęcia kroków na rzecz poprawy prawnych i instytucjonalnych ram walki z korupcją zgodnie ze standardami europejskimi, poprzez lepszą harmonizację planów działania przyjętych na różnych szczeblach, wdrażanie istniejących strategii i zacieśnienie współpracy między organami ds. zapobiegania korupcji oraz z agencją antykorupcyjną;

28.  uważa, że potrzebne są dodatkowe starania na rzecz skuteczniejszego zwalczania powszechnej korupcji; wzywa do podjęcia działań w celu znacznej poprawy bilansu dokonań w obszarze zapobiegania i zwalczania korupcji, w tym środków mających na celu nakładanie skutecznych i odstraszających kar, łącznie z konfiskatą mienia zdobytego w wyniku przestępstwa; podkreśla potrzebę budowania zdolności do przeciwdziałania przestępstwom gospodarczym, finansowym i związanym z zamówieniami publicznymi oraz do prowadzenia dochodzeń w tych sprawach; podkreśla, że należy zwrócić szczególną uwagę na prowadzenie skutecznych kontroli finansowania partii politycznych i kampanii wyborczych oraz na poprawę publicznego dostępu do deklaracji majątkowych urzędników publicznych, w tym urzędników startujących w wyborach, a także nadzoru nad tymi deklaracjami; domaga się wprowadzenia zaleceń GRECO, w szczególności tych dotyczących finansowania partii politycznych i konfliktu interesów; uważa za niezbędne przyjęcie przez BiH ustawy o konflikcie interesów zgodnie ze standardami europejskimi i międzynarodowymi; wzywa BiH do przeprowadzenia analizy istniejących ram prawnych zwalczania korupcji, a następnie przyjęcia spójnej strategii wyeliminowania stwierdzonych luk i słabych stron, zgodnie z normami międzynarodowymi i europejskimi;

29.  z zadowoleniem odnosi się do przyjęcia w marcu 2017 r. planu działania dotyczącego wdrożenia strategii reformy wymiaru sprawiedliwości na lata 2014–2018 oraz do ustanowienia niezbędnych struktur sprawozdawczości i monitorowania; wskazuje na potrzebę podjęcia zdecydowanych działań w celu wdrożenia tego planu; jest zaniepokojony ustawicznymi i motywowanymi politycznie groźbami kierowanymi pod adresem sądownictwa; ponownie podkreśla potrzebę wzmocnienia niezależności sądownictwa, w tym od wpływów politycznych, jak również jego bezstronności, profesjonalizmu, skuteczności i rozliczalności; z zadowoleniem przyjmuje szczegółowy plan działania, przyjęty w celu wdrożenia zaleceń Komisji Europejskiej w sprawach wchodzących w zakres kompetencji Wysokiej Rady Sędziów i Prokuratorów z myślą o wzmocnieniu procesu mianowania, środków dyscyplinarnych oraz środków na rzecz uczciwości w odniesieniu do sądownictwa, w tym przez udoskonalenie deklaracji majątkowych; wzywa do szybkiego przyjęcia i wdrożenia odnośnych aktów ustawodawczych; podkreśla konieczność przeglądu ustawy o Wysokiej Radzie Sędziów i Prokuratorów na podstawie zaleceń Komisji i opinii Komisji Weneckiej; wzywa do znormalizowania kodeksów karnych na potrzeby spraw dotyczących zbrodni wojennych i podkreśla znaczenie oceny bieżącej reformy sądownictwa z perspektywy płci;

30.  wyraża ubolewanie, że władze na wszystkich szczeblach nadal lekceważą lub odrzucają wiążące decyzje organów sądowych, w tym najwyższej instancji, oraz przypomina, że takie podejście stanowi poważne zakwestionowanie praworządności;

31.  z zadowoleniem przyjmuje dalsze zmniejszanie zaległości w sprawach dotyczących zbrodni wojennych, utrzymującą się pozytywną tendencję w ściganiu zbrodni wojennych obejmujących przemoc seksualną, a także poprawę sytuacji pod względem wspierania ofiar i świadków w sądach; wzywa władze BiH do harmonizacji przepisów dotyczących cywilnych ofiar wojny, tak aby uwzględnić ofiary przemocy seksualnej w celu powstrzymania dyskryminacji ze względu na status i dostęp do odszkodowań w poszczególnych częściach składowych BiH; wzywa do szybkiej zmiany krajowej strategii dotyczącej zbrodni wojennych, tak aby zapewnić bardziej skuteczny podział spraw między różnymi szczeblami administracji, jak również do wprowadzenia nowych kryteriów i ram czasowych dla rozpatrywania najbardziej złożonych spraw;

32.  stwierdza, że wciąż brakuje kompleksowej strategii sprawiedliwości okresu przejściowego, a także solidnego mechanizmu odszkodowań za poważne naruszenie praw człowieka w czasie wojny w całym kraju, w tym również dla ofiar wojennych na tle seksualnym; wzywa do przyjęcia ustawy o ofiarach tortur, strategii sprawiedliwości okresu przejściowego i programu na rzecz ofiar przemocy seksualnej, a także do ustanowienia specjalnego funduszu odszkodowawczego dla ofiar gwałtów, tortur i nadużyć w czasie wojny oraz do stworzenia odpowiednich mechanizmów rekompensat dla cywilnych ofiar wojny, obejmujących zwrot mienia, odszkodowanie, rehabilitację, reparacje i gwarancje niepowtórzenia;

33.  ponownie wyraża poparcie dla inicjatywy utworzenia komisji regionalnej ds. ustalenia faktów dotyczących wszystkich ofiar zbrodni wojennych i innych poważnych przypadków naruszenia praw człowieka popełnionych na terytorium byłej Jugosławii (RECOM); podkreśla znaczenie poważnego zaangażowania przywódców BiH w jej utworzenie; podkreśla znaczenie tego procesu i konieczności aktywnego udziału wszystkich regionalnych przywódców politycznych, tak aby komisja RECOM mogła rozpocząć pracę bez dalszych opóźnień; zwraca uwagę na propozycję koalicji na rzecz RECOM dotyczącą planu działania, zawierającego jasne terminy i punkty odniesienia;

34.  ubolewa nad wszelkimi formami gloryfikacji osób skazanych za najpoważniejsze zbrodnie przeciwko ludzkości; pilnie wzywa do okazywania szacunku ofiarom zbrodni wojennych i propagowania pojednania; przypomina wszystkim przywódcom politycznym i instytucjom w BiH, że ponoszą odpowiedzialność za obiektywną ocenę wydarzeń wojennych w interesie prawdy, pojednania i pokojowej przyszłości, a także za unikanie nadużywania wymiaru sprawiedliwości do celów politycznych; podkreśla, że podstawą ścigania zbrodni wojennych musi być koncepcja niezawisłości sądów i że nie należy jej wykorzystywać do upolityczniania służącego codziennym celom politycznym, podsycaniu rewizjonizmu historycznego czy pogłębianiu podziałów w społeczeństwie; z żalem odnotowuje decyzję Zgromadzenia Narodowego Republiki Serbskiej o cofnięciu zatwierdzenia sprawozdania Komisji ds. Srebrenicy z 2004 r. i potępia oświadczenia wszystkich stron gloryfikujące zbrodniarzy wojennych;

35.  podkreśla, że chociaż poczyniono znaczne postępy, konsekwencje przemocy seksualnej w konfliktach zbrojnych i traumy wynikającej z wojny w latach 1992–1995 wciąż wymagają właściwej uwagi w BiH; podkreśla, że osobom pozostałym przy życiu, w tym dzieciom urodzonym w takim kontekście, należy zagwarantować sprawiedliwy dostęp do opieki, wsparcia i wymiaru sprawiedliwości za pomocą kompleksowych programów reparacji, w tym rehabilitacji i eliminowania stygmatyzacji pozostałych przy życiu osób będących ofiarami przemocy seksualnej w konfliktach zbrojnych;

36.  przyznaje, że osiągnięto pewne, lecz wciąż niewystarczające postępy we wdrażaniu załącznika VII do porozumienia pokojowego z Dayton dotyczącego uchodźców i osób wewnętrznie przesiedlonych; odnotowuje powolne postępy w radzeniu sobie z utrzymującą się wysoką liczbą osób wewnętrznie przesiedlonych, powracających członków mniejszości, uchodźców i osób zaginionych; wzywa władze do podjęcia intensywnej współpracy między obiema częściami składowymi BiH i do pełnego dzielenia się wszystkimi odpowiednimi danymi wojskowymi i wywiadowczymi w celu zidentyfikowania osób wciąż uznawanych za zaginione podczas wojny; z zadowoleniem przyjmuje niedawne inicjatywy mające na celu zacieśnienie współpracy regionalnej z myślą o rozwiązaniu problemu osób zaginionych oraz wzywa władze Bośni i Hercegowiny do zaangażowania się w ten proces; podkreśla znaczenie gromadzenia danych na temat osób powracających; potępia przypadki ataków na ich własność oraz stwierdza, że sukces polityki dotyczącej osób powracających w BiH ma kluczowe znaczenie dla pojednania;

37.  apeluje o wdrożenie dodatkowych środków i konkretnych programów dotyczących zrównoważonych powrotów uchodźców, dostępu do opieki zdrowotnej i zatrudnienia, ochrony socjalnej, bezpieczeństwa i edukacji oraz o zwrócenie szczególnej uwagi na odszkodowania za zniszczone majątki, które nie mogą zostać zwrócone; w związku z tym wzywa do wznowienia działalności Komisji ds. Roszczeń do Nieruchomości Przesiedleńców i Uchodźców;

38.  ubolewa, że miny przeciwpiechotne wciąż występują na około 2,2 % całkowitej powierzchni kraju i bezpośrednio zagrażają bezpieczeństwu ponad 540 tys. mieszkańców; wyraża zadowolenie z powodu nieprzerwanego wspierania przez UE działań rozminowywania i wyraża uznanie dla Batalionu Saperów Sił Zbrojnych BiH za jego doskonałą pracę; wyraża zaniepokojenie z powodu braku dostatecznego dostępu do nowoczesnej technologii rozminowywania, co może prowadzić do znacznego spadku oczyszczonego terytorium kraju z obecnych 3 km2 w skali roku do mniej niż 1 km2 od 2020 r.; w związku z tym wzywa państwa członkowskie do odpowiedniego wyposażenia Batalionu Saperów w niezbędne środki i sprzęt;

39.  z zadowoleniem odnosi się do przyjęcia strategii na rzecz zwalczania przestępczości zorganizowanej na lata 2017–2020 oraz do postępów w realizacji planów działania dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowania terroryzmu; wzywa do zwiększenia wysiłków na rzecz osiągnięcia dobrych wyników w zakresie prowadzenia dochodzeń, ścigania, prawomocnych wyroków skazujących i konfiskaty dochodów pochodzących z przestępczości zorganizowanej; wyraża zadowolenie z powodu długo oczekiwanego przyjęcia poprawek do kodeksu postępowania karnego przez Izbę Reprezentantów BiH w dniu 17 września 2018 r., ponieważ mają one kluczowe znaczenie dla zdolności instytucji stojących na straży praworządności do prowadzenia wrażliwych dochodzeń i współpracy z międzynarodowymi organami ścigania, oraz wzywa Komisję do ścisłego monitorowania wdrażania tych poprawek; podkreśla, że dostosowanie ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wywiadu do standardów europejskich i międzynarodowych powinno pozostać wysokim priorytetem władz; docenia fakt, że BiH została usunięta z listy FATF „państw trzecich wysokiego ryzyka mających braki strukturalne w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu” i wzywa do dalszych starań na rzecz usunięcia tego kraju z unijnej listy państw wysokiego ryzyka;

40.  wzywa do ciągłych wysiłków na rzecz zwalczania radykalizacji i do podejmowania dalszych środków w celu identyfikacji, powstrzymania i kompleksowego rozwiązania problemu zagranicznych bojowników oraz nielegalnego handlu bronią, a także śledzenia przepływów pieniężnych wykorzystywanych do dalszej radykalizacji; zachęca władze do dalszej poprawy zdolności BiH do zwalczania terroryzmu poprzez lepszą koordynację, współpracę i wymianę danych wywiadowczych dotyczących przestępczości, zapobieganie radykalizacji młodzieży i programy deradykalizujące; wzywa organy do opracowania strategii przeciwdziałania cyberprzestępczości i podobnym zagrożeniom dla bezpieczeństwa; przypomina o potrzebie ściślejszej współpracy w kwestiach związanych z zarządzaniem granicami z krajami sąsiadującymi;

41.  wyraża uznanie dla starań podejmowanych przez władze BiH w celu powstrzymania wyjazdu swoich obywateli na tereny walki za granicą oraz wzywa władze do wydawania odpowiednich wyroków dla zagranicznych bojowników terrorystycznych i podjęcia zadania ich późniejszej resocjalizacji; z niepokojem stwierdza, że w niektórych miejscach kraju stwierdzono komórki radykalizacji;

42.  z zaniepokojeniem zauważa rosnącą liczbę migrantów przybywających w ostatnim czasie do BiH oraz brak koordynacji między różnymi szczeblami administracji rządowej w zakresie reagowania na tę sytuację; uważa, że kwestia migracji nie powinna być upolityczniona; z zadowoleniem przyjmuje unijną pomoc humanitarną w odpowiedzi na rosnące potrzeby uchodźców, osób ubiegających się o azyl i migrantów w tym kraju, a także przyjęcie w dniu 10 sierpnia 2018 r. specjalnego środka (o wartości 6 mln EUR) w celu wsparcia BiH w zarządzaniu przepływami migracyjnymi; podkreśla znaczenie uwzględnienia perspektywy płci w zakresie pomocy humanitarnej i wpływu obozów dla uchodźców na społeczności przyjmujące; uważa, że współpraca z krajami sąsiadującymi i z UE ma zasadnicze znaczenie dla stawienia czoła temu wspólnemu wyzwaniu;

43.  apeluje o przyjęcie nowego programu prounijnych reform niezwłocznie po wyłonieniu nowych władz w BiH w celu wznowienia procesu reform i dokonania postępów w integracji europejskiej kraju; podkreśla, że wsparciu finansowemu UE powinna towarzyszyć skuteczna warunkowość, a UE powinna opracowywać plany działania i ramy monitorowania zgodnie z 20 zasadami Europejskiego filaru praw socjalnych w celu nadania „nowego wzmocnionego wymiaru socjalnego” zgodnie ze strategią dla Bałkanów Zachodnich z 2018 r.; uznaje, że BiH poczyniła pewne postępy w zakresie rozwoju gospodarczego i konkurencyjności, zauważa jednak, że kraj ten nadal znajduje się na wczesnym etapie tworzenia funkcjonującej gospodarki rynkowej; jest głęboko przekonany, że przyspieszenie reform społeczno-gospodarczych przy odpowiednim zaangażowaniu partnerów społecznych powinno stanowić priorytet po wyborach w celu poprawy warunków życia w kraju; zwraca uwagę na nikłe postępy w polityce społecznej; podkreśla potrzebę wzmocnienia podstaw gospodarczych, takich jak wzrost, zatrudnienie i zwalczanie gospodarki nieformalnej; podkreśla znaczenie restrukturyzacji sektora publicznego, w tym przedsiębiorstw publicznych, dalszego ograniczania gospodarki nieformalnej i związanego z tym obciążenia podatkowego dla zatrudnienia, poprawy otoczenia biznesowego (również przez rozwój jednolitej przestrzeni gospodarczej BiH), lepszego wykorzystywania finansów publicznych w sposób sprzyjający wzrostowi, zwłaszcza przez skoncentrowanie się na potrzebach średnioterminowych, takich jak infrastruktura i edukacja, a także dostarczania terminowych i wyczerpujących danych statystycznych zgodnie z europejskimi i międzynarodowymi standardami;

44.  odnotowuje powolne postępy w dziedzinie ochrony środowiska i klimatu; przypomina o potrzebie dostosowania przepisów do dorobku prawnego UE oraz zapewnienia skutecznego i usystematyzowanego wdrażania prawodawstwa w dziedzinie środowiska w całym kraju zgodnie ze standardami UE i ogólnokrajową strategią dostosowywania ustawodawstwa środowiskowego; ponownie podkreśla potrzebę szybkiego rozwiązania problemu transgranicznego zanieczyszczenia powietrza powodowanego przez rafinerię ropy naftowej w Brodzie zgodnie z unijnymi strategiami ochrony środowiska; podkreśla, że BiH musi wypełnić wszystkie swoje zobowiązania wynikające z Konwencji o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym oraz z protokołu w sprawie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, w szczególności w dorzeczach rzek Neretwa i Trebišnjica; podkreśla, że planowanie i budowa elektrowni wodnych oraz realizacja projektów w tym zakresie wymagają zachowania zgodności z międzynarodowymi i unijnymi przepisami w dziedzinie ochrony środowiska, w tym z dyrektywą ptasią i dyrektywą siedliskową oraz dyrektywą w sprawie oceny oddziaływania na środowisko; podkreśla, że należy zdecydowanie unikać wszelkiego negatywnego wpływu na obszary o wysokiej wartości przyrodniczej poprzez podniesienie jakości ocen oddziaływania na środowisko oraz zagwarantowanie udziału publicznego i konsultacji ze społeczeństwem obywatelskim przy stosownych projektach;

45.  zauważa, że rynek energii elektrycznej i gazu pozostaje rozdrobniony i zdominowany przez kluczowe przedsiębiorstwa obecne długo na rynku; wzywa władze BiH do dalszego rozwoju infrastruktury transportowej i energetycznej kraju oraz do pilnego utworzenia funkcjonalnych łańcuchów energetycznych i transportowych; wzywa BiH do skorzystania z nowego pakietu UE na rzecz rozwoju sieci połączeń regionalnych oraz do podjęcia działań na rzecz urzeczywistnienia regionalnego rynku energii zgodnie z podjętymi zobowiązaniami klimatycznymi; opowiada się za dalszymi inwestycjami w projekty infrastrukturalne służące poprawie połączeń transportowych na terenie BiH oraz z państwami ościennymi; apeluje o przestrzeganie procedur przetargowych i zasady przejrzystości przy wyborze wykonawców, tak aby zapobiegać nadużyciom władzy i korupcji oraz zagwarantować wybór najlepszych ofert; wyraża poparcie dla propozycji obniżenia opłat roamingowych na Bałkanach Zachodnich;

46.  z zadowoleniem przyjmuje konstruktywne i stabilne stosunki dwustronne BiH oraz podpisanie szeregu umów dwustronnych z sąsiadami; wzywa do zacieśnienia stosunków dobrosąsiedzkich z innymi krajami w regionie oraz do podejmowania dalszych starań w celu rozwiązania wszystkich trwających sporów dwustronnych, takich jak wytyczenie granic z Serbią i Chorwacją, i osiągnięcia postępów na drodze do członkostwa w organizacjach europejskich;

47.  z zadowoleniem przyjmuje strategię polityki zagranicznej BiH na lata 2018–2023 przyjętą przez Prezydium BiH, w której wyraźnie stwierdzono, że członkostwo w UE jest jednym z głównych celów strategicznych kraju; ubolewa, że stopień dostosowania do unijnych deklaracji i decyzji Rady dotyczących wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB) spadł w 2017 r. do 61 %; podkreśla potrzebę osiągnięcia wyników pod względem stopniowego dostosowania do WPZiB oraz wzywa do znacznej poprawy w tej dziedzinie, która stanowi zasadniczy element członkostwa w UE; stanowczo wzywa BiH do dostosowania się do decyzji Rady wprowadzających unijne restrykcje w związku z nielegalną aneksją Krymu przez Rosję i wydarzeniami we wschodniej Ukrainie oraz wyraża ubolewanie z powodu zamierzonego braku współpracy w tej dziedzinie ze strony niektórych podmiotów politycznych;

48.  odnotowuje rosnące wpływy mocarstw zagranicznych w BiH i wyraża głębokie przekonanie, że silniejsze zaangażowanie BiH w integrację z UE pozostaje najlepszym sposobem zagwarantowania postępów na drodze ku europejskim wartościom, stabilności i dobrobytowi w kraju; wyraża zadowolenie z powodu stałej obecności w kraju sił operacji EUFOR ALTHEA, która ma na celu budowanie zdolności i szkolenie sił zbrojnych BiH, a także utrzymanie zdolności prewencyjnych w celu wspierania bezpiecznego otoczenia; z zadowoleniem przyjmuje przedłużenie mandatu operacji EUFOR przez Radę Bezpieczeństwa ONZ do listopada 2019 r.;

49.  domaga się, by władze zapewniły ścisłą zgodność z unijnymi oraz międzynarodowymi standardami i celami politycznymi w zakresie energii i zmiany klimatu; ubolewa, że wysiłki tego kraju na rzecz walki ze zmianą klimatu wciąż sprowadzają się do deklaracji, przy czym jednocześnie podejmowane są decyzje dotyczące planowania nowych elektrociepłowni węglowych; domaga się zatem rezygnacji z projektów i planów budowy elektrowni wodnych, które są szkodliwe dla środowiska, sprzeczne z wolą społeczności lokalnej i niezgodne z planami zagospodarowania przestrzennego na szczeblu lokalnym lub na szczeblu części składowych BiH, a przynoszą korzyści jedynie inwestorom;

50.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, Prezydium Bośni i Hercegowiny, Radzie Ministrów Bośni i Hercegowiny, Zgromadzeniu Parlamentarnemu Bośni i Hercegowiny, a także rządom i parlamentom Federacji Bośni i Hercegowiny, Republiki Serbskiej i Dystryktu Brczko oraz samorządom dziesięciu kantonów.

(1) S/2018/416, 3.5.2018.
(2) S/2018/974, 31.10.2018.


Wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy ***I
PDF 529kWORD 155k
Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski w dniu 13 lutego 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu i Migracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Zarządzania Granicami i Wiz (COM(2018)0375 – C8-0230/2018 – 2018/0196(COD))))(1)
P8_TA-PROV(2019)0096A8-0043/2019

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Tytuł
Wniosek
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu i Migracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz
ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu i Migracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz
Poprawka 2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 1
(1)  Art. 174 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi, że w celu wzmocnienia swej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej Unia zmierza do zmniejszenia dysproporcji w poziomach rozwoju różnych regionów oraz zacofania regionów najmniej uprzywilejowanych lub wysp oraz że szczególną uwagę należy zwrócić na obszary wiejskie, obszary podlegające przemianom przemysłowym i regiony, które cierpią na skutek poważnych i trwałych niekorzystnych warunków przyrodniczych lub demograficznych. Art. 175 TFUE wymaga, aby Unia wspierała osiąganie tych celów przez działania, które podejmuje za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej – Sekcji Orientacji, Europejskiego Funduszu Społecznego, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Banku Inwestycyjnego oraz innych instrumentów. Art. 322 TFUE stanowi podstawę prawną do przyjęcia zasad finansowych określających warunki uchwalania i wykonywania budżetu oraz przedstawiania i kontrolowania sprawozdań finansowych, jak również zasad, które organizują kontrolę odpowiedzialności podmiotów finansowych.
(1)  Art. 174 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi, że w celu wzmocnienia swej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej Unia zmierza do zmniejszenia dysproporcji w poziomach rozwoju różnych regionów oraz zacofania regionów najmniej uprzywilejowanych lub wysp oraz że szczególną uwagę należy zwrócić na obszary wiejskie, obszary podlegające przemianom przemysłowym i regiony, które cierpią na skutek poważnych i trwałych niekorzystnych warunków przyrodniczych lub demograficznych. Regiony te w szczególności czerpią korzyści z polityki spójności. Art. 175 TFUE wymaga, aby Unia wspierała osiąganie tych celów przez działania, które podejmuje za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej – Sekcji Orientacji, Europejskiego Funduszu Społecznego, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Banku Inwestycyjnego oraz innych instrumentów. Art. 322 TFUE stanowi podstawę prawną do przyjęcia zasad finansowych określających warunki uchwalania i wykonywania budżetu oraz przedstawiania i kontrolowania sprawozdań finansowych, jak również zasad, które organizują kontrolę odpowiedzialności podmiotów finansowych.
Poprawka 3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 1 a (nowy)
(1a)  Dla przyszłości Unii Europejskiej i jej obywateli ważne jest, by polityka spójności pozostała główną polityką inwestycyjną Unii, a jej finansowanie w latach 2021–2027 zostało utrzymane co najmniej na poziomie z okresu programowania 2014–2020. Nowe finansowanie dla innych obszarów działalności lub programów Unii nie powinno odbywać się kosztem Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus lub Funduszu Spójności.
Poprawka 430
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 2
(2)  Aby zwiększyć w dalszym stopniu koordynację i harmonizację wprowadzania w życie funduszy unijnych wdrażanych w ramach zarządzania dzielonego, a mianowicie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+), Funduszu Spójności, środków finansowanych w ramach zarządzania dzielonego z Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR), Funduszu Azylu i Migracji (FAM), Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (FBW) i Funduszu Zintegrowanego Zarządzania Granicami (IZGW), należy w odniesieniu do wszystkich tych funduszy („fundusze”) ustanowić przepisy finansowe w oparciu o art. 322 TFUE, jasno określając zakres stosowania poszczególnych przepisów. Należy ponadto ustanowić wspólne przepisy na podstawie art. 177 TFUE obejmujące szczególne przepisy dotyczące danej polityki w odniesieniu do EFRR, EFS+, Funduszu Spójności oraz EFMR.
(2)  Aby zwiększyć w dalszym stopniu koordynację i harmonizację wprowadzania w życie funduszy unijnych wdrażanych w ramach zarządzania dzielonego, a mianowicie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+), Funduszu Spójności, środków finansowanych w ramach zarządzania dzielonego z Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR), Funduszu Azylu i Migracji (FAM), Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (FBW) i Funduszu Zintegrowanego Zarządzania Granicami (IZGW), należy w odniesieniu do wszystkich tych funduszy („fundusze”) ustanowić przepisy finansowe w oparciu o art. 322 TFUE, jasno określając zakres stosowania poszczególnych przepisów. Należy ponadto ustanowić wspólne przepisy na podstawie art. 177 TFUE obejmujące szczególne przepisy dotyczące danej polityki w odniesieniu do EFRR, EFS+, Funduszu Spójności, EFMR oraz – w szczególnym zakresie – Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW).
Poprawka 5
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4
(4)  Regiony najbardziej oddalone północne regiony słabo zaludnione powinny korzystać ze szczególnych środków oraz dodatkowego finansowania zgodnie z art. 349 TFUE oraz art. 2 Protokołu nr 6 do Aktu przystąpienia z 1994 r.
(4)  Regiony najbardziej oddalone oraz północne regiony słabo zaludnione powinny korzystać ze szczególnych środków oraz dodatkowego finansowania zgodnie z art. 349 TFUE oraz art. 2 Protokołu nr 6 do Aktu przystąpienia z 1994 r., aby uwzględnić ich szczególnie niekorzystną sytuację ze względu na ich położenie geograficzne.
Poprawka 6
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 5
(5)  Przy wdrażaniu funduszy należy przestrzegać zasad horyzontalnych, o których mowa w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz w art. 10 TFUE, w tym zasad pomocniczości i proporcjonalności określonych w art. 5 TUFE, z uwzględnieniem Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Państwa członkowskie powinny również przestrzegać zobowiązań wynikających z Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych oraz zapewnić dostępność zgodnie z art. 9 tej konwencji oraz przepisami prawa Unii harmonizującymi wymogi w zakresie dostępności towarów i usług. Państwa członkowskie i Komisja powinny dążyć do wyeliminowania nierówności i promowania równości kobiet i mężczyzn, oraz do uwzględniania perspektywy płci, a także do zwalczania dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Fundusze nie powinny wspierać żadnych działań przyczyniających się do jakichkolwiek form segregacji. Cele funduszy powinny być osiągane w zgodnie z założeniami koncepcyjnymi dotyczącymi zrównoważonego rozwoju oraz unijnym wspieraniem celu zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego, zgodnie z art. 11 i art. 191 ust. 1 TFUE, z uwzględnieniem zasady „zanieczyszczający płaci”. W celu ochrony integralności rynku wewnętrznego operacje, których beneficjentami są przedsiębiorstwa, powinny być zgodne z unijnymi zasadami pomocy państwa, określonymi w art. 107 i art. 108 TFUE.
(5)  Przy wdrażaniu funduszy należy przestrzegać zasad horyzontalnych, o których mowa w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz w art. 10 TFUE, w tym zasad pomocniczości i proporcjonalności określonych w art. 5 TUFE, z uwzględnieniem Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Państwa członkowskie powinny również przestrzegać zobowiązań wynikających z Konwencji o prawach dziecka i Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych oraz zapewnić dostępność zgodnie z art. 9 tej konwencji oraz przepisami prawa Unii harmonizującymi wymogi w zakresie dostępności towarów i usług. W tym kontekście fundusze powinny być wdrażane w sposób promujący deinstytucjonalizację i opiekę świadczoną na poziomie społeczności lokalnych. Państwa członkowskie i Komisja powinny dążyć do wyeliminowania nierówności i promowania równości kobiet i mężczyzn, oraz do uwzględniania perspektywy płci, a także do zwalczania dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Fundusze nie powinny wspierać żadnych działań przyczyniających się do jakichkolwiek form segregacji, wykluczenia lub wspierać infrastruktury, która jest niedostępna dla osób z niepełnosprawnością. Cele funduszy powinny być osiągane w zgodnie z założeniami koncepcyjnymi dotyczącymi zrównoważonego rozwoju oraz unijnym wspieraniem celu zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego, zgodnie z art. 11 i art. 191 ust. 1 TFUE, z uwzględnieniem zasady „zanieczyszczający płaci” i zobowiązań uzgodnionych na mocy porozumienia paryskiego. W celu ochrony integralności rynku wewnętrznego operacje, których beneficjentami są przedsiębiorstwa, powinny być zgodne z unijnymi zasadami pomocy państwa, określonymi w art. 107 i art. 108 TFUE. Ubóstwo jest jednym z największych wyzwań stojących przed UE. Fundusze powinny zatem przyczyniać się do eliminacji ubóstwa. Powinny również przyczyniać się do wywiązania się ze zobowiązania Unii i jej państw członkowskich do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Poprawka 7
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 9
(9)  Odzwierciedlając znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu zgodnie ze zobowiązaniami Unii na rzecz realizacji porozumienia paryskiego i celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, fundusze przyczynią się do uwzględnienia działań w dziedzinie klimatu i do osiągnięcia celu ogólnego, w ramach którego wydatki na realizację celów klimatycznych w budżecie UE mają sięgnąć 25 %.
(9)  Odzwierciedlając znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu zgodnie ze zobowiązaniami Unii na rzecz realizacji porozumienia paryskiego i celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, fundusze przyczynią się do uwzględnienia działań w dziedzinie klimatu i do osiągnięcia celu ogólnego, w ramach którego wydatki na realizację celów klimatycznych w budżecie UE mają sięgnąć 30 %. Mechanizmy uodparniania na klimat powinny stanowić integralną część procesu programowania i wdrażania.
Poprawka 8
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 9 a (nowy)
(9a)   Biorąc pod uwagę wpływ przepływów migracyjnych z państw trzecich, polityka spójności powinna przyczyniać się do procesów integracyjnych, w szczególności poprzez zapewnianie wsparcia infrastrukturalnego dla miast oraz władz lokalnych i regionalnych z pierwszej linii, które są bardziej zaangażowane we wdrażanie polityki integracyjnej.
Poprawka 9
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 10
(10)  Część budżetu Unii przeznaczona na finansowanie funduszy powinna być wykonywana przez Komisję w ramach zarządzania dzielonego z państwami członkowskimi w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady12 (UE, Euratom) [nr nowego rozporządzenia finansowego] („rozporządzenie finansowe”). W związku z tym, wdrażając fundusze w ramach zarządzania dzielonego, Komisja i państwa członkowskie powinny przestrzegać zasad określonych w rozporządzeniu finansowym, takich jak należyte zarządzanie finansami, przejrzystość oraz niedyskryminacja.
(10)  Część budżetu Unii przeznaczona na finansowanie funduszy powinna być wykonywana przez Komisję w ramach zarządzania dzielonego z państwami członkowskimi w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady12 (UE, Euratom) [nr nowego rozporządzenia finansowego] („rozporządzenie finansowe”). W związku z tym, wdrażając fundusze w ramach zarządzania dzielonego, Komisja i państwa członkowskie powinny przestrzegać zasad określonych w rozporządzeniu finansowym, takich jak należyte zarządzanie finansami, przejrzystość oraz niedyskryminacja. Państwa członkowskie powinny być odpowiedzialne za przygotowanie i wdrażanie tych programów. Powinno się to odbywać na odpowiednim szczeblu terytorialnym, zgodnie z instytucjonalnymi, prawnymi i finansowymi ramami danego państwa członkowskiego i przez wyznaczone przez nie w tym celu podmioty. Państwa członkowskie powinny powstrzymywać się od wprowadzania dodatkowych zasad, które komplikują korzystanie z funduszy przez beneficjentów.
__________________
__________________
12 Dz.U. L […] z […], s. […].
12 Dz.U. L […] z […], s. […].
Poprawka 10
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 11
(11)  Kluczowym elementem wprowadzania w życie funduszy jest zasada partnerstwa, której podstawę stanowi podejście oparte na wielopoziomowym systemie rządzenia oraz zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego oraz partnerów społecznych. Aby zapewnić ciągłość organizacji partnerstwa, nadal powinno mieć zastosowanie rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 240/201413.
(11)  Kluczowym elementem wprowadzania w życie funduszy jest zasada partnerstwa, której podstawę stanowi podejście oparte na wielopoziomowym systemie rządzenia oraz zaangażowanie władz regionalnych, lokalnych i innych władz publicznych, społeczeństwa obywatelskiego oraz partnerów społecznych. Aby zapewnić ciągłość organizacji partnerstwa, Komisja powinna być uprawniona do zmieniania i dostosowywania rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 240/201413.
__________________
__________________
13 Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 240/2014 z dnia 7 stycznia 2014 r. w sprawie europejskiego kodeksu postępowania w zakresie partnerstwa w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (Dz.U. L 74 z 14.3.2014, s. 1).
13 Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 240/2014 z dnia 7 stycznia 2014 r. w sprawie europejskiego kodeksu postępowania w zakresie partnerstwa w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (Dz.U. L 74 z 14.3.2014, s. 1).
Poprawka 11
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 12
(12)  Na poziomie Unii europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej zapewnia ramy dla określania krajowych priorytetów w zakresie reform oraz monitorowania ich realizacji. W celu wspierania tych priorytetów państwa członkowskie opracowują krajowe wieloletnie strategie inwestycyjne. Strategie te powinny być przedstawiane wraz z rocznymi krajowymi programami reform jako sposób na określenie i koordynowanie priorytetowych projektów inwestycyjnych, które mają być wspierane ze środków krajowych i unijnych. Mają również pomóc w wykorzystywaniu unijnego finansowania w spójny sposób oraz maksymalizowaniu wartości dodanej wsparcia finansowego otrzymywanego za pośrednictwem funduszy, Europejskiego Instrumentu Stabilizacji Inwestycji oraz InvestEU
skreśla się
Poprawka 12
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 13
(13)  Państwa członkowskie powinny określić sposób, w jaki stosowne zalecenia dla poszczególnych krajów przyjęte zgodnie z art. 121 ust. 2 TFUE i stosowne zalecenia Rady przyjęte zgodnie z art. 148 ust. 4 TFUE („zalecenia dla poszczególnych krajów”) uwzględniane są w pracach nad dokumentami programowymi. W okresie programowania 2021–2027 („okres programowania”) państwa członkowskie powinny regularnie przedstawiać komitetowi monitorującemu i Komisji postępy w realizacji programów służących realizacji zaleceń dla poszczególnych krajów. W trakcie przeglądu śródokresowego państwa członkowskie powinny między innymi rozważyć ewentualną konieczność zmiany programu w celu uwzględnienia odpowiednich zaleceń dla poszczególnych krajów przyjętych lub zmienionych od początku okresu programowania.
(13)  Państwa członkowskie powinny uwzględniać stosowne zalecenia dla poszczególnych krajów przyjęte zgodnie z art. 121 ust. 2 TFUE i stosowne zalecenia Rady przyjęte zgodnie z art. 148 ust. 4 TFUE („zalecenia dla poszczególnych krajów”) w pracach nad dokumentami programowymi w zakresie, w jakim są spójne z celami programu. W okresie programowania 2021–2027 („okres programowania”) państwa członkowskie powinny regularnie przedstawiać komitetowi monitorującemu i Komisji postępy we wdrażaniu programów służących realizacji zaleceń dla poszczególnych krajów, a także Europejskiego filaru praw socjalnych. W trakcie przeglądu śródokresowego państwa członkowskie powinny między innymi rozważyć ewentualną konieczność zmiany programu w celu uwzględnienia odpowiednich zaleceń dla poszczególnych krajów przyjętych lub zmienionych od początku okresu programowania.
Poprawka 13
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 14
(14)  Państwa członkowskie powinny uwzględnić treść swoich projektów planów krajowych w zakresie energii i klimatu, które to projekty państwa członkowskie mają opracować w myśl rozporządzenia w sprawie zarządzania unią energetyczną14, a także wynik procesu prowadzącego do wydania zaleceń Unii dotyczących tych planów w odniesieniu do ich programów i potrzeb finansowych związanych z inwestycjami w technologie niskoemisyjne.
(14)  Państwa członkowskie powinny uwzględnić treść swoich projektów planów krajowych w zakresie energii i klimatu, które to projekty państwa członkowskie mają opracować w myśl rozporządzenia w sprawie zarządzania unią energetyczną14, a także wynik procesu prowadzącego do wydania zaleceń Unii dotyczących tych planów w odniesieniu do ich programów, w tym podczas przeglądu śródokresowego, i potrzeb finansowych związanych z inwestycjami w technologie niskoemisyjne.
__________________
__________________
14 [Rozporządzenie w sprawie zarządzania unią energetyczną, zmieniające dyrektywę 94/22/WE, dyrektywę 98/70/WE, dyrektywę 2009/31/WE, rozporządzenie (WE) nr 663/2009, rozporządzenie (WE) nr 715/2009, dyrektywę 2009/73/WE, dyrektywę Rady 2009/119/WE, dyrektywę 2010/31/UE, dyrektywę 2012/27/UE, dyrektywę 2013/30/UE i dyrektywę Rady (UE) 2015/652 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 525/2013 (COM(2016) 759 final/2 – 2016/0375 (COD)].
14 [Rozporządzenie w sprawie zarządzania unią energetyczną, zmieniające dyrektywę 94/22/WE, dyrektywę 98/70/WE, dyrektywę 2009/31/WE, rozporządzenie (WE) nr 663/2009, rozporządzenie (WE) nr 715/2009, dyrektywę 2009/73/WE, dyrektywę Rady 2009/119/WE, dyrektywę 2010/31/UE, dyrektywę 2012/27/UE, dyrektywę 2013/30/UE i dyrektywę Rady (UE) 2015/652 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 525/2013 (COM(2016) 759 final/2 – 2016/0375 (COD)].
Poprawka 14
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15
(15)  Przygotowane przez państwa członkowskie umowy partnerstwa powinny stanowić strategiczny dokument, na podstawie którego Komisja i dane państwo członkowskie negocjują kształt programu. W celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych nie powinna zachodzić konieczność zmiany umowy partnerstwa w okresie programowania. Aby ułatwić programowanie i uniknąć pokrywania się treści dokumentów programowych, można uwzględnić umowy partnerstwa jako część programu.
(15)  Przygotowane przez państwa członkowskie umowy partnerstwa powinny stanowić strategiczny dokument, na podstawie którego Komisja i dane państwo członkowskie negocjują kształt programu. W celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych nie powinna zachodzić konieczność zmiany umowy partnerstwa w okresie programowania. Aby ułatwić programowanie i uniknąć pokrywania się treści dokumentów programowych, możliwe powinno być uwzględnienie umów partnerstwa jako części programu.
Poprawka 15
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 16
(16)  Każde państwo członkowskie powinno mieć swobodę wnoszenia wkładu do InvestEU w celu zapewnienia gwarancji budżetowych na potrzeby realizowanych w danym państwie inwestycji.
(16)  Każde państwo członkowskie mogłoby mieć swobodę wnoszenia wkładu do InvestEU w celu zapewnienia gwarancji budżetowych na potrzeby realizowanych w danym państwie inwestycji, po spełnieniu pewnych warunków określonych w art. 10 niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 16
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 17
(17)  Aby zagwarantować spełnienie wymogów niezbędnych do skutecznego i efektywnego wykorzystania unijnego wsparcia z funduszy, należy określić ograniczoną liczbę warunków podstawowych, a także zwięzły i wyczerpujący zbiór obiektywnych kryteriów służących do ich oceny. Każdy warunek podstawowy powinien być powiązany z celem szczegółowym i mieć automatycznie zastosowanie, gdy dany cel wybiera się do objęcia wsparciem. Jeśli wspomniane warunki nie zostaną spełnione, nie należy wydatków dotyczących operacji powiązanych z danym celem szczegółowym nie należy uwzględniać we wnioskach o płatność. W celu utrzymania korzystnych ram inwestycyjnych konieczne jest regularne monitorowanie, czy warunki podstawowe są nadal spełnione. Ważne jest również zapewnienie, aby operacje wybrane do objęcia wsparciem były wdrażane spójnie z obowiązującymi strategiami oraz dokumentami dotyczącymi planowania, na podstawie których określono spełnione warunki podstawowe, co ma służyć zagwarantowaniu, że wszystkie współfinansowane operacje są zgodne z ramami polityki UE.
(17)  Aby zagwarantować spełnienie wymogów niezbędnych do integracyjnego, niedyskryminacyjnego, skutecznego i efektywnego wykorzystania unijnego wsparcia z funduszy, należy określić ograniczoną liczbę warunków podstawowych, a także zwięzły i wyczerpujący zbiór obiektywnych kryteriów służących do ich oceny. Każdy warunek podstawowy powinien być powiązany z celem szczegółowym i mieć automatycznie zastosowanie, gdy dany cel wybiera się do objęcia wsparciem. Jeśli wspomniane warunki nie zostaną spełnione, nie należy wydatków dotyczących operacji powiązanych z danym celem szczegółowym nie należy uwzględniać we wnioskach o płatność. W celu utrzymania korzystnych ram inwestycyjnych konieczne jest regularne monitorowanie, czy warunki podstawowe są nadal spełnione. Ważne jest również zapewnienie, aby operacje wybrane do objęcia wsparciem były wdrażane spójnie z obowiązującymi strategiami oraz dokumentami dotyczącymi planowania, na podstawie których określono spełnione warunki podstawowe, co ma służyć zagwarantowaniu, że wszystkie współfinansowane operacje są zgodne z ramami polityki UE.
Poprawka 17
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 18
(18)  Na potrzeby każdego programu państwa członkowskie powinny ustanowić ramy wykonania obejmujące wszystkie wskaźniki, cele pośrednie i cele końcowe, konieczne do monitorowania i oceny wyników programu i informowania na ich temat.
(18)  Na potrzeby każdego programu państwa członkowskie powinny ustanowić ramy wykonania obejmujące wszystkie wskaźniki, cele pośrednie i cele końcowe, konieczne do monitorowania i oceny wyników programu i informowania na ich temat. Powinno to umożliwić ukierunkowanie wyboru projektów i oceny na wyniki.
Poprawka 18
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 19
(19)  Państwa członkowskie powinny dokonać przeglądu śródokresowego wszystkich programów wspieranych ze środków EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności. Przegląd ten powinien być okazją do kompleksowej korekty programów w oparciu o osiągane wyniki, a także okazją do uwzględnienia nowych wyzwań i stosownych zaleceń dla poszczególnych krajów wydanych w 2024 r. Jednocześnie w 2024 r. Komisja – wraz z wprowadzeniem dostosowań technicznych na 2025 r. – powinna dokonać przeglądu łącznych kwot środków przydzielonych poszczególnym państwom członkowskim w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” objętego polityką spójności na lata 2025, 2026 i 2027, stosując metodę alokacji określoną w odnośnym akcie podstawowym. Wyniki obu tych przeglądów powinny prowadzić do zmiany programu w postaci modyfikacji przydzielonych środków na lata 2025, 2026 i 2027.
(19)  Państwa członkowskie powinny dokonać przeglądu śródokresowego wszystkich programów wspieranych ze środków EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności. Przegląd ten powinien być okazją do kompleksowej korekty programów w oparciu o osiągane wyniki, a także okazją do uwzględnienia nowych wyzwań i stosownych zaleceń dla poszczególnych krajów wydanych w 2024 r., a także postępów w ramach krajowych planów w zakresie energii i klimatu oraz Europejskiego filaru praw socjalnych. Należy również wziąć pod uwagę wyzwania demograficzne. Jednocześnie w 2024 r. Komisja – wraz z wprowadzeniem dostosowań technicznych na 2025 r. – powinna dokonać przeglądu łącznych kwot środków przydzielonych poszczególnym państwom członkowskim w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” objętego polityką spójności na lata 2025, 2026 i 2027, stosując metodę alokacji określoną w odnośnym akcie podstawowym. Wyniki obu tych przeglądów powinny prowadzić do zmiany programu w postaci modyfikacji przydzielonych środków na lata 2025, 2026 i 2027.
Poprawki 425rev, 444rev, 448 i 469
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 20
(20)  Należy w dalszym stopniu dopracować mechanizmy zapewniające powiązanie unijnej polityki finansowania z zarządzaniem gospodarczym w Unii, dzięki którym Komisja będzie mogła przedstawić Radzie wniosek w sprawie zawieszenia całości lub części zobowiązań w odniesieniu do jednego programu państwa członkowskiego lub większej liczby takich programów, w przypadku gdy dane państwo członkowskie nie podejmie skutecznych działań w ramach procesu zarządzania gospodarczego. Aby zapewnić jednolite wdrażanie i w świetle zasadniczego znaczenia skutków finansowych przyjmowanych środków, należy powierzyć Radzie – działającej na podstawie wniosku Komisji – uprawnienia wykonawcze. Aby ułatwić przyjmowanie decyzji, które są wymagane w celu zapewnienia skutecznych działań w kontekście procesu zarządzania gospodarczego, należy stosować głosowanie odwróconą kwalifikowaną większością głosów.
skreśla się
Poprawka 20
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 20 a (nowy)
(20a)  Państwa członkowskie mogłyby w uzasadnionych przypadkach wystąpić z wnioskiem o elastyczność w obowiązujących ramach paktu stabilności i wzrostu w odniesieniu do publicznych lub równoważnych wydatków strukturalnych, popartym przez administrację publiczną w drodze współfinansowania inwestycji uruchomionych w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych. Określając korektę budżetową w ramach części zapobiegawczej lub naprawczej paktu stabilności i wzrostu, Komisja powinna dokładnie ocenić odnośny wniosek.
Poprawka 21
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 22 a (nowy)
(22a)  Duże projekty stanowią znaczną część wydatków Unii i często mają znaczenie strategiczne w odniesieniu do realizacji unijnej strategii na rzecz inteligentnego, zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu. W związku z tym zasadne jest, aby operacje powyżej pewnych progów nadal podlegały specjalnym procedurom zatwierdzania na podstawie niniejszego rozporządzenia. Próg powinien zostać ustanowiony w odniesieniu do całkowitych kwalifikowalnych kosztów po uwzględnieniu oczekiwanych dochodów. W tym celu oraz dla zachowania jasności należy określić treść wniosku dotyczącego dużego projektu. Wniosek powinien zawierać informacje niezbędne do zapewnienia, że wkład finansowy z funduszy polityki spójności nie powoduje znacznego ubytku liczby miejsc pracy w istniejących ośrodkach na terytorium Unii. Państwo członkowskie powinno przedstawić wszystkie wymagane informacje, a Komisja powinna ocenić duży projekt w celu ustalenia, czy wnioskowany wkład finansowy jest uzasadniony.
Poprawka 22
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 23
(23)  Aby ugruntować podejście oparte na zintegrowanym rozwoju terytorialnym, inwestycje w formie narzędzi terytorialnych takich jak zintegrowane inwestycje terytorialne, rozwój lokalny kierowany przez społeczność oraz inne narzędzia terytorialne objęte celem polityki „Europa bliżej obywateli” wspierające inicjatywy opracowane przez państwa członkowskie jako inwestycje zaplanowane do wsparcia z EFRR powinny opierać się na strategiach rozwoju lokalnego lub terytorialnego. Do celów zintegrowanych inwestycji terytorialnych i narzędzi terytorialnych opracowanych przez państwa członkowskie należy określić minimalne wymogi w odniesieniu do treści strategii terytorialnych. Za opracowanie i zatwierdzenie takich strategii terytorialnych powinny być odpowiedzialne odpowiednie organy lub instytucje. Aby zapewnić zaangażowanie właściwych organów lub instytucji we wdrażanie strategii terytorialnych, takie organy i instytucje powinny być odpowiedzialne za wybór operacji, które mają otrzymać wsparcie, lub też uczestniczyć w tym procesie.
(23)  Aby ugruntować podejście oparte na zintegrowanym rozwoju terytorialnym, inwestycje w formie narzędzi terytorialnych takich jak zintegrowane inwestycje terytorialne, rozwój lokalny kierowany przez społeczność (w EFRROW określany mianem ˆ„LEADER”) oraz inne narzędzia terytorialne objęte celem polityki „Europa bliżej obywateli” wspierające inicjatywy opracowane przez państwa członkowskie jako inwestycje zaplanowane do wsparcia z EFRR powinny opierać się na strategiach rozwoju lokalnego lub terytorialnego. To samo powinno mieć zastosowanie do powiązanych inicjatyw, takich jak inteligentne wsie. Do celów zintegrowanych inwestycji terytorialnych i narzędzi terytorialnych opracowanych przez państwa członkowskie należy określić minimalne wymogi w odniesieniu do treści strategii terytorialnych. Za opracowanie i zatwierdzenie takich strategii terytorialnych powinny być odpowiedzialne odpowiednie organy lub instytucje. Aby zapewnić zaangażowanie właściwych organów lub instytucji we wdrażanie strategii terytorialnych, takie organy i instytucje powinny być odpowiedzialne za wybór operacji, które mają otrzymać wsparcie, lub też uczestniczyć w tym procesie.
Poprawka 23
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 24
(24)  Aby lepiej zmobilizować potencjał na szczeblu lokalnym, konieczne jest wzmocnienie i ułatwienie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Powinien on uwzględniać lokalne potrzeby i potencjał, a także istotne charakterystyczne cechy społeczno-kulturowe; powinien również zapewnić zmiany strukturalne, budować potencjał społeczności i stymulować innowacje. Należy wzmocnić bliską współpracę oraz zintegrowane wykorzystanie funduszy ukierunkowane na realizację strategii rozwoju lokalnego. Odpowiedzialność za opracowanie i realizację strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność powinna co do zasady spoczywać na lokalnych grupach działania reprezentujących interesy społeczności. Aby ułatwić skoordynowane wsparcie z poszczególnych funduszy na rzecz strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność oraz ułatwić ich wdrażanie, należy wspierać podejście zakładające wykorzystanie funduszu głównego.
(24)  Aby lepiej zmobilizować potencjał na szczeblu lokalnym, konieczne jest wzmocnienie i ułatwienie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Powinien on uwzględniać lokalne potrzeby i potencjał, a także istotne charakterystyczne cechy społeczno-kulturowe; powinien również zapewnić zmiany strukturalne, budować potencjał społeczności i administracji oraz stymulować innowacje. Należy wzmocnić bliską współpracę oraz zintegrowane wykorzystanie funduszy ukierunkowane na realizację strategii rozwoju lokalnego. Odpowiedzialność za opracowanie i realizację strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność powinna co do zasady spoczywać na lokalnych grupach działania reprezentujących interesy społeczności. Aby ułatwić skoordynowane wsparcie z poszczególnych funduszy na rzecz strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność oraz ułatwić ich wdrażanie, należy wspierać podejście zakładające wykorzystanie funduszu głównego.
Poprawka 24
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 25
(25)  Aby zmniejszyć obciążenia administracyjne, pomocy technicznej z inicjatywy państwa członkowskiego należy udzielać przy zastosowaniu stawki ryczałtowej w oparciu o dotychczasowe postępy we wdrażaniu programu. Takiej pomocy technicznej mogą towarzyszyć ukierunkowane środki na rzecz budowania zdolności administracyjnej wykorzystujące niepowiązane z kosztami metody zwrotu. Działania oraz rezultaty, jak również odnośne płatności unijne mogą zostać uzgodnione w planie działania i prowadzić do płatności za rezultaty w terenie.
(25)  Aby zmniejszyć obciążenia administracyjne, pomocy technicznej z inicjatywy państwa członkowskiego należy udzielać przy zastosowaniu stawki ryczałtowej w oparciu o dotychczasowe postępy we wdrażaniu programu. Takiej pomocy technicznej mogą towarzyszyć ukierunkowane środki na rzecz budowania zdolności administracyjnej, np. ocena zestawu umiejętności zasobów ludzkich, wykorzystujące niepowiązane z kosztami metody zwrotu. Działania oraz rezultaty, jak również odnośne płatności unijne mogą zostać uzgodnione w planie działania i prowadzić do płatności za rezultaty w terenie.
Poprawka 25
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 27
(27)  W celu zbadania wyników programów państwo członkowskie powinno utworzyć komitety monitorujące. W przypadku EFRR, ESF+ oraz Funduszu Spójności roczne sprawozdanie z wdrażania powinien zastąpić roczny ustrukturyzowany dialog merytoryczny oparty na najnowszych danych i informacjach dotyczących wdrażania programu przekazanych przez państwa członkowskie.
(27)  W celu zbadania wyników programów państwo członkowskie powinno utworzyć komitety monitorujące, w których skład weszliby również przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego i partnerów społecznych. W przypadku EFRR, ESF+ oraz Funduszu Spójności roczne sprawozdanie z wdrażania powinien zastąpić roczny ustrukturyzowany dialog merytoryczny oparty na najnowszych danych i informacjach dotyczących wdrażania programu przekazanych przez państwa członkowskie.
Poprawka 26
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 28
(28)  Zgodnie z pkt 22 i 23 Porozumienia międzyinstytucjonalnego na rzecz lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.16 zachodzi potrzeba oceny funduszy w oparciu o informacje zgromadzone w kontekście konkretnych wymogów dotyczących monitorowania, przy czym należy unikać nadmiernej regulacji i obciążeń administracyjnych, zwłaszcza względem państw członkowskich. Wymogi te mogą, w stosownych przypadkach, obejmować mierzalne wskaźniki jako podstawę oceny oddziaływania funduszy w terenie.
(28)  Zgodnie z pkt 22 i 23 Porozumienia międzyinstytucjonalnego na rzecz lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.16 zachodzi potrzeba oceny funduszy w oparciu o informacje zgromadzone w kontekście konkretnych wymogów dotyczących monitorowania, przy czym należy unikać nadmiernej regulacji i obciążeń administracyjnych, zwłaszcza względem państw członkowskich. Wymogi te mogą, w stosownych przypadkach, obejmować mierzalne wskaźniki jako podstawę oceny oddziaływania funduszy w terenie. W miarę możliwości wskaźniki należy opracowywać z uwzględnieniem kwestii płci.
_________________
_________________
16 Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 13.
16 Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 13.
Poprawka 27
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 29
(29)  Aby zapewnić kompleksowe i aktualne informacje o realizacji programów, należy wprowadzić wymóg częstszego elektronicznego przekazywania danych ilościowych.
(29)  Aby zapewnić kompleksowe i aktualne informacje o realizacji programów, należy wprowadzić wymóg skutecznego i terminowego elektronicznego przekazywania danych ilościowych.
Poprawka 28
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 30
(30)  Aby wspierać przygotowanie odnośnych programów i działań w ramach kolejnego okresu programowania, Komisja powinna dokonać śródokresowej oceny funduszy. Pod koniec okresu programowania Komisja powinna przeprowadzić oceny retrospektywne funduszy, które to oceny powinny się koncentrować na skutkach funduszy.
(30)  Aby wspierać przygotowanie odnośnych programów i działań w ramach kolejnego okresu programowania, Komisja powinna dokonać śródokresowej oceny funduszy. Pod koniec okresu programowania Komisja powinna przeprowadzić oceny retrospektywne funduszy, które to oceny powinny się koncentrować na skutkach funduszy. Wyniki tych ocen podaje się do wiadomości publicznej.
Poprawka 29
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 34
(34)  Co się tyczy dotacji przekazywanych beneficjentom, państwa członkowskie powinny w coraz większym stopniu korzystać z uproszczonych form kosztów. Próg w odniesieniu do obowiązkowego stosowania uproszonych form kosztów powinien być powiązany z całkowitym kosztem danej operacji, aby zapewnić identyczne traktowanie wszystkich operacji poniżej tego progu, niezależnie od tego, czy otrzymywane wsparcie ma charakter publiczny czy prywatny.
(34)  Co się tyczy dotacji przekazywanych beneficjentom, państwa członkowskie powinny w coraz większym stopniu korzystać z uproszczonych form kosztów. Próg w odniesieniu do obowiązkowego stosowania uproszonych form kosztów powinien być powiązany z całkowitym kosztem danej operacji, aby zapewnić identyczne traktowanie wszystkich operacji poniżej tego progu, niezależnie od tego, czy otrzymywane wsparcie ma charakter publiczny czy prywatny. W przypadku gdy państwo członkowskie zamierza zaproponować zastosowanie uproszczonych form kosztów, może skonsultować się z komitetem monitorującym.
Poprawka 30
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 36
(36)  Aby zoptymalizować wykorzystanie funduszy wspierających inwestycje w ochronę środowiska, należy zapewnić synergie z Programem działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE), w szczególności za pomocą strategicznych projektów zintegrowanych realizowanych w ramach tego programu oraz strategicznych projektów przyrodniczych.
(36)  Aby zoptymalizować wykorzystanie funduszy wspierających inwestycje w ochronę środowiska, należy zapewnić synergie z Programem działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE), w szczególności za pomocą strategicznych projektów zintegrowanych realizowanych w ramach tego programu oraz strategicznych projektów przyrodniczych, a także z projektami finansowanymi w ramach programu „Horyzont Europa” i innych programów unijnych.
Poprawka 31
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 38
(38)  W celu zapewnienia skuteczności, sprawiedliwości i trwałego oddziaływania funduszy powinny istnieć przepisy gwarantujące trwałość inwestycji w infrastrukturę oraz inwestycji produkcyjnych, pozwalające unikać wykorzystania tych funduszy do osiągania nienależnych korzyści. Instytucje zarządzające powinny zwrócić szczególną uwagę na to, by przy wyborze operacji nie wspierać przeniesienia oraz by nie traktować jako nieprawidłowości kwot, które zostały nienależnie wypłacone na rzecz operacji niespełniających wymogu trwałości.
(38)  W celu zapewnienia inkluzywności, skuteczności, sprawiedliwości i trwałego oddziaływania funduszy powinny istnieć przepisy gwarantujące niedyskryminacyjny charakter i trwałość inwestycji w infrastrukturę oraz inwestycji produkcyjnych, pozwalające unikać wykorzystania tych funduszy do osiągania nienależnych korzyści. Instytucje zarządzające powinny zwrócić szczególną uwagę na to, by przy wyborze operacji nie wspierać przeniesienia oraz by nie traktować jako nieprawidłowości kwot, które zostały nienależnie wypłacone na rzecz operacji niespełniających wymogu trwałości.
Poprawka 32
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 40
(40)  Aby zoptymalizować wartość dodaną wniesioną przez inwestycje finansowane w całości lub w części z budżetu Unii, należy dążyć do synergii, w szczególności między funduszami a instrumentami objętymi zarządzaniem bezpośrednim, z uwzględnieniem Narzędzia Realizacji Reform. Wspomniane synergie należy osiągać za pomocą kluczowych mechanizmów, takich jak uznanie stawek ryczałtowych w odniesieniu do kosztów kwalifikowalnych ze strony programu „Horyzont Europa” na rzecz podobnych operacji, a także możliwość łączenia finansowania z różnych instrumentów unijnych na rzecz jednej operacji, o ile unika się podwójnego finansowania. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem ustanawiać zasady dotyczące finansowania uzupełniającego z funduszy.
(40)  Aby zoptymalizować wartość dodaną wniesioną przez inwestycje finansowane w całości lub w części z budżetu Unii, należy dążyć do synergii, w szczególności między funduszami a instrumentami objętymi zarządzaniem bezpośrednim, z uwzględnieniem Narzędzia Realizacji Reform. Ta koordynacja polityki powinna wspierać łatwe w użyciu mechanizmy i wielopoziomowe sprawowanie rządów. Wspomniane synergie należy osiągać za pomocą kluczowych mechanizmów, takich jak uznanie stawek ryczałtowych w odniesieniu do kosztów kwalifikowalnych ze strony programu „Horyzont Europa” na rzecz podobnych operacji, a także możliwość łączenia finansowania z różnych instrumentów unijnych na rzecz jednej operacji, o ile unika się podwójnego finansowania. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem ustanawiać zasady dotyczące finansowania uzupełniającego z funduszy.
Poprawka 33
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 42 a (nowy)
(42a)   Instytucje zarządzające powinny mieć możliwość wdrażania instrumentów finansowych przez bezpośrednie przyznanie zamówienia grupie EBI, krajowym bankom prorozwojowym i międzynarodowym instytucjom finansowym.
Poprawka 34
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 44
(44)  W pełnym poszanowaniu mających zastosowanie zasad pomocy państwa oraz udzielania zamówień publicznych, wyjaśnionych już na potrzeby okresu programowania 2014–2020, instytucje zarządzające powinny móc zdecydować, jakie są najbardziej odpowiednie formy wdrażania instrumentów finansowych dedykowane specyficznym potrzebom wspieranych regionów.
(44)  W pełnym poszanowaniu mających zastosowanie zasad pomocy państwa oraz udzielania zamówień publicznych, wyjaśnionych już na potrzeby okresu programowania 2014–2020, instytucje zarządzające powinny móc zdecydować, jakie są najbardziej odpowiednie formy wdrażania instrumentów finansowych dedykowane specyficznym potrzebom wspieranych regionów. W tym kontekście Komisja, we współpracy z Europejskim Trybunałem Obrachunkowym, powinna dawać wytyczne audytorom, instytucjom zarządzającym i beneficjentom na potrzeby oceny zgodności z pomocą państwa i opracowywania programów pomocy państwa.
Poprawka 35
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 45 a (nowy)
(45a)   W celu zwiększenia rozliczalności i przejrzystości Komisja powinna zapewnić system rozpatrywania skarg dostępny dla wszystkich obywateli i zainteresowanych stron na każdym etapie przygotowywania i wdrażania programów, łącznie z monitorowaniem i oceną.
Poprawka 36
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 46
(46)  Aby przyspieszyć rozpoczęcie realizacji programów, należy umożliwić utrzymanie ustaleń dotyczących wdrażania przyjętych w poprzednim okresem programowania. O ile nie zachodzi konieczność wykorzystania nowej technologii, należy korzystać z systemów komputerowych wprowadzonych na potrzeby poprzedniego okresu programowania i odpowiednio dostosowanych.
(46)  Aby przyspieszyć rozpoczęcie realizacji programów, tam, gdzie to możliwe należy umożliwić utrzymanie ustaleń dotyczących wdrażania, w tym administracyjnych i w zakresie systemów informatycznych, przyjętych w poprzednim okresem programowania. O ile nie zachodzi konieczność wykorzystania nowej technologii, należy korzystać z systemów komputerowych wprowadzonych na potrzeby poprzedniego okresu programowania i odpowiednio dostosowanych.
Poprawka 37
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 48 a (nowy)
(48a)  W celu wsparcia skutecznego wykorzystywania funduszy wsparcie EBI powinno być dostępne dla wszystkich państw członkowskich na ich wniosek. Mogłoby to obejmować budowanie zdolności, wspieranie identyfikacji projektów, ich przygotowywania i wdrażania, jak również doradztwo w zakresie instrumentów finansowych i platform inwestycyjnych.
Poprawka 38
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 50
(50)  W celu zapewnienia odpowiedniej równowagi pomiędzy skutecznym i efektywnym wdrażaniem funduszy a związanymi z tym kosztami i obciążeniami administracyjnymi, częstotliwość, wymiar i zakres kontroli zarządczych powinny opierać się na ocenie ryzyka, uwzględniającej czynniki takie jak rodzaj wdrażanych operacji, beneficjenci, jak również poziom ryzyka stwierdzonego w toku poprzednich kontroli zarządczych i audytów.
(50)  W celu zapewnienia odpowiedniej równowagi pomiędzy skutecznym i efektywnym wdrażaniem funduszy a związanymi z tym kosztami i obciążeniami administracyjnymi, częstotliwość, wymiar i zakres kontroli zarządczych powinny opierać się na ocenie ryzyka, uwzględniającej czynniki takie jak rodzaj wdrażanych operacji, stopień złożoności oraz ich liczbę, beneficjenci, jak również poziom ryzyka stwierdzonego w toku poprzednich kontroli zarządczych i audytów. Środki zarządzania i kontroli w odniesieniu do funduszy powinny być proporcjonalne do poziomu ryzyka dla budżetu Unii.
Poprawka 39
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 58
(58)  Państwa członkowskie powinny ponadto zapobiegać nieprawidłowościom, w tym nadużyciom finansowym, jakich dopuszczają się beneficjenci, a także skutecznie je wykrywać i zwalczać. Co więcej, zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 883/201318, rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 2988/9519 i rozporządzeniem (Euratom, WE) nr 2185/9620 Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może prowadzić dochodzenia administracyjne, w tym kontrole na miejscu i inspekcje, w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające interesy finansowe Unii. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/193921 Prokuratura Europejska może prowadzić dochodzenia i ścigać nadużycia finansowe i inne przestępstwa naruszające interesy finansowe Unii, jak przewidziano w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/137122 w sprawie zwalczania za pośrednictwem prawa karnego nadużyć na szkodę interesów finansowych Unii. Państwa członkowskie powinny wprowadzić niezbędne środki w celu zagwarantowania, że każda osoba lub podmiot, które otrzymują środki finansowe Unii, w pełni współpracują w celu ochrony interesów finansowych Unii, przyznają konieczne prawa i dostęp Komisji, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), Prokuraturze Europejskiej (EPPO) i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu (ETO) oraz zapewniają, aby wszelkie osoby trzecie uczestniczące w wykonaniu środków finansowych Unii przyznały tym organom równoważne prawa. Państwa członkowskie powinny informować Komisję o wykrytych nieprawidłowościach, w tym nadużyciach finansowych, oraz o działaniach następczych, a także o działaniach podjętych w następstwie dochodzeń prowadzonych przez OLAF.
(58)  Państwa członkowskie powinny ponadto zapobiegać nieprawidłowościom, w tym nadużyciom finansowym, jakich dopuszczają się beneficjenci, a także skutecznie je wykrywać i zwalczać. Co więcej, zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 883/201318, rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 2988/9519 i rozporządzeniem (Euratom, WE) nr 2185/9620 Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może prowadzić dochodzenia administracyjne, w tym kontrole na miejscu i inspekcje, w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające interesy finansowe Unii. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/193921 Prokuratura Europejska może prowadzić dochodzenia i ścigać nadużycia finansowe i inne przestępstwa naruszające interesy finansowe Unii, jak przewidziano w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/137122 w sprawie zwalczania za pośrednictwem prawa karnego nadużyć na szkodę interesów finansowych Unii. Państwa członkowskie powinny wprowadzić niezbędne środki w celu zagwarantowania, że każda osoba lub podmiot, które otrzymują środki finansowe Unii, w pełni współpracują w celu ochrony interesów finansowych Unii, przyznają konieczne prawa i dostęp Komisji, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), Prokuraturze Europejskiej (EPPO) i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu (ETO) oraz zapewniają, aby wszelkie osoby trzecie uczestniczące w wykonaniu środków finansowych Unii przyznały tym organom równoważne prawa. Państwa członkowskie powinny przekazywać Komisji szczegółowe sprawozdanie o wykrytych nieprawidłowościach, w tym nadużyciach finansowych, oraz o działaniach następczych, a także o działaniach podjętych w następstwie dochodzeń prowadzonych przez OLAF. Państwa członkowskie, które nie uczestniczą we wzmocnionej współpracy w zakresie Prokuratury Europejskiej, powinny informować Komisję o decyzjach podjętych przez krajowe organy ścigania w odniesieniu do przypadków nieprawidłowości mających wpływ na budżet Unii.
__________________
__________________
18 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).
18 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).
19 Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1).
19 Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1).
20 Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).
20 Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).
21 Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (Dz.U. L 283 z 31.10.2017, s. 1).
21 Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (Dz.U. L 283 z 31.10.2017, s. 1).
22 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371 z dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie zwalczania za pośrednictwem prawa karnego nadużyć na szkodę interesów finansowych Unii (Dz.U. L 198 z 28.7.2017, s. 29).
22 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371 z dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie zwalczania za pośrednictwem prawa karnego nadużyć na szkodę interesów finansowych Unii (Dz.U. L 198 z 28.7.2017, s. 29).
Poprawka 40
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 61
(61)  Należy ustalić obiektywne kryteria wyznaczania regionów i obszarów kwalifikujących się do wsparcia z funduszy. W tym celu identyfikację regionów i obszarów na poziomie Unii należy oprzeć na wspólnym systemie klasyfikacji regionów ustanowionym rozporządzeniem (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady23, zmienionym rozporządzeniem Komisji (UE) nr 868/201424.
(61)  Należy ustalić obiektywne kryteria wyznaczania regionów i obszarów kwalifikujących się do wsparcia z funduszy. W tym celu identyfikację regionów i obszarów na poziomie Unii należy oprzeć na wspólnym systemie klasyfikacji regionów ustanowionym rozporządzeniem (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady23, zmienionym ostatnio rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/206624.
__________________
__________________
23 Rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) (Dz.U. L 154 z 21.6.2003, s. 1).
23 Rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) (Dz.U. L 154 z 21.6.2003, s. 1).
24 Rozporządzenie Komisji (UE) nr 868/2014 z dnia 8 sierpnia 2014 r. zmieniające załączniki do rozporządzenia (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) (Dz.U. L 241 z 13.8.2014, s. 1).
24 Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/2066 z dnia 21 listopada 2016 r. zmieniające załączniki do rozporządzenia (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) (Dz.U. L 322 z 29.11.2016, s. 1).
Poprawka 41
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 62
(62)  W celu stworzenia odpowiednich ram finansowych na potrzeby EFRR, EFS+ oraz Funduszu Spójności Komisja powinna ustanowić roczny podział dostępnych środków przydzielanych poszczególnym państwom członkowskim w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” wraz z wykazem kwalifikujących się regionów, jak również środków przydzielonych w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”. Biorąc pod uwagę niepewność prognoz oraz fakt, że przydziały krajowe państw członkowskich powinny być ustalone na podstawie danych statystycznych i prognoz dostępnych w 2018 r., Komisja powinna dokonać przeglądu łącznych alokacji wszystkich państw członkowskich w 2024 r. w oparciu o najbardziej aktualne dostępne wówczas dane statystyczne, a w przypadku gdy wystąpi łączna rozbieżność wynosząca ponad ±5 %, dostosować te alokacje na lata 2025–2027 w celu zapewnienia, by wyniki przeglądu śródokresowego i dostosowania technicznego były na bieżąco odzwierciedlane w zmianach do programu.
(62)  W celu stworzenia odpowiednich ram finansowych na potrzeby EFRR, EFS, EFMR oraz Funduszu Spójności Komisja powinna ustanowić roczny podział dostępnych środków przydzielanych poszczególnym państwom członkowskim w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” wraz z wykazem kwalifikujących się regionów, jak również środków przydzielonych w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”. Biorąc pod uwagę niepewność prognoz oraz fakt, że przydziały krajowe państw członkowskich powinny być ustalone na podstawie danych statystycznych i prognoz dostępnych w 2018 r., Komisja powinna dokonać przeglądu łącznych alokacji wszystkich państw członkowskich w 2024 r. w oparciu o najbardziej aktualne dostępne wówczas dane statystyczne, a w przypadku gdy wystąpi łączna rozbieżność wynosząca ponad ±5 %, dostosować te alokacje na lata 2025–2027 w celu zapewnienia, by wyniki przeglądu śródokresowego i dostosowania technicznego były na bieżąco odzwierciedlane w zmianach do programu.
Poprawka 42
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 63
(63)  Projekty dotyczące transeuropejskich sieci transportowych zgodnie z rozporządzeniem (UE) [nowe rozporządzenie w sprawie instrumentu „Łącząc Europę”]25 powinny nadal być finansowane z Funduszu Spójności w ramach zarówno zarządzania dzielonego, jak i – w przypadku instrumentu „Łącząc Europę” – zarządzania bezpośredniego. W tym celu należy przekazać kwotę 10 000 000 000 EUR z Funduszu Spójności na rzecz instrument „Łącząc Europę”, uwzględniając udane podejście zastosowane w okresie programowania 2014–2020.
(63)  Projekty dotyczące transeuropejskich sieci transportowych zgodnie z rozporządzeniem (UE) [nowe rozporządzenie w sprawie instrumentu „Łącząc Europę”]25 powinny nadal być finansowane z Funduszu Spójności w ramach zarówno zarządzania dzielonego, jak i – w przypadku instrumentu „Łącząc Europę” – zarządzania bezpośredniego. W tym celu należy przekazać kwotę 4 000 000 000 EUR z Funduszu Spójności na rzecz instrument „Łącząc Europę”, uwzględniając udane podejście zastosowane w okresie programowania 2014–2020.
__________________
__________________
25 Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) [...] z dnia [...] w sprawie [instrumentu „Łącząc Europę”] (Dz.U. L […] z […], s. […]).
25 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) [...] z dnia [...] w sprawie [instrumentu „Łącząc Europę”] (Dz.U. L […] z […], s. […]).
Poprawka 43
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 64
(64)  Pewną ilość środków z EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności należy przeznaczyć na cel „Europejska inicjatywa miejska”, który Komisja powinna wdrażać w drodze zarządzania bezpośredniego lub pośredniego.
(64)  Pewną ilość środków z EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności należy przeznaczyć na cel „Europejska inicjatywa miejska”, który Komisja powinna wdrażać w drodze zarządzania bezpośredniego lub pośredniego. W przyszłości należy przeprowadzić dalsze rozważania na temat wsparcia specjalnego dla regionów i społeczności znajdujących się w niekorzystnej sytuacji.
Poprawka 44
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 65 a (nowy)
(65a)   Aby stawić czoła wyzwaniom, z jakimi zmagają się regiony o średnich dochodach, zgodnie z siódmym sprawozdaniem w sprawie spójności1a (niski wzrost gospodarczy w porównaniu z lepiej, a także słabiej rozwiniętymi regionami; z problemem tym borykają się zwłaszcza regiony, których PKB na mieszkańca waha się od 90 do 100 % średniego PKB UE-27), regiony w okresie przejściowym powinny otrzymać odpowiednie wsparcie i powinny być definiowane jako regiony, których PKB na mieszkańca waha się od 75 do 100 % średniego PKB UE-27.
___________________
1a Siódme sprawozdanie Komisji w sprawie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej pt. „Mój region, moja Europa, nasza przyszłość: siódme sprawozdanie w sprawie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej” (COM (2017)0583 z dnia 9 października 2017 r.).
Poprawka 45
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 66 a (nowy)
(66a)  W kontekście wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii kilka regionów i państw członkowskich będzie bardziej narażonych na konsekwencje tego wystąpienia niż inne regiony ze względu na ich położenie geograficzne, charakter lub zakres ich powiązań handlowych. Dlatego też ważne jest, aby określić praktyczne rozwiązania dla wsparcia również w ramach polityki spójności, aby sprostać wyzwaniom, przed jakimi staną zainteresowane regiony i państwa członkowskie po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z UE. Ponadto konieczna będzie stała współpraca obejmująca wymianę informacji i dobrych praktyk na poziomie najbardziej dotkniętych lokalnych i regionalnych władz oraz państw członkowskich.
Poprawka 46
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 67
(67)  Konieczne jest ustanowienie maksymalnych stóp współfinansowania w obszarze polityki spójności według kategorii regionów w celu zapewnienia przestrzegania zasady współfinansowania przez odpowiedni poziom zarówno publicznego, jak i prywatnego wsparcia krajowego. Stopy te powinny odzwierciedlać stopień rozwoju ekonomicznego regionów pod względem PKB na mieszkańca w stosunku do średniej UE-27.
(67)  Konieczne jest ustanowienie maksymalnych stóp współfinansowania w obszarze polityki spójności według kategorii regionów w celu zapewnienia przestrzegania zasady współfinansowania przez odpowiedni poziom zarówno publicznego, jak i prywatnego wsparcia krajowego. Stopy te powinny odzwierciedlać stopień rozwoju ekonomicznego regionów pod względem PKB na mieszkańca w stosunku do średniej UE-27, przy jednoczesnym zapewnieniu nie mniej korzystnego traktowania ze względu na zmiany w ich kategoryzacji.
Poprawka 47
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 69
(69)  Komisji należy ponadto przekazać uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do ustanawiania kryteriów określania nieprawidłowości podlegających obowiązkowi zgłoszenia, w odniesieniu do określania kosztów jednostkowych, płatności ryczałtowych, stawek ryczałtowych i finansowania niepowiązanego z kosztami mających zastosowanie do wszystkich państw członkowskich, a także w odniesieniu do opracowania standardowych gotowych metod doboru próby.
(69)  Komisji należy ponadto przekazać uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany europejskiego kodeksu postępowania w spawie partnerstwa, aby dostosować kodeks do niniejszego rozporządzenia, ustanawiania kryteriów określania nieprawidłowości podlegających obowiązkowi zgłoszenia, w odniesieniu do określania kosztów jednostkowych, płatności ryczałtowych, stawek ryczałtowych i finansowania niepowiązanego z kosztami mających zastosowanie do wszystkich państw członkowskich, a także w odniesieniu do opracowania standardowych gotowych metod doboru próby.
Poprawka 48
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 70
(70)  Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.
(70)  Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne, przejrzyste konsultacje ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.
Poprawka 49
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 73
(73)  Cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie wzmocnienie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej oraz ustanowienie wspólnych przepisów finansowych w odniesieniu do części budżetu Unii wykonywanej w ramach zarządzania dzielonego, nie mogą być osiągnięte w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie z uwagi na stopień dysproporcji w poziomach rozwoju poszczególnych regionów, opóźnienia regionów najmniej uprzywilejowanych oraz ograniczone zasoby finansowe państw członkowskich i regionów, z jednej strony, oraz z uwagi na konieczność spójnego wdrażania ram obejmujących kilka unijnych funduszy w ramach zarządzania dzielonego, z drugiej strony. Ponieważ cele te mogą zostać lepiej osiągnięte na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(73)  Cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie wzmocnienie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej oraz ustanowienie wspólnych przepisów finansowych w odniesieniu do części budżetu Unii wykonywanej w ramach zarządzania dzielonego, nie mogą być osiągnięte w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie z uwagi na stopień dysproporcji w poziomach rozwoju poszczególnych regionów, specyficzne wyzwania stojące przed regionami najmniej uprzywilejowanymi oraz ograniczone zasoby finansowe państw członkowskich i regionów, z jednej strony, oraz z uwagi na konieczność spójnego wdrażania ram obejmujących kilka unijnych funduszy w ramach zarządzania dzielonego, z drugiej strony. Ponieważ cele te mogą zostać lepiej osiągnięte na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
Poprawka 50
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 1 – litera a
a)  przepisy finansowe na potrzeby Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+), Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR), Funduszu Azylu i Migracji (FAM), Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (FBW) i Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz (IZGW) („fundusze”);
a)  przepisy finansowe na potrzeby Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+), Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR), Funduszu Azylu i Migracji (FAM), Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (FBW) i Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz (IZGW) („fundusze”);
Poprawka 431
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 1 – litera b
b)  wspólne przepisy mające zastosowanie do EFRR, EFS+, Funduszu Spójności i EFMR.
b)  wspólne przepisy mające zastosowanie do EFRR, EFS+, Funduszu Spójności i EFMR, a także do EFRROW, jak określono w ust. 5a (nowy).
Poprawka 432
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 1 a (nowy)
1a.   Tytuł I rozdział I art. 2 ust. 4 lit. a), rozdział II art. 5, tytuł III rozdział II art. 22–28 oraz tytuł IV rozdział III sekcja I art. 41–43 stosuje się do środków pomocy finansowanych przez EFRROW, natomiast tytuł I rozdział 1 art. 2 ust. 15–25 oraz tytuł V rozdział II sekcja II art. 52–56 stosuje się do instrumentów finansowych przewidzianych w art. 74 rozporządzenia (UE) nr .../... [rozporządzenie w sprawie strategicznych planów WPR] i wspieranych w ramach EFRROW.
Poprawka 54
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 1
1)  „stosowne zalecenia dla poszczególnych krajów” oznaczają zalecenia Rady przyjęte zgodnie z art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4 TFUE odnoszące się do wyzwań strukturalnych, które należy podjąć w ramach wieloletnich inwestycji, które to inwestycje są objęte zakresem interwencji funduszy określonym w rozporządzeniach dotyczących poszczególnych funduszy, jak również stosowne zalecenia przyjęte zgodnie z art. [XX] rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) [nr rozporządzenia w sprawie zarządzania unią energetyczną];
1)  „stosowne zalecenia dla poszczególnych krajów” oznaczają zalecenia Rady przyjęte zgodnie z art. 121 ust. 2 i 4 i art. 148 ust. 4 TFUE odnoszące się do wyzwań strukturalnych, które należy podjąć w ramach wieloletnich inwestycji, które to inwestycje są objęte zakresem interwencji funduszy określonym w rozporządzeniach dotyczących poszczególnych funduszy, jak również stosowne zalecenia przyjęte zgodnie z art. [XX] rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) [nr rozporządzenia w sprawie zarządzania unią energetyczną];
Poprawka 55
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 1 a (nowy)
1a)   „warunek podstawowy” oznacza konkretny i ściśle określony warunek, który ma rzeczywisty związek z bezpośrednim wpływem na skuteczną i wydajną realizację celu szczegółowego programu;
Poprawka 56
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 4 a (nowy)
4a)  „program” w kontekście EFRROW oznacza plany strategiczne WPR, o których mowa w rozporządzeniu (UE) [...] (rozporządzenie w sprawie planów strategicznych WPR);
Poprawka 57
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 8 – litera c
c)  w kontekście programów pomocy państwa – przedsiębiorstwo, które otrzymuje pomoc;
c)  w kontekście programów pomocy państwa – podmiot lub w stosownym przypadku przedsiębiorstwo, które otrzymują pomoc, z wyjątkiem przypadku gdy kwota pomocy dla poszczególnych przedsiębiorstw jest niższa niż 200 000 EUR, w którym to przypadku dane państwo członkowskie może zadecydować, że beneficjentem jest podmiot udzielający pomocy, bez uszczerbku dla rozporządzeń Komisji (UE) nr 1407/20131a, (UE) nr 1408/20131b i (UE) nr 717/20141c;
__________________
1a Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 1.
1b Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 9.
1c Dz.U. L 190 z 28.6.2014, s. 45.
Poprawka 58
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 9
9)  „fundusz małych projektów” oznacza operację w ramach programu Interreg mającą na celu wybranie i wdrożenie projektów o ograniczonej wartości finansowej;
9)  „fundusz małych projektów” oznacza operację w ramach programu Interreg mającą na celu wybranie i wdrożenie projektów, w tym projektów opartych na kontaktach międzyludzkich o ograniczonej wartości finansowej;
Poprawka 59
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 21
21)  „fundusz szczegółowy” oznacza fundusz utworzony przez instytucję zarządzającą lub fundusz zarządzający mający na celu dostarczanie produktów finansowych ostatecznym odbiorcom;
21)  „fundusz szczegółowy” oznacza fundusz utworzony przez instytucję zarządzającą lub fundusz zarządzający, za pomocą którego dostarczają one produktów finansowych ostatecznym odbiorcom;
Poprawka 60
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 36 a (nowy)
36a)  „zasada «efektywność energetyczna przede wszystkim»” oznacza nadawanie priorytetu w planowaniu, polityce i decyzjach inwestycyjnych w zakresie energii środkom służącym zwiększeniu efektywności zapotrzebowania na energię i dostaw energii;ˆ
Poprawka 61
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 37
37)  „uodparnianie na klimat” oznacza proces mający na celu zapewnienie odporności infrastruktury na negatywne skutki zmiany klimatu zgodnie z przepisami i wytycznymi krajowymi, o ile istnieją, lub normami uznanymi na szczeblu międzynarodowym.
37)  „uodparnianie na klimat” oznacza proces mający na celu zapewnienie odporności infrastruktury na negatywne skutki zmiany klimatu zgodnie z normami uznanymi na szczeblu międzynarodowym lub przepisami i wytycznymi krajowymi, o ile istnieją, zapewnienie przestrzegania zasady efektywność energetyczna przede wszystkim i zgodności z sektorowymi ograniczeniami emisji i sposobami odejścia od paliw kopalnych.
Poprawka 62
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 37 a (nowy)
37a)  „EBI” oznacza Europejski Bank Inwestycyjny, Europejski Fundusz Inwestycyjny lub dowolną jednostkę zależną Europejskiego Banku Inwestycyjnego;
Poprawka 63
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 1 – litera a
a)  bardziej inteligentna Europa dzięki wspieraniu innowacyjnej i inteligentnej transformacji gospodarczej;
a)  bardziej konkurencyjna i inteligentna Europa dzięki wspieraniu innowacyjnej i inteligentnej transformacji gospodarczej oraz wzmacnianiu małych i średnich przedsiębiorstw;
Poprawka 64
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 1 – litera b
b)  bardziej przyjazna dla środowiska niskoemisyjna Europa dzięki promowaniu czystej i sprawiedliwej transformacji energetyki, zielonych i niebieskich inwestycji, gospodarki o obiegu zamkniętym, przystosowania się do zmiany klimatu oraz zapobiegania ryzyku i zarządzania ryzykiem;
b)  bardziej przyjazna dla środowiska, niskoemisyjna przechodząca na zeroemisyjną gospodarka i odporna Europa dzięki promowaniu czystej i sprawiedliwej transformacji energetyki, zielonych i niebieskich inwestycji, gospodarki o obiegu zamkniętym, działań na rzecz łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej oraz zapobiegania ryzyku i zarządzania ryzykiem;
Poprawka 65
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 1 – litera c
c)  lepiej połączona Europa dzięki zwiększeniu mobilności i udoskonaleniu regionalnych połączeń teleinformatycznych;
c)  lepiej połączona Europa dzięki zwiększeniu mobilności, w tym inteligentnej i zrównoważonej mobilności, i udoskonaleniu regionalnych połączeń teleinformatycznych;
Poprawka 66
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 1 – litera d
d)  Europa o silniejszym wymiarze społecznym – wdrażanie Europejskiego filaru praw socjalnych;
d)  Europa o silniejszym wymiarze społecznym i bardziej sprzyjająca integracji społecznej – wdrażanie Europejskiego filaru praw socjalnych;
Poprawka 67
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 1 – litera e
e)  Europa bliżej obywateli dzięki wspieraniu zrównoważonego i zintegrowanego rozwoju obszarów miejskich, wiejskich i przybrzeżnych w ramach inicjatyw lokalnych.
e)  Europa bliżej obywateli dzięki wspieraniu zrównoważonego i zintegrowanego rozwoju wszystkich regionów, obszarów oraz inicjatyw lokalnych.
Poprawka 68
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 3
3.  Państwa członkowskie dostarczają informacje na temat wsparcia celów dotyczących środowiska i klimatu z wykorzystaniem metodyki opartej na rodzajach interwencji w odniesieniu do każdego funduszu. Metodyka ta obejmuje przypisywanie konkretnej wagi udzielonemu wsparciu na poziomie odzwierciedlającym stopień, w jakim wsparcie takie przyczynia się do osiągnięcia celów środowiskowych i klimatycznych. W przypadku EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności przypisywana waga powinna być związana z wymiarem i kodem rodzaju interwencji określonym w załączniku I.
3.  Państwa członkowskie zapewniają uodparnianie na klimat w ramach swoich działań w całym procesie planowania i wdrażania oraz dostarczają informacje na temat wsparcia celów dotyczących środowiska i klimatu z wykorzystaniem metodyki opartej na rodzajach interwencji w odniesieniu do każdego funduszu. Metodyka ta obejmuje przypisywanie konkretnej wagi udzielonemu wsparciu na poziomie odzwierciedlającym stopień, w jakim wsparcie takie przyczynia się do osiągnięcia celów środowiskowych i klimatycznych. W przypadku EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności przypisywana waga powinna być związana z wymiarem i kodem rodzaju interwencji określonym w załączniku I.
Poprawka 69
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 4
4.  Państwa członkowskie i Komisja zapewniają koordynację, komplementarność i spójność funduszy z innymi unijnymi instrumentami takimi jak Program wspierania reform, w tym z Narzędziem Realizacji Reform oraz Instrumentem Wsparcia Technicznego. Optymalizują mechanizmy koordynacji pomiędzy odpowiedzialnymi podmiotami, aby uniknąć powielania działań w trakcie planowania i realizacji.
4.  Zgodnie ze swoimi odnośnymi kompetencjami oraz z zasadą pomocniczości i wielopoziomowego systemu zarządzania państwa członkowskie i Komisja zapewniają koordynację, komplementarność i spójność funduszy z innymi unijnymi instrumentami takimi jak Program wspierania reform, w tym z Narzędziem Realizacji Reform oraz Instrumentem Wsparcia Technicznego. Optymalizują mechanizmy koordynacji pomiędzy odpowiedzialnymi podmiotami, aby uniknąć powielania działań w trakcie planowania i realizacji.
Poprawka 70
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 4 a (nowy)
4a.   Państwa członkowskie i Komisja zapewniają zgodność z odpowiednimi zasadami pomocy państwa.
Poprawka 71
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5 – ustęp 1
1.  Państwa członkowskie i Komisja wykonują budżet Unii przeznaczony na fundusze w ramach zarządzania dzielonego zgodnie z art. [63] rozporządzenia (UE, Euratom) [numer nowego rozporządzenia finansowego] („rozporządzenie finansowe”).
1.  Państwa członkowskie, zgodnie ze swoimi ramami instytucjonalnymi i prawnymi, i Komisja wykonują budżet Unii przeznaczony na fundusze w ramach zarządzania dzielonego zgodnie z art. [63] rozporządzenia (UE, Euratom) [numer nowego rozporządzenia finansowego] („rozporządzenie finansowe”).
Poprawka 72
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5 – ustęp 2
2.  Komisja wdraża jednak: kwotę wsparcia z Funduszu Spójności przekazaną na instrument „Łącząc Europę”; Europejską inicjatywę miejską; międzyregionalne innowacyjne inwestycje; kwotę wsparcia z EFS+ przekazaną na współpracę transnarodową; kwoty przekazane na InvestEU37 oraz pomoc techniczną z inicjatywy Komisji w ramach zarządzania bezpośredniego lub pośredniego zgodnie z [art. 62 ust. 1 lit. a) i lit. c)] rozporządzenia finansowego.
2.  Z zastrzeżeniem art. 1 ust. 2 Komisja wdraża: kwotę wsparcia z Funduszu Spójności przekazaną na instrument „Łącząc Europę”; Europejską inicjatywę miejską; międzyregionalne innowacyjne inwestycje; kwotę wsparcia z EFS+ przekazaną na współpracę transnarodową; kwoty przekazane na InvestEU37 oraz pomoc techniczną z inicjatywy Komisji w ramach zarządzania bezpośredniego lub pośredniego zgodnie z [art. 62 ust. 1 lit. a) i lit. c)] rozporządzenia finansowego.
_________________
_________________
37 [Rozporządzenie (UE) [...] w sprawie [...] (Dz.U. L [...] z [...], s. [...])].
37 [Rozporządzenie (UE) [...] w sprawie [...] (Dz.U. L [...] z [...], s. [...])].
Poprawka 73
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5 – ustęp 3
3.  Komisja może wdrażać współpracę regionów najbardziej oddalonych w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) w ramach zarządzania pośredniego.
3.  Komisja może, za zgodą państwa członkowskiego i zainteresowanego regionu, wdrażać współpracę regionów najbardziej oddalonych w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) w ramach zarządzania pośredniego.
Poprawka 74
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 1 – wprowadzenie
1.  Każde państwo członkowskie organizuje partnerstwo z właściwymi organami regionalnymi i lokalnymi. Partnerstwo takie obejmuje co najmniej następujących partnerów:
1.  W odniesieniu do umowy partnerstwa i każdego programu państwo członkowskie organizuje, zgodnie ze swoimi ramami instytucjonalnymi i prawnymi, kompleksowe, efektywne partnerstwo. Partnerstwo takie obejmuje co najmniej następujących partnerów:
Poprawka 75
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 1 – litera a
a)  władze miejskie i inne organy publiczne;
a)  władze regionalne, lokalne i miejskie oraz inne organy publiczne;
Poprawka 76
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 1 – litera c
c)  właściwe podmioty reprezentujące społeczeństwo obywatelskie, podmioty działające na rzecz ochrony środowiska oraz podmioty odpowiedzialne za promowanie włączenia społecznego, praw podstawowych, praw osób niepełnosprawnych, równości płci i niedyskryminacji.
c)  właściwe podmioty reprezentujące społeczeństwo obywatelskie, takie jak podmioty działające na rzecz ochrony środowiska, organizacje pozarządowe oraz podmioty odpowiedzialne za promowanie włączenia społecznego, praw podstawowych, praw osób niepełnosprawnych, równości płci i niedyskryminacji.
Poprawka 77
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 1 – litera c a (nowa)
ca)   w stosownych przypadkach, instytucje badawcze i uniwersytety.
Poprawki 78 i 459
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 2
2.  Zgodnie z podejściem opartym na wielopoziomowym systemie rządzenia państwa członkowskie angażują partnerów w przygotowywanie umów partnerstwa oraz w trakcie przygotowywania i wdrażania programów, w tym poprzez ich udział w komitetach monitorujących zgodnie z art. 34.
2.  Zgodnie z podejściem opartym na wielopoziomowym systemie rządzenia oraz kierując się podejściem oddolnym, państwa członkowskie angażują partnerów w przygotowywanie umów partnerstwa oraz w trakcie przygotowywania, wdrażania i oceny programów, w tym poprzez ich udział w komitetach monitorujących zgodnie z art. 34. W tym kontekście państwa członkowskie przydzielają odpowiedni odsetek środków z funduszy na budowanie zdolności administracyjnych partnerów społecznych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego. W przypadku programów transgranicznych zainteresowane państwa członkowskie uwzględniają partnerów ze wszystkich uczestniczących państw członkowskich.
Poprawka 79
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 3
3.  Organizacja i wdrażanie partnerstwa przebiega zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 240/201438.
3.  Organizacja i wdrażanie partnerstwa przebiegają zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 240/201438. Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 107, aktów delegowanych dotyczących zmiany rozporządzenia delegowanego (UE) nr 240/2014 w celu dostosowania rozporządzenia delegowanego do niniejszego rozporządzenia.
_________________
_________________
38 Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 240/2014 z dnia 7 stycznia 2014 r. w sprawie europejskiego kodeksu postępowania w zakresie partnerstwa w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (Dz.U. L 74 z 14.3.2014, s. 1).
38 Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 240/2014 z dnia 7 stycznia 2014 r. w sprawie europejskiego kodeksu postępowania w zakresie partnerstwa w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (Dz.U. L 74 z 14.3.2014, s. 1).
Poprawka 80
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 4
4.  Co najmniej raz w roku Komisja konsultuje się z organizacjami reprezentującymi partnerów na poziomie Unii w sprawie wdrażania programów.
4.  Co najmniej raz w roku Komisja konsultuje się z organizacjami reprezentującymi partnerów na poziomie Unii w sprawie wdrażania programów i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wyników tych konsultacji.
Poprawka 81
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 a (nowy)
Artykuł 6a
Zasady horyzontalne
1.  Państwa członkowskie i Komisja zapewniają poszanowanie praw podstawowych oraz przestrzeganie Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w procesie wykorzystywania funduszy.
2.  Państwa członkowskie i Komisja dokładają starań, by równouprawnienie kobiet i mężczyzn oraz uwzględnianie aspektu i perspektywy płci brano pod uwagę i propagowano w trakcie przygotowywania i wdrażania programów, w tym w odniesieniu do monitorowania, sprawozdawczości i ewaluacji.
3.  Państwa członkowskie i Komisja podejmują odpowiednie kroki w celu zapobiegania wszelkiej dyskryminacji ze względu na tożsamość płciową, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną podczas przygotowywania, realizacji, monitorowania, składania sprawozdań i oceny programów. W procesie przygotowywania i wdrażania programów należy w szczególności wziąć pod uwagę zapewnienie dostępności dla osób z niepełnosprawnościami.
4.  Cele funduszy są osiągane w sposób zgodny z zasadą zrównoważonego rozwoju, z uwzględnieniem celów zrównoważonego rozwoju ONZ oraz unijnym wspieraniem celu zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego oraz zwalczania zmiany klimatu, z uwzględnieniem zasady „zanieczyszczający płaci” określonej w art. 191 ust. 1 i 2 TFUE.
Państwa członkowskie i Komisja zapewniają, aby wymogi ochrony środowiska, efektywnego gospodarowania zasobami i zasada „efektywność energetyczna przede wszystkim”, sprawiedliwa społecznie transformacja energetyki, dostosowanie do zmiany klimatu i łagodzenie jej skutków, różnorodność biologiczna, odporność na klęski żywiołowe oraz zapobieganie ryzyku i zarządzanie ryzykiem były promowane podczas przygotowywania i wdrażania programów. Dążą one do unikania inwestycji związanych z produkcją, przetwarzaniem, dystrybucją, magazynowaniem lub spalaniem paliw kopalnych.
Poprawka 82
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 1
1.  Każde państwo członkowskie przygotowuje umowę partnerstwa, w której określa warunki efektywnego i skutecznego korzystania z funduszy na okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2027 r.
1.  Każde państwo członkowskie przygotowuje umowę partnerstwa, w której określa warunki efektywnego i skutecznego korzystania z funduszy na okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. Taka umowa partnerstwa jest przygotowywana zgodnie z kodeksem postępowania ustanowionym w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 240/2014.
Poprawka 83
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 2
2.  Państwo członkowskie przekazuje Komisji umowę partnerstwa w momencie przedłożenia pierwszego programu lub przed jego przedłożeniem.
2.  Państwo członkowskie przekazuje Komisji umowę partnerstwa w momencie przedłożenia pierwszego programu lub przed jego przedłożeniem, ale nie później niż w dniu 30 kwietnia 2021 r.
Poprawka 84
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 3
3.  Umowę partnerstwa można przedłożyć wraz z odnośnym rocznym krajowym programem reform.
3.  Umowę partnerstwa można przedłożyć wraz z odnośnym rocznym krajowym programem reform i planami krajowymi w zakresie energii i klimatu.
Poprawka 85
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – akapit 1 – litera a
a)  wybrane cele polityki wskazujące, ze środków których funduszy i w ramach jakich programów będą one osiągane, wraz z podaniem uzasadnienia, a w stosownych przypadkach wraz z uzasadnieniem korzystania z narzędzia realizacji funduszu InvestEU, biorąc pod uwagę odnośne zalecenia dla poszczególnych krajów;
a)  wybrane cele polityki wskazujące, ze środków których funduszy i w ramach jakich programów będą one osiągane, wraz z podaniem uzasadnienia, biorąc pod uwagę i wymieniając odnośne zalecenia dla poszczególnych krajów, a także wyzwania regionalne;
Poprawka 86
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – akapit 1 – litera b – podpunkt i
(i)  podsumowanie wyborów w zakresie polityki i głównych rezultatów zakładanych w odniesieniu do poszczególnych funduszy, w tym w stosownych przypadkach przez korzystanie z funduszu InvestEU;
(i)  podsumowanie wyborów w zakresie polityki i głównych rezultatów zakładanych w odniesieniu do poszczególnych funduszy;
Poprawka 87
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – akapit 1 – litera b – podpunkt ii
(ii)  koordynację, rozgraniczenie funduszy i komplementarność między nimi i w razie potrzeby koordynację między programami krajowymi i regionalnymi;
(ii)  koordynację, rozgraniczenie funduszy i komplementarność między nimi i w razie potrzeby koordynację między programami krajowymi i regionalnymi, zwłaszcza w odniesieniu do planów strategicznych WPR, o których mowa w rozporządzeniu (UE) [...] (rozporządzenie w sprawie planów strategicznych WPR);
Poprawka 88
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – akapit 1 – litera b – podpunkt iii
(iii)  komplementarności między funduszami i innymi instrumentami Unii, w tym strategicznymi projektami zintegrowanymi realizowanymi w ramach programu LIFE oraz strategicznymi projektami przyrodniczymi;
(iii)  komplementarności i synergii między funduszami i innymi instrumentami Unii, w tym strategicznymi projektami zintegrowanymi realizowanymi w ramach programu LIFE oraz strategicznymi projektami przyrodniczymi, a w stosownych przypadkach projektami finansowanymi w ramach programu „Horyzont Europa”;
Poprawka 89
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – akapit 1 – litera b – podpunkt iii a (nowy)
(iiia)   realizacji celów, polityk i środków w ramach planów krajowych w zakresie energii i klimatu;
Poprawka 90
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – akapit 1 – litera c
c)  wstępną alokację finansową z poszczególnych funduszy według celu polityki na szczeblu krajowym, przy poszanowaniu przepisów dotyczących poszczególnych funduszy w odniesieniu do koncentracji tematycznej;
c)  wstępną alokację finansową z poszczególnych funduszy według celu polityki na szczeblu krajowym i w stosownych przypadkach regionalnym, przy poszanowaniu przepisów dotyczących poszczególnych funduszy w odniesieniu do koncentracji tematycznej;
Poprawka 91
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – akapit 1 – litera d
d)  w stosownych przypadkach podział środków finansowych według kategorii regionów sporządzony na podstawie art. 102 ust. 2 oraz kwoty alokacji, które proponuje się przenieść między kategoriami regionów zgodnie z art. 105;
d)  podział środków finansowych według kategorii regionów sporządzony na podstawie art. 102 ust. 2 oraz kwoty alokacji, które proponuje się przenieść między kategoriami regionów zgodnie z art. 105;
Poprawka 92
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – akapit 1 – litera e
e)  kwoty, które mają zostać wniesione na poczet funduszu InvestEU według funduszu i kategorii regionów;
skreśla się
Poprawka 93
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – akapit 1 – litera g
g)  podsumowanie działań, które dane państwo członkowskie podejmuje, aby zwiększyć swoje zdolności administracyjne w zakresie wdrażania funduszy.
g)  podsumowanie działań, które dane państwo członkowskie podejmuje, aby zwiększyć swoje zdolności administracyjne w zakresie wdrażania funduszy oraz systemów zarządzania i kontroli.
Poprawka 94
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – akapit 1 – litera g a (nowa)
ga)   w stosownych przypadkach zintegrowane podejście do wyzwań demograficznych lub szczególnych potrzeb regionów i obszarów;
Poprawka 95
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – akapit 1 – litera g b (nowa)
gb)   strategia komunikacji i widoczności;
Poprawka 96
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – akapit 1 a (nowy)
Na wniosek państw członkowskich EBI może uczestniczyć w przygotowywaniu umowy partnerstwa, jak również w działaniach związanych z przygotowywaniem operacji, instrumentami finansowymi i PPP.
Poprawka 97
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 2
W odniesieniu do celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) umowa partnerstwa zawiera wyłącznie wykaz planowanych programów.
W odniesieniu do celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) umowa partnerstwa zawiera wyłącznie wykaz planowanych programów i potrzeb w zakresie inwestycji transgranicznych w zainteresowanych państwach członkowskich.
Poprawka 98
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1
1.  Komisja ocenia umowę partnerstwa i jej zgodność z niniejszym rozporządzeniem i przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy. W swojej ocenie Komisja uwzględnia w szczególności odnośne zalecenia dla poszczególnych krajów.
1.  Komisja ocenia umowę partnerstwa i jej zgodność z niniejszym rozporządzeniem i przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy. W swojej ocenie Komisja uwzględnia przepisy art. 4 i 6, odnośne zalecenia dla poszczególnych krajów, a także środki związane ze zintegrowanymi planami krajowymi w zakresie energii i klimatu oraz sposób ich realizacji.
Poprawka 99
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 2
2.  Komisja może zgłosić swoje uwagi w ciągu trzech miesięcy od daty przedłożenia umowy partnerstwa przez państwo członkowskie.
2.  Komisja może zgłosić swoje uwagi w ciągu dwóch miesięcy od daty przedłożenia umowy partnerstwa przez państwo członkowskie.
Poprawka 100
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 3
3.  Państwo członkowskie dokonuje przeglądu umowy partnerstwa, uwzględniając uwagi zgłoszone przez Komisję.
3.  Państwo członkowskie dokonuje przeglądu umowy partnerstwa, uwzględniając uwagi zgłoszone przez Komisję w ciągu miesiąca od ich przedstawienia.
Poprawka 101
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 4
4.  Komisja przyjmuje decyzję w drodze aktu wykonawczego w sprawie zatwierdzenia umowy partnerstwa nie później niż w terminie czterech miesięcy od daty przedłożenia przez państwo członkowskie swojej umowy partnerstwa. Umowa partnerstwa nie może być zmieniana.
4.  Komisja przyjmuje decyzję w drodze aktu wykonawczego w sprawie zatwierdzenia umowy partnerstwa nie później niż w terminie czterech miesięcy od daty pierwszego przedłożenia przez państwo członkowskie swojej umowy partnerstwa. Umowa partnerstwa nie może być zmieniana.
Poprawka 428
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 – ustęp 1
1.  Państwa członkowskie mogą przydzielić, w umowie partnerstwa lub we wniosku o zmiany w programie, kwotę z EFRR, EFS+, Funduszu Spójności i EFMR, która ma zostać wniesiona do InvestEU i zrealizowana na podstawie gwarancji budżetowych. Kwota, która ma zostać wniesiona do InvestEU, nie przekracza 5 % całkowitej alokacji w ramach poszczególnych funduszy, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków. Takie wkłady nie stanowią przesunięcia środków w myśl art. 21.
1.  Od dnia 1 stycznia 2023 r. państwa członkowskie mogą, za zgodą zainteresowanych instytucji zarządzających, przydzielić, we wniosku o zmiany w programie, maksymalnie 2% z EFRR, EFS+, Funduszu Spójności i EFMR do wniesienia do InvestEU i zrealizowania na podstawie gwarancji budżetowych. Ponadto w ramach przeglądu śródokresowego możliwe jest przydzielenie Funduszowi InvestEU maksymalnie 3% całkowitej alokacji z każdego funduszu. Wkłady takie są dostępne na inwestycje zgodne z celami polityki spójności i w tej samej kategorii regionów objętych funduszami pochodzenia. Ilekroć kwota z EFRR, EFS+ lub Funduszu Spójności jest wnoszona do InvestEU, zastosowanie mają warunki podstawowe opisane w art. 11 niniejszego rozporządzenia oraz w załączniku III i IV do niego. Przyznawać można wyłącznie środki przyszłych lat kalendarzowych.
Poprawka 103
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 – ustęp 2
2.   W przypadku umowy partnerstwa można dokonywać alokacji środków danego roku kalendarzowego i przyszłych lat kalendarzowych. W przypadku wniosku o zmiany w programie można dokonywać alokacji wyłącznie środków przyszłych lat kalendarzowych.
skreśla się
Poprawka 104
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 – ustęp 3
3.  Kwota, o której mowa w ust. 1, jest wykorzystywana w celu tworzenia rezerw na część gwarancji UE w ramach puli państwa członkowskiego.
3.  Kwota, o której mowa w ust. 1, jest wykorzystywana w celu tworzenia rezerw na część gwarancji UE w ramach odnośnej puli państwa członkowskiego.
Poprawka 105
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 – ustęp 4 – akapit 1
W przypadku braku zawarcia do dnia 31 grudnia 2021 r. umowy o przyznanie wkładu, określonej w art. [9] [rozporządzenia w sprawie InvestEU], na kwotę, o której mowa w ust. 1, przydzieloną w umowie partnerstwa, państwo członkowskie składa wniosek o zmiany w programie lub programach w celu wykorzystania odnośnej kwoty.
W przypadku braku zawarcia do dnia 31 grudnia 2023 r. umowy o przyznanie wkładu, określonej w art. [9] [rozporządzenia w sprawie InvestEU], na kwotę, o której mowa w ust. 1, państwo członkowskie składa wniosek o zmiany w programie lub programach w celu wykorzystania odnośnej kwoty.
Poprawka 106
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 – ustęp 4 – akapit 2
W chwili przyjęcia decyzji o zmianach w programie zawarta zostaje umowa o przyznanie wkładu na kwotę, o której mowa w ust. 1, przydzieloną we wniosku o zmiany w programie.
W chwili przyjęcia decyzji o zmianach w programie zawarta, lub w zależności od przypadku zmieniona zostaje umowa o przyznanie wkładu na kwotę, o której mowa w ust. 1, przydzieloną we wniosku o zmiany w programie.
Poprawka 107
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 – ustęp 5
5.  W przypadku braku zawarcia umowy w sprawie gwarancji, określonej w art. [9] [rozporządzenia w sprawie InvestEU], w terminie dziewięciu miesięcy od daty zatwierdzenia umowy o przyznanie wkładu odnośne kwoty wpłacone na rzecz wspólnego funduszu rezerw jako rezerwa zostają przesunięte z powrotem na rzecz programu lub programów, a państwo członkowskie składa odpowiedni wniosek o zmiany w programie.
5.  W przypadku braku zawarcia umowy w sprawie gwarancji, określonej w art. [9] [rozporządzenia w sprawie InvestEU], w terminie dziewięciu miesięcy od daty zatwierdzenia umowy o przyznanie wkładu odnośne kwoty wpłacone na rzecz wspólnego funduszu rezerw jako rezerwa zostają przesunięte z powrotem na rzecz pierwotnego programu lub programów, a państwo członkowskie składa odpowiedni wniosek o zmiany w programie. W tym konkretnym przypadku zasoby z poprzednich lat kalendarzowych mogą zostać zmienione, o ile zobowiązania nie zostaną jeszcze wdrożone.
Poprawka 108
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 – ustęp 7
7.  Środki wypracowane przez fundusz InvestEU lub przypisane kwotom wniesionym do tego funduszu i zrealizowane na podstawie gwarancji budżetowych udostępnia się państwu członkowskiemu i wykorzystuje na potrzeby wsparcia w ramach tego samego celu lub celów w formie instrumentów finansowych.
7.  Środki wypracowane przez fundusz InvestEU lub przypisane kwotom wniesionym do tego funduszu i zrealizowane na podstawie gwarancji budżetowych udostępnia się państwu członkowskiemu i organowi lokalnemu lub regionalnemu, którego dotyczy wkład, i wykorzystuje na potrzeby wsparcia w ramach tego samego celu lub celów w formie instrumentów finansowych.
Poprawka 109
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 – ustęp 1 – akapit 1
Dla poszczególnych celów szczegółowych w niniejszym rozporządzeniu określono warunki konieczne do ich skutecznego i efektywnego osiągnięcia („warunki podstawowe”).
Dla poszczególnych celów szczegółowych w niniejszym rozporządzeniu określono warunki konieczne do ich skutecznego i efektywnego osiągnięcia („warunki podstawowe”). Warunki podstawowe mają zastosowanie w stopniu, w jakim przyczyniają się do realizacji celów szczegółowych programu.
Poprawka 110
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 – ustęp 2
2.  Przy przygotowywaniu programu lub wprowadzaniu nowego celu szczegółowego w ramach zmian w programie państwo członkowskie ocenia, czy spełnione zostały warunki podstawowe związane z wybranym celem szczegółowym. Warunek podstawowy uważa się za spełniony, gdy spełnione zostały wszystkie odnośne kryteria. Państwo członkowskie określa w każdym programie lub w zmianach do programu spełnione i niespełnione warunki podstawowe, a w przypadku gdy uważa, że warunek podstawowy został spełniony, podaje uzasadnienie.
2.  Przy przygotowywaniu programu lub wprowadzaniu nowego celu szczegółowego w ramach zmian w programie państwo członkowskie ocenia, czy spełnione zostały warunki podstawowe związane z wybranym celem szczegółowym. Warunek podstawowy uważa się za spełniony, gdy spełnione zostały wszystkie odnośne kryteria. Państwo członkowskie określa w każdym programie lub w zmianach do programu spełnione i niespełnione warunki podstawowe, a w przypadku gdy uważa, że warunek podstawowy został spełniony, podaje uzasadnienie. Na wniosek państwa członkowskiego EBI może przyczyniać się do oceny działań niezbędnych do spełnienia odpowiednich warunków podstawowych.
Poprawka 111
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 – ustęp 4 – akapit 1
W terminie trzech miesięcy od otrzymania informacji, o której mowa w ust. 3, Komisja dokonuje oceny i powiadamia państwo członkowskie, gdy zgadza się co do spełnienia.
W terminie dwóch miesięcy od otrzymania informacji, o której mowa w ust. 3, Komisja dokonuje oceny i powiadamia państwo członkowskie, gdy zgadza się co do spełnienia.
Poprawka 112
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 – ustęp 4 – akapit 2
Jeśli Komisja nie zgadza się z oceną dokonaną przez państwo członkowskie, informuje o tym takie państwo członkowskie i umożliwia mu zgłoszenie swoich uwag w terminie jednego miesiąca.
Jeśli Komisja nie zgadza się z oceną dokonaną przez państwo członkowskie, informuje o tym takie państwo członkowskie i umożliwia mu zgłoszenie swoich uwag w terminie maksymalnie dwóch miesięcy.
Poprawka 113
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 – ustęp 5 – akapit 1
Do czasu poinformowania państwa członkowskiego przez Komisję o spełnieniu warunku podstawowego zgodnie z ust. 4, we wnioskach o płatność nie można podawać wydatków dotyczących operacji związanych z celem szczegółowym.
Wydatki związane z operacjami związanymi z celem ą, mogą być również uwzględniane we wnioskach o płatność przed poinformowaniem państwa członkowskiego przez Komisję o spełnieniu warunku podstawowego zgodnie z ust. 4, bez uszczerbku dla zawieszenia samego zwrotu do czasu spełnienia warunku.
Poprawka 115
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12 – ustęp 1 – akapit 1
Państwo członkowskie ustanawia ramy wykonania, które umożliwiają monitorowanie, sprawozdawczość na temat wyników programu oraz ocenę takich wyników w okresie jego wdrażania i przyczynia się do pomiaru ogólnych wyników funduszy.
Państwo członkowskie, w stosownych przypadkach we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi, ustanawia ramy wykonania, które umożliwiają monitorowanie, sprawozdawczość na temat wyników programu oraz ocenę takich wyników w okresie jego wdrażania i przyczynia się do pomiaru ogólnych wyników funduszy.
Poprawka 116
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12 – ustęp 2
2.  Cele pośrednie i cele końcowe określa się w odniesieniu do poszczególnych celów szczegółowych w ramach programu, z wyjątkiem pomocy technicznej i celu szczegółowego dotyczącego deprywacji materialnej określonego w art. [4 lit. c) ppkt (vii)] rozporządzenia w sprawie EFS+.
2.  Cele pośrednie i cele końcowe określa się w odniesieniu do poszczególnych celów szczegółowych w ramach programu, z wyjątkiem pomocy technicznej i celu szczegółowego dotyczącego deprywacji materialnej określonego w art. [4 ust. 1 ppkt (xi)] rozporządzenia w sprawie EFS+.
Poprawka 117
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 1 – wprowadzenie
1.  Państwo członkowskie dokonuje przeglądu poszczególnych programów wspieranych z EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności, biorąc pod uwagę następujące elementy:
1.  Państwo członkowskie i właściwe instytucje zarządzające dokonują przeglądu poszczególnych programów wspieranych z EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności, biorąc pod uwagę następujące elementy:
Poprawka 118
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 1 – litera a
a)  wyzwania stwierdzone w odnośnych zaleceniach dla poszczególnych krajów przyjętych w 2024 r.;
a)  nowe wyzwania stwierdzone w odnośnych zaleceniach dla poszczególnych krajów przyjętych w 2024 r. oraz w stosownych przypadkach cele określone we wdrażaniu zintegrowanych krajowych planów w zakresie klimatu i energii;
Poprawka 119
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 1 – litera b
b)  sytuację społeczno-gospodarczą danego państwa członkowskiego lub regionu;
b)  sytuację społeczno-gospodarczą danego państwa członkowskiego lub regionu, w tym stan wdrożenia Europejskiego filaru praw socjalnych i potrzeb terytorialnych z myślą o zmniejszeniu dysproporcji, a także nierówności gospodarczych i społecznych;
Poprawka 120
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 1 – litera d a (nowa)
da)  wszelkie istotne negatywne zmiany sytuacji finansowej, gospodarczej lub społecznej, które wymagają dostosowania programów, w tym w wyniku symetrycznych lub asymetrycznych wstrząsów w państwach członkowskich i ich regionach.
Poprawka 121
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 2 – akapit 1
Do dnia 31 marca 2025 r. państwo członkowskie przedkłada Komisji wniosek o zmiany w poszczególnych programach zgodnie z art. 19 ust. 1. Państwo członkowskie uzasadnia takie zmiany na podstawie elementów określonych w ust. 1.
Zgodnie z wynikiem przeglądu do dnia 31 marca 2025 r. państwo członkowskie przedkłada Komisji wniosek o zmiany w poszczególnych programach zgodnie z art. 19 ust. 1 lub wskazuje, że zmiany nie są konieczne. Państwo członkowskie uzasadnia takie zmiany na podstawie elementów określonych w ust. 1 lub, w stosownym przypadku, podaje powody niewystępowania o zmiany w programie.
Poprawka 122
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 2 – akapit 2 – litera a
a)  alokacjach środków finansowych według priorytetów obejmujących kwoty na lata 2026 i 2027;
a)  zmienionych kwotach pierwotnych alokacji środków finansowych według priorytetów obejmujących kwoty na lata 2026 i 2027;
Poprawka 123
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 2 – akapit 2 – litera b a (nowa)
ba)   kwotach, które należy wnieść do InvestEU, z podziałem na fundusz i kategorię regionu, w stosownym przypadku;
Poprawka 124
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 3 a (nowy)
3a.   Do dnia 31 marca 2026 r. Komisja przyjmuje sprawozdanie podsumowujące wyniki przeglądu, o którym mowa w ust. 1 i 2. Komisja przekazuje to sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.
Poprawkai 425/rev, 444/rev, 448 i 469
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 15
[...]
skreśla się
Poprawka 140
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 16 – ustęp 1
1.  Państwa członkowskie przygotowują programy w celu wdrażania funduszy dla okresu od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2027 r.
1.  Państwa członkowskie we współpracy z partnerami, o których mowa w art. 6, przygotowują programy w celu wdrażania funduszy dla okresu od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2027 r.
Poprawka 141
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 2 – akapit 1
Program składa się z priorytetów. Każdy priorytet odnosi się do pojedynczego celu polityki lub do pomocy technicznej. Priorytet odnoszący się do celu polityki obejmuje co najmniej jeden cel szczegółowy. Do tego samego celu polityki może odnosić się więcej niż jeden priorytet.
Program składa się z priorytetów. Każdy priorytet odnosi się do jednego lub kilku celów polityki lub do pomocy technicznej. Priorytet odnoszący się do celu polityki obejmuje co najmniej jeden cel szczegółowy. Do tego samego celu polityki może odnosić się więcej niż jeden priorytet.
Poprawka 142
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 1 – litera a – podpunkt i
(i)  różnic społecznych, gospodarczych i terytorialnych, z wyjątkiem programów wspieranych ze środków EFMR;
(i)  różnic społecznych, gospodarczych i terytorialnych, a także nierówności, z wyjątkiem programów wspieranych ze środków EFMR;
Poprawka 143
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 1 – litera a – podpunkt ii
(ii)  niewydolności rynku, potrzeb w zakresie inwestycji i komplementarności z innymi formami wsparcia;
(ii)  niewydolności rynku, potrzeb w zakresie inwestycji i komplementarności oraz synergii z innymi formami wsparcia;
Poprawka 144
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 1 – litera a – podpunkt iii
(iii)  wyzwań stwierdzonych w odnośnych zaleceniach dla poszczególnych krajów i innych odnośnych zaleceniach Unii skierowanych do państw członkowskich;
(iii)  wyzwań stwierdzonych w odnośnych zaleceniach dla poszczególnych krajów;
Poprawka 145
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 1 – litera a – podpunkt iv
(iv)  wyzwań w zakresie zdolności administracyjnych i sprawowania rządów;
(iv)  wyzwań w zakresie zdolności administracyjnych i sprawowania rządów oraz środków upraszczających;
Poprawka 146
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 1 – litera a – podpunkt iv a (nowy)
(iva)   w stosownych przypadkach zintegrowanego podejścia w celu zajęcia się wyzwaniami demograficznymi;
Poprawka 147
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 1 – litera a – podpunkt vi a (nowy)
(via)   wyzwań i związanych z nimi celów określonych w krajowych planach w zakresie energii i klimatu oraz w Europejskim filarze praw socjalnych;
Poprawka 148
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 1 – litera a – podpunkt vii
(vii)  w przypadku programów wspieranych z FAM, FBW i IZGW – postępów we wdrażaniu odnośnego dorobku prawnego UE i planów działania;
(vii)  w przypadku programów wspieranych z FAM, FBW i IZGW – postępów we wdrażaniu odnośnego dorobku prawnego UE i planów działania, a także zidentyfikowanych niedociągnięć;
Poprawka 149
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 1 – litera d – podpunkt i
(i)  związane rodzaje działań, w tym wykaz planowanych operacji o znaczeniu strategicznym oraz ich zakładany wkład w realizację wspomnianych celów szczegółowych oraz strategii makroregionalnych i strategii na rzecz basenu morskiego w stosownych przypadkach;
(i)  powiązane rodzaje działań, w tym orientacyjny wykaz i harmonogram planowanych operacji o znaczeniu strategicznym oraz ich zakładany wkład w realizację wspomnianych celów szczegółowych oraz strategii makroregionalnych i strategii na rzecz basenu morskiego w stosownych przypadkach;
Poprawka 150
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 1 – litera d – podpunkt iii a (nowy)
(iiia)   działania mające na celu zapewnienie równości, włączenia społecznego i niedyskryminacji;
Poprawka 151
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 1 – litera d – podpunkt v
(v)  przedsięwzięcia międzyregionalne i transnarodowe z udziałem beneficjentów znajdujących się w co najmniej jednym innym państwie członkowskim;
(v)  przedsięwzięcia międzyregionalne, transgraniczne i transnarodowe z udziałem beneficjentów znajdujących się w co najmniej jednym innym państwie członkowskim;
Poprawka 152
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 1 – litera d – podpunkt v a (nowy)
(va )   zrównoważony charakter inwestycji;
Poprawka 153
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 1 – litera d – podpunkt vii a (nowy)
(viia)   opis sposobu zapewniania komplementarności i synergii z innymi funduszami i instrumentami;
Poprawka 154
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 1 – litera i
(i)  zakładane podejście do informowania o programie i jego eksponowania poprzez określenie jego celów, grup docelowych, kanałów komunikacyjnych, zasięgu w mediach społecznościowych. planowanego budżetu i odnośnych wskaźników monitorowania i oceny;
(i)  zakładane podejście do informowania o programie i jego eksponowania poprzez określenie jego celów, grup docelowych, kanałów komunikacyjnych, w odpowiednich przypadkach zasięgu w mediach społecznościowych, a także planowanego budżetu i odnośnych wskaźników monitorowania i oceny;
Poprawka 155
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 1 – litera j
j)  instytucję zarządzającą, instytucję audytową i organ otrzymujący płatności od Komisji.
j)  instytucję zarządzającą, instytucję audytową, instytucję wykonującą zadania w zakresie rachunkowości na mocy art. 70 i organ otrzymujący płatności od Komisji.
Poprawka 156
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 2
Lit.  c) i d) niniejszego ustępu nie mają zastosowania do celu szczegółowego określonego w art. [4 lit. c) ppkt (vii)] rozporządzenia w sprawie ESF+.
Lit. c) i d) niniejszego ustępu nie mają zastosowania do celu szczegółowego określonego w art. [4 ust. 1 ppkt (xi)] rozporządzenia w sprawie ESF+.
Poprawka 157
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 2 a (nowy)
Do programu załącza się sprawozdanie o środowisku zawierające odpowiednie informacje na temat wpływu na środowisko, zgodnie z dyrektywą 2001/42/WE, i uwzględniające potrzeby w zakresie przeciwdziałania zmianie klimatu.
Poprawka 158
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 6
6.  W przypadku programów EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności przedłożonych zgodnie z art. 16 tabela, o której mowa w ust. 3 lit. f) ppkt (ii), zawiera kwoty wyłącznie na lata 2021–2025.
6.  W przypadku programów EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności przedłożonych zgodnie z art. 16 tabela, o której mowa w ust. 3 lit. f) ppkt (ii), zawiera kwoty na lata 2021–2027.
Poprawka 160
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 18 – ustęp 1
1.  Komisja ocenia program i jego zgodność z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniami dotyczącymi poszczególnych funduszy, a także jego spójność z umową partnerstwa. W swojej ocenie Komisja uwzględnia w szczególności odnośne zalecenia dla poszczególnych krajów.
1.  Komisja ocenia program i jego zgodność z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniami dotyczącymi poszczególnych funduszy, a także jego spójność z umową partnerstwa. W swojej ocenie Komisja uwzględnia w szczególności odnośne zalecenia dla poszczególnych krajów, a także wyzwania związane z wdrażaniem zintegrowanych krajowych planów w zakresie klimatu i energii oraz z europejskim filarem praw socjalnych, a także sposób, w jaki się je traktuje.
Poprawka 161
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 18 – ustęp 2
2.  Komisja może zgłosić swoje uwagi w ciągu trzech miesięcy od daty przedłożenia programu przez państwo członkowskie.
2.  Komisja może zgłosić swoje uwagi w ciągu dwóch miesięcy od daty przedłożenia programu przez państwo członkowskie.
Poprawka 162
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 18 – ustęp 3
3.  Państwo członkowskie dokonuje przeglądu programu, uwzględniając uwagi zgłoszone przez Komisję.
3.  Państwo członkowskie dokonuje przeglądu programu, uwzględniając uwagi zgłoszone przez Komisję w ciągu dwóch miesięcy od ich przedstawienia.
Poprawka 163
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 18 – ustęp 4
4.  Komisja przyjmuje decyzję w drodze aktu wykonawczego w sprawie zatwierdzenia programu nie później niż w terminie sześciu miesięcy od daty przedłożenia programu przez państwo członkowskie.
4.  Komisja przyjmuje decyzję w drodze aktu wykonawczego w sprawie zatwierdzenia programu nie później niż w terminie pięciu miesięcy od daty pierwszego przedłożenia programu przez państwo członkowskie.
Poprawka 164
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 19 – ustęp 2
2.  Komisja ocenia zmiany i ich zgodność z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniami dotyczącymi poszczególnych funduszy, w tym z wymogami na poziomie krajowym, i może zgłosić uwagi w terminie trzech miesięcy od daty przedłożenia zmienionego programu.
2.  Komisja ocenia zmiany i ich zgodność z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniami dotyczącymi poszczególnych funduszy, w tym z wymogami na poziomie krajowym, i może zgłosić uwagi w terminie dwóch miesięcy od daty przedłożenia zmienionego programu.
Poprawka 165
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 19 – ustęp 3
3.  Państwo członkowskie dokonuje przeglądu zmienionego programu i uwzględnia uwagi zgłoszone przez Komisję.
3.  Państwo członkowskie dokonuje przeglądu zmienionego programu i uwzględnia uwagi zgłoszone przez Komisję w ciągu dwóch miesięcy od ich przedstawienia.
Poprawka 166
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 19 – ustęp 4
4.  Komisja zatwierdza zmiany w programie nie później niż sześć miesięcy po ich przedłożeniu przez państwo członkowskie.
4.  Komisja zatwierdza zmiany w programie nie później niż trzy miesiące po ich przedłożeniu przez państwo członkowskie.
Poprawka 167
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 19 – ustęp 5 – akapit 1
W okresie programowania państwo członkowskie może dokonać przesunięcia kwoty wynoszącej do 5 % początkowej alokacji dla danego priorytetu i nie więcej niż 3 % budżetu programu na rzecz innego priorytetu tego samego funduszu w ramach tego samego programu. W przypadku programów wspieranych z EFRR i EFS+ przesunięcie dotyczy wyłącznie alokacji dla tej samej kategorii regionu.
W okresie programowania państwo członkowskie może dokonać przesunięcia kwoty wynoszącej do 7 % początkowej alokacji dla danego priorytetu i nie więcej niż 5 % budżetu programu na rzecz innego priorytetu tego samego funduszu w ramach tego samego programu. Czyniąc to państwo członkowskie przestrzega kodeksu postępowania ustanowionego w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 240/2014. W przypadku programów wspieranych z EFRR i EFS+ przesunięcie dotyczy wyłącznie alokacji dla tej samej kategorii regionu.
Poprawka 168
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 19 – ustęp 6
6.  Zatwierdzenie przez Komisję nie jest wymagane w przypadku korekt o czysto typograficznym lub redakcyjnym charakterze, które nie mają wpływu na wdrażanie programu. Państwa członkowskie informują Komisję o takich korektach.
6.  Zatwierdzenie przez Komisję nie jest wymagane w przypadku korekt o czysto typograficznym, technicznym lub redakcyjnym charakterze, które nie mają wpływu na wdrażanie programu. Państwa członkowskie informują Komisję o takich korektach.
Poprawka 169
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 20 – ustęp 2
2.  EFRR i EFS+ mogą finansować, w komplementarny sposób oraz z zastrzeżeniem ograniczenia w wysokości do 10 % wsparcia z tych funduszy na rzecz każdego priorytetu danego programu, część lub całość operacji, w przypadku której koszty kwalifikują się do wsparcia z innego funduszu w oparciu o zasady kwalifikowalności mające zastosowanie do tego funduszu, pod warunkiem że koszty te są konieczne do wdrożenia.
2.  EFRR i EFS+ mogą finansować, w komplementarny sposób oraz z zastrzeżeniem ograniczenia w wysokości do 15 % wsparcia z tych funduszy na rzecz każdego priorytetu danego programu, część lub całość operacji, w przypadku której koszty kwalifikują się do wsparcia z innego funduszu w oparciu o zasady kwalifikowalności mające zastosowanie do tego funduszu, pod warunkiem że koszty te są konieczne do wdrożenia.
Poprawka 170
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 21 – ustęp 1
1.  Państwa członkowskie mogą wnioskować o przesunięcie do 5 % alokacji finansowych dla programu z dowolnego z podanych funduszy do dowolnego innego funduszu w ramach zarządzania dzielonego lub do dowolnego instrumentu w ramach zarządzania bezpośredniego lub zarządzania pośredniego.
1.  W trosce o elastyczność państwa członkowskie mogą wnioskować, po uzgodnieniu z komitetem monitorującym, o przesunięcie do 5 % alokacji finansowych dla programu z dowolnego z podanych funduszy do Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności lub Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego.
Poprawki 171 i 434
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 21 – ustęp 2
2.  Przesunięte środki są realizowane zgodnie z zasadami funduszu lub instrumentu, do którego zostają przesunięte, a w przypadku przesunięć do instrumentów w ramach zarządzania bezpośredniego lub zarządzania pośredniego są realizowane na korzyść danego państwa członkowskiego.
2.  Przesunięte środki są realizowane zgodnie z zasadami funduszu lub instrumentu, do którego zostają przesunięte.
Poprawki 172, 433 i 434
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 21 – ustęp 3
3.  We wnioskach przewidzianych w ust. 1 określa się łączną przesuniętą kwotę dla każdego roku według funduszu i kategorii regionu, a w stosownych przypadkach taki wniosek jest należycie uzasadniony i załącza się do niego zmieniony program lub zmienione programy, z którego (których) ma nastąpić przesunięcie środków zgodnie z art. 19 wraz ze wskazaniem, do jakiego innego funduszu lub instrumentu ma nastąpić przesunięcie tych kwot.
3.  We wnioskach przewidzianych w ust. 1 określa się łączną przesuniętą kwotę dla każdego roku według funduszu i kategorii regionu, a w stosownych przypadkach taki wniosek jest należycie uzasadniony pod kątem komplementarności i zamierzonych skutków, a także załącza się do niego zmieniony program lub zmienione programy, z którego lub z których ma nastąpić przesunięcie środków zgodnie z art. 19 wraz ze wskazaniem, do jakiego innego funduszu lub instrumentu ma nastąpić przesunięcie tych kwot.
Poprawka 173
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Tytuł 3 – rozdział 1 a (nowy)
ROZDZIAŁ Ia – Duże projekty
Poprawka 174
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 21 a (nowy)
Artykuł 21a
Treść
W ramach programu lub programów z EFRR i Funduszu Spójności mogą być wspierane operacje obejmujące serie prac, działań lub usług, z których każde ma na celu wykonanie niepodzielnego zadania o sprecyzowanym charakterze gospodarczym lub technicznym, posiada jasno określone cele, a ich całkowity koszt kwalifikowalny przekracza kwotę 100 000 000 EUR („duży projekt”). Instrumentów finansowych nie uznaje się za duże projekty.
Poprawka 175
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 21 b (nowy)
Artykuł 21b
Informacje niezbędne do zatwierdzenia dużego projektu
Zanim duży projekt zostanie zatwierdzony, instytucja zarządzająca przedstawia Komisji następujące informacje:
a)  szczegółowe informacje dotyczące podmiotu, który będzie odpowiedzialny za realizację dużego projektu i potencjał tego podmiotu;
b)  opis inwestycji i jej lokalizacji;
c)  całkowity koszt i całkowity koszt kwalifikowalny;
d)  przeprowadzone studia wykonalności, w tym analizy wariantów i ich wyników;
e)  analizę kosztów i korzyści, w tym analizę ekonomiczną i finansową, oraz ocenę ryzyka;
f)  analizę oddziaływania na środowisko, z uwzględnieniem potrzeb dotyczących dostosowania do zmian klimatu i łagodzenia skutków zmian klimatu, a także odporności na klęski żywiołowe;
g)  wyjaśnienia na temat zgodności dużego projektu z odpowiednimi priorytetami programu operacyjnego lub programów operacyjnych oraz przewidywanego wkładu dużego projektu w realizację celów szczegółowych tych priorytetów oraz przewidywanego wkładu w rozwój społeczno-gospodarczy;
h)  plan finansowy uwzględniający całkowitą przewidywaną kwotę środków finansowych i przewidywane wsparcie z funduszy polityki spójności, EBI i wszystkich pozostałych źródeł finansowania, wraz ze wskaźnikami rzeczowymi i finansowymi stosowanymi w celu monitorowania postępów, z uwzględnieniem stwierdzonych rodzajów ryzyka;
i)  harmonogram realizacji dużego projektu oraz, jeżeli spodziewany okres realizacji wykracza poza okres programowania, etapy, dla których wnioskuje się o wsparcie z funduszy w okresie programowania.
Poprawka 176
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 21 c (nowy)
Artykuł 21c
Decyzja w sprawie dużego projektu
1.  Komisja dokonuje oceny dużego projektu na podstawie informacji, o których mowa w art. 21b, w celu ustalenia, czy wnioskowany wkład finansowy dla dużego projektu wybranego przez instytucję zarządzającą jest uzasadniony. Komisja przyjmuje decyzję w sprawie zatwierdzenia wkładu finansowego dla wybranego dużego projektu, w drodze aktu wykonawczego, nie później niż w terminie trzech miesięcy od daty przedłożenia informacji, o których mowa w art. 21b.
2.  Zatwierdzenie przez Komisję na podstawie ust. 1 ma charakter warunkowy uzależniający to zatwierdzenie od zawarcia pierwszej umowy na wykonanie prac lub – w przypadku operacji realizowanych w ramach PPP – do podpisania umowy PPP pomiędzy podmiotem publicznym i podmiotem sektora prywatnego w ciągu trzech lat od daty zatwierdzenia.
3.  Jeżeli Komisja odmawia wkładu finansowego dla wybranego dużego projektu, podaje w decyzji powody odmowy.
4.  Duże projekty przedłożone do zatwierdzenia na mocy ust. 1 są zawarte w wykazie dużych projektów danego programu.
5.  Wydatki związane z dużym projektem można uwzględnić we wniosku o płatność po przedłożeniu do zatwierdzenia, o którym mowa w ust. 1. W przypadku gdy Komisja nie zatwierdzi dużego projektu wybranego przez instytucję zarządzającą, po wycofaniu wniosku przez państwo członkowskie lub po przyjęciu decyzji przez Komisję odpowiednio koryguje się deklarację wydatków.
(Poprawka ta będzie wymagać odpowiedniego dostosowania załącznika V.)
Poprawka 177
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 – ustęp 1 – litera c
c)  inne narzędzia terytorialne wspierające inicjatywy opracowane przez państwo członkowskie na rzecz inwestycji zaprogramowanych z myślą o EFRR w ramach celu polityki, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. e).
c)  inne narzędzia terytorialne wspierające inicjatywy opracowane przez państwo członkowskie na rzecz inwestycji zaprogramowanych w ramach celu polityki, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. e).
Poprawka 178
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 – ustęp 1 a (nowy)
Państwo członkowskie dba o spójność i koordynację w odniesieniu do strategii rozwoju lokalnego finansowanych z więcej niż jednego funduszu.
Poprawka 179
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 – ustęp 1 – akapit 1 – litera a
a)  obszar geograficzny, którego dotyczy dana strategia;
a)  obszar geograficzny, którego dotyczy dana strategia, w tym wzajemne powiązania gospodarcze, społeczne i środowiskowe;
Poprawka 180
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 – ustęp 1 – akapit 1 – litera d
d)  opis włączenia partnerów zgodnie z art. 6 w przygotowanie strategii i jej wdrożenie.
d)  opis włączenia partnerów na podstawie art. 6 w przygotowanie strategii i jej wdrożenie.
Poprawka 181
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 – ustęp 2
2.  Za opracowanie strategii terytorialnych odpowiadają właściwe organy lub instytucje miejskie, lokalne lub inne organy lub instytucje terytorialne.
2.  Za przygotowanie i zatwierdzanie strategii terytorialnych odpowiadają właściwe władze regionalne, lokalne lub inne organy publiczne. Istniejące już dokumenty strategiczne dotyczące objętych obszarów można zaktualizować i wykorzystać z myślą o strategiach terytorialnych.
Poprawka 182
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 – ustęp 3 – akapit 1
W sytuacji gdy strategia terytorialna nie zawiera wykazu operacji, które mają uzyskać wsparcie, właściwe miejskie, lokalne lub inne terytorialne organy lub instytucje dokonują wyboru operacji lub biorą udział w takim wyborze.
W sytuacji gdy strategia terytorialna nie zawiera wykazu operacji, które mają uzyskać wsparcie, właściwe regionalne, lokalne lub inne terytorialne organy lub instytucje dokonują wyboru operacji lub biorą udział w takim wyborze.
Poprawka 183
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 – ustęp 3 a (nowy)
3a.   Przygotowując strategie terytorialne, władze, o których mowa w ust. 2, współpracują z właściwymi instytucjami zarządzającymi, aby określić zakres operacji, które mają być wspierane w ramach odnośnego programu.
Poprawka 184
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 – ustęp 4
4.  W sytuacji gdy miejskie, lokalne lub inne terytorialne organy lub instytucje wykonują zadania wchodzące w zakres odpowiedzialności instytucji zarządzającej inne niż wybór operacji, taki organ lub instytucja jest określana przez instytucję zarządzającą jako instytucja pośrednicząca.
4.  W sytuacji gdy organy lub instytucje regionalne, lokalne lub inne organy publiczne lub inne instytucje wykonują zadania wchodzące w zakres odpowiedzialności instytucji zarządzającej inne niż wybór operacji, taki organ lub instytucja jest określana przez instytucję zarządzającą jako instytucja pośrednicząca.
Poprawka 185
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 – ustęp 4 – akapit 1 a (nowy)
Wybrane operacje mogą być wspierane w ramach kilku priorytetów tego samego programu.
Poprawka 186
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 24 – ustęp 1
1.  Jeśli strategia realizowana zgodnie z art. 23 wiąże się z inwestycjami, które otrzymują wsparcie z co najmniej jednego z funduszy, z więcej niż jednego programu lub z więcej niż jednego priorytetu tego samego programu, działania można realizować jako zintegrowaną inwestycję terytorialną („ZIT”).
1.  Jeśli strategia realizowana zgodnie z art. 23 wiąże się z inwestycjami, które otrzymują wsparcie z jednego lub więcej niż jednego z funduszy, z więcej niż jednego programu lub z więcej niż jednego priorytetu tego samego programu, działania można realizować jako zintegrowaną inwestycję terytorialną („ZIT”). W stosownych przypadkach każdą zintegrowaną inwestycję terytorialną można uzupełnić wsparciem z EFRROW.
Poprawka 187
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 24 – ustęp 2 a (nowy)
2a.   W sytuacji gdy strategia terytorialna nie zawiera wykazu operacji, które mają uzyskać wsparcie, właściwe regionalne, lokalne, inne organy publiczne lub instytucje dokonują wyboru operacji lub biorą udział w takim wyborze.
Poprawka 188
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 25 – ustęp 1
1.  Z funduszy EFRR, EFS+ i EFMR można wspierać rozwój lokalny kierowany przez społeczność.
1.  Z funduszy EFRR, EFS+, EFMR i EFRROW wspiera się rozwój lokalny kierowany przez społeczność. W kontekście EFRROW rozwój taki określa się jako rozwój lokalny LEADER.
Poprawka 189
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 25 – ustęp 2 – litera b
b)  był kierowany przez lokalne grupy działania, w których skład wchodzą przedstawiciele publicznych i prywatnych lokalnych interesów społeczno-gospodarczych i w których to grupach żadna pojedyncza grupa interesu nie kontroluje procesu podejmowania decyzji;
b)  był kierowany przez lokalne grupy działania, w których skład wchodzą przedstawiciele publicznych i prywatnych lokalnych interesów społeczno-gospodarczych i w których to grupach żadna pojedyncza grupa interesu, w tym sektor publiczny, nie kontroluje procesu podejmowania decyzji;
Poprawka 190
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 25 – ustęp 2 – litera d
d)  wspierał tworzenie sieci kontaktów, innowacyjne elementy w kontekście lokalnym i w stosownych przypadkach współpracę z innymi podmiotami terytorialnymi.
d)  wspierał tworzenie sieci kontaktów, podejścia oddolne, dostępność, innowacyjne elementy w kontekście lokalnym i w stosownych przypadkach współpracę z innymi podmiotami terytorialnymi.
Poprawka 191
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 25 – ustęp 4
4.  Jeśli wdrażanie danej strategii wiąże się ze wsparciem z więcej niż jednego funduszu, właściwe instytucje zarządzające mogą wyznaczyć jeden z takich funduszy jako fundusz główny.
4.  Jeśli wdrażanie danej strategii wiąże się ze wsparciem z więcej niż jednego funduszu, właściwe instytucje zarządzające mogą wyznaczyć jeden z takich funduszy jako fundusz główny. Można również określić rodzaj środków i operacji, które mają być finansowane przez każdy z funduszy.
Poprawka 192
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 1 – litera d
d)  cele strategii, w tym wymierne cele końcowe dotyczące rezultatów oraz odnośne planowane działania;
d)  cele strategii, w tym wymierne cele końcowe dotyczące rezultatów oraz odnośne planowane działania w odpowiedzi na lokalne potrzeby wskazane przez społeczność lokalną;
Poprawka 193
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 1 – litera f
f)  plan finansowy, w tym planowaną alokację z każdego odnośnego funduszu i programu.
f)  plan finansowy, w tym planowaną alokację z każdego odnośnego funduszu i programu, także w stosownych przypadkach z EFRROW.
Poprawka 194
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 4
4.  W decyzji w sprawie zatwierdzenia strategii określa się alokację każdego funduszu i danego programu oraz określa się obowiązki w zakresie zadań dotyczących zarządzania i kontroli w ramach programu lub programów.
4.  W decyzji w sprawie zatwierdzenia strategii określa się alokację każdego funduszu i danego programu oraz określa się obowiązki w zakresie zadań dotyczących zarządzania i kontroli w ramach programu lub programów. Odnośne krajowe wkłady publiczne są gwarantowane z góry przez cały okres.
Poprawka 195
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 2
2.  Instytucje zarządzające zapewniają, aby lokalne grupy działania wybrały jednego partnera w ramach grupy jako partnera wiodącego w kwestiach administracyjnych i finansowych albo zrzeszyły się w ustanowionej na podstawie prawa wspólnej strukturze.
2.  Instytucje zarządzające zapewniają, aby lokalne grupy działania były integracyjne i by wybrały jednego partnera w ramach grupy jako partnera wiodącego w kwestiach administracyjnych i finansowych albo zrzeszyły się w ustanowionej na podstawie prawa wspólnej strukturze, aby wykonywać zadania związane z realizacją strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność.
Poprawka 196
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 3 – litera a
a)  rozwijanie zdolności podmiotów lokalnych do opracowywania i wdrażania operacji;
a)  rozwijanie zdolności administracyjnej podmiotów lokalnych do opracowywania i wdrażania operacji;
Poprawka 197
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 5
5.  Lokalna grupa działania może być beneficjentem i może wdrażać operacje zgodnie ze strategią.
5.  Lokalna grupa działania może być beneficjentem i może wdrażać operacje zgodnie ze strategią, przy czym należy zachęcać do rozdziału funkcji w lokalnej grupie działania.
Poprawka 198
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 28 – ustęp 1 – wprowadzenie
1.  Państwo członkowskie dopilnowuje, aby wsparcie z funduszy na rzecz rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność obejmowało:
1.  W celu zagwarantowania komplementarności i synergii państwo członkowskie dopilnowuje, aby wsparcie z funduszy na rzecz rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność obejmowało:
Poprawka 199
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 28 – ustęp 1 – litera a
a)  budowanie zdolności i działania przygotowawcze wspierające opracowywanie i przyszłe wdrażanie strategii;
a)  budowanie zdolności administracyjnej i działania przygotowawcze wspierające opracowywanie i przyszłe wdrażanie strategii;
Poprawka 200
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 28 – ustęp 1 – litera b a (nowa)
ba)   ożywienie strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, aby ułatwić wymianę między zainteresowanymi stronami, dostarczyć im informacji i pomóc potencjalnym beneficjentom w przygotowaniu wniosków;
Poprawka 201
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 1 a (nowy)
1a.   Działania, o których mowa w akapicie pierwszym mogą w szczególności obejmować:
a)  pomoc w przygotowaniu i wycenie projektów;
b)  wsparcie w zakresie wzmocnienia struktur instytucjonalnych i rozwoju zdolności administracyjnych w celu skutecznego zarządzania funduszami;
c)  badania związane ze sprawozdawczością Komisji w zakresie funduszy oraz sprawozdaniem na temat spójności;
d)  działania związane z analizą, zarządzaniem, monitorowaniem, wymianą informacji oraz wdrażaniem funduszy, a także działania odnoszące się do wdrażania systemów kontroli oraz pomocy technicznej i administracyjnej;
e)  oceny, ekspertyzy, dane statystyczne i badania, w tym badania o charakterze ogólnym dotyczące obecnego i przyszłego funkcjonowania funduszy;
f)  działania mające na celu rozpowszechnianie informacji, wspieranie w stosownych przypadkach tworzenia sieci, prowadzenie działań komunikacyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem efektów oraz wartości dodanej wsparcia z funduszy, a także podnoszenie świadomości, promowanie współpracy i wymiany doświadczeń, w tym z państwami trzecimi;
g)  instalację, obsługę i łączenie informatycznych systemów zarządzania, monitorowania, audytu, kontroli i ewaluacji;
h)  przedsięwzięcia zmierzające do ulepszenia metod ewaluacji oraz wymiany informacji na temat doświadczeń w zakresie ewaluacji;
i)  przedsięwzięcia związane z audytem;
j)  wzmocnienie potencjału krajowego i regionalnego w zakresie planowania inwestycji, potrzeb w zakresie finansowania, przygotowywania, opracowywania i wdrażania instrumentów finansowych, wspólnych planów działania oraz dużych projektów;
(k)  rozpowszechnianie dobrych praktyk, aby pomóc państwom członkowskim we wzmocnieniu potencjału właściwych partnerów, o których mowa w art. 6 ust. 1, i ich organizacji patronackich.
Poprawka 202
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 1 b (nowy)
1b.   Komisja przeznacza co najmniej 15 % zasobów na pomoc techniczną z inicjatywy Komisji w celu zapewnienia większej skuteczności w informowaniu społeczeństwa oraz większej synergii między działaniami komunikacyjnymi podejmowanymi z inicjatywy Komisji poprzez rozszerzenie bazy wiedzy na temat wyników, w szczególności poprzez efektywniejsze gromadzenie i rozpowszechnianie danych, oceny i sprawozdania, a zwłaszcza przez podkreślanie wkładu funduszy w poprawę warunków życia obywateli, a także przez zwiększanie widoczności wsparcia z funduszy, jak również przez zwiększanie świadomości na temat wyników i wartości dodanej takiego wsparcia. Działania informacyjne i komunikacyjne na temat wyników i wartości dodanej wsparcia z funduszy, ze szczególnym uwzględnieniem prowadzonych operacji, oraz działania na rzecz widoczności tego wsparcia w stosownych przypadkach powinny być kontynuowane po zakończeniu odnośnych programów. Działania te powinny też służyć komunikacji instytucjonalnej w zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile są one związane z ogólnymi celami niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 203
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 2
2.  Takie działania mogą obejmować przyszłe i ubiegłe okresy programowania.
2.  Takie działania mogą obejmować ubiegłe i przyszłe okresy programowania.
Poprawka 204
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  W celu uniknięcia sytuacji, w których płatności są zawieszane, Komisja zapewnia, by wszystkie państwa członkowskie oraz regiony, które mają problemy z zachowaniem zgodności z przepisami ze względu na brak zdolności administracyjnych, otrzymały dodatkową pomoc techniczną w celu poprawy tych zdolności administracyjnych.
Poprawka 205
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 30 – ustęp 1
1.  Z inicjatywy państwa członkowskiego fundusze mogą wspierać działania, które mogą dotyczyć poprzednich i kolejnych okresów programowania, niezbędne do skutecznego zarządzania takimi funduszami i ich wykorzystania.
1.  Z inicjatywy państwa członkowskiego fundusze mogą wspierać działania, które mogą dotyczyć poprzednich i kolejnych okresów programowania, niezbędne do skutecznego zarządzania takimi funduszami i ich wykorzystania, budowania zdolności partnerów, o których mowa w art. 6, a także w celu zapewnienia takich funkcji, jak przygotowywanie, szkolenie, zarządzanie, monitorowanie, ocena, widoczność i komunikacja.
Poprawka 206
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 30 – ustęp 3
3.  W ramach każdego programu pomoc techniczna przyjmuje formę priorytetu dotyczącego pojedynczego funduszu.
3.  W ramach każdego programu pomoc techniczna przyjmuje formę priorytetu dotyczącego pojedynczego funduszu lub kilku funduszy.
Poprawka 207
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 2 – wprowadzenie
2.  Odsetek zwracanych funduszy na pomoc techniczną wynosi:
2.  Na podstawie porozumienia między Komisją a państwami członkowskimi oraz biorąc pod uwagę plan finansowy programu, odsetek zwracanych funduszy na pomoc techniczną może zostać ustalony w wysokości do:
Poprawka 208
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 2 – litera a
a)  w przypadku wsparcia z EFRR w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” oraz w przypadku wsparcia z Funduszu Spójności: 2,5 %;
a)  w przypadku wsparcia z EFRR w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” oraz w przypadku wsparcia z Funduszu Spójności: 3 %;
Poprawka 209
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 2 – litera b
b)  w przypadku wsparcia z EFS+: % i w przypadku programów objętych zakresem art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (vii) rozporządzenia w sprawie EFS+: 5 %;
b)  w przypadku wsparcia z EFS+: 5 % i w przypadku programów objętych zakresem art. 4 ust. 1 lit. xi) rozporządzenia w sprawie EFS+: 6 %;
Poprawka 210
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 2 – litera d
d)  w przypadku wsparcia z FAM, FBW i IZGW: 6 %;
d)  w przypadku wsparcia z FAM, FBW i IZGW: 7 %;
Poprawka 211
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 2 – akapit 1 a (nowy)
W odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych odsetek w przypadku lit. a), b), c) jest wyższy o maksymalnie 1 %.
Poprawka 212
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 32 – akapit 1
W uzupełnieniu art. 31 państwo członkowskie może zaproponować podjęcie dodatkowych działań w zakresie pomocy technicznej, aby wzmocnić zdolność organów państwa członkowskiego, beneficjentów i stosownych partnerów niezbędną do skutecznego zarządzania funduszami i ich wykorzystania.
W uzupełnieniu art. 31 państwo członkowskie może zaproponować podjęcie dodatkowych działań w zakresie pomocy technicznej, aby wzmocnić zdolność instytucjonalną i sprawność organów publicznych oraz usług publicznych, beneficjentów i stosownych partnerów niezbędnych do skutecznego zarządzania funduszami i ich wykorzystania.
Poprawka 213
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 32 – akapit 2
Wsparcie takich działań jest realizowane w drodze finansowania niepowiązanego z kosztami zgodnie z art. 89.
Wsparcie takich działań jest realizowane w drodze finansowania niepowiązanego z kosztami zgodnie z art. 89. Pomoc techniczna w formie dobrowolnego programu szczegółowego może być wdrażana w drodze finansowania niepowiązanego z kosztami pomocy technicznej lub w drodze zwrotu kosztów bezpośrednich.
Poprawka 214
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 33 – ustęp 1 – akapit 1
Państwo członkowskie powołuje komitet monitorujący realizację programu („komitet monitorujący”) w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia danego państwa członkowskiego o decyzji w sprawie zatwierdzenia programu.
Państwo członkowskie, po konsultacji z instytucją zarządzającą, powołuje komitet monitorujący realizację programu („komitet monitorujący”) w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia danego państwa członkowskiego o decyzji w sprawie zatwierdzenia programu.
Poprawka 215
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 33 – ustęp 2
2.  Każdy komitet monitorujący przyjmuje swój regulamin.
2.  Każdy komitet monitorujący przyjmuje swój regulamin wewnętrzny uwzględniający konieczność zapewnienia pełnej przejrzystości.
Poprawka 216
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 33 – ustęp 5
5.  Ust. 1–4 nie mają zastosowania do programów objętych zakresem art. [4 lit. c) ppkt (vi)] rozporządzenia w sprawie ESF+ i odnośnej pomocy technicznej.
5.  Ust. 1–4 nie mają zastosowania do programów objętych zakresem art. [4 ust. 1 lit. xi)] rozporządzenia w sprawie ESF+ i odnośnej pomocy technicznej.
Poprawka 217
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 1 – akapit 1
O składzie komitetu monitorującego decyduje państwo członkowskie, które zapewnia zrównoważoną reprezentację przedstawicieli stosownych organów państwa członkowskiego i instytucji pośredniczących oraz przedstawicieli partnerów, o których mowa w art. 6.
O składzie komitetu monitorującego decyduje państwo członkowskie, które zapewnia w przejrzysty sposób zrównoważoną reprezentację przedstawicieli stosownych organów państwa członkowskiego i instytucji pośredniczących oraz przedstawicieli partnerów, o których mowa w art. 6.
Poprawka 218
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 2
2.  Przedstawiciele Komisji uczestniczą w pracach komitetu monitorującego, pełniąc rolę doradczą.
2.  Przedstawiciele Komisji uczestniczą w pracach komitetu monitorującego w charakterze monitorujących i doradców. W stosownych przypadkach przedstawiciele EBI mogą zostać zaproszeni do udziału w pracach komitetu monitorującego w charakterze doradców.
Poprawka 219
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  W przypadku FAMI, FBW oraz IZGW odpowiednie zdecentralizowane agencje uczestniczą w pracach komitetu monitorującego, pełniąc rolę doradczą.
Poprawka 220
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 1 – litera a a (nowa)
aa)   propozycje ewentualnych uproszczeń dla beneficjentów;
Poprawka 221
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 1 – litera b
b)  wszelkie kwestie mające wpływ na wyniki programu i środki podjęte w celu zaradzenia tym kwestiom;
b)  wszelkie kwestie mające wpływ na wyniki programu i środki podjęte w celu zaradzenia tym kwestiom, w tym, w stosownych przypadkach, również wszelkie nieprawidłowości;
Poprawka 222
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 1 – litera i
(i)  w stosownych przypadkach postępy w budowaniu zdolności administracyjnych instytucji publicznych i beneficjentów.
(i)  w stosownych przypadkach postępy w budowaniu zdolności administracyjnych instytucji publicznych, partnerów i beneficjentów.
Poprawka 224
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 2 – litera b
b)  roczne sprawozdania z realizacji celów dotyczące programów wspieranych z EFRR, FAM, FBW i IZGW i końcowe sprawozdanie z realizacji celów dotyczące programów wspieranych z EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności;
b)  roczne sprawozdania z realizacji celów dotyczące programów wspieranych z , EFRR, FAMI, FBW i IZGW i końcowe sprawozdanie z realizacji celów dotyczące programów wspieranych z EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności;
Poprawka 225
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 2 – litera d a (nowa)
da)   zmiany w wykazie planowanych operacji o znaczeniu strategicznym, o których mowa w art. 17 ust. 3 lit. d);
Poprawka 226
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 2 a (nowy)
2a.   Komitet monitorujący może zaproponować instytucji zarządzającej dalsze funkcje w zakresie interwencji.
Poprawka 227
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 36 – ustęp 1 – akapit 1
Raz w roku organizowane jest posiedzenie w sprawie przeglądu z udziałem Komisji i danego państwa członkowskiego w celu zbadania wyników poszczególnych programów.
Raz w roku organizowane jest posiedzenie w sprawie przeglądu z udziałem Komisji i danego państwa członkowskiego w celu zbadania wyników poszczególnych programów. Instytucje zarządzające są należycie angażowane w ten proces.
Poprawka 228
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 36 – ustęp 6
6.  W przypadku programów wspieranych z EFRR, FAM, FBW i IZGW państwo członkowskie przedkłada roczne sprawozdanie z realizacji celów zgodnie z rozporządzeniami dotyczącymi poszczególnych funduszy.
6.  W przypadku programów wspieranych z EFRR, FAMI, FBW i IZGW państwo członkowskie przedkłada roczne sprawozdanie z realizacji celów zgodnie z rozporządzeniami dotyczącymi poszczególnych funduszy.
Poprawka 229
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 37 – ustęp 1 – akapit 2
Pierwsze przekazanie danych nastąpi do dnia 31 stycznia 2022 r., a ostatnie – do dnia 31 stycznia 2030 r.
Pierwsze przekazanie danych nastąpi do dnia 28 lutego 2022 r., a ostatnie – do dnia 28 lutego 2030 r.
Poprawka 230
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 37 – ustęp 1 – akapit 3
W przypadku programów objętych zakresem art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (vii) rozporządzenia w sprawie ESF+ dane są przekazywane raz w roku do dnia 30 listopada.
W przypadku programów objętych zakresem art. 4 ust. 1 lit. xi) rozporządzenia w sprawie ESF+ dane są przekazywane raz w roku do dnia 30 listopada.
Poprawka 231
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 37 – ustęp 2 – litera a
a)  liczby wybranych operacji, ich łącznego kosztu kwalifikowalnego, wkładu z funduszy i łącznych wydatków kwalifikowalnych zgłoszonych instytucji zarządzającej przez beneficjentów, wszystkie w podziale według rodzaju interwencji;
a)  w przypadku danych przekazywanych do dnia 31 stycznia, 31 marca, 31 maja, 31 lipca, 30 września i 30 listopada każdego roku liczby wybranych operacji, ich łącznego kosztu kwalifikowalnego, wkładu z funduszy i łącznych wydatków kwalifikowalnych zgłoszonych instytucji zarządzającej przez beneficjentów, wszystkie w podziale według rodzaju interwencji;
Poprawka 232
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 37 – ustęp 2 – litera b
b)  wartości wskaźników rezultatu i wskaźników produktu dla wybranych operacji oraz wartości uzyskane w wyniku operacji.
b)  w przypadku danych przekazywanych tylko do dnia 31 maja i 30 listopada każdego roku, wartości wskaźników rezultatu i wskaźników produktu dla wybranych operacji oraz wartości uzyskane w wyniku operacji.
Poprawka 233
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 39 – ustęp 1
1.  Instytucja zarządzająca dokonuje oceny programu. W każdej ocenie analizowana jest skuteczność programu, jego wydajność, przydatność, spójność i europejska wartość dodana w celu poprawy jakości opracowywania programów i ich realizacji.
1.  Instytucja zarządzająca dokonuje oceny programu. W każdej ocenie analizuje się integracyjny i niedyskryminacyjny charakter programu, jego skuteczność, wydajność, przydatność, spójność, widoczność i europejską wartość dodaną w celu poprawy jakości opracowywania programów i ich realizacji.
Poprawka 234
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 40 – ustęp 2 a (nowy)
2a.   Ocena, o której mowa w ust. 2, obejmuje ocenę wpływu społeczno-gospodarczego i potrzeb w zakresie finansowania w ramach celów polityki, o których mowa w art. 4 ust. 1, w ramach programów i między nimi, z naciskiem na bardziej konkurencyjną i inteligentniejszą Europę przez wspieranie innowacyjnej i inteligentnej transformacji gospodarczej oraz na bardziej połączoną Europę przez zwiększanie mobilności, w tym inteligentnej i zrównoważonej mobilności oraz regionalnych połączeń teleinformatycznych. Komisja publikuje wyniki oceny na swojej stronie internetowej i przekazuje te wyniki Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.
Poprawka 235
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 43 – ustęp 1 – akapit 2 – litera b
b)  innych odpowiednich partnerów i organów.
b)  innych odpowiednich partnerów i organów, w tym regionalnych, lokalnych i innych organów publicznych oraz partnerów gospodarczych i społecznych.
Poprawka 236
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 44 – ustęp 1
1.  Instytucja zarządzająca zapewnia, aby w ciągu sześciu miesięcy od zatwierdzenia programu powstała strona internetowa udostępniająca informacje o programach, za które instytucja zarządzająca odpowiada. Takie informacje opisują cele poszczególnych programów, dostępne możliwości finansowania i osiągnięcia.
1.  Instytucja zarządzająca zapewnia, aby w ciągu sześciu miesięcy od zatwierdzenia programu powstała strona internetowa udostępniająca informacje o programach, za które instytucja zarządzająca odpowiada. Takie informacje opisują cele poszczególnych programów, działania, orientacyjny harmonogram zaproszeń do składania wniosków, dostępne możliwości finansowania i osiągnięcia.
Poprawka 237
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 44 – ustęp 3 – akapit 1 – litera a
a)  w przypadku podmiotów prawnych – nazwę beneficjenta;
a)  w przypadku podmiotów prawnych – nazwę beneficjenta i wykonawcy;
Poprawka 240
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 45 – ustęp 1 – litera a
a)  zamieszczenie na oficjalnej stronie internetowej lub stronach mediów społecznościowych beneficjenta, o ile takie strony istnieją, krótkiego opisu operacji, proporcjonalnego do skali pomocy, zawierającego jego cele i rezultaty, oraz podkreślającego wsparcie finansowe ze strony Unii;
a)  zamieszczenie na oficjalnej stronie internetowej i stronach mediów społecznościowych beneficjenta, o ile takie strony istnieją, krótkiego opisu operacji, proporcjonalnego do skali pomocy, zawierającego jego cele i rezultaty, oraz podkreślającego wsparcie finansowe ze strony Unii;
Poprawka 241
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 45 – ustęp 1 – litera c – wprowadzenie
c)  umieszczenie w miejscach publicznych tablic lub billboardów natychmiast po rozpoczęciu fizycznej realizacji operacji obejmujących inwestycje rzeczowe lub zakup sprzętu, w odniesieniu do:
c)  umieszczenie stałych tablic lub billboardów wyraźnie widocznych dla ogółu społeczeństwa natychmiast po rozpoczęciu fizycznej realizacji operacji obejmujących inwestycje rzeczowe lub zakup sprzętu, w odniesieniu do:
Poprawka 243
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 45 – ustęp 1 – litera d
d)  w przypadku operacji niewchodzących w zakres lit. c), umieszczenie w miejscach publicznych co najmniej jednego wydrukowanego plakatu lub elektronicznego wyświetlacza o wymiarze minimum A3, na którym znajdą się informacje o operacji, ze szczególnym naciskiem na informacje o wsparciu z funduszy;
d)  w przypadku operacji niewchodzących w zakres lit. c), umieszczenie w miejscach publicznych wyraźnie widocznych dla ogółu społeczeństwa co najmniej jednego wydrukowanego plakatu lub elektronicznego wyświetlacza o wymiarze minimum A3, na którym znajdą się informacje o operacji, ze szczególnym naciskiem na informacje o wsparciu z funduszy;
Poprawka 244
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 45 – ustęp 1 – litera e a (nowa)
ea)   umieszczenie w miejscach publicznych i na stałe, od momentu fizycznego wdrożenia, symbolu Unii w sposób wyraźnie widoczny dla ogółu społeczeństwa i zgodny z parametrami technicznymi określonymi w załączniku VIII;
Poprawka 245
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 45 – ustęp 1 – akapit 2
Wymóg ten nie ma zastosowania w przypadku operacji wspieranych w ramach celu szczegółowego określonego w art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (vii) rozporządzenia w sprawie EFS+.
Wymóg ten nie ma zastosowania w przypadku operacji wspieranych w ramach celu szczegółowego określonego w art. 4 ust. 1 litxi) rozporządzenia w sprawie EFS+.
Poprawka 246
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 47 – akapit 1
Państwa członkowskie wykorzystują wkład z funduszy, aby zapewnić beneficjentom wsparcie w formie dotacji, nagród lub instrumentów finansowych, bądź też ich kombinacji.
Państwa członkowskie wykorzystują wkład z funduszy, aby zapewnić beneficjentom wsparcie w formie dotacji, nagród lub ograniczonego wykorzystania instrumentów finansowych, bądź też ich kombinacji.
Poprawka 247
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 49 – akapit 1 – litera c
c)  według stawki ryczałtowej w wysokości do 25 % bezpośrednich kosztów kwalifikowalnych, pod warunkiem że stawka ta jest obliczana zgodnie z art. 48 ust. 2 lit. a).
c)  według stawki ryczałtowej w wysokości do 25 % bezpośrednich kosztów kwalifikowalnych, pod warunkiem że stawka ta jest obliczana zgodnie z art. 48 ust. 2 lit. a) lub c).
Poprawka 248
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 50 – ustęp 2 – litera a
a)  przez podzielenie najbardziej aktualnych udokumentowanych rocznych kosztów zatrudnienia brutto przez 1 720 godzin w przypadku osób pracujących w pełnym wymiarze czasu pracy lub przez odpowiedni proporcjonalny odsetek 1 720 godzin w przypadku osób pracujących w niepełnym wymiarze czasu pracy;
a)  przez podzielenie najbardziej aktualnych udokumentowanych rocznych kosztów zatrudnienia brutto wraz z przewidywanymi dodatkowymi kosztami, aby uwzględnić takie czynniki jak wzrost stawek lub awans personelu, przez 1 720 godzin w przypadku osób pracujących w pełnym wymiarze czasu pracy lub przez odpowiedni proporcjonalny odsetek 1 720 godzin w przypadku osób pracujących w niepełnym wymiarze czasu pracy;
Poprawka 249
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 50 – ustęp 2 – litera b
b)  przez podzielenie najbardziej aktualnych udokumentowanych miesięcznych kosztów zatrudnienia brutto przez miesięczny czas pracy danej osoby zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi, o których mowa w umowie o pracę.
b)  przez podzielenie najbardziej aktualnych udokumentowanych miesięcznych kosztów zatrudnienia brutto wraz z przewidywanymi dodatkowymi kosztami, aby uwzględnić takie czynniki jak wzrost stawek lub awans personelu, przez miesięczny czas pracy danej osoby zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi, o których mowa w umowie o pracę.
Poprawka 250
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 52 – ustęp 2
2.  Instrumenty finansowe zapewniają wsparcie ostatecznym odbiorcom wyłącznie w przypadku nowych inwestycji uznawanych za finansowo wykonalne, tak jak generowanie dochodów lub oszczędności, i które nie otrzymują wystarczającego finansowania ze źródeł rynkowych.
2.  Instrumenty finansowe zapewniają wsparcie ostatecznym odbiorcom wyłącznie w przypadku nowych inwestycji uznawanych za finansowo wykonalne, tak jak generowanie dochodów lub oszczędności, i które nie otrzymują wystarczającego finansowania ze źródeł rynkowych. Takie wsparcie może być ukierunkowane na inwestycje zarówno w aktywa rzeczowe i wartości niematerialne, jak i w kapitał obrotowy, zgodnie z obowiązującymi unijnymi zasadami pomocy państwa.
Poprawka 251
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 52 – ustęp 3 – akapit 2 – litera a
a)  proponowaną kwotę wkładu z programu do instrumentu finansowego i oczekiwany efekt mnożnikowy;
a)  proponowaną kwotę wkładu z programu do instrumentu finansowego i oczekiwany efekt mnożnikowy wraz z odpowiednimi ocenami;
Poprawka 252
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 52 – ustęp 5
5.  Instrumenty finansowe mogą być łączone z dodatkowym wsparciem w ramach programu w formie dotacji jako pojedyncza operacja wspierana z instrumentu finansowego, w ramach jednej umowy w sprawie finansowania, w przypadku gdy obie różne od siebie formy wsparcia są świadczone przez podmiot wdrażający instrument finansowy. W takim przypadku przepisy mające zastosowanie do instrumentów finansowych mają zastosowanie do tej pojedynczej operacji wspieranej z instrumentu finansowego.
5.  Instrumenty finansowe mogą być łączone z dodatkowym wsparciem w ramach programu w formie dotacji jako pojedyncza operacja wspierana z instrumentu finansowego, w ramach jednej umowy w sprawie finansowania, w przypadku gdy obie różne od siebie formy wsparcia są świadczone przez podmiot wdrażający instrument finansowy. W przypadku gdy kwota wsparcia w ramach programu w formie dotacji jest mniejsza niż kwota wsparcia w ramach programu w formie instrumentu finansowego, stosuje się przepisy mające zastosowanie do instrumentów finansowych.
Poprawka 253
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 53 – ustęp 2 – akapit 2
Instytucja zarządzająca dokonuje wyboru podmiotu wdrażającego dany instrument finansowy.
Instytucja zarządzająca dokonuje wyboru podmiotu wdrażającego dany instrument finansowy w drodze bezpośredniego lub pośredniego udzielenia zamówienia.
Poprawka 254
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 53 – ustęp 2 – akapit 2 a (nowy)
Instytucja zarządzająca może powierzyć zadania związane z realizacją poprzez bezpośrednie udzielenie zamówienia:
a)  EBI;
b)  międzynarodowej instytucji finansowej, w której państwo członkowskie posiada akcje lub udziały;
c)  publicznemu bankowi lub publicznej instytucji, ustanowionym jako podmioty prawne prowadzące profesjonalną działalność finansową i spełniającym wszystkie następujące warunki:
Poprawka 255
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 53 – ustęp 7
7.  Instytucja zarządzająca, podczas zarządzania instrumentem finansowym zgodnie z ust. 2, lub podmiot wdrażający instrument finansowy, podczas zarządzania instrumentem finansowym zgodnie z ust. 3, prowadzą odrębną rachunkowość lub wprowadzają kod księgowy dla każdego priorytetu i dla każdej kategorii regionu w odniesieniu do każdego wkładu z programu oraz osobno w odniesieniu do środków, o których mowa odpowiednio w art. 54 i 56.
7.  Instytucja zarządzająca, podczas zarządzania instrumentem finansowym zgodnie z ust. 2, lub podmiot wdrażający instrument finansowy, podczas zarządzania instrumentem finansowym zgodnie z ust. 3, prowadzą odrębną rachunkowość lub wprowadzają kod księgowy dla każdego priorytetu i dla każdej kategorii regionu lub w przypadku EFRROW dla rodzaju interwencji w odniesieniu do każdego wkładu z programu oraz osobno w odniesieniu do środków, o których mowa odpowiednio w art. 54 i 56.
Poprawka 256
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 53 – ustęp 7 a (nowy)
7a.   Wymogi sprawozdawczości dotyczące wykorzystania instrumentu finansowego w zamierzonych celach są ograniczone do instytucji zarządzających i pośredników finansowych.
Poprawka 257
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 54 – ustęp 2
2.  Odsetki i inne zyski związane ze wsparciem z funduszy wypłaconym na rzecz instrumentów finansowych są wykorzystywane w ramach tego samego celu lub tych samych celów co pierwotne wsparcie z tych funduszy, w ramach tego samego instrumentu finansowego albo – po likwidacji instrumentu finansowego – w innych instrumentach finansowych lub innych formach wsparcia, do końca okresu kwalifikowalności.
2.  Odsetki i inne zyski związane ze wsparciem z funduszy wypłaconym na rzecz instrumentów finansowych są wykorzystywane w ramach tego samego celu lub tych samych celów co pierwotne wsparcie z tych funduszy, w ramach tego samego instrumentu finansowego, albo – po likwidacji instrumentu finansowego – w innych instrumentach finansowych lub w innych formach wsparcia dla dalszych inwestycji na rzecz ostatecznych odbiorców, albo – w stosownych przypadkach – na pokrycie w kwocie nominalnej straty wkładu funduszy na rzecz instrumentów finansowych wynikającej z ujemnych odsetek, jeżeli strata ta nastąpiła pomimo aktywnego zarządzania zasobami finansowymi przez podmioty wdrażające instrumenty finansowe, do końca okresu kwalifikowalności.
Poprawka 258
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 55 – ustęp 1
1.  Wsparcie z funduszy na rzecz instrumentów finansowych przeznaczonych na inwestycje w ostatecznych odbiorców, jak również wszelkiego rodzaju dochody generowane przez te inwestycje, które są związane z tym wsparciem z funduszy, mogą być wykorzystane do celów zróżnicowanego traktowania inwestorów działających zgodnie z zasadą gospodarki rynkowej przez właściwy podział ryzyka i zysków.
1.  Wsparcie z funduszy na rzecz instrumentów finansowych przeznaczonych na inwestycje w ostatecznych odbiorców, jak również wszelkiego rodzaju dochody generowane przez te inwestycje, które są związane z tym wsparciem z funduszy, mogą być wykorzystane do celów zróżnicowanego traktowania inwestorów działających zgodnie z zasadą gospodarki rynkowej lub na inne formy wsparcia Unii, przez właściwy podział ryzyka i zysków z uwzględnieniem zasady należytego zarządzania finansami.
Poprawka 259
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 55 – ustęp 2
2.  Poziom takiego zróżnicowanego traktowania nie wykracza poza to, co jest konieczne do stworzenia zachęt do przyciągnięcia środków prywatnych ustanowionych w drodze procedury przetargowej albo niezależnej oceny.
2.  Poziom takiego zróżnicowanego traktowania nie wykracza poza to, co jest konieczne do stworzenia zachęt do przyciągnięcia środków prywatnych ustanowionych w drodze procedury przetargowej albo oceny ex ante przeprowadzonej zgodnie z art. 52 niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 260
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 56 – ustęp 1
1.  Środki zwrócone przed końcem okresu kwalifikowalności do instrumentów finansowych pochodzące z inwestycji na rzecz ostatecznych odbiorców lub z uwolnienia zasobów odłożonych zgodnie z ustaleniami zawartymi w umowach gwarancyjnych, w tym spłaty kapitału i wszelkiego rodzaju uzyskane dochody, które można przypisać wsparciu z funduszy, są ponownie wykorzystywane w ramach tych samych lub innych instrumentów finansowych na dalsze inwestycje w ostatecznych odbiorców, w ramach tego samego celu lub celów szczegółowych i wszelkich kosztów zarządzania i opłat za zarządzanie związanych z takimi inwestycjami.
1.  Środki zwrócone przed końcem okresu kwalifikowalności do instrumentów finansowych pochodzące z inwestycji na rzecz ostatecznych odbiorców lub z uwolnienia zasobów odłożonych zgodnie z ustaleniami zawartymi w umowach gwarancyjnych, w tym spłaty kapitału i wszelkiego rodzaju uzyskane dochody, które można przypisać wsparciu z funduszy, są ponownie wykorzystywane w ramach tych samych lub innych instrumentów finansowych na dalsze inwestycje w ostatecznych odbiorców, w ramach tego samego celu lub celów szczegółowych i wszelkich kosztów zarządzania i opłat za zarządzanie związanych z takimi inwestycjami, z uwzględnieniem zasady należytego zarządzania finansami.
Poprawka 261
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 56 – ustęp 1 – akapit 1 a (nowy)
Oszczędności uzyskane w wyniku bardziej efektywnych operacji nie są uznawane za uzyskane dochody dla celów akapitu pierwszego. W szczególności oszczędności kosztów wynikające z zastosowania środków na rzecz efektywności energetycznej nie mogą skutkować odpowiednim zmniejszeniem dotacji operacyjnych.
Poprawka 262
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 57 – ustęp 2 – akapit 1
Wydatki spełniają kryteria kwalifikowalności do otrzymania wkładu z funduszy, jeżeli zostały poniesione przez beneficjenta lub partnera prywatnego operacji PPP i zapłacone w ramach realizowanych operacji między dniem przedłożenia Komisji programu lub dniem 1 stycznia 2021 r., w zależności od tego, która data jest wcześniejsza, a dniem 31 grudnia 2029 r.
Wydatki spełniają kryteria kwalifikowalności do otrzymania wkładu z funduszy, jeżeli zostały poniesione przez beneficjenta lub partnera prywatnego operacji PPP i zapłacone w ramach realizowanych operacji między dniem przedłożenia Komisji programu lub dniem 1 stycznia 2021 r., w zależności od tego, która data jest wcześniejsza, a dniem 31 grudnia 2030 r.
Poprawka 263
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 57 – ustęp 4
4.  Całość lub część operacji może być realizowana poza terytorium państwa członkowskiego, w tym poza terytorium Unii, pod warunkiem że operacja przyczynia się do realizacji celów programu.
4.  Całość lub część operacji w ramach EFRR, EFS + lub Funduszu Spójności może być realizowana poza terytorium państwa członkowskiego, w tym poza terytorium Unii, pod warunkiem że operacja wchodzi w zakres jednego z pięciu elementów celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) zgodnie z definicją w art. 3 rozporządzenia (UE) nr [...] („rozporządzenie w sprawie EWT”) i przyczynia się do realizacji celów programu.
Poprawka 264
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 57 – ustęp 6
6.  Operacje nie mogą zostać wybrane do wsparcia z funduszy, jeśli zostały one fizycznie ukończone lub w pełni zrealizowane przed przedłożeniem do instytucji zarządzającej wniosku o dofinansowanie w ramach programu, niezależnie od tego, czy dokonano wszystkich powiązanych płatności.
6.  Operacje nie mogą zostać wybrane do wsparcia z funduszy, jeśli zostały one fizycznie ukończone lub w pełni zrealizowane przed przedłożeniem do instytucji zarządzającej wniosku o dofinansowanie w ramach programu, niezależnie od tego, czy dokonano wszystkich powiązanych płatności. Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do rekompensat z EFMR z tytułu dodatkowych kosztów w regionach najbardziej oddalonych lub wydatków finansowanych ze specjalnych dodatkowych środków z EFRR i EFS+ dla regionów najbardziej oddalonych.
Poprawka 265
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 58 – ustęp 1 – akapit 1 – litera a
a)  odsetki od zadłużenia, z wyjątkiem dotacji udzielonych w formie dotacji na spłatę odsetek lub dotacji na opłaty gwarancyjne;
a)  odsetki od zadłużenia, z wyjątkiem dotacji udzielonych w formie dotacji na spłatę odsetek lub dotacji na opłaty gwarancyjne lub w związku z wkładem w instrumenty finansowe wynikającym z ujemnych odsetek;
Poprawka 266
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 58 – ustęp 1 – akapit 1 – litera c
c)   podatek od wartości dodanej („VAT”), z wyjątkiem operacji, których całkowity koszt wynosi mniej niż 5 000 000 EUR.
skreśla się
Poprawka 267
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 58 – ustęp 1 – akapit 2 a (nowy)
Kwalifikowalność operacji związanych z podatkiem od wartości dodanej („VAT”) jest określana na podstawie podejścia indywidualnego, z wyjątkiem operacji, których łączny koszt nie przekracza 5 000 000 EUR, oraz inwestycji i wydatków odbiorców ostatecznych.
Poprawka 268
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 59 – ustęp 1 – akapit 2
Państwo członkowskie może skrócić okres ustalony w akapicie pierwszym do trzech lat w przypadkach dotyczących utrzymania inwestycji lub miejsc pracy stworzonych przez MŚP.
W należycie uzasadnionych przypadkach, o których mowa w lit. a), b) i c), państwo członkowskie może skrócić okres ustalony w akapicie pierwszym do trzech lat w przypadkach dotyczących utrzymania miejsc pracy stworzonych przez MŚP.
Poprawka 269
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 59 – ustęp 3
3.  Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do operacji, w przypadku których zaprzestano działalności produkcyjnej ze względu na upadłość niewynikającą z oszukańczego bankructwa.
3.  Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do wkładów z programu na rzecz instrumentów finansowych lub dokonywanych przez takie instrumenty ani do operacji, w przypadku których zaprzestano działalności produkcyjnej ze względu na upadłość niewynikającą z oszukańczego bankructwa.
Poprawka 270
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 62 – ustęp 3 – akapit 1
Do celów ust. 1 lit. d) niniejszego ustępu opłaty za zarządzanie są oparte na realizacji celów. W przypadku gdy podmioty wdrażające fundusz zarządzający lub fundusze szczegółowe zgodnie z art. 53 ust. 3 są wyłaniane w drodze bezpośredniego udzielania zamówienia, do kwoty kosztów zarządzania i wnoszonych do tych podmiotów opłat za zarządzanie, które mogą być zadeklarowane jako wydatki kwalifikowalne, ma zastosowanie próg do 5 % całkowitej kwoty wkładów z programu wypłaconych ostatecznym odbiorcom w formie pożyczek, inwestycji kapitałowych i quasi-kapitałowych lub odpisanych zgodnie z uzgodnieniami zawartymi w umowach gwarancyjnych.
Do celów ust. 1 lit. d) niniejszego ustępu opłaty za zarządzanie są oparte na realizacji celów. W ciągu pierwszych dwunastu miesięcy wdrażania instrumentu finansowego wynagrodzenie podstawowe za koszty zarządzania i opłaty za zarządzanie jest kwalifikowalne. W przypadku gdy podmioty wdrażające fundusz zarządzający lub fundusze szczegółowe zgodnie z art. 53 ust. 2 są wyłaniane w drodze bezpośredniego udzielania zamówienia, do kwoty kosztów zarządzania i wnoszonych do tych podmiotów opłat za zarządzanie, które mogą być zadeklarowane jako wydatki kwalifikowalne, ma zastosowanie próg do 5 % całkowitej kwoty wkładów z programu wypłaconych ostatecznym odbiorcom w formie pożyczek, inwestycji kapitałowych i quasi-kapitałowych lub odpisanych zgodnie z uzgodnieniami zawartymi w umowach gwarancyjnych.
Poprawka 271
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 62 – ustęp 3 – akapit 2
Próg ten nie ma zastosowania, jeśli podmioty wdrażające instrumenty finansowe wyłania się w drodze przetargu konkurencyjnego zgodnie z obowiązującymi przepisami, a w ramach przetargu konkurencyjnego określono potrzebę wyższych kosztów zarządzania i opłat za zarządzanie.
Jeśli podmioty wdrażające instrumenty finansowe wyłania się w drodze przetargu konkurencyjnego zgodnie z obowiązującymi przepisami, a w ramach przetargu konkurencyjnego określono potrzebę wyższych kosztów zarządzania i opłat za zarządzanie, które oparte są na realizacji celów.
Poprawka 272
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 63 – ustęp 2
2.  Państwa członkowskie zapewniają zgodność z prawem i prawidłowość wydatków ujętych w sprawozdaniu finansowym przedłożonym Komisji i podejmują wszelkie niezbędne działania mające na celu zapobieganie nieprawidłowościom oraz wykrywanie i korygowanie nieprawidłowości, w tym nadużyć finansowych, oraz sporządzają sprawozdania na ten temat.
2.  Państwa członkowskie zapewniają zgodność z prawem i prawidłowość wydatków ujętych w sprawozdaniu finansowym przedłożonym Komisji i podejmują wszelkie niezbędne działania mające na celu zapobieganie nieprawidłowościom oraz wykrywanie i korygowanie nieprawidłowości, w tym nadużyć finansowych, oraz sporządzają sprawozdania na ten temat. Państwa członkowskie w pełni współpracują z Europejskim Urzędem ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).
Poprawka 273
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 63 – ustęp 4
4.  Państwa członkowskie zapewniają jakość i wiarygodność systemu monitorowania i danych dotyczących wskaźników.
4.  Państwa członkowskie zapewniają jakość, niezależność i wiarygodność systemu monitorowania i danych dotyczących wskaźników.
Poprawka 274
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 63 – ustęp 6 – akapit 1
Państwa członkowskie przyjmują rozwiązania mające na celu zapewnienie skutecznego badania skarg dotyczących funduszy. Na wniosek Komisji państwa członkowskie badają skargi złożone do Komisji objęte zakresem programów realizowanych przez te państwa oraz informują Komisję o rezultatach tych badań.
Państwa członkowskie przyjmują rozwiązania mające na celu zapewnienie skutecznego badania skarg dotyczących funduszy. Zgodnie z ramami instytucjonalnymi i prawnymi państwa członkowskie ponoszą odpowiedzialność za zakres, przepisy i procedury dotyczące tych rozwiązań. Na wniosek Komisji zgodnie z art. 64 ust. 4 lit. a) państwa członkowskie badają skargi złożone do Komisji objęte zakresem programów realizowanych przez te państwa oraz informują Komisję o rezultatach tych badań.
Poprawka 275
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 63 – ustęp 7 – akapit 1
Państwa członkowskie dopilnowują, aby wszelka wymiana informacji między beneficjentami a instytucjami programu odbywała się za pomocą systemów elektronicznej wymiany danych zgodnie z załącznikiem XII.
Państwa członkowskie dopilnowują, aby wszelka wymiana informacji między beneficjentami a instytucjami programu odbywała się za pomocą przyjaznych dla użytkownika systemów elektronicznej wymiany danych zgodnie z załącznikiem XII.
Poprawka 276
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 63 – ustęp 7 – akapit 2
W przypadku programów wspieranych z EFMR, FAM, FBW i IZGW akapit pierwszy stosuje się od dnia 1 stycznia 2023 r.
W przypadku programów wspieranych z EFMR, FAMI, FBW i IZGW akapit pierwszy stosuje się od dnia 1 stycznia 2022 r.
Poprawka 277
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 63 – ustęp 7 – akapit 3
Akapit pierwszy nie ma zastosowania do programów w ramach art. [4 ust. 1 lit. c) ppkt (vii)] rozporządzenia w sprawie EFS+.
Akapit pierwszy nie ma zastosowania do programów w ramach art. [4 ust. 1 lit. xi)] rozporządzenia w sprawie EFS+.
Poprawka 278
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 63 – ustęp 11
11.  Komisja przyjmuje akt wykonawczy określający format, który ma być stosowany do celów zgłaszania nieprawidłowości, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 109 ust. 2, w celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego artykułu.
11.  Komisja przyjmuje akt wykonawczy określający format, który ma być stosowany do celów zgłaszania nieprawidłowości, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 109 ust. 2, w celu zapewnienia jednolitych warunków oraz zasad wykonywania niniejszego artykułu.
Poprawka 279
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 64 – ustęp 1 – akapit 1
Komisja upewnia się, że państwa członkowskie utworzyły systemy zarządzania i kontroli zgodne z niniejszym rozporządzeniem oraz że systemy te funkcjonują skutecznie w okresie realizacji programów. Komisja opracowuje strategię audytu oraz plan audytu oparte na ocenie ryzyka.
Komisja upewnia się, że państwa członkowskie utworzyły systemy zarządzania i kontroli zgodne z niniejszym rozporządzeniem oraz że systemy te funkcjonują skutecznie i efektywnie w okresie realizacji programów. Komisja opracowuje dla państw członkowskich strategię audytu oraz plan audytu oparte na ocenie ryzyka.
Poprawka 280
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 64 – ustęp 2
2.  Audyty Komisji przeprowadza się do trzech lat kalendarzowych następujących po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego, w którym ujęto dany wydatek. Okres ten nie ma zastosowania do operacji, w przypadku których istnieje podejrzenie nadużycia finansowego.
2.  Audyty Komisji przeprowadza się do dwóch lat kalendarzowych następujących po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego, w którym ujęto dany wydatek. Okres ten nie ma zastosowania do operacji, w przypadku których istnieje podejrzenie nadużycia finansowego.
Poprawka 281
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 64 – ustęp 4 – akapit 1 – litera a
a)  z wyjątkiem pilnych przypadków Komisja zawiadamia instytucję programu o audycie z wyprzedzeniem co najmniej 12 dni roboczych. W takich audytach mogą uczestniczyć urzędnicy lub upoważnieni przedstawiciele państwa członkowskiego;
a)  z wyjątkiem pilnych przypadków Komisja zawiadamia instytucję programu o audycie z wyprzedzeniem co najmniej 15 dni roboczych. W takich audytach mogą uczestniczyć urzędnicy lub upoważnieni przedstawiciele państwa członkowskiego;
Poprawka 282
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 64 – ustęp 4 – akapit 1 – litera c
c)  Komisja przekazuje – nie później niż 3 miesiące od ostatniego dnia audytu – właściwemu organowi państwa członkowskiego wstępne ustalenia audytu w przynajmniej jednym z języków urzędowych Unii;
c)  Komisja przekazuje – nie później niż 2 miesiące od ostatniego dnia audytu – właściwemu organowi państwa członkowskiego wstępne ustalenia audytu w przynajmniej jednym z języków urzędowych Unii;
Poprawka 283
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 64 – ustęp 4 – akapit 1 – litera d
d)  Komisja przekazuje sprawozdanie z audytu w przynajmniej jednym z języków urzędowych Unii nie później niż 3 miesiące od daty otrzymania kompletnej odpowiedzi od właściwego organu państwa członkowskiego dotyczącej wstępnych ustaleń audytu.
d)  Komisja przekazuje sprawozdanie z audytu w przynajmniej jednym z języków urzędowych Unii nie później niż 2 miesiące od daty otrzymania kompletnej odpowiedzi od właściwego organu państwa członkowskiego dotyczącej wstępnych ustaleń audytu. Odpowiedź państwa członkowskiego uznaje się za kompletną, jeżeli w ciągu 2 miesięcy Komisja nie poinformowała o istnieniu niewyjaśnionych dokumentów.
Poprawka 284
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 64 – ustęp 4 – akapit 2
Komisja może przedłużyć terminy określone w lit. c) i d) o dodatkowe trzy miesiące.
W należycie uzasadnionych przypadkach Komisja może przedłużyć terminy określone w lit. c) i d) o dodatkowe dwa miesiące.
Poprawka 285
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 64 – ustęp 4 a (nowy)
4a.   Z zastrzeżeniem art. 63 ust. 6 Komisja zapewnia system rozpatrywania skarg, który jest dostępny dla obywateli i zainteresowanych stron.
Poprawka 286
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 65 – ustęp 2
2.  Instytucja audytowa jest organem publicznym, funkcjonalnie niezależnym od podmiotów poddanych audytowi.
2.  Instytucja audytowa jest organem publicznym lub prywatnym, funkcjonalnie niezależnym od organu zarządzającego oraz organów lub podmiotów, którym powierzono funkcje lub je delegowano.
Poprawka 287
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 66 – ustęp 1 – litera e
e)  rejestracja i przechowywanie danych w systemie elektronicznym, dotyczących każdej operacji, niezbędnych do monitorowania, oceny, zarządzania finansowego, weryfikacji i audytów, a także zapewnianie bezpieczeństwa, integralności i poufności danych oraz uwierzytelnianie użytkowników.
e)  rejestracja i przechowywanie w systemach elektronicznych danych dotyczących każdej operacji, niezbędnych do monitorowania, oceny, zarządzania finansowego, weryfikacji i audytów, a także zapewnianie bezpieczeństwa, integralności i poufności danych oraz uwierzytelnianie użytkowników.
Poprawka 288
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 67 – ustęp 1 – akapit 1
W celu wyboru operacji instytucja zarządzająca określa i stosuje kryteria i procedury, które są niedyskryminacyjne, przejrzyste, gwarantują równouprawnienie płci i uwzględnienie postanowień Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, jak również zasady zrównoważonego rozwoju oraz unijnej polityki w dziedzinie środowiska naturalnego zgodnie z art. 11 i art. 191 ust. 1 TFUE.
W celu wyboru operacji instytucja zarządzająca określa i stosuje kryteria i procedury, które są niedyskryminacyjne, przejrzyste, zapewniają dostęp osobom z niepełnosprawnościami, gwarantują równouprawnienie płci i uwzględnienie postanowień Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, jak również zasady zrównoważonego rozwoju oraz unijnej polityki w dziedzinie środowiska naturalnego zgodnie z art. 11 i art. 191 ust. 1 TFUE.
Poprawka 289
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 67 – ustęp 3 – litera a
a)  zapewnia, że wybrane operacje są zgodne z programem i skutecznie przyczyniały się do realizacji jego celów szczegółowych;
a)  zapewnia, że wybrane operacje są zrównoważone, zgodne z programem i strategiami terytorialnymi i że skutecznie przyczyniały się do realizacji jego celów szczegółowych;
Poprawka 290
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 67 – ustęp 3 – litera c
c)  zapewnia, że wybrane operacje stanowią najkorzystniejszą relację między kwotą wsparcia, podejmowanymi działaniami i osiąganymi celami;
c)  zapewnia, że wybrane operacje stanowią odpowiednią relację między kwotą wsparcia, podejmowanymi działaniami i osiąganymi celami;
Poprawka 291
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 67 – ustęp 3 – litera e
e)  zapewnia, że wybrane operacje objęte zakresem stosowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE podlegają ocenie oddziaływania na środowisko lub procedurze przeglądu, na podstawie wymogów tej dyrektywy, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/52/UE49;
e)  zapewnia, że wybrane operacje objęte zakresem stosowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE podlegają ocenie oddziaływania na środowisko lub procedurze przeglądu oraz że należycie wzięto pod uwagę ocenę rozwiązań alternatywnych i kompleksowe konsultacje publiczne na podstawie wymogów tej dyrektywy, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/52/UE;
_________________
_________________
48 Dyrektywa 2011/92/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (Dz.U. L 26 z 28.1.2012, s. 1).
48 Dyrektywa 2011/92/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (Dz.U. L 26 z 28.1.2012, s. 1).
49 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/52/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. zmieniająca dyrektywę 2011/92/UE w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (Dz.U. L 124 z 25.4.2014, s. 1).
49 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/52/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. zmieniająca dyrektywę 2011/92/UE w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (Dz.U. L 124 z 25.4.2014, s. 1).
Poprawka 292
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 67 – ustęp 3 – litera f
f)  upewnia się, że jeżeli operacje rozpoczęły się przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie do instytucji zarządzającej, przestrzegano obowiązujących przepisów;
f)  zapewnia, że jeżeli operacje rozpoczęły się przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie do instytucji zarządzającej, przestrzegano obowiązujących przepisów;
Poprawka 293
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 67 – ustęp 3 – litera j
j)  zapewnia, że inwestycje w infrastrukturę o oczekiwanym okresie żywotności co najmniej pięciu lat obejmują kwestie uodparniania na klimat.
j)  zapewnia przed podjęciem decyzji inwestycyjnych, że inwestycje w infrastrukturę o oczekiwanym okresie żywotności co najmniej pięciu lat obejmują kwestie uodparniania na klimat, a także stosowanie zasady „efektywność energetyczna przede wszystkim”.
Poprawka 294
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 67 – ustęp 5 a (nowy)
5a.   W należycie uzasadnionych przypadkach instytucja zarządzająca może również podjąć decyzję o wniesieniu do 5 % przydziału finansowego w ramach programu w ramach EFRR i EFS + na konkretne projekty w państwie członkowskim kwalifikującym się w ramach programu „Horyzont Europa”, w tym projekty wybrane w drugim etapie, pod warunkiem że te konkretne projekty przyczynią się do osiągnięcia celów programu w tym państwie członkowskim.
Poprawka 295
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 67 – ustęp 6
6.  Kiedy instytucja zarządzająca dokonuje wyboru operacji o znaczeniu strategicznym, informuje ona o tym bezzwłocznie Komisję i przedstawia Komisji wszelkie istotne informacje na temat tej operacji.
6.  Kiedy instytucja zarządzająca dokonuje wyboru operacji o znaczeniu strategicznym, informuje ona o tym Komisję w przeciągu jednego miesiąca i przedstawia Komisji wszelkie istotne informacje na temat tej operacji, w tym analizę kosztów i korzyści.
Poprawka 296
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 68 – ustęp 1 – akapit 1 – litera b
b)  zapewnia, z zastrzeżeniem dostępności finansowania, że beneficjent otrzymał należną kwotę w całości i nie później niż 90 dni od dnia przedłożenia wniosku o płatność;
b)  zapewnia, w odniesieniu do płatności zaliczkowych i płatności okresowych, że beneficjent otrzymał należną kwotę za zweryfikowane wydatki w całości i nie później niż 60 dni od dnia przedłożenia wniosku o płatność;
Poprawka 297
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 70 – ustęp 1 – litera a
a)  sporządzanie wniosków o płatności i przedkładanie ich Komisji zgodnie z art. 85 i art. 86;
a)  sporządzanie wniosków o płatności i przedkładanie ich Komisji zgodnie z art. 85 i art. 86 oraz uwzględnianie audytów przeprowadzonych przez instytucję audytową lub na jej odpowiedzialność;
Poprawka 298
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 70 – ustęp 1 – litera b
b)  sporządzanie sprawozdania finansowego zgodnie z art. 92 oraz prowadzenie rejestru wszystkich elementów sprawozdania finansowego w systemie elektronicznym;
b)  sporządzanie i przedstawianie sprawozdania finansowego, potwierdzanie kompletności, rzetelności i poprawności zgodnie z art. 92 oraz prowadzenie rejestru wszystkich elementów sprawozdania finansowego w systemie elektronicznym;
Poprawka 299
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 71 – ustęp 6 a (nowy)
6a.   Audyt przeprowadza się z odniesieniem do standardów obowiązujących w czasie uzgadniania operacji poddawanej audytowi, chyba że nowe standardy są korzystniejsze dla beneficjenta;
Poprawka 300
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 71 – ustęp 6 b (nowy)
6b.   Wykrycie nieprawidłowości w trakcie audytu danej operacji prowadzącego do nałożenia kary finansowej nie może prowadzić do rozszerzenia zakresu kontroli lub do korekt finansowych wykraczających poza wydatki objęte rokiem obrachunkowym wydatku poddawanego audytowi.
Poprawka 301
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 72 – ustęp 1
1.  Instytucja audytowa przygotowuje strategię audytu w oparciu o ocenę ryzyka, biorąc pod uwagę opis systemu zarządzania i kontroli określony w art. 63 ust. 9, obejmującą audyty systemu i audyty operacji. Strategia audytu przewiduje audyty systemu nowych instytucji zarządzających oraz organów odpowiadających za zadania w zakresie rachunkowości w ciągu dziewięciu miesięcy po zakończeniu ich pierwszego roku działalności. Strategię audytu sporządza się zgodnie ze wzorem umieszczonym w załączniku XVIII i aktualizuje co roku po pierwszym rocznym sprawozdaniu z kontroli oraz opinii z audytu przekazanych Komisji. Strategia ta może dotyczyć jednego lub większej liczby programów.
1.  Instytucja audytowa po konsultacjach z instytucją zarządzającą przygotowuje strategię audytu w oparciu o ocenę ryzyka, biorąc pod uwagę opis systemu zarządzania i kontroli określony w art. 63 ust. 9, obejmującą audyty systemu i audyty operacji. Strategia audytu przewiduje audyty systemu nowych instytucji zarządzających oraz organów odpowiadających za zadania w zakresie rachunkowości. Audyt przeprowadza się w ciągu dziewięciu miesięcy po zakończeniu ich pierwszego roku działalności. Strategię audytu sporządza się zgodnie ze wzorem umieszczonym w załączniku XVIII i aktualizuje co roku po pierwszym rocznym sprawozdaniu z kontroli oraz opinii z audytu przekazanych Komisji. Strategia ta może dotyczyć jednego lub większej liczby programów. W strategii audytu instytucja audytowa może określić granice dla audytów jednego rachunku.
Poprawka 302
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 73 – ustęp 3 – akapit 1 a (nowy)
W przypadku różnicy zdań między Komisją a danym państwem członkowskim na temat ustaleń audytu uruchamia się procedurę rozstrzygania sporów.
Poprawka 303
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 74 – ustęp 1 – akapit 2
Komisja i instytucje audytowe wykorzystują w pierwszej kolejności wszelkie informacje i dokumentację dostępne w systemie elektronicznym, o którym mowa w art. 66 ust. 1 lit. e), w tym wyniki kontroli zarządczych, i wnioskują o przekazanie dodatkowych dokumentów i dowodów audytowych od beneficjentów wyłącznie w przypadku, gdy na podstawie profesjonalnego osądu Komisji i instytucji audytowych jest to niezbędne w celu wsparcia rzetelnych wniosków z audytu.
Komisja i instytucje audytowe wykorzystują w pierwszej kolejności wszelkie informacje i dokumentację dostępne w systemach elektronicznych, o których mowa w art. 66 ust. 1 lit. e), w tym wyniki kontroli zarządczych, i wnioskują o przekazanie dodatkowych dokumentów i dowodów audytowych od beneficjentów wyłącznie w przypadku, gdy na podstawie profesjonalnego osądu Komisji i instytucji audytowych jest to niezbędne w celu wsparcia rzetelnych wniosków z audytu.
Poprawka 304
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 75 – ustęp 1
1.  Instytucja zarządzająca przeprowadza kontrole zarządcze na miejscu zgodnie z art. 68 ust. 1 wyłącznie na poziomie instytucji wdrażających instrument finansowy, a w kontekście funduszy gwarancyjnych na poziomie jednostek udzielających nowych pożyczek bazowych.
1.  Instytucja zarządzająca przeprowadza kontrole zarządcze na miejscu zgodnie z art. 68 ust. 1 wyłącznie na poziomie instytucji wdrażających instrument finansowy, a w kontekście funduszy gwarancyjnych na poziomie jednostek udzielających nowych pożyczek bazowych. Z zastrzeżeniem przepisów art. 127 rozporządzenia finansowego, jeżeli instrument finansowy przedkłada sprawozdania z kontroli na poparcie wniosku o płatność, instytucja zarządzająca może podjąć decyzję o nieprzeprowadzaniu kontroli zarządczych na miejscu.
Poprawka 305
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 75 – ustęp 2 – akapit 2
EBI lub inne międzynarodowe instytucje finansowe, w których państwo członkowskie posiada akcje lub udziały, przekazują jednak instytucji zarządzającej sprawozdania z kontroli dotyczące wniosków o płatność.
(Nie dotyczy polskiej wersji językowej)
Poprawka 306
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 75 – ustęp 3
3.  Instytucja audytowa przeprowadza audyty systemu i audyty operacji zgodnie z artykułami 71, 73 lub art. 77 na poziomie instytucji wdrażających instrument finansowy, a w kontekście funduszy gwarancyjnych na poziomie jednostek udzielających nowych pożyczek bazowych.
3.  Instytucja audytowa przeprowadza audyty systemu i audyty operacji zgodnie z artykułami 71, 73 lub art. 77 na poziomie instytucji wdrażających instrument finansowy, a w kontekście funduszy gwarancyjnych na poziomie jednostek udzielających nowych pożyczek bazowych. Z zastrzeżeniem przepisów art. 127 rozporządzenia finansowego, jeżeli instrument finansowy zapewnia instytucji audytowej roczne sprawozdanie z kontroli sporządzane przez ich audytorów zewnętrznych do końca każdego roku kalendarzowego i obejmujące elementy zawarte w załączniku XVII, instytucja audytowa może podjąć decyzję o nieprzeprowadzaniu dalszych audytów.
Poprawka 307
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 75 – ustęp 3 a (nowy)
3a.   W kontekście funduszy gwarancyjnych jednostki odpowiedzialne za audyty programów mogą przeprowadzać weryfikacje lub audyty jednostek udzielających nowych pożyczek bazowych jedynie w przypadku wystąpienia co najmniej jednej z następujących sytuacji:
a)  dokumenty potwierdzające, stanowiące potwierdzenie udzielenia wsparcia z instrumentu finansowego na rzecz ostatecznych odbiorców nie są dostępne na poziomie instytucji zarządzającej lub na poziomie podmiotów wdrażających instrumenty finansowe;
b)  są dowody na to, że dokumenty dostępne na poziomie instytucji zarządzającej lub na poziomie instytucji wdrażających instrumenty finansowe nie stanowią prawdziwego i rzetelnego zapisu udzielonego wsparcia.
Poprawka 308
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 76 – ustęp 1
1.  Bez uszczerbku dla zasad pomocy państwa instytucja zarządzająca zapewnia, że wszystkie dokumenty uzupełniające dotyczące działań wspieranych z funduszy utrzymywane są na odpowiednim poziomie na okres pięciu lat od dnia 31 grudnia tego roku, w którym instytucja zarządzająca dokonała ostatniej płatności na rzecz beneficjenta.
1.  Bez uszczerbku dla zasad pomocy państwa instytucja zarządzająca zapewnia, że wszystkie dokumenty uzupełniające dotyczące działań wspieranych z funduszy utrzymywane są na odpowiednim poziomie na okres trzech lat od dnia 31 grudnia tego roku, w którym instytucja zarządzająca dokonała ostatniej płatności na rzecz beneficjenta.
Poprawka 309
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 76 – ustęp 2 a (nowy)
2a.   Okres przechowywania dokumentów może być skrócony, proporcjonalnie do profilu ryzyka i wielkości beneficjenta, decyzją instytucji zarządzającej.
Poprawka 310
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 84 – ustęp 2 – akapit 1 – wprowadzenie
Płatności zaliczkowe w odniesieniu do każdego funduszu są wypłacane w postaci rocznych rat przed dniem 1 lipca każdego roku, z zastrzeżeniem dostępności środków, zgodnie z tym, co następuje:
Płatności zaliczkowe w odniesieniu do każdego funduszu są wypłacane w postaci rocznych rat przed dniem 1 lipca każdego roku, zgodnie z tym, co następuje:
Poprawka 311
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 84 – ustęp 2 – akapit 1 – litera b
b)  2022: 0.5 %;
b)  2022: 0,7 %;
Poprawka 312
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 84 – ustęp 2 – akapit 1 – litera c
c)  2023: 0.5 %;
c)  2023: 1 %;
Poprawka 313
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 84 – ustęp 2 – akapit 1 – litera d
d)  2024: 0.5 %;
d)  2024: 1,5 %;
Poprawka 314
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 84 – ustęp 2 – akapit 1 – litera e
e)  2025: 0.5 %;
e)  2025: 2 %;
Poprawka 315
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 84 – ustęp 2 – akapit 1 – litera f
f)  2026: 0.5
f)  2026: 2 %
Poprawka 316
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 85 – ustęp 3 – litera b
b)  kwotę przeznaczoną na pomoc techniczną obliczoną zgodnie z art. 31 ust. 2;
b)  kwotę przeznaczoną na pomoc techniczną obliczoną zgodnie z art. 31;
Poprawka 317
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 85 – ustęp 4 – litera c a (nowa)
(ca)   w przypadku pomocy państwa wniosek o płatność może obejmować zaliczki wypłacone na rzecz beneficjenta przez podmiot udzielający pomocy, gdy spełnione zostały łącznie następujące warunki: zaliczki te są objęte gwarancją bankową lub równoważną gwarancją, nie przekraczają 40 % całkowitej kwoty pomocy, która ma zostać przyznana beneficjentowi na daną operację i są pokryte z wydatków opłaconych przez beneficjentów i potwierdzone opłaconymi fakturami w ciągu 3 lat.
Poprawka 318
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 86 – ustęp 1
1.  Jeśli instrumenty finansowe są wdrażane zgodnie z art. 53 ust. 2, wnioski o płatności przedłożone na mocy załącznika XIX obejmują łączną kwotę wypłaconą lub, w przypadku gwarancji, kwoty zadeklarowane zgodnie z ustaleniami w umowach gwarancyjnych przez instytucję zarządzającą na rzecz ostatecznych odbiorców, o których mowa w art. 62 ust. 1 lit. a), b) i c).
1.  Jeśli instrumenty finansowe są wdrażane zgodnie z art. 53 ust. 1, wnioski o płatności przedłożone na mocy załącznika XIX obejmują łączną kwotę wypłaconą lub, w przypadku gwarancji, kwoty zadeklarowane zgodnie z ustaleniami w umowach gwarancyjnych przez instytucję zarządzającą na rzecz ostatecznych odbiorców, o których mowa w art. 62 ust. 1 lit. a), b) i c).
Poprawka 319
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 86 – ustęp 2 – wprowadzenie
2.  Jeśli instrumenty finansowe są wdrażane na mocy art. 53 ust3, wnioski o płatność, które obejmują wydatki na instrumenty finansowe, przedkłada się zgodnie z następującymi warunkami:
2.  Jeśli instrumenty finansowe są wdrażane na mocy art. 53 ust. 2, wnioski o płatność, które obejmują wydatki na instrumenty finansowe, przedkłada się zgodnie z następującymi warunkami:
Poprawka 320
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 87 – ustęp 1
1.  Z zastrzeżeniem dostępności środków Komisja dokonuje płatności okresowych nie później niż 60 dni od daty otrzymania przez Komisję wniosku o płatność.
1.  Komisja dokonuje płatności okresowych nie później niż 60 dni od daty otrzymania przez Komisję wniosku o płatność.
Poprawka 321
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 90 – ustęp 1 – litera a
a)  dostępne są dowody sugerujące istnienie poważnego uchybienia, w odniesieniu do którego nie wprowadzono środków naprawczych;
a)  dostępne są dowody na istnienie poważnego uchybienia, w odniesieniu do którego nie wprowadzono środków naprawczych;
Poprawka 322
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 91 – ustęp 1 – litera e
e)  państwo członkowskie nie podjęło niezbędnych działań zgodnie z art. 15 ust. 6.
skreśla się
Poprawka 323
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 99 – ustęp 1
1.  Komisja dokonuje umorzenia każdej kwoty w ramach programu, która nie została wykorzystana na płatności zaliczkowe zgodnie z art. 84 lub w odniesieniu do której nie złożono wniosku o płatność zgodnie z art. 85 i 86 do dnia 26 grudnia drugiego roku kalendarzowego następującego po roku, w którym podjęto zobowiązania budżetowe na lata 2021–2026.
1.  Komisja dokonuje umorzenia każdej kwoty w ramach programu, która nie została wykorzystana na płatności zaliczkowe zgodnie z art. 84 lub w odniesieniu do której nie złożono wniosku o płatność zgodnie z art. 85 i 86 do dnia 31 grudnia trzeciego roku kalendarzowego następującego po roku, w którym podjęto zobowiązania budżetowe na lata 2021–2026.
Poprawka 324
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 99 – ustęp 2
2.   Kwota, która ma zostać objęta płatnością zaliczkową lub wnioskiem o płatność przed upływem terminu określonego w ust. 1 w odniesieniu do zobowiązania budżetowego na 2021, wynosi 60 % tego zobowiązania. 10 % zobowiązania budżetowego na 2021 r. dodaje się do każdego zobowiązania budżetowego na lata 2022–2025 w celu obliczenia kwot, jakie mają zostać pokryte.
skreśla się
Poprawka 325
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 99 – ustęp 3
3.  Część zobowiązań pozostających do spłaty w dniu 31 grudnia 2029 r. zostaje umorzona, jeśli pakiet dokumentów dotyczących poświadczenia wiarygodności i końcowe sprawozdanie z realizacji celów odnoszące się do programów uzyskujących wsparcie w ramach EFS+, EFRR i Funduszu Spójności nie zostały przedłożone Komisji w terminie wyznaczonym w art. 38 ust. 1.
3.  Część zobowiązań pozostających do spłaty w dniu 31 grudnia 2030 r. zostaje umorzona, jeśli pakiet dokumentów dotyczących poświadczenia wiarygodności i końcowe sprawozdanie z realizacji celów odnoszące się do programów uzyskujących wsparcie w ramach EFS+, EFRR i Funduszu Spójności nie zostały przedłożone Komisji w terminie wyznaczonym w art. 38 ust. 1.
Poprawka 326
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 100 – ustęp 1 – akapit 1 – litera b a (nowa)
ba)  niemożliwe było terminowe złożenie wniosku o płatność ze względu na opóźnienia na poziomie unijnym w zakresie ustanowienia ram prawnych i administracyjnych dla funduszy na lata 2021–2027.
Poprawka 327
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 101 – ustęp 2
2.  Państwo członkowskie ma jeden miesiąc na zaakceptowanie kwoty, która ma zostać umorzona, lub przedstawienie swoich uwag.
2.  Państwo członkowskie ma dwa miesiące na zaakceptowanie kwoty, która ma zostać umorzona, lub przedstawienie swoich uwag.
Poprawka 328
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 102 – ustęp 1
1.  EFRR, EFS+ i Fundusz Spójności wspierają cel „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” we wszystkich regionach odpowiadających poziomowi 2 wspólnej klasyfikacji jednostek terytorialnych do celów statystycznych („regiony na poziomie NUTS 2”) ustanowionej rozporządzeniem (WE) nr 1059/2003 zmienionym rozporządzeniem Komisji (UE) nr 868/2014.
1.  EFRR, EFS+ i Fundusz Spójności wspierają cel „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” we wszystkich regionach odpowiadających poziomowi 2 wspólnej klasyfikacji jednostek terytorialnych do celów statystycznych („regiony na poziomie NUTS 2”) ustanowionej rozporządzeniem (WE) nr 1059/2003 zmienionym rozporządzeniem Komisji (UE) nr 2016/2066.
Poprawka 329
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 103 – ustęp 1 – akapit 1
Zasoby na rzecz spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej dostępne na zobowiązanie budżetowe na okres 2021–2027 wynoszą 330 624 388 630 według cen z 2018 r.
Zasoby na rzecz spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej dostępne na zobowiązanie budżetowe na okres 2021–2027 wynoszą 378 097 000 000 EUR według cen z 2018 r.
(Poprawka ta ma na celu przywrócenie kwoty równoważnej do kwoty dostępnej w okresie 2014–2020, wraz z koniecznymi zwiększeniami środków, zgodnie ze stanowiskiem PE w sprawie wniosku dotyczącego wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027. Będzie ona wymagać odpowiedniego dostosowania obliczeń w załączniku XXII.)
Poprawka 330
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 103 – ustęp 2 – akapit 1
Komisja, w drodze aktu wykonawczego, przyjmuje decyzję w sprawie rocznego podziału zasobów ogólnych między państwa członkowskie w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu”, pod względem kategorii regionów, wraz z wykazem kwalifikujących się regionów zgodnie z metodyką określoną w załączniku XXII.
Komisja, w drodze aktu wykonawczego, przyjmuje decyzję w sprawie rocznego podziału zasobów ogólnych między państwa członkowskie w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu”, pod względem kategorii regionów, wraz z wykazem kwalifikujących się regionów zgodnie z metodyką określoną w załączniku XXII. Minimalny całkowity wkład z funduszy, na szczeblu krajowym, powinien być równy 76 % środków przyznanych poszczególnym państwom członkowskim lub regionom na okres 2014–2020.
Poprawka 429
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 103 – ustęp 2 – akapit 2 a (nowy)
Z zastrzeżeniem krajowych przydziałów dla państw członkowskich, środki finansowe dla regionów, które zostały przeklasyfikowane do niższej kategorii na okres 2021–2027, utrzymuje się na poziomie alokacji na lata 2014–2020.
Poprawka 331
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 103 – ustęp 2 – akapit 2 b (nowy)
Z uwagi na szczególne znaczenie finansowania w ramach polityki spójności dla współpracy transgranicznej i transnarodowej, a także dla regionów najbardziej oddalonych, kryteria kwalifikowalności w odniesieniu do tego rodzaju finansowania nie powinny być mniej korzystne niż w latach 2014–2020 i powinny zapewniać maksymalną ciągłość w stosunku do istniejących programów.
(Poprawka ta będzie wymagać odpowiedniego dostosowania obliczeń w załączniku XXII.)
Poprawka 332
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 104 – ustęp 1 – wprowadzenie
1.  Zasoby na cel „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” ustala się na poziomie 97,5 % zasobów ogólnych (tj. na łączną kwotę 322 194 388 630 EUR) przydziela się w następujący sposób:
1.  Zasoby na cel „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” ustala się na poziomie 97 % zasobów ogólnych, tj. na łączną kwotę 366 754 000 000 EUR (według cen z 2018 r.) Z kwoty tej 5 900 000 000 EUR przeznacza się na gwarancję dla dzieci ze środków EFS +. Pozostałą pulę środków w wysokości 360 854 000 000 EUR (według cen z 2018 r.) przydziela się w następujący sposób:
Poprawka 333
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 104 – ustęp 1 – litera a
a)  61,6 % (tj. łączna kwota 198 621 593 157 EUR) dla regionów słabiej rozwiniętych;
a)  61,6 % (tj. łączna kwota 222 453 894 000 EUR) dla regionów słabiej rozwiniętych;
Poprawka 334
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 104 – ustęp 1 – litera b
b)  14,3 % (tj. łączna kwota 45 934 516 595 EUR) dla regionów w okresie przejściowym;
b)  14,3 % (tj. łączna kwota 51 446 129 000 EUR) dla regionów w okresie przejściowym;
Poprawka 335
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 104 – ustęp 1 – litera c
c)  10,8 % (tj. łączna kwota 34 842 689 000 EUR) dla regionów lepiej rozwiniętych;
c)  10,8 % (tj. łączna kwota 39 023 410 000 EUR) dla regionów lepiej rozwiniętych;
Poprawka 336
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 104 – ustęp 1 – litera d
d)  12,8 % (tj. łączna kwota 41 348 556 877 EUR) dla państw członkowskich otrzymujących wsparcie z Funduszu Spójności;
d)  12,8 % (tj. łączna kwota 46 309 907 000 EUR) dla państw członkowskich otrzymujących wsparcie z Funduszu Spójności;
Poprawka 337
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 104 – ustęp 1 – litera e
e)  0.0,4 % (tj. łączna kwota 1 447 034 001 EUR) jako dodatkowe zasoby dla regionów najbardziej oddalonych, wskazanych w art. 349 TFUE, oraz regionów na poziomie NUTS 2 spełniających kryteria określone w art. 2 Protokołu nr 6 do Aktu przystąpienia z 1994 r.
e)  0.0,4 % (tj. łączna kwota 1 620 660 000 EUR) jako dodatkowe zasoby dla regionów najbardziej oddalonych, wskazanych w art. 349 TFUE, oraz regionów na poziomie NUTS 2 spełniających kryteria określone w art. 2 Protokołu nr 6 do Aktu przystąpienia z 1994 r.
Poprawka 338
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 104 – ustęp 3 – akapit 1
Kwota środków dostępnych dla EFS+ w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” wynosi 88 646 194 590 EUR.
Kwota środków dostępnych dla EFS+ odpowiada 28,8 % zasobów w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” (tj. 105 686 000 000 EUR według cen z 2018 r.) Nie obejmuje to puli środków finansowych na komponent „Zatrudnienie i innowacje społeczne” lub komponent „Zdrowie”.
Poprawka 339
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 104 – ustęp 3 – akapit 2
Kwota dodatkowego finansowania dla regionów najbardziej oddalonych, o której mowa w ust. 1 lit. e), przydzielona do EFS+ wynosi 376 928 934 EUR.
Kwota dodatkowego finansowania dla regionów najbardziej oddalonych, o której mowa w ust. 1 lit. e), przydzielona do EFS+ odpowiada 0,4 % zasobów, o których mowa w akapicie pierwszym (tj. 424 296 054 EUR według cen z 2018 r.)
Poprawka 340
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 104 – ustęp 4 – akapit 1
Kwotę wsparcia z Funduszu Spójności, które ma zostać przekazane na instrument „Łącząc Europę”, ustala się na poziomie 10 000 000 000 EUR. Zostanie ona wydatkowana na projekty dotyczące infrastruktury transportowej poprzez ogłoszenie specjalnych zaproszeń do składania ofert zgodnie z rozporządzeniem (UE) [numer nowego rozporządzenia w sprawie instrumentu „Łącząc Europę”] wyłącznie w państwach członkowskich kwalifikujących się do finansowania z Funduszu Spójności.
Kwotę wsparcia z Funduszu Spójności, które ma zostać przekazane na instrument „Łącząc Europę”, ustala się na poziomie 4 000 000 000 EUR według cen z 2018 r. Zostanie ona wydatkowana na projekty dotyczące infrastruktury transportowej, z uwzględnieniem potrzeb państw członkowskich i regionów w zakresie infrastruktury inwestycyjnej, poprzez ogłoszenie specjalnych zaproszeń do składania ofert zgodnie z rozporządzeniem (UE) [numer nowego rozporządzenia w sprawie instrumentu „Łącząc Europę”] wyłącznie w państwach członkowskich kwalifikujących się do finansowania z Funduszu Spójności.
Poprawka 341
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 104 – ustęp 4 – akapit 5
30 % zasobów przeniesionych do instrumentu „Łącząc Europę” zostaje niezwłocznie po przesunięciu udostępnione wszystkim państwom członkowskim kwalifikującym się do finansowania z Funduszu Spójności na finansowanie projektów dotyczących infrastruktury transportowej zgodnie z rozporządzeniem (UE) [nowe rozporządzenie w sprawie instrumentu „Łącząc Europę”].
skreśla się
Poprawka 342
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 104 – ustęp 4 – akapit 6
Do specjalnych zaproszeń do składania wniosków, o których mowa w akapicie pierwszym, mają zastosowanie przepisy dotyczące sektora transportu na mocy rozporządzenia (UE) [numer nowego rozporządzenia w sprawie instrumentu „Łącząc Europę”]. Do dnia 31 grudnia 2023 r. wybór projektów kwalifikujących się do finansowania odbywa się z zachowaniem krajowych alokacji w ramach Funduszu Spójności w odniesieniu do 70 % środków przeniesionych do instrumentu „Łącząc Europę”.
Do specjalnych zaproszeń do składania wniosków, o których mowa w akapicie pierwszym, mają zastosowanie przepisy dotyczące sektora transportu na mocy rozporządzenia (UE) [numer nowego rozporządzenia w sprawie instrumentu „Łącząc Europę”]. Do dnia 31 grudnia 2023 r. wybór projektów kwalifikujących się do finansowania odbywa się z zachowaniem krajowych alokacji w ramach Funduszu Spójności.
Poprawka 343
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 104 – ustęp 5
5.  500 000 000 EUR z zasobów na cel „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” przeznacza się na Europejską inicjatywę miejską zarządzaną bezpośrednio lub pośrednio przez Komisję.
5.  560 000 000 EUR według cen z 2018 r. z zasobów na cel „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” przeznacza się na Europejską inicjatywę miejską zarządzaną bezpośrednio lub pośrednio przez Komisję.
Poprawka 344
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 104 – ustęp 6
6.  175 000 000 EUR z zasobów EFS+ na cel „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” przeznacza się współpracę transnarodową na rzecz innowacyjnych rozwiązań zarządzaną bezpośrednio lub pośrednio.
6.  196 000 000 EUR według cen z 2018 r. z zasobów EFS+ na cel „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” przeznacza się współpracę transnarodową na rzecz innowacyjnych rozwiązań zarządzaną bezpośrednio lub pośrednio.
Poprawka 345
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 104 – ustęp 7
7.  Zasoby na cel „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) ustala się na poziomie 2,5 % zasobów ogólnych dostępnych na zobowiązania budżetowe z funduszy na okres 2021–2027 (tj. w łącznej kwocie 8 430 000 000 EUR).
7.  Zasoby na cel „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) ustala się na poziomie 3 % zasobów ogólnych dostępnych na zobowiązania budżetowe z funduszy na okres 2021–2027 (tj. w łącznej kwocie 11 343 000 000 EUR według cen z 2018 r.).
Poprawka 346
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 105 – ustęp 1 – litera a
a)  w wysokości nie więcej niż 15 % łącznych alokacji dla słabiej rozwiniętych regionów do regionów w okresie przejściowym lub regionów lepiej rozwiniętych oraz z regionów w okresie przejściowym do regionów lepiej rozwiniętych;
a)  w wysokości nie więcej niż 5 % łącznych alokacji dla słabiej rozwiniętych regionów do regionów w okresie przejściowym lub regionów lepiej rozwiniętych oraz z regionów w okresie przejściowym do regionów lepiej rozwiniętych;
Poprawka 347
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 106 – ustęp 3 – akapit 1 – litera a
a)  70 % dla regionów słabiej rozwiniętych;
a)  85 % dla regionów słabiej rozwiniętych;
Poprawka 348
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 106 – ustęp 3 – akapit 1 – litera b
b)  55 % dla regionów w okresie przejściowym;
b)  65% dla regionów w okresie przejściowym;
Poprawki 349 i 447
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 106 – ustęp 3 – akapit 1 – litera c
c)  40 % dla regionów lepiej rozwiniętych.
c)  50 % dla regionów lepiej rozwiniętych.
Poprawka 350
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 106 – ustęp 3 – akapit 2
Stopy współfinansowania określone w lit. a) mają zastosowanie również do regionów najbardziej oddalonych.
Stopy współfinansowania określone w lit. a) mają zastosowanie również do regionów najbardziej oddalonych oraz do dodatkowej alokacji dla regionów najbardziej oddalonych.
Poprawka 351
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 106 – ustęp 3 – akapit 3
Stopa współfinansowania dla Funduszu Spójności na poziomie każdego priorytetu nie przewyższa 70 %.
Stopa współfinansowania dla Funduszu Spójności na poziomie każdego priorytetu nie przewyższa 85 %.
Poprawka 352
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 106 – ustęp 3 – akapit 4
W rozporządzeniu w sprawie EFS+ mogą zostać określone wyższe stopy współfinansowania w przypadku priorytetów służących wsparciu działań innowacyjnych zgodnie z art. [14] tego rozporządzenia.
W rozporządzeniu w sprawie EFS+ mogą w należycie uzasadnionych przypadkach zostać określone wyższe stopy współfinansowania do 90 % w przypadku priorytetów służących wsparciu działań innowacyjnych zgodnie z art. [13] i art. [4 ust. 1 lit. x)] i lit. [xi)] tego rozporządzenia, a także programów służących zwalczaniu deprywacji materialnej zgodnie z art. [9], walce z bezrobociem wśród młodzieży zgodnie z art. [10], wspieraniu europejskiej gwarancji dla dzieci zgodnie z art. [10a] oraz współpracy transnarodowej zgodnie z art. [11b].
Poprawka 353
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 106 – ustęp 4 – akapit 1
Stopa współfinansowania dla programów Interreg nie przekracza 70 %.
Stopa współfinansowania dla programów Interreg nie przekracza 85 %.
Poprawka 453
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 106 – ustęp 4 a (nowy)
4a.  Państwa członkowskie mogą w uzasadnionych przypadkach wystąpić z wnioskiem o większą elastyczność w obowiązujących ramach paktu stabilności i wzrostu w odniesieniu do publicznych lub równoważnych wydatków strukturalnych, popartym przez administrację publiczną w drodze współfinansowania inwestycji będących częścią europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych. Określając korektę budżetową w ramach części zapobiegawczej lub naprawczej paktu stabilności i wzrostu, Komisja dokładnie ocenia odnośny wniosek w sposób odzwierciedlający strategiczne znaczenie inwestycji.
Poprawka 354
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 107 – akapit 1
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 108, wprowadzających zmiany w załącznikach do niniejszego rozporządzenia, w celu dostosowania do zmian pojawiających się w okresie programowania w przypadku elementów niniejszego rozporządzenia innych niż istotne, z wyjątkiem załączników III, IV, X i XXII.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 108, wprowadzających zmiany w załącznikach do niniejszego rozporządzenia, w celu dostosowania do zmian pojawiających się w okresie programowania w przypadku elementów niniejszego rozporządzenia innych niż istotne, z wyjątkiem załączników III, IV, X i XXII. Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 108, aktów delegowanych w celu zmiany i dostosowania rozporządzenia delegowanego (UE) nr 204/2014, o którym mowa w art. 6 ust. 3, do niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 355
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 108 – ustęp 2
2.  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 63 ust. 10, art. 73 ust. 4, art. 88 ust. 4, art. 89 ust. 4 i art. 107, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
2.  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 6 ust. 3, art. 63 ust. 10, art. 73 ust. 4, art. 88 ust. 4, art. 89 ust. 4 i art. 107, powierza się Komisji na czas od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do dnia 31 grudnia 2027 r.
Poprawka 356
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 108 – ustęp 3
3.  Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 63 ust. 10, art. 73 ust. 4, art. 88 ust. 4 i art. 89 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
3.  Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 6 ust. 3, art. 63 ust. 10, art. 73 ust. 4, art. 88 ust. 4, art. 89 ust. 4 i art. 107, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
Poprawka 357
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 108 – ustęp 6
6.  Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 63 ust. 10, art. 73 ust. 4, art. 88 ust. 4, art. 89 ust.4 i art. 107 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
6.  Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 6 ust. 3, art. 63 ust. 10, art. 73 ust. 4, art. 88 ust. 4, art. 89 ust.4 i art. 107 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Poprawka 359
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 1 – cel polityki 1 – wiersz 001 – kolumna 1
001 Inwestycje w środki trwałe w mikroprzedsiębiorstwach bezpośrednio związane z działaniami badawczymi i innowacyjnymi
001 Inwestycje w środki trwałe w mikroprzedsiębiorstwach bezpośrednio związane z działaniami badawczymi i innowacyjnymi lub związane konkurencyjnością
Poprawka 360
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 1 – cel polityki 1 – wiersz 002 – kolumna 1
002 Inwestycje w środki trwałe w małych i średnich przedsiębiorstwach (w tym prywatnych ośrodkach badawczych) bezpośrednio związane z działaniami badawczymi i innowacyjnymi
002 Inwestycje w środki trwałe w małych i średnich przedsiębiorstwach (w tym prywatnych ośrodkach badawczych) bezpośrednio związane z działaniami badawczymi i innowacyjnymi lub związane z konkurencyjnością
Poprawka 361
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 1 – cel polityki 1 – wiersz 004 – kolumna 1
004 Inwestycje w aktywa niematerialne i prawne w mikroprzedsiębiorstwach bezpośrednio związane z działaniami badawczymi i innowacyjnymi
004 Inwestycje w aktywa niematerialne i prawne w mikroprzedsiębiorstwach bezpośrednio związane z działaniami badawczymi i innowacyjnymi lub związane konkurencyjnością
Poprawka 362
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 1 – cel polityki 1 – wiersz 005 – kolumna 1
005 Inwestycje w aktywa niematerialne i prawne w małych i średnich przedsiębiorstwach (w tym prywatnych ośrodkach badawczych) bezpośrednio związane z działaniami badawczymi i innowacyjnymi
005 Inwestycje w aktywa niematerialne i prawne w małych i średnich przedsiębiorstwach (w tym prywatnych ośrodkach badawczych) bezpośrednio związane z działaniami badawczymi i innowacyjnymi lub związane z konkurencyjnością
Poprawka 363
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 1 – cel polityki 2 – wiersz 035 – kolumna 1
035 Środki w zakresie dostosowania do zmiany klimatu oraz ochrona przed zagrożeniami związanymi z klimatem dotyczące: powodzi, oraz zarządzanie ryzykiem w tym zakresie (w tym zwiększanie świadomości, ochrona ludności oraz systemy i infrastruktura do celów zarządzania klęskami i katastrofami)
035 Środki w zakresie dostosowania do zmiany klimatu oraz ochrona przed zagrożeniami związanymi z klimatem dotyczące: powodzi i osuwisk, oraz zarządzanie ryzykiem w tym zakresie (w tym zwiększanie świadomości, ochrona ludności oraz systemy i infrastruktura do celów zarządzania klęskami i katastrofami)
Poprawka 364
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 1 – cel polityki 2 – wiersz 043

Tekst proponowany przez Komisję

043

Gospodarowanie odpadami z gospodarstw domowych: mechaniczno-biologicznego przetwarzanie odpadów, przetwarzanie termiczne

0%

100%

Poprawka

 

skreśla się

 

 

Poprawka 365
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 1 – cel polityki 3 – wiersz 056 – kolumna 1
056 Nowo wybudowane autostrady i drogi TEN-T – sieć bazowa
056 Nowo wybudowane autostrady, mosty i drogi TEN-T – sieć bazowa
Poprawka 366
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 1 – cel polityki 3 – wiersz 057 – kolumna 1
057 Nowo wybudowane autostrady i drogi TEN-T – sieć kompleksowa
057 Nowo wybudowane autostrady, mosty i drogi TEN-T – sieć kompleksowa
Poprawka 367
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 1 – cel polityki 3 – wiersz 060 – kolumna 1
060 Przebudowane lub zmodernizowane autostrady i drogi TEN-T – sieć bazowa
060 Przebudowane lub zmodernizowane autostrady, mosty i drogi TEN-T – sieć bazowa
Poprawka 368
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 1 – cel polityki 3 – wiersz 061 – kolumna 1
061 Przebudowane lub zmodernizowane autostrady i drogi TEN-T – sieć kompleksowa
061 Przebudowane lub zmodernizowane autostrady, mosty i drogi TEN-T – sieć kompleksowa
Poprawka 369
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 1 – cel polityki 5 – wiersz 128 – kolumna 1
128 Ochrona, rozwój i promowanie publicznych walorów turystycznych i powiązanych usług turystycznych
128 Ochrona, rozwój i promowanie publicznych walorów turystycznych i usług turystycznych
Poprawka 370
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 1 – cel polityki 5 – wiersz 130 – kolumna 1
130 Ochrona, rozwój i promowanie dziedzictwa naturalnego i ekoturystyki
130 Ochrona, rozwój i promowanie dziedzictwa naturalnego i ekoturystyki poza obszarami Natura 2000
Poprawka 371
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 3 – wiersz 12 - kolumna Zintegrowane inwestycje terytorialne (ZIT)
Miasta, małe miasta przedmieścia
Miasta, małe miastaprzedmieścia i połączone obszary wiejskie
Poprawka 372
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 3 – wiersz 16 - kolumna Zintegrowane inwestycje terytorialne (ZIT)
Obszary słabo zaludnione
Obszary wiejskie i słabo zaludnione
Poprawka 373
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 3 – wiersz 22 – kolumna Rozwój lokalny kierowany przez społeczność (RLKS)
Miasta, małe miasta przedmieścia
Miasta, małe miastaprzedmieścia i połączone obszary wiejskie
Poprawka 374
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 3 – wiersz 26 – kolumna Rozwój lokalny kierowany przez społeczność (RLKS)
Obszary słabo zaludnione
Obszary wiejskie i słabo zaludnione
Poprawka 375
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 3 – wiersz 32 – kolumna Inny rodzaj narzędzia terytorialnego w ramach celu polityki 5
Miasta, małe miasta przedmieścia
Miasta, małe miasta, przedmieścia i połączone obszary wiejskie
Poprawka 376
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 3 – wiersz 36 – kolumna Inny rodzaj narzędzia terytorialnego w ramach celu polityki 5
Obszary słabo zaludnione
Obszary wiejskie i słabo zaludnione
Poprawka 377
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tabela 4 – wiersz 17
17 Działalność związana z zakwaterowaniem i usługami gastronomicznymi
17 Turystyka, działalność związana z zakwaterowaniem i z usługami gastronomicznymi
Poprawka 378
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – tabela Horyzontalne warunki podstawowe – wiersz 6 – kolumna 2
Gotowe są krajowe ramy wdrażania Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, które obejmują:
Gotowe są krajowe ramy wdrażania Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, które obejmują:
1.  Cele końcowe posiadające wymierne cele pośrednie, mechanizm gromadzenia danych i monitorowania.
1.  Cele końcowe posiadające wymierne cele pośrednie, mechanizm gromadzenia danych i monitorowania, mające zastosowanie we wszystkich celach polityki.
2.  Ustalenia służące zagwarantowaniu, że w przygotowaniach i wdrażaniu programów odpowiednio uwzględnia się politykę, prawodawstwo i normy w zakresie dostępności.
2.  Ustalenia służące zagwarantowaniu, że w przygotowaniach i wdrażaniu programów, a także w kryteriach wyboru i obowiązkach wynikających z projektu odpowiednio uwzględnia się politykę, prawodawstwo i normy w zakresie dostępności zgodnie z postanowieniami Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych.
2a.  Ustalenia dotyczące sprawozdawczości dla komitetu monitorującego w sprawie zgodności wspieranych operacji.
Poprawka 379
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – tabela Horyzontalne warunki podstawowe – wiersz 6 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Wdrażanie zasad i praw Europejskiego filaru praw socjalnych, które przyczyniają się do rzeczywistej konwergencji i spójności w Unii Europejskiej.

Ustalenia na szczeblu krajowym zapewniające właściwe wdrożenie zasad zawartych w Europejskim filarze praw socjalnych przyczyniających się do podwyższenia poziomu konwergencji społecznej i spójności w UE, zwłaszcza zasad zapobiegających nieuczciwej konkurencji na rynku wewnętrznym.

Poprawka 380
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – tabela Horyzontalne warunki podstawowe – wiersz 6 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Skuteczne stosowanie zasady partnerstwa

Gotowe są ramy umożliwiające wszystkim partnerom odgrywanie samodzielnej roli w przygotowaniu, wdrożeniu, monitorowaniu i ocenie programów, które obejmują:

 

1.  Ustalenia mające na celu zapewnienie przejrzystych procedur dotyczących zaangażowania partnerów

 

2.  Ustalenia dotyczące rozpowszechniania i ujawniania informacji istotnych dla partnerów w celu przygotowania i monitorowania posiedzeń.

 

3.  Wsparcie na rzecz wzmocnienia pozycji partnerów i budowania zdolności.

Poprawka 381
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 2 – wiersz 2 – kolumna 4
Krajowe plany w zakresie energii i klimatu są przyjęte i obejmują:
Krajowe plany w zakresie energii i klimatu spełniające cel ograniczenia globalnego ocieplenia do 1,5 °C zgodnie z porozumieniem paryskim są przyjęte i obejmują:
1.  Wszystkie elementy wymagane na podstawie wzoru określonego w załączniku I do rozporządzenia w sprawie zarządzania unią energetyczną
1.  Wszystkie elementy wymagane na podstawie wzoru określonego w załączniku I do rozporządzenia w sprawie zarządzania unią energetyczną
2.  Orientacyjny zarys planowanych środków i mechanizmów finansowania w odniesieniu do środków promujących energię niskoemisyjną
2.  Zarys planowanych środków i mechanizmów finansowania w odniesieniu do środków promujących energię niskoemisyjną
Poprawka 382
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 2 – wiersz 4 – kolumna 2
EFRR i Fundusz Spójności:
EFRR i Fundusz Spójności:
2.4  Wspieranie działań w zakresie dostosowania do zmiany klimatu, zapobiegania ryzyku i odporności na klęski żywiołowe
2.4  Wspieranie działań w zakresie dostosowania do zmiany klimatu i zmian strukturalnych, zapobiegania ryzyku i odporności na klęski żywiołowe
Poprawka 383
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 2 – wiersz 7 – kolumna 4
Gotowe są ramy działania priorytetowego zgodnie z art. 8 dyrektywy 92/43/EWG, które obejmują:
Gotowe są ramy działania priorytetowego zgodnie z art. 8 dyrektywy 92/43/EWG, które obejmują:
1.  Wszystkie elementy wymagane we wzorze ram działania priorytetowego na lata 2021–2027 uzgodnione przez Komisję i państwa członkowskie
1.  Wszystkie elementy wymagane we wzorze ram działania priorytetowego na lata 2021–2027 uzgodnione przez Komisję i państwa członkowskie, w tym środki priorytetowe i oszacowanie potrzeb finansowych
2.  Określenie środków priorytetowych i oszacowanie potrzeb finansowych
Poprawka 384
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 3 – punkt 3.2 – kolumna 2
3.2  Rozwój zrównoważonej, inteligentnej, bezpiecznej i intermodalnej sieci TEN-T odpornej na zmianę klimatu
(Nie dotyczy polskiej wersji językowej)
Poprawka 385
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 3 – punkt 3.2 – kolumna 4 – punkt -1 a (nowa)
-1a.  Wymaga zapewnienia spójności społecznej, gospodarczej i terytorialnej oraz w większym stopniu utworzenia brakujących połączeń oraz likwidacji wąskich gardeł na sieci TEN-T, przez co rozumie się również inwestycje w twardą infrastrukturę
Poprawka 386
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 3 – punkt 3.2 – kolumna 4 – punkt 1
1.  Zawiera uzasadnienie ekonomiczne planowanych inwestycji, poparte solidną analizą zapotrzebowania i modeli przepływów transportowych, które powinny uwzględniać spodziewany wpływ liberalizacji kolei
1.  Zawiera uzasadnienie ekonomiczne planowanych inwestycji, poparte solidną analizą zapotrzebowania i modeli przepływów transportowych, które powinny uwzględniać spodziewany wpływ otwarcia rynków usług kolejowych
Poprawka 387
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 3 – wiersz 2 – kolumna 4 – punkt 2
2.  Odzwierciedla plany ochrony powietrza, z uwzględnieniem w szczególności krajowych odchodzenia od paliw kopalnych
2.  Odzwierciedla plany ochrony powietrza, z uwzględnieniem w szczególności krajowych strategii obniżania emisji pochodzących z sektora transportu
Poprawka 388
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 3 – wiersz 2 – kolumna 4 – punkt 3
3.  Obejmuje inwestycje w korytarze sieci bazowej TEN-T zgodnie z definicją w rozporządzeniu (UE) nr 1316/2013, zgodnie z odpowiednimi planami prac TEN-T
3.  Obejmuje inwestycje w korytarze sieci bazowej TEN-T zgodnie z definicją w rozporządzeniu (UE) nr 1316/2013, zgodnie z odpowiednimi planami prac TEN-T oraz zidentyfikowane odcinki w ramach sieci kompleksowej
Poprawka 389
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 3 – wiersz 2 – kolumna 4 – punkt 4
4.  W przypadku inwestycji poza podstawową siecią TEN-T zapewnia komplementarność przez zapewnienie odpowiedniej łączności regionów i lokalnych społeczności w ramach sieci bazowej TEN-T i jej węzłów
4.  W przypadku inwestycji poza podstawową siecią TEN-T zapewnia komplementarność przez zapewnienie odpowiedniej łączności sieci miejskich, regionów i lokalnych społeczności w ramach sieci bazowej TEN-T i jej węzłów
Poprawka 390
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 3 – wiersz 2 – kolumna 4 – punkt 9 a (nowa)
9a.  Promuje zrównoważone regionalne i transgraniczne inicjatywy turystyczne korzystne zarówno dla turystów, jak i mieszkańców, takie jak wzajemne połączenie sieci EuroVelo i Transeuropejskiej Sieci Kolejowej TRAN
Poprawka 391
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 4 – wiersz 1 – kolumna 2 – EFS
EFS:
EFS:
4.1.1  Poprawa dostępu do zatrudnienia dla wszystkich osób poszukujących pracy, w tym osób młodych i osób nieaktywnych zawodowo oraz promowanie samozatrudnienia i gospodarki społecznej;
4.1.1  Poprawa dostępu do zatrudnienia dla wszystkich osób poszukujących pracy, zwłaszcza osób młodych i długotrwale bezrobotnych, oraz dla osób nieaktywnych zawodowo, a także promowanie samozatrudnienia i gospodarki społecznej;
4.1.2  Modernizacja instytucji i służb rynku pracy w celu zapewnienia szybkiego i zindywidualizowanego wsparcia w celu dostosowania umiejętności i kwalifikacji zawodowych do potrzeb rynku pracy, przekwalifikowania i mobilności;
4.1.2  Modernizacja instytucji i służb rynku pracy w celu oceny i przewidywania zapotrzebowania na umiejętności oraz zapewnienia szybkiego i zindywidualizowanego wparcia w celu dostosowania umiejętności i kwalifikacji zawodowych do potrzeb rynku pracy, przekwalifikowania i mobilności;
Poprawka 392
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 4 – wiersz 2 – kolumna 2 – EFS
EFS
EFS
4.1.3  Promowanie lepszej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, w tym dostępu do opieki nad dziećmi, zdrowego i dobrze dostosowanego środowiska pracy przeciwdziałającego zagrożeniom dla zdrowia, dostosowanie pracowników do zmian oraz zdrowe i aktywne starzenia się;
4.1.3  Promowanie uczestnictwa kobiet w rynku pracy, lepszej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, w tym dostępu do opieki nad dziećmi, zdrowego i dobrze dostosowanego środowiska pracy, w którym przeciwdziała się czynnikom ryzyka dla zdrowia, dostosowanie pracowników, przedsiębiorstw i przedsiębiorców do zmian oraz aktywnego i zdrowego starzenia się;
Poprawka 393
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 4 – wiersz 2 – kolumna 4 – punkt 2
2.  Środki na rzecz rozwiązania problemu zróżnicowania sytuacji kobiet i mężczyzn w zakresie zatrudnienia, płac i emerytur oraz wspierania równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, w tym przez poprawę dostępu do wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem, wraz z celami końcowymi
2.  Środki na rzecz rozwiązania problemu zróżnicowania sytuacji kobiet i mężczyzn w zakresie zatrudnienia, płac, zabezpieczenia społecznego i emerytur oraz wspierania równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, w tym przez poprawę dostępu do wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem, wraz z celami końcowymi
Poprawka 394
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 4 – wiersz 3 – kolumna 2 – EFS
EFS:
EFS:
4.2.1  Poprawa jakości, efektywnościdopasowywania systemów kształcenia i szkolenia do potrzeb rynku pracy;
4.2.1  Poprawa jakości, włączającego charakteru, efektywności i dopasowywania systemów kształcenia i szkolenia do potrzeb rynku pracy w celu wspierania nabywania kompetencji kluczowych, w tym umiejętności cyfrowych, oraz ułatwienia przejścia od kształcenia do zatrudnienia;
4.2.2  Promowanie elastycznych możliwości podnoszenia i zmiany kwalifikacji dla wszystkich, w tym przez ułatwianie zmiany kariery i promowanie mobilności zawodowej
4.2.2  Promowanie uczenia się przez całe życie, w szczególności elastycznych możliwości podnoszenia i zmiany kwalifikacji dla wszystkich, jak również uczenia się pozaformalnego i nieformalnego, w tym przez ułatwianie zmiany kariery i promowanie mobilności zawodowej
4.2.3  Promowanie równego dostępu, w szczególności w przypadku grup w niekorzystnej sytuacji, do wysokiej jakości kształcenia i szkolenia, od wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem poprzez kształcenie ogólne i zawodowe po szkolnictwo wyższe;
4.2.3  Promowanie równego dostępu i możliwości ukończenia dobrej jakości kształcenia i szkolenia, sprzyjających włączeniu społecznemu, w szczególności w przypadku grup w niekorzystnej sytuacji, od wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem przez ogólne i zawodowe kształcenie i szkolenie, po szkolnictwo wyższe, a także kształcenie i uczenie się dorosłych, w tym ułatwianie mobilności edukacyjnej dla wszystkich;
Poprawka 395
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – wiersz 4.2 – kolumna 4: Kryteria, które muszą być spełnione, przy warunku podstawowym – punkt 1
1.  Sprawdzone empirycznie systemy przewidywania i prognozowania umiejętności, jak również mechanizmy i służby monitorowania losów absolwentów do celów wysokiej jakości i skutecznych wytycznych dla osób uczących się w każdym wieku
1.  Sprawdzone empirycznie systemy przewidywania i prognozowania umiejętności, jak również mechanizmy i służby dalszego monitorowania do celów wysokiej jakości i skutecznych wytycznych dla osób uczących się w każdym wieku, w tym podejścia zorientowane na osobę uczącą się
Poprawka 396
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – wiersz 4.2 – kolumna 4: Kryteria, które muszą być spełnione, przy warunku podstawowym – punkt 2
2.  Środki na rzecz zapewnienia równego dostępu do wysokiej jakości odpowiedniego kształcenia i szkolenia sprzyjającego włączeniu społecznemu i nabywaniu kluczowych kompetencji na wszystkich poziomach, w tym na poziomie szkolnictwa wyższego, uczestnictwo w takim kształceniu i szkoleniu i ukończenie go
2.  Środki na rzecz zapewnienia równego dostępu do wysokiej jakości, przystępnego cenowo, odpowiedniego, wolnego od segregacji kształcenia i szkolenia sprzyjającego włączeniu społecznemu i nabywaniu kluczowych kompetencji na wszystkich poziomach, w tym na poziomie szkolnictwa wyższego, uczestnictwo w takim kształceniu i szkoleniu i ukończenie go
Poprawka 397
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – wiersz 4.2 – kolumna 4: Kryteria, które muszą być spełnione, przy warunku podstawowym – punkt 3
3.  Mechanizm koordynacji na wszystkich poziomach kształcenia i szkolenia, w tym szkolnictwa wyższego, oraz jasny podział obowiązków między właściwymi organami krajowymi lub regionalnymi
3.  Mechanizm koordynacji na wszystkich poziomach kształcenia i szkolenia, w tym szkolnictwa wyższego i podmiotów świadczących usługi uczenia się pozaformalnego i nieformalnego, oraz jasny podział obowiązków między właściwymi organami krajowymi lub regionalnymi
Poprawka 398
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 4 – wiersz 4 – kolumna 2 – punkt 4.3
ERDF:
ERDF:
4.3  Zwiększenie integracji społeczno-ekonomicznej marginalizowanych społeczności, migrantów i grup w niekorzystnej sytuacji poprzez zintegrowane działania obejmujące mieszkalnictwo i usługi społeczne
4.3  zwiększenie integracji społeczno-ekonomicznej marginalizowanych społeczności, uchodźców i migrantów objętych ochroną międzynarodową i grup w niekorzystnej sytuacji poprzez zintegrowane działania obejmujące mieszkalnictwo i usługi społeczne
Poprawka 399
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 4 – wiersz 4 – kolumna 2 – punkt 4.3.1
EFS:
(Nie dotyczy polskiej wersji językowej)
4.3.1  Wspieranie aktywnego włączenia społecznego, w tym w celu promowania równości szans i aktywnego uczestnictwa, oraz zwiększanie szans na zatrudnienie;
Poprawka 400
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 4 – punkt 4 – kolumna 2 – punkt 4.3.1 a (nowy)
4.3.1a.   Promowanie integracji społecznej osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym, w tym osób najbardziej potrzebujących i dzieci
Poprawka 401
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 4 – wiersz 4 – kolumna 4
Gotowe są krajowe ramy strategiczne polityki na rzecz włączenia społecznego i walki z ubóstwem, które obejmują:
Gotowe są krajowe ramy strategiczne polityki i plan działania na rzecz włączenia społecznego i walki z ubóstwem, które obejmują:
1.  Sprawdzona empirycznie diagnoza ubóstwa i wykluczenia społecznego, w tym ubóstwa dzieci, bezdomności, segregacji przestrzennej i edukacyjnej, ograniczonego dostępu do podstawowych usług i infrastruktury oraz szczególnych potrzeby osób znajdujących się w trudnej sytuacji
1.  Sprawdzona empirycznie diagnoza ubóstwa i wykluczenia społecznego, w tym ubóstwa dzieci, bezdomności, segregacji przestrzennej i edukacyjnej, ograniczonego dostępu do podstawowych usług i infrastruktury oraz szczególnych potrzeby osób znajdujących się w trudnej sytuacji
2.  Środki na rzecz zapobiegania i zwalczania segregacji we wszystkich dziedzinach, w tym przez zapewnianie odpowiedniego wsparcia dochodu, rynki pracy sprzyjające włączeniu społecznemu i dostęp do wysokiej jakości usług dla osób w trudnej sytuacji, w tym migrantów
2.  Środki na rzecz zapobiegania i zwalczania segregacji we wszystkich dziedzinach, w tym przez zapewnianie odpowiedniego wsparcia dochodu, ochrony socjalnej, rynków pracy sprzyjających włączeniu społecznemu i dostępu do wysokiej jakości usług dla osób w trudnej sytuacji, w tym migrantów i uchodźców
3.  Środki przejścia od opieki instytucjonalnej do opieki środowiskowej
3.  Środki przejścia od opieki instytucjonalnej do opieki środowiskowej i rodzinnej w oparciu o krajową strategię deinstytucjonalizacji i plan działania;
4.  Ustalenia dotyczące zapewnienia, aby ich kształt, wdrożenie, monitorowanie i przegląd były prowadzone w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi i odpowiednimi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego
4.  Ustalenia dotyczące zapewnienia, aby ich kształt, wdrożenie, monitorowanie i przegląd były prowadzone w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi i odpowiednimi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego
Poprawka 402
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 4 – wiersz 5 – kolumna 2
EFS:
EFS:
4.3.2  Wspieranie integracji społeczno-gospodarczej społeczności marginalizowanych, takich jak Romowie;
4.3.2  Wspieranie integracji społeczno-gospodarczej obywateli państw trzecich i społeczności marginalizowanych, takich jak Romowie;
Poprawka 403
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 4 – wiersz 6 – kolumna 2
EFS:
EFS:
4.3.4  Poprawa równego i szybkiego dostępu do stabilnych i przystępnych cenowo usług wysokiej jakości; poprawa dostępności, skuteczności i odporności systemów opieki zdrowotnej; poprawa dostępu do usług opieki długoterminowej
4.3.4  Poprawa równego i szybkiego dostępu do stabilnych i przystępnych cenowo usług wysokiej jakości; modernizacja systemów zabezpieczenia społecznego, w tym wspieranie dostępu do ochrony socjalnej; poprawa dostępności, skuteczności i odporności systemów opieki zdrowotnej; poprawa dostępu do usług opieki długoterminowej
Poprawka 404
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – cel polityki 4 – wiersz 6 – kolumna 4 – punkty 2, 3 i 3 a (nowe)
Gotowe są krajowe lub regionalne ramy strategiczne polityki zdrowotnej, które obejmują:
Gotowe są krajowe lub regionalne ramy strategiczne polityki zdrowotnej, które obejmują:
1.  Tworzenie map potrzeb w zakresie opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej, w tym pod względem personelu medycznego, w celu zapewnienia zrównoważonych i skoordynowanych środków
1.  Tworzenie map potrzeb w zakresie opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej, w tym pod względem personelu medycznego, w celu zapewnienia zrównoważonych i skoordynowanych środków
2.  Środków na rzecz zapewnienia skuteczności, zrównoważenia, dostępności i przystępności cenowej usług opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej, w tym ze szczególnym uwzględnieniem osób wykluczonych z systemów opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej
2.  Środki na rzecz zapewnienia skuteczności, zrównoważenia, dostępności i przystępności cenowej usług opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej, w tym ze szczególnym uwzględnieniem osób wykluczonych z systemów opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej oraz osób, do których najtrudniej jest dotrzeć
3.  Środki na rzecz wspierania usług na poziomie społeczności lokalnych, w tym profilaktyki i podstawowej opieki zdrowotnej, opieki w domu i usług środowiskowych
3.  Środki na rzecz wspierania usług na poziomie społeczności lokalnych, w tym profilaktyki i podstawowej opieki zdrowotnej, opieki w domu i usług środowiskowych, oraz przejścia od opieki instytucjonalnej do opieki środowiskowej i rodzinnej
3a.   Środki w celu zapewnienia wydajności, trwałości, dostępności i przystępności cenowej systemów zabezpieczenia społecznego
Poprawka 405
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – punkt 2 – tabela 1T - Struktura programu

 

Tekst proponowany przez Komisję

Nr identyfikacyjny

Tytuł [300]

POMOC TECHNICZNA

Podstawa obliczania

Fundusz

Kategoria wpieranego regionu

Wybrany cel szczegółowy (CS)

1

Priorytet 1

Nie

 

EFRR

Więcej

CS 1

W okresie przejściowym

Słabiej rozwinięte

CS 2

Najbardziej oddalone i słabo zaludnione

Więcej

CS 3

2

Priorytet 2

Nie

 

EFS+

Więcej

CS 4

W okresie przejściowym

Słabiej rozwinięte

CS 5

Najbardziej oddalone

3

Priorytet 3

Nie

 

Fundusz Spójności

nie dotyczy

 

3

Priorytetowa pomoc techniczna

Tak

 

 

 

nie dotyczy

..

Odrębny priorytet Zatrudnienie ludzi młodych)

Nie

 

EFS+

 

 

..

Odrębny priorytet Zalecenia dla poszczególnych krajów

Nie

 

EFS+

 

 

..

Odrębny priorytet Działania innowacyjne

Nie

 

EFS+

 

CS 8

 

Odrębny priorytet Deprywacja materialna

Nie

 

EFS+

 

CS 9

 

Poprawka

Nr identyfikacyjny

Tytuł [300]

POMOC TECHNICZNA

Podstawa obliczania

Fundusz

Kategoria wpieranego regionu

Wybrany cel szczegółowy (CS)

1

Priorytet 1

Nie

 

EFRR

Więcej

CS 1

W okresie przejściowym

Słabiej rozwinięte

CS 2

Najbardziej oddalone i słabo zaludnione

Więcej

CS 3

2

Priorytet 2

Nie

 

EFS+

Więcej

CS 4

W okresie przejściowym

Słabiej rozwinięte

CS 5

Najbardziej oddalone

3

Priorytet 3

Nie

 

Fundusz Spójności

nie dotyczy

 

3

Priorytetowa pomoc techniczna

Tak

 

 

 

nie dotyczy

..

Odrębny priorytet Zatrudnienie ludzi młodych)

Nie

 

EFS+

 

 

 

Odrębny priorytet Gwarancja dla dzieci

Nie

 

EFS+

 

 

..

Odrębny priorytet Zalecenia dla poszczególnych krajów

Nie

 

EFS+

 

 

..

Odrębny priorytet Działania innowacyjne

Nie

 

EFS+

 

CS 8

 

Odrębny priorytet Deprywacja materialna

Nie

 

EFS+

 

CS 9

Poprawka 406
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – punkt 2.1 – tabela

Tekst proponowany przez Komisję

[ ] Priorytet ten jest związany z odpowiednim zaleceniem dla poszczególnych krajów

[ ]Priorytet ten jest związany z zatrudnieniem ludzi młodych

[ ]Priorytet ten jest związany z działaniami innowacyjnymi

[ ]Priorytet ten jest związany z rozwiązaniem problemu deprywacji materialnej

Poprawka

[ ]Priorytet ten jest związany z odpowiednim zaleceniem dla poszczególnych krajów

[ ]Priorytet ten jest związany z zatrudnieniem ludzi młodych

[ ]Priorytet ten jest związany z Gwarancją dla dzieci

[ ]Priorytet ten jest związany z działaniami innowacyjnymi

[ ]Priorytet ten jest związany z rozwiązaniem problemu deprywacji materialnej

Poprawka 407
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – punkt 2 – ustęp 3 – punkt 2.1 – punkt 2.1.1 – wprowadzenie
2.1.1.  Cel szczegółowy54 (cel „Zatrudnienie i wzrost”) lub Obszar wsparcia (EFMR) – powtarzać w odniesieniu do każdego wybranego celu szczegółowego lub obszaru wsparcia, do priorytetów innych niż pomoc techniczna
2.1.1.  Cel szczegółowy54 (cel „Zatrudnienie i wzrost”) lub Obszar wsparcia (EFMR) – powtarzać w odniesieniu do każdego wybranego celu szczegółowego lub obszaru wsparcia, do priorytetów innych niż pomoc techniczna
__________________
__________________
54 Z wyjątkiem celu szczegółowego określonego w art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (vii) rozporządzenia EFS+.
54 Z wyjątkiem celu szczegółowego określonego w art. 4 ust. 1 ppkt (xi) rozporządzenia EFS+.
Poprawka 408
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – punkt 2 – akapit 3 – punkt 2.1 – punkt 2.1.1 – punkt 2.1.1.2 – wprowadzenie
2.1.1.2  Wskaźniki55
2.1.1.2  Wskaźniki
_________________
55 Przed przeglądem śródokresowym w 2025 r. w przypadku EFRR, EFS + oraz Funduszu Spójności, podział na lata tylko w przedziale 2021–2025.
Poprawka 409
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – punkt 2 – akapit 3 – punkt 2.1 – punkt 2.1.1 – punkt 2.1.1.3 – wprowadzenie
2.1.1.3  Orientacyjny podział zasobów programu (UE) według rodzaju interwencji56 (nie dotyczy EFMR)
2.1.1.3  Orientacyjny podział zasobów programu (UE) według rodzaju interwencji (nie dotyczy EFMR)
_________________
56 Przed przeglądem śródokresowym w 2025 r. w przypadku EFRR, EFS + oraz Funduszu Spójności, podział na lata tylko w przedziale 2021–2025.
Poprawka 410
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – punkt 2 – ustęp 3 – punkt 2.1 – punkt 2.1.2 – akapit 8
Kryteria wyboru operacji57
Kryteria wyboru operacji57
__________________
__________________
57 Tylko dla programów ograniczających się do celu szczegółowego określonego w art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (vii) rozporządzenia EFS+.
57 Tylko dla programów ograniczających się do celu szczegółowego określonego w art. 4 ust. 1 ppkt (xi) rozporządzenia EFS+.
Poprawka 411
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – punkt 3 – tabela 16
[...]
skreśla się
Poprawka 412
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – punkt 3 – punkt 3.2 – wprowadzenie
3.2  Łączne środki finansowe w podziale na poszczególne fundusze oraz współfinansowanie krajowe59
3.2  Łączne środki finansowe w podziale na poszczególne fundusze oraz współfinansowanie krajowe
_________________
59 Przed przeglądem śródokresowym w 2025 r. w przypadku EFRR, EFS + oraz Funduszu Spójności, środki finansowe na lata tylko w przedziale 2021–2025.

(1) Sprawa została odesłana do komisji właściwych w celu przeprowadzenia negocjacji międzyinstytucjonalnych na podstawie art. 59 ust. 4 akapit czwarty Regulaminu (A8-0043/2019).


Program „Wymiar sprawiedliwości” ***I
PDF 287kWORD 82k
Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski w dniu 13 lutego 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego program „Wymiar Sprawiedliwości” (COM(2018)0384 – C8-0235/2018 – 2018/0208(COD))(1)
P8_TA-PROV(2019)0097A8-0068/2019

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 1
(1)  Zgodnie z art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej „Unia opiera się na wartościach poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawnego, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości. Wartości te są wspólne państwom członkowskim w społeczeństwie opartym na pluralizmie, niedyskryminacji, tolerancji, sprawiedliwości, solidarności oraz na równości kobiet i mężczyzn”. W art. 3 doprecyzowano następnie, że „celem Unii jest wspieranie pokoju, jej wartości i dobrobytu jej narodów” oraz że, między innymi, „[Unia] [s]zanuje swoją bogatą różnorodność kulturową i językową oraz czuwa nad ochroną i rozwojem dziedzictwa kulturowego Europy”. Wartości te zostały ponadto potwierdzone i wyrażone w prawach, wolnościach i zasadach przewidzianych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej („Karta”).
(1)  Zgodnie z art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej „Unia opiera się na wartościach poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawnego, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości. Wartości te są wspólne państwom członkowskim w społeczeństwie opartym na pluralizmie, niedyskryminacji, tolerancji, sprawiedliwości, solidarności oraz na równości kobiet i mężczyzn”. W art. 3 doprecyzowano następnie, że „celem Unii jest wspieranie pokoju, jej wartości i dobrobytu jej narodów” oraz że, między innymi, „[Unia] [s]zanuje swoją bogatą różnorodność kulturową i językową oraz czuwa nad ochroną i rozwojem dziedzictwa kulturowego Europy”. Artykuł 8 TFUE stanowi ponadto, że definiując i realizując swe strategie polityczne i działania, Unia Europejska zmierza do zniesienia nierówności, wspierania równości mężczyzn i kobiet oraz zwalczania dyskryminacji we wszystkich działaniach. Wartości te zostały ponadto potwierdzone i wyrażone w prawach, wolnościach i zasadach przewidzianych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej („Karta”) oraz Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych.
Poprawka 2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 1 a (nowy)
(1a)  Zgodnie z art. 8 i 10 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy wspierać uwzględnianie aspektu płci, w tym sporządzanie budżetu z uwzględnieniem kwestii płci, oraz cele w zakresie niedyskryminacji we wszystkich działaniach w ramach programu „Wymiar Sprawiedliwości”.
Poprawka 3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 2
(2)  Te prawa i wartości muszą być nadal propagowane i egzekwowane, współdzielone przez narody i obywateli UE, powinny znajdować się w centrum europejskich społeczeństw. W budżecie UE tworzy się zatem nowy Fundusz „Sprawiedliwość, Prawa i Wartości”, obejmujący programy „Prawa i Wartości” oraz „Wymiar Sprawiedliwości”. W czasach, gdy europejskie społeczeństwo zmaga się z ekstremizmem, radykalizmem i podziałami, ważniejsze niż kiedykolwiek są wspieranie, umacnianie i obrona sprawiedliwości, praw i unijnych wartości: praw człowieka, poszanowania ludzkiej godności, wolności, demokracji, równości, praworządności. Będzie to miało głębokie i bezpośrednie skutki dla życia politycznego, społecznego, kulturalnego i gospodarczego w UE. Jako część nowego funduszu program „Prawa i Wartości” będzie połączeniem programu „Prawa, równość i obywatelstwo” na lata 2014–2020, ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu i Rady (UE) nr 1381/201310, oraz programu „Europa dla Obywateli”, ustanowionego rozporządzeniem Rady (UE) nr 390/201411. Program „Wymiar Sprawiedliwości” (zwany dalej „programem”), stanowiący kontynuację programu „Sprawiedliwość” na lata 2014–2020 ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1381/201312 (zwanego dalej „poprzednim programem”), będzie nadal wspierał rozwój zintegrowanej europejskiej przestrzeni sprawiedliwości i współpracy transgranicznej.
(2)  Te prawa i wartości muszą być nadal aktywnie pielęgnowane, chronione i propagowane przez Unię i każde państwo członkowskie w sposób spójny we wszystkich obszarach ich polityki, a także egzekwowane i współdzielone przez narody i obywateli UE oraz powinny znajdować się w centrum społeczeństw europejskich. Jednocześnie dla rozkwitu rynku wewnętrznego i podtrzymania wspólnych wartości unijnych niezbędne są właściwie funkcjonująca europejska przestrzeń sprawiedliwości, skuteczne, niezależne i dobrej jakości krajowe systemy prawne, a także większe wzajemne zaufanie. W budżecie UE tworzy się zatem nowy Fundusz „Sprawiedliwość, Prawa i Wartości”, obejmujący programy „Prawa i Wartości” oraz „Wymiar Sprawiedliwości”. W czasach, gdy społeczeństwo europejskie zmaga się z ekstremizmem, radykalizmem, polaryzacją i podziałami oraz toczą się postępowania na mocy art. 7 Traktatu o Unii Europejskiej dotyczące systematycznego naruszania zasad praworządności, a także postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego dotyczące kwestii związanych z praworządnością w państwach członkowskich, ważniejsze niż kiedykolwiek są wspieranie, umacnianie i obrona sprawiedliwości, praw i wartości unijnych: praw człowieka i praw podstawowych, poszanowania ludzkiej godności, wolności, demokracji, równości, w tym równości płci, niedyskryminacji i praworządności, ponieważ pogorszenie tych praw i wartości w jakimkolwiek państwie członkowskim może mieć negatywne skutki dla całej Unii. Będzie to miało głębokie i bezpośrednie skutki dla życia politycznego, społecznego, kulturalnego i gospodarczego w UE. Jako część nowego funduszu program „Prawa i Wartości” będzie połączeniem programu „Prawa, równość i obywatelstwo” na lata 2014–2020, ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1381/201310, oraz programu „Europa dla Obywateli”, ustanowionego rozporządzeniem Rady (UE) nr 390/201411. Program „Wymiar Sprawiedliwości” (zwany dalej „programem”), stanowiący kontynuację programu „Sprawiedliwość” na lata 2014–2020 ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1381/201312 (zwanego dalej „poprzednim programem”), będzie nadal wspierał rozwój zintegrowanej europejskiej przestrzeni sprawiedliwości i współpracy transgranicznej.
__________________
__________________
10 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1381/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające program „Prawa, równość i obywatelstwo” na lata 2014–2020 (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 62).
10 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1381/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające program „Prawa, równość i obywatelstwo” na lata 2014–2020 (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 62).
11 Rozporządzenie Rady (UE) nr 390/2014 z dnia 14 kwietnia 2014 r. ustanawiające program „Europa dla obywateli” na lata 2014–2020 (Dz.U. L 115 z 17.4.2014, s. 3).
11 Rozporządzenie Rady (UE) nr 390/2014 z dnia 14 kwietnia 2014 r. ustanawiające program „Europa dla obywateli” na lata 2014–2020 (Dz.U. L 115 z 17.4.2014, s. 3).
12 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1381/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające program „Prawa, równość i obywatelstwo” na lata 2014–2020 (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 62).
12 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1381/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające program „Prawa, równość i obywatelstwo” na lata 2014–2020 (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 62).
Poprawka 4
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 3
(3)  Fundusz „Sprawiedliwość, Prawa i Wartości” oraz dwa programy finansowania leżące u jego podstaw skupią się przede wszystkim na ludziach i podmiotach przyczyniających się do podtrzymywania żywych i dynamicznych wspólnych wartości, praw i bogatej różnorodności. Ostatecznym celem funduszu jest wspieranie i utrzymanie naszego demokratycznego i integracyjnego społeczeństwa opartego na prawie i równości, Obejmuje to dynamiczne społeczeństwo obywatelskie, zachęcanie ludzi do udziału w życiu demokratycznym, obywatelskim i społecznym oraz pielęgnowanie bogatej różnorodności społeczeństwa europejskiego, również w oparciu o naszą wspólną historię i pamięć o przeszłości. Art. 11 Traktatu o Unii Europejskiej stanowi dalej, że za pomocą odpowiednich środków instytucje umożliwiają obywatelom i stowarzyszeniom przedstawicielskim wypowiadanie się i publiczną wymianę poglądów we wszystkich dziedzinach działania Unii.
(3)  Fundusz „Sprawiedliwość, Prawa i Wartości” oraz dwa programy finansowania leżące u jego podstaw skupią się na ludziach i podmiotach przyczyniających się do podtrzymywania żywych i dynamicznych wspólnych wartości, praw i bogatej różnorodności. Ostatecznym celem funduszu jest wspieranie i utrzymanie naszego demokratycznego, otwartego, integracyjnego społeczeństwa opartego na prawie i równości w szczególności przez finansowanie działań promujących dynamiczne, dobrze rozwinięte, odporne i wzmocnione społeczeństwo obywatelskie, umożliwianie ludziom udziału w życiu demokratycznym, obywatelskim i społecznym oraz właściwe stosowanie i wdrażanie praw człowieka i praw podstawowych, pielęgnowanie bogatej różnorodności społeczeństwa europejskiego, również w oparciu o naszą wspólną historię i pamięć o przeszłości. Artykuł 11 Traktatu o Unii Europejskiej wymaga, aby instytucje utrzymywały otwarty, przejrzysty i regularny dialog ze społeczeństwem obywatelskim oraz aby za pomocą odpowiednich środków umożliwiały obywatelom i stowarzyszeniom przedstawicielskim wypowiadanie się i publiczną wymianę poglądów we wszystkich dziedzinach działania Unii. Jest to szczególnie ważne w świetle stopniowego zmniejszania się przestrzeni dla niezależnego społeczeństwa obywatelskiego w wielu państwach członkowskich.
Poprawka 5
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4
(4)  Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje stworzenie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w poszanowaniu praw podstawowych oraz różnych systemów i tradycji prawnych państw członkowskich. W tym celu Unia może przyjąć środki służące rozwijaniu współpracy sądowej w sprawach cywilnych i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych oraz propagowaniu i wspieraniu działań państw członkowskich w dziedzinie zapobiegania przestępczości. Przy dalszym tworzeniu europejskiej przestrzeni sprawiedliwości należy zapewnić poszanowanie praw podstawowych oraz wspólnych zasad i wartości, takich jak zasada niedyskryminacji, równości płci, skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości dla wszystkich, praworządności oraz sprawnie działający niezależny system wymiaru sprawiedliwości.
(4)  Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje stworzenie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w poszanowaniu praw podstawowych oraz różnych systemów i tradycji prawnych państw członkowskich. Poszanowanie i promowanie praworządności, praw podstawowych i demokracji w Unii jest warunkiem zachowania wszystkich praw i utrzymania obowiązków zapisanych w traktatach oraz budowania zaufania obywateli do Unii. Sposób, w jaki praworządność jest wdrażana w państwach członkowskich, odgrywa kluczową rolę w gwarantowaniu wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi i ich systemami prawnymi. W tym celu Unia może przyjąć środki służące rozwijaniu współpracy sądowej w sprawach cywilnych i karnych oraz w stosownych przypadkach w sprawach administracyjnych, a także propagowaniu i wspieraniu działań państw członkowskich w dziedzinie zapobiegania przestępczości, skupiając się w szczególności na poważnej przestępczości transgranicznej, przestępczości skarbowej, przestępstwach przeciwko środowisku, terroryzmie i naruszaniu praw podstawowych, na przykład handlu ludźmi, a także ochronie praw ofiar. Przy dalszym tworzeniu europejskiej przestrzeni sprawiedliwości należy zapewnić i wspierać na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym poszanowanie praw człowieka i praw podstawowych oraz wspólnych zasad i wartości, takich jak zasada niedyskryminacji, solidarności, równego traktowania na podstawie którejkolwiek z przyczyn wymienionych w art. 21 Karty, skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości dla wszystkich, praworządności, demokracji oraz sprawnie działający niezależny system wymiaru sprawiedliwości.
Poprawka 6
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4 a (nowy)
(4a)   Artykuł 81 TFUE wyraźnie stanowi, że Unia może przyjmować akty prawne w celu zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich. Zgodnie z Traktatem akty takie mogą być przyjmowane między innymi w celu wzajemnego uznawania i wykonywania przez państwa członkowskie wyroków oraz orzeczeń pozasądowych; transgranicznego doręczania pism sądowych i pozasądowych; zachowania zgodności przepisów prawa prywatnego międzynarodowego mających zastosowanie w państwach członkowskich w przypadku kolizji przepisów i sporów o właściwość; współpracy w zakresie gromadzenia dowodów; skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości; usuwania przeszkód utrudniających właściwe funkcjonowanie postępowań cywilnych, karnych i administracyjnych, co może obejmować zapewnienie większej zgodności krajowych postępowań sądowych; rozwoju alternatywnych metod rozstrzygania sporów oraz wspierania szkolenia sędziów i innych pracowników wymiaru sprawiedliwości.
Poprawka 7
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 5
(5)  Finansowanie powinno pozostać jednym z istotnych narzędzi służących skutecznej realizacji ambitnych celów ustanowionych w traktatach. Cele te powinny zostać osiągnięte między innymi przez ustanowienie elastycznego i skutecznego programu „Wymiar Sprawiedliwości”, który ułatwi ich planowanie i realizację.
(5)  Finansowanie jest jednym z najistotniejszych narzędzi służących skutecznej realizacji ambitnych celów ustanowionych w traktatach. Cele te powinny zostać osiągnięte między innymi przez ustanowienie elastycznego i skutecznego programu „Wymiar Sprawiedliwości”, który ułatwi ich planowanie i realizację, z uwzględnieniem w miarę możliwości tego, które działania przynoszą najwyższą unijną wartość dodaną dzięki zastosowaniu kluczowych wskaźników efektywności.
Poprawka 8
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 5 a (nowy)
(5a)  Celem programu powinna być poprawa elastyczności i dostępności jego funduszy oraz zapewnienie takich samych możliwości i warunków finansowania organizacjom społeczeństwa obywatelskiego z UE i spoza niej.
Poprawka 9
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6
(6)  W celu stopniowego ustanowienia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości Unia ma przyjąć środki dotyczące współpracy sądowej w sprawach cywilnych i karnych w oparciu o zasadę wzajemnego uznawania wyroków i innych orzeczeń sądowych, która stanowi fundament współpracy sądowej w Unii od czasu posiedzenia Rady Europejskiej w Tampere w dniach 15 i 16 października 1999 r. Wzajemne uznawanie wymaga wysokiego poziomu wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi. Zostały przyjęte środki dotyczące zbliżenia przepisów ustawowych państw członkowskich w kilku obszarach w celu ułatwienia wzajemnego uznawania i pogłębiania wzajemnego zaufania. Dobrze działająca przestrzeń sprawiedliwości, w której usunięte zostaną przeszkody utrudniające prowadzenie transgranicznych postępowań sądowych i dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sytuacjach transgranicznych, jest niezwykle istotna dla zapewnienia wzrostu gospodarczego.
(6)  W celu stopniowego ustanowienia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości dla wszystkich Unia ma przyjąć środki dotyczące współpracy sądowej w sprawach cywilnych i karnych w oparciu o zasadę wzajemnego uznawania wyroków i innych orzeczeń sądowych, która stanowi fundament współpracy sądowej w Unii od czasu posiedzenia Rady Europejskiej w Tampere w dniach 15 i 16 października 1999 r. Wzajemne uznawanie wymaga wysokiego poziomu wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi. Zostały przyjęte środki dotyczące zbliżenia przepisów ustawowych państw członkowskich w kilku obszarach w celu ułatwienia wzajemnego uznawania i pogłębiania wzajemnego zaufania. Dobrze działająca przestrzeń sprawiedliwości, w której usunięte zostaną przeszkody utrudniające prowadzenie transgranicznych postępowań sądowych i dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sytuacjach transgranicznych, jest niezwykle istotna dla zapewnienia wzrostu gospodarczego i dalszej integracji.
Poprawka 10
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6 a (nowy)
(6a)   Jak przypomniał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w swoim orzecznictwie1a, niezawisłość sędziowska wchodzi w zakres istoty podstawowego prawa do rzetelnego procesu sądowego i jest podstawą wzajemnego zaufania i wzajemnego uznawania.
_________________
1a TSUE, wielka izba, 27 lutego 2018 r., C-64/16, Asociação Sindical dos Juízes Portugueses, ECLI:EU:C:2018:117; TSUE, wielka izba, 25 lipca 2018 r., C-216/18 PPU, L.M., ECLI:EU:C:2018:586.
Poprawka 11
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6 b (nowy)
(6b)   Dostęp do wymiaru sprawiedliwości powinien obejmować w szczególności dostęp do sądów, alternatywnych metod rozstrzygania sporów oraz osób sprawujących urzędy publiczne, które są zobowiązane na mocy prawa do udzielania stronom niezależnych i bezstronnych porad prawnych.
Poprawka 12
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6 c (nowy)
(6c)  Włączenie perspektywy płci do systemów wymiaru sprawiedliwości należy uznać za ważny cel służący dalszemu rozwojowi europejskiej przestrzeni sprawiedliwości. Dyskryminacja krzyżowa w wymiarze sprawiedliwości stanowi nadal jedną z głównych przeszkód utrudniających kobietom równy dostęp do wymiaru sprawiedliwości. W związku z tym program powinien aktywnie przyczyniać się do eliminowania wszelkiej dyskryminacji i wszelkich barier, jakie napotykają przedstawiciele mniejszości, osoby z niepełnosprawnościami, migranci, osoby ubiegające się o azyl, osoby starsze, osoby zamieszkujące regiony oddalone lub wszelkie grupy społeczne o szczególnych potrzebach, które mogą mieć ograniczony dostęp do wymiaru sprawiedliwości, a także powinien wspierać procedury i decyzje w systemach wymiaru sprawiedliwości, które uwzględniałyby interesy ofiar i aspekt płci.
Poprawka 13
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 7
(7)  Poszanowanie zasady praworządności ma zasadnicze znaczenie dla wysokiego poziomu wzajemnego zaufania w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, w szczególności dla skutecznej współpracy sądowej w sprawach cywilnych i karnych, która opiera się na wzajemnym uznawaniu. Praworządność jest jedną z podstawowych wartości zapisanych w art. 2 TUE, a jej konkretnym wyrazem jest zasada skutecznej ochrony sądowej, o której mowa w art. 19 ust. 1 TUE i w art. 47 Karty praw podstawowych. Propagowanie praworządności dzięki wspieraniu starań na rzecz zwiększenia niezależności, jakości i wydajności krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości przyczynia się do wzrostu wzajemnego zaufania, które jest niezbędne we współpracy sądowej w sprawach cywilnych i karnych.
(7)  Pełne poszanowanie zasady praworządności i jej propagowanie mają zasadnicze znaczenie dla wysokiego poziomu wzajemnego zaufania w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa oraz wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, w szczególności dla skutecznej współpracy sądowej w sprawach cywilnych i karnych, która opiera się na wzajemnym uznawaniu. Praworządność jest jedną z podstawowych wartości zapisanych w art. 2 TUE, a jej konkretnym wyrazem jest zasada skutecznej ochrony sądowej, o której mowa w art. 19 ust. 1 TUE i w art. 47 Karty praw podstawowych. Propagowanie praworządności dzięki wspieraniu starań na rzecz zwiększenia niezależności, przejrzystości, rozliczalności, jakości i wydajności krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości przyczynia się do wzrostu wzajemnego zaufania, które jest niezbędne we współpracy sądowej w sprawach cywilnych i karnych.
Poprawka 14
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 7 a (nowy)
(7a)   Należy przypomnieć, że sprawiedliwość oznacza umacnianie zasady praworządności w społeczeństwie i gwarantowanie każdemu prawa do rzetelnego procesu przed niezależnym i bezstronnym sądem w celu ochrony wartości europejskich.
Poprawka 15
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 8
(8)  Zgodnie z art. 81 ust. 2 lit. h) i art. 82 ust. 1 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Unia wspiera szkolenia sędziów i innych pracowników wymiaru sprawiedliwości jako narzędzie poprawy współpracy sądowej w sprawach cywilnych i karnych w oparciu o zasadę wzajemnego uznawania wyroków i innych orzeczeń sądowych. Szkolenie kadr wymiaru sprawiedliwości jest ważnym narzędziem służącym wypracowaniu wspólnego porozumienia co do tego, w jaki sposób najlepiej utrzymać praworządność. Przyczynia się ono do budowania europejskiej przestrzeni sprawiedliwości dzięki tworzeniu wspólnej kultury sądowniczej wśród pracowników wymiaru sprawiedliwości państw członkowskich. Istotne jest zapewnienie prawidłowego i spójnego stosowania prawa Unii Europejskiej oraz wzajemnego zaufania między kadrami wymiaru sprawiedliwości w postępowaniach o charakterze transgranicznym. Szkolenia wspierane w ramach programu powinny opierać się na solidnej ocenie potrzeb szkoleniowych, wykorzystywać najnowsze metody szkoleniowe, obejmować wydarzenia transgraniczne skupiające kadry wymiaru sprawiedliwości z różnych państw członkowskich, aktywne uczenie się i tworzenie sieci kontaktów oraz zapewniać trwałe rezultaty.
(8)  Zgodnie z art. 81 ust. 2 lit. h) i art. 82 ust. 1 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Unia wspiera szkolenia sędziów i innych pracowników wymiaru sprawiedliwości jako narzędzie poprawy współpracy sądowej w sprawach cywilnych i karnych oraz w stosownych przypadkach w sprawach administracyjnych w oparciu o zasadę wzajemnego uznawania wyroków i innych orzeczeń sądowych. Szkolenie kadr wymiaru sprawiedliwości jest ważnym narzędziem służącym wypracowaniu wspólnego porozumienia co do tego, w jaki sposób najlepiej wprowadzać i utrzymać praworządność i prawa podstawowe. Przyczynia się ono do budowania europejskiej przestrzeni sprawiedliwości dzięki tworzeniu wspólnej kultury sądowniczej wśród pracowników wymiaru sprawiedliwości państw członkowskich. Istotne jest zapewnienie niedyskryminacyjnego, prawidłowego i spójnego stosowania prawa Unii Europejskiej oraz wzajemnego zaufania i zrozumienia między kadrami wymiaru sprawiedliwości w postępowaniach o charakterze transgranicznym. Szkolenia wspierane w ramach programu powinny opierać się na solidnej ocenie potrzeb szkoleniowych, wykorzystywać najnowsze metody szkoleniowe, obejmować wydarzenia transgraniczne skupiające kadry wymiaru sprawiedliwości, w tym również osoby pracujące w organizacjach społeczeństwa obywatelskiego z różnych państw członkowskich, aktywne uczenie się i tworzenie sieci kontaktów oraz zapewniać trwałe rezultaty. Powinny one obejmować szkolenia dla sędziów, adwokatów, prokuratorów i policji na temat wyzwań i przeszkód, z jakimi borykają się osoby znajdujące się w trudnej sytuacji, w tym dzieci, przedstawiciele mniejszości etnicznych, osoby ze środowisk LGBTI, osoby z niepełnosprawnościami, ofiary przemocy na tle płciowym i innych form przemocy interpersonalnej oraz ofiary handlu ludźmi, a także informacje na temat tego, w jaki sposób zapewnić ofiarom przestępstw należytą ochronę. Szkolenia te powinny być prowadzone przy bezpośrednim udziale takich osób oraz organizacji je reprezentujących lub im pomagających.
Poprawka 16
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 8 a (nowy)
(8a)   Rozsądne terminy postępowań służą zapewnieniu pewności prawa, która jest podstawowym wymogiem dla zapewnienia praworządności.
Poprawka 17
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 8 b (nowy)
(8b)  Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2017/865 z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej w odniesieniu do spraw związanych ze współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych oraz zgodnie z odnośną decyzją dotyczącą azylu i zasady non-refoulement program powinien wspierać szkolenie sędziów i innych pracowników wymiaru sprawiedliwości w celu pogłębienia ich wiedzy na temat Konwencji i promowania jej stosowania w praktyce w tym zakresie, aby lepiej chronić ofiary przemocy wobec kobiet i dziewcząt w całej UE.
Poprawka 18
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 9
(9)  Szkolenie kadr wymiaru sprawiedliwości może obejmować różnorodne podmioty, takie jak organy prawne, sądowe i administracyjne państw członkowskich, instytucje akademickie, krajowe organy odpowiedzialne za szkolenie kadr wymiaru sprawiedliwości, organizacje lub sieci szkoleniowe działające na szczeblu europejskim czy też sieci koordynatorów ds. prawa Unii. Organy i podmioty działające w europejskim interesie ogólnym w dziedzinie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości, takie jak Europejska Sieć Szkolenia Kadr Wymiaru Sprawiedliwości (EJTN), Akademia Prawa Europejskiego (ERA), europejska sieć rad sądownictwa, Stowarzyszenie Rad Stanu oraz Naczelnych Sądów Administracyjnych Unii Europejskiej, Sieć Prezesów Sądów Najwyższych Unii Europejskiej oraz Europejski Instytut Administracji Publicznej (EIPA), powinny nadal odgrywać rolę w propagowaniu programów szkoleniowych o prawdziwie europejskim wymiarze przeznaczonych dla pracowników wymiaru sprawiedliwości i w związku z tym miałyby możliwość uzyskania odpowiedniego wsparcia finansowego zgodnie z procedurami i kryteriami określonymi w rocznych programach prac przyjmowanych przez Komisję na podstawie niniejszego rozporządzenia.
(9)  Szkolenie kadr wymiaru sprawiedliwości może obejmować różnorodne podmioty, takie jak organy prawne, sądowe i administracyjne państw członkowskich, instytucje akademickie, krajowe organy odpowiedzialne za szkolenie kadr wymiaru sprawiedliwości, organizacje lub sieci szkoleniowe działające na szczeblu europejskim czy też sieci koordynatorów ds. prawa Unii, a także odnośne organizacje społeczeństwa obywatelskiego, w tym organizacje wnoszące powództwa przedstawicielskie. Organy i podmioty działające w europejskim interesie ogólnym w dziedzinie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości, takie jak Europejska Sieć Szkolenia Kadr Wymiaru Sprawiedliwości (EJTN), Akademia Prawa Europejskiego (ERA), europejska sieć rad sądownictwa, Stowarzyszenie Rad Stanu oraz Naczelnych Sądów Administracyjnych Unii Europejskiej, Sieć Prezesów Sądów Najwyższych Unii Europejskiej oraz Europejski Instytut Administracji Publicznej (EIPA), powinny nadal odgrywać rolę w propagowaniu programów szkoleniowych o prawdziwie europejskim wymiarze przeznaczonych dla pracowników wymiaru sprawiedliwości i w związku z tym miałyby możliwość uzyskania odpowiedniego wsparcia finansowego zgodnie z procedurami i kryteriami określonymi w rocznych programach prac przyjmowanych przez Komisję na podstawie niniejszego rozporządzenia. Ponadto organizacje działające w dziedzinie praw podstawowych i specjaliści pracujący z ofiarami przemocy oraz specjalistyczne instytucje akademickie mogą również wnieść wkład w takie programy szkoleniowe i w związku z tym powinny być w nie włączane w stosownych przypadkach. Zważywszy że kobiety wykonujące zawód sędziego są niedostatecznie reprezentowane na najwyższych stanowiskach, należy zachęcać je oraz kobiety wykonujące zawód prokuratora i inne zawody prawnicze do udziału w szkoleniach.
Poprawka 19
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 9 a (nowy)
(9a)   Państwa członkowskie powinny więcej inwestować w rozwój szkoleń dla pracowników wymiaru sprawiedliwości i kształcenie ustawiczne sędziów, ponieważ stanowią one podstawę efektywnego, niezależnego i bezstronnego systemu sądownictwa.
Poprawka 20
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 10 a (nowy)
(10a)  W ramach programu należy także wspierać promowanie najlepszych praktyk między sądami, zwłaszcza w zakresie prowadzenia spraw dotyczących przemocy ze względu na płeć, oraz wymianę wspólnych zasobów i materiałów szkoleniowych dotyczących przemocy ze względu na płeć przewidzianych dla sędziów, prokuratorów, adwokatów, funkcjonariuszy policji i innych pracowników, którzy mają styczność z ofiarami przemocy ze względu na płeć.
Poprawka 21
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 11
(11)  Działania objęte programem powinny wspierać większy zakres wzajemnego uznawania wyroków i innych orzeczeń sądowych oraz niezbędne zbliżenie prawodawstwa, które ułatwi współpracę wszystkich właściwych organów, w tym jednostek analityki finansowej, oraz ochronę sądową praw jednostek w sprawach cywilnych i handlowych. Program powinien również przyczynić się do posunięcia naprzód przepisów prawnoprocesowych dotyczących spraw o charakterze transgranicznym oraz do osiągnięcia większej zbieżności w dziedzinie prawa cywilnego, która pomoże wyeliminować przeszkody dla sprawnego funkcjonowania postępowań sądowych i pozasądowych z korzyścią dla wszystkich stron w sporze cywilnym. Ponadto, w celu wsparcia skutecznego wdrażania i praktycznego stosowania prawa Unii dotyczącego współpracy sądowej w sprawach cywilnych, program powinien wspierać funkcjonowanie europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych, ustanowionej decyzją Rady 2001/470/WE.
(11)  Działania objęte programem powinny wspierać większy zakres wzajemnego uznawania wyroków i innych orzeczeń sądowych, wzajemne zaufanie między państwami członkowskimi oraz niezbędne zbliżenie prawodawstwa, które ułatwi współpracę wszystkich właściwych organów, w tym jednostek analityki finansowej, oraz ochronę sądową praw jednostek w sprawach cywilnych i handlowych. Program powinien również przyczynić się do posunięcia naprzód przepisów prawnoprocesowych dotyczących spraw o charakterze transgranicznym, w tym procedur mediacji, w szczególności skupiając się na ułatwianiu wolnego od dyskryminacji dostępu do wymiaru sprawiedliwości dla wszystkich, oraz do osiągnięcia większej zbieżności, szczególnie w dziedzinie prawa cywilnego, która pomoże wyeliminować przeszkody dla sprawnego funkcjonowania postępowań sądowych i pozasądowych z korzyścią dla wszystkich stron w sporze cywilnym. Ponadto, w celu wsparcia skutecznego wdrażania i praktycznego stosowania prawa Unii dotyczącego współpracy sądowej w sprawach cywilnych, program powinien wspierać funkcjonowanie europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych, ustanowionej decyzją Rady 2001/470/WE.
Poprawka 22
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 12
(12)  Zgodnie z art. 3 ust. 3 TUE, art. 24 Karty praw podstawowych i konwencją ONZ z 1989 r. o prawach dziecka program powinien wspierać ochronę praw dziecka i uwzględniać propagowanie praw dziecka w realizacji wszystkich wspieranych działań.
(12)  Zgodnie z art. 3 ust. 3 TUE, art. 24 Karty praw podstawowych i konwencją ONZ z 1989 r. o prawach dziecka program powinien wspierać ochronę praw dziecka i uwzględniać propagowanie praw dziecka w realizacji wszystkich wspieranych działań. W związku z tym należy zwrócić szczególną uwagę na działania mające na celu ochronę praw dziecka w kontekście wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych i karnych, w tym ochronę dzieci towarzyszących rodzicom, których pozbawiono wolności, i dzieci rodziców przebywających w więzieniu. Należy również rozważyć odpowiednie wsparcie na rzecz szkoleń mających na celu właściwe wdrożenie dyrektywy (UE) 2016/800 w sprawie gwarancji procesowych dla dzieci będących podejrzanymi lub oskarżonymi w postępowaniu karnym.
Poprawka 23
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 12 a (nowy)
(12a)  Zgodnie z art. 3 ust. 3 TUE, art. 23 karty praw podstawowych oraz Konwencją Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencją stambulską) program powinien służyć wspieraniu ochrony praw kobiet i uwzględnianiu propagowania kwestii płci w realizacji wszystkich wspieranych działań. Aby zapewnić i wzmocnić dostęp kobiet i dziewcząt do wymiaru sprawiedliwości w przypadkach przemocy ze względu na płeć, państwa członkowskie powinny ratyfikować konwencję stambulską oraz przyjąć kompleksowe prawodawstwo przeciwko przemocy ze względu na płeć w Unii.
Poprawka 24
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 12 b (nowy)
(12b)   Zgodnie z dyrektywą Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne program powinien wspierać ochronę osób należących do mniejszości rasowych lub etnicznych, takich jak Romowie, a wspieranie ich praw powinno być uwzględnione w realizacji wszystkich działań programu, w szczególności przez wzmocnienie środków zapobiegania dyskryminacji.
Poprawka 25
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 13
(13)  Program na lata 2014–2020 umożliwił przeprowadzenie szkoleń na temat prawa unijnego, w szczególności na temat zakresu i stosowania Karty, skierowanych do sędziów i przedstawicieli innych zawodów prawniczych. W swoich konkluzjach z dnia 12 października 2017 r. w sprawie stosowania Karty w 2016 r. Rada przypomniała, jak ważne jest zwiększanie wiedzy na temat stosowania Karty, w tym wśród osób odpowiedzialnych za wyznaczanie kierunków polityki, przedstawicieli zawodów prawniczych oraz samych posiadaczy praw, zarówno na szczeblu krajowym, jak i na szczeblu Unii. W związku z tym, aby konsekwentnie uwzględniać w działaniach prawa podstawowe, trzeba rozszerzyć wsparcie finansowe na działania służące podnoszeniu świadomości dla organów publicznych innych niż organy sądowe i przedstawiciele zawodów prawniczych.
(13)  Program na lata 2014–2020 umożliwił przeprowadzenie szkoleń na temat prawa unijnego, w szczególności na temat zakresu i stosowania Karty, skierowanych do sędziów i przedstawicieli innych zawodów prawniczych. W swoich konkluzjach z dnia 12 października 2017 r. w sprawie stosowania Karty w 2016 r. Rada przypomniała, jak ważne jest podnoszenie poziomu wiedzy na temat stosowania Karty, w tym wśród osób odpowiedzialnych za wyznaczanie kierunków polityki, przedstawicieli zawodów prawniczych oraz samych posiadaczy praw, zarówno na szczeblu krajowym, jak i na szczeblu Unii. W związku z tym, aby konsekwentnie uwzględniać w działaniach prawa podstawowe, trzeba rozszerzyć wsparcie finansowe na działania służące podnoszeniu świadomości dla organów publicznych innych niż organy sądowe i przedstawiciele zawodów prawniczych oraz dla organizacji pozarządowych również podejmujących się tego zadania.
Poprawka 26
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 14
(14)  Zgodnie z art. 67 TFUE Unia powinna stanowić przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w poszanowaniu praw podstawowych, dla której istnienia niezbędny jest dostęp do wymiaru sprawiedliwości. W celu ułatwienia rzeczywistego dostępu do wymiaru sprawiedliwości oraz z myślą o pielęgnowaniu wzajemnego zaufania, które jest niezbędne do właściwego funkcjonowania przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, należy rozszerzyć wsparcie finansowe na działania prowadzone przez inne organy niż organy sądowe i przedstawiciele zawodów prawniczych, a także przez organizacje społeczeństwa obywatelskiego, które przyczyniają się do realizacji tych celów.
(14)  Zgodnie z art. 67 TFUE Unia powinna stanowić przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w poszanowaniu praw podstawowych, dla której istnienia niezbędny jest wolny od dyskryminacji dostęp do wymiaru sprawiedliwości dla wszystkich. W celu ułatwienia rzeczywistego dostępu do wymiaru sprawiedliwości oraz z myślą o pielęgnowaniu wzajemnego zaufania, które jest niezbędne do właściwego funkcjonowania przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, należy rozszerzyć wsparcie finansowe na działania prowadzone przez inne organy niż organy sądowe na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym i przedstawiciele zawodów prawniczych, a także przez organizacje społeczeństwa obywatelskiego, w tym organizacje reprezentujące prawa ofiar przestępstw, które przyczyniają się do realizacji tych celów. Aby zapewnić wszystkim dostęp do wymiaru sprawiedliwości, należy w szczególności wspierać działania ułatwiające skuteczny i równy dostęp do wymiaru sprawiedliwości osobom znajdującym się w trudnej sytuacji, takim jak dzieci, przedstawiciele mniejszości etnicznych, osoby ze środowisk LGBTI, osoby z niepełnosprawnościami, ofiary przemocy seksualnej i innych form przemocy interpersonalnej oraz ofiary handlu ludźmi i migranci, niezależnie od ich statusu pobytowego.
Poprawka 27
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15
(15)  Zgodnie z art. 8 i 10 TFUE we wszystkich działaniach w ramach programu należy wspierać uwzględnianie kwestii równości kobietmężczyzn oraz cele w zakresie niedyskryminacji.
(15)  Zgodnie z art. 8 i 10 TFUE we wszystkich działaniach prowadzonych w ramach programu należy przyjąć podejście przekrojowe, aby promować równość płci oraz wspierać uwzględnianie kwestii równości płci i cele w zakresie niedyskryminacji. Aby ocenić sposób uwzględniania tych celów w działaniach programu, należy prowadzić regularny monitoring i dokonywać regularnych ocen.
Poprawka 28
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 16
(16)  Działania objęte niniejszym rozporządzeniem powinny przyczyniać się do tworzenia europejskiej przestrzeni wymiaru sprawiedliwości, zacieśniania współpracy transgranicznej i nawiązywania transgranicznych kontaktów, a także zapewniania prawidłowego, spójnego i konsekwentnego stosowania prawa Unii. Finansowanie powinno również przyczynić się do jednolitego rozumienia unijnych wartości, praworządności, lepszej wiedzy o prawie i polityce Unii, dzielenia się know-how i najlepszymi praktykami w zakresie wykorzystywania instrumentów współpracy sądowej przez wszystkie zainteresowane podmioty, a także do mnożenia interoperacyjnych rozwiązań cyfrowych leżących u podstaw niezakłóconej i sprawnej współpracy transgranicznej oraz powinno zapewnić solidną bazę analityczną do wsparcia rozwoju, egzekwowania i właściwego wdrażania unijnego prawa i polityki. Interwencja Unii pozwala na spójne realizowanie tych działań w całej UE oraz na uzyskanie korzyści skali. Ponadto Unia ma lepsze możliwości niż państwa członkowskie, aby zająć się sytuacjami transgranicznymi i zapewnić europejską platformę wzajemnego uczenia się.
(16)  Działania objęte niniejszym rozporządzeniem powinny przyczyniać się do tworzenia europejskiej przestrzeni sprawiedliwości, wspierania niezależności i efektywności systemu prawnego, zacieśniania współpracy transgranicznej i nawiązywania kontaktów transgranicznych, wzmacniania wzajemnego zaufania między organami sądowymi państw członkowskich, a także zapewniania prawidłowego, spójnego i konsekwentnego stosowania prawa Unii. Należy zwracać szczególną uwagę na stosowanie unijnego prawa dotyczącego równości oraz na lepsze wdrażanie i lepszą koordynację różnych unijnych instrumentów ochrony ofiar. Finansowanie powinno również przyczynić się do jednolitego rozumienia wartości unijnych, praworządności, lepszej wiedzy o prawie i polityce Unii, dzielenia się know-how i najlepszymi praktykami w zakresie wykorzystywania instrumentów współpracy sądowej przez wszystkie zainteresowane podmioty, a także do mnożenia i wspierania interoperacyjnych rozwiązań cyfrowych leżących u podstaw niezakłóconej i sprawnej współpracy transgranicznej oraz powinno zapewnić solidną bazę analityczną do wsparcia rozwoju, egzekwowania i właściwego rozumienia i wdrażania unijnego prawa i polityki unijnej. Interwencja Unii pozwala na spójne realizowanie tych działań w całej UE oraz na uzyskanie korzyści skali. Ponadto Unia ma lepsze możliwości niż państwa członkowskie, aby zająć się sytuacjami transgranicznymi i zapewnić europejską platformę wzajemnego uczenia się i wymiany wzorcowych praktyk.
Poprawka 29
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 16 a (nowy)
(16a)  Program powinien również przyczyniać się do zacieśniania współpracy z państwami trzecimi w przypadkach, w których prawo Unii ma zastosowanie eksterytorialne, aby poprawić dostęp do wymiaru sprawiedliwości oraz ułatwić stawianie czoła wyzwaniom sądowym i procesowym, szczególnie w przypadkach handlu ludźmi, oraz związanych ze zmianą klimatu i odpowiedzialnością przedsiębiorstw.
Poprawka 30
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 16 b (nowy)
(16b)   Jak podkreślono w sprawozdaniu Parlamentu Europejskiego na temat opracowanej przez Komisję Europejską tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości za rok 2017, nadal istnieje duża nierównowaga płci pomiędzy pracownikami wymiaru sprawiedliwości państw członkowskich, w szczególności (ale nie wyłącznie) w odniesieniu do następujących aspektów: odsetek kobiet wśród sędziów w sądach wyższej instancji, przejrzystość mianowania na stanowiska, godzenie obowiązków zawodowych i pozazawodowych oraz istnienie praktyk mentorskich. Program powinien zatem wspierać działania szkoleniowe mające zniwelować tę nierównowagę. Działania te mogą być na przykład dostosowane do potrzeb kobiet wykonujących zawody prawnicze w sądownictwie i wymiarze sprawiedliwości państw członkowskich lub w stosownych przypadkach skierowane zarówno do kobiet, jak i mężczyzn wykonujących zawody prawnicze w celu podniesienia świadomości tej problematyki wśród wszystkich odnośnych pracowników.
Poprawka 31
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 16 c (nowy)
(16c)  Unijny wymiar sprawiedliwości nie gwarantuje kobietom i dziewczętom sprawiedliwości i odpowiedniego poziomu ochrony, w związku z czym ofiary przemocy na tle płciowym nie otrzymują niezbędnego wsparcia. Nie oferuje również ochrony i wsparcia kobietom będącym ofiarami handlu ludźmi w celach seksualnych, uchodźczyniom i migrantkom, osobom ze środowisk LGBTIQ i osobom z niepełnosprawnościami.
Poprawka 32
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 17
(17)  Komisja powinna zapewnić ogólną spójność, komplementarność i synergię z pracą organów i jednostek organizacyjnych Unii, takich jak EUROJUST, EU-lisa oraz Prokuratura Europejska, oraz uwzględniać prace innych krajowych lub międzynarodowych podmiotów w dziedzinach, których dotyczy program.
(17)  Komisja powinna zapewnić ogólną spójność, komplementarność i synergię z pracą organów i jednostek organizacyjnych Unii, takich jak EUROJUST, FRA, OLAF, EU-lisa oraz Prokuratura Europejska, aby uwzględniać prace innych podmiotów krajowych lub międzynarodowych w dziedzinach, których dotyczy program oraz w razie potrzeby zalecać usprawnienia.
Poprawka 33
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 18
(18)  Należy koniecznie zapewnić europejską wartość dodaną wszystkich działań realizowanych w ramach programu, ich komplementarność z działaniami państw członkowskich oraz ich spójność z innymi działaniami Unii. Aby zapewnić skuteczny przydział środków z budżetu ogólnego Unii, należy dążyć do spójności, komplementarności i synergii między programami finansowania wspierającymi blisko ze sobą powiązane dziedziny polityki, w szczególności w obrębie Funduszu „Sprawiedliwość, Prawa i Wartości” – a tym samym z programem „Prawa i Wartości” – oraz między przedmiotowym programem a Programem na rzecz jednolitego rynku, dziedziną zarządzania granicami i bezpieczeństwa, w szczególności Funduszem Azylu i Migracji (FAM) i Funduszem Bezpieczeństwa Wewnętrznego (FBW), infrastrukturą strategiczną, w tym programem „Cyfrowa Europa”, programem Erasmus+, programem ramowym w zakresie badań naukowych i innowacji, Instrumentem Pomocy Przedakcesyjnej oraz rozporządzeniem LIFE13.
(18)  Należy koniecznie zapewnić wykonalność, widoczność, przestrzeganie nadrzędnej zasady europejskiej wartości dodanej i należytego zarządzania finansami przy wdrażaniu wszystkich działań realizowanych w ramach programu „Wymiar Sprawiedliwości”, ich komplementarność z działaniami państw członkowskich oraz ich spójność z innymi działaniami Unii. Aby zapewnić skuteczny i oparty na wynikach przydział środków z budżetu ogólnego Unii, należy dążyć do spójności, komplementarności i synergii między programami finansowania wspierającymi blisko ze sobą powiązane dziedziny polityki, w szczególności w obrębie Funduszu „Sprawiedliwość, Prawa i Wartości” – a tym samym z programem „Prawa i Wartości” – oraz między przedmiotowym programem a Programem na rzecz jednolitego rynku, dziedziną zarządzania granicami i bezpieczeństwa, w szczególności Funduszem Azylu i Migracji (FAM) i Funduszem Bezpieczeństwa Wewnętrznego (FBW), infrastrukturą strategiczną, w tym programem „Cyfrowa Europa”, instrumentem Europejski Fundusz Społeczny Plus, programem Erasmus+, programem ramowym w zakresie badań naukowych i innowacji, Instrumentem Pomocy Przedakcesyjnej oraz rozporządzeniem LIFE13. Wdrażanie programu „Wymiar Sprawiedliwości” nie powinno naruszać przepisów Unii i powinno być uzupełniane przez ustawodawstwo i przepisy unijne dotyczące ochrony budżetu Unii w przypadku uogólnionych braków w dziedzinie praworządności w państwach członkowskich.
__________________
__________________
13 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1293/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia programu działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 614/2007 (Tekst mający znaczenie dla EOG)
13 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1293/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia programu działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 614/2007 (Tekst mający znaczenie dla EOG)
Poprawka 34
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 19 a (nowy)
(19a)   Mechanizmy zapewniające powiązanie między unijną polityką finansowania a wartościami unijnymi powinny zostać dopracowane, aby umożliwić Komisji przedstawienie Radzie wniosku w sprawie przeniesienia zasobów przydzielonych państwu członkowskiemu w ramach zarządzania dzielonego na realizację programu, jeżeli to państwo członkowskie podlega procedurom dotyczącym wartości unijnych. Kompleksowy mechanizm unijny dotyczący demokracji, praworządności i praw podstawowych powinien gwarantować regularny i prowadzony na równych zasadach przegląd wszystkich państw członkowskich, dostarczający informacji niezbędnych do uruchomienia środków związanych z ogólnymi brakami, jeśli chodzi o zachowanie wartości unijnych w państwach członkowskich. Aby zapewnić jednolite wdrażanie i mając na uwadze zasadnicze znaczenie skutków finansowych przyjmowanych środków, należy powierzyć Radzie – działającej na podstawie wniosku Komisji – uprawnienia wykonawcze. Aby ułatwić podejmowanie decyzji niezbędnych do zapewnienia skutecznego działania, należy stosować głosowanie odwróconą kwalifikowaną większością głosów.
Poprawka 35
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 19 b (nowy)
(19b)  Istotne jest zapewnienie należytego zarządzania finansami programu oraz jego realizacji w sposób możliwie najbardziej skuteczny i przyjazny dla użytkownika, przy równoczesnym zagwarantowaniu pewności prawa i dostępności programu dla wszystkich uczestników.
Poprawka 36
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 19 c (nowy)
(19c)  Poprawa wdrażania i jakości wydatkowania powinna stanowić wiodącą zasadę służącą osiągnięciu celów programu, a jednocześnie należy zagwarantować optymalne wykorzystanie zasobów finansowych.
Poprawka 37
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 20
(20)  Do tego programu zastosowanie ma rozporządzenie (UE, Euratom) [nowe rozporządzenie finansowe] („rozporządzenie finansowe”). Określa ono zasady wykonania budżetu Unii, w tym zasady dotyczące dotacji, nagród, zamówień, wykonania pośredniego, , instrumentów finansowych i gwarancji budżetowych.
(20)  Do tego programu zastosowanie ma rozporządzenie (UE, Euratom) [nowe rozporządzenie finansowe] („rozporządzenie finansowe”). Określa ono zasady wykonania budżetu Unii, w tym zasady dotyczące dotacji, nagród, zamówień publicznych, wykonania pośredniego, pomocy finansowej, instrumentów finansowych i gwarancji budżetowych oraz wymaga pełnej przejrzystości i rozwagi w wykorzystaniu zasobów i należytego zarządzania finansami. W szczególności w ramach wdrażania programu należy uruchomić i dalej wzmacniać przepisy dotyczące możliwości finansowania lokalnych, regionalnych, krajowych i transnarodowych organizacji społeczeństwa obywatelskiego za pośrednictwem wieloletnich dotacji operacyjnych i dotacji w systemie kaskadowym, przepisy zapewniające szybkie i elastyczne procedury przyznawania dotacji, takie jak dwuetapowa procedura składania wniosków, przyjazne dla użytkowników procedury składania wniosków oraz procedury sprawozdawcze. Kryteria współfinansowania powinny obejmować wolontariat.
Poprawka 38
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 21
(21)  Rodzaje finansowania i metody wdrażania na podstawie tego rozporządzenia powinny być wybierane w zależności od ich możliwości osiągnięcia szczegółowych celów działań i zapewnienia rezultatów, biorąc pod uwagę w szczególności koszty kontroli, obciążenie administracyjne oraz przewidywane ryzyko nieprzestrzegania przepisów. Pod uwagę należy wziąć korzystanie z płatności ryczałtowych, stawek ryczałtowych i kosztów jednostkowych, a także formę finansowania niepowiązanego z kosztami, o którym mowa w art. 125 ust. 1 rozporządzenia finansowego.
(21)  Rodzaje finansowania i metody wdrażania na podstawie tego rozporządzenia powinny być wybierane w zależności od ich możliwości osiągnięcia szczegółowych celów działań i zapewnienia pożądanych rezultatów, biorąc pod uwagę w szczególności koszty kontroli, obciążenie administracyjne, wielkość i możliwości zainteresowanych stron i docelowych beneficjentów oraz przewidywane ryzyko nieprzestrzegania przepisów. Należy uwzględniać przy tym zastosowanie płatności ryczałtowych, stawek ryczałtowych, kosztów jednostkowych, dotacji w systemie kaskadowym oraz formę finansowania niepowiązanego z kosztami, o czym mowa w art. 125 ust. 1 rozporządzenia finansowego.
Poprawka 39
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 22
(22)  Zgodnie z rozporządzeniem finansowym, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/201315, rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/9516, rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/9617 i rozporządzeniem Rady (UE) 2017/193918 interesy finansowe Unii należy chronić za pomocą proporcjonalnych środków, w tym środków zapobiegania nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym, ich wykrywania, korygowania i dochodzenia, a także odzyskiwania środków straconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładania sankcji administracyjnych. W szczególności, zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 883/2013 i rozporządzeniem (Euratom, WE) nr 2185/96 Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może prowadzić dochodzenia administracyjne, w tym kontrole na miejscu i inspekcje, w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające interesy finansowe Unii. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/1939 Prokuratura Europejska (EPPO) może prowadzić dochodzenia i ścigać nadużycia finansowe i inne przestępstwa naruszające interesy finansowe Unii, jak przewidziano w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/137119. Zgodnie z rozporządzeniem finansowym każda osoba lub podmiot, które otrzymują środki finansowe Unii, w pełni współpracują w celu ochrony interesów finansowych Unii, przyznają konieczne prawa i dostęp Komisji, OLAF-owi, EPPO i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu (ETO) oraz zapewniają, aby wszelkie osoby trzecie uczestniczące w wykonaniu środków finansowych Unii przyznały tym organom równoważne prawa.
(22)  Zgodnie z rozporządzeniem finansowym, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/201315, rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/9516, rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/9617 i rozporządzeniem Rady (UE) 2017/193918 interesy finansowe Unii należy chronić za pomocą proporcjonalnych środków, w tym środków zapewniających całkowitą przejrzystość finansowania programu i procedur wyboru wniosków, środków zapobiegania nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym, ich wykrywania, korygowania i dochodzenia, a także odzyskiwania środków straconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładania sankcji administracyjnych. W szczególności, zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 883/2013 i rozporządzeniem (Euratom, WE) nr 2185/96 Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) powinien prowadzić dochodzenia administracyjne, w tym kontrole na miejscu i inspekcje, w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające interesy finansowe Unii. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/1939 Prokuratura Europejska (EPPO) powinna prowadzić dochodzenia i ścigać nadużycia finansowe i inne przestępstwa naruszające interesy finansowe Unii, jak przewidziano w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/137119. Zgodnie z rozporządzeniem finansowym każda osoba lub podmiot, które otrzymują środki finansowe Unii, w pełni współpracują w celu ochrony interesów finansowych Unii, przyznają konieczne prawa i dostęp Komisji, OLAF-owi, EPPO i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu (ETO) oraz zapewniają, aby wszelkie osoby trzecie uczestniczące w wykonaniu środków finansowych Unii przyznały tym organom równoważne prawa.
_________________
_________________
15 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).
15 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).
16 Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1).
16 Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1).
17 Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).
17 Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).
18 Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (Dz.U. L 283 z 31.10.2017, s. 1).
18 Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (Dz.U. L 283 z 31.10.2017, s. 1).
19 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371 z dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie zwalczania za pośrednictwem prawa karnego nadużyć na szkodę interesów finansowych Unii (Dz.U. L 198 z 28.7.2017, s. 29).
19 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371 z dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie zwalczania za pośrednictwem prawa karnego nadużyć na szkodę interesów finansowych Unii (Dz.U. L 198 z 28.7.2017, s. 29).
Poprawka 40
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 23
(23)  Państwa trzecie będące członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) mogą uczestniczyć w programach Unii w ramach współpracy ustanowionej na mocy Porozumienia EOG, które przewiduje wprowadzenie w życie programów w drodze decyzji wydanej na mocy tego porozumienia. Państwa trzecie mogą uczestniczyć w programie również na podstawie innych instrumentów prawnych. Do niniejszego rozporządzenia należy wprowadzić odpowiedni przepis szczegółowy przyznający niezbędne uprawnienia i prawa dostępu właściwemu urzędnikowi zatwierdzającemu, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu pozwalające im na całościowe wykonywanie ich odpowiednich kompetencji.
(23)  Państwa trzecie będące członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) mogą uczestniczyć w programach Unii w ramach współpracy ustanowionej na mocy Porozumienia EOG, które przewiduje wprowadzenie w życie programów w drodze decyzji wydanej na mocy tego porozumienia. Państwa trzecie mogą uczestniczyć w programie również na podstawie innych instrumentów prawnych. Do niniejszego rozporządzenia należy wprowadzić odpowiedni przepis szczegółowy przyznający niezbędne uprawnienia i prawa dostępu właściwemu urzędnikowi zatwierdzającemu, organom i sieciom ds. praw człowieka, w tym krajowym instytucjom odpowiedzialnym za ochronę praw człowieka w każdym państwie członkowskim, organom i sieciom odpowiedzialnym za politykę niedyskryminacji i równości, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, FRA, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu pozwalające im na całościowe wykonywanie ich odpowiednich kompetencji, a także na większą synergię i aktywniejszą współpracę między nimi. Należy umożliwić włączenie do programu państw trzecich, w szczególności w przypadku gdy ich zaangażowanie sprzyja osiągnięciu celów programu, biorąc pod uwagę, że jest to zgodne z ogólnymi zasadami i ogólnymi warunkami udziału tych państw w programach Unii ustanowionymi w odnośnych umowach ramowych i decyzjach rady stowarzyszenia lub podobnych umowach;
Poprawka 41
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 24 a (nowy)
(24a)  Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony budżetu Unii w przypadku uogólnionych braków w zakresie praworządności w państwach członkowskich ma na celu wyposażenie Unii w środki umożliwiające zapewnienie lepszej ochrony budżetu unijnego, w przypadku gdy uchybienia w zakresie praworządności utrudniają należyte zarządzanie interesami finansowymi Unii lub grożą takim utrudnieniem. Powinien on uzupełniać program „Wymiar sprawiedliwości”, który pełni inną rolę, a mianowicie służy wspieraniu dalszego rozwoju europejskiej przestrzeni sprawiedliwości opartej na praworządności i wzajemnym zaufaniu oraz zapewnieniu obywatelom możliwości korzystania z przysługujących im praw.
Poprawka 42
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 25
(25)  Zgodnie z [art. 94 decyzji Rady 2013/755/UE20 osoby i podmioty z siedzibą w krajach i terytoriach zamorskich kwalifikują się do finansowania z zastrzeżeniem zasad i celów programu oraz ewentualnych uzgodnień mających zastosowanie do państwa członkowskiego, z którym dany kraj lub terytorium zamorskie są powiązane.
(25)  Zgodnie z [art. 94 decyzji Rady 2013/755/UE20 osoby i podmioty z siedzibą w krajach i terytoriach zamorskich kwalifikują się do finansowania z zastrzeżeniem zasad i celów programu oraz ewentualnych uzgodnień mających zastosowanie do państwa członkowskiego, z którym dany kraj lub terytorium zamorskie są powiązane. Program musi zapewniać odpowiednie informowanie osób lub podmiotów o kwalifikowaniu się do finansowania.
__________________
__________________
20 Decyzja Rady 2013/755/UE z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Unią Europejską („decyzja o stowarzyszeniu zamorskim”) (Dz.U. L 344 z 19.12.2013, s. 1).
20 Decyzja Rady 2013/755/UE z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Unią Europejską („decyzja o stowarzyszeniu zamorskim”) (Dz.U. L 344 z 19.12.2013, s. 1).
Poprawka 43
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 25 a (nowy)
(25a)   Ze względu na wagę i znaczenie celów zrównoważonego rozwoju omawiany program powinien przyczynić się do wypełnienia zobowiązania Unii i jej państw członkowskich do osiągnięcia tych celów.
Poprawka 44
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 27
(27)  Zgodnie z pkt 22 i 23 Porozumienia międzyinstytucjonalnego na rzecz lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. zachodzi potrzeba oceny niniejszego programu w oparciu o informacje zgromadzone w kontekście konkretnych wymogów dotyczących monitorowania, przy czym należy unikać nadmiernej regulacji i obciążeń administracyjnych, zwłaszcza względem państw członkowskich. Wymogi te mogą, w stosownych przypadkach, obejmować mierzalne wskaźniki jako podstawę oceny oddziaływania programu w terenie.
(27)  Zgodnie z pkt 22 i 23 Porozumienia międzyinstytucjonalnego na rzecz lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. zachodzi potrzeba oceny niniejszego programu w oparciu o informacje zgromadzone w kontekście konkretnych wymogów dotyczących monitorowania, przy czym należy unikać nadmiernej regulacji i obciążeń administracyjnych, zwłaszcza względem beneficjentów programu. Wymogi te powinny, w stosownych przypadkach, obejmować mierzalne wskaźniki jako podstawę oceny oddziaływania programu w terenie.
Poprawka 45
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 2
Określa ono cele programu, budżet na lata 20212027, formy finansowania unijnego oraz zasady dotyczące przyznawania takiego finansowania.
Określa ono cele programu, budżet na okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2027 r., formy finansowania unijnego oraz zasady dotyczące przyznawania takiego finansowania.
Poprawka 46
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – akapit 1 – ustęp 1
1.  „kadry wymiaru sprawiedliwości” oznaczają sędziów, prokuratorów i urzędników sądowych oraz inne osoby wykonujące zawody prawnicze związane z sądownictwem, np. adwokatów i radców prawnych, notariuszy, komorników, syndyków, nadzorców i zarządców upadłościowych, mediatorów, sądowych tłumaczy ustnych i pisemnych, biegłych sądowych, personel więzienny i kuratorów sądowych.
1.  „kadry wymiaru sprawiedliwości” oznaczają sędziów, prokuratorów i urzędników sądowych oraz inne osoby wykonujące zawody prawnicze związane z sądownictwem, np. adwokatów i radców prawnych zajmujących się obroną lub oskarżeniem, notariuszy, komorników, syndyków, nadzorców i zarządców upadłościowych, mediatorów, sądowych tłumaczy ustnych i pisemnych, biegłych sądowych, personel więzienny i kuratorów sądowych.
Poprawka 47
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – ustęp 1
1.  Celem ogólnym programu jest przyczynienie się do dalszego rozwoju europejskiej przestrzeni sprawiedliwości opartej na praworządności, wzajemnym uznawaniu wzajemnym zaufaniu.
1.  Celem ogólnym programu jest przyczynienie się do dalszego rozwoju europejskiej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości opartej na praworządności, w tym niezależności sędziów i bezstronności wymiaru sprawiedliwości, a także na wzajemnym uznawaniu, wzajemnym zaufaniu i współpracy transgranicznej, a tym samym przyczynianie się do rozwoju demokracji, praworządności i praw podstawowych;
Poprawka 48
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – ustęp 2 – wprowadzenie
2.  Program ma następujące cele szczegółowe, szczegółowo opisane w załączniku I:
2.  Cele szczegółowe programu są następujące:
Poprawka 49
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – ustęp 2 – litera a
a)  ułatwianie i wspieranie współpracy sądowej w sprawach cywilnych i karnych oraz propagowanie praworządności, między innymi przez wspieranie starań na rzecz zwiększenia skuteczności krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości i wykonywania orzeczeń.
a)  w ramach demokracji i poszanowania praw podstawowych ułatwianie i wspieranie współpracy sądowej w sprawach cywilnych i karnych, w tym współpracy poza granicami Unii, w przypadku gdy prawo Unii ma zastosowanie eksterytorialne, zapewnianie osobom fizycznym i prawnym szerszego dostępu do wymiaru sprawiedliwości oraz propagowanie praworządności i niezależności wymiaru sprawiedliwości, między innymi przez wspieranie starań na rzecz zwiększenia skuteczności krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości, odpowiedniego wykonywania orzeczeń sądowych i ochrony ofiar;
Poprawka 50
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – ustęp 2 – litera b
b)  wspieranie i propagowanie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości w celu pielęgnowania wspólnej kultury prawnej i sądowej, jak również kultury sprzyjającej praworządności.
b)  wspieranie i propagowanie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości na szczeblu krajowym i międzynarodowym, w tym szkolenia z zakresu terminologii prawniczej, w celu pielęgnowania wspólnej kultury prawnej i sądowej, jak również kultury sprzyjającej praworządności, a także spójnego i skutecznego wdrażania instrumentów prawnych Unii dotyczących wzajemnego uznawania i gwarancji procesowych. Takie szkolenie uwzględnia kwestię płci, specyficzne potrzeby dzieci i osób z niepełnosprawnością, w stosownych przypadkach jest ukierunkowane na ofiary i obejmuje w szczególności prawo cywilne i karne oraz, w stosownych przypadkach, prawo administracyjne i prawa podstawowe, a także walkę z terroryzmem i radykalizacją;
Poprawka 51
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – ustęp 2 – litera c
c)  ułatwianie wszystkim rzeczywistego dostępu do wymiaru sprawiedliwości oraz skutecznych środków prawnych, w tym w formie elektronicznej, przez propagowanie wydajnych postępowań cywilnych i karnych oraz propagowanie i wspieranie praw ofiar przestępstw, jak również praw procesowych podejrzanych i oskarżonych w postępowaniu karnym.
c)  ułatwianie wszystkim rzeczywistego i niedyskryminacyjnego dostępu do wymiaru sprawiedliwości, z naciskiem na nierówności i dyskryminację na jakimkolwiek tle, np. ze względu na przyczyny wymienione w art. 21 Karty, oraz skutecznych środków prawnych, w tym w formie elektronicznej (e-sprawiedliwość), przez propagowanie wydajnych postępowań cywilnych i karnych oraz, w stosownych przypadkach, procedur administracyjnych, a także propagowanie i wspieranie praw wszystkich ofiar przestępstw, jak również praw procesowych podejrzanych i oskarżonych w postępowaniu karnym, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci i kobiet.
Poprawka 52
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – ustęp 2 – litera c a (nowa)
ca)   promowanie praktycznego zastosowania badań dotyczących narkotyków, wspieranie organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz poszerzanie bazy wiedzy i rozwijanie innowacyjnych metod rozwiązywania problemu nowych substancji psychoaktywnych oraz handlu ludźmi i nielegalnego handlu towarami.
Poprawka 53
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Realizując wszystkie działania programu, należy dążyć do wspierania i promowania, jako celu horyzontalnego, ochrony równych praw i zasady niedyskryminacji zapisanych w art. 21 Karty.
Poprawka 54
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 1
1.  Pula środków finansowych na realizację programu na lata 2021–2027 wynosi [305 000 000] EUR w cenach bieżących.
1.  W rozumieniu [odesłanie zostanie odpowiednio zaktualizowane zgodnie z nowym porozumieniem międzyinstytucjonalnym] pkt 17 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami pula środków finansowych na realizację programu na lata 2021–2027, stanowiąca główny punkt odniesienia dla władzy budżetowej podczas corocznej procedury budżetowej, wynosi 316 000 000 EUR według cen z 2018 r. (356 000 000 EUR w cenach bieżących).
Poprawka 55
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Środki budżetowe przeznaczone na działania związane z propagowaniem równości płci wykazuje się co roku;
Poprawka 56
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 4
4.  Środki przydzielone państwom członkowskim w ramach zarządzania dzielonego mogą, na ich wniosek, zostać przeniesione do programu. Komisja wykonuje te środki bezpośrednio zgodnie z art. 62 ust. 1 lit. a) rozporządzenia finansowego lub pośrednio zgodnie z art. 62 ust. 1 lit. c). W miarę możliwości środki te wykorzystuje się na rzecz danego państwa członkowskiego.
4.  Środki przydzielone państwom członkowskim w ramach zarządzania dzielonego mogą, na ich wniosek lub na wniosek Komisji, zostać przeniesione do programu. Komisja wykonuje te środki bezpośrednio zgodnie z art. 62 ust. 1 lit. a) rozporządzenia finansowego. W miarę możliwości środki te wykorzystuje się na rzecz danego państwa członkowskiego.
Poprawka 58
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 2
2.  Program może zapewniać finansowanie w dowolnej formie przewidzianej w rozporządzeniu finansowym.
2.  Program może zapewniać finansowanie w dowolnej formie przewidzianej w rozporządzeniu finansowym, przede wszystkim w drodze dotacji na działania oraz rocznych i wieloletnich dotacji operacyjnych. Finansowanie to zapewnia należyte zarządzanie finansami, rozsądne wykorzystywanie funduszy publicznych, niższy poziom obciążenia podmiotu realizującego program i beneficjentów pod względem administracyjnym, jak również dostępność środków finansowych programu dla potencjalnych beneficjentów. W ramach finansowania można stosować kwoty jednorazowe, koszty jednostkowe, stawki ryczałtowe, dotacje w systemie kaskadowym i wsparcie finansowe dla stron trzecich. Współfinansowanie dopuszcza się w formie niepieniężnej i może ono zostać uchylone w przypadkach ograniczonego finansowania uzupełniającego.
Poprawka 59
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7
Artykuł 7
Artykuł 7
Rodzaje działań
Rodzaje działań
Na mocy niniejszego rozporządzenia można otrzymać finansowanie na działania przyczyniające się do osiągnięcia celu szczegółowego określonego w art. 3. Do finansowania kwalifikują się w szczególności działania wymienione w załączniku I.
Na mocy niniejszego rozporządzenia można otrzymać finansowanie na działania przyczyniające się do osiągnięcia celu szczegółowego określonego w art. 3. Do finansowania kwalifikują się w szczególności następujące działania:
1)   podnoszenie świadomości, rozpowszechnianie informacji w celu podwyższenia poziomu wiedzy na temat polityki i prawa Unii, w tym na temat prawa materialnego i procesowego, instrumentów współpracy wymiarów sprawiedliwości, a także stosownego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i prawa porównawczego oraz norm europejskich i międzynarodowych, ze zwróceniem szczególnej uwagi na poprawę zrozumienia wielodyscyplinarnych, przekrojowych i międzydyscyplinarnych dziedzin prawa, takich jak handel i prawa człowieka, a także na ułatwianie prowadzenia eksterytorialnych spraw sądowych;
2)  wzajemne uczenie się w drodze wymiany dobrych praktyk między zainteresowanymi podmiotami, w tym organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, w celu podniesienia poziomu wiedzy na temat prawa cywilnego i karnego oraz systemów prawnych i wymiaru sprawiedliwości państw członkowskich i wzajemnego ich zrozumienia, między innymi w zakresie praworządności i dostępu do wymiaru sprawiedliwości, a także w drodze wzmacniania wzajemnego zaufania oraz wymiany dobrych praktyk związanych z wymiarem sprawiedliwości przyjaznym dzieciom oraz promowania i włączania perspektywy płci na wszystkich szczeblach systemu wymiaru sprawiedliwości;
3)  szkolenia dla sędziów, adwokatów, prokuratorów i funkcjonariuszy policji oraz innych osób pracujących w systemie wymiaru sprawiedliwości na temat wyzwań i przeszkód, z jakimi borykają się osoby znajdujące się w trudnej sytuacji, w tym dzieci, przedstawiciele mniejszości etnicznych, osoby LGBTI, osoby z niepełnosprawnością, ofiary przemocy na tle płciowym i innych form przemocy interpersonalnej oraz ofiary handlu ludźmi, a także na temat tego, w jaki sposób zapewnić należytą ochronę ofiarom przestępstw;
4)  działania analityczne i monitorujące mające na celu poprawę znajomości i zrozumienia potencjalnych barier utrudniających niezakłócone funkcjonowanie europejskiej przestrzeni sprawiedliwości oraz poprawę wdrażania prawa i polityki Unii w państwach członkowskich, także z uwzględnieniem wpływu prawa Unii na państwa trzecie;
5)  działania mające na celu poprawę sprawnego funkcjonowania europejskiej przestrzeni sprawiedliwości, w tym poprzez monitorowanie demokracji, praworządności i praw podstawowych w państwach członkowskich oraz badania nad sposobami wyeliminowania przeszkód dla powszechnego, niedyskryminacyjnego i skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości dla wszystkich;
6)  inicjatywy mające na celu niwelowanie dysproporcji w reprezentacji płci wśród sędziów i pracowników wymiaru sprawiedliwości w państwach członkowskich przez szkolenia dostosowane do potrzeb kobiet lub skierowane zarówno do kobiet, jak i mężczyzn wykonujących zawody prawnicze (podnoszenie poziomu świadomości na temat takich kwestii jak niski odsetek kobiet wśród sędziów w sądach wyższej instancji czy też potrzeba przejrzystości i obiektywnych kryteriów w trakcie procedur mianowania);
7)  szkolenie odpowiednich zainteresowanych podmiotów, w tym organizacji społeczeństwa obywatelskiego broniących ofiar przestępstw i dochodzących roszczeń, w celu podniesienia poziomu wiedzy na temat polityki i prawa Unii, w tym inter alia na temat prawa materialnego i procesowego, praw podstawowych, wspierania i ochrony ofiar przestępstw, stosowania zbiorowego dochodzenia roszczeń i jurysdykcji uniwersalnej, wykorzystania unijnych instrumentów współpracy wymiarów sprawiedliwości, a także stosownego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, języka prawnego i prawa porównawczego;
8)  multidyscyplinarne szkolenie pracowników wymiaru sprawiedliwości i innych odpowiednich zainteresowanych stron w dziedzinie prawa penitencjarnego, pozbawiania wolności i zarządzania więzieniami, tak aby ułatwić rozpowszechnianie najlepszych praktyk;
9)  multidyscyplinarne szkolenie pracowników wymiaru sprawiedliwości i innych odpowiednich zainteresowanych stron w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości dla nieletnich w celu przygotowania i promowania właściwego wdrożenia dyrektywy (UE) 2016/800 w sprawie gwarancji procesowych dla dzieci będących podejrzanymi lub oskarżonymi w postępowaniu karnym;
10)  opracowywanie i obsługa narzędzi z zakresu technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) oraz e-sprawiedliwości mających na celu poprawę wydajności systemów sądowych i usprawnienie współpracy między nimi z wykorzystaniem technologii informacyjno-komunikacyjnych, w tym transgranicznej interoperacyjności systemów i aplikacji, prywatności i ochrony danych;
11)  rozwijanie zdolności kluczowych sieci na szczeblu europejskim i europejskich sieci sądowych, w tym sieci ustanowionych na podstawie prawa unijnego w celu zapewnienia skutecznego stosowania i egzekwowania tego prawa, do propagowania i dalszego rozwijania prawa unijnego, celów i strategii politycznych Unii w obszarach objętych programem;
12)  wsparcie strukturalne dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego i innych odnośnych zainteresowanych stron prowadzących działalność w obszarach objętych programem oraz rozwijanie potencjału i szkolenie ekspertów prawnych pracujących dla tych organizacji, a także wsparcie konkretnych działań tych organizacji, takich jak rzecznictwo, działania służące tworzeniu sieci kontaktów, spory dotyczące naruszania demokracji, praworządności i praw podstawowych, mobilizacja społeczna i edukacja oraz świadczenie odnośnych usług;
13)  pogłębianie wiedzy na temat programu oraz poprawa jego upowszechniania, możliwości przenoszenia i przejrzystości jego wyników, a także wspieranie działań mających na celu dotarcie do obywateli, w tym przez tworzenie i wspieranie niezależnych biur programu / krajowych sieci kontaktów;
14)  opracowania porównawcze, badania, analizy i ankiety, ewaluacje i oceny skutków, a także sporządzanie i publikowanie przewodników, sprawozdań i materiałów edukacyjnych.
Poprawka 60
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1
1.  Działanie, które otrzymało wkład w ramach programu, może również otrzymać wkład z dowolnego innego programu unijnego, w tym z funduszy objętych zarządzaniem dzielonym, pod warunkiem że wkłady te nie pokrywają tych samych kosztów. [Finansowanie skumulowane nie może przekraczać łącznych kosztów kwalifikowalnych działania, a wsparcie w ramach różnych programów unijnych może być obliczane na zasadzie proporcjonalnej].
1.  Działanie, które otrzymało wkład w ramach programu, może również otrzymać wkład z dowolnego innego programu unijnego, w tym z funduszy objętych zarządzaniem dzielonym, pod warunkiem że wkłady te nie pokrywają tych samych kosztów i że unika się podwójnego pozyskiwania środków z funduszy w drodze wyraźnego wskazania źródeł finansowania dla każdej kategorii wydatków, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami. [Finansowanie skumulowane nie może przekraczać łącznych kosztów kwalifikowalnych działania, a wsparcie w ramach różnych programów unijnych może być obliczane na zasadzie proporcjonalnej].
Poprawka 61
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 3 – akapit 2 – litera a
a)  zostały ocenione w ramach zaproszenia do składania wniosków ogłoszonego na podstawie programu;
a)  zostały właściwie ocenione w ramach zaproszenia do składania wniosków ogłoszonego na podstawie programu;
Poprawka 62
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 – ustęp 3
3.  Na rzecz europejskiej sieci krajowych organów ds. równości może zostać przyznana dotacja bez zaproszenia do składania wniosków na pokrycie wydatków związanych z jej stałym programem prac.
3.  Na rzecz europejskiej sieci krajowych organów ds. równości przyznaje się dotację bez zaproszenia do składania wniosków na pokrycie wydatków związanych z jej stałym programem prac.
Poprawka 63
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 – ustęp 2
2.  Program prac jest przyjmowany przez Komisję w drodze aktu wykonawczego. Ten akt wykonawczy jest przyjmowany zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 17.
2.  Program prac jest przyjmowany przez Komisję w drodze aktu delegowanego. Ten akt delegowany jest przyjmowany zgodnie z art. 14.
Poprawka 65
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12 – ustęp 1
1.  Wskaźniki odzwierciedlające postępy w realizacji programu w odniesieniu do celów szczegółowych określonych w art. 3 przedstawiono w załączniku II.
1.  Wskaźniki odzwierciedlające postępy w realizacji programu w odniesieniu do celów szczegółowych określonych w art. 3 przedstawiono w załączniku. Dane zebrane do celów monitorowania i sprawozdawczości są, w stosownych przypadkach, segregowane według kryterium płci, wieku i kategorii personelu.
Poprawka 66
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Monitorowanie służy także ocenie, w jaki sposób w różnych działaniach w ramach całego programu uwzględniono kwestie równości płci i niedyskryminacji.
Poprawka 67
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12 – ustęp 3
3.  System sprawozdawczości dotyczącej realizacji celów zapewnia wydajne, skuteczne i terminowe gromadzenie danych na potrzeby monitorowania realizacji programu i jego rezultatów. W tym celu na odbiorców środków unijnych oraz państwa członkowskie nakłada się proporcjonalne wymogi dotyczące sprawozdawczości.
3.  System sprawozdawczości dotyczącej realizacji celów zapewnia wydajne, skuteczne oraz dokładne i terminowe gromadzenie poprawnych danych na potrzeby monitorowania realizacji programu i jego rezultatów. W tym celu na odbiorców środków unijnych oraz państwa członkowskie nakłada się proporcjonalne wymogi dotyczące sprawozdawczości. Komisja udostępnia formaty przyjazne użytkownikom i zapewnia wytyczne i wsparcie, w szczególności wnioskodawcom i beneficjentom, którzy mogą nie dysponować odpowiednimi zasobami i personelem, aby spełniać wymogi sprawozdawczości.
Poprawka 68
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 – ustęp 1
1.  Oceny przeprowadza się w terminie pozwalającym na uwzględnienie ich wyników w procesie decyzyjnym.
1.  Oceny przeprowadza się w sposób dobrze udokumentowany i w terminie pozwalającym na uwzględnienie ich wyników w procesie decyzyjnym oraz na monitorowanie realizacji działań prowadzonych w ramach programu i osiągania celów określonych w art. 3. Wszystkie oceny uwzględniają aspekt płci i obejmują szczegółową analizę budżetu programu na działania związane z równością płci.
Poprawka 69
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 – ustęp 2
2.  Ocena śródokresowa programu przeprowadzana jest z chwilą, gdy dostępne są wystarczające informacje na temat realizacji programu, jednak nie później niż w ciągu czterech lat od rozpoczęcia realizacji programu.
2.  Ocena śródokresowa programu przeprowadzana jest z chwilą, gdy dostępne są wystarczające informacje na temat realizacji programu, jednak nie później niż w ciągu trzech lat od rozpoczęcia realizacji programu.
Poprawka 70
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 – ustęp 3
3.  Po zakończeniu realizacji programu, lecz nie później niż cztery lata po upływie okresu określonego w art. 1, Komisja przeprowadza ocenę końcową programu.
3.  Po zakończeniu realizacji programu, lecz nie później niż trzy lata po upływie okresu określonego w art. 1, Komisja przeprowadza ocenę końcową programu.
Poprawka 71
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 – ustęp 3 a (nowy)
3a.  W ramach oceny okresowej i końcowej programu dokonuje się oceny między innymi:
a)  zauważalnego wpływu programu na dostęp do wymiaru sprawiedliwości w oparciu o dane jakościowe i ilościowe zebrane na szczeblu europejskim;
b)  liczby i jakości instrumentów i narzędzi opracowanych w wyniku działań finansowanych w ramach programu;
c)  europejskiej wartości dodanej programu;
d)  poziomu finansowania w stosunku do osiągniętych wyników;
e)  potencjalnych przeszkód administracyjnych, organizacyjnych lub strukturalnych w sprawniejszym i skuteczniejszym wdrażaniu programu.
Poprawka 72
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 4
4.  Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.
4.  Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. Skład grupy ekspertów, z którymi prowadzone są konsultacje, jest zrównoważony pod względem płci.
Poprawka 73
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 16 – ustęp 1
1.  Odbiorcy finansowania unijnego uznają pochodzenie i zapewniają eksponowanie finansowania unijnego (w szczególności podczas promowania działań i ich rezultatów) poprzez dostarczanie spójnych, skutecznych i proporcjonalnych informacji skierowanych do różnych grup odbiorców, w tym do mediów i opinii publicznej.
1.  Odbiorcy finansowania unijnego uznają pochodzenie i zapewniają eksponowanie finansowania unijnego (w szczególności podczas promowania działań i ich rezultatów) poprzez dostarczanie spójnych, skutecznych i proporcjonalnych informacji dotyczących europejskiej wartości dodanej programu skierowanych do różnych grup odbiorców, w tym do mediów i opinii publicznej, eksponując tym samym unijną wartość dodaną oraz pomagając Komisji w gromadzeniu danych w celu zwiększenia przejrzystości budżetowej.
Poprawka 74
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 1
1.  Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
1.  Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011 i wspomagają go odpowiednie organizacje społeczeństwa obywatelskiego i organizacje działające na rzecz praw człowieka. W komitecie zapewnia się równowagę płci oraz odpowiednią reprezentację mniejszości i innych wykluczonych grup.
Poprawka 75
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I
Załącznik I
skreśla się
Działania w ramach programu
Cele szczegółowe programu, o których mowa w art. 3 ust. 2, będą realizowane w szczególności przez wspieranie następujących działań:
1.  podnoszenie świadomości, rozpowszechnianie informacji w celu zwiększenia poziomu wiedzy na temat polityki i prawa Unii, w tym na temat prawa materialnego i procesowego, instrumentów współpracy wymiarów sprawiedliwości, a także stosownego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i prawa porównawczego oraz norm europejskich i międzynarodowych;
2.  wzajemne uczenie się w drodze wymiany dobrych praktyk między zainteresowanymi podmiotami w celu zwiększenia wiedzy na temat prawa cywilnego i karnego oraz systemów prawnych i wymiaru sprawiedliwości państw członkowskich i wzajemnego ich zrozumienia, między innymi w zakresie praworządności, a także wzmacnianie wzajemnego zaufania;
3.  działań analitycznych i monitorujących1 mających na celu poprawę znajomości i zrozumienia potencjalnych barier utrudniających niezakłócone funkcjonowanie europejskiej przestrzeni sprawiedliwości oraz poprawę wdrażania prawa i polityki Unii w państwach członkowskich;
4.  szkolenie odpowiednich zainteresowanych podmiotów w celu zwiększenia poziomu wiedzy na temat polityki i prawa Unii, w tym na temat prawa materialnego i procesowego, wykorzystania unijnych instrumentów współpracy wymiarów sprawiedliwości, a także stosownego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, języka prawnego i prawa porównawczego;
5.  opracowywanie i obsługę narzędzi z zakresu technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) mających na celu poprawę wydajności systemów wymiaru sprawiedliwości i usprawnienie współpracy między nimi z wykorzystaniem technologii informacyjno-komunikacyjnych, w tym transgranicznej interoperacyjności systemów i aplikacji.
6.  rozwijanie zdolności kluczowych sieci na szczeblu europejskim i europejskich sieci sądowych, w tym sieci ustanowionych na podstawie prawa unijnego w celu zapewnienia skutecznego stosowania i egzekwowania tego prawa, do propagowania i dalszego rozwijania prawa Unii, jej celów i strategii politycznych w obszarach objętych programem, a także wspierania działających w tych obszarach organizacji społeczeństwa obywatelskiego.
7.  zwiększenie wiedzy na temat programu oraz poprawa jego upowszechniania i możliwości przenoszenia jego wyników, a także wspieranie działań mających na celu dotarcie do obywateli, w tym przez tworzenie i wspieranie biur programu / krajowych sieci kontaktów.
__________________
1 Działania te obejmują na przykład gromadzenie danych i statystyk, opracowywanie wspólnych metodologii oraz, w stosownych przypadkach, wskaźników lub wartości referencyjnych, studia, badania, analizy i ankiety, oceny, oceny skutków, sporządzanie i publikowanie przewodników, sprawozdań i materiałów edukacyjnych.
Poprawka 76
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – akapit 1 – wprowadzenie
Załącznik II
Wskaźniki
Załącznik
Wskaźniki
Program będzie ściśle monitorowany w oparciu o zestaw wskaźników mających na celu pomiar zakresu, w jakim osiągnięto jego cele ogólne i szczegółowe, oraz minimalizację obciążeń i kosztów administracyjnych. W tym celu gromadzone będą dane dotyczące następującego zestawu wskaźników:
Program będzie ściśle monitorowany w oparciu o zestaw wskaźników jakościowych i ilościowych mających na celu pomiar zakresu, w jakim osiągnięto jego cele ogólne i szczegółowe, oraz minimalizację obciążeń i kosztów administracyjnych oraz maksymalizację skuteczności systemów wymiaru sprawiedliwości. W tym celu i przy jednoczesnym poszanowaniu praw związanych z prywatnością i ochroną danych, dane będą gromadzone i, w stosownych przypadkach, dezagregowane według płci, wieku i kategorii personelu w odniesieniu do następujących kluczowych wskaźników:
Poprawka 77
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – akapit 1 – tabela
Liczba przedstawicieli kadr wymiaru sprawiedliwości, którzy uczestniczyli w działaniach szkoleniowych (w tym w wymianach pracowników, wizytach studyjnych, warsztatach i seminariach) finansowanych w ramach programu, w tym za pomocą dotacji operacyjnej na rzecz EJTN
Liczba przedstawicieli kadr wymiaru sprawiedliwości, którzy uczestniczyli w działaniach szkoleniowych (w tym w wymianach pracowników, wizytach studyjnych, warsztatach i seminariach) finansowanych w ramach programu, w tym za pomocą dotacji operacyjnej na rzecz EJTN
Liczba pracowników i członków organizacji społeczeństwa obywatelskiego, którzy uczestniczyli w działaniach szkoleniowych
Liczba wymian informacji w ramach europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych (ECRIS)
Liczba wymian informacji w ramach europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych (ECRIS)
Liczba przypadków i działań, a także poziom wydajności współpracy transgranicznej, w tym z zastosowaniem narzędzi i procedur informatycznych ustanowionych na szczeblu Unii
Liczba trafień na stronach portalu „e-Sprawiedliwość” na potrzeby uzyskania informacji na temat transgranicznych spraw cywilnych
Liczba osób, które zostały objęte:
Liczba osób, które zostały objęte:
(i)   działaniami związanymi z wzajemnym uczeniem się i wymianą dobrych praktyk;
(i)   działaniami związanymi z wzajemnym uczeniem się i wymianą dobrych praktyk;
(ii)   działaniami popularyzacyjnymi, informacyjnymi i służącymi zwiększaniu świadomości
(ii)   działaniami popularyzacyjnymi, informacyjnymi i służącymi zwiększaniu świadomości
(iia)  działaniami związanymi z budowaniem zdolności skierowanymi do organizacji społeczeństwa obywatelskiego;
(iib)  działaniami związanymi z przekazywaniem obywatelom informacji na temat dostępu do wymiaru sprawiedliwości;
(iic)  działaniami dla sędziów orzekających w trudnych sprawach sądowych, a także stosowaniem prawa prywatnego międzynarodowego i prawa Unii w sprawach transgranicznych/wielodyscyplinarnych;
(iid)  działaniami informacyjnymi finansowanymi w ramach programu.
Zasięg geograficzny działań finansowanych w ramach programu
Dokonana przez uczestników ocena działań, w których uczestniczyli, oraz oczekiwanej trwałości rezultatów tych działań

(1) Sprawa została odesłana do komisji właściwych w celu przeprowadzenia negocjacji międzyinstytucjonalnych na podstawie art. 59 ust. 4 akapit czwarty Regulaminu (A8-0068/2019).


Stan debaty nad przyszłością Europy
PDF 191kWORD 69k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2019 r. w sprawie stanu debaty nad przyszłością Europy (2018/2094(INI))
P8_TA-PROV(2019)0098A8-0427/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (TUE) i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

–  uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,

–  uwzględniając europejską konwencję praw człowieka, Europejską kartę społeczną oraz protokół dodatkowy do niej, jak również jej zrewidowaną wersję,

–  uwzględniając art. 295 TFUE,

–  uwzględniając nieformalne posiedzenie 27 szefów państw lub rządów UE z dnia 29 czerwca 2016 r.,

–  uwzględniając Deklarację z Bratysławy i Plan z Bratysławy przyjęte przez 27 państw członkowskich w dniu 16 września 2016 r.,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2016 r. zawierającą zalecenia dla Komisji dotyczące ustanowienia unijnego mechanizmu na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych(1),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2017 r. w sprawie europejskiego filaru praw socjalnych(2),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie poprawy funkcjonowania Unii Europejskiej dzięki wykorzystaniu potencjału Traktatu z Lizbony(3),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie ewentualnych zmian i dostosowań w obecnej strukturze instytucjonalnej Unii Europejskiej(4),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie mechanizmu zdolności fiskalnej dla strefy euro(5),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 marca 2017 r. w sprawie skutków konstytucyjnych, prawnych i instytucjonalnych wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony – możliwości oferowane przez Traktat z Lizbony(6),

–  uwzględniając białą księgę Komisji z dnia 1 marca 2017 r. oraz pięć dalszych dokumentów otwierających debatę (COM(2017)2025, COM(2017)0206, COM(2017)0240, COM(2017)0291, COM(2017)0315, COM(2017)0358),

–  uwzględniając deklarację rzymską z dnia 25 marca 2017 r.,

–  uwzględniając powiadomienie o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej przedstawione przez Zjednoczone Królestwo w dniu 29 marca 2017 r.,

–  uwzględniając rezolucję Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 6 lipca 2017 r. zatytułowaną „Biała księga Komisji w sprawie przyszłości Europy i dalsze działania”(7),

–  uwzględniając rezolucję Komitetu Regionów z dnia 12 maja 2017 r. zatytułowaną „Biała księga Komisji w sprawie przyszłości Europy – refleksje i scenariusze dla UE-27 do 2025 r.”(8),

–  uwzględniając liczne opinie parlamentów narodowych dotyczące białej księgi Komisji oraz dokumentów otwierających debatę w sprawie przyszłości Europy,

–  uwzględniając orędzie o stanie Unii za 2018 r. wygłoszone w dniu 12 września 2018 r. przez przewodniczącego Komisji Jeana-Claude’a Junckera,

–  uwzględniając orędzie o stanie Unii za 2017 r. wygłoszone w dniu 13 września 2017 r. przez przewodniczącego Komisji Jeana-Claude’a Junckera oraz jego plan działania na rzecz bardziej zjednoczonej, silniejszej i demokratyczniejszej Europy z dnia 24 października 2017 r. (COM(2017)0650),

–  uwzględniając przemówienie prezydenta Francji Emmanuela Macrona wygłoszone na Sorbonie w dniu 26 września 2017 r. zatytułowane „Inicjatywa na rzecz Europy: Europa suwerenna, zjednoczona i demokratyczna”,

–  uwzględniając nieformalne posiedzenie szefów państw lub rządów UE, które odbyło się w Tallinie w dniu 29 września 2017 r.,

–  uwzględniając Agendę przywódców przyjętą na posiedzeniu Rady Europejskiej, które odbyło się w dniach 19–20 października 2017 r.,

–  uwzględniając międzyinstytucjonalną proklamację Europejskiego filaru praw socjalnych przez Radę, Parlament i Komisję w dniu 17 listopada 2017 r.,

–  uwzględniając plan działania Komisji na rzecz pogłębienia unii gospodarczej i walutowej (UGW) z dnia 6 grudnia 2017 r. (COM(2017)0821), a w szczególności wniosek dotyczący utworzenia Europejskiego Funduszu Walutowego (COM(2017)0827), wniosek dotyczący włączenia treści postanowień Traktatu o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej do ram prawnych Unii (COM(2017)0824) oraz komunikat w sprawie Europejskiego Ministra Gospodarki i Finansów (COM(2017)0823),

–  uwzględniając posiedzenie Rady Europejskiej, które odbyło się w dniach 14–15 grudnia 2017 r., oraz zorganizowane w jego ramach spotkanie przywódców i spotkania państw strefy euro,

–  uwzględniając pismo z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie przejrzystości procesu decyzyjnego Rady wystosowane przez 26 parlamentów narodowych z 20 państw członkowskich,

–  uwzględniając deklarację z dnia 10 stycznia 2018 r. zatytułowaną „Zapewnienie postępów UE w 2018 r.” przyjętą na Szczycie Południowych Państw Unii Europejskiej (Cypr, Francja, Grecja, Hiszpania, Malta i Portugalia), jak również oświadczenie państw Grupy Wyszehradzkiej (Czechy, Węgry, Polska i Słowacja) z dnia 26 stycznia 2018 r. na temat przyszłości Europy oraz wspólne oświadczenie europejskich ministrów finansów z Finlandii, Danii, Estonii, Irlandii, Łotwy, Litwy, Niderlandów i Szwecji z dnia 6 marca 2018 r.,

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 lutego 2018 r. zatytułowany „Skuteczna Europa: warianty instytucjonalne w celu zwiększenia skuteczności działania Unii Europejskiej” (COM(2018)0095),

–  uwzględniając zalecenie Komisji (UE) 2018/234 z dnia 14 lutego 2018 r. w sprawie uwydatnienia europejskiego charakteru i usprawnienia procesu wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2019 r.(9),

–  uwzględniając nieformalne posiedzenie 27 szefów państw lub rządów UE z dnia 23 lutego 2018 r.,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 1 marca 2018 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw podstawowych w UE w 2016 r.(10),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie stosowania postanowień Traktatu dotyczących parlamentów narodowych(11),

–  uwzględniając wniosek Komisji z dnia 2 maja 2018 r. dotyczący rozporządzenia Rady określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 (COM(2018)0322),

–  uwzględniając wniosek Komisji z dnia 2 maja 2018 r. dotyczący decyzji Rady w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej (COM(2018)0325),

–  uwzględniając szczyt UE-Bałkany Zachodnie z dnia 17 maja 2018 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie specjalne Europejskiej Rzecznik Praw Obywatelskich z dochodzenia strategicznego nr OI/2/2017/TE w sprawie przejrzystości procesu legislacyjnego Rady, opublikowane w dniu 16 maja 2018 r.,

–  uwzględniając deklarację z Mesebergu z dnia 19 czerwca 2018 r.,

–  uwzględniając posiedzenie Rady Europejskiej, które odbyło się w dniach 28–29 czerwca 2018 r.,

–  uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 9 października 2018 r. zatytułowaną „Rozważania nad Europą: głos samorządów lokalnych i regionalnych na rzecz odbudowy zaufania do Unii Europejskiej”,

–  uwzględniając zorganizowane przez Parlament Europejski debaty na temat przyszłości Europy prowadzone z szefami państw lub rządów,

–  uwzględniając pismo Komisji Prawnej,

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych oraz opinie przedstawione przez Komisję Gospodarczą i Monetarną, Komisję Handlu Międzynarodowego, Komisję Kontroli Budżetowej oraz Komisję Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A8-0427/2018),

A.  mając na uwadze, że Unia Europejska jest przykładem jedynej w swoim rodzaju integracji ponadnarodowej i od czasu przełomowej deklaracji Schumana z dnia 9 maja 1950 r. gwarantuje trwały pokój, zamożność i dobrobyt; mając na uwadze, że głównym celem dążeń i działań Unii było i jest wspólne bezpieczeństwo, poszanowanie godności ludzkiej, wolność, demokracja, równość, praworządność i poszanowanie praw człowieka oraz zapewnienie dobrobytu społeczeństwom Unii;

B.  mając na uwadze, że swobodny przepływ towarów, usług, kapitału i osób, wspólna waluta, program Erasmus, polityka regionalna, polityka rolna i polityka spójności, a także program „Horyzont 2020” to pośród wielu innych najważniejsze osiągnięcia Unii, które przyczyniają się do dobrobytu obywateli Unii; mając na uwadze, że Unia musi być wyposażona w kompetencje i zasoby niezbędne do podjęcia wyzwań XXI wieku;

C.  mając na uwadze, że w ciągu ostatnich kilku lat Unia doświadczyła wielu kryzysów, które wystawiły na próbę jej odporność i zdolność do działania w sposób zdecydowany i jednolity;

D.  mając na uwadze, że w latach 2014–2017 realizowano bardziej społecznie wyważoną i skuteczną politykę pieniężną i makroekonomiczną (np. niestandardowa polityka Europejskiego Banku Centralnego, elastyczny pakt stabilności i wzrostu czy plan inwestycyjny dla Europy), która przyczyniła się do uzdrowienia gospodarki i odnowy społecznej Unii;

E.  mając na uwadze, że chociaż Europie udało się złagodzić negatywne skutki i w pewnej mierze przezwyciężyć większość krytycznych momentów kryzysu gospodarczego, wciąż czekają ją poważne i pilne reformy na poziomie UE i na poziomie państw członkowskich w obszarze zarządzania gospodarczego, a w szczególności w odniesieniu do strefy euro, jak również związane z dalszym umacnianiem jednolitego rynku i udoskonalaniem standardów społecznych państwa opiekuńczego;

F.  mając na uwadze, że w obliczu wielu bieżących i przyszłych wyzwań wewnętrznych i zewnętrznych stojących przed Unią w niestabilnym i złożonym kontekście światowym, zwłaszcza związanych z migracją, terroryzmem, bezpieczeństwem, zmianą klimatu, kwestiami środowiskowymi, zachowaniem wielostronnego porządku światowego, dokończeniem budowy UGW, globalizacją, wolnym, sprawiedliwym i opartym na zasadach handlem międzynarodowym, sprawami zagranicznymi i obroną, rozwojem filaru socjalnego oraz walką z antyunijnym populizmem, nietolerancją i ksenofobią, UE powinna propagować odnowioną współpracę i solidarność między jej członkami w oparciu o art. 2 i 3 TUE i Kartę praw podstawowych, a zapisany w Traktacie z Lizbony cel, jakim jest zacieśnianie związku między narodami Europy, powinien w dalszym ciągu leżeć u podstaw działań podejmowanych przez Unię, aby jeszcze bardziej wzmocnić europejską integrację i skutecznie stawić czoła tym wyzwaniom;

G.  mając na uwadze, że Parlament jest głęboko zaniepokojony wzrostem ruchów populistycznych, ksenofobicznych i antyeuropejskich w całej Europie; mając na uwadze, że Unia i jej państwa członkowskie muszą wzmóc wysiłki na rzecz obrony i propagowania wartości demokratycznych oraz zasad i celów leżących u podstaw integracji europejskiej;

H.  mając na uwadze, że przeprowadzone w Zjednoczonym Królestwie w czerwcu 2016 r. referendum, które doprowadziło do powiadomienia przez Zjednoczone Królestwo w dniu 29 marca 2017 r. o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej, ożywiło debatę na temat przyszłości Unii; mając na uwadze, że negocjacje w sprawie planowanego wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE ujawniły wysoki poziom wzajemnej zależności między państwami członkowskimi, stopień ich uzależnienia od wspólnych instrumentów i strategii politycznych oraz koszty wystąpienia z Unii;

I.  mając na uwadze, że niezależnie od rezolucji Parlamentu z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie przyszłości Europy wzmożenie debaty nad przyszłością Europy przejawiło się również w Deklaracji z Bratysławy i Planie z Bratysławy, Białej księdze w sprawie przyszłości Europy opublikowanej przez Komisję, deklaracji rzymskiej, Agendzie przywódców przyjętej przez Radę Europejską w październiku 2017 r. oraz w różnych innych dokumentach stanowiących wkład poszczególnych państw członkowskich lub grup państw członkowskich, a także w debatach i dokumentach Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów, jak również w debatach plenarnych w Parlamencie Europejskim na temat przyszłości Europy z szefami państw lub rządów, w trakcie międzyparlamentarnych posiedzeń komisji oraz w ramach dialogów z organizacjami obywatelskimi i konsultacji z różnymi instytucjami, organami i państwami członkowskimi;

J.  mając na uwadze, że z sondażu Parlametr przeprowadzonego w dniach 8–26 września 2018 r. wynika, iż 62 % respondentów sądzi, że członkostwo ich państwa w Unii jest czymś pozytywnym, a 68 % respondentów uważa, że ich państwo czerpie korzyści z członkostwa, co oznacza najwyższy odnotowany wynik od 1983 r.;

K.  mając na uwadze, że wartości i zasady leżące u podstaw Unii definiują sferę, z którą może utożsamiać się każdy obywatel UE, niezależnie od politycznych lub kulturowych różnic związanych z tożsamością narodową;

L.  mając na uwadze, że nadchodzące wybory do Parlamentu Europejskiego stanowią okazję do wyciągnięcia wniosków z debaty na temat przyszłości Europy, również w świetle głównych priorytetów instytucjonalnych Parlamentu Europejskiego, Komisji i Rady na kolejną kadencję;

M.  mając na uwadze, że UE znajduje się w okresie mającym szczególne znaczenie dla procesu jej budowy ze względu na charakter i wymiar stojących przed nią wyzwań, a także mając na uwadze, że wyzwaniom tym można sprostać wyłącznie w drodze wspólnych wysiłków, dzięki ściślejszej i prawdziwszej integracji i solidarności między państwami członkowskimi, w pełni wykorzystując obowiązujące postanowienia Traktatu z Lizbony, a następnie dokonując reformy Traktatów w celu usprawnienia instytucjonalnego procesu decyzyjnego oraz osiągnięcia większej równowagi kompetencji;

N.  mając na uwadze, że celem reform instytucjonalnych powinno być zadbanie o to, by procesy podejmowania decyzji były bardziej demokratyczne, oraz zwiększenie przejrzystości tych procesów i odpowiedzialności Unii i jej instytucji; mając na uwadze, że wobec tych celów jest to stosowny i dogodny moment, aby sprzyjać faktycznemu udziałowi obywateli w projekcie europejskim oraz organizować konsultacje i sprzyjać regularnemu dialogowi z obywatelami i stowarzyszeniami przedstawicielskimi zgodnie z wymogami art. 11 TUE;

O.  mając na uwadze, że aby sprostać obecnym i przyszłym wyzwaniom, Unia potrzebuje silniejszej struktury rządowej, poddanej ściślejszej kontroli demokratycznej ze strony Parlamentu; mając na uwadze, że przejrzystość i uczciwość instytucji i organów UE to podstawa zyskania zaufania obywateli;

P.  mając na uwadze, że wspólna francusko-niemiecka deklaracja z Mesebergu zawiera szereg propozycji dotyczących wzmocnienia współpracy europejskiej, w szczególności w obszarze zarządzania gospodarczego;

Q.  mając na uwadze, że propagowanie europejskiego wymiaru kultury i edukacji jest kluczowe dla wzmocnienia obywatelstwa europejskiego, biorąc pod uwagę fakt, że Unia cierpi z powodu niedoinformowania, co oznacza, że jej osiągnięcia są często uznawane przez młodsze pokolenia za rzecz oczywistą;

1.  przypomina, że w rezolucji Parlamentu z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie przyszłości Europy podkreślono znaczenie jednolitych ram instytucjonalnych i metody wspólnotowej oraz przedstawiono szereg wniosków i inicjatyw o szczególnym znaczeniu dla integracji europejskiej, które mogą przyczynić się do ukształtowania przyszłości Europy;

2.  podkreśla, że Unia musi stawić czoła wyzwaniom dotyczącym jej przyszłości, bazując na ściślejszej i lepszej integracji politycznej, przy pełnym poszanowaniu i propagowaniu praw podstawowych, podstawowych wolności i zasad demokracji oraz przy wspólnych wysiłkach; podkreśla, że obywatele pragną Europy chroniącej ich prawa, dobrobyt i model socjalny na zasadzie współdzielonej suwerenności, która wymaga odpowiedniego poziomu integracji politycznej; zachęca szefów państw lub rządów, aby podążali tą drogą w duchu odnowionej solidarności i współpracy;

3.  zwraca uwagę, że szefowie państw lub rządów, którzy na posiedzeniach plenarnych podczas debat na temat przyszłości Europy wypowiedzieli się przed Parlamentem, przyznali jednomyślnie, że trzeba wspólnie podjąć wyzwania przyszłości i skuteczniej działać tam, gdzie można coś osiągnąć wyłącznie wspólnym wysiłkiem;

4.  ponownie wyraża przekonanie, że zróżnicowana integracja musi pozostać otwarta na wszystkie państwa członkowskie i w dalszym ciągu stanowić jeden ze sposobów na głębszą integrację i solidarność europejską, czego nie należy jednak mylić z ideą Europy à la carte; podkreśla, że w obecnej debacie na temat zróżnicowanej integracji ważne jest, aby nie tworzyć wrażenia, że w Unii istnieje członkostwo pierwszej i drugiej kategorii;

5.  przypomina, że zróżnicowana integracja nie powinna być sposobem na poluźnienie integracji politycznej;

6.  podkreśla, że kryzys spowodował zaburzenie równowagi między głównymi instytucjami Unii oraz że Rada Europejska występuje z własnymi inicjatywami politycznymi ze szkodą dla prawa inicjatywy przysługującego Komisji i wzmacnia metodę międzyrządową; wciąż uważa jednak, że metoda wspólnotowa jest najlepsza dla funkcjonowania Unii; przypomina liczne rezolucje przyjęte przez Parlament na ten temat i ponownie wzywa Radę Europejską, by nie wykraczała poza zakres jej kompetencji zapisanych w szczególności w art. 15 TUE;

7.  ponownie podkreśla, że jednomyślność wymagana w Traktatach w odniesieniu do określonych podstawowych kwestii jest przeszkodą niemal nie do pokonania w ważnych momentach i decyzjach, dlatego w odniesieniu do procedur podejmowania decyzji opowiada się za głosowaniem większością kwalifikowaną w Radzie oraz za stosowaniem zwykłej procedury ustawodawczej we wszystkich obszarach, w których to jest możliwe; przypomina, że na mocy Traktatów w obecnym brzmieniu można to osiągnąć za pomocą rozmaitych klauzul pomostowych lub, w przypadku wzmocnionej współpracy, dzięki zastosowaniu art. 333 TFUE;

8.  w tym kontekście przyjmuje z zadowoleniem zawarte w orędziu przewodniczącego Jeana-Claude’a Junckera o stanie Unii z dnia 13 września 2017 r. i z dnia 12 września 2018 r. ogłoszenie zamiaru wysunięcia propozycji, aby w odniesieniu do pewnych konkretnych obszarów polityki głosować w Radzie większością kwalifikowaną, lecz ubolewa, że wśród wymienionych kwestii nie znalazło się rozporządzenie w sprawie wieloletnich ram finansowych (WRF);

9.  przyjmuje ze szczególnym zadowoleniem fakt, że Komisja zaproponowała głosowanie większością kwalifikowaną w obszarze wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB) przy przyjmowaniu stanowisk w kwestiach praw człowieka, decyzji o nałożeniu sankcji oraz decyzji o rozpoczęciu lub przeprowadzeniu misji cywilnych w razie kryzysu poza granicami Unii, gdyż ważne jest przyspieszenie i usprawnienie procesu podejmowania decyzji oraz konieczne jest, by Unia mówiła jednym głosem;

10.  ponownie wysuwa nakreśloną w swojej rezolucji z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie poprawy funkcjonowania Unii Europejskiej dzięki wykorzystaniu potencjału Traktatu z Lizbony propozycję, aby przekształcić Radę w prawdziwą izbę ustawodawczą na równych prawach z Parlamentem oraz aby zwiększyć przejrzystość procesu podejmowania przez nią decyzji; w tym kontekście zwraca uwagę na sprawozdanie specjalne Europejskiej Rzecznik Praw Obywatelskich w sprawie przejrzystości procesu legislacyjnego Rady oraz pismo delegacji w ramach COSAC z dnia 20 grudnia 2017 r., w którym zaapelowały one o większą przejrzystość procesu podejmowania decyzji politycznych, w szczególności ze strony Rady i nieformalnych organów, takich jak Eurogrupa, zgodnie z podobnymi wnioskami sformułowanymi w tej kwestii przez Parlament;

11.  uważa, że są różne sposoby zwiększenia sprawności działania Komisji poprzez dostosowanie struktury i metod pracy kolegium komisarzy, np. mianowanie wiceprzewodniczących odpowiedzialnych za pakiet polityk lub mianowanie komisarzy wyższych i niższych rangą;

12.  przypomina, że choć zgodnie z obowiązującymi Traktatami Parlament nie ma formalnego prawa inicjatywy ustawodawczej, może zawsze zwrócić się do Komisji o przedstawienie stosownego wniosku w sprawach, w przypadku których, jego zdaniem, do stosowania Traktatów konieczny jest akt Unii, oraz przypomina Komisji, zgodnie z art. 10 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 13 kwietnia 2016 r.(12) w sprawie lepszego stanowienia prawa, o jej obowiązku szybkiego i dogłębnego rozpatrywania żądań przedłożenia wniosków dotyczących aktów Unii; przypomina ponadto, że to porozumienie międzyinstytucjonalne zawiera również postanowienia dotyczące rocznego i wieloletniego programowania międzyinstytucjonalnego, które stanowią narzędzie sterowania programem prac ustawodawczych;

13.  przypomina swoją propozycję, by w razie ewentualnej przyszłej zmiany Traktatów prawo inicjatywy ustawodawczej zostało przyznane również Parlamentowi jako bezpośredniemu przedstawicielowi obywateli UE;

14.  podkreśla, że należy wzmocnić kompetencje kontrolne Parlamentu, a zwłaszcza jego kompetencje śledcze, oraz że należy mu przyznać konkretne, rzeczywiste i wyraźnie określone uprawnienia;

15.  odnotowuje sprawozdanie grupy zadaniowej ds. zasad pomocniczości, proporcjonalności i „robić mniej, ale efektywniej” z dnia 10 lipca 2018 r., w którym zaprezentowano zalecenia dotyczące nowego sposobu pracy w obszarach pomocniczości i proporcjonalności; uważa, że wiele z tych zaleceń, zwłaszcza dotyczących roli parlamentów narodowych w Unii oraz pożądanej reformy systemu wczesnego ostrzegania, było już przedmiotem refleksji w Parlamencie; przypomina, że grupa zadaniowa stwierdziła, iż wszystkie obecne obszary działalności UE mają unijną wartość dodaną, w związku z czym nie określiła żadnych kompetencji traktatowych ani obszarów polityki, które powinny ostatecznie zostać w całości lub w części przekazane państwom członkowskim;

16.  z zadowoleniem przyjmuje zalecenia różnych instytucji apelujących o bardziej aktywną rolę parlamentów narodowych, zwłaszcza w kontrolowaniu działań ich rządów na forum instytucji europejskich; przypomina także o zasadniczej roli samorządów lokalnych, a zwłaszcza parlamentów regionalnych posiadających kompetencje ustawodawcze;

17.  podkreśla znaczenie współpracy na poziomie międzyinstytucjonalnym, przy jednoczesnym poszanowaniu prerogatyw każdej instytucji zapisanych w Traktatach, która to współpraca nabrała nowych kształtów dzięki porozumieniu międzyinstytucjonalnemu w sprawie lepszego stanowienia prawa z 13 kwietnia 2016 r., i podkreśla, że upraszczanie jest ciągłym procesem, którego celem jest ułatwienie zrozumienia procesów i procedur UE, zadbanie o uwzględnianie opinii wszystkich zainteresowanych stron, a w ostatecznym rozrachunku ułatwienie obywatelom udziału w pracach Unii Europejskiej;

18.  przyjmuje z zadowoleniem wspólną proklamację Europejskiego filaru praw socjalnych podpisaną przez Parlament Europejski, Radę i Komisję podczas Szczytu Społecznego na rzecz Sprawiedliwego Zatrudnienia i Wzrostu Gospodarczego w Göteborgu; zwraca uwagę, że kompetencje i narzędzia wymagane do osiągnięcia celów filaru znajdują się przede wszystkim w rękach władz lokalnych, regionalnych i krajowych, a także partnerów społecznych i społeczeństwa obywatelskiego, europejski semestr natomiast tworzy ramy służące śledzeniu osiągnięć państw członkowskich w tym względzie; w tym kontekście przypomina ponadto, że dialog społeczny okazał się niezbędnym narzędziem doskonalenia procesu opracowywania polityki unijnej i stanowienia prawa Unii oraz zwiększenia jego legitymizacji społecznej;

19.  zauważa niewiążący charakter filaru społecznego, który w obecnej postaci nie jest w stanie przekierować zainteresowania UE z polityki makroekonomicznej, rynku wewnętrznego i polityki budżetowej na cele polityki społecznej; zwraca uwagę, że horyzontalna klauzula społeczna zawarta w art. 9 TFUE nakłada na Unię obowiązek uważnej analizy wpływu prawodawstwa UE na standardy socjalne i zatrudnienie oraz przeprowadzania stosownych konsultacji z zainteresowanymi podmiotami społecznymi;

20.  podkreśla, że w świetle postępującej degradacji środowiska ochrona środowiska musi być dla UE priorytetem oraz musi być uwzględniana we wszystkich strategiach politycznych i działaniach Unii; podkreśla, że UE powinna podjąć skuteczne działania na rzecz ograniczenia emisji gazów cieplarnianych oraz zwiększenia udziału energii ze źródeł odnawialnych w koszyku energetycznym i oszczędności energii do poziomów niezbędnych do osiągnięcia celów zawartych w porozumieniu paryskim;

21.  ponownie apeluje do państw członkowskich o podpisanie i ratyfikowanie zmienionej Europejskiej karty społecznej i Europejskiej konwencji o zabezpieczeniu społecznym (ETS nr 78);

22.  podkreśla, że ważne jest kontynuowanie procesu pogłębiania i dokończenie budowy unii gospodarczej i walutowej, aby przyczynić się do zachowania stabilności jednej waluty i do większej spójności strategii politycznych państw członkowskich dotyczących gospodarki, budżetu oraz rynku pracy i standardów społecznych; przypomina, że z wyjątkiem Danii każde państwo członkowskie jest zobowiązane do przyjęcia euro; popiera dalsze działania w rozwoju EMS;

23.  podkreśla w związku z tym potrzebę silnego zaangażowania politycznego, skutecznego zarządzania i demokratycznej rozliczalności na poziomie unijnym i krajowym, w szczególności kontroli parlamentarnej na różnych etapach europejskiego semestru, zarówno ze strony Parlamentu Europejskiego, jak i parlamentów narodowych, w celu zagwarantowania zarządzaniu gospodarczemu i finansowemu strefą euro maksymalnej legitymizacji społecznej, gospodarczej i demokratycznej, a także w celu usprawnienia działań następczych podejmowanych na podstawie zaleceń Unii;

24.  przypomina swoją opinię wyrażoną w rezolucji z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie ewentualnych zmian i dostosowań w obecnej strukturze instytucjonalnej Unii Europejskiej, że polityka gospodarcza i fiskalna powinna stać się kompetencją dzieloną przez Unię z państwami członkowskimi;

25.  zauważa zbieżność stanowisk Francji i Niemiec w sprawie koncepcji zdolności fiskalnej strefy euro; przypomina swoją opinię, że taką zdolność należy rozwijać w ramach UE;

26.  odnotowuje wniosek Komisji w sprawie Europejskiego Instrumentu Stabilizacji Inwestycji i prowadzi dyskusje nad nowymi instrumentami budżetowymi służącymi stabilizacji;

27.  odnotowuje wniosek Komisji dotyczący Programu wspierania reform; podkreśla, jak ważne jest, by nie osłabiać kompetencji Parlamentu związanych ze współdecydowaniem i kontrolą w kwestii wydatkowania funduszy UE; wyraża zaniepokojenie, że w latach 2011–2017 jedynie 9 % zaleceń dla poszczególnych krajów zostało w pełni wdrożonych; zauważa instrument wsparcia konwergencji, który będzie stanowił zachętę dla państw członkowskich spoza strefy euro i pomoże im prowadzić zrównoważoną politykę fiskalną i gospodarczą w celu wdrożenia reform i spełnienia kryteriów wprowadzenia euro;

28.  z zadowoleniem przyjmuje przyszły program InvestEU i podkreśla, że fundusz powinien kontynuować zmniejszanie luki inwestycyjnej w UE; popiera inwestycje w rzeczowe aktywa trwałe oraz w wartości niematerialne i prawne, w tym w dziedzictwo kulturowe, w celu pobudzenia wzrostu gospodarczego, inwestycji i zatrudnienia, ze szczególnym uwzględnieniem MŚP, spółek o małej i średniej kapitalizacji oraz przedsiębiorstw społecznych, a tym samym przyczynienia się do większego dobrobytu i sprawiedliwszego podziału dochodów oraz do spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w Unii;

29.  odnotowuje komunikat Komisji w sprawie Europejskiego Ministra Gospodarki i Finansów; zwraca uwagę, że połączenie stanowisk wiceprzewodniczącego Komisji do spraw gospodarczych i przewodniczącego Eurogrupy mogłoby zwiększyć odpowiedzialność przed Parlamentem na poziomie unijnym;

30.  jest zdania, że przyszły budżet UE powinien sprzyjać unijnej wartości dodanej pod względem skutków społeczno-gospodarczych, wspierać unowocześnienie strategii politycznych UE, zapewniać finansowanie nowych wyzwań i nadal przyczyniać się do konwergencji gospodarczej i społecznej oraz spójności między państwami członkowskimi i w ich obrębie, tak aby wzmocnić europejską solidarność, stabilność, równość i inteligentny, trwały wzrost gospodarczy sprzyjający włączeniu społecznemu, w tym w świetle zobowiązań UE na mocy porozumienia paryskiego, zapewnić poszanowanie i propagowanie podstawowych wartości zapisanych w art. 2 i 3 TUE oraz uzyskać nowe zasoby własne w oparciu o prace Grupy Wysokiego Szczebla ds. Zasobów Własnych;

31.  przyjmuje z zadowoleniem, że wniosek Komisji w sprawie zasobów własnych wprowadza nowe rzeczywiste zasoby własne zgodnie z propozycją Parlamentu, lecz ubolewa nad tym, że nie wprowadzono żadnych innych możliwych źródeł dochodów; wyraża zaniepokojenie w związku z wnioskiem Komisji w sprawie WRF na lata 2021–2027, ponieważ brakuje w nim zobowiązania finansowego do sprostania zarówno obecnym wyzwaniom, jak i wyzwaniom, którym UE będzie musiała stawić czoła w przyszłości; ubolewa nad stanowiskiem niektórych państw członkowskich, które odmawiają przekazania większych zasobów na rzecz UE pomimo jednomyślnego uznania potrzeby stawienia czoła nowym wyzwaniom i obowiązkom, a w konsekwencji – potrzeby zwiększenia zasobów finansowych; zwraca uwagę, że wydatki na poziomie UE mogą generować oszczędności na poziomie krajowym poprzez unikanie powielania działań i efekt skali;

32.  podkreśla, że ważne jest zapewnienie w procesie europejskiego semestru pozytywnej konwergencji gospodarczej i społecznej; dostrzega znaczenie ustanowienia Europejskiego filaru praw socjalnych; zauważa, że europejski semestr został wzmocniony i usprawniony, ale podkreśla, że większe zaangażowanie parlamentów narodowych przyczyniłoby się do zwiększenia poczucia odpowiedzialności na szczeblu krajowym, co doprowadziłoby do lepszego wdrażania zaleceń dla poszczególnych krajów, a tym samym do usprawnienia procesu europejskiego semestru; zauważa, że to państwa członkowskie są w pierwszej kolejności odpowiedzialne za wybór odpowiedniej i zrównoważonej polityki fiskalnej i gospodarczej;

33.  ubolewa, że do chwili obecnej nie podjęto żadnych praktycznych działań następczych w związku z apelem Parlamentu o kodeks konwergencji – który miałby zostać przyjęty w ramach procedury współdecyzji – w celu zapewnienia skuteczniejszych ram koordynacji polityki gospodarczej; przypomina ponadto swój apel o zawarcie porozumienia międzyinstytucjonalnego w celu zapewnienia Parlamentowi istotniejszej roli w europejskim semestrze, dostrzegając jednocześnie, że europejski semestr został już włączony do głównego nurtu polityki; w tym kontekście przypomina swoją sugestię, wyrażoną w szczególności w rezolucji w sprawie wdrażania postanowień Traktatu dotyczących parlamentów narodowych, by harmonogramy budżetowe na szczeblu krajowym i europejskim były bardziej skoordynowane na przestrzeni całego procesu w celu zwiększenia zaangażowania w europejski semestr zarówno Parlamentu Europejskiego, jak i parlamentów narodowych;

34.  podkreśla znaczenie, jakie ma zaangażowanie w proces prowadzący do zakończenia tworzenia unii bankowej, oraz potrzebę zagwarantowania otwartości i równego traktowania wszystkich państw członkowskich uczestniczących w unii bankowej; przypomina, że utworzenie unii bankowej, w tym europejskiego systemu gwarantowania depozytów oraz fiskalnego mechanizmu ochronnego dla jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, musi być kontynuowane, podobnie jak działania służące ograniczaniu ryzyka;

35.  z zadowoleniem przyjmuje wnioski dotyczące przeciwdziałania praniu pieniędzy przedstawione przez Komisję w ramach przeglądu Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego (ESNF); zachęca Radę do zakończenia negocjacji ustawodawczych z Parlamentem przed końcem obecnej kadencji, gdyż polityka przeciwdziałania praniu pieniędzy wymaga wzmocnienia, aby uniknąć w przyszłości sytuacji, w których instytucje finansowe aktywnie ułatwiają pranie pieniędzy;

36.  zwraca się do Komisji, aby we współpracy z europejskimi organami nadzoru wskazała i usunęła przeszkody w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego i przyczyniła się do zapewnienia ochrony konsumentów; jest zdania, że jednym z głównych priorytetów Komisji powinno być skuteczne egzekwowanie przepisów UE;

37.  wzywa Komisję, aby w stosownych przypadkach, rozpatrywanych indywidualnie, zamiast dyrektyw stosowała w pierwszej kolejności rozporządzenia jako narzędzie ustawodawcze w przypadku przepisów dotyczących unii bankowej i usług finansowych, aby uniknąć fragmentacji i sytuacji, w której organy nadzoru mają do czynienia z różnymi systemami krajowymi;

38.  zwraca uwagę na pilną potrzebę ukończenia budowy unii rynków kapitałowych; podkreśla, że pogłębione i dobrze zintegrowane rynki kapitałowe stanowią uzupełnienie unii bankowej ze względu na ich wkład w udział sektora prywatnego w podziale ryzyka, zwiększenie konwergencji gospodarczej, pomoc w łagodzeniu przyszłych wstrząsów oraz ewentualnie doprowadzenie do lepszego przydziału środków tam, gdzie są one potrzebne; apeluje o przeprowadzenie kompleksowego badania na temat najbardziej odpowiednich ram w celu lepszego uwzględnienia szybko ewoluującego charakteru usług finansowych; podkreśla, że lepszy dostęp do dodatkowych źródeł finansowania byłby szczególnie pomocny dla przedsiębiorstw typu start-up i MŚP, wspierając ich solidny wzrost i zrównoważony rozwój;

39.  z zadowoleniem przyjmuje dotychczasowe prace i uważa za konieczne kontynuowanie kompleksowego przeglądu obowiązujących przepisów dotyczących VAT; wzywa do nasilenia walki z oszustwami podatkowymi, unikaniem opodatkowania i uchylaniem się od opodatkowania; odnotowuje działania Komisji na rzecz sprawiedliwego opodatkowania gospodarki cyfrowej.

40.  zachęca wszystkie instytucje i organy UE, w tym Komisję, Europejski Bank Centralny, Europejski Bank Inwestycyjny i Jednolity Mechanizm Nadzorczy, do jeszcze większych starań w zakresie komunikacji, aby lepiej wyjaśniać prowadzone prace i udoskonalić informacje dostępne dla obywateli UE.

41.  podkreśla, że Europa jest i powinna pozostać pozytywną siłą na świecie dzięki przywiązaniu do swoich wartości, multilateralizmu i prawa międzynarodowego; przypomina, że Unia i jej państwa członkowskie wnoszą największy wkład w międzynarodową pomoc rozwojową;

42.  przyjmuje z zadowoleniem decyzję Rady ustanawiającą stałą współpracę strukturalną (PESCO), skoordynowany roczny przegląd w zakresie obronności (CARD) i Europejski Fundusz Obronny jako istotne kroki w kierunku wspólnej polityki obronnej, a także odnotowuje propozycje niektórych państw członkowskich dotyczące Rady Bezpieczeństwa UE i Europejskiej Inicjatywy Interwencyjnej; przypomina swój apel o utworzenie stałej Rady Ministrów Obrony, której przewodniczyłby Wiceprzewodniczący Komisji / Wysoki Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, i podkreśla wagę odpowiedniej demokratycznej odpowiedzialności za decyzje podejmowane w tym obszarze oraz potrzebę wzmocnionej współpracy Parlamentu Europejskiego i parlamentów narodowych w tej kwestii;

43.  z zadowoleniem przyjmuje wzmocnienie europejskiego mechanizmu ochrony ludności i ponownie apeluje o utworzenie europejskiego korpusu ochrony ludności, biorąc pod uwagę, że obowiązujące traktaty zapewniają ku temu dobre podstawy;

44.  przypomina, że Unia w dalszym ciągu nie przystąpiła do europejskiej konwencji praw człowieka; wzywa również do włączenia postanowień Traktatu Euratom do TUE i TFUE;

45.  ubolewa z powodu braku porozumienia między państwami członkowskimi w sprawie priorytetów i wdrażania kompleksowej polityki imigracyjnej na szczeblu UE, która umożliwiłaby uporządkowanie i uregulowanie przepływów migracyjnych, skuteczniejszą kontrolę granic zewnętrznych UE, współpracę z państwami pochodzenia i tranzytu oraz zagwarantowanie poszanowania praw podstawowych migrantów i osób ubiegających się o azyl, a także osiągnięcie innych celów; podkreśla, że oczywiste sprzeczności interesów państw członkowskich, a także głosy niezadowolenia ze strony obywateli, muszą zostać przezwyciężone, by nie zaprzepaścić projektu integracji europejskiej, który bezpośrednio traci na instrumentalizacji kwestii migracji przez partie eurosceptyczne;

46.  przypomina swoje stanowisko w sprawie przeglądu systemu dublińskiego; ponadto podkreśla znaczenie zacieśnienia partnerstwa z Afryką i przyjmuje do wiadomości komunikat Komisji z dnia 12 września 2018 r. pt. „Większe możliwości legalnej migracji do Europy: niezbędny element zrównoważonej i kompleksowej polityki migracyjnej” (COM(2018)0635);

47.  podkreśla znaczenie wspólnej polityki rolnej (WPR) wspieranej z zasobnego budżetu; przypomina o kluczowym znaczeniu WPR w historii Unii; zauważa fundamentalną rolę, jaką WPR odgrywa w zapewnianiu dynamicznego rozwoju obszarów wiejskich i bezpiecznego zaopatrzenia w żywność; zauważa, że nadchodząca reforma WPR jest szansą na skuteczniejsze osiągnięcie jej celów; podkreśla, że WPR to jedna z najstarszych gałęzi polityki i musi pozostać jednym z najważniejszych i najbardziej zintegrowanych obszarów polityki oraz będzie nadal przyczyniała się do budowania przyszłości Europy dzięki większej integracji, ochronie środowiska i bezpieczeństwu żywnościowemu oraz bezpieczeństwu obywateli UE; zauważa, że polityka rolna i polityka rozwoju obszarów wiejskich mają ogromny potencjał, jeśli chodzi o zapewnianie dóbr publicznych; podkreśla, że rolnictwo europejskie odgrywa zasadniczą rolę w wyżywieniu planety i zapewnia miejsca pracy 46 mln osób; podkreśla rolę WPR w utrzymywaniu dobrego stanu gleby, wody i innych zasobów naturalnych; podkreśla kluczową rolę rolnictwa w priorytetach Unii służących łagodzeniu skutków zmiany klimatu i promowaniu zrównoważonego rozwoju; podkreśla znaczenie należycie finansowanej i zreformowanej WPR dla sprostania licznym wyzwaniom czekającym Unię w przyszłości; zaznacza, że WPR dotyczy nie tylko rolnictwa i rolników, ale również wspierania i rozwoju szerzej rozumianych społeczności wiejskich, w których funkcjonują rolnicy;

48.  podkreśla, że wspólna polityka handlowa powinna pozostać podstawowym filarem polityki zagranicznej Unii, mając na uwadze, że ma bezpośredni wpływ na życie obywateli i musi pomóc Unii dostosować się do nowej roli na świecie, ponieważ o główną pozycję na szczeblu międzynarodowym rywalizuje wiele podmiotów; wzywa Radę, Komisję i Europejską Służbę Działań Zewnętrznych do współpracy w następujących dziedzinach:

   a) umocnienie wspólnej polityki handlowej dzięki włączeniu jej do szerszych ram politycznych; odgrywanie czołowej roli w światowej polityce handlowej na poziomie wielostronnym i dwustronnym;
   b) przewodzenie ochronie otwartego, opartego na zasadach, sprawiedliwego i zrównoważonego światowego systemu handlu ukierunkowanego na rozwój, zadbanie o to, by przedsiębiorstwa z UE mogły działać globalnie na równych warunkach, przewidywalnych zasadach, w warunkach uczciwej konkurencji i w ramach określonych obowiązków, co powinno obejmować konstruktywne działanie na rzecz wspólnego stanowiska Unii w międzyrządowych negocjacjach ONZ w sprawie odpowiedzialności za łamanie praw człowieka oraz promowanie odpowiedzialności przedsiębiorstw i wiążących obowiązków w zakresie należytej staranności w odniesieniu do łańcuchów dostaw i produkcji;
   c) wyczerpujące i natychmiastowe informowanie Parlamentu o negocjacjach i mandacie Rady oraz przez cały czas wdrażania umów międzynarodowych w celu zadbania o to, by był on w stanie wykonywać swoje uprawnienia i prerogatywy; uproszczenie i skrócenie procesu negocjacji oraz nasilenie kontroli Parlamentu w całym procesie; zwiększenie przejrzystości w stosunku do obywateli UE poprzez publikowanie przed rozpoczęciem negocjacji wytycznych negocjacyjnych (mandatów) dotyczących umów handlowych; pełne poszanowanie postanowień Traktatu oraz najnowszego orzecznictwa UE, które uznaje wspólną politykę handlową za wyłączną kompetencję Unii;
   d) systematyczne uwzględnianie rozdziałów dotyczących handlu elektronicznego, MŚP, wiążących i możliwych do wyegzekwowania przepisów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju oraz przepisów dotyczących równości płci w umowach handlowych oraz odgrywanie wiodącej roli w tych kwestiach w dyskusjach wielostronnych; ochrona prywatności danych obywateli UE;
   e) wzmocnienie spójności wspólnej polityki handlowej z WPZiB, europejską polityką na rzecz rozwoju i polityką klimatyczną, aby zagwarantować przestrzeganie wartości i celów określonych w art. 3 ust. 5 TUE oraz w art. 21, 207 i 208 TFUE, przy pełnym poszanowaniu europejskiego konsensusu w sprawie rozwoju;

49.  uważa, że Unia powinna nadal rozwijać handel międzynarodowy, chroniąc jednocześnie standardy społeczne, normy środowiskowe i normy pracy; ostrzega przed wojnami handlowymi, które przynoszą tylko straty i powodują wzrost napięć w dziedzinie polityki i bezpieczeństwa;

50.  przypomina, że zgodnie z art. 17 ust. 7 TUE „[u]względniając wybory do Parlamentu Europejskiego i po przeprowadzeniu stosownych konsultacji, Rada Europejska, stanowiąc większością kwalifikowaną, przedstawia Parlamentowi Europejskiemu kandydata na funkcję przewodniczącego Komisji”; podkreśla swoją zdecydowaną wolę kontynuowania procedury Spitzenkandidaten w odniesieniu do wyboru kolejnego przewodniczącego Komisji zgodnie z traktatem lizbońskim i przyjmuje z zadowoleniem wsparcie Komisji i niektórych państw członkowskich w tym względzie; podkreśla, że w procedurze inwestytury przewodniczącego Komisji kluczowe znaczenie mają odpowiednie konsultacje z Parlamentem, ponieważ po wyborach wskaże on kandydata, który może uzyskać poparcie większości posłów, i przekaże Radzie Europejskiej wyniki wewnętrznych dyskusji; przypomina, że kandydat musi być wskazany jako Spitzenkandidat przez jedną z europejskich partii politycznych i musi przeprowadzić kampanię, by zająć stanowisko przewodniczącego Komisji, w okresie poprzedzającym wybory europejskie; uważa, że zwyczaj ten doskonale się sprawdził, zwiększając legitymizację społeczną wyborów do Parlamentu Europejskiego i ponadnarodową rolę Parlamentu Europejskiego jako propagatora europejskiego obywatelstwa i europejskiej demokracji; ponownie ostrzega, że Parlament będzie gotów odrzucić w procedurze mianowania przewodniczącego Komisji każdego kandydata, który nie został wyznaczony jako Spitzenkandidat przed wyborami do Parlamentu Europejskiego;

51.  ubolewa z powodu częstej i powszechnej pokusy przypisywania niepopularnych decyzji "Brukseli" oraz zwalniania organów krajowych z odpowiedzialności i nieobarczania ich skutkami polityki, jaką prowadzą, ponieważ to niesprawiedliwe i oportunistyczne podejście niszczy Europę, promuje antyeuropejskie nastroje i nacjonalizm i dyskredytuje instytucje UE; uważa ponadto, że fałszywe przypisywanie niepopularnych decyzji Brukseli jest sprzeczne z zasadą rozliczalności działań rządowych; podkreśla, że właściwe wdrażanie i stosowanie prawa UE ma zasadnicze znaczenie dla realizacji polityki Unii i budowania wzajemnego zaufania między Unią, państwami członkowskimi i obywatelami, a także wyraża zaniepokojenie działaniami państw członkowskich, które się przed tym świadomie wzbraniają;

52.  podkreśla potrzebę bardziej zdecydowanej oceny skutków społecznych i środowiskowych polityki UE, biorąc również pod uwagę koszt braku prawodawstwa na poziomie europejskim (tzw. koszt braku działań na poziomie europejskim);

53.  podkreśla, że należy położyć szczególny nacisk na unijne prawo administracyjne, jak zaznaczył w rezolucji z 9 czerwca 2016 r., apelując o otwartą, efektywną i niezależną administrację Unii Europejskiej(13);

54.  podkreśla potrzebę wzmocnienia europejskiej przestrzeni publicznej jako ponadnarodowego obszaru demokratycznego; podkreśla, że główne problemy stojące przed Europą należy rozwiązywać i omawiać z perspektywy europejskiej, a nie tylko krajowej, oraz dążyć do ich rozwiązania w drodze nadania pełnej mocy wiążącej przepisom zawartym w art. 10 i 11 TUE; zwraca uwagę, że z tego powodu europejska demokracja potrzebuje europejskiej tożsamości, zwiększenia europejskiej edukacji instytucjonalnej oraz bardziej bezpośrednich ram społecznych opartych na debacie, a także bardziej europejskiej i w mniejszym stopniu skupionej na poszczególnych krajach kampanii wyborczej podczas zbliżających się wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2019 r.;

55.  przyjmuje z zadowoleniem unijne podejście zastosowane w negocjacjach w sprawie uporządkowanego wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej i podkreśla nadzwyczajną jedność, jaką prezentują instytucje UE i państwa członkowskie; zauważa, że doświadczenia wyniesione z przeprowadzonych negocjacji wskazują na ogromną złożoność tego rodzaju decyzji;

56.  po raz kolejny podkreśla, że ani suwerenność krajowa, ani zasada pomocniczości nie mogą stanowić uzasadnienia ani legitymacji dla systematycznego odmawiania przez dane państwo członkowskie przestrzegania podstawowych wartości UE przyświecających artykułom wstępnym Traktatów europejskich, które państwa członkowskie dobrowolnie podpisały i których zobowiązały się przestrzegać; ponadto podkreśla, że przestrzeganie tych wartości ma podstawowe znaczenie dla spójności europejskiego projektu, praw wszystkich europejskich obywateli i niezbędnego zaufania między państwami członkowskimi; ponownie zwraca się do Komisji o szybkie przedłożenie wniosku w celu wykonania w praktyce postanowień rezolucji Parlamentu z dnia 25 października 2016 r. zawierającej zalecenia dla Komisji w sprawie ustanowienia unijnego mechanizmu na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych;

57.  przypomina, że według Trybunału Sprawiedliwości (sprawy połączone C-8/15 P do C-10/15 P(14)) instytucje europejskie są zobowiązane do przestrzegania i utrzymywania w mocy postanowień Karty praw podstawowych UE nawet wtedy, gdy działają one poza ramami prawnymi UE;

58.  powtarza, że w kontekście debaty na temat przyszłości Europy należy rozważyć, w jaki sposób mógłby zostać zreformowany system budżetowy Unii, aby zapewnić odpowiedni budżet gwarantujący finansowanie planowanych polityk, lepsze zrównoważenie przewidywalności i interwencyjności oraz w jaki sposób zadbać o to, aby ogólny system finansowania nie był bardziej złożony, niż jest to konieczne dla osiągnięcia celów polityki Unii i zapewnienia rozliczalności; jest zdania, że tam gdzie jest to konieczne, należy wzmocnić warunkowość we wstępnej fazie w poszczególnych obszarach polityki, bez stwarzania ryzyka dla operacyjności programów, aby zapewnić skuteczność należytego zarządzania finansami podczas realizacji wydatków Unii;

59.  podkreśla znaczenie skoncentrowania się w szczególności na bardziej efektywnym wykorzystywaniu środków finansowych i na demokratycznych mechanizmach kontroli budżetu UE; wzywa wszystkie instytucje UE do udoskonalenia procedur i praktyk służących ochronie interesów finansowych Unii oraz do czynnego włączenia się w proces udzielania absolutorium zorientowany na wyniki; uważa w tym kontekście, że procedura udzielania absolutorium jest jednym z niezbędnych instrumentów rozliczalności demokratycznej wobec obywateli Unii i przypomina o trudnościach, które wielokrotnie wynikały z braku współpracy ze strony Rady; zdecydowanie stwierdza, że Rada musi być rozliczalna i przejrzysta podobnie jak pozostałe instytucje; podkreśla, że od tej zasady nie powinno być żadnych wyjątków;

60.  zwraca uwagę na zjawisko korupcji, które ma istotne konsekwencje finansowe i stanowi poważne zagrożenie dla demokracji, praworządności i inwestycji publicznych; wskazuje na znaczenie ochrony pieniędzy podatników UE przed nadużyciami finansowymi i inną nielegalną działalnością naruszającą interesy finansowe Unii;

61.  ponownie podkreśla, że biorąc pod uwagę obecny stan projektu integracji, UE musi wykorzystać każdy z możliwych sposobów, aby zapewnić pełne wdrożenie Traktatu z Lizbony; zaznacza, że kolejny przegląd Traktatów powinien polegać na zwołaniu konwentu – gwarantującego pluralizm dzięki udziałowi przedstawicieli i oferującego platformę do refleksji i dialogu z zainteresowanymi stronami i obywatelami – który miałby za zadanie omawianie różnych opinii prezentowanych przez instytucje i inne organy Unii, stanowiących ich wkład w proces rozważań nad przyszłością Europy, i wyciąganie wniosków z ich opinii, a także omawianie propozycji przedstawianych przez szefów państw i rządów, parlamenty narodowe i społeczeństwo obywatelskie oraz w ramach konsultacji przeprowadzanych z obywatelami i wyciąganie wniosków z tych propozycji;

62.  podkreśla, że proces refleksji nad przyszłością Europy już się rozpoczął i opiera się na różnych stanowiskach w sprawie reformy UE zajętych przez Parlament, Radę Europejską i Komisję; ubolewa, że pomimo tych stanowisk przewidziano jedynie drobne reformy; podkreśla, że po powołaniu Parlamentu i Komisji w nowym składzie instytucje te powinny skorzystać z dorobku poprzedniej kadencji i rozpocząć prace nad przedłożonymi wnioskami;

63.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. C 215 z 19.6.2018, s. 162.
(2) Dz.U. C 242 z 10.7.2018, s. 24.
(3) Dz.U. C 252 z 18.7.2018, s. 215.
(4) Dz.U. C 252 z 18.7.2018, s. 201.
(5) Dz.U. C 252 z 18.7.2018, s. 235.
(6) Dz.U. C 263 z 25.7.2018, s. 125.
(7) Dz.U. C 345 z 13.10.2017, s. 11.
(8) Dz.U. C 306 z 15.9.2017, s. 1.
(9) Dz.U. L 45 z 17.2.2018, s. 40.
(10) Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0056.
(11) Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0186.
(12) Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.
(13) Dz.U. C 86 z 6.3.2018, s. 126.
(14) Wyrok Trybunału (Wielka Izba) z dnia 20 września 2016 r., Ledra Advertising Ltd i inni przeciwko Komisji Europejskiej i Europejskiemu Bankowi Centralnemu, ECLI:EU:C:2016:701.


Brak sprzeciwu wobec aktu delegowanego: poziomy podziału geograficznego
PDF 132kWORD 48k
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 19 grudnia 2018 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do poziomów podziału geograficznego (C(2018)08872 – 2018/3002(DEA))
P8_TA-PROV(2019)0099B8-0080/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2018)08872),

–  uwzględniając pismo Komisji Handlu Międzynarodowego z dnia 28 stycznia 2019 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji,

–  uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. w sprawie statystyki Wspólnoty w zakresie bilansu płatniczego, międzynarodowego handlu usługami i zagranicznych inwestycji bezpośrednich(1), w szczególności jego art. 2 ust. 3 oraz art. 10 ust. 6,

–  uwzględniając zalecenie dotyczące decyzji Komisji Handlu Międzynarodowego,

–  uwzględniając art. 105 ust. 6 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej; mając na uwadze, że traktaty przestają mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po notyfikacji, tj. od 30 marca 2019 r., chyba że Rada Europejska w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu;

B.  mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 184/2005 określa wspólne zasady systematycznego sporządzania wspólnotowej statystyki w zakresie bilansu płatniczego, międzynarodowego handlu usługami i zagranicznych inwestycji bezpośrednich;

C.  mając na uwadze, że wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii skutkowałoby tym, że stałoby się ono państwem trzecim, a zatem statystyki Wspólnoty w zakresie bilansu płatniczego, międzynarodowego handlu usługami i zagranicznych inwestycji bezpośrednich musiałyby odzwierciedlać Zjednoczone Królestwo jako państwo trzecie, a nie jako państwo członkowskie;

D.  mając na uwadze, że jedyne zmiany przewidziane w rozporządzeniu delegowanym C(2018)08872 polegają na sklasyfikowaniu Zjednoczonego Królestwa jako kraju trzeciego do celów stosowania rozporządzenia (WE) nr 184/2005;

E.  mając na uwadze, że szybkie opublikowanie rozporządzenia delegowanego w Dzienniku Urzędowym UE zapewniłoby większą pewność prawną i odpowiedni czas na wdrożenie przed 30 marca 2019 r.;

1.  oświadcza, że nie wyraża sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego C(2018)08872;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 35 z 8.2.2005, s. 23.


Brak sprzeciwu wobec aktu delegowanego: regulacyjne standardy techniczne dotyczące obowiązku rozliczania w celu dalszego odroczenia dat rozpoczęcia stosowania obowiązku rozliczania niektórych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym
PDF 134kWORD 49k
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 19 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2205, rozporządzenie delegowane (UE) 2016/592 i rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1178, uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących obowiązku rozliczania w celu dalszego odroczenia dat rozpoczęcia stosowania obowiązku rozliczania niektórych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym (C(2018)09047 – 2018/2998(DEA))
P8_TA-PROV(2019)0100B8-0088/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2018)09047),

–  uwzględniając pismo Komisji z dnia 19 grudnia 2018 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyraża on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego,

–  uwzględniając pismo Komisji Gospodarczej i Monetarnej z dnia 4 lutego 2019 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji,

–  uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji(1), w szczególności jego art. 5 ust. 2 i art. 82 ust. 6,

–  uwzględniając art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE(2),

–  uwzględniając projekt regulacyjnych standardów technicznych pt. „Obowiązek obliczenia zgodnie z rozporządzeniem EMIR (nr 6)” przedłożony przez Europejskie Urzędy Nadzoru w dniu 27 września 2018 r. zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012,

–  uwzględniając zalecenie dotyczące decyzji Komisji Gospodarczej i Monetarnej,

–  uwzględniając art. 105 ust. 6 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że akt delegowany zawiera ważne informacje odnośnie do zwolnienia z obowiązku rozliczania transakcji wewnątrzgrupowych z podmiotami powiązanymi z państw trzecich, w przypadkach gdy dla danego państwa trzeciego, w którym utworzono podmiot powiązany, nie przyjęto decyzji w sprawie równoważności na mocy art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012;

B.  mając na uwadze, że Parlament uznaje znaczenie szybkiego przyjęcia tego aktu, ponieważ Komisja nie przyjęła jeszcze decyzji w sprawie równoważności oraz że pierwszym odroczonym terminem zastosowania obowiązku rozliczania był 21 grudnia 2018 r., jednak jest również zdania, że Komisja niepotrzebnie opóźniła przyjęcie tego aktu do dnia 19 grudnia 2018 r., pomimo że Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych opublikował projekt regulacyjnych standardów technicznych już 27 września 2018 r.;

C.  mając na uwadze, że Parlament jest zdania, iż przyjęte regulacyjne standardy techniczne i projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony przez Europejskie Urzędy Nadzoru nie są identyczne ze względu na zmiany wprowadzone do tego projektu przez Komisję i uważa, że ma trzy miesiące na zgłoszenie sprzeciwu wobec regulacyjnych standardów technicznych (okres kontroli); mając na uwadze, że Parlament wzywa Komisję do wskazania jednomiesięcznego okresu kontroli tylko w przypadkach, gdy Komisja przyjęła projekty Europejskich Urzędów Nadzoru bez zmian, tj. gdy projekt i przyjęte regulacyjne standardy techniczne są identyczne;

1.  oświadcza, że nie wyraża sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.
(2) Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.


Brak sprzeciwu wobec aktu delegowanego: data, od której obowiązek rozliczania staje się skuteczny dla niektórych rodzajów kontraktów
PDF 135kWORD 49k
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 19 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2205, rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/592 i rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1178, uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do daty, od której obowiązek rozliczania staje się skuteczny dla niektórych rodzajów kontraktów (C(2018)09122 – 2018/3004(DEA))
P8_TA-PROV(2019)0101B8-0090/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2018)09122),

–  uwzględniając pismo Komisji z dnia 19 grudnia 2018 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyraża on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego,

–  uwzględniając pismo Komisji Gospodarczej i Monetarnej z dnia 4 lutego 2019 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji,

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 19 grudnia 2018 r. zatytułowany „Przygotowania do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej w dniu 30 marca 2019 r.: Wdrożenie planu działania awaryjnego Komisji” (COM(2018)0890),

–  uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji(1), w szczególności jego art. 5 ust. 2 i art. 82 ust. 6,

–  uwzględniając art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE(2),

–  uwzględniając projekt regulacyjnych standardów technicznych dotyczących nowacji umów, w odniesieniu do których obowiązek rozliczania nie wszedł jeszcze w życie, przedłożony przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych w dniu 8 listopada 2018 r. zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012,

–  uwzględniając zalecenie dotyczące decyzji Komisji Gospodarczej i Monetarnej,

–  uwzględniając art. 105 ust. 6 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że akt delegowany zawiera ważne przepisy dotyczące transakcji zawartych między kontrahentem mającym siedzibę w Zjednoczonym Królestwie a kontrahentem mającym siedzibę w UE-27 i jest częścią pakietu środków awaryjnych w przypadku braku porozumienia w sprawie brexitu;

B.  mając na uwadze, że Parlament zgadza się co do znaczenia, jakie dla właściwych organów i rynków finansowych ma zwolnienie niektórych transakcji wynikających z nowacji, na ograniczony okres 12 miesięcy, jeżeli kontrahent mający siedzibę w Zjednoczonym Królestwie zostaje zmieniony na kontrahenta w UE-27;

C.  mając na uwadze, że Parlament jest zdania, że przyjęte regulacyjne standardy techniczne i projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony przez Europejskie Urzędy Nadzoru nie są identyczne ze względu na zmiany wprowadzone przez Komisję w tym projekcie, i uważa, że ma trzy miesiące na zgłoszenie sprzeciwu wobec regulacyjnych standardów technicznych (okres kontroli); mając na uwadze, że Parlament wzywa Komisję do wskazania jednomiesięcznego okresu kontroli tylko w przypadkach, gdy Komisja przyjęła projekty Europejskich Urzędów Nadzoru bez zmian, tj. gdy projekt i przyjęte regulacyjne standardy techniczne są identyczne;

1.  oświadcza, że nie wyraża sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.
(2) Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.


Brak sprzeciwu wobec aktu delegowanego: data, do której kontrahenci mogą nadal stosować swoje procedury zarządzania ryzykiem w stosunku do niektórych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez CCP
PDF 136kWORD 49k
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 19 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) 2016/2251 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do daty, do której kontrahenci mogą nadal stosować swoje procedury zarządzania ryzykiem w stosunku do niektórych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez CCP (C(2018)09118 – 2018/3003(DEA))
P8_TA-PROV(2019)0102B8-0089/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2018)09118),

–  uwzględniając pismo Komisji z dnia 19 grudnia 2018 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyraża on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego,

–  uwzględniając pismo Komisji Gospodarczej i Monetarnej z dnia 4 lutego 2019 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji,

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 19 grudnia 2018 r. zatytułowany „Przygotowania do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej w dniu 30 marca 2019 r.: Wdrożenie planu działania awaryjnego Komisji” (COM(2018)0890),

–  uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji(1), w szczególności jego art. 11 ust. 5 i art. 82 ust. 6,

–  uwzględniając art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE(2),

–  uwzględniając art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE(3),

–  uwzględniając art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE(4),

–  uwzględniając projekt regulacyjnych standardów technicznych dotyczących nowacji umów dwustronnych niepodlegających dwustronnym depozytom zabezpieczającym przedłożony przez Europejskie Urzędy Nadzoru w dniu 27 listopada 2018 r. zgodnie z art. 11 ust. 15 rozporządzenia (UE) nr 648/2012,

–  uwzględniając zalecenie dotyczące decyzji Komisji Gospodarczej i Monetarnej,

–  uwzględniając art. 105 ust. 6 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że akt delegowany zawiera ważne przepisy dotyczące transakcji zawartych między kontrahentem mającym siedzibę w Zjednoczonym Królestwie a kontrahentem mającym siedzibę w UE-27 i jest częścią pakietu środków awaryjnych w przypadku braku porozumienia w sprawie brexitu;

B.  mając na uwadze, że Parlament zgadza się co do znaczenia, jakie dla właściwych organów i rynków finansowych ma zwolnienie niektórych transakcji wynikających z nowacji, na ograniczony okres 12 miesięcy, jeżeli kontrahent mający siedzibę w Zjednoczonym Królestwie zostaje zmieniony na kontrahenta w UE-27;

C.  mając na uwadze, że Parlament jest zdania, że przyjęte regulacyjne standardy techniczne i projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony przez Europejskie Urzędy Nadzoru nie są identyczne ze względu na zmiany wprowadzone przez Komisję w tym projekcie, i uważa, że ma trzy miesiące na zgłoszenie sprzeciwu wobec regulacyjnych standardów technicznych (okres kontroli); mając na uwadze, że Parlament wzywa Komisję do wskazania jednomiesięcznego okresu kontroli tylko w przypadkach, gdy Komisja przyjęła projekty Europejskich Urzędów Nadzoru bez zmian, tj. gdy projekt i przyjęte regulacyjne standardy techniczne są identyczne;

1.  oświadcza, że nie wyraża sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.
(2) Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12.
(3) Dz. U. L 331 z 15.12.2010, s. 48.
(4) Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.


Doręczanie w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych ***I
PDF 251kWORD 62k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych (doręczanie dokumentów) (COM(2018)0379 – C8-0243/2018 – 2018/0204(COD))
P8_TA(2019)0104A8-0001/2019

Prace nad tym tekstem wciąż trwają, aby umożliwić publikację w wybranym języku. Wersja PDF lub WORD jest już dostępna. Proszę kliknąć na ikonę w prawym górnym rogu.


Wspólne zasady zapewniające podstawowe połączenia w zakresie transportu drogowego towarów w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej ***I
PDF 162kWORD 51k
Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski w dniu 13 lutego 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych zasad zapewniających podstawowe połączenia w zakresie transportu drogowego towarów w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej (COM(2018)0895 – C8-0511/2018 – 2018/0436(COD))(1)
P8_TA-PROV(2019)0105A8-0063/2019

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4
(4)  W celu uniknięcia poważnych zakłóceń, w tym w zakresie porządku publicznego, konieczne jest zatem ustanowienie zestawu środków tymczasowych umożliwiających przewoźnikom drogowego transportu towarów posiadającym licencję w Zjednoczonym Królestwie na transport drogowy towarów między terytorium tego ostatniego a pozostałymi 27 państwami członkowskimi. Aby zapewnić odpowiednią równowagę między Zjednoczonym Królestwem a pozostałymi państwami członkowskimi, przyznane w ten sposób prawa powinny być uzależnione od przyznania równoważnych praw i podlegać określonym warunkom zapewniającym uczciwą konkurencję.
(4)  W celu uniknięcia poważnych zakłóceń, w tym w zakresie porządku publicznego, konieczne jest zatem ustanowienie tymczasowego zestawu środków umożliwiających przewoźnikom drogowego transportu towarów posiadającym licencję w Zjednoczonym Królestwie transport drogowy towarów między terytorium tego ostatniego a pozostałymi 27 państwami członkowskimi lub z terytorium Zjednoczonego Królestwa na jego własne terytorium, z tranzytem przez przynajmniej jedno państwo członkowskie. Aby zapewnić odpowiednią równowagę między Zjednoczonym Królestwem a pozostałymi państwami członkowskimi, przyznane w ten sposób prawa powinny być uzależnione od przyznania równoważnych praw i podlegać określonym warunkom zapewniającym uczciwą konkurencję.
Poprawka 2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – punkt 2
2)   „transport dwustronny” oznacza:
2)   „dozwolony transport” oznacza:
a)  przejazd pojazdu z ładunkiem, gdy miejsce wyjazdu i miejsce przyjazdu znajdują się odpowiednio na terytorium Unii i na terytorium Zjednoczonego Królestwa, z tranzytem przez przynajmniej jedno państwo członkowskie lub państwo trzecie albo bez takiego tranzytu;
a)  przejazd pojazdu z ładunkiem, z terytorium Unii na terytorium Zjednoczonego Królestwa lub w odwrotnym kierunku, z tranzytem przez przynajmniej jedno państwo członkowskie lub państwo trzecie albo bez takiego tranzytu;
b)   przejazd bez ładunku w związku z transportem, o którym mowa w lit. a);
b)   przejazd pojazdu z ładunkiem z terytorium Zjednoczonego Królestwa na jego własne terytorium z tranzytem przez terytorium Unii;
ba)  przejazd bez ładunku w związku z transportem, o którym mowa w lit. a) i b);
Poprawka 3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – punkt 5
5)   „licencja Zjednoczonego Królestwa” oznacza licencję wydaną przez Zjednoczone Królestwo do celów transportu międzynarodowego, w tym transportu dwustronnego;
5)   „licencja Zjednoczonego Królestwa” oznacza licencję wydaną przez Zjednoczone Królestwo do celów transportu międzynarodowego w odniesieniu do dozwolonego transportu;
Poprawka 4
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – nagł