Indeks 
Teksty przyjęte
Środa, 13 marca 2019 r. - Strasburg 
Niewniesienie sprzeciwu wobec aktu delegowanego: objęcie Banku Anglii wyłączeniem spod wymogów przejrzystości przed- i posttransakcyjnej określonych w rozporządzeniu (UE) nr 600/2014
 Brak sprzeciwu wobec aktu delegowanego zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 w odniesieniu do wykazu podmiotów objętych wyłączeniem
 Niewniesienie sprzeciwu wobec aktu delegowanego zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 648/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wykazu podmiotów wyłączonych spoza zakresu niniejszego rozporządzenia
 Brak sprzeciwu wobec aktu delegowanego: objęcie Banku Anglii i Urzędu ds. Zarządzania Długiem Publicznym Zjednoczonego Królestwa wyłączeniem z zakresu stosowania rozporządzenia (UE) nr 596/2014
 Brak sprzeciwu wobec aktu delegowanego: możliwość dostosowania średniej dziennej liczby transakcji dla danej akcji, w przypadku gdy system obrotu o najwyższych obrotach tą akcją znajduje się poza Unią
 Nieuzyskanie w komisji większości głosów dla wniosku dotyczącego aktu prawnie wiążącego (wykładnia art. 171 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) Regulaminu)
 Generalne unijne zezwolenie na wywóz niektórych produktów podwójnego zastosowania z Unii do Zjednoczonego Królestwa ***I
 Kontynuacja programów współpracy terytorialnej PEACE IV (Irlandia - Zjednoczone Królestwo) i Zjednoczone Królestwo – Irlandia (Irlandia – Irlandia Północna – Szkocja) w kontekście wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej ***I
 Kontynuacja działań w zakresie mobilności edukacyjnej w ramach programu Erasmus+ w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej ***I
 Bezpieczeństwo lotnicze w odniesieniu do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej ***I
 Umowa o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju między UE a Afganistanem ***
 Umowa o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju między UE a Islamską Republiką Afganistanu
 Udział Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu w eu-LISA***
 Zakres działania i mandat specjalnych przedstawicieli UE
 Wymogi dostępności produktów i usług ***I
 Wizowy system informacyjny ***I
 Ustanowienie Funduszu Azylu i Migracji ***I
 Ustanowienie, w ramach Funduszu Zintegrowanego Zarządzania Granicami, instrumentu wsparcia finansowego na rzecz zarządzania granicami i wiz ***I
 Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego ***I
 Definicja, prezentacja i etykietowanie napojów spirytusowych oraz ochrona oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych ***I
 Projekt zmian Protokołu nr 3 w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ***I
 Ustanowienie środków awaryjnych w dziedzinie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej ***I
 Wspólne zasady zapewniające podstawowe połączenia w zakresie transportu drogowego towarów w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej ***I
 Wspólne zasady zapewniające podstawowe połączenia lotnicze w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej ***I
 Przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej ***I
 Upoważnienia dla unijnych statków rybackich do połowów na wodach Zjednoczonego Królestwa oraz w odniesieniu do operacji połowowych prowadzonych przez statki rybackie Zjednoczonego Królestwa na wodach Unii ***I
 Niektóre aspekty bezpieczeństwa kolei i jakości sieci połączeń w odniesieniu do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii ***I
 Europa, która chroni: czyste powietrze dla wszystkich
 Działania podjęte przez ESDZ dwa lata po sprawozdaniu PE w sprawie unijnej komunikacji strategicznej w celu przeciwdziałania wrogiej propagandzie stron trzecich
 Układ o stowarzyszeniu między UE a Monako, Andorą i San Marino
 Europejskie Centrum Kompetencji w dziedzinie Cyberbezpieczeństwa w kwestiach Przemysłu, Technologii i Badań Naukowych oraz sieć krajowych ośrodków koordynacji ***I
 Zmiana rozporządzenia (WE) nr 391/2009 w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej ***I
 Zmiana rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej ***I
 Portowe urządzenia do odbioru odpadów ze statków ***I
 Przedłużenie przejściowego okresu wykorzystywania środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych, przewidzianego w unijnym kodeksie celnym ***I
 Zwalczanie fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi ***I
 Sprzeciw na podstawie art. 106 Regulaminu: najwyższe dopuszczalne poziomy kilku substancji, w tym chlotianidyny
 Sprzeciw na podstawie art. 106 Regulaminu: genetycznie zmodyfikowana kukurydza 4114 (DPØØ4114-3)
 Sprzeciw na podstawie art. 106 Regulaminu: genetycznie zmodyfikowana kukurydza MON 87411 (MON-87411-9)
 Sprzeciw na podstawie art. 106 Regulaminu: genetycznie zmodyfikowana kukurydza Bt11 × MIR162 × 1507 × GA21
 Sprzeciw na podstawie art. 106 Regulaminu: substancje czynne, w tym tiaklopryd
 Sprawozdanie za rok 2018 dotyczące Turcji
 Europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: roczna analiza wzrostu gospodarczego na rok 2019
 Europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienie i aspekty społeczne w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2019 r.

Niewniesienie sprzeciwu wobec aktu delegowanego: objęcie Banku Anglii wyłączeniem spod wymogów przejrzystości przed- i posttransakcyjnej określonych w rozporządzeniu (UE) nr 600/2014
PDF 131kWORD 47k
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 30 stycznia 2019 r. zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) 2017/1799 w odniesieniu do objęcia Banku Anglii wyłączeniem spod wymogów przejrzystości przed- i posttransakcyjnej określonych w rozporządzeniu (UE) nr 600/2014 (C(2019)00793 – 2019/2546(DEA))
P8_TA-PROV(2019)0159B8-0143/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2019)00793),

–  uwzględniając pismo z 30 stycznia 2019 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie zgłasza on sprzeciwu wobec przedmiotowego rozporządzenia delegowanego,

–  uwzględniając pismo Komisji Gospodarczej i Monetarnej z 21 lutego 2019 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji,

–  uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012(1), w szczególności jego art. 1 ust. 9 i art. 50 ust. 5,

–  uwzględniając zalecenie dotyczące decyzji Komisji Gospodarczej i Monetarnej,

–  uwzględniając art. 105 ust. 6 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że zmieniający akt delegowany zawiera istotne zmiany mające na celu zapewnienie, że Bank Anglii nadal będzie korzystał z obowiązującego wyłączenia zgodnie z art. 1 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 po zmianie statusu Zjednoczonego Królestwa na państwo trzecie;

B.  mając na uwadze, że Parlament uznaje znaczenie szybkiego przyjęcia tego aktu, aby zapewnić przygotowanie Unii Europejskiej na wypadek wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez umowy o wystąpieniu;

1.  oświadcza, że nie wyraża sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84.


Brak sprzeciwu wobec aktu delegowanego zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 w odniesieniu do wykazu podmiotów objętych wyłączeniem
PDF 130kWORD 48k
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 30 stycznia 2019 r. zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 w odniesieniu do wykazu podmiotów objętych wyłączeniem (C(2019)00794 – 2019/2547(DEA))
P8_TA-PROV(2019)0160B8-0144/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C2019/00794),

–  uwzględniając pismo Komisji z dnia 30 stycznia 2019 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyraża on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego,

–  uwzględniając pismo Komisji Gospodarczej i Monetarnej z dnia 21 lutego 2019 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji,

–  uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie przejrzystości transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych i ponownego wykorzystania, w szczególności jego art. 2 ust. 4 i art. 30 ust. 5(1),

–  uwzględniając zalecenie Komisji Gospodarczej i Monetarnej dotyczące decyzji,

–  uwzględniając art. 105 ust. 6 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że akt delegowany zawiera ważne zmiany mające zagwarantować, że bank centralny i organy publiczne Zjednoczonego Królestwa odpowiedzialne za zarządzanie długiem publicznym lub uczestniczące w takim zarządzaniu zostaną zwolnione z obowiązku zgłaszania przewidzianego w art. 4 oraz z wymogów dotyczących przejrzystości ponownego wykorzystania przewidzianych w art. 15 rozporządzenia (UE) 2015/2365;

B.  mając na uwadze, że Parlament uznaje znaczenie, jakie szybkie przyjęcie tego aktu ma dla zapewnienia gotowości Unii Europejskiej na wypadek wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez umowy o wystąpieniu;

1.  oświadcza, że nie wyraża sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 1.


Niewniesienie sprzeciwu wobec aktu delegowanego zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 648/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wykazu podmiotów wyłączonych spoza zakresu niniejszego rozporządzenia
PDF 131kWORD 47k
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 30 stycznia 2019 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 648/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wykazu podmiotów wyłączonych spoza zakresu niniejszego rozporządzenia (C(2019)00791 – 2019/2549(DEA))
P8_TA-PROV(2019)0161B8-0145/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2019)00791),

–  uwzględniając pismo Komisji z dnia 30 stycznia 2019 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyraża on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego,

–  uwzględniając pismo Komisji Gospodarczej i Monetarnej z dnia 21 lutego 2019 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji,

–  uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji(1), w szczególności jego art. 1 ust. 6 i art. 82 ust. 6,

–  uwzględniając zalecenie dotyczące decyzji Komisji Gospodarczej i Monetarnej,

–  uwzględniając art. 105 ust. 6 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że akt delegowany zawiera istotne zmiany mające na celu zagwarantowanie, że bank centralny i organy publiczne Zjednoczonego Królestwa, odpowiedzialne za zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w takim zarządzaniu, zostaną zwolnione z wymogów w zakresie rozliczania i zgłaszania oraz z wymogu stosowania technik ograniczania ryzyka w odniesieniu do nierozliczonych transakcji określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012;

B.  mając na uwadze, że Parlament uznaje znaczenie szybkiego przyjęcia tego aktu w celu zapewnienia gotowości Unii Europejskiej na wypadek wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez umowy o wystąpieniu;

1.  oświadcza, że nie wyraża sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.


Brak sprzeciwu wobec aktu delegowanego: objęcie Banku Anglii i Urzędu ds. Zarządzania Długiem Publicznym Zjednoczonego Królestwa wyłączeniem z zakresu stosowania rozporządzenia (UE) nr 596/2014
PDF 131kWORD 48k
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 30 stycznia 2019 r. zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) 2016/522 w odniesieniu do objęcia Banku Anglii i Urzędu ds. Zarządzania Długiem Publicznym Zjednoczonego Królestwa wyłączeniem z zakresu stosowania rozporządzenia (UE) nr 596/2014 (C(2019)00792 – 2019/2550(DEA))
P8_TA-PROV(2019)0162B8-0146/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2019)00792),

–  uwzględniając pismo Komisji z dnia 30 stycznia 2019 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyraża on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego,

–  uwzględniając pismo Komisji Gospodarczej i Monetarnej z dnia 21 lutego 2019 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji,

–  uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE(1), w szczególności jego art. 6 ust. 5 i art. 35 ust. 5,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Gospodarczej i Monetarnej dotyczące decyzji,

–  uwzględniając art. 105 ust. 6 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że zmieniający akt delegowany zawiera istotne zmiany mające na celu zagwarantowanie, że po zmianie statusu Zjednoczonego Królestwa na status państwa trzeciego Bank Anglii i Urząd ds. Zarządzania Długiem Publicznym Zjednoczonego Królestwa nadal będą korzystały z obowiązującego wyłączenia zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 ;

B.  mając na uwadze, że Parlament zdaje sobie sprawę ze znaczenia, jakie szybkie przyjęcie tego aktu ma dla zapewnienia gotowości Unii Europejskiej na wypadek wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez umowy o wystąpieniu;

1.  oświadcza, że nie wyraża sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 1.


Brak sprzeciwu wobec aktu delegowanego: możliwość dostosowania średniej dziennej liczby transakcji dla danej akcji, w przypadku gdy system obrotu o najwyższych obrotach tą akcją znajduje się poza Unią
PDF 134kWORD 49k
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 13 lutego 2019 r. zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) 2017/588 w odniesieniu do możliwości dostosowania średniej dziennej liczby transakcji dla danej akcji, w przypadku gdy system obrotu o najwyższych obrotach tą akcją znajduje się poza Unią (C(2019)00904 – 2019/2579(DEA))
P8_TA-PROV(2019)0163B8-0149/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2019)00904),

–  uwzględniając pismo Komisji z dnia 21 lutego 2019 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyraża on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego,

–  uwzględniając pismo Komisji Gospodarczej i Monetarnej z dnia 4 marca 2019 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji,

–  uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającą dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE(1), w szczególności jej art. 49 ust. 3,

–  uwzględniając art 10 ust. 1 i art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE(2),

–  uwzględniając projekt regulacyjnych standardów technicznych w dokumencie „Amendment to Commission Delegated Regulation (EU) 2017/588 (RTS 11)” [Zmiany rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/588 (regulacyjne standardy techniczne 11)] przedstawionym przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych w dniu 8 listopada 2018 r., zgodnie z art. 49 ust. 3 dyrektywy 2014/65/WE,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Gospodarczej i Monetarnej dotyczące decyzji,

–  uwzględniając art. 105 ust. 6 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że akt delegowany zawiera ważne zmiany służące zachowaniu konkurencyjności unijnych systemów obrotu oferujących obrót tymi akcjami, które zostały dopuszczone do obrotu lub znajdują się w obrocie równolegle w Unii i państwie trzecim, gdy system obrotu o najwyższych obrotach tymi akcjami znajduje się poza Unią;

B.  mając na uwadze, że Parlament uznaje znaczenie szybkiego przyjęcia tego aktu, by zapewnić gotowość Unii Europejskiej w przypadku wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez zawarcia umowy o wystąpieniu;

C.  mając na uwadze, że Parlament jest zdania, że przyjęte regulacyjne standardy techniczne i projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych nie są identyczne ze względu na zmiany wprowadzone przez Komisję w tym projekcie, i uważa, że ma trzy miesiące na zgłoszenie sprzeciwu wobec regulacyjnych standardów technicznych (okres kontroli); mając na uwadze, że Parlament wzywa Komisję do wskazania jednomiesięcznego okresu kontroli tylko w przypadkach, gdy Komisja przyjęła projekty Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych bez zmian, tj. gdy projekt i przyjęte regulacyjne standardy techniczne są identyczne;

1.  oświadcza, że nie wyraża sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349.
(2) Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.


Nieuzyskanie w komisji większości głosów dla wniosku dotyczącego aktu prawnie wiążącego (wykładnia art. 171 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) Regulaminu)
PDF 126kWORD 42k
Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r. dotycząca przypadku nieuzyskania w komisji więszości głosów dla wniosku dotyczącego aktu prawnie wiążącego (wykładania art. 171 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) Regulaminu) (2019/2011(REG))
P8_TA-PROV(2019)0164

Parlament Europejski,

–  uwzględniając pismo przewodniczącej Komisji Spraw Konstytucyjnych z dnia 7 marca 2019 r.,

–  uwzględniając art. 226 Regulaminu,

1.  przyjmuje następującą wykładnię art. 171 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) Regulaminu:" „Jeżeli wniosek dotyczący aktu prawnie wiążącego z ewentualnymi zmianami nie uzyska większości oddanych głosów w komisji, komisja proponuje Parlamentowi odrzucenie aktu.”"

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji do wiadomości Radzie oraz Komisji.


Generalne unijne zezwolenie na wywóz niektórych produktów podwójnego zastosowania z Unii do Zjednoczonego Królestwa ***I
PDF 153kWORD 45k
Rezolucja
Tekst skonsolidowany
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 poprzez wydanie generalnego unijnego zezwolenia na wywóz w odniesieniu do wywozu niektórych produktów podwójnego zastosowania z Unii do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (COM(2018)0891 – C8-0513/2018 – 2018/0435(COD))
P8_TA-PROV(2019)0165A8-0071/2019

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0891),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 207 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8‑0513/2018),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając przekazane pismem z dnia 6 marca 2019 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz opinię przedstawioną przez Komisję Spraw Zagranicznych (A8-0071/2019),

1.  zatwierdza swoje stanowisko w pierwszym czytaniu, przyjmując wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 13 marca 2019 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 poprzez wydanie generalnego unijnego zezwolenia na wywóz w odniesieniu do wywozu niektórych produktów podwójnego zastosowania z Unii do Zjednoczonego Królestwa

P8_TC1-COD(2018)0435


PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą(1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo przekazało notyfikację o swoim zamiarze wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po tej notyfikacji, to znaczy od dnia 30 marca 2019 r., chyba że Rada Europejska, w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem, podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu.

(2)  W rozporządzeniu Rady (WE) nr 428/2009(2) ustanowiono wspólny system kontroli wywozu produktów podwójnego zastosowania, który jest niezbędny do wspierania bezpieczeństwa Unii i bezpieczeństwa międzynarodowego oraz zapewnienia eksporterom unijnym równych warunków działania.

(3)  W rozporządzeniu (WE) nr 428/2009 przewidziano „generalne unijne zezwolenia na wywóz”, które ułatwiają kontrolę wywozu niskiego ryzyka produktów podwójnego zastosowania do niektórych państw trzecich. Obecnie Australia, Kanada, Japonia, Nowa Zelandia, Norwegia, Szwajcaria, wraz z Liechtensteinem, oraz Stany Zjednoczone Ameryki są objęte generalnym unijnym zezwoleniem na wywóz nr EU001 określonym w załączniku IIa do rozporządzenia (WE) nr 428/2009.

(4)  Zjednoczone Królestwo jest stroną odpowiednich traktatów międzynarodowych i członkiem międzynarodowych systemów nieproliferacji oraz zachowuje pełną zgodność z odnośnymi obowiązkami i zobowiązaniami. Zjednoczone Królestwo stosuje proporcjonalne i odpowiednie mechanizmy kontroli, aby skutecznie uwzględnić kwestie dotyczące zamierzonych końcowych zastosowań i ryzyka ich zmiany, zgodnie z przepisami i celami rozporządzenia (WE) nr 428/2009.

(5)  Zważywszy, że Zjednoczone Królestwo jest ważnym miejscem przeznaczenia produktów podwójnego zastosowania wytwarzanych w Unii, należy dodać Zjednoczone Królestwo do wykazu miejsc przeznaczenia objętych generalnym unijnym zezwoleniem na wywóz nr EU001 w celu zapewnienia jednolitego i spójnego stosowania kontroli w całej Unii, wspierania równych warunków działania dla eksporterów unijnych oraz uniknięcia niepotrzebnych obciążeń administracyjnych, przy jednoczesnej ochronie bezpieczeństwa Unii i bezpieczeństwa międzynarodowego.

(6)  Ze względu na pilny charakter sytuacji związanej z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii konieczne jest umożliwienie szybkiego stosowania niniejszego rozporządzenia w zakresie objęcia Zjednoczonego Królestwa generalnym unijnym zezwoleniem na wywóz nr EU001. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(7)  Należy dodać Zjednoczone Królestwo do wykazu miejsc przeznaczenia objętych generalnym unijnym zezwoleniem na wywóz nr EU001 jedynie w sytuacji, gdy umowa o wystąpieniu zawarta ze Zjednoczonym Królestwem zgodnie z art. 50 ust. 2 TUE nie wejdzie w życie do dnia, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa na mocy art. 50 ust. 3 TUE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku IIa do rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2009 wprowadza się następujące zmiany:

a)  tytuł „Wywóz do Australii, Japonii, Kanady, Norwegii, Nowej Zelandii, Szwajcarii, wraz z Liechtensteinem, i Stanów Zjednoczonych” otrzymuje brzmienie:"

„Wywóz do Australii, Japonii, Kanady, Norwegii, Nowej Zelandii, Szwajcarii, wraz z Liechtensteinem, Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki”;

"

b)  w części 2 po tiret „— Szwajcaria, w tym również Liechtenstein” dodaje się tiret w brzmieniu:"

„— Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej”.

"

Artykuł 2

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia następującego po dniu, w którym Traktaty przestają mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa na mocy art. 50 ust. 3 TUE.

Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się, jeżeli do dnia, o którym mowa w akapicie drugim niniejszego artykułu, wejdzie w życie umowa o wystąpieniu zawarta ze Zjednoczonym Królestwem zgodnie z art. 50 ust. 2 TUE.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w …

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

(1) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r.
(2)Rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania (Dz.U. L 134 z 29.5.2009, s. 1).


Kontynuacja programów współpracy terytorialnej PEACE IV (Irlandia - Zjednoczone Królestwo) i Zjednoczone Królestwo – Irlandia (Irlandia – Irlandia Północna – Szkocja) w kontekście wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej ***I
PDF 178kWORD 49k
Rezolucja
Tekst skonsolidowany
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w celu umożliwienia kontynuacji programów współpracy terytorialnej PEACE IV (Irlandia – Zjednoczone Królestwo) i Zjednoczone Królestwo – Irlandia (Irlandia – Irlandia Północna – Szkocja) w kontekście wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej (COM(2018)0892 – C8-0512/2018 – 2018/0432(COD))
P8_TA-PROV(2019)0166A8-0021/2019

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0892),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 178 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0512/2018),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 20 lutego 2019 r.(1),

–  po konsultacji z Komitetem Regionów,

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego (A8-0021/2019),

1.  zatwierdza swoje stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 13 marca 2019 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/... mającego na celu umożliwienie kontynuacji programów współpracy terytorialnej PEACE IV (Irlandia - Zjednoczone Królestwo) oraz Zjednoczone Królestwo – Irlandia (Irlandia – Irlandia Północna – Szkocja) w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii

P8_TC1-COD(2018)0432


PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 178,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(2),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą(3),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo notyfikowało swój zamiar wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa z dniem wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po tej notyfikacji, to znaczy z dniem 30 marca 2019 r., chyba że Rada Europejska, w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem, podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu.

(2)  Wystąpienie będzie miało miejsce w trakcie okresu programowania 2014–2020, w którym Zjednoczone Królestwo uczestniczy w piętnastu programach współpracy w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”. Dwa z tych programów, mianowicie PEACE IV (Irlandia - Zjednoczone Królestwo) oraz Zjednoczone Królestwo – Irlandia (Irlandia – Irlandia Północna – Szkocja) (zwane dalej łącznie „programami współpracy”), to programy, które dotyczą Irlandii Północnej, a także wspierają proces pokoju i pojednania oraz współpracę Północ-Południe na podstawie północnoirlandzkiego porozumienia pokojowego („porozumienia wielkopiątkowego”) i które Unia zamierza kontynuować, nawet jeśli Zjednoczone Królestwo wystąpi z Unii bez wejścia w życie umowy o wystąpieniu do dnia, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa na podstawie art. 50 ust. 3 TUE. W związku z tym niniejsze rozporządzenie powinno być ograniczone do tych programów współpracy.

(3)  Programy współpracy regulowane są w szczególności rozporządzeniami Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013(4), (UE) nr 1303/2013(5) oraz (UE, Euratom) 2018/1046(6). W niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić przepisy, które umożliwią kontynuację programów współpracy zgodnie z tymi rozporządzeniami po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii.

(4)  Instytucja zarządzająca programów współpracy jest zlokalizowana w ramach Specjalnego Organu ds. Programów UE utworzonego na mocy „Umowy między rządem Irlandii a rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej ustanawiającej organy wykonawcze”, podpisanej w dniu 8 marca 1999 r. Programy współpracy dotyczą Irlandii Północnej, zatem ich dalszej realizacji powinny towarzyszyć niezbędne przepisy uzupełniające.

(5)  W celu kontynuacji programów współpracy należy wyjaśnić, że - bez uszczerbku dla art. 20 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013 - mogą one obejmować uczestniczące regiony w Zjednoczonym Królestwie, które powinny być równoważne regionom na poziomie NUTS 3.

(6)  W celu kontynuacji programów współpracy z wykorzystaniem finansowania z budżetu ogólnego Unii, Komisja oraz władze Zjednoczonego Królestwa powinny zawrzeć porozumienie administracyjne ze skutkiem od dnia, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, aby umożliwić niezbędne kontrole i audyty programów współpracy. Jeżeli nie będzie można przeprowadzić takich kontroli i audytów, Komisja powinna mieć możliwość wstrzymania biegu terminu płatności, zawieszenia płatności oraz zastosowania korekt finansowych, jak określono w art. 83, 142, 144 i 145 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.

(7)  Zgodnie z art. 76 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, decyzje wykonawcze Komisji zatwierdzające program PEACE IV, z dnia 30 listopada 2015 r., oraz program Interreg VA, z dnia 12 lutego 2015 r., mają nadal stanowić decyzję w sprawie finansowania w rozumieniu rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046, a co za tym idzie – zobowiązanie prawne w rozumieniu rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046. Zjednoczone Królestwo pozostaje odpowiedzialne za swoje zobowiązania finansowe przyjęte w charakterze państwa członkowskiego, które odnoszą się do tych zobowiązań prawnych Unii.

(8)  Zjednoczone Królestwo przestanie być częścią unijnej części obszaru objętego programem w rozumieniu art. 20 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013 z dniem, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa . W związku z tym należy dostosować przepisy tego rozporządzenia dotyczące kwalifikowalności operacji w zależności od lokalizacji.

(9)  Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie umożliwienie kontynuacji programów współpracy po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego rozmiar i skutki możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

(10)  Aby umożliwić szybkie zastosowanie środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie jedynie w sytuacji, gdy umowa o wystąpieniu zawarta ze Zjednoczonym Królestwem zgodnie z art. 50 ust. 2 TUE nie wejdzie w życie do dnia, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa na mocy art. 50 ust. 3 TUE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1.  W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy, które pozwolą rozwiązać problem konsekwencji wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii w sytuacji, gdy umowa o wystąpieniu zawarta ze Zjednoczonym Królestwem zgodnie z art. 50 ust. 2 TUE nie wejdzie w życie do dnia, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa na mocy art. 50 ust. 3 TUE, a także w odniesieniu do kontynuacji dwóch programów współpracy objętych zakresem rozporządzenia (UE) nr 1299/2013 z udziałem Zjednoczonego Królestwa (zwanych dalej łącznie „programami współpracy”):

1)  PEACE IV (Irlandia – Zjednoczone Królestwo);

2)  Zjednoczone Królestwo – Irlandia (Irlandia – Irlandia Północna – Szkocja).

2.  Rozporządzenie (UE) nr 1299/2013 ma nadal zastosowanie do programów współpracy z zastrzeżeniem niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Zasięg geograficzny

Bez uszczerbku dla art. 20 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013, programy współpracy mogą obejmować uczestniczące regiony w Zjednoczonym Królestwie, które są równoważne regionom na poziomie NUTS 3.

Artykuł 3

Instytucje programu

Na zasadzie odstępstwa od art. 21 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013:

–  Specjalny Organ ds. Programów UE, w ramach którego funkcjonują instytucja zarządzająca i instytucja certyfikująca programów współpracy, w dalszym ciągu wykonuje swoje zadania;

–  Departament Finansów Irlandii Północnej pozostaje instytucją audytową programów współpracy.

Artykuł 4

Kompetencje Komisji w odniesieniu do kontroli

Komisja oraz władze Zjednoczonego Królestwa uzgadniają stosowanie zasad dotyczących kontroli i audytu programów współpracy. Kontrole i audyty obejmują cały okres trwania programów współpracy.

Jeżeli nie można przeprowadzić niezbędnych kontroli i audytu programów współpracy we wszystkich zainteresowanych regionach, uznaje się to za poważne uchybienie w systemie zarządzania i kontroli do celów działań określonych w art. 83, 142, 144 i 145 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.

Artykuł 5

Kwalifikowalność operacji w zależności od lokalizacji

Pułap określony w art. 20 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1299/2013 nie ma zastosowania do programów współpracy.

Artykuł 6

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia następującego po dniu, w którym Traktaty przestają mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa na mocy art. 50 ust. 3 TUE.

Niniejsze rozporządzenie nie ma jednak zastosowania, jeżeli do dnia, o którym mowa w akapicie drugim niniejszego artykułu, wejdzie w życie umowa o wystąpieniu zawarta ze Zjednoczonym Królestwem zgodnie z art. 50 ust. 2 TUE.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w …

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

(1) Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.
(2)Opinia z dnia 20 lutego 2019 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).
(3) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r.
(4)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 259).
(5)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320).
(6)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).


Kontynuacja działań w zakresie mobilności edukacyjnej w ramach programu Erasmus+ w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej ***I
PDF 175kWORD 52k
Rezolucja
Tekst skonsolidowany
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy dotyczące kontynuacji trwających działań w zakresie mobilności edukacyjnej w ramach programu Erasmus+ w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej („Zjednoczone Królestwo”) z Unii Europejskiej (COM(2019)0065 – C8-0040/2019 – 2019/0030(COD))
P8_TA-PROV(2019)0167A8-0082/2019

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2019)0065),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2, art. 165 ust. 4 oraz art. 166 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C8-0040/2019),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 20 lutego 2019 r.(1),

–  po konsultacji z Komitetem Regionów,

–  uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady przekazane pismem z dnia 20 lutego 2019 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kultury i Edukacji (A8-0082/2019),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 13 marca 2019 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/... ustanawiającego przepisy dotyczące kontynuacji trwających działań w zakresie mobilności edukacyjnej w ramach programu Erasmus+ ustanowionego rozporządzeniem (UE) nr 1288/2013 w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii

P8_TC1-COD(2019)0030


PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 165 ust. 4 i art. 166 ust. 4,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(2),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą(3),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo notyfikowało swój zamiar wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po tej notyfikacji, a mianowicie od dnia 30 marca 2019 r., chyba że Rada Europejska w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu.

(2)  Wystąpienie ma miejsce w trakcie okresu programowania 2014–2020 w odniesieniu do programu Erasmus+, w którym Zjednoczone Królestwo uczestniczy.

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013(4) ustanawia i zawiera przepisy regulujące program „Erasmus+”. W niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić przepisy, które umożliwią dalsze wypełnianie, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1288/2013, podjętych już zobowiązań prawnych w odniesieniu do trwających działań w zakresie mobilności edukacyjnej z udziałem Zjednoczonego Królestwa po jego wystąpieniu z Unii.

(4)  Zjednoczone Królestwo przestanie być państwem uczestniczącym w Programie w rozumieniu art. 24 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1288/2013 od dnia, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa. Aby uniknąć sytuacji, w której obecni uczestnicy programu Erasmus+ musieliby przerwać trwające działania w zakresie mobilności edukacyjnej, należy dostosować przepisy dotyczące kwalifikowalności trwających działań w zakresie mobilności edukacyjnej w ramach programu Erasmus+.

(5)  Do celów kontynuacji finansowania trwających działań w zakresie mobilności edukacyjnej z budżetu Unii Komisja i Zjednoczone Królestwo powinny uzgodnić możliwość przeprowadzania kontroli i audytów tych działań. Jeżeli nie można przeprowadzić niezbędnych kontroli i audytów, należy to uznać za poważne uchybienie w systemie zarządzania i kontroli.

(6)  Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie umożliwienie kontynuacji trwających działań w zakresie mobilności edukacyjnej z udziałem Zjednoczonego Królestwa rozpoczętych najpóźniej w dniu, w którym Traktaty przestały mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na ich rozmiary i skutki możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

(7)  Mając na uwadze, że w przypadku braku umowy o wystąpieniu lub przedłużenia dwuletniego okresu następującego po notyfikacji Zjednoczonego Królestwa, Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia 30 marca 2019 r., a także z myślą o potrzebie zapewnienia, przed dniem wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii, kontynuacji trwających działań w zakresie mobilności edukacyjnej w ramach programu Erasmus+, uznano za właściwe zastosowanie wyjątku od ośmiotygodniowego okresu, o którym mowa w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do TUE, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

(8)  Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w trybie pilnym następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i powinno być stosowane od dnia następującego po dniu, w którym Traktaty przestały mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, chyba że umowa o wystąpieniu ze Zjednoczonym Królestwem wejdzie w życie przed tą datą,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy dotyczące kontynuacji działań w zakresie mobilności edukacyjnej, o których mowa w art. 7 i 13 rozporządzenia (UE) nr 1288/2013, które mają miejsce w Zjednoczonym Królestwie lub dotyczą podmiotów lub uczestników ze Zjednoczonego Królestwa, rozpoczętych najpóźniej w dniu, w którym Traktaty przestały mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa.

Artykuł 2

Kwalifikowalność

1.  Działania w zakresie mobilności edukacyjnej, o których mowa w art. 1, pozostają kwalifikowalne do finansowania.

2.  Do celów stosowania wszelkich przepisów rozporządzenia (UE) nr 1288/2013 oraz aktów wykonawczych do tego rozporządzenia, niezbędnych do nadania skuteczności ust. 1, Zjednoczone Królestwo traktuje się jako państwo członkowskie, z zastrzeżeniem niniejszego rozporządzenia.

Przedstawiciele Zjednoczonego Królestwa nie uczestniczą jednak w pracach komitetu, o którym mowa w art. 36 rozporządzenia (UE) nr 1288/2013.

Artykuł 3

Kontrole i audyty

Komisja i organy Zjednoczonego Królestwa uzgadniają stosowanie zasad dotyczących kontroli i audytów działań w zakresie mobilności edukacyjnej, o których mowa w art. 1. Kontrole i audyty obejmują cały okres działań w zakresie mobilności edukacyjnej oraz związanych z nimi działań następczych.

Jeżeli w Zjednoczonym Królestwie nie można przeprowadzić niezbędnych kontroli i audytów programu Erasmus+, stanowi to poważne uchybienie w wykonywaniu podstawowych obowiązków związanych z wykonaniem zobowiązania prawnego między Komisją a  agencją narodową Zjednoczonego Królestwa.

Artykuł 4

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia następującego po dniu, w którym Traktaty przestały mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z art. 50 ust. 3 TUE.

Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się jednak, jeżeli umowa o wystąpieniu zawarta ze Zjednoczonym Królestwem zgodnie z art. 50 ust. 2 TUE weszła w życie przed dniem, o którym mowa w akapicie drugim niniejszego artykułu.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

(1) Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.
(2)Opinia z dnia 20 lutego 2019 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).
(3) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r.
(4)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu oraz uchylające decyzje nr 1719/2006/WE, 1720/2006/WE i 1298/2008/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 50).


Bezpieczeństwo lotnicze w odniesieniu do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej ***I
PDF 204kWORD 52k
Rezolucja
Tekst skonsolidowany
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niektórych aspektów bezpieczeństwa lotniczego w odniesieniu do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii (COM(2018)0894 – C8-0514/2018 – 2018/0434(COD))
P8_TA-PROV(2019)0168A8-0061/2019

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0894),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 100 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0514/2018),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 20 lutego 2019(1),

–  po konsultacji z Komitetem Regionów,

–  uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady przekazane pismem z dnia 22 lutego 2019 r. do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A8-0061/2019),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 13 marca 2019 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/... w sprawie niektórych aspektów bezpieczeństwa lotniczego w odniesieniu do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii

P8_TC1-COD(2018)0434


(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(2),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą(3),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo przekazało notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej. Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po notyfikacji, to jest od dnia 30 marca 2019 r., chyba że Rada Europejska w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu.

(2)  Głównym celem rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139(4) jest ustanowienie i utrzymanie wysokiego i jednolitego poziomu bezpieczeństwa lotniczego w Unii. W tym celu ustanowiono system certyfikatów odnoszących się do różnego rodzaju działalności z zakresu lotnictwa służący osiągnięciu wymaganego poziomu bezpieczeństwa oraz umożliwieniu niezbędnej weryfikacji i wzajemnego akceptowania wydanych certyfikatów.

(3)  W dziedzinie bezpieczeństwa lotniczego wiele zainteresowanych stron może, za pomocą różnych środków, zneutralizować wpływ wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii na certyfikaty i zatwierdzenia. Środki te obejmują przeniesienie się do organu lotnictwa cywilnego jednego z pozostałych 27 państw członkowskich lub złożenie, przed dniem wystąpienia, wniosku o wydanie przez Agencję Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego (zwaną dalej „Agencją”) certyfikatu, który stanie się skuteczny dopiero od dnia wystąpienia i w związku z tym będzie uwarunkowany uzyskaniem przez Zjednoczone Królestwo statusu państwa trzeciego.

(4)  W przeciwieństwie do innych dziedzin prawa Unii istnieją jednak szczególne przypadki, w których uzyskanie certyfikatu od innego państwa członkowskiego lub Agencji nie będzie możliwe, ponieważ od dnia wystąpienia Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do swojej jurysdykcji ponownie przyjmie rolę „państwa projektu” zgodnie z konwencją o międzynarodowym lotnictwie cywilnym. Z kolei Zjednoczone Królestwo może w tej nowej roli wydawać certyfikaty dopiero po przyjęciu tej roli, czyli od chwili, gdy prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa po jego wystąpieniu z Unii.

(5)  W związku z tym konieczne jest ustanowienie tymczasowego mechanizmu w celu przedłużenia ważności niektórych certyfikatów bezpieczeństwa lotniczego, aby zapewnić zainteresowanym operatorom i Agencji wystarczającą ilość czasu na wydanie niezbędnych certyfikatów na podstawie art. 68 rozporządzenia (UE) 2018/1139, tak aby uwzględnić status Zjednoczonego Królestwa jako państwa trzeciego.

(6)  Czas trwania takiego przedłużenia ważności certyfikatów powinien być ograniczony do niezbędnego minimum pozwalającego sprostać wyjściu Zjednoczonego Królestwa z unijnego systemu bezpieczeństwa lotniczego.

(7)  W celu zapewnienia, w stosownych przypadkach, więcej czasu na wydanie zainteresowanym operatorom certyfikatów na podstawie art. 68 rozporządzenia (UE) 1139/2018, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do dalszego przedłużenia okresu ważności certyfikatów, o których mowa w sekcji 1 załącznika do niniejszego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa(5). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

(8)  Ponadto, w przeciwieństwie do większości innych dziedzin prawa Unii dotyczącego towarów, nieważność certyfikatów ma wpływ nie na wprowadzenie na rynek, lecz na faktyczne użytkowanie wyrobów lotniczych, części i akcesoriów w Unii, np. w przypadku instalowania części i akcesoriów na unijnym statku powietrznym eksploatowanym w Unii. Wystąpienie Zjednoczonego Królestwa nie powinno mieć wpływu na takie użytkowanie wyrobów lotniczych w Unii.

(9)  Szkolenie pilotów i mechaników w ramach unijnego systemu bezpieczeństwa lotniczego jest ściśle uregulowane, a moduły szkoleniowe są zharmonizowane. Osoby biorące udział w module szkoleniowym w jednym państwie członkowskim nie zawsze mogą zmienić państwo członkowskie w trakcie tego szkolenia. W unijnych środkach awaryjnych należy uwzględnić tę szczególną sytuację.

(10)  Przepisy niniejszego rozporządzenia powinny wejść w życie w trybie pilnym i mieć zastosowanie zasadniczo od dnia następującego po dniu, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, chyba że zawarta ze Zjednoczonym Królestwem umowa o wystąpieniu wejdzie w życie do tego dnia. Aby umożliwić jak najszybsze przeprowadzenie niezbędnych procedur administracyjnych, niektóre przepisy powinny mieć jednak zastosowanie od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1.  Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy szczegółowe w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (zwanego dalej „Zjednoczonym Królestwwem”) z Unii Europejskiej w odniesieniu do niektórych certyfikatów bezpieczeństwa lotniczego wydawanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008(6) lub rozporządzenia (UE) 2018/1139 osobom fizycznym i prawnym, których główne miejsce prowadzenia działalności znajduje się w Zjednoczonym Królestwie, oraz w odniesieniu do niektórych sytuacji dotyczących szkoleń lotniczych.

2.  Niniejsze rozporządzenie stosuje się do certyfikatów wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia, które obowiązują w dniu poprzedzającym datę rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia i które zostały wydane przez:

a)  Agencję Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego (zwaną dalej „Agencją”) osobom fizycznym lub prawnym, których główne miejsce prowadzenia działalności znajduje się w Zjednoczonym Królestwie, jak określono w załączniku sekcja 1; lub

b)  osoby fizyczne lub prawne certyfikowane przez właściwe organy Zjednoczonego Królestwa, jak określono w załączniku sekcja 2.

3.  Oprócz certyfikatów wymienionych w ust. 2 niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do modułów szkoleniowych ▌, o których mowa w art. 5.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się odpowiednie definicje zawarte w rozporządzeniu (UE) 2018/1139 oraz w aktach delegowanych i wykonawczych przyjętych na jego podstawie oraz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 216/2008.

Artykuł 3

Certyfikaty, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a)

Certyfikaty, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a), zachowują ważność przez okres dziewięciu miesięcy od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy na wydanie zainteresowanym operatorom certyfikatów, o których mowa wart. 68 rozporządzenia (UE) 2018/1139 potrzeba więcej czasu, Komisja może – w drodze aktów delegowanych – przedłużyć okres ważności, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu.

Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.

Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Artykuł 4

Certyfikaty, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b)

Certyfikaty, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b), dotyczące użytkowania wyrobów, części i akcesoriów zachowują ważność ▌.

Artykuł 5

Przenoszenie modułów szkoleniowych ▌

Na zasadzie odstępstwa od rozporządzeń Komisji (UE) nr 1178/2011(7) i (UE) nr 1321/2014(8) właściwe organy państw członkowskich lub Agencja, w zależności od przypadku, uwzględniają egzaminy przeprowadzone przez organizacje szkoleniowe podlegające nadzorowi właściwego organu Zjednoczonego Królestwa, w wyniku których to egzaminów przed datą rozpoczęcia stosowania, o której mowa w art. 10 ust. 2 akapit drugi niniejszego rozporządzenia, nie wydano jeszcze licencji, w taki sposób, jakby zostały przeprowadzone przez organizację szkoleniową podlegającą nadzorowi właściwego organu państwa członkowskiego.

Artykuł 6

Zasady i obowiązki dotyczące certyfikatów regulowanych art. 3 lub 4

1.  Certyfikaty regulowane art. 3 lub 4 niniejszego rozporządzenia podlegają przepisom mającym do nich zastosowanie zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1139 oraz z aktami wykonawczymi i delegowanymi przyjętymi na podstawie tego rozporządzenia lub na podstawie rozporządzenia (WE) nr 216/2008. Agencja posiada uprawnienia ustanowione w rozporządzeniu (UE) 2018/1139 oraz w aktach wykonawczych i delegowanych przyjętych na jego podstawie oraz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 216/2008 w odniesieniu do podmiotów, których główne miejsce prowadzenia działalności znajduje się w państwie trzecim.

2.  Na wniosek Agencji posiadacze certyfikatów, o których mowa w art. 3, i podmioty wydające certyfikaty, o których mowa w art. 4, dostarczają kopie wszystkich sprawozdań z audytu, ustaleń i planów działań naprawczych dotyczących certyfikatów wydanych w ciągu trzech lat poprzedzających wniosek. W przypadku gdy takie dokumenty nie zostaną dostarczone w terminie określonym przez Agencję w jej wniosku, Agencja może cofnąć korzyść uzyskaną odpowiednio na podstawie art. 3 lub 4.

3.  Posiadacze certyfikatów, o których mowa w art. 3, i podmioty wydające certyfikaty, o których mowa w art. 4 niniejszego rozporządzenia, niezwłocznie informują Agencję o wszelkich działaniach podejmowanych przez organy Zjednoczonego Królestwa, które mogą kolidować z ich obowiązkami wynikającymi z niniejszego rozporządzenia lub z rozporządzenia (UE) 2018/1139.

Artykuł 7

Właściwy organ

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia i w celu sprawowania nadzoru nad posiadaczami certyfikatów, o których mowa w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, oraz podmiotami wydającymi takie certyfikaty, Agencja pełni rolę właściwego organu przewidzianego dla podmiotów z państw trzecich zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1139 oraz aktami wykonawczymi i delegowanymi przyjętymi na jego podstawie lub na podstawie rozporządzenia (WE) nr 216/2008.

Artykuł 8

Stosowanie rozporządzenia Komisji (UE) nr 319/2014

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 319/2014(9) stosuje się do osób prawnych i fizycznych posiadających lub wydających certyfikaty, o których mowa w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, na tych samych warunkach co do posiadaczy odpowiednich certyfikatów wydanych osobom prawnym lub fizycznym z państw trzecich.

Artykuł 9

Akceptowalne sposoby spełniania wymagań oraz materiały zawierające wytyczne

Zgodnie z art. 76 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1139 Agencja może wydawać akceptowalne sposoby spełniania wymagań oraz materiały zawierające wytyczne dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 10

Wejście w życie i stosowanie

1.  Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2.  Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia następującego po dniu, w którym Traktaty przestają mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z art. 50 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej.

Art. 5 stosuje się jednak od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

3.  Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się, jeżeli umowa o wystąpieniu zawarta ze Zjednoczonym Królestwem zgodnie z art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej wejdzie do dnia, o którym mowa w ust. 2 akapit pierwszy niniejszego artykułu.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Wykaz certyfikatów, o których mowa w art. 1

Sekcja 1: Certyfikaty wydane przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego (zwaną dalej „Agencją”) osobom fizycznym lub prawnym, których główne miejsce prowadzenia działalności znajduje się w Zjednoczonym Królestwie, oraz w odniesieniu do statków powietrznych, o których mowa w:

1.1.  rozporządzeniu Komisji (UE) nr 748/2012(10), załącznik I, część 21, sekcja A, podczęść B (certyfikaty typu i ograniczone certyfikaty typu)

1.2.  rozporządzeniu (UE) nr 748/2012, załącznik I, część 21, sekcja A, podczęść D (zmiany w stosunku do certyfikataów typu i ograniczonych certyfikatów typu)

1.3.  rozporządzeniu (UE) nr 748/2012, załącznik I, część 21, sekcja A, podczęść E (uzupełniające certyfikaty typu)

1.4.  rozporządzeniu (UE) nr 748/2012, załącznik I, część 21, sekcja A, podczęść M (naprawy)

1.5.  rozporządzeniu (UE) nr 748/2012, załącznik I, część 21, sekcja A, podczęść O (autoryzacje europejskiej normy technicznej)

1.6.  rozporządzeniu (UE) nr 748/2012, załącznik I, część 21, sekcja A, podczęść J (zatwierdzenie organizacji projektującej)

Sekcja 2: Certyfikaty dla wyrobów, części i akcesoriów wydane przez osoby prawne lub fizyczne certyfikowane przez właściwe organy Zjednoczonego Królestwa, o których mowa w:

2.1.  rozporządzeniu (UE) nr 748/2012, załącznik I, sekcja A, podczęść G, pkt 21.A.163 lit. c) (autoryzowane poświadczenia produkcji dotyczące wyrobów, części i akcesoriów)

2.2.  rozporządzeniu (UE) nr 1321/2014, załącznik II, część 145, pkt 145.A.75 lit. e) (poświadczenia obsługi w związku z wykonaniem czynności związanych z obsługą techniczną)

2.3.  rozporządzeniu (UE) nr 1321/2014, załącznik II, część 145, pkt 145.A.75 lit. f) (poświadczenia przeglądu zdatności do lotu dla statków powietrznych ELA1)

2.4.  rozporządzeniu (UE) nr 1321/2014, załącznik I, część M, sekcja A, podsekcja F, pkt M.A.615 lit. d) (poświadczenia obsługi po zakończeniu obsługi technicznej)

2.5.  rozporządzeniu (UE) nr 1321/2014, załącznik I, część M, sekcja A, podsekcja F, pkt M.A.615 lit. e) (poświadczenia przeglądu zdatności do lotu dla statków powietrznych ELA1)

2.6  rozporządzeniu (UE) nr 1321/2014, załącznik I, część M, sekcja A, podsekcja G, pkt M.A.711 lit. a) ppkt (4) lub lit. b) ppkt (1) (poświadczenia przeglądu zdatności do lotu i ich przedłużanie)

2.7  rozporządzeniu (UE) nr 1321/2014, załącznik I, część M, sekcja A, podsekcja H, pkt M.A.801 lit. b) ppkt (2) i (3) oraz lit. c) (poświadczenia obsługi w odniesieniu do zakończenia obsługi technicznej).

(1) Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.
(2)Opinia z dnia 20 lutego 2019 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).
(3) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r.
(4)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 z dnia 4 lipca 2018 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i utworzenia Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2111/2005, (WE) nr 1008/2008, (UE) nr 996/2010, (UE) nr 376/2014 i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE i 2014/53/UE, a także uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 552/2004 i (WE) nr 216/2008 i rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91, (Dz.U. L 212 z 22.8.2018, s. 1).
(5) Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.
(6)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE (Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1).
(7)Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1178/2011 z dnia 3 listopada 2011 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (Dz.U. L 311 z 25.11.2011, s. 1).
(8)Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1321/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie ciągłej zdatności do lotu statków powietrznych oraz wyrobów lotniczych, części i wyposażenia, a także w sprawie zatwierdzeń udzielanych organizacjom i personelowi zaangażowanym w takie zadania (Dz.U. L 362 z 17.12.2014, s. 1).
(9)Rozporządzenie Komisji (UE) nr 319/2014 z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie opłat i honorariów pobieranych przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 593/2007 (Dz.U. L 93 z 28.3.2014, s. 58).
(10) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 748/2012 z dnia 3 sierpnia 2012 r. ustanawiające przepisy wykonawcze dotyczące certyfikacji statków powietrznych i związanych z nimi wyrobów, części i akcesoriów w zakresie zdatności do lotu i ochrony środowiska oraz dotyczące certyfikacji organizacji projektujących i produkujących (Dz.U. L 224 z 21.8.2012, s. 1).


Umowa o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju między UE a Afganistanem ***
PDF 129kWORD 48k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Islamską Republiką Afganistanu, z drugiej strony (15093/2016 – C8-0107/2018 – 2015/0302(NLE))
P8_TA-PROV(2019)0169A8-0026/2019

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (15093/2016),

–  uwzględniając projekt Umowy o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Islamską Republiką Afganistanu, z drugiej strony (05385/2015),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207, art. 209, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) i art. 218 ust. 8 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0107/2018),

–  uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia 13 marca 2019 r.(1) w sprawie projektu decyzji,

–  uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych oraz opinię przedstawioną przez Komisję Rozwoju (A8-0026/2019),

1.  wyraża zgodę na zawarcie umowy;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Islamskiej Republiki Afganistanu.

(1) Teksty przyjęte, P8_TA-PROV(2019)0170.


Umowa o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju między UE a Islamską Republiką Afganistanu
PDF 219kWORD 66k
Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r. dotycząca projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Islamską Republiką Afganistanu, z drugiej strony (15093/2016 – C8-0107/2018 – 2015/0302M(NLE))
P8_TA-PROV(2019)0170A8-0058/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (15093/2016),

–  uwzględniając Umowę o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Islamską Republiką Afganistanu, z drugiej strony(1), podpisaną 18 lutego 2017 r. przez wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federikę Mogherini,

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę 6 lutego 2018 r. zgodnie z art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), a także art. 207, art. 209, art. 218 ust. 6 lit. a) akapit drugi oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) (C8-0107/2018),

–  uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie projektu decyzji Rady(2),

–  uwzględniając tymczasowe stosowanie części umowy o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju w ramach wyłącznych kompetencji UE od 1 grudnia 2017 r.,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 czerwca 2013 r. w sprawie negocjacji dotyczących umowy o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju między UE a Afganistanem(3),

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Afganistanu, w szczególności rezolucję z dnia 16 grudnia 2010 r. w sprawie nowej strategii dla Afganistanu(4), z 15 grudnia 2011 r. w sprawie kontroli budżetowej pomocy finansowej UE dla Afganistanu(5), z 12 marca 2014 r. w sprawie roli Pakistanu w regionie i jego stosunków politycznych z UE(6), z 8 października 2015 r. w sprawie kary śmierci(7), z 26 listopada 2015 r. w sprawie Afganistanu, w szczególności zabójstw w prowincji Zabul(8), z 28 kwietnia 2016 r. w sprawie ataków na szpitale i szkoły, stanowiących pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego(9), z 5 kwietnia 2017 r. w sprawie rozwiązań dotyczących przepływu uchodźców i migrantów – rola działań zewnętrznych UE(10), z 13 września 2017 r. w sprawie stosunków politycznych UE z Indiami(11) oraz z 14 grudnia 2017 r. w sprawie sytuacji w Afganistanie(12),

–  uwzględniając konkluzje Rady z 19 listopada 2018 r. i 16 października 2017 r. w sprawie Afganistanu,

–  uwzględniając wspólny komunikat wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel i Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 lipca 2017 r. pt. „Elementy strategii UE wobec Afganistanu” (JOIN(2017)0031),

–  uwzględniając wieloletni program indykatywny dla Afganistanu na lata 2014–2020 w ramach unijnego instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju,

–  uwzględniając plan działania UE na rzecz współpracy ze społeczeństwem obywatelskim w Afganistanie na lata 2018–2020,

—  uwzględniając zakończenie misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL Afganistan) w 2016 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie sekretarza generalnego ONZ z dnia 10 września 2018 r. pt. „Sytuacja w Afganistanie i jej wpływ na pokój i bezpieczeństwo na świecie”,

—  uwzględniając umowę „Wspólna droga naprzód w kwestiach migracji w stosunkach między UE a Afganistanem” z dnia 2 października 2016 r.,

—  uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2210 (2015) i 2344 (2017) oraz mandat misji wspierającej ONZ w Afganistanie (UNAMA),

–  uwzględniając raport specjalnego sprawozdawcy Narodów Zjednoczonych ds. praw człowieka osób wewnętrznie przesiedlonych z dnia 12 kwietnia 2017 r., dotyczący jego misji w Afganistanie,

–  uwzględniając wniosek prokurator generalnej Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) Fatou Bensoudy z dnia 3 listopada 2017 r. o wszczęcie dochodzenia w sprawie zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości, które miały zostać popełnione w Afganistanie od 1 maja 2003 r.,

–  uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka,

–  uwzględniając konferencję ministerialną w sprawie Afganistanu, która odbyła się w Genewie w dniach 27–28 listopada 2018 r.,

—  uwzględniając rezultaty międzynarodowej konferencji w sprawie Afganistanu, która odbyła się 5 października 2016 r. w Brukseli i której współprzewodniczyła Unia Europejska, oraz wzajemne zobowiązania poczynione podczas międzynarodowych konferencji w sprawie Afganistanu, które odbyły się 5 grudnia 2011 r. w Bonn, 8 lipca 2012 r. w Tokio oraz 4 grudnia 2014 r. w Londynie,

–  uwzględniając konferencję w sprawie Afganistanu, która odbyła się w Taszkiencie w dniach 26–27 marca 2018 r.,

—  uwzględniając proces „Serce Azji” zapoczątkowany 2 listopada 2011 r. w Stambule,

—  uwzględniając deklarację z Kabulu o stosunkach dobrosąsiedzkich z dnia 22 grudnia 2002 r.,

–  uwzględniając dowodzone przez NATO i posiadające mandat ONZ Międzynarodowe Siły Wsparcia Bezpieczeństwa (ISAF) (2003–2014) oraz konkluzje ze szczytu NATO, który odbył się w dniach 24–25 maja 2017 r. w Brukseli, w odniesieniu do kontynuowania misji Resolute Support (od 2014 r do chwili obecnej) mającej na celu szkolenie, doradztwo i pomoc,

–  uwzględniając Plan pomocy humanitarnej dla Afganistanu na lata 2018–2021,

–  uwzględniając dokument pt. „Samodzielność dzięki ramom wzajemnej odpowiedzialności”, uzgodniony podczas konferencji w sprawie Afganistanu, która odbyła się w dniach 4–5 października 2016 r. w Brukseli,

–  uwzględniając art. 99 ust. 2 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych, opinię przedstawioną przez Komisję Rozwoju, a także stanowisko w formie poprawek przedstawione przez Komisję Handlu Międzynarodowego (A8-0058/2019),

A.  mając na uwadze, że 10 listopada 2011 r. Rada przyjęła decyzję upoważniającą Komisję do negocjowania umowy o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju między Unią Europejską a Islamską Republiką Afganistanu(13); mając na uwadze, że umowę o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju stosuje się tymczasowo i częściowo od 1 grudnia 2017 r., choć Parlament Europejski nie wyraził jeszcze zgody;

B.  mając na uwadze, że 13 stycznia 2016 r. wiceprzewodnicząca / wysoka przedstawiciel oraz Komisja przedstawiły Radzie wspólny wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania i zawarcia umowy o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju jako porozumienia między Unią Europejską a Afganistanem („wyłącznie UE”);

C.  mając na uwadze, że choć państwa członkowskie zgodziły się co do istoty umowy o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju, wyraziły preferencję dla umowy „mieszanej” obejmującej tymczasowe stosowanie, w związku z czym zwróciły się do Komisji i wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel o odpowiednią zmianę wniosków w celu uwzględnienia mieszanego charakteru tej umowy oraz jej tymczasowego stosowania;

D.  mając na uwadze, że umowę o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju podpisano 18 lutego 2017 r.;

E.  mając na uwadze, że umowa o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju będzie stanowić podstawę stosunków między UE a Afganistanem przez następne dziesięć lat i może być automatycznie przedłużana na kolejne pięcioletnie okresy;

F.  mając na uwadze, że Parlament był częściowo, jednak nie w pełni informowany w trakcie negocjacji; mając na uwadze, że Parlament otrzymał wytyczne negocjacyjne Rady dla Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) dopiero 16 marca 2018 r., a nie w listopadzie 2011 r., kiedy to poinformowano go o decyzji o rozpoczęciu negocjacji;

G.  mając na uwadze, że przedmiotowe ramy prawne opierają się na obecnej strategii UE dotyczącej Afganistanu, a także na szeroko zakrojonej zewnętrznej pomocy finansowej ze strony UE;

H.  mając na uwadze, że umowa o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju będzie pierwszym w historii stosunkiem o charakterze umownym między UE a Afganistanem, potwierdzającym zaangażowanie UE w przyszły rozwój Afganistanu podczas tzw. dekady transformacji (2014–2024) oraz wzmacniającym więzi historyczne, polityczne i gospodarcze między obiema stronami;

I.  mając na uwadze, że umowa o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju odzwierciedla zasady i warunki, na których będzie opierać się przyszłe partnerstwo UE i Afganistanu (tytuł I i II), w tym podstawowe elementy klauzul dotyczących praw człowieka i nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia; mając na uwadze, że umowa o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju przewiduje możliwość współpracy w wielu dziedzinach, takich jak rozwój (tytuł III), handel i inwestycje (tytuł IV), wymiar sprawiedliwości i praworządność (tytuł V), w tym walka z przestępczością zorganizowaną, praniem pieniędzy i narkotykami, współpraca w zakresie migracji wraz z ewentualną przyszłą umową o readmisji, a także współpraca sektorowa (tytuł VI);

J.  mając na uwadze, że umowa o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju umożliwi również UE i Afganistanowi wspólne stawianie czoła globalnym wyzwaniom, takim jak bezpieczeństwo jądrowe, nieproliferacja i zmiana klimatu;

K.  mając na uwadze, że Afganistan znalazł się w przełomowym punkcie, co oznacza, że jeśli nie zostaną podjęte dalsze wysiłki, to istnieje ryzyko, że wszystkie starania, postępy oraz poświęcenie włożone w rozwój Afganistanu zostaną zmarnowane;

L.  mając na uwadze, że pojawienie się zagrożenia terrorystycznego, jakim jest powiązane z Daisz ugrupowanie Państwo Islamskie Prowincji Chorasan, znacznie przyczyniło się do dalszego pogorszenia sytuacji w zakresie bezpieczeństwa; mając na uwadze, że w maju 2018 r. rząd Afganistanu sprawował kontrolę nad 56% dystryktów kraju i 56% jego terytorium, na którym mieszka 65% ludności, przy czym w 32% dystryktów toczą się walki, a 12% znajduje się pod kontrolą rebeliantów(14)(15);

M.  mając na uwadze, że od 2002 r. Unia Europejska i jej państwa członkowskie są razem największym międzynarodowym darczyńcą dla Afganistanu i jego narodu, a przekazana pomoc rozwojowa i humanitarna przekracza wartość 3,66 mld EUR; mając na uwadze, że zgodnie z wieloletnim programem indykatywnym dla Afganistanu na lata 2014–2020 na okres ten przydzielono nowe środki na rozwój w wysokości 1,4 mld EUR; mając na uwadze, że PKB Afganistanu wynosi obecnie 20 mld USD oraz że stopa wzrostu spada od 2014 r.; mając ponadto na uwadze, że przed gospodarką afgańską wciąż jest wiele wyzwań, takich jak korupcja, niska ściągalność dochodów, słaba infrastruktura i powolne tempo powstawania miejsc pracy;

N.  mając na uwadze, że od 2001 r. wiele państw członkowskich UE, partnerzy NATO i kraje sojusznicze przyczyniają się do stabilizacji i rozwoju Afganistanu, przeznaczając na ten cel zasoby wojskowe i cywilne oraz ponosząc wiele ofiar i strat; mając na uwadze, że stabilny, niezależny i samowystarczalny Afganistan, który nie będzie bezpiecznym schronieniem dla ugrupowań terrorystycznych, ze względów bezpieczeństwa nadal stanowi żywotny interes NATO, UE i jej państw członkowskich; mając na uwadze, że w Afganistanie nadal stacjonuje ponad trzy tysiące członków personelu wojskowego państw członkowskich UE biorących udział w natowskiej misji Resolute Support;

O.  mając na uwadze 2,5 mln zarejestrowanych uchodźców oraz od dwóch do trzech milionów Afgańczyków o nieuregulowanym statusie w Iranie i Pakistanie; mając na uwadze, że w Afganistanie jest ponad dwa miliony osób wewnętrznie przesiedlonych, spośród których ponad 300 tysięcy przesiedlono w 2018 r.; mając na uwadze, że wiele z tych osób cierpi z powodu braku bezpieczeństwa żywnościowego, niedostatecznego schronienia, niewystarczającego dostępu do urządzeń sanitarnych i opieki zdrowotnej oraz z powodu braku ochrony, a także mając na uwadze, że wiele z tych osób to dzieci uznawane za szczególnie narażone na zagrożenie przymusową pracą, wykorzystaniem seksualnym lub możliwością rekrutacji przez grupy przestępcze; mając na uwadze, że od początku 2018 r. ponad 450 tys. Afgańczyków wróciło do kraju lub zostało deportowanych z Iranu; mając na uwadze, że rząd Pakistanu ogłosił, iż 1,7 mln afgańskich uchodźców zarejestrowanych w tym kraju będzie musiało powrócić do Afganistanu wbrew swej woli;

P.  mając na uwadze, że według ONZ korupcja w Afganistanie osłabia legitymizację państwa, co stanowi poważne zagrożenie dla dobrych rządów i trwałego rozwoju, gdyż uniemożliwia powstanie realnej gospodarki;

Q.  mając na uwadze, że Afganistan jest krajem o niskich dochodach, znajduje się w sytuacji pokonfliktowej i nie ma dostępu do morza, co stanowi szczególne wyzwanie dla społeczności międzynarodowej i jej instytucji;

R.  mając na uwadze, że według globalnego wskaźnika przystosowania się do zmiany klimatu Afganistan należy do krajów, które są najbardziej na świecie podatne na skutki zmiany klimatu;

S.  mając na uwadze, że pojawiają się nowe zagrożenia i kryzysy międzynarodowe, które sprawiają, iż opinia publiczna przestaje zwracać szczególną uwagę na sytuację w Afganistanie oraz udzielać wsparcia w związku z tą sytuacją i zajmować się nią;

T.  mając na uwadze, że według szacunków 87% Afganek doznaje przemocy ze względu na płeć; mając na uwadze, że Afganistan zajmuje 153. miejsce wśród 160 krajów klasyfikowanych wg opracowanego przez ONZ wskaźnika nierówności płci za rok 2017;

U.  mając na uwadze, że w 2017 r. uprawa opium w Afganistanie osiągnęła rekordowy poziom i była o 63% większa niż w 2016 r.; mając na uwadze, że nielegalny handel opiatami dodatkowo zwiększa niestabilność, podsyca rebelie i zwiększa finansowanie ugrupowań terrorystycznych w Afganistanie;

V.  mając na uwadze, że budżet Afganistanu na 2018 r. po raz pierwszy jest zgodny z międzynarodowymi standardami prognoz i rachunkowości;

W.  mając na uwadze, że w 2016 r. misja policyjna UE w Afganistanie dobiegła końca po dziewięciu latach osiągania postępów;

Aspekty polityczne i strategiczne

1.  podtrzymuje swoje zobowiązanie do wspierania rządu Afganistanu w jego wysiłkach na rzecz budowy bezpiecznej i stabilnej przyszłości dla ludności tego kraju poprzez podejmowanie kluczowych reform w celu umacniania rządów i praworządności, zwalczania terroryzmu i ekstremizmu, doprowadzenia do trwałego pokoju i rozwoju, budowy prawowitych i demokratycznych instytucji, wzmacniania odporności w obliczu wyzwań związanych z bezpieczeństwem narodowym i regionalnym, krzewienia poszanowania praw człowieka, w tym praw kobiet, dzieci oraz mniejszości etnicznych i religijnych, zwalczania korupcji i narkotyków, poprawy stabilności finansów publicznych, wspierania zrównoważonego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz wspierania rozwoju społecznego i rozwoju obszarów wiejskich, aby zapewnić lepszą przyszłość młodym ludziom, którzy stanowią dwie trzecie ludności; podkreśla, że potrzebne jest pokojowe rozwiązanie konfliktu w Afganistanie oraz że wszelkie wysiłki powinny być ukierunkowane na osiągnięcie tego najpilniejszego celu;

2.  podkreśla, że długofalowy rozwój Afganistanu zależeć będzie od odpowiedzialnego podejścia, dobrych rządów, zapewnienia trwałego bezpieczeństwa ludności, w tym wyeliminowania ubóstwa, tworzenia możliwości zatrudnienia, dostępu do usług socjalnych i zdrowotnych oraz edukacji, a także od ochrony podstawowych wolności i praw człowieka, w tym również praw kobiet i mniejszości; podkreśla potrzebę prowadzenia polityki, która zagwarantuje rozwój gospodarczy sprzyjający włączeniu społecznemu oraz korzystne warunki dla trwałych inwestycji zagranicznych z korzyścią dla ludności Afganistanu i przy poszanowaniu wszystkich norm społecznych, środowiskowych i pracowniczych;

3.  wyraża zaniepokojenie słabością i niestabilnością rządu centralnego oraz jego niezdolnością do sprawowania kontroli nad znaczną częścią kraju, co potęguje negatywny wpływ konfliktu na ludność cywilną; wzywa UE i społeczność międzynarodową do ułatwiania mediacji w takich przypadkach jak nierozwiązane problemy powyborcze;

4.  wzywa UE do wspierania wysiłków na rzecz przeciwdziałania długotrwałej tendencji do utrzymywania się napięć między grupami etnicznymi, która prowadzi do rozpadu władzy centralnej, oraz apeluje do UE o wspieranie bogatej wieloetnicznej tkanki społeczeństwa afgańskiego;

5.  podkreśla swoje długofalowe poparcie dla uczciwych, wolnych, sprawiedliwych i przejrzystych wyborów zgodnie z międzynarodowymi standardami oraz wyraża poparcie dla unijnej misji obserwacji wyborów w tym kraju, w tym obserwacji wyborów prezydenckich w 2019 roku; podkreśla, że ze względu na nieustającą rywalizację polityczną wynik tych wyborów będzie miał przemożny wpływ na przyszłą stabilność rządu afgańskiego;

6.  podkreśla ogromne możliwości gospodarcze kraju wynikające z jego położenia geograficznego oraz zasobów ludzkich i naturalnych;

7.  podkreśla znaczne wsparcie finansowe i polityczne UE na rzecz rozwoju społecznego i gospodarczego Afganistanu oraz na rzecz pomocy humanitarnej i jakości sieci połączeń w regionie; wzywa do dalszych wysiłków na rzecz wspólnego programowania między UE a jej państwami członkowskimi;

8.  podkreśla w związku z tym potrzebę poprawy koordynacji polityki UE i Stanów Zjednoczonych oraz pogłębienia dialogu między obiema stronami w sprawach dotyczących Afganistanu i regionu;

9.  przyjmuje z zadowoleniem wspólny komunikat przyjęty na zwołanej pod auspicjami ONZ konferencji ministerialnej w sprawie Afganistanu, która odbyła się w dniach 27–28 listopada 2018 r. w Genewie, wystosowany w związku z zobowiązaniami podjętymi na konferencji w sprawie Afganistanu zorganizowanej w Brukseli w 2016 r.;

Rola i odpowiedzialność podmiotów regionalnych

10.  przypomina, że Afganistan nie ma dostępu do morza, a jego położenie sprawia, iż łączy Azję z Bliskim Wschodem; uznaje, że wsparcie oraz pozytywna współpraca z krajami sąsiadującymi i regionalnymi mocarstwami, zwłaszcza Chinami, Iranem, Indiami, Rosją i Pakistanem, to elementy nieodzowne dla stabilizacji, rozwoju i efektywności gospodarczej Afganistanu; ubolewa, że stabilny i dobrze rozwijający się Afganistan nie zawsze jest ostatecznym celem owych regionalnych podmiotów oraz podkreśla zasadniczą rolę tych krajów w procesie stabilizacyjnym i pokojowym; zwraca się do krajów sąsiadujących z Afganistanem o nieblokowanie w przyszłości eksportu z tego kraju, jak miało to miejsce w przeszłości;

11.  podkreśla, że mobilność i ugruntowana działalność siatek terrorystycznych funkcjonujących w Afganistanie, a także w Pakistanie, przyczynia się do niestabilności w całym regionie;

12.  podkreśla, że Afganistan często jest obiektem sprzecznych dążeń mocarstw regionalnych; apeluje do tych mocarstw o pełne poparcie pokojowych wysiłków w Afganistanie; wspiera fora współpracy regionalnej, jednakże wyraża zaniepokojenie równoległym zastępczym zaangażowaniem niektórych sąsiadów Afganistanu w konflikt, co niweczy starania o pokój; wzywa owych sąsiadów do nieangażowania popleczników w swoje spory z Afganistanem oraz apeluje zarówno do sąsiadów, jak i do regionalnych mocarstw o pełną współpracę w celu osiągnięcia długotrwałego i zrównoważonego pokoju w Afganistanie;

13.  apeluje do UE o wzmożenie wysiłków na rzecz dialogu i współpracy z partnerami regionalnymi, aby zwalczać handel narkotykami, pranie pieniędzy, finansowanie terroryzmu i handel ludźmi;

14.  podkreśla fundamentalne znaczenie infrastruktury i rozwoju regionalnego w Afganistanie dla usprawnienia handlu i poprawy jakości sieci połączeń między państwami Azji Środkowej i Azji Południowej, a także znaczenie tych elementów jako czynników stabilizujących sytuację w regionie;

15.  wzywa UE do uwzględniania kwestii współpracy między UE a Afganistanem w jej strategiach dotyczących Azji Środkowej i Południowej;

Budowanie bezpieczeństwa i pokoju

16.  wciąż jest głęboko zaniepokojony nieprzerwanie pogarszającą się sytuacją w zakresie bezpieczeństwa w Afganistanie oraz ciągłymi zdobyczami terytorialnymi talibskich bojowników i różnych grup terrorystycznych, takich jak Państwo Islamskie Prowincji Chorasan, które najwyraźniej rośnie w siłę dzięki obecności zagranicznych bojowników; stanowczo potępia ataki na afgańską ludność cywilną, siły bezpieczeństwa, instytucje i społeczeństwo obywatelskie, dokonywane przez te grupy; ponownie podkreśla pełne zaangażowanie na rzecz zwalczania wszelkich form terroryzmu oraz oddaje hołd wszystkim przedstawicielom sił koalicyjnych i afgańskich oraz cywilom, którzy zapłacili najwyższą cenę za to, aby Afganistan stał się demokratycznym, inkluzywnym, zamożnym, bezpiecznym i stabilnym krajem; zauważa, że ponad połowę ataków antyrządowych w 2018 r. przypisuje się Państwu Islamskiemu Prowincji Chorasan, którego celem jest zakłócanie i niweczenie procesu pojednania i procesu pokojowego; zauważa z niepokojem, że obecnym organizacjom dżihadystycznym, tj. Państwu Islamskiemu Prowincji Chorasan, Al‑Kaidzie i różnym ugrupowaniom, które im podlegają, udało się dostosować i zakorzenić, co stanowi poważne wyzwanie w zakresie bezpieczeństwa dla Afganistanu, całego regionu i Europy;

17.  podkreśla stałe poparcie UE dla inkluzywnego procesu pokojowego i procesu pojednania pozostającego w gestii Afgańczyków i przez nich kierowanego, w tym dla wdrożenia porozumienia pokojowego uzgodnionego z Hezb-e-Islami; wyraża gotowość wniesienia konkretnego wkładu przy pomocy wszystkich odpowiednich instrumentów UE, gdy tylko rozpocznie się konstruktywny proces pokojowy; apeluje do talibów o odstąpienie od przemocy, przyłączenie się do procesu pokojowego i zaakceptowanie afgańskiej konstytucji; podkreśla swoje poparcie dla kompleksowej oferty pokojowej wielokrotnie składanej talibom przez rząd; apeluje o pełne zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego w te rozmowy; uznaje, że należy rozwiązać kwestię długofalowej połączonej obecności międzynarodowych sił bezpieczeństwa, by wspomagać afgańskie siły bezpieczeństwa w stabilizacji kraju i niedopuszczeniu do tego, by ponownie stał się on bezpiecznym schronieniem dla ugrupowań terrorystycznych i źródłem niestabilności w regionie; apeluje do wszystkich stron konfliktu o przestrzeganie międzynarodowego prawa humanitarnego;

18.  z zadowoleniem przyjmuje pierwszy od 2001 r. okres zawieszenia broni, Eid al-Fitr, który pokazał, jak powszechne wśród Afgańczyków jest pragnienie pokoju; wzywa talibów, by przyłączyli się do apelów prezydenta Afganistanu o kolejny okres zawieszenia broni;

19.  podkreśla, że cztery dekady wojny i konfliktów, począwszy od radzieckiej inwazji na Afganistan w 1979 r., są przyczyną wielu nierozwiązanych problemów, przed którymi stoi dziś Afganistan; w tym kontekście uznaje rolę ludzi młodych i afgańskiej diaspory w procesie budowania bezpieczniejszej i lepszej przyszłości tego kraju; wzywa UE do wspierania sprawiedliwości okresu przejściowego na rzecz ofiar przemocy;

20.  zauważa, że po zakończeniu w grudniu 2016 r. misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, w ramach której to misji zapewniano specjalistyczne szkolenia i doradztwo dla afgańskiej policji krajowej i ministerstwa spraw wewnętrznych, Unia Europejska kontynuuje współpracę z afgańską policją przy pomocy zewnętrznych instrumentów UE, takich jak instrument na rzecz przyczyniania się do stabilności i pokoju, z którego finansowane są również działania pojednawcze;

21.  zauważa, że misja ISAF z powodzeniem zbudowała od podstaw afgańskie krajowe siły bezpieczeństwa, które liczą teraz 352 tys. zdolnych do działania żołnierzy i policjantów, w tym oddziały piechoty, żandarmerii wojskowej, wywiad, zespoły rozminowywania dróg, jednostki wsparcia bojowego oraz potencjał medyczny, lotniczy i logistyczny, co pozwala zwalczać wpływy rebeliantów w kraju;

22.  zauważa, że siły ISAF stworzyły bezpieczne otoczenie dla poprawy rządów i rozwoju gospodarczego, co doprowadziło do największego procentowo wzrostu podstawowych wskaźników zdrowotnych i innych wskaźników rozwoju w porównaniu ze wszystkimi innymi krajami; zauważa, że sukces ISAF doprowadził również do powstania prężnie działających mediów, a miliony Afgańczyków korzystają obecnie z prawa do głosowania;

23.  nie ustaje w zachęcaniu misji Resolute Support w ramach NATO do kontynuowania szkolenia i nadzorowania afgańskiej armii; zachęca państwa członkowskie do oferowania szkoleń w zakresie cywilnego zarządzania kryzysowego dla władz krajowych i lokalnych w Afganistanie;

24.  zachęca NATO i UE do współpracy w celu zbierania informacji wywiadowczych na temat ugrupowań rebelianckich zagrażających Afganistanowi oraz do wspólnej koordynacji zaleceń politycznych dla afgańskich sił bezpieczeństwa;

25.  wyraża głębokie ubolewanie, że talibowie i inne grupy rebeliantów wykorzystują unijną oraz międzynarodową obecność i działalność na rzecz rozwoju w Afganistanie do celów propagandy, według której zagraniczni okupanci krępują afgańskie państwo i zakłócają tamtejszy sposób życia; zachęca UE i rząd Afganistanu do przeciwdziałania takiej propagandzie;

26.  podkreśla, że przeciwdziałanie finansowaniu terroryzmu ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa w Afganistanie; wzywa wszystkich właściwych partnerów do wzmożenia wysiłków na rzecz likwidacji wszystkich sieci finansowania terroryzmu, zwłaszcza na rzecz położenia kresu wykorzystywaniu w tym celu sieci hawala i pomocy międzynarodowej, aby przeciwdziałać radykalizacji, ekstremizmowi i narzędziom rekrutacji, które w dalszym ciągu są wykorzystywane przez afgańskie organizacje terrorystyczne;

27.  wzywa rząd Afganistanu, by podjął wszelkie środki gwarantujące priorytetowe traktowanie kwestii zapobiegania rozprzestrzenianiu się ideologii ekstremistycznych i zwalczania tych ideologii;

28.  popiera realizowany w Afganistanie program na rzecz pokoju i reintegracji służący reintegracji w społeczeństwie talibów, którzy poddali się i wyrzekli się przemocy; wyraża uznanie dla Zjednoczonego Królestwa za jego wkład wynoszący już ponad 9 mln GBP;

29.  wzywa rząd Afganistanu do pełnego wdrożenia rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa oraz do zadbania o udział, ochronę i prawa kobiet na wszystkich etapach konfliktu, począwszy od zapobiegania konfliktom, a skończywszy na odbudowie po zakończeniu konfliktu;

30.  zachęca rząd Afganistanu do opracowania skutecznych chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych środków zaradczych; wzywa UE do zapewnienia wsparcia operacyjnego, technicznego i finansowego na rzecz budowania zdolności chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych;

31.  zachęca rząd Afganistanu do wzmocnienia krajowych systemów kontroli, aby przeciwdziałać powszechnemu obrotowi bronią strzelecką i lekką zgodnie z obowiązującymi normami międzynarodowymi;

Budowa państwa

32.  podkreśla potrzebę wzmożenia wysiłków przez rząd Afganistanu i społeczność międzynarodową z myślą o wyplenieniu korupcji w tym kraju, wzmocnieniu zdolnych do reagowania i pluralistycznych instytucji oraz o poprawie rządów na szczeblu lokalnym, gdyż są to podstawowe kroki na drodze ku budowie stabilnego i prawowitego państwa zdolnego do zapobiegania konfliktom i rebeliom; wzywa rząd Afganistanu do zwiększenia krajowych zdolności w zakresie odzyskiwania skradzionego mienia w ramach takich programów jak inicjatywa na rzecz odzyskiwania skradzionego mienia wdrażana przez Grupę Banku Światowego i Biuro NZ ds. Narkotyków i Przestępczości;

33.  wzywa rząd Afganistanu do większej integracji politycznej, poprawy rozliczalności i aktywnego zwalczania korupcji;

34.  podkreśla, że należy zlikwidować rozziew między władzami krajowymi i władzami lokalnymi; zauważa, że skalę tego problemu można by ewentualnie ograniczyć, gdyby rząd Afganistanu egzekwował statut wymagający od gubernatorów regionalnych obecności na obszarach, które reprezentują;

35.  wzywa UE do zadbania o to, aby unijne fundusze inwestowano w projekty, które pomagają ludności afgańskiej, oraz aby gminom udzielano odpowiedniego wsparcia w świadczeniu podstawowych usług i budowaniu struktur władzy na szczeblu lokalnym, by zagwarantować podstawowy poziom życia ludności, zapewnić koordynację między władzami centralnymi a samorządami lokalnymi w celu określania priorytetów inwestycyjnych, zwiększyć wsparcie dla społeczeństwa obywatelskiego, zwłaszcza dla obrońców praw człowieka, oraz aby w szczególności zapewnić priorytetowe traktowanie finansowania projektów wspierających podmioty propagujące rozliczalność, prawa człowieka i zasady demokracji oraz projektów sprzyjających dialogowi na szczeblu lokalnym i stosowaniu mechanizmów rozwiązywania konfliktów;

36.  apeluje do UE o kontynuowanie planu stopniowego ograniczania obecności po zakończeniu misji EUPOL, co obejmuje zapewnienie zrównoważonego przekazania działań lokalnym i międzynarodowym partnerom w ramach tej misji; wzywa wszystkie strony do dalszych wysiłków z myślą o przygotowaniu krajowych afgańskich oddziałów policji do roli profesjonalnych jednostek gwarantujących bezpieczeństwo, wzmocnieniu wszystkich instytucji egzekwowania prawa, ze szczególnym naciskiem na niezależność sądownictwa i policji, oraz z myślą o poprawie stanu afgańskich więzień i sytuacji w zakresie przestrzegania praw więźniów;

37.  wyraża ubolewanie, że kampanie antynarkotykowe w Afganistanie nie przynoszą skutków oraz że nie podjęto wystarczających działań przeciwko talibańskim laboratoriom i międzynarodowym siatkom przestępczości zorganizowanej, które kierują handlem narkotykami oraz zapewniają środki do finansowania działalności talibów i operacji terrorystycznych; popiera i aprobuje nową strategię walki z narkotykami przyjętą przez afgański rząd i wspieraną przez Biuro NZ ds. Narkotyków i Przestępczości; jest zaniepokojony wzrostem uprawy opium w Afganistanie(16) i wzywa rząd Afganistanu do wprowadzenia ukierunkowanych strategii politycznych w celu odwrócenie tej tendencji; zwraca uwagę, że kluczowe znaczenie ma wypracowanie konkretnych i zrównoważonych rozwiązań stanowiących alternatywę dla uprawy maku lekarskiego, a także udostępnienie tych rozwiązań producentom tego surowca;

38.  podkreśla, że głównym źródłem dochodów talibów jest nielegalne górnictwo i produkcja opium; zauważa, że według aktualnych szacunków dochody talibów z nielegalnej działalności górniczej wynoszą 200–300 mln EUR rocznie;

39.  apeluje o wprowadzenie stosownych mechanizmów kontroli i równowagi oraz zwiększenie przejrzystości w celu zapewnienia skuteczności administracji publicznej, w tym zarządzania finansami, a także o zapobieganie nadużyciom w związku z pomocą zagraniczną i rozwojową, zgodnie z Deklaracją paryską w sprawie skuteczności pomocy;

40.  wyraża zadowolenie, że w 2016 r. UE podpisała z Afganistanem umowę na rzecz budowania państwowości i w ciągu dwóch lat przeznaczyła 200 mln EUR w formie wsparcia budżetowego, aby wzmocnić instytucje rządowe oraz zwiększyć zasoby na priorytety rozwojowe, takie jak generowanie wzrostu gospodarczego, ograniczanie ubóstwa i zwalczanie korupcji; podkreśla, że wykorzystanie środków musi przynosić oczekiwane rezultaty;

41.  zauważa, że umowa na rzecz budowania państwowości opiera się na ogólnym pozytywnym przeglądzie postępów poczynionych przez Afganistan w kluczowych obszarach reform; zaznacza, jak ważne jest zarysowanie celów określonych w umowie na rzecz budowania państwowości oraz warunków finansowania; podkreśla ponadto znaczenie nadzoru i systematycznego monitorowania w celu zapobiegania nadużyciom; zwraca uwagę, jak ważne jest, aby rząd Afganistanu koncentrował się na rozwoju i stabilności; wzywa Komisję do regularnego informowania Parlamentu o wdrażaniu umowy na rzecz budowania państwowości i zaznacza, że poczynione przez Komisję ustalenia należy wykorzystać do przygotowania dalszego wsparcia budżetowego na lata 2018–2021;

Społeczeństwo obywatelskie i prawa człowieka

42.  wyraża zadowolenie, że w umowie o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju między UE a Afganistanem uwypukla się dialog na temat praw człowieka, zwłaszcza praw kobiet, dzieci oraz mniejszości etnicznych i religijnych, aby zapewnić im dostęp do zasobów i pomagać im w korzystaniu ze wszystkich praw podstawowych, co obejmuje również zatrudnianie większej liczby kobiet w afgańskich strukturach rządowych oraz w strukturach bezpieczeństwa i w sądownictwie; apeluje do Afganistanu o dążenie do wyeliminowania wszelkich form przemocy i dyskryminacji wobec kobiet i dziewcząt; podkreśla potrzebę większych wysiłków na rzecz wdrożenia postanowień zawartych w tytule I i II umowy o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju;

43.  nalega, aby UE podtrzymała zdecydowane stanowisko w kwestii wdrażania praw człowieka, oraz podkreśla, że poszanowanie zasad demokracji, praw człowieka, zwłaszcza praw kobiet i mniejszości, a także zasady praworządności to zasadnicze elementy umowy; domaga się od UE podjęcia konkretnych działań, jeżeli rząd Afganistanu nie będzie przestrzegał zasadniczych elementów umowy;

44.  przypomina, że UE szczególnie zabiega o poprawę warunków życia kobiet, dzieci, osób niepełnosprawnych i osób żyjących w ubóstwie oraz że grupy te wymagają szczególnego wsparcia, m.in. w dziedzinie opieki zdrowotnej i edukacji;

45.  z zadowoleniem odnotowuje, że w umowie pierwszoplanowo potraktowano równość płci i związane z nią obszary polityki oraz położono duży nacisk na rozwój społeczeństwa obywatelskiego; wzywa UE do dalszego promowania równości kobiet i mężczyzn oraz do wzmocnienia pozycji kobiet przez podejmowanie działań na rzecz rozwoju, zważywszy, że zmiana postaw społecznych wobec społeczno‑ekonomicznej roli kobiet wymaga odpowiednich środków służących zwiększeniu świadomości, kształceniu i reformie ram prawnych;

46.  podkreśla potrzebę ochrony mniejszości etnicznych i religijnych, które są zagrożone lub atakowane; zauważa, że szyicka grupa etniczna, jaką są Hazarowie, jest częstszym celem ataków niż inne grupy i dlatego zasługuje na szczególną uwagę;

47.  wzywa do wzmocnienia i wsparcia krajowych i regionalnych instytucji działających na rzecz praw człowieka w Afganistanie, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i środowisk akademickich; wzywa partnerów międzynarodowych, by zachęcali do zacieśniania współpracy i kontaktów z równoważnymi partnerami afgańskimi;

48.  popiera wysiłki MTK na rzecz zagwarantowania odpowiedzialności za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości, jakie miały zostać popełnione od maja 2003 r.;

49.  jest zaniepokojony rosnącą liczbą coraz brutalniejszych i celowych ataków na obiekty i pracowników służby zdrowia oraz na infrastrukturę cywilną; wzywa wszystkie strony do przestrzegania zobowiązań wynikających z międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego w celu zapobiegania atakom na ludność i infrastrukturę cywilną;

50.  wzywa rząd Afganistanu do niezwłocznego wprowadzenia moratorium na stosowanie kary śmierci, co byłoby krokiem do zniesienia tej kary;

Rozwój i handel

51.  uznaje, że ostatecznym celem unijnej pomocy dla Afganistanu jest wsparcie rządu i gospodarki kraju z myślą o eliminacji ubóstwa oraz zbudowaniu niepodległego państwa charakteryzującego się wzrostem gospodarczym i wewnętrznym rozwojem oraz współpracującego na szczeblu regionalnym poprzez handel zewnętrzny i zrównoważone inwestycje publiczne, aby ograniczyć nadmierne uzależnienie od pomocy zagranicznej dzięki rozwojowi społecznemu, gospodarczemu i środowiskowemu kraju;

52.  zauważa, że Afganistan jest jednym z największych na świecie odbiorców pomocy rozwojowej i że w latach 2002–2016 instytucje UE przeznaczyły na pomoc dla tego kraju 3,6 mld EUR; z ubolewaniem odnotowuje, że odsetek obywateli Afganistanu żyjących w ubóstwie wzrósł z 38 (w 2012 r.) do 55% (w 2017 r.), oraz podkreśla, że w państwie tym odnotowuje się od 2014 r. powolny wzrost gospodarczy, a jednocześnie wycofywanie międzynarodowych sił bezpieczeństwa, towarzyszące temu zmniejszenie międzynarodowych dotacji oraz pogorszenie stanu bezpieczeństwa;

53.  podkreśla potrzebę rozwiązania problemu, jakim jest wysoka stopa bezrobocia, i walki z ubóstwem w dążeniu do osiągnięcia pokoju i stabilności w kraju;

54.  podkreśla, że potrzebne są większe możliwości zatrudnienia poza rolnictwem i pracą dla rządu, aby zapobiec werbowaniu młodych mężczyzn przez talibów i inne siatki rebelianckie;

55.  z zadowoleniem przyjmuje Afgańskie ramy pokoju i rozwoju narodowego z 2016 r. oraz dokument pt. „Samodzielność dzięki ramom wzajemnej odpowiedzialności”, przyjęte przez rząd afgański; wzywa UE i jej państwa członkowskie do dalszego wspierania – za pośrednictwem umowy o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju – priorytetów rozwojowych określonych przez Afganistan, zgodnie z zasadami skuteczności rozwoju;

56.  wzywa wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel oraz Komisję do regularnej oceny wszystkich działań UE w Afganistanie przy użyciu jednoznacznie zdefiniowanych wskaźników jakościowych i ilościowych, zwłaszcza w odniesieniu do pomocy rozwojowej, dobrych rządów, w tym sektora sprawiedliwości, poszanowania praw człowieka i bezpieczeństwa; apeluje również w tym kontekście o ocenę względnego wpływu środków unijnych na ogólną sytuację w kraju, o ocenę stopnia koordynacji i współpracy między podmiotami UE a innymi międzynarodowymi misjami i środkami, o opublikowanie wniosków i zaleceń wynikających z takiej oceny oraz o przedstawienie Parlamentowi odnośnego sprawozdania;

57.  ubolewa, że mimo znacznych nakładów finansowych w ramach pomocy zagranicznej wpływ tej pomocy jest ograniczony; zwraca się do Europejskiego Trybunału Obrachunkowego o sporządzenie specjalnego sprawozdania na temat skuteczności pomocy UE dla Afganistanu w ciągu ostatniej dekady;

58.  zachęca UE i inne agencje międzynarodowe zaangażowane w rozwój Afganistanu do współpracy z afgańskimi mediami, aby zapewnić uzasadnione względami strategicznymi przekazywanie ludności afgańskiej informacji o działaniach na rzecz rozwoju oraz o ich źródłach, celach i skutkach;

59.  przypomina, że obecnie w Afganistanie brakuje cywilnych ekspertów; zachęca UE i jej państwa członkowskie do zatrudniania i odpowiedniego szkolenia cywilnych ekspertów w głównych dziedzinach o kluczowym znaczeniu dla rozwoju gospodarczego i zwalczania narkotyków, aby pomagali oni urzędnikom i lokalnym mieszkańcom w Afganistanie oraz szkolili ich w tym zakresie;

60.  podkreśla potrzebę wsparcia afgańskiego systemu kształcenia, aby zwiększyć liczbę dzieci uczęszczających na zajęcia szkolne na wszystkich poziomach edukacji;

61.  wyraża zadowolenie, że od 2001 r. liczba dzieci zapisanych do szkoły wzrosła dziesięciokrotnie, a 39% uczniów to dziewczęta;

62.  apeluje o zwrócenie szczególnej uwagi na młode pokolenie i wzywa do pełnego wykorzystania programów takich, jak Erasmus+ i „Horyzont 2020” w celu tworzenia powiązań między instytucjami oświatowymi, środowiskiem akademickim, sektorami badawczymi oraz małymi i średnimi przedsiębiorstwami;

63.  popiera zaangażowanie UE i państw członkowskich w fundusz powierniczy na rzecz odbudowy Afganistanu, którym to funduszem współzarządzają Bank Światowy i afgańskie ministerstwo finansów i którego celem jest świadczenie podstawowych usług o kluczowym znaczeniu, ze szczególnym uwzględnieniem opieki zdrowotnej i edukacji;

64.  z zadowoleniem przyjmuje przystąpienie Afganistanu w 2016 r. do Światowej Organizacji Handlu (WTO) i zdaje sobie sprawę z wartości dodanej, jaką handel i inwestycje zagraniczne wniosą w przyszłość Afganistanu; uznaje pozytywny wpływ, jaki może mieć członkostwo w WTO na włączenie Afganistanu do światowej gospodarki;

65.  zauważa, że po przystąpieniu tego kraju do WTO w 2016 r., co zacieśniło więzi Afganistanu z gospodarką światową, UE przyznała Afganistanowi bezcłowy i bezkontyngentowy dostęp do swojego rynku, jednak zwraca uwagę, że potrzebne są dalsze konkretne środki, aby umożliwić sektorowi prywatnemu skorzystanie z tego systemu, a tym samym przyspieszenie własnego rozwoju wewnętrznego;

66.  podkreśla, że władze Afganistanu powinny opracować zrównoważony model gospodarczy, którego podstawą powinna być zasada redystrybucji; wzywa UE do wsparcia Afganistanu w rozwoju środowiskowym i transformacji energetycznej, ponieważ przepisy dotyczące czystej i zrównoważonej energii są niezbędne, aby przyspieszyć osiągnięcie celów zrównoważonego rozwoju;

67.  podkreśla, że konieczne są dalsze wysiłki na rzecz zwiększenia zdolności instytucji rządowych do formułowania i wdrażania strategii handlowych i polityki handlowej, do usprawnienia transgranicznego przepływu towarów oraz do poprawy jakości produktów w celu spełnienia norm międzynarodowych;

68.  wzywa do zacieśnienia stosunków między przedsiębiorstwami mającymi siedzibę w UE a afgańskim sektorem prywatnym; zachęca do stwarzania korzystnych warunków dla rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw;

69.  popiera wszelkie programy rozwojowe proponowane przez UE, poszczególne państwa członkowskie czy innych członków społeczności międzynarodowej i wyraża zadowolenie z powodu takich programów, jeżeli ich celem jest pomaganie właścicielom małych przedsiębiorstw i przedsiębiorcom w rozeznaniu się w kwestii kosztów prawnych, przepisów i innych barier dla produkcji, które same w sobie zniechęcają przedsiębiorstwa do wchodzenia na rynek lub do rozwoju na nim;

70.  zauważa, że zasoby mineralne dają Afganistanowi gospodarcze możliwości generowania dochodów i tworzenia miejsc pracy; zwraca uwagę, że Chiny wykazują zainteresowanie tymi zasobami mineralnymi, zwłaszcza metalami ziem rzadkich;

Migracja

71.  uznaje, że migracja jest nieustającym wyzwaniem dla Afganistanu, które stanowi problem dla sąsiednich krajów i dla państw członkowskich UE; jest zaniepokojony bezprecedensową liczbą powracających migrantów, głównie z Pakistanu i Iranu oraz w mniejszym stopniu z Europy; zauważa, że problemy dotyczące osób wewnętrznie przesiedlonych i uchodźców wynikają z zagrożenia przemocą ze strony grup rebeliantów w Afganistanie oraz są pochodną czynników gospodarczych i środowiskowych; podkreśla, że działania UE i społeczności międzynarodowej powinny się koncentrować na zapobieganiu podstawowym przyczynom masowej migracji; z zadowoleniem przyjmuje afgańską krajową strategię w zakresie zarządzania powrotami; wyraża jednak zaniepokojenie, że władze afgańskie nie mają opracowanej polityki integracyjnej, która pozwoliłaby zarządzać osobami powracającymi obecnie do kraju; wyraża przekonanie, że należyta integracja osób powracających, zwłaszcza dzieci, którym musi być zagwarantowany dostęp do kształcenia na poziomie szkoły podstawowej i średniej, ma kluczowe znaczenie dla stabilności kraju oraz że osoby, które powróciły, nie mogą padać ofiarą przemocy ani być poddawane przymusowi w ramach procedur powrotowych;

72.  podkreśla fakt, że według Biura ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej pomocy humanitarnej w Afganistanie potrzebuje 5,5 mln ludzi, wśród których są osoby przesiedlone wewnętrznie w wyniku konfliktu lub suszy, oraz podkreśla, że susza doprowadziła do przymusowych przesiedleń ponad 250 tys. ludzi na północy i na zachodzie kraju; zauważa, że plan pomocy humanitarnej jest sfinansowany jedynie w 33,5%, w związku z czym apeluje do UE i jej państw członkowskich o nasilenie starań, aby sprostać najważniejszym wyzwaniom i potrzebom humanitarnym oraz zwrócić specjalną uwagę na osoby znajdujące się w szczególnie trudnej sytuacji, w tym osoby przebywające na obszarach trudno dostępnych;

73.  z żalem zauważa, że chociaż art. 28 ust. 4 umowy o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju stanowi, iż strony powinny zawrzeć umowę o readmisji, nie osiągnięto formalnego porozumienia, a tylko nieformalne („Wspólna droga naprzód”); uważa, że ważne jest, aby wszelkie umowy dotyczące readmisji były sformalizowane w celu zapewnienia rozliczalności demokratycznej; ubolewa nad brakiem nadzoru parlamentarnego i kontroli demokratycznej nad zawarciem porozumienia „Wspólna droga naprzód” i podkreśla znaczenie prowadzenia stałego dialogu z odpowiednimi podmiotami w celu znalezienia zrównoważonego rozwiązania kwestii uchodźców afgańskich w wymiarze regionalnym;

74.  wyraża ubolewanie z powodu fali migracji z Afganistanu do krajów zachodnich, obejmującej zwłaszcza osoby wykształcone i młodzież, a spowodowanej brakiem perspektyw w kraju; zwraca uwagę na pomoc UE na rzecz poprawy warunków życia afgańskich emigrantów, jaka jest wydatkowana w Pakistanie i Iranie; wzywa obydwa kraje, by nie wydalały tych osób, gdyż mogłoby to mieć bardzo niekorzystny wpływ na stabilność i gospodarkę Afganistanu; apeluje o to, by powrót uchodźców do domu organizowano z zachowaniem bezpieczeństwa, w sposób uporządkowany i na zasadzie dobrowolności;

75.  wyraża uznanie dla Komisji za podjęcie w 2016 r. dużego projektu na rzecz lepszej reintegracji migrantów powracających do Afganistanu, Bangladeszu i Pakistanu, a także za przeznaczenie w latach 2016–2020 kwoty 72 mln EUR specjalnie dla Afganistanu;

76.  zaznacza, że udzielonej przez UE pomocy rozwojowej na rzecz Afganistanu nie należy postrzegać tylko przez pryzmat migracji oraz celów związanych z zarządzaniem granicami, a także uważa, że pomoc rozwojowa powinna służyć skutecznemu zaradzeniu podstawowym przyczynom migracji;

Współpraca sektorowa

77.  wzywa Komisję do przedstawienia kompleksowych strategii dla każdego sektora w celu zapewnienia dynamicznego rozwoju we wszystkich obszarach współpracy z Afganistanem;

78.  apeluje o należyte wykorzystanie doświadczenia UE w budowaniu zdolności oraz reformie administracji publicznej i służby cywilnej; podkreśla pilną potrzebę poprawy zarządzania w dziedzinie podatków; wzywa do wspierania organizacji społeczeństwa obywatelskiego, przy pełnym poszanowaniu faktu, że wywodzą się one z różnych środowisk etnicznych, religijnych, społecznych i politycznych;

79.  podkreśla, że z rolnictwa pochodzi 50% dochodów ludności Afganistanu i jedna czwarta afgańskiego PKB; odnotowuje, że w latach 2014–2020 UE zobowiązała się przeznaczyć 1,4 mld EUR na projekty rozwojowe na obszarach wiejskich; zauważa ponadto, że projekty te mają zasadnicze znaczenie, jeżeli chodzi o niedopuszczenie do tego, by rolnicy przechodzili do szarej strefy;

80.  zauważa, że 80% ludności afgańskiej zajmuje się produkcją rolną na własne potrzeby w warunkach niesprzyjających rolnictwu i ma do dyspozycji tylko mało skuteczne metody nawadniania; popiera wzmożenie wysiłków na rzecz zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego;

81.  odnotowuje z zaniepokojeniem obecną suszę w Afganistanie, która jest najgorsza od dziesięcioleci oraz zagraża ludziom, zwierzętom gospodarskim i rolnictwu; ponadto wyraża zaniepokojenie częstymi klęskami żywiołowymi, takimi jak gwałtowne powodzie, trzęsienia ziemi, osuwiska i surowe zimy;

82.  zauważa z niepokojem, że szkody w produkcji rolnej, np. w uprawie pszenicy, mogą prowadzić do przesiedleń, ubóstwa, głodu, a w niektórych przypadkach do podejmowania działalności na czarnym rynku oraz że trzy miliony ludzi jest w niezwykle wysokim stopniu zagrożonych utratą bezpieczeństwa żywnościowego i środków do życia;

83.  uznaje, że przeniesienie większej części łańcucha wartości przetwarzania żywności z powrotem do Afganistanu mogłoby podnieść dochody rodzin, zwiększyć bezpieczeństwo żywnościowe, obniżyć koszty żywności i stworzyć więcej możliwości zatrudnienia;

84.  zachęca UE do dalszych wysiłków w celu poprawy opieki zdrowotnej w Afganistanie oraz podkreśla znaczenie powszechnych szczepień, zwłaszcza dla osób szczególnie podatnych na choroby, w tym dzieci;

85.  wyraża zadowolenie, że podstawowy dostęp do opieki zdrowotnej wzrósł z 9% do ponad 57%, a średnia długość życia wzrosła z 44 do 60 lat oraz że poprawa ta była możliwa dzięki zaangażowaniu ze strony UE, poszczególnych państw członkowskich i społeczności międzynarodowej; w świetle tych osiągnięć uznaje, że należy uczynić jeszcze więcej, aby w dalszym ciągu wydłużać średnie trwanie życia oraz obniżyć wskaźnik umieralności rodzących kobiet i niemowląt;

86.  zdecydowanie potępia korupcyjne praktyki w afgańskim systemie opieki zdrowotnej, takie jak przywóz nielegalnych produktów farmaceutycznych, oraz wzywa UE do dalszego wywierania nacisku na rząd afgański, aby dołożył większych starań w celu zapobiegania takim praktykom korupcyjnym;

87.  ponownie zwraca uwagę na zapotrzebowanie na wyszkolonych pracowników służby zdrowia w Afganistanie oraz zachęca UE i jej państwa członkowskie do dalszego sprowadzania pracowników służby zdrowia w celu szkolenia miejscowych lekarzy i medyków;

88.  zauważa, że handel ludźmi i przemyt migrantów szkodzi wszystkim stronom, a w szczególności afgańskiemu społeczeństwu; wzywa do szybkiego wdrożenia istniejących porozumień, w tym porozumień dotyczących wymiany informacji, w celu zlikwidowania transgranicznych sieci przestępczych, które wykorzystują brak stabilności i słabość instytucji;

Wykonanie umowy o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju

89.  przyjmuje z zadowoleniem umowę o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju jako pierwszy stosunek umowny między UE a Afganistanem;

90.  zauważa, że umowa o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju stanowi podstawę rozwoju stosunków w różnych dziedzinach, takich jak praworządność, zdrowie, rozwój obszarów wiejskich, edukacja, nauka i technologia, zwalczanie korupcji, prania pieniędzy, finansowania terroryzmu, przestępczości zorganizowanej i narkotyków, migracja, bezpieczeństwo jądrowe, nierozprzestrzenianie broni masowego rażenia i zmiana klimatu;

91.  z zadowoleniem przyjmuje utworzenie wspólnych organów koordynujących współpracę na szczeblu wykonawczym, z naciskiem na prowadzenie regularnego dialogu w kwestiach politycznych, w tym dotyczących praw człowieka, a w szczególności praw kobiet i dzieci, który to dialog stanowi istotny element przedmiotowej umowy, a także z naciskiem na stawianie czoła wyzwaniom i stwarzanie możliwości zacieśniania partnerstwa;

92.  wyraża zaniepokojenie, że w umowie o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju zabrakło postanowień o wspólnej kontroli parlamentarnej jej wykonywania; wspiera rolę Parlamentu Europejskiego, parlamentów państw członkowskich oraz parlamentu Afganistanu w zakresie monitorowania przebiegu wykonania umowy;

93.  odnotowuje, że od września 2017 r. specjalnego przedstawiciela UE ds. Afganistanu zastąpiono specjalnym wysłannikiem, który może skuteczniej działać w ramach struktur ESDZ;

94.  wyraża ubolewanie, że Rada podjęła decyzję o tymczasowym stosowaniu umowy w dziedzinach wymagających zgody Parlamentu, zwłaszcza jeżeli chodzi o rozdział poświęcony współpracy w dziedzinie handlu i inwestycji, które to kwestie wchodzą w zakres wyłącznych kompetencji UE, zamiast wystąpić o ratyfikację na wczesnym etapie procedury, przed podjęciem tego kroku; uważa, że decyzja ta stoi w sprzeczności z zasadą lojalnej współpracy ustanowioną w art. 4 ust. 3 TUE, oraz podważa prawa i obowiązki Parlamentu;

o
o   o

95.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, specjalnemu wysłannikowi Unii Europejskiej w Afganistanie, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Islamskiej Republiki Afganistanu.

(1) Dz.U. L 67 z 14.3.2017, s. 3.
(2) Teksty przyjęte, P8_TA-PROV(2019)0169.
(3) Dz.U. C 65 z 19.2.2016, s. 133.
(4) Dz.U. C 169 E z 15.6.2012, s. 108.
(5) Dz.U. C 168 E z 14.6.2013, s. 55.
(6) Dz.U. C 378 z 9.11.2017, s. 73.
(7) Dz.U. C 349 z 17.10.2017, s. 41.
(8) Dz.U. C 366 z 27.10.2017, s. 129.
(9) Dz.U. C 66 z 21.2.2018, s. 17.
(10) Dz.U. C 298 z 23.8.2018, s. 39.
(11) Dz.U. C 337 z 20.9.2018, s. 48.
(12) Dz.U. C 369 z 11.10.2018, s. 85.
(13) Decyzje Rady z dnia 10 listopada 2011 r. (16146/11 i 16147/11).
(14) Sprawozdanie Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) dotyczące informacji o krajach pochodzenia, sytuacja w zakresie bezpieczeństwa w Afganistanie – aktualizacja, maj 2018 r., https://coi.easo.europa.eu/administration/easo/PLib/Afghanistan-security_situation_2018.pdf.
(15) Specjalny inspektor generalny USA ds. odbudowy Afganistanu, sprawozdanie kwartalne dla Kongresu Stanów Zjednoczonych, 30 października 2018 r., https://www.sigar.mil/pdf/quarterlyreports/2018-10-30qr.pdf.
(16) https://www.unodc.org/unodc/en/frontpage/2018/May/last-years-record-opium-production-in-afghanistan-threatens-sustainable-development--latest-survey-reveals.html


Udział Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu w eu-LISA***
PDF 133kWORD 48k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Ustaleń między Unią Europejską, z jednej strony, a Królestwem Norwegii, Republiką Islandii, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu, z drugiej strony, dotyczących udziału tych państw w Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (15832/2018 – C8-0035/2019 – 2018/0316(NLE))
P8_TA-PROV(2019)0171A8-0081/2019

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (15832/2018),

–  uwzględniając projekt ustaleń między Unią Europejską a Królestwem Norwegii, Republiką Islandii, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu (12367/2018),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedłożony przez Radę na mocy art. 74, art. 77 ust. 2 lit. a) i b), art. 78 ust. 2 lit. e), art. 79 ust. 2 lit. c), art. 82 ust. 1 lit. d), art. 85 ust. 1, art. 87 ust. 2 lit. a) i art. 88 ust. 2 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0035/2018),

–  uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0081/2019),

1.  wyraża zgodę na zawarcie ustaleń;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Królestwa Norwegii, Republiki Islandii, Konfederacji Szwajcarskiej i Księstwa Liechtensteinu.


Zakres działania i mandat specjalnych przedstawicieli UE
PDF 176kWORD 56k
Zalecenie Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r. dla Rady w sprawie zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady, Komisji oraz wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie zakresu działania i mandatu specjalnych przedstawicieli UE (2018/2116(INI))
P8_TA-PROV(2019)0172A8-0171/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 2, 3, 6, 21, 33 oraz 36 Traktatu o Unii Europejskiej ,

–  uwzględniając decyzję Rady z 26 lipca 2010 r. określającą organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ)(1),

–  uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie odpowiedzialności politycznej(2),

–  uwzględniając sprawozdania roczne sporządzone przez wysoką przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa dla Parlamentu Europejskiego, dotyczące wdrażania wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa,

–  uwzględniając sprawozdania roczne UE dotyczące praw człowieka i demokracji na świecie,

–  uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne zawarte w dniu 20 listopada 2002 r. między Parlamentem Europejskim a Radą, dotyczące dostępu Parlamentu Europejskiego do szczególnie chronionych informacji Rady z zakresu polityki bezpieczeństwa i obrony,

–  uwzględniając wytyczne dotyczące mianowania, mandatu i finansowania specjalnych przedstawicieli UE z 9 lipca 2007 r. i notę Rady (7510/14) z 11 marca 2014 r.;

–  uwzględniając swoją rezolucję z 8 lipca 2010 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady określającej organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych(3),

–  uwzględniając globalną strategię na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej, przedstawioną przez wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel w dniu 28 czerwca 2016 r., a także późniejsze sprawozdania z jej realizacji,

–  uwzględniając wytyczne UE w sprawie promowania i ochrony wszystkich praw człowieka przysługujących lesbijkom, gejom, osobom biseksualnym, transpłciowym i interseksualnym (LGBTI), przyjęte przez Radę w 2013 r.,

–  uwzględniając akt końcowy z Helsinek z 1975 r. Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) oraz wszystkie jego zasady jako dokumentu o podstawowym znaczeniu dla europejskiego i szerzej pojętego regionalnego porządku bezpieczeństwa,

–  uwzględniając swoje rezolucje w sprawie sprawozdań rocznych sporządzonych przez wysoką przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa dla Parlamentu Europejskiego, dotyczących wdrażania wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa,

–  uwzględniając swoje rezolucje w sprawie sprawozdań rocznych UE dotyczących praw człowieka i demokracji na świecie,

–  uwzględniając swoje zalecenie z 15 listopada 2017 r. dla Rady, Komisji i ESDZ w sprawie Partnerstwa Wschodniego w perspektywie szczytu w listopadzie 2017 r.(4),

–  uwzględniając swoją rezolucję z 4 lipca 2017 r. w sprawie reakcji na naruszenia praw człowieka w kontekście zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości, w tym ludobójstwa(5),

–  uwzględniając swoje rezolucje w sprawie Ukrainy wzywające do powołania specjalnego przedstawiciela UE ds. regionu Krymu i Donbasu,

–  uwzględniając swoje zalecenie dla Rady z dnia 13 czerwca 2012 r. w sprawie specjalnego przedstawiciela UE ds. praw człowieka(6),

–  uwzględniając art. 110 i art. 113 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0171/2019),

A.  mając na uwadze, że UE pragnie stać się silniejszym podmiotem globalnym, nie tylko pod względem gospodarczym, lecz również pod względem politycznym, a poprzez swoje działania i politykę dąży do wniesienia własnego wkładu w utrzymanie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa oraz porządku na świecie opartego na zasadach;

B.  mając na uwadze, że specjalnych przedstawicieli UE wyznacza Rada na wniosek wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel, a udzielany im mandat obejmuje realizację szczególnych celów w określonej dziedzinie lub na konkretnym obszarze geograficznym, mających charakter polityczny lub związanych z bezpieczeństwem; mając na uwadze, że specjalni przedstawiciele dowiedli, iż stanowią wartościowy i elastyczny instrument dyplomacji UE, gdyż mogą uosabiać i reprezentować UE w ważnych miejscach i sytuacjach oraz cieszą się poparciem wszystkich państw członkowskich; mając na uwadze, że elastyczność mandatów specjalnych przedstawicieli UE oznacza, iż stanowią oni narzędzia operacyjne, z których pomocy można szybko skorzystać, gdy pojawiają się obawy co do sytuacji w niektórych państwach lub w określonych sprawach;

C.  mając na uwadze, że dzięki częstej obecności w terenie specjalni przedstawiciele UE znajdują się w uprzywilejowanej pozycji umożliwiającej podejmowanie dialogu ze społeczeństwem obywatelskim i podmiotami lokalnymi oraz rozeznanie sytuacji na miejscu; mając na uwadze, że owe bezpośrednie doświadczenia umożliwiają im wnoszenie konstruktywnego wkładu w kształtowanie polityki i strategii;

D.  mając na uwadze, że obecnie jest pięciu regionalnych specjalnych przedstawicieli UE (ds. Rogu Afryki, Sahelu, Azji Środkowej, procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie oraz Kaukazu Południowego i kryzysu w Gruzji), dwóch specjalnych przedstawicieli ds. poszczególnych krajów (Kosowa oraz Bośni i Hercegowiny) oraz jeden specjalny przedstawiciel UE zajmujący się konkretnym zagadnieniem, mianowicie prawami człowieka;

E.  mając na uwadze, że obecnie wśród specjalnych przedstawicieli UE znajdują się tylko dwie kobiety;

F.  mając na uwadze, że w przypadku specjalnych przedstawicieli UE powoływanych w ramach mandatu dotyczącego poszczególnych krajów ich podwójna funkcja polegająca na jednoczesnym kierowaniu delegaturą UE w danym kraju zaowocowała spójnością i skutecznością działań UE w ramach polityki zewnętrznej; mając na uwadze, że powoływanie dalszych specjalnych przedstawicieli UE ds. poszczególnych krajów musi być zgodne ze strategiami działań zewnętrznych UE, a to z uwagi na wzmocnienie delegatur UE na mocy traktatu lizbońskiego, w którym przekazano im odpowiedzialność za koordynowanie wszystkich działań UE na danym terenie, w tym również strategii realizowanych w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa;

G.  mając na uwadze, że istnieją inne obszary i konflikty o priorytetowym znaczeniu, w tym również w bezpośrednim sąsiedztwie UE, które wymagają szczególnej uwagi, większego zaangażowania i widoczności UE, takie jak rosyjska agresja na Ukrainie i nielegalna okupacja Krymu;

H.  mając na uwadze, że specjalni przedstawiciele UE okazali się szczególnie użyteczni w prowadzeniu dialogów politycznych na wysokim szczeblu, gdyż są zdolni dotrzeć do partnerów na wysokim szczeblu w bardzo trudnym otoczeniu politycznym;

I.  mając na uwadze, że specjalni przedstawiciele UE są finansowani z budżetu przeznaczonego na wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa, o którym Parlament współdecyduje, a za wykonanie budżetu odpowiadają przed Komisją;

J.  mając na uwadze, że wiceprzewodnicząca / wysoka przedstawiciel zobowiązała się przychylać się do wniosków Parlamentu Europejskiego o wysłuchanie nowo mianowanych specjalnych przedstawicieli UE, zanim rozpoczną oni pełnienie obowiązków, a także umożliwiać regularne briefingi specjalnych przedstawicieli UE przed Parlamentem;

K.  mając na uwadze, że specjalnych przedstawicieli UE wybiera się spośród osób, które wcześniej piastowały urzędy dyplomatyczne lub polityczne wysokiego szczebla w swoim kraju lub w organizacjach międzynarodowych, a także korzystają oni ze znacznej elastyczności i uznaniowości co do sposobu sprawowania swojego mandatu, co może sprzyjać osiąganiu wyznaczonych celów, wdrażaniu strategii i wypracowywaniu wartości dodanej dla UE;

L.  mając na uwadze, że podstawowa rola specjalnych przedstawicieli UE polega na dbaniu o utrzymanie jedności, spójności, konsekwencji i skuteczności działań zewnętrznych Unii i reprezentację UE; mając na uwadze, że stanowią oni wyraz zainteresowania UE danym państwem, regionem lub obszarem tematycznym oraz zwiększają jej widoczność, a także przyczyniają się do wdrożenia określonej strategii lub polityki UE w stosunku do państwa, regionu lub zagadnienia tematycznego objętego ich mandatem;

1.  zaleca Radzie, Komisji oraz wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa:

Mandat

Narzędzia

Profil osobowościowy

Obszary działalności

Wzajemne stosunki i współpraca

   a) przedstawienie strategicznego dokumentu zawierającego przemyślenia na temat wykorzystania, roli, mandatu i wkładu specjalnych przedstawicieli UE w kontekście wdrażania globalnej strategii UE;
   b) zadbanie o to, aby specjalnych przedstawicieli UE powoływano tylko wówczas, jeżeli wykorzystanie tego instrumentu jest źródłem jednoznacznej wartości dodanej, tzn. jeżeli ich zadań nie można skutecznie zrealizować w ramach istniejących struktur ESDZ, delegatur UE bądź Komisji;
   c) zadbanie o to, aby z pomocy specjalnych przedstawicieli UE korzystano głównie z myślą o zintensyfikowaniu działań UE w dziedzinie zapobiegania konfliktom, rozwiązywania konfliktów i wdrażania strategii UE, szczególnie przez mediacje i ułatwianie dialogu, lub z myślą o realizacji celów politycznych UE w konkretnych dziedzinach tematycznych wchodzących w zakres stosunków zewnętrznych w zgodzie z prawem międzynarodowym;
   d) niedopuszczenie do powołania nadmiernej liczby specjalnych przedstawicieli UE i rozdrobnienia ich mandatów, gdyż doprowadziłoby to do nakładania się ich obowiązków na zadania innych instytucji UE oraz do wyższych kosztów koordynacji;
   e) zadbanie o to, aby zajmując się kwestiami dotyczącymi bezpieczeństwa regionalnego, zapobiegania konfliktom, mediacji w konfliktach i rozwiązywania konfliktów, specjalni przedstawiciele UE w ramach sprawowania powierzonego im mandatu i podejmowania działań kierowali się zasadami prawa międzynarodowego określonymi w akcie końcowym z Helsinek z 1975 r., innymi podstawowymi normami prawa międzynarodowego oraz zasadami pokojowego rozstrzygania sporów, gdyż zasady te stanowią kluczowy element europejskiego porządku bezpieczeństwa, na co wskazano w globalnej strategii UE; przestrzeganie wszystkich zasad i strategii politycznych przyjętych przez UE w odniesieniu do regionu lub konfliktu wchodzącego w zakres kompetencji;
   f) rozważenie wszelkich możliwych środków służących wzmocnieniu roli specjalnych przedstawicieli UE jako skutecznego narzędzia polityki zewnętrznej UE, przy pomocy którego można rozwijać i realizować inicjatywy w zakresie polityki zagranicznej UE oraz osiągać efekty synergii, zwłaszcza poprzez zagwarantowanie specjalnym przedstawicielom możliwości swobodnego podróżowania po obszarach objętych ich mandatem, w tym również w strefach konfliktu, w celu skutecznego wykonywania powierzonych im zadań;
   g) zagwarantowanie większej przejrzystości i widoczności działalności specjalnych przedstawicieli UE, w tym poprzez publiczne udostępnianie ich sprawozdań z wizyt w danych państwach, programu prac i priorytetów oraz poprzez utworzenie indywidualnych witryn internetowych umożliwiających publiczną kontrolę ich działań;
   h) wzmocnienie zalet stanowiących wartość dodaną specjalnego przedstawiciela UE, na które składają się: legitymacja wynikająca z poparcia wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel i państw członkowskich, zakres odpowiedzialności w wymiarze krajowym, regionalnym i tematycznym, znaczenie polityczne, elastyczność oraz zwiększenie obecności i widoczności UE w państwach partnerskich, a przez to wzmocnienie profilu UE jako skutecznie działającego podmiotu międzynarodowego;
   i) zgodę na odpowiednią długość mandatu, dzięki której powstanie perspektywa czasowa umożliwiająca zatrudnienie wykwalifikowanych współpracowników wyższego szczebla, wdrożenie mandatu, budowę zaufania wśród partnerów, nawiązanie kontaktów i wpływanie na procesy; dokonywanie regularnych przeglądów z uwagi na rozwój sytuacji w danym kraju lub regionie, lub w odniesieniu do danego zagadnienia tematycznego, a także możliwość przedłużenia mandatu, jeżeli będą tego wymagać okoliczności;
   j) przyczynianie się do realizacji polityki lub strategii UE w stosunku do obszaru objętego mandatem oraz do tworzenia lub przekształcania tych strategii lub tej polityki;
   k) dbanie o to, aby zapobieganie konfliktom i ich rozwiązywanie, mediacja, ułatwianie dialogu oraz podstawowe wolności, prawa człowieka, demokracja, praworządność i równouprawnienie płci były postrzegane jako priorytety horyzontalne, a zatem centralne elementy mandatów specjalnych przedstawicieli UE, a także by zapewniono odpowiednią sprawozdawczość na temat działań podejmowanych w tych dziedzinach;
   l) wprowadzenie wymogu stosowania procedur w zakresie oceny i monitorowania, które obejmowałyby osiągnięte rezultaty, napotkane przeszkody, wskazanie kluczowych wyzwań, wkład w formułowanie polityki i ocenę koordynacji działań specjalnych przedstawicieli UE z innymi podmiotami UE, aby ułatwiać wymianę najlepszych praktyk między specjalnymi przedstawicielami UE oraz oceniać wyniki i rozważać kwestie dotyczące odnowy i przeglądu mandatów;
   m) zagwarantowanie spójności mandatu dla Azji Środkowej ze strategią UE wobec Azji Środkowej z 2007 r., poddaną przeglądowi w 2015 r., aby poprawić skuteczność działań Unii i jej widoczność w tym regionie;
   n) wprowadzenie przedłużonego okresu karencji dla specjalnych przedstawicieli UE, aby zapewnić jak najwyższy poziom standardów etycznych na wypadek konfliktu interesów;
   o) zadbanie o to, aby Komisja Spraw Zagranicznych Parlamentu Europejskiego uczestniczyła w opracowywaniu zarówno nowych, jak i przedłużanych mandatów specjalnych przedstawicieli UE;
   p) utrzymanie elastyczności i autonomii, z jakiej korzystają obecnie specjalni przedstawiciele UE będący odrębnym instrumentem w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz dysponujący oddzielnym źródłem finansowania i cieszący się uprzywilejowanymi relacjami z Radą; mimo wszystko jednoczesne wzmocnienie koordynacji oraz zależności sprawozdawczych z odpowiednimi dyrekcjami zarządzającymi ESDZ (odpowiedzialnymi za kwestie regionalne, tematyczne, wspólną politykę bezpieczeństwa i obrony oraz reagowanie w sytuacjach kryzysowych) oraz z właściwymi dyrekcjami generalnymi Komisji; zapewnienie szybkiego i przejrzystego procesu nominacji i zatwierdzania;
   q) wyeliminowanie niedociągnięć w zakresie utrzymania pamięci i ciągłości instytucjonalnej w momencie odchodzenia dotychczasowych i przejmowania zadań przez nowych specjalnych przedstawicieli UE, a to poprzez wzmocnienie wsparcia logistycznego i administracyjnego udzielanego przez ESDZ, co obejmuje również archiwizację, jak i poprzez oddelegowywanie w stosownych przypadkach głównie doradców politycznych z ESDZ i innych instytucji UE do pracy w zespołach specjalnych przedstawicieli UE;
   r) powoływanie jako specjalnych przedstawicieli UE osób posiadających szeroką wiedzę fachową w zakresie dyplomacji i spraw politycznych oraz odpowiedni charakter, aby emanowała z nich siła polityczna potrzebna do nawiązywania stosunków i budowania wzajemnego zaufania w kontaktach z partnerami wysokiego szczebla; wykorzystanie w tym celu osób z całej UE, które posiadają odpowiednie doświadczenie w polityce i dyplomacji; poszanowanie równowagi płci i równowagi geograficznej; dbanie o to, aby decyzję o powołaniu danej osoby podejmowano w sposób przejrzysty i dopiero po potwierdzeniu dopuszczalności kandydata, zwłaszcza pod kątem możliwego konfliktu interesów oraz spełnienia przez kandydata etycznych norm postępowania;
   s) zadbanie o to, aby powołanie specjalnego przedstawiciela UE mogło zostać potwierdzone dopiero po uzyskaniu pozytywnej opinii Komisji Spraw Zagranicznych Parlamentu Europejskiego;
   t) ułatwienie dostępu do informacji i uzasadnień dotyczących wybranych kandydatów;
   u) ukierunkowanie mandatów specjalnych przedstawicieli UE na wzmacnianie bezpieczeństwa regionalnego oraz zapobieganie konfliktom i ich rozwiązywanie, zwłaszcza przez ułatwianie dialogu i mediacji, gdyż w obszarach tych zaangażowanie UE może przynieść wartość dodaną; zadbanie o to, aby w przypadku koncentracji na określonym obszarze tematycznym powołanie specjalnego przedstawiciela UE nie powielało ani nie osłabiało roli Komisji i ESDZ;
   v) biorąc pod uwagę rolę specjalnych przedstawicieli UE jako szczególnego narzędzia dyplomatycznego w działaniach zewnętrznych UE oraz w uznaniu znaczenia, jakie ma stabilność w krajach sąsiadujących z UE –zachęcanie specjalnych przedstawicieli UE do nawiązywania coraz bliższych stosunków z krajami dotkniętymi przedłużającymi się konfliktami oraz podkreślanie silnej potrzeby wkładu specjalnych przedstawicieli UE w pokojowe rozwiązywanie konfliktów w sąsiedztwie UE;
   w) wyrażenie zadowolenia z faktu powołania nowego specjalnego przedstawiciela UE ds. praw człowieka oraz wyrażenie uznania dla pracy jego poprzednika, który z powodzeniem pełnił rolę polegającą na poprawie skuteczności i widoczności polityki UE w zakresie praw człowieka; zwraca uwagę, że rozszerzono zakres kompetencji związany z tym stanowiskiem i obejmuje on teraz starania na rzecz przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego oraz udzielanie wsparcia międzynarodowemu sądownictwu karnemu;
   x) wzmocnienie zdolności i roli specjalnego przedstawiciela UE ds. praw człowieka przy uwzględnieniu faktu, że mandat tego stanowiska obejmuje cały świat, wymaga zatem dialogu politycznego z państwami trzecimi, odpowiednimi partnerami, przedsiębiorstwami, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego oraz organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi, a także oznacza konieczność podejmowania działań na odpowiednich forach międzynarodowych;
   y) mając na uwadze, jak ważne jest, aby nie podnosić istotnie liczby specjalnych przedstawicieli UE i tym samym nie umniejszać ich szczególnego charakteru – wycofanie mandatów obecnych specjalnych przedstawicieli UE ds. poszczególnych krajów oraz rozważenie – w oczekiwaniu na ogólny podział kompetencji w nowym składzie Komisji i ESDZ – możliwości powołania regionalnych specjalnych przedstawicieli UE; rozważenie możliwości powołania specjalnych przedstawicieli UE odpowiedzialnych za konkretne zagadnienia tematyczne, takie jak międzynarodowa koordynacja działań w walce przeciwko zmianie klimatu, międzynarodowe prawo humanitarne, międzynarodowy wymiar sprawiedliwości oraz rozbrojenie i nieproliferacja (w tym ostatnim przypadku zakres obowiązków zostałby przejęty od obecnego specjalnego wysłannika UE zajmującego się przedmiotową dziedziną);
   z) powołanie nowego specjalnego przedstawiciela UE ds. Ukrainy, skupiającego swoje działania szczególnie na regionach Krymu i Donbasu, odpowiedzialnego za monitorowanie sytuacji w zakresie praw człowieka na okupowanych terytoriach, wdrażanie porozumień mińskich, deeskalację kryzysu na Morzu Azowskim i ochronę praw osób wewnętrznie przesiedlonych, zgodnie z wcześniejszymi apelami zawartymi w rezolucjach Parlamentu Europejskiego;
   aa) wzmocnienie wzajemnych stosunków i koordynacji specjalnych przedstawicieli UE z różnymi instytucjami UE, społeczeństwem obywatelskim i państwami członkowskimi, aby uzyskać jak największe efekty synergii i umożliwić spójną współpracę wszystkich podmiotów; zwiększenie wkładu specjalnych przedstawicieli UE w działanie unijnego systemu wczesnego ostrzegania o konfliktach; dbanie o to, aby zadania specjalnych przedstawicieli UE nie pokrywały się z obowiązkami innych dyplomatów wysokiego szczebla, takich jak specjalni wysłannicy UE; umożliwienie współpracy z innymi partnerami i wysłannikami o podobnych poglądach, w tym również z partnerami i wysłannikami ONZ, NATO i Stanów Zjednoczonych;
   ab) biorąc pod uwagę, że Parlament Europejski jest współustawodawcą w zakresie cywilnej części budżetu przeznaczonego na wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa, którym zarządza Służba ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej – wzmocnienie roli Parlamentu w zakresie nadzoru nad działalnością specjalnych przedstawicieli UE, podniesienie poziomu ich odpowiedzialności i przejrzystości ich działań przy jednoczesnym zwróceniu uwagi, że cel ten można osiągnąć poprzez regularną wymianę informacji na temat wykonywania mandatu specjalnych przedstawicieli UE, ich pracy i osiągnięć oraz na temat wyzwań, przed jakimi stoją, poprzez regularne, odbywające się co najmniej raz w roku spotkania i wymianę poglądów między specjalnymi przedstawicielami UE a właściwymi organami Parlamentu Europejskiego, zwłaszcza jego Komisją Spraw Zagranicznych, Podkomisją Praw Człowieka oraz Podkomisją Bezpieczeństwa i Obrony, a także poprzez systematyczne przekazywanie Parlamentowi sprawozdań i strategii krajowych sporządzanych przez specjalnych przedstawicieli UE dla Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa w Radzie oraz dla ESDZ; domaganie się, aby w tym celu dokumenty te włączono do porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa;
   ac) zachęcanie do współpracy i ułatwianie dialogu ze społeczeństwem obywatelskim i obywatelami w regionach, w których działają specjalni przedstawiciele UE, co powinno stanowić element dyplomacji prewencyjnej i procesów mediacyjnych oraz odbywać się z myślą o widoczności UE; dbanie w szczególności o to, aby specjalni przedstawiciele UE aktywnie angażowali się we współpracę z podmiotami społeczeństwa obywatelskiego, obrońcami praw człowieka lub dysydentami, którzy mogą być zagrożeni lub stanowić cel działań władz lokalnych;

2.  zaleca Parlamentowi Europejskiemu następnej kadencji zobowiązanie nowego wiceprzewodniczącego / wysokiego przedstawiciela do przedłożenia – w ciągu pierwszych sześciu miesięcy od powierzenia mu stosownego mandatu – strategicznego dokumentu zawierającego przemyślenia na temat wykorzystania specjalnych przedstawicieli UE w kontekście wdrażania globalnej strategii UE oraz zgodnie z zasadami i zaleceniami przedstawionymi powyżej;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego zalecenia Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz specjalnym przedstawicielom UE.

(1) Dz.U. L 201 z 3.8.2010, s. 30.
(2) Dz.U. C 210 z 3.8.2010, s. 1.
(3) Dz.U. C 351E z 2.12.2011, s. 454.
(4) Dz.U. C 356 z 4.10.2018, s. 130.
(5) Dz.U. C 334 z 19.9.2018, s. 69.
(6) Dz.U. C 332E z 15.11.2013, s. 114.


Wymogi dostępności produktów i usług ***I
PDF 431kWORD 141k
Rezolucja
Tekst skonsolidowany
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w odniesieniu do wymogów dostępności produktów i usług (COM(2015)0615 – C8-0387/2015 – 2015/0278(COD))
P8_TA-PROV(2019)0173A8-0188/2017

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0615),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0387/2015),

–  uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej,

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 25 maja 2016 r.(1),

–  uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 19 grudnia 2018 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 59 i 39 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Transportu i Turystyki, Komisji Kultury i Edukacji, Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia i Komisji Petycji (A8-0188/2017),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu(2);

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 13 marca 2019 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie wymogów dostępności produktów i usług

P8_TC1-COD(2015)0278


(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(3),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą(4),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  Celem niniejszej dyrektywy jest przyczynienie się do właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego w drodze zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w odniesieniu do wymogów dostępności niektórych produktów i usług, w szczególności poprzez wyeliminowanie i zapobieganie powstawaniu barier dla swobodnego przepływu niektórych dostępnych produktów i usług, które wynikają z rozbieżnych wymogów dostępności w poszczególnych państwach członkowskich. Zwiększyłoby to podaż na rynku wewnętrznym dostępnych produktów i usług, a także poprawiło dostępność stosownych informacji.

(2)  Popyt na dostępne produkty i usługi jest wysoki, a przewiduje się, że liczba osób z niepełnosprawnościami znacznie wzrośnie ▌. Środowisko, w którym produkty i usługi są bardziej dostępne, umożliwia większe włączenie społeczne i ułatwia osobom z niepełnosprawnościami prowadzenie niezależnego życia. W tym kontekście należy pamiętać, że w Unii niepełnosprawność częściej występuje wśród kobiet niż mężczyzn.

(3)  Niniejsza dyrektywa definiuje osoby z niepełnosprawnościami zgodnie z Konwencją ONZ o prawach osób niepełnosprawnych przyjętą w dniu 13 grudnia 2006 r. (zwaną dalej „Konwencją”), której Unia jest stroną od dnia 21 stycznia 2011 r. i którą ratyfikowały wszystkie państwa członkowskie. Konwencja stwierdza, że „do »osób niepełnosprawnych« zalicza się te osoby, które mają długotrwale naruszoną sprawność fizyczną, psychiczną, intelektualną lub w zakresie zmysłów co może, w oddziaływaniu z różnymi barierami, utrudniać im pełny i skuteczny udział w życiu społecznym na zasadzie równości z innymi osobami”. Niniejsza dyrektywa promuje pełny i skuteczny udział w życiu społecznym na równych prawach poprzez poprawę dostępu do powszechnie używanych produktów i usług, które z uwagi na swój pierwotny projekt lub późniejsze dostosowanie zaspokajają szczególne potrzeby osób z niepełnosprawnościami.

(4)  Niniejsza dyrektywa przyniesie korzyść również innym osobom, które doświadczają ograniczeń funkcjonalnych, takim jak osoby starsze, kobiety w ciąży czy osoby podróżujące z bagażem. Pojęcie „osób z ograniczeniami funkcjonalnymi”, o których mowa w niniejszej dyrektywie, obejmuje osoby, które mają naruszoną sprawność fizyczną, psychiczną, intelektualną lub w zakresie zmysłów, osoby, które doświadczają naruszenia sprawności wynikającego z wieku lub z innych przyczyn związanych z niepełną sprawnością fizyczną, w sposób trwały lub czasowy, które to naruszenia sprawności mogą, w oddziaływaniu z różnymi barierami, zmniejszać dostęp takich osób do produktów i usług, co z kolei prowadzi do sytuacji wymagającej dostosowań tych produktów i usług do szczególnych potrzeb takich osób.

(5)  Rozbieżności pomiędzy przepisami prawnymi i środkami administracyjnymi ▌państw członkowskich w zakresie dostępności produktów i usług dla ▌osób z niepełnosprawnościami stwarzają bariery dla swobodnego przepływu produktów i usług ▌oraz zakłócają skuteczną konkurencję na rynku wewnętrznym. W przypadku niektórych produktów i usług rozbieżności te prawdopodobnie będą się pogłębiać w Unii w związku z wejściem w życie Konwencji. Bariery te mają szczególny wpływ na podmioty gospodarcze, w szczególności na małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP).

(6)  Z uwagi na różnice pomiędzy krajowymi wymogami dostępności indywidualni przedsiębiorcy, MŚP i mikroprzedsiębiorstwa w szczególności zniechęcani są do podejmowania przedsięwzięć biznesowych poza swoim rynkiem krajowym. Ustanowione przez państwa członkowskie krajowe, a nawet regionalne czy lokalne wymogi dostępności różnią się obecnie zarówno pod względem zakresu, jak i poziomu szczegółowości. Te różnice wywierają negatywny wpływ na konkurencyjność i wzrost gospodarczy ze względu na dodatkowe koszty ponoszone w związku z tworzeniem i wprowadzaniem na każdy rynek krajowy dostępnych produktów i usług.

(7)  Konsumenci dostępnych produktów i usług oraz technologii wspomagających muszą płacić wysokie ceny ze względu na ograniczoną konkurencję wśród dostawców. Rozdrobnienie regulacji krajowych ogranicza ewentualne korzyści pochodzące z wymiany z partnerami krajowymi i międzynarodowymi doświadczeń w kwestii reagowania na zmiany społeczne i technologiczne.

(8)  Zbliżenie środków krajowych na poziomie Unii jest zatem niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, aby położyć kres rozdrobnieniu rynku dostępnych produktów i usług, uzyskać korzyści skali, ułatwić handel transgraniczny i transgraniczną mobilność, a także pomóc podmiotom gospodarczym w koncentrowaniu zasobów na innowacjach, zamiast wykorzystywania ich na wydatki wynikające z rozdrobnienia przepisów w Unii.

(9)  Korzyści wynikające z harmonizacji wymogów dotyczących dostępności na rynku wewnętrznym zostały potwierdzone poprzez stosowanie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/33/UE(5) w odniesieniu do dźwigów oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009(6) w dziedzinie transportu.

(10)  W załączonej do Traktatu z Amsterdamu deklaracji nr 22 w sprawie osób niepełnosprawnych przyjętej na konferencji przedstawicieli rządów państw członkowskich zawarto uzgodnienie, że przy opracowywaniu środków na mocy art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) instytucje Unii mają brać pod uwagę potrzeby osób z niepełnosprawnościami.

(11)  Ogólnym celem komunikatu Komisji z dnia 6 maja 2015 r. pt. „Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy” jest uzyskanie z połączonego jednolitego rynku cyfrowego trwałych korzyści ekonomicznych i społecznych, co ułatwi handel i będzie wspierać zatrudnienie w Unii. Unijni konsumenci wciąż nie mogą w pełni korzystać z niższych cen i z większego wyboru, które może zapewnić jednolity rynek, ponieważ transakcje transgraniczne on-line nadal są bardzo ograniczone. Fragmentacja ogranicza też popyt na transgraniczne transakcje handlu elektronicznego. Potrzebne są również wspólne działania, aby osobom z niepełnosprawnościami zapewnić pełny ▌dostęp do ▌ treści elektronicznych, usług łączności elektronicznej i audiowizualnych usług medialnych. Należy zatem zharmonizować wymogi dostępności na całym jednolitym rynku cyfrowym oraz zapewnić, by wszyscy obywatele Unii, bez względu na stopień sprawności, mogli czerpać z niego korzyści.

(12)  Ponieważ Unia została stroną Konwencji, postanowienia Konwencji stały się integralną częścią porządku prawnego Unii i są wiążące dla instytucji Unii i dla państw członkowskich.

(13)  Konwencja zobowiązuje swoje strony do wprowadzenia odpowiednich środków w celu zapewnienia osobom z niepełnosprawnościami, na równi z innymi, dostępu do środowiska fizycznego, środków transportu, informacji i komunikacji, w tym technologii i systemów informacyjno-komunikacyjnych, a także do innych urządzeń i usług, powszechnie dostępnych lub powszechnie zapewnianych, zarówno na obszarach miejskich, jak i wiejskich. Komitet ONZ ds. praw osób z niepełnosprawnościami wskazał na potrzebę stworzenia ram prawnych z konkretnymi, wykonalnymi i określonymi w czasie poziomami odniesienia w celu monitorowania stopniowego tworzenia warunków dostępności.

(14)  Konwencja wzywa swoje strony do podejmowania lub wspierania badań naukowych i rozwoju nowych technologii odpowiednich dla osób z niepełnosprawnościami, w tym technologii informacyjno-komunikacyjnych, przyrządów ułatwiających poruszanie się, urządzeń i technologii wspomagających, a także do wspierania podaży i wykorzystywania takich nowych technologii. Konwencja apeluje także o priorytetowe traktowanie technologii przystępnych cenowo.

(15)  Wejście w życie Konwencji w porządkach prawnych państw członkowskich oznacza potrzebę przyjęcia dodatkowych przepisów krajowych dotyczących dostępności produktów i usług. Przy braku działań ze strony Unii przepisy te mogłyby doprowadzić do dalszego zwiększenia rozbieżności w przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich.

(16)  Konieczne jest zatem ułatwienie wdrażania Konwencji w Unii poprzez ustanowienie wspólnych unijnych przepisów. Niniejsza dyrektywa wspiera również działania państw członkowskich mające na celu zharmonizowaną realizację ich krajowych zobowiązań, jak również wynikających z Konwencji obowiązków dotyczących dostępności.

(17)  W komunikacie Komisji z dnia 15 listopada 2010 r. pt. „Europejska strategia w sprawie niepełnosprawności 2010–2020: Odnowione zobowiązanie do budowania Europy bez barier” wskazano zgodnie z Konwencją dostępność jako jeden z ośmiu obszarów działań, stwierdzono, że stanowi ona jeden z podstawowych warunków uczestnictwa w życiu społecznym, oraz postawiono za cel zapewnienie dostępności produktów i usług.

(18)  Produkty i usługi objęte zakresem stosowania niniejszej dyrektywy wskazano na podstawie badania przeprowadzonego w trakcie przygotowywania oceny skutków; badanie to pozwoliło zidentyfikować ▌ produkty i usługi, które są istotne dla osób z niepełnosprawnościami oraz ▌ w odniesieniu do których ▌ państwa członkowskie przyjęły lub mogą przyjąć rozbieżne krajowe wymogi dostępności, co zakłócałoby funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

(19)  Aby zapewnić dostępność usług, które są objęte zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, wykorzystane do świadczenia takich usług produkty, z którymi konsument wchodzi w interakcję, również powinny spełniać odpowiednie wymogi dostępności określone w niniejszej dyrektywie.

(20)  Nawet jeżeli usługa lub część usługi jest świadczona przez podwykonawcę, nie powinno to ograniczać dostępności tej usługi, a usługodawcy powinni wywiązywać się z obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy. Usługodawcy powinni także zapewnić właściwe i ustawiczne szkolenie swoich pracowników w celu zapewnienia, by wiedzieli oni, jak korzystać z  dostępnych produktów i usług. Szkolenie to powinno obejmować kwestie, takie jak udzielanie informacji i porad oraz reklamę.

(21)  Wymogi dostępności należy wprowadzićsposób jak najmniej uciążliwy ▌ dla podmiotów gospodarczych i państw członkowskich ▌.

(22)  Istnieje ▌ potrzeba określenia wymogów dostępności dotyczących wprowadzania na rynek produktów i usług, które objęte są zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, tak aby zapewnić ich swobodny przepływ na rynku wewnętrznym.

(23)  Niniejsza dyrektywa powinna wprowadzić obowiązek stosowania funkcjonalnych wymogów dostępności, które powinny być wyrażane jako ogólne cele. Te wymogi powinny być wystarczająco precyzyjne, aby stwarzać prawnie wiążące zobowiązania, i wystarczająco szczegółowe, aby umożliwić ocenę zgodności w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania wewnętrznego rynku produktów i usług objętych niniejszą dyrektywą, a także powinny pozostawiać pewien stopień elastyczności, by umożliwiać innowacje.

(24)  Niniejsza dyrektywa zawiera szereg kryteriów funkcjonalnych dotyczących sposobów działania produktów i usług. Kryteriów tych nie należy uważać za ogólną alternatywę dla wymogów dostępności określonych w niniejszej dyrektywie, lecz powinny one być stosowane wyłącznie w szczególnych okolicznościach. Te kryteria powinny mieć zastosowanie do określonych funkcji lub cech produktów lub usług, tak aby stały się dostępne, w przypadkach gdy wymogi dostępności wynikające z niniejszej dyrektywy nie obejmują jednej lub kilku określonych funkcji lub cech. Ponadto, w sytuacji gdy jeden z wymogów dostępności zawiera konkretne wymogi techniczne, a dany produkt lub dana usługa obejmuje alternatywne rozwiązanie techniczne dla tych wymogów technicznych, to alternatywne rozwiązanie techniczne nadal powinno spełniać odnośne wymogi dostępności i powinno zapewniać równoważną lub większą dostępność poprzez zastosowanie odpowiednich kryteriów funkcjonalnych.

(25)  Niniejsza dyrektywa powinna obejmować systemy sprzętu komputerowego ogólnego przeznaczenia. Aby systemy te funkcjonowały w sposób dostępny, ich systemy operacyjne również powinny być dostępne dla takich osób. Takie systemy sprzętu komputerowego cechują się wielofunkcyjnym charakterem oraz zdolnością do wykonywania, z odpowiednim oprogramowaniem, najczęstszych zadań informatycznych na żądanie konsumentów, i są przeznaczone do obsługi przez konsumentów. Przykładami takich systemów sprzętu komputerowego są komputery osobiste, w tym komputery stacjonarne, laptopy, smartfony i tablety. Specjalistyczne komputery wbudowane w produkty elektroniki użytkowej nie są systemami sprzętu komputerowego ogólnego przeznaczenia. Niniejsza dyrektywa nie powinna obejmować, w poszczególnych przypadkach, pojedynczych komponentów mających specyficzne funkcje, takich jak płyta główna lub układ pamięci, które są wykorzystywane lub mogą być wykorzystywane w ramach takiego systemu.

(26)  Niniejsza dyrektywa powinna również obejmować terminale płatnicze – w tym zarówno urządzenia, jak i oprogramowanie – i niektóre interaktywne terminale samoobsługowe, w tym zarówno urządzenia, jak i oprogramowanie, przeznaczone do świadczenia usług objętych zakresem stosowania niniejszej dyrektywy – np. bankomaty, automaty biletowe wydające fizyczne bilety zapewniające dostęp do usług, takie jak automaty wydające bilety komunikacyjne, urządzenia wydające bilety kolejkowe w placówkach bankowych, urządzenia do odprawy samoobsługowej i interaktywne terminale samoobsługowe udzielające informacji, w tym interaktywne ekrany informacyjne.

(27)  Z zakresu stosowania niniejszej dyrektywy powinny jednak zostać wyłączone niektóre interaktywne terminale samoobsługowe udzielające informacji, instalowane jako zintegrowane części pojazdów, statków powietrznych, statków wodnych lub taboru kolejowego, ponieważ terminale te są częścią tych pojazdów, statków powietrznych, statków wodnych lub taboru kolejowego, które nie są objęte niniejszą dyrektywą.

(28)  Niniejsza dyrektywa powinna również obejmować usługi łączności elektronicznej, w tym zgłoszenia alarmowe w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972(7). Obecnie w celu zapewnienia dostępu osobom z niepełnosprawnościami państwa członkowskie stosują różnorodne środki, które nie są zharmonizowane w obrębie rynku wewnętrznego. Zapewnienie, aby te same wymogi dostępności miały zastosowanie w całej Unii, prowadzić będzie do osiągnięcia przez podmioty gospodarcze działające w więcej niż jednym państwie członkowskim korzyści skali oraz ułatwi skuteczny dostęp osobom z niepełnosprawnościami zarówno przebywającym w swoich państwach członkowskich, jak i podróżującym po innych państwach członkowskich. Aby usługi łączności elektronicznej, w tym zgłoszenia alarmowe, były dostępne, usługodawcy oprócz głosu powinni zapewniać usługi tekstu w czasie rzeczywistym i – gdy oferują wideo – pełnej konwersacji wideo i tekstowej, zapewniając synchronizację wszystkich tych środków łączności. Poza wymogami niniejszej dyrektywy, zgodnie z dyrektywą (UE) 2018/1972, państwa członkowskie powinny być w stanie wskazać podmiot świadczący usługi przekazu, z których to usług mogłyby korzystać osoby z niepełnosprawnościami.

(29)  Niniejsza dyrektywa harmonizuje wymogi dostępności w odniesieniu do usług łączności elektronicznej oraz do związanych z nimi produktów oraz jest uzupełnieniem dyrektywy (UE) 2018/1972, która ustanawia wymogi dotyczące równorzędnego dostępu i wyboru dla użytkowników końcowych z niepełnosprawnościami. Dyrektywa (UE) 2018/1972 ustanawia także – w ramach ogólnych obowiązków dotyczących usług – wymogi w zakresie przystępności cenowej dostępu do internetu i komunikacji głosowej oraz przystępności cenowej i dostępności związanych z nimi urządzeń końcowych oraz specjalnych urządzeń i usług dla konsumentów z niepełnosprawnościami.

(30)  Niniejsza dyrektywa powinna także obejmować konsumenckie urządzenia końcowe mające interaktywne zdolności obliczeniowe przewidziane do wykorzystywania głównie przy uzyskiwaniu dostępu do usług łączności elektronicznej. Na potrzeby niniejszej dyrektywy należy uznać, że urządzenia te obejmującą urządzenia wykorzystywane jako część struktury zapewniającej dostęp do usług łączności elektronicznej, takie jak router lub modem.

(31)  Na potrzeby niniejszej dyrektywy dostęp do audiowizualnych usług medialnych powinien oznaczać, że istnieje dostęp do treści audiowizualnych i mechanizmów, które umożliwiają użytkownikom z niepełnosprawnościami korzystanie z potrzebnych im technologii wspomagających. Usługi umożliwiające dostęp do audiowizualnych usług medialnych mogą obejmować strony internetowe, aplikacje internetowe, aplikacje oparte na urządzeniach typu set-top box, aplikacje do pobrania, usługi oparte na urządzeniach mobilnych, w tym aplikacje mobilne oraz powiązane odtwarzacze multimedialne, jak również usługi w zakresie telewizji hybrydowej. Dostępność audiowizualnych usług medialnych uregulowana jest dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE(8), z wyjątkiem dostępności elektronicznych przewodników po programach , które są objęte definicją usług umożliwiających dostęp do audiowizualnych usług medialnych, do których zastosowanie ma niniejsza dyrektywa.

(32)  W kontekście usług lotniczego, autobusowego, kolejowego i wodnego transportu pasażerskiego niniejsza dyrektywa powinna obejmować między innymi udzielanie informacji o usługach transportowych, w tym informacji o podróży udzielanych w czasie rzeczywistym za pośrednictwem stron internetowych, usług opartych na urządzeniach mobilnych, interaktywnych ekranów informacyjnych i interaktywnych terminali samoobsługowych, które to informacje są potrzebne do podróżowania pasażerom z niepełnosprawnościami. Informacje te mogłyby obejmować informacje o oferowanych przez danego usługodawcę produktach i usługach transportu pasażerskiego, informacje udzielane przed podróżą, informacje udzielane w trakcie podróży i informacje o odwołaniu danej usługi lub o opóźnieniu rozpoczęcia podróży. Inne elementy informacji mogłyby również obejmować informacje o cenach i promocjach.

(33)  Niniejsza dyrektywa powinna również obejmować strony internetowe, usługi oparte na urządzeniach mobilnych, w tym aplikacje mobilne opracowane lub udostępnione przez operatorów usług transportu pasażerskiego w ramach zakresu stosowania niniejszej dyrektywy lub z ich inicjatywy, usługi elektronicznej sprzedaży biletów, bilety elektroniczne oraz interaktywne terminale samoobsługowe.

(34)  Określenie zakresu stosowania niniejszej dyrektywy w odniesieniu do usług lotniczego, autobusowego, kolejowego i wodnego transportu pasażerskiego powinno być oparte na obowiązujących sektorowych przepisach dotyczących praw pasażerów. W przypadku gdy niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do niektórych rodzajów usług transportowych, państwa członkowskie powinny zachęcać usługodawców do stosowania odpowiednich wymogów dostępności wynikających z niniejszej dyrektywy.

(35)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2102(9) nakłada już na organy sektora publicznego świadczące usługi transportowe, w tym przewozy miejskie i podmiejskie oraz przewozy regionalne, obowiązek zapewnienia dostępności swoich stron internetowych. Niniejsza dyrektywa zawiera odstępstwa dla mikroprzedsiębiorstw świadczących usługi, w tym przewozy miejskie i podmiejskie oraz przewozy regionalne. Niniejsza dyrektywa wprowadza też obowiązki w zakresie zapewnienia, by strony internetowe, poprzez które prowadzony jest handel elektroniczny, były dostępne. Ponieważ niniejsza dyrektywa zawiera obowiązek dla znacznej większości prywatnych podmiotów świadczących usługi transportowe do zapewnienia dostępności swoich stron internetowych przy sprzedaży biletów w internecie, wprowadzenie w niniejszej dyrektywie dalszych wymogów co do stron internetowych podmiotów świadczących przewozy miejskiei podmiejskie oraz przewozy regionalne nie jest konieczne.

(36)  Niektóre elementy wymogów dostępności, w szczególności wymogi dotyczące udzielania informacji określone w niniejszej dyrektywie, są już objęte obowiązującymi unijnymi aktami prawnymi w dziedzinie przewozów pasażerskich. Obejmuje to elementy rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 261/2004(10), (WE) 1107/2006(11), (WE) nr 1371/2007(12), (UE) 1177/2010(13) oraz (UE) nr 181/2011. Obejmuje to także odpowiednie akty prawne przyjęte na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE(14). Z uwagi na potrzebę zapewnienia spójności regulacyjnej wymogi dostępności określone w tych rozporządzeniach oraz te akty prawne powinny mieć zastosowanie nadal bez zmian. Niemniej jednak wynikające z niniejszej dyrektywy wymogi dodatkowe będą stanowić uzupełnienie wymogów już obowiązujących, poprawiając funkcjonowanie rynku wewnętrznego w dziedzinie transportu i przynosząc korzyści osobom z niepełnosprawnościami.

(37)  Niektóre elementy usług transportowych nie powinny zostać objęte niniejszą dyrektywą, gdy są świadczone poza terytorium państw członkowskich, nawet jeżeli dana usługa została skierowana na rynek unijny. W odniesieniu do tych elementów podmiot świadczący usługi transportu pasażerskiego powinien być zobowiązany wyłącznie do zapewnienia, aby wymogi określone w niniejszej dyrektywie zostały spełnione w odniesieniu do tej części usługi, która jest oferowana na terytorium Unii. W przypadku transportu lotniczego unijni przewoźnicy lotniczy powinni jednak zapewnić, aby odpowiednie wymogi określone w niniejszej dyrektywie zostały również spełnione w odniesieniu do lotów rozpoczynających się w porcie lotniczym znajdującym się w państwie trzecim i kończących się w porcie lotniczym znajdującym się na terytorium jednego z państw członkowskich. Ponadto wszyscy przewoźnicy lotniczy, w tym przewoźnicy niezarejestrowani w Unii, powinni zapewniać, aby odpowiednie wymogi określone w niniejszej dyrektywie zostały spełnione w przypadkach, w których loty rozpoczynają się na terytorium Unii i kończą na terytorium państwa trzeciego.

(38)  Władze miejskie należy zachęcać, by w swoich planach zrównoważonej mobilności miejskiej uwzględniały pozbawioną barier dostępność do miejskich usług transportowych, a także by regularnie publikowały wykazy najlepszych praktyk w zakresie pozbawionej barier dostępności miejskiego transportu publicznego i miejskiej mobilności.

(39)  Prawo Unii obowiązujące w zakresie usług bankowych i finansowych ma na celu ochronę i informowanie konsumentów tych usług w całej Unii, ale nie obejmuje wymogów dostępności. Aby osoby z niepełnosprawnościami miały możliwość korzystania z tych usług w całej Unii, w tym, w stosownych przypadkach, poprzez strony internetowe i usługi oparte na urządzeniach mobilnych, w tym aplikacje mobilne, aby mogły podejmować świadome decyzje i były pewne, że są odpowiednio chronione na równi z innymi konsumentami, a także aby zapewnić usługodawcom równe szanse, niniejsza dyrektywa powinna ustanowić wspólne wymogi dostępności dla niektórych usług bankowych i finansowych świadczonych konsumentom.

(40)  Odpowiednie wymogi dostępności powinny również mieć zastosowanie do metod identyfikacji, podpisu elektronicznego i usług płatniczych, ponieważ są to elementy niezbędne do zawarcia transakcji w bankowości detalicznej.

(41)  Pliki zawierające książki elektroniczne tworzone są przy użyciu elektronicznego kodowania komputerowego, które umożliwia rozpowszechnianie i przeglądanie utworów intelektualnych najczęściej przybierających formę tekstową i graficzną. Stopień precyzji tego kodowania rozstrzyga o dostępności plików zawierających książki elektroniczne, w szczególności w odniesieniu do kwalifikacji poszczególnych zasadniczych elementów dzieła i znormalizowanego opisu jego struktury. Interoperacyjność w kontekście dostępności powinna pomóc zoptymalizować kompatybilność tych plików z aplikacjami klienckimi i z obecnymi oraz przyszłymi technologiami wspomagającymi. Szczególne cechy specyficznych publikacji, takich jak komiksy, książki dla dzieci i książki o sztuce, powinny być analizowane pod kątem wszystkich mających zastosowanie wymogów dostępności. Rozbieżne wymogi dostępności w poszczególnych państwach członkowskich mogą utrudniać wydawcom i innym podmiotom gospodarczym korzystanie z zalet rynku wewnętrznego, mogą prowadzić do problemów w zakresie interoperacyjności czytników książek elektronicznych oraz mogą ograniczać dostęp klientów z niepełnosprawnościami do produktów i usług. W kontekście książek elektronicznych pojęcie usługodawcy może obejmować wydawców i inne podmioty gospodarcze uczestniczące w ich dystrybucji. Uznaje się, że osoby z niepełnosprawnościami nadal napotykają przeszkody, które utrudniają dostęp do treści chronionych przez prawo autorskie i prawa pokrewne, jak i że podjęto już pewne środki w celu zaradzenia tej sytuacji – na przykład poprzez przyjęcie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1564(15) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1563(16) – oraz uznaje się, że w przyszłości możliwe jest podjęcie dalszych środków unijnych w tym zakresie.

(42)  Niniejsza dyrektywa definiuje usługi handlu elektronicznego jako usługę na odległość za pośrednictwem stron internetowych i usług opartych na urządzeniach mobilnych, świadczoną drogą elektroniczną i na indywidualne żądanie konsumenta w celu zawarcia umowy konsumenckiej. Na potrzeby tej definicji określenie „na odległość” oznacza, że usługa świadczona jest bez równoczesnej obecności stron; „drogą elektroniczną” oznacza, że usługa jest wysyłana i odbierana w miejscu przeznaczenia za pomocą sprzętu elektronicznego do przetwarzania (z uwzględnieniem kompresji cyfrowej) oraz przechowywania danych, i jest całkowicie przesyłana, kierowana i otrzymywana za pomocą kabla, fal radiowych, środków optycznych lub innych środków elektromagnetycznych; „na indywidualne żądanie konsumenta” oznacza, że usługa świadczona jest na indywidualne żądanie. Zważywszy na rosnące znaczenie usług handlu elektronicznego i ich wysoki stan zaawansowania technologicznego, istotne jest zharmonizowanie wymogów ich dostępności.

(43)  Wynikające z niniejszej dyrektywy wymogi dostępności usług handlu elektronicznego powinny mieć zastosowanie do internetowej sprzedaży wszelkich produktów lub usług i powinny w związku z tym mieć zastosowanie również do sprzedaży produktów lub usług, które same są objęte zakresem stosowania niniejszej dyrektywy.

(44)  Środki dotyczące dostępności odbioru zgłoszeń alarmowych powinny być przyjmowane bez uszczerbku dla organizacji służb ratunkowych i nie powinny one wywierać wpływu na tę organizację, która pozostaje w wyłącznej kompetencji państw członkowskich.

(45)  Zgodnie z dyrektywą (UE) 2018/1972 państwa członkowskie mają zapewnić, by użytkownicy końcowi z niepełnosprawnościami mieli dostęp do służb ratunkowych za pośrednictwem zgłoszeń alarmowych na równi z innymi użytkownikami końcowymi zgodnie z prawem Unii harmonizującym wymogi dostępności produktów i usług. Komisja oraz krajowe organy regulacyjne oraz inne właściwe organy mają przyjąć odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby użytkownicy końcowi z niepełnosprawnościami, gdy podróżują do innego państwa członkowskiego, mogli mieć dostęp do służb ratunkowych na równi z pozostałymi użytkownikami końcowymi, w miarę możliwości bez wcześniejszej rejestracji. Środki te dążą do zapewnienia interoperacyjności między państwami członkowskimi i mają być w jak największym stopniu oparte na europejskich normach lub specyfikacjach określonych zgodnie z art. 39 dyrektywy (UE) 2018/1972. Takie środki nie uniemożliwiają państwom członkowskim przyjmowania dodatkowych wymogów służących osiągnięciu celów określonych w tej dyrektywie. W ramach alternatywy do spełnienia określonych w niniejszej dyrektywie wymogów dostępności w odniesieniu do skierowanych do użytkowników z niepełnosprawnościami usług odbioru zgłoszeń alarmowych państwa członkowskie powinny mieć możliwość wskazania będącego stroną trzecią podmiotu świadczącego usługi przekazu, z których to usług mogłyby korzystać osoby z niepełnosprawnościami w celu komunikowania się z publicznym punktem przyjmowania zgłoszeń, dopóki te publiczne punkty przyjmowania zgłoszeń nie będą w stanie wykorzystywać – do zapewnienia dostępności odbioru zgłoszeń alarmowych – usług łączności elektronicznej poprzez protokoły internetowe. W żadnym przypadku obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy nie należy rozumieć jako ograniczających ani łagodzących jakiekolwiek obowiązki na rzecz użytkowników końcowych z niepełnosprawnościami, w tym równoważne obowiązki dotyczące dostępu do usług łączności elektronicznej i do służb ratunkowych, a także obowiązki dotyczące dostępności określone w dyrektywie (UE) 2018/1972.

(46)  Dyrektywa (UE) 2016/2102 określa wymogi dostępności dla stron internetowych i aplikacji mobilnych instytucji sektora publicznego oraz inne powiązane aspekty, w szczególności wymogi odnoszące się do zgodności z przepisami przedmiotowych stron internetowych i aplikacji mobilnych. Niemniej jednak dyrektywa ta zawiera szczegółowy wykaz wyjątków. Podobne wyjątki są odpowiednie w przypadku niniejszej dyrektywy. Niektóre rodzaje działalności, które odbywają się poprzez strony internetowe i aplikacje mobilne instytucji sektora publicznego, takie jak usługi transportu pasażerskiego czy usługi handlu elektronicznego, które są objęte zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, powinny ponadto spełniać mające zastosowanie wymogi dostępności określone w niniejszej dyrektywie, tak aby zapewnić osobom z niepełnosprawnościami dostęp do internetowej sprzedaży produktów i usług, niezależnie od tego, czy sprzedawca jest publicznym czy prywatnym podmiotem gospodarczym. Wymogi dostępności określone w niniejszej dyrektywie powinny być dostosowane do wymogów dyrektywy (UE) 2016/2102 pomimo różnic dotyczących np. monitorowania, sprawozdawczości i egzekwowania przepisów.

(47)  Cztery zasady dostępności stron internetowych i aplikacji mobilnych, do których odwołuje się dyrektywa (UE) 2016/2102 to: postrzegalność – która oznacza, że informacje i elementy interfejsu użytkownika muszą być przedstawiane użytkownikom w sposób, który potrafią oni odebrać; funkcjonalność – która oznacza, że elementy interfejsu użytkownika i nawigacja muszą być funkcjonalne; zrozumiałość – która oznacza, że informacje i obsługa interfejsu użytkownika muszą być zrozumiałe; oraz integralność – która oznacza, że treści muszą być wystarczająco integralne, by mogły być skutecznie interpretowane przez różnego rodzaju aplikacje klienckie, w tym technologie wspomagające. Zasady te są też istotne dla niniejszej dyrektywy.

(48)  Państwa członkowskie powinny przyjąć wszelkie odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby – w przypadku gdy produkty i usługi objęte niniejszą dyrektywą są zgodne z odpowiednimi wymogami dostępności – ich swobodny przepływ w Unii nie był utrudniony z powodów związanych z wymogami dostępności.

(49)  W niektórych sytuacjach wspólne wymogi dostępności do środowiska zbudowanego ułatwiłyby swobodny przepływ powiązanych usług oraz osób z niepełnosprawnościami. Dlatego też niniejsza dyrektywa powinna dać państwom członkowskim możliwość uwzględnienia środowiska zbudowanego wykorzystywanego do świadczenia usług objętych zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, co zapewni spełnienie wymogów dostępności określonych w załączniku III.

(50)  Dostępność powinna zostać osiągnięta poprzez systematyczne usuwanie barier i zapobieganie ich powstawaniu, w miarę możliwości poprzez zastosowanie podejścia „projektowania uniwersalnego”, co przyczyni się do zapewnienia osobom z niepełnosprawnościami dostępu do produktów i usług na równi z innymi. Jak wynika z Konwencji, podejście to "oznacza projektowanie produktów, środowiska, programów i usług, w taki sposób, by były użyteczne dla wszystkich, w możliwie największym stopniu, bez potrzeby adaptacji lub specjalistycznego projektowania". Zgodnie z Konwencją projektowanie uniwersalne "nie wyklucza pomocy technicznych dla szczególnych grup osób niepełnosprawnych, jeżeli jest to potrzebne". Ponadto dostępność nie powinna wykluczać dokonywania racjonalnych usprawnień, gdy wymaga tego prawo Unii lub prawo krajowe. Dostępność i projektowanie uniwersalne należy interpretować zgodnie z Komentarzem ogólnym nr 2(2014) - art. 9: Dostępność, sporządzonym przez Komitet ds. Praw Osób z Niepełnosprawnościami.

(51)  Produkty i usługi objęte zakresem stosowania niniejszej dyrektywy nie zostają automatycznie objęte zakresem stosowania dyrektywy Rady 93/42/EWG(17). Jednakże zakresem stosowania tej dyrektywy mogłyby być objęte niektóre technologie wspomagające będące wyrobami medycznymi.

(52)  Większość miejsc pracy w UE powstaje w MŚP i w mikroprzedsiębiorstwach. Przedsiębiorstwa takie mają kluczowe znaczenie dla przyszłego wzrostu gospodarczego, jednak bardzo często napotykają na przeszkody i utrudnienia przy opracowywaniu swoich produktów lub usług, zwłaszcza w kontekście transgranicznym. Konieczne jest zatem ułatwienie działalności MŚP i mikroprzedsiębiorstw poprzez harmonizację krajowych przepisów w zakresie dostępności przy jednoczesnym zachowaniu koniecznych gwarancji.

(53)  Aby mikroprzedsiębiorstwa i MŚP mogły korzystać z  niniejszej dyrektywy, muszą faktycznie spełniać wymogi zalecenia Komisji 2003/361/WE(18) i stosownego orzecznictwa, mające na celu zapobieganie obchodzeniu tych przepisów.

(54)  Aby zapewnić spójność prawa Unii niniejsza dyrektywa powinna być oparta na decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 768/2008/WE(19), ponieważ dotyczy produktów już objętych innymi aktami unijnymi, a jednocześnie powinna uwzględnić szczególne cechy wymogów dostępności określonych w niniejszej dyrektywie.

(55)  Wszystkie podmioty gospodarcze objęte zakresem stosowania niniejszej dyrektywy i uczestniczące w łańcuchu dostaw i dystrybucji powinny zapewnić, by na rynku udostępniane były wyłącznie produkty zgodne z ▌ niniejszą dyrektywą. Ta sama zasada powinna mieć zastosowanie do podmiotów gospodarczych świadczących usługi. Konieczne jest określenie wyraźnego i proporcjonalnego podziału obowiązków stosownie do ról odgrywanych przez poszczególne podmioty gospodarcze w procesie dostaw i dystrybucji.

(56)  Podmioty gospodarcze powinny być odpowiedzialne za zgodność produktów i usług, stosownie do roli odgrywanej przez nie w łańcuchu dostaw, tak aby zapewnić wysoki poziom ochrony dostępności, a także zagwarantować uczciwą konkurencję na rynku unijnym.

(57)  Obowiązki określone w niniejszej dyrektywie powinny mieć zastosowanie w takim samym stopniu do podmiotów gospodarczych w sektorze publicznym i do podmiotów gospodarczych w sektorze prywatnym.

(58)  Zważywszy na fakt, że producent posiada szczegółową wiedzę o procesie projektowania i produkcji, jest on najbardziej kompetentny do przeprowadzenia kompletnej oceny zgodności. Mimo że odpowiedzialność za zgodność produktów spoczywa na producencie, organy nadzoru rynku powinny odgrywać kluczową rolę w sprawdzaniu, czy produkty udostępniane w Unii są produkowane zgodnie z prawem Unii.

(59)  Importerzy i dystrybutorzy powinni być zaangażowani w zadania związane z nadzorem rynku, realizowane przez organy krajowe, oraz brać aktywny udział w wykonywaniu tych zadań poprzez przedstawianie właściwym organom wszystkich koniecznych informacji dotyczących danego produktu.

(60)  Importerzy powinni zapewniać, by wprowadzane na rynek Unii produkty z państw trzecich były zgodne z  ▌ niniejszą dyrektywą, a w szczególności zapewniać, aby były one poddawane przez producentów odpowiednim procedurom oceny.

(61)  Wprowadzając produkt do obrotu, importerzy powinni umieścić na nim swoją nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy i swoje adresy kontaktowe.

(62)  Dystrybutorzy powinni zapewnić, aby wykonywane przez nich czynności, którym poddawany jest produkt, nie miały negatywnego wpływu na jego zgodność z wymogami dostępności określonymi w niniejszej dyrektywie.

(63)  Podmiot gospodarczy wprowadzający produkt do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym lub modyfikujący produkt już znajdujący się w obrocie w sposób, który może wpłynąć na zgodność produktu z mającymi zastosowanie wymogami, powinien być uznany za producenta i przejąć jego obowiązki z tego tytułu.

(64)  Ze względu na zasadę proporcjonalności wymogi dostępności powinny mieć zastosowanie jedynie w zakresie, w jakim nie stanowią nieproporcjonalnego obciążenia dla danego podmiotu gospodarczego lub w zakresie, w którym nie wymagają znaczących zmian w produktach i usługach w związku z niniejszą dyrektywą. Niemniej jednak należy ustanowić mechanizmy kontroli w celu weryfikowania, czy dany podmiot jest uprawniony do odstępstwa od stosowania wymogów dostępności.

(65)  Niniejsza dyrektywa powinna opierać się na zasadzie „najpierw myśl na małą skalę” i uwzględniać obciążenia administracyjne, z którymi borykają się MŚP. Zamiast ustanawiać ogólne wyjątki i odstępstwa dla podmiotów gospodarczych powinna ona zawierać proste zasady w zakresie oceny zgodności i klauzule ochronne dla tych przedsiębiorstw. W związku z tym przy ustanawianiu zasad doboru i wdrażania najodpowiedniejszych procedur oceny zgodności należy uwzględnić sytuację MŚP, a obowiązki przeprowadzania oceny zgodności z wymogami dostępności należy ograniczyć w takim zakresie, by nie stanowiły one nieproporcjonalnego obciążenia dla MŚP. Ponadto organy nadzoru rynku powinny działać w sposób proporcjonalny do rozmiaru przedsiębiorstw oraz do produkcji w małych seriach lub produkcji nieseryjnej, bez tworzenia zbędnych utrudnień dla MŚP i bez szkody dla ochrony interesu publicznego.

(66)  W wyjątkowych przypadkach, gdy zgodność z wymogami dostępności określonymi w niniejszej dyrektywie wiązałaby się z nieproporcjonalnym obciążeniem dla podmiotów gospodarczych, należy wymagać od tych podmiotów, by przestrzegały ich jedynie w zakresie, w jakim wymogi te nie stanowią nieproporcjonalnego obciążenia. W takich odpowiednio uzasadnionych przypadkach podmiot gospodarczy nie miałby racjonalnej możliwości pełnego stosowania jednego lub większej liczby wymogów dostępności określonych w niniejszej dyrektywie. Podmiot gospodarczy powinien jednak zapewnić, by dana usługa lub dany produkt, objęte zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, były jak najbardziej dostępne, stosując te wymogi w takim zakresie, w jakim nie stanowią one nieproporcjonalnego obciążenia. Te wymogi dostępności, które nie zostały przez podmiot gospodarczy uznane za stanowiące nieproporcjonalne obciążenie, powinny być stosowane w pełni. Wyjątki od obowiązku przestrzegania jednego lub więcej wymogów dostępności wynikające z nieproporcjonalnego obciążenia związanego ze stosowaniem tych wymogów nie powinny wykraczać poza to, co jest ściśle konieczne do ograniczenia tego obciążenia w odniesieniu do danego produktu lub danej usługi w konkretnym przypadku. Środki, które stanowiłyby nieproporcjonalne obciążenie, należy rozumieć jako środki, które – zgodnie z kryteriami określonymi w niniejszej dyrektywie – nakładałyby na podmiot gospodarczy dodatkowe nadmierne obciążenie organizacyjne lub finansowe, przy uwzględnieniu prawdopodobnych związanych z nimi korzyści dla osób z niepełnosprawnościami. Należy ustalić oparte na tych rozważaniach kryteria, aby zarówno podmiotom gospodarczym, jak i właściwym organom umożliwić systematyczne porównywanie poszczególnych sytuacji i ocenę, czy występuje nieproporcjonalne obciążenie. Dokonując oceny zakresu, w jakim wymogi dostępności nie mogą zostać spełnione ze względu na wiążące się z nimi nieproporcjonalne obciążenie, należy uwzględniać wyłącznie uzasadnione przyczyny. Za uzasadnione przyczyny nie należy uznawać braku priorytetowego traktowania, braku czasu ani braku wiedzy.

(67)  Ogólnej oceny nieproporcjonalnego obciążenia należy dokonywać stosując kryteria określone w załączniku VI. Ocena nieproporcjonalnego obciążenia powinna zostać przez podmiot gospodarczy udokumentowana z uwzględnieniem odpowiednich kryteriów. Usługodawcy powinni ponownie przeprowadzać ocenę nieproporcjonalnego obciążenia nie rzadziej niż co pięć lat.

(68)  Dany podmiot gospodarczy powinien poinformować odpowiednie organy, że zastosował przepisy niniejszej dyrektywy dotyczące zasadniczej zmiany lub nieproporcjonalnego obciążenia. Wyłącznie na wniosek właściwych organów podmioty gospodarcze powinny przedstawić kopię oceny wyjaśniającej, dlaczego ich produkt lub usługa nie są w pełni dostępne, i wykazującą istnienie nieproporcjonalnego obciążenia lub zasadniczej zmiany, lub obu tych powodów.

(69)  Jeśli na podstawie wymaganej oceny usługodawca stwierdzi, że obowiązek zapewnienia, by wszystkie terminale samoobsługowe wykorzystywane do celów świadczenia usług objętych niniejszą dyrektywą spełniały wymogi dostępności określone w niniejszej dyrektywie, stanowiłby nieproporcjonalne obciążenie, usługodawca powinien w dalszym ciągu stosować te wymogi w zakresie, w jakim nie powodują one dla niego takiego nieproporcjonalnego obciążenia. Usługodawcy powinni zatem ocenić, w jakim zakresie ograniczony stopień dostępności wszystkich terminali samoobsługowych lub ograniczona liczba terminali samoobsługowych w pełni spełniających kryteria dostępności umożliwiają im uniknięcie nieproporcjonalnego obciążenia, które w innym przypadku byłoby na nich nałożone, i powinni być zobowiązani do spełniania określonych w niniejszej dyrektywie wymogów dostępności tylko w tym zakresie.

(70)  Mikroprzedsiębiorstwa wyróżniają się spośród wszystkich innych przedsiębiorstw swoimi ograniczonymi zasobami ludzkimi, niewielkim rocznym obrotem lub niewielkim bilansem rocznym. W przypadku mikroprzedsiębiorstw obciążenie związane ze spełnieniem wymogów dostępności pochłania zatem, ogólnie rzecz biorąc, większą część zasobów finansowych i ludzkich niż w przypadku innych przedsiębiorstw i istnieje większe prawdopodobieństwo, że będzie to stanowić nieproporcjonalną część ich kosztów. Znaczny udział kosztów ponoszonych przez mikroprzedsiębiorstwa wiąże się z uzupełnianiem lub prowadzeniem dokumentacji i rejestrów potwierdzających, że przestrzegają one poszczególnych wymogów określonych w prawie Unii. Wszystkie podmioty gospodarcze objęte zakresem stosowania niniejszej dyrektywy powinny móc oceniać proporcjonalność obciążenia, jakim jest dla nich spełnienie wymogów dostępności określonych w niniejszej dyrektywie, i powinny spełniać te wymogi wyłącznie w zakresie, w jakim obciążenie to nie jest nieproporcjonalne, jednak wymaganie takiej oceny od mikroprzedsiębiorstw świadczących usługi samo w sobie stanowi nieproporcjonalne obciążenie. Wymogi i obowiązki określone w niniejszej dyrektywie nie powinny zatem mieć zastosowania do mikroprzedsiębiorstw świadczących usługi objęte zakresem stosowania niniejszej dyrektywy.

(71)  W odniesieniu do mikroprzedsiębiorstw mających do czynienia z produktami objętymi zakresem stosowania niniejszej dyrektywy wymogi i obowiązki określone w niniejszej dyrektywie powinny być złagodzone, tak by ograniczyć obciążenie administracyjne.

(72)  Mimo że niektóre mikroprzedsiębiorstwa są zwolnione z obowiązków przewidzianych w niniejszej dyrektywie, wszystkie mikroprzedsiębiorstwa powinny być zachęcane do produkowania, przywozu lub dystrybucji produktów oraz świadczenia usług, które spełniają wymogi dostępności określone w niniejszej dyrektywie, tak by zwiększyć ich konkurencyjność oraz ich potencjał wzrostu na rynku wewnętrznym. Dlatego też państwa członkowskie powinny zapewnić mikroprzedsiębiorstwom wytyczne i narzędzia, aby ułatwić stosowanie krajowych środków transponujących niniejszą dyrektywę.

(73)  Wszystkie podmioty gospodarcze powinny przy udostępnianiu na rynku lub wprowadzaniu produktów do obrotu lub świadczeniu usług na rynku postępować odpowiedzialnie i w pełnej zgodności z mającymi zastosowanie wymogami prawnymi.

(74)  W celu ułatwienia oceny zgodności z mającymi zastosowanie wymogami dostępności należy przewidzieć domniemanie zgodności produktów i usług zgodnych z dobrowolnymi normami zharmonizowanymi przyjmowanymi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012(20), w celu sporządzenia szczegółowych specyfikacji technicznych związanych z tymi wymogami. Komisja opublikowała już szereg skierowanych do europejskich organizacji normalizacyjnych wniosków o normalizację w dziedzinie dostępności, takich jak zlecenia normalizacji M/376, M/473 i M/420, które byłyby istotne dla przygotowania norm zharmonizowanych.

(75)  Rozporządzenie (UE) nr 1025/2012 ustanawia procedurę formalnych zastrzeżeń do norm zharmonizowanych uznanych za niespełniające wymogów określonych w niniejszej dyrektywie.

(76)  Europejskie normy powinny być oparte na zasadach rynkowych, uwzględniać interes publiczny, a także cele polityki jasno określone we wnioskach o opracowanie norm zharmonizowanych kierowanych przez Komisję do jednej lub kilku europejskich organizacji normalizacyjnych, a także powinny opierać się na konsensusie. W przypadku braku norm zharmonizowanych lub gdy jest to konieczne do celów harmonizacji rynku wewnętrznego Komisja powinna mieć możliwość przyjmowania w niektórych przypadkach aktów wykonawczych ustanawiających ▌specyfikacje techniczne dotyczące określonych w niniejszej dyrektywie wymogów dostępności. Do specyfikacji technicznych należy odwoływać się wyłącznie w takich przypadkach. Komisja powinna mieć możliwość przyjmowania specyfikacji technicznych, na przykład jeżeli proces normalizacji jest zablokowany z powodu braku konsensusu pomiędzy interesariuszami lub występują nieuzasadnione opóźnienia w ustanawianiu normy zharmonizowanej, przykładowo z powodu nieosiągnięcia wymaganej jakości. Komisja powinna przewidzieć wystarczająco dużo czasu między przyjęciem skierowanego do jednej lub kilku europejskich organizacji normalizacyjnych wniosku o opracowanie norm zharmonizowanych a przyjęciem specyfikacji technicznej związanej z tym samym wymogiem dostępności. Komisja nie powinna mieć możliwości przyjęcia specyfikacji technicznej, jeżeli uprzednio nie podjęła próby objęcia wymogów dostępności europejskim systemem normalizacji, chyba że może wykazać, iż specyfikacje techniczne spełniają wymagania określone w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1025/2012.

(77)  W celu ustanowienia norm zharmonizowanych i specyfikacji technicznych, które najskuteczniej spełniają określone w niniejszej dyrektywie wymogi dostępności produktów i usług, Komisja powinna w miarę możliwości angażować w ten proces europejskie organizacje patronackie reprezentujące osoby z niepełnosprawnościami oraz wszystkich pozostałych interesariuszy.

(78)  Aby zapewnić skuteczny dostęp do informacji do celów nadzoru rynku, informacje niezbędne do zadeklarowania zgodności ze wszystkimi mającymi zastosowanie aktami prawnymi Unii powinny zostać udostępnione w pojedynczej deklaracji zgodności UE. W celu zmniejszenia obciążenia administracyjnego podmiotów gospodarczych, podmioty te powinny mieć możliwość uwzględnienia wszystkich odpowiednich poszczególnych deklaracji zgodności w jednej unijnej deklaracji zgodności.

(79)  Aby umożliwić ocenę zgodności produktów, w niniejszej dyrektywie powinna być przewidziana wewnętrzna kontrola produkcji (moduł A), określona w załączniku II do decyzji nr 768/2008/WE, ponieważ daje ona podmiotom gospodarczym możliwość wykazania że, a właściwym organom zapewnienia, aby produkty udostępniane na rynku spełniały wymogi dostępności, nie nakładając jednocześnie nieuzasadnionego obciążenia.

(80)  Prowadząc nadzór rynku produktów i sprawdzając zgodność usług, organy powinny również kontrolować, czy oceny zgodności, w tym, w stosownych przypadkach, ocena dotycząca zasadniczej zmiany lub nieproporcjonalnego obciążenia zostały przeprowadzone prawidłowo. Wykonując swoje zadania, organy te powinny również współpracować z osobami z niepełnosprawnościami i organizacjami, które reprezentują takie osoby i ich interesy.

(81)  W przypadku usług informacje niezbędne do oceny ▌ zgodności z wymogami dostępności określonymi w niniejszej dyrektywie powinny zostać zawarte w ogólnych warunkach lub w równoważnym dokumencie, bez uszczerbku dla dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE(21).

(82)  Oznakowanie CE, wskazujące na zgodność produktu z określonymi w niniejszej dyrektywie wymogami dostępności, jest widoczną konsekwencją całego procesu obejmującego ocenę zgodności w szerokim znaczeniu. Niniejsza dyrektywa powinna być zgodna z ogólnymi zasadami regulującymi oznakowanie CE, określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008(22) ustanawiającym wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu. Oprócz sporządzenia deklaracji zgodności UE producent powinien w sposób racjonalny pod względem kosztów informować konsumentów o spełnianiu wymogów dostępności przez swoje produkty.

(83)  Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 765/2008 przez umieszczenie na produkcie oznakowania CE producent deklaruje zgodność danego produktu z wszystkimi mającymi zastosowanie wymogami dostępności, biorąc tym samym na siebie pełną odpowiedzialność za tę zgodność.

(84)  Zgodnie z decyzją nr 768/2008/WE państwa członkowskie są odpowiedzialne za zapewnienie dla produktów na swoim terytorium zdecydowanego i skutecznego nadzoru rynku i powinny przyznać organom nadzoru rynku wystarczające uprawnienia i środki.

(85)  Państwa członkowskie powinny sprawdzać zgodność usług z obowiązkami określonymi w niniejszej dyrektywie i rozpatrywać skargi oraz zapoznawać się ze sprawozdaniami opisującymi przypadki niezgodności w celu zapewnienia działań naprawczych.

(86)  W stosownych przypadkach Komisja mogłaby przyjąć w porozumieniu z interesariuszami niewiążące wytyczne, aby wspierać koordynację między organami nadzoru rynku a organami odpowiedzialnymi za sprawdzanie zgodności usług. Komisja i państwa członkowskie powinny móc ustanowić inicjatywy w celu dzielenia zasobów i wiedzy fachowej organów.

(87)  Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby organy nadzoru rynku i organy odpowiedzialne za sprawdzanie zgodności usług kontrolowały spełnianie przez podmioty gospodarcze kryteriów określonych w załączniku VI, zgodnie z rozdziałami VIII i IX. Do wypełniania przewidzianych w niniejszej dyrektywie obowiązków organów nadzoru rynku lub organów odpowiedzialnych za kontrolę zgodności usług państwa członkowskie powinny móc wyznaczyć wyspecjalizowany organ. Państwa członkowskie powinny móc zdecydować, że kompetencje takiego wyspecjalizowanego organu powinny ograniczać się do zakresu stosowania niniejszej dyrektywy lub niektórych jej części, bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich wynikających z rozporządzenia (WE) nr 765/2008.

(88)  Należy ustanowić procedurę ochronną, która powinna mieć zastosowanie w przypadku braku między państwami członkowskimi zgody co do środków wprowadzanych przez jedno z nich, w ramach której to procedury zainteresowane strony będą informowane o środkach, które mają zostać wprowadzone w odniesieniu do dostępności produktów niespełniających wymogów dostępności określonych w niniejszej dyrektywie. Procedura ochronna powinna umożliwiać organom nadzoru rynku podejmowanie w odniesieniu do takich produktów – we współpracy z odpowiednimi podmiotami gospodarczymi – działań na wcześniejszym etapie.

(89)  W przypadku gdy państwa członkowskie i Komisja osiągną porozumienie co do zasadności określonego środka wprowadzonego przez dane państwo członkowskie, dalsze zaangażowanie Komisji nie powinno być wymagane z wyjątkiem przypadków, w których niezgodność można przypisać niedociągnięciom w normach zharmonizowanych lub specyfikacjach technicznych.

(90)  Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE(23) i 2014/25/UE(24) w sprawie zamówień publicznych, określające procedury udzielania zamówień publicznych i konkursów odnośnie do niektórych dostaw (produktów), usług i robót budowlanych, stanowią, że w przypadku wszystkich zamówień, które przeznaczone są do użytku osób fizycznych – zarówno ogółu społeczeństwa, jak i pracowników instytucji zamawiającej lub podmiotu zamawiającego – przedmiotowe specyfikacje techniczne sporządza się, z wyjątkiem przypadków należycie uzasadnionych, w taki sposób, aby uwzględnić kryteria dostępności dla osób niepełnosprawnych lub projektowanie dla wszystkich użytkowników. Co więcej, dyrektywy te wymagają, by w przypadku gdy obowiązkowe wymogi w zakresie dostępności są przyjmowane w formie aktu prawnego Unii, specyfikacje techniczne określano – jeżeli chodzi o kryteria dostępności dla osób z niepełnosprawnościami lub projektowanie dla wszystkich – przez odesłanie do tego aktu. Niniejsza dyrektywa powinna ustanowić obowiązkowe wymogi dostępności produktów i usług, które są nią objęte. Wymogi dostępności określone w niniejszej dyrektywie nie są wiążące w odniesieniu do produktów i usług nieobjętych jej zakresem stosowania. Niemniej jednak stosowanie tych wymogów dostępności w celu wywiązania się z odpowiednich obowiązków określonych w aktach Unii innych niż niniejsza dyrektywa ułatwiłoby tworzenie warunków dostępności i przyczyniłoby się do pewności prawa oraz do zbliżenia wymogów dostępności w obrębie Unii. Organom nie należy uniemożliwiać ustanawiania wymogów dostępności wykraczających poza wymogi dostępności określone w załączniku I do niniejszej dyrektywy.

(91)  Niniejsza dyrektywa nie powinna zmieniać obowiązkowego lub dobrowolnego charakteru przepisów dotyczących dostępności przewidzianych innymi aktami Unii.

(92)  Niniejsza dyrektywa powinna mieć zastosowanie wyłącznie do procedur zamówień, w przypadku których zaproszenie zostało wysłane lub – gdy nie przewiduje się zaproszeń – w przypadku których instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający rozpoczęli procedurę udzielania zamówienia po dacie rozpoczęcia stosowania niniejszej dyrektywy.

(93)  Aby zapewnić odpowiednie stosowanie niniejszej dyrektywy, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania zgodnie z art. 290 TFUE aktów w celu: sprecyzowania wymogów dostępności, które ze względu na swój charakter nie mogą przynieść zamierzonego skutku, o ile nie zostaną sprecyzowane w wiążących aktach prawnych Unii; zmiany okresu, w którym podmiot gospodarczy musi mieć możliwość zidentyfikowania innego podmiotu gospodarczego, który dostarczył mu produkt lub któremu on dostarczył produkt; oraz dalszego sprecyzowania odpowiednich kryteriów, które powinny być brane pod uwagę przez podmiot gospodarczy do oceny, czy spełnienie wymogów dostępności stanowiłoby nieproporcjonalne obciążenie. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa(25). W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

(94)  W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania ▌niniejszej dyrektywy należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do ustanowienia specyfikacji technicznych. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011(26).

(95)  Państwa członkowskie powinny zapewnić istnienie właściwych i skutecznych środków służących zapewnieniu zgodności z niniejszą dyrektywą i w związku z tym powinny ustanowić odpowiednie mechanizmy kontroli, takie jak kontrola a posteriori przez organy nadzoru rynku, w celu sprawdzenia, czy zwolnienie ze stosowania wymogów dostępności jest uzasadnione. Podczas rozpatrywania skarg dotyczących dostępności państwa członkowskie powinny przestrzegać ogólnej zasady dobrej administracji, a w szczególności obowiązku zapewnienia przez urzędników, by decyzja w każdej sprawie zapadała w rozsądnym terminie.

(96)  W celu ułatwienia jednolitego wykonania niniejszej dyrektywy Komisja powinna ustanowić grupę roboczą składającą się z odpowiednich organów i interesariuszy, tak by usprawnić wymianę informacji i najlepszych praktyk oraz zapewnić doradztwo. Należy rozwijać współpracę między organami i odpowiednimi interesariuszami, w tym z osobami z niepełnosprawnościami i organizacjami reprezentującymi takie osoby, między innymi w celu zwiększenia spójności w stosowaniu niniejszej dyrektywy w odniesieniu do wymogów dostępności oraz monitorowania wdrażania jej przepisów dotyczących zasadniczych zmian i nieproporcjonalnego obciążenia.

(97)  Biorąc pod uwagę obowiązujące ramy prawne dotyczące środków odwoławczych w obszarach objętych zakresem stosowania dyrektyw 2014/24/UE i 2014/25/UE, przepisy niniejszej dyrektywy dotyczące egzekwowania przepisów i dotyczące sankcji nie powinny mieć zastosowania do procedur udzielania zamówień podlegających obowiązkom przewidzianym w niniejszej dyrektywie. Wyłączenie takie pozostaje bez uszczerbku dla wynikających z Traktatów obowiązków podejmowania przez państwa członkowskie wszelkich środków niezbędnych do zagwarantowania stosowania i skuteczności prawa Unii.

(98)  Sankcje powinny być odpowiednie do charakteru naruszeń, jak i do okoliczności, tak by nie stały się alternatywą dla spełnienia przez podmioty gospodarcze obowiązku zapewnienia dostępności ich produktów lub usług.

(99)  Państwa członkowskie powinny zapewnić, by zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa Unii istniała możliwość skorzystania z alternatywnych mechanizmów rozstrzygania sporów w celu rozstrzygnięcia każdego domniemanego przypadku niezgodności z niniejszą dyrektywą, zanim wszczęte zostanie postępowanie przed sądem lub właściwym organem administracyjnym.

(100)  Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji z dnia 28 września 2011 r. dotyczącą dokumentów wyjaśniających(27) państwa członkowskie zobowiązały się do zapewnienia, w uzasadnionych przypadkach, by powiadomieniu o środkach transpozycji towarzyszył co najmniej jeden dokument wyjaśniający związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy prawodawca uznaje, że przekazanie takich dokumentów jest uzasadnione.

(101)  W celu zapewnienia usługodawcom wystarczającego czasu na dostosowanie się do wymogów określonych w niniejszej dyrektywie niezbędne jest wprowadzenie okresu przejściowego wynoszącego pięć lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszej dyrektywy, w którym to okresie produkty wykorzystywane do świadczenia usług wprowadzone do obrotu przed tą datą nie będą musiały spełniać wymogów dostępności określonych w niniejszej dyrektywie, chyba że zostaną one zastąpione przez usługodawców w okresie przejściowym. Biorąc pod uwagę koszt i długi cykl życia terminali samoobsługowych, należy przewidzieć możliwość, by – o ile są one wykorzystywane do świadczenia usług – można je było wykorzystywać do końca okresu ich użyteczności, o ile nie zostaną one w tym okresie zastąpione, ale nie dłużej niż przez 20 lat.

(102)  Wymogi dostępności określone w niniejszej dyrektywie powinny mieć zastosowanie do produktów wprowadzanych do obrotu i usług świadczonych po dacie rozpoczęcia stosowania krajowych środków transponujących niniejszą dyrektywę, w tym także do produktów używanych i z drugiej ręki importowanych z państwa trzeciego i wprowadzanych do obrotu po tej dacie.

(103)  Niniejsza dyrektywa nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Kartą”). W szczególności niniejsza dyrektywa ma na celu zapewnienie pełnego przestrzegania prawa osób z niepełnosprawnościami do korzystania ze środków mających zapewnić im niezależność, integrację społeczną i zawodową oraz udział w życiu społeczności; ma ona również na celu zachęcenie do stosowania art. 21, 25 i 26 Karty.

(104)  Z racji tego, że cel niniejszej dyrektywy, jakim jest wyeliminowanie barier dla swobodnego przepływu niektórych dostępnych produktów i usług w celu przyczynienia się do właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego, nie może zostać osiągnięty w wystarczający sposób przez państwa członkowskie, ponieważ wymaga harmonizacji różnych przepisów istniejących obecnie w ich systemach prawnych, ale ▌ przez określenie wspólnych wymogów dostępności i zasad funkcjonowania rynku wewnętrznego cel ten można lepiej osiągnąć na poziomie unijnym, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

Celem niniejszej dyrektywy jest przyczynienie się do właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego w drodze zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w odniesieniu do wymogów dostępności niektórych produktów i usług, w szczególności poprzez wyeliminowanie i zapobieganie powstawaniu barier, które utrudniają swobodny przepływ produktów i usług objętych zakresem stosowania niniejszej dyrektywy i wynikają z rozbieżnych wymogów dostępności w poszczególnych państwach członkowskich.

Artykuł 2

Zakres stosowania

1.  Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do następujących produktów wprowadzanych do obrotu po dniu ... [sześć lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy]:

a)  systemy sprzętu komputerowego ogólnego przeznaczenia i systemy operacyjne do nich;

b)  następujące terminale samoobsługowe:

(i)  terminale płatnicze;

(ii)  następujące terminale samoobsługowe przeznaczone do świadczenia usług objętych zakresem stosowania niniejszej dyrektywy:

—  bankomaty;

—  automaty biletowe;

—  urządzenia do odprawy samoobsługowej;

—  interaktywne terminale samoobsługowe udzielające informacji, z wyjątkiem terminali instalowanych jako zintegrowane części pojazdów, statków powietrznych, statków wodnych lub taboru kolejowego;

c)  konsumenckie urządzenia końcowe z interaktywnymi zdolnościami obliczeniowymi wykorzystywane na potrzeby usług łączności elektronicznej;

d)  konsumenckie urządzenia końcowe mające interaktywne zdolności obliczeniowe, służące do korzystania z audiowizualnych usług medialnych; oraz

e)  czytniki książek elektronicznych.

2.  Bez uszczerbku dla art. 32 niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do następujących usług świadczonych na rzecz konsumentów po dniu ... [sześć lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy]:

a)  usługi łączności elektronicznej, z wyjątkiem usług transmisji wykorzystywanych do świadczenia usług łączności maszyna–maszyna;

b)  usługi umożliwiające dostęp do audiowizualnych usług medialnych ▌;

c)  następujące elementy usług lotniczego, autobusowego, kolejowego i wodnego transportu pasażerskiego, z wyjątkiem przewozów miejskich i podmiejskich i przewozów regionalnych, do których zastosowanie mają wyłącznie elementy ujęte w ppkt (v):

(i)  strony internetowe;

(ii)  usługi oparte na urządzeniach mobilnych, w tym aplikacje mobilne;

(iii)  bilety elektroniczne i usługi elektronicznych systemów sprzedaży biletów;

(iv)  dostarczanie informacji o usługach transportu, w tym informacji o podróży w czasie rzeczywistym; w odniesieniu do ekranów informacyjnych ograniczone jest ono do interaktywnych ekranów znajdujących się na terytorium Unii; oraz

(v)  interaktywne terminale samoobsługowe znajdujące się na terytorium Unii, z wyjątkiem tych instalowanych jako zintegrowane części pojazdów, statków powietrznych, statków wodnych i taboru, wykorzystywane do świadczenia wszelkich części takich usług transportu pasażerskiego;

d)  usługi bankowości detalicznej;

e)  książki elektroniczne i ich specjalistyczne oprogramowanie; oraz

f)  usługi handlu elektronicznego.

3.  Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do odbioru zgłoszeń alarmowych, które są kierowane pod jednolity europejski numer alarmowy 112.

4.  Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do następujących treści w odniesieniu do stron internetowych i aplikacji mobilnych:

a)  zarejestrowane z wyprzedzeniem media zmienne w czasie opublikowane przed dniem ... [sześć la po wejściu w życie niniejszej dyrektywy];

b)  formaty plików dokumentów biurowych opublikowane przed dniem ... [sześć lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy];

c)  mapy internetowe i internetowe usługi mapowania, jeżeli w przypadku map przeznaczonych do zastosowań nawigacyjnych podstawowe informacje są dostarczane w sposób dostępny w formie cyfrowej;

d)  pochodzące od stron trzecich treści, które nie są finansowane ani tworzone przez dany podmiot gospodarczy ani nie znajdują się pod jego kontrolą;

e)  treści stron internetowych i aplikacji mobilnych uznawanych za zarchiwizowane, co oznacza, że zawierają one wyłącznie treści, które nie były aktualizowane ani edytowane po dniu … [sześć lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy].

5.  Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla dyrektywy (UE) 2017/1564 i rozporządzenia (UE) 2017/1563.

Artykuł 3

Definicje

Na użytek niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

1)  „osoby z niepełnosprawnościami” oznaczają osoby, które mają długotrwale naruszoną sprawność fizyczną, umysłową, intelektualną lub w zakresie zmysłów, co może, w oddziaływaniu z różnymi barierami, utrudniać im pełny i skuteczny udział w życiu społecznym na równi z innymi;

2)  „produkt” oznacza substancję, preparat lub wyrób wytworzony w procesie produkcji, niebędący produktem żywnościowym, paszą, żywą rośliną ani zwierzęciem, produktem pochodzenia ludzkiego ani produktem uzyskanym z roślin lub zwierząt związanym bezpośrednio z ich przyszłą reprodukcją;

3)  „usługa” oznacza usługę w rozumieniu art. 4 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/123/WE (28);

4)  „usługodawca” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która świadczy usługę na rynku unijnym lub oferuje świadczenie takiej usługi konsumentom w Unii;

5)  „audiowizualne usługi medialne” oznaczają usługi zdefiniowane w art. 1 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2010/13/UE;

6)  „usługi umożliwiające dostęp do audiowizualnych usług medialnych” oznaczają usługi przekazywane przez sieć łączności elektronicznej, wykorzystywane do identyfikacji audiowizualnych usług medialnych, do wyboru takich usług i odbierania informacji o nich oraz do wyświetlania ich oraz jakiekolwiek inne przewidziane cechy – takie jak napisy dla osób niesłyszących i niedosłyszących, audiodeskrypcja, napisy czytane i tłumaczenie na język migowy – wynikające z wdrożenia środków mających zapewnić, by takie usługi stały się dostępne, o czym mowa w art. 7 dyrektywy 2010/13/UE; niniejsza definicja obejmuje też elektroniczne przewodniki po programach;

7)  „konsumenckie urządzenie końcowe mające interaktywne zdolności obliczeniowe, służące do korzystania z audiowizualnych usług medialnych” oznacza urządzenie, którego głównym przeznaczeniem jest zapewnianie dostępu do audiowizualnych usług medialnych;

8)  „usługa łączności elektronicznej” oznacza usługę łączności elektronicznej zdefiniowaną w art. 2 pkt 4 dyrektywy (UE) 2018/1972;

9)  „usługa pełnej konwersacji wideo i tekstowej” oznacza usługę pełnej konwersacji wideo i tekstowej zdefiniowaną w art. 2 pkt 35 dyrektywy (UE) 2018/1972;

10)  „publiczny punkt przyjmowania zgłoszeń” lub „PSAP” oznacza publiczny punkt przyjmowania zgłoszeń o wypadkach lub PSAP zdefiniowany w art. 2 pkt 36 dyrektywy (UE) 2018/1972;

11)  „najwłaściwszy publiczny punkt przyjmowania zgłoszeń” oznacza najwłaściwszy publiczny punkt przyjmowania zgłoszeń o wypadkach zdefiniowany w art. 2 pkt 37 dyrektywy (UE) 2018/1972;

12)  „zgłoszenie alarmowe” oznacza zgłoszenie alarmowe zdefiniowane w art. 2 pkt 38 dyrektywy (UE) 2018/1972;

13)  „służba ratunkowa” oznacza służbę ratunkową zdefiniowaną w art. 2 pkt 39 dyrektywy (UE) 2018/1972;

14)  „komunikacja tekstowa w czasie rzeczywistym” oznacza rodzaj konwersacji tekstowej w sytuacjach punkt–punkt lub w konferencjach wielopunktowych, gdy wprowadzany tekst jest przesyłany w taki sposób, że komunikacja jest postrzegana przez użytkowników jako ciągła w trybie znak po znaku;

15)  udostępnianie na rynku oznacza dostarczenie produktu do celów dystrybucji, konsumpcji lub używania na rynku Unii w ramach działalności o charakterze komercyjnym, odpłatnie lub nieodpłatnie;

16)  wprowadzenie do obrotu oznacza pierwsze udostępnienie produktu na rynku Unii;

17)  producent oznacza osobę fizyczną lub prawną, która wytwarza produkt lub która zleca zaprojektowanie lub wytworzenie produktu i prowadzi obrót tym produktem pod własną nazwą lub znakiem towarowym;

18)  upoważniony przedstawiciel oznacza osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę w Unii, posiadającą pisemne pełnomocnictwo od producenta do działania w jego imieniu w odniesieniu do określonych zadań;

19)  importer oznacza osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę w Unii, która wprowadza do obrotu w Unii produkt pochodzący z państwa trzeciego;

20)  dystrybutor oznacza osobę fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw, niebędącą producentem ani importerem, która udostępnia produkt na rynku;

21)  „podmiot gospodarczy oznacza producenta, upoważnionego przedstawiciela, importera, dystrybutora lub usługodawcę;

22)  konsument oznacza osobę fizyczną, która kupuje dany produkt lub korzysta z danych usług w celach niezwiązanych z jej działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub z wykonywaniem wolnego zawodu;

23)  mikroprzedsiębiorstwo oznacza przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 10 osób z rocznym obrotem nieprzekraczającym 2 mln EUR lub bilansem rocznym nieprzekraczającym 2 mln EUR;

24)  „małe i średnie przedsiębiorstwa” lub „MŚP” oznaczają przedsiębiorstwa, które zatrudniają mniej niż 250 pracowników i których roczny obrót nie przekracza 50 mln EUR lub których bilans roczny nie przekracza 43 mln EUR, z wyłączeniem mikroprzedsiębiorstw;

25)  norma zharmonizowana oznacza normę zharmonizowaną zdefiniowaną w art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1025/2012;

26)  „ ▌specyfikacja techniczna” oznacza specyfikację techniczną zdefiniowaną w art. 2 pkt 4 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012, która zawiera środki umożliwiające spełnienie wymogów dostępności dla danego produktu lub usługi;

27)  wycofanie z obrotu” oznacza dowolny środek, którego celem jest zapobieżenie udostępnianiu na rynku produktu znajdującego się w łańcuchu dostaw;

28)  „usługi bankowości detalicznej” oznaczają świadczenie na rzecz konsumentów następujących usług bankowych i finansowych:

a)  umów o kredyt objętych dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE(29) lub dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/17/UE(30);

b)  usług zdefiniowanych w sekcji A pkt 1, 2, 4 i 5 oraz w sekcji B pkt 1, 2, 4 i 5 załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE(31);

c)  usług płatniczych zdefiniowanych w art. 4 pkt 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366(32);

d)  usług powiązanych z rachunkiem płatniczym zdefiniowanych w art. 2 pkt 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/92/UE(33); oraz

e)  usług w zakresie pieniądza elektronicznego zdefiniowanego w art. 2 pkt 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE(34);

29)  „terminal płatniczy” oznacza urządzenie, którego głównym przeznaczeniem jest umożliwianie dokonywania płatności z użyciem instrumentów płatniczych zdefiniowanych w art. 4 pkt 14 dyrektywy (UE) 2015/2366 w fizycznym punkcie sprzedaży, ale nie w środowisku wirtualnym;

30)  „usługi handlu elektronicznego” oznaczają usługi świadczone na odległość poprzez strony internetowe i usługi oparte na urządzeniach mobilnych, drogą elektroniczną i na indywidualne żądanie konsumenta w celu zawarcia umowy konsumenckiej;

31)  „usługi lotniczego transportu pasażerskiego” oznaczają handlowe przewozy pasażerskie zdefiniowane w art. 2 lit. l) rozporządzenia (WE) nr 1107/2006, rozpoczynające się, kończące się lub z przesiadką w porcie lotniczym znajdującym się na terytorium państwa członkowskiego, w tym loty rozpoczynające się w porcie lotniczym znajdującym się w państwie trzecim i kończące się w porcie lotniczym znajdującym się na terytorium państwa członkowskiego, w przypadku gdy usługi takie są świadczone przez unijnych przewoźników lotniczych;

32)  „usługi autobusowego transportu pasażerskiego” oznaczają usługi objęte art. 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 181/2011;

33)  „usługi kolejowego transportu pasażerskiego” oznaczają wszystkie kolejowe usługi pasażerskie, o których mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1371/2007, z wyłączeniem usług, o których mowa w jego art. 2 ust. 2;

34)  „usługi wodnego transportu pasażerskiego” oznaczają usługi przewozu pasażerskiego objęte art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1177/2010 z wyjątkiem usług, o których mowa w art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia;

35)  „przewozy miejskie i podmiejskie” oznaczają przewozy miejskie i podmiejskie zdefiniowane w art. 3 pkt 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego 2012/34/UE(35); jednak na potrzeby niniejszej dyrektywy pojęcie to obejmuje wyłącznie następujące środki transportu: kolej, autobusy i autokary, metro, tramwaje i trolejbusy;

36)  „przewozy regionalne” oznaczają przewozy regionalne zdefiniowane w art. 3 pkt 7 dyrektywy 2012/34/UE; jednak na potrzeby niniejszej dyrektywy pojęcie to obejmuje wyłącznie następujące środki transportu: kolej, autobusy i autokary, metro, tramwaje i trolejbusy;

37)  „technologia wspomagająca” oznacza dowolny element, część wyposażenia lub system usług lub produktów, w tym oprogramowanie, wykorzystywane w celu zwiększenia, utrzymania, zastąpienia lub poprawy możliwości funkcjonalnych osób z niepełnosprawnościami lub w celu łagodzenia i kompensowania upośledzeń, ograniczeń aktywności lub ograniczeń możliwości uczestnictwa;

38)  „system operacyjny” oznacza oprogramowanie, które, między innymi, obsługuje interfejs sprzętu peryferyjnego, planuje zadania, przydziela pamięć i stanowi domyślny interfejs dla użytkownika, gdy żaden program aplikacyjny, w tym graficzny interfejs użytkownika, nie jest aktywny, niezależnie od tego, czy takie oprogramowanie jest integralną częścią sprzętu komputerowego ogólnego przeznaczenia, czy jest samodzielnym oprogramowaniem przeznaczonym do stosowania w sprzęcie komputerowym ogólnego przeznaczenia, z wyłączeniem modułu ładującego system operacyjny, podstawowego systemu wejścia-wyjścia oraz innego oprogramowania układowego niezbędnego przy uruchamianiu lub instalowaniu systemu operacyjnego;

39)  „system sprzętu komputerowego ogólnego przeznaczenia” oznacza stanowiące kompletny komputer połączenie sprzętu komputerowego, które cechuje wielofunkcyjny charakter oraz zdolność do wykonywania, z odpowiednim oprogramowaniem, najczęstszych zadań informatycznych, z których korzystają konsumenci, oraz które jest przeznaczone do obsługi przez konsumentów; obejmuje to komputery osobiste, w szczególności komputery stacjonarne, laptopy, smartfony i tablety;

40)  „interaktywne zdolności obliczeniowe” oznaczają funkcję obsługi interakcji między człowiekiem a urządzeniem umożliwiającą przetwarzanie i transmisję danych, głosu lub wideo, lub ich kombinacji;

41)  „książka elektroniczna i jej oprogramowanie” oznacza usługę polegającą na dostarczaniu plików cyfrowych stanowiących elektroniczną wersję książki, do których to plików można uzyskać dostęp, po których można nawigować, które można czytać i wykorzystywać, oraz oprogramowanie obejmujące usługi oparte na urządzeniach mobilnych, w tym aplikacje mobilne, przeznaczone do uzyskiwania dostępu do tych plików cyfrowych, nawigowania po nich, czytania i korzystania z nich, z wyłączeniem oprogramowania objętego definicją zawartą w pkt 42;

42)  „czytnik książek elektronicznych” oznacza specjalne urządzenie, obejmujące zarówno sprzęt, jak i oprogramowanie, wykorzystywane do uzyskiwania dostępu do plików książek elektronicznych, nawigowania po nich, czytania ich i korzystania z nich;

43)  „bilety elektroniczne” oznaczają system, w którym uprawnienie do podróżowania, w postaci biletu uprawniającego do pojedynczego lub wielokrotnego podróżowania, abonamentu na podróżowanie lub kredytu na podróżowanie jest przechowywane elektronicznie na fizycznej karcie transportowej lub na innym urządzeniu, zamiast w postaci wydrukowanych biletów papierowych;

44)  „usługi elektronicznych systemów sprzedaży biletów” oznaczają system, w którym bilety w transporcie pasażerskim są kupowane, w tym przez internet, za pomocą urządzenia mającego interaktywne zdolności obliczeniowe, i dostarczane do nabywcy w formie elektronicznej, tak aby umożliwić mu wydrukowanie w formie papierowej lub okazane – w czasie podróży – przy użyciu urządzeń mobilnych z interaktywnymi zdolnościami obliczeniowymi;

ROZDZIAŁ II

WYMOGI DOSTĘPNOŚCI A SWOBODA PRZEMIESZCZANIA SIĘ

Artykuł 4

Wymogi dostępności

1.  Państwa członkowskie zapewniają, zgodnie z ust. 2, 3 i 5 niniejszego artykułu i z zastrzeżeniem art. 14, aby podmioty gospodarcze wprowadzały do obrotu wyłącznie produkty i świadczyły wyłącznie usługi, które spełniają wymogi dostępności określone w załączniku I.

2.  Wszystkie produkty muszą spełniać wymogi dostępności określone w sekcji I załącznika I.

Wszystkie produkty, z wyjątkiem terminali samoobsługowych, muszą spełniać wymogi dostępności określone w sekcji II załącznika I.

3.  Bez uszczerbku dla ust. 5 niniejszego artykułu, wszystkie usługi, z wyjątkiem przewozów miejskich i podmiejskich oraz przewozów regionalnych, muszą spełniać wymogi dostępności określone w sekcji III załącznika I.

Bez uszczerbku dla ust. 5 niniejszego artykułu, wszystkie usługi muszą spełniać wymogi dostępności określone w sekcji IV załącznika I.

4.  Uwzględniając warunki krajowe, państwa członkowskie mogą zdecydować, że środowisko zbudowane wykorzystywane przez klientów korzystających z usług objętych niniejszą dyrektywą musi spełniać wymogi dostępności określone w załączniku III, tak by zmaksymalizować korzystanie z nich przez osoby z ▌niepełnosprawnościami.

5.  Mikroprzedsiębiorstwa świadczące usługi są zwolnione z obowiązku spełnienia wymogów dostępności, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, i wszelkich obowiązków odnoszących się do zgodności z tymi wymogami.

6.  Państwa członkowskie zapewniają mikroprzedsiębiorstwom wytyczne i narzędzia, aby ułatwić stosowanie krajowych środków transponujących niniejszą dyrektywę. Państwa członkowskie opracowują te narzędzia w porozumieniu z odpowiednimi interesariuszami.

7.  Państwa członkowskie mogą poinformować podmioty gospodarcze o zawartych w załączniku II orientacyjnych przykładach możliwych rozwiązaniach przyczyniających się do spełnienia wymogów dostępności określonych w załączniku I.

8.  Państwa członkowskie zapewniają, by odbieranie zgłoszeń alarmowych kierowanych pod jednolity europejski numer alarmowy 112 przez najwłaściwszy publiczny punkt przyjmowania zgłoszeń spełniał szczegółowe wymogi dostępności określone w sekcji V załącznika I w sposób najlepiej odpowiadający krajowej organizacji systemów alarmowych.

9.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 26 aktów delegowanych w celu uzupełnienia załącznika I, poprzez sprecyzowanie wymogów dostępności, które ze względu na swój charakter nie mogą przynieść zamierzonego skutku, o ile nie zostaną sprecyzowane w wiążących aktach prawnych Unii, np. wymogów związanych z interoperacyjnością.

Artykuł 5

Obowiązujące prawo Unii w dziedzinie transportu pasażerskiego

Usługi spełniające wymogi dotyczące zapewnienia dostępnych informacji oraz informowania o dostępności określone w rozporządzeniach (WE) nr 261/2004, (WE) nr 1107/2006, (WE) nr 1371/2007, (UE) nr 1177/2010 oraz (UE) nr 181/2011 oraz w odpowiednich aktach przyjętych na podstawie dyrektywy 2008/57/WE uznaje się za spełniające odnośne wymogi określone w niniejszej dyrektywie. W przypadku gdy niniejsza dyrektywa przewiduje wymogi dodatkowe względem tych przewidzianych we wspomnianych rozporządzeniach oraz aktach, te dodatkowe wymogi mają w pełni zastosowanie.

Artykuł 6

Swobodny przepływ

Państwa członkowskie nie utrudniają na swoim terytorium – z powodów związanych z wymogami dostępności – udostępniania na rynku produktów ani świadczenia na swoim terytorium usług, które spełniają wymogi niniejszej dyrektywy.

ROZDZIAŁ III

OBOWIĄZKI PODMIOTÓW GOSPODARCZYCH MAJĄCYCH DO CZYNIENIA Z PRODUKTAMI

Artykuł 7

Obowiązki producentów

1.  Wprowadzając swoje produkty do obrotu, producenci zapewniają, aby zostały one zaprojektowane i wyprodukowane zgodnie z  odpowiednimi wymogami dostępności określonymi w niniejszej dyrektywie.

2.  Producenci sporządzają dokumentację techniczną zgodnie z załącznikiem IV oraz przeprowadzają procedurę oceny zgodności, o której mowa w tym załączniku, lub zlecają jej przeprowadzenie.

W przypadku wykazania – w wyniku przeprowadzenia tej procedury – zgodności takiego produktu z mającymi zastosowanie wymogami dostępności producenci sporządzają deklarację zgodności UE i umieszczają oznakowanie CE.

3.  Producenci przechowują dokumentację techniczną oraz deklarację zgodności UE przez pięć lat po wprowadzeniu produktu do obrotu.

4.  Producenci zapewniają, by istniały procedury pozwalające na utrzymanie zgodności produkcji seryjnej z niniejszą dyrektywą. Odpowiednio uwzględniane muszą być zmiany w projekcie lub właściwościach produktu oraz zmiany w normach zharmonizowanych lub w ▌specyfikacjach technicznych ▌, na podstawie których zadeklarowano zgodność produktu.

5.  Producenci zapewniają, aby ich produkty były opatrzone nazwą typu, numerem partii lub serii lub inną informacją umożliwiającą ich identyfikację, lub w przypadku gdy wielkość lub charakter produktu to uniemożliwiają, aby wymagane informacje były umieszczone na opakowaniu lub w dokumencie dołączonym do produktu.

6.  Producenci opatrują produkt swoim nazwiskiem lub swoją nazwą, zarejestrowaną nazwą towarową lub zarejestrowanym znakiem towarowym i umieszczają swój adres kontaktowy na produkcie, a jeżeli nie jest to możliwe – na opakowaniu lub w dokumencie dołączonym do produktu. Adres musi wskazywać pojedynczy punkt, w którym można skontaktować się z producentem. Dane kontaktowe są podawane w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych i organów nadzoru rynku.

7.  Producenci zapewniają dołączenie do produktu instrukcji obsługi oraz dostarczenie informacji na temat bezpieczeństwa w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów i innych użytkowników końcowych, wskazanym przez zainteresowane państwo członkowskie. Takie instrukcje i informacje, jak również wszelkie etykiety, muszą być jasne, zrozumiałe i czytelne.

8.  Producenci, którzy uznają lub mają powody, by uważać, że wprowadzony przez nich do obrotu wyrób jest niezgodny z niniejszą dyrektywą, niezwłocznie podejmują środki naprawcze niezbędne do zapewnienia zgodności wyrobu ▌lub ▌– w stosownych przypadkach – wycofania go z obrotu. Ponadto, w przypadku gdy dany produkt nie spełnia wymogów dostępności określonych w niniejszej dyrektywie, producenci niezwłocznie informują o tym właściwe organy krajowe państw członkowskich, w których produkt został udostępniony, podając szczegółowe informacje, zwłaszcza na temat niezgodności oraz wszelkich przyjętych środków naprawczych. W takich przypadkach producenci prowadzą ewidencję produktów niezgodnych z mającymi zastosowanie wymogami dostępności i związanych z tym skarg.

9.  Na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego producenci przekazują mu wszelkie informacje i dokumentację, które są konieczne do wykazania zgodności danego produktu, w języku łatwo zrozumiałym dla tego organu. Na żądanie tego organu współpracują z nim w działaniach podejmowanych w celu wyeliminowania niezgodności wprowadzonych przez nich do obrotu produktów z mającymi zastosowanie wymogami dostępności, w szczególności poprzez doprowadzenie do zgodności produktów z mającymi zastosowanie wymogami dostępności ▌.

Artykuł 8

Upoważnieni przedstawiciele

1.  Na podstawie pisemnego pełnomocnictwa producent może wyznaczyć upoważnionego przedstawiciela.

Zakres pełnomocnictwa udzielonego upoważnionemu przedstawicielowi nie może obejmować realizacji obowiązków określonych w art. 7 ust. 1 ani sporządzania dokumentacji technicznej.

2.  Upoważniony przedstawiciel wykonuje zadania określone w pełnomocnictwie udzielonym przez producenta. Pełnomocnictwo musi pozwalać upoważnionemu przedstawicielowi co najmniej na :

a)  przechowywanie deklaracji zgodności UE oraz dokumentacji technicznej do dyspozycji organów nadzoru rynku przez pięć lat;

b)  przekazywanie właściwemu krajowemu organowi, na jego uzasadnione żądanie, wszelkich informacji i dokumentacji koniecznej do wykazania zgodności produktu;

c)  współpracę z właściwym krajowym organem, na jego żądanie, w działaniach podejmowanych w celu wyeliminowania niezgodności objętych pełnomocnictwem produktów z mającymi zastosowanie wymogami dostępności.

Artykuł 9

Obowiązki importerów

1.  Importerzy wprowadzają do obrotu wyłącznie produkty zgodne z wymogami.

2.  Przed wprowadzeniem produktu do obrotu importerzy zapewniają, aby producent przeprowadził procedurę oceny zgodności określoną w załączniku IV. Importerzy zapewniają sporządzenie przez producenta dokumentacji technicznej, zgodnie z zawartymi w tym załączniku wymogami, opatrzenie produktu oznakowaniem CE, dołączenie wymaganych dokumentów oraz spełnienie przez producenta wymogów określonych w art. 7 ust. 5 i 6.

3.  W przypadku gdy importer uznaje lub ma powody, by uważać, że produkt nie spełnia mających zastosowanie wymogów dostępności określonych w niniejszej dyrektywie ▌, nie wprowadza tego produktu do obrotu, dopóki nie zostanie zapewniona zgodność. Ponadto w przypadku gdy produkt nie spełnia mających zastosowanie wymogów dostępności, importer informuje o tym producenta oraz organy nadzoru rynku.

4.  Importerzy są obowiązani opatrzyć produkt swoim nazwiskiem lub swoją nazwą, zarejestrowaną nazwą towarową lub zarejestrowanym znakiem towarowym i umieścić swój adres kontaktowy na produkcie, a jeżeli nie jest to możliwe – na opakowaniu lub w dokumencie dołączonym do produktu. Dane kontaktowe podaje się w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych i organów nadzoru rynku.

5.  Importerzy zapewniają, by do produktu została dołączona była instrukcja obsługi oraz informacje na temat bezpieczeństwa w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów i innych użytkowników końcowych, wskazanym przez zainteresowane państwo członkowskie.

6.  Importerzy zapewniają, aby w czasie, gdy to oni ponoszą odpowiedzialność za produkt, warunki jego przechowywania ani przewożenia nie wpływały negatywnie na jego zgodność z mającymi zastosowanie wymogami dostępności.

7.  Importerzy przechowują kopię deklaracji zgodności UE do dyspozycji organów nadzoru rynku przez pięć lat i zapewniają, by dokumentacja techniczna mogła być udostępniana tym organom na ich żądanie.

8.  Importerzy, którzy uznają lub mają powody, by uważać, że wprowadzony przez nich do obrotu produkt jest niezgodny z niniejszą dyrektywą, niezwłocznie podejmują środki naprawcze niezbędne do zapewnienia zgodności produktu lub w stosownych przypadkach – wycofania go z obrotu ▌. Ponadto, w przypadku gdy dany produkt nie spełnia mających zastosowanie wymogów dostępności, importerzy niezwłocznie informują o tym właściwe organy krajowe państw członkowskich, w których produkt został udostępniony, podając informacje, w szczególności na temat niezgodności oraz wszelkich przyjętych środków naprawczych. W takich przypadkach importerzy są zobowiązani do prowadzenia ewidencji produktów niezgodnych z mającymi zastosowanie wymogami dostępności i związanych z tym skarg.

9.  Na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego importerzy przekazują mu wszelkie informacje i dokumentację konieczne do wykazania zgodności produktu, w języku łatwo zrozumiałym dla tego organu. Na żądanie tego organu podejmują z nim współpracę w działaniach podejmowanych w celu wyeliminowania niezgodności wprowadzonych przez nich do obrotu produktów z mającymi zastosowanie wymogami dostępności.

Artykuł 10

Obowiązki dystrybutorów

1.  Przy udostępnianiu produktu na rynku dystrybutorzy działają z należytą starannością w odniesieniu do wymogów niniejszej dyrektywy.

2.  Przed udostępnieniem produktu na rynku dystrybutorzy sprawdzają, czy produkt jest opatrzony oznakowaniem CE i czy dołączone do niego są wymagane dokumenty oraz instrukcje i informacje na temat bezpieczeństwa w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów i innych użytkowników końcowych w państwie członkowskim, w którym produkt ma zostać udostępniony na rynku, a także czy producent i importer spełnili wymogi określone odpowiednio w art. 7 ust. 5 i 6 oraz art. 9 ust. 4.

3.  W przypadku gdy dystrybutor uznaje lub ma powody, by uważać, że produkt nie jest zgodny z odpowiednimi wymogami dostępności określonymi w niniejszej dyrektywie, nie udostępnia tego produktu na rynku, dopóki nie zostanie zapewniona zgodność. Ponadto jeżeli produkt nie spełnia mających zastosowanie wymogów dostępności, dystrybutor informuje o tym producenta lub importera oraz organy nadzoru rynku.

4.  Dystrybutorzy zapewniają, aby w czasie, gdy to oni są odpowiedzialni za produkt, warunki jego przechowywania ani przewożenia nie wpływały negatywnie na jego zgodność z mającymi zastosowanie wymogami dostępności.

5.  Dystrybutorzy, którzy uznają lub mają powody, by uważać, że udostępniany przez nich na rynku produkt nie jest zgodny z niniejszą dyrektywą, zapewniają w stosownych przypadkach zastosowanie środków naprawczych koniecznych do zapewnienia zgodności tego produktu, ▌lub – ▌w stosownych przypadkach – wycofania go z obrotu. Ponadto, w przypadku gdy dany produkt nie spełnia mających zastosowanie wymogów dostępności, dystrybutorzy niezwłocznie informują o tym właściwe organy krajowe państw członkowskich, w których produkt został udostępniony, podając informacje, w szczególności na temat niezgodności oraz zastosowanych środków naprawczych.

6.  Na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego dystrybutorzy przekazują mu wszelkie informacje i dokumentację konieczne do wykazania zgodności produktu. Na żądanie tego organu podejmują z nim współpracę w działaniach podejmowanych w celu wyeliminowania niezgodności udostępnionych przez nich na rynku produktów z mającymi zastosowanie wymogami dostępności.

Artykuł 11

Przypadki, w których obowiązki producentów mają zastosowanie do importerów i dystrybutorów

Na użytek niniejszej dyrektywy importera lub dystrybutora uznaje się za producenta i nakłada na niego obowiązki producenta określone w art. 7, w przypadku gdy wprowadza on dany produkt do obrotu pod swoim nazwiskiem, swoją nazwą lub znakiem towarowym lub modyfikuje produkt już wprowadzony do obrotu w taki sposób, że może to mieć wpływ na jego zgodność z wymogami niniejszej dyrektywy.

Artykuł 12

Identyfikacja podmiotów gospodarczych mających do czynienia z produktami

1.  Na żądanie organów nadzoru rynku podmioty gospodarcze, o których mowa w art. 7–10, ▌wskazują:

a)  każdy inny podmiot gospodarczy, który dostarczył im produkt;

b)  każdy inny podmiot gospodarczy, któremu dostarczyły produkt.

2.  Podmioty gospodarcze, o których mowa w art. 7–10, muszą być w stanie podać informacje, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przez pięć lat od momentu dostarczenia im produktu i przez pięć lat od momentu dostarczenia przez nie produktu.

3.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 26 aktów delegowanych dotyczących zmiany niniejszej dyrektywy poprzez zmianę długości okresu, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, w odniesieniu do niektórych produktów. Ten zmieniony okres musi być dłuższy niż 5 lat i być proporcjonalny do okresu ekonomicznej użyteczności danego produktu.

ROZDZIAŁ IV

OBOWIĄZKI USŁUGODAWCÓW

Artykuł 13

Obowiązki usługodawców

1.  Usługodawcy zapewniają, aby ich usługi były projektowane i świadczone zgodnie z wymogami dostępności określonymi w niniejszej dyrektywie.

2.  Usługodawcy przygotowują niezbędne informacje zgodnie z załącznikiem V i wyjaśniają, w jaki sposób usługi spełniają mające zastosowanie wymogi dostępności ▌. Informacje podawane są do wiadomości publicznej w formie pisemnej i ustnej, w tym w sposób dostępny dla ▌osób z niepełnosprawnościami. Usługodawcy przechowują te informacje przez cały okres świadczenia danej usługi.

3.  Bez uszczerbku dla art. 32 usługodawcy zapewniają, by istniały procedury służące zachowaniu zgodności ▌świadczenia usług z mającymi zastosowanie wymogami dostępności ▌. Usługodawcy należycie uwzględniają zmiany dotyczące okoliczności świadczenia usługi, zmiany mających zastosowanie wymogów dostępności oraz zmiany w normach zharmonizowanych lub specyfikacjach technicznych, na podstawie których deklaruje się zgodność usługi z  ▌wymogami dostępności.

4.  W przypadku niezgodności usługodawcy przyjmują środki naprawcze niezbędne do doprowadzenia do zgodności danej usługi z mającymi zastosowanie wymogami dostępności ▌. Ponadto, w przypadku gdy dana usługa nie spełnia mających zastosowanie wymogów dostępności, usługodawcy niezwłocznie informują o tym właściwe organy krajowe państw członkowskich, w których usługa ta jest świadczona, podając szczegółowe informacje, zwłaszcza na temat niezgodności oraz zastosowanych środków naprawczych.

4.  Na uzasadnione żądanie właściwego organu usługodawcy udzielają mu wszelkich informacji koniecznych do wykazania zgodności danej usługi z mającymi zastosowanie wymogami dostępności ▌. Na żądanie tego organu współpracują oni z nim w zakresie działań podejmowanych w celu zapewnienia zgodności z tymi wymogami.

ROZDZIAŁ V

ZASADNICZA ZMIANA PRODUKTÓW LUB USŁUG ORAZ NIEPROPORCJONALNE OBCIĄŻENIE PODMIOTÓW GOSPODARCZYCH

Artykuł 14

Zasadnicza zmiana i nieproporcjonalne obciążenie

1.  Wymogi dostępności, o których mowa w art. 4, mają zastosowanie wyłącznie w zakresie, w jakim zapewnienie zgodności:

a)  nie wymaga dokonania znaczących zmian produktu lub usługi, które stanowiłyby zasadniczą zmianę podstawowych właściwości danego produktu lub danej usługi; oraz

b)  nie stanowi dla odnośnych podmiotów gospodarczych nieproporcjonalnego obciążenia.

2.  Podmioty gospodarcze przeprowadzają ocenę w celu stwierdzenia, czy spełnienie wymogów dostępności, o których mowa w art. 4, łączyłoby się z koniecznością wprowadzenia zasadniczej zmiany lub czy stanowiłoby ono – w oparciu o kryteria określone w załączniku VI – nieproporcjonalne obciążenie, o czym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

3.  Podmioty gospodarcze dokumentują ocenę, o której mowa w ust. 2. Podmioty gospodarcze przechowują wszystkie odpowiednie wyniki oceny przez pięć lat od, odpowiednio, ostatniego udostępnienia na rynku produktu lub od zakończenia świadczenia usługi. Na żądanie, stosowanie do przypadku, organów nadzoru rynku lub organów odpowiedzialnych za kontrolę zgodności usług podmioty gospodarcze udostępniają im kopię oceny, o której mowa w ust. 2.

4.  W drodze odstępstwa od ust. 3 mikroprzedsiębiorstwa mające do czynienia z produktami są zwolnione z wymogu dokumentowania swojej oceny. Niemniej jednak na żądanie organu nadzoru rynku mikroprzedsiębiorstwa mające do czynienia z produktami, które zdecydowały się skorzystać z ust. 1, przedstawiają temu organowi fakty mające znaczenie dla dokonania oceny, o której mowa w ust. 2.

5.  Usługodawcy korzystający z ust. 1 lit. b) ponownie przeprowadzają ocenę ewentualnego nieproporcjonalnego obciążenia w odniesieniu do każdej kategorii lub każdego rodzaju usług:

a)  gdy świadczona usługa ulega zmianie; lub

b)  na żądanie organu odpowiedzialnego za kontrolę zgodności usług; oraz

c)  w każdym przypadku, nie rzadziej niż co 5 lat.

6.  Podmioty gospodarcze nie mogą korzystać z ust. 1 lit. b), w przypadku gdy w celu poprawy dostępności otrzymują finansowanie z innych źródeł niż zasoby własne podmiotu gospodarczego, zarówno publicznych, jak i prywatnych.

7.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 26 aktów delegowanych w celu uzupełnienia załącznika VI poprzez sprecyzowanie odpowiednich kryteriów, które podmiot gospodarczy musi uwzględnić przy ocenie, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Precyzując te kryteria, Komisja bierze pod uwagę potencjalne korzyści nie tylko dla osób z niepełnosprawnościami, ale także dla osób z ograniczeniami funkcjonalnymi.

W razie potrzeby Komisja przyjmie pierwszy taki akt delegowany do dnia ... [rok od dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy]. Akt taki zacznie obowiązywać najwcześniej w dniu ... [sześć lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy].

8.  W przypadku gdy w odniesieniu do danego produktu lub danej usługi ▌podmioty gospodarcze korzystają z ust. 1, informują o tym właściwe organy nadzoru rynku lub odpowiedzialne za kontrolę zgodności usług organy państwa członkowskiego▌, w którym dany produkt jest wprowadzany do obrotu lub w którym dana usługa jest świadczona.

Akapit pierwszy nie ma zastosowania do mikroprzedsiębiorstw.

ROZDZIAŁ VI

NORMY ZHARMONIZOWANE ORAZ SPECYFIKACJE TECHNICZNE PRODUKTÓW I USŁUG

Artykuł 15

Domniemanie zgodności

1.  W przypadku produktów i usług spełniających normy zharmonizowane lub ich części, do których to norm odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, domniemywa się, że dane produkty i usługi spełniają wymogi dostępności określone w niniejszej dyrektywie, w zakresie, w jakim wymogi te są objęte takimi normami lub ich częściami.

2.  Komisja, zgodnie z art. 10 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012, zwraca się do jednej lub kilku europejskich organizacji normalizacyjnych z wnioskiem o opracowanie norm zharmonizowanych dla wymogów dostępności produktów określonych w załączniku I. Pierwszy taki wniosek Komisja przedstawi zainteresowanemu komitetowi do dnia ... [dwa lata od dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy].

3.  Komisja może przyjąć akty wykonawcze ustanawiające specyfikacje techniczne, które spełniają wymogi dostępności określone w niniejszej dyrektywie, w przypadku gdy zostały spełnione następujące warunki:

a)  w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie opublikowano odniesienia do norm zharmonizowanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1025/2012; oraz

b)  albo:

(i)  Komisja zwróciła się do co najmniej jednej z europejskich organizacji normalizacyjnych z wnioskiem o opracowanie normy zharmonizowanej, a w procedurze normalizacyjnej wystąpiły nieuzasadnione opóźnienia lub wniosek nie został przyjęty przez żadną z europejskich organizacji normalizacyjnych;

albo

(ii)  Komisja może wykazać, że specyfikacja techniczna spełnia wymagania określone w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1025/2012, z wyjątkiem wymagania, by specyfikacje techniczne zostały opracowane przez organizację o charakterze niekomercyjnym.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 27 ust. 2.

4.  Produkty i usługi, które są zgodne ze specyfikacjami technicznymi lub ich częściami, uznaje się za spełniające wymogi dostępności określone w niniejszej dyrektywie, w zakresie, w jakim te specyfikacje techniczne lub ich części obejmują te wymogi.

ROZDZIAŁ VII

ZGODNOŚĆ PRODUKTÓW I OZNAKOWANIE CE

Artykuł 16

Unijna deklaracja zgodności produktów

1.  W deklaracji zgodności UE stwierdza się, że wykazano spełnienie mających zastosowanie wymogów dostępności. Jeżeli w drodze wyjątku zastosowano art. 14, deklaracja zgodności UE zawiera informację, które wymogi dostępności są objęte tym wyjątkiem.

2.  Deklaracja zgodności UE musi być zgodna z szablonem określonym w załączniku III do decyzji nr 768/2008/WE. Zawiera ona elementy określone w załączniku IV do niniejszej dyrektywy oraz jest systematycznie aktualizowana. W wymogach dotyczących dokumentacji technicznej unika się nakładania nieuzasadnionych obciążeń na mikroprzedsiębiorstwa oraz MŚP. Deklaracja zgodności jest tłumaczona na język lub języki wymagane przez państwo członkowskie, w którym wprowadza się do obrotu lub udostępnia dany produkt na rynku.

3.  W przypadku gdy dany produkt podlega więcej niż jednemu aktowi prawa Unii wymagającemu deklaracji zgodności UE, sporządzana jest jedna deklaracja zgodności UE odnosząca się do wszystkich takich aktów prawa Unii. Deklaracja wskazuje odpowiednie akty prawne, łącznie z ich odniesieniami publikacyjnymi.

4.  Poprzez sporządzenie deklaracji zgodności UE producent bierze na siebie odpowiedzialność za zgodność produktu z wymogami określonymi w niniejszej dyrektywie.

Artykuł 17

Ogólne zasady dotyczące oznakowania CE dla produktów

Oznakowanie CE podlega ogólnym zasadom określonym w art. 30 rozporządzenia

(WE) nr 765/2008.

Artykuł 18

Przepisy i warunki dotyczące umieszczania oznakowania CE

1.  Oznakowanie CE umieszcza się w sposób widoczny, czytelny i trwały na produkcie lub jego tabliczce znamionowej. W przypadku gdy jest to niemożliwe lub nieuzasadnione ze względu na charakter produktu, oznakowanie CE umieszcza się na opakowaniu i w dołączonych dokumentach.

2.  Oznakowanie CE umieszcza się przed wprowadzeniem produktu do obrotu.

3.  Państwa członkowskie korzystają z istniejących mechanizmów w celu zapewnienia prawidłowego stosowania systemu regulującego oznakowanie CE oraz podejmują odpowiednie działania w przypadku nieprawidłowego stosowania tego oznakowania.

ROZDZIAŁ VIII

NADZÓR RYNKU PRODUKTÓW ORAZ UNIJNA PROCEDURA OCHRONNA

Artykuł 19

Nadzór rynku produktów

1.  Do produktów zastosowanie mają art. 15 ust. 3 i art. 16–19, art. 21, art. 23–28 i art. 29 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 765/2008.

2.  Prowadząc nadzór rynku produktów, odpowiednie organy nadzoru rynku – w przypadkach gdy podmiot gospodarczy skorzystał z art. 14 niniejszej dyrektywy:

a)  sprawdzają, czy podmiot gospodarczy przeprowadził ocenę, o której mowa w art. 14;

b)  dokonują analizy tej oceny i jej wyników, w tym prawidłowego stosowania kryteriów określonych w załączniku VI; oraz

c)  sprawdzają, czy spełnione są mające zastosowanie wymogi dostępności.

3.  Państwa członkowskie zapewniają, aby informacje posiadane przez organy nadzoru rynku dotyczące spełniania przez podmioty gospodarcze mających zastosowanie wymogów dostępności określonych w niniejszej dyrektywie oraz ocena ▌ przewidziana w art. 14 dostępne były dla konsumentów na żądanie oraz w  formacie dostępnym, chyba że informacje te nie mogą być udostępniane ze względu na ich poufny charakter, jak przewidziano w art. 19 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 765/2008.

Artykuł 20

Procedura postępowania na szczeblu krajowym w przypadku produktów niespełniających mających zastosowanie wymogów dostępności

1.  W przypadku gdy organy nadzoru rynku jednego państwa członkowskiego ▌ mają wystarczające powody, by uważać, że dany produkt objęty zakresem stosowania niniejszej dyrektywy nie spełnia mających zastosowanie wymogów dostępności, dokonują one oceny tego produktu pod kątem spełnienia wszystkich mających zastosowanie wymogów określonych w niniejszej dyrektywie. W tym celu odpowiednie podmioty gospodarcze w pełni współpracują z organami nadzoru rynku.

W przypadku gdy w toku oceny, o której mowa w akapicie pierwszym, organy nadzoru rynku stwierdzą, że dany produkt nie spełnia wymogów określonych w niniejszej dyrektywie, niezwłocznie zobowiązują odpowiedni podmiot gospodarczy do podjęcia wszystkich określonych przez te ograny stosownych działań naprawczych w celu zapewnienia zgodności produktu z tymi wymogami ▌w rozsądnym terminie, współmiernie do charakteru niezgodności.

Organy nadzoru rynku zobowiązują odpowiednie podmioty gospodarcze do wycofania danego produktu z obrotu w dodatkowym rozsądnym terminie, jedynie jeżeli odpowiedni podmiot gospodarczy nie podejmie adekwatnych działań naprawczych w terminie, o którym mowa w akapicie drugim.

Art. 21 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 ma zastosowanie do środków, o których mowa w akapitach drugim i trzecim niniejszego ustępu.

2.  W przypadku gdy organy nadzoru rynku uznają, że niezgodność nie ogranicza się wyłącznie do terytorium państwa, w którym prowadzą nadzór, informują one Komisję oraz pozostałe państwa członkowskie o wynikach oceny oraz działaniach, których podjęcia zażądały od podmiotu gospodarczego.

3.  Dany podmiot gospodarczy zapewnia podjęcie wszelkich odpowiednich działań naprawczych w odniesieniu do wszystkich odnośnych produktów, które ten podmiot udostępnił na rynku w Unii.

4.  W przypadku gdy odpowiedni podmiot gospodarczy nie podejmie odpowiednich działań naprawczych w terminie, o którym mowa w ust. 1 akapit trzeci, organy nadzoru rynku wprowadzają wszelkie odpowiednie środki tymczasowe w celu zakazania lub ograniczenia udostępniania produktów na rynku krajowym lub wycofania danego produktu z obrotu ▌.

Organy nadzoru rynku niezwłocznie przekazują Komisji i pozostałym państwom członkowskim informacje na temat tych środków.

5.  Informacje, o których mowa w ust. 4 akapit drugi, obejmują wszelkie dostępne szczegóły, przede wszystkim dane konieczne do identyfikacji produktu niezgodnego, informacje na temat pochodzenia produktu, charakteru występującej domniemanej niezgodności i wymogów dostępności niespełnianych przez dany produkt, rodzaju i okresu obowiązywania wprowadzonych środków krajowych, a także stanowisko przedstawione przez odpowiedni podmiot gospodarczy. W szczególności organy nadzoru rynku są zobowiązane wskazać, czy brak zgodności wynika z którejkolwiek z następujących przyczyn:

a)  niespełniania przez produkt mających zastosowanie wymogów dostępności; lub

b)  niedociągnięć w normach zharmonizowanych lub specyfikacjach technicznych, o których mowa w art. 15, będących podstawą domniemania zgodności.

6.  Państwa członkowskie inne niż państwo członkowskie, które wszczęło postępowanie na podstawie niniejszego artykułu, niezwłocznie informują Komisję i pozostałe państwa członkowskie o wszystkich wprowadzonych środkach i przekazują wszystkie będące w ich posiadaniu dodatkowe informacje dotyczące niezgodności danego produktu, a w przypadku gdy wyrażają sprzeciw wobec notyfikowanego środka krajowego, przedstawiają swoje zastrzeżenia.

7.  W przypadku gdy w ciągu trzech miesięcy od otrzymania informacji, o których mowa w ust. 4 akapit drugi, żadne państwo członkowskie ani Komisja nie zgłoszą sprzeciwu wobec środka tymczasowego podjętego przez państwo członkowskie, środek ten uznaje się za uzasadniony.

8.  Państwa członkowskie zapewniają niezwłoczne przyjęcie w odniesieniu do danego produktu właściwych środków ograniczających, takich jak wycofanie z obrotu.

Artykuł 21

Procedura ochronna na poziomie Unii

1.  W przypadku gdy po ukończeniu postępowania określonego w art. 20 ust. 3 i 4 zgłaszane są sprzeciwy wobec środka podjętego przez państwo członkowskie lub w przypadku gdy Komisja dysponuje racjonalnymi dowodami sugerującymi, że środek krajowy jest sprzeczny z prawem Unii, Komisja niezwłocznie rozpoczyna konsultacje z państwami członkowskimi i odpowiednim podmiotem gospodarczym lub odpowiednimi podmiotami gospodarczymi oraz dokonuje oceny tego środka krajowego. Na podstawie wyników tej oceny Komisja rozstrzyga, czy dany środek krajowy jest uzasadniony.

Komisja kieruje swoją decyzję do wszystkich państw członkowskich i niezwłocznie informuje o niej państwa członkowskie i odpowiedni podmiot gospodarczy lub odpowiednie podmioty gospodarcze.

2.  Jeżeli środek krajowy, o którym mowa w ust. 1, zostanie uznany za uzasadniony, wszystkie państwa członkowskie podejmują środki konieczne do zapewnienia, by wyrób niezgodny z wymogami został wycofany z ich rynku, i informują o nich Komisję. Jeżeli środek krajowy zostaje uznany za nieuzasadniony, dane państwo członkowskie wycofuje ten środek.

3.  W przypadku gdy środek krajowy, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zostanie uznany za uzasadniony, a niezgodność produktu zostanie uznana za wynikającą z niedociągnięć w normach zharmonizowanych, o których mowa w art. 20 ust. 5 lit b), Komisja stosuje procedurę określoną w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012.

4.  W przypadku gdy środek krajowy, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zostanie uznany za uzasadniony, a niezgodność produktu zostanie uznana za wynikającą z niedociągnięć w specyfikacjach technicznych, o których mowa w art. 20 ust. 5 lit. b), Komisja niezwłocznie przyjmuje akt wykonawczy zmieniający lub uchylający daną specyfikację techniczną. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 27 ust. 2.

Artykuł 22

Niezgodność pod względem formalnym

1.  Bez uszczerbku dla art. 20, w przypadku gdy państwo członkowskie dokona jednego z poniższych ustaleń, zobowiązuje ono odpowiedni podmiot gospodarczy do usunięcia przedmiotowych niezgodności:

a)  oznakowanie CE zostało umieszczone z naruszeniem art. 30 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 lub art. 18 niniejszej dyrektywy;

b)  oznakowanie CE nie zostało umieszczone;

c)  nie została sporządzona deklaracja zgodności UE;

d)  deklaracja zgodności UE nie została sporządzona w prawidłowy sposób;

e)  dokumentacja techniczna jest niedostępna lub niekompletna;

f)  brak jest informacji, o których mowa w art. 7 ust. 6 lub art. 9 ust. 4, lub są one nieprawdziwe lub niekompletne;

g)  nie zostały spełnione inne wymogi administracyjne, o których mowa w art. 7 lub 9.

2.  W przypadku utrzymywania się niezgodności, o której mowa w ust. 1, dane państwo członkowskie podejmuje wszelkie odpowiednie środki w celu ograniczenia lub zakazania udostępniania na rynku danego produktu lub w celu zapewnienia jego wycofania z obrotu.

ROZDZIAŁ IX

ZGODNOŚĆ USŁUG

Artykuł 23

Zgodność usług

1.  Państwa członkowskie ustanawiają, wdrażają i okresowo aktualizują odpowiednie procedury w celu:

a)  sprawdzania zgodności usług z wymogami określonymi w niniejszej dyrektywie, w tym oceny, o której mowa w art. 14, do których stosuje się odpowiednio art. 19 ust. 2;

b)  rozpatrywania skarg lub sprawozdań dotyczących kwestii odnoszących się do niezgodności usług z wymogami dostępności określonymi w niniejszej dyrektywie;

c)  sprawdzania, czy dany podmiot gospodarczy podjął niezbędne działania naprawcze.

2.  Państwa członkowskie wyznaczają organy odpowiedzialne za wdrożenie procedur, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do zgodności usług.

Państwa członkowskie zapewniają, aby społeczeństwo było informowane o istnieniu, obowiązkach, nazwie, pracach i decyzjach organów, o których mowa w akapicie pierwszym. Organy te udostępniają na żądanie te informacje w  formatach dostępnych.

ROZDZIAŁ X

WYMOGI DOSTĘPNOŚCI W INNYCH AKTACH PRAWNYCH UNII

Artykuł 24

Dostępność na podstawie innych aktów prawnych Unii

1.  W odniesieniu do produktów i usług, o których mowa w art. 2 niniejszej dyrektywy, wymogi dostępności określone w załączniku I do niej są obowiązkowymi wymogami w zakresie dostępności w rozumieniu art. 42 ust. 1 dyrektywy 2014/24/UE i art. 60 ust. 1 dyrektywy 2014/25/UE.

2.  Produkty lub usługi, których cechy, elementy lub funkcje spełniają wymogi dostępności określone w załączniku I do niniejszej dyrektywy zgodnie z jego sekcją VI, uznaje się za wypełniające – odnośnie do tych cech, elementów lub funkcji – odpowiednie obowiązki w zakresie dostępności określone w aktach unijnych innych niż niniejsza dyrektywa, chyba że w tych innych aktach przewidziano inaczej.

Artykuł 25

Normy zharmonizowane i specyfikacje techniczne odnośnie do innych aktów unijnych

Zgodność z normami zharmonizowanymi i specyfikacjami technicznymi lub ich częściami, które są przyjmowane zgodnie z art. 15, stanowi podstawę domniemania zgodności z art. 25, w zakresie, w jakim te normy i specyfikacje techniczne lub ich części spełniają wymogi dostępności określone w niniejszej dyrektywie.

ROZDZIAŁ XI

AKTY DELEGOWANE, UPRAWNIENIA WYKONAWCZE I PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 26

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.  Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 4 ust. 9, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia … [data wejścia w życie niniejszej dyrektywy].

Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 12 ust. 3 i art. 14 ust. 7, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia … [data wejścia w życie niniejszej dyrektywy]. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem danego okresu.

3.  Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 4 ust. 9, art. 12 ust. 3 i art. 14 ust. 7, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.  Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.

5.  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.  Akt delegowany przyjęty na podstawie  art. 4 ust. 9, art. 12 ust. 3 i art. 14 ust. 7 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 27

Procedura komitetowa

1.  Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia

(UE) nr 182/2011.

2.  W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia

(UE) nr 182/2011.

Artykuł 28

Grupa robocza

Komisja powołuje grupę roboczą składającą się z przedstawicieli organów nadzoru rynku, organów odpowiedzialnych za zgodność usług oraz odpowiednich interesariuszy, w tym przedstawicieli organizacji reprezentujących osoby z niepełnosprawnością.

Grupa robocza:

a)  ułatwia wymianę informacji i najlepszych praktyk między organami nadzoru rynku i odpowiednimi interesariuszami;

b)  wzmacnia współpracę między organami a odpowiednimi interesariuszami w kwestiach odnoszących się do wdrażania niniejszej dyrektywy, tak by zwiększyć spójność stosowania wymogów dostępności określonych w niniejszej dyrektywie i ściśle monitorować wdrażanie art. 14; oraz

c)  udziela porad, w szczególności Komisji, zwłaszcza w odniesieniu do wdrażania art. 4 i 14.

Artykuł 29

Egzekwowanie przepisów

1.  Państwa członkowskie zapewniają istnienie odpowiednich i skutecznych środków zapewniających przestrzeganie niniejszej dyrektywy.

2.  Środki, o których mowa w ust. 1, obejmują:

a)  przepisy, na podstawie których konsument może wnieść skargę na mocy prawa krajowego do sądu lub właściwego organu administracyjnego, aby zapewnić stosowanie krajowych przepisów transponujących przepisy niniejszej dyrektywy;

b)  przepisy, na podstawie których organy publiczne lub prywatne stowarzyszenia, organizacje lub inne podmioty prawne, które mają uzasadniony interes w zapewnieniu zgodności z niniejszą dyrektywą, mogą występować na mocy prawa krajowego do sądu lub właściwego organu administracyjnego w imieniu skarżącego, albo dla wsparcia go, za jego zgodą, w ramach dowolnego postępowania sądowego lub administracyjnego dotyczącego egzekwowania obowiązków określonych w niniejszej dyrektywie.

3.  Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do procedur udzielania zamówień objętych dyrektywą 2014/24/UE lub dyrektywą 2014/25/UE.

Artykuł 30

Sankcje

1.  Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji nakładanych w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy i podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich wdrożenia.

2.  Sankcje te muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Muszą im też towarzyszyć skuteczne działania zaradcze w przypadku niezapewnienia zgodności przez podmiot gospodarczy.

3.  Państwa członkowskie bezzwłocznie powiadamiają Komisję o tych przepisach i środkach oraz niezwłocznie powiadamiają ją o każdej późniejszej zmianie, która ich dotyczy.

4.  Sankcje uwzględniają zakres niezgodności, w tym jej wagę oraz liczbę niezgodnych z przepisami produktów lub usług, jak również liczbę dotkniętych nimi osób.

5.  Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do procedur udzielania zamówień objętych dyrektywą 2014/24/UE lub dyrektywą 2014/25/UE.

Artykuł 31

Transpozycja

1.  Państwa członkowskie przyjmują i publikują, do dnia … [trzy lata po wejściu w życie niniejszej dyrektywy] ▌, przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

2.  Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia … [sześć lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy].

3.  W drodze odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o stosowaniu środków w odniesieniu do obowiązków określonych w art. 4 ust. 8 najpóźniej od dnia ... [osiem lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy].

4.  Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

5.  Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

6.  Państwa członkowskie korzystające z możliwości przewidzianej w art. 4 ust. 4 przekazują Komisji teksty przyjętych w tym celu podstawowych przepisów prawa krajowego i składają Komisji sprawozdanie z postępów w ich wdrażaniu.

Artykuł 32

Środki przejściowe

1.  Bez uszczerbku dla ust. 2 niniejszego artykułu państwa członkowskie ustanawiają okres przejściowy trwający do dnia ... [11 lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy], w trakcie którego usługodawca może nadal świadczyć usługi, wykorzystując produkty, które zgodnie z prawem wykorzystywał w celu świadczenia podobnych usług przed tą datą.

Umowy o świadczenie usług zawarte przed dniem ... [sześć lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy], mogą nadal obowiązywać w niezmienionej formie do momentu ich wygaśnięcia, lecz nie dłużej niż przez pięć lat od tej daty.

2.  Państwa członkowskie mogą postanowić, że terminale samoobsługowe stosowane zgodnie z prawem przez usługodawców w związku ze świadczeniem usług przed dniem … [sześć lat od dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy] mogą w dalszym ciągu być stosowane do świadczenia podobnych usług aż do upływu okresu ich ekonomicznej użyteczności, nie dłużej jednak niż 20 lat od daty rozpoczęcia ich stosowania.

Artykuł 33

Sprawozdanie i przegląd

1.  Do dnia … [11 lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy], a następnie co pięć lat, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów sprawozdanie ze stosowania niniejszej dyrektywy.

2.   Sprawozdania te dotyczą między innymi – w świetle rozwoju sytuacji społecznej, gospodarczej i technologicznej – zmian w dostępności produktów i usług, ewentualnych blokad technologicznych lub barier dla innowacji oraz skutków niniejszej dyrektywy dla podmiotów gospodarczych i dla osób z niepełnosprawnościami ▌. Sprawozdanie zawiera również ocenę tego, czy stosowanie art. 4 ust. 4 przyczyniło się do zbliżenia rozbieżnych wymogów dostępności środowiska zbudowanego odnośnie do usług przewozów pasażerskich, usług bankowości detalicznej oraz centrów obsługi klienta w sklepach dostawców usług łączności elektronicznej, w miarę możliwości, aby umożliwić ich stopniowe dostosowywanie do wymogów dostępności określonych w załączniku III.

W sprawozdaniach ocenia się także, czy stosowanie niniejszej dyrektywy, w szczególności jej przepisów o charakterze dobrowolnym, przyczyniło się do zbliżenia wymogów dostępności środowiska zbudowanego stanowiącego roboty budowlane objęte zakresem stosowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE(36), dyrektywy 2014/24/UE i dyrektywy 2014/25/UE.

Sprawozdania obejmują również skutki, jakie dla funkcjonowania rynku wewnętrznego mają stosowanie art. 14 niniejszej dyrektywy, w tym – w stosownych przypadkach – na podstawie informacji otrzymanych zgodnie z art. 14 ust. 8, oraz wyłączenie mikroprzedsiębiorstw. Z myślą o ewentualnym przeglądzie niniejszej dyrektywy w sprawozdaniu stwierdzone zostanie, czy niniejsza dyrektywa osiągnęła swoje cele i czy wskazane byłoby objęcie zakresem stosowania niniejszej dyrektywy nowych produktów i usług lub wykluczenie z niego niektórych produktów lub usług; określone zostaną także, w miarę możliwości, dziedziny, w których należy zmniejszyć obciążenia ▌.

Komisja, w razie potrzeby, proponuje odpowiednie środki, które mogą obejmować środki ustawodawcze.

3.  Państwa członkowskie przekazują Komisji w odpowiednim terminie wszystkie informacje, które są dla niej niezbędne do sporządzenia takich sprawozdań.

4.  Sprawozdania Komisji uwzględniają opinie zainteresowanych podmiotów gospodarczych i odpowiednich organizacji pozarządowych, w tym organizacji reprezentujących osoby z niepełnosprawnościami ▌.

Artykuł 34

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 35

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

_____________________

ZAŁĄCZNIK I

WYMOGI DOSTĘPNOŚCI PRODUKTÓW I USŁUG

SEKCJA I: OGÓLNE WYMOGI DOSTĘPNOŚCI DOTYCZĄCE WSZYSTKICH PRODUKTÓW OBJĘTYCH NINIEJSZĄ DYREKTYWĄ ZGODNIE Z ART. 2 UST. 1

Produkty muszą być projektowane i wytwarzane w taki sposób, aby zmaksymalizować ich przewidywalne wykorzystywanie przez osoby z niepełnosprawnościami; do produktów muszą być dołączane, w miarę możliwości w produkcie lub na nim, dostępne informacje o ich działaniu oraz o cechach decydujących o ich dostępności.

1.  Wymogi dotyczące udzielania informacji:

a)  informacje na temat użytkowania produktu zamieszczone na samym produkcie (etykietowanie, instrukcje i ostrzeżenia) muszą być:

(i)  udostępniane za pomocą więcej niż jednego kanału sensorycznego;

(ii)  przedstawione w sposób zrozumiały;

(iii)  przedstawione użytkownikom w formie umożliwiającej ich odbiór;

(iv)  przedstawione za pomocą czcionki o odpowiednim rozmiarze i kształcie, z uwzględnieniem przewidywalnych warunków użytkowania oraz z zastosowaniem wystarczającego kontrastu i regulowanych odstępów między literami, wierszami i akapitami;

b)  instrukcje użytkowania produktu niezamieszczone na samym produkcie, ale udostępniane podczas jego użytkowania lub w inny sposób (na przykład za pośrednictwem strony internetowej) – w tym instrukcje dotyczące funkcji produktu ułatwiających dostęp, sposobu ich aktywacji i ich interoperacyjności z rozwiązaniami wspomagającymi – muszą być dostępne publicznie w momencie wprowadzania produktu do obrotu i muszą:

(i)  być udostępniane za pomocą więcej niż jednego kanału sensorycznego;

(ii)  być przedstawione w sposób zrozumiały;

(iii)  być przedstawione użytkownikom w formie umożliwiającej ich odbiór;

(iv)  być przedstawione za pomocą czcionki o odpowiednim rozmiarze i kształcie, z uwzględnieniem przewidywalnych warunków użytkowania oraz z zastosowaniem wystarczającego kontrastu i regulowanych odstępów między literami, wierszami i akapitami;

(v)  jeżeli chodzi o treść, instrukcje muszą być udostępniane w formatach tekstowych umożliwiających tworzenie alternatywnych formatów wspomagających, które mogą być przedstawiane na różne sposoby i za pomocą więcej niż jednego kanału sensorycznego;

(vi)  obejmować alternatywną prezentację treści nietekstowych;

(vii)  obejmować opis interfejsu użytkownika produktu (obsługa, sterowanie i informacje zwrotne, dane wejściowe i wyjściowe), który jest przedstawiany zgodnie z pkt 2; opis ten powinien wskazywać – dla każdej z liter w pkt 2 – czy produkt posiada te cechy;

(viii)  obejmować opis funkcjonowania produktu, który jest zapewniany poprzez funkcje mające na celu uwzględnienie potrzeb osób z niepełnosprawnościami zgodnie z pkt 2; opis ten powinien wskazywać – dla każdej z liter w pkt 2 – czy produkt posiada te cechy;

(ix)  obejmować opis oprogramowania i sprzętu łączących produkt z urządzeniami wspomagającymi; opis ten powinien obejmować wykaz tych urządzeń wspomagających, które były testowane wraz z danym produktem.

2.  Interfejs użytkownika i projektowanie uwzględniające potrzebę funkcjonalności:

Produkt, w tym jego interfejs użytkownika, musi zawierać cechy, elementy i funkcje, które umożliwiają osobom z niepełnosprawnościami dostęp do produktu, jego postrzeganie, obsługę, zrozumienie sposobu jego działania i sterowanie nim:

a)  jeżeli produkt umożliwia komunikowanie się, w tym komunikację interpersonalną, obsługę, informację, sterowanie i orientację, musi to być możliwe przez więcej niż jeden kanał sensoryczny; musi to obejmować rozwiązania alternatywne dla elementów wizualnych i dźwiękowych, elementów mowy i elementów dotykowych;

b)  jeżeli produkt wykorzystuje mowę, musi zapewniać alternatywne rozwiązania dla mowy i wprowadzania danych głosowych na potrzeby komunikacji, obsługi, sterowania i orientacji;

c)  jeżeli produkt wykorzystuje elementy wizualne, musi zapewniać elastyczne rozwiązania dotyczące powiększania obrazu, zwiększania jasności i kontrastu dla komunikacji, informacji i obsługi, a także zapewniać interoperacyjność z urządzeniami wspomagającymi i programami umożliwiającymi nawigację po interfejsie;

d)  jeżeli produkt wykorzystuje kolor do przekazywania informacji, wskazania działania, które należy wykonać, wskazania konieczności reakcji ze strony użytkownika lub zaznaczenia pewnych elementów, musi zapewnić rozwiązanie alternatywne do stosowania kolorów;

e)  jeżeli produkt wykorzystuje sygnały dźwiękowe do przekazywania informacji, wskazania działania, które należy wykonać, wskazania konieczności reakcji ze strony użytkownika lub zaznaczenia pewnych elementów, musi zapewnić rozwiązanie alternatywne do stosowania sygnałów dźwiękowych;

f)  jeżeli produkt wykorzystuje elementy wizualne, musi zapewniać elastyczne sposoby poprawy wyrazistości wizji;

g)  jeżeli produkt wykorzystuje elementy dźwiękowe, musi zapewniać użytkownikowi możliwość sterowania głośnością i szybkością odtwarzania oraz zaawansowane funkcje dźwiękowe, w tym redukcję zakłóceń ze strony sygnałów dźwiękowych pochodzących od okolicznych produktów i wyrazistość dźwięku;

h)  jeżeli produkt wymaga ręcznej obsługi i sterowania, musi umożliwiać sterowanie sekwencyjne i alternatywne rozwiązania z zakresu motoryki małej; należy unikać konieczności jednoczesnego manipulowania więcej niż jednym przełącznikiem, które muszą być możliwe do rozróżnienia za pomocą dotyku;

i)  w produkcie nie stosuje się trybów pracy wymagających dużego zasięgu i dużej siły fizycznej;

j)  produkt nie może wywoływać ataków padaczki fotogennej;

k)  przy korzystaniu z cech decydujących o dostępności produktu musi chronić prywatność użytkownika;

l)  produkt musi zapewnić alternatywę dla identyfikacji biometrycznej i kontroli danych biometrycznych;

m)  produkt musi zapewniać spójność funkcji i zapewnić wystarczająco długi czas na interakcję oraz możliwość elastycznego dostosowywania czasu;

n)  produkt musi zapewniać oprogramowanie i sprzęt służące do łączenia się z technologiami wspomagającymi;

o)  produkt musi spełniać następujące wymogi sektorowe:

(i)  terminale samoobsługowe:

–  muszą oferować technologię syntezy mowy;

–  muszą umożliwiać stosowanie własnych słuchawek;

–  jeżeli wymagana jest reakcja w określonym czasie – muszą informować użytkownika o tym za pośrednictwem więcej niż jednego kanału sensorycznego;

–  muszą zapewniać możliwość wydłużenia danego czasu;

–  muszą zapewniać odpowiedni kontrast oraz możliwość dotykowego rozpoznania klawiszy i przełączników, o ile występują;

–  nie mogą wymagać, by dana cecha decydująca o dostępności musiała zostać aktywowana, aby użytkownik mógł z niej korzystać;

–  jeżeli produkt wykorzystuje sygnały lub elementy dźwiękowe, musi być kompatybilny z dostępnymi na poziomie Unii urządzeniami i technologiami wspomagającymi, w tym technologiami wzmacniającymi słuch, takimi jak aparaty słuchowe, cewki indukcyjne, implanty ślimakowe i urządzenia wspomagające słyszenie;

(ii)  czytniki książek elektronicznych muszą oferować technologię syntezy mowy;

(iii)  konsumenckie urządzenie końcowe mające interaktywne zdolności obliczeniowe wykorzystywane do usług łączności elektronicznej:

–  gdy poza porozumiewaniem głosowym oferuje możliwości porozumiewania się za pomocą tekstu, musi umożliwiać przetwarzanie tekstu w czasie rzeczywistym i obsługiwać dźwięk jakości hi-fi;

–  gdy poza porozumiewaniem głosowym i za pomocą tekstu lub w połączeniu z takimi sposobami porozumiewania się oferuje możliwości porozumiewania się za pomocą transmisji wideo, musi umożliwiać przeprowadzenie pełnej konwersacji, obejmującej komunikację głosową zsynchronizowaną z tekstem przekazywanym w czasie rzeczywistym i transmisją wideo o rozdzielczości umożliwiającej komunikację w języku migowym;

–  musi umożliwiać skuteczne bezprzewodowe połączenie z technologiami wzmacniającymi słuch;

–  musi unikać zakłóceń ze strony urządzeń wspomagających;

(iv)  konsumenckie urządzenie końcowe mające interaktywne zdolności obliczeniowe, służące do korzystania z audiowizualnych usług medialnych musi oferować osobom z niepełnosprawnościami elementy dostępności zapewniane przez dostawcę usług audiowizualnych dotyczące dostępu użytkownika, wyboru, sterowania i personalizacji oraz transmisji do urządzeń wspomagających.

3.  Usługi wsparcia:

W przypadku gdy udostępniane są usługi wsparcia (działy pomocy technicznej, centra obsługi telefonicznej, wsparcie techniczne, usługi przekazu i usługi szkoleniowe), udzielają one informacji na temat dostępności produktu i jego kompatybilności z technologiami wspomagającymi, za pośrednictwem dostępnych sposobów komunikacji .

SEKCJA II: WYMOGI DOSTĘPNOŚCI DOTYCZĄCE PRODUKTÓW OBJĘTYCH ART. 2 UST. 1, Z WYJĄTKIEM TERMINALI SAMOOBSŁUGOWYCH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 UST. 1 LIT. b)

W uzupełnieniu wymogów sekcji I opakowaniom i instrukcjom produktów, których dotyczy niniejsza sekcja, należy nadać dostępny charakter, aby zmaksymalizować ich przewidywalne wykorzystywanie przez osoby z niepełnosprawnościami. Oznacza to, że:

a)  opakowanie produktu oraz zamieszczone na nim informacje (dotyczące np. otwierania, zamykania, stosowania, usuwania), w tym, o ile są podawane, informacje dotyczące cech produktu decydujących o jego dostępności, muszą mieć dostępny charakter i w miarę możliwości być umieszczone na opakowaniu;

b)  instrukcje dotyczące instalacji, konserwacji, przechowywania i usuwania produktu, niezamieszczone na samym produkcie, ale udostępniane w inny sposób (np. za pośrednictwem strony internetowej), muszą być udostępniane publicznie w momencie wprowadzania produktu do obrotu i spełniać przedstawione poniżej wymogi:

(i)  być dostępne za pomocą więcej niż jednego kanału sensorycznego;

(ii)  być przedstawione w sposób zrozumiały;

(iii)  być przedstawione użytkownikom w formie umożliwiającej ich odbiór;

(iv)  być przedstawione za pomocą czcionki o odpowiednim rozmiarze i kształcie, z uwzględnieniem przewidywalnych warunków użytkowania oraz z zastosowaniem wystarczającego kontrastu i regulowanych odstępów między literami, wierszami i akapitami;

(v)  treść instrukcji musi być udostępniana w formatach tekstowych umożliwiających tworzenie alternatywnych formatów wspomagających, które mogą być przedstawiane na różne sposoby i za pośrednictwem więcej niż jednego kanału sensorycznego; oraz

(vi)  instrukcjom zawierającym treści nietekstowe powinny towarzyszyć alternatywne prezentacje tych treści.

SEKCJA III: OGÓLNE WYMOGI DOSTĘPNOŚCI DOTYCZĄCE WSZYSTKICH USŁUG OBJĘTYCH NINIEJSZĄ DYREKTYWĄ ZGODNIE Z ART. 2 UST. 2

▌Świadczenie usług w taki sposób, aby zmaksymalizować ich przewidywalne wykorzystywanie przez ▌ osoby z niepełnosprawnościami odbywa się poprzez:

a)   zapewnienie dostępności produktów wykorzystywanych do świadczenia danej usługi, zgodnie z sekcją I niniejszego załącznika, oraz – w stosownych przypadkach – z sekcją II;

b)  udzielanie informacji o funkcjonowaniu usługi oraz, w przypadku produktów wykorzystywanych w ramach świadczenia usług, udzielanie informacji o ich związku z usługą, ich właściwościach dotyczących dostępności oraz ich interoperacyjności z urządzeniami i funkcjami wspomagającymi ▌:

(i)  udostępnianie informacji za pomocą więcej niż jednego kanału sensorycznego;

(ii)  przedstawianie informacji w sposób zrozumiały;

(iii)  przedstawianie użytkownikom informacji w formie umożliwiającej ich odbiór;

(iv)  udostępnianie ▌treści informacji w formatach tekstowych umożliwiających tworzenie alternatywnych formatów wspomagających, które mogą być przedstawiane przez użytkowników na różne sposoby i za pośrednictwem więcej niż jednego kanału sensorycznego;

(v)  przedstawianie za pomocą czcionki o odpowiednim rozmiarze i kształcie, z uwzględnieniem przewidywalnych warunków użytkowania oraz z zastosowaniem wystarczającego kontrastu i regulowanych odstępów między literami, wierszami i akapitami;

(vi)  uzupełnianie treści nietekstowych alternatywnymi prezentacjami tych treści; oraz

(vii)  udzielanie informacji elektronicznych ▌potrzebnych do świadczenia usługi w sposób spójny i adekwatny poprzez uczynienie ich zauważalnymi, funkcjonalnymi, zrozumiałymi i solidnymi;

c)  zapewnianie dostępności stron internetowych– w tym powiązanych aplikacji internetowych, usług świadczonych za pomocą urządzeń mobilnych, w tym aplikacji mobilnych – w sposób spójny i adekwatny, poprzez uczynienie ich zauważalnymi, funkcjonalnymi, zrozumiałymi i solidnymi;

d)  w przypadku gdy udostępniane są usługi wsparcia (działy pomocy technicznej, centra obsługi telefonicznej, wsparcie techniczne, usługi przekazu i usługi szkoleniowe) – udzielanie przez nie informacji na temat dostępności usługi i jej kompatybilności z technologiami wspomagającymi, za pośrednictwem dostępnych sposobów komunikacji.

SEKCJA IV: DODATKOWE WYMOGI DOSTĘPNOŚCI USŁUG SZCZEGÓLNYCH

Świadczenie usług musi odbywać się w taki sposób, aby zmaksymalizować ich przewidywalne wykorzystywanie przez osoby z niepełnosprawnościami; w tym celu uwzględnia się następujące funkcje, praktyki, strategie i procedury oraz zmiany w świadczeniu usług ukierunkowane na zaspokajanie potrzeb osób z niepełnosprawnościami oraz zapewnianie interoperacyjności z technologiami wspomagającymi:

a)  Usługi łączności elektronicznej, w tym zgłoszenia alarmowe, o których mowa w art. 109 ust. 2 dyrektywy (UE) 2018/1972:

(i)  przekazywanie tekstu w czasie rzeczywistym w uzupełnieniu komunikacji głosowej;

(ii)  zapewnianie pełnej konwersacji, w przypadku gdy poza komunikacją głosową dostępna jest transmisja wideo;

(iii)  zapewnianie, by zgłoszenia alarmowe z wykorzystaniem głosu, tekstu (w tym tekstu w czasie rzeczywistym) były synchronizowane i – gdy oferowane jest wideo – by były także synchronizowane jako pełna konwersacja i przekazywane przez dostawców usług łączności elektronicznej najwłaściwszemu publicznemu punktowi przyjmowania zgłoszeń.

b)  Usługi umożliwiające dostęp do audiowizualnych usług medialnych:

(i)  udostępnianie zauważalnych, funkcjonalnych, zrozumiałych i solidnych elektronicznych przewodników po programach oraz informacji o oferowanej dostępności;

(ii)  upewnianie, by elementy dostępności (usługi dostępu) audiowizualnych usług medialnych, takie jak napisy dla osób niesłyszących i niedosłyszących, audiodeskrypcja, napisy czytane i tłumaczenie na język migowy, były w pełni przekazywane z odpowiednią jakością umożliwiającą ich właściwe wyświetlenie oraz zsynchronizowane z dźwiękiem i wideo, a jednocześnie by umożliwiały sterowanie ich wyświetlaniem i wykorzystywaniem przez użytkownika.

c)  Usługi lotniczego, autobusowego, kolejowego i wodnego transportu pasażerskiego, z wyjątkiem przewozów miejskich i podmiejskich oraz przewozów regionalnych:

(i)  zapewnianie udzielania informacji na temat dostępności pojazdów, otaczającej infrastruktury oraz środowiska zbudowanego oraz na temat pomocy dla osób z niepełnosprawnościami;

(ii)  zapewnianie udzielania informacji o systemach inteligentnej sprzedaży biletów (rezerwacja elektroniczna, rezerwacja biletów itd.), informacji dla pasażerów w czasie rzeczywistym (rozkłady jazdy, informacje o zakłóceniach ruchu, połączeniach, dalszej podróży innym środkiem transportu itd.), a także dodatkowych informacji o usługach (np. personel na stacjach, niedziałające windy lub usługi czasowo niedostępne).

d)  Przewozy miejskie i  podmiejskie oraz przewozy regionalne:

zapewnianie dostępności terminali samoobsługowych wykorzystywanych w ramach świadczenia usług, zgodnie z sekcją I niniejszego załącznika.

e)  Usługi bankowości detalicznej:

(i)  zapewnianie zauważalnych, funkcjonalnych, zrozumiałych i solidnych metod identyfikacji, podpisów elektronicznych, bezpieczeństwa i usług płatniczych.

(ii)  zapewnianie, by informacje były zrozumiałe, a ich stopień złożoności nie przekraczał poziomu B2 (wyższy średnio zaawansowany) według Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego Rady Europy.

f)  Książki elektroniczne:

(i)  zapewnianie – w sytuacji gdy książka elektroniczna zawiera oprócz tekstu także dźwięk – synchronizacji tekstu i dźwięku;

(ii)  zapewnianie, by cyfrowe pliki książki elektronicznej nie uniemożliwiały prawidłowego funkcjonowania technologii wspomagających;

(iii)  zapewnianie dostępu do treści, nawigacji po treści pliku i jego układzie graficznym (również w dynamicznym układzie graficznym), struktury, elastyczności i możliwości wyboru sposobu prezentacji treści;

(iv)  umożliwienie alternatywnego przedstawienia treści i jej interoperacyjności z różnorodnymi technologiami wspomagającymi w taki sposób, by było ono zauważalne, funkcjonalne, zrozumiałe i solidne;

(v)  zapewnianie, by były one wykrywalne, poprzez oferowanie informacji za pośrednictwem metadanych dotyczących ich cech decydujących o dostępności;

(vi)  zapewnianie, by środki w zakresie zarządzania prawami cyfrowymi nie blokowały cech decydujących o dostępności.

g)  Usługi handlu elektronicznego:

(i)  udzielanie informacji o dostępności sprzedawanych produktów i usług, jeżeli informacje te zostały podane przez odpowiedzialny podmiot gospodarczy;

(ii)  zapewnianie, by funkcje służące identyfikacji, zachowaniu bezpieczeństwa i płatności, gdy stanowią one część dostarczanej usługi (a nie produktu) charakteryzowały się dostępnością, tak by były one zauważalne, funkcjonalne, zrozumiałe i solidne;

(iii)  zapewnianie zauważalnych, funkcjonalnych, zrozumiałych i solidnych metod identyfikacji, podpisów elektronicznych i usług płatniczych.

SEKCJA V: SZCZEGÓŁOWE WYMOGI DOSTĘPNOŚCI DOTYCZĄCE ODBIORU ZGŁOSZEŃ ALARMOWYCH KIEROWANYCH POD JEDNOLITY EUROPEJSKI NUMER ALARMOWY 112 PRZEZ NAJWŁAŚCIWSZY publiczny punkt przyjmowania zgłoszeń:

Odbiór zgłoszeń alarmowych przez najwłaściwszy publiczny punkt przyjmowania zgłoszeń kierowanych pod jednolity europejski numer alarmowy 112 należy – aby zmaksymalizować ich przewidywalne wykorzystywanie przez osoby z niepełnosprawnościami – zapewnić poprzez uwzględnienie funkcji, praktyk, strategii i procedur oraz zmian ▌ukierunkowanych na zaspokajanie potrzeb osób z niepełnosprawnościami.

Zgłoszenia alarmowe kierowane pod jednolity europejski numer alarmowy 112 muszą być odbierane w adekwatny sposób najlepiej odpowiadający krajowej organizacji systemów alarmowych, w najwłaściwszym publicznym punkcie przyjmowania zgłoszeń z wykorzystaniem tego samego środka łączności, za pośrednictwem którego zgłoszenie odebrano, mianowicie poprzez wykorzystywanie synchronizowanego głosu i tekstu (w tym tekstu w czasie rzeczywistym) lub – gdy oferowane jest wideo – głosu, tekstu (w tym tekstu w czasie rzeczywistym) i wideo zsynchronizowanych jako pełna konwersacja.

SEKCJA VI: WYMOGI DOSTĘPNOŚCI CECH, ELEMENTÓW LUB FUNKCJI PRODUKTÓW I USŁUG, ZGODNIE Z ART. 24 UST. 2

Domniemanie spełnienia odpowiednich obowiązków określonych w innych aktach unijnych dotyczących cech, elementów lub funkcji produktów i usług wymaga, by spełnione były następujące warunki:

1.  Produkty:

a)  dostępny charakter informacji dotyczących działania produktów oraz cech decydujących o dostępności produktów musi być zgodny z odpowiednimi elementami określonymi w pkt 1 sekcji I niniejszego załącznika; chodzi mianowicie o informacje dotyczące użytkowania produktu zamieszczone na samym produkcie oraz instrukcje użytkowania produktu niezamieszczone w samym produkcie, lecz udostępniane w trakcie użytkowania produktu lub w inny sposób, na przykład za pośrednictwem strony internetowej;

b)  dostępny charakter cech, elementów i funkcji interfejsu użytkownika oraz projektowanie produktów uwzględniające potrzebę funkcjonalności musi spełniać odpowiednie wymogi dostępności, które odnoszą się do takiego interfejsu użytkownika lub projektowania uwzględniającego potrzebę funkcjonalności i które określono w pkt 2 sekcji I niniejszego załącznika;

c)  dostępny charakter opakowania, w tym informacje udostępnione w nim oraz instrukcje dotyczące instalacji, konserwacji, przechowywania i usuwania produktu, niezamieszczone w samym produkcie, ale udostępniane w inny sposób (np. za pośrednictwem strony internetowej), z wyjątkiem terminali samoobsługowych, muszą spełniać odpowiednie wymogi dostępności określone w sekcji II niniejszego załącznika.

2.  Usługi:

dostępny charakter cech, elementów i funkcji usług musi spełniać odpowiednie wymogi dostępności tych cech, elementów i funkcji, które to wymogi określono w sekcjach niniejszego załącznika dotyczących usług.

SEKCJA VII: KRYTERIA FUNKCJONALNE

Jeżeli wymogi dostępności określone w sekcjach I-VI niniejszego załącznika nie uwzględniają jednej lub większej liczby funkcji projektowania i wytwarzania produktów lub świadczenia usług, te funkcje lub środki muszą być dostępne, tak by – poprzez spełnienie odnośnych kryteriów funkcjonalnych – zapewnione było ich jak najlepsze przewidywalne wykorzystanie przez osoby z niepełnosprawnościami.

Te kryteria funkcjonalne mogą być wykorzystywane wyłącznie jako alternatywa dla jednego specyficznego wymogu technicznego lub większej ich liczby, gdy wymogi te są wskazane w wymogach dostępności, jedynie w przypadku gdy stosowanie odpowiednich kryteriów funkcjonalnych spełnia wymogi dostępności i powoduje, że projektowanie i wytwarzanie produktów oraz świadczenie usług prowadzi do równoważnej lub większej dostępności w przewidywalnym wykorzystaniu przez osoby z niepełnosprawnościami.

a)  Użytkowanie przez osoby niewidome

Jeżeli produkt lub usługa obsługiwane są w sposób angażujący wzrok, należy zapewnić co najmniej jeden tryb obsługi, który nie wymaga zaangażowania wzroku.

b)  Użytkowanie w przypadku ograniczonej zdolności widzenia

Jeżeli produkt lub usługa obsługiwane są w sposób angażujący wzrok, należy zapewnić co najmniej jeden tryb obsługi, który umożliwia użytkownikom obsługę produktu przy ograniczonej zdolności widzenia.

c)  Użytkowanie w przypadku zaburzenia widzenia barw

Jeżeli produkt lub usługa obsługiwane są w sposób angażujący wzrok, należy zapewnić co najmniej jeden tryb obsługi, który nie wymaga od użytkownika zdolności widzenia barw.

d)  Użytkowanie przez osoby niesłyszące

Jeżeli produkt lub usługa obsługiwane są w sposób angażujący słuch, należy zapewnić co najmniej jeden tryb obsługi, który nie wymaga zaangażowania słuchu.

e)  Użytkowanie w przypadku ograniczonej zdolności słyszenia

Jeżeli produkt lub usługa obsługiwane są w sposób angażujący słuch, należy zapewnić co najmniej jeden tryb obsługi, który wykorzystuje zaawansowane funkcje dźwiękowe i umożliwia obsługę użytkownikom o ograniczonej zdolności słyszenia.

f)  Użytkowanie przez osoby nieme

Jeżeli produkt lub usługa wymagają od użytkowników użycia głosu, należy zapewnić co najmniej jeden tryb obsługi, który nie wymaga używania głosu. Używanie głosu oznacza wydawanie za pomocą ust wszelkiego rodzaju dźwięków, np. mowy, gwizdów lub mlasków.

g)  Użytkowanie w przypadku ograniczonej sprawności manualnej lub siły fizycznej

Jeżeli produkt lub usługa wymagają obsługi manualnej, należy zapewnić co najmniej jeden tryb obsługi, który umożliwia użytkownikom korzystanie z tego produktu za pomocą alternatywnych trybów obsługi niewymagających czynności z zakresu motoryki małej, sprawności manualnej ani siły fizycznej w rękach ani też jednoczesnego manipulowania więcej niż jednym przełącznikiem.

h)  Użytkowanie przez osoby o ograniczonym zasięgu

Elementy umożliwiające obsługę produktów muszą znajdować się w zasięgu wszystkich użytkowników. Jeżeli produkt lub usługa obsługiwane są w sposób manualny, należy zapewnić co najmniej jeden tryb obsługi pozwalający na użytkowanie przez osoby o ograniczonym zasięgu i ograniczonej sile fizycznej.

i)  Minimalizacja ryzyka wywołania napadów padaczki fotogennej

Jeżeli produkt obsługiwany jest w sposób angażujący wzrok, należy unikać trybów obsługi, które wywołują napady padaczki fotogennej.

j)  Użytkowanie w przypadku ograniczonych zdolności poznawczych

Należy zapewnić co najmniej jeden tryb obsługi produktu lub usługi obejmujący cechy upraszczające i ułatwiające obsługę.

k)  Ochrona prywatności

Jeżeli produkt lub usługa posiadają cechy wprowadzone w celu zapewnienia dostępności, należy zapewnić co najmniej jeden tryb obsługi, który zachowuje prywatność przy korzystaniu z tych cech wprowadzonych w celu zapewnienia dostępności.

___________________

ZAŁĄCZNIK II

ORIENTACYJNE NIEWIĄŻĄCE PRZYKŁADY ROZWIĄZAŃ, KTÓRE PRZYCZYNIAJĄ SIĘ DO SPEŁNIENIA WYMOGÓW DOSTĘPNOŚCI OKREŚLONYCH W ZAŁĄCZNIKU I

SEKCJA I:

PRZYKŁADY DOTYCZĄCE OGÓLNYCH WYMOGÓW DOSTĘPNOŚCI W ODNIESIENIU DO WSZYSTKICH PRODUKTÓW OBJĘTYCH NINIEJSZĄ DYREKTYWĄ ZGODNIE Z ART. 2 UST. 1

WYMOGI SEKCJI I ZAŁĄCZNIKA I

PRZYKŁADY

1.  Udzielanie informacji

a)  

(i)

Zapewnienie informacji wizualnej i dotykowej lub wizualnej i dźwiękowej wskazującej miejsce, w które należy wprowadzić kartę w terminalu samoobsługowym, tak by z terminala mogły skorzystać osoby niewidome i niesłyszące.

(ii)

Stosowanie tego samego słownictwa w sposób spójny lub zgodnie z jasną i logiczną strukturą, tak by osoby z niepełnosprawnościami intelektualnymi mogły je lepiej zrozumieć.

(iii)

Zapewnienie wypukłych oznaczeń dotykowych lub dźwięków wraz z ostrzeżeniem tekstowym, tak by osoby niewidome mogły to ostrzeżenie odebrać.

(iv)

Zapewnienie, by tekst mogły odczytać osoby słabowidzące.

b)  

(i)

Dostarczanie plików elektronicznych, które mogą być odczytane przez komputer z czytnikiem ekranu, tak by osoby niewidome mogły wykorzystać te informacje.

(ii)

Stosowanie tego samego słownictwa w sposób spójny lub zgodnie z jasną i logiczną strukturą, tak by osoby z niepełnosprawnościami intelektualnymi mogły je lepiej zrozumieć.

(iii)

Zapewnianie napisów przy wyświetlaniu wideo z instrukcjami.

(iv)

Zapewnienie, by tekst mogły odczytać osoby słabowidzące.

(v)

Drukowanie alfabetem Braille’a, tak by osoby niewidome mogły wykorzystać udzielane informacje.

(vi)

Dołączanie do diagramu opisu tekstowego określającego jego główne elementy lub opisującego najważniejsze działania.

(vii)

Brak przykładów

(viii)

Brak przykładów

(ix)

Uwzględnienie w bankomacie gniazdka i oprogramowania, które umożliwią podłączenie słuchawek odbierających wyświetlony na ekranie tekst w formie dźwiękowej.

2.  Interfejs użytkownika i projektowanie uwzględniające potrzebę funkcjonalności

a)

Dostarczanie instrukcji w formie głosowej i tekstowej lub umieszczenie oznakowania dotykowego na klawiaturze, tak by osoby niewidome lub niedosłyszące mogły korzystać z produktu.

b)

Zapewnienie, by terminal samoobsługowy wydający instrukcje głosowe wyświetlał je np. także w formie tekstu lub obrazów, tak by wymagane działanie mogły wykonać także osoby niesłyszące.

c)

Umożliwienie użytkownikom powiększenia tekstu, powiększenia konkretnego piktogramu lub zwiększenia kontrastu, tak by osoby słabowidzące mogły zapoznać się z przedstawionymi informacjami.

d)

Zapewnienie – oprócz możliwości wciśnięcia zielonego lub czerwonego przycisku w celu wyboru jednej z opcji – opisowego oznaczenia przycisków, tak by wyboru mogły dokonać osoby z zaburzeniem widzenia barw.

e)

Zapewnienie, by komputer, wydając sygnał błędu, wyświetlał tekst lub obraz informujący o błędzie, tak by komunikat o błędzie był zrozumiały dla osób niesłyszących.

f)

Umożliwienie dodatkowego kontrastu w obrazach pierwszego planu, tak by mogły je zobaczyć osoby niedowidzące.

g)

Umożliwienie użytkownikowi telefonu wyboru poziomu głośności i zmniejszenie interferencji z aparatem słuchowym, tak by z telefonu mogły korzystać osoby niedosłyszące.

h)

Zwiększenie rozmiaru przycisków na ekranie dotykowym i odległości między nimi, tak by można je było wcisnąć drżącą dłonią.

i)

Zapewnienie, by wciskanie przycisków nie wymagało dużej siły fizycznej, tak by mogły z nich korzystać osoby o mniejszej sprawności motorycznej.

j)

Unikanie migoczących obrazów, tak by nie powodować zagrożenia dla osób, u których może wystąpić atak.

k)

Umożliwienie korzystania ze słuchawek, gdy bankomat udziela informacji głosowych.

l)

Umożliwienie osobom, które nie mogą używać rąk – jako alternatywę dla stosowania odcisków palca – ustawienia hasła blokującego i odblokowującego telefon.

m)

Zapewnienie, by przy wykonywaniu konkretnego działania oprogramowanie reagowało w sposób przewidywalny, oraz zapewnienie odpowiedniego czasu na wprowadzenie hasła, tak by osoby z niepełnosprawnościami intelektualnymi nie miały problemów z korzystaniem z danego oprogramowania.

n)

Umożliwienie połączenia z odświeżalnym monitorem brajlowskim, tak by osoba niewidoma mogła korzystać z komputera.

o)

Przykłady wymogów sektorowych

(i)  

Brak przykładów

(ii)

Brak przykładów

(iii)  tiret pierwsze

Zapewnienie, by telefon komórkowy mógł obsługiwać konwersacje tekstowe w czasie rzeczywistym, tak by osoby niedosłyszące mogły aktywnie uczestniczyć w wymianie informacji.

(iii)  tiret czwarte

Umożliwienie jednoczesnego korzystania z transmisji wideo do wyświetlania komunikatów w języku migowym oraz tekstu do wpisywania komunikatów, tak by umożliwić komunikację dwóch osób niesłyszących lub osoby niesłyszącej z osobą słyszącą.

(iv)

Zapewnienie, by napisy były przekazywane przez urządzenia typu set-top box umożliwiające korzystanie z nich przez osoby niesłyszące.

3.  Usługi wsparcia:

Brak przykładów

SEKCJA II:

PRZYKŁADY DOTYCZĄCE WYMOGÓW DOSTĘPNOŚCI W ODNIESIENIU DO PRODUKTÓW OBJĘTYCH ART. 2 UST. 1, Z WYJĄTKIEM TERMINALI SAMOOBSŁUGOWYCH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 UST. 1 LIT. b)

WYMOGI SEKCJI II ZAŁĄCZNIKA I

PRZYKŁADY

Opakowania i instrukcje produktów

a)

Wskazanie na opakowaniu, że telefon posiada cechy ułatwiające dostęp osobom z niepełnosprawnościami.

b)

(i)

Dostarczanie plików elektronicznych, które mogą być odczytane przez komputer z czytnikiem ekranu, tak by osoby niewidome mogły wykorzystać te informacje.

(ii)

Stosowanie tego samego słownictwa w sposób spójny lub zgodnie z jasną i logiczną strukturą, tak by osoby z niepełnosprawnościami intelektualnymi mogły je lepiej zrozumieć.

(iii)

Zapewnienie wypukłych oznaczeń dotykowych lub dźwięków wraz z ostrzeżeniem tekstowym, tak by osoby niewidome mogły to ostrzeżenie odebrać.

(iv)

Zapewnienie, by tekst mogły odczytać osoby słabowidzące.

(v)

Drukowanie alfabetem Braille’a, tak by osoby niewidome mogły przeczytać opakowanie lub instrukcję.

(vi)

Dołączanie do diagramu opisu tekstowego określającego jego główne elementy lub opisującego najważniejsze działania.

SEKCJA III:

PRZYKŁADY DOTYCZĄCE OGÓLNYCH WYMOGÓW DOSTĘPNOŚCI W ODNIESIENIU DO WSZYSTKICH USŁUG OBJĘTYCH NINIEJSZĄ DYREKTYWĄ ZGODNIE Z ART. 2 UST. 2

WYMOGI SEKCJI III ZAŁĄCZNIKA I

PRZYKŁADY

Świadczenie usług

a)

Brak przykładów

b)

(i)

Dostarczanie plików elektronicznych, które mogą być odczytane przez komputer z czytnikiem ekranu, tak by osoby niewidome mogły wykorzystać te informacje.

(ii)

Stosowanie tego samego słownictwa w sposób spójny lub zgodnie z jasną i logiczną strukturą, tak by osoby z niepełnosprawnościami intelektualnymi mogły je lepiej zrozumieć.

(iii)

Uwzględnianie napisów przy wyświetlaniu wideo z instrukcjami.

(iv)

Umożliwienie osobom niewidomym korzystania z danego pliku poprzez drukowanie alfabetem Braille’a.

(v)

Zapewnienie, by tekst mogły odczytać osoby słabowidzące.

(vi)

Dołączanie do diagramu opisu tekstowego określającego jego główne elementy lub opisującego najważniejsze działania.

(vii)

Gdy dostawca usługi oferuje klucz USB zawierający informacje o danej usłudze, zapewnienie, by informacje takie miały dostępny charakter.

c)

Zapewnianie tekstowego opisu obrazów, umożliwienie uruchomienia wszystkich funkcji za pośrednictwem klawiatury, zapewnienie odpowiedniego czasu na przeczytanie, zapewnienie, by treść pojawiała się i działała w sposób przewidywalny, oraz zapewnienie kompatybilności z technologiami wspomagającymi, tak by osoby z różnymi rodzajami niepełnosprawności mogły czytać daną stronę internetową i z niej korzystać.

d)

Brak przykładów

SEKCJA IV:

PRZYKŁADY DOTYCZĄCE DODATKOWYCH WYMOGÓW DOSTĘPNOŚCI W ODNIESIENIU DO USŁUG SZCZEGÓLNYCH

WYMOGI SEKCJI IV ZAŁĄCZNIKA I

PRZYKŁADY

Usługi szczególne

a)

(i)

Zapewnienie, by osoba niedosłysząca mogła pisać i odczytywać tekst w sposób interaktywny i w czasie rzeczywistym.

(ii)

Zapewnienie, by osoby niesłyszące mogły stosować język migowy do komunikacji między sobą.

(iii)

Zapewnienie, by osoba z zaburzeniami mowy i słuchu, chcąca wykorzystać połączenie tekstu, głosu i wideo, wiedziała, że jej zgłoszenie jest przekazywane przez sieć do służb ratunkowych.

b)

(i)

Umożliwienie osobie niewidomej wyboru programów telewizyjnych.

(ii)

Wspieranie możliwości wyboru, personalizacji i wyświetlania usług dostępu, takich jak napisy dla osób niesłyszących i niedosłyszących, audiodeskrypcja, napisy czytane i tłumaczenie na język migowy, poprzez zapewnienie skutecznego połączenia bezprzewodowego z technologiami wzmacniającymi słuch lub poprzez zapewnienie przełączników do aktywacji usług dostępu do audiowizualnych usług medialnych na takim samym poziomie widoczności jak w przypadku głównych przełączników sterujących danym medium.

c)

(i)

Brak przykładów

(ii)

Brak przykładów

d)

Brak przykładów

e)

(i)

Zapewnienie, by okna dialogowe dotyczące identyfikacji mogły być odczytywane przez czytniki ekranu, tak by mogły z nich korzystać osoby niewidome.

(ii)

Brak przykładów

f)

(i)

Zapewnienie, by osoba z dysleksją mogła jednocześnie czytać tekst i go słuchać.

(ii)

Umożliwienie synchronizacji tekstowych i dźwiękowych danych wyjściowych lub umożliwienie dokonywania zapisu przy użyciu odświeżalnego monitora brajlowskiego.

(iii)

Zapewnienie, by osoba niewidząca mogła skorzystać ze spisu treści lub przejść do innego rozdziału.

(iv)

Brak przykładów

(v)

Zapewnienie, by informacje o ich cechach ułatwiających dostęp były możliwe do odbioru w pliku elektronicznym, tak by docierały do osób z niepełnosprawnościami.

(vi)

Zapewnienie braku blokowania, na przykład by techniczne środki ochrony, informacje o zarządzaniu prawami lub kwestie interoperacyjności nie uniemożliwiały czytania tekstu na głos przez urządzenia wspomagające, tak by osoby niewidome mogły przeczytać daną książkę.

g)

(i)

Zapewnienie, by oferowane informacje o cechach decydujących o dostępności produktu nie były usuwane.

(ii)

Zapewnienie głosowego dostępu do interfejsu użytkownika usługi płatniczej, by osoby niewidome mogły samodzielnie dokonywać zakupów przez internet.

(iii)

Zapewnienie, by okna dialogowe dotyczące identyfikacji mogły być odczytywane przez czytniki ekranu, tak by mogły z nich korzystać osoby niewidome.

_______________________

ZAŁĄCZNIK III

WYMOGI DOSTĘPNOŚCI DLA CELÓW ART. 4 UST. 4 DOTYCZĄCE ŚRODOWISKA ZBUDOWANEGO, W KTÓRYM ŚWIADCZONE SĄ USŁUGI OBJĘTE ZAKRESEM NINIEJSZEJ DYREKTYWY

Aby zmaksymalizować przewidywalne wykorzystywanie w sposób samodzielny przez osoby z niepełnosprawnościami środowiska zbudowanego, w którym świadczona jest usługa i za które odpowiedzialny jest usługodawca, o czym mowa w art. 4 ust. 4, dostępność przestrzeni przeznaczonej do publicznego dostępu musi obejmować następujące aspekty:

a)  korzystanie z powiązanych obszarów i pomieszczeń znajdujących się na zewnątrz ▌;

b)  dostęp do budynków;

c)  korzystanie z wejść;

d)  poruszanie się w przestrzeni poziomej;

e)  poruszanie się w przestrzeni pionowej;

f)  publiczne korzystanie z pomieszczeń;

g)  korzystanie ze sprzętu i urządzeń wykorzystywanych w świadczeniu usług;

h)  korzystanie z toalet i pomieszczeń sanitarnych;

i)  korzystanie z wyjść, dróg ewakuacyjnych i koncepcje dotyczące planowania działań w sytuacjach wyjątkowych;

j)  komunikacja i orientacja przez więcej niż jeden kanał sensoryczny;

k)  korzystanie z pomieszczeń i budynków do ich przewidywanego celu;

l)  ochrona przed zagrożeniami wewnątrz i na zewnątrz budynków.

_____________________

ZAŁĄCZNIK IV

PROCEDURA OCENY ZGODNOŚCI – PRODUKTY

1.  Wewnętrzna kontrola produkcji

▌Wewnętrzna kontrola produkcji to procedura oceny zgodności, poprzez którą producent wypełnia obowiązki określone w pkt 2, 3 i 4 niniejszego załącznika oraz zapewnia i deklaruje, na swoją wyłączną odpowiedzialność, spełnienie przez dany produkt ▌ odpowiednich wymogów określonych w niniejszej dyrektywie.

2.   Dokumentacja techniczna

Producent sporządza dokumentację techniczną. Dokumentacja techniczna umożliwia ocenę zgodności produktu z odpowiednimi wymogami dostępności, o których mowa w art. 4, a także – w przypadku gdy producent powołuje się na art. 14 – wykazanie, że spełnienie wymogów dostępności łączyłoby się z koniecznością wprowadzenia zasadniczej zmiany lub powodowałoby nałożenie nieproporcjonalnego obciążenia. Dokumentacja techniczna określa jedynie mające zastosowanie wymagania i obejmuje – w stopniu odpowiednim dla takiej oceny – projekt, produkcję i działanie produktu.

Dokumentacja techniczna zawiera, w stosownych przypadkach, przynajmniej następujące elementy:

a)  ogólny opis produktu;

b)  wykaz norm zharmonizowanych oraz specyfikacji technicznych, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, stosowanych w całości lub częściowo, oraz opisy rozwiązań przyjętych w celu spełnienia odpowiednich wymogów dostępności, o których mowa w art. 4, w przypadku gdy takie normy zharmonizowane lub specyfikacje techniczne nie zostały zastosowane; w przypadku częściowego zastosowania norm zharmonizowanych lub specyfikacji technicznych w dokumentacji technicznej określa się, które części zostały zastosowane.

3.   Produkcja

Producent wprowadza wszelkie niezbędne środki, aby proces wytwórczy i jego monitorowanie zapewniały zgodność produktów z dokumentacją techniczną, o której mowa w pkt 2 niniejszego załącznika, oraz z wymogami dostępności określonymi w niniejszej dyrektywie.

4.   Oznakowanie CE i deklaracja zgodności UE

4.1.   Producent umieszcza oznakowanie CE, o którym mowa w niniejszej dyrektywie, na każdym egzemplarzu produktu spełniającym mające zastosowanie wymogi określone w niniejszej dyrektywie.

4.2   Producent sporządza pisemną deklarację zgodności UE dla modelu produktu. W deklaracji zgodności UE wskazuje się produkt, dla którego została ona sporządzona.

Kopia deklaracji zgodności UE zostaje udostępniona na żądanie właściwych organów.

5.   Upoważniony przedstawiciel

Obowiązki producenta określone w pkt 4 mogą być, w jego imieniu i na jego odpowiedzialność, wypełniane przez upoważnionego przedstawiciela, pod warunkiem że zostały one wyszczególnione w pełnomocnictwie.

____________________

ZAŁĄCZNIK V

INFORMACJE DOTYCZĄCE USŁUG SPEŁNIAJĄCYCH WYMOGI DOSTĘPNOŚCI

1.   Usługodawca uwzględnia w ogólnych zasadach i warunkach lub w równoważnym dokumencie informacje zawierające ocenę sposobu, w jaki dana usługa spełnia wymogi dostępności, o których mowa w art. 4. Informacje te opisują mające zastosowanie wymogi i obejmują – w stopniu odpowiednim dla danej oceny – projekt i warunki świadczenia danej usługi. Oprócz informacji dla konsumentów określonych w dyrektywie 2011/83/UE informacje te zawierają w stosownych przypadkach następujące elementy:

a)  ogólny opis usługi w formatach, które mają dostępny charakter;

b)  opisy i wyjaśnienia niezbędne do zrozumienia sposobu działania usługi;

c)  opis, w jaki sposób dana usługa spełnia odpowiednie wymogi dostępności określone w załączniku I.

2.   Aby zapewnić zgodność z pkt 1 niniejszego załącznika, usługodawca może stosować w całości lub częściowo normy zharmonizowane oraz specyfikacje techniczne, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

3.   Usługodawca udziela informacji wskazujących, że proces świadczenia usługi i jego monitorowanie zapewniają zgodność z pkt 1 niniejszego załącznika oraz z mającymi zastosowanie wymogami określonymi w niniejszej dyrektywie.

_________________________

ZAŁĄCZNIK VI

KRYTERIA OCENY NIEPROPORCJONALNEGO OBCIĄŻENIA

Kryteria stosowane przy przeprowadzaniu i dokumentowaniu oceny:

1.  Stosunek kosztów netto związanych ze spełnieniem wymogów dostępności do ogólnych kosztów (wydatków operacyjnych i kapitałowych) produkcji, dystrybucji lub przywozu produktu lub świadczenia usługi, ponoszonych przez podmioty gospodarcze.

Elementy stosowane przy ocenie kosztów netto związanych ze spełnieniem wymogów dostępności:

a)  kryteria dotyczące jednorazowych kosztów organizacyjnych, które uwzględnia się w ocenie:

(i)  koszty dodatkowego personelu dysponującego wiedzą fachową w zakresie dostępności;

(ii)  koszty szkolenia personelu i nabywania kompetencji w zakresie dostępności;

(iii)   koszty opracowania nowych procesów w celu uwzględnienia kwestii dostępności w rozwoju produktu lub w świadczeniu usługi;

(iv)   koszty opracowania materiałów z wytycznymi dotyczącymi dostępności;

(v)   jednorazowe koszty zapoznania się z przepisami w zakresie dostępności;

b)  kryteria dotyczące bieżących kosztów produkcji i rozwoju, które uwzględnia się w ocenie:

(i)   koszty projektowania cech decydujących o dostępności produktu lub usługi;

(ii)   koszty ponoszone w procesach wytwórczych;

(iii)   koszty testowania produktu lub usługi pod kątem dostępności;

(iv)   koszty opracowania dokumentacji.

2.  Szacowane koszty i korzyści dla podmiotów gospodarczych, w tym w odniesieniu do procesów wytwórczych i inwestycji, w stosunku do szacowanej korzyści dla osób z niepełnosprawnościami, z uwzględnieniem liczby przypadków i częstotliwości korzystania z konkretnego produktu lub usługi.

3.  Stosunek kosztów netto związanych ze spełnieniem wymogów dostępności do przychodów netto danego podmiotu gospodarczego ze sprzedaży.

Elementy stosowane do oceny kosztów netto związanych ze spełnieniem wymogów dostępności:

a)  kryteria dotyczące jednorazowych kosztów organizacyjnych, które uwzględnia się w ocenie:

(i)  koszty dodatkowego personelu dysponującego wiedzą fachową w zakresie dostępności;

(ii)  koszty szkolenia personelu i nabywania kompetencji w zakresie dostępności;

(iii)   koszty opracowania nowych procesów w celu uwzględnienia kwestii dostępności w rozwoju produktu lub w świadczeniu usługi;

(iv)   koszty opracowania materiałów z wytycznymi dotyczącymi dostępności;

(v)   jednorazowe koszty zapoznania się z przepisami w zakresie dostępności;

b)  kryteria dotyczące bieżących kosztów produkcji i rozwoju do uwzględnienia w ocenie:

(i)   koszty projektowania cech decydujących o dostępności produktu lub usługi;

(ii)   koszty ponoszone w procesach wytwórczych;

(iii)   koszty testowania produktu lub usługi pod kątem dostępności;

(iv)   koszty opracowania dokumentacji.

(1) Dz.U. C 303 z 19.8.2016, s. 103.
(2) Niniejsze stanowisko zastępuje poprawki przyjęte dnia 14 września 2017 r. (Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0347).
(3)Dz.U. C 303 z 19.8.2016, s. 103.
(4)Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r.
(5)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/33/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących dźwigów i elementów bezpieczeństwa do dźwigów (Dz.U. L 96 z 29.3.2014, s. 251).
(6)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1).
(7)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiająca Europejski kodeks łączności elektronicznej (Dz.U. L 321 z 17.12.2018, s. 36).
(8)Dyrektywa 2010/13/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (Dz.U. L 95 z 15.4.2010, s. 1).
(9)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2102 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie dostępności stron internetowych i mobilnych aplikacji organów sektora publicznego (Dz.U. L 327 z 2.12.2016, s. 1).
(10)Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. L 46 z 17.2.2004, s. 1).
(11)Rozporządzenie (WE) nr 1107/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie praw osób niepełnosprawnych oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej podróżujących drogą lotniczą (Dz.U. L 204 z 26.7.2006, s. 1).
(12)Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym (Dz.U. L 315 z 3.12 2007, s. 14).
(13)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1177/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. o prawach pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 1).
(14)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei we Wspólnocie (Dz.U. L 191 z 18.7.2008, s. 1).
(15)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1564 z dnia 13 września 2017 r. w sprawie niektórych dozwolonych sposobów korzystania z utworów i innych przedmiotów chronionych prawem autorskim i prawami pokrewnymi z korzyścią dla osób niewidomych, osób słabowidzących i osób z niepełnosprawnościami uniemożliwiającymi zapoznawanie się z drukiem oraz w sprawie zmiany dyrektywy 2001/29/WE w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (Dz.U. L 242 z 20.9.2017, s. 6).
(16)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1563 z dnia 13 września 2017 r. w sprawie transgranicznej wymiany między Unią a państwami trzecimi kopii w dostępnych formatach określonych utworów i innych przedmiotów chronionych prawem autorskim i prawami pokrewnymi z korzyścią dla osób niewidomych, osób słabowidzących lub osób z niepełnosprawnościami uniemożliwiającymi zapoznawanie się z drukiem (Dz.U. L 242 z 20.9.2017, s. 1).
(17)Dyrektywa Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotycząca wyrobów medycznych(Dz.U. L 169 z 12.7.1993, s. 1).
(18)Zalecenie Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczące definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36).
(19)Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 768/2008/WE z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wspólnych ram dotyczących wprowadzania produktów do obrotu i uchylająca decyzję Rady 93/465/EWG (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 82).
(20)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12).
(21)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 64).
(22)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30).
(23)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 65).
(24)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylająca dyrektywę 2004/17/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 243).
(25)Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.
(26)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).
(27)Dz.U. C 369 z 17.12.2011, s. 14.
(28)Dyrektywa 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym (Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 36).
(29)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylająca dyrektywę Rady 87/102/EWG (Dz.U. L 133 z 22.5.2008, s. 66).
(30)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/17/UE z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie konsumenckich umów o kredyt związanych z nieruchomościami mieszkalnymi i zmieniająca dyrektywy 2008/48/WE i 2013/36/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 34).
(31)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE(Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).
(32)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniająca dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylająca dyrektywę 2007/64/WE(Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 35).
(33)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/92/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie porównywalności opłat związanych z rachunkami płatniczymi, przenoszenia rachunku płatniczego oraz dostępu do podstawowego rachunku płatniczego (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 214).
(34)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniająca dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylająca dyrektywę 2000/46/WE (Dz.U. L 267 z 10.10.2009, s. 7).
(35)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 32).
(36)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania koncesji (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 1).


Wizowy system informacyjny ***I
PDF 534kWORD 147k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 767/2008, rozporządzenie (WE) nr 810/2009, rozporządzenie (UE) 2017/2226, rozporządzenie (UE) 2016/399, rozporządzenie XX/2018 [rozporządzenie w sprawie interoperacyjności] i decyzję 2004/512/WE oraz uchylającego decyzję Rady 2008/633/WSiSW (COM(2018)0302 – C8-0185/2018 – 2018/0152(COD))
P8_TA-PROV(2019)0174A8-0078/2019

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0302),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 16 ust. 2, art. 77 ust. 2 lit. a), b), d) i e), art. 78 ust. 2 lit. d), e) i g), art. 79 ust. 2 lit. c) i d), art. 87 ust. 2 lit. a) i art. 88 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0185/2018),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Budżetowej (A8-0078/2019),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Tytuł
Wniosek
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 767/2008, rozporządzenie (WE) nr 810/2009, rozporządzenie (UE) 2017/2226, rozporządzenie (UE) 2016/399, rozporządzenie XX/2018 [rozporządzenie w sprawie interoperacyjności] i decyzję 2004/512/WE oraz uchylające decyzję Rady 2008/633/WSiSW
reformujące wizowy system informacyjny przez zmianę rozporządzenia (WE) nr 767/2008, rozporządzenia (WE) nr 810/2009, rozporządzenia (UE) 2017/2226, rozporządzenia (UE) 2016/399, rozporządzenia XX/2018 [rozporządzenie w sprawie interoperacyjności] i uchylenie decyzji 2004/512/WE oraz decyzji Rady 2008/633/WSiSW
Poprawka 2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 1
(1)  Wizowy system informacyjny (VIS) został ustanowiony decyzją Rady 2004/512/WE41 jako rozwiązanie technologiczne służące wymianie danych wizowych między państwami członkowskimi. W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/200842 określono cel i funkcje VIS oraz związane z nim obowiązki, a także warunki i procedury wymiany danych dotyczących wiz krótkoterminowych między państwami członkowskimi, aby ułatwić rozpatrywanie wniosków o wydanie wizy krótkoterminowej i podejmowanie związanych z tym decyzji. W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/200943 określono przepisy dotyczące rejestrowania identyfikatorów biometrycznych w VIS. W decyzji Rady 2008/633/WSiSW44 określono warunki, na których wyznaczone organy państw członkowskich oraz Europol mogą uzyskać dostęp do systemu VIS do celów jego przeglądania, w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i ścigania.
(1)  Wizowy system informacyjny (VIS) został ustanowiony decyzją Rady 2004/512/WE41 jako rozwiązanie technologiczne służące wymianie danych wizowych między państwami członkowskimi. W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/200842 określono cel i funkcje VIS oraz związane z nim obowiązki, a także warunki i procedury wymiany danych dotyczących wiz krótkoterminowych między państwami członkowskimi, aby ułatwić rozpatrywanie wniosków o wydanie wizy krótkoterminowej i podejmowanie związanych z tym decyzji. W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/200943 określono przepisy dotyczące rejestrowania identyfikatorów biometrycznych w VIS. W decyzji Rady 2008/633/WSiSW44 określono warunki, na których wyznaczone organy państw członkowskich oraz Europol mogą uzyskać dostęp do systemu VIS do celów jego przeglądania, w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i ścigania. VIS uruchomiono w dniu 11 października 2011 r.44a i od października 2011 r. do lutego 2016 r. stopniowo wdrażano w konsulatach państw członkowskich na całym świecie.
__________________
__________________
41 Decyzja Rady 2004/512/WE z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie ustanowienia Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) (Dz.U. L 213 z 15.6.2004, s. 5).
41 Decyzja Rady 2004/512/WE z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie ustanowienia Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) (Dz.U. L 213 z 15.6.2004, s. 5).
42 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS) (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 60).
42 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS) (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 60).
43 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy) (Dz.U. L 243 z 15.9.2009, s. 1).
43 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy) (Dz.U. L 243 z 15.9.2009, s. 1).
44 Decyzja Rady 2008/633/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie dostępu wyznaczonych organów państw członkowskich i Europolu do Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) do celów jego przeglądania, w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i ścigania (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 129).
44 Decyzja Rady 2008/633/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie dostępu wyznaczonych organów państw członkowskich i Europolu do Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) do celów jego przeglądania, w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i ścigania (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 129).
44a Decyzja wykonawcza Komisji 2011/636/UE z dnia 21 września 2011 r. określająca datę uruchomienia Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) w regionie pierwszym (Dz.U. L 249 z 27.9.2011, s. 18).
Poprawka 3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 3
(3)  W komunikacie Komisji z dnia 6 kwietnia 2016 r. „Sprawniejsze i bardziej inteligentne systemy informacyjne do celów zarządzania granicami i zapewnienia bezpieczeństwa”46 zarysowano potrzebę wzmocnienia i udoskonalenia przez UE jej systemów informatycznych, architektury danych i wymiany informacji w obszarze zarządzania granicami, ścigania przestępstw i walki z terroryzmem oraz podkreślono potrzebę poprawy interoperacyjności systemów informatycznych. W komunikacie tym dostrzeżono także potrzebę zlikwidowania luk informacyjnych, w tym w odniesieniu do obywateli państw trzecich posiadających wizy długoterminowe.
(3)  W komunikacie Komisji z dnia 6 kwietnia 2016 r. „Sprawniejsze i bardziej inteligentne systemy informacyjne do celów zarządzania granicami i zapewnienia bezpieczeństwa”46 zarysowano potrzebę wzmocnienia i udoskonalenia przez UE jej systemów informatycznych, architektury danych i wymiany informacji w obszarze zarządzania granicami, ścigania przestępstw i walki z terroryzmem oraz podkreślono potrzebę poprawy interoperacyjności systemów informatycznych. W komunikacie tym dostrzeżono także potrzebę zlikwidowania luk informacyjnych, w tym w odniesieniu do obywateli państw trzecich posiadających wizy długoterminowe, ponieważ art. 21 konwencji wykonawczej do układu z Schengen przewiduje prawo do swobodnego przemieszczania się na terytorium państw będących stronami układu przez okres nie dłuższy niż 90 dni w każdym okresie wynoszącym 180 dni dzięki ustanowieniu wzajemnego uznawania dokumentów pobytowych i wiz długoterminowych wydawanych przez te państwa. Komisja przeprowadziła zatem dwa badania: w pierwszym studium wykonalności46a stwierdzono, że utworzenie repozytorium byłoby technicznie wykonalne oraz że najlepszym rozwiązaniem technicznym byłoby ponowne wykorzystanie struktury VIS, natomiast w ramach drugiego badania46b przeprowadzono analizę konieczności i proporcjonalności oraz stwierdzono, że konieczne i proporcjonalne byłoby rozszerzenie zakresu VIS na wyżej wspomniane dokumenty.
__________________
__________________
46 COM(2016) 205 final.
46 COM(2016) 205 final.
46a „Integrated Border Management (IBM) – Feasibility Study to include in a repository documents for Long-Stay visas, Residence and Local Border Traffic Permits” [Zintegrowane zarządzanie granicami – Studium wykonalności dotyczące włączenia do repozytorium dokumentów wiz długoterminowych, dokumentów pobytowych i zezwoleń na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego] (2017).
46b „Legal analysis on the necessity and proportionality of extending the scope of the Visa Information System (VIS) to include data on long stay visas and residence documents” [Analiza prawna konieczności i proporcjonalności rozszerzenia zakresu wizowego systemu informacyjnego (VIS) na dane dotyczące wiz długoterminowych i dokumentów pobytu] (2018).
Poprawka 4
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4
(4)  W dniu 10 czerwca 2016 r. Rada zatwierdziła plan działania na rzecz intensyfikacji wymiany informacji i udoskonalenia zarządzania nimi47. Aby wyeliminować istniejącą lukę informacyjną w odniesieniu do dokumentów wydawanych obywatelom państw trzecich, Rada zwróciła się do Komisji o dokonanie oceny możliwości ustanowienia centralnego repozytorium dokumentów pobytowych i wiz długoterminowych wydawanych przez państwa członkowskie, po to by przechowywać informacje o tych dokumentach, w tym informacje o dacie ważności i ewentualnym cofnięciu. Art. 21 konwencji wykonawczej do układu z Schengen przewiduje prawo do swobodnego przemieszczania się na terytorium państw będących stronami układu przez okres nie dłuższy niż 90 dni w każdym okresie wynoszącym 180 dni dzięki ustanowieniu wzajemnego uznawania dokumentów pobytowych i wiz długoterminowych wydawanych przez te państwa.
skreśla się
__________________
47 Plan działania na rzecz intensyfikacji wymiany informacji i udoskonalenia zarządzania nimi, w tym na rzecz rozwiązań interoperacyjnych w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych (9368/1/16 REV 1).
Poprawka 5
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 5
(5)  W konkluzjach Rady z dnia 9 czerwca 2017 r. w sprawie dalszych prac nad usprawnieniem wymiany informacji i zapewnieniem interoperacyjności unijnych systemów informacyjnych48 Rada uznała, że mogą być potrzebne nowe środki w celu zlikwidowania obecnych luk informacyjnych w dziedzinie zarządzania granicami i ścigania przestępstw w odniesieniu do przekraczania granic przez posiadaczy wiz długoterminowych i dokumentów pobytowych. Rada zwróciła się do Komisji o wykonanie w trybie priorytetowym studium wykonalności dotyczącego utworzenia centralnego unijnego repozytorium zawierającego informacje na temat wiz długoterminowych i dokumentów pobytowych. Na tej podstawie Komisja przeprowadziła dwa badania: w pierwszym studium wykonalności49 stwierdzono, że utworzenie repozytorium byłoby technicznie wykonalne oraz że najlepszym rozwiązaniem technicznym byłoby ponowne wykorzystanie struktury VIS, natomiast w ramach drugiego studium59 przeprowadzono analizę konieczności i proporcjonalności oraz stwierdzono, że konieczne i proporcjonalne byłoby rozszerzenie zakresu VIS na wyżej wspomniane dokumenty.
skreśla się
__________________
48 Konkluzje Rady w sprawie dalszych prac nad usprawnieniem wymiany informacji i zapewnieniem interoperacyjności unijnych systemów informacyjnych (10151/17).
49 „Integrated Border Management (IBM) – Feasibility Study to include in a repository documents for Long-Stay visas, Residence and Local Border Traffic Permits” [Zintegrowane zarządzanie granicami – Studium wykonalności dotyczące włączenia do repozytorium dokumentów wiz długoterminowych, dokumentów pobytowych i zezwoleń na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego] (2017).
50 „Legal analysis on the necessity and proportionality of extending the scope of the Visa Information System (VIS) to include data on long stay visas and residence documents” [Analiza prawna konieczności i proporcjonalności rozszerzenia zakresu wizowego systemu informacyjnego (VIS) na dane dotyczące wiz długoterminowych i dokumentów pobytu] (2018).
Poprawka 6
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 8
(8)  W momencie przyjmowania rozporządzenia (WE) nr 810/2009 uznano, że kwestia wystarczającej wiarygodności odcisków palców pobieranych od dzieci poniżej 12 roku życia do celów identyfikacji i weryfikacji, a zwłaszcza to, jak odciski palców zmieniają się z wiekiem, będzie musiała zostać uwzględniona na późniejszym etapie na podstawie analizy zleconej przez Komisję. W ekspertyzie53 przeprowadzonej w 2013 r. przez Wspólne Centrum Badawcze stwierdzono, że rozpoznawanie odcisków palców dzieci w wieku 6–12 lat jest możliwe do osiągnięcia z zadowalającą dokładnością pod pewnymi warunkami. Druga ekspertyza54 przeprowadzona w grudniu 2017 r. potwierdziła to ustalenie i dostarczyła dalszych informacji na temat wpływu wieku na jakość odcisków palców. Na tej podstawie Komisja wykonała w 2017 r. dalszą ekspertyzę dotyczącą konieczności i proporcjonalności obniżenia do sześciu lat wieku, od jakiego można pobierać odciski palców od dzieci w ramach procedury wizowej. W ekspertyzie tej55 stwierdzono, że obniżenie wieku, od jakiego można pobierać odciski palców, przyczyniłoby się do lepszego osiągnięcia celów VIS, w szczególności w odniesieniu do ułatwienia zwalczania oszustw dotyczących tożsamości oraz usprawnienia odpraw na przejściach granicznych na granicach zewnętrznych, oraz mogłoby przynieść dodatkowe korzyści poprzez skuteczniejsze zapobieganie naruszaniu praw dziecka i zwalczanie naruszania tych praw, w szczególności poprzez umożliwienie identyfikacji/weryfikacji tożsamości dzieci będących obywatelami państw trzecich, które znajdują się na terytorium strefy Schengen w sytuacji, w której ich prawa mogą być lub zostały naruszone (np. dzieci będące ofiarami handlu ludźmi, zaginione dzieci lub osoby nieletnie pozbawione opieki ubiegające się o azyl).
(8)  W momencie przyjmowania rozporządzenia (WE) nr 810/2009 uznano, że kwestia wystarczającej wiarygodności odcisków palców pobieranych od dzieci poniżej 12 roku życia do celów identyfikacji i weryfikacji, a zwłaszcza to, jak odciski palców zmieniają się z wiekiem, będzie musiała zostać uwzględniona na późniejszym etapie na podstawie analizy zleconej przez Komisję. W ekspertyzie53 przeprowadzonej w 2013 r. przez Wspólne Centrum Badawcze stwierdzono, że rozpoznawanie odcisków palców dzieci w wieku 6–12 lat jest możliwe do osiągnięcia z zadowalającą dokładnością pod pewnymi warunkami. Druga ekspertyza54 przeprowadzona w grudniu 2017 r. potwierdziła to ustalenie i dostarczyła dalszych informacji na temat wpływu wieku na jakość odcisków palców. Na tej podstawie Komisja wykonała w 2017 r. dalszą ekspertyzę dotyczącą konieczności i proporcjonalności obniżenia do sześciu lat wieku, od jakiego można pobierać odciski palców od dzieci w ramach procedury wizowej. W ekspertyzie tej55 stwierdzono, że obniżenie wieku, od jakiego można pobierać odciski palców, przyczyniłoby się do lepszego osiągnięcia celów VIS, w szczególności w odniesieniu do ułatwienia zwalczania oszustw dotyczących tożsamości oraz usprawnienia odpraw na przejściach granicznych na granicach zewnętrznych, oraz mogłoby przynieść dodatkowe korzyści poprzez skuteczniejsze zapobieganie naruszaniu praw dziecka i zwalczanie naruszania tych praw, w szczególności poprzez umożliwienie identyfikacji/weryfikacji tożsamości dzieci będących obywatelami państw trzecich, które znajdują się na terytorium strefy Schengen w sytuacji, w której ich prawa mogą być lub zostały naruszone (np. dzieci będące ofiarami handlu ludźmi, zaginione dzieci lub osoby nieletnie pozbawione opieki ubiegające się o azyl). Jednocześnie dzieci są grupą szczególnie narażoną i pobieranie od nich specjalnych kategorii danych, takich jak odciski palców, powinno podlegać bardziej rygorystycznym zabezpieczeniom i ograniczeniu celów, w jakich dane te mogą być wykorzystywane do sytuacji, w których jest to dla dobra dziecka, w tym poprzez ograniczenie okresu przechowywania danych. W drugim badaniu stwierdzono również, że odciski palców osób powyżej 70 roku życia charakteryzują się niską jakością i średnią dokładnością. Komisja i państwa członkowskie powinny współpracować w zakresie wymiany najlepszych praktyk, aby rozwiązać te problemy.
__________________
__________________
53 Fingerprint Recognition for Children [Rozpoznawanie odcisków palców dzieci] (2013 – EUR 26193).
53 Fingerprint Recognition for Children [Rozpoznawanie odcisków palców dzieci] (2013 – EUR 26193).
54 „Automatic fingerprint recognition: from children to elderly” [Automatyczne rozpoznawanie odcisków palców: od dzieci do osób w podeszłym wieku] (2018 – JRC).
54 „Automatic fingerprint recognition: from children to elderly” [Automatyczne rozpoznawanie odcisków palców: od dzieci do osób w podeszłym wieku] (2018 – JRC).
55 „Feasibility and implications of lowering the fingerprinting age for children and on storing a scanned copy of the visa applicant's travel document in the Visa Information System (VIS)” [Wykonalność i skutki obniżenia wieku, od jakiego można pobierać odciski palców od dzieci, oraz przechowywania zeskanowanej kopii dokumentu podróży osoby ubiegającej się o wizę w wizowym systemie informacyjnym (VIS)] (2018).
55 „Feasibility and implications of lowering the fingerprinting age for children and on storing a scanned copy of the visa applicant's travel document in the Visa Information System (VIS)” [Wykonalność i skutki obniżenia wieku, od jakiego można pobierać odciski palców od dzieci, oraz przechowywania zeskanowanej kopii dokumentu podróży osoby ubiegającej się o wizę w wizowym systemie informacyjnym (VIS)] (2018).
Poprawka 7
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 10
(10)  Dane osobowe przekazane przez osobę ubiegającą się o wizę krótkoterminową powinny być przetwarzane w VIS, w celu oceny, czy wjazd tej osoby na terytorium Unii może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego w Unii, a także w celu oceny ryzyka migracji nieuregulowanej związanego z tą osobą. W odniesieniu do obywateli państw trzecich, którzy otrzymali wizę długoterminową lub dokument pobytowy, kontrole te powinny ograniczać się do oceny tożsamości posiadacza dokumentu, autentyczności i ważności wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego, jak również tego, czy wjazd obywatela państwa trzeciego do Unii mógłby stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego w Unii. Kontrole te nie powinny kolidować z żadną decyzją w sprawie wiz długoterminowych lub dokumentów pobytowych.
(10)  Dane osobowe przekazane przez osobę ubiegającą się o wizę krótkoterminową powinny być przetwarzane w VIS, w celu oceny, czy wjazd tej osoby na terytorium Unii może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego w Unii, a także w celu oceny ryzyka migracji nieuregulowanej związanego z tą osobą. W odniesieniu do obywateli państw trzecich, którzy otrzymali wizę długoterminową lub dokument pobytowy, kontrole te powinny ograniczać się do oceny tożsamości posiadacza dokumentu, autentyczności i ważności wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego, jak również tego, czy wjazd obywatela państwa trzeciego do Unii mógłby stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego w Unii. Kontrole te nie powinny kolidować z żadną decyzją w sprawie wiz długoterminowych lub dokumentów pobytowych.
Poprawka 8
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 11
(11)  Oceny takiego ryzyka nie można przeprowadzić bez przetwarzania danych osobowych dotyczących tożsamości danej osoby, dokumentu podróży oraz – w zależności od przypadku – członka rodziny rozdzielonej lub, jeśli osoba ubiegająca się o wizę jest osobą nieletnią, tożsamości osoby odpowiedzialnej. Każdy element danych osobowych we wnioskach powinien zostać porównany z danymi znajdującymi się we wpisie, pliku lub ostrzeżeniu zarejestrowanym w systemie informacyjnym (Systemie Informacyjnym Schengen (SIS), wizowym systemie informacyjnym (VIS), danych Europolu, bazie Interpolu zawierającej dane skradzionych lub utraconych dokumentów podróży (SLTD), systemie wjazdu/wyjazdu (EES), Eurodac, systemie ECRIS-TCN w odniesieniu do wyroków skazujących za przestępstwa terrorystyczne lub inne formy poważnych przestępstw lub bazie danych dokumentów podróży powiązanych z notami Interpolu (baza danych TDAWN Interpol)), na listach ostrzegawczych lub w odniesieniu do szczegółowych wskaźników ryzyka. Kategorie danych osobowych wykorzystywanych do porównania powinny być ograniczone do kategorii danych stosowanych w przeszukiwanych systemach informacyjnych, liście ostrzegawczej lub szczegółowych wskaźnikach ryzyka.
(11)  Oceny takiego ryzyka nie można przeprowadzić bez przetwarzania danych osobowych dotyczących tożsamości danej osoby, dokumentu podróży oraz – w zależności od przypadku – członka rodziny rozdzielonej lub, jeśli osoba ubiegająca się o wizę jest osobą nieletnią, tożsamości osoby odpowiedzialnej. Każdy element danych osobowych we wnioskach powinien zostać porównany z danymi znajdującymi się we wpisie, pliku lub ostrzeżeniu zarejestrowanym w systemie informacyjnym (systemie informacyjnym Schengen (SIS), wizowym systemie informacyjnym (VIS), danych Europolu, bazie Interpolu zawierającej dane skradzionych lub utraconych dokumentów podróży (SLTD), systemie wjazdu/wyjazdu (EES), Eurodac lub z listą ostrzegawczą ETIAS lub w odniesieniu do szczegółowych wskaźników ryzyka. Kategorie danych osobowych wykorzystywanych do porównania powinny być ograniczone do kategorii danych stosowanych w przeszukiwanych systemach informacyjnych, liście ostrzegawczej lub szczegółowych wskaźnikach ryzyka.
Poprawka 9
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 12
(12)  Interoperacyjność między systemami informacyjnymi UE została ustanowiona [rozporządzeniem (UE) XX w sprawie interoperacyjności], tak aby te unijne systemy informacyjne i zawarte w nich dane mogły się wzajemnie uzupełniać, aby poprawić zarządzanie granicami zewnętrznymi, przyczynić się do zapobiegania nielegalnej migracji i jej zwalczania oraz zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa w ramach unijnej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, w tym utrzymanie bezpieczeństwa publicznego i porządku publicznego, oraz aby chronić bezpieczeństwo na terytoriach państw członkowskich.
(12)  Interoperacyjność między systemami informacyjnymi UE została ustanowiona [rozporządzeniem (UE) XX w sprawie interoperacyjności (w obszarze granic i polityki wizowej)], tak aby te unijne systemy informacyjne i zawarte w nich dane mogły się wzajemnie uzupełniać, aby poprawić zarządzanie granicami zewnętrznymi, przyczynić się do zapobiegania nielegalnej migracji i jej zwalczania oraz zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa w ramach unijnej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, w tym utrzymanie bezpieczeństwa publicznego i porządku publicznego, oraz aby chronić bezpieczeństwo na terytoriach państw członkowskich.
(Zmiana dotyczy całości tekstu; jej przyjęcie wiąże się z koniecznością wprowadzenia odnośnych zmian w całym dokumencie.)
Poprawka 10
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 13
(13)  Interoperacyjność między unijnymi systemami informacyjnymi umożliwia tym systemom wzajemne uzupełnianie się, aby ułatwić w ten sposób poprawną identyfikację osób, przyczynić się do zwalczania oszustw dotyczących tożsamości, poprawićzharmonizować wymagania dotyczące jakości danych w odpowiednich unijnych systemach informacyjnych, ułatwić wdrożenie istniejących i przyszłych unijnych systemów informacyjnych przez państwa członkowskie od strony technicznej i operacyjnej, wzmocnić i uprościć gwarancje bezpieczeństwa danych i ochrony danych regulujące odpowiednie systemy informacyjne UE, usprawnić dostęp organów ścigania do systemu wjazdu/wyjazdu, VIS, [ETIAS] i Eurodac oraz wspierać realizację celów systemu wjazdu/wyjazdu, VIS, [ETIAS], Eurodac, SIS i [ECRIS-TCN].
(13)  Interoperacyjność między unijnymi systemami informacyjnymi umożliwia tym systemom ułatwianie w ten sposób poprawnej identyfikacji osób, przyczynianie się do zwalczania oszustw dotyczących tożsamości, poprawęzharmonizowanie wymagań dotyczących jakości danych w odpowiednich unijnych systemach informacyjnych, ułatwianie wdrożenia istniejących unijnych systemów informacyjnych przez państwa członkowskie od strony technicznej i operacyjnej, wzmocnienie, harmonizację i uproszczenie gwarancji bezpieczeństwa danych i ochrony danych regulujących odpowiednie systemy informacyjne UE, usprawnienie kontrolowanego dostępu organów ścigania do systemu wjazdu/wyjazdu, VIS, [ETIAS] i Eurodac oraz wspieranie realizacji celów systemu wjazdu/wyjazdu, VIS, [ETIAS], Eurodac, SIS i [ECRIS-TCN].
Poprawka 11
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 14
(14)  Elementy interoperacyjności obejmują system wjazdu/wyjazdu, VIS, [ETIAS], Eurodac, SIS i [ECRIS-TCN] oraz dane Europolu, aby umożliwić jednoczesne ich przeszukiwanie przy użyciu tych systemów informacyjnych UE, a zatem należy wykorzystać te elementy do celów zautomatyzowanej kontroli oraz przy uzyskiwaniu dostępu do VIS na potrzeby ścigania przestępstw. Do tego celu należy wykorzystywać europejski portal wyszukiwania, aby umożliwić szybki, sprawny, wydajny, systematyczny i kontrolowany dostęp do systemów informacyjnych UE, danych Europolu i baz danych Interpolu koniecznych do pełnienia funkcji przez organy zgodnie z ich prawami dostępu, a także aby wspierać realizację celów VIS.
(14)  Elementy interoperacyjności obejmują system wjazdu/wyjazdu, VIS, ETIAS, Eurodac, SIS i ECRIS-TCN oraz dane Europolu, aby umożliwić jednoczesne ich przeszukiwanie przy użyciu tych systemów informacyjnych UE, a zatem należy wykorzystać te elementy do celów zautomatyzowanej kontroli oraz przy uzyskiwaniu dostępu do VIS na potrzeby ścigania przestępstw. Do tego celu należy wykorzystywać europejski portal wyszukiwania, aby umożliwić szybki, sprawny, wydajny, systematyczny i kontrolowany dostęp do systemów informacyjnych UE, danych Europolu i baz danych Interpolu koniecznych do pełnienia funkcji przez organy zgodnie z ich prawami dostępu, a także aby wspierać realizację celów VIS.
Poprawka 12
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15
(15)  Porównywanie z innymi bazami danych powinno odbywać się w sposób zautomatyzowany. W każdym przypadku, kiedy takie porównanie wskazuje na powiązanie („trafienie”) z jakimikolwiek danymi osobowymi lub połączeniem tych danych we wnioskach oraz we wpisie, pliku lub ostrzeżeniu zawartych w wyżej wymienionych systemach informacyjnych, lub z danymi osobowymi na liście ostrzegawczej, wniosek powinien zostać rozpatrzony ręcznie przez operatora w organie odpowiedzialnym. Ocena przeprowadzona przez organ odpowiedzialny powinna prowadzić do podjęcia decyzji o wydaniu lub odmowie wydania wizy krótkoterminowej.
(15)  Porównywanie z innymi bazami danych powinno odbywać się w sposób zautomatyzowany. W każdym przypadku, kiedy takie porównanie wskazuje na powiązanie („trafienie”) z jakimikolwiek danymi osobowymi lub połączeniem tych danych we wnioskach oraz we wpisie, pliku lub ostrzeżeniu zawartych w wyżej wymienionych systemach informacyjnych, lub z danymi osobowymi na liście ostrzegawczej, wniosek – jeżeli nie może być automatycznie potwierdzony przez VIS – powinien zostać rozpatrzony ręcznie przez operatora w organie odpowiedzialnym. W zależności od rodzaju danych powodujących trafienie trafienia powinny być oceniane przez konsulaty lub krajowy pojedynczy punkt kontaktowy, przy czym ten ostatni jest odpowiedzialny za trafienia uzyskane w szczególności z baz danych lub systemów egzekwowania prawa. Ocena przeprowadzona przez organ odpowiedzialny powinna prowadzić do podjęcia decyzji o wydaniu lub odmowie wydania wizy krótkoterminowej.
Poprawka 13
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 18
(18)  Do analizy pliku danych dotyczących wniosku o wizę krótkoterminową należy stosować szczegółowe wskaźniki ryzyka odpowiadające uprzednio zidentyfikowanemu ryzyku w zakresie bezpieczeństwa, migracji nieuregulowanej lub zdrowia publicznego. Kryteria stosowane przy definiowaniu szczegółowych wskaźników ryzyka nie powinny w żadnym wypadku opierać się wyłącznie na płci lub wieku danej osoby. W żadnym wypadku kryteria te nie mogą opierać się na informacjach ujawniających rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, poglądy polityczne lub wszelkie inne poglądy, religię lub przekonania filozoficzne, przynależność do związków zawodowych, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność lub orientację seksualną.
(18)  Do analizy pliku danych dotyczących wniosku o wizę krótkoterminową należy stosować szczegółowe wskaźniki ryzyka odpowiadające uprzednio zidentyfikowanemu ryzyku w zakresie bezpieczeństwa, migracji nieuregulowanej lub dużemu ryzyku epidemii. Kryteria stosowane przy definiowaniu szczegółowych wskaźników ryzyka nie powinny w żadnym wypadku opierać się wyłącznie na płci lub wieku danej osoby. W żadnym wypadku kryteria te nie mogą opierać się na informacjach ujawniających rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, poglądy polityczne lub wszelkie inne poglądy, religię lub przekonania filozoficzne, przynależność do związków zawodowych, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność lub orientację seksualną.
Poprawka 14
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 19
(19)  Ciągłe pojawianie się nowych form zagrożeń dla bezpieczeństwa, nowych modeli migracji nieuregulowanej oraz zagrożeń zdrowia publicznego wymaga skutecznej reakcji oraz nowoczesnych środków przeciwdziałania tym zjawiskom. Z uwagi na fakt, że środki te wiążą się z przetwarzaniem znacznych ilości danych osobowych, powinny zostać wprowadzone stosowne gwarancje, aby ograniczyć ingerencję w prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego oraz prawo do ochrony danych osobowych do minimum koniecznego w demokratycznym społeczeństwie.
(19)  Ciągłe pojawianie się nowych form ryzyka dla bezpieczeństwa, nowych modeli migracji nieuregulowanej oraz dużego ryzyka epidemiologicznego wymaga skutecznej reakcji oraz nowoczesnych środków przeciwdziałania tym zjawiskom. Z uwagi na fakt, że środki te wiążą się z przetwarzaniem znacznych ilości danych osobowych, powinny zostać wprowadzone stosowne gwarancje, aby ograniczyć ingerencję w prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego oraz prawo do ochrony danych osobowych do minimum koniecznego i proporcjonalnego w demokratycznym społeczeństwie.
Poprawka 15
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 21
(21)  W celu wypełniania swojego obowiązku wynikającego z konwencji wykonawczej do układu z Schengen przewoźnicy międzynarodowi powinni mieć możliwość weryfikowania, czy obywatele państw trzecich posiadający wizę krótkoterminową, wizę długoterminową lub dokument pobytowy posiadają wymagane ważne dokumenty podróży. Weryfikację tę należy umożliwić poprzez codzienne pobieranie danych VIS do oddzielnej bazy danych przeznaczonej wyłącznie do odczytu, pozwalającej na pobranie minimalnego niezbędnego podzbioru danych umożliwiającego dokonanie zapytania prowadzącego do odpowiedzi „OK / NOT OK”.
(21)  W celu wypełniania swojego obowiązku wynikającego z konwencji wykonawczej do układu z Schengen przewoźnicy międzynarodowi powinni mieć możliwość weryfikowania dzięki dokonaniu zapytania w VIS, czy obywatele państw trzecich posiadający wizę krótkoterminową, wizę długoterminową lub dokument pobytowy posiadają wymagane ważne dokumenty podróży. Weryfikację tę należy umożliwić poprzez codzienne pobieranie danych VIS do oddzielnej bazy danych przeznaczonej wyłącznie do odczytu, pozwalającej na pobranie minimalnego niezbędnego podzbioru danych umożliwiającego dokonanie zapytania prowadzącego do odpowiedzi „OK / NOT OK”. Sam plik z wnioskiem nie powinien być dostępny dla przewoźników. Specyfikacje techniczne dotyczące dostępu do VIS za pośrednictwem portalu dla przewoźników powinny możliwie najbardziej ograniczać wpływ na podróże pasażerów i na przewoźników. W tym celu powinno się rozważyć integrację z systemem EES i ETIAS.
Poprawka 16
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 21 a (nowy)
(21a)  Aby ograniczyć skutki obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu dla przewoźników międzynarodowych przewożących grupy drogą lądową autokarami, należy udostępnić łatwe w obsłudze rozwiązania mobilne.
Poprawka 17
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 21 b (nowy)
(21b)  W ciągu dwóch lat od rozpoczęcia funkcjonowania niniejszego rozporządzenia Komisja powinna ocenić adekwatność, spójność i zgodność przepisów, o których mowa w art. 26 Konwencji wykonawczej do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach do celów przepisów VIS dotyczących transportu drogą lądową autokarami. Należy uwzględnić najnowszy rozwój sytuacji w transporcie drogą lądową autokarami. Należy rozważyć potrzebę zmiany przepisów dotyczących transportu drogą lądową autokarami, o których mowa w art. 26 tej Konwencji lub w niniejszym rozporządzeniu.
Poprawka 18
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 23 a (nowy)
(23a)  Dane biometryczne, które w kontekście niniejszego rozporządzenia obejmują odciski palców i wizerunki twarzy, są unikalne, a zatem znacznie bardziej niezawodne do celów identyfikacji osób niż dane alfanumeryczne. Niemniej jednak dane biometryczne stanowią wrażliwe dane osobowe. Dlatego niniejsze rozporządzenie określa podstawy i gwarancje związane z przetwarzaniem takich danych w celu jednoznacznej identyfikacji osób.
Poprawka 19
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 28
(28)  [Rozporządzenie 2018/XX w sprawie interoperacyjności] przewiduje możliwość identyfikacji osoby przez organ policyjny państwa członkowskiego, który został do tego upoważniony na mocy krajowych środków ustawodawczych, na podstawie danych biometrycznych tej osoby pobranych podczas kontroli tożsamości. Mogą jednak zaistnieć szczególne okoliczności, w których identyfikacja osoby jest konieczne w interesie tej osoby. Przypadki takie obejmują sytuacje, w których dana osoba została znaleziona po jej zaginięciu, uprowadzeniu lub uznaniu za ofiarę handlu ludźmi. W takich przypadkach należy zapewnić organom ścigania szybki dostęp do danych VIS, aby umożliwić szybką i wiarygodną identyfikację danej osoby bez konieczności spełnienia wszystkich warunków wstępnych i zapewnienia dodatkowych gwarancji dotyczących dostępu do celów egzekwowania prawa.
(28)  [Rozporządzenie 2018/XX w sprawie interoperacyjności (w obszarze granic i polityki wizowej)] przewiduje możliwość identyfikacji osoby przez organ policyjny państwa członkowskiego, który został do tego upoważniony na mocy krajowych środków ustawodawczych, na podstawie danych biometrycznych tej osoby pobranych podczas kontroli tożsamości. Mogą jednak zaistnieć szczególne okoliczności, w których identyfikacja osoby jest konieczne w interesie tej osoby. Przypadki takie obejmują sytuacje, w których dana osoba została znaleziona po jej zaginięciu, uprowadzeniu lub uznaniu za ofiarę handlu ludźmi. Jedynie w takich przypadkach należy zapewnić organom ścigania szybki dostęp do danych VIS, aby umożliwić szybką i wiarygodną identyfikację danej osoby bez konieczności spełnienia wszystkich warunków wstępnych i zapewnienia dodatkowych gwarancji dotyczących dostępu do celów egzekwowania prawa.
Poprawka 20
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 29
(29)  Porównywanie danych na podstawie obrazu śladu będącego śladem daktyloskopijnym, który mógł zostać pozostawiony na miejscu popełnienia przestępstwa, ma zasadnicze znaczenie w kontekście współpracy policyjnej. Możliwość porównania obrazu śladu z danymi daktyloskopijnymi przechowywanymi w VIS w przypadku, gdy istnieją uzasadnione podstawy by przypuszczać, że sprawca lub ofiara przestępstwa mogą być zarejestrowani w VIS, powinna stanowić bardzo użyteczne narzędzie dla organów ścigania państw członkowskich, które mogą korzystać z takiej możliwości w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych na przykład w sytuacji, gdy obrazy śladu stanowią jedyny dowód znaleziony na miejscu przestępstwa.
(29)  Porównywanie danych na podstawie obrazu śladu będącego śladem daktyloskopijnym, który mógł zostać pozostawiony na miejscu popełnienia przestępstwa, ma zasadnicze znaczenie w kontekście współpracy policyjnej. Możliwość porównania obrazu śladu z danymi daktyloskopijnymi przechowywanymi w VIS w przypadku, gdy istnieją uzasadnione podstawy by przypuszczać, że sprawca lub ofiara przestępstwa mogą być zarejestrowani w VIS, po uprzednim przeszukaniu zgodnie z decyzją Rady 2008/615/WSiSW1a, powinna stanowić bardzo użyteczne narzędzie dla organów ścigania państw członkowskich, które mogą korzystać z takiej możliwości w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych na przykład w sytuacji, gdy obrazy śladu stanowią jedyny dowód znaleziony na miejscu przestępstwa.
__________________
1a Decyzja Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008‏ r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1).
Poprawka 21
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 32
(32)  Aby zapewnić ochronę danych osobowych i wykluczyć możliwość systematycznego przeszukiwania systemu przez organy ścigania, przetwarzanie danych VIS powinno odbywać się wyłącznie w określonych przypadkach i wtedy, gdy jest to niezbędne do celów zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych. Wyznaczone organy i Europol powinny zwracać się z wnioskiem o uzyskanie dostępu do VIS tylko wówczas, gdy istnieją uzasadnione podstawy, by przypuszczać, że dzięki takiemu dostępowi zdobędą informacje, które w istotny sposób ułatwią im zapobieganie przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywanie lub prowadzenie w ich sprawie postępowań przygotowawczych.
(32)  Aby zapewnić ochronę danych osobowych i wykluczyć możliwość systematycznego przeszukiwania systemu przez organy ścigania, przetwarzanie danych VIS powinno odbywać się wyłącznie w określonych przypadkach i wtedy, gdy jest to niezbędne do celów zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych. Wyznaczone organy i Europol powinny zwracać się z wnioskiem o uzyskanie dostępu do VIS tylko wówczas, gdy istnieją uzasadnione podstawy, by przypuszczać, że dzięki takiemu dostępowi zdobędą informacje, które w istotny sposób ułatwią im zapobieganie przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywanie lub prowadzenie w ich sprawie postępowań przygotowawczych, i po uprzednim przeszukaniu zgodnie z decyzją Rady 2008/615/WSiSW.
Poprawka 22
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 32 a (nowy)
(32a)  Zgodnie z ogólną praktyką użytkownicy końcowi państw członkowskich dokonują wyszukiwania w odpowiednich krajowych bazach danych wcześniej lub równolegle do przeszukiwania europejskich baz danych.
Poprawka 23
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 33
(33)  Dane osobowe posiadaczy dokumentów pobytowych zgromadzone w VIS powinny być przechowywane nie dłużej, niż jest to konieczne do celów VIS. Dane dotyczące obywateli państw trzecich należy przechowywać przez pięć lat, aby umożliwić uwzględnienie tych danych przy ocenie wniosków o wydanie wizy krótkoterminowej, wykrywanie osób przekraczających dozwolony okres pobytu po upływie okresu ważności wizy oraz przeprowadzanie oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do obywateli państw trzecich, którzy uzyskali wizę. Dane dotyczące wcześniejszych przypadków korzystania z danego dokumentu mogłyby ułatwić wydawanie wiz krótkoterminowych w przyszłości. Krótszy okres przechowywania danych nie byłby wystarczający do zapewnienia określonych celów. Dane powinny być usunięte po upływie pięciu lat, chyba że zaistniały podstawy dla ich wcześniejszego usunięcia.
(33)  Dane osobowe posiadaczy wiz długoterminowych zgromadzone w VIS powinny być przechowywane nie dłużej, niż jest to konieczne do celów VIS. Dane dotyczące obywateli państw trzecich należy przechowywać przez pięć lat, aby umożliwić uwzględnienie tych danych przy ocenie wniosków o wydanie wizy krótkoterminowej, wykrywanie osób przekraczających dozwolony okres pobytu po upływie okresu ważności wizy oraz przeprowadzanie oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do obywateli państw trzecich, którzy uzyskali wizę. Dane dotyczące wcześniejszych przypadków korzystania z danego dokumentu mogłyby ułatwić wydawanie wiz krótkoterminowych w przyszłości. Krótszy okres przechowywania danych nie byłby wystarczający do zapewnienia określonych celów. Dane powinny być usunięte po upływie pięciu lat, chyba że zaistniały podstawy dla ich wcześniejszego usunięcia.
Poprawka 24
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 35
(35)  Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 członkowie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz zespołów składających się z personelu realizującego zadania w dziedzinie powrotów są uprawnieni przez przyjmujące państwo członkowskie do korzystania z europejskich baz danych, jeżeli jest to niezbędne do realizacji zadań operacyjnych określonych w planie operacyjnym w odniesieniu do odprawy granicznej, ochrony granicy i powrotów. W celu ułatwienia takiego korzystania oraz umożliwienia zespołom skutecznego dostępu do danych wprowadzonych do VIS Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej powinna otrzymać dostęp do VIS. Dostęp ten powinien być zgodny z warunkami i ograniczeniami dostępu mającymi zastosowanie do organów państw członkowskich właściwych w odniesieniu do każdego konkretnego celu, dla którego można przeglądać dane VIS.
(35)  Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 członkowie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej są uprawnieni przez przyjmujące państwo członkowskie do korzystania z europejskich baz danych, jeżeli jest to niezbędne do realizacji zadań operacyjnych określonych w planie operacyjnym w odniesieniu do odprawy granicznej, ochrony granicy i powrotów. Dostęp ten powinien być zgodny z warunkami i ograniczeniami dostępu mającymi zastosowanie do organów państw członkowskich właściwych w odniesieniu do każdego konkretnego celu, dla którego można przeglądać dane VIS.
Poprawka 25
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 37
(37)  Państwa trzecie będące państwami powrotu często nie są objęte decyzjami stwierdzającymi odpowiedni stopień ochrony przyjmowanymi przez Komisję na podstawie art. 45 rozporządzenia (UE) 2016/679 lub na podstawie przepisów krajowych przyjętych w celu transpozycji art. 36 dyrektywy (UE) 2016/680. Ponadto szeroko zakrojone wysiłki Unii w dziedzinie współpracy z głównymi krajami pochodzenia nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich podlegających zobowiązaniu do powrotu nie były w stanie zapewnić systematycznego wypełniania przez te państwa trzecie obowiązku readmisji własnych obywateli ustanowionego prawem międzynarodowym. Umowy o readmisji, zawarte lub negocjowane przez Unię lub państwa członkowskie i przewidujące odpowiednie zabezpieczenia w zakresie przekazywania danych państwom trzecim na podstawie art. 46 rozporządzenia (UE) 2016/679 lub na podstawie przepisów krajowych przyjętychcelu transpozycji art. 37 dyrektywy (UE) 2016/680, obejmują ograniczoną liczbę takich państw trzecich, a nie ma pewności, czy zostanie zawarta jakakolwiek nowa umowa. W takich sytuacjach dane osobowe mogłyby być przetwarzane z organami państw trzecich na podstawie niniejszego rozporządzenia do celów realizacji unijnej polityki powrotowej, o ile spełnione byłyby warunki określone w art. 49 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) 2016/679 lubprzepisach krajowych transponujących art. 38 lub 39 dyrektywy (UE) 2016/680.
(37)  Dane osobowe uzyskane przez państwo członkowskie na podstawie niniejszego rozporządzenia nie powinny być przekazywane ani udostępniane żadnemu państwu trzeciemu, organizacji międzynarodowej ani podmiotowi prywatnemu mającemu siedzibę w Unii lub poza nią. Na zasadzie wyjątku od tej zasady powinno być możliwe jednak przekazanie takich danych osobowych państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej, jeżeli takie przekazanie podlega rygorystycznym warunkom i jest niezbędne w poszczególnych przypadkach w celu ułatwienia identyfikacji obywatela państwa trzeciego w związku z jego powrotem. W przypadku braku decyzji podjętejdrodze aktu wykonawczego zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679, stwierdzającej odpowiedni stopień ochrony, lub braku odpowiednich zabezpieczeń, którym podlega przekazanie danych zgodnie z tym rozporządzeniem, wyjątkowo powinno być możliwe przekazanie danych VIS państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej do celów związanych z powrotem, wyłącznie jeżeli jest to konieczne z uwagi na ważne względy interesu publicznego, jak określonotym rozporządzeniu.
Poprawka 26
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 38
(38)  Państwa członkowskie powinny udostępniać odpowiednie dane osobowe przetwarzane w VIS, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami o ochronie danych i jeżeli jest to konieczne w poszczególnych przypadkach do realizacji zadań wynikających z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) .../...60 [rozporządzenie ustanawiające unijne ramy przesiedleń], [Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu] oraz odpowiednim organom międzynarodowym, takim jak: Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców, Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji oraz Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża, na potrzeby operacji dotyczących uchodźców i przesiedleń w odniesieniu do obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców kierowanych przez nie do państw członkowskich w ramach wykonywania rozporządzenia (UE) .../... [rozporządzenia ustanawiającego unijne ramy przesiedleń].
skreśla się
__________________
60 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) …/… z dnia ... r. [pełny tytuł] (Dz.U. L …, …, s. …).
Poprawka 27
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 39
(39)  Do działań instytucji lub organów Unii wykonujących swoje zadania z zakresu zarządzania operacyjnego VIS stosuje się rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady61.
(39)  Do działań instytucji lub organów Unii wykonujących swoje zadania z zakresu zarządzania operacyjnego VIS stosuje się rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/172561.
__________________
__________________
61 Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).
61 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).
Poprawka 28
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 40
(40)  Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 przeprowadzono konsultacje z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu [...] r.
(40)  Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 przeprowadzono konsultacje z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu 12 grudnia 2018 r.
Poprawka 29
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 43
(43)  Bez uszczerbku dla obowiązku państw członkowskich dotyczącego zapewnienia dokładności danych wprowadzanych do VIS eu-LISA powinna być odpowiedzialna za podniesienie jakości danych poprzez wprowadzenie centralnego narzędzia monitorowania jakości danych oraz za przekazywanie państwom członkowskim sprawozdań w regularnych odstępach czasu.
(43)  Bez uszczerbku dla obowiązku państw członkowskich dotyczącego zapewnienia dokładności danych wprowadzanych do VIS eu-LISA powinna być odpowiedzialna za podniesienie jakości danych poprzez wprowadzenie, utrzymywanie i stałe aktualizowanie centralnego narzędzia monitorowania jakości danych oraz za przekazywanie państwom członkowskim sprawozdań w regularnych odstępach czasu.
Poprawka 30
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 44
(44)  Aby umożliwić lepsze monitorowanie wykorzystania VIS do celów analizy tendencji związanych z presją migracyjną i zarządzaniem granicami, eu-LISA powinna mieć możliwość rozwijania nowoczesnych zdolności w zakresie prowadzenia sprawozdawczości statystycznej wobec państw członkowskich, Komisji i Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej bez naruszania integralności danych. Należy zatem utworzyć centralne repozytorium statystyczne. Żadne tworzone statystyki nie powinny zawierać danych osobowych.
(44)  Aby umożliwić lepsze monitorowanie wykorzystania VIS do celów analizy tendencji związanych z presją migracyjną i zarządzaniem granicami, eu-LISA powinna mieć możliwość rozwijania nowoczesnych zdolności w zakresie prowadzenia sprawozdawczości statystycznej wobec państw członkowskich, Komisji i Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej bez naruszania integralności danych. Agencja eu-LISA powinna zatem przechowywać w centralnym repozytorium określone dane statystyczne do celów sporządzania sprawozdań i statystyk zgodnie z [rozporządzenie 2018/XX w sprawie interoperacyjności (w obszarze granic i polityki wizowej)]. Żadne tworzone statystyki nie powinny zawierać danych osobowych.
Poprawka 31
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 47 a (nowy)
(47a)  Niniejsze rozporządzenie nie narusza obowiązków wynikających z Konwencji genewskiej z dnia 28 lipca 1951 r. dotyczącej statusu uchodźców, uzupełnionej Protokołem nowojorskim z dnia 31 stycznia 1967 r. ani ogółu zobowiązań międzynarodowych podjętych przez UE i jej państwa członkowskie.
Poprawka 32
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt -1 (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Tytuł
-1)  tytuł otrzymuje brzmienie:
„Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS)”
„Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) oraz wymiany informacji pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych, wiz długoterminowych i dokumentów pobytowych (rozporządzenie w sprawie VIS)”;
Poprawka 33
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 2
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 2 – akapit 1 – wprowadzenie
1.  Celem VIS jest poprawa realizacji wspólnej polityki wizowej, poprawa współpracy konsularnej i procesu konsultacji pomiędzy centralnymi organami wizowymi poprzez ułatwienie wymiany danych między państwami członkowskimi o wnioskach i związanych z nimi decyzjach, aby:
1.  Celem VIS jest poprawa realizacji wspólnej polityki wizowej w zakresie wiz krótkoterminowych, poprawa współpracy konsularnej i procesu konsultacji pomiędzy centralnymi organami wizowymi poprzez ułatwienie wymiany danych między państwami członkowskimi o wnioskach i związanych z nimi decyzjach, aby:
Poprawka 34
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 2
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 2 – akapit 1 – litera a
a)  uprościć procedurę składania wniosków wizowych;
a)  uprościć i przyspieszyć procedurę składania wniosków wizowych;
Poprawka 35
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 2
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 2 – akapit 1 – litera f
f)  pomóc w identyfikacji osób zaginionych;
f)  pomóc w identyfikacji osób zaginionych, o których mowa w art. 22o;
Poprawka 36
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 2
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 2 – akapit 1 – litera h
h)  przyczynić się do zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywaniaprowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych;
h)  przyczynić się do zapobiegania zagrożeniom dla bezpieczeństwa wewnętrznego każdego z państw członkowskich przez zapobieganie przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywanieprowadzenie w ich sprawie postępowań przygotowawczych w stosownych i ściśle określonych okolicznościach;
Poprawka 37
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 2
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 2 – akapit 1 – litera i
i)  przyczynić się do zapobiegania zagrożeniom bezpieczeństwa wewnętrznego każdego z państw członkowskich;
skreśla się
Poprawka 38
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 2
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera a
a)  utrzymywać wysoki poziom bezpieczeństwa dzięki ułatwieniu oceny, czy osoba ubiegająca się o wizę jest uważana za osobę stanowiącą zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego lub zdrowia publicznego, przed przybyciem tej osoby na przejścia graniczne na granicach zewnętrznych;
a)  utrzymywać wysoki poziom bezpieczeństwa we wszystkich państwach członkowskich dzięki ułatwieniu oceny, czy osoba ubiegająca się o wizę lub posiadająca dokument jest uważana za osobę stanowiącą zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego;
Poprawka 39
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 2
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera b
b)  zwiększyć skuteczność odpraw granicznych i kontroli na terytorium danego państwa;
b)  ułatwić odprawy na przejściach granicznych na granicach zewnętrznych i zwiększyć skuteczność kontroli na terytorium państw członkowskich;
Poprawka 40
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 2
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera c
c)  przyczynić się do zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywaniaprowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych;
c)  przyczynić się do zapobiegania zagrożeniom dla bezpieczeństwa wewnętrznego każdego z państw członkowskich przez zapobieganie przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywanieprowadzenie w ich sprawie postępowań przygotowawczych w stosownych i ściśle określonych okolicznościach;
Poprawka 41
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 2
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera d a (nowa)
da)  pomóc w identyfikacji osób zaginionych, o których mowa w art. 22o;
Poprawka 42
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 2 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 2 a (nowy)
2a)  dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 2a
Architektura systemu
1.  VIS ma architekturę scentralizowaną, a w jego skład wchodzą następujące elementy:
a)  wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację, o którym mowa w [art. 17 ust. 2 lit. a) rozporządzenia 2018/XX w sprawie interoperacyjności (w obszarze granic i polityki wizowej)];
b)  centralny system informacyjny („system centralny VIS”),
c)  interfejs w każdym państwie członkowskim („interfejs krajowy” lub „NI-VIS”), który zapewnia połączenie z odpowiednim centralnym organem krajowym danego państwa członkowskiego, lub jednolity interfejs krajowy w każdym państwie członkowskim, oparty na wspólnych specyfikacjach technicznych i identyczny dla wszystkich państw członkowskich, który umożliwia łączenie się systemu centralnego z infrastrukturą krajową w państwach członkowskich;
d)  infrastruktura komunikacyjna między systemem centralnym VIS a interfejsami krajowymi;
e)  bezpieczny kanał komunikacyjny między systemem centralnym VIS a systemem centralnym EES;
f)  bezpieczna infrastruktura komunikacyjna między systemem centralnym VIS a infrastrukturami centralnymi europejskiego portalu wyszukiwania ustanowionego na mocy [art. 6 rozporządzenia 2018/XX w sprawie interoperacyjności (w obszarze granic i polityki wizowej)], wspólnego serwisu kojarzenia danych biometrycznych ustanowionego na mocy [art. 12 rozporządzenia 2018/XX w sprawie interoperacyjności (w obszarze granic i polityki wizowej)], wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację ustanowionego na mocy [art. 17 rozporządzenia 2018/XX w sprawie interoperacyjności (w obszarze granic i polityki wizowej)] i modułu wykrywającego multiplikację tożsamości ustanowionego na mocy [art. 25 rozporządzenia 2018/XX w sprawie interoperacyjności (w obszarze granic i polityki wizowej)];
g)  mechanizm konsultacji w sprawie wniosków i wymiany informacji między centralnymi organami wizowymi („VIS Mail”);
h)  portal dla przewoźników;
i)  bezpieczna usługa internetowa umożliwiająca komunikację między systemem centralnym VIS a portalem dla przewoźników i systemami międzynarodowymi;
j)  repozytorium danych do celów sporządzania sprawozdań i statystyk;
k)  narzędzie umożliwiające osobom ubiegającym się o wizę udzielanie lub cofanie zgody na dodatkowy okres przechowywania pliku z ich wnioskiem.
System centralny VIS, jednolite interfejsy krajowe, usługa internetowa, portal dla przewoźników i infrastruktura komunikacyjna VIS wspólnie użytkują i ponownie wykorzystują, na tyle na ile jest to technicznie możliwe, sprzęt i oprogramowanie odpowiednio systemu centralnego EES, jednolitych interfejsów krajowych EES, portalu dla przewoźników ETIAS, usługi internetowej EES oraz infrastruktury komunikacyjnej EES.
2.  Na NI-VIS składają następujące elementy:
a)  jeden lokalny interfejs krajowy (LNI) na każde państwo członkowskie; interfejs ten łączy fizycznie państwo członkowskie z bezpieczną siecią komunikacyjną i zawiera urządzenia szyfrujące na użytek VIS. LNI jest umieszczony w obiektach zlokalizowanych na terenie państwa członkowskiego;
b)  jeden zapasowy LNI (BLNI) o takiej samej zawartości i funkcji, jak LNI.
3.  LNI i BLNI mają służyć wyłącznie do celów określonych w prawodawstwie unijnym mającym zastosowaniem do VIS.
4.  Scentralizowane usługi są duplikowane w dwóch różnych lokalizacjach, tj. w Strasburgu we Francji, gdzie znajduje się główny system centralny VIS, jednostka centralna (CU), oraz w St Johann im Pongau w Austrii, gdzie znajduje się zapasowy system centralny VIS i zapasowa jednostka centralna (BCU). Połączenie między głównym systemem centralnym VIS a zapasowym systemem centralnym VIS umożliwia ciągłą synchronizację między CU a BCU. Infrastruktura komunikacyjna wspiera i pomaga zapewnić niezakłóconą dostępność VIS. Obejmuje ona redundantne i osobne ścieżki połączeń między systemem centralnym VIS a zapasowym systemem centralnym VIS, a także redundantne i osobne ścieżki połączeń między każdym z interfejsów krajowych a systemem centralnym VIS i zapasowym systemem centralnym VIS. Infrastruktura komunikacyjna zapewnia szyfrowaną, wirtualną, prywatną sieć przeznaczoną na dane VIS i komunikację między państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi a organem odpowiedzialnym za zarządzanie operacyjne systemem centralnym VIS.
Poprawka 43
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 3 a (nowy)
3a)  „organ centralny” oznacza organ ustanowiony przez państwo członkowskie do celów rozporządzenia (WE) nr 810/2009;
Poprawka 44
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 15
15)  »wizerunek twarzy« oznacza cyfrowy wizerunek twarzy;
15)  »wizerunek twarzy« oznacza cyfrowy wizerunek twarzy o rozdzielczości i jakości wystarczających do zautomatyzowanego dopasowywania biometrycznego;
Poprawka 45
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 19
19)  »krajowy organ nadzorczy« do celów ochrony porządku publicznego oznacza organy nadzorcze ustanowione zgodnie z art. 41 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680***;
19)  »organy nadzorcze« oznaczają organy nadzorcze, o których mowa w art. 51 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679** oraz organy nadzorcze, o których mowa w art. 41 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680***;
Poprawka 46
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 19 a (nowy)
19a)  »trafienie« oznacza istnienie powiązania stwierdzonego przez porównanie danych osobowych zapisanych w pliku wniosku VIS z danymi osobowymi przechowywanymi we wpisie, pliku lub ostrzeżeniu zarejestrowanym w systemie VIS, Systemie Informacyjnym Schengen, EES, ETIAS, Eurodac, w danych Europolu lub w bazie danych Interpolu SLTD;
Poprawka 47
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 20
20)  »ochrona porządku publicznego« oznacza zapobieganie przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywanie lub prowadzenie w ich sprawie postępowań przygotowawczych;
20)  »ochrona porządku publicznego« oznacza zapobieganie przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywanie lub prowadzenie w ich sprawie postępowań przygotowawczych w ściśle określonych ramach;
Poprawka 48
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 21
21)  »przestępstwa terrorystyczne« oznaczają określone w prawie krajowym przestępstwa odpowiadające lub równoważne przestępstwom, o których mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/541****;
21)  »przestępstwa terrorystyczne« oznaczają określone w prawie krajowym przestępstwa, o których mowa w art. 3–14 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/541**** lub – w przypadku państw członkowskich niezwiązanych tą dyrektywą – które są równoważne jednemu z tych przestępstw;
Poprawka 49
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 4 – przypis 2 (nowy)
** Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).
Poprawka 50
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 5 – ustęp 1 – litera c
c)  dane daktyloskopijne, o których mowa w art. 9 pkt 6 i art. 22c ust. 2 lit. g);
c)  dane daktyloskopijne, o których mowa w art. 9 pkt 6, art. 22c ust. 2 lit. g) oraz art. 22d lit. g);
Poprawka 51
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 5 – ustęp 1 – litera c a (nowa)
ca)  skany strony personalizacyjnej dokumentu podróży, o których mowa w art. 9 pkt 7;
Poprawka 52
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 5 – ustęp 3
3.  Wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację zawiera dane, o których mowa w art. 9 pkt 4 lit. a)–c), art. 9 pkt 5 i 6, art. 22c ust. 2 lit. a)–cc), f) i g) oraz art. 22d lit. a)–cc), f) i g). Pozostałe dane VIS są przechowywane w systemie centralnym VIS.
3.   Wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację zawiera dane, o których mowa w art. 9 pkt 4 lit. a)–cc), art. 9 pkt 5 i 6, art. 22c ust. 2 lit. a)–cc), f) i g) oraz art. 22d lit. a)–c), f) i g). Pozostałe dane VIS są przechowywane w systemie centralnym VIS.
Poprawka 53
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 6
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 5 a – ustęp 1
1)   Do VIS włącza się wykaz dokumentów podróży, które uprawniają posiadacza do przekraczania granic zewnętrznych i które mogą być wizowane, ustanowiony decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1105/2011/UE*.
1.   Do VIS włącza się wykaz dokumentów podróży, które uprawniają posiadacza do przekraczania granic zewnętrznych i które mogą być wizowane, ustanowiony decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1105/2011/UE*.
Poprawka 54
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 6
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 5 a – ustęp 2
2)   VIS zapewnia funkcję scentralizowanego zarządzania wykazem uznawanych dokumentów podróży oraz powiadamiania o uznawaniu lub nieuznawaniu dokumentów podróży wymienionych w wykazie zgodnie z art. 4 decyzji nr 1105/2011/UE.
2.   VIS zapewnia funkcję scentralizowanego zarządzania wykazem uznawanych dokumentów podróży oraz powiadamiania o uznawaniu lub nieuznawaniu dokumentów podróży wymienionych w wykazie zgodnie z art. 4 decyzji nr 1105/2011/UE.
Poprawka 55
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 6
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 5 a – ustęp 3
3)   Szczegółowe zasady zarządzania funkcją, o której mowa w ust. 2, określa się w aktach wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 49 ust. 2.
3.   Szczegółowe zasady zarządzania funkcją, o której mowa w ust. 2, określa się w aktach wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 49 ust. 2.
Poprawka 56
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 7 – litera -a (nowa)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 6 – ustęp 1
-a)  ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1.  Dostęp do VIS w celu wprowadzania, korygowania lub usuwania danych, o których mowa w art. 5 ust. 1, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem jest zarezerwowany wyłącznie dla odpowiednio upoważnionego personelu organów wizowych.
„1. Z zastrzeżeniem art. 22a dostęp do VIS w celu wprowadzania, korygowania lub usuwania danych, o których mowa w art. 5 ust. 1, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem jest zarezerwowany wyłącznie dla odpowiednio upoważnionego personelu organów wizowych. Liczba odpowiednio upoważnionych pracowników jest ściśle ograniczona do rzeczywistych potrzeb służby.”
Poprawka 57
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 7 – litera a
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 6 – ustęp 2
2.  Dostęp do VIS do celów przeglądania danych jest zarezerwowany wyłącznie dla odpowiednio upoważnionego personelu organów krajowych każdego państwa członkowskiego i organów UE, które są właściwe do celów określonych w art. 15–22, art. 22c–22f, art. 22g–22j oraz do celów określonych w art. 20 i 21 [rozporządzenia 2018/XX w sprawie interoperacyjności].
2.  Dostęp do VIS do celów przeglądania danych jest zarezerwowany wyłącznie dla odpowiednio upoważnionego personelu organów krajowych każdego państwa członkowskiego i organów UE, które są właściwe do celów określonych w art. 15–22 i art. 22g–22l oraz do celów określonych w art. 20 i 21 [rozporządzenia 2018/XX w sprawie interoperacyjności (w obszarze granic i polityki wizowej)].
Organy upoważnione do przeglądania VIS lub do dostępu do tego systemu w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych, wyznacza się zgodnie z rozdziałem IIIb.
Dostęp ten jest ograniczony do zakresu, w jakim dane te wymagane są do wykonywania zadań tych organów zgodnie z tymi celami, i proporcjonalny do zamierzonych celów.
Dostęp ten jest ograniczony do zakresu, w jakim dane te wymagane są do wykonywania zadań tych organów zgodnie z tymi celami, i proporcjonalny do zamierzonych celów.
Poprawka 58
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 7 – litera a a (nowa)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 6 – ustęp 3
aa)  ust. 3 otrzymuje brzmienie:
3.  Każde państwo członkowskie wyznacza właściwe organy, których odpowiednio upoważniony personel ma dostęp pozwalający wprowadzać, modyfikować, usuwać lub przeglądać dane w VIS. Każde państwo członkowskie niezwłocznie przekazuje Komisji wykaz tych organów, w tym organów, o których mowa w art. 41 ust. 4, oraz wszelkie zmiany tego wykazu. W wykazie tym należy określić, do jakich celów każdy z tych organów może przetwarzać dane zawarte w VIS.
3. Każde państwo członkowskie wyznacza właściwe organy, których odpowiednio upoważniony personel ma dostęp pozwalający wprowadzać, modyfikować, usuwać lub przeglądać dane w VIS. Każde państwo członkowskie niezwłocznie przekazuje eu-LISA wykaz tych organów, w tym organów, o których mowa w art. 29 ust. 3a, oraz wszelkie zmiany tego wykazu. Wykaz ten określa, z wyszczególnieniem dla każdego organu, jakie dane mogą być wyszukiwane i do jakich celów.
W terminie 3 miesięcy od rozpoczęcia funkcjonowania VIS zgodnie z art. 48 ust. 1 Komisja publikuje skonsolidowane wykazy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. W przypadku wprowadzenia zmian w wykazie Komisja publikuje każdego roku zaktualizowany kompletny wykaz.
Agencja eu-LISA zapewnia coroczną publikację wykazu i wykazów wyznaczonych organów, o których mowa w art. 22k ust. 2, a także centralnych punktów dostępu, o których mowa w art. 22k ust. 4, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Agencja eu-LISA prowadzi na swojej stronie internetowej stale aktualizowany wykaz zawierający zmiany zgłoszone przez państwa członkowskie między corocznymi publikacjami.”
Poprawka 59
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 7 – litera c
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 6 – ustęp 5
5.  Szczegółowe zasady zarządzania funkcją scentralizowanego zarządzania wykazem, o której mowa w ust. 3, określa się w aktach wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 49 ust. 2.
5.  Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 48a dotyczące szczegółowych zasad zarządzania funkcją scentralizowanego zarządzania wykazem, o której mowa w ust. 3.
Poprawka 60
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 7 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 7 – ustęp 2
7a)  w art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
2.  Każdy właściwy organ zapewnia, by w trakcie korzystania z VIS nie dochodziło do dyskryminacji osób ubiegających się o wizę lub jej posiadaczy ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, oraz zapewnia pełne poszanowanie godności ludzkiej i integralności osoby ubiegającej się o wizę lub jej posiadacza.
„2. Przetwarzanie danych osobowych w VIS przez każdy właściwy organ nie może skutkować dyskryminacją osób ubiegających się o wizę, jej posiadaczy lub osób ubiegających się o wizę długoterminową i jej posiadaczy oraz posiadaczy dokumentów pobytowych ze względu na płeć, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub przekonania, poglądy polityczne lub inne poglądy, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Odbywa się ono z pełnym poszanowaniem godności ludzkiej i integralności osoby oraz praw podstawowych, a także zasad uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w tym prawa do poszanowania życia prywatnego i do ochrony danych osobowych. Szczególną uwagę poświęca się dzieciom, osobom starszym, niepełnosprawnym i osobom wymagającym ochrony międzynarodowej. Dobro dziecka jest traktowane priorytetowo.”
Poprawka 61
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 8
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 7 – ustęp 3
3.  W odniesieniu do wszystkich procedur przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu państwa członkowskie biorą pod uwagę przede wszystkim interes dziecka. Dobro i bezpieczeństwo dziecka, w szczególności gdy istnieje ryzyko, że dziecko jest ofiarą handlu ludźmi, oraz jego poglądy uwzględnia się i traktuje z należytą powagą, stosownie do wieku i dojrzałości dziecka.
3.  W odniesieniu do wszystkich procedur przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu państwa członkowskie uznają dobro dziecka za nadrzędne w stosunku do wszelkich innych rozważań, w pełnym poszanowaniu międzynarodowej Konwencji o prawach dziecka. Dobro i bezpieczeństwo dziecka, w szczególności gdy istnieje ryzyko, że dziecko jest ofiarą handlu ludźmi, oraz jego poglądy uwzględnia się i traktuje z należytą powagą, stosownie do wieku dziecka.
Poprawka 62
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 8 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 7 – ustęp 3 a (nowy)
8a)  w art. 7 dodaje się następujący ustęp:
„3a. Państwa członkowskie stosują niniejsze rozporządzenie w pełnej zgodności z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności z prawem do godności człowieka, prawem do wolności i bezpieczeństwa, poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, ochrony danych osobowych, prawem do azylu i ochrony w kontekście zasady non-refoulement oraz ochrony w przypadku usunięcia z terytorium państwa, wydalenia lub ekstradycji, prawem do niedyskryminacji, z prawami dziecka oraz prawem do skutecznego środka odwoławczego.”;
Poprawka 63
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 8 b (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 7 a (nowy)
8b)  dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 7a
Dane daktyloskopijne dzieci
1.  Na zasadzie odstępstwa od art. 22c ust. 2 lit. g) do VIS nie są wprowadzane odciski palców dzieci w wieku poniżej 6 lat.
2.  Dane biometryczne małoletnich w wieku od sześciu lat są pobierane przez urzędników wyszkolonych specjalnie do pobierania danych biometrycznych małoletnich w sposób przyjazny dla dziecka i z wyczuciem jego potrzeb, przy pełnym poszanowaniu dobra dziecka oraz gwarancji określonych w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka.
Małoletnim podczas pobierania ich danych biometrycznych towarzyszy – jeżeli jest obecny – pełnoletni członek rodziny. Małoletnim bez opieki podczas pobierania ich danych biometrycznych towarzyszy opiekun, przedstawiciel lub, w przypadku gdy nie wyznaczono przedstawiciela, osoba przeszkolona do ochrony dobra małoletniego i jego stanu ogólnego. Taka przeszkolona osoba nie jest urzędnikiem odpowiedzialnym za pobieranie danych biometrycznych, działa niezależnie i nie otrzymuje poleceń ani od urzędnika, ani od służby odpowiedzialnej za pobieranie danych biometrycznych. Wobec małoletnich nie stosuje się żadnej formy przemocy w celu zapewnienia przestrzegania przez nich obowiązku dostarczenia danych biometrycznych.
3.  Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 810/2009 konsulaty nie mogą żądać, aby dzieci w wieku od 6 do 12 lat stawiały się osobiście w konsulacie w celu pobrania identyfikatorów biometrycznych, jeżeli stanowiłoby to nadmierne obciążenie i koszty dla rodzin. W takich przypadkach identyfikatory biometryczne pobierane są na granicach zewnętrznych, na których należy zwrócić szczególną uwagę na zapobieganie handlowi dziećmi.
4.  Na zasadzie odstępstwa od przepisów dotyczących wykorzystywania danych określonych w rozdziałach II, III, IIIa i IIIb dane o odciskach palców dzieci są dostępne wyłącznie w następujących celach:
a)  weryfikacja tożsamości dziecka w procedurze ubiegania się o wizę zgodnie z art. 15 i na granicach zewnętrznych zgodnie z art. 18 i 22 g; oraz
b)  na mocy rozdziału IIIb przyczynianie się do zapobiegania i zwalczania nadużyć w zakresie praw dziecka, z zastrzeżeniem spełnienia wszystkich następujących warunków:
(i)  dostęp taki musi być konieczny w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom lub w celu ich wykrywania lub prowadzenia postępowań przygotowawczych;
(ii)  dostęp w konkretnym przypadku jest niezbędny;
(iii)  identyfikacja ma na celu dobro dziecka.”
Poprawka 64
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 9
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Rozdział II – tytuł
WPROWADZANIE ORAZ WYKORZYSTYWANIE DANYCH DOTYCZĄCYCH WIZ KRÓTKOTERMINOWYCH PRZEZ ORGANY WIZOWE
(Nie dotyczy polskiej wersji językowej)
Poprawka 65
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 11 – litera b
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 – akapit 1 – punkt 5
5)  wizerunek twarzy osoby ubiegającej się o wizę, zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 810/2009.
5)  wizerunek twarzy osoby ubiegającej się o wizę, zgodnie z art. 13 rozporządzenia (WE) nr 810/2009;
Poprawka 66
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 11 – litera b a (nowa)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 – akapit 1 – punkt 6
ba)  pkt 6) otrzymuje brzmienie:
6)  odciski palców osoby ubiegającej się o wizę, zgodnie z właściwymi przepisami wspólnych instrukcji konsularnych.
6) odciski palców osoby ubiegającej się o wizę, zgodnie z art. 13 rozporządzenia (WE) nr 810/2009.”;
Poprawka 67
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 11 – litera d
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 – ustęp 1 a
8.  Wizerunek twarzy obywateli państw trzecich, o którym mowa w akapicie pierwszym pkt 5, musi mieć dostateczną rozdzielczość i jakość, aby można go było wykorzystywać na potrzeby zautomatyzowanego kojarzenia danych biometrycznych.
Wizerunek twarzy obywateli państw trzecich, o którym mowa w akapicie pierwszym pkt 5, musi mieć dostateczną rozdzielczość i jakość, aby można go było wykorzystywać na potrzeby zautomatyzowanego kojarzenia danych biometrycznych. W przypadku braku odpowiedniej jakości wizerunek twarzy nie jest wykorzystywany do zautomatyzowanego kojarzenia danych.
Poprawka 68
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 11 – litera d
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 – ustęp 1 b
Na zasadzie odstępstwa od akapitu drugiego, w wyjątkowych przypadkach, gdy nie jest możliwe spełnienie wymogów specyfikacji dotyczących jakości i rozdzielczości, które trzeba spełnić, aby móc zarejestrować w VIS wizerunek twarzy pobrany na miejscu, wizerunek twarzy można pobrać w formie elektronicznej z chipa zamieszczonego w elektronicznym dokumencie podróży odczytywanym maszynowo. W takich przypadkach wizerunek twarzy włącza się do rejestru indywidualnego tylko po elektronicznym zweryfikowaniu, czy wizerunek twarzy zapisany na chipie elektronicznego dokumentu podróży odczytywanego maszynowo odpowiada wizerunkowi twarzy danego obywatela państwa trzeciego pobranemu na miejscu.
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, w wyjątkowych przypadkach, gdy nie jest możliwe spełnienie wymogów specyfikacji dotyczących jakości i rozdzielczości, które trzeba spełnić, aby móc zarejestrować w VIS wizerunek twarzy pobrany na miejscu, wizerunek twarzy można pobrać w formie elektronicznej z chipa zamieszczonego w elektronicznym dokumencie podróży odczytywanym maszynowo. W takich przypadkach wizerunek twarzy włącza się do rejestru indywidualnego tylko po elektronicznym zweryfikowaniu, czy wizerunek twarzy zapisany na chipie elektronicznego dokumentu podróży odczytywanego maszynowo odpowiada wizerunkowi twarzy danego obywatela państwa trzeciego pobranemu na miejscu.
Poprawka 69
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 a – ustęp 2
2.  W momencie tworzenia wniosku lub wydawania wizy VIS sprawdza, czy dokument podróży związany z tym wnioskiem jest uznawany zgodnie z decyzją nr 1105/2011/UE, przeprowadzając automatyczne wyszukiwanie z użyciem wykazu uznawanych dokumentów podróży, o którym mowa w art. 5a, i zwraca wynik.
2.  W momencie tworzenia wniosku VIS sprawdza, czy dokument podróży związany z tym wnioskiem jest uznawany zgodnie z decyzją nr 1105/2011/UE, przeprowadzając automatyczne wyszukiwanie z użyciem wykazu uznawanych dokumentów podróży, o którym mowa w art. 5a, i zwraca wynik.
Poprawka 70
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 a – ustęp 3
3.  Do celów weryfikacji, o których mowa w art. 21 ust. 1 oraz art. 21 ust. 3 lit. a), c) i d) rozporządzenia (WE) nr 810/2009, VIS dokonuje zapytania za pośrednictwem europejskiego portalu wyszukiwania określonego w art. 6 ust. 1 [rozporządzenia w sprawie interoperacyjności], aby porównać odpowiednie dane, o których mowa w art. 9 pkt 4 niniejszego rozporządzenia, z danymi znajdującymi się we wpisie, pliku lub ostrzeżeniu zarejestrowanym w VIS, Systemie Informacyjnym Schengen (SIS), systemie wjazdu/wyjazdu (EES), europejskim systemie informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS), włącznie z listą ostrzegawczą, o której mowa w art. 29 rozporządzenia (UE) 2018/XX do celów ustanowienia europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż], Eurodac, [systemie ECRIS-TCN w odniesieniu do wyroków skazujących za przestępstwa terrorystyczne lub inne formy poważnych przestępstw], danych Europolu, bazie Interpolu zawierającej dane skradzionych lub utraconych dokumentów podróży (SLTD) i bazie danych dokumentów podróży powiązanych z notami Interpolu (baza danych TDAWN Interpol).
3.  Do celów weryfikacji, o których mowa w art. 21 ust. 1 oraz art. 21 ust. 3 lit. a) i c) rozporządzenia (WE) nr 810/2009, VIS dokonuje zapytania za pośrednictwem europejskiego portalu wyszukiwania określonego w art. 6 ust. 1 [rozporządzenia w sprawie interoperacyjności], aby porównać dane, o których mowa w art. 9 pkt 4, 5 i 6 niniejszego rozporządzenia. VIS sprawdza:
a)  czy dokument podróży użyty do celów wniosku odpowiada dokumentowi podróży zgłoszonemu w SIS jako utracony, skradziony, przywłaszczony lub unieważniony;
b)  czy dokument podróży użyty do celów wniosku odpowiada dokumentowi podróży zgłoszonemu w bazie danych SLTD jako utracony, skradziony lub unieważniony;
c)  czy w SIS figuruje dotyczący osoby ubiegającej się o wizę wpis do celów odmowy wjazdu i pobytu;
d)  czy w SIS figuruje dotyczący osoby ubiegającej się o wizę wpis odnoszący się do osób poszukiwanych w celu ich aresztowania i wydania na podstawie europejskiego nakazu aresztowania lub osób poszukiwanych w celu ich aresztowania i ekstradycji;
e)  czy osoba ubiegająca się o wizę i dokument podróży odpowiadają cofniętemu lub unieważnionemu zezwoleniu na podróż w systemie centralnym ETIAS lub zezwoleniu, którego wydania odmówiono, oraz posiadaczowi dokumentu;
f)  czy osoba ubiegająca się o wizę i dokument podróży znajdują się na liście ostrzegawczej, o której mowa w art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240*;
g)  czy dane osoby ubiegającej się o wizę zarejestrowano już w VIS;
h)  czy podane we wniosku dane dotyczące dokumentu podróży odpowiadają danym w innym wniosku o wizę związanym z innymi danymi identyfikacyjnymi;
i)  czy osoba ubiegająca się o wizę jest obecnie zgłoszona w EES jako osoba przekraczająca dozwolony okres pobytu lub czy była w przeszłości zgłoszona w EES jako osoba przekraczająca dozwolony okres pobytu;
j)  czy osobie ubiegającej się o wizę odmówiono wjazdu w EES;
k)  czy w VIS zarejestrowano decyzję o odmowie, unieważnieniu lub cofnięciu wizy krótkoterminowej osobie ubiegającej się o wizę;
l)  czy w VIS zarejestrowano decyzję o odmowie, unieważnieniu lub cofnięciu wizy długoterminowej lub karty pobytowej osoby ubiegającej się o wizę;
m)  czy dane specyficzne dla tożsamości osoby ubiegającej się o wizę są zapisane w danych Europolu;
n)  czy osoba ubiegająca się o wizę krótkoterminową jest zarejestrowana w Eurodac;
o)  w przypadku, gdy osoba ubiegająca się o wizę jest małoletnia – czy osoba sprawująca władzę rodzicielską lub opiekun prawny:
(i)  podlega figurującemu w SIS wpisowi odnoszącemu się do osób poszukiwanych w celu ich aresztowania i wydania na podstawie europejskiego nakazu aresztowania lub osób poszukiwanych w celu ich aresztowania i ekstradycji;
(ii)  podlega figurującemu w SIS wpisowi do celów odmowy wjazdu i pobytu;
(iii)  posiada dokument podróży umieszczony na liście ostrzegawczej, o której mowa w art. 34 rozporządzenia (UE) 2018/1240.
________________________
* Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 z dnia 12 września 2018 r. ustanawiające europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) i zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1077/2011, (UE) nr 515/2014, (UE) 2016/399, (UE) 2016/1624 i (UE) 2017/2226 (Dz.U. L 236 z 19.9.2018, s. 1).
Poprawka 71
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 a – ustęp 3 a (nowy)
3a.  Podczas przeszukiwania SLTD dane użyte przez użytkownika europejskiego portalu wyszukiwania w celu dokonania zapytania nie są przekazywane właścicielom danych Interpolu.
Poprawka 72
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 a – ustęp 4
4.  VIS dodaje do pliku danych dotyczących wniosku odniesienie do każdego trafienia uzyskanego zgodnie z ust. 3. Ponadto VIS identyfikuje, w stosownych przypadkach, państwa członkowskie, które wprowadziły lub dostarczyły dane generujące trafienie, lub Europol i odnotowuje to w pliku danych dotyczących wniosku.
4.  VIS dodaje do pliku danych dotyczących wniosku odniesienie do każdego trafienia uzyskanego zgodnie z ust. 3. Ponadto VIS identyfikuje, w stosownych przypadkach, państwa członkowskie, które wprowadziły lub dostarczyły dane generujące trafienie, lub Europol i odnotowuje to w pliku danych dotyczących wniosku. Nie rejestruje się żadnych informacji poza odniesieniem do trafienia i twórcą danych.
Poprawka 73
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 a – ustęp 5 – litera d
d)  wpis dotyczący osób, wobec których prowadzone są kontrole niejawne lub kontrole szczególne.
d)  wpis dotyczący osób, wobec których prowadzone są kontrole niejawne, kontrole szczególne lub rozpytania kontrolne.
Poprawka 74
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 a – ustęp 5 a (nowy)
5a.  Konsulat, w którym złożono wniosek wizowy, ocenia wszelkie trafienia uzyskane w wyniku zapytań dokonanych na podstawie art. 9a ust. 3 lit. a), b), c), e), g), h), i), j), k), l) i n), w razie potrzeby po weryfikacji przez organ centralny zgodnie z art. 9c.
Poprawka 75
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 a – ustęp 5 b (nowy)
5b.  Wszelkie trafienia uzyskane w wyniku zapytań dokonanych na podstawie art. 9a ust. 3 lit. d), f), m) i o) są sprawdzane w razie potrzeby i oceniane przez pojedynczy punkt kontaktowy państw członkowskich, które wprowadziły lub dostarczyły dane generujące trafienia, zgodnie z art. 9ca.
Poprawka 76
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 a – ustęp 5 c (nowy)
5c.  O każdym trafieniu w odniesieniu do wpisu w SIS informuje się również automatycznie biuro SIRENE państwa członkowskiego, które utworzyło wpis generujący trafienie.
Poprawka 77
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 a – ustęp 5 d (nowy)
5d.  Zgłoszenie przekazane biuru SIRENE lub pojedynczemu punktowi kontaktowemu państwa członkowskiego, które utworzyło wpis, zawiera następujące dane:
a)  nazwisko (nazwiska), imię (imiona) i ewentualnie pseudonim (pseudonimy);
b)  miejsce i data urodzenia;
c)  płeć;
d)  obywatelstwo oraz ewentualne pozostałe obywatelstwa;
e)  państwo członkowskie pierwszego planowanego pobytu oraz adres pierwszego planowanego pobytu, jeśli jest znany;
f)  adres domowy osoby ubiegającej się o wizę lub – w przypadku braku adresu – miasto i państwo zamieszkania;
g)  odniesienie do wszelkich uzyskanych trafień, w tym data i godzina trafienia.
Poprawka 78
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 a – ustęp 5 e (nowy)
5e.  Niniejszy artykuł nie może stanowić przeszkody w złożeniu wniosku o azyl bez względu na jego powód. W przypadku wniosku o wydanie wizy złożonego przez ofiarę brutalnych przestępstw, takich jak przemoc domowa lub handel ludźmi, popełnionych przez jej sponsora, plik złożony w VIS należy oddzielić od pliku sponsora, aby chronić ofiarę przed nowymi zagrożeniami.
Poprawka 79
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 b – ustęp 1
1.  W odniesieniu do obywateli państw trzecich będących członkami rodziny obywatela Unii, do którego ma zastosowanie dyrektywa 2004/38/WE, lub obywatela państwa trzeciego korzystającego z prawa do swobodnego przemieszczania się równoważnego prawu przysługującemu obywatelom Unii na mocy umowy między Unią i jej państwami członkowskimi z jednej strony a państwem trzecim z drugiej strony, kontrole automatyczne, o których mowa w art. 9a ust. 3, przeprowadza się wyłącznie w celu sprawdzenia, czy nie ma żadnych faktycznych przesłanek ani uzasadnionych podstaw opartych na faktycznych przesłankach, pozwalających stwierdzić, że obecność danej osoby na terytorium państw członkowskich stanowi ryzyko dla bezpieczeństwa lub duże ryzyko epidemii zgodnie z dyrektywą 2004/38/WE.
1.  W odniesieniu do obywateli państw trzecich będących członkami rodziny obywatela Unii, do którego ma zastosowanie dyrektywa 2004/38/WE, lub obywatela państwa trzeciego korzystającego z prawa do swobodnego przemieszczania się równoważnego prawu przysługującemu obywatelom Unii na mocy umowy między Unią i jej państwami członkowskimi z jednej strony a państwem trzecim z drugiej strony, kontrole automatyczne, o których mowa w art. 9a ust. 3, przeprowadza się wyłącznie w celu sprawdzenia, czy nie ma żadnych faktycznych przesłanek ani uzasadnionych podstaw opartych na faktycznych przesłankach, pozwalających stwierdzić, że obecność danej osoby na terytorium państw członkowskich stanowi ryzyko dla bezpieczeństwa zgodnie z dyrektywą 2004/38/WE.
Poprawka 80
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 b – ustęp 3
3.  Jeżeli w wyniku automatycznego przetwarzania wniosku, o którym mowa w art. 9a ust. 3, uzyskano trafienie odpowiadające wpisowi dotyczącemu odmowy pozwolenia na wjazd lub pobyt, o którym to wpisie mowa w art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006, organ wizowy weryfikuje podstawę decyzji, w następstwie której dokonano wpisu do SIS. Jeżeli podstawa ta wiąże się z ryzykiem nielegalnej imigracji, wpisu nie uwzględnia się przy ocenie wniosku. Organ wizowy postępuje zgodnie z art. 25 ust. 2 rozporządzenia w sprawie SIS II.
3.  Jeżeli w wyniku automatycznego przetwarzania wniosku, o którym mowa w art. 9a ust. 3, uzyskano trafienie odpowiadające wpisowi dotyczącemu odmowy pozwolenia na wjazd lub pobyt, o którym to wpisie mowa w art. 24 rozporządzenia (UE) 2018/1861, organ wizowy weryfikuje podstawę decyzji, w następstwie której dokonano wpisu do SIS. Jeżeli podstawa ta wiąże się z ryzykiem nielegalnej imigracji, wpisu nie uwzględnia się przy ocenie wniosku. Organ wizowy postępuje zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1861.
Poprawka 81
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 c – tytuł
Weryfikacja przeprowadzana przez organy centralne
Weryfikacja przeprowadzana przez organy centralne i krajowy pojedynczy punkt kontaktowy
Poprawka 82
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 c – ustęp 1
1.  Organ centralny państwa członkowskiego przetwarzający wniosek weryfikuje ręcznie wszelkie trafienia uzyskane w wyniku zapytań dokonanych na podstawie art. 9a ust. 3.
1.  Krajowy pojedynczy punkt kontaktowy weryfikuje ręcznie wszelkie trafienia, o których mowa w art. 9a ust. 5b, uzyskane w wyniku zapytań dokonanych na podstawie art. 9a ust. 3, których nie można automatycznie potwierdzić przy użyciu VIS. Informuje się o tym organ centralny państwa członkowskiego przetwarzający wniosek.
Poprawka 83
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 c – ustęp 2
2.  W przypadku ręcznej weryfikacji trafień organ centralny ma dostęp do pliku danych dotyczących wniosku i wszelkich powiązanych plików danych dotyczących wniosku, a także do wszystkich trafień wygenerowanych podczas automatycznego przetwarzania na podstawie art. 9a ust. 3.
2.  Organ centralny weryfikuje ręcznie wszelkie trafienia, o których mowa w art. 9a ust.5a, uzyskane w wyniku zapytań dokonanych na podstawie art. 9a ust. 3, których nie można automatycznie potwierdzić przy użyciu VIS. W przypadku ręcznej weryfikacji trafień organ centralny ma dostęp do pliku danych dotyczących wniosku i wszelkich powiązanych plików danych dotyczących wniosku, a także do wszystkich trafień wygenerowanych podczas automatycznego przetwarzania na podstawie art. 9a ust. 5a.
Poprawka 84
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 c – ustęp 5
5.  Jeżeli dane odpowiadają sobie nawzajem lub jeżeli nadal istnieją wątpliwości co do tożsamości osoby ubiegającej się o wizę, centralny organ wizowy przetwarzający wniosek powiadamia organ centralny innego państwa członkowskiego lub innych państw członkowskich, który zidentyfikowano jako podmiot, który wprowadził lub dostarczył dane generujące trafienie na podstawie art. 9a ust. 3. Jeżeli stwierdzono, że dane generujące takie trafienie zostały wprowadzone lub dostarczone przez co najmniej jedno państwo członkowskie, organ centralny konsultuje się z organami centralnymi innego państwa członkowskiego lub innych państw członkowskich zgodnie z procedurą określoną w art. 16 ust. 2.
5.  Jeżeli dane odpowiadają sobie nawzajem lub jeżeli nadal istnieją wątpliwości co do tożsamości osoby ubiegającej się o wizę, w uzasadnionych przypadkach centralny organ wizowy przetwarzający wniosek powiadamia organ centralny innego państwa członkowskiego lub innych państw członkowskich, który zidentyfikowano jako podmiot, który wprowadził lub dostarczył dane generujące trafienie na podstawie art. 9a ust. 3. Jeżeli stwierdzono, że dane generujące takie trafienie zostały wprowadzone lub dostarczone przez co najmniej jedno państwo członkowskie, organ centralny konsultuje się z organami centralnymi innego państwa członkowskiego lub innych państw członkowskich zgodnie z procedurą określoną w art. 16 ust. 2. Wątpliwości rozstrzyga się na korzyść osoby ubiegającej się o wizę.
Poprawka 85
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 c – ustęp 7
7.  Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, jeżeli porównanie, o którym mowa w art. 9a ust. 5, wygeneruje co najmniej jedno trafienie, VIS przesyła zautomatyzowane powiadomienie do organu centralnego państwa członkowskiego, który dokonał zapytania, aby organ ten podjął odpowiednie działania następcze.
skreśla się
Poprawka 86
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 c – ustęp 8
8.  Jeżeli stwierdzono, że dane generujące trafienie zgodnie z art. 9a ust. 3 zostały dostarczone przez Europol, organ centralny odpowiedzialnego państwa członkowskiego konsultuje się z jednostką krajową Europolu w sprawie działań następczych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/794, a w szczególności z jego rozdziałem IV.
skreśla się
Poprawka 87
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 c a (nowy)
Artykuł 9ca
Weryfikacja i ocena przez pojedynczy punkt kontaktowy
1.  Każde państwo członkowskie wyznacza organ krajowy, działający 24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu, który zapewnia odpowiednie ręczne weryfikacje i ocenę trafień do celów niniejszego rozporządzenia („pojedynczy punkt kontaktowy”). Pojedynczy punkt kontaktowy składa się z urzędników łącznikowych biura SIRENE, krajowych biur centralnych Europolu, krajowego punktu centralnego Europolu, jednostki krajowej ETIAS i wszystkich właściwych krajowych organów ścigania. Państwa członkowskie zapewniają wystarczającą obsadę, umożliwiającą pojedynczemu punktowi kontaktowemu weryfikację zgłoszonych do niego trafień zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i z uwzględnieniem terminów przewidzianych w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 810/2009.
2.  Pojedynczy punkt kontaktowy ręcznie weryfikuje zgłoszone do niego trafienia. Zastosowanie mają procedury określone w art. 9c ust. 2–6.
3.  Jeżeli w następstwie weryfikacji, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, stwierdza się zgodność danych i potwierdza trafienie, pojedynczy punkt kontaktowy kontaktuje się, w razie konieczności, z właściwymi organami, w tym z Europolem, które przekazały dane generujące trafienie. Następnie ocenia trafienie. Pojedynczy punkt kontaktowy przedstawia uzasadnioną opinię z myślą o decyzji w sprawie wniosku, która ma zostać podjęta na podstawie art. 23 rozporządzenia (WE) nr 810/2009. Tę uzasadnioną opinię włącza się do pliku danych dotyczących wniosku.
Poprawka 88
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 9 c b (nowy)
Artykuł 9cb
Podręcznik
Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 48a w celu umieszczenia w podręczniku odpowiednich danych do porównywania przy dokonywaniu zapytań w innych systemach zgodnie z art. 9a ust. 3, a także procedur i zasad niezbędnych do celów zapytań, weryfikacji i ocen przewidzianych w art. 9a–9ca. Taki akt delegowany obejmuje kombinację kategorii danych na potrzeby dokonywania zapytań w każdym systemie zgodnie z art. 9a.
Poprawka 89
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 13
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 13 – ustęp 4
4.  W przypadku gdy plik danych dotyczących wniosku zostaje zaktualizowany na podstawie ust. 1 i 2, VIS przesyła powiadomienie do państwa członkowskiego, które wydało daną wizę, informując je o decyzji o unieważnieniu lub cofnięciu tej wizy. Powiadomienie takie jest generowane automatycznie przez system centralny i przesyłane za pośrednictwem mechanizmu określonego w art. 16.
4.  W przypadku gdy plik danych dotyczących wniosku zostaje zaktualizowany na podstawie ust. 1 i 2, VIS przesyła powiadomienie do państwa członkowskiego, które wydało daną wizę, informując je o uzasadnionej decyzji o unieważnieniu lub cofnięciu tej wizy. Powiadomienie takie jest generowane automatycznie przez system centralny i przesyłane za pośrednictwem mechanizmu określonego w art. 16.
Poprawka 90
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 15
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 16 – ustęp 2 – akapit 3
Do VIS włącza się – wyłącznie do celów przeprowadzania procedury konsultacji – wykaz państw członkowskich wymagających, aby organy centralne innych państw członkowskich konsultowały się z ich organami centralnymi podczas rozpatrywania wniosków o wydanie wizy jednolitej składanych przez obywateli określonych państw trzecich lub określone kategorie takich obywateli zgodnie z art. 22 rozporządzenia (WE) nr 810/2009 oraz zainteresowanych obywateli państw trzecich.
Do VIS włącza się – wyłącznie do celów przeprowadzania procedury konsultacji – wykaz państw członkowskich wymagających, aby organy centralne innych państw członkowskich konsultowały się z ich organami centralnymi podczas rozpatrywania wniosków o wydanie wizy jednolitej składanych przez obywateli określonych państw trzecich lub określone kategorie takich obywateli zgodnie z art. 22 rozporządzenia (WE) nr 810/2009.
Poprawka 91
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 15
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 16 – akapit 3 – litera a
a)  przekazywania informacji na podstawie art. 25 ust. 4 na temat wydawania wiz o ograniczonej ważności terytorialnej, art. 24 ust. 2 na temat zmian danych oraz art. 31 rozporządzenia (WE) nr 810/2009 na temat powiadomień ex post;
a)  przekazywania informacji na podstawie art. 25 ust. 4 na temat wydawania wiz o ograniczonej ważności terytorialnej, art. 24 ust. 2 niniejszego rozporządzenia na temat zmian danych oraz art. 31 rozporządzenia (WE) nr 810/2009 na temat powiadomień ex post;
Poprawka 92
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 15
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 16 – ustęp 3 – litera b
b)  wszystkich innych wiadomości związanych ze współpracą konsularną, które wiążą się z przekazywaniem danych osobowych zarejestrowanych w VIS lub związanych z VIS, do przekazywania właściwemu organowi wizowemu wniosków o przesłanie kopii dokumentów podróży zgodnie z art. 9 pkt 7 i innych dokumentów uzupełniających wniosek oraz do przekazywania elektronicznych kopii tych dokumentów, jak również do wniosków na podstawie art. 9c i art. 38 ust. 3. Właściwe organy wizowe odpowiadają na wszelkie takie wnioski w ciągu dwóch dni roboczych.
b)  wszystkich innych wiadomości związanych ze współpracą konsularną, które wiążą się z przekazywaniem danych osobowych zarejestrowanych w VIS lub związanych z VIS, do przekazywania właściwemu organowi wizowemu wniosków o przesłanie kopii dokumentów uzupełniających wniosek oraz do przekazywania elektronicznych kopii tych dokumentów, jak również do wniosków na podstawie art. 9c i art. 38 ust. 3. Właściwe organy wizowe odpowiadają na wszelkie takie wnioski w ciągu dwóch dni roboczych.
Poprawka 93
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 18 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 18 a
18a)  art. 18a otrzymuje brzmienie:
Artykuł 18 a
Artykuł 18a
Pobieranie danych VIS na potrzeby utworzenia lub aktualizacji w EES wpisu dotyczącego wjazdu/wyjazdu lub wpisu dotyczącego odmowy wjazdu w odniesieniu do posiadacza wizy
Pobieranie danych VIS na potrzeby utworzenia lub aktualizacji w EES wpisu dotyczącego wjazdu/wyjazdu lub wpisu dotyczącego odmowy wjazdu w odniesieniu do posiadacza wizy
Wyłącznie do celów tworzenia lub aktualizacji w EES wpisu dotyczącego wjazdu/wyjazdu lub wpisu dotyczącego odmowy wjazdu w odniesieniu do posiadacza wizy zgodnie z art. 14 ust. 2 oraz art. 16 i 18 rozporządzenia (UE) 2017/2226 organ właściwy do przeprowadzania odpraw na granicach, na których działa EES, uzyskuje dostęp do pobierania z VIS i importowania do EES danych przechowywanych w VIS i wymienionych w art. 16 ust. 2 lit. c)–f) tego rozporządzenia.
„Wyłącznie do celów tworzenia lub aktualizacji w EES wpisu dotyczącego wjazdu/wyjazdu lub wpisu dotyczącego odmowy wjazdu w odniesieniu do posiadacza wizy zgodnie z art. 14 ust. 2 oraz art. 16 i 18 rozporządzenia (UE) 2017/2226 organ właściwy do przeprowadzania odpraw na granicach, na których działa EES, uzyskuje dostęp do pobierania z VIS i importowania do EES danych przechowywanych w VIS i wymienionych w art. 16 ust. 1 lit. d) oraz w art. 16 ust. 2 lit. c)–f) tego rozporządzenia.”;
Poprawka 94
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 19
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 20 a – nagłówek
Korzystanie z danych VIS do celów wprowadzania w SIS wpisów dotyczących osób zaginionych oraz późniejszy dostęp do tych danych
Korzystanie z danych VIS do celów wprowadzania w SIS wpisów dotyczących osób zaginionych lub osób wymagających szczególnego traktowania, których podróż należy uniemożliwić, oraz późniejszy dostęp do tych danych
Poprawka 95
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 19
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 20 a – ustęp 1
1.  Dane daktyloskopijne przechowywane w VIS mogą być wykorzystywane do celów wprowadzania wpisu dotyczącego osób zaginionych zgodnie z art. 32 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) ...* [rozporządzenie (UE) w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych]. W takich przypadkach wymiana danych daktyloskopijnych odbywa się w sposób zabezpieczony poprzez przekazanie ich do biura SIRENE państwa członkowskiego będącego właścicielem tych danych.
1.  Dane daktyloskopijne i wizerunki twarzy przechowywane w VIS mogą być wykorzystywane do celów wprowadzania wpisu dotyczącego osób zaginionych, dzieci zagrożonych uprowadzeniem lub osób wymagających szczególnego traktowania, których podróż należy uniemożliwić zgodnie z art. 32 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) ...* [rozporządzenie (UE) w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych]. W takich przypadkach wymiana danych daktyloskopijnych i wizerunków twarzy odbywa się w sposób zabezpieczony poprzez przekazanie ich do biura SIRENE państwa członkowskiego będącego właścicielem tych danych.
Poprawka 96
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 19
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 20 a – ustęp 2
2.  W przypadku trafienia w odniesieniu do wpisu w SIS, o którym mowa w ust. 1, organy odpowiedzialne za ochronę dzieci i krajowe organy wymiaru sprawiedliwości, w tym organy odpowiedzialne za wszczynanie postępowań karnych z oskarżenia publicznego i prowadzenie postępowań przygotowawczych przed wniesieniem aktu oskarżenia oraz organy koordynujące ich działania, o których mowa w art. 43 rozporządzenia (UE) ... [COM(2016) 883 final – SIS LE], mogą przy wykonywaniu swoich zadań zwrócić się o dostęp do danych wprowadzonych do VIS. Stosuje się warunki przewidziane w przepisach unijnych i krajowych.
2.  W przypadku trafienia – dzięki użyciu danych odcisków palców lub wizerunków twarzy przechowywanych w VIS – w odniesieniu do wpisu w SIS , o którym mowa w ust. 1, organy odpowiedzialne za ochronę dzieci i krajowe organy wymiaru sprawiedliwości, w tym organy odpowiedzialne za wszczynanie postępowań karnych z oskarżenia publicznego i prowadzenie postępowań przygotowawczych przed wniesieniem aktu oskarżenia oraz organy koordynujące ich działania, o których mowa w art. 44 rozporządzenia (UE) ... [COM(2016) 883 final – SIS (współpraca policyjna)], mogą przy wykonywaniu swoich zadań zwrócić się do organu mającego dostęp do VIS o dostęp do danych wprowadzonych do VIS. Stosuje się warunki przewidziane w przepisach unijnych i krajowych. Państwa członkowskie zapewniają, aby dane były przekazywane w bezpieczny sposób.
Poprawka 97
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 19 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 – ustęp 1
19a)   art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1.   Wyłącznie w celu rozpatrzenia wniosku o udzielenie azylu właściwe organy odpowiedzialne za udzielanie azylu mają dostęp do wyszukiwania według odcisków palców osoby ubiegającej się o azyl, zgodnie z art. 21 rozporządzenia (WE) nr 343/2003.
1. Wyłącznie w celu rozpatrzenia wniosku o udzielenie azylu właściwe organy odpowiedzialne za udzielanie azylu mają dostęp do wyszukiwania według odcisków palców osoby ubiegającej się o azyl, zgodnie z art. 21 rozporządzenia (WE) nr 343/2003. W przypadku gdy odciski palców osoby ubiegającej się o azyl nie mogą zostać wykorzystane lub gdy wyszukiwanie według odcisków palców nie przyniesie rezultatów, wyszukiwanie przeprowadza się według danych, o których mowa w art. 9 ust. 4 lit. a) lub b)–cc); wyszukiwanie to można przeprowadzić w połączeniu z danymi, o których mowa w art. 9 ust. 4 lit. aa).”
W przypadku gdy odciski palców osoby ubiegającej się o azyl nie mogą zostać wykorzystane lub gdy wyszukiwanie według odcisków palców nie przyniesie rezultatów, wyszukiwanie przeprowadza się według danych, o których mowa w art. 9 ust. 4 lit. a) lub c); wyszukiwanie to można przeprowadzić w połączeniu z danymi, o których mowa w art. 9 ust. 4 lit. b).
Poprawka 98
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 20
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 – ustęp 2 – litera c
c)  fotografii;
c)  wizerunków twarzy;
Poprawka 99
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 20
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 – ustęp 2 – litera e
e)  danych pochodzących z powiązanych plików danych dotyczących wniosków na podstawie art. 8 ust. 4, o których mowa w art. 9 pkt 4 i 5.
e)  danych pochodzących z powiązanych plików danych dotyczących wniosków na podstawie art. 8 ust. 4, o których mowa w art. 9 pkt 4.
Poprawka 100
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 21
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 23 – ustęp 1 – akapit 1
Każdy plik przechowywany jest w VIS maksymalnie przez okres pięciu lat, bez uszczerbku dla możliwości usuwania danych, o której mowa w art. 24 i 25, oraz możliwości prowadzenia rejestru, o której mowa w art. 34.
Każdy plik danych dotyczących wniosku przechowywany jest w VIS maksymalnie przez okres pięciu lat, bez uszczerbku dla możliwości usuwania danych, o której mowa w art. 24 i 25, oraz możliwości prowadzenia rejestru, o której mowa w art. 34.
Poprawka 101
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 21
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 23 – ustęp 1 – akapit 2 – litera b
b)  z nową datą wygaśnięcia okresu ważności wizy, wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego, jeżeli okres ważności wizy, wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego został przedłużony;
b)  z nową datą wygaśnięcia okresu ważności wizy lub wizy długoterminowej, jeżeli okres ważności wizy lub wizy długoterminowej został przedłużony;
Poprawka 102
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 21
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 23 – ustęp 2
2.  Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, VIS automatycznie usuwa plik danych dotyczących wniosku i odsyłacze do tego pliku, o których mowa w art. 8 ust. 3 i 4 oraz art. 22a ust. 3 i 5.
2.  Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, VIS automatycznie usuwa plik danych dotyczących wniosku i odsyłacze do tego pliku, o których mowa w art. 8 ust. 3 i 4 oraz art. 22a ust. 3.
Poprawka 103
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 21
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 23 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Na zasadzie odstępstwa od ust. 1:
a)   pliki danych dotyczących wniosku należące do dokumentu pobytowego są usuwane po upływie maksymalnego okresu 10 lat;
b)   wnioski dotyczące dzieci w wieku poniżej 12 lat są usuwane z chwilą opuszczenia strefy Schengen przez dziecko.
Poprawka 104
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 21
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 23 – ustęp 2 b (nowy)
2b.  Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, aby ułatwić składanie nowego wniosku, plik danych dotyczących wniosku, o którym tam mowa, może być przechowywany przez dodatkowy okres nie dłuższy niż trzy lata od końca okresu ważności wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego, i tylko wtedy, gdy osoba ubiegająca się o wizę zapytana o wyrażenie zgody dobrowolnie i wyraźnie wyraża zgodę za pomocą podpisanego oświadczenia. Zapytania o zgodę muszą być przedstawiane w sposób pozwalający wyraźnie odróżnić je od pozostałych kwestii, w zrozumiałej i łatwo dostępnej formie i z użyciem jasnego i prostego języka, zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2016/679. Zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/679 osoba ubiegająca się o wizę może w każdej chwili cofnąć swoją zgodę. Jeżeli osoba ubiegająca się o wizę wycofa zgodę, plik danych dotyczących wniosku jest automatycznie usuwany z systemu VIS.
Agencja eu-LISA opracowuje narzędzie umożliwiające osobom ubiegającym się o wizę wyrażanie lub cofanie zgody.
Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 48a w celu dokładniejszego określenia narzędzia, z jakiego mają korzystać osoby ubiegające się o wizę, aby wyrażać i cofać zgodę.
Poprawka 105
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 22 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 24 – ustęp 3
22a)  art. 24 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
3.  Odpowiedzialne państwo członkowskie sprawdza przedmiotowe dane oraz, jeżeli to konieczne, niezwłocznie koryguje je lub usuwa.
„3. Odpowiedzialne państwo członkowskie możliwie najwcześniej sprawdza przedmiotowe dane oraz, jeżeli to konieczne, niezwłocznie koryguje je lub usuwa”;
Poprawka 106
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 23 – litera a
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 25 – ustęp 1
1.  Jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w art. 23 ust. 1, osoba ubiegająca się o wizę uzyskała obywatelstwo państwa członkowskiego, pliki danych dotyczących wniosku oraz odsyłacze, o których mowa w art. 8 ust. 3 i 4 oraz art. 22a ust. 3, dotyczące tej osoby są niezwłocznie usuwane z VIS przez państwo członkowskie, które utworzyło przedmiotowy plik danych dotyczących wniosku oraz odsyłacze.
1.  Jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w art. 23 ust. 1, osoba ubiegająca się o wizę uzyskała obywatelstwo państwa członkowskiego, pliki danych dotyczących wniosku oraz odsyłacze, o których mowa w art. 8 ust. 3 i 4 oraz w art. 22a ust. 3, dotyczące tej osoby są niezwłocznie usuwane z VIS przez państwo członkowskie, które utworzyło przedmiotowy plik danych dotyczących wniosku oraz odsyłacze.
Poprawka 107
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 23 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 26 – ustęp 1
23a)  art. 26 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1.  Po upływie okresu przejściowego za zarządzanie operacyjne centralnym VIS i interfejsami krajowymi odpowiedzialny jest organ zarządzający („organ zarządzający”), finansowany z budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Organ zarządzający zapewnia, we współpracy z państwami członkowskimi, że w centralnym VIS i w interfejsach krajowych zawsze stosuje się najlepszą dostępną technologię, z zastrzeżeniem analizy kosztów i korzyści.
„1. Za zarządzanie operacyjne centralnym VIS i jego komponentami odpowiada eu-LISA, jak określono w art. 2a. Zapewnia ona, we współpracy z państwami członkowskimi, że w tych komponentach zawsze stosuje się najlepszą dostępną technologię, z zastrzeżeniem analizy kosztów i korzyści.”
Poprawka 108
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 23 b (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 26 – ustęp 2
23b)  art. 26 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
2.  Organ zarządzający jest również odpowiedzialny za następujące zadania związaneinfrastrukturą łączności pomiędzy centralnym VIS a interfejsami krajowymi:
„2. Zarządzanie operacyjne systemem VIS polega na realizacji wszystkich zadań niezbędnych, aby zapewnić funkcjonowanie tego systemu zgodnieniniejszym rozporządzeniem przez 24 godziny na dobę i przez 7 dni w tygodniu, w szczególności w odniesieniu do prac konserwacyjnych i technicznych udoskonaleń koniecznych do zapewnienia odpowiedniej jakości funkcjonowania systemu, co dotyczy zwłaszcza czasu na udzielenie odpowiedzi na zapytania przesyłane do systemu centralnego VIS przez urzędy konsularne i służby graniczne. Takie czasy na udzielenie odpowiedzi są możliwie najkrótsze.”
a)  nadzór;
b)  bezpieczeństwo;
c)  koordynację stosunków między państwami członkowskimi i dostawcą.
Poprawka 109
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 23 c (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 26 – ustępy 3–8
23c)  w art. 26 skreśla się ust. 3–8;
Poprawka 110
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 24
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 26 – ustęp 8 a
24)  w art. 26 dodaje się ust. 8a w brzmieniu:
skreśla się
„8a. W przedstawionych poniżej okolicznościach eu-LISA może na potrzeby testowania wykorzystać prawdziwe dane osobowe przetworzone w celu zachowania anonimowości z systemu produkcyjnego VIS:
a)  na potrzeby diagnostyki i napraw, jeżeli w systemie centralnym stwierdzono występowanie błędów;
b)  na potrzeby testowania nowych technologii i technik, które mają zasadnicze znaczenie dla zwiększenia wydajności systemu centralnego lub przesyłania do niego danych.
W takich przypadkach środki bezpieczeństwa, kontrola dostępu oraz działania związane z logowaniem do środowiska testującego są takie same jak w przypadku systemu produkcyjnego VIS. Prawdziwe dane osobowe przyjęte na potrzeby testowania są anonimizowane w taki sposób, aby osoba, której dane dotyczą, nie mogła zostać zidentyfikowana.”;
Poprawka 111
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 24 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 26 – ustępy 9 a i 9 b (nowe)
24a)  w art. 26 dodaje się ustępy w brzmieniu:
„9a. W przypadku gdy eu-LISA współpracuje z wykonawcami zewnętrznymi przy realizacji zadań związanych z VIS, ściśle monitoruje działania danego wykonawcy, aby zapewnić przestrzeganie niniejszego rozporządzenia, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa, poufności i ochrony danych.
9b.  Zarządzania operacyjnego systemem centralnym VIS nie powierza się przedsiębiorstwom prywatnym ani organizacjom prywatnym.”;
Poprawka 112
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 25
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 27 – ustęp 2
Obie lokalizacje mogą być wykorzystywane jednocześnie na potrzeby aktywnego funkcjonowania VIS, pod warunkiem że druga lokalizacja jest w stanie zapewnić jego funkcjonowanie w przypadku awarii systemu.
Agencja eu-LISA wdraża rozwiązania techniczne zapewniające nieprzerwaną dostępność VIS zarówno przez jednoczesne funkcjonowanie systemu centralnego VIS i zapasowego systemu centralnego VIS, pod warunkiem że zapasowy system centralny VIS jest w stanie zapewnić funkcjonowanie VIS w przypadku awarii systemu centralnego VIS, jak i przez duplikację systemu lub jego komponentów.
Poprawka 113
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 26 – litera b a (nowa)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 29 – ustęp 1 – akapit 1 a (nowy)
W tym celu państwa członkowskie zapewniają, aby personel konsularny oraz personel ewentualnego usługodawcy zewnętrznego, z którym współpracują, jak przewidziano w art. 43 rozporządzenia (UE) nr 810/2009, przechodził regularne szkolenia w zakresie jakości danych.
Poprawka 114
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 26 – litera d
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 29 – ustęp 2 a – akapit 1
2a.   Organ zarządzający wraz z Komisją opracowuje i utrzymuje zautomatyzowane mechanizmy i procedury kontroli jakości danych do celów przeprowadzania kontroli jakości danych przechowywanych w VIS i regularnie przekazuje sprawozdania państwom członkowskim. Organ zarządzający regularnie przekazuje państwom członkowskim i Komisji sprawozdania z kontroli jakości danych.
2a.  Agencja eu-LISA wraz z Komisją opracowuje, utrzymuje i stale aktualizuje zautomatyzowane mechanizmy i procedury kontroli jakości danych do celów przeprowadzania kontroli jakości danych przechowywanych w VIS i regularnie przekazuje sprawozdania państwom członkowskim. Agencja eu-LISA zapewnia odpowiednią liczbę wyszkolonych pracowników, aby wdrażać innowacje techniczne i aktualizacje wymagane do obsługi mechanizmów kontroli jakości danych. Agencja eu-LISA regularnie przekazuje państwom członkowskim i Komisji sprawozdania z kontroli jakości danych. Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie regularne sprawozdania na temat napotkanych problemów związanych z jakością danych oraz sposobu ich rozwiązywania.
Poprawka 115
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 26 – litera d a (nowa)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 29 – ustęp 2 b (nowy)
da)  dodaje się ustęp w brzmieniu:
„2b. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące wykonalności, dostępności, gotowości i niezawodności technologii wymaganej do wykorzystywania wizerunków twarzy w celu identyfikacji osoby.”;
Poprawka 116
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 26 – litera d b (nowa)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 29 – ustęp 3 a (nowy)
db)  dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3a. W związku z przetwarzaniem danych osobowych w VIS każde państwo członkowskie wyznacza organ, który uznaje się za administratora zgodnie z art. 4 pkt 7 rozporządzenia (UE) 2016/679 i który ponosi główną odpowiedzialność za przetwarzanie danych przez to państwo członkowskie. Każde państwo członkowskie informuje Komisję o wyznaczeniu tego organu.”;
Poprawka 117
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 27
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 29 a – ustęp 1 – litera a
a)  dane na podstawie art. 9, 22c i 22d oraz art. 6 ust. 4 mogą być przesyłane do VIS wyłącznie po przeprowadzeniu kontroli jakości przez właściwe organy krajowe;
a)  dane na podstawie art. 9, 22c i 22d oraz art. 6 ust. 4 mogą być wprowadzane do VIS wyłącznie po przeprowadzeniu kontroli jakości przez właściwe organy krajowe;
Poprawka 118
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 27
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 29 a – ustęp 2 – litera b
b)  zautomatyzowane procedury na podstawie art. 9 lit. a) pkt 3 i art. 22b ust. 2 mogą być uruchomione przez VIS wyłącznie po przeprowadzeniu kontroli jakości przez VIS na podstawie niniejszego artykułu; jeżeli kontrole te nie spełniają ustalonych kryteriów jakości, odpowiedzialne organy są automatycznie powiadamiane przez VIS;
b)  zautomatyzowane procedury na podstawie art. 9a ust. 3 i art. 22b ust. 2 mogą być uruchomione przez VIS wyłącznie po przeprowadzeniu kontroli jakości przez VIS na podstawie niniejszego artykułu; jeżeli kontrole te nie spełniają ustalonych kryteriów jakości, odpowiedzialne organy są automatycznie powiadamiane przez VIS;
Poprawka 119
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 27
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 29 a – ustęp 2 – litera c
c)  przy tworzeniu w VIS plików danych dotyczących wniosków obywateli państw trzecich przeprowadza się kontrole jakości wizerunków twarzy i danych daktyloskopijnych w celu sprawdzenia, czy spełnione są minimalne normy jakości danych umożliwiające kojarzenie danych biometrycznych;
(Nie dotyczy polskiej wersji językowej)
Poprawka 120
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 27
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 29 a – ustęp 3
3.  Ustanawia się normy jakości w odniesieniu do przechowywania danych, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu Specyfikację tych norm ustanawia się w aktach wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 49 ust. 2.
(Nie dotyczy polskiej wersji językowej)
Poprawka 121
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 28
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 31 – ustępy 1 i 2
28)  art. 31 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
skreśla się
„1. Bez uszczerbku dla rozporządzenia (UE) 2016/679 dane, o których mowa w art. 9 pkt 4 lit. a), b), c), k) i m) oraz art. 9 pkt 6 i 7, mogą zostać przekazane lub udostępnione państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej wymienionej w załączniku, wyłącznie jeżeli jest to konieczne w konkretnych przypadkach w celu udowodnienia tożsamości obywateli państw trzecich i wyłącznie do celów powrotów zgodnie z dyrektywą 2008/115/WE lub przesiedleń zgodnie z rozporządzeniem ... [rozporządzenie ustanawiające ramy przesiedleń], i pod warunkiem że państwo członkowskie, które wprowadziło dane do VIS, wyraziło na to zgodę.”;
Poprawka 122
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 28 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 31 – ustęp 2
28a)  art. 31 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
2.  Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, dane, o których mowa w art. 9 ust. 4 lit. a), b), c), k) oraz m), mogą zostać przekazane lub udostępnione państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej wymienionej w załączniku, jeżeli jest to konieczne w konkretnych przypadkach w celu udowodnienia tożsamości obywateli państw trzecich, w tym do celów powrotów, wyłącznie w przypadku spełnienia następujących warunków:
„2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu dane, o których mowa w art. 9 ust. 4 lit. a), aa), b), c), cc), k) i m) oraz ust. 6 i 7, mogą zostać przekazane przez służby graniczne lub organy imigracyjne państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej wymienionym w załączniku do niniejszego rozporządzenia, jeżeli jest to konieczne w konkretnych przypadkach w celu udowodnienia tożsamości obywateli państw trzecich tylko do celów związanych z powrotem i wyłącznie w przypadku spełnienia następujących warunków:
a)  przyjęcia przez Komisję decyzji o odpowiedniej ochronie danych osobowych w danym państwie trzecim zgodnie z art. 25 ust. 6 dyrektywy 95/46/WE, lub obowiązywania umowy o readmisji zawartej pomiędzy Wspólnotą i danym państwem trzecim, lub stosowania się przepisów art. 26 ust. 1 lit. d) dyrektywy 95/46/WE;
a)  przyjęcia przez Komisję decyzji o odpowiedniej ochronie danych osobowych w danym państwie trzecim zgodnie z art. 45 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/679;
b)  zgody państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej na wykorzystanie danych wyłącznie do celów, do jakich zostały one udostępnione;
b)  zapewnienia odpowiednich zabezpieczeń, o których mowa w art. 46 rozporządzenia (UE) 2016/679, na przykład za pomocą obowiązującej umowy o readmisji między Unią lub państwem członkowskim a danym państwem trzecim; lub
c)  przekazania lub udostępnienia danych zgodnie z właściwymi przepisami prawa wspólnotowego, w szczególności umów o readmisji, a także zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego, które przekazało lub udostępniło dane, w tym z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa danych i ich ochrony; oraz
c)  zastosowanie ma art. 49 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) 2016/679.
d)   zgody państwa członkowskiego (państw członkowskich), które wprowadziło dane do VIS.
Poprawka 123
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 28 b (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 31 – ustęp 3
28b)  art. 31 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
3.  Przekazywanie danych osobowych państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym nie narusza praw uchodźców i osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, w szczególności w odniesieniu do non-refoulement.
„3. Dane, o których mowa w art. 9 ust. 4 lit. a), b), c), k) i m) oraz ust. 6 i 7, mogą zostać przekazane zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu jedynie, gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:
a)   dane są przekazywane zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa Unii, w szczególności z przepisami w zakresie ochrony danych, w tym zgodnie z rozdziałem V rozporządzenia (UE) 2016/679, oraz zgodnie z umowami o readmisji, a także prawem krajowym państwa członkowskiego przekazującego dane;
b)   państwo członkowskie, które wprowadziło dane do VIS, wyraziło zgodę;
c)   państwo trzecie lub organizacja międzynarodowa zgodziły się przetwarzać dane wyłącznie do celów, do jakich zostały one dostarczone; oraz
d)   w odniesieniu do danego obywatela państwa trzeciego wydana została decyzja nakazująca powrót, przyjęta zgodnie z dyrektywą 2008/115/WE, o ile wykonanie takiej decyzji nakazującej powrót nie jest zawieszone ani nie wniesiono od niej odwołania mogącego skutkować zawieszeniem jej wykonania.”;
Poprawka 124
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 28 c (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 31 – ustępy 3 a i 3 b (nowe)
28c)  w art. 31 dodaje się ustępy w brzmieniu:
„3a. Przekazywanie danych osobowych państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym na podstawie ust. 2 nie może naruszać praw osób ubiegających się o ochronę międzynarodową i osób objętych ochroną międzynarodową, w szczególności jeżeli chodzi o zasadę non-refoulement.”;
3b.  Dane osobowe uzyskane z VIS przez państwo członkowskie lub Europol na potrzeby ścigania nie mogą być przekazywane ani udostępniane żadnemu państwu trzeciemu, żadnej organizacji międzynarodowej ani żadnemu podmiotowi prywatnemu mającemu swoją siedzibę w Unii lub poza Unią. Zakaz ten obowiązuje również w przypadku dalszego przetwarzania tych danych na szczeblu krajowym lub między państwami członkowskimi zgodnie z dyrektywą (UE) 2016/680.”;
Poprawka 125
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 28 e (nowy) – litera a (nowa)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 32 – ustęp 2 – litera e a (nowa)
28e)  art. 32 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
a)   dodaje się punkt w brzmieniu:
„ea) zapobiegania wykorzystywaniu systemów zautomatyzowanego przetwarzania danych przez osoby niepowołane korzystające z urządzeń do przekazywania danych;”;
Poprawka 126
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 28 e (nowy) – litera b (nowa)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 32 – ustęp 2 – litery j a oraz j b (nowe)
b)  dodaje się następujące litery:
„ja) zapewnienia, by w przypadku przerwy w działaniu zainstalowane systemy mogły zostać przywrócone do normalnego funkcjonowania;
jb)   zapewnienia niezawodności, upewniając się, że wszelkie błędy w funkcjonowaniu VIS są odpowiednio zgłaszane oraz że zastosowane zostały niezbędne środki techniczne mające na celu zagwarantowanie odzyskania danych osobowych w przypadku uszkodzenia wskutek nieprawidłowego działania VIS;”;
Poprawka 127
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 28 f (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 32 a (nowy)
28f)  dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 32a
Incydenty związane z bezpieczeństwem
1.   Wszelkie wydarzenia, które mają lub mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo VIS lub mogą spowodować uszkodzenie lub utratę danych VIS, uznaje się za incydent bezpieczeństwa, w szczególności jeżeli mogło dojść do uzyskania nieuprawnionego dostępu do danych lub jeżeli została lub mogła zostać naruszona dostępność, integralność lub poufność przedmiotowych danych.
2.   Incydentami bezpieczeństwa zarządza się w sposób zapewniający szybkie, skuteczne i właściwe reagowanie.
3.   Z zastrzeżeniem zgłaszania naruszenia ochrony danych osobowych i zawiadamiania o takim naruszeniu zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) 2016/679 lub z art. 30 dyrektywy (UE) 2016/680 państwa członkowskie, Europol oraz Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej niezwłocznie powiadamiają Komisję, eu-LISA, właściwy organ nadzorczy i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych o incydentach bezpieczeństwa. Agencja eu-LISA niezwłocznie powiadamia Komisję i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych o każdym incydencie bezpieczeństwa dotyczącym systemu centralnego VIS.
4.   Informacje dotyczące incydentu bezpieczeństwa, który ma lub może mieć wpływ na funkcjonowanie VIS w państwie członkowskim lub w eu-LISA bądź który ma lub może mieć wpływ na dostępność, integralność i poufność danych wprowadzonych lub przesłanych przez inne państwa członkowskie, niezwłocznie przekazuje się wszystkim państwom członkowskim i zgłasza zgodnie z przekazanym przez eu-LISA planem zarządzania incydentami.
5.   Państwa członkowskie i eu-LISA współpracują w przypadku zaistnienia incydentu związanego z bezpieczeństwem.
6.   Komisja natychmiast informuje o poważnych incydentach Parlament Europejski i Radę. Informacje takie opatrywane są klauzulą EU RESTRICTED/RESTREINT UE zgodnie z obowiązującymi przepisami bezpieczeństwa.
7.   Jeżeli incydent bezpieczeństwa jest spowodowany wykorzystaniem danych niezgodnie z przeznaczeniem, państwa członkowskie, Europol oraz Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej zapewniają zastosowanie sankcji zgodnie z art. 36.”;
Poprawka 128
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 28 g (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 33
28g)  art. 33 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 33
„Artykuł 33
Odpowiedzialność
Odpowiedzialność
1.  Każda osoba lub państwo członkowskie, które poniosły szkodę w wyniku bezprawnej operacji przetwarzania danych lub jakiegokolwiek działania niezgodnego z niniejszym rozporządzeniem, są uprawnione do otrzymania odszkodowania od państwa członkowskiego, które odpowiada za poniesioną szkodę. To państwo członkowskie jest zwolnione z odpowiedzialności, w całości lub w części, jeżeli udowodni, że nie ponosi odpowiedzialności za zdarzenie powodujące szkodę.
1.  Z zastrzeżeniem prawa do odszkodowania od administratora lub podmiotu przetwarzającego i odpowiedzialności tych podmiotów wynikających z rozporządzenia (UE) 2016/679, dyrektywy (UE) 2016/680 i rozporządzenia (UE) 2018/1726:
a)   każda osoba lub każde państwo członkowskie, które poniosły szkodę materialną w wyniku bezprawnej operacji przetwarzania danych lub jakiegokolwiek innego działania niezgodnego z niniejszym rozporządzeniem wykonanego przez państwo członkowskie, są uprawnione do otrzymania odszkodowania od takiego państwa członkowskiego;
b)   każda osoba lub każde państwo członkowskie, które poniosły materialną lub niematerialną szkodę w wyniku działania Europolu, Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej lub eu-LISA niezgodnego z przepisami niniejszego rozporządzenia, są uprawnione do otrzymania odszkodowania od danego podmiotu.
Dane państwo członkowskie, Europol, Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej lub eu-LISA są zwolnione z odpowiedzialności na mocy akapitu pierwszego, w całości lub w części, jeżeli udowodnią, że nie ponoszą odpowiedzialności za zdarzenie powodujące szkodę.
2.  Jeżeli niewywiązanie się przez dane państwo członkowskie ze swoich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia spowoduje szkodę w VIS, odpowiada ono za taką szkodę, chyba że, i w zakresie w jakim, organ zarządzający lub inne państwo członkowskie nie podjęło uzasadnionych środków w celu zapobieżenia szkodzie lub zminimalizowania jej skutków.
2.  Jeżeli niewywiązanie się przez dane państwo członkowskie ze swoich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia spowoduje szkodę w systemie centralnym VIS, odpowiada ono za taką szkodę, chyba że, i w zakresie w jakim, eu-LISA lub inne państwo członkowskie korzystające z systemu centralnego VIS nie podjęło uzasadnionych środków w celu zapobieżenia szkodzie lub zminimalizowania jej skutków.
3.  Kwestie związane z roszczeniami o odszkodowanie wnoszonymi przeciwko państwu członkowskiemu z tytułu szkody, o której mowa w ust. 1 i 2, regulują przepisy prawa krajowego pozwanego państwa członkowskiego.
3.  Roszczenia o odszkodowania za szkodę wobec państwa członkowskiego, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają prawu krajowemu tego państwa członkowskiego. Roszczenia o odszkodowania wobec administratora danych, Europolu, Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej lub eu-LISA za szkody, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają warunkom przewidzianym w Traktatach.”;
Poprawka 129
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 29
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 34 – ustęp 1
1.  Każde państwo członkowskie, Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz organ zarządzający prowadzą rejestr wszystkich operacji przetwarzania danych przeprowadzanych w VIS. Zapisy w rejestrze wskazują cel dostępu do danych, o którym mowa w art. 6 ust. 1, art. 20a ust. 1, art. 22k ust. 1, art. 15–22 i art. 22g–22j, datę i godzinę, rodzaj przekazanych danych, o których mowa w art. 9–14, rodzaj danych wykorzystanych przy wyszukiwaniu, o których mowa w art. 15 ust. 2, art. 18, art. 19 ust. 1, art. 20 ust. 1, art. 21 ust. 1, art. 22 ust. 1, art. 22g, 22h, 22i, 22j, 45a i 45d, oraz nazwę organu wprowadzającego lub pobierającego dane. Ponadto każde państwo członkowskie prowadzi rejestr personelu odpowiednio upoważnionego do wprowadzania lub pobierania danych.
1.  Każde państwo członkowskie, Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz eu-LISA prowadzą rejestr wszystkich operacji przetwarzania danych przeprowadzanych w VIS. Zapisy w rejestrze wskazują cel dostępu do danych, o którym mowa w art. 6 ust. 1, art. 20a ust. 1, art. 22k ust. 1, art. 15–22 i art. 22g–22j, datę i godzinę, rodzaj przekazanych danych, o których mowa w art. 9–14 oraz 22c–22f, rodzaj danych wykorzystanych przy wyszukiwaniu, o których mowa w art. 15 ust. 2, art. 18, art. 19 ust. 1, art. 20 ust. 1, art. 21 ust. 1, art. 22 ust. 1, art. 22g, 22h, 22i, 22j, 45a i 45d, oraz nazwę organu wprowadzającego lub pobierającego dane. Ponadto każde państwo członkowskie prowadzi rejestr personelu odpowiednio upoważnionego do wprowadzania lub pobierania danych.
Poprawka 130
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 29
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 34 – ustęp 2
2.  W przypadku operacji wymienionych w art. 45b zgodnie z niniejszym artykułem i art. 41 rozporządzenia (UE) 2017/2226 ustanawiającego system wjazdu/wyjazdu (EES) rejestrowana jest każda operacja przetwarzania danych przeprowadzona w VIS i EES.
2.  W przypadku operacji wymienionych w art. 45b zgodnie ze wspomnianym artykułem i art. 46 rozporządzenia (UE) 2017/2226 ustanawiającego system wjazdu/wyjazdu (EES) rejestrowana jest każda operacja przetwarzania danych przeprowadzona w VIS i EES. W przypadku operacji wymienionych w art. 17a zgodnie z niniejszym artykułem i art. 46 rozporządzenia (UE) 2017/2226 rejestrowana jest każda operacja przetwarzania danych przeprowadzona w VIS i EES.
Poprawka 131
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 29 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 35
29a)  art. 35 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 35
„Artykuł 35
Samokontrola
Samokontrola
Państwa członkowskie zapewniają, aby każdy organ uprawniony do dostępu do danych zawartych w VIS podejmował konieczne działania, które zapewnią stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia, i stosownie do okoliczności współpracował z krajowym organem nadzorczym.
Państwa członkowskie zapewniają, aby każdy organ uprawniony do dostępu do danych zawartych w VIS podejmował konieczne działania, które zapewnią stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia, i współpracował z krajowym organem nadzorczym.”;
Poprawka 132
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 29 b (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 36
29b)  art. 36 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 36
„Artykuł 36
Sankcje
Sankcje
Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia karalności wszelkiego niewłaściwego wykorzystania danych wprowadzonych do VIS za pomocą skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji, w tym za pomocą sankcji administracyjnych lub karnych zgodnie z prawem krajowym.
Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia karalności wszelkiego niewłaściwego wykorzystania lub przetwarzania danych wprowadzonych do VIS w sposób sprzeczny z niniejszym rozporządzeniem za pomocą skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji, w tym za pomocą sankcji administracyjnych lub karnych zgodnie z prawem krajowym.”;
Poprawka 133
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 30 – litera a
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 37 – ustęp 1 – wprowadzenie
1.  Osoby ubiegające się o wizę oraz osoby, o których mowa art. 9 ust. 4 lit. f), są informowane przez odpowiedzialne państwo członkowskie o:
1.  Z zastrzeżeniem prawa do informacji, o którym mowa w art. 15 i 16 rozporządzenia (UE) 2018/1725, art. 13 i 14 rozporządzenia (UE) 2016/679 oraz art. 13 dyrektywy 2016/680, obywatele państw trzecich oraz osoby, o których mowa w art. 9 ust. 4 lit. f), art. 22c ust. 2 lit. e) lub art. 22d lit. e), informowani przez odpowiedzialne państwo członkowskie o:
Poprawka 134
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 30 – litera a a (nowa)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 37 – ustęp 1 – litera f
aa)   w ust. 1 lit. f) otrzymuje brzmienie:
f)  prawie dostępu do danych, które dotyczą tych osób, oraz prawie zwrócenia się o skorygowanie błędnych danych na ich temat lub o usunięcie danych przetwarzanych bezprawnie, w tym o prawie otrzymania informacji na temat procedur związanych z korzystaniem z tych praw oraz informacji umożliwiających kontakt z krajowymi organami nadzorczymi, o których mowa w art. 41 ust. 1, które przyjmują skargi dotyczące ochrony danych osobowych.
„f) prawie dostępu do danych, które dotyczą tych osób, oraz prawie zwrócenia się o skorygowanie błędnych danych na ich temat lub o usunięcie danych przetwarzanych bezprawnie, w tym o prawie otrzymania informacji na temat procedur związanych z korzystaniem z tych praw oraz informacji umożliwiających kontakt z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych i krajowym organem nadzorczym w państwie członkowskim odpowiedzialnym za gromadzenie danych, o którym to organie mowa w art. 41 ust. 1, przyjmującymi skargi dotyczące ochrony danych osobowych.”;
Poprawka 135
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 30 – litera a b (nowa)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 37 – ustęp 1 – litera f a (nowa)
ab)   w ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:
„fa) fakcie, że państwa członkowskie i Europol mogą mieć dostęp do VIS na potrzeby ochrony porządku publicznego.”;
Poprawka 136
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 30 – litera b
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 37 – ustęp 2
2.  Informacje, o których mowa w ust. 1, są udzielane obywatelowi państwa trzeciego w formie pisemnej w momencie uzyskania danych, fotografii oraz danych daktyloskopijnych, o których mowa w art. 9 pkt 4, 5 i 6, art. 22c ust. 2 i art. 22d lit. a)–g), a w stosownych przypadkach ustnie, w języku i w sposób, który osoba, której dane dotyczą, rozumie lub co do którego można w uzasadniony sposób przypuszczać, że jest dla niej zrozumiały. Dzieci muszą być informowane w sposób dostosowany do ich wieku, przy użyciu ulotek, infografik, lub prezentacji specjalnie opracowanych w celu wyjaśnienia procedury pobierania odcisków palców.
2.  Informacje, o których mowa w ust. 1, są udzielane obywatelowi państwa trzeciego w sposób jasny, zwięzły i dokładny w formie pisemnej w momencie uzyskania danych, wizerunków twarzy oraz danych daktyloskopijnych, o których mowa w art. 9 pkt 4, 5 i 6, art. 22c ust. 2 i art. 22d lit. a)–g). Dzieci muszą być informowane w sposób dostosowany do ich wieku, przy użyciu ulotek, infografik, lub prezentacji specjalnie opracowanych w celu wyjaśnienia procedury pobierania odcisków palców.
Poprawka 137
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 31
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 38 – ustęp 3
31)  art. 38 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
skreśla się
„3. Jeżeli wniosek określony w ust. 2 złożony jest do państwa członkowskiego innego niż odpowiedzialne państwo członkowskie, organy państwa członkowskiego, do którego wniosek został złożony, kontaktują się z organami odpowiedzialnego państwa członkowskiego w okresie siedmiu dni. Odpowiedzialne państwo członkowskie sprawdza dokładność danych oraz zgodność z prawem ich przetwarzania w VIS w okresie jednego miesiąca.”;
Poprawka 138
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 31 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 38
31a)  art. 38 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 38
„Artykuł 38
Prawo do dostępu, skorygowania i usunięcia danych
Prawo do dostępu do danych osobowych, ich sprostowania, uzupełnienia, usunięcia oraz do ograniczenia przetwarzania
1.  Bez uszczerbku dla obowiązku dostarczenia innych informacji zgodnie z art. 12 lit. a) dyrektywy 95/46/WE, każda osoba posiada prawo do uzyskania informacji na temat danych jej dotyczących, zarejestrowanych w VIS, oraz na temat państwa członkowskiego, które przesłało te dane do VIS. Taki dostęp do danych może być przyznany jedynie przez państwo członkowskie. Każde państwo członkowskie rejestruje wszelkie wnioski o przyznanie takiego dostępu.
1.  Z zastrzeżeniem prawa do informacji przewidzianego w art. 15 i 16 rozporządzenia (UE) 2018/1725 osoby ubiegające się o wizę lub posiadacze wiz długoterminowych bądź dokumentów pobytowych, których dane są przechowywane w VIS, są informowani, w momencie pobierania ich danych, o procedurach umożliwiających korzystanie z praw przysługujących na mocy art. 17–20 rozporządzenia (UE) 2018/1725, a także art. 15–18 rozporządzenia (UE) 2016/679. Jednocześnie udostępnia się im dane kontaktowe Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.
2.   Każda osoba może wystąpić z wnioskiem o skorygowanie błędnych danych na swój temat i o usunięcie danych zarejestrowanych bezprawnie. Korekta lub usunięcie danych przeprowadzana jest niezwłocznie przez odpowiedzialne państwo członkowskie zgodnie z jego przepisami ustawowymi, przepisami wykonawczymi i procedurami.
2.   W celu korzystania z praw przysługujących im na mocy art. 17–20 rozporządzenia (UE) 2018/1725 i art. 15–18 rozporządzenia (UE) 2016/679 osoby, o których mowa w ust. 1, mają prawo zwrócić się do państwa członkowskiego, które wprowadziło ich dane do VIS. Państwo członkowskie, które otrzymuje wniosek, musi go zbadać i udzielić odpowiedzi w jak najkrótszym terminie, nieprzekraczającym 30 dni. Jeżeli w odpowiedzi na wniosek okaże się, że dane przechowywane w VIS są niezgodne ze stanem faktycznym lub zostały zarejestrowane bezprawnie, odpowiedzialne państwo członkowskie niezwłocznie sprostowuje lub usuwa te dane z VIS, nie później niż w terminie 30 dni od otrzymania wniosku zgodnie z art. 12 ust. 3 i 4 rozporządzenia (UE) 2016/679. Jeżeli wniosek złożony jest do państwa członkowskiego innego niż odpowiedzialne państwo członkowskie, organy państwa członkowskiego, do którego wniosek został złożony, kontaktują się z organami odpowiedzialnego państwa członkowskiego w okresie siedmiu dni. Odpowiedzialne państwo członkowskie sprawdza dokładność danych oraz zgodność z prawem ich przetwarzania w VIS w okresie jednego miesiąca. Państwo członkowskie, które skontaktowało się z organem odpowiedzialnego państwa członkowskiego, do którego wniosek został przekazany, informuje zainteresowane osoby o tym, gdzie wniosek został przekazany, i o dalszej procedurze.
3.   Jeżeli wniosek określony w ust. 2 złożony jest do państwa członkowskiego innego niż odpowiedzialne państwo członkowskie, organy państwa członkowskiego, do którego wniosek został złożony, kontaktują się z organami odpowiedzialnego państwa członkowskiego w okresie 14 dni. Odpowiedzialne państwo członkowskie sprawdza dokładność danych oraz zgodność z prawem ich przetwarzania w VIS w okresie jednego miesiąca.
3.   W przypadku gdy odpowiedzialne państwo członkowskie nie zgadza się z twierdzeniem, że dane przechowywane w VIS są niezgodne ze stanem faktycznym lub zostały zarejestrowane bezprawnie, wydaje niezwłocznie decyzję administracyjną, w której wyjaśnia na piśmie osobie zainteresowanej, dlaczego nie jest gotowe do sprostowania lub usunięcia danych jej dotyczących.
4.   Jeżeli okaże się, że dane zarejestrowane w VIS są niedokładne lub zostały zarejestrowane bezprawnie, odpowiedzialne państwo członkowskie koryguje lub usuwa te dane zgodnie z art. 24 ust. 3. Odpowiedzialne państwo członkowskie niezwłocznie potwierdza na piśmie osobie zainteresowanej, że podjęło działania w celu skorygowania lub usunięcia danych jej dotyczących.
4.   Decyzja ta zawiera też informacje dla osoby zainteresowanej, wyjaśniające możliwość odwołania się od decyzji podjętej w odniesieniu do wniosku, o którym mowa w ust. 2, a w stosownych przypadkach informacje dotyczące sposobu wniesienia sprawy lub skargi do właściwych organów lub sądów oraz informacje dotyczące pomocy dostępnej dla tej osoby, w tym od właściwych krajowych organów nadzorczych.
5.  Jeżeli odpowiedzialne państwo członkowskie nie zgadza się z tym, że dane zarejestrowane w VIS są niedokładnie lub zostały zarejestrowane bezprawnie, niezwłocznie wyjaśnia na piśmie osobie zainteresowanej, dlaczego nie jest gotowe do korekty lub usunięcia danych jej dotyczących.
5.   Wnioski składane na podstawie ust. 2 zawierają informacje niezbędne do zidentyfikowania zainteresowanej osoby. Takie informacje wykorzystuje się wyłącznie w celu zapewnienia możliwości korzystania z praw, o których mowa w ust. 2.
6.  Odpowiedzialne państwo członkowskie dostarcza również osobie zainteresowanej informacji wyjaśniających kroki, które osoba ta może podjąć w przypadku nieprzyjęcia przedstawionego wyjaśnienia. Obejmuje to informacje dotyczące sposobu wszczęcia postępowania lub złożenia skargi do właściwych organów lub sądów tego państwa członkowskiego oraz wszelkiej pomocy, w tym ze strony krajowych organów nadzorczych, o których mowa w art. 41 ust. 1, dostępnych zgodnie z przepisami ustawowymi, przepisami wykonawczymi i procedurami tego państwa członkowskiego.
6.  Odpowiedzialne państwo członkowskie odnotowuje w formie sporządzonego na piśmie dokumentu, że wniesiono wniosek, o którym mowa w ust. 2, oraz w jaki sposób został rozpatrzony. Państwo takie udostępnia ten dokument właściwym krajowym organom nadzorczym odpowiedzialnym za ochronę danych niezwłocznie i nie później niż siedem dni po podjęciu decyzji o sprostowaniu lub usunięciu danych, o której mowa w ust. 2 akapit drugi, lub odpowiednio na mocy decyzji, o której mowa w ust. 3.”;
Poprawka 139
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 31 b (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 39
31b)  art. 39 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 39
„Artykuł 39
Współpraca w celu zapewnienia praw dotyczących ochrony danych
Współpraca w celu zapewnienia praw dotyczących ochrony danych
1.  Państwa członkowskie aktywnie współpracują w celu egzekwowania praw ustanowionych w art. 38 ust. 2, 3 i 4.
1.  Właściwe organy państw członkowskich aktywnie współpracują w celu egzekwowania praw ustanowionych w art. 38.
2.  W każdym państwie członkowskim krajowy organ nadzorczy, po otrzymaniu odpowiedniego wniosku, udziela osobie zainteresowanej pomocy oraz porad dotyczących wykonywania przez nią prawa do skorygowania lub usunięcia danych jej dotyczących, zgodnie z art. 28 ust. 4 dyrektywy 95/46/WE.
2.  W każdym państwie członkowskim organ nadzorczy, o którym mowa w art. 51 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679, po otrzymaniu odpowiedniego wniosku, udziela osobie, której dane dotyczą, pomocy oraz porad dotyczących wykonywania przez nią prawa do sprostowania, uzupełnienia lub usunięcia danych osobowych jej dotyczących bądź ograniczenia przetwarzania takich danych, zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679.
3.  Krajowy organ nadzorczy odpowiedzialnego państwa członkowskiego, które przesłało dane oraz krajowe organy nadzorcze państw członkowskich, do których złożono taki wniosek, współpracują w tym zakresie.
Aby osiągnąć cele, o których mowa w akapicie pierwszym, organ nadzorczy odpowiedzialnego państwa członkowskiego, które przekazało dane, oraz organ nadzorczy państwa członkowskiego, do którego skierowano wniosek, prowadzą współpracę.
Poprawka 140
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 31 c (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 40
31c)  art. 40 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 40
„Artykuł 40
Środki odwoławcze
Środki odwoławcze
1.  W każdym państwie członkowskim każda osoba ma prawo do wszczęcia postępowania lub złożenia skargi do właściwych władz lub we właściwych sądach w tym państwie członkowskim, które osobie takiej odmówiło prawa do dostępu lub prawa do skorygowania lub usunięcia danych jej dotyczących, określonego w art. 38 ust. 1 i 2.
1.   Z zastrzeżeniem art. 77 i 79 rozporządzenia (UE) 2016/679 w każdym państwie członkowskim każda osoba ma prawo do wszczęcia postępowania lub złożenia skargi do właściwych władz lub we właściwych sądach w tym państwie członkowskim, które osobie takiej odmówiło prawa do dostępu lub prawa do sprostowania, uzupełnienia lub usunięcia danych jej dotyczących, określonego w art. 38 niniejszego rozporządzenia. Prawo do wniesienia sprawy lub skargi obowiązuje również, w przypadku gdy administrator danych nie odpowiedział w terminach przewidzianych w art. 38 na wniosek o udzielenie dostępu do danych, ich sprostowanie, uzupełnienie lub usunięcie, lub gdy wniosku nie rozpatrzył.
2.  Pomoc ze strony krajowych organów nadzorczych, o której mowa w art. 39 ust. 2, jest dostępna przez cały czas trwania procedury.
2.  Pomoc ze strony organu nadzorczego, o którym mowa w art. 51 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679, jest dostępna przez cały czas trwania procedury.”;
Poprawka 141
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 31 d (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 41
31d)  art. 41 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 41
„Artykuł 41
Nadzór krajowego organu nadzorczego
Nadzór krajowego organu nadzorczego
1.  Organ lub organy wyznaczone w każdym państwie członkowskim, którym powierzono uprawnienia, o których mowa w art. 28 dyrektywy 95/46/WE („krajowy organ nadzorczy”) monitorują niezależnie zgodność z prawem przetwarzania danych osobowych, o których mowa w art. 5 ust. 1, przez dane państwo członkowskie, w tym ich przekazywanie do i z VIS.
1.  Każde państwo członkowskie zapewnia, by organ nadzorczy, o którym mowa w art. 51 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679, monitorował w sposób niezależny, czy przetwarzanie danych osobowych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przez dane państwo członkowskie jest zgodne z prawem.
2.  Krajowy organ nadzorczy zapewnia przeprowadzenie co najmniej co cztery lata audytu operacji przetwarzania danych w systemie krajowym zgodnie z odpowiednimi międzynarodowymi standardami przeprowadzania audytów.
2.   Organ lub organy nadzorcze, o których mowa w art. 51 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679, zapewniają przeprowadzenie co najmniej co trzy lata audytu operacji przetwarzania danych przez właściwe organy krajowe zgodnie z odpowiednimi międzynarodowymi standardami przeprowadzania audytów. Wyniki tego audytu mogą być uwzględniane w ocenach prowadzonych w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Rady (UE) nr 1053/2013. Organ nadzorczy, o którym mowa w art. 51 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679, publikuje co roku informacje na temat liczby wniosków o sprostowanie, uzupełnienie, usunięcie lub ograniczenie przetwarzania danych, działań podjętych w odpowiedzi na wnioski i liczby sprostowań, uzupełnień, usunięć i ograniczeń przetwarzania dokonanych w odpowiedzi na wnioski zainteresowanych osób.
3.  Państwa członkowskie zapewniają, aby ich krajowy organ nadzorczy dysponował zasobami wystarczającymi do wykonania zadań powierzonych im na mocy niniejszego rozporządzenia.
3.  Państwa członkowskie zapewniają, aby ich organ nadzorczy dysponował zasobami wystarczającymi do wykonania zadań powierzonych im na mocy niniejszego rozporządzenia oraz posiadał dostęp do doradztwa świadczonego przez osoby dysponujące wystarczającą wiedzą na temat danych biometrycznych.
4.   W związku z przetwarzaniem w VIS danych osobowych każde państwo członkowskie wyznacza organ, który ma być traktowany jako administrator danych zgodnie z art. 2 lit. d) dyrektywy 95/46/WE i który głównie ponosi odpowiedzialność za przetwarzanie danych w tym państwie członkowskim. Każde państwo członkowskie przekazuje Komisji szczegółową informację o tym organie.
5.   Każde państwo członkowskie dostarcza wszelkich informacji wymaganych przez krajowe organy nadzorcze, a w szczególności zapewnia im informacje dotyczące działań prowadzonych zgodnie z art. 28 i 29 ust. 1 oraz umożliwia im dostęp do list, o których mowa w art. 28 ust. 4 lit. c), i do swojego rejestru, o którym mowa w art. 34, oraz do wszystkich swoich pomieszczeń w dowolnym czasie.
5.  Państwa członkowskie dostarczają wszelkich informacji wymaganych przez organ nadzorczy, o którym mowa w art. 51 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679, a w szczególności zapewniają mu informacje dotyczące działań prowadzonych zgodnie ze swoimi obowiązkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Państwa członkowskie umożliwiają organom nadzorczym, o których mowa w art. 51 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679, dostęp do swoich rejestrów oraz do wszystkich swoich pomieszczeń powiązanych z interoperacyjnością w dowolnym czasie.”;
Poprawka 142
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 31 e (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 42
31e)  art. 42 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 42
„Artykuł 42
Nadzór Europejskiego Inspektora Ochrony Danych
Nadzór Europejskiego Inspektora Ochrony Danych
1.  Europejski Inspektor Ochrony Danych kontroluje, czy działania organu zarządzającego w zakresie przetwarzania danych wykonywane są zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Zastosowanie mają odpowiednio obowiązki i uprawnienia określone w art. 46 i 47 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.
1.  Europejski Inspektor Ochrony Danych jest odpowiedzialny za monitorowanie działań agencji eu-LISA, Europolu oraz Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej w zakresie przetwarzania danych osobowych na podstawie niniejszego rozporządzenia i za zapewnienie, by takie działania prowadzone były zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1725 i niniejszym rozporządzeniem.
2.  Europejski Inspektor Ochrony Danych zapewnia przeprowadzenie co najmniej co cztery lata audytu przetwarzania danych osobowych przez organ zarządzający zgodnie z odpowiednimi międzynarodowymi standardami przeprowadzania audytów. Sprawozdanie z kontroli przesyłane jest Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, organowi zarządzającemu, Komisji i krajowym organom nadzorczym. Przed przyjęciem sprawozdania należy umożliwić organowi zarządzającemu przedstawienie uwag.
2.  Europejski Inspektor Ochrony Danych zapewnia przeprowadzenie co najmniej raz na trzy lata kontroli działalności eu-LISA w zakresie przetwarzania danych osobowych, zgodnie z odpowiednimi międzynarodowymi standardami przeprowadzania kontroli. Sprawozdanie z takiej kontroli przekazuje się Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, eu-LISA, Komisji i państwom członkowskim. Agencja eu-LISA ma możliwość przedstawienia uwag dotyczących sprawozdań przed ich przyjęciem.
3.   Organ zarządzający dostarcza informacje wymagane przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, zapewnia mu dostęp do wszystkich dokumentów oraz do swojego rejestru, o którym mowa w art. 34 ust. 1, jak również zapewnia mu dostęp do wszystkich swoich pomieszczeń w dowolnym czasie.
3.   Agencja eu-LISA dostarcza informacje wymagane przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, zapewnia mu dostęp do wszystkich dokumentów oraz do swojego rejestru, o którym mowa w art. 22r, 34 i 45b, jak również zapewnia Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych dostęp do wszystkich swoich pomieszczeń w dowolnym czasie.
Poprawka 143
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 32
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 43 – ustępy 1 i 2
32)  art. 43 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
skreśla się
1.  Europejski Inspektor Ochrony Danych działa w ścisłej współpracy z krajowymi organami nadzorczymi w kwestiach wymagających zaangażowania organów krajowych, zwłaszcza jeżeli Europejski Inspektor Ochrony Danych lub krajowy organ nadzorczy stwierdzą poważne rozbieżności między praktykami państw członkowskich lub potencjalnie niezgodne z prawem przekazywanie danych przy wykorzystaniu kanałów komunikacyjnych elementów interoperacyjności, lub w sytuacji, gdy jeden krajowy organ nadzorczy lub kilka takich organów podnosi kwestie dotyczące wdrożenia i interpretacji niniejszego rozporządzenia.
2.  W przypadkach, o których mowa w ust. 1, zapewnia się skoordynowany nadzór zgodnie z art. 62 rozporządzenia (UE) nr XXXX/2018 [zmienione rozporządzenie nr 45/2001].
Poprawka 144
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 32 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 43
32a)  art. 43 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 43
Artykuł 43
Współpraca krajowych organów nadzorczych z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych
Współpraca krajowych organów nadzorczych z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych
1.  Krajowe organy nadzorcze oraz Europejski Inspektor Ochrony Danych, działając w ramach swoich kompetencji, współpracują czynnie w ramach własnych zadań i zapewniają skoordynowany nadzór nad VIS i systemami krajowymi.
1.   Organy nadzorcze i Europejski Inspektor Ochrony Danych prowadzą – z poszanowaniem zakresu swoich kompetencji – aktywną współpracę w ramach przysługujących im uprawnień, aby zapewnić skoordynowany nadzór nad elementami interoperacyjności i innymi przepisami niniejszego rozporządzenia.
2.  W zależności od potrzeb, działając w ramach swoich kompetencji, wymieniają one istotne informacje, wspomagają się wzajemnie w przeprowadzaniu kontroli i inspekcji, analizują trudności w interpretowaniu lub stosowaniu niniejszego rozporządzenia, badają problemy związane ze sprawowaniem niezależnego nadzoru lub z wykonywaniem praw osób, których dotyczą dane, sporządzają uzgodnione wnioski w sprawie wspólnych rozwiązań problemów oraz upowszechniają wiedzę o prawach dotyczących ochrony danych.
2.   Europejski Inspektor Ochrony Danych i organy nadzorcze wymieniają się stosownymi informacjami, udzielają sobie pomocy w przeprowadzaniu kontroli i inspekcji, analizują wszelkie trudności dotyczące wykładni lub stosowania niniejszego rozporządzenia, oceniają problemy związane ze sprawowaniem niezależnego nadzoru lub z korzystaniem przez osoby, których dane dotyczą, z przysługujących im praw, sporządzają zharmonizowane propozycje dotyczące wspólnych rozwiązań wszelkich problemów i wspierają działania na rzecz zwiększania świadomości w obszarze praw do ochrony danych, stosownie do potrzeb.
3.  Krajowe organy nadzorcze oraz Europejski Inspektor Ochrony Danych spotykają się w tym celu przynajmniej dwa razy do roku. Koszty tych spotkań i ich obsługa pozostają w gestii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych. Na pierwszym posiedzeniu przyjmowany jest regulamin wewnętrzny. Dalsze metody pracy opracowuje się wspólnie stosownie do potrzeb.
3.   Do celów ust. 2 organy nadzorcze i Europejski Inspektor Ochrony Danych spotykają się co najmniej dwa razy w roku w ramach Europejskiej Rady Ochrony Danych. Za koszty tych posiedzeń i ich organizację odpowiada Europejska Rada Ochrony Danych. Na pierwszym posiedzeniu przyjmowany jest regulamin wewnętrzny. Dalsze metody pracy opracowuje się wspólnie stosownie do potrzeb.
4.  Wspólne sprawozdanie z działalności jest przesyłane co dwa lata Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i organowi zarządzającemu. W sprawozdaniu tym każdemu państwu członkowskiemu poświęcony jest osobny rozdział przygotowany przez krajowy organ nadzorczy danego państwa członkowskiego.
4.   Co dwa lata Europejska Rada Ochrony Danych przesyła Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji, Europolowi, Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej i eu-LISA wspólne sprawozdanie z działalności. W sprawozdaniu tym każdemu państwu członkowskiemu poświęcony jest osobny rozdział przygotowany przez organ nadzorczy tego państwa członkowskiego.”;
Poprawka 145
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 32 b (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 44
32b)  skreśla się art. 44;
Artykuł 44
Ochrona danych w okresie przejściowym
Jeżeli w okresie przejściowym Komisja deleguje swoje obowiązki na inny organ lub organy zgodnie z art. 26 ust. 4 niniejszego rozporządzenia zapewnia ona Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych prawo oraz możliwość pełnego wykonywania jego zadań, w tym możliwość przeprowadzania kontroli na miejscu oraz wykonywania wszelkich innych uprawnień powierzonych Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych na mocy art. 47 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.
Poprawka 146
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 32 c (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 – ustęp 2 a (nowy)
32c)  w art. 45 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„2a. W poniższych sprawach środki niezbędne do rozwoju centralnego systemu VIS, interfejsów krajowych w każdym państwie członkowskim i infrastruktury komunikacyjnej między centralnym systemem VIS a interfejsami krajowymi są przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 49 ust. 2:
a)   projekt architektury fizycznej systemu łącznie z siecią komunikacyjną;
b)   aspekty techniczne mające znaczenie dla ochrony danych osobowych;
c)   aspekty techniczne mające poważne skutki finansowe dla budżetów państw członkowskich lub mające poważne konsekwencje techniczne dla systemów krajowych państw członkowskich;
d)   opracowanie wymogów bezpieczeństwa, wraz z aspektami biometrycznymi.”
Poprawka 147
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 34
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 a – ustęp 1 – akapit 1 – wprowadzenie
Odpowiednio upoważniony personel właściwych organów państw członkowskich, Komisji, eu-LISA i Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej ustanowionej rozporządzeniem (UE) 2016/1624 ma dostęp do przeglądania następujących danych, wyłącznie do celów sporządzania sprawozdań i statystyk, bez możliwości indywidualnej identyfikacji:
Odpowiednio upoważniony personel właściwych organów państw członkowskich, Komisji, eu-LISA i Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej ustanowionej rozporządzeniem (UE) 2016/1624 ma dostęp do przeglądania następujących danych, wyłącznie do celów sporządzania sprawozdań i statystyk, bez możliwości indywidualnej identyfikacji dzięki pełnej anonimizacji danych:
Poprawka 148
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 34
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 a – ustęp 1 – akapit 1 – litera c
c)  płci, daty urodzenia i obecnego obywatelstwa osoby ubiegającej się o wizę;
c)  płci, roku urodzenia i obecnego obywatelstwa osoby ubiegającej się o wizę;
Poprawka 149
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 34
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 a – ustęp 1 – akapit 1 – litera h
h)  podstaw uzasadniających wszelkie decyzje dotyczące dokumentu lub wniosku – wyłącznie w odniesieniu do wiz krótkoterminowych; w odniesieniu do wiz długoterminowych i dokumentów pobytowych – decyzji w sprawie wniosku (o wydaniu wizy lub odmowie wydania wizy, wraz z podstawą uzasadniającą decyzję);
h)  podstaw uzasadniających wszelkie decyzje o odmowie wizy krótkoterminowej, w tym wskazania wszelkich trafień w odniesieniu do przeglądanych unijnych systemów informacyjnych, danych Europolu lub Interpolu, listy ostrzegawczej, o której mowa w art. 29 rozporządzenia (UE) 2018/1240 lub szczegółowych wskaźników ryzyka;
Poprawka 150
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 34
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 a – ustęp 1 – akapit 1 – litera h a (nowa)
ha)  podstaw uzasadniających wszelkie decyzje o odmowie dokumentu, w tym wskazania wszelkich trafień w odniesieniu do przeglądanych unijnych systemów informacyjnych, danych Europolu lub Interpolu, listy ostrzegawczej, o której mowa w art. 34 rozporządzenia (UE) 2018/1240 lub szczegółowych wskaźników ryzyka;
Poprawka 151
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 34
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 a – ustęp 1 – akapit 1 – litera k
k)  głównych celów podróży – w odniesieniu do wiz krótkoterminowych; celu wniosku – w odniesieniu do wiz długoterminowych i dokumentów pobytowych;
k)  głównych celów podróży – w odniesieniu do wiz krótkoterminowych;
Poprawka 152
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 34
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 a – ustęp 1 – akapit 1 – litera l
l)  danych wprowadzonych w związku z każdym dokumentem wydanym, unieważnionym lub cofniętym, lub dokumentem, którego okres ważności został przedłużony (w stosownych przypadkach);
l)  danych wprowadzonych w związku z każdym dokumentem wizowym wydanym, unieważnionym lub cofniętym, lub dokumentem wizowym, którego okres ważności został przedłużony (w stosownych przypadkach);
Poprawka 153
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 34
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 a – ustęp 6
6.  Pod koniec każdego roku dokonuje się zestawienia danych statystycznych w postaci statystyk kwartalnych dla tego roku. W statystykach dane przedstawiane są w podziale na poszczególne państwa członkowskie.
6.  Pod koniec każdego roku dokonuje się zestawienia danych statystycznych w sprawozdaniu rocznym za ten rok. W statystykach dane przedstawiane są w podziale na poszczególne państwa członkowskie. Sprawozdanie jest publikowane i przekazywane Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji, Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz krajowym organom nadzorczym.
Poprawka 154
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 b – ustęp 1
1.  W celu wypełniania swojego obowiązku wynikającego z art. 26 ust. 1 lit. b) konwencji wykonawczej do układu z Schengen przewoźnicy lotniczy, przewoźnicy morscy i przewoźnicy międzynarodowi przewożący grupy drogą lądową autokarem przesyłają zapytanie do VIS w celu zweryfikowania, czy obywatele państw trzecich posiadający wizę krótkoterminową, wizę długoterminową lub dokument pobytowy posiadają, odpowiednio, ważną wizę krótkoterminową, wizę długoterminową lub ważny dokument pobytowy. W tym celu, w odniesieniu do wiz krótkoterminowych, przewoźnicy podają dane wymienione w – odpowiednio – art. 9 pkt 4 lit. a), b) i c) lub w art. 22c lit. a), b) i c) niniejszego rozporządzenia.
1.  W celu wypełniania swojego obowiązku wynikającego z art. 26 ust. 1 lit. b) konwencji wykonawczej do układu z Schengen przewoźnicy lotniczy, przewoźnicy morscy i przewoźnicy międzynarodowi przewożący grupy drogą lądową autokarem przesyłają zapytanie do VIS w celu zweryfikowania, czy obywatele państw trzecich posiadający wizę krótkoterminową, wizę długoterminową lub dokument pobytowy posiadają, odpowiednio, ważną wizę krótkoterminową, wizę długoterminową lub ważny dokument pobytowy. W przypadkach gdy pasażerom nie zezwala się na wejście na pokład ze względu na zapytanie w VIS, przewoźnicy informują pasażerów o tym oraz o sposobach skorzystania z przysługującego im prawa do dostępu do ich danych przechowywanych w VIS, sprostowania i usunięcia takich danych.
Poprawka 155
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 b – ustęp 3
3.  Bezpieczny dostęp do portalu dla przewoźników, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. h) decyzji 2004/512/WE zmienionej niniejszym rozporządzeniem, pozwala przewoźnikom na przesłanie zapytania, o którym mowa w ust. 1, przed wejściem pasażera na pokład. W tym celu przewoźnik przesyła zapytanie do VIS z wykorzystaniem danych z dokumentu podróży zawartych w polu przeznaczonym do odczytu maszynowego.
3.  Bezpieczny dostęp do portalu dla przewoźników, o którym mowa w art. 2a lit. h), obejmujący możliwość korzystania z rozwiązań technologii mobilnej, pozwala przewoźnikom na przesłanie zapytania, o którym mowa w ust. 1, przed wejściem pasażera na pokład. Przewoźnik dostarcza dane z dokumentu podróży zawarte w polu przeznaczonym do odczytu maszynowego i wskazuje państwo członkowskie wjazdu. W drodze odstępstwa, w przypadku tranzytu lotniczego, przewoźnik nie jest zobowiązany do sprawdzenia, czy obywatel państwa trzeciego posiada ważną wizę krótkoterminową, wizę długoterminową lub dokument pobytowy, stosownie do przypadku.
Poprawka 156
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 b – ustęp 4
4.  VIS informuje przewoźnika, czy dana osoba posiada ważną wizę, udzielając odpowiedzi „OK/NOT OK”.
4.  VIS informuje przewoźnika, czy dana osoba posiada ważną wizę krótkoterminową, wizę długoterminową lub dokument pobytowy, stosownie do przypadku, udzielając odpowiedzi „OK/NOT OK”. Jeżeli wydano wizę krótkoterminową o ograniczonej ważności terytorialnej zgodnie z art. 25 rozporządzenia (WE) nr 810/2009, odpowiedź udzielona przez VIS uwzględnia państwo (państwa) członkowskie, na którego (których) terytorium wiza jest ważna, jak również państwo członkowskie wjazdu wskazane przez przewoźnika. Przewoźnicy mogą – zgodnie z mającym zastosowaniem prawem – przechowywać przesłane informacje i otrzymane odpowiedzi. Odpowiedź „OK/NOT OK” nie może być uznawana za decyzję o zezwoleniu na wjazd lub o odmowie wjazdu wydawaną zgodnie rozporządzeniem (UE) 2016/399. Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych szczegółowe przepisy dotyczące warunków działania portalu dla przewoźników oraz mające zastosowanie przepisy dotyczące ochrony i bezpieczeństwa danych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 49 ust. 2.
Poprawka 157
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 b – ustęp 5
5.  Aby umożliwić należycie upoważnionym członkom personelu przewoźników dostęp do portalu dla przewoźników do celów przewidzianych w ust. 2, ustanawia się system uwierzytelnienia zarezerwowany wyłącznie dla przewoźników. Komisja przyjmuje system uwierzytelnienia w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 49 ust. 2.
5.  Aby umożliwić należycie upoważnionym członkom personelu przewoźników dostęp do portalu dla przewoźników do celów przewidzianych w ust. 2, ustanawia się system uwierzytelnienia zarezerwowany wyłącznie dla przewoźników. Przy ustanawianiu systemu uwierzytelnienia uwzględnia się zarządzanie ryzykiem związanym z bezpieczeństwem informacji i zasady uwzględniania ochrony danych już w fazie projektowania oraz domyślnej ochrony danych. Komisja przyjmuje system uwierzytelnienia w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 49 ust. 2.
Poprawka 158
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 b – ustęp 5 a (nowy)
5a.  W ramach portalu dla przewoźników wykorzystywana jest oddzielna baza danych przeznaczona wyłącznie do odczytu, która jest codziennie aktualizowana poprzez jednokierunkowe pobieranie minimalnego niezbędnego podzbioru danych przechowywanych w VIS. Agencja eu-LISA jest odpowiedzialna za bezpieczeństwo portalu dla przewoźników, za bezpieczeństwo przechowywanych w nim danych osobowych i za proces pobierania danych osobowych do oddzielnej bazy danych przeznaczonej wyłącznie do odczytu.
Poprawka 159
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 b – ustęp 5 b (nowy)
5b.  Przewoźnicy, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, podlegają karom przewidzianym zgodnie z art. 26 ust. 2 Konwencji wykonawczej do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 roku między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach („konwencja wykonawcza do układu z Schengen”) i art. 4 dyrektywy Rady 2001/51/WE, jeżeli przewożą obywateli państw trzecich, którzy, mimo że są objęci wymogiem posiadania wizy, nie posiadają ważnej wizy.
Poprawka 160
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 b – ustęp 5 c (nowy)
5c.  Jeżeli obywatelom państwa trzeciego odmówiono wjazdu, każdy przewoźnik, który dowiózł ich na granicę zewnętrzną drogą powietrzną, morską i lądową, jest zobowiązany do natychmiastowego ponownego przyjęcia za nich odpowiedzialności. Na żądanie służb granicznych przewoźnicy są zobowiązani do przewiezienia obywateli państw trzecich do państwa trzeciego, z którego obywatele ci zostali przetransportowani, do państwa trzeciego, które wydało dokument podróży uprawniający tych obywateli do podróżowania, albo do dowolnego innego państwa trzeciego, do którego obywatele ci zostaną na pewno przyjęci.
Poprawka 161
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 b – ustęp 5 d (nowy)
5d.  W drodze odstępstwa od ust. 1 przez pierwsze trzy lata od rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia weryfikacja, o której mowa w ust. 1, nie jest obowiązkowa dla przewoźników przewożących grupy drogą lądową autokarami i nie mają do nich zastosowania przepisy, o których mowa w ust. 5b.
Poprawka 162
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 c – ustęp 1
1.  Jeżeli przesłanie zapytania, o którym mowa w art. 45b ust. 1, jest technicznie niemożliwe z powodu awarii jakiejkolwiek części VIS, przewoźnicy są zwolnieni z obowiązku weryfikacji spełnienia wymogu posiadania ważnej wizy lub ważnego dokumentu podróży przy użyciu portalu dla przewoźników. Jeżeli organ zarządzający wykryje taką awarię, powiadamia o tym fakcie przewoźników. Powiadamia ich także o usunięciu awarii. Jeżeli taką awarię wykryją przewoźnicy, mogą powiadomić organ zarządzający.
1.  Jeżeli przesłanie zapytania, o którym mowa w art. 45b ust. 1, jest technicznie niemożliwe z powodu awarii jakiejkolwiek części VIS, przewoźnicy są zwolnieni z obowiązku weryfikacji spełnienia wymogu posiadania ważnej wizy lub ważnego dokumentu podróży przy użyciu portalu dla przewoźników. Jeżeli eu-LISA wykryje taką awarię, powiadamia o tym fakcie przewoźników. Powiadamia ich także o usunięciu awarii. Jeżeli taką awarię wykryją przewoźnicy, mogą powiadomić agencję eu-LISA.
Poprawka 163
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 c – ustęp 1 a (nowy)
1a.  W przypadkach, o których mowa w ust. 1, na przewoźników nie nakłada się kar, o których mowa w art. 45b ust. 5b niniejszego artykułu.
Poprawka 164
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 c – ustęp 1 b (nowy)
1b.  Jeżeli z innych powodów niż awaria jakiejkolwiek części VIS przez dłuższy czas technicznie nie jest możliwe dokonanie przez przewoźnika zapytania, o którym mowa w art. 45b ust. 1, przewoźnik ten informuje eu-LISA.
Poprawka 165
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 d – ustęp 1
1.  Aby wykonywać zadania i korzystać z uprawnień na podstawie art. 40 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624* oraz oprócz dostępu przewidzianego w art. 40 ust. 8 tego rozporządzenia, członkowie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz zespołów składających się z personelu realizującego operacje w dziedzinie powrotów mają, w ramach swojego mandatu, prawo do dostępu do danych wprowadzonych do VIS oraz do wyszukiwania takich danych.
1.  Aby wykonywać zadania i korzystać z uprawnień na podstawie art. 40 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624* członkowie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej mają, w ramach swojego mandatu, prawo do dostępu do danych wprowadzonych do VIS oraz do wyszukiwania takich danych.
Poprawka 166
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 e – ustęp 1
1.  W związku z dostępem, o którym mowa w art. 45d ust. 1, zespół Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej może przedłożyć centralnemu punktowi dostępu Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej, o którym mowa w art. 45d ust. 2, wniosek o przeglądanie wszystkich danych lub konkretnego zbioru danych przechowywanych w VIS. Wniosek musi zawierać odesłanie do planu operacyjnego tego państwa członkowskiego w odniesieniu do odprawy granicznej, ochrony granicy i powrotów, na którym jest oparty. Po otrzymaniu wniosku o uzyskanie dostępu centralny punkt dostępu Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej weryfikuje, czy spełnione są warunki dostępu, o których mowa w ust. 2. Jeżeli spełnione są wszystkie warunki dostępu, odpowiednio upoważniony personel centralnego punktu dostępu przetwarza wnioski. Dane VIS, do których uzyskano dostęp, są przekazywane zespołowi w taki sposób, aby nie zostało naruszone bezpieczeństwo tych danych.
1.  W związku z dostępem, o którym mowa w art. 45d ust. 1, zespół Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej może przedłożyć centralnemu punktowi dostępu Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej, o którym mowa w art. 45d ust. 2, wniosek o przeglądanie wszystkich danych lub konkretnego zbioru danych przechowywanych w VIS. Wniosek musi zawierać odesłanie do planu operacyjnego tego państwa członkowskiego w odniesieniu do odprawy granicznej i ochrony granicy, na którym jest oparty. Po otrzymaniu wniosku o uzyskanie dostępu centralny punkt dostępu Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej weryfikuje, czy spełnione są warunki dostępu, o których mowa w ust. 2. Jeżeli spełnione są wszystkie warunki dostępu, odpowiednio upoważniony personel centralnego punktu dostępu przetwarza wnioski. Dane VIS, do których uzyskano dostęp, są przekazywane zespołowi w taki sposób, aby nie zostało naruszone bezpieczeństwo tych danych.
Poprawka 167
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 e – ustęp 2 – litera a
a)  przyjmujące państwo członkowskie upoważnia członków zespołu do korzystania z VIS w celu osiągnięcia celów operacyjnych określonych w planie operacyjnym w odniesieniu do odprawy granicznej, ochrony granicy i powrotów oraz
a)  przyjmujące państwo członkowskie upoważnia członków zespołu do korzystania z VIS w celu osiągnięcia celów operacyjnych określonych w planie operacyjnym w odniesieniu do odprawy granicznej i ochrony granicy oraz
Poprawka 168
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 e – ustęp 3
3.  Zgodnie z art. 40 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/1624 członkowie zespołów oraz zespołów składających się z personelu realizującego zadania w dziedzinie powrotów mogą podejmować działania w odpowiedzi na informacje uzyskane z VIS jedynie na polecenie i – co do zasady – w obecności funkcjonariuszy straży granicznej lub personelu realizującego zadania w dziedzinie powrotów z przyjmującego państwa członkowskiego, w którym działają. Przyjmujące państwo członkowskie może upoważnić członków zespołów do działania w jego imieniu.
3.  Zgodnie z art. 40 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/1624 członkowie zespołów mogą podejmować działania w odpowiedzi na informacje uzyskane z VIS jedynie na polecenie i – co do zasady – w obecności funkcjonariuszy straży granicznej z przyjmującego państwa członkowskiego, w którym działają. Przyjmujące państwo członkowskie może upoważnić członków zespołów do działania w jego imieniu.
Poprawka 169
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 e – ustęp 7
7.  Każdy rejestr operacji przetwarzania danych w VIS prowadzonych przez członka zespołu Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej lub zespołu składającego się z personelu realizującego zadania w dziedzinie powrotów jest prowadzony przez organ zarządzający zgodnie z przepisami art. 34.
7.  Każdy rejestr operacji przetwarzania danych w VIS prowadzonych przez członka zespołu Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej jest prowadzony przez organ zarządzający zgodnie z przepisami art. 34.
Poprawka 170
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 e – ustęp 8
8.  Każdy przypadek uzyskania dostępu i przeprowadzenia wyszukiwania przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej zostaje zarejestrowany zgodnie z przepisami art. 34; rejestracji podlega również każdy przypadek wykorzystania przez nią danych, do których uzyskała dostęp.
8.  Każdy przypadek uzyskania dostępu i przeprowadzenia wyszukiwania przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej zostaje zarejestrowany zgodnie z przepisami art. 34; rejestracji podlega również każdy przypadek wykorzystania przez nią danych, do których jej zespoły uzyskały dostęp.
Poprawka 171
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 45 e – ustęp 9
9.  Z wyjątkiem sytuacji, w których istnieje konieczność wykonania zadań na potrzeby rozporządzenia ustanawiającego europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS), żadnych części VIS nie podłącza się do jakiegokolwiek systemu komputerowego służącego do gromadzenia i przetwarzania danych obsługiwanego przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej lub przeprowadzanego w jej siedzibie, a danych zawartych w VIS, udostępnianych Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, nie przesyła się do jakiegokolwiek takiego systemu. Nie można pobierać żadnych części VIS. Rejestrowania przypadków dostępu i wyszukiwania nie należy interpretować jako pobierania lub kopiowania danych VIS.
9.  Żadnych części VIS nie podłącza się do jakiegokolwiek systemu komputerowego służącego do gromadzenia i przetwarzania danych obsługiwanego przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej lub przeprowadzanego w jej siedzibie, a danych zawartych w VIS, udostępnianych Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, nie przesyła się do jakiegokolwiek takiego systemu. Nie można pobierać żadnych części VIS. Rejestrowania przypadków dostępu i wyszukiwania nie należy interpretować jako pobierania lub kopiowania danych VIS.
Poprawka 172
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 46
35a)  skreśla się art. 46;
Artykuł 46
Integracja funkcji technicznych w ramach sieci konsultacji Schengen
Mechanizm konsultacji, o którym mowa w art. 16, zastępuje sieć konsultacji Schengen z dniem określonym zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 49 ust. 3, gdy wszystkie państwa członkowskie korzystające z sieci konsultacji Schengen w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia powiadomią o rozwiązaniach technicznych i prawnych, jakie przyjęły, aby korzystać z VIS w celu przeprowadzania konsultacji pomiędzy centralnymi organami wizowymi w sprawie wniosków wizowych zgodnie z art. 17 ust. 2 konwencji z Schengen.
Poprawka 173
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35 b (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 47
35b)  skreśla się art. 47;
Artykuł 47
Początek przesyłania danych
Każde państwo członkowskie powiadamia Komisję, że przeprowadziło konieczne przygotowania techniczne i prawne niezbędne do przesyłania do centralnego VIS danych, o których mowa w art. 5 ust. 1, przez krajowy interfejs.
Poprawka 174
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35 c (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 48
35c)  skreśla się art. 48;
Artykuł 48
Uruchomienie systemu
1.  Komisja określa datę rozpoczęcia funkcjonowania VIS, gdy:
a)  przyjęto środki, o których mowa w art. 45 ust. 2;
b)  Komisja oświadczyła o zakończeniu z wynikiem pozytywnym wszechstronnego testu VIS, który Komisja przeprowadza wraz z państwami członkowskimi;
c)  po walidacji przygotowań technicznych państwa członkowskie powiadomiły Komisję o zakończeniu prawnych i technicznych przygotowań do gromadzenia i przekazywania do VIS danych, o których mowa w art. 5 ust. 1, dla wszystkich aplikacji w regionie pierwszym określonym zgodnie z ust. 4, w tym przygotowań do gromadzenia lub przekazywania danych w imieniu innego państwa członkowskiego.
2.  Komisja informuje Parlament Europejski o wynikach testu przeprowadzonego zgodnie z ust. 1 lit. b).
3.  Dla każdego pozostałego regionu Komisja określa datę, od której przekazywanie danych określonych w art. 5 ust. 1 staje się obowiązkowe, gdy państwa członkowskie powiadomiły Komisję o zakończeniu prawnych i technicznych przygotowań do gromadzenia i przekazywania danych, o których mowa w art. 5 ust. 1, do VIS dla wszystkich aplikacji w danym regionie, w tym przygotowań do gromadzenia lub przekazywania danych w imieniu innego państwa członkowskiego. Przed tą datą każde państwo członkowskie może rozpocząć korzystanie z systemu w każdym z tych regionów niezwłocznie po powiadomieniu Komisji o zakończeniu niezbędnych prawnych i technicznych przygotowań do gromadzenia i przekazywania do VIS co najmniej danych, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a) i b).
4.  Regiony, o których mowa w ust. 1 i 3, są określane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 49 ust. 3. Kryteriami do określenia tych regionów są: ryzyko nielegalnej imigracji, zagrożenie bezpieczeństwa wewnętrznego państw członkowskich oraz wykonalność gromadzenia danych biometrycznych ze wszystkich miejscowości regionu.
5.  Komisja publikuje daty uruchomienia systemu w każdym regionie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
6.  Żadne państwo członkowskie nie może przeglądać danych przekazywanych przez inne państwa członkowskie do VIS, zanim samo lub inne państwo członkowskie je reprezentujące nie rozpocznie wprowadzania danych zgodnie z ust. 1 i 3.
Poprawka 175
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 35 d (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 48 a (nowy)
35d)  dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 48a
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 9cb i art. 23, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia ... [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia]. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 9cb i art. 23, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.
4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.
5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 9cb i art. 23 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;
Poprawka 176
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 38
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 50 – nagłówek
Monitorowanie i ocena
Monitorowanie i ocena wpływu na prawa podstawowe
Poprawka 177
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 38
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 50 – ustęp 1
1.  Organ zarządzający zapewnia wprowadzenie procedur pozwalających na monitorowanie funkcjonowania VIS pod względem realizacji celów związanych z wynikami, opłacalnością, bezpieczeństwem i jakością usług.
1.  Agencja eu-LISA zapewnia wprowadzenie procedur pozwalających na monitorowanie funkcjonowania VIS pod względem realizacji celów związanych z wynikami, opłacalnością, bezpieczeństwem i jakością usług, a także monitorowanie zgodności z prawami podstawowymi, w tym prawem do ochrony danych osobowych, prawem do niedyskryminacji, prawami dziecka i prawem do skutecznego środka odwoławczego.
Poprawka 178
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 38
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 50 – ustęp 2
2.  Na potrzeby konserwacji technicznej organ zarządzający ma dostęp do niezbędnych informacji związanych z operacjami przetwarzania danych przeprowadzanymi w VIS.
2.  Na potrzeby konserwacji technicznej eu-LISA ma dostęp do niezbędnych informacji związanych z operacjami przetwarzania danych przeprowadzanymi w VIS.
Poprawka 179
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 38
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 50 – ustęp 3
3.  Co dwa lata eu-LISA przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji sprawozdanie dotyczące technicznego funkcjonowania VIS, w tym jego bezpieczeństwa.
3.  Co dwa lata eu-LISA przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji sprawozdanie dotyczące technicznego funkcjonowania VIS, w tym jego bezpieczeństwa i kosztów. Sprawozdanie to zawiera przegląd bieżących postępów w zakresie rozwoju projektu i związanych z nim kosztów, ocenę skutków finansowych oraz informacje na temat wszelkich kwestii technicznych i zagrożeń, które mogą mieć wpływ na ogólne koszty systemu.
Poprawka 180
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 38
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 50 – ustęp 3 a (nowy)
3a.  W przypadku opóźnień na etapie rozwoju eu-LISA informuje jak najszybciej Parlament Europejski i Radę o powodach opóźnienia oraz o ich skutkach czasowych i finansowych.
Poprawka 181
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 38
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 50 – ustęp 4 – akapit 1 – litera a
a)  dokładnego celu przeglądania danych, w tym rodzaju przestępstwa terrorystycznego lub poważnego przestępstwa;
a)  dokładnego celu przeglądania danych, w tym rodzaju przestępstwa terrorystycznego lub poważnego przestępstwa oraz dostępu do danych dotyczących dzieci poniżej 12. roku życia;
Poprawka 182
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 38
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 50 – ustęp 4 – akapit 1 – litera c a (nowa)
ca)  liczby i rodzaju spraw, w przypadku których zastosowano tryb pilny, o którym mowa w art. 22m ust. 2, w tym spraw, w przypadku których centralny punkt dostępu po dokonaniu weryfikacji ex post stwierdził, że nie miały one pilnego charakteru;
Poprawka 183
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 38
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 50 – ustęp 4 – akapit 1 – litera d a (nowa)
da)  statystyki dotyczące handlu dziećmi, w tym przypadki udanej identyfikacji.
Poprawka 184
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 38
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 50 – ustęp 4 – akapit 2
Roczne sprawozdania państw członkowskich i Europolu są przekazywane Komisji do dnia 30 czerwca następnego roku.
Roczne sprawozdania państw członkowskich i Europolu są przekazywane Komisji do dnia 30 czerwca następnego roku. Komisja zestawia sprawozdania roczne w sprawozdaniu zbiorczym, publikowanym do dnia 30 grudnia tego samego roku.
Poprawka 185
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 38
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 50 – ustęp 5
5.  Co cztery lata Komisja opracowuje całościową ocenę VIS. Ocena ta obejmuje analizę osiągniętych wyników w porównaniu z założonymi celami oraz ocenę dalszej zasadności przesłanek stworzenia VIS, stosowanie niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do VIS, bezpieczeństwo VIS, korzystanie z przepisów, o których mowa w art. 31, oraz wszelkie konsekwencje dla funkcjonowania VIS w przyszłości. Komisja przekazuje ocenę Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5.  Co dwa lata Komisja opracowuje całościową ocenę VIS. Ocena ta obejmuje analizę osiągniętych wyników w porównaniu z założonymi celami i poniesionymi kosztami oraz ocenę dalszej zasadności przesłanek stworzenia VIS i jego wpływu na prawa podstawowe, stosowanie niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do VIS, bezpieczeństwo VIS, korzystanie z przepisów, o których mowa w art. 31, oraz wszelkie konsekwencje dla funkcjonowania VIS w przyszłości. Komisja przekazuje ocenę Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
Poprawka 186
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 39
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Załącznik 1 – tytuł
39)  tytuł załącznika 1 otrzymuje brzmienie:
skreśla się
WYKAZ ORGANIZACJI MIĘDZYNARODOWYCH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 31 UST. 1
Poprawka 187
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Rozdział III a – artykuł 22 a – ustęp 1 a (nowy)
1a.  Organ właściwy do celów wydania decyzji tworzy rejestr indywidualny przed jej wydaniem.
Poprawka 188
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Rozdział IIIa – artykuł 22a – ustęp 3
3.  Jeżeli posiadacz złożył wniosek w ramach grupy lub wraz z członkiem rodziny, organ tworzy rejestr indywidualny dla każdej osoby w grupie oraz odsyłacze między odnośnymi rejestrami osób, które wspólnie złożyły wniosek i którym wydano wizę długoterminową lub dokument pobytowy.
3.  Jeżeli posiadacz złożył wniosek w ramach grupy lub wraz z członkiem rodziny, organ tworzy rejestr indywidualny dla każdej osoby w grupie oraz odsyłacze między odnośnymi rejestrami osób, które wspólnie złożyły wniosek i którym wydano wizę długoterminową lub dokument pobytowy. Wnioski rodziców lub prawnych opiekunów i dzieci nie są rozdzielane.
Poprawka 189
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 b – ustęp 1
1.  Wyłącznie do celów oceny, czy dana osoba może stanowić zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego lub zdrowia publicznego państw członkowskich, na podstawie art. 6 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) 2016/399, rejestry są automatycznie przetwarzane przez VIS w celu zidentyfikowania trafień. VIS bada każdy rejestr indywidualnie.
1.  Wyłącznie do celów oceny, czy dana osoba może stanowić zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego państw członkowskich, na podstawie art. 6 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) 2016/399, rejestry są automatycznie przetwarzane przez VIS w celu zidentyfikowania trafień. VIS bada każdy rejestr indywidualnie.
Poprawka 190
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 b – ustęp 2
2.  Za każdym razem, gdy na podstawie art. 22d tworzony jest rejestr indywidualny w momencie wydania lub odmowy wydania wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego, VIS dokonuje zapytania za pośrednictwem europejskiego portalu wyszukiwania określonego w art. 6 ust. 1 [rozporządzenia w sprawie interoperacyjności], aby porównać odpowiednie dane, o których mowa w art. 22c ust. 2 lit. a), b), c), f) i g) niniejszego rozporządzenia, z danymi znajdującymi się w VIS, Systemie Informacyjnym Schengen (SIS), systemie wjazdu/wyjazdu (EES), europejskim systemie informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS), włącznie z listą ostrzegawczą, o której mowa w art. 29 rozporządzenia (UE) 2018/XX do celów ustanowienia europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż], [systemie ECRIS-TCN w odniesieniu do wyroków skazujących za przestępstwa terrorystyczne lub inne formy poważnych przestępstw], danych Europolu, bazie Interpolu zawierającej dane skradzionych lub utraconych dokumentów podróży (SLTD) i bazie danych dokumentów podróży powiązanych z notami Interpolu (baza danych TDAWN Interpol).
2.  Za każdym razem, gdy na podstawie art. 22c tworzony jest rejestr indywidualny w odniesieniu do wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego, VIS dokonuje zapytania za pośrednictwem europejskiego portalu wyszukiwania określonego w art. 6 ust. 1 [rozporządzenia w sprawie interoperacyjności], aby porównać dane, o których mowa w art. 22c ust. 2 lit. a), b), c), f) i g) niniejszego rozporządzenia. VIS sprawdza:
a)   czy dokument podróży użyty do celów wniosku odpowiada dokumentowi podróży zgłoszonemu w SIS jako utracony, skradziony, przywłaszczony lub unieważniony;
b)   czy dokument podróży użyty do celów wniosku odpowiada dokumentowi podróży zgłoszonemu w bazie danych SLTD jako utracony, skradziony lub unieważniony;
c)   czy w SIS figuruje dotyczący osoby ubiegającej się o wizę wpis do celów odmowy wjazdu i pobytu;
d)   czy w SIS figuruje dotyczący osoby ubiegającej się o wizę wpis odnoszący się do osób poszukiwanych w celu ich aresztowania i wydania na podstawie europejskiego nakazu aresztowania lub osób poszukiwanych w celu ich aresztowania i ekstradycji;
e)   czy osoba ubiegająca się o wizę i dokument podróży odpowiadają cofniętemu lub unieważnionemu zezwoleniu na podróż w systemie centralnym ETIAS lub zezwoleniu, którego wydania odmówiono;
f)   czy osoba ubiegająca się o wizę i dokument podróży znajduje się na liście ostrzegawczej, o której mowa w art. 34 rozporządzenia (UE) 2018/1240;
g)   czy dane osoby ubiegającej się o wizę zarejestrowano już w VIS dla tej samej osoby;
h)   czy podane we wniosku dane dotyczące dokumentu podróży nie odpowiadają danym w innym wniosku o wizę długoterminową lub dokument pobytowy związanym z innymi danymi identyfikacyjnymi;
i)   czy osoba ubiegająca się o wizę jest obecnie zgłoszona w EES jako osoba przekraczająca dozwolony okres pobytu lub czy była w przeszłości zgłoszona w EES jako osoba przekraczająca dozwolony okres pobytu;
j)   czy osobie ubiegającej się o wizę odmówiono wjazdu w EES;
k)   czy w VIS zarejestrowano decyzję o odmowie, unieważnieniu lub cofnięciu wizy krótkoterminowej osoby ubiegającej się o wizę;
l)   czy w VIS zarejestrowano decyzję o odmowie, unieważnieniu lub cofnięciu wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego osoby ubiegającej się o wizę;
m)   czy dane specyficzne dla tożsamości osoby ubiegającej się o wizę są zapisane w danych Europolu;
n)   w przypadku, gdy osobą ubiegającą się o wizę jest małoletni – czy osoba sprawująca władzę rodzicielską lub opiekun prawny:
(i)   podlega figurującemu w SIS wpisowi odnoszącemu się do osób poszukiwanych w celu ich aresztowania i wydania na podstawie europejskiego nakazu aresztowania lub osób poszukiwanych w celu ich aresztowania i ekstradycji;
(ii)   podlega figurującemu w SIS wpisowi do celów odmowy wjazdu i pobytu;
(iii)   posiada dokument podróży umieszczony na liście ostrzegawczej, o której mowa w art. 34 rozporządzenia (UE) 2018/1240.
Niniejszy ustęp nie może stanowić przeszkody w złożeniu wniosku o azyl bez względu na jego powód. W przypadku wniosku o wydanie wizy złożonego przez ofiarę brutalnych przestępstw, takich jak przemoc domowa lub handel ludźmi, popełnionych przez jej sponsora, plik złożony w VIS należy oddzielić od pliku sponsora, aby chronić ofiarę przed nowymi zagrożeniami.
Aby uniknąć ryzyka błędnej identyfikacji, wszelkie zapytania dotyczące dzieci poniżej 14. roku życia lub osób w wieku powyżej 75. roku życia dokonywane przy użyciu identyfikatorów biometrycznych pobranych wcześniej niż pięć lat przed identyfikacją i niepotwierdzających tożsamości obywatela państwa trzeciego poddaje się obowiązkowej kontroli ręcznej przez eksperta ds. danych biometrycznych.
Poprawka 191
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 b – ustęp 3
3.  VIS dodaje do rejestru indywidualnego odniesienie do każdego trafienia uzyskanego zgodnie z ust. 2 i 5. Ponadto VIS identyfikuje, w stosownych przypadkach, państwa członkowskie, które wprowadziły lub dostarczyły dane generujące trafienie, lub Europol i odnotowuje to w rejestrze indywidualnym.
3.  VIS dodaje do rejestru indywidualnego odniesienie do każdego trafienia uzyskanego zgodnie z ust. 2 i 5. Ponadto VIS identyfikuje, w stosownych przypadkach, państwa członkowskie, które wprowadziły lub dostarczyły dane generujące trafienie, lub Europol i odnotowuje to w rejestrze indywidualnym. Nie rejestruje się żadnych informacji poza odniesieniem do trafienia i twórcą danych.
Poprawka 192
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 b – ustęp 3 a (nowy)
3a.  Podczas przeszukiwania SLTD dane użyte przez użytkownika europejskiego portalu wyszukiwania w celu dokonania zapytania nie są przekazywane właścicielom danych Interpolu.
Poprawka 193
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 b – ustęp 4 – akapit 1 – wprowadzenie
4.  Do celów art. 2 ust. 2 lit. f) w odniesieniu do wydanej lub przedłużonej wizy długoterminowej zapytania dokonane na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu polegają na porównaniu odpowiednich danych, o których mowa w art. 22c ust. 2, z danymi zawartymi w SIS w celu stwierdzenia, czy posiadacza wizy dotyczy jeden z następujących wpisów:
(Nie dotyczy polskiej wersji językowej)
Poprawka 194
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 b – ustęp 4 – akapit 1 – litera d
d)  wpis dotyczący osób, wobec których prowadzone są kontrole niejawne lub kontrole szczególne.
d)  wpis dotyczący osób, wobec których prowadzone są kontrole niejawne, kontrole szczególne lub rozpytania kontrolne.
Poprawka 195
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 b – ustęp 4 – akapit 2
Jeżeli porównanie, o którym mowa w niniejszym ustępie, wygeneruje co najmniej jedno trafienie, VIS przesyła automatyczne powiadomienie do organu centralnego państwa członkowskiego, który wystosował zapytanie, aby organ ten podjął odpowiednie działania następcze.
Art. 9a ust. 5a, 5b, 5c i 5d oraz art. 9c, 9ca i 9cb stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem następujących przepisów szczegółowych.
Poprawka 196
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 b – ustęp 6
6.  W przypadku wydania lub przedłużenia wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego przez organ konsularny państwa członkowskiego zastosowanie ma art. 9a.
skreśla się
Poprawka 197
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 b – ustęp 7
7.  W przypadku wydania lub przedłużenia dokumentu pobytowego lub przedłużenia wizy długoterminowej przez dany organ na terytorium państwa członkowskiego zastosowanie mają poniższe zasady:
skreśla się
a)  organ ten weryfikuje, czy dane zapisane w rejestrze indywidualnym odpowiadają danym znajdującym się w VIS lub w jednym z systemów informacyjnych / baz danych UE, danych Europolu lub w bazach danych Interpolu na podstawie ust. 2;
b)  w przypadku gdy trafienie na podstawie ust. 2 odnosi się do danych Europolu, jednostka krajowa Europolu zostaje poinformowana w celu podjęcia działań następczych;
c)  jeżeli dane nie odpowiadają sobie nawzajem, a proces automatycznego przetwarzania na podstawie ust. 2 i 3 nie wygenerował żadnego innego trafienia, organ usuwa fałszywe trafienie z pliku danych dotyczących wniosku;
d)  jeżeli dane są zgodne lub jeżeli nadal istnieją wątpliwości co do tożsamości osoby ubiegającej się o wizę, organ podejmuje działania w odniesieniu do danych generujących trafienie na podstawie ust. 4 zgodnie z procedurami, warunkami i kryteriami przewidzianymi w przepisach unijnych i krajowych.
Poprawka 198
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 c – akapit 1 – punkt 2 – litera a
a)  nazwisko (nazwisko rodowe); imię/imiona; datę urodzenia; obecne obywatelstwo lub obywatelstwa; płeć; datę, miejsce i kraj urodzenia;
a)  nazwisko (nazwisko rodowe); imię/imiona; rok urodzenia; obecne obywatelstwo lub obywatelstwa; płeć; miejsce i kraj urodzenia;
Poprawka 199
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 c – akapit 1 – punkt 2 – litera f
f)  wizerunek twarzy posiadacza, w miarę możliwości pobrany na miejscu;
f)  wizerunek twarzy posiadacza pobrany na miejscu;
Poprawka 200
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 d – ustęp 1 – wprowadzenie
W przypadku podjęcia decyzji o odmowie wydania wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego ze względu na to, że osoba ubiegająca się o wizę jest uważana za osobę stanowiącą zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego lub zdrowia publicznego, lub ze względu na to, że osoba ubiegająca się o wizę przedstawiła dokumenty uzyskane w drodze oszustwa, dokumenty podrobione lub przerobione, organ, który odmówił wydania wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego, niezwłocznie tworzy rejestr indywidualny zawierający następujące dane:
W przypadku podjęcia decyzji o odmowie wydania wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego ze względu na to, że osoba ubiegająca się o wizę jest uważana za osobę stanowiącą zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego, lub ze względu na to, że osoba ubiegająca się o wizę przedstawiła dokumenty uzyskane w drodze oszustwa, dokumenty podrobione lub przerobione, organ, który odmówił wydania wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego, niezwłocznie tworzy rejestr indywidualny zawierający następujące dane:
Poprawka 201
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 d – ustęp 1 – litera e
e)  nazwisko, imię i adres osoby fizycznej, której dotyczy wniosek;
(Nie dotyczy polskiej wersji językowej)
Poprawka 202
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 d – ustęp 1 – litera f
f)  wizerunek twarzy osoby ubiegającej się o wizę, w miarę możliwości pobrany na miejscu;
f)  wizerunek twarzy osoby ubiegającej się o wizę pobrany na miejscu;
Poprawka 203
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 d – ustęp 1 – litera h
h)  informacje wskazujące, że wydania wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego odmówiono, ponieważ osoba ubiegająca się o wizę jest uważana za osobę stanowiącą zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego, lub ze względu na to, że osoba ubiegająca się o wizę przedstawiła dokumenty uzyskane w drodze oszustwa, dokumenty podrobione lub przerobione;
h)  informacje wskazujące, że wydania wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego odmówiono, ponieważ osoba ubiegająca się o wizę jest uważana za osobę stanowiącą zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego, lub ze względu na to, że osoba ubiegająca się o wizę przedstawiła dokumenty uzyskane w drodze oszustwa, dokumenty podrobione lub przerobione;
Poprawka 204
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 g – ustęp 1
1.  Wyłącznie w celu weryfikacji tożsamości posiadacza dokumentu lub autentyczności i ważności wizy długoterminowej lub zezwolenia na pobyt oraz sprawdzenia, czy dana osoba nie jest uznawana za osobę stanowiącą zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego lub zdrowia publicznego któregokolwiek z państw członkowskich zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) 2016/399, organy właściwe do przeprowadzania odpraw na przejściach granicznych na granicach zewnętrznych zgodnie z tym rozporządzeniem mają dostęp do wyszukiwania danych według numeru dokumentu w połączeniu z co najmniej jedną z pozycji danych określonych w art. 22c ust. 2 lit. a), b) i c) niniejszego rozporządzenia.
1.  Wyłącznie w celu weryfikacji tożsamości posiadacza dokumentu lub autentyczności i ważności wizy długoterminowej lub zezwolenia na pobyt oraz sprawdzenia, czy dana osoba nie jest uznawana za osobę stanowiącą zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego któregokolwiek z państw członkowskich zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) 2016/399, organy właściwe do przeprowadzania odpraw na przejściach granicznych na granicach zewnętrznych zgodnie z tym rozporządzeniem mają dostęp do wyszukiwania danych według numeru dokumentu w połączeniu z co najmniej jedną z pozycji danych określonych w art. 22c ust. 2 lit. a), b) i c) niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 205
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 g – ustęp 2 – litera e
e)  fotografii, o których mowa w art. 22c ust. 2 lit. f).
e)  wizerunków twarzy, o których mowa w art. 22c ust. 2 lit. f).
Poprawka 206
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 h – ustęp 1
1.  Wyłącznie w celu weryfikacji tożsamości posiadacza dokumentu lub autentyczności i ważności wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego lub sprawdzenia, czy dana osoba nie stanowi zagrożenia dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego lub zdrowia publicznego któregokolwiek z państw członkowskich, organy właściwe do prowadzenia na terytorium państw członkowskich kontroli w celu sprawdzenia, czy zostały spełnione warunki wjazdu, pobytu lub zamieszkania na terytorium państw członkowskich oraz, w stosownych przypadkach, organy policji mają dostęp do wyszukiwania danych według numeru wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego w połączeniu z co najmniej jedną z pozycji danych określonych w art. 22c ust. 2 lit. a), b) i c).
1.  Wyłącznie w celu weryfikacji tożsamości posiadacza dokumentu lub autentyczności i ważności wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego, organy właściwe do prowadzenia na terytorium państw członkowskich kontroli w celu sprawdzenia, czy zostały spełnione warunki wjazdu, pobytu lub zamieszkania na terytorium państw członkowskich oraz mają dostęp do wyszukiwania danych według numeru wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego w połączeniu z co najmniej jedną z pozycji danych określonych w art. 22c ust. 2 lit. a), b) i c).
Poprawka 207
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 h – ustęp 2 – litera e
e)  fotografii, o których mowa w art. 22c ust. 2 lit. f).
e)  wizerunków twarzy, o których mowa w art. 22c ust. 2 lit. f).
Poprawka 208
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 k – ustęp 1
1.  Państwa członkowskie wyznaczają organy, które są upoważnione do przeglądania danych VIS w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych.
1.  Państwa członkowskie wyznaczają organy, które są upoważnione do przeglądania danych VIS w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych w odpowiednich i ściśle określonych okolicznościach, o których mowa w art. 22n. Organy te mają prawo przeglądać dane dzieci poniżej 12. roku życia wyłącznie w celu ochrony dzieci zaginionych i dzieci, które padły ofiarą poważnych przestępstw.
Poprawka 209
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 k – ustęp 2
2.  Każde państwo członkowskie prowadzi wykaz wyznaczonych organów. Każde państwo członkowskie powiadamia eu-LISA i Komisję o swoich wyznaczonych organach i może w dowolnym czasie zmienić lub zastąpić to powiadomienie.
2.  Każde państwo członkowskie prowadzi ściśle ograniczony wykaz wyznaczonych organów. Każde państwo członkowskie powiadamia eu-LISA i Komisję o swoich wyznaczonych organach i może w dowolnym czasie zmienić lub zastąpić to powiadomienie.
Poprawka 210
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 l – ustęp 2 – akapit 2
Przy wykonywaniu swoich zadań na mocy niniejszego rozporządzenia centralny punkt dostępu działa w sposób niezależny i nie może otrzymywać od wyznaczonego organu, o którym mowa w ust. 1, poleceń odnośnie do wyniku weryfikacji.
Przy wykonywaniu swoich zadań na mocy niniejszego rozporządzenia centralny punkt dostępu działa w sposób całkowicie niezależny i nie może otrzymywać od wyznaczonego organu, o którym mowa w ust. 1, poleceń odnośnie do wyniku weryfikacji.
Poprawka 211
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 m – ustęp 3
3.  Jeżeli w wyniku weryfikacji ex post okazuje się, że dostęp do danych VIS był nieuzasadniony, wszystkie organy, które uzyskały dostęp do tych danych, usuwają wyszukane w VIS informacje i powiadamiają o ich usunięciu odpowiedni centralny punkt dostępu.
3.  Jeżeli w wyniku weryfikacji ex post okazuje się, że dostęp do danych VIS był nieuzasadniony, wszystkie organy, które uzyskały dostęp do tych danych, natychmiast usuwają wyszukane w VIS informacje i powiadamiają o ich usunięciu odpowiedni centralny punkt dostępu.
Poprawka 212
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 n – ustęp 1 – wprowadzenie
1.  Wyznaczone organy mogą mieć dostęp do VIS w celu przeglądania danych, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:
1.  Z zastrzeżeniem art. 22 rozporządzenia 2018/XX [rozporządzenie w sprawie interoperacyjności] wyznaczone organy mogą mieć dostęp do VIS w celu przeglądania danych, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:
Poprawka 213
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 n – ustęp 1 – litera c a (nowa)
ca)  w przypadku wyszukiwania według odcisków palców – rozpoczęto wcześniejsze wyszukiwanie w zautomatyzowanym systemie identyfikacji daktyloskopijnej innych państw członkowskich zgodnie z decyzją 2008/615/WSiSW, o ile porównanie odcisków palców jest możliwe z technicznego punktu widzenia, i wyszukiwanie to albo zostało w pełni przeprowadzone, albo nie zostało w pełni przeprowadzone w terminie 24 godzin od jego rozpoczęcia.
Poprawka 214
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 n – ustęp 1 – litera d
d)  jeżeli dokonano zapytania we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację zgodnie z art. 22 rozporządzenia 2018/XX [w sprawie interoperacyjności], z uzyskanej odpowiedzi, o której mowa w [art. 22 ust. 5 tego rozporządzenia], wynika, że dane te są przechowywane w VIS.
d)  jeżeli dokonano zapytania we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację zgodnie z art. 22 rozporządzenia 2018/XX [w sprawie interoperacyjności], z uzyskanej odpowiedzi, o której mowa w [art. 22 ust. 5 rozporządzenia 2018/XX [rozporządzenie w sprawie interoperacyjności]], wynika, że dane te są przechowywane w VIS.
Poprawka 215
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 n – ustęp 3 – wprowadzenie
3.  Przeglądanie VIS ogranicza się do wyszukiwania w rejestrze indywidualnym według następujących danych:
3.  Przeglądanie VIS ogranicza się do wyszukiwania w pliku danych dotyczących wniosku lub rejestrze indywidualnym według następujących danych:
Poprawka 216
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 n – ustęp 3 – litera a
a)  nazwiska (nazwiska rodowego), imienia/imion (imion nadanych), daty urodzenia, obywatelstwa lub obywatelstw, lub płci;
a)  nazwiska (nazwiska rodowego), imienia/imion (imion nadanych), roku urodzenia, obywatelstwa lub obywatelstw, lub płci;
Poprawka 217
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 n – ustęp 3 a (nowy)
3a.  Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące wykonalności, dostępności, gotowości i niezawodności technologii wymaganej do wykorzystywania wizerunków twarzy w celu identyfikacji osoby.
Poprawka 218
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 n – ustęp 3 b (nowy)
3b.  Wizerunek twarzy, o którym mowa w ust. 3 lit. e), nie może stanowić jedynego kryterium wyszukiwania.
Poprawka 219
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 n – ustęp 4
4.  Przeglądanie VIS w przypadku trafienia zapewnia dostęp do danych wymienionych w niniejszym ustępie oraz do wszelkich innych danych pobranych z rejestru indywidualnego, w tym danych wprowadzonych w odniesieniu do każdego dokumentu, który wydano, którego wydania odmówiono, który unieważniono, cofnięto lub przedłużono. Dostępu do danych, o których mowa w art. 9 pkt 4 lit. l), zarejestrowanych w pliku danych dotyczących wniosku, udziela się wyłącznie w przypadku, gdy o wgląd w te dane wyraźnie wystąpiono w uzasadnionym wniosku i zatwierdzono go w drodze niezależnej weryfikacji.
4.  Przeglądanie VIS w przypadku trafienia zapewnia dostęp do danych wymienionych w ust. 3 niniejszego artykułu oraz do wszelkich innych danych pobranych z pliku danych dotyczących wniosku lub z rejestru indywidualnego, w tym danych wprowadzonych w odniesieniu do każdego dokumentu, który wydano, którego wydania odmówiono, który unieważniono, cofnięto lub przedłużono. Dostępu do danych, o których mowa w art. 9 pkt 4 lit. l), zarejestrowanych w pliku danych dotyczących wniosku, udziela się wyłącznie w przypadku, gdy o wgląd w te dane wyraźnie wystąpiono w uzasadnionym wniosku i zatwierdzono go w drodze niezależnej weryfikacji.
Poprawka 220
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 o – ustęp 1
Na zasadzie odstępstwa od art. 22n ust. 1 wyznaczone organy nie mają obowiązku spełnienia określonych w tym ustępie warunków dostępu do VIS w celu identyfikacji osób zaginionych, uprowadzonych lub uznanych za ofiary handlu ludźmi, w przypadku których to osób istnieją uzasadnione podstawy do uznania, że przeglądanie danych VIS ułatwi ich identyfikację lub będzie miało wpływ na prowadzenie postępowań przygotowawczych w konkretnych przypadkach handlu ludźmi. W takich okolicznościach wyznaczone organy mogą wyszukiwać informacje w VIS według odcisków palców tych osób.
Na zasadzie odstępstwa od art. 22n ust. 1 wyznaczone organy nie mają obowiązku spełnienia określonych w tym ustępie warunków dostępu do VIS w celu identyfikacji osób, zwłaszcza dzieci, zaginionych, uprowadzonych lub uznanych za ofiary handlu ludźmi, w przypadku których to osób istnieją poważne podstawy do uznania, że przeglądanie danych VIS ułatwi ich identyfikację i będzie miało wpływ na prowadzenie postępowań przygotowawczych w konkretnych przypadkach handlu ludźmi. W takich okolicznościach wyznaczone organy mogą wyszukiwać informacje w VIS według odcisków palców tych osób.
Poprawka 221
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 o – ustęp 2
W przypadku gdy wykorzystanie odcisków palców tych osób nie jest możliwe lub wyszukiwanie informacji według odcisków palców nie przyniesie rezultatów, wyszukiwanie przeprowadza się według danych, o których mowa w art. 9 lit. a) i b).
W przypadku gdy wykorzystanie odcisków palców tych osób nie jest możliwe lub wyszukiwanie informacji według odcisków palców nie przyniesie rezultatów, wyszukiwanie przeprowadza się według danych, o których mowa w art. 9 ust.4 lit. a) i b) lub w art. 22c ust. 2 lit. a) i b).
Poprawka 222
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 o – ustęp 3
Przeglądanie VIS w przypadku trafienia zapewnia dostęp do wszelkich danych wymienionych w art. 9 oraz do danych wymienionych w art. 8 ust. 3 i 4.
Przeglądanie VIS w przypadku trafienia zapewnia dostęp do wszelkich danych wymienionych w art. 9, art. 22c lub art. 22d, oraz do danych wymienionych w art. 8 ust. 3 i 4 lub art. 22a ust. 3.
Poprawka 223
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 p – ustęp 3
3.  Wyznaczony organ Europolu może przedłożyć centralnemu punktowi dostępu Europolu, o którym mowa w art. 22k ust. 3, uzasadniony wniosek w formie elektronicznej o przeglądanie wszystkich danych lub konkretnego zbioru danych przechowywanych w VIS. Po otrzymaniu wniosku o uzyskanie dostępu centralny punkt dostępu Europolu weryfikuje, czy spełnione są warunki dostępu określone w ust. 1 i 2. Jeżeli spełnione są wszystkie warunki dostępu, odpowiednio upoważniony personel centralnego punktu dostępu przetwarza wnioski. Dane VIS, do których uzyskano dostęp, są przekazywane jednostkom operacyjnym, o którym mowa w art. 22l ust. 1, w taki sposób, aby nie zostało naruszone bezpieczeństwo tych danych.
3.  Wyznaczony organ Europolu może przedłożyć centralnemu punktowi dostępu Europolu, o którym mowa w art. 22l ust. 2, uzasadniony wniosek w formie elektronicznej o przeglądanie wszystkich danych lub konkretnego zbioru danych przechowywanych w VIS. Po otrzymaniu wniosku o uzyskanie dostępu centralny punkt dostępu Europolu weryfikuje, czy spełnione są warunki dostępu określone w ust. 1 i 2. Jeżeli spełnione są wszystkie warunki dostępu, odpowiednio upoważniony personel centralnego punktu dostępu przetwarza wnioski. Dane VIS, do których uzyskano dostęp, są przekazywane jednostkom operacyjnym, o którym mowa w art. 22l ust. 1, w taki sposób, aby nie zostało naruszone bezpieczeństwo tych danych.
Poprawka 224
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 q – ustęp 1
1.  Każde państwo członkowskie i Europol zapewniają rejestrowanie lub dokumentowanie wszystkich operacji przetwarzania danych przeprowadzonych w następstwie zwrócenia się z wnioskiem o uzyskanie dostępu do danych VIS zgodnie z rozdziałem IIIc – w celu sprawdzenia dopuszczalności wniosku, monitorowania zgodności przetwarzania danych z prawem, monitorowania integralnościbezpieczeństwa danych oraz monitorowania własnej działalności.
1.  Każde państwo członkowskie i Europol zapewniają rejestrowanie lub dokumentowanie wszystkich operacji przetwarzania danych przeprowadzonych w następstwie zwrócenia się z wnioskiem o uzyskanie dostępu do danych VIS zgodnie z rozdziałem IIIb – w celu sprawdzenia dopuszczalności wniosku, monitorowania zgodności przetwarzania danych z prawem i integralności danych oraz bezpieczeństwa i ewentualnych skutków dla praw podstawowych, a także w celu monitorowania własnej działalności.
Dane lub dokumenty są chronione za pomocą odpowiednich środków przed nieuprawnionym dostępem i usuwane dwa lata po utworzeniu, chyba że są konieczne do prowadzenia już rozpoczętych procedur monitorowania.
Poprawka 225
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 q– ustęp 2 – litera g
g)  zgodnie z przepisami krajowymi lub z rozporządzeniem (UE) 2016/794 – niepowtarzalny identyfikator użytkownika funkcjonariusza, który przeprowadził wyszukiwanie, oraz funkcjonariusza, który zlecił wyszukiwanie.
g)  zgodnie z przepisami krajowymi lub z rozporządzeniem (UE) 2016/794 lub, w stosownych przypadkach, z rozporządzeniem (UE) 2018/1725 – niepowtarzalny identyfikator użytkownika funkcjonariusza, który przeprowadził wyszukiwanie, oraz funkcjonariusza, który zlecił wyszukiwanie.
Poprawka 226
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 q – ustęp 3
3.  Rejestry i dokumentacja wykorzystywane są wyłącznie w celu monitorowania zgodności przetwarzania danych z prawem oraz w celu zapewnienia integralności i bezpieczeństwa danych. Do celów monitorowania i oceny, o których mowa w art. 50 niniejszego rozporządzenia, wykorzystywać można wyłącznie zapisy w rejestrze niezawierające danych osobowych. Organ nadzorczy ustanowiony zgodnie z art. 41 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/680, który jest odpowiedzialny za sprawdzanie dopuszczalności wniosku i monitorowanie zgodności przetwarzania danych z prawem, jak również za monitorowanie integralności i bezpieczeństwa danych, ma na swój wniosek dostęp do tych zapisów w rejestrze na potrzeby wypełniania swoich obowiązków.
3.  Rejestry i dokumentacja wykorzystywane są wyłącznie w celu monitorowania zgodności przetwarzania danych z prawem, monitorowania wpływu na prawa podstawowe oraz w celu zapewnienia integralności i bezpieczeństwa danych. Do celów monitorowania i oceny, o których mowa w art. 50 niniejszego rozporządzenia, wykorzystywać można wyłącznie zapisy w rejestrze niezawierające danych osobowych. Organ nadzorczy ustanowiony zgodnie z art. 41 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/680, który jest odpowiedzialny za monitorowanie zgodności przetwarzania danych z prawem, jak również za monitorowanie integralności i bezpieczeństwa danych, ma na swój wniosek dostęp do tych zapisów w rejestrze na potrzeby wypełniania swoich obowiązków.
Poprawka 227
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 40
Rozporządzenie (WE) nr 767/2008
Artykuł 22 r a (nowy)
Artykuł 22ra
Ochrona danych osobowych, do których uzyskano dostęp zgodnie z rozdziałem IIIb
1.   Każde państwo członkowskie zapewnia stosowanie krajowych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych przyjętych na mocy dyrektywy (UE) 2016/680 również w kwestiach związanych z dostępem do VIS przez organy krajowe tego państwa zgodnie z niniejszym rozdziałem, w tym w odniesieniu do praw osób, których danych dostęp ten dotyczy.
2.   Organ nadzorczy, o którym mowa w art. 41 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/680, monitoruje, czy dostęp państw członkowskich do danych osobowych zgodnie z niniejszym rozdziałem – w tym przesyłanie takich danych do i z VIS – jest zgodny z prawem. Stosuje się odpowiednio art. 41 ust. 3 i ust. 4 niniejszego rozporządzenia.
3.   Przetwarzanie danych osobowych przez Europol na mocy niniejszego rozporządzenia odbywa się zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/794 i jest nadzorowane przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.
4.   Dane osobowe, do których uzyskano dostęp w VIS zgodnie z niniejszym rozdziałem, przetwarza się wyłącznie do celów zapobiegania przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych w konkretnych przypadkach, na potrzeby których dane państwo członkowskie lub Europol zwróciły się o uzyskanie dostępu do tych danych.
5.   Agencja eu-LISA, wyznaczone organy, centralne punkty dostępu i Europol prowadzą, zgodnie z art. 22q, rejestry wyszukiwań w celu zapewnienia organowi nadzorczemu, o którym mowa w art. 41 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/680, i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych możliwości monitorowania zgodności przetwarzania danych z unijnymi i krajowymi przepisami o ochronie danych. Z wyjątkiem danych przechowywanych w tym celu dane osobowe oraz rejestr wyszukiwań usuwa się ze wszystkich rejestrów krajowych i rejestrów Europolu po upływie 30 dni, chyba że dane te i rejestr są niezbędne do celów konkretnego toczącego się postępowania karnego, na potrzeby którego dane państwo członkowskie lub Europol zwróciły się o uzyskanie do nich dostępu.
Poprawka 228
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – nagłówek
Zmiany w decyzji 2004/512/WE
Uchylenie decyzji 2004/512/WE
Poprawka 229
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – akapit 1
Decyzja 2004/512/WE
Artykuł 1 – ustęp 2
Art. 1 ust. 2 decyzji 2004/512/WE otrzymuje brzmienie:
Decyzja 2004/512/WE zostaje uchylona. Odniesienia do wspomnianej decyzji uważa się za odniesienia do rozporządzenia (WE) nr 767/2008 zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku 2.
2.  Wizowy system informacyjny jest oparty na architekturze scentralizowanej, a w jego skład wchodzą następujące elementy:
a)  wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację, o którym mowa w [art. 17 ust. 2 lit. a) rozporządzenia 2018/XX w sprawie interoperacyjności];
b)  centralny system informacyjny zwany dalej „centralnym wizowym systemem informacyjnym” (VIS);
c)  interfejs krajowy w każdym państwie członkowskim, zwany dalej „interfejsem krajowym” (NI-VIS), który zapewnia połączenie z odpowiednim centralnym organem krajowym danego państwa członkowskiego, lub jednolity interfejs krajowy w każdym państwie członkowskim, oparty na wspólnych specyfikacjach technicznych i identyczny dla wszystkich państw członkowskich, który umożliwia łączenie się systemu centralnego z infrastrukturą krajową w państwach członkowskich;
d)  infrastruktura komunikacyjna między VIS i interfejsami krajowymi;
e)  bezpieczny kanał komunikacyjny między VIS i systemem centralnym systemu wjazdu/wyjazdu;
f)  bezpieczna infrastruktura komunikacyjna między systemem centralnym VIS a infrastrukturą centralną europejskiego portalu wyszukiwania ustanowionego na mocy [art. 6 rozporządzenia 2017/XX w sprawie interoperacyjności], wspólnego serwisu kojarzenia danych biometrycznych ustanowionego na mocy [art. 12 rozporządzenia 2017/XX w sprawie interoperacyjności], wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację ustanowionego na mocy [art. 17 rozporządzenia 2017/XX w sprawie interoperacyjności] i modułu wykrywającego multiplikację tożsamości ustanowionego na mocy [art. 25 rozporządzenia 2017/XX w sprawie interoperacyjności];
g)  mechanizm konsultacji w sprawie wniosków i wymiany informacji między centralnymi organami wizowymi („VIS Mail”);
h)  portal dla przewoźników;
i)  bezpieczna usługa internetowa umożliwiająca komunikację między VIS z jednej strony oraz portalem dla przewoźników i systemami międzynarodowymi (systemy / bazy danych Interpolu) z drugiej strony;
j)  repozytorium danych do celów sporządzania sprawozdań i statystyk.
System centralny, jednolite interfejsy krajowe, usługa sieciowa, portal dla przewoźników i infrastruktura komunikacyjna VIS wspólnie użytkują i ponownie wykorzystują, na tyle na ile jest to technicznie możliwe, sprzęt i oprogramowanie: systemu centralnego systemu wjazdu/wyjazdu, jednolitych interfejsów krajowych systemu wjazdu/wyjazdu, portalu dla przewoźników ETIAS, usługi sieciowej systemu wjazdu/wyjazdu oraz infrastruktury łączności systemu wjazdu/wyjazdu.
Poprawka 230
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 1
Rozporządzenie (WE) nr 810/2009
Artykuł 10 – akapit 3 – litera c
c)  składa fotografię zgodnie z normami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1683/95 lub, przy składaniu pierwszego wniosku, a następnie co najmniej co 59 miesięcy po złożeniu tego wniosku, zgodnie z normami określonymi w art. 13 niniejszego rozporządzenia;
c)  umożliwia pobranie na miejscu wizerunku twarzy przy składaniu pierwszego wniosku, a następnie co najmniej co 59 miesięcy po złożeniu tego wniosku, zgodnie z normami określonymi w art. 13 niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 231
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 2 – litera a
Rozporządzenie (WE) nr 810/2009
Artykuł 13 – ustęp 2 – tiret 1
–  fotografia wykonana na miejscu i pobrana cyfrowo w chwili składania wniosku;
–  wizerunek twarzy pobrany na miejscu w chwili składania wniosku;
Poprawka 232
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 2 – litera b
Rozporządzenie (WE) nr 810/2009
Artykuł 13 – ustęp 3 – akapit 1
Jeżeli odciski palców i fotografia w wystarczającej jakości zostały pobrane od osoby ubiegającej się o wizę i wprowadzone do VIS jako część jej wniosku wizowego złożonego mniej niż 59 miesięcy przed dniem wpłynięcia nowego wniosku, [dane] te mogą zostać skopiowane do kolejnego wniosku.
Jeżeli odciski palców i fotografia o wystarczającej jakości zostały pobrane od osoby ubiegającej się o wizę i wprowadzone do VIS jako część jej wniosku wizowego złożonego mniej niż 59 miesięcy przed dniem wpłynięcia nowego wniosku, są one kopiowane do kolejnego wniosku.
Poprawka 253
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 2 – litera c
Rozporządzenie (WE) nr 810/2009
Artykuł 13 – ustęp 7 – litera a
a)  dzieci poniżej 6 roku życia;
a)  dzieci poniżej 6 roku życia i osoby w wieku powyżej 70 lat;
Poprawka 233
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3 – litera b
Rozporządzenie (WE) nr 810/2009
Artykuł 21 – ustęp 3 a – litera a
a)  SIS i bazy danych SLTD – w celu sprawdzenia, czy dokument podróży użyty do złożenia wniosku odpowiada dokumentowi podróży zgłoszonemu jako zgubiony lub skradziony lub unieważnionemu dokumentowi podróży oraz czy dokument podróży użyty do złożenia wniosku odpowiada dokumentowi podróży zapisanemu w pliku w bazie danych TDAWN Interpolu;
a)  SIS i bazy danych SLTD – w celu sprawdzenia, czy dokument podróży użyty do złożenia wniosku odpowiada dokumentowi podróży zgłoszonemu jako zgubiony lub skradziony lub unieważnionemu dokumentowi podróży
Poprawka 234
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3 – litera b
Rozporządzenie (WE) nr 810/2009
Artykuł 21 – ustęp 3 a – litera g
g)  systemu ECRIS-TCN – w celu sprawdzenia, czy osoba ubiegająca się o wizę odpowiada osobie, której dane są zarejestrowane w tej bazie danych w odniesieniu do przestępstw terrorystycznych lub innych poważnych przestępstw;
skreśla się
Poprawka 235
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4
Rozporządzenie (WE) nr 810/2009
Artykuł 21 a – ustęp -1
-1.  Szczegółowe wskaźniki ryzyka mają formę algorytmu umożliwiającego profilowanie w rozumieniu art. 4 pkt 4 rozporządzenia (UE) 2016/679 przez porównanie danych zarejestrowanych w pliku danych dotyczących wniosku ze szczegółowymi wskaźnikami ryzyka wskazującymi na ryzyko dla bezpieczeństwa, ryzyko nielegalnej imigracji lub duże ryzyko epidemii. Szczegółowe wskaźniki ryzyka rejestruje się w VIS.
Poprawka 236
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4
Rozporządzenie (WE) nr 810/2009
Artykuł 21 a – ustęp 1 – wprowadzenie
1.  Ocena bezpieczeństwa, nielegalnej imigracji lub dużego ryzyka epidemii opiera się na:
1.  Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 51a w celu dalszego określenia ryzyka dla bezpieczeństwa, ryzyka nielegalnej imigracji lub dużego ryzyka epidemii na podstawie:
Poprawka 237
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4
Rozporządzenie (WE) nr 810/2009
Artykuł 21 a – ustęp 1 – litera b
b)  statystykach wygenerowanych przez VIS zgodnie z art. 45a, wskazujących, że liczba odmów wydania wizy z powodu ryzyka imigracji nieuregulowanej lub ryzyka dla bezpieczeństwa lub zdrowia publicznego związanego z określoną grupą podróżnych odbiega od normy;
b)  statystyk wygenerowanych przez VIS zgodnie z art. 45a, wskazujących, że liczba odmów wydania wizy z powodu ryzyka imigracji nieuregulowanej lub ryzyka dla bezpieczeństwa związanego z osobą ubiegającą się o wizę;
Poprawka 238
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4
Rozporządzenie (WE) nr 810/2009
Artykuł 21 a – ustęp 2
2.  Komisja przyjmuje akt wykonawczy określający ryzyko, o którym mowa w ust. 1. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 52 ust. 2.
skreśla się
Poprawka 239
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4
Rozporządzenie (WE) nr 810/2009
Artykuł 21 a – ustęp 3 – wprowadzenie
3.  Na podstawie ryzyka szczególnego określonego zgodnie z ust. 2 ustanawia się szczegółowe wskaźniki ryzyka, składające się z kombinacji danych zawierających jedną lub kilka z poniższych informacji:
3.  Na podstawie ryzyka szczególnego określonego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i aktem delegowanym, o którym mowa w ust. 1 ustanawia się szczegółowe wskaźniki ryzyka, składające się z kombinacji danych zawierających jedną lub kilka z poniższych informacji:
Poprawka 240
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4
Rozporządzenie (WE) nr 810/2009
Artykuł 21 a – ustęp 6
6.  Organy wizowe stosują szczegółowe wskaźniki ryzyka przy ocenie, czy z osobą ubiegającą się o wizę wiąże się ryzyko nielegalnej imigracji, ryzyko dla bezpieczeństwa państw członkowskich lub duże ryzyko epidemii zgodnie z art. 21 ust. 1.
6.  Organy wizowe stosują szczegółowe wskaźniki ryzyka przy ocenie, czy z osobą ubiegającą się o wizę wiąże się ryzyko nielegalnej imigracji lub ryzyko dla bezpieczeństwa państw członkowskich zgodnie z art. 21 ust. 1.
Poprawka 241
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4
Rozporządzenie (WE) nr 810/2009
Artykuł 21 a – ustęp 7
7.  Komisja regularnie dokonuje przeglądu ryzyka szczególnego i szczegółowych wskaźników ryzyka.
7.  Komisja i Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej regularnie dokonują przeglądu ryzyka szczególnego i szczegółowych wskaźników ryzyka.
Poprawka 242
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 810/2009
Artykuł 39
4a)  art. 39 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 39
Artykuł 39
Zachowanie personelu
Zachowanie personelu i poszanowanie praw podstawowych
1.  Konsulaty państw członkowskich zapewniają osobom ubiegającym się o wizę uprzejmą obsługę.
1.  Konsulaty państw członkowskich zapewniają osobom ubiegającym się o wizę uprzejmą obsługę. Pracownicy konsularni wykonują swoje obowiązki służbowe z pełnym poszanowaniem godności ludzkiej.
2.  Pracownicy konsularni wykonują swoje obowiązki służbowe z poszanowaniem godności ludzkiej. Podejmowane przez nich środki muszą być współmierne do zamierzonych celów.
2.  Pracownicy konsularni wykonują swoje obowiązki służbowe z poszanowaniem praw podstawowych i przestrzegają zasad uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. Podejmowane przez nich środki muszą być współmierne do zamierzonych celów.
3.  Podczas pełnienia obowiązków służbowych pracownicy konsularni nie dyskryminują nikogo ze względu na płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, wiarę lub wyznanie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.
3.  Podczas pełnienia obowiązków służbowych pracownicy konsularni nie dyskryminują nikogo ze względu na płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, kolor skóry, pochodzenie społeczne, cechy genetyczne, język, poglądy polityczne lub wszelkie inne poglądy, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, wiarę lub wyznanie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Dobro dziecka jest traktowane priorytetowo.”
Poprawka 243
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4 b (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 810/2009
Artykuł 39 a (nowy)
4b)  dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 39a
Prawa podstawowe
Stosując niniejsze rozporządzenie, państwa członkowskie w pełni przestrzegają odpowiednich przepisów prawa Unii, w tym Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, prawa międzynarodowego, w tym Konwencji dotyczącej statusu uchodźców sporządzonej w Genewie w dniu 28 lipca 1951 r., zobowiązań dotyczących dostępu do ochrony międzynarodowej, w szczególności zasady non-refoulement, oraz praw podstawowych. Zgodnie z zasadami ogólnymi prawa Unii decyzje na podstawie niniejszego rozporządzenia podejmuje się w sposób indywidualny. Dobro dziecka jest traktowane priorytetowo.”
Poprawka 244
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 5 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 810/2009
Artykuł 51 a (nowy)
5a)  dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 51a
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 21a, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia … [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia]. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 21a, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.
4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.
5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 21a wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;
Poprawka 245
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 2
Rozporządzenie (UE) 2017/2226
Artykuł 13 – ustęp 3
3.  W celu wypełniania swojego obowiązku wynikającego z art. 26 ust. 1 lit. b) konwencji wykonawczej do układu z Schengen przewoźnicy korzystają z usługi sieciowej, aby zweryfikować, czy wiza krótkoterminowa jest ważna, w tym czy liczba dozwolonych wjazdów została już wykorzystana lub czy dozwolony okres pobytu posiadacza wizy osiągnął maksymalną długość lub, w zależności od przypadku, czy wiza jest ważna na terytorium portu przeznaczenia danej podróży. Przewoźnicy podają informacje wymienione w art. 16 ust. 1 lit. a), b) i c) niniejszego rozporządzenia. Na tej podstawie w ramach usługi sieciowej przewoźnicy uzyskują odpowiedź „OK/NOT OK”. Przewoźnicy mogą – zgodnie z mającym zastosowaniem prawem – przechowywać przesłane informacje i otrzymane odpowiedzi. Przewoźnicy opracowują system uwierzytelniający zapewniający dostęp do usługi sieciowej jedynie upoważnionemu personelowi. Odpowiedź „OK/NOT OK” nie może być uznawana za decyzję o zezwoleniu na wjazd lub o odmowie wjazdu wydawaną zgodnie rozporządzeniem (UE) 2016/399.
3.  W celu wypełniania swojego obowiązku wynikającego z art. 26 ust. 1 lit. b) konwencji wykonawczej do układu z Schengen przewoźnicy korzystają z usługi sieciowej, aby zweryfikować, czy wiza krótkoterminowa jest ważna, w tym czy liczba dozwolonych wjazdów została już wykorzystana lub czy dozwolony okres pobytu posiadacza wizy osiągnął maksymalną długość lub, w zależności od przypadku, czy wiza jest ważna na terytorium portu przeznaczenia danej podróży. Przewoźnicy podają informacje wymienione w art. 16 ust. 1 lit. a), b) i c) niniejszego rozporządzenia. Na tej podstawie w ramach usługi sieciowej przewoźnicy uzyskują odpowiedź „OK/NOT OK”. Przewoźnicy mogą – zgodnie z mającym zastosowaniem prawem – przechowywać przesłane informacje i otrzymane odpowiedzi. Przewoźnicy opracowują system uwierzytelniający zapewniający dostęp do usługi sieciowej jedynie upoważnionemu personelowi. Odpowiedź „OK/NOT OK” nie może być uznawana za decyzję o zezwoleniu na wjazd lub o odmowie wjazdu wydawaną zgodnie rozporządzeniem (UE) 2016/399. W przypadkach gdy pasażerom nie zezwala się na wejście na pokład ze względu na zapytanie w VIS, przewoźnicy informują pasażerów o tym oraz o sposobach skorzystania z przysługującego im prawa do dostępu do ich danych przechowywanych w VIS, sprostowania i usunięcia takich danych.
Poprawka 246
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 2 a (nowy)
Rozporządzenie (UE) 2017/2226
Artykuł 14 – ustęp 3
2a)  art. 14 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
3.  Jeżeli konieczne jest wprowadzenie lub zaktualizowanie danych posiadacza wizy we wpisie dotyczącym wjazdu/wyjazdu, służby graniczne mogą pobrać z VIS i zaimportować do EES dane, o których mowa w art. 16 ust. 2 lit. c)–f) niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 8 niniejszego rozporządzenia i art. 18a rozporządzenia (WE) nr 767/2008.
3. Jeżeli konieczne jest wprowadzenie lub zaktualizowanie danych posiadacza wizy we wpisie dotyczącym wjazdu/wyjazdu, służby graniczne mogą pobrać z VIS i zaimportować do EES dane, o których mowa w art. 16 ust. 1 lit. d) i art. 16 ust. 2 lit. c)–f) niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 8 niniejszego rozporządzenia i art. 18a rozporządzenia (WE) nr 767/2008.”;
Poprawka 247
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 2 b (nowy)
Rozporządzenie (UE) 2017/2226
Artykuł 15 – ustęp 1
2b)  art. 15 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1.  W przypadku gdy konieczne jest utworzenie rejestru indywidualnego lub zaktualizowanie wizerunku twarzy, o którym mowa w art. 16 ust. 1 lit. d) i art. 17 ust. 1 lit. b), wizerunek twarzy pobiera się na miejscu.
1. W przypadku gdy konieczne jest utworzenie rejestru indywidualnego lub zaktualizowanie wizerunku twarzy, o którym mowa w art. 17 ust. 1 lit. b), wizerunek twarzy pobiera się na miejscu.”;
Poprawka 248
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 2 c (nowy)
Rozporządzenie (UE) 2017/2226
Artykuł 15 – ustęp 1 a (nowy)
2c)  w art. 15 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„1a. Wizerunek twarzy, o którym mowa w art. 16 ust. 1 lit. d), pobierany jest z VIS i importowany do EES.”;
Poprawka 249
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 2 d (nowy)
Rozporządzenie (UE) 2017/2226
Artykuł 15 – ustęp 5
2d)  uchyla się art. 15 ust. 5;
5.   W terminie dwóch lat od uruchomienia EES Komisja opracowuje sprawozdanie dotyczące norm jakości wizerunków twarzy przechowywanych w VIS, w którym ocenia, czy normy te są wystarczająco wysokie, aby umożliwić kojarzenie danych biometrycznych w celu wykorzystywania – na granicach i na terytorium państw członkowskich – wizerunków twarzy przechowywanych w VIS do weryfikacji tożsamości obywateli państw trzecich podlegających obowiązkowi wizowemu, bez konieczności przechowywania takich wizerunków twarzy w EES. Komisja przekazuje to sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Do tego sprawozdania Komisja dołącza, jeżeli uzna to za odpowiednie, wnioski ustawodawcze, w tym wnioski dotyczące zmiany niniejszego rozporządzenia lub rozporządzenia (WE) nr 767/2008, w odniesieniu do wykorzystywania do celów, o których mowa w niniejszym ustępie, wizerunków twarzy obywateli państw trzecich, które są przechowywane w VIS.
Poprawka 250
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 1 – punkt 2
rozporządzenia 2018/XX w sprawie interoperacyjności
Artykuł 18 – ustęp 1 – litera b
b)  dane, o których mowa w art. 9 pkt 4 lit. a), b) i c), art. 9 pkt 5 i 6, art. 22c ust. 2 lit. a)–c), f) i g), art. 22d lit. a), b), c), f) i g) rozporządzenia (WE) nr 767/2008;
b)  dane, o których mowa w art. 9 pkt 4 lit. a)–cc), art. 9 pkt 5 i 6, art. 22c ust. 2 lit. a)–cc), f) i g), art. 22d lit. a), b), c), f) i g) rozporządzenia (WE) nr 767/2008;
Poprawka 251
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia ... [dwa lata po dniu wejście w życie] z wyjątkiem przepisów dotyczących aktów wykonawczych i delegowanych, zawartych w art. 1 pkt 6, 7, 26, 27, 33 i 35, art. 3 pkt 4 oraz art. 4 pkt 1, które stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Do dnia ... [rok po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące aktualnej sytuacji w zakresie przygotowań do pełnego wykonania niniejszego rozporządzenia. Sprawozdanie zawiera także szczegółowe informacje o poniesionych kosztach oraz informacje dotyczące wszelkich rodzajów ryzyka, które mogą mieć wpływ na ogólne koszty.

Ustanowienie Funduszu Azylu i Migracji ***I
PDF 441kWORD 126k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Fundusz Azylu i Migracji (COM(2018)0471 – C8-0271/2018 – 2018/0248(COD))
P8_TA-PROV(2019)0175A8-0106/2019

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0471),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 78 ust. 2 i art. 79 ust. 2 i 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0271/2018),

–  uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej,

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 59 i 39 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie Komisji Rozwoju i Komisji Budżetowej (A8-0106/2019),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Tytuł
Wniosek
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
ustanawiające Fundusz Azylu i Migracji
ustanawiające Fundusz Azylu, Migracji i Integracji
Poprawka 2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Umocowanie 1
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 78 ust. 2 oraz art. 79 ust. 2 i 4,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 78 ust. 2, art. 79 ust. 2 i 4 oraz art. 80,
Poprawka 3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 1
(1)  W sytuacji zmieniających się wyzwań w obszarze migracji, którą charakteryzuje potrzeba wspierania silnych systemów przyjmowania, azylu, integracji i migracji w państwach członkowskich, zapobiegania presjom migracyjnym i adekwatnego reagowania na nie oraz zastępowania nieuregulowanych i niebezpiecznych dróg przybywania migrantów legalnymi i bezpiecznymi sposobami migracji, inwestowanie w skuteczne i skoordynowane zarządzanie migracjami w Unii ma decydujące znaczenie dla osiągnięcia unijnego celu stworzenia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości zgodnie z art. 67 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
(1)  W sytuacji zmieniających się wyzwań w obszarze migracji, którą charakteryzuje potrzeba wspierania silnych systemów przyjmowania, azylu, integracji i migracji w państwach członkowskich, zapobiegania presjom migracyjnym, jak również adekwatnego i solidarnego reagowania na nie oraz zastępowania nieuregulowanych i niebezpiecznych dróg przybywania migrantów legalnymi i bezpiecznymi sposobami migracji, inwestowanie w skuteczne i skoordynowane zarządzanie migracjami w Unii ma decydujące znaczenie dla osiągnięcia unijnego celu stworzenia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości zgodnie z art. 67 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
Poprawka 4
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 2
(2)  Znaczenie skoordynowanego podejścia Unii i państw członkowskich znalazło odzwierciedlenie w Europejskim programie w zakresie migracji z maja 2015 r., w którym podkreślono potrzebę prowadzenia spójnej i jasnej wspólnej polityki mającej na celu przywrócenie wiary w to, że Unia jest zdolna połączyć europejskie i krajowe wysiłki, aby radzić sobie z problemem migracji i skutecznie współpracować, zgodnie z zasadą solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności, oraz zostało potwierdzone w przeglądzie śródokresowym tego programu z września 2017 r. i sprawozdaniu z postępu prac z marca i maja 2018 r.
(2)  Znaczenie skoordynowanego podejścia Unii i państw członkowskich znalazło odzwierciedlenie w Europejskim programie w zakresie migracji z maja 2015 r., w którym podkreślono potrzebę prowadzenia spójnej i jasnej wspólnej polityki mającej na celu przywrócenie wiary w to, że Unia jest zdolna połączyć europejskie i krajowe wysiłki, aby radzić sobie z problemem migracji i skutecznie współpracować, zgodnie z zasadą solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności między państwami członkowskimi zapisaną w art. 80 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz zostało potwierdzone w przeglądzie śródokresowym tego programu z września 2017 r. i sprawozdaniu z postępu prac z marca i maja 2018 r.
Poprawka 5
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 3
(3)  W konkluzjach z dnia 19 października 2017 r. Rada Europejska potwierdziła potrzebę stosowania kompleksowego, pragmatycznego i zdecydowanego podejścia do zarządzania migracjami, którego celem jest przywrócenie kontroli na granicach zewnętrznych, ograniczenie nieuregulowanego napływu migrantów i liczby zgonów na morzu i które powinno się opierać na elastycznym i dobrze skoordynowanym wykorzystaniu wszystkich instrumentów dostępnych w Unii i państwach członkowskich. Rada Europejska wezwała też do zapewnienia znacznie większej liczby powrotów za pomocą podejmowanych na poziomie UE i państw członkowskich działań, w tym skutecznych umów i uzgodnień dotyczących readmisji.
(3)  W konkluzjach z dnia 19 października 2017 r. Rada Europejska potwierdziła potrzebę stosowania kompleksowego, pragmatycznego i zdecydowanego podejścia do zarządzania migracjami, którego celem jest przywrócenie kontroli na granicach zewnętrznych, ograniczenie nieuregulowanego napływu migrantów i liczby zgonów na morzu i które powinno się opierać na elastycznym i dobrze skoordynowanym wykorzystaniu wszystkich instrumentów dostępnych w Unii i państwach członkowskich. Rada Europejska wezwała też do zapewnienia znacznie większej liczby powrotów za pomocą podejmowanych na poziomie UE i państw członkowskich działań, w tym skutecznych umów i uzgodnień dotyczących readmisji. Rada Europejska wezwała ponadto do wprowadzenia i rozwijania programów dobrowolnych przesiedleń.
Poprawka 6
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4
(4)  Aby wspierać wysiłki zapewniające kompleksowe podejście do zarządzania migracjami, oparte na wzajemnym zaufaniu, solidarności i podziale odpowiedzialności między państwami członkowskimi i instytucjami Unii Europejskiej, w celu zapewnienia wspólnej zrównoważonej unijnej polityki azylowej i imigracyjnej, należy wspierać państwa członkowskie za pomocą odpowiednich zasobów finansowych w postaci Funduszu Azylu Migracji (zwanego dalej „Funduszem”).
(4)  Aby wspierać wysiłki zapewniające kompleksowe podejście do zarządzania migracjami, oparte na wzajemnym zaufaniu, solidarności i podziale odpowiedzialności między państwami członkowskimi i instytucjami Unii Europejskiej, w celu zapewnienia wspólnej zrównoważonej unijnej polityki azylowej i imigracyjnej, należy wspierać państwa członkowskie za pomocą odpowiednich zasobów finansowych w postaci Funduszu Azylu, Migracji i Integracji (zwanego dalej „Funduszem”).
Poprawka 7
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4 a (nowy)
(4a)   Fundusz powinien w pełni przestrzegać praw człowieka, być zgodny z Agendą 2030, zasadą spójności polityki na rzecz rozwoju, o której mowa w art. 208 TFUE, oraz ze zobowiązaniami na szczeblu międzynarodowym w odniesieniu do migracji i azylu, w szczególności z globalnym porozumieniem w sprawie uchodźców oraz globalnym porozumieniem w sprawie bezpiecznej, uporządkowanej i legalnej migracji.
Poprawka 8
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4 b (nowy)
(4b)   W zarządzaniu Funduszem z perspektywy rozwoju należy uwzględniać różne podstawowe przyczyny migracji, takie jak konflikty, ubóstwo, brak potencjału rolnego, edukację i nierówności.
Poprawka 9
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 5
(5)  Fundusz należy wdrażać z pełnym poszanowaniem praw i zasad zapisanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej oraz międzynarodowych zobowiązań Unii w zakresie praw podstawowych.
(5)  Działania wspierane w ramach Funduszu należy wdrażać z pełnym poszanowaniem praw i zasad zapisanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w tym prawa do ochrony danych osobowych, międzynarodowych zobowiązań Unii i państw członkowskich w zakresie praw podstawowych, w tym Konwencji ONZ o prawach dziecka i Konwencji genewskiej dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r., uzupełnionej protokołem z dnia 31 stycznia 1967 r.
Poprawka 10
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 5 a (nowy)
(5a)  Przy wdrażaniu Funduszu należy przestrzegać zasad równości płci i niedyskryminacji, które należą do podstawowych wartości Unii, a także je propagować. Fundusz nie powinien wspierać żadnych działań przyczyniających się do jakichkolwiek form segregacji lub wykluczenia społecznego.
Poprawka 11
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 5 b (nowy)
(5b)  Przy wdrażaniu Funduszu należy przyznać pierwszeństwo działaniom, które odnoszą się do sytuacji małoletnich bez opieki i małoletnich odłączonych od rodzin przez wczesną identyfikację i rejestrację, a także działaniom podejmowanym w najlepszym interesie dziecka.
Poprawka 12
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 7
(7)  Fundusz powinien wspierać skuteczne zarządzanie przepływami migracyjnymi, między innymi przez: promowanie wspólnych środków w obszarze azylu, w tym wysiłków państw członkowskich w zakresie przyjmowania osób wymagających ochrony międzynarodowej w drodze przesiedleń i transferu osób ubiegających się o ochronę międzynarodową lub osób korzystających z ochrony międzynarodowej między państwami członkowskimi; a także wspieranie strategii integracji i bardziej skutecznej polityki migracyjnej, aby zapewnić długoterminową konkurencyjność Unii i przyszłość jej modelu socjalnego oraz ograniczyć czynniki zachęcające do nieuregulowanej migracji, za pomocą zrównoważonej polityki w zakresie powrotów i readmisji. Fundusz powinien wspierać zacieśnianie współpracy z państwami trzecimi, aby wzmacniać zarządzanie przepływami osób ubiegających się o azyl lub inne formy ochrony międzynarodowej, zwiększać możliwości legalnej migracji oraz przeciwdziałać migracji nieuregulowanej i zapewniać zrównoważony charakter powrotów i skuteczną readmisję w państwach trzecich.
(7)  Fundusz powinien wspierać solidarność państw członkowskich oraz skuteczne zarządzanie przepływami migracyjnymi, między innymi przez: promowanie wspólnych środków w obszarze azylu, w tym wysiłków państw członkowskich w zakresie przyjmowania osób wymagających ochrony międzynarodowej w drodze przesiedleń, przyjmowania ze względów humanitarnych i transferu osób ubiegających się o ochronę międzynarodową lub osób korzystających z ochrony międzynarodowej między państwami członkowskimi; a także wzmocnienie ochrony tych osób ubiegających się o azyl, które wymagają szczególnego traktowania, takich jak dzieci, wspieranie strategii integracji i bardziej skutecznej polityki migracyjnej oraz tworzenie bezpiecznych i legalnych sposobów migracji do Unii, co powinno również pomóc w zapewnieniu długoterminowej konkurencyjności Unii i przyszłości jej modelu socjalnego oraz w ograniczeniu czynników zachęcających do nieuregulowanej migracji, za pomocą zrównoważonej polityki w zakresie powrotów i readmisji. Fundusz – jako instrument wewnętrznej polityki Unii i jedyny instrument finansowania azylu i migracji na szczeblu unijnym – powinien w pierwszej kolejności wspierać działania w zakresie azylu i migracji podejmowane w Unii. Fundusz powinien jednak wspierać zacieśnianie współpracy z państwami trzecimi w określonym zakresie i przy zastosowaniu odpowiednich zabezpieczeń, aby wzmacniać zarządzanie przepływami osób ubiegających się o azyl lub inne formy ochrony międzynarodowej w celu ustanowienia możliwości legalnej migracji i przeciwdziałania migracji nieuregulowanej oraz sieciom przemytników i handlarzy ludźmi, a także zapewnienia zrównoważonego charakteru bezpiecznych i godnych powrotów do państw trzecich oraz readmisji w państwach trzecich.
Poprawka 13
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 8
(8)  Kryzys migracyjny uwypuklił potrzebę zreformowania wspólnego europejskiego systemu azylowego w celu zapewnienia skutecznych procedur azylowych zapobiegających wtórnemu przemieszczaniu się i przewidujących jednolite standardy przyznawania ochrony międzynarodowej i odpowiednie prawa i świadczenia dla osób korzystających z ochrony międzynarodowej. Reforma była też potrzebna, aby stworzyć bardziej sprawiedliwy i skuteczny system ustalania odpowiedzialności państw członkowskich za osoby ubiegające sięudzielenie ochrony międzynarodowej oraz ustanowić unijne ramy działań państw członkowskich w zakresie przesiedleń. Fundusz powinien zatem zapewniać większe wsparcie na rzecz działań państw członkowskich mających na celu pełne i prawidłowe wdrożenie zreformowanego wspólnego europejskiego systemu azylowego.
(8)  Kryzys migracyjny oraz rosnąca liczba ofiar na Morzu Śródziemnym w ostatnich latach uwypukliły potrzebę zreformowania wspólnego europejskiego systemu azylowego oraz stworzenia bardziej sprawiedliwego i skutecznego systemu ustalania odpowiedzialności państw członkowskich za osoby ubiegające się o udzielenie ochrony międzynarodowej, a także ustanowienia ram działania państw członkowskich w zakresie przesiedleń i przyjmowania ze względów humanitarnych w celu zwiększenia ogólnej liczby dostępnych ośrodków przesiedleń na całym świecie. Jednocześnie konieczne jest przeprowadzenie reformy, aby zapewnić stosowanie i dostęp do skutecznych i opartych na prawach procedur azylowych oraz by zagwarantować jednolite i odpowiednie warunki przyjmowania wnioskówobjęcie ochroną międzynarodową, jednolite standardy przyznawania ochrony międzynarodowej i odpowiednie prawa i świadczenia dla osób korzystających z ochrony międzynarodowej, a także skuteczne i wydajne procedury powrotów migrantów o nieuregulowanym statusie. Fundusz powinien zatem zapewniać większe wsparcie na rzecz działań państw członkowskich mających na celu pełne i prawidłowe wdrożenie zreformowanego wspólnego europejskiego systemu azylowego.
Poprawka 14
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 9
(9)  Fundusz powinien również uzupełniać i wzmacniać działania podejmowane przez Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu (AUEA) ustanowioną rozporządzeniem (UE) .../.... [Rozporządzenie AUEA]14 , mając na celu ułatwienie i poprawę funkcjonowania wspólnego europejskiego systemu azylowego przez: koordynowanie i wzmacnianie praktycznej współpracy i wymiany informacji między państwami członkowskimi; promowanie unijnych przepisów i standardów operacyjnych dotyczących azylu w celu zapewnienia wysokiego stopnia jednolitości (opartego na wysokim poziomie bezpieczeństwa) procedur ochrony międzynarodowej, warunków przyjmowania i oceny potrzeb w zakresie ochrony w całej Unii, a także umożliwianie zrównoważonego i sprawiedliwego rozdziału wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, ułatwianie konwergencji w ocenianiu wniosków o ochronę międzynarodową w całej Unii, wspieranie działań państw członkowskich w zakresie przesiedleń oraz zapewnianie wsparcia operacyjnego i technicznego państwom członkowskim w zarządzaniu systemem azylowym i systemem przyjmowania, zwłaszcza państwom członkowskim zmagającym się z nieproporcjonalną presją wywieraną na te systemy.
(9)  Fundusz powinien również uzupełniać i wzmacniać działania podejmowane przez Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu, mając na celu ułatwienie i poprawę funkcjonowania wspólnego europejskiego systemu azylowego przez: wzmacnianie praktycznej współpracy i koordynowanie wymiany między państwami członkowskimi informacji w dziedzinie azylu, przede wszystkim dotyczących dobrych praktyk; promowanie unijnych i międzynarodowych przepisów i przyczynianie się za pośrednictwem odpowiednich wytycznych, w tym standardów operacyjnych, do zapewnienia jednolitego wdrożenia unijnego prawa w dziedzinie azylu w oparciu o wysokie standardy bezpieczeństwa w odniesieniu do procedur ochrony międzynarodowej, warunków przyjmowania i oceny potrzeb w zakresie ochrony w całej Unii, a także umożliwianie zrównoważonego i sprawiedliwego rozdziału wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, ułatwianie konwergencji w ocenianiu wniosków o ochronę międzynarodową w całej Unii, wspieranie działań państw członkowskich w zakresie przesiedleń oraz zapewnianie wsparcia operacyjnego i technicznego państwom członkowskim w zarządzaniu systemem azylowym i systemem przyjmowania, zwłaszcza państwom członkowskim zmagającym się z nieproporcjonalną presją wywieraną na te systemy.
__________________
14 Rozporządzenie (UE) .../... Parlamentu Europejskiego i Rady [rozporządzenie w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds.  Azylu] (Dz.U. L […] z […], s. […]).
Poprawka 15
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 9 a (nowy)
(9a)  Fundusz powinien wspierać starania Unii i państw członkowskich na rzecz zwiększania zdolności państw członkowskich do opracowywania, monitorowania i oceniania ich polityk azylowych w świetle ich własnych zobowiązań wynikających z obowiązującego prawa Unii.
Poprawka 16
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 10
(10)  Fundusz powinien wspierać starania Unii i państw członkowskich o zwiększenie zdolności państw członkowskich do opracowywania, monitorowania i oceniania polityk azylowych w świetle własnych zobowiązań wynikających z obowiązującego prawa Unii.
(10)  Fundusz powinien wspierać Unię i państwa członkowskie we wdrażaniu obowiązującego prawa Unii, zapewniając pełne poszanowanie praw podstawowych, w szczególności dyrektyw 2013/33/UE1a (dyrektywa w sprawie warunków przyjmowania), 2013/32/UE1b (dyrektywa w sprawie procedur azylowych), 2011/95/UE1c (dyrektywa w sprawie kwalifikowania) i 2008/115/WE1d (dyrektywa w sprawie powrotów) Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/20131e (rozporządzenie dublińskie).
________________________
1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 96).
1b Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 60).
1c Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony (Dz.U. L 337 z 20.12.2011, s. 9).
1d Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 98).
1e Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 13).
Poprawka 17
Wniosek dotyczący rozporządzenia