Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2018/0189(COD)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0036/2019

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0036/2019

Συζήτηση :

Ψηφοφορία :

PV 16/04/2019 - 8.3

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2019)0361

Κείμενα που εγκρίθηκαν
PDF 259kWORD 74k
Τρίτη 16 Απριλίου 2019 - Στρασβούργο Προσωρινή έκδοση
Ενέργειες της Ένωσης μετά την προσχώρησή της στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις ***I
P8_TA-PROV(2019)0361A8-0036/2019
Ψήφισμα
 Ενοποιημένο κείμενο

Νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 16ης Απριλίου 2019 σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις ενέργειες της Ένωσης μετά την προσχώρησή της στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις (COM(2018)0365 – C8-0383/2018 – 2018/0189(COD))

(Συνήθης νομοθετική διαδικασία: πρώτη ανάγνωση)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής προς το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (COM(2018)0365),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 2 και το άρθρο 207 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τα οποία του υποβλήθηκε η πρόταση από την Επιτροπή (C8-0383/2018),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 12ης Δεκεμβρίου 2018(1),

–  έχοντας υπόψη την προσωρινή συμφωνία που εγκρίθηκε από την αρμόδια επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 69στ παράγραφος 4 του Κανονισμού του και τη δέσμευση του εκπροσώπου του Συμβουλίου, με επιστολή της 20ής Μαρτίου 2019, να εγκρίνει τη θέση του Κοινοβουλίου, σύμφωνα με το άρθρο 294 παράγραφος 4 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 59 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου, της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων και της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης (A8-0036/2019),

1.  εγκρίνει τη θέση του σε πρώτη ανάγνωση όπως παρατίθεται κατωτέρω·

2.  λαμβάνει υπόψη τις τρεις δηλώσεις της Επιτροπής που επισυνάπτονται στο παρόν ψήφισμα,, η πρώτη και η δεύτερη από τις οποίες θα δημοσιευτούν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σειρά L, μαζί με την τελική νομοθετική πράξη·

3.  ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει εκ νέου την πρόταση στο Κοινοβούλιο, αν την αντικαταστήσει με νέο κείμενο, αν της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις ή αν προτίθεται να της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις·

4.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει τη θέση του Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στα εθνικά κοινοβούλια.

(1) ΕΕ C 110 της 22.3.2019, σ. 55.


Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που καθορίσθηκε σε πρώτη ανάγνωση στις 16 Απριλίου 2019 εν όψει της έγκρισης κανονισμού (ΕΕ) 2019/... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις ενέργειες της Ένωσης μετά την προσχώρησή της στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις(1)
P8_TC1-COD(2018)0189

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 207,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευ Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία(3),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)  Προκειμένου να είναι η Ένωση σε θέση να ασκεί πλήρως την αποκλειστική της αρμοδιότητα όσον αφορά την κοινή εμπορική πολιτική της και να βρίσκεται σε πλήρη συμμόρφωση με τις δεσμεύσεις της που απορρέουν από τη Συμφωνία για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου (TRIPS) του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, θα καταστεί συμβαλλόμενο μέρος της Πράξης της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις («Πράξη της Γενεύης»)(4) δυνάμει της απόφασης (ΕΕ) …/… του Συμβουλίου(5), δίνοντας παράλληλα στα κράτη μέλη το δικαίωμα να κυρώσουν ή να προσχωρήσουν σε αυτήν προς το συμφέρον της Ένωσης. Τα συμβαλλόμενα μέρη της Πράξης της Γενεύης είναι μέλη μίας ειδικής ένωσης, η οποία δημιουργήθηκε με τη Συμφωνία της Λισαβόνας σχετικά με την προστασία των ονομασιών προέλευσης και τη διεθνή τους καταχώριση(6) («ειδική ένωση»). Σύμφωνα με το άρθρο 4 της απόφασης (ΕΕ) …/…, η Ένωση και όσα κράτη μέλη έχουν κυρώσει ή προσχωρήσει σε αυτήν θα εκπροσωπούνται από την Επιτροπή στην ειδική ένωση σε ό,τι αφορά την Πράξη της Γενεύης.

(2)  Κρίνεται σκόπιμο να θεσπιστούν κανόνες οι οποίοι θα επιτρέπουν στην Ένωση να ▌ασκεί τα δικαιώματα και να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την Πράξη της Γενεύης και αφορούν την Ένωση και τα κράτη μέλη που την κυρώνουν ή προσχωρούν σε αυτήν.

(3)  Η Πράξη της Γενεύης προστατεύει τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις, όπως ορίζονται στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 110/2008(7), (ΕΕ) αριθ. 1151/2012(8), (ΕΕ) αριθ. 1308/2013(9) και (ΕΕ) αριθ. 251/2014(10) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ▌, εφεξής αποκαλούμενες συγκεντρωτικά «γεωγραφικές ενδείξεις».

(4)  Μετά την προσχώρηση της Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης, και εν συνεχεία σε τακτική βάση, η Επιτροπή θα πρέπει ▌να καταθέτει στο Διεθνές Γραφείο της Παγκόσμιας Οργάνωσης Διανοητικής Ιδιοκτησίας («Διεθνές Γραφείο») αιτήσεις διεθνούς καταχώρισης στο μητρώο της προαναφερόμενης οργάνωσης («διεθνές μητρώο») ▌για τις γεωγραφικές ενδείξεις που προέρχονται από το έδαφος της Ένωσης και προστατεύονται σε αυτό. Οι αιτήσεις αυτές θα πρέπει να βασίζονται σε κοινοποιήσεις από κράτη μέλη τα οποία ενεργούν με δική τους πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος φυσικού προσώπου ή νομικής οντότητας, όπως αναφέρονται στο σημείο (ii) του άρθρου 5 παράγραφος 2 της Πράξης της Γενεύης, ή κατόπιν αιτήματος ενός δικαιούχου, όπως ορίζεται στο σημείο (xvii) του άρθρου 1 της Πράξης της Γενεύης. Κατά την κατάρτιση των κοινοποιήσεων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάζουν το οικονομικό συμφέρον της διεθνούς προστασίας των σχετικών γεωγραφικών ενδείξεων και να λαμβάνουν υπόψη ιδίως την αξία της παραγωγής και την αξία των εξαγωγών, την προστασία βάσει άλλων συμφωνιών, καθώς και την υφιστάμενη ή δυνητική κατάχρηση στις οικείες τρίτες χώρες.

(5)  Η προσθήκη γεωγραφικών ενδείξεων στο διεθνές μητρώο θα πρέπει να εξυπηρετεί τους σκοπούς της παροχής προϊόντων ποιότητας, του θεμιτού ανταγωνισμού και της προστασίας των καταναλωτών. Μολονότι οι γεωγραφικές ενδείξεις έχουν σημαντική πολιτιστική και οικονομική αξία, η προσθήκη τους θα πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με την αξία που δημιουργείται για τις τοπικές κοινότητες, με σκοπό τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης και την προώθηση νέων ευκαιριών απασχόλησης στην παραγωγή, τη μεταποίηση και άλλες συναφείς υπηρεσίες.

(6)  Η Επιτροπή θα πρέπει να χρησιμοποιεί τους υφιστάμενους τακτικούς μηχανισμούς για να διαβουλεύεται με τα κράτη μέλη, τις εμπορικές ενώσεις και τους παραγωγούς της Ένωσης προκειμένου να καθιερωθεί ένας διαρκής διάλογος με τα ενδιαφερόμενα μέρη.

(7)  Θα πρέπει να θεσπιστούν κατάλληλες διαδικασίες ώστε η Επιτροπή να αξιολογεί τις γεωγραφικές ενδείξεις οι οποίες προέρχονται από τα συμβαλλόμενα μέρη της Πράξης της Γενεύης που δεν είναι κράτη μέλη («τρίτα συμβαλλόμενα μέρη») και οι οποίες έχουν καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο, προκειμένου να προβλεφθεί διαδικασία λήψης αποφάσεων σχετικά με την προστασία στην Ένωση και να καθίσταται ανίσχυρη η προστασία αυτή, κατά περίπτωση.

(8)  Η Ένωση θα πρέπει να επιβάλει τη νομοθεσία σχετικά με την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων που προέρχονται από τρίτα συμβαλλόμενα μέρη και έχουν καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο σύμφωνα με το κεφάλαιο ΙΙΙ της Πράξης της Γενεύης, και ιδίως το άρθρο 14 της Πράξης της Γενεύης, το οποίο απαιτεί από κάθε συμβαλλόμενο μέρος να διαθέτει αποτελεσματικά μέσα έννομης προστασίας για την προστασία των καταχωρισμένων γεωγραφικών ενδείξεων και να προβλέπει ότι είναι δυνατή, για τη διασφάλιση της προστασίας τους, η κίνηση νομικών διαδικασιών από δημόσια αρχή ή από οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος, είτε πρόκειται για φυσικό πρόσωπο είτε για νομική οντότητα, δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, ανάλογα με το νομικό σύστημα και την πρακτική του εκάστοτε κράτους. Προκειμένου να διασφαλίζεται η προστασία των εθνικών, περιφερειακών και ενωσιακών εμπορικών σημάτων παράλληλα με τις γεωγραφικές ενδείξεις, και λαμβανομένης υπόψη της κατοχύρωσης που αφορά προηγούμενα δικαιώματα εμπορικού σήματος όπως προβλέπονται στο άρθρο 13 παράγραφος 1 της Πράξης της Γενεύης, θα πρέπει να διασφαλιστεί η συνύπαρξη προηγούμενων εμπορικών σημάτων και γεωγραφικών ενδείξεων που έχουν καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο και απολαύουν προστασίας ή χρησιμοποιούνται στην Ένωση.

(9)  Δεδομένης της αποκλειστικής αρμοδιότητας της Ένωσης, τα κράτη μέλη που δεν είναι ήδη συμβαλλόμενα μέρη της Συμφωνίας της Λισαβόνας του 1958, όπως αναθεωρήθηκε στη Στοκχόλμη στις 14 Ιουλίου 1967 και τροποποιήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1979 («Συμφωνία της Λισαβόνας»), δεν θα πρέπει να κυρώσουν ή να προσχωρήσουν στην εν λόγω Συμφωνία.

(10)  Τα κράτη μέλη που είναι ήδη συμβαλλόμενα μέρη της Συμφωνίας της Λισαβόνας μπορούν να διατηρήσουν την ιδιότητά τους, ιδίως για να διασφαλίσουν τη συνέχεια των χορηγηθέντων δικαιωμάτων και την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εν λόγω Συμφωνία. Ωστόσο, θα πρέπει να ενεργούν αποκλειστικά προς το συμφέρον της Ένωσης, σεβόμενα πλήρως την αποκλειστική αρμοδιότητα αυτής. Αυτά τα κράτη μέλη θα πρέπει, συνεπώς, να ασκούν τα δικαιώματα και να τηρούν τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από τη Συμφωνία της Λισαβόνας σε πλήρη συμμόρφωση προς το δικαίωμα το οποίο χορηγεί η Ένωση σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Προκειμένου να τηρείται το ομοιόμορφο σύστημα προστασίας των γεωγραφικών ενδείξεων που έχει θεσπιστεί στην Ένωση για τα γεωργικά προϊόντα και να ενισχυθεί περαιτέρω η εναρμόνιση εντός της ενιαίας αγοράς, δεν θα πρέπει να καταχωρίζουν δυνάμει της Συμφωνίας της Λισαβόνας τυχόν νέες ονομασίες προέλευσης για προϊόντα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 110/2008, (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 ή (ΕΕ) αριθ. 251/2014.

(11)  Τα εν λόγω κράτη μέλη έχουν καταχωρίσει ονομασίες προέλευσης δυνάμει της Συμφωνίας της Λισαβόνας. Θα πρέπει να προβλεφθούν μεταβατικές ρυθμίσεις για τη συνέχιση της προστασίας, οι οποίες θα υπόκεινται στις απαιτήσεις της εν λόγω Συμφωνίας, της Πράξης της Γενεύης και του κεκτημένου της Ένωσης.

(12)  Τα εν λόγω κράτη μέλη αποδέχθηκαν την προστασία των ονομασιών προέλευσης τρίτων συμβαλλόμενων μερών. Προκειμένου να τους παρασχεθούν τα μέσα για την εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεων που ανέλαβαν πριν από την προσχώρηση της Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης, θα πρέπει να θεσπιστεί μία μεταβατική ρύθμιση η οποία θα παράγει αποτελέσματα μόνο σε εθνικό επίπεδο, χωρίς να θίγεται το ενδοενωσιακό ή το διεθνές εμπόριο.

(13)  Κρίνεται δίκαιο τα τέλη που πρέπει να καταβάλλονται βάσει της Πράξης της Γενεύης και του κοινού εκτελεστικού κανονισμού στο πλαίσιο της Συμφωνίας της Λισαβόνας και της Πράξης της Γενεύης, για την κατάθεση αίτησης στο Διεθνές Γραφείο με σκοπό τη διεθνή καταχώριση γεωγραφικής ένδειξης, καθώς και τα τέλη που πρέπει να καταβάλλονται σε σχέση με άλλες καταχωρίσεις στο διεθνές μητρώο και για τη χορήγηση αποσπασμάτων, βεβαιώσεων ή άλλων πληροφοριών που αφορούν το περιεχόμενο της εν λόγω διεθνούς καταχώρισης, να βαρύνουν το κράτος μέλος από το οποίο προέρχεται η γεωγραφική ένδειξη, το φυσικό πρόσωπο ή τη νομική οντότητα, όπως αναφέρονται στο σημείο (ii) του άρθρου 5 παράγραφος 2 της Πράξης της Γενεύης ή τον δικαιούχο όπως ορίζεται στο σημείο (xvii) του άρθρου 1 της Πράξης της Γενεύης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν την επιλογή να απαιτούν από το εν λόγω φυσικό πρόσωπο ή νομική οντότητα ή δικαιούχο να καταβάλει μέρος ή ολόκληρο το ποσό των τελών.

(14)  Για την κάλυψη τυχόν ελλείψεων όσον αφορά τον προϋπολογισμό λειτουργίας της ειδικής ένωσης, η Ένωση θα πρέπει να είναι σε θέση να παρέχει, στο πλαίσιο των μέσων που διατίθενται για τον σκοπό αυτόν στον ετήσιο προϋπολογισμό της Ένωσης, μία ειδική συνεισφορά, όπως αποφασίστηκε από τη συνέλευση της ειδικής ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 4 της Πράξης της Γενεύης, ένεκα της οικονομικής και πολιτιστικής αξίας της προστασίας των γεωγραφικών ενδείξεων.

(15)  Προκειμένου να εξασφαλιστούν ενιαίες προϋποθέσεις για τη συμμετοχή της Ένωσης στην ειδική ένωση, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες για την κατάρτιση καταλόγου γεωγραφικών ενδείξεων με σκοπό την κατάθεση αίτησης για τη διεθνή καταχώρισή τους στο Διεθνές Γραφείο μετά την προσχώρηση στην Πράξη της Γενεύης, για τη μεταγενέστερη κατάθεση αίτησης διεθνούς καταχώρισης γεωγραφικής ένδειξης στο Διεθνές Γραφείο, για την απόρριψη ένστασης, για τη λήψη απόφασης σχετικά με τη χορήγηση ή μη προστασίας σε γεωγραφική ένδειξη που έχει καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο, για την άρση της άρνησης των αποτελεσμάτων μιας διεθνούς καταχώρισης, για την αίτηση ακύρωσης μιας διεθνούς καταχώρισης, για την κοινοποίηση της κατάργησης ισχύος της προστασίας στην Ένωση μιας καταχωρισμένης στο διεθνές μητρώο γεωγραφικής ένδειξης, και για να επιτρέπεται στο κράτος μέλος να προβλέπει τυχόν αναγκαίες τροποποιήσεις και να κοινοποιεί στο Διεθνές Γραφείο την ονομασία προέλευσης ενός προϊόντος που προστατεύεται βάσει ενός από τους κανονισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 1 του παρόντος κανονισμού. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(11).

(16)  Είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι η Επιτροπή παρακολουθεί και αξιολογεί τη συμμετοχή της Ένωσης στην εν λόγω Πράξη σε βάθος χρόνου. Για να διεξαχθεί αυτή η αξιολόγηση, η Επιτροπή θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να λαμβάνει υπόψη: τον αριθμό γεωγραφικών ενδείξεων που προστατεύονται και έχουν καταχωριστεί βάσει ενωσιακού δικαίου, για τις οποίες έχουν κατατεθεί αιτήσεις διεθνούς καταχώρισης, και τις περιπτώσεις όπου η προστασία έχει απορριφθεί από τρίτα συμβαλλόμενα μέρη, την εξέλιξη του αριθμού τρίτων χωρών που συμμετέχουν στην Πράξη της Γενεύης, τις δράσεις που αναλαμβάνει η Επιτροπή για την αύξηση του εν λόγω αριθμού, καθώς και τον αντίκτυπο που έχει η τρέχουσα κατάσταση του κεκτημένου της ΕΕ όσον αφορά τις γεωγραφικές ενδείξεις στην ελκυστικότητα της Πράξης της Γενεύης για τρίτες χώρες, καθώς και τον αριθμό και τον τύπο των γεωγραφικών ενδείξεων που προέρχονται από συμβαλλόμενα μέρη τρίτων χωρών και έχουν απορριφθεί από την Ένωση,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Αντικείμενο

Με τον παρόντα κανονισμό θεσπίζονται κανόνες και διαδικασίες σχετικά με τις ενέργειες της Ένωσης μετά την προσχώρησή της στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωργικές ενδείξεις («Πράξη της Γενεύης»).

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις, όπως ορίζονται στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 110/2008, (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και (ΕΕ) αριθ. 251/2014, αποκαλούνται εφεξής συγκεντρωτικά «γεωγραφικές ενδείξεις».

Άρθρο 2

Διεθνής καταχώριση γεωγραφικών ενδείξεων ▌

1.  Μετά την προσχώρηση της Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης, και εν συνεχεία σε τακτική βάση, η Επιτροπή, ως αρμόδια αρχή, καταθέτει στο Διεθνές Γραφείο του Παγκόσμιου Οργανισμού Διανοητικής Ιδιοκτησίας («Διεθνές Γραφείο») αιτήσεις διεθνούς καταχώρισης των γεωγραφικών ενδείξεων που προστατεύονται και έχουν καταχωριστεί βάσει ενωσιακού δικαίου και οι οποίες αφορούν προϊόντα που προέρχονται από την Ένωση, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφοι 1 και 2 της Πράξης της Γενεύης.

2.  Για τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη μπορούν να ζητήσουν από την Επιτροπή να καταχωρίσει στο διεθνές μητρώο τις γεωγραφικές ενδείξεις που προέρχονται από το έδαφός τους και οι οποίες προστατεύονται και έχουν καταχωριστεί βάσει του ενωσιακού δικαίου. Ένα τέτοιο αίτημα μπορεί να βασίζεται:

α)  σε αίτημα φυσικού προσώπου ή νομικής οντότητας, όπως αναφέρονται στο σημείο (ii) του άρθρου 5 παράγραφος 2 της Πράξης της Γενεύης, ή σε αίτημα δικαιούχου, όπως ορίζεται στο σημείο (xvii) του άρθρου 1 της Πράξης της Γενεύης, ή

β)  σε δική τους πρωτοβουλία.

3.  Βάσει αυτών των αιτημάτων, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις οι οποίες παραθέτουν τις ▌ γεωγραφικές ενδείξεις που αναφέρονται στην ▌ παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2.

Άρθρο 3

Ακύρωση γεωγραφικής ένδειξης η οποία προέρχεται από κράτος μέλος της Ένωσης και έχει καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο

1.  Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστική πράξη ζητώντας την ακύρωση της καταχώρισης στο διεθνές μητρώο μίας γεωγραφικής ένδειξης που προέρχεται από κράτος μέλος της Ένωσης:

α)  εάν η γεωγραφική ένδειξη δεν προστατεύεται πλέον στην Ένωση, ή

β)  κατόπιν αιτήματος του κράτους μέλους από το οποίο προέρχεται η γεωγραφική ένδειξη, που μπορεί να βασίζεται:

(i)  σε αίτημα φυσικού προσώπου ή νομικής οντότητας, όπως αναφέρονται στο σημείο (ii) του άρθρου 5 παράγραφος 2 της Πράξης της Γενεύης, ή σε αίτημα ενός δικαιούχου, όπως ορίζεται στο σημείο (xvii) του άρθρου 1 της Πράξης της Γενεύης, ή

(ii)  σε δική του πρωτοβουλία.

2.  Η εκτελεστική πράξη που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου εκδίδεται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2.

3.  Η Επιτροπή κοινοποιεί αμελλητί το αίτημα ακύρωσης στο Διεθνές Γραφείο.

Άρθρο 4

Δημοσίευση γεωγραφικών ενδείξεων τρίτων χωρών που έχουν καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο

1.  Η Επιτροπή δημοσιεύει τυχόν διεθνείς καταχωρίσεις που έχουν κοινοποιηθεί από το Διεθνές Γραφείο σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 της Πράξης της Γενεύης, αφορώσες τις γεωγραφικές ενδείξεις που έχουν καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο και των οποίων το συμβαλλόμενο μέρος προέλευσης, όπως ορίζεται στο σημείο (xv) του άρθρου 1 της Πράξης της Γενεύης, δεν είναι κράτος μέλος, εφόσον η δημοσίευση σχετίζεται με προϊόν για το οποίο παρέχεται προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων σε επίπεδο Ένωσης.

2.  Η δημοσίευση της διεθνούς καταχώρισης πραγματοποιείται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σειρά «C», και περιλαμβάνει τον τύπο του προϊόντος και τη χώρα προέλευσης.

Άρθρο 5

Αξιολόγηση γεωγραφικών ενδείξεων τρίτων χωρών που έχουν καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο

1.   Η Επιτροπή δημοσιεύει τυχόν διεθνείς καταχωρίσεις που κοινοποιούνται από το Διεθνές Γραφείο δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 4 της Πράξης της Γενεύης σχετικά με τις γεωγραφικές ενδείξεις που έχουν καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο και των οποίων το συμβαλλόμενο μέρος προέλευσης, όπως ορίζεται στο σημείο (xv) του άρθρου 1 της Πράξης της Γενεύης, δεν είναι κράτος μέλος, προκειμένου να αποφασίσει κατά πόσον περιέχουν τα υποχρεωτικά στοιχεία που προβλέπονται στον κανόνα 5 παράγραφος 2 του κοινού εκτελεστικού κανονισμού σύμφωνα με τη Συμφωνία της Λισαβόνας και την Πράξη της Γενεύης («κοινός εκτελεστικός κανονισμός»)(12), και τα στοιχεία που αφορούν την ποιότητα, τη φήμη ή τα χαρακτηριστικά όπως προβλέπονται στον κανόνα 5 παράγραφος 3 του κοινού εκτελεστικού κανονισμού, καθώς και για να εκτιμήσει αν η δημοσίευση αφορά προϊόν για το οποίο παρέχεται ▌ προστασία γεωγραφικών ενδείξεων σε επίπεδο Ένωσης.

2.  Η προθεσμία για τη διενέργεια της αξιολόγησης αυτής δεν υπερβαίνει τους τέσσερις μήνες από την ημερομηνία καταχώρισης της γεωγραφικής ένδειξης στο διεθνές μητρώο και δεν περιλαμβάνει την αξιολόγηση άλλων ειδικών διατάξεων της Ένωσης που αφορούν τη διάθεση προϊόντων στην αγορά και, ειδικότερα, τα υγειονομικά και φυτοϋγειονομικά πρότυπα, τα πρότυπα εμπορίας και την επισήμανση των τροφίμων.

Άρθρο 6

Διαδικασία ένστασης για γεωγραφικές ενδείξεις τρίτων χωρών που έχουν καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο

1.   Εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης της ονομασίας της γεωγραφικής ένδειξης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 4, οι αρχές κράτους μέλους ή τρίτης χώρας, διαφορετικής από το συμβαλλόμενο μέρος προέλευσης, ή ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο με έννομο συμφέρον και έδρα στην Ένωση ή σε τρίτη χώρα διαφορετική από το συμβαλλόμενο μέρος προέλευσης, δύνανται να καταθέσουν ένσταση στην Επιτροπή, σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Ένωσης.

2.   Η ένσταση αυτή, η οποία αφορά μία γεωγραφική ένδειξη που έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 4, κρίνεται παραδεκτή μόνον εάν κατατεθεί εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και εάν προβάλλει έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους λόγους:

α)  η γεωγραφική ένδειξη που έχει καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο συγχέεται με την ονομασία φυτικής ποικιλίας ή φυλής ζώων και ενδέχεται να παραπλανήσει τον καταναλωτή ως προς την πραγματική προέλευση του προϊόντος·

β)  η γεωγραφική ένδειξη που έχει καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο είναι πλήρως ή εν μέρει ομώνυμη με γεωγραφική ένδειξη που προστατεύεται ήδη στην Ένωση και στην πράξη δεν γίνεται επαρκής διάκριση μεταξύ των συνθηκών τοπικής και παραδοσιακής χρήσης και παρουσίασης της γεωγραφικής ένδειξης για την οποία προτείνεται η χορήγηση προστασίας και της γεωγραφικής ένδειξης που προστατεύεται ήδη στην Ένωση, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να εξασφαλιστεί η ισότιμη μεταχείριση των εμπλεκόμενων παραγωγών και να μην παραπλανώνται οι καταναλωτές·

γ)  η προστασία στην Ένωση της γεωγραφικής ένδειξης που έχει καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο θα έθιγε προηγούμενο δικαίωμα εμπορικού σήματος σε εθνικό, περιφερειακό ή ενωσιακό επίπεδο·

δ)  η προστασία στην Ένωση της προτεινόμενης γεωγραφικής ένδειξης θα έβλαπτε τη χρήση πλήρως ή μερικώς ταυτόσημης ονομασίας ή τον αποκλειστικό χαρακτήρα ενός εμπορικού σήματος σε εθνικό, περιφερειακό ή ενωσιακό επίπεδο ή την ύπαρξη προϊόντων που κυκλοφορούσαν νόμιμα στην αγορά επί πέντε τουλάχιστον έτη πριν από την ημερομηνία δημοσίευσης της ονομασίας της γεωγραφικής ένδειξης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 4·

ε)  η γεωγραφική ένδειξη που έχει καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο αφορά προϊόν για το οποίο δεν παρέχεται ▌προστασία γεωγραφικών ενδείξεων σε επίπεδο Ένωσης·

στ)  η ονομασία για την οποία ζητείται η καταχώριση είναι γενικός όρος στο έδαφος της Ένωσης·

ζ)  δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στα σημεία (i) και (ii) του άρθρου 2 παράγραφος 1 της Πράξης της Γενεύης·

η)  η γεωγραφική ένδειξη που έχει καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο φέρει ομώνυμη ονομασία η οποία δημιουργεί στον καταναλωτή την εσφαλμένη εντύπωση ότι τα προϊόντα προέρχονται από άλλο έδαφος, ακόμη και αν η ονομασία είναι ακριβής όσον αφορά το πραγματικό έδαφος, την περιφέρεια ή τον τόπο καταγωγής των σχετικών προϊόντων.

3.   Οι λόγοι ένστασης, όπως παρατίθενται στην παράγραφο 2, αξιολογούνται από την Επιτροπή σε σχέση με το έδαφος της Ένωσης ή μέρος αυτού.

Άρθρο 7

Απόφαση σχετικά με την προστασία στην Ένωση των γεωγραφικών ενδείξεων τρίτων χωρών που έχουν καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο

1.  Εφόσον, με βάση την αξιολόγηση που πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1, πληρούνται οι προϋποθέσεις της εν λόγω παραγράφου και δεν έχουν ληφθεί ενστάσεις ή έχουν ληφθεί μόνο ενστάσεις που είναι απαράδεκτες, η Επιτροπή απορρίπτει, κατά περίπτωση, τις απαράδεκτες ενστάσεις που έχουν ληφθεί και λαμβάνει απόφαση χορήγησης προστασίας της γεωγραφικής ένδειξης μέσω εκτελεστικής πράξης, η οποία εκδίδεται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2.

2.  Εφόσον, με βάση την αξιολόγηση που πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της εν λόγω παραγράφου ή έχει ληφθεί παραδεκτή ένσταση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, η Επιτροπή λαμβάνει απόφαση σχετικά με τη χορήγηση ή μη προστασίας της γεωγραφικής ένδειξης που έχει καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο μέσω εκτελεστικής πράξης, η οποία εκδίδεται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης η οποία αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2. Όσον αφορά τις γεωγραφικές ενδείξεις που καλύπτουν προϊόντα τα οποία δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των επιτροπών που προβλέπονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1, η απόφαση εκδίδεται από την Επιτροπή ▌.

3.   Η απόφαση χορήγησης προστασίας γεωγραφικής ένδειξης σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή 2 του παρόντος άρθρου καθορίζει το πεδίο εφαρμογής της χορηγούμενης προστασίας και μπορεί να περιλαμβάνει προϋποθέσεις που είναι συμβατές με την Πράξη της Γενεύης, και χορηγεί ειδικότερα μία καθορισμένη μεταβατική περίοδο, όπως αναφέρεται στο άρθρο 17 της Πράξης της Γενεύης και στον κανόνα 14 του κοινού εκτελεστικού κανονισμού.

4.   Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 της Πράξης της Γενεύης, η Επιτροπή κοινοποιεί στο Διεθνές Γραφείο την άρνηση των αποτελεσμάτων της σχετικής διεθνούς καταχώρισης στο έδαφος της Ένωσης, εντός ενός έτους από τη λήψη της κοινοποίησης διεθνούς καταχώρισης σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 της Πράξης της Γενεύης, ή εντός δύο ετών στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 5 της απόφασης (ΕΕ) …/… του Συμβουλίου(13)(14).

5.  Η Επιτροπή δύναται, με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν δεόντως αιτιολογημένου αιτήματος κράτους μέλους, τρίτης χώρας ή φυσικού ή νομικού προσώπου που έχει έννομο συμφέρον, να εκδώσει μία εκτελεστική πράξη, σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2, για να άρει, εν μέρει ή εν όλω, μία άρνηση που έχει προηγουμένως κοινοποιηθεί στο Διεθνές Γραφείο. Η Επιτροπή κοινοποιεί αμελλητί την εν λόγω άρση στο Διεθνές Γραφείο.

Άρθρο 8

Χρήση γεωγραφικών ενδείξεων

1.   Οι εκτελεστικές πράξεις που εκδίδονται από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 7 εφαρμόζονται με την επιφύλαξη άλλων ειδικών διατάξεων της Ένωσης οι οποίες αφορούν τη διάθεση προϊόντων στην αγορά και, ειδικότερα, την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών, τα υγειονομικά ή φυτοϋγειονομικά πρότυπα και την επισήμανση των τροφίμων. ▌

2.   Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, οι γεωγραφικές ενδείξεις που προστατεύονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού μπορούν να χρησιμοποιούνται από κάθε φορέα που εμπορεύεται προϊόν σύμφωνα με τη διεθνή καταχώριση.

Άρθρο 9

Κατάργηση ισχύος των αποτελεσμάτων στην Ένωση μίας γεωγραφικής ένδειξης τρίτης χώρας που έχει καταχωριστεί στο διεθνές μητρώο

1.  Η Επιτροπή δύναται, με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν δεόντως αιτιολογημένου αιτήματος κράτους μέλους, τρίτης χώρας ή φυσικού ή νομικού προσώπου που έχει έννομο συμφέρον, να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις οι οποίες καταργούν εν όλω ή εν μέρει την ισχύ των αποτελεσμάτων της προστασίας στην Ένωση μίας γεωγραφικής ένδειξης που είναι καταχωρισμένη στο διεθνές μητρώο σε μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες περιστάσεις:

α)  η γεωγραφική ένδειξη δεν προστατεύεται πλέον στο συμβαλλόμενο μέρος προέλευσης·

β)  η γεωγραφική ένδειξη δεν είναι πλέον καταχωρισμένη στο διεθνές μητρώο·

γ)  δεν διασφαλίζεται πλέον η συμμόρφωση με τα υποχρεωτικά στοιχεία που προβλέπονται στον κανόνα 5 παράγραφος 2 του κοινού εκτελεστικού κανονισμού ή με τα στοιχεία που αφορούν την ποιότητα, τη φήμη ή τα χαρακτηριστικά, όπως ορίζονται στον κανόνα 5 παράγραφος 3 του κοινού εκτελεστικού κανονισμού.

2.  Οι εκτελεστικές πράξεις που αναφέρονται στην ▌παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 15 παράγραφος 2, και μόνον αφού δοθεί η ευκαιρία στα φυσικά πρόσωπα ή τις νομικές οντότητες που αναφέρονται στο σημείο (ii) του άρθρου 5 παράγραφος 2 της Πράξης της Γενεύης ή στους δικαιούχους, όπως ορίζονται στο σημείο (xvii) του άρθρου 1 της Πράξης της Γενεύης, να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους.

3.  Εφόσον η κατάργηση ισχύος δεν υπόκειται πλέον σε προσφυγή, η Επιτροπή κοινοποιεί αμελλητί στο Διεθνές Γραφείο την κατάργηση ισχύος στο έδαφος της Ένωσης των αποτελεσμάτων της διεθνούς καταχώρισης της γεωγραφικής ένδειξης ▌σύμφωνα με το στοιχείο α) ή γ) της παραγράφου 1.

Άρθρο 10

Σχέση με τα εμπορικά σήματα

1.   Η προστασία μίας γεωγραφικής ένδειξης δεν θίγει την ισχύ προηγούμενου εμπορικού σήματος σε εθνικό, περιφερειακό ή ενωσιακό επίπεδο για το οποίο έχει υποβληθεί αίτηση ή το οποίο έχει καταχωριστεί καλή τη πίστει ή έχει καθιερωθεί με τη χρήση καλή τη πίστει στο έδαφος ενός κράτους μέλους, μίας περιφερειακής ένωσης κρατών μελών ή της Ένωσης.

2.   Γεωγραφική ένδειξη που είναι καταχωρισμένη στο διεθνές μητρώο δεν προστατεύεται στο έδαφος της Ένωσης όταν, βάσει της φήμης και της αναγνωρισιμότητας ενός εμπορικού σήματος και του χρονικού διαστήματος κατά το οποίο χρησιμοποιήθηκε, η προστασία της εν λόγω γεωγραφικής ένδειξης στο έδαφος της Ένωσης θα μπορούσε να παραπλανήσει τον καταναλωτή ως προς την πραγματική ταυτότητα του προϊόντος.

3.   Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, ένα ▌εμπορικό σήμα για το οποίο έχει υποβληθεί αίτηση, έχει καταχωριστεί ή έχει καθιερωθεί με καλόπιστη χρήση, εφόσον προβλέπεται αυτό το ενδεχόμενο από την οικεία νομοθεσία, εντός του εδάφους ενός κράτους μέλους, μίας περιφερειακής ένωσης κρατών μελών ή της Ένωσης, πριν από την ημερομηνία κατά την οποία το Διεθνές Γραφείο κοινοποιεί τη δημοσίευση της διεθνούς καταχώρισης της γεωγραφικής ένδειξης στην Επιτροπή, η χρήση του οποίου θα αντέβαινε στην προστασία της γεωγραφικής ένδειξης, μπορεί να συνεχίσει να χρησιμοποιείται και να ανανεώνεται για το οικείο προϊόν ανεξάρτητα από την προστασία της γεωγραφικής ένδειξης, εφόσον δεν συντρέχουν λόγοι κατάργησης της ισχύος ή ανάκλησης βάσει του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, (15)ή βάσει της οδηγίας (ΕΕ) 2015/2436 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(16). Στις περιπτώσεις αυτές επιτρέπεται η χρήση της γεωγραφικής ένδειξης, καθώς και η χρήση του σχετικού εμπορικού σήματος.

Άρθρο 11

Μεταβατικές διατάξεις για τις ονομασίες προέλευσης που προέρχονται από κράτη μέλη της ΕΕ και έχουν ήδη καταχωριστεί βάσει της Συμφωνίας της Λισαβόνας

1.  Για κάθε ονομασία προέλευσης ενός προϊόντος που προστατεύεται σύμφωνα με έναν από τους κανονισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 1 του παρόντος κανονισμού, προερχόμενη από κράτος μέλος που είναι συμβαλλόμενο μέρος της Συμφωνίας της Λισαβόνας, το οικείο κράτος μέλος επιλέγει είτε:

α)  να ζητήσει τη διεθνή καταχώριση της εν λόγω ονομασίας προέλευσης σύμφωνα με την Πράξη της Γενεύης, εάν το οικείο κράτος μέλος έχει κυρώσει ή προσχωρήσει σε αυτήν σύμφωνα με το δικαίωμα που αναφέρεται στο άρθρο 3 της απόφασης (ΕΕ)…/… (17), είτε

β)  να ζητήσει την ακύρωση της καταχώρισης της εν λόγω ονομασίας προέλευσης στο διεθνές μητρώο.

Τα οικεία κράτη μέλη επιλέγουν βάσει:

α)  αιτήματος φυσικού προσώπου ή νομικής οντότητας, όπως αναφέρονται στο σημείο (ii) του άρθρου 5 παράγραφος 2 της Πράξης της Γενεύης, ή δικαιούχου, όπως ορίζεται στο σημείο (xvii) του άρθρου 1 της Πράξης της Γενεύης, ή

β)  δικής τους πρωτοβουλίας.

Τα οικεία κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή την επιλογή που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο εντός τριών ετών από την ημερομηνία θέσης σε ισχύ του παρόντος κανονισμού.

Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου, το οικείο κράτος μέλος σε συντονισμό με την Επιτροπή ελέγχουν μαζί με το Διεθνές Γραφείο τυχόν τροποποιήσεις που πρέπει να πραγματοποιηθούν σύμφωνα με τον κανόνα 7 παράγραφος 4 του κοινού εκτελεστικού κανονισμού για τον σκοπό της καταχώρισης σύμφωνα με την Πράξη της Γενεύης.

Η Επιτροπή επιτρέπει στο κράτος μέλος να προβεί σε πρόβλεψη των απαραίτητων τροποποιήσεων και να ενημερώσει το Διεθνές Γραφείο μέσω εκτελεστικής πράξης σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2.

2.  Για κάθε ονομασία προέλευσης ενός προϊόντος το οποίο εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής ενός από τους κανονισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 1 του παρόντος κανονισμού, αλλά δεν προστατεύεται βάσει ενός εξ αυτών, και προέρχεται από κράτος μέλος που είναι συμβαλλόμενο μέρος της Συμφωνίας της Λισαβόνας, το οικείο κράτος μέλος:

α)  ζητεί την καταχώριση σύμφωνα με τον σχετικό κανονισμό, ή

β)  ζητεί την ακύρωση της καταχώρισης της εν λόγω ονομασίας προέλευσης στο διεθνές μητρώο.

Τα οικεία κράτη μέλη επιλέγουν βάσει:

α)  αιτήματος φυσικού προσώπου ή νομικής οντότητας, όπως αναφέρονται στο σημείο (ii) του άρθρου 5 παράγραφος 2 της Πράξης της Γενεύης, ή δικαιούχου, όπως ορίζεται στο σημείο (xvii) του άρθρου 1 της Πράξης της Γενεύης, ή

β)  δικής τους πρωτοβουλίας.

Τα οικεία κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή την επιλογή που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο και υποβάλλουν το αντίστοιχο αίτημα εντός τριών ετών από την ημερομηνία θέσης σε ισχύ του παρόντος κανονισμού.

Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου, το οικείο κράτος μέλος ζητεί τη διεθνή καταχώριση της εν λόγω ονομασίας προέλευσης σύμφωνα με την Πράξη της Γενεύης, εάν το οικείο κράτος μέλος έχει κυρώσει ή προσχωρήσει σε αυτήν σύμφωνα με το δικαίωμα που αναφέρεται στο άρθρο 3 της απόφασης (ΕΕ) …/… (18), εντός ενός έτους από την ημερομηνία καταχώρισης της γεωγραφικής ένδειξης βάσει του σχετικού κανονισμού. Εφαρμόζονται το τέταρτο και πέμπτο εδάφιο της παραγράφου 1.

Εάν απορριφθεί το αίτημα καταχώρισης βάσει του σχετικού κανονισμού και έχουν εξαντληθεί τα συναφή διοικητικά και ένδικα μέσα, ή εάν το αίτημα καταχώρισης βάσει της Πράξης της Γενεύης δεν έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με το τέταρτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, το οικείο κράτος μέλος ζητεί αμελλητί την ακύρωση της καταχώρισης της εν λόγω γεωγραφικής ένδειξης στο διεθνές μητρώο.

3.  Όσον αφορά ονομασίες προέλευσης για προϊόντα που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής ενός από τους κανονισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 1 του παρόντος κανονισμού, για τα οποία δεν παρέχεται προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων σε επίπεδο Ένωσης, το κράτος μέλος που είναι ήδη συμβαλλόμενο μέρος της Συμφωνίας της Λισαβόνας μπορεί να διατηρήσει τυχόν υφιστάμενες καταχωρίσεις στο διεθνές μητρώο.

Το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί επίσης να υποβάλει περαιτέρω αιτήσεις καταχώρισης των ονομασιών προέλευσης που προέρχονται από το έδαφός του στο διεθνές μητρώο βάσει της Συμφωνίας της Λισαβόνας εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α)  το οικείο κράτος μέλος κοινοποίησε το σχέδιο αίτησης καταχώρισης των εν λόγω ονομασιών προέλευσης στην Επιτροπή. Η εν λόγω κοινοποίηση περιλαμβάνει αποδεικτικά στοιχεία ότι η αίτηση πληροί τις απαιτήσεις για καταχώριση βάσει της Συμφωνίας της Λισαβόνας· και

β)  η Επιτροπή δεν εξέδωσε αρνητική γνώμη εντός δύο μηνών από την εν λόγω κοινοποίηση. Αρνητική γνώμη μπορεί να εκδοθεί μόνον κατόπιν διαβούλευσης με το οικείο κράτος μέλος και στις εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις όπου τα αποδεικτικά στοιχεία που απαιτούνται σύμφωνα με το στοιχείο α) δεν τεκμηριώνουν επαρκώς ότι πληρούνται οι απαιτήσεις καταχώρισης σύμφωνα με τη Συμφωνία της Λισαβόνας ή εάν η καταχώριση θα είχε αρνητικό αντίκτυπο στην ενωσιακή εμπορική πολιτική.

Σε περίπτωση αιτήματος για περαιτέρω πληροφορίες από την Επιτροπή σχετικά με την κοινοποίηση που πραγματοποιείται σύμφωνα με το στοιχείο α), η προθεσμία για τις ενέργειες της Επιτροπής ορίζεται σε έναν μήνα από τη λήψη των αιτούμενων πληροφοριών.

Η Επιτροπή ενημερώνει αμέσως τα υπόλοιπα κράτη μέλη για τυχόν κοινοποιήσεις που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το στοιχείο α).

Άρθρο 12

Μεταβατική προστασία για τις ονομασίες προέλευσης που προέρχονται από τρίτη χώρα και έχουν καταχωριστεί βάσει της Συμφωνίας της Λισαβόνας

1.   Τα κράτη μέλη τα οποία ήταν συμβαλλόμενα μέρη της Συμφωνίας της Λισαβόνας πριν από την προσχώρηση της Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης δύνανται να συνεχίσουν να προστατεύουν ονομασίες προέλευσης που προέρχονται από τρίτη χώρα η οποία είναι συμβαλλόμενο μέρος της Συμφωνίας της Λισαβόνας, ▌ μέσω ενός εθνικού συστήματος προστασίας, με ισχύ από την ημερομηνία κατά την οποία η Ένωση καθίσταται συμβαλλόμενο μέρος της Πράξης της Γενεύης, όσον αφορά τις ονομασίες προέλευσης που είναι καταχωρισμένες κατά την εν λόγω ημερομηνία βάσει της Συμφωνίας της Λισαβόνας.

2.  Η εν λόγω προστασία βάσει εθνικού συστήματος προστασίας:

α)  αντικαθίσταται από προστασία βάσει του συστήματος προστασίας της ΕΕ για μία συγκεκριμένη ονομασία προέλευσης εάν η προστασία παρέχεται δυνάμει απόφασης σύμφωνα με το άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού, μεταγενέστερης της προσχώρησης της οικείας τρίτης χώρας στην Πράξη της Γενεύης, εφόσον η προστασία που παρέχεται δυνάμει απόφασης σύμφωνα με το άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού διατηρεί τη συνέχιση της προστασίας της αντίστοιχης ονομασίας προέλευσης στο αντίστοιχο κράτος μέλος·

β)  παύει για μία συγκεκριμένη ονομασία προέλευσης όταν η διεθνής καταχώριση δεν παράγει πλέον αποτελέσματα.

3.   Εάν μία ονομασία προέλευσης που προέρχεται από τρίτη χώρα ▌δεν είναι καταχωρισμένη σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, ή δεν αντικαθίσταται η εθνική προστασία σύμφωνα με το στοιχείο α) της παραγράφου 2, οι συνέπειες της εν λόγω ▌εθνικής προστασίας ▌ αποτελούν αποκλειστική ευθύνη του οικείου κράτους μέλους.

4.   Τα μέτρα που λαμβάνονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 1 έχουν αποτελέσματα μόνο σε εθνικό επίπεδο και δεν θίγουν το ενδοκοινοτικό ή το διεθνές εμπόριο.

5.  Τα κράτη μέλη που αναφέρονται στην παράγραφο 1 διαβιβάζουν στην Επιτροπή τυχόν κοινοποιήσεις που πραγματοποιούνται από το Διεθνές Γραφείο σύμφωνα με τη Συμφωνία της Λισαβόνας, τις οποίες διαβιβάζει εν συνεχεία η Επιτροπή σε όλα τα υπόλοιπα κράτη μέλη.

6.  Τα κράτη μέλη που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου δηλώνουν στο Διεθνές Γραφείο ότι δεν δύνανται να διασφαλίσουν την εθνική προστασία μιας ονομασίας προέλευσης για ένα προϊόν το οποίο εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής ενός από τους κανονισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 1 του παρόντος κανονισμού, η οποία έχει καταχωριστεί και κοινοποιείται σε αυτά βάσει της Συμφωνίας της Λισαβόνας από την ημερομηνία κατά την οποία η Ένωση καθίσταται συμβαλλόμενο μέρος της Πράξης της Γενεύης.

Άρθρο 13

Τέλη

Τα τέλη που πρέπει να καταβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 7 της Πράξης της Γενεύης, όπως προσδιορίζονται στον κοινό εκτελεστικό κανονισμό, ▌βαρύνουν το κράτος μέλος από το οποίο προέρχεται η γεωγραφική ένδειξη, ή ένα φυσικό πρόσωπο ή μια νομική οντότητα όπως αναφέρονται στο σημείο (ii) του άρθρου 5 παράγραφος 2 της Πράξης της Γενεύης ή έναν δικαιούχο όπως ορίζεται στο σημείο (xvii) του άρθρου 1 της Πράξης της Γενεύης. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτήσουν την καταβολή μέρους ή όλων των τελών από το φυσικό πρόσωπο ή τη νομική οντότητα ή τον δικαιούχο.

Άρθρο 14

Ειδική χρηματοδοτική συνεισφορά

Εάν τα έσοδα της ειδικής ένωσης προκύπτουν σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 2 σημείο (v) της Πράξης της Γενεύης, η Ένωση δύναται να παράσχει ειδική συνεισφορά, στο πλαίσιο των μέσων που διατίθενται για τον σκοπό αυτόν στον ετήσιο προϋπολογισμό της Ένωσης.

Άρθρο 15

Διαδικασία επιτροπών

1.   Η Επιτροπή επικουρείται από τις κάτωθι επιτροπές κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011, όσον αφορά τα ακόλουθα προϊόντα:

α)  για τα προϊόντα του αμπελοοινικού τομέα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 92 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, από την Επιτροπή για την Κοινή Οργάνωση των Γεωργικών Αγορών, η οποία συγκροτήθηκε δυνάμει του άρθρου 229 του εν λόγω κανονισμού·

β)  για τα αρωματισμένα αμπελοοινικά προϊόντα, όπως ορίζονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 251/2014, ▌από την επιτροπή για τα αρωματισμένα αμπελοοινικά προϊόντα, η οποία συγκροτήθηκε δυνάμει του άρθρου 34 του εν λόγω κανονισμού·

γ)  για τα αλκοολούχα ποτά, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 110/2008, ▌ από την επιτροπή για τα οινοπνευματώδη ποτά, η οποία συγκροτήθηκε δυνάμει του άρθρου 25 του εν λόγω κανονισμού·

δ)  για τα γεωργικά προϊόντα και τα τρόφιμα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, από την επιτροπή για την ποιότητα των γεωργικών προϊόντων, η οποία συγκροτήθηκε δυνάμει του άρθρου 57 του εν λόγω κανονισμού.

2.   Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.

Άρθρο 16

Παρακολούθηση και επανεξέταση

Έως τις … [δύο έτη από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού], η Επιτροπή αξιολογεί τη συμμετοχή της Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης και υποβάλλει έκθεση σχετικά με τα βασικά πορίσματα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Η αξιολόγηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στα ακόλουθα στοιχεία:

α)  τον αριθμό των γεωγραφικών ενδείξεων που προστατεύονται και καταχωρίζονται βάσει του ενωσιακού δικαίου, για τις οποίες έχουν υποβληθεί αιτήσεις διεθνούς καταχώρισης, και τις περιπτώσεις όπου η προστασία έχει απορριφθεί από τρίτα συμβαλλόμενα μέρη·

β)  την εξέλιξη του αριθμού τρίτων χωρών που συμμετέχουν στην Πράξη της Γενεύης και τις δράσεις που λαμβάνει η Επιτροπή για να αυξήσει τον αριθμό αυτόν, καθώς και τον αντίκτυπο που έχει η τρέχουσα κατάσταση του κεκτημένου της Ένωσης όσον αφορά τις γεωγραφικές ενδείξεις στην ελκυστικότητα της Πράξης της Γενεύης για τρίτες χώρες· και

γ)  τον αριθμό και τον τύπο των γεωγραφικών ενδείξεων που προέρχονται από τρίτες χώρες και έχουν απορριφθεί από την Επιτροπή.

Άρθρο 17

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

...,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

______________

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΨΗΦΙΣΜΑ

Δήλωση της Επιτροπής σχετικά με την ενδεχόμενη επέκταση της προστασίας των γεωγραφικών ενδείξεων της ΕΕ σε μη γεωργικά προϊόντα

Η Επιτροπή λαμβάνει υπό σημείωση το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 2015, σχετικά με την ενδεχόμενη επέκταση της προστασίας των γεωγραφικών ενδείξεων της ΕΕ σε μη γεωργικά προϊόντα.

Τον Νοέμβριο του 2018, η Επιτροπή ξεκίνησε μια μελέτη με σκοπό την περαιτέρω συλλογή οικονομικών και νομικών στοιχείων σχετικά με την προστασία των μη γεωργικών γεωγραφικών ενδείξεων εντός της ενιαίας αγοράς, ως συμπλήρωμα μελέτης του 2013, καθώς και στοιχείων σχετικά με θέματα όπως η ανταγωνιστικότητα, ο αθέμιτος ανταγωνισμός, η απομίμηση, οι αντιλήψεις των καταναλωτών, το κόστος/τα οφέλη και, επίσης, σχετικά με την αποτελεσματικότητα των μοντέλων προστασίας των μη γεωργικών γεωγραφικών ενδείξεων υπό το πρίσμα της αρχής της αναλογικότητας.

Σύμφωνα με τις αρχές της βελτίωσης της νομοθεσίας και τις δεσμεύσεις που καθορίζονται στη διοργανική συμφωνία της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου, η Επιτροπή θα εξετάσει τη μελέτη καθώς και την έκθεση για τη συμμετοχή της Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης όπως αναφέρεται στο άρθρο σχετικά με την παρακολούθηση και την επανεξέταση του κανονισμού για τις ενέργειες της Ένωσης μετά την προσχώρησή της στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις και θα εξετάσει το ενδεχόμενο περαιτέρω ενεργειών.

Δήλωση της Επιτροπής σχετικά με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 9α παράγραφος 3 του κανονισμού

Η Επιτροπή επισημαίνει ότι, παρόλο που η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 9α παράγραφος 3 του κανονισμού αποτελεί νομική αναγκαιότητα δεδομένης της αποκλειστικής αρμοδιότητας της Ένωσης, μπορεί ωστόσο να διαβεβαιώσει ότι, στο πλαίσιο του ισχύοντος κεκτημένου της ΕΕ, οποιαδήποτε παρέμβαση του είδους αυτού από την Επιτροπή θα αποτελεί εξαίρεση και θα αιτιολογείται δεόντως. Κατά τις διαβουλεύσεις με κάποιο κράτος μέλος, η Επιτροπή θα καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την επίλυση, από κοινού με το κράτος μέλος, τυχόν προβλημάτων, ώστε να αποφευχθεί η έκδοση αρνητικής γνώμης. Η Επιτροπή επισημαίνει ότι οποιαδήποτε αρνητική γνώμη θα κοινοποιείται γραπτώς στο οικείο κράτος μέλος και, σύμφωνα με το άρθρο 296 της ΣΛΕΕ, θα αναφέρονται σ’ αυτήν οι λόγοι στους οποίους βασίστηκε. Η Επιτροπή σημειώνει περαιτέρω ότι μια αρνητική γνώμη δεν αποκλείει την υποβολή νέας αίτησης για την ίδια ονομασία προέλευσης, εάν οι λόγοι που οδήγησαν στην έκδοση αρνητικής γνώμης έχουν ληφθεί δεόντως υπόψη στη συνέχεια ή έπαυσαν να υφίστανται.

Δήλωση της Επιτροπής σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις

Η Επιτροπή επισημαίνει ότι η Ένωση διαθέτει αποκλειστική εξωτερική αρμοδιότητα για τις γεωγραφικές ενδείξεις και προσχωρεί ως πλήρες συμβαλλόμενο μέρος στην Πράξη της Γενεύης της συμφωνίας της Λισαβόνας. Αυτό προκύπτει από την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 25/10/2017 (υπόθεση C-389/15- Επιτροπή κατά Συμβουλίου). Δεδομένης της αποκλειστικής εξωτερικής αρμοδιότητας της ΕΕ, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να καταστούν αυτοτελώς συμβαλλόμενα μέρη της Πράξης της Γενεύης και δεν θα πρέπει πλέον να προστατεύουν τα ίδια τις νέες γεωγραφικές ενδείξεις που καταχωρίζονται από τρίτες χώρες μέλη του συστήματος της Λισαβόνας. Η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη τις εξαιρετικές περιστάσεις, δεδομένου ότι επτά κράτη μέλη είναι επί μεγάλο χρονικό διάστημα μέρη της συμφωνίας της Λισαβόνας, ότι διαθέτουν εκτεταμένη διανοητική ιδιοκτησία που έχει καταχωριστεί βάσει της εν λόγω συμφωνίας και ότι απαιτείται ομαλή μετάβαση, θα ήταν, κατ’ εξαίρεση, έτοιμη να συμφωνήσει ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα κράτη μέλη BG, CZ, SK, FR, HU, IT, PT θα μπορούσαν να εξουσιοδοτηθούν να προσχωρήσουν στην Πράξη της Γενεύης προς το συμφέρον της ΕΕ.

Η Επιτροπή εκφράζει την έντονη αντίθεσή της στη συνεχιζόμενη επιμονή του Συμβουλίου να προβλεφθεί η δυνατότητα για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ που το επιθυμούν να εξουσιοδοτηθούν να επικυρώσουν την Πράξη της Γενεύης ή να προσχωρήσουν σε αυτή από κοινού με την Ένωση, ενώ παράλληλα προβάλλεται ως λόγος η τακτοποίηση των δικαιωμάτων ψήφου της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 4 στοιχείο β) σημείο ii) της Πράξης της Γενεύης και όχι οι προαναφερθείσες εξαιρετικές περιστάσεις.

Πέραν τούτου, η Επιτροπή θα ήθελε να υπενθυμίσει ότι, εφόσον η Ένωση έχει ασκήσει την εσωτερική της αρμοδιότητα για τις γεωργικές γεωγραφικές ενδείξεις, τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν μπορούν να διαθέτουν εθνικά συστήματα προστασίας των γεωργικών ΓΕ.

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή επιφυλάσσεται των δικαιωμάτων της, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να ασκήσει τα διαθέσιμα ένδικα βοηθήματα κατά της απόφασης του Συμβουλίου και, σε κάθε περίπτωση, θεωρεί ότι η υπόθεση αυτή δεν μπορεί να αποτελέσει προηγούμενο για οποιεσδήποτε άλλες υφιστάμενες ή μελλοντικές διεθνείς συμφωνίες / συμφωνίες του ΠΟΔΙ, ιδίως αλλά όχι μόνον, στις περιπτώσεις στις οποίες η ΕΕ έχει ήδη επικυρώσει τις διεθνείς συμφωνίες μόνη της βάσει της αποκλειστικής αρμοδιότητάς της.

(1)* ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΚΟΜΗ ΥΠΟΣΤΕΙ ΝΟΜΙΚΗ-ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΙΑΤΥΠΩΣΗ.
(2) ΕΕ C 110 της 22.3.2019, σ. 55.
(3)Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 16ης Απριλίου 2019.
(4)http://www.wipo.int/edocs/lexdocs/treaties/en/lisbon/trt_lisbon_009en.pdf.
(5)ΕΕ L […] της […], σ. […].
(6)http://www.wipo.int/export/sites/www/lisbon/en/legal_texts/lisbon_agreement.pdf.
(7)Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 110/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με τον ορισμό, την περιγραφή, την παρουσίαση, την επισήμανση και την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων των αλκοολούχων ποτών και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1576/89 του Συμβουλίου (ΕΕ L 39 της 13.2.2008, σ. 16).
(8)Κανονισμός (EE) αριθ. 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τα συστήματα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων (ΕΕ L 343 της 14.12.2012, σ. 1).
(9)Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 671).
(10)Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 251/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, για τον ορισμό, την περιγραφή, την παρουσίαση, την επισήμανση και την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων των αρωματισμένων αμπελοοινικών προϊόντων και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1601/91 του Συμβουλίου (ΕΕ L 84 της 20.3.2014, σ. 14).
(11)Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (ΕΕ L 55 της 28.2.2011, σ. 13).
(12)Κοινός εκτελεστικός κανονισμός της Συμφωνίας της Λισαβόνας και της Πράξης της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας, όπως εκδόθηκε από τη συνέλευση της ένωσης της Λισαβόνας στις 11 Οκτωβρίου 2017, http://www.wipo.int/meetings/en/doc_details.jsp?doc_id=376416, Έγγραφο «WIPO A/57/11» της 11ης Οκτωβρίου 2017.
(13)Απόφαση (ΕΕ) …/… του Συμβουλίου σχετικά με την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις (ΕΕ L … της …, σ. …).
(14)+ΕΕ: Να εισαχθεί ο αριθμός της απόφασης που περιέχεται στο έγγραφο ST 6929/19 και να εισαχθεί ο αριθμός, η ημερομηνία, ο τίτλος και η αναφορά δημοσίευσης στην ΕΕ της εν λόγω απόφασης στην υποσημείωση.
(15)Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2017, για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ L 154 της 16.6.2017, σ. 1).
(16)Οδηγία (ΕΕ) 2015/2436 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2015, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ L 336 της 23.12.2015, σ. 1).
(17)+ΕΕ: Να εισαχθεί στο κείμενο ο αριθμός της απόφασης που περιέχεται στο έγγραφο ST 6929/19.
(18)+ΕΕ: Να εισαχθεί στο κείμενο ο αριθμός της απόφασης που περιέχεται στο έγγραφο ST 6929/19.

Τελευταία ενημέρωση: 17 Απριλίου 2019Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου