Bezpośredni dostęp do głównej nawigacji (Wciśnij klawisz Enter)
Dostęp do zawartości strony (kliknąć na "Wejście")
Bezpośredni dostęp do wykazu innych stron (Wciśnij klawisz Enter)

NOT FOUND !Elżbieta Bieńkowska

Przesłuchanie

 

Elżbieta Bieńkowska

Zakres odpowiedzialności: Rynek wewnętrzny, przemysł, przedsiębiorczość i MŚP
 
Dzień 4 , czwartek 2 październik 2014 - 13:30 , Bruksela  
 
Pytania / odpowiedzi
 
1. Ogólne kompetencje, zaangażowanie w sprawę europejską, niezależność osobista

Jakie aspekty Pani kwalifikacji i doświadczenia mają szczególne znaczenie dla sprawowania obowiązków komisarza i promowania ogólnego interesu europejskiego, zwłaszcza w obszarze, za który byłaby Pani odpowiedzialna? Co skłania Panią do ubiegania się o to stanowisko? W jaki sposób przyczyni się Pani do realizacji strategicznego programu działań Komisji?


W jaki sposób może Pani wykazać przed Parlamentem Europejskim swoją niezależność oraz zapewnić, że żadna działalność prowadzona w przeszłości, w chwili obecnej oraz w przyszłości nie będzie podawać w wątpliwość Pani rzetelności w wywiązywaniu się z obowiązków komisarza?


W trakcie mojej kariery zawodowej z zaangażowaniem działałam na rzecz wspierania i rozwoju projektu europejskiego. Uczestniczyłam w lokalnej realizacji programu UE Phare. Jako minister rozwoju regionalnego zdobyłam kolejne doświadczenia w prowadzeniu polityki unijnej, w szczególności dzięki zarządzaniu funduszami strukturalnymi UE. Jestem zdecydowana, w mojej przyszłej roli jako komisarza ds. rynku wewnętrznego, przemysłu, przedsiębiorczości i MŚP, nawiązać bliskie stosunki z Parlamentem Europejskim, tak abyśmy mogli stworzyć partnerstwo w celu świadczenia konkretnych korzyści naszym obywatelom.


Dziedziny rynku wewnętrznego, przemysłu, przedsiębiorczości i MŚP stanowiły oś mojej codziennej pracy, z uwagi na to, że fundusze strukturalne wspierają rynek wewnętrzny i służą zwiększaniu konkurencyjności przemysłu, w tym MŚP. Jako minister i wicepremier miałam możność zajmować się szeregiem kluczowych sektorów gospodarki, zwłaszcza sektorami transportu, budownictwa i gospodarki morskiej, za które bezpośrednio odpowiadałam.


Musimy wzmacniać ożywienie gospodarcze i budować Europę, która zapewnia swym obywatelom miejsca pracy i wzrost gospodarczy. Będzie to moim nadrzędnym celem w dziedzinie tak obszernej i ważnej, jaką tworzą rynek wewnętrzny, przemysł, przedsiębiorczość i MŚP, i która odgrywa tak żywotną rolę w obecnych warunkach społeczno-gospodarczych.


Jestem w pełni świadoma swojej nowej roli i odpowiedzialności, jaka się z nią wiąże pod względem niezależności, zwłaszcza w kontekście wcześniej pełnionych przeze mnie funkcji. Zobowiązuję się jako komisarz w pełni wywiązywać się z określonych w art. 17 ust. 3 TUE i art. 245 TFUE oraz w Kodeksie postępowania komisarzy obowiązków stanowiących gwarancje niezależności i zasad etycznych, których muszą przestrzegać członkowie Komisji. Aby chronić niezależność Komisji, zobowiązuję się również nie przyjmować poleceń od żadnego rządu, innej instytucji, organu ani podmiotu oraz działać z myślą o służeniu ogólnemu interesowi europejskiemu. Powstrzymam się od wszelkich działań niezgodnych z moimi funkcjami lub z pełnieniem moich obowiązków. Podczas trwania mojego mandatu nie podejmę żadnego innego płatnego ani niepłatnego zatrudnienia. Wypełnione oświadczenie o braku konfliktu interesów podałam do wiadomości publicznej, a w przypadku zmian zaktualizuję je.


W pełni popieram nasze nowe zobowiązanie na rzecz przejrzystości zawarte w założeniach politycznych nowo wybranego przewodniczącego. Zobowiązuję się podawać do publicznej wiadomości wszystkie moje kontakty i spotkania z organizacjami zawodowymi i osobami samozatrudnionymi dotyczące wszelkich spraw związanych z kształtowaniem i wdrażaniem polityki UE.

 
 
2. Kierowanie resortem oraz współpraca z Parlamentem Europejskim

Jak oceniłaby Pani swoją rolę jako członka kolegium komisarzy? W jakim zakresie jest Pani gotowa odpowiadać przed Parlamentem za podejmowane przez siebie działania oraz za działania podległych Pani departamentów?


Jakie konkretne zobowiązania jest Pani gotowa poczynić w zakresie zwiększenia przejrzystości, zacieśnienia współpracy oraz podejmowania skutecznych działań w związku ze stanowiskami Parlamentu oraz składanymi przez niego wnioskami w sprawie inicjatyw ustawodawczych? W związku z planowanymi inicjatywami lub procedurami w toku – czy jest Pani gotowa udostępniać Parlamentowi informacje i dokumenty w równym stopniu, co Radzie?


Jako członek Komisji będę w pełni popierać zasadę kolegialności i zamierzam – pod kierownictwem przewodniczącego – pracować w ścisłej i pełnej współpracy z wiceprzewodniczącymi i pozostałymi komisarzami. Jeśli chodzi o pracę podległych mi służb, zobowiązuję się – bez naruszania zasady kolegialności – ponosić polityczną odpowiedzialność za prowadzone przez nie działania w obszarze wchodzącym w zakres mojej odpowiedzialności. Relacje z moim gabinetem i podległymi mi służbami opierać się będą na lojalności, zaufaniu, przejrzystości, wzajemnym udzielaniu sobie informacji i świadczeniu pomocy.


Zdaję sobie w pełni sprawę z moich obowiązków wobec Parlamentu. Zobowiązuję się zatem składać Parlamentowi regularne i pełne sprawozdania z mojej pracy, tak by mógł on skutecznie sprawować swą demokratyczną kontrolę. W pełni popieram zamiar nowo wybranego przewodniczącego, aby wzmocnić szczególną więź między Parlamentem Europejskim a Komisją.


Współpraca międzyinstytucjonalna jest niezbędna dla zapewnienia skuteczności i prawnej zasadności procesu decyzyjnego UE oraz właściwego zarządzania tym procesem. Jej podstawę powinny stanowić trzy kluczowe elementy: przejrzystość, wzajemne zaufanie i duch współpracy. W tym celu zobowiązuję się w pełni przestrzegać porozumienia ramowego w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją.


Jeśli chodzi o działania związane ze stanowiskami i wnioskami Parlamentu, będę stosować postanowienia porozumienia ramowego i dopilnuję – w podlegających mi dziedzinach – aby Komisja odpowiadała na rezolucje lub wnioski parlamentarne składane na podstawie art. 225 TFUE w ciągu 3 miesięcy od ich przyjęcia. W związku z powyższym popieram i w pełni się przychylam do poczynionego przez nowo wybranego przewodniczącego Junckera zobowiązania, aby przyszła Komisja ze szczególną uwagą podchodziła do sprawozdań z inicjatywy Parlamentu w kwestiach ustawodawczych.


Dopilnuję, aby Parlament był w pełni informowany jednocześnie z Radą o wszystkich inicjatywach prawnych i politycznych wchodzących w zakres mojej odpowiedzialności, tak by mógł sprawować skuteczną kontrolę demokratyczną, i uczynię wszystko co w mojej mocy, aby zapewnić przejrzystość i właściwy przepływ informacji.


Posiedzenia komisji parlamentarnych i sesje plenarne, jak również wszelkie inne odpowiednie formy działalności parlamentarnej, stanowią wyjątkową okazję do budowania i zacieśniania dialogu politycznego między obiema instytucjami. Jeżeli moja nominacja zostanie zatwierdzona, zamierzam w pełnym zakresie korzystać z tej możliwości od początku mojej kadencji i przez cały jej czas. Wierzę, że bliskie stosunki między członkami Parlamentu Europejskiego a komisarzami mają zasadnicze znaczenie dla zapewnienia otwartej i należytej współpracy międzyinstytucjonalnej oraz konstruktywnego dialogu politycznego.

 
 
Pytania Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

3. Priorytety


Jakie główne priorytety zamierza Pani realizować w ramach proponowanych kompetencji z naciskiem na zatrudnienie, wzrost, konkurencyjność i zrównoważony rozwój? Jaki harmonogram przewiduje Pani na realizację tych priorytetów? Jakie konkretne ustawodawcze i nieustawodawcze inicjatywy zamierza Pani przedstawić i zgodnie z jakim harmonogramem?


Nowo wybrany przewodniczący Juncker postawił sprawę jasno: wzmacnianie konkurencyjności Europy i pobudzanie powstawania miejsc pracy, wzrostu i inwestycji stanowić będą podstawowe priorytety Komisji. Moją ambicją i nadrzędnym celem jest wykorzystanie pełnego potencjału różnych obszarów polityki wchodzących w obręb moich kompetencji jako bodźca dla gospodarki realnej, tak by stała się motorem konkurencyjnego wzrostu z korzyścią dla obywateli Europy. Na obecnym etapie widzę cztery priorytety, z pomocą których chciałabym ukierunkować swe działania, jeżeli zostanę zatwierdzona na stanowisku komisarza:


1) Pogłębienie rynku wewnętrznego będzie nadrzędnym priorytetem mojej kadencji. Rynek ten jest nie tylko podstawowym filarem Unii Europejskiej, lecz również główną siłą napędową wzrostu i konkurencyjności Europy. Pragnę jednolitego rynku, który jest uczciwy, wspiera handel, inwestycje i wydajność oraz sprzyja wolności wyboru, stwarzając w ten sposób nowe możliwości zarówno dla obywateli, jak i dla przedsiębiorstw.


Zdobycze rynku wewnętrznego są jednak kwestionowane w wyniku trwającego kryzysu gospodarczego. Musimy zatem stawić czoła temu wyzwaniu i nie tylko zachować, ale nawet wzmocnić rynek wewnętrzny. Aby to osiągnąć, będziemy musieli unaocznić obywatelom Europy korzyści, które czerpią z jednolitego rynku, a także zająć się niektórymi z jego niedostatków (istniejącymi jeszcze przeszkodami, nadmierną regulacją, problemami związanymi z pomocniczością itd.).


Jednolity rynek musi służyć jako platforma dalszej integracji i konwergencji we wszystkich 28 państwach członkowskich. W tym względzie musimy stale starać się sprawić, aby zasady jednolitego rynku nadal stanowiły wspomagające i przyszłościowe ramy dla inicjatyw prywatnych i publicznych Lepsze stanowienie prawa wymaga określenia priorytetów, ograniczenia biurokracji i obciążeń administracyjnych oraz współpracy z państwami członkowskimi w celu wdrażania obowiązujących przepisów.


We współpracy z Parlamentem Europejskim, państwami członkowskimi i zainteresowanymi stronami chcę zaproponować odnowioną strategię dotyczącą rynku wewnętrznego, w ramach której priorytety działań o charakterze ustawodawczym i nieustawodawczym określone byłyby w oparciu o gruntowną analizę ekonomiczną. Jestem zdania, że w takiej strategii należy zwrócić szczególną uwagę na sektory lub obszary, które mają największy potencjał gospodarczy lub mogą przynieść ewidentne korzyści konsumentom i przedsiębiorstwom.


Charakterystyczną cechą działalności gospodarczej są w coraz większym stopniu transgraniczne łańcuchy wartości, łączące handel towarami i usługami, obejmujące szereg państw członkowskich i rozciągające się na rynki międzynarodowe. Uważam, że nie powinniśmy rozpatrywać usług czy towarów odrębnie, lecz traktować je jako integralną część bardziej konkurencyjnej gospodarki europejskiej. Celem moich działań będzie umożliwienie naszym przedsiębiorstwom czerpania pełnych korzyści z prawdziwie zintegrowanych rynków europejskich, z uwzględnieniem zarówno bliskich związków między produkcją a usługami, jak i potrzeby stworzenia otoczenia biznesowego sprzyjającego wzrostowi i innowacjom, w tym właściwych ram dla praw własności intelektualnej motywujących do kreatywności i innowacyjności i stanowiących dla nich ochronę. Należy odpowiednio uwzględnić aspekty społeczne wyżej wspomnianych procesów.


2) Moim drugim priorytetem będzie wzmocnienie bazy przemysłowej UE. Europa nie może rozwijać się pomyślnie bez przemysłu i dlatego musi zachować i wzmocnić swoją bazę przemysłową. Zamierzam intensywnie pracować na rzecz osiągnięcia celu Komisji, aby do 2020 r. przywrócić udział przemysłu w unijnym PKB do 20% z dzisiejszego poziomu wynoszącego poniżej 16%.


Wzmocniona konkurencyjność naszego przemysłu nie powstanie w jednym obszarze ani w wyniku jednego działania. Będzie ona wynikiem grupowania i ukierunkowania wszystkich naszych wysiłków na rzecz tego celu, zarówno na poziomie unijnym, jak i krajowym, obejmującego szereg obszarów, od energetyki i klimatu, poprzez konkurencję i handel, po zatrudnienie, politykę regionalną i innowacje. Podstawowe znaczenie ma zatem skuteczne uwzględnianie aspektu konkurencyjności we wszystkich obszarach polityki UE. Konieczne jest również partnerskie podejście w stosunkach między Komisją i państwami członkowskimi, w tym na poziomie regionalnym i lokalnym. Z mojego doświadczenia mogę stwierdzić, że wykorzystanie europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych jako dźwigni finansowej dla wsparcia odrodzenia przemysłu kryje w sobie ogromny potencjał, w szczególności dzięki bazowaniu na strategiach inteligentnej specjalizacji.


Na początku mojej kadencji zamierzam opracować zestaw środków służących dostosowaniu bazy przemysłowej UE do zglobalizowanej gospodarki i do zmian w zakresie technologii, demografii i ekologii. Mogłyby się one skupiać wokół czterech głównych obszarów: 1) dostępu przemysłu do kluczowych zasobów, w tym finansowania, surowców, przystępnej cenowo energii i wykwalifikowanej siły roboczej; 2) dostępu do rynków; 3) inwestycji w nowe technologie; i 4) otoczenia biznesowego.


W skład sektora produkcyjnego wchodzi szereg strategicznych sektorów z wartościowymi miejscami pracy, takich jak sektory motoryzacyjny, lotniczy, maszynowy, budowlany, chemiczny, kosmetyczny, sektor wyrobów medycznych i sektor farmaceutyczny. Ich silne powiązania z sektorem usług oraz ich decydujący wkład w innowacje i eksport czynią z produkcji główną siłę napędową wzrostu i inwestycji oraz główny czynnik w procesie transformacji europejskiej gospodarki w przyszłą gospodarkę zrównoważoną i konkurencyjną. Będę dążyć do zapewnienia właściwych warunków gwarantujących utrzymanie przez Europę jej czołowej światowej roli w tych sektorach w oparciu o zorganizowany dialog z zainteresowanymi stronami. W ramach tego dopilnuję, by ramy regulacyjne spełniały nadal swe zadania, jeśli chodzi o konkurencyjność i rynek wewnętrzny, przy jednoczesnym zachowaniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa ludzi oraz ochrony środowiska i konsumentów.


Będę również zwracać uwagę na inne obiecujące sektory, takie jak sektor dóbr konsumpcyjnych. Zapewnię wdrożenie tej części konkluzji Rady Europejskiej w sprawie przemysłu obronnego i rynków obronnych, która odnosi się do Komisji, oraz przedstawionego przez Komisję planu działania dla tego sektora. Sektor obronny ma wielkie strategiczne znaczenie dla bezpieczeństwa Europy oraz może w wielkim zakresie skorzystać na ściślejszej współpracy między państwami członkowskimi i większej otwartości rynków w całej UE.


Warunki ramowe dla innowacji będą miały podstawowe znaczenie dla pobudzania konkurencyjności przemysłu unijnego. Musimy stworzyć otoczenie przyjazne dla innowacji, w którym pomysły są wspierane od ich powstania do realizacji na rynku. Będę wykorzystywać różne instrumenty polityki, od infrastruktury (patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych i modeli, oznaczeń geograficznych, tajemnicy przedsiębiorstwa) i egzekwowania praw własności intelektualnej po wspieranie upowszechniania innowacji i technologii poprzez politykę w zakresie finansowania i zamówień publicznych. Wraz z komisarzem ds. badań, nauki i innowacji pragnę wykorzystać program „Horyzont 2020” i inne instrumenty polityki UE w celu wspierania innowacji przemysłowych uwzględniających potrzeby rynku oraz kluczowych technologii wspomagających.


3) Moim trzecim priorytetem będzie stworzenie w Europie klimatu biznesowego sprzyjającego wzrostowi i innowacjom, wspierającego przedsiębiorczość i MŚP. W tym względzie oczekuję z niecierpliwością przeglądu strategii „Europa 2020” na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego. Uważam, że potrzebne jest nam ponowne zaszczepienie kultury przedsiębiorczości w Europie i pełne wykorzystanie ogromnego potencjału MŚP, które stanowią trzon naszej gospodarki. Moim zamiarem w tej dziedzinie jest zapewnienie starannego wdrożenia planu działania na rzecz przedsiębiorczości do 2020 r. oraz odnowienie wizji zawartej w programie Small Business Act dla Europy. Mówiąc dokładniej, chciałabym, aby wszystkie państwa członkowskie zobowiązały się do gruntownego uproszczenia przepisów dotyczących MŚP. Zamierzam także w pełni wykorzystać potencjał programu „Erasmus” dla młodych przedsiębiorców. Pomimo przywrócenia stabilności finansowej warunki udzielania pożyczek przez instytucje finansowe są nadal restrykcyjne, zwłaszcza w odniesieniu do MŚP. We współpracy z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym musimy ułatwić dostęp do alternatywnych źródeł finansowania poprzez wzmocnienie rynku wysokiego ryzyka, aby umożliwić przedsiębiorstwom dokonywanie potrzebnych im inwestycji. Ponadto oczekuje się, że do 2020 r. program COSME umożliwi zastosowanie dźwigni finansowej o wartości od 14 do 21 mld euro na gwarancje kredytowe i ponad 3 mld euro na kapitał wysokiego ryzyka.


4) Czwartym obszarem o wielkim znaczeniu zarówno dla przemysłu, jak i MŚP, jest zewnętrzny wymiar rynku wewnętrznego i dostęp do rynków pozaunijnych. Pragnę ściśle współpracować z komisarzem odpowiadającym za handel, aby sprawić, by polityka handlowa wspierała tworzenie równych warunków działania w skali globalnej i przyczyniała się do wzmocnienia europejskiej bazy przemysłowej.


Wymaga to również znacznych postępów na rzecz zbieżności przepisów, zwłaszcza w ramach TTIP (transatlantyckiego partnerstwa handlowo-inwestycyjnego) z USA. Uważam, że „dyplomacja gospodarcza” jest bardzo potrzebna, aby zapewnić dostęp do czynników produkcji o krytycznym znaczeniu dla przemysłu europejskiego, w szczególności do podstawowych surowców, oraz stworzyć nowe możliwości biznesowe dla europejskich przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP. Pragnę pracować nad zintegrowaną europejską strategią na rzecz internacjonalizacji MŚP, która zapewnia dodatkowe korzyści w stosunku do krajowych działań w dziedzinie promocji handlu.


W jaki sposób osobiście zapewni Pani wysoką jakość wniosków ustawodawczych, pełną przejrzystość działalności lobbingowej (skierowanej do Pani i do Pani służb) oraz spójne i wyważone konsultacje z wszystkimi podmiotami przy uwzględnieniu konieczności sporządzania dogłębnych ocen skutków?


Traktuję kontakty z zainteresowanymi stronami jako zasadniczą część inteligentnych regulacji i konieczny element na drodze do przedstawienia wniosków ustawodawczych o wysokiej jakości. Przepisy UE mają na celu zapewnienie rezultatów z korzyścią dla obywateli i przedsiębiorstw. Pragnę uważnie rozpatrywać ich uwagi i wnioski.


Podczas mojej kadencji moje kontakty z lobbystami podlegać będą zasadom pełnej przejrzystości i tego samego będę wymagać od podległych mi służb, wliczając w to pełne wykorzystanie rejestru służącego przejrzystości. Podległe mi służby i ja sama będziemy nawiązywać kontakty z wszystkimi zainteresowanymi stronami, w tym z przedstawicielami biznesu, konsumentów, pacjentów, pracowników, organizacji pozarządowych i środowisk akademickich, w tym w ramach grup ekspertów. Dopilnuję, by skład tych grup ekspertów był zrównoważony i odpowiednio odzwierciedlał różnorodność wchodzących w grę punktów widzenia i interesów.


Będę żądać od podległych mi służb, by nasiliły systematyczne informowanie zainteresowanych stron o wszelkich zbliżających się konsultacjach, ocenach i ocenach skutków, tak by umożliwić im przygotowanie się i uczestnictwo. W obszarze moich kompetencji będę systematycznie zapewniać gromadzenie wystarczających danych poprzez konsultacje z zainteresowanymi stronami w celu oceny ewentualnego wpływu przepisów na wzrost, zatrudnienie, innowacje i konkurencyjność, z pełnym poszanowaniem standardów Komisji w zakresie konsultacji.


Z uwagi na to, że MŚP, konsumenci i zainteresowane strony spoza przemysłu często mają trudności z przedstawieniem swoich poglądów decydentom, pragnę znaleźć alternatywne sposoby zapewnienia ich uczestnictwa. Będę pracować wraz z państwami członkowskimi i regionami nad propagowaniem lepszej reprezentacji interesów MŚP w kształtowaniu polityki UE. Przykładowo, informacje zwrotne od MŚP będą głównym przedmiotem przyszłych działań Europejskiej Sieci Przedsiębiorczości, w której skład wchodzi około 600 organizacji biznesowych, a na ożywienie zaangażowania europejskich przedsiębiorstw w kształtowanie polityki UE przeznaczone zostaną specjalne zasoby i działania.


Zamierzam bazować na bezpośrednich stosunkach z krajowymi organami administracji i innymi organami UE, takimi jak Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny i Komitet Regionów, które mogą gromadzić i przekazywać informacje zwrotne od szerokiego wachlarza zainteresowanych stron.


Na koniec wspomnieć należy, że podejmę się również z przyjemnością jednego z głównych zadań, które postawił przed nami nowo wybrany przewodniczący Juncker – regularnego zwracania się do obywateli i informowania ich o tym, co UE dla nich robi.


4. Współpraca/kontrola


Jako komisarz odpowiedzialna za rynek wewnętrzny, przemysł, przedsiębiorczość i MŚP jak zapewni Pani koordynację z wiceprzewodniczącymi, których zespołom podlega Pani obszar polityki, a także z innymi komisarzami w Pani zespołach, oraz jak zapewni Pani wzmocnioną współpracę z Komisją Przemysłu, Badań Naukowych i Energii? W szczególności jakie środki podejmie Pani, aby ułatwić kontrolowanie przez tę komisję procedur ustawodawczych i nieustawodawczych (łącznie z przygotowywaniem aktów ustawodawczych oraz aktów delegowanych i aktów wykonawczych), a także kontrolowanie ich wdrażania? Jak zamierza Pani zapewnić właściwe informowanie komisji o wszelkich umowach międzynarodowych w Pani obszarze polityki, mając na uwadze doświadczenie zdobyte w kontekście negocjacji TTIP?


Wiele obszarów polityki ma wpływ na przemysł i MŚP. Uważam, że jako komisarz odpowiadająca za rynek wewnętrzny, przemysł, przedsiębiorczość i MŚP mam do odegrania ważną rolę polegającą na wspieraniu wiceprzewodniczącego ds. miejsc pracy, wzrostu, inwestycji i konkurencyjności w skutecznym uwzględnianiu aspektu konkurencyjności we wszystkich obszarach polityki. Będę go wspierać w przygotowaniu i uruchomieniu ambitnego pakietu na rzecz miejsc pracy, wzrostu i inwestycji, który ma zostać przedstawiony w ciągu pierwszych trzech miesięcy kadencji.


Zamierzam również przyczynić się do wdrożenia pakietu klimatyczno-energetycznego, w ścisłej współpracy z wiceprzewodniczącym ds. unii energetycznej, aby sprawić, by obniżenie emisyjności i reindustrializacja pozostały wzajemnie uzupełniającymi się celami, w szczególności dzięki stymulowaniu efektywności energetycznej i inwestycji w technologie niskoemisyjne w przemyśle. Nacisk na te kwestie będzie miał zasadnicze znaczenie dla ograniczenia różnic w cenie energii w stosunku do naszych głównych konkurentów i zachowania konkurencyjności, szczególnie jeśli chodzi o sektory energochłonne, przy jednoczesnym tworzeniu silnej i zrównoważonej bazy przemysłowej na przyszłość.


Uważam, że fachową wiedzę podległych mi służb w dziedzinie rynku wewnętrznego, przemysłu, przedsiębiorczości, MŚP, lepszego stanowienia prawa i nowoczesnej administracji publicznej należy w pełni wykorzystać w ramach europejskiego semestru. Pragnę przyczynić się do pogłębienia wiedzy na temat poszczególnych państw dostępnej w obrębie Komisji i podległych mi służb, i w związku z tym nawiążę kontakty z szerszym gronem krajowych zainteresowanych stron, w ścisłej współpracy z wiceprzewodniczącym ds. euro i dialogu społecznego.


Cyfrowa transformacja gospodarki będzie miała daleko idące skutki dla całych branż przemysłu i dla MŚP, jak również dla obywateli i konsumentów. Technologie cyfrowe dogłębnie zmieniają sposób oferowania produktów i usług oraz mają wpływ na przemysłowe łańcuchy wartości w całej Europie. Pragnę zatem znacznie się przyczynić do prac wiceprzewodniczącego ds. jednolitego rynku cyfrowego oraz komisarza odpowiadającego za gospodarkę cyfrową i społeczeństwo cyfrowe. Chcę propagować przedsiębiorczość cyfrową oraz wspierać upowszechnienie i wykorzystanie technologii cyfrowych przez przemysł i MŚP, z naciskiem zarówno na zaawansowaną produkcję, jak i na sektor usług.


Zewnętrzny wymiar rynku wewnętrznego i dostęp do rynków poza UE mają dla mnie wielkie znaczenie. W ścisłej współpracy z komisarzem odpowiadającym za handel zamierzam propagować zagraniczne możliwości biznesowe dla przedsiębiorstw i wzmacniać naszą bazę przemysłową poprzez zapewnienie równych warunków działania w skali globalnej. Ponadto jednym z moich priorytetów będzie lepsze stanowienie prawa – celem będzie tu stworzenie sprzyjającego wzrostowi klimatu biznesowego dla przedsiębiorstw w Europie, będę więc uczestniczyć w realizacji ambitnego programu sprawności i wydajności regulacyjnej pod kierownictwem wiceprzewodniczącego odpowiedzialnego za tę dziedzinę.


Z przyjemnością będę regularnie brać udział w posiedzeniach Państwa komisji, aby omawiać bieżące lub planowane inicjatywy ustawodawcze, jak również wprowadzanie w życie obowiązujących przepisów. Będę do dyspozycji także w zakresie kontaktów dwustronnych, jak również wszelkich innych form działalności parlamentarnej, w przypadku których wymagana będzie moja obecność. Jestem gotowa regularnie informować Państwa o postępach czynionych w negocjacjach międzynarodowych wchodzących w zakres moich kompetencji. Negocjacje dotyczące TTIP wykazały, że potrzebna jest większa przejrzystość. Jestem przekonana, że nawiązując tak bliskie relacje, staniemy się partnerami w procesie przeobrażania przemysłu i umacniania otoczenia przyjaznego dla biznesu w Europie.

 
 
Pytania Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów

5. Wzrost, konkurencyjność i tworzenie miejsc pracy


Jakie środki podejmie Pani, aby pomóc zwiększyć wzrost gospodarczy, konkurencyjność i tworzenie miejsc pracy na jednolitym rynku? Jaką całościową strategię dającą konkretne korzyści przedsiębiorstwom, konsumentom i pracownikom przewiduje Pani, aby zapewnić zrównoważony rozwój MŚP? Jakie kroki podejmie Pani, aby umożliwiać przedsiębiorstwom, zwłaszcza MŚP, dostęp do jednolitego rynku i realizowanie na nim zysków? Jakie konkretne działania podejmie Pani, aby wykorzystać istniejącą mocną pozycję jednolitego rynku produktów i usług? Na jakie sektory usług będzie nakierowana Pani działalność i polityka i dlaczego?


Jak słusznie podkreślił nowo wybrany przewodniczący Juncker, rynek wewnętrzny jest największym atutem Europy, jeśli chodzi o tworzenie miejsc pracy i osiąganie wzrostu; musimy bazować na sile jednolitego rynku i w pełni wykorzystać jego potencjał we wszystkich jego wymiarach.


Nasza zdolność stworzenia otoczenia biznesowego sprzyjającego wzrostowi i innowacjom będzie kluczem do osiągnięcia tych celów. Musimy dążyć do ograniczenia biurokracji, stworzenia przedsiębiorstwom nowych możliwości wprowadzania innowacji i pomyślnego rozwoju, a konsumentom – czerpania pełnych korzyści z rynku wewnętrznego. Moim pragnieniem jest rynek wewnętrzny, który przynosi korzyści wszystkim obywatelom, czy to przedsiębiorcom, konsumentom czy pracownikom. Będę pracować na rzecz tych celów zgodnie z następującymi zasadami przewodnimi:


- Regulacje na poziomie europejskim powinny mieć miejsce tylko tam, gdzie mogą przynieść dodatkowe korzyści.


- Nasze działania powinny koncentrować się na sektorach i środkach, których wpływ będzie największy.


- Podejmując działania, musimy opierać się na bardziej wiarygodnych danych gospodarczych i znajomości rynków w państwach członkowskich.


- Potrzebujemy skutecznych narzędzi realizacji i kontynuacji naszej polityki w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi.


- Proponowane przez nas reformy muszą być społecznie odpowiedzialne.


Jeśli chodzi o działania w ramach polityki, widzę następujące obszary przyszłych prac:


1) Lepiej zintegrowane rynki usług – w celu promowania możliwości transgranicznych


Moim najpilniejszym priorytetem jest skuteczne wdrożenie dyrektywy usługowej i prawidłowe wdrożenie unowocześnionej dyrektywy w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych. Z początkiem kadencji mam zamiar przedstawić sprawozdanie na temat istniejących jeszcze przeszkód dla w pełni funkcjonującego rynku wewnętrznego usług. W odnowionej strategii określone zostałyby sposoby wyeliminowania istniejących jeszcze przeszkód dla usługodawców (które mogłyby poprawić wykorzystanie zasady wzajemnego uznawania), dalszego uproszczenia procedur administracyjnych (w oparciu o pojedyncze punkty kontaktowe) i zapewnienia konsumentom możliwości lepszego korzystania z ich praw na rynku wewnętrznym przy nabywaniu usług za granicą.


Przy wprowadzaniu wszelkich środków służących dodatkowej integracji rynków usług należy liczyć się z możliwością wystąpienia skutków społecznych, które będą musiały zostać odpowiednio uwzględnione. Współpraca między państwami członkowskimi jest ważna dla unikania naruszeń obowiązujących przepisów, w tym dyrektywy o delegowaniu pracowników.


Dowody świadczą o tym, że korzyści gospodarcze płynące z ograniczenia przeszkód na rynku wewnętrznym usług są szczególnie duże w niektórych sektorach. Należą do nich usługi biznesowe i budownictwo. Mimo że usługi w tych dwóch sektorach można świadczyć ponad granicami krajowymi, poziom handlu i inwestycje transgraniczne utrzymują się poniżej potencjalnych możliwości, co wskazuje na istnienie znacznego pola do rozwoju. Chciałabym uważnie przyjrzeć się tym sektorom, aby zbadać, co można zrobić dla wykorzystania tego potencjału.


Sektor detaliczny ma również wielkie znaczenie gospodarcze (11% unijnego PKB, 15% unijnego zatrudnienia). Uważam, że poprawa funkcjonowania rynku wewnętrznego w tym obszarze ma kluczowe znaczenie dla zwiększenia rentowności MŚP i zapewnienia stabilności łańcucha dostaw między przedsiębiorstwami. Tradycyjni detaliści muszą być w stanie w pełni korzystać z możliwości, jakie stwarza handel elektroniczny.


Będę również pracować na rzecz zapewnienia odpowiednich do potrzeb regulacji dotyczących usług świadczonych w ramach wolnych zawodów. Będę wspierać starania państw członkowskich na rzecz modernizacji i reformy strukturalnej poprzez trwający proces wzajemnej oceny (na podstawie dyrektywy w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych).


2) Uczynienie dostępu do rynku zamówień publicznych uczciwym i otwartym


Europejskie ramy prawne dla zamówień publicznych pobudzających wzrost już istnieją. Na obecnym etapie pragnę skoncentrować się na ich praktycznym funkcjonowaniu umożliwiającym prawidłowe działanie rynków zamówień publicznych, czego celem jest zapewnienie przedsiębiorstwom, zwłaszcza MŚP, pełnego i ogólnoeuropejskiego dostępu do tych rynków. Zdecydowanie za dużo jest przypadków stawiania interesów lokalnych ponad ogólnymi, biurokracji i formalności administracyjnych, a czasami nawet korupcji, a ogólnie zbyt mało jest integracji i możliwości dla przedsiębiorstw unijnych. Będę ściśle współpracować z państwami członkowskimi na rzecz modernizacji systemów zamówień publicznych, koncentrując wspólne wysiłki na najważniejszych kwestiach systemowych i na najistotniejszych sektorach.


Pragnę również kontynuować prace nad otwarciem rynków zamówień na całym świecie – w wielu przypadkach rynki zamówień naszych partnerów handlowych są w efekcie zamknięte, podczas gdy nasze rynki są otwarte.


3) Rozwój własności intelektualnej i przemysłowej w celu motywowania do innowacji i ich rozpowszechniania


Prawa własności intelektualnej są głównym instrumentem pobudzania innowacji i wzrostu. Sektory intensywnie korzystające z praw własności intelektualnej generują 40% całkowitej działalności gospodarczej w UE, a około 35% całości zatrudnienia w UE lokuje się również w tych sektorach. Uczynię moim priorytetem stworzenie odpowiedniej infrastruktury dla przemysłowych praw własności intelektualnej, aby zachęcać do innowacji i inwestycji oraz pomóc naszemu przemysłowi w pełni czerpać zyski z własnych wynalazków.


W tym zakresie musimy szybko zakończyć wdrażanie pakietu patentowego, trwającą reformę europejskiego prawa znaków towarowych oraz negocjacje w sprawie wniosku dotyczącego tajemnic przedsiębiorstwa.


4) Zapewnienie właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego towarów


Rynek wewnętrzny towarów jest pionierskim projektem integracji europejskiej i przyczynił się istotnie do dobrobytu obywateli Europy. Mimo że wiele już osiągnięto, konieczne jest usunięcie istniejących jeszcze przeszkód dla pełnego funkcjonowania rynku wewnętrznego, na przykład poprzez częstsze stosowanie wzajemnego uznawania i normalizacji.


Rozważę usprawnienie działania zasady wzajemnego uznawania. Aktualnie przeprowadzana jest ocena i będę informować Parlament Europejski o rozwoju sytuacji w tym ważnym obszarze. Normalizacja europejska jest w mojej opinii podstawą funkcjonowania rynku wewnętrznego i skutecznym narzędziem wspierania sektorowych produktów i usług. Komisja przeprowadza obecnie niezależny przegląd systemu normalizacji. Do końca 2015 r. zamierzam przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania rozporządzenia w sprawie normalizacji.


Uważam, że przepisy w sektorach produktów ogólnie dobrze spełniają swoją rolę w istniejących ramach, lecz jestem zdania, że musimy położyć nacisk na zwiększanie znajomości obowiązujących przepisów, ich egzekwowanie i dalsze upraszczanie. Priorytetem jest skuteczniejsze egzekwowanie. Nawiążemy bliższy kontakt z przedsiębiorstwami, żeby lepiej określić kluczowe utrudnienia w zakresie egzekwowania. W tym względzie rozważę kolejną inicjatywę ustawodawczą w sprawie egzekwowania przepisów produktowych, aby zachęcić przedsiębiorstwa do przestrzegania przepisów z dziedziny rynku wewnętrznego dotyczących produktów i zmniejszyć obciążenia wynikające z rutynowych inspekcji. Usprawnienie stosowania sankcji administracyjnych za nieprzestrzeganie przepisów powinno stanowić część naszej polityki skuteczniejszego egzekwowania przepisów dotyczących produktów.


Dokładniej biorąc, w pełnym zakresie poprę szybkie przyjęcie zmian w przepisach o wyrobach medycznych, które mają duże znaczenie dla ochrony zdrowia publicznego, innowacji i konkurencyjności.


Umożliwienie obywatelom i przedsiębiorstwom, a w szczególności MŚP, czerpania korzyści z rynku wewnętrznego będzie horyzontalnym priorytetem we wszystkich czterech wspomnianych obszarach. Jeżeli zostanę zatwierdzona na stanowisku komisarza, chciałabym w szczególności zbadać nowe sposoby lepszego informowania MŚP o możliwościach, jakie stwarza rynek wewnętrzny. Oprócz unowocześnienia Europejskiej Sieci Przedsiębiorczości rozważę zwiększenie roli punktów kontaktowych ds. produktów i lepsze wykorzystanie istniejących kanałów komunikacji między Komisją Europejską a państwami członkowskimi.


Czy planuje Pani zwiększenie roli zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru? Co konkretnie zamierza Pani zrobić w tym kierunku? Jak przewiduje Pani kontynuowanie procesu politycznego rozpoczętego przez Akt o jednolitym rynku? Czy zakłada Pani połączenie realizacji Aktu o jednolitym rynku z zarządzaniem jednolitym rynkiem oraz rolę włączenia jednolitego rynku do europejskiego semestru?


Zarządzanie rynkiem wewnętrznym zawsze stanowiło część przeprowadzanej przez Komisję oceny wyników państw członkowskich, zwłaszcza w kontekście europejskiego semestru.


Mając za sobą najbardziej palące zagrożenia, moglibyśmy położyć większy nacisk na reformy krajowe, które w średniej i długiej perspektywie zwiększą konkurencyjność i pozwolą odzyskać miejsca pracy i wzrost, utracone w ubiegłych latach. Podkreślić należy, że w osiąganiu tego celu znaczny potencjał ma usprawnienie działania rynku wewnętrznego – w niektórych państwach członkowskich bardziej niż w innych. Sprawozdanie na temat integracji rynku wewnętrznego wydane jako część rocznej analizy wzrostu gospodarczego w ostatnich latach odzwierciedla tę potrzebę położenia nacisku na rynek wewnętrzny – co chciałabym kontynuować i wzmacniać.


Oznacza to konkretnie, że w ramach dialogu z państwami członkowskimi na temat krajowych reform gospodarczych należy traktować priorytetowo środki dotyczące rynku wewnętrznego, w szczególności gdy środki te działają na rzecz bardziej konkurencyjnego rynku krajowego i skuteczniejszej administracji krajowej. Przykładowo, gdyby naszym celem było usprawnienie punktów kompleksowej obsługi oraz uczynienie systemów zamówień publicznych bardziej przejrzystymi i skutecznymi, przyniosłoby to korzyści nie tylko przedsiębiorstwom z innych państw członkowskich, lecz również miejscowym przedsiębiorstwom, a nawet podatnikom. W uzasadnionych przypadkach zalecenia dotyczące działań powinno się uwzględnić w ramach europejskiego semestru.


Ponadto, aby zapewnić dodatkowy wkład w europejski semestr, musimy określić wskaźniki umożliwiające ocenę działania rynku wewnętrznego w różnych sektorach i w każdym z państw członkowskich. Regulacyjna i proceduralna strona rynku wewnętrznego jest już dobrze ujęta w tabeli wyników rynku wewnętrznego zawierającej fakty i liczby dotyczące transpozycji, naruszeń i zdolności administracyjnych w zakresie współpracy transgranicznej i rozwiązywania problemów. Potrzebne są jednak dalsze działania, aby uzupełnić te informacje wskaźnikami dotyczącymi realnych skutków gospodarczych wywoływanych przez prawo rynku wewnętrznego. Z niedawnej analizy zleconej przez komisję IMCO wynika, że powinniśmy rozważyć opracowanie lub ponowne użycie wskaźników odzwierciedlających łatwość lub trudność prowadzenia działalności gospodarczej w w każdym sektorze i państwie członkowskim. Jestem bardzo zainteresowana zbadaniem tej propozycji, mając na celu dostarczenie rzetelnych danych na temat rynku wewnętrznego w ramach europejskiego semestru.


Rynek wewnętrzny jest jednym z największych osiągnięć Europy, które powinno jej pozwolić uzyskać przewagę konkurencyjną. Stanowi on wspólne dobro wszystkich Europejczyków i ma związek z prawie wszystkimi obszarami polityki dotyczącymi gospodarki i konsumentów. Lecz właśnie ze względu na jego tak szeroki zakres istnieje ryzyko utraty kierunku, jeśli nie skoncentrujemy naszych działań. Oto dlaczego zgadzam się z podstawowym podejściem sformułowanym w Aktach o jednolitym rynku: trzeba w polityce skupić się na tym, co ma znaczenie dla przedsiębiorstw i obywateli, zapewnić dostępność rynku wewnętrznego dla wszystkich i być pragmatycznym co do wyboru stosowanych instrumentów – prawodawstwo nie zawsze jest najlepszym sposobem zarządzania rynkiem wewnętrznym. Chciałabym kontynuować politykę rynku wewnętrznego w tym duchu.


Jak zamierza Pani zapewnić właściwe i pełne wdrożenie dyrektywy usługowej, gwarantując równe szanse wszystkim odnośnym zainteresowanym podmiotom?


Wdrożenie dyrektywy usługowej było priorytetem ustępującej Komisji, jeśli chodzi o politykę w dziedzinie usług, z uwagi na to, że dyrektywa ta miała być stosowana od końca 2009 r. Ponieważ wciąż możliwe jest uzyskanie znacznych korzyści gospodarczych, skuteczne wdrożenie dyrektywy usługowej ma nadal absolutnie priorytetowe znaczenie.


Jeśli chodzi o zakazane w dyrektywie środki krajowe, zwiększę wysiłki w ramach trwającej kampanii „zero tolerancji” i nasilę walkę z oczywistymi naruszeniami przepisów dyrektywy. Nie będzie tolerancji dla państw członkowskich działających wbrew dyrektywie. Uzgodnione zasady muszą być przestrzegane. Jeśli chodzi o dopuszczone w dyrektywie ograniczenia, zamierzam wraz z państwami członkowskimi kontynuować prace nad zapewnieniem, by takie przeszkody były proporcjonalne i nie ograniczały niepotrzebnie swobodnego przepływu usług na rynku wewnętrznym.


Wdrożenie dyrektywy usługowej musi iść w parze z pogłębieniem reform w niektórych sektorach, które zostanie przewidziane we wspomnianej przeze mnie wcześniej strategii.


W jaki sposób wspomoże Pani maksymalizację możliwości dla inteligentnego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, innowacji, konkurencyjności, trwałego rozwoju i zatrudnienia, spowodowanych nowymi zmianami w zamówieniach publicznych w Europie?


Udział rynku zamówień publicznych w PKB wynosi 19%, co sprawia, że jego załamanie nie wchodzi w grę. Zamówienia publiczne są ponadto bezpośrednio powiązane z niektórymi podstawowymi problemami politycznymi, którym musimy stawić czoła: ze wzrostem i miejscami pracy, dyscypliną budżetową, unowocześnieniem administracji publicznej, innowacjami, zaufaniem obywateli UE do organów publicznych w ich krajach lub ekologicznym wzrostem gospodarczym sprzyjającym włączeniu społecznemu.


W obszarze zamówień publicznych potrzebujemy otwartych rynków. Oznacza to po pierwsze rzeczywisty rynek wewnętrzny, na którym przy zakupach ze środków publicznych w mniejszym stopniu uwzględnia się interesy lokalne, a w większym stopniu promuje przejrzystość i uczciwsze traktowanie podmiotów gospodarczych z innych krajów. Zaangażuję państwa członkowskie w eliminowanie praktyk prowadzących do braku przejrzystości i nieuczciwego traktowania przedsiębiorstw z innych krajów, zaczynając od sektorów stwarzających największe problemy. Będę również współpracować z komisarzem odpowiadającym za konkurencję, aby dopilnować, by przedsiębiorstwa także wypełniały swoje zadania. Nie powinniśmy pozwalać przedsiębiorstwom na sztuczne rozdrabnianie unijnego rynku zamówień publicznych.


Otwarcie rynków powinno również mieć miejsce na poziomie międzynarodowym. W sytuacji, gdy reszta świata rozwija się w szybszym tempie niż Europa, rynki te nie mogą pozostawać zamknięte dla handlu, podczas gdy rynki europejskie są otwarte. Musimy sfinalizować przystąpienie Chin do Porozumienia w sprawie zamówień publicznych (GPA) oraz uzgodnić ambitne cele w rozdziałach dotyczących zamówień publicznych w transatlantyckim partnerstwie handlowo-inwestycyjnym (TTIP) i umowie o wolnym handlu z Japonią. W związku z powyższym zamierzam również dążyć do osiągnięcia porozumienia w sprawie instrumentu dotyczącego udzielania zamówień publicznych w kontekście międzynarodowym (IPI), które pozwoliłoby nam zasiąść do stołu negocjacyjnego z państwami trzecimi, których rynki są zamknięte. Będę ściśle współpracować w tym celu z komisarzem odpowiadającym za handel.


W obliczu poważnych zagrożeń dla bezpieczeństwa przy jednoczesnych ograniczeniach budżetowych Europa nie może sobie pozwolić na nieefektywne wydatki na obronę i dublowanie potencjału. Będę dążyć do osiągnięcia sprawnie funkcjonującego wewnętrznego rynku obronnego, który godziłby otwartość i konkurencję z uzasadnionymi względami bezpieczeństwa. Aby to osiągnąć, kluczowe jest zapewnienie pełnego i prawidłowego stosowania dyrektywy w sprawie zamówień publicznych w dziedzinie obronności. Nie chodzi tu jedynie o rynek wewnętrzny; kwestia ta ma zasadnicze znaczenie dla utrzymania konkurencyjnego europejskiego przemysłu obronnego, zdolnego do zapewnienia – po przystępnych cenach – potencjału obronnego, którego potrzebują nasze państwa członkowskie.


Zidentyfikujemy punkty, w których system zamówień publicznych zawodzi, i zajmiemy się tymi niedociągnięciami. Oznacza to zapewnienie, by kupujący posiadali odpowiednie kwalifikacje zawodowe, wyeliminowanie marnotrawstwa oraz zminimalizowanie biurokracji i formalności administracyjnych. Profesjonalizacja w sektorze publicznym ma kluczowe znaczenie – potrzebujemy instytucji zamawiających, które mają umiejętności biznesowe i wiedzą, które produkty i usługi kupować. Oznacza to również dopilnowanie, by organy administracji publicznej nadążały za rewolucją elektroniczną. Elektroniczne zamówienia publiczne dają decydujące korzyści – są tańsze, szybsze, bardziej przejrzyste i dostępne. Uzgodnię z państwami członkowskimi ambitne strategie krajowe na rzecz większej cyfryzacji zamówień publicznych oraz nadania im bardziej profesjonalnego i strategicznego charakteru, tak by pełniły rolę katalizatora stymulującego innowacje w kluczowych branżach przemysłowych gospodarki europejskiej. Niedawno przyjęty pakiet dotyczący zamówień publicznych stanowi siłę napędową tego procesu. Będę również ściśle współpracować z komisarzami odpowiadającymi za sprawy gospodarcze i finansowe, podatki i cła oraz za politykę regionalną, pod kierownictwem wiceprzewodniczącego ds. euro i dialogu społecznego, aby dopilnować, by powyższe kwestie zostały uwzględnione zarówno w ramach europejskiego semestru, jak i zarządzania europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi.


Większa skuteczność zamówień publicznych może również przynieść większą konsolidację popytu. Należy na przykład zachęcać do wspólnych zamówień transgranicznych.


Ponadto, we współpracy z komisarzem odpowiadającym za migrację i sprawy wewnętrzne, przeprowadzę analizę możliwości opracowania polityki zwalczania korupcji w zamówieniach publicznych i włączę się w propagowanie kultury uczciwości wśród podmiotów zaangażowanych w zamówienia publiczne. Korupcja w zamówieniach publicznych prowadzi do marnotrawienia zasobów oraz obniża jakość nabywanych towarów, robót i usług. Nadużycia finansowe, korupcja i nieuczciwe praktyki podkopują również zaufanie obywateli i przedsiębiorstw do organów publicznych.


Jakie są Pani poglądy na aktualną sytuację w dziedzinie nadzoru rynku i pakietu dotyczącego bezpieczeństwa produktów?


Przyjęcie pakietu dotyczącego nadzoru rynku i bezpieczeństwa produktów stanowi ważny krok w kierunku zwiększenia ochrony konsumentów i stworzenia równych warunków działania dla przedsiębiorstw. Z wielkim zadowoleniem przyjęłam ogólne poparcie, jakiego Parlament Europejski udzielił temu pakietowi w pierwszym czytaniu. Aby zainicjować dyskusję w Radzie, Komisja rozpoczyna badanie mające ocenić skutki oznaczania pochodzenia dla przedsiębiorstw, konsumentów, konkurencyjności i wzrostu. Wierzę, że ta wnikliwa ocena umożliwi Radzie wznowienie merytorycznej dyskusji w tej kwestii. Jestem przekonana, że przy wsparciu ze strony Parlamentu Europejskiego, a zwłaszcza ze strony Państwa komisji, możliwe będzie wynegocjowanie porozumienia z Radą. Ze swej strony uczynię wszystko co w mojej mocy, aby pomóc w znalezieniu kompromisu.


Jak przewiduje Pani pracę z wiceprzewodniczącym ds. jednolitego rynku cyfrowego oraz z komisarzem ds. gospodarki cyfrowej i społeczeństwa cyfrowego, aby zapewnić przekształcenie zwiększonego wykorzystania technologii cyfrowych i usług online w politykę horyzontalną obejmującą wszystkie sektory gospodarki?


Będę ściśle współpracować z oboma komisarzami, aby zapewnić skuteczne urzeczywistnienie jednolitego rynku cyfrowego – ponieważ jest wiele obszarów, w których dziedziny polityki, za które odpowiadamy, mogą wzajemnie się uzupełniać.


Dzisiejsi konsumenci oczekują, że ze swoich komputerów domowych będą mogli robić zakupy w całej Europie, w coraz mniejszym stopniu zwracając uwagę na to, czy korzystają z jednolitego rynku cyfrowego czy fizycznego. Oznacza to, że nasza polityka musi również zmierzać do płynnej integracji tych rynków. Jednym z oczywistych przypadków jest handel elektroniczny: po dokonaniu zakupów online zarówno kupujący, jak i sprzedawca chcą móc polegać na skutecznych usługach dostawy.


Zwalczanie różnic w przepisach na rynku wewnętrznym i zmniejszanie obciążeń administracyjnych zarówno wniesie wkład w silniejszy i bardziej zintegrowany jednolity rynek cyfrowy, jak i będzie dzięki niemu ułatwione.


Propagowanie innowacji i zachęcanie do nich to kolejny nurt działań o szczególnym znaczeniu dla jednolitego rynku cyfrowego. Ramy w zakresie praw własności intelektualnej będą tu miały do odegrania ważną rolę. Nasze innowacyjne przedsiębiorstwa potrzebują skutecznych i dobrze dopasowanych systemów patentów, wzorów użytkowych i modeli oraz znaków towarowych. Potrzebują również ochrony tajemnic przedsiębiorstwa i aktywów opartych na wiedzy, jak również skutecznych i efektywnych środków dochodzenia roszczeń dla przedsiębiorstw dotkniętych naruszeniami praw własności intelektualnej na skalę komercyjną w UE i poza nią.


Jak wspomniałam w odpowiedzi na pytanie nr 4, musimy pobudzać przedsiębiorczość i dopilnować, by nasz przemysł, a w szczególności MŚP, mógł skutecznie korzystać z nowych technologii. Powinniśmy skorzystać z zaleceń, jakie Forum Przedsiębiorczości Cyfrowej ma przedstawić do końca 2014 r., i działać w oparciu o inicjatywę w zakresie umiejętności cyfrowych, obejmującą wielką koalicję na rzecz miejsc pracy w sektorze cyfrowym.


Na koniec wskazać należy, że nowoczesny rynek wewnętrzny potrzebuje również unowocześnionej administracji publicznej. Musimy w pełni wykorzystywać wszystkie narzędzia administracji elektronicznej na wszystkich szczeblach administracji. Powinniśmy kontynuować i propagować przejście na elektroniczne zamówienia publiczne i fakturowanie elektroniczne oraz w dalszym ciągu bazować na punktach kompleksowej obsługi i narzędziach takich jak system wymiany informacji na rynku wewnętrznym.


Ujmując tę kwestię ogólnie, proces zwalczania różnic w przepisach na rynku wewnętrznym i zmniejszania obciążeń administracyjnych przyczyni się do wzmocnienia i dalszej integracji jednolitego rynku cyfrowego, jednocześnie sam dzięki temu stając się łatwiejszym.


6. Lepsze stanowienie prawa


Jak polepszy Pani oceny skutków, zarówno ex ante, jak i ex post, aby zagwarantować całościową i zrównoważoną ocenę nowych wniosków ustawodawczych dotyczących rynku wewnętrznego, a także obowiązujących przepisów? W szczególności jak zapewni Pani ich oparcie na dowodach oraz na zaostrzonych i ulepszonych testach przeprowadzanych w MŚP i na wewnętrznym rynku?


Wprowadzanie „inteligentnych” przepisów wysokiej jakości traktuję jako jeden z moich głównych priorytetów. Lepsze stanowienie prawa jest absolutnie niezbędne, aby zapewnić przedsiębiorstwom otoczenie biznesowe sprzyjające wzrostowi oraz zagwarantować wysoki poziom bezpieczeństwa i ochrony środowiska. W ścisłej współpracy z wiceprzewodniczącym ds. lepszego stanowienia prawa zrobię co w mojej mocy, aby sprostać wysokim oczekiwaniom Parlamentu Europejskiego i państw członkowskich, lecz również wszystkich zainteresowanych stron i obywateli.


Mój przyszły zakres kompetencji, o ile zostanę zatwierdzona na stanowisku komisarza, ma kluczowe znaczenie dla ciągłego ulepszania procesu stanowienia prawa, ponieważ obejmuje około 130 ważnych aktów prawnych zawierających większość przepisów z dziedziny rynku wewnętrznego dotyczących towarów i usług. Zwrócę się do podległych mi służb o pełne wykorzystanie istniejących narzędzi do oceny kosztów i korzyści związanych z przepisami, w tym ocen skutków, w szczególności testu MŚP i testu konkurencyjności, jak również ocen ex post, a zwłaszcza kontroli sprawności i ocen łącznych kosztów.


Moją pierwszą zasadą jest dalsze podnoszenie jakości procesu oceny skutków nowych przepisów. „Test rynku wewnętrznego”, „test konkurencyjności” i „test MŚP” muszą znaleźć się w centrum analizy skutków dokonywanej przez Komisję. Planuję propagować dodatkowe wykorzystanie wszystkich dostępnych instrumentów, aby sprawić, by nawiązano kontakt z konsumentami, właściwymi przedsiębiorstwami i MŚP, a także z naszymi partnerami społecznymi, oraz by wysłuchano ich opinii.


Moją kolejną zasadą jest uczynienie obowiązującego prawodawstwa lżejszym, prostszym i mniej kosztownym. Inicjatywę, jaką jest program sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT), należy kontynuować i rozwijać. Obecnie przeprowadzanych jest szereg ocen funkcjonowania przepisów z dziedziny rynku wewnętrznego i ich skutków dla zainteresowanych stron, a wyniki tych ocen zostaną wykorzystane w procesie podejmowania decyzji. Jako przykład podać można, że prowadzone są oceny przepisów dotyczących substancji chemicznych i zasady wzajemnego uznawania, w toku jest kontrola sprawności dotycząca sektora budowlanego, a także ocena systemu ochrony wzorów użytkowych i modeli w UE. Istotnych informacji spodziewam się również po nowych ocenach łącznych kosztów, w ramach których badane są skutki przepisów UE dla określonych gałęzi przemysłu, takich jak przemysł chemiczny czy branże związane z leśnictwem.


Jakie ulepszenia zaproponowałaby Pani w odniesieniu do zaangażowania komisji parlamentarnych na etapie przedustawodawczym, zwłaszcza w kontekście inicjatyw ustawodawczych podejmowanych na mocy art. 225 TFUE? Jakie środki podejmie Pani, aby zapewnić przeprowadzanie pełnych i stosownych konsultacji ze wszystkimi podmiotami w celu tworzenia przepisów ustawodawczych dostosowanych do wzrostu, tworzenia miejsc pracy, innowacji i konkurencyjności?


Jako wicepremier i minister zawsze uważnie wsłuchiwałam się w potrzeby parlamentu i pragnę kontynuować taki dialog z Parlamentem Europejskim na moim nowym stanowisku. Uważam, że lepsze przygotowanie polityki i prawodawstwa UE stanowi zasadniczą część procesu lepszego stanowienia prawa, a Parlament ma do odegrania kluczową rolę, jeśli chodzi o wkład w przygotowanie inicjatyw Komisji. Będę zapoznawać się ze stanowiskami Parlamentu czy to zawartymi w rezolucjach nieustawodawczych, czy też z opiniami w ramach zorganizowanego dialogu.


Kontakty z zainteresowanymi stronami traktuję jako integralną część inteligentnych regulacji. Więcej szczegółowych informacji można znaleźć w mojej odpowiedzi na pytanie nr 3 komisji ITRE.


W jaki sposób zagwarantuje Pani lepsze egzekwowanie i wdrażanie ustawodawstwa dotyczącego jednolitego rynku oraz zapewni wypełnianie przez państwa członkowskie podjętych zobowiązań?


Będę z determinacją bronić rynku wewnętrznego. Egzekwowanie przepisów dotyczących rynku wewnętrznego musimy postawić na czele naszego programu politycznego. Nasze działania w zakresie egzekwowania przepisów należy z jednej strony bardziej wyeksponować w sensie politycznym i nadać im najwyższą rangę, a z drugiej strony należy je wspierać poprzez lepszą politykę w dziedzinie komunikacji, skierowaną do ludzi i społeczeństwa obywatelskiego i dotyczącą naszych celów, strategii i konkretnych rezultatów. Nasza polityka w zakresie egzekwowania przepisów powinna mieć charakter bardziej strategiczny i spójny oraz powinna koncentrować się na najpoważniejszych problemach powstających na rynku wewnętrznym, które budzą obawy obywateli i przedsiębiorstw.


Aby to osiągnąć, musimy przyjąć spójne podejście obejmujące różne instrumenty i angażujące organy państw członkowskich.


Wszystko zaczyna się od jakości przyjmowanych przez nas przepisów. Muszą one spełniać bardzo wymagające normy i z góry uwzględniać przyszłe praktyczne wyzwania. Częściowo jest to rola Komisji: gdy sporządzamy projekty wniosków, muszą one w zupełności spełniać wymogi w zakresie egzekwowania i wdrażania. Jednak Rada i Parlament Europejski mają oczywiście również bardzo ważną rolę do odegrania, unikając kompromisowych rozwiązań, które są zbyt niejednoznaczne w realizacji.


Nie można ponadto zapomnieć o współpracy z naszymi państwami członkowskimi, która ma także zasadnicze znaczenie. Jesteśmy gotowi pomagać im w procesie transpozycji i wdrażania uzgodnionych przepisów oraz omawiać możliwe rozwiązania powstających problemów. Egzekwowanie i wdrażanie przepisów z dziedziny rynku wewnętrznego w całości zależy od zasobów, jakimi dysponują krajowi inspektorzy i krajowe organy nadzoru rynku. Zamierzam bliżej zbadać, jak pomóc państwom członkowskim, aby mogły poświęcić więcej czasu i zasobów na nadzór krajowych rynków produktów i usług. Wniosek dotyczący nadzoru rynku obecnie omawiany w Parlamencie Europejskim stanowi krok we właściwym kierunku.


Po drugie, musimy dać obywatelom i przedsiębiorstwom narzędzia do skutecznego dochodzenia swoich praw, oferując im dużo lepsze, wolne od żargonu informacje na temat uprawnień, przepisów i procedur (tak jak ma to np. miejsce w przypadku portalu Twoja Europa), oraz zapewnić im dostęp do szybkich i skutecznych mechanizmów rozwiązywania problemów.


Po trzecie, w przypadku wystąpienia poważnych problemów związanych ze stosowaniem przepisów dotyczących rynku wewnętrznego nie zawaham się, w stosownych przypadkach, wszcząć postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko danym państwom członkowskim. Jednocześnie pragnę jednak podkreślić, że moim zdaniem wielu problemów można uniknąć lub szybciej je rozwiązać przy pomocy innych środków. Nieformalny mechanizm rozwiązywania problemów, SOLVIT, jest bardzo udanym instrumentem tego typu i zasługuje na jak największe poparcie. Ustanowiony w dyrektywie 98/34/WE system powiadamiania stanowi przykład bardzo skutecznego sposobu zapobiegania problemom, który należy w pełni wykorzystywać.


Zgodnie z tą samą logiką musimy znacznie przyspieszyć i uprościć procedury administracyjne, które są dużym źródłem niepotrzebnych przeszkód. Odnosi się to również do transgranicznej współpracy organów publicznych. W tym kontekście uważam, że jedynym wyjściem jest podejście z założenia oparte na rozwiązaniach cyfrowych, i w związku z tym planuję rozszerzyć stosowanie istniejących instrumentów, które dobrze funkcjonują (takich jak system wymiany informacji na rynku wewnętrznym), i podjąć wraz z pozostałymi komisarzami dodatkowe inicjatywy w dziedzinie administracji elektronicznej.


Na koniec pragnę wskazać, że musimy bardziej systematycznie oszacowywać to, co w rzeczywistości się dzieje na rynku wewnętrznym. Musimy gromadzić dane z różnych źródeł, w tym bezpośrednio od obywateli, przedsiębiorstw i konsumentów. Te informacje zwrotne umożliwią nam określenie priorytetów w zakresie egzekwowania przepisów i ich dalszego ulepszania. Jestem przekonana, że takie kompleksowe podejście, obejmujące również systematyczne monitorowanie przy pomocy tabeli wyników jednolitego rynku, będzie bardzo wartościowym uzupełnieniem klasycznego instrumentu egzekucyjnego, jakim jest postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.