Bezpośredni dostęp do głównej nawigacji (Wciśnij klawisz Enter)
Dostęp do zawartości strony (kliknąć na "Wejście")
Bezpośredni dostęp do wykazu innych stron (Wciśnij klawisz Enter)

NOT FOUND !Alenka Bratušek

Przesłuchanie

 

Alenka Bratušek

Zakres odpowiedzialności: Unia energetyczna - Wiceprzewodniczący
(Kandydatura wycofana)
 
Dzień 5 , poniedziałek 6 październik 2014 - 14:30 , Bruksela  
 
Pytania / odpowiedzi
 
1. Ogólne kompetencje, zaangażowanie w sprawę europejską, niezależność osobista

Jakie aspekty Pani kwalifikacji i doświadczenia mają szczególne znaczenie dla sprawowania obowiązków komisarza i promowania ogólnego interesu europejskiego, zwłaszcza w obszarze, za który byłaby Pani odpowiedzialna? Co skłania Panią do ubiegania się o to stanowisko? W jaki sposób przyczyni się Pani do realizacji strategicznego programu działań Komisji?


Karierę rozpoczęłam w małym przedsiębiorstwie włókienniczym. W 1995 r. rozpoczęłam pracę w Ministerstwie Gospodarki, gdzie, poza innymi bardzo ważnymi obowiązkami, byłam w pełni zaangażowana w tworzenie sieci wspierania małych przedsiębiorstw. W 1999 r. przeniosłam się do Ministerstwa Finansów i zostałam mianowana na dyrektora departamentu rolnictwa, gospodarki i administracji rządowej. W 2004 r. zostałam dyrektorem dyrekcji ds. budżetu. Tę funkcje pełniłam do 2011 r. Byłam odpowiedzialna za budżet krajowy, środki finansowe dla lokalnych społeczności i korzystanie z funduszy europejskich. Dwukrotnie zostałam wybrana do parlamentu narodowego Słowenii, gdzie pełniłam funkcję przewodniczącej komisji ds. kontroli finansów.


W latach 2005-2006 byłam członkiem grupy roboczej ds. harmonizacji i koordynacji planowania rozwoju państwa, której celem była synchronizacja strategii rozwoju Słowenii, krajowego programu rozwoju na lata 2007-2013, krajowego programu reform na lata 2008-2010 (strategia „Europa 2020”) oraz budżetu państwa na każdy rok budżetowy. Koordynacja planowania rozwoju państwa obejmowała wszystkie elementy części budżetu Republiki Słowenii przeznaczonej na rozwój, mające na celu modernizację sektora publicznego, stworzenie średniookresowych ram finansowych oraz poprawę efektywności i skuteczności polityk sektorowych. W latach 2007 i 2008 odgrywałam istotną rolę w przygotowaniach do objęcia przez Słowenię prezydencji Rady UE. Jako członek grupy roboczej ds. przygotowania prezydencji kierowałam podgrupą ds. budżetu.


Doświadczenie zdobyte w trakcie wcześniejszej kariery zawodowej predysponuje mnie do skutecznej pracy w roli komisarza i wiceprzewodniczącej. Przez ostatnie półtora roku byłam premierem Słowenii – jako pierwsza kobieta na tym stanowisku. Był to dla mojego kraju bardzo trudny okres. Jestem jednak dumna, że udało nam się przezwyciężyć kryzys bez konieczności korzystania z zewnętrznej pomocy finansowej. Wielu obserwatorów było przekonanych, że mój rząd nie będzie w stanie rozwiązać swoich problemów i że mój kraj zbankrutuje. Nie mieli oni racji – i jest to szczególny powód do dumy.


W tym okresie udało się wiele osiągnąć. Przywróciliśmy sprawność systemu bankowego, rozpoczęliśmy konsolidację finansów publicznych oraz prywatyzację przedsiębiorstw państwowych. Udało nam się przede wszystkim wykazać, że dzięki odpowiednim środkom można wprowadzić kraj na właściwe tory.


Pragnę podkreślić moją ogromną motywację i zaangażowanie w propagowanie ogólnego interesu europejskiego. Pochodzę ze Słowenii – kraju, który uzyskał niepodległość ponad 20 lat temu w wyniku krwawych konfliktów między państwami byłej Jugosławii – więc wiem, że nie możemy przyjąć wolności za pewnik. Dlatego postrzegam Unię Europejską przede wszystkim jako gwarancję wobec rosnącej niepewności na świecie. Najbliższe pięć lat będzie mieć decydujące znaczenie dla UE. W wielu krajach odczuwalne będą katastrofalne skutki kryzysu. Praktycznie w całej Europie mamy do czynienia z bezrobociem wśród młodzieży. Należy dokonać wielu zmian. Unia Europejska powinna zwracać większą uwagę na ludzi i ich potrzeby. UE zbyt często postrzegana jest jako instytucja, które nie zauważa rzeczywistych problemów i potrzeb zwykłych ludzi. W związku z tym bardzo potrzebne reformy są przyjmowane z wrogością. Jestem przekonana, że następne pięć lat będzie decydujące dla odbudowania zaufania do Unii Europejskiej. Nasz program na rzecz zatrudnienia, wzrostu, sprawiedliwości oraz zmian demokratycznych zostanie wcielony w życie przez dobry zespół w ramach wzajemnej współpracy. Parlament Europejski jest według mnie jednym z najważniejszych partnerów Komisji Europejskiej w ramach tej współpracy.


Jestem również głęboko zmotywowana i zaangażowana w propagowanie unii energetycznej UE – obszaru, za który będę odpowiedzialna, jeśli moja kandydatura zostanie zatwierdzona. Unia energetyczna jest bardzo ważna. W szczególności efektywność energetyczna i projekty z nią związane mogą mieć bardzo pozytywny wpływ na tworzenie miejsc pracy i wzrost gospodarczy, oraz oczywiście na środowisko i klimat. Na ten projekt przeznaczona zostanie duża część zakładanego budżetu w wysokości 300 mld EUR.


W jaki sposób może Pani wykazać przed Parlamentem Europejskim swoją niezależność oraz zapewnić, że żadna działalność prowadzona w przeszłości, w chwili obecnej oraz w przyszłości nie będzie podawać w wątpliwość Pani rzetelności w wywiązywaniu się z obowiązków komisarza?


Zobowiązuję się w pełni przestrzegać zobowiązań traktatowych dotyczących niezależności i uczciwości, bezstronności i dostępności, określonych w art. 17 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 245 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Oświadczam uroczyście, że będę przestrzegała norm etycznych określonych w wyżej wymienionych artykułach oraz w kodeksie postępowania komisarzy.


Zgodnie z tymi przepisami wypełniłam i udostępniłam oświadczenie o braku konfliktu interesów. Nie posiadam żadnych udziałów w sektorze prywatnym, a w odniesieniu do mojej przyszłej funkcji nie występuje żaden inny konflikt interesów. W przypadku zmian bezzwłocznie zaktualizuję oświadczenie.


Ponadto będę unikać wszelkich sytuacji lub funkcji, które mogłyby podważyć moją niezależność, bezstronność oraz dyspozycyjność wobec Komisji. Powstrzymam się od obejmowania jakichkolwiek innych urzędów publicznych oraz nie będę angażować się w innego rodzaju działalność zawodową, zarówno płatną, jak i niepłatną. Zobowiązuję się do natychmiastowego poinformowania przewodniczącego Komisji w przypadku zaistnienia sytuacji wiążącej się z możliwym konfliktem interesów w czasie wykonywania przeze mnie obowiązków służbowych.

 
 
2. Kierowanie resortem oraz współpraca z Parlamentem Europejskim

Jak oceniłaby Pani swoją rolę jako członka kolegium komisarzy? W jakim zakresie jest Pani gotowa odpowiadać przed Parlamentem za podejmowane przez siebie działania oraz za działania podległych Pani departamentów?


Nowa Komisja Europejska będzie opierać się na kompleksowym doświadczeniu politycznym jej członków (w jej skład wejdzie kilku byłych premierów, w tym ja), oraz na ukierunkowanym programie przedstawionym przez przewodniczącego Jeana-Claude’a Junckera. Jako wiceprzewodnicząca będę odgrywać rolę katalizatora, inicjując współpracę w różnych obszarach politycznych, lecz zawsze mając na uwadze program na rzecz zatrudnienia, wzrostu, sprawiedliwości oraz zmian demokratycznych, na podstawie którego Parlament Europejski wybrał przewodniczącego Junckera. W szczególności będę koordynować i kontynuować wysiłki zmierzające do utworzenia rzeczywistej europejskiej unii energetycznej. Aby to osiągnąć, pragnę zgromadzić wiedzę specjalistyczną innych członków kolegium i ich służb oraz propagować współpracę zespołową komisarzy, którzy zajmują się różnymi aspektami unii energetycznej, promując wspólne postrzeganie celów programu oraz działań, które należy jeszcze wykonać.


Jakie konkretne zobowiązania jest Pani gotowa poczynić w zakresie zwiększenia przejrzystości, zacieśnienia współpracy oraz podejmowania skutecznych działań w związku ze stanowiskami Parlamentu oraz składanymi przez niego wnioskami w sprawie inicjatyw ustawodawczych? W związku z planowanymi inicjatywami lub procedurami w toku – czy jest Pani gotowa udostępniać Parlamentowi informacje i dokumenty w równym stopniu co Radzie?


Jako były premier zapewniam, że będę zawsze dążyć do aktywnego dialogu i współpracy ze wszystkimi grupami politycznymi w Parlamencie. Mam nadzieję na bliską współpracę ze wszystkimi właściwymi komisjami i wszystkimi posłami na zasadzie otwartości, przejrzystości i wymiany informacji. Będę w pełni odpowiedzialna przed Parlamentem. Dla powodzenia integracji europejskiej absolutnie niezbędne jest, aby Parlament Europejski dysponował wszystkimi środkami niezbędnymi do skutecznego sprawowania demokratycznej kontroli. Mogą Państwo liczyć na moją pełną współpracę w tym zakresie.


Zapewnienie ścisłej współpracy między Parlamentem i Komisją leży w naszym wspólnym interesie, a także w szerszym interesie Unii Europejskiej i jej obywateli. Liczę na pomoc i wsparcie Parlamentu w tej kwestii. Aby to osiągnąć, będę, między innymi, regularnie uczestniczyć w posiedzeniach plenarnych i posiedzeniach komisji, zapewniać częsty i bezpośredni przepływ informacji, w szczególności z przewodniczącymi odpowiednich komisji parlamentarnych, a także jestem gotowa prowadzić nieformalne rozmowy i kontakty dwustronne.


Zapewnię reprezentację Komisji w moim obszarze kompetencji w sposób pozwalający zoptymalizować polityczną obecność Komisji na posiedzeniach komisji parlamentarnych i w negocjacjach trójstronnych. Jestem przekonana, że nowe metody pracy Komisji i koordynująca rola wiceprzewodniczących przyniosą znaczną wartość dodaną dla szczególnych stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją.


Komisja jest w pełni odpowiedzialna przed Parlamentem Europejskim jako demokratycznym przedstawicielem obywateli Unii. Bez uszczerbku dla zasady kolegialności, uznaję moją osobistą odpowiedzialność polityczną w przydzielonym mi obszarze, zgodnie z porozumieniem ramowym między Parlamentem Europejskim i Komisją.


W moim obszarze kompetencji zamierzam zadbać o należyte odpowiedzi Komisji na stanowiska Parlamentu. Aby zrealizować kompleksowy i ambitny projekt unii energetycznej niezbędne jest wzajemne zrozumienie między Komisją i współustawodawcami. Będę zatem stosować przepisy porozumienia ramowego oraz, w obszarze moich kompetencji, dopilnuję, aby Komisja udzielała odpowiedzi na rezolucje Parlamentu lub wnioski złożone na podstawie art. 225 TFUE w terminie 3 miesięcy od ich przyjęcia. W tym kontekście wyrażam pełne poparcie dla zobowiązania, jakie podjął nowo wybrany przewodniczący Jean-Claude Juncker, zgodnie z którym przyszła Komisja ma ze szczególną uwagą traktować sprawozdania z własnej inicjatywy w kwestiach ustawodawczych. Udzielając pisemnej odpowiedzi przed upływem trzymiesięcznego terminu będę uwzględniać również stan przygotowania wewnętrznego i wspólnej dyskusji w ramach Komisji, potrzebę szeroko zakrojonych konsultacji z zainteresowanymi stronami, a także skrupulatną ocenę skutków, wynikające ze szczególnej uwagi, jaką wspólnie przywiązujemy do jakości prawodawstwa i odpowiedniego otoczenia regulacyjnego.


Jest oczywiste, że popieram i zobowiązuję się do pełnego wdrożenia zasady równego traktowania Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do dostępu do posiedzeń i przepływu informacji, zgodnie z postanowieniami porozumienia ramowego.

 
 
Pytania Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

3. Priorytety komisarza


Jakie główne priorytety zamierza Pani realizować w ramach resortu związanego z unią energetyczną? Jakie przewiduje Pani ramy czasowe na realizację tych priorytetów? Jakie konkretne inicjatywy ustawodawcze i nieustawodawcze zamierza Pani przedstawić i zgodnie z jakim harmonogramem?


Jak stwierdził nowo wybrany przewodniczący Jean-Claude Juncker, musimy stworzyć stabilną unię energetyczną, której przyświeca przyszłościowa polityka w dziedzinie klimatu. Naszym celem musi być zapewnienie opłacalnych, bezpiecznych i zrównoważonych dostaw energii dla przedsiębiorstw i gospodarstw domowych. Główne elementy unii energetycznej UE są jasne: ograniczenie ilości zużywanej energii oraz dalsze oddzielenie zużycia energii od wzrostu gospodarczego, zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego przy jednoczesnym utrzymaniu konkurencyjności Europy i przejście na gospodarkę niskoemisyjną, zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii w ogólnym koszyku energetycznym, zmniejszenie naszej zależności od importu ropy naftowej i gazu, dywersyfikacja źródeł i dostawców energii, rozbudowanie i połączenie infrastruktury energetycznej w całej UE, wzmocnienie naszego wspólnego stanowiska w stosunkach z partnerami międzynarodowymi – a wszystko to w ramach prawdziwego wewnętrznego rynku energii w UE i w naszym bezpośrednim sąsiedztwie.


Jeżeli zostanę zatwierdzona na stanowisku komisarza, pierwszym zadaniem stojącym przede mną oraz kolegami, z którymi będę blisko współpracować, będzie przełożenie tego wielowymiarowego wyzwania na ambitną, zintegrowaną reformę oraz reorganizacja europejskiej polityki energetycznej. Aby właściwie zrozumieć naszą wizję i zbudować wokół niej konsensus, konieczna jest bliska współpraca Parlamentu Europejskiego, Rady i innych zainteresowanych stron.


Bez wątpienia ramy w zakresie klimatu i energii do roku 2030 będą kluczowym elementem unii energetycznej. Na ich podstawie należy opracować wnioski ustawodawcze, by umożliwić zrealizowanie naszych ambicji w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, odnawialnych źródeł energii i efektywności energetycznej, zwalczania zmiany klimatu, zapewnienia konkurencyjności gospodarki i bezpieczeństwa dostaw. Już podjęte oraz przyszłe prace nad wewnętrznymi ramami przyczynią się także do przygotowania się do przyszłorocznych ważnych negocjacji w dziedzinie zmiany klimatu w Paryżu.


Będziemy również musieli rozbudować europejską strategię bezpieczeństwa energetycznego, przedstawioną przez Komisję w maju 2014 r. W najbliższej przyszłości głównym priorytetem dla mnie i komisarza Miguela Cañete będzie zapewnienie bezpieczeństwa dostaw w najbliższym sezonie zimowym w razie wystąpienia niedoborów dostaw gazu z Rosji i Ukrainy. Zapewnimy plan działań krótkoterminowych w przypadku zakłóceń dostaw, zwłaszcza w odniesieniu do najbardziej zagrożonych państw członkowskich, zgodnie z zasadą solidarności i odpowiedzialności ze strony UE i jej państw członkowskich. Działania średnioterminowe będą musiały objąć przegląd rozporządzenia w sprawie środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu oraz ocenę możliwości wspólnych zakupów gazu.


Komisja dołoży wszelkich starań, aby pomóc państwom członkowskim w zlikwidowaniu najpoważniejszych luk w infrastrukturze energetycznej poprzez ułatwienie wczesnej realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, wymienionych w strategii bezpieczeństwa energetycznego. Infrastrukturę energetyczną trzeba zmodernizować i rozbudować, aby umożliwić swobodny przepływ energii w obrębie UE i wyeliminować wyspy energetyczne. Jestem świadoma, że zapewnienie niezbędnego finansowania przez rządy, przemysł i gospodarstwa domowe będzie poważnym wyzwaniem. Fundusze UE są ściśle ograniczone, więc niezbędne jest pilne wypracowanie innowacyjnych mechanizmów finansowych w celu pobudzenia i zwiększenia inwestycji w modernizację infrastruktury energetycznej oraz zachęcania prywatnych gospodarstw domowych do inwestowania w efektywność energetyczną. Pakiet inwestycji w wysokości 300 mld euro, ogłoszony przez nowo wybranego przewodniczącego Jeana-Claude'a Junckera, będzie jedną z pierwszych ważnych inicjatyw nowej Komisji. Cieszę się na bliską współpracę z komisarzem Jyrkim Katainenem i jego zespołem nad istotnym wkładem, jaki polityka w zakresie energii i klimatu może wnieść do tego pakietu.


Jeżeli prace nad wewnętrznym rynkiem energii mają zostać zakończone podczas kadencji nowej Komisji, pozostaje jeszcze wiele do zrobienia, zarówno jeśli chodzi o pełne wdrożenie istniejącego prawodawstwa, jak i pogłębienie wewnętrznego rynku energii. Musimy spojrzeć świeżym okiem na wewnętrzny rynek energii, w szczególności z myślą o lepszej współpracy regionalnej. Nasze działania obejmą stworzenie sieci energetycznej zdolnej do zarządzania energią ze źródeł odnawialnych i dystrybucji takiej energii. Sieć ta musi w jak najlepszy sposób wykorzystywać infrastrukturę przesyłową, a gospodarstwa domowe staną się w jej ramach aktywnymi uczestnikami, zarówno po stronie podaży, jak i popytu, zaś ceny dla konsumentów będą wynikiem działania sił rynkowych, które uwzględnią wszystkie czynniki zewnętrzne.


Energia ze źródeł odnawialnych jest poważnym wyzwaniem. Szczerze mówiąc, istnieje ryzyko utraty wiodącej pozycji na świecie w zakresie odnawialnych źródeł energii na rzecz krajów wschodzących, takich jak Chiny czy Brazylia. Przyjmuję wytyczone przez nowo wybranego przewodniczącego Junckera wyzwanie polegające na osiągnięciu przez europejską unię energetyczną pozycji światowego lidera pod względem energii ze źródeł odnawialnych. Nasze działania obejmą wnioski w sprawie energii ze źródeł odnawialnych mające na celu wdrożenie pakietu klimatyczno-energetycznego do roku 2030, określenie warunków pomocy państwa po 2020 r., wykorzystywanie funduszy UE do realizacji projektów związanych z energią odnawialną w terenie, pobudzanie badań i innowacji dotyczących nowoczesnych technologii w zakresie energii odnawialnej oraz zwiększenie konkurencyjności europejskiego przemysłu. Jednocześnie nie możemy ignorować zgłaszanych obaw co do zrównoważonego charakteru niektórych elementów koszyka energii odnawialnej – biopaliw wykorzystywanych w transporcie i biomasy do wytwarzania energii.


Przedstawimy też nowe pomysły dotyczące efektywności energetycznej, zgodnie z wezwaniem nowo wybranego przewodniczącego do zwiększenia działań w tym zakresie, nie tylko w celu ograniczenia zużycia energii, ale również jako bodźca do tworzenia miejsc pracy, wzrostu gospodarczego i inwestycji w ramach zaproponowanego przez nowo wybranego przewodniczącego pakietu o wartości 300 mld euro. Budynki odpowiadają za 40% zużycia energii w UE. Renowacja istniejących, starzejących się budynków oferuje ogromny potencjał w zakresie oszczędności energii i zmniejszenia rachunków gospodarstw domowych, pod warunkiem zapewnienia właściwego wsparcia na realizację tego celu, w tym łatwiejszego dostępu do finansowania i usług technicznych.


Warunkiem koniecznym do utworzenia europejskiej unii energetycznej jest większa solidarność między państwami członkowskimi. Nowa Komisja oceni, w jaki sposób najlepiej zjednoczyć siły negocjacyjne wobec państw trzecich. Niektóre państwa nawołują do wspólnego zakupu gazu, aby zredukować znaczne różnice cen w poszczególnych państwach członkowskich. Dokonam oceny wariantów z myślą o wzmocnieniu pozycji negocjacyjnej Europy, przy jednoczesnym pełnym poszanowaniu reguł konkurencji i rynku wewnętrznego, a także prawa handlowego. Będziemy również musieli prowadzić intensywniejsze działania dyplomatyczne w dziedzinie energii, aby osiągnąć większą spójność z głównymi partnerami w zakresie energetyki oraz promować zarządzanie energią w oparciu o regulacje prawne za pośrednictwem Międzynarodowej Agencji Energetycznej, G7, G20 i karty energetycznej. Zamierzam intensywnie pracować nad tym zadaniem podczas mojej kadencji, w ścisłej współpracy z wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Federicą Mogherini, jak również poprzez włączanie programu energetycznego do polityki sąsiedztwa i rozwoju w ścisłej współpracy z moimi kolegami odpowiedzialnymi za te dziedziny.


4. Jakość i przejrzystość wniosków ustawodawczych


Jak zamierza Pani osobiście dopilnować dobrej jakości wniosków ustawodawczych, pełnej przejrzystości działalności lobbystycznej (skierowanej do Pani i Pani służb) oraz konsekwentnych i wyważonych konsultacji z wszystkimi zainteresowanymi stronami, biorąc jednocześnie pod uwagę konieczność przeprowadzania dogłębnych ocen skutków?


Komisja opracowała rzetelne praktyki kształtowania polityki opartej na dowodach, w tym w dziedzinie polityki klimatycznej i energetycznej.


Jakość ocen skutków wniosków Komisji poprawiła się znacznie w trakcie dwóch poprzednich kadencji Komisji. Musimy utrzymać tę tendencję. Dobrym przykładem jest przygotowanie planu działania na rok 2050 i ram w zakresie klimatu i energii do roku 2030. Ponadto regularnie przeprowadza się przygotowawcze badania zewnętrzne w celu wspierania rozwoju polityki.


Przejrzystość jest absolutnie niezbędna do osiągnięcia pełnej legitymacji i akceptacji polityki. Wierzę, że rejestr służący przejrzystości odgrywa ważną rolę w realizacji tego celu, oraz że wszystkie zainteresowane strony powinny być w nim zarejestrowane. Wnioski polityczne muszą być oparte na obszernych konsultacjach społecznych ze wszystkimi właściwymi zainteresowanymi stronami. W obszarze moich kompetencji zamierzam zadbać o to, by wkład zainteresowanych stron był w pełni uwzględniany w ocenach skutków i w dalszych procesach decyzyjnych Komisji oraz w rozmowach z Parlamentem Europejskim i Radą.


Mam zamiar dopilnować w szczególności, aby wszystkie opinie zostały wysłuchane, a decyzje podejmowane przez kolegium opierały się na pełnowymiarowych wariantach polityki, które zostały właściwie przedstawione i omówione w ocenach skutków. Szczególną uwagę zwrócę na etykę i przejrzystość w odniesieniu do wszystkich kontaktów – moich i mojego zespołu – z zainteresowanymi stronami we wszystkich sprawach związanych z tworzeniem polityki UE. W tym kontekście w pełni popieram zaangażowanie na rzecz przejrzystości przedstawione w wytycznych politycznych nowo wybranego przewodniczącego. Zobowiązuję się do publicznego udostępnienia wszystkich moich kontaktów i spotkań z organizacjami zawodowymi lub osobami pracującymi na własny rachunek we wszystkich kwestiach dotyczących przygotowania i realizacji polityki UE.


Moim zamiarem jest również wzmocnienie oceny istniejącego prawodawstwa w celu monitorowania jego skuteczności oraz określenia możliwości zmiany zakresu, ograniczenia obciążeń regulacyjnych i uproszczenia obowiązujących przepisów.


5. Koordynacja i współpraca


Jak będzie Pani – jako wiceprzewodnicząca odpowiedzialna za unię energetyczną – koordynować swoje prace z komisarzami w Pani zespole oraz z pozostałymi wiceprzewodniczącymi, których obszary polityki mają wpływ na Pani obszar polityki lub odwrotnie? Jak zamierza Pani zapewnić wzmocnioną współpracę z właściwymi komisjami parlamentarnymi?


Zapewnienie konsumentom bezpiecznej, zrównoważonej i przystępnej cenowo energii oznacza pracę nad wieloma aspektami programów społecznych, regulacyjnych i politycznych. Jeśli moja nominacja zostanie zatwierdzona, stoją przede mną dwa wyzwania. Po pierwsze, koordynacja prac nad stworzeniem europejskiej unii energetycznej, łączącej różne obszary polityki i instrumenty z tradycyjnie odrębnych dziedzin. Po drugie, wspieranie komisarza Katainena i jego zespołu w działaniach, które należy podjąć, aby inwestycje w sieci energetyczne, energię odnawialną i efektywność energetyczną wniosły również pozytywny wkład w pakiet dotyczący zatrudnienia, wzrostu gospodarczego i inwestycji.


Prace te pozwolą stworzyć istotne efekty synergii. Musimy na przykład prowadzić badania, aby wykorzystać potencjał innowacyjnych technologii. Musimy również znaleźć odpowiednie rozwiązanie konfliktu między produkcją żywności a produkcją paliwa w sektorze rolnym. Uczciwe zasady konkurencji muszą zapewniać równe szanse. Potrzebujemy inteligentnej polityki podatkowej, która zagwarantuje przestrzeganie zasady „zanieczyszczający płaci”. Musimy upowszechniać inteligentne technologie informatyczne w sieciach tranzytowych i dystrybucyjnych. Działania te idą w parze z aktywnym uczestnictwem konsumentów w rynku. Zagraniczne aspekty polityki wiążą się, między innymi, z unijną polityką rozwoju w kontekście milenijnych celów rozwoju ONZ. Jest zatem oczywiste, że tworzenie unii energetycznej wymaga wspólnych, aktywnych i innowacyjnych działań wielu członków kolegium, aby osiągnąć jeden z głównych projektów strategicznych Komisji.


W pełni podzielam zamiar nowo wybranego przewodniczącego, aby dbać o specjalne stosunki między Komisją a Parlamentem Europejskim i jego komisjami, z pełnym poszanowaniem porozumienia ramowego. Z uwagi na szeroki zasięg mojego programu politycznego, w pierwszej kolejności liczę na utrzymywanie regularnych i pogłębionych dyskusji politycznych z komisjami ITRE i ENVI.


6. Kontrola i negocjacje międzynarodowe


Jakie podejmie Pani kroki, aby ułatwić kontrolę właściwych komisji parlamentarnych nad procedurami ustawodawczymi i nieustawodawczymi (włącznie z przygotowywaniem aktów delegowanych i wykonawczych) oraz monitorowanie ich stosowania i podejmowanie odnośnych działań następczych? Jak zamierza Pani dopilnować, aby właściwe komisje parlamentarne były należycie informowane o kwestiach związanych z wszystkimi umowami międzynarodowymi w Pani obszarze polityki, uwzględniając doświadczenia zgromadzone przy okazji negocjacji w sprawie TTIP? Jak zamierza Pani zapewnić spójne stanowisko UE na kolejnych międzynarodowych szczytach dotyczących klimatu?


Zobowiązuję się do budowania atmosfery wzajemnego zaufania i otwartości, która umożliwi nam współpracę z korzyścią dla Europy i jej obywateli.


Jestem gotowa regularnie przekazywać Państwu aktualne informacje na temat postępów w negocjacjach międzynarodowych w moim obszarze kompetencji oraz w ścisłej współpracy z pozostałymi komisarzami zaangażowanymi w stosunki zewnętrzne, jeżeli zwrócą się o to komisje ITRE i ENVI lub przy każdej innej stosownej okazji. Ważny jest dla mnie otwarty dialog z komisjami, aby poznać Państwa opinie na temat kwestii międzynarodowych oraz skorzystać z osiągnięć dyplomacji parlamentarnej. Rozumie się samo przez się, że podstawę naszej współpracy stanowi porozumienie ramowe.


Jestem świadoma, że rozróżnienie między aktami delegowanymi i wykonawczymi wprowadzone traktatem lizbońskim oraz różne mechanizmy kontroli doprowadziły w ostatnich latach do kontrowersji między instytucjami. Kwestia ta jest przedmiotem wspólnego zainteresowania wszystkich instytucji. W pełni popieram dążenie do znalezienia zgodnych z traktatem rozwiązań, które zapewnią większą odpowiedzialność i przejrzystość. Działania muszą być prowadzone w Komisji na szczeblu horyzontalnym, ponieważ odnoszą się do wszystkich portfeli i mają charakter międzyinstytucjonalny. Pierwszy wiceprzewodniczący będzie odgrywał zasadniczą rolę w tym względzie. W dziedzinach wchodzących w zakres moich kompetencji dopilnuję pełnego przestrzegania zobowiązań Komisji zgodnie ze wspólnym porozumieniem w sprawie aktów delegowanych oraz porozumieniem ramowym z Parlamentem. Mam na myśli w szczególności zobowiązania do przeprowadzenia właściwych i przejrzystych konsultacji z ekspertami przy przygotowywaniu aktów delegowanych oraz do dopilnowania, aby Parlament i państwa członkowskie otrzymywały wszystkie stosowne informacje. Oznacza to również pełne poszanowanie przepisów porozumienia ramowego w odniesieniu do udziału ekspertów Parlamentu w posiedzeniach grup eksperckich. W odniesieniu do aktów wykonawczych jasne i kompleksowe ramy prawne zostały wprowadzone rozporządzeniem (UE) 182/2011, a przejrzystość zapewnia rejestr dokumentów procedury komitetowej.


Jeśli chodzi o wdrażanie już przyjętego prawodawstwa UE, zamierzam dopilnować, aby Komisja wypełniała swoje obowiązki w zakresie sprawozdawczości zgodnie ze stosownymi przepisami. W odpowiednich przypadkach dopilnuję również, aby Komisja udzielała odpowiedzi na wnioski o informacje wykraczające poza te zobowiązania, oraz aby przedstawiała posłom sprawozdania w ramach regularnego dialogu. Pragnę zapewnić, że wdrażanie i egzekwowanie dorobku prawnego UE będę traktować równie poważnie, jak dalsze opracowywanie polityki.


W negocjacjach międzynarodowych UE jest najbardziej skuteczna, gdy przemawia jednym głosem. Dotyczy to także klimatu i energii. Moim priorytetem będzie zatem zapewnienie spójnego zagranicznego stanowiska UE i jej państw członkowskich w dziedzinach energii i klimatu, biorąc pod uwagę bardzo istotne efekty synergii.


W dziedzinie energii istnieje kilka przykładów umów międzynarodowych, których stroną jest UE. Chciałabym, aby w przyszłości było ich więcej. Jest to niezwykle ważne, aby UE mogła mówić jednym głosem w celu zagwarantowania dostaw energii i działania na rzecz trwałej transformacji systemów energetycznych. Podczas negocjowania takich umów będę oczywiście w pełni przestrzegać odpowiednich postanowień Traktatu oraz porozumienia ramowego.


To właśnie dzięki zjednoczonemu działaniu podczas międzynarodowych negocjacji w dziedzinie klimatu UE doprowadziła do podjęcia w Durbanie przełomowej decyzji w sprawie zawarcia w 2015 r. nowego światowego porozumienia mającego zastosowanie do wszystkich stron. UE i jej państwa członkowskie zdobyły wiele doświadczenia w negocjowaniu umów „mieszanych”, w tym w odniesieniu do zmiany klimatu oraz innych wielostronnych porozumień dotyczących środowiska. Koordynacja w ramach UE jest sprawna i przejrzysta. Moim zdaniem bardzo ważne jest zapewnienie, aby każde państwo członkowskie poczuło się odpowiedzialne za porozumienie z 2015 r. przed jego przyjęciem i podpisaniem. Tylko w ten sposób możemy zagwarantować, że wszystkie państwa członkowskie ratyfikują prawnie wiążące porozumienie, co umożliwi jego wejście w życie na długo przed 2020 r., a tym samym skutecznie wypełnią nasze zobowiązanie.


UE mówiąca jednym głosem w sprawie klimatu wymaga również silnego wsparcia większości parlamentarnej. Ratyfikacja i wdrażanie nowego wiążącego światowego porozumienia w sprawie klimatu będzie wymagać zgody Parlamentu. W ścisłej współpracy z komisarzem ds. działań w dziedzinie klimatu i polityki energetycznej będę bardzo dokładnie informować Parlament o przebiegu negocjacji. Chętnie omówię z Parlamentem przygotowania do szczytów w Paryżu i Limie oraz ich wnioski. Będę również kontynuować tradycję przyjmowania delegacji Parlamentu podczas ważnych negocjacji. W takich przypadkach będę codziennie przedstawiać najnowsze informacje.


Wreszcie, jeśli chodzi o dziedzinę jądrową, Europejska Wspólnota Energii Atomowej jest stroną wszystkich ważnych konwencji międzynarodowych zawartych pod auspicjami Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej. Zawarła także szereg umów o współpracy w dziedzinie energii jądrowej z państwami trzecimi. Zgodnie z praktyką uzgodnioną z Parlamentem Europejskim, będziemy nadal informować właściwe komisje parlamentarne o wszystkich umowach międzynarodowych negocjowanych na podstawie traktatu Euratom.