Γεώργιος ΚΥΡΤΣΟΣ
  • Γεώργιος
    ΚΥΡΤΣΟΣ
  • Κoιvoβoυλευτική Ομάδα τoυ Ευρωπαϊκoύ Λαϊκoύ Κόμματoς (Χριστιαvoδημoκράτες)
  • Μέλος
  • Ελλάδα Νέα Δημοκρατία
  • Ημερομηνία γέννησης: 4 Ιουνίου 1952, Athina

Αντιπρόεδρος

  • DNAT Αντιπροσωπεία για τις σχέσεις με την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ

Μέλος

  • ECON Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής

Αναπληρωτής

  • BUDG Επιτροπή Προϋπολογισμών
  • SEDE Υποεπιτροπή Ασφάλειας και Άμυνας
  • PANA Εξεταστική επιτροπή για τη διερεύνηση καταγγελλόμενων παραβιάσεων και περιπτώσεων κακοδιοίκησης κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ σε σχέση με τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, τη φοροαποφυγή και τη φοροδιαφυγή
  • DSEE Αντιπροσωπεία για τις σχέσεις με τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και το Κοσσυφοπέδιο

Τελευταίες δραστηριότητες

  • RT @EEAthina: Ημερίδα @EEAthina - @EP_Hellas στην #Thessaloniki για Περιφερειακά ΜΜΕ Κεντρικής Μακεδονίας & Θράκης "ΕΕ και σημερι…
    23/05/2017 23:13 - twitter
  • Το νέο του βιβλίο «Η διπλή κρίση Ελλάδας - Ευρωπαϊκής Ένωσης 2015-2017» παρουσίασε την Παρασκευή στη Θεσσαλονίκη, ο ευρωβουλευτής Γιώργος Κύρτσος. Το βιβλίο, το οποίο έχει εκδοθεί με τη χορηγία της Κ.Ο. του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και διανέμεται δωρεάν, περιλαμβάνει άρθρα του Γ. Κύρτσου την περίοδο 2015-2017, τα οποία χωρίζονται σε 4 ενότητες, ενώ στην πέμπτη ενότητα ο ευρωβουλευτής της ΝΔ κάνει τις εκτιμήσεις του γι' αυτά που έχουμε μπροστά μας και πώς μπορούμε να τα διαχειριστούμε αποτελεσματικά. Οι ενότητες: • Το αυξημένο οικονομικό και κοινωνικό κόστος του τρίτου μνημονίου • Το προσφυγικό - μεταναστευτικό ως καταλύτης της ελληνικής και της ευρωπαϊκής κρίσης • Η σύνθετη σχέση ΣΥΡΙΖΑ - εξουσίας • Η σταδιακή επιδείνωση του ευρωπαϊκού και του διεθνούς περιβάλλοντος • Μπροστά στη διπλή πρόκληση «Δεν προτείνω εύκολες λύσεις, γιατί οι εύκολες και φυσικά ανύπαρκτες λύσεις μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση, προσπαθώ να συμβάλω στη διατύπωση ολοκληρωμένης πρότασης, για την εφαρμογή μιας πολιτικής που θα μας βγάλει από την κρίση». Την παρουσίαση του βιβλίου μαζί με τον κ. Κύρτσο, έκανε ο επίκουρος καθηγητής του ΠΑΜΑΚ, και διευθυντής στο Ινστιτούτο του Ποταμιού, «Π στο τετράγωνο», Ιωάννης Κωνσταντινίδης, ενώ μετά την παρουσίαση, έγινε συζήτηση του ευρωβουλευτή με το ακροατήριο, την οποία συντόνισε ο Χρήστος Μάτης. Παρόντες στην εκδήλωση ήταν οι βουλευτές και πρώην υπουργοί, Κώστας Γκιουλέκας, Σταύρος Καλαφάτης και Θόδωρος Καράογλου, ο πρώην υπουργός, Γιώργος Ορφανός, ο δήμαρχος Πυλαίας - Χορτιάτη, Ιγνάτιος Καϊτετζίδης, οι πρώην γ.γ., Δημήτρης Πανοζάχος και Στράτος Σιμόπουλος, οι δημοτικοί σύμβουλοι Θεσσαλονίκης, Στέλλα Αβραμίδου, Στέφανος Γωγάκος, Κωνσταντίνος Ζέρβας και Δημήτρης Κούβελας, και ο πρώην ευρωβουλευτής Ιωάννης Τσουκαλάς. Την ΝΔ, εκπροσώπησε η πρόεδρος της ΝΟΔΕ Θεσσαλονίκης, κυρία Βίκυ Ευταξά, συνοδευόμενη από πολιτικά στελέχη. Το μεσημέρι της Παρασκευής, ο κ. Κύρτσος παρέθεσε γεύμα σε στελέχη του κόμματος από τον πρωτογενή τομέα.
    23/05/2017 16:16 - facebook
  • Όλοι αναρωτιούνται, με πρωτοβουλία της κυβέρνησης, τι ακριβώς θα γίνει με το χρέος, ενώ όλοι γνωρίζουμε, και πρώτη απ' όλους η κυβέρνηση, τι ακριβώς πρόκειται να γίνει Είναι θέμα επικοινωνιακής πολιτικής, η ουσία δεν αλλάζει
    21/05/2017 09:03 - facebook
  • 20/05/2017 10:53 - facebook
  • Η ομιλία μου στην ημερίδα για τα περιφερειακά ΜΜΕ Κεντρικής Μακεδονίας και Θράκης η οποία πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη σε συνεργασία με την έδρα Jean Monnet του τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και με την υποστήριξη της ΕΣΗΕΜΘ. Η αναγκαία αλλά εξαιρετικά δύσκολη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής κοινής γνώμης Το τελευταίο διάστημα μεγαλώνει η απόσταση που χωρίζει την ελληνική κοινή γνώμη από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης παρά το γεγονός ότι ύστερα από την απόφαση των Βρετανών υπέρ του Brexit, της εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ, στο δημοψήφισμα του Ιουνίου του 2016, παρατηρείται μια ευρύτερη συσπείρωση των Ευρωπαίων πολιτών υπέρ της ΕΕ. Ο μέσος όρος εξελίσσεται ικανοποιητικά σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, υπάρχουν όμως χώρες όπως η Ελλάδα, όπου ο ευρωσκεπτικισμός και ο αντιευρωπαϊσμός κερδίζουν, για λόγους στους οποίους θα αναφερθώ, έδαφος. Πρόσφατα έγινε μια ενδιαφέρουσα έρευνα για λογαριασμό του ιδρύματος TUI, του γερμανικού τουριστικού κολοσσού για την « Ευρώπη της Νεολαίας». Την έρευνα διενήργησε η δημοσκοπική εταιρεία UGov με δείγμα 6.000 νέων από 7 χώρες, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Πολωνία, Ισπανία, Ηνωμένο Βασίλειο. Ένα από τα βασικά συμπεράσματα της έρευνας είναι ότι οι νέοι στη μεγάλη πλειοψηφία τους θεωρούν ότι πυρήνας της ΕΕ δεν είναι οι κοινές αξίες αλλά η οικονομική συνεργασία. Μόνο 1 στους 5 πιστεύει ότι η ΕΕ έχει μια κοινή πολιτισμική βάση. ΠΟΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ Όπως αναφέρει σε ανταπόκρισή του από το Βερολίνο ο Γιώργος Παππάς, δημοσιογράφος της εφημερίδας «Τα Νέα» (το σχετικό ρεπορτάζ δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Τα Νέα το Σαββατοκύριακο 6-7 Μαΐου 2017), η ελληνική νεολαία εμφανίζεται με έντονο το στοιχείο του ευρωσκεπτικισμού εφόσον το 60% των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι επιθυμούν την επιστροφή μέρους της εξουσίας από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς στις εθνικές κυβερνήσεις. Ο μέσος όρος μεταξύ της νεολαίας των 7 ευρωπαϊκών χωρών που πήραν μέρος στην έρευνα είναι 38% με τους Βρετανούς νέους να είναι λιγότερο ευρωσκεπτικιστές από τους Έλληνες εφόσον επιθυμούν την επιστροφή μέρους της εξουσίας από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς στις εθνικές κυβερνήσεις σε ποσοστό 44% και οι δικοί μας κινούνται στο 60%. Όπως σημειώνεται στο σχετικό ρεπορτάζ, σε καμία από τις 7 χώρες δεν υπάρχει διαμορφωμένη πλειοψηφία των νέων υπέρ της εξόδου από την ΕΕ. Κατά μέσο όρο, 21% των νέων τάσσονται υπέρ της εξόδου της χώρας τους από την ΕΕ, με το ποσοστό για τους νέους της πατρίδας μας να αυξάνεται στο 31% ενώ οι πιο φιλοευρωπαϊκές νεολαίες είναι η γερμανική και η ισπανική με μόνο το 12% των νέων αυτών των χωρών να επιθυμούν την έξοδο της χώρας τους από την ΕΕ. Όπως προκύπτει από την έρευνα, ο ευρωσκεπτικισμός και ο αντιευρωπαϊσμός έχουν σχέση και με την προοπτική για το μέλλον. Συνολικά μόνο το 26% των νέων Ευρωπαίων πιστεύουν ότι η νέα γενιά θα επιτύχει καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκείνο των γονιών τους, ενώ το 52% των νέων περιμένουν ότι θα ζήσουν χειρότερα από τους γονείς τους. Προειδοποίηση για τις σχέσεις της ελληνικής κοινής γνώμης με την ΕΕ είναι και τα ευρήματα της τελευταίας έρευνας Ευρωβαρόμετρο, τα οποία δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα Καθημερινή στις 2 Μαΐου 2017. Το 34% των συμπολιτών μας απάντησαν στη σχετική ερώτηση ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ είναι «κάτι καλό». Το 32% των ερωτηθέντων θεωρούν ότι είναι «κάτι κακό» ενώ για το υπόλοιπο 1/3 της κοινής γνώμης η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται αδιάφορη εφόσον «δεν είναι ούτε καλό, ούτε κακό». Με το πέρασμα του χρόνου πολώνεται η κατάσταση εφόσον ανεβαίνουν οι αρνητικές και θετικές γνώμες, κέρδισαν 3% η καθεμία στη διάρκεια του τελευταίου χρόνου, ενώ μειώνονται οι ενδιάμεσες απαντήσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε επίπεδο ΕΕ η κοινή γνώμη διαμορφώνεται σε εντυπωσιακά φιλοευρωπαϊκή κατεύθυνση. 57% των ερωτηθέντων σε χώρες μέλη της ΕΕ απάντησαν πως θεωρούν «κάτι καλό» τη συμμετοχή της χώρας τους στην Ένωση, ενώ μόλις 14% τη θεωρούν «κάτι κακό». ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ Η Ελλάδα κινδυνεύει να μετατραπεί σε βασική αρνητική εξαίρεση σε ό,τι αφορά τις σχέσεις της κοινής γνώμης με την ΕΕ. Με βάση τα αποτελέσματα της έρευνας αυτό προκύπτει εξαιτίας ενός συνδυασμού παραγόντων που έχουν σχέση με την υπερχρέωση της Ελλάδας και τις συνέπειες της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Το 82% των Ελλήνων απορρίπτει την θέση πως η φωνή της Ελλάδας μετράει μέσα στην ΕΕ ενώ ο μέσος όρος των αρνητικών απαντήσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι 33%. Επίσης, 71% των Ελλήνων έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως η κρίση θα διαρκέσει πολλά χρόνια ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στο σύνολο των πολιτών της ΕΕ είναι 30%. Οι δυσκολίες και η απογοήτευση οδηγούν στην ανάπτυξη του ευρωσκεπτικισμού και του αντιευρωπαϊσμού στην Ελλάδα, όμως ακόμα και οι συμπολίτες μας που τοποθετούνται για διάφορους λόγους αρνητικά καταλήγουν να ζητούν «περισσότερη Ευρώπη», σε ποσοστό από 70% έως 86%, για να προστατευθούν τα εξωτερικά σύνορα, να αντιμετωπιστεί το μεταναστευτικό-προσφυγικό, να περιοριστεί η ανεργία, να καταπολεμηθεί η τρομοκρατία, να βελτιωθούν οι υπηρεσίες που προσφέρονται στην υγεία όπως και η κοινωνική πρόνοια. Παρατηρούμε δηλαδή ότι οι δυσκολίες απομακρύνουν τους Έλληνες από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και την προοπτική της ευρωπαϊκής ενοποίησης, σε τελική ανάλυση όμως ζητούν να αναπτυχθούν οι ευρωπαϊκές πολιτικές εκεί που δεν υπάρχουν, όπως για παράδειγμα στην υγεία και την κοινωνική πρόνοια και την προστασία των εξωτερικών συνόρων, για να βελτιωθεί η κατάστασή τους. Το ερώτημα είναι τι πρέπει να κάνουμε εμείς οι πολιτικοί και εσείς οι άνθρωποι των ΜΜΕ και ιδιαίτερα εγώ, ο οποίος έχω και τις δύο ιδιότητες εφόσον είμαι και πολιτικός και άνθρωπος των ΜΜΕ, για να αντιμετωπίσουμε τον κίνδυνο διαζυγίου μεταξύ ελληνικής κοινής γνώμης και ΕΕ και κάποιες δυσκολίες στις σχέσεις της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Θέλω να τονίσω σε αυτό το σημείο ότι ο καλός μέσος όρος σε ό,τι αφορά την καταγραφή των διαθέσεων της συνολικής ευρωπαϊκής κοινής γνώμης είναι ενθαρρυντικός, όχι όμως καθοριστικός. Και αυτό γιατί αρκεί να γίνει η ζημιά σε δύο τρία κράτη μέλη της ΕΕ για να τεθεί σε αμφισβήτηση η ίδια η ύπαρξη της ΕΕ. Πολύ σωστά μίλησε ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Γιούνκερ αμέσως μετά την απόφαση των Βρετανών υπέρ του Brexit για υπαρξιακών διαστάσεων κρίση της ΕΕ. Φανταστείτε τι θα γινόταν αν μετά το Brexit είχαμε κι ένα Grexitή αν επικρατούσαν οι θέσεις της ΜαρίνΛεπέν στη Γαλλία ή επικρατήσουν οι θέσεις του λαϊκιστή ΜπέπεΓκρίλο, ηγέτη του κινήματος των Πέντε Αστέρων και του ακροδεξιού Σαλβίνι της Λέγκας του Βορρά στην Ιταλία. Και οι δύο ασκούν μεγάλη πολιτική πίεση στην Κεντροαριστερή κυβέρνηση της χώρας. Έχουν στόχο να επικρατήσουν στις βουλευτικές εκλογές που πρέπει να πραγματοποιηθούν το αργότερο μέχρι τον Φεβρουάριο του 2018 και στη συνέχεια να οργανώσουν δημοψήφισμα για την έξοδο της Ιταλίας από το ευρώ.Είναι φανερό λοιπόν ότι αρκεί να υπάρξει διαζύγιο της κοινής γνώμης σε δυο τρεις χώρες της ΕΕ με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και την ευρωπαϊκή προοπτική για να τεθεί σε αμφισβήτηση η ίδια η ύπαρξη της ΕΕ. Κατά την άποψή μου, πρέπει να ακολουθήσουμε μια επικοινωνιακή και πολιτική στρατηγική η οποία θα περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία. ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟ ΛΑΙΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑ Πρώτον, δεν πρέπει να φοβόμαστε τις φοβίες των συμπολιτών μας.Τα παράπονα που διατυπώνουν και η κριτική τους διάθεση προέρχονται, στις περισσότερες περιπτώσεις από πραγματικές δυσκολίες, που έχουν σχέση με την οικονομική και κοινωνική καθημερινότητα και δεν είναι αποτέλεσμα κακής πολιτικής διάθεσης.Δεν πρέπει να μπερδεύουμε το λαϊκό αίσθημα το οποίο πρέπει να σεβόμαστε και να παίρνουμε υπόψη στις αναλύσεις μας και στη χάραξη της πολιτικής μας με τον λαϊκισμό, ο οποίος αποσκοπεί στην εκμετάλλευση πραγματικών προβλημάτων για καθαρά πολιτικούς λόγους χωρίς να είναι σε θέση να συμβάλει στην αποτελεσματική αντιμετώπισή τους. Όσοι μπερδεύουν το λαϊκό αίσθημα με τον λαϊκισμό δημιουργούν άθελά τους προνομιακό πεδίο δράσης για τους λαϊκιστές. ΛΙΓΟΤΕΡΕΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ Δεύτερον, δεν πρέπει να κρύβουμε τις διαστάσεις των προβλημάτων, ταυτόχρονα όμως πρέπει να δείχνουμε το ενδιαφέρον μας για την αποτελεσματική αντιμετώπισή τους και να δημιουργούμε, στο μέτρο του δυνατού, θετική προοπτική.Ένα από τα βασικά προβλήματα των Ευρωπαίων πολιτικών και των επικεφαλής των ευρωπαϊκών θεσμών είναι ότι υπό την πίεση της κοινής γνώμης δίνουν υποσχέσεις τις οποίες στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν μπορούν να τηρήσουν. Κερδίζουν έτσι κάποιες επικοινωνιακές ανάσες και λίγο πολιτικό χρόνο, παθαίνουν όμως ανεπανόρθωτη ζημιά εφόσον αποδεικνύονται ασυνεπείς και καταρρέει η αξιοπιστία τους. Χωρίς αξιοπιστία ελάχιστα πράγματα μπορούν να γίνουν, σε βάθος χρόνου, στη σύγχρονη πολιτική που είναι εξαιρετικά απαιτητική για το πολιτικό προσωπικό. Τέτοιου είδους λάθη κάνουν συχνά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία παίρνει πρωτοβουλίες για πάρα πολλά πράγματα τα οποία σε τελική ανάλυση δεν μπορεί να επηρεάσει και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όπου ψηφίζουμε για τα πάντα ενώ συμβάλλουμε στη διαμόρφωση των εξελίξεων σε πολύ λίγες περιπτώσεις. Για παράδειγμα, οι Ευρωπαίοι πολίτες βομβαρδίζονται με πρωτοβουλίες και απόψεις για την ανάπτυξη του κράτους πρόνοιας, την καταπολέμηση της ανεργίας των νέων, τη μετεγκατάσταση προσφύγων και μεταναστών για και διαπιστώνουν στη συνέχεια ότι ελάχιστα γίνονται σε αυτή την κατεύθυνση. Νομίζω ότι είναι πράξη πολιτικής σοφίας να μιλάμε λιγότερο για πράγματα που δεν επηρεάζουμε και να δώσουμε την έμφαση σε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που οδηγούν σε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Αυτή την άποψη διατύπωσε με ωραίο τρόπο και ο πρώην πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου κ. Μπλερ σε συνάντηση που είχαμε μαζί του στην πρόσφατη συνεδρίαση του Προεδρείου της ΚΟ του ΕΛΚ, στο Δουβλίνο. Το ΕΛΚ εκπροσωπεί τις περισσότερες δυνάμεις της ευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς ενώ ο κ. Μπλερ υπήρξε ηγέτης του Εργατικού Κόμματος. Τον καλέσαμε όμως γιατί είναι ένας πολιτικός με μεγάλη εμπειρία και εντυπωσιακή ικανότητα ανάλυσης των γεγονότων, ο οποίος έχει ταχθεί δημόσια κατά του Brexit. Το μήνυμά του είναι απλό, η αναγκαία επανεκκίνηση της ΕΕ δεν μπορεί να περάσει μέσα από ατελείωτες θεωρητικές συζητήσεις και αντιπαραθέσεις για τις λεπτές ισορροπίες και την ανάπτυξη των ευρωπαϊκών θεσμών. Αυτό που χρειάζεται είναι 5-6 συγκεκριμένες πρωτοβουλίες σε ζητήματα μεγάλου δημόσιου ενδιαφέροντος για να υπάρξουν και να εφαρμοστούν οι κατάλληλες ευρωπαϊκές πολιτικές με τη συνεργασία της ΕΕ, του ΕΚ και κυρίως του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, όπου οι ηγέτες των κρατών μελών εκφράζουν τις πολιτικές τους επιλογές. Μόνο με συγκεκριμένα αποτελέσματα μπορεί να αντιμετωπιστεί η κρίση αξιοπιστίας που διέρχεται η ΕΕ. ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΜΗ Η ΚΡΙΣΗ Τρίτον, πρέπει να εξηγούμε στους συμπολίτες μας ότι από το 1957 οπότε έκανε τα πρώτα της βήματα η ΕΟΚ, η ιστορία της ευρωπαϊκής ενοποίησης χαρακτηρίζεται από αλλεπάλληλες κρίσεις.Έχουμε μια τάση να μιλάμε συνεχώς για την πολυδιάστατη κρίση που διέρχεται η ΕΕ και να εξιδανικεύουμε το παρελθόν της ΕΟΚ και της ΕΕ. Κατά την άποψή μου, οι δυσκολίες στο παρελθόν ήταν μεγαλύτερες και οι δυνατότητες της ΕΟΚ και της ΕΕ πολύ μικρότερες. Για παράδειγμα κατά την περίοδο της ΕΟΚ, υπήρξε η λεγόμενη κρίση της άδειας καρέκλας με τους Γάλλους να μη συμμετέχουν στο Συμβούλιο γιατί θεωρούσαν ότι δεν είχαν ικανοποιηθεί τα αιτήματά τους για την Κοινή αγροτική πολιτική (ΚΑΠ). Αργότερα, στη δεκαετία του 1980, η Δυτική Γερμανία βρέθηκε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση εφόσον οι ΗΠΑ ζητούσαν την ανάπτυξη τακτικών πυρηνικών πυραύλων στα εδάφη της, η Σοβιετική Ένωση απειλούσε με την παραπέρα ανάπτυξη του συμβατικού και του πυρηνικού οπλοστασίου της στην Ανατολική Γερμανία και στις άλλες χώρες του σοβιετικού μπλοκ ενώ η κομμουνιστική ηγεσία της Ανατολικής Γερμανίας αξιοποιούσε την κρίση για να αποτρέψει την ανάπτυξη της συνεργασίας και των επαφών μεταξύ των δύο γερμανικών κρατών. Όταν οι πρωταγωνιστές της ευρωπαϊκής ενοποίησης έχουν περάσει με επιτυχία μέσα από τέτοιες δοκιμασίες δεν υπάρχει κανένας λόγος να θεωρούμε ότι δεν είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε τη σημερινή πολυδιάστατη κρίση της ΕΕ. ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ ΤΩΝ ΜΜΕ Τέταρτον, για να απευθυνθούμε καλύτερα στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη πρέπει να καταλάβουμε πως λειτουργούν τα ΜΜΕ την περίοδο που διανύουμε. Υπάρχουν δύο βασικές διαφορές στη λειτουργία τους σε σχέση με το τι συνέβαινε πριν δέκα ή δεκαπέντε χρόνια. Τα παραδοσιακά ΜΜΕ, εφημερίδες, ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί αντιμετωπίζουν μεγαλύτερα οικονομικά προβλήματα. Τα περισσότερα από αυτά προσπαθούν να επιβιώσουν εγκλωβίζοντας το κοινό τους στη βάση μιας εύκολης και αρνητικής προσέγγισης της πραγματικότητας. Ορισμένα ΜΜΕ επενδύουν στις φοβίες των πολιτών, άλλα στη δικαιολογημένη αγανάκτησή τους και άλλα προσπαθούν να κρατήσουν τους ακροατές, τους τηλεθεατές και τους αναγνώστες τους εμφανίζοντας με αρνητικό τρόπο μια ούτως ή άλλως δύσκολη καθημερινότητα. Αυτή η αρνητική προσέγγιση διευκολύνειόσους επενδύουν στον επιθετικό λαϊκισμό, όπως για παράδειγμα ο σκληρός πυρήνας των πολιτικών υποστηρικτών του Brexit. Η κατάσταση στα ΜΜΕ έχει γίνει πιο σύνθετη και εξαιτίας του τρόπου ανάπτυξης των socialmedia.Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το διαδίκτυο προσφέρει πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες ενημέρωσης και άμεσης κινητοποίησης από ό,τι είχαμε κατά το παρελθόν. Ταυτόχρονα όμως είναι γεμάτο από ενημερωτικές και πολιτικές παγίδες οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε αρνητικά αποτελέσματα όπως ήταν, κατά την άποψή μου, η εκλογή του κ. Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ. Το διαδίκτυο κινείται συχνά στη βάση της μετά -αλήθειας με κατασκευασμένες ειδήσεις ενώ πολλές φορές αυτοί που νομίζουν ότι συμμετέχουν απομονώνονται σε ηλεκτρονικούς μικρόκοσμους που χαρακτηρίζονται από αρνητική ή και υβριστική διάθεση. Κατά συνέπεια το τοπίο των σύγχρονων ΜΜΕ διευκολύνει σε πολλές περιπτώσεις αυτούς που επενδύουν στον εντυπωσιασμό και στην αρνητική προσέγγιση της πραγματικότητας και κάνει πιο δύσκολο το έργο εκείνων που θέλουν να συσπειρώσουν τους πολίτες στη βάση θετικών πρωτοβουλιών για να λύσουν πραγματικά προβλήματα. Παρά τις δυσκολίες που σας περιέγραψα πρέπει να επεξεργαστούμε την κατάλληλη επικοινωνιακή στρατηγική. Υπάρχουν βέβαια και τα πιο παραδοσιακά ζητήματα στη λειτουργία των ΜΜΕ όπως είναι η μεγάλη δύναμη της διαπλοκής όπου ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα που έχουν στην ιδιοκτησία τους ΜΜΕ ή επηρεάζουν με διάφορους τρόπους ΜΜΕ συναλλάσσονται με την εκτελεστική εξουσία σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος. Η μία πλευρά εξασφαλίζει τα δημόσια έργα, τις κρατικές προμήθειες, την αναγκαία διαφημιστική ή τραπεζική χρηματοδότηση και η πολιτική εξουσία εξασφαλίζει ένα είδος ασυλίας από συγκεκριμένα ΜΜΕ ή και πολύτιμους συμμάχους στην προσπάθεια αποδόμησης της επιχειρηματολογίας των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Θα σας έλεγα ότι η διαπλοκή είναι μέρος της ελληνικής και διεθνούς πραγματικότητας των ΜΜΕ. Το 2003 όταν έφτασε στο τέλος η περίοδος της πρωταγωνιστικής παρουσίας μου στο συγκρότημα του Ελεύθερου Τύπου, έγραψα το βιβλίο « Ο μυστικός πόλεμος των εξουσιών» στο οποίο περιέγραψα τον τρόπο λειτουργίας της ελληνικής διαπλοκής σαν διευθυντής και εκδότης εφημερίδας που τα έβαλε μαζί της.Θέλω όμως να υπογραμμίσω ότι ο διαπλεκόμενος χαρακτήρας πολλών ΜΜΕ δεν καταργεί τη δυνατότητα εφαρμογής μιας αποτελεσματικής επικοινωνιακής πολιτικής ούτε εμποδίζει την πολυφωνία αρκεί να ξέρεις πως θα κινηθείς αξιοποιώντας και τις μεγάλες αντιθέσεις μεταξύ των διαπλεκόμενων συμφερόντων. ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΝΙΑΙΑ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ Πέμπτον, θα αποτύχουμε στην προσπάθειά μας και θα ηττηθούμε, σε κάποια φάση, από τους ευρωσκεπτικιστές και τους αντιευρωπαίους αν δεν επενδύσουμε στη διαμόρφωση ενιαίας ευρωπαϊκής κοινής γνώμης. Ύστερα από 60 χρόνια ΕΟΚ και στη συνέχεια ΕΕ διαπιστώνουμε ότι η κοινή γνώμη εξακολουθεί να διαμορφώνεται σε εθνική βάση και πως δεν έχει υπάρξει μια σοβαρή πολιτική, οικονομική, επιχειρηματική προσπάθεια για τη διαμόρφωση ενιαίας ευρωπαϊκής κοινής γνώμης. Αυτό σημαίνει ότι κάθε φορά που κρίνεται ένα ζήτημα μεγάλης ευρωπαϊκής σημασίας επικρατούν εσωτερικά πολιτικά κριτήρια. Το 2005 η Γαλλία και η Ολλανδία απέρριψαν, με δημοψήφισμα, το λεγόμενο Ευρωσύνταγμα κυρίως για εσωτερικούς πολιτικούς λόγους. Εάν είχε ψηφιστεί τότε το λεγόμενο Ευρωσύνταγμα θα είχαμε εξασφαλίσει την πολιτική ένωση της ΕΕ σε ένα βαθμό που θα μας επέτρεπε να αντιμετωπίσουμε καλύτερα την κρίση που ξέσπασε το 2008-2009 και θα ήμασταν σήμερα σε θέση να υπερβούμε πιο εύκολα τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε. Το δημοψήφισμα που οδήγησε στο Brexitέγινε κι αυτό κυρίως για εσωτερικούς πολιτικούς λόγους και το αποτέλεσμα κρίθηκε με εσωτερικά πολιτικά κριτήρια. Ουσιαστικά το Συντηρητικό Κόμμα ξεπέρασε την αντιπαλότητα μεταξύ της φιλοευρωπαϊκής και της αντιευρωπαϊκής πτέρυγας και εξουδετέρωσε την πρόκληση του Κόμματος της Ανεξαρτησίας του ΗΒ (UKIP) οργανώνοντας το δημοψήφισμα που οδήγησε στο Brexit. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Τερέζα Μέι σαν υπουργός στην κυβέρνηση Κάμερον ήταν υπέρ τουremain, της παραμονής του Ηνωμένου Βασιλείου στην ΕΕ, ενώ σήμερα σαν πρωθυπουργός οργανώνει το Brexitκαι δηλώνει ότι μπορεί να έχει χαρακτηριστικά σκληρού Brexit. Το ίδιο συνέβη και με το δημοψήφισμα που έγινε στην Ελλάδα τον Ιούνιο του 2015, οπότε η κυβέρνηση Τσίπρα δημιούργησε δυναμική υπέρ του «όχι» για να ενισχύσει την εσωτερική πολιτική της θέση αναλαμβάνοντας το ρίσκο να βγάλει τη χώρα από την Ευρωζώνη. Τελικά, για να αποφύγει τα χειρότερα, η κυβέρνηση Τσίπρα μετέτρεψε το «όχι» σε «ναι» και πραγματοποίησε στροφή 180 μοιρών στην οικονομική της πολιτική αδειάζοντας την αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ και τον πολυσυζητημένο κ. Βαρουφάκη. Χρειαζόμαστε λοιπόν μια ενιαία ευρωπαϊκή κοινή γνώμη ικανή να αντιληφθεί τα κοινά προβλήματα και όσο έχουμε αλληλοσυγκρουόμενες εθνικές κοινές γνώμες και τη αξιολόγηση όλων των ευρωπαϊκών θεμάτων στη βάση εσωτερικών πολιτικών κριτηρίων πολύ δύσκολα θα προχωρήσουμε στην κατεύθυνση της ευρωπαϊκής ενοποίησης. ΠΙΟ ΘΕΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ Έκτον, σε ότι αφορά τη διαμόρφωση της ελληνικής κοινής γνώμης, πρέπει να ενισχύσουμε την ευρωπαϊκή της διάσταση και να υιοθετήσουμε μια πιο θετική προσέγγιση στην παρουσίαση των προβλημάτων και των πιθανών λύσεων. Έτσι όπως τα καταφέραμε το οικονομικό μας πρόβλημα, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά το χρέος του ελληνικού Δημοσίου, έγινε τεράστιο και μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο. Είμαστε η χώρα που έχει κάθε λόγο να προωθεί μία κοινή προσέγγιση στα μεγάλα ευρωπαϊκά ζητήματα όπως είναι η μεγάλης διάρκειας κρίση της ελληνικής οικονομίας.Λύση εθνικής μοναξιάς δεν υπάρχει για εμάς γιατί απλούστατα θα μας καταπλακώσουν τα οικονομικά μας προβλήματα και κυρίως το υπέρογκο χρέος. Η κριτική που κάνουμε στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, τα μεγάλα συμφέροντα, το τραπεζικό σύστημα, το πολιτικό σύστημα και ιδιαίτερα την κυβέρνηση, είναι τις περισσότερες φορές βάσιμη. Πρέπει να γίνεται όμως με εποικοδομητικό τρόπο και να συνοδεύεται πάντα από τη διατύπωση ρεαλιστικών προτάσεων γιατί όπως δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις η απογοήτευση και η αγανάκτηση που χαρακτηρίζουν σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινής γνώμης καθυστερούν την έξοδό μας από την οικονομική και κοινωνική κρίση.Με τις επικοινωνιακές και πολιτικές μας παρεμβάσεις πρέπει να πείσουμε τους συμπολίτες μας ότι υπάρχουν η ευρωπαϊκή και η ελληνική προοπτική και πως δεν συγκρούονται μεταξύ τους αλλά αλληλοσυμπληρώνονται.
    19/05/2017 10:54 - facebook

Επικοινωνία

Bruxelles

  • Parlement européen
    Bât. Altiero Spinelli
    08E115
    60, rue Wiertz / Wiertzstraat 60
    B-1047 Bruxelles/Brussel

Strasbourg

  • Parlement européen
    Bât. Louise Weiss
    T10041
    1, avenue du Président Robert Schuman
    CS 91024
    F-67070 Strasbourg Cedex

Ταχυδρομική διεύθυνση

  • European Parliament
    Rue Wiertz
    Altiero Spinelli 08E115
    1047 Brussels