Sacharovprijs voor Vrijheid van Denken 2011

De ooit langstzittende Libische politieke gevangene, Ahmed El Senussi, is nu een van de leiders in zijn land. Hij kwam naar Straatsburg om de Sacharov-prijs voor de vrijheid van denken in ontvangst te nemen. Voorafgaand aan de ceremonie, spraken we hem over zijn strijd en de toekomst van Libië.

Denkt u dat het ontvangen van de Sacharovprijs zou kunnen bijdragen aan de wederopbouw in Libië?

Het zal een grote hulp zijn voor mij en het Libische volk, want dit is de eerste keer dat een Libiër een dergelijke prijs ontvangen heeft. Dus als u mij helpt om mijn werk goed te doen, zal het het Libische volk helpen.

Wat kunnen de EU en het Europees Parlement doen om de overgang in Libië te ondersteunen?

De EU kan ons veel helpen want wij proberen om ons land opnieuw op te bouwen en Europese landen hebben een ruime ervaring in de wederopbouw na de oorlog. Wij kunnen alle hulp gebruiken want voor de wederopbouw moeten wij bij nul beginnen.

Wat is de situatie in Libië op dit moment?

De Libiërs zijn momenteel heel blij omdat zij verlost zijn van dictator. Mensen kijken uit naar een nieuwe toekomst, gebouwd op democratie en de vrijheid van meningsuiting. Sommige mensen zouden kunnen denken dat Libië zou kunnen afdalen in een burgeroorlog, maar dat gaat niet gebeuren. Mensen doen alles wat ze kunnen om deze nieuwe vrijheid te houden.

Er zijn verkiezingen in Tunesië en Egypte geweest. Wanneer volgt Libië?

Tunesië en Egypte zijn andere gevallen, omdat daar een echt systeem is met veiligheidstroepen en een leger. In Libië ontbreekt het ons aan alles dus we moeten vanaf nul beginnen. Voorlopig kunnen wij dus niet zeggen wanneer de verkiezingen zullen plaatsvinden. Wij moeten eerst een sterke staat opbouwen, dan een leger en een politiemacht. Daarna zullen we verkiezingen houden.

U hebt meer dan 30 jaar gevangengezeten. Hebt u nooit de hoop opgegeven?

Nee. Op de eerste plaats ben ik een moslim en ik ben van mening dat je zelfs in zeer moeilijke tijden, geduldig moet blijven. Deze 31 jaren waren een test voor mij en ik wist te overleven.

De tweede reden was dat ik geloof in wat ik deed voor mijn land [hij organiseerde een staatsgreep tegen Gaddafi] en dat hielp me om tegen de moeilijke omstandigheden in de gevangenis bestand te zijn. Deze inspanningen zijn nu beloond en daar ben ik heel blij mee.

Kun je zij die uw leven stolen, vergeven?

Ik heb geen haat voor deze mensen en ik vergeef ze, omdat ik weet dat mensen soms dingen doen waarvan ze niet overtuigd zijn. Er is iemand die me gemarteld heeft en ik zie hem nu in Benghazi, maar ik heb er nooit over nagedacht om hem iets aan te doen. Ik laat hem aan zijn geweten. Mijn droom is uitgekomen. Ik ben niet uit op wraak.