Sacharovprijs voor Vrijheid van Denken 2011

De Nigeriaanse mensenrechtenadvocate Hauwa Ibrahim heeft levens gered door sancties aan te vechten die door sommige rechtbanken onder de islamitische sharia-wetgeving werden opgelegd, zoals steniging tot de dood voor overspel. Ze werd in 2005 onderscheiden met de Sacharovprijs en was in het Parlement voor een conferentie over mensenrechten.

Wat is uw grootste succes?

Aantonen dat de sharia rechtbanken de waardigheid van de mens kunnen respecteren en dat de rechters goedheid kunnen laten zien door slachtoffers te bevrijden en in hen in beroep vrij te laten. Het laat zien dat er onder elk wetsysteem hoop is. Ik zie hoop in de sharia, want er zijn oplossingen en rechtvaardigheid geweest. Is dit het einde van het verhaal? Nee, er is zoveel meer te doen.

Heeft de Sacharovprijs geholpen?

Absoluut. Het zet je op een internationaal podium. Het geeft je zichtbaarheid. Daarmee komt ook de geloofwaardigheid. Met de geloofwaardigheid komt verantwoordelijkheid. Dit alles heeft mij geholpen mij meer uit te spreken. Na het krijgen van de Sacharovprijs heb ik gereflecteerd op mijn werk als advocate en hierover een boek geschreven wat in Amerika is gepubliceerd met steun van Advocaten Zonder Grenzen in Frankrijk en Canada. Over het algemeen heeft de Sacharov-prijs tot een fantastische opening naar het publiek geleid.

Hoe heeft het Sacharovnetwerk u geholpen in uw strijd?

Het Sacharovnetwerk is soort van continu proces. Mensen die verschillende dingen op ons gebied hebben gedaan, komen bij elkaar om ervaringen te delen en na te denken over hoe wij ons werk met echte mensen over echte problemen kunnen verbeteren.

Dit jaar ging de Sacharovprijs naar vijf activisten van de Arabische lente. Zijn wij getuige van een blijvende democratische verandering of is het gewoon een episode?

Ik denk dat wij een nieuwe wereldorde zien die de ruimte en wie en wat deze ruimte zou moeten innemen, herdefinieert. Ik zie drie fundamentele dingen die deze ruimten bezetten: ten eerste is ruimte voor ons allen, ten tweede moet ruimte eerlijk en rechtvaardig worden gedeeld en is het niet alleen voor een groep mensen die machtig, rijk of hebzuchtig zijn op de derde plaats moet vrijheid uit het volk voortkomen. Hoe zorg je ervoor dat je kunt zijn wie je bent - je wilt gewoon jezelf zijn - om bij te dragen aan dat wat goed is voor de toekomstige generatie die nog niet geboren is. Uiteindelijk hoop ik dat wij veiligheid zullen hebben en dat iedereen in deze ruimte zijn plek zal innemen.

Het is een proces. We hopen dat het zal blijven duren maar wij zien nu in Egypte dat het zichzelf op een andere manier vormgeeft. Het duurde 40 tot 50 jaar om dit stadium te bereiken. Het zal niet slechts 40 tot 50 maanden duren om dit op te lossen, dat zal langer duren. Het is gemakkelijker om te vernietigen dan om op te bouwen. Ik hoop dat het na verloop van tijd duurzaam zal blijken te zijn.