Waarom vrouwen een grotere rol moeten spelen in de strijd tegen klimaatsverandering

Vrouwen lopen een veel groter risico dan mannen om te sterven bij een natuurramp, dus kunnen ze ook meer te lijden krijgen onder de gevolgen van klimaatsverandering. Parlementsleden debatteren op vrijdag 20 april over een rapport dat ervoor pleit om vrouwen dichter te betrekken bij de aanpak van klimaatsverandering.

Volgens het verslag van de Franse Groene parlementariër Nicole Kiil-Nielsen kan de strijd tegen klimaatsverandering sterker, eerlijker en effectiever gemaakt kan worden door rekening te houden met gender-gerelateerde kwesties. Wij vroegen mevrouw Kiil-Nielsen om meer uitleg.

Waarom is het belangrijk om klimaatsverandering te verbinden met gender-kwesties?

Bij elke crisis en revolutie horen we steeds dat we eerst het probleem moeten oplossen en dat vrouwenrechten wel later aan bod komen. Deze redenering is echter gedateerd en nutteloos. Aan de andere kant zijn de uitdagingen van klimaatsverandering en rechtvaardigheid en gelijkheid voor vrouwen in wezen met elkaar verbonden. We kunnen geen efficiënte en innovatieve oplossing aanreiken als we ons gezichtveld niet uitbreiden. Vandaag weten we bijvoorbeeld dat vrouwen tot 14 keer meer kans maken om te sterven tijdens of na een natuurramp.

Welke concrete maatregelen zou u voorstellen?

In het verslag staan concrete maatregelen die er op gericht zijn om meer vrouwen te betrekken bij de Europese klimaatdiplomatie zoals een quotum voor minimum 40% vrouwen in delegaties. We moeten ook een grotere opening van technische, politieke en financiële organen aanmoedigen. Daarnaast wensen we dat er tijdens de evaluatiefase of lancering van projecten systematisch data wordt verzameld en verdeeld wordt volgens geslacht. Dit zou het mogelijk maken om het gender aspect van klimaatsverandering beter te begrijpen en om het via beleid aan te pakken.

Het gaat er niet over een concurrentiestrijd tussen klimaatbeleid en beleid rond gendergelijkheid, maar om gezamenlijke vooruitgang te boeken voor beide kwesties.

Hoe zal dit de strijd tegen klimaatsverandering sterker, eerlijker en effectiever maken?

Ik was voornamelijk onder de indruk van één voorbeeld. In het Kilombero district in Tanzania lanceerde een NGO een programma om een waterput aan te leggen in een dorp. De waterput was na amper twee jaar uitgedroogd. Later kwam aan het licht dat men enkel de mannen in het dorp had geraadpleegd terwijl het altijd de vrouwen waren die het water gingen halen en die wisten waar je de put het best kon graven. Nadien zagen ze hun fout in en groeven de waterput op de locatie die door de vrouwen werd aangegeven, en de bron droogde nooit meer uit.

Als we rekening houden met het gender-aspect in onze strijd tegen klimaatsverandering kunnen we discriminatie aanpakken en tegelijk enkele efficiëntere oplossingen vinden voor het milieu. Het is dus een win-win situatie.