Cyberdefensie: "Als een lidstaat zwak is, kan dit de anderen schaden" 

 
 

Aangezien Europa risico loopt op cyberaanvallen op civiele en militaire doelen, willen leden van het Europees Parlement meer samenwerking op het gebied van cyberdefensie.

EP-lid Urman Paet (ALDE, EE) 

Cyberaanvallen kunnen zich richten op een groot aantal dingen, van onze apparaten en e-wallets tot ziekenhuizen, krachtcentrales, luchtverkeersleidingssystemen en het leger. Een verslag dat in de plenaire vergadering van juni werd aangenomen, roept de lidstaten ertoe op hun capaciteiten op het gebied van cyberdefensie te versterken en nauwer samen te werken.

Lees het interview met de rapporteur van het verslag Urmas Paet (ALDE, EE).

Als u de cyberdefensie van de EU zou waarderen op een schaal van 1-5, waarbij 1 een uitstekende is en 5 een mislukking, hoe zou de EU dit doen en waarom?
Omdat ik een beetje optimistisch ben, zou ik twee zeggen. De situatie is niet slecht, maar we kunnen het beter doen. Het cruciale punt is dat cyberdefensie de verantwoordelijkheid van de lidstaten is. Wat de EU kan doen, is hen aansporen om beter samen te werken, meer uniforme structuren te hebben om cybercriminaliteit en cyberaanvallen te bestrijden, bereid te zijn om op te treden indien nodig; en om een ​​platform te bieden voor samenwerking met de NAVO en derde landen. Cybersecurity is internationaal en onderling verbonden, dus als een lidstaat erg zwak is, kan dit helaas alle anderen schaden.

Welke rol kan de EU concreet spelen bij cyberdefensie?
De rol van de EU bestaat erin lidstaten aan te moedigen soortgelijke structuren op te zetten - dit zou samenwerking vergemakkelijken - en hen aan te moedigen kennis en informatie te delen, om naar het algemene beeld voor Europa te kijken. We missen bijvoorbeeld 100.000 of meer experts of specialisten die kunnen omgaan met cyberaanvallen.

Cyberdefensie is een natuurlijk onderdeel van de Europese defensiesamenwerking en een Europese defensie-unie. De cyberruimte heeft zich aangesloten bij de klassieke militaire domeinen zoals lucht, zee en land.

Wanneer mensen het hebben over cyberdreigingen, denken ze meestal aan misbruik van hun persoonlijke gegevens of veiligheid van online betalingen. Uw rapport richt zich meer op de militaire aspecten van cyberdefensie. Zijn er overeenkomsten voor civiel gebruik?
Dit rapport gaat vooral over cyberdefensie, maar er is geen duidelijk verschil tussen cyberdefensie en cyberbeveiliging. Alle moderne systemen in Europa gebruiken IT en computers. Als er bijvoorbeeld een succesvolle cyberaanval zou plaatsvinden tegen een kerncentrale, begrijpen we allemaal dat er dodelijke gevolgen kunnen zijn. We bevinden ons op de grens tussen militair en civiel, publiek en privé. Afgelopen zomer werden Britse ziekenhuizen getroffen en het was gewoon geluk dat niemand stierf. Mogelijke cyberaanvallen tegen luchtverkeersleiding of spoorwegsystemen vormen een serieus risico.

We moeten klaar zijn om in het offensief te gaan. Het is niet genoeg om simpelweg te verdedigen, soms is het belangrijk om actief te worden, bijvoorbeeld als je weet waar de aanvallen vandaan komen.

Moeten we verwachten dat cyberaanvallen vaker voorkomen en moeten mensen leren hoe ze moeten reageren?
Het korte antwoord is ja. Op een persoonlijk niveau moet iedereen nadenken over zijn eigen IT of cyber ‘’hygiëne’’, over hoe zich te gedragen op internet. Overheden en politici moeten de mogelijke gevolgen van cybergerelateerde risico's erkennen. Ik hoop echt dat het bewustzijn op alle niveaus zal toenemen.

Wil je nog meer weten? Kijk onze Facebook-live discussie terug van dinsdag 12 juni met Urmas Paet, voorafgaand aan het plenaire debat.