Dlaczego Strasburg został wyznaczony na oficjalną siedzibę Parlamentu Europejskiego? 

Budynek Parlamentu Europejskiego w Strasburgu. © Unia Europejska 2018 – PE  

Decyzją podjętą w 1992 r. jedynie sformalizowano stosowane wtedy rozwiązania. Był to kompromis wypracowywany przez lata.


Kiedy kilka lat po II wojnie światowej (w 1952 r.) powstała Europejska Wspólnota Węgla i Stali (EWWiS)  ustanawiająca wspólne zarządzanie rezerwami stali i węgla sześciu krajów, w tym Niemiec i Francji, jej instytucje znajdowały się w Luksemburgu. Rada Europy (instytucja współpracy międzyrządowej w dziedzinie praw człowieka i kultury, licząca 47 państw, a utworzona bezpośrednio po zakończeniu II wojny światowej) miała już siedzibę w Strasburgu i udostępniła swoją salę obrad plenarnych na posiedzenia „wspólnego zgromadzenia” EWWiS, które potem miało przekształcić się w Parlament Europejski. Strasburg stał się stopniowo głównym miejscem posiedzeń plenarnych Parlamentu, chociaż w latach 60. i 70. XX w. dodatkowe sesje odbywały się również w Luksemburgu.


Po utworzeniu w 1958 r. Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej znaczna część działalności Komisji Europejskiej i Rady Unii Europejskiej koncentrowała się w Brukseli. Ponieważ prace Parlamentu wiążą się ściśle z monitorowaniem tych instytucji i współdziałaniem z nimi, z biegiem czasu działalność poselska coraz częściej przenosiła się do Brukseli. I tak na początku lat 90. wykrystalizował się sposób pracy bliski obecnym rozwiązaniom, z posiedzeniami komisji i grup politycznych w Brukseli oraz głównymi posiedzeniami plenarnymi w Strasburgu. Większość personelu administracyjnego Parlamentu wykonuje swoje obowiązki w Luksemburgu.