Powrót na stronę Europarl

Choisissez la langue de votre document :

  • bg - български
  • es - español
  • cs - čeština
  • da - dansk
  • de - Deutsch
  • et - eesti keel
  • el - ελληνικά
  • en - English
  • fr - français
  • ga - Gaeilge
  • hr - hrvatski
  • it - italiano
  • lv - latviešu valoda
  • lt - lietuvių kalba
  • hu - magyar
  • mt - Malti
  • nl - Nederlands
  • pl - polski (wybrano)
  • pt - português
  • ro - română
  • sk - slovenčina
  • sl - slovenščina
  • fi - suomi
  • sv - svenska
Interpelacje
11 czerwca 2014 r.
E-003587/2014
Odpowiedź udzielona przez komisarza Tonia Borga w imieniu Komisji

1. Ubój bez uprzedniego oszołomienia jest dozwolony prawem UE(1) w przypadku rytualnego uboju jako odstępstwo od ogólnej zasady, ale to do państw członkowskich należy decyzja, na jakich warunkach takie odstępstwo może zostać przyznane. Według źródeł Komisji, Dania, Finlandia, Litwa, Polska, Słowenia i Szwecja wprowadziły bezwarunkowy zakaz uboju bez ogłuszania. Zgodność takich zakazów z wolnością wyznania może być oceniana jedynie w indywidualnych przypadkach, ze względu na różnice kontekstu i warunków takich zakazów. Nie zachodzi ścisły związek między ubojem bez ogłuszania a ubojem rytualnym. 2. Komisja zwalcza nawoływanie do nienawiści na tle rasowym i ksenofobicznym za pomocą decyzji ramowej 2008/913/JHA, która nakłada na państwa członkowskie obowiązek karania celowego publicznego podżegania do przemocy lub nienawiści w stosunku do grup ludzi lub pojedynczych osób określonych poprzez odniesienie do rasy, koloru skóry, wyznawanej religii, pochodzenia albo przynależności narodowej lub etnicznej. Gdy dochodzi do konkretnych przypadków domniemanego nawoływania do nienawiści w państwach członkowskich, obowiązek działania spoczywa na krajowym wymiarze sprawiedliwości. Komisja nie może zastąpić oceny sędziów na szczeblu krajowym własną oceną. 3. Postanowieniem art. 13 Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej(2) nakłada obowiązek uwzględniania w pełni wymagań w zakresie dobrostanu zwierząt w kontekście niektórych strategii politycznych UE, przy równoczesnym przestrzeganiu przepisów prawnych i administracyjnych oraz zwyczajów państw członkowskich związanych w szczególności z obyczajami religijnymi, tradycjami kulturowymi i dziedzictwem regionalnym. Obowiązek ten ma zastosowanie do władz UE i państw członkowskich. Przepis ten nie przyznaje szczególnych praw zwierzętom jako takim.

(1)Zob. art. 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1099/2009 w sprawie ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania (Dz.U. L 303 z 18.11.2009, s. 1).
(2)Dz.U. C 326 z 26.10.2012, ss. 47-390.

Ostatnia aktualizacja: 5 grudnia 2014Informacja prawna