Οι ευρωβουλευτές που συμμετείχαν στην αντιπροσωπεία επέστρεψαν από τη Γάζα πριν γίνει γνωστή η αιματηρή επίθεση των ισραηλινών δυνάμεων κατά της νηοπομπής που επιχειρούσε να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας μεταφέροντας ανθρωπιστική βοήθεια για τους Παλαιστίνιους. Ο πρόεδρος του ΕΚ, Jerzy Buzek, καταδίκασε την επιχείρηση ως "εκτός αναλογιών" αλλά και ως "απαράδεκτη καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου", απαιτώντας εξηγήσεις από την ισραηλινή πλευρά.

 

Σε δήλωσή του υπογράμμισε την αντίθεση του ΕΚ στον αποκλεισμό της λωρίδας της Γάζας την οποία χαρακτήρισε "απαράδεκτη και αντιπαραγωγική".

 

 

Η επίσκεψη της αντιπροσωπείας στη Γάζα πραγματοποιήθηκε με τη στήριξη των αιγυπτιακών αρχών καθώς οι αρχές του Ισραήλ είχαν απαγορεύσει την πρόσβαση στη λωρίδα.

 

Η αντιπροσωπεία τονίζει έτσι, πώς ο αποκλεισμός έχει απομονώσει εντελώς τους κατοίκους της Γάζας καταδικάζοντάς τους σε πλήρη ανέχεια, με το 80% του πληθυσμού να επιβιώνει χάρις στην επισιτιστική βοήθεια. Έτσι ο αποκλεισμός δεν πλήττει απλώς τον πληθυσμό, μεταξύ άλλων δίνοντας πεδίο δράσης στους μαυραγορίτες, αλλά επιπλέον αποτελεί εφαλτήριο, πολιτικό και οικονομικό, για τους εξτρεμιστές.

 

"Ο αποκλεισμός πρέπει να αρθεί για να μπορέσει να περάσει η ανθρωπιστική βοήθεια, να αρχίσει η ανοικοδόμηση, να αναζωογονηθεί η νόμιμη οικονομία και να δοθεί ελπίδα στον πληθυσμό", τόνισαν οι ευρωβουλευτές.

 

 

"Η ΕΕ οφείλει να εγκαινιάσει άμεσα πολιτική πρωτοβουλία για την άρση του αποκλεισμού και την έναρξη της ανοικοδόμησης και ανακατασκευής των βασικότερων υποδομών", σημειώνουν, προσθέτοντας ότι  αν και μόνο επιτόπου είναι δυνατόν να γίνει αντιληπτή η κατάσταση, "μόνο δύο Ευρωπαίοι υπουργοί Εξωτερικών έχουν επισκεφθεί τη Γάζα. Καλούμε τους υπόλοιπους 25 να το πράξουν, να δουν με τα ίδια τους τα μάτια την κατάσταση καθώς η ΕΕ οφείλει να εμπλακεί ενεργά στις προσπάθειες ειρήνευσης".

 

 

Η αντιπροσωπεία του ΕΚ επισκέφθηκε επίσης οικισμό της UNWRA (Υπηρεσία Αρωγής και Έργων του ΟΗΕ για τους Παλαιστινίους - United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees) στη Γάζα, στον οποίο οι εργασίες κατασκευής έχουν σταματήσει λόγω του αποκλεισμού παρά το ότι, για το συγκεκριμένο έργο έχει εξασφαλισθεί πλήρης χρηματοδότηση.

 

"Η UNWRA κάνει καταπληκτική δουλειά αλλά δεν έχει αρκετά κονδύλια. Η ΕΕ και οι άλλοι δωρητές πρέπει να της δώσουν το ταχύτερο πρόσθετα κονδύλια ειδικά για θέματα εκπαίδευσης" σημειώνουν οι ευρωβουλευτές, επισημαίνοντας ότι "κάθε χρόνο προστίθενται χιλιάδες παιδιά σε ηλικία σχολείου αλλά δεν υπάρχουν χρήματα για την κατασκευή σχολείων ή την πρόσληψη καθηγητών".

 

Από την πλευρά τους, οι ευρωβουλευτές δεσμεύθηκαν να πράξουν το παν για να διασφαλίσουν ότι το Κοινοβούλιο θα αυξήσει τα κονδύλια που διατίθενται στην Υπηρεσία.

 

"Πρόκειται για κραυγαλέα καταπάτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των πλέον θεμελιωδών δικαιωμάτων και για το λόγο αυτό αξίζει την εντονότερη καταδίκη μας" μας δήλωσε ο πρόεδρος του ΕΚ, Jerzy Buzek, εν όψει της 17ης Μαΐου. Ο πρόεδρος Buzek θα μεταφέρει προσωπικό μαγνητοσκοπημένο μήνυμά του την ίδια ημέρα.

 

 

Πρόστιμα, ποινές φυλάκισης, ακόμα και η θανατική ποινή, είναι η καθημερινότητα των ομοφυλοφίλων σε πολλές χώρες.

 

Ο Raúl Romeva i Rueda (Πράσινοι, Ισπανία), εισηγητής του ΕΚ για την οδηγία περί Καταπολέμησης των Διακρίσεων που παραμένει παγωμένη στο Συμβούλιο Υπουργών, υποδεικνύει σειρά χωρών στη Μέση ανατολή, την Καραϊβική, την ανατολική Ασία και την Αφρική, επισημαίνοντας ότι τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων συχνότερα καταπατώνται σε χώρες με επίσημο θρήσκευμα.

 

 

Μέχρι και πολύ πρόσφατα η ομοφυλοφιλία ήταν παράνομη σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και χαρακτηριζόταν "ψυχικό νόσημα". Πόσο έχει προχωρήσει όμως πραγματικά η κοινωνία μας; Τα όχι και τόσο σπάνια περιστατικά καταπίεσης, διώξεων και απαγορεύσεων δείχνουν ότι πολλά μένουν ακόμα να γίνουν.

 

Μπορεί σε πολλές χώρες η ομοφυλοφιλία να αποδεικνύεται ακόμα και θανατηφόρα, όπως ο Romeva i Rueda θυμίζει ότι σε κράτη μέλη, σήμερα, οι ομοφυλόφιλοι είναι υποχρεωμένοι "να ζουν κρυφά ή και να αρνούνται την ίδια τους τη φύση", καθώς "θα διακινδύνευαν την θέση τους, ακόμα και την ίδια τους τη ζωή αν εκδηλώνονταν".

 

Επισημαίνει δε ότι οι ενημερωτικές εκστρατείες, ο διάλογος και η αυστηρή νομοθεσία ανοίγουν το δρόμο προς μια πιο ανεκτική κοινωνία. "Η οδηγία κατά των διακρίσεων δεν είναι μόνο σήμα προς τις κοινωνίες που ακόμα κάνουν διακρίσεις να αλλάξουν τους τρόπους τους. Είναι και μήνυμα προς τον έξω κόσμο ότι η ΕΕ εννοεί σοβαρά την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και την καταπολέμηση κάθε ιεράρχησης των ανθρώπων".

 

 

Σύμφωνα με τον ίδιο, το οξύτερο πρόβλημα εντός της ΕΕ είναι "η σύγκρουση μεταξύ των ιδιαίτερα φιλελεύθερων πολιτικών σε ορισμένες χώρες, στις οποίες η κοινωνία, οι πολιτικοί και οι αρχές επιδεικνύουν στάση ανοικτή, πολυσυλλεκτική και ανεκτική και των χωρών στις οποίες δεν ισχύει τίποτα από τα προαναφερθέντα".

 

"Όλοι οι ομοφυλόφιλοι θα πρέπει να προστατεύονται σε ολόκληρη την ΕΕ", καταλήγει ο Romeva i Rueda, υποδεικνύοντας την προστασία που παρέχουν ή οφείλουν να παρέχουν η οδηγία, ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και, εν τέλει, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο Υπουργών που "οφείλουν να αναλάβουν δράση, να ενημερώσουν και να εκπαιδεύσουν πολιτικούς και δημόσιες αρχές ώστε να δώσουν το καλό παράδειγμα".

 

Η άτυπη διακομματική ομάδα για τους ομοφυλοφίλους συγκεντρώνει ευρωβουλευτές από όλες τις παρατάξεις. Οι Michael Cashman, Ulrike Lunacek, Sophie in’t Veld και Christofer Fjellner που είναι μέλη της συμμετείχαν στο φετινό gay pride στο Βίλνιους της Λιθουανίας. Η ομάδα είχε οργανώσει ειδική ακρόαση για το θέμα στις 29 Απριλίου.

 

Μιλώντας στην ακρόαση ο Andrew Pudephatt της εταιρίας Global Partners and Associates που ειδικεύεται σε θέματα διακυβέρνησης και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επεσήμανε, την αντίφαση του "εκδημοκρατισμού της ελευθερίας έκφρασης" αλλά και των δυνατοτήτων που έχουν αποκτήσει "οι εχθροί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων". Όπως σημείωσε, με το ίντερνετ, η ελευθερία έκφρασης παύει να είναι παραχώρηση και μεταφέρεται ως δυνατότητα, όχι απλά δικαίωμα, σε ολόκληρους πληθυσμούς, όμως η ίδια αυτή τεχνολογία έχει γεννήσει "εξελιγμένα και ενίοτε μυστικά εργαλεία λογοκρισίας". Η Global Partners and Associates παρουσίασε έκθεση για την πληροφορική και τα ανθρώπινα δικαιώματα, που ετοίμασε για λογαριασμό της υποεπιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΕΚ.

 

Για τον ίδιο, ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να είναι "πολύτιμος σύμμαχος" στη μάχη για τα ανθρώπινα δικαιώματα ενώ κάλεσε το ΕΚ να δραστηριοποιηθεί για το θέμα στην Ευρώπη και πέρα από αυτήν.

 

Ο ανεξάρτητος Ισπανός εισηγητής του ΕΚ για τη διακυβέρνηση του διαδικτύου Francisco Sosa Wagner χαρακτήρισε το ίντερνετ "διεθνές δημόσιο αγαθό" και επεσήμανε με τη σειρά του ότι η διακυβέρνησή του πρέπει να είναι κοινή προσπάθεια του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.

 

Η Lucie Morillon της οργάνωσης "Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα" επεσήμανε τον συνεχιζόμενο πόλεμο κυβερνήσεων - χρηστών για τον έλεγχο του ίντερνετ και συνεχάρη τη Google για τη "θαρραλέα" στάση της έναντι της Κίνας.

 

Όμως για τις εταιρίες τίποτα δεν είναι εύκολο, όπως αναγνώρισε ο Barry French της Nokia - Siemens Networks, που δήλωσε ότι σχεδόν όλες οι χώρες του κόσμου παραγγέλνουν συστήματα καταγραφής των κλήσεων, εκ παραδρομής η εταιρία του παρείχε στο Ιράν τεχνολογία για την ενεργό παρακολούθηση της χρήσης των κινητών στη χώρα, για να διακόψει κάθε συνεργασία με το Ιράν στο θέμα αυτό το 2009. "Είναι ευθύνη μας να διασφαλίσουμε ότι οι τεχνολογίες που παρέχουμε στηρίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα".

 

Από τη Google, ο Simon Hampton επεσήμανε ότι τον περασμένο Μάρτιο η εταιρία μετέφερε τα κέντρα της στην Κίνα στο Χονγκ Κονγκ (που έχει ειδικό καθεστώς σε θέματα λογοκρισίας) και κάλεσε τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις του χώρου να ενταχθούν στο Global Network Initiative στο οποίο συμμετέχουν εταιρίες και οργανώσεις που προωθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα μέσω του ίντερνετ. Επεσήμανε δε, απαντώντας σε ερωτήσεις ευρωβουλευτών, ότι "είναι αδύνατον να απαγορευθεί η ελευθερία του λόγου στο ίντερνετ".

 

Με την εισήγηση για ένταξη των επιχειρήσεων στο Global Network Initiative, συμφώνησε η πρόεδρος της υποεπιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Heidi Hautala (Πράσινοι, Φινλανδία) και δεσμεύθηκε να παρουσιάσει την υποεπιτροπή σχέδιο δράσης για το όλο ζήτημα. Τέλος, η αντιπρόεδρος της υποεπιτροπής, Laima Andrikienė (ΕΛΚ, Λιθουανία) επεσήμανε ότι το ίντερνετ έχει γίνει σημαντικότατο εργαλείο "διαμαρτυρίας και κινητοποίησής" ενώ από τους Σοσιαλιστές, ο Raimon Obiols (Ισπανία) σημείωσε ότι είναι "αδύνατον να ελεγχθεί" αλλά μπορεί να "ρυθμιστεί".

 

Πάντως, αν ο Shiyu Zhou του Global Internet Freedom Consortium, NTD-TV δήλωσε ότι η Κίνα είναι το προφανέστερο παράδειγμα αστυνόμευσης του ίντερνετ, ο Hosuk Lee Makiyame του European Centre for International Political Economy, σημείωσε ότι η κινεζική λογοκρισία περισσότερο εμπορικό χαρακτήρα έχει παρά πολιτικό.

 

Σήμερα σχεδόν 60.000 ασθενείς πανευρωπαϊκά βρίσκονται σε λίστες αναμονές για μεταμόσχευση οργάνων, όμως κάθε ημέρα 12 πεθαίνουν επειδή δεν βρέθηκε εγκαίρως μόσχευμα. Αν και είναι δεδομένο ότι σε σχεδόν κάθε χώρα οι ασθενείς είναι περισσότεροι από τους υποψήφιους δωρητές, το πρόβλημα εντείνεται από την έλλειψη ενός πραγματικά "ευρωπαϊκού χώρου" μοσχευμάτων που να επιτρέπει τις ανταλλαγές μεταξύ κρατών μελών πολλαπλασιάζοντας έτσι τις λύσεις για εκείνους που τις έχουν περισσότερο ανάγκη.

 

Τούτο καθώς αν 81% των Ευρωπαίων δηλώνουν ότι στηρίζουν τη δωρεά οργάνων, μόνο το 12% έχει κάρτα δωρητή σώματος ενώ τεράστιες είναι και οι διαφορές σε αριθμό υποψήφιων δωρητών μεταξύ των κρατών μελών.

 

Όμως στην Ευρώπη σήμερα υπάρχουν δύο οργανισμοί ανταλλαγής οργάνων, η Eurotransplant και η Scandiatransplant, όμως δεν καλύπτουν παρά ορισμένα κράτη μέλη και έχουν ελάχιστες ανταλλαγές με άλλες χώρες. Η μεν Eurotransplant καλύπτει τη Γερμανία, την Αυστρία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, το Λουξεμβούργο, την Κροατία και τη Σλοβενία και διευκολύνει περισσότερες από 3000 μεταμοσχεύσεις ετησίως, η δε Scandiatransplant τη Σουηδία, τη Δανία, τη Φινλανδία, τη Νορβηγία και την Ισλανδία.

 

 

Οι λύσεις είναι δύο: να διευκολυνθούν οι ανταλλαγές μοσχευμάτων μεταξύ κρατών μελών και να αυξηθούν οι δότες και για αμφότερα υπάρχουν συγκεκριμένες προτάσεις με τη μορφή οδηγίας και σχεδίου δράσης αντίστοιχα, που εξετάζει τώρα το ΕΚ.

 

Για να λειτουργήσει ένα πανευρωπαϊκό σύστημα ανταλλαγής, τριπλή προϋπόθεση είναι η δημιουργία ενιαίου συστήματος διασφάλισης της ποιότητας και ασφάλειας των οργάνων, η βελτίωση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών και, τέλος, η αύξηση του αριθμού των δωρητών.

 

Για το πρώτο, τη διευκόλυνση των ανταλλαγών, με βάση την πρόταση οδηγίας που εγκρίθηκε από την επιτροπή Περιβάλλοντος - Δημόσιας Υγείας του ΕΚ και θα υποβληθεί για έγκριση από την ολομέλεια το Μάιο, κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να ορίσει Εθνική Αρχή για τις μεταμοσχεύσεις αλλά και εθνικό πρόγραμμα διασφάλισης της ποιότητας των μοσχευμάτων.

 

Αυτές οι εθνικές αρχές, που μπορούν να είναι δημόσιες ή και ιδιωτικές αλλά μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, θα έχουν ως αποστολή την εποπτεία όλης της διαδικασίας της μεταμόσχευσης, από τον εντοπισμό του δωρητή και την αφαίρεση του οργάνου, μέχρι την επέμβαση στον ασθενή - λήπτη.  Σκοπός τους είναι να επιβάλλουν την τήρηση από κάθε εμπλεκόμενο φορέα ή επιχείρηση, όλων των διαδικασιών διασφάλισης της ποιότητας και ασφάλειας του μοσχεύματος, όπως αυτές προβλέπονται από την οδηγία.

 

 

Αυτή η τήρηση συγκεκριμένων κοινών διαδικασιών αναμένεται και την ασφάλεια των ασθενών αν βελτιώσει και τις ανταλλαγές μεταξύ κρατών μελών να διασφαλίσει καθώς παρέχει την εγγύηση ότι όλα τηρούν τις κοινές διαδικασίες. Οι διαδικασίες αυτές, σημειώνεται, μπορούν να είναι ακόμα αυστηρότερες σε όποια κράτη μέλη το επιθυμούν. Οι εθνικές αρχές θα είναι επίσης επιφορτισμένες με τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα επιφορτισθεί με τη δημιουργία του αναγκαίου πανευρωπαϊκού δικτύου εθνικών αρχών για να διευκολυνθεί η μεταξύ τους συνεργασία.

 

Όπως εξηγεί ο εισηγητής του ΕΚ για το θέμα, Miroslav Mikolášik (ΕΛΚ, Σλοβακία), "ζητούμενο είναι να εξασφαλίσουμε περισσότερα όργανα για περισσότερους ασθενείς", κάτι που εκ των πραγμάτων απαιτεί "καλύτερη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών. Όπως επισημαίνει υπάρχουν πολλά κράτη μέλη που παραμένουν εκτός των δύο ευρωπαϊκών συστημάτων ανταλλαγών όμως μπορούν να διαθέσουν "όργανα με καλή ποιότητα".

 

Ειδική πρόνοια υπάρχει για την αντιμετώπιση του (λαθρ)εμπορίου οργάνων, μεταξύ άλλων με τη διασφάλιση ότι οι δωρεές από ζώντες δότες περιορίζονται σε μέλη του στενού οικογενειακού κύκλου μόνον εφ' όσον δεν έχει βρεθεί κατάλληλο μόσχευμα και σε κάθε περίπτωση πραγματοποιούνται αφιλοκερδώς.

 

 

Εκτός της οδηγίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προτείνει και σχέδιο δράσης για τα έτη 2009-2015, που έχει σαν στόχο να βελτιώσει την όλη διαδικασία, μεταξύ άλλων αυξάνοντας τον αριθμό των δωρητών με ειδικές εκστρατείες και διευκόλυνση της απόκτησης κάρτας δωρητή σώματος. Με έκθεσή του, ο Andres Perello Rodriguez (Σοσιαλιστές, Ισπανία) εκφράζει την υποστήριξη του ΕΚ για τους στόχους του σχεδίου δράσης εισηγούμενος επίσης να προτείνεται η εγγραφή σε κατάλογο δωρητών σε όλους όσους εκδίδουν διαβατήριο ή άδεια οδήγησης. "μοναδικός στόχος μας είναι η επιβίωση όσων περιμένουν μόσχευμα" σημειώνει.

 

Καταθέτοντας της προσωπικές τους εμπειρίες, οι ανταποκριτές σημείωσαν τη δυσκολία που αντιμετωπίζουν μερικές φορές να παρακολουθήσουν την τεράστια ποικιλία ειδήσεων που παράγουν τα όργανα της ΕΕ, που οδηγεί συχνά στην ανάγκη να καλυφθούν από τον ίδιο ανταποκριτή, γεγονότα που συμβαίνουν ταυτόχρονα σε διαφορετικά σημεία της πόλης αν όχι και διαφορετικές πόλεις ή και χώρες. Συμφώνησαν ότι το σημαντικότερο δεν είναι οι διαδικασίες και οι αποφάσεις, αλλά το πώς αυτές επηρεάζουν τον απλό πολίτη, αναγνώστη, ακροατή και τηλεθεατή στην καθημερινή ζωή του.

 

 

Έτσι, ο  Michael Stabenow της Frankurter Allgemeine Zeitung και πρώην πρόεδρος της Ένωσης Ανταποκριτών (API) στις Βρυξέλλες, σημειώνει ότι "από την τροχιά της Επιτροπής, του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, είναι πολλές φορές εξαιρετικά δύσκολο να εξηγήσει ο ανταποκριτής στα Μέσα στα οποία εργάζεται αλλά και στους αναγνώστες τι ακριβώς συμβαίνει", "μια επώδυνη πραγματικότητα για τους 1200 ανταποκριτές εδώ στις Βρυξέλλες" σημειώνει.

 

Από την πλευρά του, ο Νίκος Μπέλλος, ανταποκριτής του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων και ελληνικών ΜΜΕ με σχεδόν 30ετή προϋπηρεσία στις Βρυξέλλες, σημειώνει ότι "η μεγαλύτερη πρόκληση για τον ανταποκριτή είναι να μπορέσει να καλύψει έγκαιρα και έγκυρα την επικαιρότητα καθώς πολλές εκδηλώσεις εξελίσσονται ταυτόχρονα". Έτσι υπάρχουν φορές που αναγκάζεται να καλύψει θέματα χωρίς δική του φυσική παρουσία. Σε τέτοιες περιπτώσεις, επισημαίνει, τη λύση δίνουν οι συνάδελφοί του που κάλυψαν το γεγονός, οι υπηρεσίες Τύπου των οργάνων, ή ακόμα η τεχνολογία όπως οι ζωντανές ή μαγνητοσκοπημένες αναμεταδόσεις συνεντεύξεων και συνεδριάσεων.

 

Ο Δανός Frans Boogaard της Algemeen Dagblad, συνεχώς στις Βρυξέλλες ως ανταποκριτής από το 1996, εξηγεί ότι "η Ευρώπη γίνεται ολοένα και πιο πολύπλοκη κι αυτό περιπλέκει τις προσπάθειες των ίδιων των οργάνων και των ανταποκριτών να εξηγήσουν στον απλό πολίτη τι συμβαίνει εδώ". Τούτο δε την ώρα που τα περισσότερα μέσα μειώνουν την παρουσία τους στις Βρυξέλλες".

 

 

Όπως σημειώνει η Maria Laura Franciosi, πρώην στέλεχος του ιταλικού ειδησεογραφικού πρακτορείου ANSA στις Βρυξέλλες, "όσο καλά κι αν περιγράψουμε τις δραστηριότητες των οργάνων, το μόνο που ενδιαφέρει τον κόσμο είναι το πώς επηρεάζουν τη ζωή τους οι αποφάσεις των Βρυξελλών".

 

Στόχος πάντα είναι "να καταλάβει ο κόσμος ότι αυτά για τα οποία γράφουμε τον αφορούν άμεσα ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνει απολύτως τίποτα για την ΕΕ", συμφωνεί η Anna Cahill του Irish Examiner.

 

Με τον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Βόρειο Κορέα, Robert R. King, να σημειώνει στη συζήτηση ότι πρόκειται για μια από τις "χειρότερες περιπτώσεις παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο", η Ana Gomes (Σοσιαλιστές, Πορτογαλία) παρατήρησε ότι "κατά κανόνα μιλάμε για το ζήτημα των πυρηνικών σαν την άλλη όψη του νομίσματος από τα ανθρώπινα δικαιώματα, κάτι που αποτελεί θεμελιώδες σφάλμα".

 

Καταναγκαστικά έργα, πολιτική και θρησκευτική καταπίεση, βασανιστήρια, βιασμοί, δολοφονίες, ακόμα και δουλεμπόριο ήταν μερικά μόνο από αυτά που ακούσθηκαν στην ειδική ακρόαση που οργανώθηκε από την υποεπιτροπή  ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΕΚ την περασμένη εβδομάδα. Αν οι ειδικοί συμφώνησαν ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να μιλήσει κανείς με ακρίβεια για την πραγματική κατάσταση στη χώρα, η εικόνα που ξεδιπλώνεται από τις μαρτυρίες των προσφύγων είναι πραγματικά ανατριχιαστική.

 

Η πρόεδρος της υποεπιτροπής, Heidi Hautala (Πράσινοι, Φινλανδία) θύμισε ότι μόνο στα στρατόπεδα εργασίας εκτιμάται ότι έχουν χαθεί μέχρι και ένα εκατομμύριο ζωές ενώ αίσθηση προκάλεσαν οι περιγραφές ενός που επέζησε. Ο Shin Dong-hyuk, πρόσφυγας σήμερα, γεννήθηκε και πέρασε τα πρώτα 22 χρόνια της ζωής του σε ένα τέτοιο στρατόπεδο. Μίλησε στο ΕΚ για την καταπίεση, την εξοντωτική εργασία στα ορυχεία, για το πώς οι έγκλειστοι δεν έχουν δικαίωμα σε τίποτα, ούτε καν την ταυτότητα και την ίδια την ανθρώπινη υπόστασή τους και το πώς μια λάθος λέξη μπορεί να τους οδηγήσει στο θάνατο.

 

Όλα αυτά δε σε μία χώρα όπου, όπως σημείωσε η Hannah Song της οργάνωσης Liberty in North Korea, μέχρι και το 40% του πληθυσμού είχε εκτιμηθεί ότι θα είχε ανάγκη βοήθειας σε τρόφιμα μέσα στο 2009.

 

 

Η βελτίωση των συνθηκών υποδοχής των προσφύγων, η βελτίωση της πληροφόρησης του βορειοκορεατικού λαού, η σύσταση ερευνητικής επιτροπής του ΟΗΕ για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στη Βόρειο Κορέα ήταν μερικές από τις προτάσεις που ακούσθηκαν στην ακρόαση, ενώ ειδικά για το ρόλο που θα μπορούσε να διαδραματίσει η ΕΕ, τονίσθηκε η ανάγκη για όσο το δυνατόν πιο εντατικό διάλογο αλλά φυσικά και η ανάγκη για την εκπόνηση κοινής θέσης των κρατών μελών της Ένωσης.

 

Ωστόσο, όπως τόνισε ο László Tőkés (ΕΛΚ, Ρουμανία), "απαιτείται διεθνής συνεργασία" στην οποία "ο ρόλος των ΗΠΑ είναι απαραίτητος". Για δε τον Janusz Zemke (Σοσιαλιστές, Πολωνία) μία λύση θα ήταν μία διεθνής αντιπροσωπεία από πέντε ή έξι χώρες, όμως το σημαντικότερο είναι να προετοιμασθεί η διεθνής κοινότητα να αντιμετωπίσει τις συνέπειες μιας κατάρρευσης του καθεστώτος ώστε να υπάρξει η καλύτερη δυνατή διεθνής διαχείριση της περιόδου που θα ακολουθήσει μια τέτοια εξέλιξη.

 

Από την άλλη πλευρά απαισιόδοξος εμφανίσθηκε ο Roger Helmer  (ΕΣΜ, Βρετανία) μιλώντας για έναν "διάλογο κωφών" που χαρακτηρίζεται από μηδενική πρόοδο και διαρκή παραπλάνηση.

 

"Τα τυχερά παιχνίδια δεν είναι δραστηριότητα σαν τις άλλες"  δήλωσε ο Επίτροπος Εσωτερικής Αγοράς, Michel Barnier, κατά τη διάρκεια συζήτησης στην ολομέλεια στις 11 Φεβρουαρίου και δεσμεύθηκε να προωθήσει άμεσα τη δημιουργία ευρωπαϊκού κανονιστικού πλαισίου.

 

Η διάδοση του ηλεκτρονικού στοιχήματος μέσω του διαδικτύου δημιουργεί σειρά προκλήσεων τόσο για τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές όσο και για τις εταιρίες που δραστηριοποιούνται παραδοσιακά σε κάθε χώρα, γεννώντας μεταξύ άλλων ζητήματα όπως ο εθισμός ορισμένων παικτών, η προσέλκυση ανηλίκων, η εξαπάτηση των χρηστών, ή ακόμα η ανάμιξη του οργανωμένου εγκλήματος.

 

Με περυσινό του ψήφισμα, το ΕΚ είχε ζητήσει στενότερη συνεργασία των κρατών μελών για τη διαχείριση του φαινομένου αλλά είχε ταχθεί κατά της επιβολής πανευρωπαϊκής ρύθμισης της αγοράς, η οποία είχε άλλωστε εξαιρεθεί και από την οδηγία για τις υπηρεσίες (οδηγία "Μπόλκεσταϊν") το 2006. Από δε την πλευρά τους ορισμένα κράτη μέλη έχουν επιχειρήσει να επιβάλλουν περιορισμούς στη δραστηριοποίηση εταιριών εγκατεστημένων αλλού στην ΕΕ. Αυτό όμως με τη σειρά του έχει οδηγήσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε προσφυγές εναντίον τους στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, για παραβάσεις της νομοθεσίας της Ένωσης  περί ελευθερίας εγκατάστασης και ελευθερίας παροχής υπηρεσιών.

 

Ωστόσο με απόφασή του τον Σεπτέμβριο το Δικαστήριο δέχθηκε την απαγόρευση από την Πορτογαλία, της δραστηριοποίησης εταιρίας εγκατεστημένης στο Γιβραλτάρ, με τους δικαστές να επισημαίνουν ότι ο αυξημένος κίνδυνος αρνητικών κοινωνικών επιπτώσεων και απάτης εις βάρος των παικτών μπορούν να δικαιολογήσουν, στη συγκεκριμένη περίπτωση, την επιβολή περιορισμών.

 

Με προφορική ερώτηση που κατέθεσαν μέλη της επιτροπής Εσωτερικής Αγοράς του ΕΚ έθεσαν στον κ. Barnier το ζήτημα, ρωτώντας πώς θα αντιμετωπίσει η Επιτροπή την απόφαση του Δικαστηρίου και, ευρύτερα, το ζήτημα του διασυνοριακού και δη διαδικτυακού "τζόγου".

 

Θέτοντας την ερώτηση εκ μέρους των συναδέλφων του, ο Βρετανός ευρωβουλευτής Malcolm Harbour (ΕΣΜ) σημείωσε ότι "έχει αναμφίβολα έρθει η στιγμή να παρουσιάσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μια ξεκάθαρη στρατηγική" καθώς "το διαδικτυακό στοίχημα μπορεί και πρέπει να ρυθμιστεί", τονίζοντας ωστόσο ότι είναι δικαίωμα κάθε πολίτη να στοιχηματίζει και δεν μπορεί να τεθεί θέμα πλήρους απαγόρευσής του.

 

Ο Andreas Schwab (ΕΛΚ, Γερμανία) σημείωσε ότι μόνο "ομοιόμορφες πανευρωπαϊκές λύσεις" μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα, ενώ από την πλευρά των Σοσιαλιστών, η Γερμανίδα ευρωβουλευτής Evelyne Gebhardt, κάλεσε την Επιτροπή "να σταματήσει τις προσφυγές στο Δικαστήριο", σημειώνοντας ότι "δεν πρέπει να επιβληθεί στα κράτη μέλη το άνοιγμα της αγοράς αν μπορούν να την ελέγξουν αποτελεσματικά". Ωστόσο, για τους Φιλελεύθερους ο επίσης Γερμανός ευρωβουλευτής Jürgen Creutzmann, σημείωσε ότι είναι "προφανώς καλύτερο να καταπολεμηθεί η απάτη με εθνικά μέτρα" ενώ ο Ολλανδός ευρωβουλευτής Cornelis De Jong, της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς, τόνισε ότι "πρέπει να περιορίσουμε το διαδικτυακό στοίχημα όσο το δυνατόν περισσότερο".

 

Απαντώντας, ο κ. Barnier τόνισε ότι στόχος του είναι, πράγματι, μια νέα προσέγγιση στο θέμα για να τονίσει ότι δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί το διασυνοριακό έγκλημα χωρίς διασυνοριακές, ευρωπαϊκές, λύσεις. Σημείωσε έτσι ότι η Επιτροπή "δεν αποκλείει καμία εναλλακτική λύση, σε ότι αφορά τις προσφυγές στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Δεσμεύθηκε δε να δρομολογήσει το συντομότερο στο κολλέγιο των Επιτρόπων διαδικασία διαβούλευσης με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, για να προχωρήσει ενδεχομένως το Φθινόπωρο στην έκδοση Πράσινης Βίβλου, εν όψει της ενδεχόμενης δημιουργίας ευρωπαϊκού κανονιστικού πλαισίου.

 

Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σύμφωνα με την οποία οι αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί θα πρέπει να εξαιρούνται από την Οδηγία για το ωράριο εργασίας στον τομέα των οδικών μεταφορών (2002), απορρίφθηκε με οριακή πλειοψηφία από τους ευρωβουλευτές. Με 368 ψήφους υπέρ, 301 κατά και 8 αποχές, οι Ολομέλεια επικύρωσε το ψήφισμα της Επιτροπής Απασχόλησης που αποκλείει κάθε περαιτέρω εξαίρεση, αναφέροντας ζητήματα υγείας, η ασφάλειας και οδικής ασφάλειας, καθώς και την ανάγκη για δίκαιο ανταγωνισμό σε αυτόν τον τομέα. Εφόσον η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτίθεται να "μελετήσει τις εναλλακτικές λύσεις, συμπεριλαμβανομένης της απόρριψης της πρότασης", το ΕΚ επιβεβαίωσε τη θέση του με ψηφοφορία επί του νομοθετικού ψηφίσματος, με 383 ψήφους υπέρ, 263 κατά και 23 αποχές.

 

Αντίθετα, η ευρωβουλευτής Edit Bauer (EPP, SK) που συνέταξε την έκθεση του Κοινοβουλίου, καθώς και η πλειοψηφία των ευρωβουλευτών του ΕΛΚ, των Σοσιαλιστών και των Συντηρητικών, υποστήριξαν την άποψη της Επιτροπής, που επισημαίνει ότι πρέπει να δοθεί προσοχή στο πρόβλημα των ψευδο-αυτοαπασχολούμενων οδηγών (αυτών δηλαδή που δεν είναι πραγματικά διαθέσιμοι να εργαστούν για περισσότερους από έναν πελάτες) παρά να υπόκεινται οι αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί στη νομοθεσία.  Θεωρούν ότι "οι αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί καλύπτονται ήδη από τον κανονισμό   561/2006 για τα ωράρια οδήγησης" και ότι "οι αυτοαπασχολούμενοι επιχειρηματίες δεν υπόκεινται προς το παρόν σε περιορισμό των ωρών εργασίας τους σε κανέναν άλλο τομέα".

 

Οι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες οδηγοί εξαιρούνταν προσωρινά από τους κανονισμούς της οδηγίας για τα ωράρια εργασίας των οδηγών, η οποία θα ξεκινούσε να ισχύει και γι αυτούς από τις 23 Μαρτίου του 2009, εκτός αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε αντίθετη νομοθεσία. Η Επιτροπή το έκανε αυτό τον Οκτώβριο του 2008, επιδιώκοντας να τους εξαιρέσει μόνιμα.

 

Οι αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί θα εξακολουθήσουν να υπόκεινται στους ίδιους κανόνες με τους υπαλλήλους οδηγούς σε ό,τι αφορά τη βοήθεια των επιβατών, την καθαριότητα και συντήρηση του οχήματος, τις υποχρεώσεις τους απέναντι στην αστυνομία και τις τελωνειακές διατυπώσεις. Ο ισχύων ευρωπαϊκός νόμος για τους υπαλλήλους οδηγούς καθορίζει ένα μέσο όριο 48 ωρών εργασίας την εβδομάδα, που μπορεί να ανέλθει στις 60, εφόσον δεν ξεπεραστεί ο μέσος όρος των 48 ωρών εβδομαδιαίως σε χρονικό διάστημα τεσσάρων μηνών.

 

 

Με την απόρριψη της πρότασης της Επιτροπής, η Οδηγία 2002/15/CE παραμένει σε ισχύ. Η Οδηγία αυτή προβλέπει τη συμπερίληψη των αυτοαπασχολούμενων στη νομοθεσία από τις 23 Μαρτίου του 2009.