Background
Pakiet telekomunikacyjny: wzmocnienie praw konsumentów i konkurencji
Społeczeństwo informacyjne - 20-11-2009 - 17:29
We wtorek, 24 listopada, Parlament Europejski podda pod głosowanie bardzo ważną zmianę w unijnych przepisach prawnych dotyczących telekomunikacji, która wzmocni prawa użytkowników sieci telefonicznej i internetowej oraz zwiększy konkurencję między firmami telekomunikacyjnymi.
Nowe przepisy, które mają zacząć obowiązywać od połowy 2011 roku, wzmocnią prawa konsumentów, zagwarantują dostęp do Internetu, będą chronić dane, zwiększać konkurencję oraz zmodernizują korzystanie z widma radiowego.
Niniejsza analiza przedstawia szczegółowo każdą część pakietu telekomunikacyjnego.
Struktury telekomunikacyjne
Zmieniona dyrektywa ramowa dotycząca sieci i usług łączności elektronicznej – sprawozdawczynią Parlamentu była Catherine Trautmann (S&D, Francja) – obejmuje między innymi:
- gwarancje dostępu do Internetu;
- harmonizację zarządzania widmem radiowym w całej UE, zwłaszcza w kontekście przejścia do 2012 r. z telewizji analogowej na cyfrową;
- współpracę pomiędzy organami regulacji telekomunikacji w państwach członkowskich; oraz
- umożliwienie „podziału funkcjonalnego", czyli przepisy wprowadzające wymóg nakazujący dominującym operatorom oddzielenie swojej infrastruktury sieciowej od jednostek organizacyjnych oferujących usługi z wykorzystaniem tej infrastruktury.
Prawa obywateli
Dyrektywa o prawach obywateli – sprawozdawcą Parlamentu był Malcolm Harbour (ECR, Wielka Brytania) – ma na celu:
- ulepszenie praw konsumentów, m.in. dzięki ułatwieniu konsumentom przeniesienia numeru telefonu komórkowego w ciągu jednego dnia roboczego w przypadku zmiany operatora; oraz
- wzmocnienie ochrony danych osobowych i ochrony prywatności, m.in. dzięki wprowadzeniu wymogu, iż na stosowanie plików cookie potrzebna jest zgoda użytkownika.
Regulatorzy telekomunikacji
Posłowie do Parlamentu Europejskiego, pod kierownictwem sprawozdawczyni Pilar del Castillo (EPL, Hiszpania), uzgodnili z ministrami ds. telekomunikacji państw członkowskich UE powołanie europejskiego organu zrzeszającego krajowe organy regulacyjne ze wszystkich 27 państw członkowskich - Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC).
5 listopada 2009 r. Parlamentowi udało się, w ramach końcowej rundy negocjacji z przedstawicielami Rady, dodać do dyrektywy ramowej gwarancje dostępu do Internetu. Już w maju 2009 r. Parlament i Rada dokonały uzgodnień w sprawie dwóch pozostałych części pakietu telekomunikacyjnego (regulatorzy telekomunikacji i prawa obywateli), które zostały zatwierdzone przez posłów do PE dnia 6 maja 2009 r., a przez Radę w dniu 26 października.
Gwarancje dostępu do Internetu- Wzmocnienie praw konsumentów do usługi powszechnej
- Lepsza ochrona prywatności i przeciwdziałanie nielegalnej działalności w internecie
- Reforma zarządzania widmem będzie korzystna dla rozwoju nowych usług bezprzewodowych
- Więcej środków w gestii regulatorów
- Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej
Dot.: 20091112BKG64357
Gwarancje dostępu do Internetu
Użytkownikowi można odłączyć dostęp do Internetu tylko wówczas, gdy jest to „niezbędne w ramach społeczeństwa demokratycznego” oraz tylko w wyniku „uprzedniej, uczciwej i bezstronnej procedury”, która daje użytkownikom prawo do bycia wysłuchanymi. Była to ostatnia otwarta kwestia w pakiecie telekomunikacyjnym, w sprawie której posłowie do PE i przedstawiciele Rady porozumieli się na posiedzeniu pojednawczym w dniu 5 listopada. Porozumienie to włącza do unijnego prawodawstwa dotyczącego telekomunikacji prawa obywateli wynikające z europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.
W przypadku, gdy krajowy organ sądowy lub właściwy organ administracyjny będzie chciał uniemożliwić danemu użytkownikowi dostęp do Internetu, konieczne będzie postępowanie zgodnie z określoną procedurą. Zanim dostęp do sieci zostanie uniemożliwiony, przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji dany użytkownik musi mieć możliwość przedstawienia swojego stanowiska i obrony. Ciężar dowodu spoczywa na stronie przedstawiającej zarzuty. Będzie również istniała możliwość złożenia odwołania.
Nowe prawodawstwo nie określa żadnych wyraźnych przykładów wykorzystywania Internetu, które należy uznawać za niezgodne z prawem i w związku z tym traktować jako potencjalną podstawę dla uniemożliwienia dostępu do Internetu. To państwa członkowskie na podstawie własnego ustawodawstwa krajowego decydują o tym, co jest działaniem niezgodnym z prawem, mogącym prowadzić do uniemożliwienia danemu użytkownikowi dostępu do Internetu. Przykładowo może to być rozpowszechnianie pornografii dziecięcej lub treści terrorystycznych.
Internet jest nieodzowny do korzystania z podstawowych praw i wolności
Z inicjatywy posłów do PE kompromis w sprawie dyrektywy ramowej dotyczącej łączności elektronicznej uznaje Internet za „nieodzowny dla edukacji i dla praktycznego korzystania z wolności słowa i dostępu do informacji”. W związku z tym na posiedzeniu pojednawczym z udziałem przedstawicieli Rady posłowie do PE nalegali na stworzenie odpowiednich gwarancji proceduralnych w kwestii ewentualnych ograniczeń dostępu do Internetu, zapewniających skuteczną ochronę prawną i rzetelny proces zgodnie z europejską konwencją praw człowieka.
Ograniczenia mogą być nakładane tylko jeśli są konieczne i proporcjonalne oraz w wyniku uczciwej i bezstronnej procedury
Kompromis przewiduje, że ograniczenia dostępu do Internetu mogą być nakładane jedynie, jeśli są one odpowiednie, proporcjonalne i niezbędne w społeczeństwie demokratycznym. Takie działania mogą być podejmowane jedynie „z poszanowaniem zasady domniemania niewinności i prawa do prywatności” oraz w wyniku „uprzedniej, uczciwej i bezstronnej procedury” gwarantującej wysłuchanie użytkownika i prawo do skutecznej i przeprowadzonej we właściwym czasie kontroli sądowej. „We właściwie uzasadnionych, nagłych przypadkach” mogą być przeprowadzane czynności proceduralne pod warunkiem, że są one zgodne z europejską konwencją praw człowieka.
Użytkownicy Internetu będą mogli odwoływać się do tych przepisów w postępowaniu sądowym przeciwko decyzji organu państwa członkowskiego, który postanowił o odłączeniu dostępu do sieci.
Gwarancji zapobiegających nieuzasadnionemu pozbawieniu dostępu do Internetu nie było ani w projekcie pakietu telekomunikacyjnego przedstawionym przez Komisję Europejską, ani w stanowisku Rady UE.
Wzmocnienie praw konsumentów do usługi powszechnej
Celem zmian w dyrektywie o usłudze powszechnej i prawach użytkowników w łączności elektronicznej jest większa ochrona konsumentów. Zmiany te mają także służyć unowocześnieniu dotychczasowych przepisów poprzez uwzględnienie zmian w technologii i na rynku w tym szybko rozwijającym się sektorze.
Wiosną 2009 r. tekst dokumentu był przedmiotem długotrwałych negocjacji między Parlamentem a Radą. Kompromisowy tekst został przyjęty przez Parlament dnia 6 maja, a przez Radę dnia 26 października 2009 r.
Zmieniona dyrektywa między innymi wzmocni obowiązek zapewnienia przez operatorów użytkownikom końcowym dostępu do minimalnego pakietu usług o określonej jakości po przystępnej cenie. Ta „usługa powszechna” obejmuje prawo do podłączenia do publicznej sieci łączności umożliwiającej łączność głosową i faksową o wystarczającej jakości pozwalającej na funkcjonalny dostęp do Internetu. Dotychczasowa definicja funkcjonalnego dostępu do Internetu ograniczonego do 56 kbit/s została usunięta w celu umożliwienia wprowadzania na rynek łącz szerokopasmowych.
Użytkownicy powinni mieć także zagwarantowany bezpłatny dostęp do numerów alarmowych służb ratunkowych (zarówno do ogólnoeuropejskiego numeru „112”, jak i do krajowych numerów alarmowych), do co najmniej jednego pełnozakresowego biura numerów oraz do publicznych automatów telefonicznych lub innych telekomunikacyjnych punktów dostępowych we właściwym zasięgu geograficznym. Prawa użytkowników do informacji zostały znacznie wzmocnione w celu lepszej ochrony konsumentów oraz ułatwienia wyboru między konkurencyjnymi dostawcami usług.
Bardziej zrozumiałe umowy
Dyrektywa daje konsumentom prawo do lepszej informacji o cenach, taryfach oraz zasadach i warunkach świadczenia usług. Umowy będą musiały zawierać opis wyszczególnionego sposobu dokonywania połączeń alarmowych oraz ustalania miejsca ich wykonywania, wszelkie ograniczenia dostępu do pewnych treści lub rodzajów sprzętu (na przykład jeżeli dostęp do usług VOIP jest zablokowany w telefonach komórkowych, które oferują inne połączenia internetowe), mające zastosowanie warunki prawne, parametry jakości, okres obowiązywania umowy, obowiązujące ceny i stawki, dostępne rodzaje obsługi klienta i usług posprzedażowych, metody płatności i ewentualne opłaty za zmianę operatora lub za rozwiązanie umowy.
Wszystkie te informacje powinny być przejrzyste, porównywalne, właściwe i aktualne, i powinny być publikowane w jasnej, zrozumiałej i łatwo dostępnej formie. Użytkownicy powinni mieć możliwość uzyskania umowy od wybranego przez siebie operatora przed jej podpisaniem. Jeśli operator zmieni warunki dotychczasowej umowy, abonent będzie miał prawo do rozwiązania umowy, nie ponosząc żadnej kary.
Dobrze poinformowani użytkownicy
Lepiej poinformowanym użytkownikom łatwiej jest wybierać wśród usług dostępnych na rynku. W tym celu będą oni otrzymywać porównywalne informacje o cenach i taryfach. Państwa członkowskie będą mogły wymagać od usługodawców, aby bezpłatnie dostarczali wszystkim użytkownikom ujednolicone informacje użyteczności publicznej w sprawie obecnych praktyk dotyczących nielegalnego korzystania z łączności elektronicznej oraz dystrybucji materiałów złośliwych, niezgodnych z prawem lub naruszających prawa autorskie. Konsumenci powinni móc otrzymywać informacje w sprawie dostępnych metod ochrony przed zagrożeniami bezpieczeństwa swoich danych osobowych. Te informacje użyteczności publicznej powinny być ujednolicone i opracowywane przez władze publiczne.
Łatwiejszy dostęp do numerów alarmowych
Celem zmienionej dyrektywy jest promowanie wykorzystania i lepszego dostępu do europejskiego numeru alarmowego 112. Władze muszą podjąć działania w celu zapewnienia możliwie jak najszerszego dostępu do telefonicznych służb ratunkowych, w tym za pośrednictwem krajowych numerów alarmowych. Numery alarmowe powinny być dostępne bezustannie w całej UE, nawet w przypadku uszkodzenia sieci łączności w wyniku klęski żywiołowej lub innego przypadku działania siły wyższej. Wywołania numeru 112 powinny spotykać się z własciwą odpowiedzią i reakcją przynajmniej tak samo szybko i efektywnie jak wywołania krajowych numerów alarmowych.
Kolejna ważna zmiana to wprowadzenie prawa dostępu użytkowników do wszystkich numerów w UE, niezależnie od technologii (telefon stacjonarny, komórkowy czy VOIP). Do państw członkowskich będzie należało, o ile będzie to wykonalne pod względem ekonomicznym i technicznym, zapewnienie skutecznego korzystania z tego prawa.
Linia alarmowa służąca do zgłaszania zaginięć dzieci i inne usługi
Państwa członkowskie powinny promować specjalne numery rozpoczynające się od cyfr „116” zarezerwowane na potrzeby usług o „charakterze społecznym”. Wśród tych usług, numer 116000 powinien zostać zastrzeżony na potrzeby linii alarmowej służącej do zgłaszania zaginięć dzieci. Organizacja takich usług pozostanie w gestii państw członkowskich, ale Komisja Europejska może zastosować środki techniczne, aby przyspieszyć ich wprowadzanie.
Dyrektywa przyczyni się także do szybszego wprowadzenia przestrzeni numerowej telefonii europejskiej (ETNS) i międzynarodowego kodu "3883" dla wszystkich państw członkowskich UE oraz wspólnego europejskiego numeru, pod którym będzie można zgłaszać kradzieże przenośnych urządzeń abonenckich i uzyskiwać ich natychmiastową blokadę.
Większe uznawanie praw użytkowników niepełnosprawnych
Dalsze zmiany dotyczące praw osób niepełnosprawnych umożliwią im dostęp do usług łączności elektronicznej równoważny do tego, z którego korzystają inni użytkownicy. Cel ten można osiągnąć dzięki wykorzystaniu urządzeń abonenckich dostosowanych do szczególnych potrzeb osób niepełnosprawnych i starszych – na przykład aparatów telefonicznych z funkcjami wideo lub tekstowymi, ułatwiającymi dostęp albo umieszczanie napisów w programach telewizyjnych.
Przenoszenie numerów i czas trwania umów
Użytkownik ma prawo do zmiany operatora z zachowaniem dotychczasowego numeru telefonicznego. Jednak operatorzy często znajdują sposoby, aby udaremniać przenoszenie numerów, narzucając długie okresy oczekiwania. Zgodnie z nową dyrektywą numer musi być przeniesiony jak najszybciej. We wszystkich przypadkach czas aktywowania numeru u nowego operatora po przeniesieniu nie powinien być dłuższy niż jeden dzień. Państwa członkowskie muszą także podjąć kroki w celu uniemożliwienia dokonywania zmiany operatora wbrew woli konsumenta. Ofiarą tego rodzaju niezgodnych z prawem praktyk, określanych mianem „slammingu”, pada wielu użytkowników. Operatorzy winni takich praktyk lub nierespektujący terminu przeniesienia numeru mogą ponieść karę.
Czas trwania umów z abonentami nie może przekraczać 24 miesięcy, a użytkownicy powinni mieć możliwość zawarcia umowy na okres 12 miesięcy.
Informacje o ograniczeniach dostępu
Wszelkie ograniczenia dostępu do usług, aplikacji czy sprzętu bądź ograniczenia korzystania z nich nakładane przez usługodawców są uzależnione od prawa krajowego. Dyrektywa ani nie zezwala na nie, ani ich nie zakazuje i w związku z tym nie zmienia istniejącej sytuacji. Wprowadza jednak obowiązek informowania użytkowników o istniejących ograniczeniach. Dyrektywa przewiduje, że państwa członkowskie muszą respektować podstawowe prawa obywateli, z uwzględnieniem prawa do zachowania poufności i prywatności, cele społeczeństwa informacyjnego i zasady rynkowe.
Neutralność sieci
Komisja wyda deklarację podkreślającą „duże znaczenie zachowania otwartego i neutralnego charakteru Internetu, z pełnym uwzględnieniem woli współlegislatorów, którzy chcą obecnie uznać neutralność sieci za cel polityczny”.
Celem dyrektywy w sprawie usługi powszechnej jest poprawa jakości publicznie dostępnych usług. Operatorzy będą musieli informować konsumentów o wszelkich wprowadzanych przez siebie ograniczeniach dostępu do Internetu (jak regulowanie niektórych usług w godzinach szczytu celem ograniczenia zatłoczenia). Dyrektywa stanowi, że użytkownicy końcowi powinni móc decydować, jakie treści chcą wysyłać i otrzymywać oraz jakie usługi, aplikacje, sprzęt i oprogramowanie chcą w tym celu wykorzystywać, bez uszczerbku dla potrzeby ochrony integralności i bezpieczeństwa sieci i usług. Władze krajowe będą mogły nakładać wymogi w zakresie podstawowej jakości usług, aby zapobiec jej pogarszaniu się spowodowanemu przez utrudnienia czy spowolnienia przepustowości.
Komisja Europejska będzie ściśle monitorować wdrażanie przedmiotowych przepisów i do końca 2010 r. poinformuje Parlament i Radę, czy konieczne są dodatkowe wytyczne.
Lepsza ochrona prywatności i przeciwdziałanie nielegalnej działalności w internecie
Przegląd dyrektywy z 2002 r. dotyczącej przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej, stanowiący kolejny element „pakietu telekomunikacyjnego”, ma na celu poprawę bezpieczeństwa i integralności sieci, lepszą ochronę danych użytkowników oraz usprawnienie środków przeciwdziałania spamowi i „atakom informatycznym”.
Lepsza ochrona danych osobowych
Dotychczasowa dyrektywa harmonizuje różne przepisy krajowe w celu zapewnienia równoważnego poziomu ochrony praw podstawowych i wolności podczas przetwarzania danych osobowych. Zmieniona dyrektywa rozszerza tę harmonizację na prawo do prywatności, poufności i bezpieczeństwa technologii informatycznych.
Wraz z rozwojem systemów łączności elektronicznej liczba przechowywanych danych osobowych, które można powiązać z indywidualnym użytkownikiem jest coraz większa. Ten ogrom informacji jest przechowywany, przekazywany między operatorami i przetwarzany na różne sposoby. Stwarza to sytuację sprzyjającą jeszcze większym naruszeniom bezpieczeństwa danych, nawet jeśli rzeczywiste przypadki poważnej szkody dla interesów użytkownika (zniszczenie, utrata lub zmiana danych, nieuprawniony dostęp) są stosunkowo rzadkie.
Bezpieczeństwo sieci - powiadomienie o naruszeniu danych
Dyrektywa, zgodnie z nowymi przepisami wprowadzonymi po raz pierwszy do prawa UE, stanowi, że o naruszeniu bezpieczeństwa, takim jak kradzież listy klientów dostawcy usług internetowych, należy natychmiast powiadomić regulatora. Użytkownicy będą ostrzegani o naruszeniu ich danych osobowych i prywatności, jeśli sprawa będzie na tyle poważna, że będzie to konieczne. Usługodawcy, którzy udowodnią właściwym władzom, że zastosowali odpowiednie środki ochrony technicznej, nie będą mieli obowiązku informowania abonentów o naruszeniu ich danych osobowych w przypadkach, gdy z danych nikt inny nie może skorzystać. Usługodawcy powinni jednak prowadzić spis naruszeń danych osobowych w celu zapewnienia odpowiednich władz, że środki ochrony są odpowiednie.
Usługodawcy już teraz mają obowiązek podjęcia stosownych kroków w celu zmniejszenia ryzyka naruszeń bezpieczeństwa. Dodatkowe wymogi w dziedzinie bezpieczeństwa gwarantują, że do danych osobowych może mieć dostęp jedynie uprawniony do tego personel.
Ochrona przed spamem i atakami informatycznymi
Dyrektywa powinna także lepiej chronić przed spamem. Przetwarzanie danych osobowych przez usługodawców, nawet zgodnie z obowiązującymi przepisami, powinno uwzględniać wymóg wcześniejszej zgody użytkownika. Użytkownik powinien móc w każdej chwili wycofać tę zgodę.
Komunikacja handlowa (w tym promocje, nagrody i podarunki) przez telefon lub za pośrednictwem sieci komputerowych powinna być podpisana i możliwa do identyfikacji oraz opatrzona adresem, na który użytkownik może przesłać informację, że nie chce otrzymywać dalszych materiałów. Dyrektywa stanowi, że przesyłanie poczty elektronicznej zawierającej linki do złośliwych lub oszukańczych materiałów jest niezgodne z prawem.
Na koniec ulepszona zostanie także ochrona przed wirusami, trojanami i oprogramowaniem szpiegującym. Te programy już są zakazane, niezależnie od systemów przechowywania danych (CD-ROM, pamięć flash, nośniki pamięci USB) lub metody ściągania danych (Internet, telefon czy telefon komórkowy).
Pliki cookie tylko w przypadku wcześniejszej zgody użytkownika
Instalowanie plików cookies na komputerach użytkowników również będzie uzależnione od wyrażenia wcześniejszej zgody przez użytkownika.
Reforma zarządzania widmem będzie korzystna dla rozwoju nowych usług bezprzewodowych
Widmo radiowe stanowi podstawę nowoczesnych technologii i usług bezprzewodowych takich jak Internet szerokopasmowy, telefonia komórkowa i nadawanie ruchome, Bluetooth, systemy nawigacji satelitarnej, kontrola ruchu lotniczego, prognozowanie pogody itp. W związku z pojawianiem się wciąż nowych zastosowań częstotliwości stają się rzadkim zasobem, o który stara się wielu zainteresowanych.
Zapewnienie interoperacyjności usług bezprzewodowych na terenie całej UE
Dzisiaj widmo radiowe jest często nieekonomicznie wykorzystywane. Należy zreformować przydział widma i zarządzanie nim, aby uwzględnić nowopowstające zastosowania. Ponadto konieczna jest koordynacja na szczeblu UE i na szczeblu międzynarodowym, aby umożliwić użytkownikom widma radiowego świadczenie usług na terenie całej UE bez szkodliwych zakłóceń, tzn. zapewnić możliwość korzystania z usług telewizji mobilnej podczas podróży za granicę.
Zmieniona dyrektywa ramowa w sprawie łączności elektronicznej wymaga zatem, aby państwa członkowskie współpracowały ze sobą i z Komisją w kwestii planowania strategicznego, koordynacji i harmonizacji wykorzystania widma radiowego. Posłowie do PE i Rada uzgodnili, że w tym celu Komisja powinna złożyć wnioski legislacyjne dotyczące wieloletnich programów politycznych w dziedzinie widma radiowego.
Wykorzystanie „dywidendy cyfrowej” do likwidacji różnic w dostępie do technologii cyfrowych
Do chwili obecnej każde pasmo częstotliwości miało przydzielone określone usługi. Na przykład szerokie pasma w granicach do 1 GHz są zarezerwowane dla nadawców, ponieważ służą określonym celom leżącym w interesie publicznym. Przejście na technologię cyfrową pozwala na transmisję 6-8 kanałów telewizyjnych w obszarze widma niezbędnym wcześniej dla jednego kanału telewizji analogowej. Przejście do końca 2012 r. od telewizji analogowej do cyfrowej telewizji naziemnej spowoduje zwolnienie znacznej ilości widma wysokiej jakości, co określa się mianem „dywidendy cyfrowej”.
To uwolnione widmo radiowe mogłoby na przykład być wykorzystane na dodatkowe programy telewizyjne, szerokopasmowe połączenia mobilne, systemy identyfikacji radiowej (RFID) (takie jak pobieranie opłat drogowych czy paszporty biometryczne), systemy bezpieczeństwa na drogach oraz nowe e-usługi, jak e-administracja czy e‑zdrowie. Zwolnione częstotliwości umożliwiłyby wykorzystanie nowych i otwartych technologii szerokopasmowych oraz usług dostępu, które pomogłyby zlikwidować różnice w dostępie do technologii cyfrowych.
Umożliwienie dowolnego zastosowania dowolnych częstotliwości…
Reforma systemu łączności elektronicznej dąży do wprowadzenia neutralności usług i technologii jako wiążącej zasady, tj. aby każda częstotliwość mogła być wykorzystywana na dowolne usługi korzystające z dowolnych technologii. A zatem pasmo obecnie wykorzystywane do nadawania mogłoby na przykład w przyszłości być wykorzystane do świadczenia szerokopasmowych usług bezprzewodowych.
To nowe, bardziej elastyczne podejście do zarządzania widmem pozwoli także na przekazywanie częstotliwości, co jest kolejną nowością wprowadzoną przez zmienioną dyrektywę ramową. W przyszłości użytkownicy będą mogli przekazywać lub wydzierżawiać innym użytkownikom swoje indywidualne prawa do korzystania z częstotliwości w niektórych pasmach pod warunkiem, że taki transfer będzie zgodny z procedurami krajowymi. Pasma nadawców są wyłączone z tych nowych przepisów, aby uniknąć nieuczciwej konkurencji.
...ale zagwarantowanie pluralizmu mediów
Tylko cele leżące w ogólnym interesie – takie jak zapewnienie bezpieczeństwa życia, promowanie spójności społecznej, regionalnej lub terytorialnej, unikanie nieefektywnego wykorzystania częstotliwości radiowych czy promowanie różnorodności kulturowej i językowej oraz pluralizmu mediów – mogą usprawiedliwić środki, które wymagają świadczenia usługi w określonym paśmie częstotliwości.
Więcej informacji :
Więcej środków w gestii regulatorów
Wprowadzając zmiany do systemu łączności elektronicznej posłowie stwierdzili, że szczególne regulacje sektorowe ex-ante powinny być zmniejszane w miarę rozwoju konkurencji na rynku, aby doprowadzić do stanu, w którym rynek telekomunikacji będzie podlegał wyłącznie prawu konkurencji.
W zmienionej dyrektywie dotycząca sieci i usług w dziedzinie łączności elektronicznej mówi się, że krajowe organy regulacyjne mogą definiować rynki na zasadzie regionalnej. W nowym tekście dokumentu mówi się też, że w takiej sytuacji krajowy organ regulacyjny może znieść obowiązki regulacyjne na tych obszarach geograficznych, na których występuje skuteczna konkurencja w zakresie infrastruktury.
Ściślejsza współpraca w sprawie regulacji rynku
Nowych przepisach prawnych zawierają wymóg, aby przed podjęciem decyzji w sprawach regulacyjnych krajowe organy regulacyjne konsultowały się z Komisją i nowym Organem Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC). W takich przypadkach BEREC będzie przyjmował opinię absolutną większością głosów swoich 27 członków.
Organy regulacyjne będą musiały „w jak największym stopniu” uwzględniać wszelkie „poważne wątpliwości” wyrażone przez Komisję i BEREC, iż dany środek może stanowić przeszkodę dla jednolitego rynku UE. W uzgodnionym tekście mówi się, że w takim przypadku, przed zastosowaniem środka zaradczego przez krajowy organ regulacyjny, BEREC, Komisja i krajowy organ regulacyjny powinny ściśle współpracować w celu znalezienia „najwłaściwszego i najskuteczniejszego środka”.
Podział funkcjonalny „w drodze wyjątku”
Nowe przepisy pozwalają krajowemu organowi regulacyjnemu zażądać, aby tradycyjny zintegrowany operator oddzielił swoją infrastrukturę sieciową od jednostek organizacyjnych oferujących usługi z wykorzystaniem tej infrastruktury – jest to instrument regulacyjny określany jako „podział funkcjonalny”, który nie zmienia jednak ogólnej własności dostępu do sieci i usług.
Posłowie uzgodnili z Radą, że krajowe organy regulacyjne mogą stosować ten środek „w drodze wyjątku” w przypadku istnienia „istotnych i trwałych problemów konkurencyjnych lub niewydolności rynków” na rynkach hurtowych, jeśli w celu osiągnięcia skutecznej konkurencji zawiodły wszystkie inne narzędzia regulacyjne i jeśli są niewielkie szanse na zaistnienie w przyszłości skutecznej i trwałej konkurencji w zakresie infrastruktury.
Wspólne korzystanie z infrastruktury
Kolejnym narzędziem regulacyjnym, jakie zmieniona dyrektywa ramowa daje krajowym organom regulacyjnym, jest możliwość narzucenia wymogu współużytkowania przez operatorów „elementów sieci i urządzeń towarzyszących”. Przedsiębiorstwa, które mają prawo instalowania urządzeń na, nad lub pod własnością publiczną lub prywatną mogłyby na przykład mieć obowiązek udostępnienia konkurencji okablowania budynków (w tym wewnątrz budynków), masztów, anten, wież, kanałów, przewodów, studzienek i szafek.
Inwestycje w sieci następnej generacji
W tekście zmienionej dyrektywy mówi się, że krajowe organy regulacyjne powinny promować „efektywne inwestycje i innowacje w zakresie nowej i rozszerzonej infrastruktury”, takie jak nowe sieci światłowodowe („sieci nowej generacji”). Dodaje się również, że obowiązek zapewnienia konkurencji dostępu do nowej infrastruktury będzie musiał w należyty sposób uwzględnić ryzyko ponoszone przez inwestora i powinien umożliwiać „umowy o współpracy między inwestorami i stronami domagającymi się dostępu” w celu dywersyfikacji ryzyka inwestycyjnego.
Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej
Parlament i Rada uzgodniły powołanie Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC). Kompromisowy tekst został przyjęty przez Parlament dnia 6 maja, a przez Radę dnia 26 października 2009 r.
BEREC, inaczej niż Europejski Urząd ds. Rynku Łączności Elektronicznej (EECMA) w wersji przedstawionej w pierwotnym wniosku Komisji, będzie miał niewielką strukturę złożoną z rady organów regulacyjnych, w której skład wejdą szefowie 27 krajowych organów regulacyjnych oraz jeden obserwator bez prawa głosu reprezentujący Komisję Europejską.
Jako niezależny organ doradczy złożony z ekspertów BEREC będzie wydawał opinie i zalecenia, które pomogą Komisji, a na żądanie także Parlamentowi i Radzie, w skutecznym i spójnym stosowaniu ram regulacyjnych w zakresie łączności elektronicznej. BEREC będzie przyjmować opinie – np. w przypadku sporów transgranicznych – większością dwóch trzecich głosów. Pomoże zatem w zapewnieniu jednakowych warunków działania uczestnikom rynku, uczciwej konkurencji i wysokiej jakości usług na obszarze całej UE, dbając o to, by krajowe organy regulacyjne stosowały podobne narzędzia w podobnych warunkach rynkowych.
Wsparcie profesjonalne i administracyjne będzie zapewniane BEREC przez niewielkie biuro. W tekście dokumentu mówi się, że biuro BEREC będzie finansowane z dotacji z budżetu Wspólnoty oraz dobrowolnych składek państw członkowskich lub ich krajowych organów regulacyjnych.
W gestii ENISA pozostają zadania dotyczące bezpieczeństwa sieci i informacji
Posłowie i Rada uzgodnili, że BEREC nie przejmie żadnych zadań dotyczących bezpieczeństwa sieci i informacji. W pierwotnej wersji wniosku Komisja proponowała połączenie istniejącej obecnie Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) z nowym organem.