W wypadku kolejowym w pobliżu Brukseli śmierć poniosła pani Claudia Candeago zatrudniona w Dyrekcji Generalnej ds. Komunikacji Parlamentu Europejskiego od grudnia 2008 roku. Przewodniczący przekazał w imieniu wszystkich posłów i pracowników PE wyrazy współczucia i wsparcia dla jej najbliższych.

Największa od 1993 roku nawałnica na portugalskiej wyspie Madera kosztowała życie co najmniej 38 osób.  "W tych smutnych dniach myślami i modlitwami jesteśmy z rodzinami ofiar tych tragedii" - powiedział przewodniczący Parlamentu.

Posłowie uczcili chwilą ciszy pamięć wszystkich ofiar obu katastrof.

Oklaskami powitali posłowie obecnych na sali plenarnej gości z Białorusi: Andżelikę Borys, przewodniczącą Związku Polaków na Białorusi oraz  Pana Aleksandra Milinkiewicza, lidera opozycji demokratycznej w tym kraju i laureata nagrody im. Sacharowa.  

"Białoruś niestety znów  znalazła się na czołówkach gazet za sprawą prześladowania organizacji pozarządowej. Parlament Europejski broni i będzie bronił uniwersalnych wartości, które są nam bliskie i w które wierzymy. Będziemy potępiać reżimy autorytarne używające siły i prześladujące demokratyczne organizacje tylko dla tego, że nie podzielają ich poglądów" - powiedział przewodniczący Jerzy Buzek.

 

Na Szczycie w Brukseli jedenastego lutego, przywódcy Unii Europejskiej zobowiązali się pomóc Grecji w wyjściu z kryzysu spowodowanego zadłużeniem i wydała oświadczenie wzywające rząd Grecji do wdrożenia środków prowadzących do zmniejszenia deficytu budżetowego o cztery punkty procentowe w 2010 roku.

 

Na spotkaniu omówiono również nowy plan UE na rzecz wzrostu i zatrudnienia, strategię "UE 2020". Parlament Europejski będzie głosował w marcu nad rezolucją w sprawie wyników szczytu.

 

Herman Van Rompuy mówił posłom o misji, jaką na jego barki złożył Traktat z Lizbony. Nowy przewodniczący Rady Europejskiej wśród głównych zalet tej "pragmatycznej poprawy poprzedniej architektury instytucjonalnej" wymienił ciągłość pracy i pełne zaangażowanie. Były premier Belgii dodał, iż będzie występował jako "pomost między władzami i instytucjami Unii Europejskiej".

Przewodniczący Komisji Europejskiej, Jose Manuel Barroso tłumaczył, iż choć podstawy europejskiej gospodarki nie utraciły płynności, zyski zjadł kryzys finansowy. "Kurczenie się gospodarki, rosnące bezrobocie, starzejąca się populacja i spadek produktywności to zagrożenia, którym musimy stawić czoła, jednak prowadząc po staremu nasze interesy nie obronimy europejskiego stylu życia". Barroso zapowiedział nową strategię gospodarczą dla UE, opartą na wiedzy, otwartości i zrównoważonym rozwoju.

 

Joseph Daul, przewodniczący największej grupy w Parlamencie, centroprawicowej Europejskiej Partii Ludowej przekonywał, iż w Unii "musimy podjąć śmiałe decyzje, aby nasza waluta odzwierciedlała nasz prawdziwy potencjał. Nie możemy czekać, aż inne kraje podzielą los Grecji". Daul przywołał pomysł premiera Francji, Balladura, by polityka gospodarcza krajów strefy euro podlegała aprobacie Eurogrupy, która stanowi forum podejmowania decyzji w unii gospodarczej i walutowej. Traktat z Lizbony nadał Eurogrupie formalny kształt.

"Europa znów jest podzielona. Musimy działać razem zamiast kurczowo trzymać się "fałszywego przekonania o własnej suwerenności gospodarczej, które wciąż pokutuje we wszystkich krajach", dodał Daul.

Państwa członkowskie odczuwają dziś "rozpaczliwą potrzebę solidarności", mówił w Parlamencie socjalista, Stephen Hughes. "Rok 2020 to odległa przyszłość, dzisiaj potrzebujemy natychmiastowych rozwiązań bieżących problemów. Na pewno nie należy do nich szybka konsolidacja budżetu oparta na cięciach wydatków publicznych na ochronę zdrowia i edukację. Nie pomoże nam też samo podnoszenie podatków", mówił poseł.

Grupa Socjalistów uważa, iż Komisja i Rada powinny złożyć ambitny plan. "Wykorzystajmy szansę, by Europa brała pod uwagę potrzeby zwykłych ludzi, nie tylko potrzeby rynków", apelował Huges.

 

Guy Verhofstadt, były premier Belgii, obecnie przewodniczący grupy Liberałów i Demokratów ALDE, tłumaczył, iż "najlepszym rozwiązaniem problemu greckiego zadłużenia jest rozwiązanie europejskie. Verhofstadt zaproponował emisję euroobligacji, które pomogłyby pokryć grecki deficyt bez narażania na koszty europejskich podatników.

"Unia walutowa, której nie towarzyszy rzeczywista unia gospodarcza to zwykły nonsens. Grecja jest tego najlepszym przykładem", mówił Verhofstadt.

Rebecca Harms z grupy Zielonych przekonywała, iż jeśli Unia Europejska miałaby okazać Grecji solidarność, w samej Grecji potrzebne będą duże zmiany. Obecnie aż dwadzieścia pięć procent zatrudnionych pracuje w sektorze publicznym. "Najmniej pomocne byłyby w tej chwili nastroje antygreckie, musimy się ich wystrzegać".

Timothy Kirkhope z prawicowej grupy ECR zaznaczał, iż europejska gospodarka oddawała pola swoim konkurentom, jeszcze przed kryzysem. "Dotychczasowy kapitalizm autorytarny powinien zostać zastąpiony kapitalizmem odpowiedzialnym, musimy koncentrować się na badaniach, poprawić jakość kształcenia wyższego".

 

Lothar Bisky, przewodniczący skrajnie lewicowej GUE/NGL skrytykował działania antykryzysowe: "Miliardy euro wydaliśmy na ratowanie banków, które do swoich spekulacji wykorzystały pieniądze podatników". Bisky zarzucił władzom niemieckim hipokryzję, gdyż mówiąc o ulgach podatkowych w kraju, w tym samym czasie apelują do greckiego rządu o podniesienie podatków.

Nigel Farage, lider antyunijnej grupy Europa Wolności i Demokracji bezpośrednio zaatakował przewodniczącego Rady Europejskiej, Hermanna Van Rompuy: "Kim pan jesteś? Nie znam pana i nie chcę pana tu widzieć i jestem pewien, że większość brytyjskich obywateli podziela te uczucia".

W sprawozdaniu w sprawie zielonej księgi „Reforma wspólnej polityki rybołówstwa” opracowanym przez posłankę Marię do Céu Patrão Neves (EPP, PT) posłowie argumentują, że reforma jest kluczowa dla przyszłości europejskiego sektora rybołówstwa. Podkreślają, że jeżeli nie uda się przyjąć i wdrożyć radykalnej reformy, skutkiem może być brak ryb i upadek sektora rybołówstwa.

W systemie zarządzania sektorem rybołówstwa trzeba porzucić tradycyjne podejście odgórne, kładąc nacisk na zasadę regionalizacji i pomocniczości, które pozwolą uwzględnić warunki panujące na poszczególnych akwenach morskich. Jednocześnie Parlament zdecydowanie odrzuca wszelkie próby przyjmowania uniwersalnego wspólnotowego modelu zarządzania rybołówstwem i wzywa do należytego uwzględnienia szczególnych cech różnych europejskich mórz.

Posłowie wzywają Komisję, żeby prowadziła prace nad oddzielnym, odbiurokratyzowanym i uproszczonym modelem zarządzania przybrzeżnymi połowami na małą skalę i ułatwieniami w wykorzystywaniu środków Europejskiego Funduszu Rybackiego.

Parlament wzywa Komisję, by zbadała możliwość przyjęcia nowych mechanizmów zarządzania rybołówstwem, uzupełniających system całkowitego dopuszczalnego połowu i kwot, gdyż rozwiązania takie ułatwią realizowanie polityki unikania odrzutów i umożliwią flocie bardziej elastyczne dostosowywanie się do bieżącej różnorodności i rozmieszczenia zasobów.

Dla wszystkich typów połowów lub geograficznych regionów rybackich należy wymagać ustanowienia długoterminowych planów zarządzania, opartych na doradztwie naukowym i regularnie monitorowanych, tak aby w razie potrzeby można było je dostosować do wszelkich nowych warunków.

PE uważa, że dostęp do zasobów rybnych nie powinien dłużej bazować wyłącznie na historycznych kryteriach połowowych, lecz stopniowo należy wprowadzać kryteria środowiskowe i społeczne. Ponieważ jednak wcześniej prawa historyczne podlegały ochronie dzięki zasadzie względnej stabilności, dlatego wszelki nowy system zarządzania musi zachowywać dla wspólnot przybrzeżnych korzyści, które uzyskały one dzięki względnej stabilności.

Parlament opowiada się za silnym, trwałym ekologicznie sektorem akwakultury o wysokiej jakości. Wzywa do wspierania inwestycji w nowe technologie hodowli ryb, w tym systemy intensywne umożliwiające recycling wody, hodowlę ryb słonowodnych w systemie off-shore oraz badania nad hodowlą nowych gatunków.

Kolejnym postulatem jest opracowanie szczególnego programu oznakowania ekologicznego w celu poprawy wizerunku produktów rybołówstwa i wspierania zdrowia konsumentów.

Posłowie uważają, że proces reformy powinien zakończyć się na początku 2011 r., by został uwzględniony w debacie na temat kolejnych ram finansowych UE na lata 2014-2020. Zasoby finansowe, które zostaną wynegocjowane w ramach nowej wieloletniej perspektywy finansowej powinny obejmować większe środki finansowe na WPRyb. Parlament sprzeciwia się jakiejkolwiek próbie przesunięcia kosztów WPRyb na szczebel krajowy.