Li jmiss 
 Test sħiħ 
Proċedura : 2007/2146(INI)
Ċiklu ta' ħajja waqt sessjoni
Ċiklu relatat mad-dokument : A6-0518/2007

Testi mressqa :


Dibattiti :

PV 15/01/2008 - 5
CRE 15/01/2008 - 5

Votazzjonijiet :

PV 15/01/2008 - 10.2
CRE 15/01/2008 - 10.2
Spjegazzjoni tal-votazzjoni

Testi adottati :


It-Tlieta, 15 ta' Jannar 2008 - Strasburgu Edizzjoni riveduta

5. Strateġija Kommunitarja 2007-2012 dwar is-saħħa u s-siġurta fuq il-post tax-xogħol (dibattitu)

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης της Glenis Willmott, εξ ονόματος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, σχετικά με την κοινοτική στρατηγική 2007-2012 για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία (2007/2146(ΙΝΙ)) (A6-0518/2007).


  Glenis Willmott, rapporteur. − Madam President, health and safety at work encompasses a vast array of issues. At a simple level, it is about reducing accidents at work and work-related illness. For the individual, it is about his or her physical integrity, dignity and well-being. For businesses, it is about reducing the costs of absenteeism, sick pay and loss of productivity. For society as a whole, the costs of poor health and safety at work have been put at an astronomical 3.8% of gross national product.

The Charter of Fundamental Rights, signed last month in this very Chamber – despite the disgraceful outburst of certain UKIP and Conservative MEPs – provides in its Article 31 that everyone has the right to working conditions which respect his or her health, safety and dignity. It also provides that every worker has the right to limitation of maximum working hours.

The European Agency for Safety and Health at Work estimates that every year over 140 000 people in the EU die from occupational diseases and nearly 9 000 die from work-related accidents. These figures mean that every three and a half minutes somebody in the European Union dies from a work-related cause. That means that, in the short time I have been speaking already, it is possible that somebody has died and, by the time this debate is finished, it is probable that 20 people will have died.

Some of our colleagues may contest the fundamental right to good health and safety at work, but I am sure none of them would question the right to life. A health and safety at work strategy for the EU should be strong on properly implementing and enforcing the existing regulatory framework. What we already have in place is largely very good, but it does need to be consistently enforced throughout the Union. However, this does not mean that, where existing legislation is clearly inadequate, we should not update it in order to make it work properly and provide the best levels of protection possible. It also does not mean that we should react to suggestions for legislative instruments like a vampire does to garlic, as some would do in this House.

Of course, no one would argue that the legislative route is always the best. However, there are cases when binding rules are necessary in order to ensure that a new or emerging risk is properly and consistently addressed in all Member States. The Commission communication is to be welcomed and applauded for its target to reduce work-related accidents and its strong focus on SMEs. However, we also need to focus on occupational illnesses which have a huge cost in terms of workers’ health, the cost to businesses and their productivity and to society as a whole through associated social security and health care costs.

The report reflects this and urges the Commission to ensure that occupational diseases are correctly identified and remedied, with a particular focus on occupational cancers, with a view to setting targets for their reduction. We also need detailed action plans with financial and timing commitments. Besides the targets for a 25% reduction in accidents, there appear to be few ways in which progress can be monitored and measured. Priorities for action identified in my report include a carrot-and-stick approach to enforcement of existing legislation. I would like to see the Member States reward business for good health and safety with tax rebates and a preference in calls for tenders and the introduction of a bonus-malus system in insurance policies, as well as other financial incentives. However, I would also like to see tougher sanctions for those rogue employers who neglect the health and safety of their workforce, as well as more infringement proceedings against Member States who do not adequately implement and enforce the existing health and safety legislation.

Any health and safety strategy should naturally focus on those who are most at risk. Such vulnerable groups include migrant workers, who are often exploited, as well as young and ageing workers, who need special attention, and those with disabilities. It is essential that the 1989 Framework Directive be rigorously applied to these groups and other workers who are often ignored, such as agricultural and health care workers, when drawing up and implementing their strategies. The Member States need to take full account of these groups. We need a framework directive on musculoskeletal disorders to address a problem such as lower back pain – repetitive strain injuries, effectively – and lower back disorders.

There are lots of other issues I would like to raise but we are running out of time, so I look forward to hearing other colleagues and what the Commission has to say.


  Σταύρος Δήμας, Μέλος της Επιτροπής. − Κυρία Πρόεδρε, αξιότιμα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θα ήθελα πρωτίστως να ευχαριστήσω την κ. Willmott για την εξαιρετική έκθεση που εκπόνησε σχετικά με την κοινοτική στρατηγική για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία.

Η Επιτροπή δίνει μεγάλη πολιτική προτεραιότητα στην υγεία και την ασφάλεια στην εργασία και συμμερίζεται τις απόψεις σας όσον αφορά μεγάλο αριθμό των συστάσεών σας.

Πράγματι, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι πρέπει να είναι κοινοτική στρατηγική και όχι απλώς στρατηγική της Επιτροπής. Αυτός είναι, όντως, ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί ο πρωταρχικός και φιλόδοξος στόχος, που είναι μια συνεχής και αειφόρος μείωση των εργατικών ατυχημάτων και των επαγγελματικών νόσων. Συνεπώς, μια από τις πρώτιστες μέριμνές μας θα είναι η συμμετοχή όσο το δυνατόν περισσοτέρων μερών σε πολιτικό, επιχειρησιακό και υπηρεσιακό επίπεδο.

Ο στόχος της Επιτροπής στη στρατηγική επίτευξης μείωσης κατά 25% των εργατικών ατυχημάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κατά τη διάρκεια της περιόδου 2007-2012, επιβάλλει, πράγματι, την ενεργό συμμετοχή και δέσμευση, όχι μόνον των δημόσιων διοικήσεων αλλά και των παραγόντων πρόληψης σε επίπεδο χώρου εργασίας των κοινωνικών εταίρων.

Είναι πολύ σημαντικό να υπογραμμισθεί η δέσμευση που ανέλαβαν τα κράτη μέλη στο ψήφισμα του Συμβουλίου της 25ης Ιουνίου του 2007. Να αναπτύξουν, δηλαδή, και να εφαρμόσουν στρατηγικές για τη δημόσια υγεία και την ασφάλεια στην εργασία, με βάση τις εθνικές συνθήκες, σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους. Να καθορίσουν επίσης εθνικούς, μετρήσιμους στόχους για την μείωση των εργατικών ατυχημάτων και των επαγγελματικών νόσων, ιδίως στους τομείς δραστηριότητας στους οποίους τα ποσοστά είναι πάνω από τον μέσο όρο.

Η Επιτροπή είναι ιδιαίτερα ευχαριστημένη για την ανταπόκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην ανακοίνωσή της και για την υποστήριξη των γενικών προτεραιοτήτων και γραμμών δράσης που καθορίστηκαν σε αυτήν.

Σημείωσα τις ανησυχίες του Κοινοβουλίου σχετικά με την ανάγκη κατάλληλου σχεδιασμού και κατανομής των πόρων, καθώς και με την εκτίμηση και την υποβολή εκθέσεων προόδου, όσον αφορά τους στόχους της στρατηγικής.

Η Επιτροπή θα παράσχει λεπτομέρειες και το ακριβές σχέδιο των ειδικών μέτρων που θα αναληφθούν σε κοινοτικό επίπεδο στον πίνακα αποτελεσμάτων της κοινωνικής ατζέντας. Επί πλέον, θα εξασφαλίσουμε τη συμμετοχή της Συμβουλευτικής Επιτροπής για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία, στα πλαίσια μιας τριμερούς ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με το περιεχόμενο των εθνικών στρατηγικών, τους στόχους, τις αναληφθείσες δράσεις και την παρακολούθηση της επιτευχθείσας προόδου. Θα διασφαλισθεί η έγκαιρη πληροφόρηση του Κοινοβουλίου όσον αφορά τα αποτελέσματα αυτής της διαδικασίας.

Όσον αφορά το αίτημά σας για αναθεώρηση της οδηγίας 91/383 του Συμβουλίου, θα ήθελα να πληροφορήσω τα αξιότιμα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ότι οι υπηρεσίες της Επιτροπής αναλύουν επί του παρόντος την κατάσταση σε διάφορα κράτη μέλη βάσει μελέτης που εκπονήθηκε από εξωτερικό σύμβουλο. Κατά τη διάρκεια του 2008 θα καταρτισθεί σχετική έκθεση και η Επιτροπή θα αποφασίσει ποια θα είναι η περαιτέρω δράση της σε αυτόν τον τομέα, λαμβάνοντας υπόψη τα συμπεράσματα της εν λόγω έκθεσης.

Όσον αφορά το αίτημα για την αναθεώρηση της οδηγίας 92/85 του Συμβουλίου, θα ήθελα επίσης να σας πληροφορήσω, ότι οι υπηρεσίες της Επιτροπής, αφού συμβουλεύθηκαν τους ευρωπαϊκούς κοινωνικούς εταίρους σχετικά με πιθανές τροποποιήσεις της εν λόγω οδηγίας, διενεργούν επί του παρόντος εκτίμηση αντίκτυπου, προκειμένου να προσδιορίσουν τις συνέπειες ορισμένων τροποποιήσεων της εν λόγω οδηγίας. Εάν μετά την ολοκλήρωση της εκτίμησης αντίκτυπου η Επιτροπή αποφασίσει να υποβάλει σχετική πρόταση, είναι μάλλον βέβαιο ότι η πρόταση αυτή θα εγκριθεί από την Επιτροπή εντός του 2008.

Συμμερίζομαι την άποψή σας όσον αφορά την ανάγκη βελτίωσης, κατά τη διάρκεια της επόμενης περιόδου, της εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας για την υγεία και την ασφάλεια, ιδίως όσον αφορά τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με έναν συνδυασμό μέτρων τα οποία παράλληλα θα τονώσουν την ευθύνη του εργοδότη και τη συμμετοχή των εργαζομένων.

Όσον αφορά την επαγγελματική υγεία, αναμένω ότι η νέα στρατηγική θα είναι ένα επί πλέον βήμα προς τη δημιουργία υγιέστερου περιβάλλοντος στην εργασία σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου θα ικανοποιούνται οι ανάγκες ενός γηράσκοντος πληθυσμού εργαζομένων και θα προστατεύονται πλήρως οι πιο ευάλωτες ομάδες. Η Επιτροπή θα εντείνει τις προσπάθειές της για κατάλληλο καθορισμό δεικτών υγείας και άλλων στατιστικών μέτρων, προκειμένου να διασφαλισθεί ότι οι κίνδυνοι της επαγγελματική υγείας παρακολουθούνται σωστά.

Είμαστε βέβαιο ότι οι προτεραιότητες που ορίζονται στην κοινοτική στρατηγική 2007-2012 και εκείνες που ορίζονται στην έκθεση που θα εγκρίνετε σήμερα, ανοίγουν το δρόμο για ασφαλέστερους και υγιεινότερους χώρους εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.


  Edit Bauer, Draftsman of the opinion of the Committee on Women’s Rights and Gender Equality. − Madam President, the Committee on Women’s Rights and Gender Equality stresses in its opinion that the most significant health problems presented by women and caused by their working conditions are musculoskeletal disorders and psychological problems, on the one hand. On the other hand, it stresses that the need to analyse the risks that women and men face and take appropriate measures does not mean the reintroduction of protective policies of exclusion, nor does it mean developing different jobs for women and men.

Even though the framework of Community occupational safety and health (OSH) directives is neutral in its approach to gender, it is not a sufficient reason for work-related risks to women’s health and safety to be underestimated and neglected compared to the risk to men’s health and safety, both in terms of prevention and research.

Workers, male and female, across the European Union are exposed to different risks in their workplaces: chemical, biological and physical agents, adverse ergonomic conditions, a complex mix of accident hazards and safety risks, together with various psycho-social factors. Therefore, women and men do not constitute a homogeneous group. Consequently, strategies and measures to improve OSH must be specifically adapted to particular workplaces, taking into account the fact that some factors might affect women and men differently.

The opinion also stresses new risk factors such as harassment, violence and bullying by clients at the workplace, mainly in public service sectors that employ mostly women. Finally, it emphasises the need to consider the introduction of hazard, risk and prevention concepts in school curricula and the educational systems in general as an effective means of building a strong and sustained preventative safety and health culture.


  Thomas Ulmer, im Namen der PPE-DE-Fraktion. – Frau Präsidentin, sehr geehrter Herr Kommissar, meine sehr verehrten Damen und Herren Kollegen und Kolleginnen! Vielen Dank an Frau Willmott für die faire und gute Zusammenarbeit. Der Bericht spiegelt den hohen Stellenwert des Themas Gesundheit und Sicherheit am Arbeitsplatz in der EU-27 wider. Die wesentlichen Elemente des Schutzes werden betont und gewichtet. Die Kosten für die Sicherheit und die Unfallverhütung sind hoch, aber lassen Sie mich hier eindeutig betonen: Gesundheit ist nicht bezahlbar! Wichtig ist, dass in allen Mitgliedstaaten die Bestimmungen umgesetzt und angewandt werden, wichtig ist Hilfe zur Umsetzung und Beratung durch die Europäische Union, nicht Strafe.

Ein besonderes Augenmerk gilt aus meiner Sicht den kleinen und mittleren Unternehmen, die hier Unterstützung brauchen, um im Wettbewerb mithalten zu können. Hier fordern wir die Kommission auf, die entsprechenden Rahmenbedingungen für die kleinen und mittleren Unternehmen zu schaffen, wo sie noch nicht vorhanden sind, und dort, wo sie bereits vorhanden sind, dieselben zu verbessern. Der Schutz der Arbeitnehmer darf nicht vom Land ihres Arbeitsplatzes oder der Größe ihres Betriebes abhängen.

In der Kürze der Zeit will ich nur einige Punkte aufzählen, die von besonderer Bedeutung sind, wie der verbesserte Schutz vor Hepatitis und Aids, und die weitere aufwändige, aber planmäßige Entfernung von Asbest aus der Arbeitswelt. Das Augenmerk gilt hier für mich der Hepatitis B, und hier insbesondere Personen, die beruflich ein erhöhtes Risiko tragen, sich mit Hepatitisviren zu infizieren, also im Bereich der Medizin, der Pflege und der Ersten Hilfe.

Im Bereich der Ersten Hilfe müssen in vielen Mitgliedstaaten auch die im Katastrophenschutz, in der Rettung und bei den Feuerwehren ehrenamtlich Tätigen mit einbezogen werden, die sozusagen in einem zweiten, nicht bezahlten Beruf ihren Einsatz bringen. Insgesamt waren für mich die Stringenz des Berichtes — das Festhalten am Thema — und die Vermeidung von Beispielen, die in vielen Bereichen eine Vorverurteilung gebracht hätten, sehr wichtig.

Vielen Dank für die gute Zusammenarbeit! Die EVP-ED-Fraktion stimmt dem Bericht zu.


  Pier Antonio Panzeri, a nome del gruppo PSE. – Signor Presidente, onorevoli colleghi, il 6 dicembre scorso un incidente ad un impianto della Thyssen Krupp a Torino ha causato la morte di sette operai: un fatto gravissimo, che dimostra quanto sia ancora non risolto il problema della sicurezza!

Ma la tragedia torinese impone un'altra riflessione da compiere qui in quest'Aula: avremmo dovuto attenderci da questa multinazionale un comportamento serio, ma così non è stato. I giornali italiani riportano ieri che in un documento riservato e redatto da un big manager della Thyssen Krupp, dopo il tragico rogo dell'acciaieria e sequestrato dalla magistratura, vengono definiti i lavoratori sopravvissuti e intervistati dopo l'incidente operai che fanno gli eroi e i divi in televisione. Non ci sono parole per descrivere questo fatto, se non considerarlo una mascalzonata.

Sarebbe davvero importante che questo Parlamento, e anche lei, signor Commissario, fuori dalle formalità, potesse e volesse esprimere il proprio sdegno nei confronti della Thyssen Krupp. Quanto è successo a Torino avviene un po' dovunque e sollecita, anche sulla base della buonissima relazione Willmott, l'impegno di una vera e propria moratoria contro gli incidenti e le morti sul lavoro.


  Elizabeth Lynne, on behalf of the ALDE Group. – Madam President, this is a very good report and I wish to thank the rapporteur for her cooperation.

I am pleased that the report talks about better implementation of the current directives. I also welcome calls for better inspection. There is no point in Member States paying lip-service to implementation, as many do in the field of health and safety, and then, quite often, calling for more legislation, even if the scientific and medical evidence does not establish a risk.

One area which does require legislation – and we called for this in 2005 – is prevention of the more than one million needlestick injuries that affect healthcare workers each year across the EU. Imagine the horror of being accidentally pricked by a needle and then having a horrendous wait to see whether you have contracted a serious infection, such as HIV or hepatitis B!

The Commission must heed our call and bring forward an amendment to the 2000 Biological Agents Directive. In some areas, exchange of best practice is probably enough, which is why I am pleased that my amendments on health care-acquired infections were adopted in committee. Infections like MRSA are serious not only for hospital patients, but also for hospital workers. Rates of infection vary considerably between Member States. For example, the rate of infection in the UK is 10 times higher than in the Netherlands. We need to know why, and how we can learn from best practice. That is why, in one of my amendments adopted in committee, I called for an EU code of good practice on health care-acquired infections, and for the screening of all health care workers to be encouraged across the EU.


  Sepp Kusstatscher, im Namen der Verts/ALE-Fraktion. – Frau Präsidentin! Zunächst danke auch ich der Berichterstatterin, Frau Willmott, für die ausgezeichnete Arbeit, vor allem auch für die große Kompromissbereitschaft. Mehr als 160 000 Tote und rund 300 000 Arbeitsunfähige pro Jahr in der EU aufgrund von Arbeitsunfällen und arbeitsbedingten Krankheiten – das ist zuviel! In unserer Gesellschaft, wo der Mensch oft nur als Produktionsfaktor gesehen wird, wird der humane Aspekt dieses Problems zuwenig bewertet. Den ausschließlich profitorientierten Wirtschaftstreibenden muss der Staat – also Gesetzgeber und Regierung – auch die Folgekosten dieser Ausbeutung aufrechnen. Nur so wird erreicht, dass Sicherheit und Gesundheit am Arbeitsplatz das nötige Gewicht bekommen.

Arbeitsunfälle werden in der öffentlichen Meinung eher wahrgenommen als die große Vielfalt der arbeitsbedingten Erkrankungen. Hier braucht es mehr und intensivere Anstrengungen. Nur durch genaues Hinschauen, d.h. durch Kontrollen und Analysen, sowie durch das Festlegen von präzisen Zielen zur Reduzierung von Berufskrankheiten, auch von neuen Krankheiten, beispielsweise infolge der Nanotechnologien, können Verbesserungen erreicht werden.


  Derek Roland Clark, on behalf of the IND/DEM Group. – Madam President, adopting this report on health and safety at work would add yet more bureaucracy and red tape, just when I thought the Commission were intending to reduce that!

Workers losing time through illness and injury put up the cost to the enterprise concerned and hence their prices. In an EU of free movement of goods and services there is more competition, so those who do not look after their workforce lose business. People off work through illness also raise the cost of social benefits, contributing further to a rise in prices. It is therefore in a company’s best interests to keep its workforce in good health.

Good ideas always spread, so that should not be too difficult. This depends, of course, on there being a free market, but of course, if like some members of the Committee on Employment and Social Affairs you think this leads to the law of the jungle, then you have another serious illness to contend with. Apparently, Member States which promote a free market are psychiatric cases.


  Jean-Claude Martinez (NI). – Madame le Président, avec les suicides de travailleurs chez Renault et Peugeot, en France, les milliers de cancers du poumon chez les ouvriers des métiers de l'amiante, il y a évidemment un problème de santé au travail.

Pour agir, la Commission européenne présente une communication élevée au rang de stratégie pour la santé, mais en réalité quand on la lit, on se trouve en présence d'une résolution Walt Disney, rédigée par Blanche-Neige pour ses sept nains. Et effectivement c'est très mignon. Ainsi, au paragraphe 35 de la résolution, on nous dit qu'il faut avoir des modes de vie sains au travail; au paragraphe 29, il faut faire des visites médicales; au paragraphe 54, il faut des extincteurs d'incendie; au paragraphe 49, le stress n'est pas bon pour la santé, et au considérant d), on découvre que dans le bâtiment, il y plus d'accidents mortels que dans la haute fonction publique européenne.

Heureusement d'ailleurs que le rapporteur de la commission de l'industrie nous donne des solutions, avec un psychologue et un aumônier par tranche de 500 salariés.

Mais en réalité, on ne nous dit rien sur les causes des maladies au travail. Il y en a trois. D'abord, l'idéologie de l'abaissement de nos protections aux frontières qui met nos travailleurs en concurrence déloyale avec les travailleurs esclaves d'Asie. Pour résister, c'est la course à la productivité, au prix de la santé.

Ensuite, la politique sotte de l'euro fort nous prive de compétitivité monétaire. La seule variable d'ajustement, c'est alors un supplément de course à la productivité, avec encore la santé compromise.

Enfin, la philosophie névrotique de la compétitivité, c'est la guerre économique entre l'Europe, l'Asie ou l'Amérique latine. Or, pendant la guerre, il y a des blessés et des morts, en l'occurrence des victimes de maladies et d'accidents du travail. Autrement dit, le travailleur européen est dans l'arène économique planétaire comme un taureau de combat stressé et saigné qui va jusqu'au bout de sa santé. La solution, c'est alors de sortir nos salariés de cette arène planétaire déloyale, et cela s'appelle une nouvelle technologie douanière de droits de douane déductibles.


  Romano Maria La Russa, relatore per parere della commissione per l'industria, la ricerca e l'energia. − Signor Presidente, onorevoli colleghi, avrei voluto passare in rassegna i punti focali di questa strategia ed elaborare le raccomandazioni contenute nel mio parere: la necessità di garantire uguale copertura sociale a tutti i lavoratori indipendentemente dalle forme di contratto, lo snellimento delle procedure burocratiche per le medie e piccole imprese, l'esigenza di prevedere incentivi anche di carattere finanziario nella formazione sono aspetti di primaria importanza.

Ma parlare solo di ciò sarebbe tuttavia ingeneroso nei confronti di chi giustamente chiede spiegazioni e giustizia di fronte ad immani tragedie, ultima quella avvenuta pochi giorni orsono a Torino e ricordata poc'anzi anche dall'onorevole Panzeri. Nella notte del 6 e 7 dicembre un incendio divampato nello stabilimento della Thyssen Krupp ha causato la morte di sette operai: gli estintori non funzionavano. Solo in seguito si è avuta conoscenza che l'azienda era inadempiente circa le norme di sicurezza! Il Parlamento europeo e il sottoscritto non possono esimersi dal ricordare questa disgrazia.

Lungi, comunque, da me il voler emettere una totale condanna sulla condotta della multinazionale tedesca e di pensare anche lontanamente che l'azienda, pur colpevole, possa aver dolosamente e volontariamente omesso di adempiere agli obblighi sulla sicurezza per risparmiare. Non intendo sposare le tesi ideologiche di alcune parti di certi sindacati della Sinistra italiana che, alla notizia della chiusura dello stabilimento, lo scorso mese di giugno, si erano erti a paladini della sicurezza dichiarandosi responsabili e vigilanti sulla sicurezza degli impianti. Ma non è il momento ancora di procedere a giudizi soprattutto se affrettati.

Pur rispettando le competenze nazionali in materia, ritengo dunque urgente che l'Unione europea si adoperi per garantire piena applicazione delle leggi, in primo luogo rafforzando l'attività di vigilanza dell'Agenzia per la salute e la sicurezza sul luogo di lavoro, e di rafforzare il coordinamento degli interventi rispettivi a livello nazionale, migliorando il funzionamento del Comitato europeo dei responsabili dell'Ispettorato del lavoro.


  Μαρία Παναγιωτοπούλου-Κασσιώτου (PPE-DE). – Κυρία Πρόεδρε, η υγεία και η ασφάλεια στην εργασία είναι αναμφισβήτητο ότι συμβάλλουν στη διαχείριση της ποιότητας, την οικονομική απόδοση και την ανταγωνιστικότητα, βοηθούν δε στην ανάπτυξη της οικονομίας, την επίτευξη των στόχων του προϋπολογισμού, αλλά και των προϋπολογισμών των κοινωνικών ασφαλιστικών ταμείων. Βέβαια, εκτός από όλα αυτά τα τεχνικά, είναι και ανθρωπιστικοί λόγοι που όχι μόνον επιβάλλουν, αλλά και πρέπει να οδηγήσουν κατά προτεραιότητα στην προστασία της υγείας των εργαζομένων και στην ασφάλεια των χώρων εργασίας.

Η στρατηγική 2002-2006 απέδωσε θετικά αποτελέσματα και οι προοπτικές για το 2007 και μετέπειτα είναι θετικές εάν όλοι μαζί, δηλαδή όχι μόνον ο ευρωπαϊκός σχεδιασμός αλλά και ο αντίστοιχος εθνικός, συμβάλουμε στην παρακολούθηση και το σχεδιασμό της υγείας και της ασφάλειας, κυρίως στις ευαίσθητες κατηγορίες που είναι οι νέοι, οι πλέον ηλικιωμένοι εργαζόμενοι -τους οποίους καλούμε να συμμετέχουν στην παραγωγική διαδικασία για μεγαλύτερη διάρκεια της ζωής τους- αλλά και οι γυναίκες οι οποίες κι αυτές καλούνται να συμμετέχουν στην εργασιακή ζωή. Μια εργασιακή ζωή με καινούργιες απαιτήσεις, κατακερματισμένη με πολλές διαφορετικές συμβάσεις, αυτο-απασχόληση, καθώς και μικρομεσαίες επιχειρήσεις που δεν έχουν τη δυνατότητα των μεγάλων επιχειρήσεων να επιβάλλουν σωστές συνθήκες εργασίας και ασφάλειας. Γι’ αυτό και πρέπει να είναι φροντίδα όλων να μεταχειριστούν σωστά τους εθνικούς, αλλά και τους κοινοτικούς πόρους, όπως προτείνει η έκθεση Willmott, ώστε να επιτευχθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα.


  Μαρία Ματσούκα (PSE). – Κυρία Πρόεδρε, κατ’ αρχήν θα ήθελα να συγχαρώ τη συνάδελφο κ. Willmott, διότι η έκθεσή της κάλυψε σε μεγάλο βαθμό τα σοβαρά ελλείμματα της σχετικής ανακοίνωσης της Επιτροπής.

Αξιοπρεπής εργασία σημαίνει υγεία και ασφάλεια στην εργασία. Σημαίνει εκπόνηση μελετών για την πρόληψη επαγγελματικών κινδύνων, αλλά και διενέργεια προληπτικών ιατρικών εξετάσεων από πλευράς των εργοδοτών. Σημαίνει διά βίου μάθηση, επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση. Σημαίνει υγεία και ασφάλεια ως βασικά κριτήρια των εμπορικών συμφωνιών με τρίτες χώρες. Για να έχουν, ωστόσο, περιεχόμενο οι προτάσεις αυτές βασική προϋπόθεση είναι, ασφαλώς, ο διαρκής κοινωνικός διάλογος, αλλά κυρίως ότι θα πρέπει να αντιμετωπιστούν οι βασικές απειλές που επικρατούν στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων.

Συγκεκριμένα αναφέρομαι στην επέκταση της φτώχειας των εργαζομένων, στη ραγδαία αύξηση των άτυπων μορφών απασχόλησης και στην επιμήκυνση του χρόνου εργασίας. Αν δεν υπάρξουν συνολικά ανθρωποκεντρικές πολιτικές, ικανές να ανατρέψουν τον νέο εργασιακό μεσαίωνα, τότε οι κοινωνικές συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες.


  Αδάμος Αδάμου (GUE/NGL). – Κυρία Πρόεδρε, τα μέτρα που προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη στρατηγική μέχρι το 2012, είναι στην πλειονότητά τους επιφανειακά και επικεντρώνονται στο να μη θιγεί η ανταγωνιστικότητα.

Μπορεί ο στόχος για μείωση κατά 25% των ατυχημάτων μέχρι τη λήξη της στρατηγικής να φαίνεται εντυπωσιακός, όμως στην πραγματικότητα είναι εντελώς ανεπαρκής. Στόχος θα έπρεπε να ήταν να δημιουργηθούν οι βάσεις και να ενισχυθούν οι θεσμικές κρατικές παρεμβάσεις, ώστε ο τραγικός απολογισμός των χιλιάδων νεκρών ετησίως και άλλων τόσων με σοβαρά προβλήματα υγείας εξ αιτίας της ποιότητας της εργασίας να πλησιάσει την εξάλειψη. Αντίθετα, η εισηγήτρια εστιάζεται στην εκμετάλλευση την οποίαν υφίστανται οι εργαζόμενοι, όπως όσοι εργάζονται σε επισφαλείς θέσεις εργασίας, οι γυναίκες, οι προσωρινοί εργάτες, οι μετανάστες, οι ηλικιωμένοι και προτείνει σκλήρυνση των μέτρων κατά των εργοδοτών, καθώς και διασφαλισμένη εποπτεία.

Από τις πιο σημαντικές συνεισφορές της έκθεσης, είναι ίσως η διαπίστωση ότι η μόνιμη εργασία είναι προϋπόθεση για την καταπολέμηση των ατυχημάτων και των εργατικών ασθενειών.

Επί πλέον, εκτός των ατυχημάτων, περισσότερη προσοχή πρέπει να δοθεί και στις αιτίες που κρύβονται κάτω από την ανάπτυξη διανοητικών ασθενειών, τον εθισμό και τους ψυχολογικούς κινδύνους στον εργασιακό χώρο.

Χρειάζεται, λοιπόν, μια πολύπλευρη αντιμετώπιση όλων των παραγόντων που επηρεάζουν την υγεία και την ασφάλεια στο χώρο εργασίας.


  Jiří Maštálka, za skupinu GUE/NGL. – Vážené kolegyně, vážení kolegové, musím říci, že když jsem si přečetl strategii Společenství pro bezpečnost a ochranu zdraví při práci na období 2007–2012, kterou v únoru minulého roku předložila Evropská komise, byl jsem v mnoha směrech zklamán. Přestože si Komise v této strategii stanovila poměrně ambiciózní cíl snížit počet pracovních úrazů o 25 %, obsahuje jen velmi málo konkrétních iniciativ a doporučení, jak tohoto cíle dosáhnout. Navíc opět se zaměřuje hlavně na pracovní úrazy, což je samozřejmě pouze část zdravotních problémů souvisejících s prací. Nemoci z povolání jsou jaksi stranou, což podle mého názoru je krokem zpátky.

Na druhou stranu chci a musím poděkovat a pogratulovat kolegyni Willmott k její zprávě o této strategii. Zpráva na rozdíl od dokumentu Komise obsahuje mnoho konkrétních návrhů a doporučení, jak dosáhnout lepších výsledků v oblasti bezpečnosti a ochrany zdraví při práci. Jsem rád, že zpravodajka zdůrazňuje i nutnost správně určit a vyčíslit rakovinu jako nemoc z povolání pro stanovení cílů ke snížení tohoto závažného onemocnění. Do této doby pouze 5 % případů onemocnění rakovinou, které bylo způsobeno výkonem pracovní činnosti, bylo označeno jako nemoc z povolání.

Velmi jsem přivítal, že do zprávy byl zahrnut i můj pozměňovací návrh, který jsem předložil ve Výboru pro zaměstnanost, o nutnosti zajištění bezplatného přístupu k technickým normám široké veřejnosti. Toto je problém, se kterým se zaměstnanci mnoha členských zemí stále potýkají a je třeba ho napravit.


  Kathy Sinnott (IND/DEM). – Madam President, if we are going to reduce workplace accidents, we need to know how they happen. We cannot study all accidents and all near misses but, let me tell you, a 19-year-old Irish lad died on a construction site because his lighter Japanese bulldozer had heavy European shovels. His death was registered as a construction death and the Irish Health and Safety Authority never looked any further. So how can we save the next person that drives a tractor with mismatched equipment? Because we do not know.

We cannot investigate everything, but we can look at all fatal and debilitating accidents, especially those in the most dangerous sectors like agriculture, fishing, construction and transport. We need to break it down to make practical measures. Also, aside from risk jobs, we have very vulnerable sections of the workforce – elderly, disabled and workers who do not speak the language of their present workplace.


  Luca Romagnoli (NI). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, inizio partecipando al cordoglio per la tragedia del lavoro che ha colpito gli operai dello stabilimento torinese e vi sottopongo l'incontestabile fatto che in Italia troppo spesso si muore per incidenti sul lavoro perché troppo poco si fa in termini di prevenzione e rispetto delle norme.

La responsabilità di questo è equamente ripartita tra impresa, sindacati ed enti di controllo: c'è chi fa impresa anche ricorrendo al lavoro nero, soprattutto di extracomunitari, o chi fa impresa come la Thyssen Krupp, con arroganza veteroindustriale; c'è chi dovrebbe difendere gli interessi dei lavoratori e spesso è assente, se non connivente, invece che vigile e pronto a segnalare agli enti preposti le lacune nel sistema di sicurezza; c'è, infine, l'ispettorato del lavoro e gli altri uffici preposti ai controlli e alla vigilanza che di propria iniziativa spesso non brillano.

Nell'Unione è necessario promuovere la sicurezza sul luogo di lavoro e la relazione Willmott in questo soddisfa assai più della proposta della Commissione. Ritengo che non si debba limitare, quando parliamo di lavoro e di industria, il discorso alla semplice garanzia della libera concorrenza e della competitività.


  Iles Braghetto (PPE-DE). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, nei luoghi di lavoro si muore ancora. Là dove con forza e creatività si dovrebbe manifestare la capacità dell'uomo di manipolare la materia, sviluppare la conoscenza e trovare sostegno per la propria vita, si manifestano troppo spesso episodi di morte e di attentato alla vita ed alla salute della persona.

Per questo la rabbia e lo sconcerto, che hanno colpito l'opinione pubblica italiana per i 7 operai morti tra le fiamme alla Thyssen Krupp di Torino nel dicembre scorso, non possono non interrogarci su cosa non ha funzionato in quella fabbrica per evitare tale disastro; di quali inadempienze siamo responsabili in tutti i luoghi in cui l'uomo lavora.

L'impianto normativo per sostenere una corretta politica di prevenzione, per definire gli obblighi delle imprese, per affrontare le nuove malattie professionali è oggi in fase avanzata in Europa. Ma sono carenti i controlli, le ispezioni per far rispettare le leggi, il personale ed i mezzi finanziari. Manca ancora una cultura che valuti l'importanza di rigorosi servizi di prevenzione, che ritenga la prevenzione un processo continuo e non un obbligo una tantum, che attui un dialogo continuo tra le parti per un effettivo sviluppo di elevati standard di sicurezza, che sappia cogliere l'emergere di nuove malattie professionali di carattere psicosociale.

Penso anche e concludo, che vada ripreso, il tema oggetto del Libro verde sulla responsabilità sociale delle imprese, quale elemento coagulante ed innovativo, rispetto all'impegno per la riduzione degli infortuni e delle malattie professionali.


  Richard Falbr (PSE). – V úvodu bych chtěl poděkovat kolegyni Willmottové za velmi pečlivě připravenou zprávu. Konstatuje se, že cílem Komise je snížení počtu pracovních úrazů o 25 %. Nevěřím, že se to podaří. Je tu nedostatečný počet inspektorů práce a mají k dispozici nedostatečné nástroje ke zjednání nápravy. Dochází neustále ke snižování vlivu odborů, které se již nezúčastňují v mnoha zemích vyšetřování příčin pracovních úrazů a odstraňovaní následků. Za další je tu existující džungle, kterou je zaměstnávání zaměstnanců agenturami, a pak je tu tlak o neustálé prohlubování tzv. flexibility v čerpání pracovní doby, což vede k tomu, že zaměstnanci pracují mnoho hodin a zvyšuje se riziko úrazu.


  Ewa Tomaszewska (UEN). – Pani Przewodnicząca! Projekt rezolucji podkreśla odpowiedzialność społeczną przedsiębiorstw za bezpieczeństwo i higienę pracy zwracając uwagę na aspekt uczciwej konkurencji. Uwzględnia szczególną wagę dialogu między partnerami społecznymi, a w szczególności roli związków zawodowych w poprawie bezpieczeństwa w środowisku pracy.

Zwraca uwagę na potrzebę szczególnego potraktowania małych i średnich przedsiębiorstw w strategii na rzecz poprawy BHP i potrzebę stałego szkolenia pracowników. Większość wypadków to te z udziałem osób rozpoczynających pracę, jeszcze bez doświadczenia, a także osób, które mają zbyt mało czasu na wypoczynek po pracy.

Zawiera istotne uwagi dotyczące rehabilitacji i integracji w środowisku pracy osób po wypadku powracających do pracy, a także wymaganie niedyskryminowania w dostępie do zatrudnienia osób z chorobą nowotworową. Gratuluję sprawozdawcy.


  Jacek Protasiewicz (PPE-DE). – Pani Przewodnicząca! Od lat toczymy w tej izbie debatę na temat europejskiej strategii dotyczącej rynku pracy. Wśród nas jest wiele opinii, w którym kierunku te działania powinny zmierzać. Są tacy, którym bliska jest idea głębokiej harmonizacji prawa pracy, inni z kolei bronią stanowiska, że naturalne zróżnicowanie europejskich rynków pracy jest korzystne dla unijnej gospodarki.

Jak państwo wiedzą, moje poglądy w tej sprawie bliższe są temu drugiemu stanowisku, z jednym zasadniczym wyjątkiem. Tym wyjątkiem są regulacje dotyczące bezpieczeństwa i higieny w miejscu pracy. Uważam bowiem, że właśnie w tym obszarze aktywność instytucji wspólnotowych jest zarówno uzasadniona, jak i potrzebna.

Po ostatnich rozszerzeniach Wspólnoty obserwujemy jeszcze większe zróżnicowanie warunków wykonywania pracy. Zróżnicowanie to ma charakter zarówno terytorialny, jak i środowiskowy, bowiem niezależnie od kraju więcej wypadków przy pracy i chorób zawodowych zdarza się takim grupom, jak migranci, młodzi pracownicy czy osoby pracujące w starszym wieku. Nie chcę przez to powiedzieć, że są to grupy celowo i świadomie dyskryminowane. Jest to raczej konsekwencja niedostatecznego wyszkolenia i braku doświadczenia. Tym bardziej jednak należy zadbać o odpowiednie warunki bezpieczeństwa i higieny dla tych właśnie pracowników.

Chciałbym również podkreślić, że niezależnie od kraju członkowskiego większy problem z dotrzymaniem najwyższych standardów bezpieczeństwa w miejscu pracy obserwujemy w takich sektorach, jak budownictwo, rolnictwo i transport. Jest to zrozumiałe ze względu na specyfikę wykonywanej tam pracy, ale też jest faktem, że w tych branżach działają przede wszystkim małe i średnie przedsiębiorstwa, których możliwości finansowe, organizacyjne, prawne nie ułatwiają dostosowania się do wysokich wymogów bhp. Właśnie tym przedsiębiorstwom należy się zarówno ze strony Unii Europejskiej, instytucji unijnych, jak i rządów państw członkowskich wsparcie, i to w trybie pilnym. Nie jest tu metodą wyłącznie karanie i zwiększanie nadzoru. Instrumentom tym, oczywiście koniecznym, towarzyszyć winny inwestycje w edukację zarówno pracowników, jak i pracodawców oraz finansowe wsparcie dla lepszego i bezpieczniejszego wyposażenia stanowiska pracy.


  Gabriela Creţu (PSE). – Salutăm bunele intenţii ale Comisiei, eficienţa poate fi însă îndoielnică.

Pentru a maximiza impactul politicilor şi proteja lucrătorii, sunt necesare statistici corecte privind bolile profesionale. Datele existente sunt parţiale, subevaluează fenomenele sau ignoră realitatea. Principalele afectate de această deficienţă sunt femeile. Întâi, pentru că lucrează mai mult în economia informală sau în „economia gri”.

Efectele condiţiilor de muncă asupra sănătăţii nu sunt înregistrate deloc în acest sector. Cadrul legal existent conservă o abordare care pune accent pe accidente şi riscurile din ramurile zise „grele”, masculine, ale economiei.

Solicităm Comisiei o mai atentă luare în considerare a diferenţelor specifice dintre angajaţi şi angajate, evaluarea disponibilităţii datelor segregate pe genuri şi a celor ce urmăresc efectele pe termen lung şi consecinţele psihice ale activităţii.

Pentru a proba relevanţa solicitării, vă invităm într-o fabrică din industria textilă. Auzul şi văzul pot fi puternic afectate,iar bolile circulatorii sunt foarte frecvente. Statisticile ignoră situaţia. Este industria zisă „uşoară”, unde lucrează mai ales femei, iar salariile sunt mici şi pentru că n-ar exista riscuri. Astfel, actualele statistici conservă inegalităţile istorice dintre bărbaţi şi femei, incluzând decalajul salarial.


  Harald Ettl (PSE). – Frau Präsidentin! Eine Gemeinschaftsstrategie für Gesundheit und Sicherheit am Arbeitsplatz ist absolut notwendig. Während der technische Arbeitnehmerschutz deutlich steigende Erfolge zeigt, birgt die rasante Veränderung der Arbeitswelt neue Gefahren in sich. Die Probleme und Gefahren neuer chemischer Stoffe in der Arbeitswelt sind evident.

Vor allem aber – und das entspricht dem Zeitgeist in der heutigen Arbeitswelt – bringt der steigende Leistungsdruck nicht nur physische, sondern auch psychische Probleme mit sich. Unsichere Arbeitsverhältnisse und Existenzängste führen zu psychosozialen Problemen. Neue zusätzliche Aggressionspotentiale verstärken sich, zusätzliche Stressoren führen zu psychischer Gewalt und Mobbing ist an der Tagesordnung.

Besonders KMU sind für derartige Zeiterscheinungen anfällig, wenn nicht dagegengehalten, informiert, kontrolliert und ausgebildet wird. Deswegen ist diese Entschließung von größerer Bedeutung, als ihr wahrscheinlich zugebilligt wird. Ich gratuliere der Berichterstatterin.


  Paul Rübig (PPE-DE). – Frau Präsidentin! Gesundheit am Arbeitsplatz muss Priorität haben. Auch im Parlament in Brüssel und Straßburg ist noch einiger Handlungsbedarf gegeben. Wenn ich alleine die Umgebungstemperatur in diesem Saal betrachte, kann man schon fast von Gesundheitsgefährdung sprechen. Ich glaube aber, dass es auch eine Vorbildwirkung gibt.

Ich war vor wenigen Monaten in einem Hotel in Griechenland eingesperrt, wo rundherum ein Waldbrand gelodert hat. Und ich muss sagen, dieses Hotel – das war ein typisches KMU – hatte sich vorbildlichst auf diese Situation vorbereitet. Wären dort nicht alle Sicherheitsvorkehrungen perfekt gestaltet gewesen, gut organisiert und auch dementsprechend vorbereitet, hätten dort wahrscheinlich viele Menschen nicht überleben können. Deshalb glaube ich, dass gerade dieses Lernen – wie der Kollege Ettl gesagt hat, dieses Ausbilden und Vorbereiten auf Krisenfälle – eine ganz besondere Bedeutung hat. Hier wären auch Anreizsysteme sinnvoll, dass z.B. die Versicherungen jenen Betrieben, die ausgebildete Mitarbeiter haben, auch dementsprechend günstigere Prämien einräumen und dass man auch von der Sozialversicherung entsprechende Schulungsmaßnahmen anbietet.


  Miroslav Mikolášik (PPE-DE). – Ako poslanec a lekár vítam plán Komisie znížiť pracovné úrazy v rámci Európskej únie v priemere o 25 % a uvedomujem si potrebu implementácie účinnejších opatrení vo všetkých členských štátoch, medzi ktorými jestvujú až priepastné rozdiely.

Okrem odvetví, ako je obrábanie kovov, stavebníctvo, práca s elektrinou či lesníctvo, chcem poukázať aj na veľkú rizikovosť práce lekárov a zdravotníckych pracovníkov, ktorí sú pri výkone svojho povolania vystavení obrovskému riziku infekcie a ochoreniu na AIDS, tuberkulózu, hepatitídu a mnohé ďalšie infekcie. Som zároveň znepokojený, že zníženie počtu pracovných úrazov a hlavne chorôb z povolania sa netýkalo napr. migrujúcich pracovníkov, pracovníkov s neistými zmluvami, pracovníkov s nízkou kvalifikáciou, žien v určitých podnikoch, ako sú malé a stredné podniky.

Chcel by som vyzdvihnúť opatrenia niektorých štátov, ktoré úspešne implementujú komplexnú rehabilitáciu po úraze ako podmienku úspešnosti znovuzačlenenia do pracovného procesu.


  Silvia-Adriana Ţicău (PSE). – În calitate de raportor în cadrul Comisiei ITRE pentru acest document, am solicitat promovarea activă a participării la sindicatele europene şi am solicitat Comisiei să propună un cadru legal, care să încurajeze partenerii sociali să poarte negocieri transfrontaliere.

Comisia Europeană şi statele membre ar putea finanţa formarea reprezentanţilor lucrătorilor, care să apere şi să promoveze drepturile acestora privind siguranţa şi sănătatea la locul de muncă.

De asemenea, am solicitat tuturor statelor membre să semneze şi să ratifice Convenţia Naţiunilor Unite privind protecţia drepturilor lucrătorilor migranţi şi a membrilor familiilor acestora şi să coordoneze îmbunătăţirea accesului la instruire, în special pentru lucrătorii pe fracţiune de normă şi lucrătorii contractuali, pentru a facilita găsirea unui loc de muncă mai stabil.

Consider că statele membre ar trebui să implementeze măsurile necesare pentru ca munca în condiţii grele sau periculoase să se regăsească în drepturile de protecţie socială de care beneficiază persoana, atât pe perioada de activitate, cât şi pe perioada de pensie.


  Monica Maria Iacob-Ridzi (PPE-DE). – Adoptarea unei strategii europene privind sănătatea şi siguranţa muncii este o iniţiativă binevenită a Comisiei Europene. Consider însă necesară analiza unor aspecte suplimentare. Trebuie să avem în vedere, aşa cum bine spunea şi unul dintre colegii mei care au vorbit anterior, că există o situaţie specială în privinţa imigranţilor de pe piaţa europeană a muncii.

Un studiu recent al Comisiei Europene arată că emigranţii sunt expuşi unor riscuri mult mai mari în ceea ce priveşte sănătatea şi siguranţa la locul de muncă. Acest lucru se datorează atât preponderenţei muncii la negru, cât şi altor factori precum: necunoaşterea drepturilor sociale şi de pensie între statele membre ale Uniunii şi, bineînţeles, probleme în utilizarea transfrontalieră a asigurărilor de sănătate.

Acestea sunt chestiuni care ţin de competenţa europeană, iar Comisia ar trebui să urmărească atent implementarea normelor Uniunii, astfel încât situaţia precară a imigranţilor să fie îmbunătăţită.

Mai mult, fondurile europene pot fi folosite pentru pregătirea unui număr suplimentar de inspectori de protecţie a muncii care pot identifica nereguli privind sănătatea şi, bineînţeles, siguranţa angajaţilor.


  Stephen Hughes (PSE). – Madam President, I would like to speak about needlestick injuries, because I was responsible for the 2006 report on this issue. I wonder whether the Commissioner would agree with me that, where a risk is identified that needs to be tackled at European level, then there is a need for the Commission to ask expeditiously.

If he does agree, I wonder whether he can explain why it took a full year for the Commission to manage and assess the first round of consultation with the social partners on needlestick injuries, even though there were only 10 responses in that consultation.

I wonder whether he can also assure us that work on this issue will proceed faster in the year ahead. One million workers a year are affected by needlestick injuries. That means around one and half million will have been affected since the report was completed by Parliament. Could the Commission please act a little faster in future?


  Σταύρος Δήμας, Μέλος της Επιτροπής. − Κυρία Πρόεδρε, ευχαριστώ όλους τους ομιλητές για τις πολύ θετικές παρεμβάσεις τους.

Πράγματι, κάθε ατύχημα, κάθε τραυματισμός, κάθε θάνατος στην εργασία, όπως αυτοί που συνέβησαν τον περασμένο Δεκέμβριο στο Τορίνο της Ιταλίας, μας υπενθυμίζει ότι χρειάζεται να γίνουν περισσότερα για την προστασία των εργαζομένων γυναικών και ανδρών της Ευρώπης. Μας υπενθυμίζει ότι πρέπει να γίνουν περισσότερα, ώστε να επιτευχθεί ο απώτατος στόχος μας: να καταστεί δηλαδή η Ευρώπη ένας ασφαλέστερος τόπος εργασίας.

Η νέα στρατηγική αποσκοπεί ακριβώς στην μείωση της σημερινής απαράδεκτης κατάστασης εργατικών ατυχημάτων και επαγγελματικών νόσων.

Θα ήθελα να τονίσω ότι λαμβανομένων υπόψη των διαθέσιμων ανθρωπίνων πόρων, κρίνεται ότι η τρέχουσα διάθεση προσωπικού θα επιτρέψει στις υπηρεσίες της Επιτροπής να πραγματοποιήσουν δεόντως τα καθήκοντά τους σε αυτόν τον τομέα. Στο πλαίσιο της συνολικής εξέλιξης των ανθρώπινων πόρων που διατίθενται στον τομέα της απασχόλησης και των κοινωνικών υποθέσεων, η Επιτροπή θα αξιολογεί συνεχώς το φόρτο εργασίας στους διάφορους ειδικούς τομείς και θα διαθέτει προσωπικό ανάλογα.

Θα ήθελα επίσης να αναφέρω στο θέμα της μόλυνσης από βελόνες, ότι ετοιμάζουμε σχετική πρόταση τροποποίησης της οδηγίας την οποίαν θα υποβάλουμε εντός του 2008.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω και πάλι το Σώμα γι’ αυτή τη συζήτηση και για την έγκριση της έκθεσης της κ. Willmott.

Για άλλη μια φορά καταδεικνύεται η ισχυρή πολιτική στήριξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην αρχή ότι η εργασιακή υγεία και ασφάλεια παραμένει υψηλή προτεραιότητα στην πολιτική ατζέντα και αυτό προς όφελος της οικονομίας, αλλά και ως εχέγγυο ότι οι εργαζόμενοι επιστρέφουν από την εργασία στα αγαπημένα τους πρόσωπα υγιείς και σε καλή κατάσταση.


  Glenis Willmott, rapporteur. − Madam President, I should like to thank my colleagues for their comments and to make just a couple of points.

Firstly, on the issue of cancers, it is necessary to revise the Carcinogens Directive to reflect technical progress and changes in scientific knowledge in the world of work. It is important that we have effective binding limits for carcinogens, mutagens and substances toxic for reproduction. Limit values should be based on scientific evidence, and I would urge the EU Scientific Committee to examine crystalline silica as a matter of priority. I would urge colleagues not to delete reference to this and oppose Amendment 6.

Secondly, the report calls for nanotechnologies to be monitored and potential risks to health assessed, and I would urge colleagues to oppose Amendment 5, which seeks to delete this. I fully recognise the potential benefits of nanotechnologies. Nevertheless, the rapid growth of such technologies is outstripping our understanding of the potential occupational health risks: workers can be exposed to nanoparticles through inhalation, dermal contact and ingestion, and we cannot bury our heads in the sand and refuse to carry out research and assess whether there are any risks.

Thirdly, I would just like to reiterate the call for the Commission to bring forward a legislative amendment to the Directive on risks from biological agents at work in order to address the problem of needlestick injuries. This needs to be done as a matter of urgency.

As I mentioned earlier, health and safety is a fundamental right included in the Charter. We need a strong EU strategy to ensure that this fundamental right is upheld and that workers throughout the EU are adequately protected. Each single accident and each work-related illness constitutes a breach of a worker’s fundamental rights.

We all know there is a strong economic case, as well as good business reasons, for good health and safety in the workplace but, more importantly, the strongest argument has to be the cost to human health and the lives that can be saved. One life every three and a half minutes – who can argue with that?



  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί σήμερα, Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2008, στις 12 το μεσημέρι.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142)


  Jean-Pierre Audy (PPE-DE), par écrit. – Mes premiers mots seront pour féliciter la Commission européenne pour sa stratégie communautaire 2007-2012 en matière de santé et de sécurité au travail et pour le travail accompli par notre commission parlementaire. Près de 500 000 personnes par an décèdent ou sont victimes d’une invalidité permanente pour des raisons liées au travail et il faut se réjouir de l’objectif de la Commission européenne de réduire de 25%, en moyenne, les accidents du travail dans l'Union. Je soutiens l’idée d’une meilleure action de l’Agence européenne pour la santé et la sécurité au travail basée à Bilbao (Espagne). Dans ce dossier, et plus généralement dans la construction de l’Europe sociale, je regrette que ni le rapport ni, d’ailleurs, la communication de la Commission européenne, ne mettent en exergue qu’il est essentiel de soutenir les partenaires sociaux, lesquels, il faut sans cesse le rappeler, disposent, dans le cadre des traités actuels, avec les articles 137 et suivants du traité instituant la Communauté européenne (TCE), - et cela a été confirmé par le traité de Lisbonne en cours de ratification - d’instruments juridiques permettant la construction d’un droit social européen.

Aġġornata l-aħħar: 8 t'Ottubru 2008Avviż legali