Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2010/2103(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή των εγγράφων :

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A7-0310/2010

Συζήτηση :

PV 24/11/2010 - 20
CRE 24/11/2010 - 20

Ψηφοφορία :

PV 25/11/2010 - 8.13
CRE 25/11/2010 - 8.13
Αιτιολογήσεις ψήφου
Αιτιολογήσεις ψήφου
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P7_TA(2010)0445

Συζητήσεις
Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

20. Ανθρώπινα δικαιώματα και κοινωνικά και περιβαλλοντικά πρότυπα στις διεθνείς εμπορικές συμφωνίες - Διεθνείς εμπορικές πολιτικές στο πλαίσιο των επιτακτικών αναγκών που επιβάλλουν οι κλιματικές αλλαγές - Εταιρική κοινωνική ευθύνη σε διεθνείς εμπορικές συμφωνίες (συζήτηση)
Βίντεο των παρεμβάσεων
PV
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση των ακόλουθων εκθέσεων με θέμα το διεθνές εμπόριο:

A7-0312/2010 της κ. Saifi, εξ ονόματος της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου, σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά πρότυπα στις διεθνείς εμπορικές συμφωνίες (2009/2219 (ΙΝΙ))·

A7-0310/2010 του κ. Jadot, εξ ονόματος της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου, σχετικά με τις διεθνείς εμπορικές πολιτικές στο πλαίσιο των επιτακτικών αναγκών που επιβάλλουν οι κλιματικές αλλαγές (2010/2103 (ΙΝΙ))·

A7-0317/2010 του κ. Desir, εξ ονόματος της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου, σχετικά με την εταιρική κοινωνική ευθύνη σε διεθνείς εμπορικές συμφωνίες (2009/2201 (ΙΝΙ)).

 
  
MPphoto
 

  Tokia Saifi, εισηγήτρια.(FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, το θέμα της έκθεσης αυτής προκάλεσε συζητήσεις εντός της διεθνούς κοινότητας. Οι αναπτυσσόμενες χώρες πιστεύουν ότι οι αναπτυγμένες χώρες επικαλούνται ρήτρες ανθρωπίνων δικαιωμάτων προκειμένου να δημιουργήσουν μια μορφή συγκαλυμμένου προστατευτισμού, ενώ οι αναπτυγμένες χώρες καταγγέλλουν το κοινωνικό και περιβαλλοντικό ντάμπινγκ των αναδυόμενων χωρών. Θέλησα να υιοθετήσω μια θετική προσέγγιση καταδεικνύοντας με ποιον τρόπο τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά πρότυπα και τα εμπορικά συμφέροντα μπορούν να αλληλοϋποστηρίζονται εφόσον όλες οι χώρες βρίσκονται σε ίσους όρους ανταγωνισμού.

Η ΕΕ πρέπει να ασκήσει την επιρροή της στο διεθνές εμπόριο ώστε να δρομολογήσει μια αλλαγή. Αυτό θα ήταν σύμφωνο με τα ιδρυτικά της κείμενα, τα οποία αναφέρουν ότι η ΕΕ πρέπει να συμβάλει ιδιαίτερα στην αειφόρο ανάπτυξη, το ελεύθερο και δίκαιο εμπόριο και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κατά την άποψή μου, οφείλει να ενεργεί ταυτόχρονα σε πολυμερές, διμερές και μονομερές επίπεδο.

Σε πολυμερές επίπεδο, η ΕΕ πρέπει να ενθαρρύνει τους διεθνείς οργανισμούς, ιδίως τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, ώστε να λαμβάνουν τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά πρότυπα περισσότερο υπόψη. Ταυτόχρονα, οι διεθνείς αυτοί οργανισμοί πρέπει να συνεργαστούν περισσότερο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, ιδίως, προτείνω να αναγνωριστεί στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας καθεστώς επίσημου παρατηρητή στους κόλπους του ΠΟΕ.

Όσο για το περιβάλλον, πιστεύω ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στη βελτίωση της πρόσβασης σε πράσινα αγαθά και πράσινες τεχνολογίες, δεδομένου ότι όχι μόνο προωθούν νέες μορφές πολιτικών για την απασχόληση, αλλά και παρέχουν νέες ευκαιρίες ανάπτυξης για τις υψηλών επιδόσεων ευρωπαϊκές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτόν. Θα πρέπει επίσης να εξεταστεί το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός πραγματικού Παγκόσμιου Οργανισμού Περιβάλλοντος στον οποίο θα μπορούσαν να παραπέμπονται περιπτώσεις περιβαλλοντικού ντάμπινγκ.

Σε διμερές επίπεδο, η ΕΕ μπορεί πραγματικά να αποτελέσει παράδειγμα. Αν και χαίρομαι που οι συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών της νέας γενιάς περιέχουν δεσμευτική ρήτρα περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θα ήθελα αυτό να επεκταθεί και στο κεφάλαιο για την αειφόρο ανάπτυξη.

Επιπλέον, τις συμφωνίες αυτές διαπραγματεύεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Πρέπει να διασφαλίζει ότι περιλαμβάνουν μια σειρά κοινωνικών και περιβαλλοντικών προτύπων που πρέπει να τηρούν όλοι οι εμπορικοί εταίροι της ΕΕ. Ανάλογα με τον βαθμό οικονομικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής ανάπτυξης στην εκάστοτε χώρα, τα βασικά αυτά πρότυπα θα μπορούσαν να συμπληρωθούν με επιπρόσθετες συμβάσεις, για κάθε περίπτωση χωριστά. Αυτή η σταδιακή και ευέλικτη προσέγγιση θα επέτρεπε πιο δίκαιες σχέσεις με τους διάφορους εμπορικούς εταίρους μας και θα ήταν περισσότερο δίκαιη για όλους. Πάνω από όλα, πρέπει να υπάρξει μεγαλύτερη παρακολούθηση της εφαρμογής των διμερών συμφωνιών. Προτείνω, επομένως, να διεξάγονται εκτιμήσεις επιπτώσεων πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τις διαπραγματεύσεις και να μην καλύπτουν πλέον μόνο την αειφόρο ανάπτυξη αλλά να εξετάζουν και το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Τέλος, ελπίζω πολύ ότι θα υπάρξουν γρήγορα εξελίξεις σε μονομερές επίπεδο, δεδομένου ότι το σύστημα γενικευμένων προτιμήσεων πρέπει να μεταρρυθμιστεί αρκετά σύντομα. Όπως γνωρίζετε, το ΣΓΠ απαιτεί την κύρωση περίπου 30 διεθνών συμβάσεων για τα ανθρώπινα και εργασιακά δικαιώματα, την προστασία του περιβάλλοντος και τη χρηστή διακυβέρνηση. Αν και οι εν λόγω συμβάσεις έχουν επικυρωθεί ευρέως, στην πράξη δεν έχουν εφαρμοσθεί ορθά και σε αυτό ακριβώς το σημείο πρέπει να εστιάσουμε τις προσπάθειές μας. Η Επιτροπή πρέπει να ξεκινήσει έρευνες, ή ακόμη και να άρει τις προτιμήσεις εάν υπάρχει σειρά ενδείξεων που την οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι συμβάσεις δεν έχουν τεθεί σε εφαρμογή.

Εν κατακλείδι, ορισμένες από τις ενέργειες αυτές μπορούν να πραγματοποιηθούν τώρα, οι στάσεις όμως δεν θα αλλάξει εν μία νυκτί. Η ΕΕ πρέπει να αναλάβει σταδιακά δράση σε όλα τα επίπεδα για την επίτευξη δικαιότερων και πιο ισότιμων εμπορικών σχέσεων.

 
  
MPphoto
 

  Yannick Jadot, εισηγητής. (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, πιστεύω ότι, τη στιγμή ακριβώς που η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει την εμπορική της πολιτική μετά τη συνθήκη της Λισαβόνας ενώ ταυτόχρονα επιχειρεί να τη συμβιβάσει με τη βιομηχανική της πολιτική, το γεγονός ότι το παρόν Σώμα συζητά ταυτόχρονα τρεις εκθέσεις που εξετάζουν ζητήματα τα οποία τελικά υπάγονται στην ίδια πολιτική και δημόσια συζήτηση με θέμα «τι είναι εμπόριο και πώς μπορεί να συμβιβασθεί με ζητήματα κοινωνικά, περιβαλλοντικά και ανθρωπίνων δικαιωμάτων;» πρέπει να επικροτηθεί.

Στην πραγματικότητα, είμαστε τελικά σε μια κατάσταση μόνιμης σχιζοφρένειας: παντού οι επιχειρήσεις μετεγκαθίστανται, τα κοινωνικά δικαιώματα τίθενται υπό αμφισβήτηση, η υποβάθμιση του περιβάλλοντος αυξάνεται και, την ίδια στιγμή, βρισκόμαστε σε διαπραγματεύσεις για συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών, βρισκόμαστε σε διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) για μια ολόκληρη σειρά μέτρων τα οποία, δυστυχώς, είναι τελείως ασύμβατα με τον δημόσιο διάλογο στον οποίο οι πολίτες μας προσπαθούν να συμμετάσχουν.

Πώς μπορεί να εξηγηθεί στους λαούς μας σήμερα ότι μια μπάλα ποδοσφαίρου που εισέρχεται στην ευρωπαϊκή αγορά και παράγεται υπό αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, όπου το περιβάλλον γίνεται σεβαστό, και μια μπάλα ποδοσφαίρου που παράγεται με παιδική εργασία ή σε μια χώρα όπου απαγορεύονται τα εμπορικά συνδικάτα, είναι η ίδια μπάλα ποδοσφαίρου; Δεν μπορούμε να το εξηγήσουμε αυτό στους πολίτες μας. Ευθύνη μας σήμερα λοιπόν είναι να ενσωματωθούν τα εν λόγω περιβαλλοντικά και κοινωνικά ζητήματα στο εμπόριο.

Ως προς την έκθεσή μου πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά το εμπόριο υπάρχουν σήμερα ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες των οποίων οι εισαγωγές προϊόντων αντισταθμίζουν σε μεγάλο βαθμό τις μειώσεις των εκπομπών τους. Το ένα τρίτο των εκπομπών της Ευρώπης δεν παράγονται στην Ευρώπη αλλά αντιστοιχούν σε εισαγόμενα προϊόντα. Είναι επομένως απαραίτητο να ενσωματωθεί το ζήτημα του κλίματος στις εμπορικές πολιτικές μας.

Πώς μπορεί να εξηγηθεί στους πολίτες μας ότι, την ίδια στιγμή που συνάπτουμε συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών η οποία ενδεχομένως θα οδηγήσει σε αποψίλωση των δασών, προσερχόμαστε στο Κανκούν για να διαπραγματευθούμε συμφωνία μείωσης των εκπομπών που οφείλονται στην αποψίλωση και την υποβάθμιση των δασών (REDD) με στόχο την παροχή οικονομικής αποζημίωσης για τη μη αποψίλωση των δασών στις χώρες του Νότου; Είναι επομένως απαραίτητο να συμβιβάσουμε αυτά τα διαφορετικά ζητήματα.

Όταν συντάσσαμε την παρούσα έκθεση –και θα ήθελα να ευχαριστήσω τους σκιώδεις εισηγητές από τις διάφορες Ομάδες– προσπαθήσαμε να είμαστε όσο το δυνατόν περισσότερο εποικοδομητικοί. Ελπίζω ότι αυτό θα αντικατοπτριστεί στην αυριανή ψηφοφορία. Προσπάθησαμε επίσης να θέσουμε τέρμα στις συζητήσεις τύπου άσπρο ή μαύρο. Δεν δηλώνουμε πλέον ότι η ελευθέρωση του εμπορίου και η καταπολέμηση της αλλαγής του κλίματος θα καταστρέψει το 100% των βιομηχανιών μας στην Ευρώπη ενώ, κατά κάποιον τρόπο, δεν ενδιαφερόμαστε επειδή το ζήτημα του κλίματος πρέπει να υπερισχύσει.

Όταν ασχολούμασταν με το ζήτημα της διαρροής άνθρακα, για παράδειγμα, προσπαθούσαμε πάντοτε να καθορίζουμε ποιος τομέας δραστηριότητας ενδέχεται να τεθεί σε κίνδυνο και ποια εργαλεία θα μπορούσαν να αναπτυχθούν για την προστασία του εν λόγω τομέα. Το ίδιο ισχύει και για τους νόμους που διέπουν το πλαίσιο για τη συζήτηση περί αντιντάμπινγκ εντός του ΠΟΕ. Το ίδιο ισχύει και για τις διαδικασίες και μεθόδους παραγωγής. Σε όλα αυτά τα ζητήματα προσπαθήσαμε, μαζί με τις άλλες Ομάδες, να υποβάλουμε προτάσεις ώστε να βελτιωθεί η κατάσταση και πιστεύω ότι όντως καταλήξαμε σε συγκεκριμένες προτάσεις που είναι ανάλογες με τις φιλοδοξίες μας, καθώς και με την εντολή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και όλων των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων.

Θα ήθελα απλώς να αναφέρω για μια ακόμη φορά ότι ελπίζω ότι το εποικοδομητικό πνεύμα συνεργασίας με το οποίο συντάχθηκε η έκθεση αυτή θα αντικατοπτριστεί στην αυριανή ψηφοφορία και, για άλλη μια φορά, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους συναδέλφους μου για το έργο που επιτέλεσαν.

 
  
MPphoto
 

  Harlem Desir, εισηγητής.(FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα και εγώ να ξεκινήσω ευχαριστώντας τους συναδέλφους μου στην Επιτροπή Διεθνούς Εμπορίου και, ιδίως, τους σκιώδεις εισηγητές από τις διάφορες Ομάδες για τη συνεργασία τους στην εκπόνηση της παρούσας τρίτης έκθεσης για ένα σχετικό θέμα. Είμαστε σήμερα σε θέση, χάρη στη συνεργασία αυτή, να παρουσιάσουμε μια σειρά καινοτόμων και συγκεκριμένων προτάσεων για την προώθηση της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης μέσα στο πλαίσιο της εμπορικής πολιτικής της ΕΕ.

Μετά τη διεθνή κρίση και την οικονομική και κοινωνική ζημία που προκάλεσε, και μετά από τις συζητήσεις που πυροδότησε, τις προσδοκίες που εκφράστηκαν από τους πολίτες και τις πολιτικές προσδοκίες για την άντληση διδαγμάτων, κοινή μας πεποίθηση είναι ότι η εμπορική πολιτική της Ευρώπης πρέπει να συνεισφέρει περισσότερο από ποτέ στους στόχους της ρύθμισης της παγκοσμιοποίησης και, ειδικότερα, στους κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς στόχους.

Η ρύθμιση αυτή αφορά τα κράτη και τις οικονομίες τους, είναι όμως σαφές ότι οι κύριοι οικονομικοί παράγοντες είναι οι επιχειρήσεις και ειδικότερα οι πολυεθνικές: αυτοί είναι οι κυριότεροι παράγοντες του παγκόσμιου εμπορίου. Έχουν επωφεληθεί περισσότερο από το άνοιγμα των αγορών, όχι μόνο όσον αφορά την πρόσβαση σε πελάτες, αλλά και για να εξωτερικεύσουν ένα μέρος της παραγωγής τους και να διαφοροποιήσουν την αλυσίδα εφοδιασμού τους συχνά μέσω της εγκατάστασης σε χώρες με χαμηλό κόστος παραγωγής και, πάνω από όλα, όπου οι κοινωνικοί και περιβαλλοντικοί κανόνες εφαρμόζονται λιγότερο αυστηρά.

Η ελευθέρωση του εμπορίου συνοδεύεται από εντονότατο ανταγωνισμό μεταξύ των χωρών για την προσέλκυση ξένων επενδυτών και από εντατικοποίηση του ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων. Αυτό οδηγεί συχνά σε απαράδεκτες καταχρήσεις στο πεδίο των εργασιακών συνθηκών, καθώς και σε παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σε επιβάρυνση του περιβάλλοντος.

Από την καταστροφή της Bhopal σε θυγατρική μιας πολυεθνικής χημικών στην Ινδία, η οποία στοίχισε τη ζωή σε χιλιάδες θύματα και για την οποία η μητρική εταιρεία δεν έχει ακόμη τιμωρηθεί μέχρι σήμερα, έως τη συμπεριφορά των πετρελαϊκών και εξορυκτικών εταιρειών στην Αφρική, στη Βιρμανία και σε πολλές άλλες χώρες, η οποία καταστρέφει το περιβάλλον τους και υποβαθμίζει τους εργαζομένους τους σε δούλους, και από την παιδική εργασία στα εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας στην Ασία έως τη δολοφονία των συνδικαλιστών στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις στην Κεντρική Αμερική, τα παραδείγματα είναι πάμπολλα. Είναι δε ακόμη περισσότερο απαράδεκτα δεδομένου ότι συχνά αφορούν επιχειρήσεις από εκβιομηχανισμένες χώρες, τις θυγατρικές και την αλυσίδα εφοδιασμού τους, μεταξύ άλλων και ευρωπαϊκές επιχειρήσεις.

Η κατάσταση αυτή οδήγησε, πριν από πολλά χρόνια, σε συζήτηση και εκστρατεία η οποία, θα προσέθετα, υποστηρίχθηκε επανειλημμένα στο παρόν Σώμα με την υιοθέτηση ψηφισμάτων για την εταιρική κοινωνική και περιβαλλοντική ευθύνη. Η πρόοδος που σημειώθηκε στην εταιρική κοινωνική ευθύνη (ΕΚΕ) δεν έχει ακόμη φτάσει το επίπεδο της συζήτησης για τα κοινωνικά πρότυπα στις εμπορικές συμφωνίες, το αντικείμενο της έκθεσης της κ. Saifi. Αυτό είναι κατανοητό, διότι οι εμπορικές συμφωνίες αφορούν νομικούς κανόνες που έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα μεταξύ των κρατών, ενώ η εταιρική κοινωνική ευθύνη αφορά εθελοντικές δεσμεύσεις εκ μέρους των επιχειρήσεων. Ταυτόχρονα, όμως, είναι παράδοξο, διότι η ΕΚΕ και οι κοινωνικές και περιβαλλοντικές ρήτρες οδεύουν προς την ίδια κατεύθυνση, δηλαδή προς μια παγκοσμιοποίηση η οποία θα σέβεται περισσότερο τα ανθρώπινα δικαιώματα και το περιβάλλον και θα ευνοεί την αειφόρο ανάπτυξη.

Προτείνουμε συνεπώς την ενσωμάτωση της ΕΚΕ στις εμπορικές συμφωνίες και, συγκεκριμένα, την ενσωμάτωση ρήτρας εταιρικής κοινωνικής ευθύνης στα κεφάλαια για την αειφόρο ανάπτυξη ιδίως των συμφωνιών ελεύθερων συναλλαγών, με την ανάληψη μιας σειράς σαφών και επαληθεύσιμων δεσμεύσεων εκ μέρους των επιχειρήσεων. Πρώτον, πρέπει να υπάρξει αμοιβαία δέσμευση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των εταίρων της ώστε να ενθαρρυνθούν οι επιχειρήσεις να αναλαμβάνουν δεσμεύσεις όσον αφορά την ΕΚΕ και να τις υποβάλλουν σε έλεγχο: την καθιέρωση «σημείων επαφής» όχι μόνο για την προώθηση της ενημέρωσης αλλά και για την παραλαβή των ενδεχόμενων καταγγελιών από συνδικαλιστές και την κοινωνία των πολιτών· την απαίτηση να δημοσιεύουν οι επιχειρήσεις τους απολογισμούς τους τακτικά, γεγονός το οποίο θα ενισχύσει τη διαφάνεια· την απαίτηση λογοδοσίας· και την υποχρέωση επιμέλειας για τις επιχειρήσεις και τη λήψη προληπτικών μέτρων.

Τέλος, προτείνουμε ότι, σε περίπτωση σοβαρών παραβιάσεων των αρχών που διέπουν την ΕΚΕ, καθώς και παραβίασης των κοινωνικών δικαιωμάτων και της κοινωνικής και περιβαλλοντικής νομοθεσίας, θα πρέπει να υπάρχουν μηχανισμοί ...

(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

 
  
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Θα ήθελα να ζητήσω από όλους υπομονή, υπάρχουν όμως μερικά πράγματα που απλώς δεν πρέπει να επιτρέπεται να συμβαίνουν. Ο χρόνος ομιλίας σας είναι τέσσερα λεπτά. Παρά τη διακοπή μου, μιλήσατε για περισσότερο από τεσσεράμισι λεπτά. Θα είμαι αυστηρός με κάθε βουλευτή αυτού του Σώματος. Προσπαθώ να είμαι όσο το δυνατόν δικαιότερος, αλλά στη μέση της ομιλίας σας αναφέρατε: «Προσέχω το ρολόι». Αν θέλουμε να έχουμε ζωηρότερες συζητήσεις, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πρέπει να διαβάζουμε τις ομιλίες μας γρηγορότερα. Δεν πρέπει να σκέφτεστε μόνο τους γάλλους ψηφοφόρους σας –και αυτό ισχύει για όλους τους βουλευτές, οι οποίοι δεν θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη μόνο το δικό τους εκλογικό σώμα– επειδή όλοι οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν να έχουν πρόσβαση στη διερμηνεία των ομιλιών μέσω του δικτυακού τόπου. Σε περίπτωση που οι διερμηνείς δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τα όσα λέγονται, οι πολίτες στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν θα είναι σε θέση να καταλάβουν την ομιλία σας επειδή διαβάστηκε πάρα πολύ γρήγορα. Ως εκ τούτου, ο καθένας θα πρέπει να τηρεί τον χρόνο ομιλίας του και να μην υπεισέρχεται στον χρόνο ομιλίας άλλων βουλευτών, διότι αυτός σε τελική ανάλυση αφαιρείται από τη διαδικασία catch-the-eye.

 
  
MPphoto
 

  William (The Earl of) Dartmouth (EFD).(EN) Κύριε Πρόεδρε, αυτή είναι η δεύτερη φορά που παρευρίσκομαι στην αίθουσα και διαπιστώνω ότι ο Πρόεδρος διακόπτει έναν από τους ομιλητές λόγω του ότι μιλά πολύ γρήγορα.

Δεν γνωρίζω πόσο συχνά μιλάτε εσείς, αλλά θα πρέπει να κατανοήσετε ότι μια τέτοια διακοπή έχει ως συνέπεια τον πλήρη αποσυντονισμό του ομιλητή.

Τώρα, τυχαίνει να διαφωνώ μεν απολύτως με όσα ανέφερε ο κ. Desir, νομίζω όμως ότι, πράγματι, εφόσον οι διερμηνείς είναι αμειβόμενοι εργαζόμενοι, αν δεν μπορούν να συμβαδίσουν, αυτό είναι δικό τους πρόβλημα. Δεν είναι αρμοδιότητα του Προέδρου να διακόπτει κατά τον τρόπο με τον οποίο μόλις το πράξατε.

 
  
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Σίγουρα είναι καθήκον μου να διακόπτω. Μπορείτε να πληρώσετε έναν δρομέα των εκατό μέτρων 1 εκατ. ευρώ για να τρέξει την κούρσα των εκατό μέτρων σε 10 δευτερόλεπτα. Ωστόσο, ακόμα και αν τον πληρώσετε 100 εκατ. ευρώ, δεν θα καταφέρει να το κάνει σε πέντε δευτερόλεπτα. Είμαι υποχρεωμένος να διακόπτω τους βουλευτές σε περίπτωση που μιλούν πολύ γρήγορα. Είμαι βουλευτής του Σώματος εδώ και 13 χρόνια και γνωρίζω πολύ καλά ότι όταν οι διερμηνείς δεν μπορούν πλέον να συμβαδίσουν, πατούν ένα κουμπί και ανάβει φωτεινή ένδειξη επάνω στο γραφείο μου. Ευχαρίστως να τη δείτε αν θέλετε. Φέρει την ένδειξη «επιβραδύνετε». Το έχω ήδη βιώσει αυτό στις επιτροπές. Σε κάποιο σημείο, οι διερμηνείς δηλώνουν ότι πρόκειται να σταματήσουν να εργάζονται. Εάν κάποιος βουλευτής παραπονεθεί τότε, η όλη διαδικασία σταματάει απότομα και ο ομιλητής δεν μπορεί να συνεχίσει την ομιλία του.

(Διαμαρτυρίες)

Κυρία Beres, πράττω ό,τι και εσείς στην επιτροπή σας, εξηγώ δηλαδή την κατάσταση όταν εγείρεται θέμα επί της διαδικασίας.

(Διαμαρτυρίες)

Είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα.

 
  
MPphoto
 

  Karel De Gucht, μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να σας διαβεβαιώσω ότι εάν έτρεχα ποτέ τα 100 μέτρα, θα χρειαζόμουν τουλάχιστον 15 δευτερόλεπτα, οπότε δεν θα υπάρχει μεγάλο πρόβλημα μαζί μου –τουλάχιστον από την άποψη αυτή.

Καταρχάς, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους εισηγητές και την Επιτροπή Διεθνούς Εμπορίου για τις εν λόγω εκθέσεις, οι οποίες εγείρουν σημαντικά ζητήματα όσον αφορά τη συμβολή της εμπορικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την κατεύθυνση της επίτευξης ορισμένων από τους βασικούς στόχους της δημόσιας πολιτικής: τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την επιδίωξη της οικονομικής ευημερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, την επίτευξη αειφόρου ανάπτυξης και τον σεβασμό του περιβάλλοντος και ειδικότερα του κλιματικού συστήματος.

Καταλαβαίνετε ότι, στο σύντομο χρονικό διάστημα που έχω στη διάθεσή μου σήμερα, είναι αδύνατον να υπεισέλθω στις λεπτομέρειες της καθεμιάς. Επιτρέψτε μου όμως να κάνω μερικές γενικές παρατηρήσεις.

Οι τρεις εκθέσεις έχουν πολλά κοινά σημεία. Όλες εξετάζουν τη συνοχή των πολιτικών και, ειδικότερα, την ανάγκη η εμπορική πολιτική να ασκείται στο πλαίσιο των συνολικών στόχων της ΕΕ, ιδίως των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών της στόχων. Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω απόλυτα με τον στόχο της πλήρους αξιοποίησης όλων των μέσων που διαθέτουμε για την επίτευξη των στόχων αυτών. Ταυτόχρονα, πρέπει να τονιστεί ότι η αποτελεσματική δράση πρέπει να στηρίζεται στα μέσα εκείνα που είναι τα πλέον κατάλληλα για την αντιμετώπιση κάθε ζητήματος.

Θεωρώ την εμπορική πολιτική ως έναν από τους βασικούς παράγοντες για την προώθηση και διασφάλιση του κοινωνικού μοντέλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των αξιών και των αρχών της, γνωρίζω δε ότι υπάρχουν μεγάλες προσδοκίες από την άποψη αυτή. Όμως θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι δεν μπορούν να επιλυθούν κατ’ ανάγκη όλα τα προβλήματα με την εμπορική πολιτική. Και άλλες πολιτικές ενδέχεται να προσφέρουν σημαντικά στοιχεία ή ακόμα και καλύτερες επιλογές για αποτελεσματικές λύσεις. Θα πρέπει επίσης να γνωρίζουμε ότι η εξισορρόπηση των διαφορετικών συμφερόντων βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής δράσης. Έτσι, θα υπάρχουν πάντα επιλογές που πρέπει να γίνουν.

Οι προκλήσεις επίσης θα είναι διαφορετικές, ανάλογα με το αν εξετάζουμε αυτόνομα όργανα όπως το ΣΓΠ, διμερείς συμφωνίες ή πολυμερείς συμφωνίες. Η έκθεση της κ. Saifi σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά πρότυπα στις διεθνείς εμπορικές συμφωνίες αναγνωρίζει ότι καθεμία από τις διαστάσεις αυτές προσφέρει διαφορετικές δυνατότητες.

Σε γενικές γραμμές, η διεθνής συνεργασία έχει τη δυνατότητα να ενεργοποιήσει αποτελεσματικότερη δράση. Από την άλλη πλευρά, χρειάζονται δύο για να χορέψουν ταγκό. Πρέπει να ληφθεί υπόψη το τι είναι αποδεκτό από τους εμπορικούς εταίρους μας –και με ποιο τίμημα.

Ειδικά όταν πρόκειται για πολυμερείς ρυθμίσεις, η επίτευξη συναίνεσης μπορεί να καταστεί εξαιρετικά δύσκολη. Η ΕΕ έχει γενικό συμφέρον αναφορικά με τη βελτίωση της διεθνούς διακυβέρνησης, μεταξύ άλλων μέσω της αύξησης της συνοχής μεταξύ των δράσεων σε διάφορα φόρα: τον ΠΟΕ, τη ΔΟΕ, τις διεθνείς διαπραγματεύσεις για το κλίμα, και ούτω καθεξής.

Οι τρεις εκθέσεις σκιαγραφούν διάφορες πιθανές κατευθύνσεις της εργασίας στον τομέα αυτόν. Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να μπορούμε να διακρίνουμε μεταξύ των πρακτικών εκείνων μέτρων που ενδέχεται να αποδειχθούν επιτυχή σε σύντομο χρονικό διάστημα και εκείνων των μέτρων που είναι πιθανότερο να έχουν κάποιον αντίκτυπο στους πιο μακροπρόθεσμους στόχους. Πρέπει να έχουμε τη δυνατότητα να σκεφτόμαστε με βάση το μέλλον και να σκεφτόμαστε σφαιρικά. Από την άλλη πλευρά, η Επιτροπή επιθυμεί η εμπορική πολιτική και οι δράσεις μας σε εμπορικούς οργανισμούς να έχουν αποτελέσματα και να οδηγούν σε αποτελέσματα.

Αυτό ισχύει και για τις διμερείς συμφωνίες μας. Οι διατάξεις στις συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών δεν αποσκοπούν απλώς στο να γίνονται δηλώσεις καλών προθέσεων. Πρέπει να είναι και «εφαρμόσιμες».

Όσον αφορά την έκθεση του κ. Jadot για την κλιματική αλλαγή, θα ήθελα να υπογραμμίσω την ανάγκη να διασφαλιστεί ότι οι όποιες επιλογές είναι όντως δυνατόν να μειώσουν αποτελεσματικά τον κίνδυνο διαρροής άνθρακα και να εφαρμοστούν με λογικό κόστος. Όλοι γνωρίζουμε, για παράδειγμα, ότι επιλογές όπως τα τελωνειακά μέτρα εγείρουν ορισμένα ζητήματα: πώς γίνεται η μέτρηση, πώς γίνεται ο έλεγχος, και ούτω καθεξής. Η αλήθεια είναι ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να αξιολογούμε όλα τα σχετικά θέματα πριν από την εξαγωγή βεβιασμένων συμπερασμάτων. Με δεδομένο αυτό, η ΕΕ πρέπει οπωσδήποτε να συνεχίσει να εξετάζει όλες τις εφικτές εναλλακτικές λύσεις.

Όσον αφορά την έκθεση του κ. Desir σχετικά με την εταιρική κοινωνική ευθύνη, σημειώνω τη δήλωση ότι «οι πρωτοβουλίες της Επιτροπής θα πρέπει να επικεντρώνονται στην υποστήριξη και όχι στη ρύθμιση των δραστηριοτήτων ΕΚΕ». Υπάρχει, ωστόσο, μια λεπτή γραμμή που πρέπει να χαραχθεί μεταξύ υποστήριξης, ρύθμισης και επιβολής –μια γραμμή που ο εισηγητής διερευνεί μεν επιδέξια, η οποία όμως ενσωματώνει μεγάλο αριθμό πολιτικών και πρακτικών θεμάτων προς εξέταση. Στην ουσία, η ΕΚΕ δεν μπορεί να υποκαταστήσει τα κράτη ή να τα απαλλάξει από την ευθύνη τους ως προς την επιβολή της νομοθεσίας τους –κατά τον ίδιο τρόπο που η επιβολή των εταιρικών πολιτικών δεν είναι καθήκον των κρατικών φορέων. Είναι χρήσιμο να σημειωθεί ότι πολλά από τα θέματα αυτά εξετάζονται στην επικαιροποίηση των οδηγιών του ΟΟΣΑ για τις πολυεθνικές επιχειρήσεις που αναμένεται να εγκριθεί το 2011. Αυτό αποτελεί παράδειγμα του χρήσιμου έργου που διεξάγεται και στο οποίο συμμετέχουμε ενεργά.

Οι εκθέσεις που εξετάζουμε σήμερα περιλαμβάνουν πολύ συγκεκριμένες κατευθύνσεις σχετικά με δυνατούς τρόπους για την επέκταση του πεδίου, της αποτελεσματικότητας, της συνοχής και της διαφάνειας των ενεργειών μας όσον αφορά τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές διατάξεις των συμφωνιών ελεύθερων συναλλαγών, συμπεριλαμβανομένων διατάξεων για θέματα ΕΚΕ και κλιματικής αλλαγής. Είναι αυτονόητο ότι η Επιτροπή θα συνεχίσει να εξετάζει τις κατευθύνσεις αυτές. Σύμφωνα με τις ενστάσεις που έχω ήδη παραθέσει, θα πρέπει να αναμένετε σοβαρές επιφυλάξεις σε πολλά σημεία –αλλά και ολόψυχη συμφωνία σε άλλα.

Θα έχουμε πολλές ευκαιρίες, για παράδειγμα στο πλαίσιο της αναθεώρησης του ΣΓΠ του επόμενου έτους, να συζητήσουμε περαιτέρω τα ζητήματα αυτά κατά τους επόμενους μήνες ή έτη, μεταξύ άλλων και στο πλαίσιο των επικείμενων νομοθετικών διαδικασιών ή διαδικασιών συναίνεσης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι πρόθυμη να εξετάσει –από κοινού με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο– κατάλληλα, αποτελεσματικά και λειτουργικά μέσα προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η εμπορική πολιτική αντικατοπτρίζει δεόντως τις κοινωνικές ανησυχίες. Κατευθυντήρια αρχή θα πρέπει να είναι η προσεκτική, αναλυτική χάραξη πολιτικής με βάση μελλοντικούς στόχους, αλλά και ρεαλιστικές προσδοκίες.

 
  
MPphoto
 

  David Martin, συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων.(EN) Κύριε Πρόεδρε, πρέπει η εμπορική πολιτική της Ευρώπης απλώς να στοχεύει στην επίτευξη του μέγιστου οικονομικού οφέλους ή πρέπει να χρησιμοποιείται για τη στήριξη και την προώθηση των ευρύτερων στόχων μας: της βιώσιμης περιβαλλοντικής πολιτικής, της καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής, του κοινωνικού μας μοντέλου, της προώθησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αξιών; Οι τρεις ομιλητές πριν από εμένα –οι τρεις εισηγητές– επιβεβαίωσαν όλοι ότι η απάντηση στο ερώτημα αυτό θα πρέπει να είναι καταφατική, χαίρομαι δε που αναφέρω ότι το ίδιο έπραξε και ο Επίτροπος. Μάλιστα, ήδη περιλαμβάνουμε στην πράξη τα ανθρώπινα δικαιώματα, την προστασία του περιβάλλοντος και τους εργασιακούς κανόνες στις διμερείς εμπορικές συμφωνίες μας. Το ερώτημα όμως είναι: το πράττουμε με τρόπο που να μας επιτρέπει να διασφαλίσουμε την ορθή εφαρμογή και συμμόρφωση με τα εν λόγω πρότυπα;

Η Υποεπιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του παρόντος Κοινοβουλίου διατηρεί σοβαρές αμφιβολίες ως προς τη μέχρι τώρα αποτελεσματικότητά μας. Στην περίπτωση των μελλοντικών εμπορικών συμφωνιών, θα θέλαμε να διασφαλιστεί ότι πριν από τη μονογραφή οποιασδήποτε συμφωνίας, κάθε συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών θα υπόκειται σε εκτίμηση επιπτώσεων επί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ώστε να κατοχυρώνεται ότι από τη συμφωνία δεν απορρέουν μόνο οικονομικά οφέλη, αλλά και κέρδη ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα από κάθε τέτοια συμφωνία.

Πιστεύουμε ότι το σύστημα αναστολής συμφωνιών ελεύθερων συναλλαγών λόγω παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει να καταστεί περισσότερο διαφανές και προσβάσιμο, αναγνωρίζω δε το γεγονός ότι ο κ. De Gucht ξεκίνησε να ακολουθεί την πορεία αυτή στη συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών με την Κορέα.

Πιστεύουμε ότι σε σχέση με το ΣΓΠ+, οι δικαιούχοι πρέπει να υπόκεινται σε συνεπή και δικαιότερη συγκριτική αξιολόγηση ώστε να κατοχυρωθεί ότι η εκ μέρους τους εφαρμογή περιβαλλοντικών, κοινωνικών και ανθρωπίνων προτύπων παραμένει σε υψηλά επίπεδα και είναι συνεπής.

Η κ. Saifi, ο κ. Desir και ο κ. Jadot κατέστησαν όλοι σαφές ότι το εμπόριο δεν πρέπει να θεωρείται ως αυτοσκοπός αλλά να αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης παγκόσμιας στρατηγικής για την προώθηση ενός δικαιότερου, ασφαλέστερου και υγιέστερου πλανήτη.

 
  
MPphoto
 

  Filip Kaczmarek, συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Ανάπτυξης.(PL) Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που ο κ. De Gucht, ο κ. Desir και η κ. Saifi κατανόησαν πολύ καλά ότι εάν θέλουμε να έχουμε ίσους όρους συναλλαγών, τότε τα πρότυπα –και εννοώ τα πρότυπα με την ευρεία έννοια, συμπεριλαμβανομένων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των κοινωνικών και περιβαλλοντικών προτύπων– πρέπει να υποβληθούν σε εκτεταμένη εναρμόνιση. Τα πρότυπα αυτά αποτελούν εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα, όχι μόνο για το παγκόσμιο εμπόριο αλλά και για τη συνεργασία για την ανάπτυξη, και ακόμη πιο σημαντικό, για την επιδίωξη των αξιών που ονομάζουμε θεμελιώδεις.

Η Επιτροπή Ανάπτυξης έχει καταθέσει πολλές παρατηρήσεις σχετικά με την έκθεση Saifi. Εκφράζουμε τη λύπη μας, για παράδειγμα, που η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν διαθέτει συνολική προσέγγιση για τον τρόπο με τον οποίο οι επιχειρήσεις εκπληρούν τις υποχρεώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτό επιτρέπει σε ορισμένες επιχειρήσεις και κράτη μέλη να αγνούν τα πρότυπα αυτά. Επιμένουμε στην τήρηση των θεμελιωδών κανόνων της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας ως προκαταρκτική προϋπόθεση για τη σύναψη εμπορικών συμφωνιών.

 
  
MPphoto
 

  Catherine Greze, συντάκτρια γνωμοδότησης της Επιτροπής Ανάπτυξης. (FR) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ξεκινήσω, αν μου επιτρέπετε, εξ ονόματος της Επιτροπής Ανάπτυξης, με την επανάληψη ορισμένων βασικών ιδεών.

Θα ήθελα να επαναλάβω ότι εκείνοι οι οποίοι πλήττονται από την κλιματική αλλαγή είναι οι πλέον ευάλωτοι πληθυσμοί, μεταξύ άλλων οι αυτόχθονες πληθυσμοί, και έτσι η συμμετοχή τους στη χάραξη πολιτικής, ιδιαίτερα εμπορικής πολιτικής, είναι ουσιαστικής σημασίας.

Στη συνέχεια, θα ήθελα να επαναλάβω ότι οι εμπορικές πολιτικές της ΕΕ πρέπει να είναι συμβατές με την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και της φτώχειας. Ζητούμε την καθιέρωση περιβαλλοντικών ρητρών σε όλες τις εμπορικές συμφωνίες της ΕΕ και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), την επανεξέταση των μηχανισμών καθαρής ανάπτυξης, την πραγματική μεταφορά τεχνολογίας και την καταπολέμηση της βιοπειρατείας.

Τέλος, δεδομένου ότι το 20% των εκπομπών οφείλεται στις μεταφορές, πρέπει να κινηθούμε προς την κατεύθυνση βραχύτερων διαύλων διανομής, πρώτα και κύρια στη γεωργία, γεγονός το οποίο θα οδηγήσει στη δημιουργία θέσεων εργασίας στις δικές μας χώρες, αλλά και στις αναπτυσσόμενες χώρες, και σε μείωση των εκπομπών μας.

 
  
MPphoto
 

  Pervenche Berès, συντάκτρια γνωμοδότησης της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων.(FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, εξ ονόματος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, προσυπογράφουμε τη λογική της έκθεσης που συνέταξε ο κ. Desir στο πλαίσιο της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου. Στην επιτροπή μας, όπως και αλλού, ένα από τα πλέον επίμαχα ζητήματα που συζητήθηκαν, είναι το ζήτημα του σκοπού της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Αποτελεί αυτοσκοπό ή πρέπει να οδηγήσει στη θέσπιση νομοθεσίας αφού εφαρμοστεί από πολλές επιχειρήσεις; Η συζήτηση αυτή δεν έχει ξεκάθαρη απάντηση· μας ενθαρρύνει να αναπτύξουμε τη σκέψη μας όσον αφορά την εταιρική διακυβέρνηση και να συμβιβάσουμε τις δύο συζητήσεις.

Στην Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων πιστεύουμε ότι η κοινωνική ευθύνη είναι ουσιαστικής σημασίας εάν θέλουμε να πατάξουμε τη φοροδιαφυγή και την αδήλωτη εργασία μέσω εμπορικών συμφωνιών. Πιστεύουμε επίσης ότι, μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών που διαδραματίζουν αποφασιστικό ρόλο στην ενίσχυση της προβολής της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, τα συνδικάτα, ο κοινωνικός διάλογος και οι ευρωπαϊκές επιτροπές επιχείρησης πρέπει να συμμετέχουν πλήρως διότι συμβάλλουν ουσιαστικά. Πιστεύουμε επίσης ότι, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα εργαλεία αυτά χρησιμοποιούνται πλήρως, ζωτικό ρόλο μπορεί να διαδραματίσει το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών με την πρωτοβουλία του «προστασία, σεβασμός και επανόρθωση», και πρέπει να επωφεληθούμε από αυτή.

Πιστεύουμε επίσης ότι η εταιρική κοινωνική ευθύνη αποτελεί εργαλείο ανταγωνιστικότητας που πρέπει να διερευνηθεί. Όταν, ωστόσο, επιτευχθεί για μια ακόμη φορά συναίνεση και όταν η εταιρική κοινωνική ευθύνη οριστεί μέσα από πρότυπα που θα είναι εντέλει γενικώς αποδεκτά, θα πρέπει να είναι σε θέση να επιτύχει χωρίς να καταστεί υποκατάστατο της εργατικής νομοθεσίας ή των συλλογικών συμβάσεων.

Τέλος, θεωρούμε ότι η εταιρική κοινωνική ευθύνη, συμπεριλαμβανομένων των εμπορικών συμφωνιών, πρέπει να είναι δυναμική και να μπορεί να προσαρμοστεί σε νέους τομείς που θα χρειαστεί να καλυφθούν.

 
  
MPphoto
 

  Richard Howitt, συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων. (EN) Κύριε Πρόεδρε, ως εισηγητής του παρόντος Κοινοβουλίου για την εταιρική κοινωνική ευθύνη εδώ και πάνω από τρεις κοινοβουλευτικές περιόδους, επικροτώ θερμά την πρωτοβουλία του συναδέλφου μου, Harlem Desir, για το εμπόριο και την ΕΚΕ.

Οι εταιρείες συχνά αναφέρουν ότι πρέπει να ενσωματώσοουν την ΕΚΕ, η πρωτοβουλία δε αυτή αντανακλά το γεγονός ότι το ίδιο θα πρέπει να πράξει και η δημόσια πολιτική. Ελπίζω ότι ο Επίτροπος De Gucht θα εξετάσει αυτές τις συστάσεις στην ανακοίνωση για τη νέα εμπορική πολιτική.

Κατά τα τελευταία έτη, το έργο μου συνίσταται όλο και περισσότερο στην εκπροσώπηση των ευρωπαϊκών συμφερόντων στην προώθηση παγκόσμιων μηχανισμών ΕΚΕ. Ως εκ τούτου, ως υποστηρικτής των οδηγιών του ΟΟΣΑ –κατά την άποψή μου το κυριότερο σήμερα διεθνές πρότυπο ΕΚΕ, και μάλιστα πρότυπο που έχουν προσυπογράψει κυβερνήσεις– υποστηρίζω θερμά την παράγραφο 25, σύμφωνα με την οποία οι μελλοντικές εμπορικές συμφωνίες της ΕΕ θα πρέπει να αναφέρουν ρητά τις εν λόγω οδηγίες.

Η Επιτροπή έχει επίσημα τον έλεγχο εθνικών σημείων επαφής στο πλαίσιο των οδηγιών αυτών, ελπίζω δε ότι και η συγκεκριμένη δέσμευση θα τεθεί υπό επανεξέταση.

Έχοντας ζητήσει τη συμβουλή του καθηγητή John Ruggie σε θέματα επιχειρήσεων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμφωνώ με την απαίτηση της αιτιολογικής σκέψης ΙΖ της έκθεσης να αναλαμβάνουν οι εταιρείες τη δέουσα επιμέλεια, συγχαίρω δε την προηγούμενη σουηδική Προεδρία για την πλήρη στήριξη που παρείχε προς τις συστάσεις των Ειδικών Αντιπροσώπων του ΟΗΕ στα συμπεράσματα του Συμβουλίου.

Ο Επίτροπος πρέπει να ανατρέξει ειδικότερα στην έντονη κριτική του Ruggie για τις κυβερνητικές αδυναμίες ως προς τον σεβασμό των μελημάτων για τα ανθρώπινα δικαιώματα εφόσον η Επιτροπή αναπτύσσει τη νέα της αρμοδιότητα για τις επενδύσεις.

Ως μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής της πρωτοβουλίας για την υποβολή εκθέσεων απολογισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, επιτρέψτε μου να επιδοκιμάσω τον στόχο της διαφάνειας στην παράγραφο 15, αλλά και να ζητήσω η επικείμενη δημόσια διαβούλευση της Επιτροπής σχετικά με τη γνωστοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών να κινηθεί αποφασιστικά προς την κατεύθυνση της αρχής της ολοκληρωμένης υποβολής εκθέσεων για τις χρηματοπιστωτικές, κοινωνικές, περιβαλλοντικές επιπτώσεις των επιχειρήσεων, καθώς και για τις επιπτώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

 
  
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Θα ήθελα να σας το υπενθυμίσω για μια ακόμη φορά. Αυτήν τη φορά απέφυγα να διακόψω τον βουλευτή λίγο πριν από το τέλος του χρόνου ομιλίας του. Εντούτοις, μόλις σταμάτησε να μιλά, οι διερμηνείς ανέφεραν: «Πραγματικά μιλά πολύ γρήγορα. Λυπούμαστε». Θα ήθελα να ζητήσω από τους βουλευτές να διατηρούν μια φυσιολογική ταχύτητα ομιλίας.

 
  
MPphoto
 

  Daniel Caspary, εξ ονόματος της Ομάδας PPE.(DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Wieland, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να συγχαρώ και τους τρεις εισηγητές για τις εκθέσεις τους. Πιστεύω ότι οι συζητήσεις και οι διαπραγματεύσεις σχετικά με τις τρεις αυτές εκθέσεις αποτέλεσαν πολύ καλό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο μπορούμε να καταλήξουμε σε κοινή προσέγγιση στο Κοινοβούλιο για σημαντικά θέματα όπως αυτά.

Θα ήθελα να επικεντρωθώ κυρίως σε ένα σημείο. Έχω την εντύπωση ότι στις τρεις αυτές εκθέσεις μιλήσαμε με πολλές λεπτομέρειες σχετικά με τη συμβολή της εμπορικής πολιτικής στους τρεις τομείς πολιτικής που θίγονται στις εκθέσεις. Στην περίπτωση της έκθεσης του κ. Desir, η οποία αφορά τις εταιρείες, της έκθεσης της κ. Saifi, η οποία αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα περιβαλλοντικά πρότυπα, καθώς και της έκθεσης του κ. Jadot, η οποία αφορά την κλιματική αλλαγή, εξετάσαμε πολύ προσεκτικά τι μπορεί να συνεισφέρει η εμπορική πολιτική σε αυτούς τους άλλους τομείς πολιτικής. Ωστόσο, αναρωτιέμαι συχνά τι επιτυγχάνουν μόνοι τους αυτοί οι επιμέρους τομείς πολιτικής. Επιβάλλουμε επαρκώς αυστηρές υποχρεώσεις στους φορείς χάραξης περιβαλλοντικής και κοινωνικής πολιτικής, καθώς και στους φορείς χάραξης πολιτικής σε άλλους τομείς, ώστε να επιτελούν το καθήκον τους στον τομέα τους;

Για να διασφαλιστεί ότι δεν παρεξηγούμε ο ένας τον άλλο, πρέπει να δηλώσω ότι πιστεύω πως όλοι συμφωνούμε ως προς τους στόχους. Ωστόσο, μερικές φορές φοβούμαι ότι υπερφορτώνουμε την εμπορική πολιτική, όταν άλλοι τομείς πολιτικής όλο και συχνότερα δεν επιτελούν το καθήκον τους. Ένα παράδειγμα αυτού είναι οι φορείς χάραξης περιβαλλοντικής πολιτικής στην Κοπεγχάγη, οι οποίοι δεν κατάφεραν να βρουν λύση στον τομέα της πολιτικής για την κλιματική αλλαγή. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να υπερφορτωθεί η εμπορική πολιτική με την ευθύνη να υπερκαλύψει όλες αυτές τις ελλείψεις.

Θα ήμουν πραγματικά ευγνώμων εάν μπορούσαμε να λάβουμε σοβαρά υπόψη εδώ στο Κοινοβούλιο κατά τις επόμενες εβδομάδες και μήνες τη συμβολή που θα μπορούσαν να έχουν οι άλλοι τομείς πολιτικής στην εμπορική πολιτική ως προς το θέμα αυτό. Ως εκ τούτου, θα ήθελα να ακούσω να αναφέρουμε στο μέλλον «το εμπόριο και ...» και να μην συζητάμε πάντοτε για όλα τα υπόλοιπα και, παρεμπιπτόντως, και για το εμπόριο.

 
  
MPphoto
 

  Κρίτων Αρσένης, εξ ονόματος της ομάδας S&D. – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, είμαι σίγουρος ότι πολλές φορές οι υπηρεσίες σας σάς εξηγούν πως δεν είναι δυνατόν να ληφθούν και να εφαρμοστούν κάποια μέτρα που είναι απαραίτητα για την κλιματική αλλαγή.

Όμως η απειλή της κλιματικής αλλαγής είναι τόσο τεράστια που το θέμα δεν είναι τι θα εφαρμοστεί αλλά πώς θα βρούμε τους τρόπους για να αντιμετωπίσουμε αυτό το φαινόμενο, πώς θα βρούμε τους τρόπους να εφαρμόσουμε τα απαραίτητα μέτρα.

Μια λύση που συζητείται όσον αφορά την συμβολή του εμπορίου στην κλιματική αλλαγή είναι τα border tax adjustments, δηλαδή η φορολογία επί εισαγωγών από χώρες που δεν λαμβάνουν τα ίδια μέτρα με εμάς αναφορικά με την κλιματική αλλαγή.

Επίσης, θα πρέπει να εξετάσουμε αντικίνητρα για την εμπορία ομοειδών ειδών. Το νερό είναι ένας τοπικός πόρος. Και όμως χώρες, όπως π.χ. η Γαλλία ή το Βέλγιο, είναι την ίδια στιγμή από τους μεγαλύτερους ευρωπαίους εξαγωγείς και από τους μεγαλύτερους ευρωπαίους εισαγωγείς νερού.

 
  
MPphoto
 

  Metin Kazak, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE.(BG) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω τους τρεις εισηγητές, την κ. Saifi, τον κ. Desir και τον κ. Jadot για την καλή δουλειά που επιτέλεσαν στις αντίστοιχες εκθέσεις τους. Επικροτώ την έκκληση για την εκπόνηση νομικώς δεσμευτικών ρητρών ως προς τα πρότυπα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις διεθνείς εμπορικές συμφωνίες και υποστηρίζω την ιδέα της απόδοσης μεγαλύτερης προσοχής στην εφαρμογή τους.

Θέλω να αποδώσω ιδιαίτερη σημασία στην τήρηση της εργατικής νομοθεσίας, κυρίως όσον αφορά τις γυναίκες και τα παιδιά στις χώρες με τις οποίες συναλλάσσεται η Ευρωπαϊκή Ένωση. Τόσο το σύστημα γενικευμένων προτιμήσεων όσο και το ΣΓΠ+ αποτελούν αποτελεσματικά μέσα για την ενθάρρυνση των δημοκρατικών αξιών στις χώρες εταίρους. Πρέπει ωστόσο να καθιερωθεί στενότερη σύνδεση μεταξύ των ρητρών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και του ΣΓΠ+. Πρέπει να ενισχυθεί ο συντονισμός μεταξύ του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, αφενός, και της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, αφετέρου. Για τον λόγο αυτόν πιστεύω ότι πρέπει να αναγνωριστεί στη ΔΟΕ καθεστώς επίσημου παρατηρητή στους κόλπους του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.

Τέλος, ως εκπρόσωποι των πολιτών της Ευρώπης, πρέπει να ενημερωνόμαστε λεπτομερώς σχετικά με τις διαπραγματεύσεις για τις διεθνείς συμφωνίες εμπορικών συναλλαγών, σύμφωνα με τις νέες εξουσίες που διαθέτει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο βάσει της συνθήκης της Λισαβόνας.

Όσον αφορά την έκθεση του Yannick Jadot, πρέπει φυσικά να προωθηθεί το «πράσινο» εμπόριο. Ωστόσο, πρέπει και πάλι να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί όταν επισημαίνουμε τα προϊόντα που ορίζονται ως «πράσινα». Ομοίως, πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην προώθηση φιλικών προς το περιβάλλον ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σε αντίθεση με την επιδότηση ορυκτών καυσίμων.

Ο καθορισμός δίκαιης περιβαλλοντικής τιμής σε συνάρτηση με παγκόσμιους κανόνες προστασίας του κλίματος είναι ένα ακόμη σημαντικό σημείο της έκθεσης, το οποίο επικροτώ. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει καμία προοπτική στο εγγύς μέλλον για επίτευξη πολυμερούς συμφωνίας για το κλίμα, είναι σημαντικό να εργαστούμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την εκπόνηση μηχανισμού με σκοπό τον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Πιστεύω ότι τόσο τα βιοκαύσιμα όσο και η βιομάζα πρέπει να περιληφθούν μεταξύ των υποχρεωτικών κριτηρίων βιωσιμότητας, δεδομένων των αντιφατικών επιπτώσεων που έχουν επί του περιβάλλοντος.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους συναδέλφους μου βουλευτές για μια ακόμη φορά και ελπίζω ότι οι εκθέσεις αυτές θα έχουν πραγματικά σημαντικό αντίκτυπο στις διαπραγματεύσεις για τη σύναψη διεθνών συμφωνιών.

 
  
MPphoto
 

  Keith Taylor, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE.(EN) Κύριε Πρόεδρε, ήμουν σκιώδης εισηγητής της Ομάδας των Πρασίνων/Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία τόσο για την έκθεση Saifi όσο και για την έκθεση Desir. Τις επικροτούμε ως σημαντικά βήματα προς τα εμπρός για τη διασφάλιση καλύτερων προτύπων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς και κοινωνικών και περιβαλλοντικών προτύπων στις χώρες που αποτελούν εμπορικούς εταίρους μας.

Εάν οι χώρες αυτές επιθυμούν να πωλούν στις προσοδοφόρες αγορές της ΕΕ, θα πρέπει να τις ενθαρρύνουμε να υιοθετήσουν αξιοπρεπή και βιώσιμα πρότυπα. Η εξασφάλιση βελτίωσης μέσω υποχρεωτικών ρητρών και απαιτήσεων στις εμπορικές συμφωνίες είναι ένας τρόπος να επιτευχθεί αυτό.

Η κ. Saifi, η οποία επιτέλεσε εξαιρετικό έργο ως εισηγήτρια, εξετάζει εποικοδομητικά τα διαφορετικά επίπεδα και τις πτυχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των περιβαλλοντικών και κοινωνικών προτύπων σε διαφορετικά επίπεδα. Συμφωνούμε με την πρόταση της κ. Saifi ότι πρέπει να συσταθεί ένας παγκόσμιος οργανισμός περιβάλλοντος και ότι το καθεστώς της ΔΟΕ πρέπει να ενισχυθεί. Μας άρεσε το κεφάλαιο για τη βιώσιμη ανάπτυξη στις ΣΕΣ, αλλά επιθυμούμε τα πρότυπα αυτά να είναι δεσμευτικά, όχι σε εθελοντική βάση. Ομοίως, τα προγράμματα ΣΓΠ πρέπει να είναι δεόντως αυστηρά και να είναι εφαρμόσιμα.

Δεν μπορούμε ωστόσο να συμφωνήσουμε με την εισηγήτρια ότι η ρήτρα περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών με την Κολομβία είναι ικανοποιητική. Πιστεύουμε στην ουσία ότι πρόκειται για μια χωρίς νόημα, τυποποιημένη ρήτρα περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αποτελεί εμπαιγμό για τις προσδοκίες του Σώματος επ’ αυτού.

Όσον αφορά την έκθεση του κ. Desir, συμφωνούμε απολύτως μαζί του όταν χαρακτηρίζει τους πολυεθνικούς ομίλους ως πηγή αρνητικών επιπτώσεων στο περιβάλλον και στα κοινωνικά μας πρότυπα. Έχουν επωφεληθεί από το άνοιγμα του εμπορίου και έχουν εκμεταλλευθεί το φθηνό εργατικό δυναμικό –και, πολύ συχνά, τις φθηνές ύλες– χωρίς όμως να αναδιανείμουν επαρκώς τον πλούτο που δημιούργησαν σε βάρος των άλλων.

Τροποποιήσαμε με επιτυχία και τις δύο εκθέσεις, θα υποστηρίξουμε δε και τις δύο την ώρα της ψηφοφορίας. Κλείνοντας, θα ήθελα πολύ γρήγορα να τονίσω ότι πρέπει να γίνουν περισσότερα ως προς τον προσδιορισμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των κοινωνικών ευθυνών στις οποίες θέλουμε να δοθεί προτεραιότητα. Πρέπει να το πράξουμε στο πλαίσιο υποχρεωτικών απαιτήσεων και να μην βασιζόμαστε σε εθελοντικούς κώδικες.

 
  
MPphoto
 

  Peter van Dalen, εξ ονόματος της Ομάδας ECR.(NL) Κύριε Πρόεδρε, η κ. Saifi εκπόνησε μια πραγματικά καλή έκθεση. Τα καθαρά εμπορικά συμφέροντα δεν πρέπει ποτέ να υπερισχύουν του ενδιαφέροντός μας για τους συνανθρώπους μας σε άλλες χώρες, ιδίως στις αναπτυσσόμενες χώρες. Συμπεριλαμβάνω σε αυτές χώρες όπου οι Χριστιανοί και άλλες θρησκευτικές μειονότητες διώκονται για τις πεποιθήσεις τους. Η ΕΕ έχει εμπορικές σχέσεις με το Πακιστάν, για παράδειγμα. Επιδιώκουμε τώρα να δοθούν στη χώρα αυτή επιπλέον εμπορικά πλεονεκτήματα που θα τη βοηθήσουν να ανακάμψει μετά τις πλημμύρες. Ας χρησιμοποιήσουμε τις εμπορικές μας σχέσεις για να καταγγείλουμε τις θρησκευτικές διώξεις και τη νομοθεσία περί βλασφημίας στο Πακιστάν. Θα ήθελα επίσης να αναφέρω τις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ινδίας από την άποψη αυτή. Η Ευρώπη δεν πρέπει να υποκύψει στις πιέσεις εκ μέρους της Ινδίας και να αφήσει τα μη εμπορικά θέματα εκτός της νέας εμπορικής συμφωνίας. Τα ανθρώπινα δικαιώματα και η παιδική εργασία δεν μπορούν να θεωρούνται χωριστά από το εμπόριο και τις επενδύσεις. Καλώ την Επιτροπή και τους συναδέλφους μου βουλευτές να υιοθετήσουν σθεναρή στάση ως προς αυτό, σύμφωνα με το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του Μαρτίου του 2009.

 
  
MPphoto
 

  Helmut Scholz, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL.(DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε De Gucht, κυρίες και κύριοι, υπάρχει σοβαρός λόγος για τον οποίο πραγματευόμαστε τις τρεις αυτές εκθέσεις σε κοινή συζήτηση. Ευχαριστώ τους εισηγητές για το έργο που επιτέλεσαν. Όλες οι εκθέσεις καθιστούν σαφές ότι το σύνολο των Ομάδων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θέλει να τεθεί η εμπορική πολιτική της ΕΕ σε ευρύτερο πλαίσιο.

Οι εποχές της άνευ όρων, μονόπλευρης εξωτερικής οικονομικής βοήθειας πρέπει πλέον να τελειώνουν. Ως εκ τούτου, η σημερινή συζήτηση λαμβάνει χώρα σε εξαιρετικά κατάλληλη στιγμή, διότι διεξάγουμε διάλογο με βάση την εμπορική στρατηγική που παρουσίασε ο κ. De Gucht, η οποία θα πρέπει να περιλαμβάνει μια σειρά προτάσεων και εκτιμήσεων, αλλά και συγκεκριμένα σχέδια.

Η προστασία του κλίματος, του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, μαζί με την εξάλειψη της φτώχειας σε ολόκληρο τον κόσμο, έχουν αναγνωριστεί και γίνει αποδεκτά ως κοινά καθήκοντα για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Τα καθήκοντα αυτά είναι πολύ σημαντικότερα από τα συμβατικά εμπορικά συμφέροντα. Ωστόσο, είναι σημαντικό οι στόχοι αυτοί να ενσωματωθούν στη σύγχρονη εμπορική πολιτική.

Η αύξηση της κοινωνικής ευημερίας, όπως ορίζεται από τον δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης, καθώς και το κράτος δικαίου είναι προς το συμφέρον της ευρωπαϊκής οικονομίας. Θα της δώσουν τη δυνατότητα να συνεργαστεί επιτυχώς με άλλες οικονομίες. Τα θέματα αυτά καλύπτονται σε κάποιο βαθμό από την εταιρική κοινωνική ευθύνη, δεν μπορούν όμως να υλοποιηθούν χωρίς εθνικό πλαίσιο.

Θα ήθελα να τονίσω ότι η Ομάδα μου θα επιθυμούσε κάποια από τα σημεία που εξετάζονται στις τρεις εκθέσεις να έχουν προχωρήσει περισσότερο. Αν και επικροτούμε το γεγονός ότι οι εταιρείες ανταποκρίνονται στις κοινωνικές τους ευθύνες με δική τους πρωτοβουλία, είναι γεγονός ότι χιλιάδες άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο ανακαλύπτουν καθημερινά ότι τα δικαιώματά τους, στην καλύτερη περίπτωση, υπάρχουν μόνο στα χαρτιά και ότι απλώς αγνοούνται στην καθημερινή επαγγελματική ζωή. Οι συνθήκες στις επιχειρήσεις υπεργολαβίας και τους προμηθευτές, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής πρώτων υλών, είναι συχνά άθλιες. Αυτό αποδεικνύεται από τις κινηματογραφικές ταινίες για την παιδική εργασία στη βιομηχανία παραγωγής σοκολάτας.

Για να έχουμε βιώσιμη και απρόσκοπτη παροχή πρώτων υλών και ενέργειας, όπως περιγράφεται στη στρατηγική σας, κύριε De Gucht, πρέπει να λάβουμε τις πτυχές αυτές των τριών εκθέσεων υπόψη.

 
  
MPphoto
 

  William (The Earl of) Dartmouth, εξ ονόματος της Ομάδας EFD.(EN) Κύριε Πρόεδρε, το εμπόριο προσφέρει αμοιβαία ευημερία, και τονίζω τη λέξη «αμοιβαία». Το συμπέρασμα είναι, συνεπώς, ότι η εμπορική πολιτική δεν πρέπει σχεδόν ποτέ να επιβαρύνεται με πολιτικό πρόγραμμα.

Τώρα, σε προσωπικό επίπεδο σέβομαι ιδιαίτερα τους εισηγητές των τριών εκθέσεων, όμως η φιλοσοφία στην οποία στηρίζονται οι εκθέσεις έχει υποβληθεί σε πολλές ψηφοφορίες και έχει κατά κύριο λόγο καταψηφιστεί.

Αυτό που διαπιστώνουμε είναι μια προσπάθεια χειραγώγησης της εμπορικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης –από την οποία, δυστυχώς, το Ηνωμένο Βασίλειο δεσμεύεται προς το παρόν– προκειμένου να εφαρμοστεί κρυφά το κατά κύριο λόγο σοσιαλιστικό πρόγραμμα που έχει με συνέπεια απορριφθεί.

Σε πολιτικό επίπεδο, οι μηχανορραφίες των εισηγητών είναι μάλλον εντυπωσιακές. Όμως, ως δημοκράτης πρέπει να πω όχι και γι’ αυτό θα ψηφίσουμε όχι αύριο.

 
  
MPphoto
 

  Laurence J.A.J. Stassen (NI) . – (NL) Κύριε Πρόεδρε, οι αιτίες και τα αποτελέσματα της αλλαγής του κλίματος βασίζονται σε μια θεωρία, φαίνεται όμως ότι έχουν περισσότερο τον χαρακτήρα θρησκευτικής πεποίθησης. Παρ’ όλα αυτά, τα πάντα υποτάσσονται σε αυτήν τη θρησκεία, όπως μπορεί να διαπιστωθεί από την ανάγνωση της παρούσας έκθεσης για το διεθνές εμπόριο. Προτείνεται μια πραγματική διπλωματία του κλίματος· δηλαδή, η Ευρωπαϊκή Ένωση χαίρεται να κλείνει δουλειές μαζί σας, αλλά μόνο υπό αυστηρούς όρους που δεν επηρεάζουν το κλίμα –ακριβώς όπως αρέσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση– ωσάν οι εμπορικοί αυτοί εταίροι να μην επιθυμούσαν τίποτα περισσότερο από το να αποδυθούν χωρίς καθυστέρηση στην ανάπτυξη μιας ενιαίας αγοράς. Σε τελική ανάλυση, εξαγωγή σημαίνει μεταφορά, και οι περισσότερες μεταφορές είναι πολύ κακές για τις παγκόσμιες εκπομπές CO2. Όμως, η Ευρώπη θα βοηθήσει πραγματικά τις αναπτυσσόμενες χώρες με αυτό – ιδίως τις χώρες που εξαρτώνται από την εξαγωγή ανταγωνιστικών γεωργικών προϊόντων, για παράδειγμα. Τι έχει να κάνει αυτό με την Ευρωπαϊκή Ένωση; Κύριε Πρόεδρε, το έγγραφο δείχνει έλλειψη κατανόησης των οικονομικών. Θα ήθελα να παραθέσω ένα απόσπασμα από την έκθεση του κ. Jadot, παράγραφος 57: «εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι ένα σημαντικό μέρος του διεθνούς εμπορίου αποτελείται από ομογενοποιημένα προϊόντα τα οποία θα μπορούσαν εξίσου εύκολα να έχουν παραχθεί τοπικώς». Τέλος της αναφοράς. Ποια οικονομική ιδιοφυία το σκέφτηκε αυτό; Όποιος διαθέτει ακόμη και την ελάχιστη οικονομική παιδεία είναι εξοικειωμένος με την οικονομική αρχή ότι η εξειδίκευση και το εμπόριο αποτελούν την ίδια την κινητήρια δύναμη της οικονομικής ανάπτυξης. Η αφελής συλλογιστική σε αυτήν την έκθεση θα μπορούσε να είναι καταστροφική για την παγκόσμια οικονομία. Δεν είναι περίεργο ότι η πλειοψηφία των πολιτών και των επιχειρήσεων μπορεί και τα καταφέρνει χωρίς τους ευρωπαϊκούς στόχους του κλίματος. Ωστόσο, η Ευρώπη επιμένει και εκπονεί την πολλοστή σειρά παράλογων κλιματικών στόχων. Οι αναδυόμενες οικονομίες όπως η Κίνα και η Ινδία δεν νοιάζονται για αυτούς και θα αποκομίσουν κέρδος από τους αυτοεπιβαλλόμενους περιορισμούς της Ευρώπης. Ποιος θα πληρώσει τελικά το τίμημα για την επιδίωξη της ουτοπίας της Ευρώπης; Οι πολίτες και οι επιχειρήσεις.

 
  
MPphoto
 

  Małgorzata Handzlik (PPE).(PL) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, πρώτα από όλα θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Desir για την πολύ καλή συνεργασία στην έκθεση σχετικά με την εταιρική κοινωνική ευθύνη σε διεθνείς εμπορικές συμφωνίες. Ήμουν σκιώδης εισηγήτρια της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) για την εν λόγω έκθεση. Η εταιρική κοινωνική ευθύνη είναι παρούσα εδώ και αρκετό καιρό στη συζήτηση για το διεθνές εμπόριο, αυτό δε γίνεται φανερό στην αναφορά στις αρχές της κοινωνικής ευθύνης στις εμπορικές συμφωνίες που πρόσφατα διαπραγματεύτηκε η Ένωση με χώρες όπως η Νότια Κορέα, η Κολομβία και το Περού.

Χαίρομαι που με την έκθεση αυτή το Κοινοβούλιο τόνισε την ανάγκη να συνεχιστεί η επέκταση της χρήσης των εν λόγω αναφορών, τις οποίες στην έκθεση αποκαλεί ρήτρες εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Είμαι βέβαιη ότι η συμπερίληψη των εν λόγω ρητρών σε διεθνείς συμφωνίες θα συμβάλει στη μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα των μέσων της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και στην προώθηση και ενθάρρυνση των ίδιων των επιχειρήσεων να τις εφαρμόζουν εκτενέστερα. Διότι δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η ορθή λειτουργία των μέσων αυτών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη βούληση των ίδιων των επιχειρήσεων, δεδομένου ότι οι επιχειρήσεις είναι εκείνες που αποφασίζουν να υπερβούν τα όρια των νομικώς δεσμευτικών προτύπων.

Κυρίες και κύριοι, κατά την πρόσφατη επίσκεψή μου στην Ινδία, ρώτησα τους επιχειρηματίες τους οποίους είχα την ευκαιρία να συναντήσω τι κάνουν στον τομέα της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Όλοι τους έδωσαν πολύ συγκεκριμένα παραδείγματα μέτρων που λαμβάνουν στον τομέα αυτόν. Αυτό με γεμίζει, προσωπικά, με πολύ μεγάλη αισιοδοξία. Ελπίζω ότι η έκθεση Desir θα αποτελέσει μια νέα φωνή για τα μέτρα που λαμβάνονται από την Ένωση και θα συμβάλει σε ακόμη πιο εκτεταμένη εφαρμογή των προτύπων της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.

 
  
MPphoto
 

  George Sabin Cutaş (S&D).(RO) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ τον Yannick Jadot για τις φιλόδοξες προτάσεις που έχει υποβάλει στην παρούσα έκθεση και ιδίως για την προθυμία να επιτευχθεί συμβιβασμός με όλες τις πολιτικές Ομάδες που υπέβαλαν τροπολογίες.

Πρέπει να παραδεχθούμε ότι υπήρξαν σημαντικές στιγμές κατά τις οποίες η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε την ευκαιρία να μιλήσει με μία φωνή. Η Κοπεγχάγη ήταν μία από αυτές, όταν ολόκληρος ο πλανήτης περίμενε από την Ευρωπαϊκή Ένωση να αναλάβει τον ηγετικό ρόλο στη καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και να παρασύρει τα διστακτικά κράτη προς την ίδια κατεύθυνση. Δυστυχώς, οι προσδοκίες δεν έγιναν πράξη και η απογοήτευση ήταν ευθέως ανάλογη προς αυτό.

Το συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί είναι ότι υπήρξε έλλειψη συναίνεσης στους κόλπους της Ένωσης. Υπάρχουν εθνικές κυβερνήσεις που δεν είναι πραγματικά έτοιμες να αναλάβουν ουσιαστικές δεσμεύσεις όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Μια προφανής εξήγηση για αυτό θα μπορούσε να είναι η οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση, η οποία παρέβλαψε τον ενθουσιασμό τους όσον αφορά τη δέσμευση για την εκπόνηση μιας φιλόδοξης πολιτικής για το κλίμα.

Ωστόσο, η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο πρέπει να αποτελεί διαρκές μέλημα για όλες τις χώρες του κόσμου. Δεν είναι μόνο ότι διακυβεύεται το μέλλον των επόμενων γενεών, αλλά είναι και θέμα παγκόσμιας δικαιοσύνης.

Δεν είναι δίκαιο να αφεθούν οι αναπτυσσόμενες χώρες να πληρώσουν το κόστος της υπερθέρμανσης του πλανήτη, ενώ οι εκβιομηχανισμένες χώρες επιδίδονται στο να σκέπτονται κατά τρόπο ρεαλιστικό τις δικές τους ανάγκες. Είναι απαραίτητη η αληθινή αλληλεγγύη μεταξύ Βορρά και Νότου.

Γι’ αυτό θεωρώ τη σύνοδο κορυφής του Κανκούν μια ευκαιρία να προχωρήσουμε πέρα από μια επιχειρησιακή συμφωνία. Το Κανκούν πρέπει να σημάνει μια παγκόσμια, νομικά δεσμευτική συμφωνία, η οποία θα βοηθήσει στη διατήρηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη κάτω από τους δύο βαθμούς Κελσίου.

Απαιτείται επίσης μια διαδικασία επαλήθευσης καθορισμένη με μεγαλύτερη σαφήνεια από τη διαδικασία που καθιερώθηκε στην Κοπεγχάγη. Επιπλέον, οι προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μόνο για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής δεν μπορούν να εγγυηθούν την επιτυχία μιας συμφωνίας για την περίοδο μετά το 2012. Πρέπει να πείσουμε με επιτυχία και τα άλλα μέρη να αναλάβουν πιο φιλόδοξες δεσμεύσεις ως προς τη μείωση των εκπομπών αερίων, μεταξύ άλλων αερίων του θερμοκηπίου.

Τέλος, θα ήθελα να θίξω τη σχέση μεταξύ διεθνούς εμπορίου και κλιματικής αλλαγής. Το εμπόριο αποτελεί σημαντικό εργαλείο για τη μεταφορά τεχνολογίας προς τις αναπτυσσόμενες χώρες. Ως εκ τούτου, τα εμπόδια ως προς το πράσινο εμπόριο πρέπει να εξαλειφθούν. Αυτό θα μπορούσε να λάβει τη μορφή της κατάργησης των συντελεστών για τα οικολογικά προϊόντα, τουλάχιστον στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Ταυτόχρονα, πρέπει να έχουμε επίγνωση της διάσπασης που προκαλείται σε παγκόσμιο επίπεδο από το σημερινό εμπορικό σύστημα όσον αφορά την εργασία και την παραγωγή που βασίζεται στον τομέα των μεταφορών. Για τον λόγο αυτόν τελειώνω με μια έκκληση για ενθάρρυνση της τοπικής παραγωγής στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

 
  
MPphoto
 

  Catherine Bearder (ALDE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επισημάνω στον Επίτροπο ότι η έννοια και η πρακτική της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης εξαπλώθηκαν γρήγορα στον τομέα των επιχειρήσεων κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας. Ποιος μπορεί να αντιταχθεί σε τέτοιου είδους θεμελιώδεις αξίες όπως η καλή μεταχείριση των εργαζομένων εκ μέρους των εταιρειών και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του περιβάλλοντος;

Ωστόσο, μέχρι σήμερα, η σχέση μεταξύ εμπορίου και εταιρικής κοινωνικής ευθύνης υπήρξε στην καλύτερη περίπτωση περιορισμένη, και τα επιχειρήματα αφθονούν. Το διεθνές εμπόριο διέπεται από συμφωνίες μεταξύ κρατών, θα πρέπει όμως η ΕΚΕ να αποτελεί υποχρεωτική δέσμευση την οποία θα πρέπει να υπογράψουν οι επιχειρήσεις αυτές; Ή μπορούν να συμμορφώνονται σε εθελοντική βάση;

Οι ευρωπαίοι πολίτες καθίστανται περισσότερο συνειδητοποιημένοι. Οι τόσες πολλές πρόσφατες καταστροφές –αν μη τι άλλο η πετρελαιοκηλίδα της BP– έχουν καταδείξει ότι τα πρότυπα και η δεοντολογία σύμφωνα με την οποία δραστηριοποιούνται οι ευρωπαϊκές μας επιχειρήσεις στο εξωτερικό πρέπει να παρακολουθούνται.

Ο μέσος Ευρωπαίος δεν είναι πλέον πρόθυμος να αποδεχθεί και να υποστηρίξει την επέκταση του διεθνούς εμπορίου για λόγους καθαρά οικονομικούς. Όταν το εμπόριο καταστρέφει το φυσικό περιβάλλον και υποβαθμίζει το βιοτικό επίπεδο των τοπικών πληθυσμών, λέμε φτάνει πια. Μόνο οι κυβερνήσεις μπορούν να καθορίζουν πρότυπα τα οποία διασφαλίζουν ότι όσοι συμπεριφέρονται με ηθικό και διαφανή τρόπο δεν παραγκωνίζονται από όσους δεν το πράττουν.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ενθαρρύνει τις επιχειρήσεις να υιοθετήσουν υποχρεώσεις ΕΚΕ και να υποβάλουν αναφορές σχετικά με αυτές σε όλες τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Χωρίς αυτό, η ΕΚΕ κινδυνεύει να παραμείνει κάτι περισσότερο από μια απλή άσκηση δημοσίων σχέσεων για μερικές πολυεθνικές εταιρείες.

Επικροτώ την παρούσα έκθεση ιδίας πρωτοβουλίας, η οποία καλεί την Επιτροπή να φέρει την ΕΚΕ στο επίκεντρο των διεθνών εμπορικών συμφωνιών της ΕΕ. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι ο σεβασμός για την αειφόρο ανάπτυξη και τα εργασιακά δικαιώματα παραμένει εξίσου σημαντικός κατά την επιδίωξη των εμπορικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο εξωτερικό.

 
  
MPphoto
 

  Jacky Hénin (GUE/NGL). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Επιτροπή, υπερασπιζόμενη την καλπάζουσα ελευθέρωση των αγορών και ενορχηστρώνοντας τον εμπορικό αφοπλισμό της Ένωσης, διαδραμάτισε στο έπακρο τον δουλικό της ρόλο ως οργάνου που εξυπηρετεί πολύ συγκεκριμένα συμφέροντα, επιβλαβή για τους ευρωπαίους εργαζόμενους. Ο ελεύθερος και ανόθευτος ανταγωνισμός αποτελεί μύθο που καταστρέφει θέσεις εργασίας και ζωές.

Μάλιστα, αν ο ανταγωνισμός είναι ελεύθερος, τότε είναι δυνατές όλες οι μορφές ντάμπινγκ, αρχής γενομένης με το φορολογικό, κοινωνικό, νομισματικό και περιβαλλοντικό ντάμπινγκ. Ο ανταγωνισμός είναι κατ’ ανάγκη στρέβλωση. Για να εξευρεθεί διέξοδος από την κατάσταση αυτή η οποία καταστρέφει τη βιομηχανική απασχόληση και βυθίζει τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους στην ανέχεια, πρέπει να υπάρξει αυστηρός έλεγχος των κινήσεων κεφαλαίων από τα κράτη μέλη, πρέπει να διαλυθούν οι φορολογικοί παράδεισοι, οι απαραίτητοι για τη ζωή τομείς –ενέργεια, νερό, φάρμακα, γεωργία και κατάρτιση– πρέπει να μην υπάγονται στον τομέα του εμπορίου και, πάνω από όλα, πρέπει να καθοριστούν και να επιβληθούν περιβαλλοντικά και κοινωνικά κριτήρια που θα εγγυώνται την ισότητα στην εμπορική δραστηριότητα και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

 
  
MPphoto
 

  Elisabeth Köstinger (PPE).(DE) Κύριε Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μεγάλη ευθύνη για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα κοινωνικά πρότυπα και την προστασία του περιβάλλοντος στις τρέχουσες και μελλοντικές εμπορικές σχέσεις της. Αυτά τα πρότυπα συνιστούν σημαντική βάση για τις συζητήσεις σχετικά με τις συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών. Η ΕΕ πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα σε όλες της τις διαπραγματεύσεις και να απευθύνει έκκληση για δίκαιες συνθήκες εργασίας και για την αειφόρο χρήση των πόρων. Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήθελα να επισημάνω ιδιαίτερα τις τρέχουσες διαπραγματεύσεις της Mercosur και τις διαπραγματεύσεις με την Ινδία. Θέλει πραγματικά η Ευρωπαϊκή Ένωση να εισάγει φθηνά προϊόντα που έχουν κατασκευαστεί με τη χρήση παιδικής εργασίας και τα οποία συνεπάγονται την καταστροφή των φυσικών πόρων; Στόχος μας πρέπει να είναι η διασφάλιση καλών συνθηκών εργασίας και καλών αμοιβών σε αυτές τις χώρες, αντί για γρήγορα κέρδη. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να συνεχίσει να ενσωματώνει σαφή πρότυπα στις μελλοντικές εμπορικές συμφωνίες και να τα συμπεριλαμβάνει στις διεθνείς διαπραγματεύσεις.

Ωστόσο, αυτά τα πρότυπα δεν αφορούν απλώς τους ηθικούς προβληματισμούς και τις αξίες που αντιπροσωπεύει η ΕΕ, αλλά και την ίση μεταχείριση για τους παραγωγούς τόσο εντός όσο και εκτός της Ευρώπης. Άλλοι σημαντικοί παράγοντες είναι η αυξανόμενη ζήτηση προϊόντων από τους ευρωπαίους καταναλωτές και η ιχνηλασιμότητα των μεθόδων παραγωγής. Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήθελα να εξετάσω τελευταία όλων την έκθεση του κ. Jadot. Η παράγραφος 48 είναι ιδιαίτερα επικριτική για το κοινό γεωργικό μοντέλο. Ωστόσο, το μοντέλο αυτό εγγυάται τον ασφαλή εφοδιασμό με υψηλής ποιότητας τρόφιμα. Η έκθεση αναφέρεται στις εμφανείς αρνητικές επιπτώσεις του στην κλιματική αλλαγή. Θα ήθελα να καταστήσω απολύτως σαφές ότι προτεραιότητα εδώ είναι η επισιτιστική ασφάλεια για τα 500 εκατομμύρια πολίτες μας. Η ΕΕ πρέπει να παραμείνει αυτάρκης όσον αφορά τον εφοδιασμό της σε τρόφιμα και να μην εξαρτάται από τις εισαγωγές. Αυτό θα ήταν καταστροφή. Έχω μεγάλη υποχρέωση προς τους πολίτες της ΕΕ και, ως εκ τούτου, δεν μπορώ να στηρίξω το εν λόγω απόσπασμα της έκθεσης.

 
  
MPphoto
 

  Zuzana Roithova (PPE). (CS) Κύριε Πρόεδρε, συμμετέχω πολύ ενεργά στη νέα στρατηγική για το διεθνές εμπόριο. Ως μέλος της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου κατά την προηγούμενη περίοδο, απηύθυνα υπομονετικά έκκληση η εμπορική μας πολιτική να αποτελέσει εργαλείο για τη στήριξη του θεμιτού ανταγωνισμού και κλειδί για τη διατήρηση των ευρωπαϊκών αξιών και των εμπορικών συμφερόντων στην παγκόσμια αγορά. Η πίεση για τη βελτίωση των κοινωνικών και περιβαλλοντικών προτύπων αποτελεί μέσο για την εξάλειψη της αδικίας και των άνισων συνθηκών στον διεθνή εμπορικό ανταγωνισμό. Επί έξι χρόνια απευθύνω έκκληση όλες οι εμπορικές συμφωνίες να περιέχουν ρήτρες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, η τήρηση των οποίων θα αποτελεί προϋπόθεση για την προτιμησιακή πολιτική.

Επιτέλους, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητεί σήμερα από την Επιτροπή με την έκθεση αυτή να υποβληθεί σχέδιο κανονισμού για την απαγόρευση της εισαγωγής στην ΕΕ προϊόντων που παράγονται μέσω της χρήσης σύγχρονων μορφών δουλείας και αναγκαστικής εργασίας, και σε χώρες όπου παραβιάζονται τα πρότυπα των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτό πρέπει να ισχύει τόσο για τις χώρες ΑΚΕ όσο και για την Κίνα. Θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες και τα ειλικρινή μου συγχαρητήρια στη συνάδελφό μου κυρία Saifi για το έγγραφο αυτό, το οποίο αποτελεί παράδειγμα του γεγονότος ότι το Κοινοβούλιο σημειώνει πρόοδο.

 
  
MPphoto
 

  Miroslav Mikolasik (PPE). (SK) Κύριε Πρόεδρε, οι ευκαιρίες που προσφέρει η έγκριση της συνθήκης της Λισαβόνας καθιστούν δυνατή την από καιρό αναμενόμενη καθιέρωση ισορροπίας μεταξύ του εμπορικού δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πιστεύω ακράδαντα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, για λόγους διατήρησης της αξιοπιστίας και της ακεραιότητάς της, πρέπει να κάνει ενεργό χρήση της ευκαιρίας αυτής και να αρχίσει να ενεργεί με συνέπεια ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα, τόσο στις εσωτερικές όσο και στις εξωτερικές πολιτικές της.

Θα ήθελα να τονίσω το αίτημα η Επιτροπή να συνάπτει συμφωνίες που περιέχουν ρήτρες για τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη συμμόρφωση με κοινωνικά, υγειονομικά και περιβαλλοντικά πρότυπα, και ταυτόχρονα να διασφαλίζει την αποτελεσματική παρακολούθηση της τήρησης και εφαρμογής των προτύπων στην πράξη. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί σε συμφωνίες για τις εμπορικές πτυχές των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας με σκοπό τη διασφάλιση της προστασίας του δικαιώματος στην υγεία, το οποίο συνδέεται στενά με το ουσιαστικό δικαίωμα στη ζωή. Θα ήθελα να συγχαρώ την κ. Saifi για το πολύ θαρραλέο και συνεκτικό κείμενο.

 
  
MPphoto
 

  Carl Schlyter (Verts/ALE).(SV) Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι μπορούμε να συνοψίσουμε τις τρεις αυτές εκθέσεις αναφέροντας ότι μεταβαίνουμε από τη θεώρηση των ανθρώπων ως εργαλείων που χρησιμοποιούνται για το εμπόριο προς τη θεώρηση του εμπορίου ως εργαλείου που χρησιμοποιείται για τους ανθρώπους. Θέλουμε να απομακρυνθούμε από τη λογική σύμφωνα με την οποία ένα ευρώ κέρδος από το εμπόριο αντιστοιχεί με 2 ευρώ ζημίας για το περιβάλλον ή σε κοινωνικές δαπάνες. Οι εκθέσεις περιέχουν επίσης πολλές συγκεκριμένες προτάσεις, για παράδειγμα την εξαιρετική πρόταση της κ. Saifi για έναν παγκόσμιο οργανισμό για το περιβάλλον ή την πρόταση για αύξηση της δύναμης της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας ή τις τελωνειακές επιβαρύνσεις ως μέσο για τη μείωση του αθέμιτου ανταγωνισμού και των εκπομπών που είναι επιβλαβείς για το κλίμα, καθώς και την πρόταση για διαβούλευση με την τοπική κοινωνία προτού γίνουν επενδύσεις.

Αυτά, κύριε Επίτροπε, δεν είναι απλώς καλές προθέσεις που θα πρέπει να λάβετε υπόψη σας. Αντίθετα, θέλουμε πλέον να δούμε τα συγκεκριμένα αποτελέσματα των αιτημάτων μας. Θέλουμε να υπάρξει νομοθεσία όταν αυτό είναι αναγκαίο. Θέλουμε να υπάρχουν αλλαγές στην εφαρμογή της όταν χρειάζεται, θέλουμε δε η Επιτροπή να αναλάβει την πρωτοβουλία στις διεθνείς διαπραγματεύσεις με στόχο τη βελτίωση των κανόνων.

 
  
MPphoto
 

  Csanad Szegedi (NI).(HU) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, το κόμμα μου, το Jobbik – Κίνημα για μια Καλύτερη Ουγγαρία, αποδίδει μεγάλη σημασία στην προστασία του περιβάλλοντος και την αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας. Είμαστε πεπεισμένοι ότι η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη όχι μόνο με οικονομική στενότητα και ύφεση, αλλά και με περιβαλλοντική κρίση. Σε αυτό το πλαίσιο θεωρούμε ότι είναι άκρως σημαντική η δημιουργία αυτοδιακυβέρνησης στον τομέα των τροφίμων και της βιοτεχνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κανείς δεν καταλαβαίνει γιατί η ΕΕ πρέπει να εισάγει μεγάλες ποσότητες σκόρδο και πιπεριές από την Κίνα και κοτόπουλα από τη Βραζιλία, όταν τα προϊόντα αυτά θα μπορούσαν να παραχθούν τοπικά. Γι’ αυτό λέμε ότι χρειαζόμαστε τοπική αυτοδιακυβέρνηση στον τομέα των τροφίμων και της βιοτεχνίας. Είναι ευθύνη μας εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να προστατεύουμε τους ευρωπαίους γεωργούς, τις ΜΜΕ και τους πολίτες μας, παρέχοντάς τους την ευκαιρία να εξασφαλίζουν καθαρά, υψηλής ποιότητας τρόφιμα από τοπικούς γεωργούς. Πιστεύουμε επίσης ότι είναι πολύ σημαντικό να εισαχθεί η υποχρεωτική υιοθέτηση φιλικών προς το περιβάλλον τεχνολογιών στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό.

 
  
MPphoto
 

  Sean Kelly (PPE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, ο ανταγωνισμός είναι η βάση του εμπορίου. Προφανώς, για να υπάρχει ανταγωνισμός θα πρέπει να είμαστε σε θέση να ανταγωνιστούμε, και ορισμένες από τις συμφωνίες που έχουμε με τρίτες χώρες θέτουν σε μειονεκτική θέση τους δικούς μας παραγωγούς.

Η Elisabeth Kostinger αναφέρθηκε στη Mercosur, είναι δε ασφαλώς αλήθεια ότι πολλά γεωργικά και αλιευτικά προϊόντα που εισέρχονται στην ΕΕ παράγονται με πολύ κατώτερα πρότυπα από εκείνα που απαιτούμε στο εσωτερικό της Ένωσης. Το θέμα αυτό πρέπει ασφαλώς να αντιμετωπιστεί.

Ωστόσο, είναι θετικό το γεγονός ότι ορισμένες από τις συμφωνίες που συνάψαμε τον τελευταίο καιρό είναι πολύ καλές, όπως για παράδειγμα η συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών με την Κορέα. Χρειαζόμαστε ακόμη περισσότερες. Πιστεύω ότι οι περισσότεροι θα συμφωνούσαν ότι θα ωφελήσει και εμάς και εκείνους.

Θα ήθελα να ρωτήσω τον Επίτροπο εάν υπάρχουν τυχόν σχέδια για τη σύναψη συμφωνίας οικονομικής εταιρικής σχέσης με την Ιαπωνία. Η οικονομική μελέτη της Κοπεγχάγης κατέδειξε ότι θα κερδίζαμε 33 δισ. ευρώ και η Ιαπωνία θα κέρδιζε 18 δισ. ευρώ από μια τέτοια συμφωνία.

 
  
MPphoto
 

  Karel De Gucht, μέλος της Επιτροπής.(EN) Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι ήταν μια πολύ πλούσια συζήτηση. Ενώ η φιλοσοφία που διέπει τις τρεις εκθέσεις είναι παρόμοια, οι λεπτομέρειες, οι ιδέες και οι απαντήσεις που μοιραστήκαμε σήμερα δεν μπορούν να εξεταστούν επαρκώς στο σύντομο χρονικό διάστημα που έχω στη διάθεσή μου. Μερικές ιδέες είναι εφαρμόσιμες, άλλες λιγότερο, επειδή δραστηριοποιούμαστε σε νομικό, θεσμικό και πολιτικό πλαίσιο τόσο ως Ένωση των 27 κρατών μελών όσο και ως μέλος του ΠΟΕ. Θα προσπαθήσω να τονίσω αυτά που πιστεύω ότι είναι τα σημαντικότερα ζητήματα σε κάθε έκθεση. Δυστυχώς δεν μπορώ να εξαντλήσω το θέμα.

Όσον αφορά την έκθεση Saifi, ορισμένοι από εσάς θέσατε το ενδεχόμενο αναγνώρισης στη ΔΟΕ καθεστώτος παρατηρητή στους κόλπους του ΠΟΕ. Σημείο εκκίνησης για εμένα είναι ότι υπάρχουν σίγουρα πολλά περιθώρια βελτίωσης της διεθνούς διακυβέρνησης και καλύτερου συντονισμού μεταξύ των διεθνών οργανισμών. Το επόμενο μέλημά μου είναι ότι, προκειμένου να τονωθεί η εμπορική πολιτική ώστε να επιτευχθεί καλύτερο κοινωνικό και περιβαλλοντικό αποτέλεσμα, πρέπει να θέσουμε εφικτούς στόχους. Οι διαρθρωτικές αλλαγές χρειάζονται πολύ χρόνο για να εφαρμοστούν και, αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές όσον αφορά την συμπερίληψη της ένταξης στον ΠΟΕ στην ημερήσια διάταξη με θέμα «εμπόριο και ...», αυτό αποτελεί μακροπρόθεσμο εγχείρημα.

Επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι, όσον αφορά την πρόταση της έκθεσης Saifi ότι πρέπει να υπάρχει αξιολόγηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών (ΣΕΣ), πιστεύω ότι αυτό πρέπει να συμβεί μέσω των διαπραγματεύσεων. Θα ήμουν αρκετά επιφυλακτικός σχετικά με την ύπαρξη ειδικής περιόδου μεταξύ του τέλους των διαπραγματεύσεων και της μονογραφής της συμφωνίας. Αυτό συζητήθηκε και σήμερα το πρωί σε άλλο πλαίσιο, όμως νομίζω ότι πρέπει να επιμείνουμε στη διαδικασία της Συνθήκης της Λισαβόνας, η οποία καθιστά σαφές ότι εναπόκειται στην Επιτροπή να μονογράψει τις συμφωνίες αυτές· μετά από αυτό, ξεκινά η διαδικασία κύρωσης και το Συμβούλιο υπογράφει, κυρώνοντας με τον τρόπο αυτόν τη συμφωνία· έπειτα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει το δικαίωμα και το καθήκον να την επικυρώσει με ψηφοφορία. Όσον αφορά την ιδέα της αξιολόγησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πριν από τη μονογραφή –ας το ονομάσουμε ένα είδος προϋπόθεσης– δεν είμαι θετικός ως προς αυτό. Από την άλλη πλευρά, νομίζω ότι καθαυτή η ιδέα της εκτίμησης των επιπτώσεων της συμφωνίας επί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχει νόημα, και είμαι θετικός ως προς αυτό.

Συγκεκριμένα ερωτήματα τέθηκαν επίσης, όπως για παράδειγμα για την παιδική εργασία. Γνωρίζετε ότι βρισκόμαστε επί του παρόντος σε διαπραγματεύσεις για μια συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών με την Ινδία, όπου πρέπει επίσης να αντιμετωπιστεί το όλο θέμα της αειφορίας. Η Ινδία είναι πολύ επιφυλακτική όσον αφορά ένα τέτοιο κεφάλαιο περί αειφορίας στη συμφωνία, όμως εμείς επιμένουμε –και θα συνεχίσουμε να επιμένουμε– ότι ένα τέτοιο κεφάλαιο έχει τη θέση του, πιστεύω δε ότι τελικά θα συμπεριληφθεί.

Θα ήθελα απλώς να ζητήσω, αργότερα, όταν θα πρέπει να το συζητήσετε, να λάβετε υπόψη το γεγονός ότι οι ιδέες των επιμέρους τρίτων χωρών για ένα τέτοιο κεφάλαιο περί αειφορίας ενδέχεται να αφορούν όχι μόνο το περιεχόμενό του, αλλά και τη φιλοσοφία ορισμένων τρίτων χωρών ως προς το θέμα αυτό.

Όσον αφορά την έκθεση Jadot, άκουσα εκκλήσεις για ένα κεφάλαιο σχετικά με το κλίμα σε κάθε διμερή συμφωνία. Είμαι ολόψυχα υπέρ της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας, διότι το μέλλον δεν ανήκει σε εμάς. Εκεί όπου νομίζω ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, ωστόσο, είναι στο να αναγνωρίσουμε ότι τα πολλά στοιχεία που πρέπει να ληφθούν υπόψη ώστε να δώσουμε ικανοποιητική απάντηση στην πρόκληση της κλιματικής αλλαγής –από τα ανώτατα όρια εκπομπών έως τη χρηματοδότηση– δεν μπορούν να μεταφράζονται σε διατάξεις στις εμπορικές μας συμφωνίες. Νομίζω ότι υπάρχει ένα ευρύτερο φόρουμ για αυτό και, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει συμφωνία στο ευρύτερο φόρουμ, τότε φυσικά μια τέτοια συμφωνία θα πρέπει να αντικατοπτρίζεται στις διμερείς συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών. Εάν, επίσης, είναι δυνατόν κατά τον αναπτυξιακό γύρο για τον οποίο μόλις συζητήσαμε, τον Γύρο της Ντόχα, είναι πολύ πιο αμφίβολο, διότι δεν υπάρχει βέβαια συμφωνία μεταξύ όλων των συμμετεχόντων στην εν λόγω πολυμερή διαδικασία να υπάρχει κεφάλαιο για το κλίμα στο τελικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, η θέση μας θα είναι ότι το υποστηρίζουμε.

Τέλος, σχετικά με την έκθεση του κ. Desir, πιστεύω ότι έρχεται σε πολύ επίκαιρη στιγμή δεδομένου ότι η νέα ανακοίνωση της Επιτροπής για την εταιρική κοινωνική ευθύνη (ΕΚΕ) βρίσκεται στο στάδιο της προετοιμασίας.

Η Επιτροπή και τα μέλη του ΟΟΣΑ συμβάλλουν ενεργά στην έγκαιρη επικαιροποίηση των εν ισχύι συστημάτων αναφοράς του ΟΟΣΑ ενόψει της υπουργικής συνόδου του ΟΟΣΑ τον Μάιο του 2011.

Σε όλες τις δραστηριότητές μας σχετικά με την ΕΚΕ θα εξετάζουμε προσεκτικά διάφορες επιλογές για την προώθηση της υπεύθυνης συμπεριφοράς των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, ανεξάρτητα από τον τόπο λειτουργίας τους, ιδίως όσον αφορά τη σκοπιμότητα και τις συνέπειες.

Επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι αυτό δεν αφορά μόνο το εμπόριο ή τις διμερείς και πολυμερείς εμπορικές συμφωνίες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες θεσπίστηκε πρόσφατα νομοθεσία βάσει της οποίας οι πολυεθνικές εταιρείες –και όχι μόνο όσες δραστηριοποιούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και όσες έχουν την έδρα τους εκεί– απαιτείται να είναι υπεύθυνες και να υποβάλλουν πιστοποίηση των χρηματοοικονομικών τους ενεργειών και συναλλαγών όσον αφορά τις πρώτες ύλες.

Νομίζω ότι πρόκειται για πολύ αξιέπαινη πρωτοβουλία η οποία, στην ουσία, βρίσκεται εντελώς εκτός των διμερών συμφωνιών. Οι περισσότερες από αυτές τις ενέργειες σχετικά με τις πρώτες ύλες δεν καλύπτονται από διμερείς συμφωνίες, πρόκειται απλώς για χρηματοοικονομικές και βιομηχανικές ενέργειες πολυεθνικών εταιρειών, εάν όμως έχουν την έδρα τους στις Ηνωμένες Πολιτείες, τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να αναλάβουν δράση έναντι των εταιρειών αυτών. Νομίζω ότι θα ήταν πολύ καλή ιδέα να εξεταστεί το ενδεχόμενο να πράξουμε ακριβώς το ίδιο όσον αφορά τις ευρωπαϊκές εταιρείες που δραστηριοποιούνται κυρίως στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, και στη συνέχεια να επεκτείνουμε την ίδια προσέγγιση σε χώρες όπως ο Καναδάς και η Αυστραλία, έτσι ώστε να μπορέσουμε τελικά να περιλάβουμε την πλειονότητα αυτού του είδους των βιομηχανικών δραστηριοτήτων και εξορυκτικών βιομηχανιών σε όλο τον κόσμο. Πιστεύω ότι αυτό θα συνέβαλλε σημαντικά στην ανάπτυξη υπό βιώσιμες συνθήκες.

Με λίγα λόγια, συγχαρητήρια για τις τρεις εκθέσεις. Είμαι σίγουρα διατεθειμένος να συνεχίσω τη συζήτηση για τα θέματα αυτά μαζί σας τους επόμενους μήνες και χρόνια.

 
  
MPphoto
 

  Tokia Saifi, εισηγήτρια.(FR) Κύριε Πρόεδρε, υπάρχει πολύ λίγος χρόνος, κύριε Επίτροπε, για να ανοίξουμε εκ νέου συζήτηση σχετικά με την απάντηση που μόλις μας δώσατε. Θα συνεχίσουμε επομένως τη συζήτηση, όπως είπατε.

Θα ήθελα να ξεκινήσω ευχαριστώντας όλους τους ομιλητές, ιδιαίτερα τους σκιώδεις εισηγητές, καθώς και τους συναδέλφους μου κυρίους Jadot και Desir για τη συνεργασία μας. Τα θέματα ήταν παρεμφερή και συμπληρωματικά, και αυτό μας έδωσε τη δυνατότητα να ανταλλάξουμε ιδέες. Μας επέτρεψε επίσης να επιδείξουμε συνοχή κατά την προσέγγιση του έργου μας: να διαποτίσουμε τις συναλλαγές και το εμπόριο με τις έννοιες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του εργατικού δικαίου και του δικαίου για το περιβάλλον.

Όπως επεσήμανα νωρίτερα, θα πάρει χρόνο, όπως αναφέρατε, κύριε Επίτροπε, για να αλλάξει η νοοτροπία, όμως δεν μπορούμε να περιμένουμε να αλλάξει από μόνη της. Ως εκ τούτου, εάν υλοποιηθούν ορισμένα από τα μέτρα που προτείνονται στις διάφορες εκθέσεις που σας παρουσιάσαμε απόψε, θα μεταβούμε βαθμιαία προς μια δικαιότερη και πιο πράσινη οικονομία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ξεκινήσει την αλλαγή αυτή και να αποτελέσει παράδειγμα για τους εμπορικούς της εταίρους.

 
  
MPphoto
 

  Yannick Jadot, εισηγητής.(FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Επίτροπο κύριο De Gucht για τις απαντήσεις του και για την πρότασή του για εργασία. Σημείωσα την απάντησή του σχετικά με το κεφάλαιο για το κλίμα, και ελπίζω ότι θα μπορέσουμε να εργαστούμε και για τις υπόλοιπες πτυχές και να υποβάλουμε προτάσεις που θα καταλήξουν στην ανάληψη συγκεκριμένων ενεργειών και στη συμπερίληψη ορισμένων στοιχείων στις εμπορικές συμφωνίες. Τέλος, το γεγονός ότι οι εμπορικές διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, οι οποίες αναμφίβολα είναι πολύ περίπλοκες, έχουν διακοπεί, προσφέρει επίσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση πολλές ευκαιρίες να ενσωματώσει περισσότερο καινοτόμα στοιχεία σε διμερείς συμφωνίες και να προσπαθήσει να οικοδομήσει νέους τύπους εμπορικών συμφωνιών που ενσωματώνουν περισσότερο τους στόχους της ΕΕ όσον αφορά το περιβάλλον, το κλίμα, τα ανθρώπινα δικαιώματα ή τα κοινωνικά δικαιώματα.

Πρόκειται λοιπόν, κατά μια έννοια, για ευκαιρία. Πιστεύω ότι είναι ένα πολύ ισχυρό αίτημα, και εάν οι εκθέσεις αυτές λάβουν ευρεία υποστήριξη αύριο, αυτό πράγματι θα αποτελέσει –και θέλω να πιστεύω ότι θα αποτελέσει– ένα εξαιρετικά σημαντικό μήνυμα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προς την Επιτροπή και το Συμβούλιο.

Θα ήθελα να απαντήσω στην κ. Stassen, η οποία αποχώρησε, όσον αφορά την οικονομία. Συνεχίζονται να γράφονται βιβλία για την οικονομία και μετά τον 19ο αιώνα. Μπορούμε συνεπώς να διαπιστώσουμε ότι οι προκλήσεις που αφορούν τον τρόπο με τον οποίο ενσωματώνονται τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά θέματα στο κόστος παραγωγής αποτελούν σημαντικό παράγοντα όσον αφορά τον καθορισμό της πραγματικότητας των συγκριτικών πλεονεκτημάτων.

Ομοίως, κυρία Muscardini, θα έχετε πάντοτε τη στήριξή μου σε θέματα υπεράσπισης της επισιτιστικής επάρκειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπλέον, εάν είστε διατεθειμένη, μαζί με εμένα και άλλους, να πολεμήσετε κατά της συμφωνίας Blair House η οποία αποτελεί, εξάλλου, το βασικό εμπόδιο για την πραγματική επισιτιστική επάρκεια, την πραγματική επισιτιστική ασφάλεια σήμερα στην Ευρώπη, θα έχετε τη στήριξή μου.

Σας ευχαριστώ, επομένως, όλους τους συναδέλφους μου και εσάς, κύριε Επίτροπε, για την ανοιχτή σας στάση σας έναντι του συγκεκριμένου έργου και της συγκεκριμένης δράσης όσον αφορά τις συμφωνίες που σύντομα θα διαπραγματευθούμε και θα συνάψουμε.

 
  
MPphoto
 

  Harlem Desir, εισηγητής.(FR) Κύριε Πρόεδρε, όπως βλέπετε μου απέμειναν δύο λεπτά. Το γνωρίζατε αυτό, οπότε, εάν υπήρχε θέμα χρόνου νωρίτερα, θα μπορούσατε να έχετε αφαιρέσει τον χρόνο από αυτό το μέρος της ομιλίας μου, το οποίο θα μπορούσε να είχε μικρότερη διάρκεια. Θα ήθελα ιδιαίτερα να ευχαριστήσω τους συναδέλφους μου και τον Επίτροπο για την απάντησή του.

Αυτό που ήταν εντυπωσιακό στην παρούσα συζήτηση είναι η ευρύτατη συναίνεση που υπερβαίνει τις διαφορές μεταξύ των Ομάδων. Αυτό, παρά ταύτα, περιορίζεται από την ανάγκη να ληφθούν πραγματικά περισσότερο υπόψη οι κοινωνικές και περιβαλλοντικές διαστάσεις στην εμπορική πολιτική, στις συμφωνίες που διαπραγματευόμαστε.

Όταν με διακόψατε για την πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία σας, που είμαι βέβαιος ότι οι συμπολίτες μας σε ολόκληρη την Ένωση θα βρήκαν συναρπαστική, ήθελα απλώς να εγείρω ένα ζήτημα που τέθηκε από τον ίδιο τον Επίτροπο, και συγκεκριμένα ότι η εταιρική κοινωνική ευθύνη δεν μπορεί –έχει απόλυτο δίκιο– να υποκαταστήσει την τήρηση του νόμου και τις ευθύνες των κρατών μελών.

Επιπλέον, ο κ. De Gucht έχει επίσης δίκιο όταν αναφέρει ότι, αυτή ακριβώς τη στιγμή, στο πλαίσιο του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), καθώς επίσης και στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), ως αποτέλεσμα της έκθεσης του καθηγητή Ruggie, τον οποίο ανέφερε ο κ. Howitt, προτείνονται νέα μέτρα σε σχέση με την ευθύνη των πολυεθνικών εταιρειών, όχι μόνο ως προς τις εξορυκτικές δραστηριότητες αλλά και σε πολλούς άλλους τομείς ευθύνης –ειδικά όσον αφορά τις ξένες θυγατρικές τους– εντός της σφαίρας επιρροής τους ή για ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού τους. Η δικαστική συνεργασία θα διασφαλίσει επίσης ότι η μητρική εταιρεία δεν μπορεί να αποφύγει τις ευθύνες της σε σχέση με τη δράση μίας από τις θυγατρικές της ή ενός υπεργολάβου, εφόσον έχουν παραβεί περιβαλλοντικούς ή κοινωνικούς κανόνες. Όλα αυτά είναι απολύτως απαραίτητα.

Απλά πιστεύω, αν και ομολογώ ότι θα είναι δύσκολο, ότι πρέπει να υπάρξει σύνδεση με τις εμπορικές συμφωνίες. Υπάρχουν ήδη λίγες αναφορές για την εταιρική κοινωνική ευθύνη (ΕΚΕ) στη συμφωνία με την Κορέα και στις συμφωνίες με χώρες της Λατινικής Αμερικής. Πιστεύω ότι, μέσω του διαλόγου που ξεκινήσαμε σήμερα με την Επιτροπή, πρέπει να συνεχίσουμε να διασφαλίζουμε ότι οι στόχοι μας για την ΕΚΕ και οι στόχοι μας για την αειφόρο ανάπτυξη είναι συνεπείς μεταξύ τους στις διεθνείς εμπορικές συμφωνίες.

 
  
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Desir.

 
  
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010, στις 12.00.

 
Τελευταία ενημέρωση: 2 Μαΐου 2011Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου