Φάκελος
 

Οι διερμηνείς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Θεσμικά όργανα - 12-04-2006 - 14:56
Μοιράστε το
Κοινωνικά δίκτυα
Αγαπημένα
 

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει συχνά συγκριθεί με τον Πύργο της Βαβέλ λόγω του αριθμού των γλωσσών που μιλιούνται εντός των τοιχών του. Ωστόσο, ενώ η επικοινωνία απέτυχε στον Πύργο της Βαβέλ, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προφανέστατα δεν αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα. Το γεγονός αυτό οφείλεται στους διερμηνείς, οι οποίοι παρέχουν στα μέλη του Κοινοβουλίου τη δυνατότητα να μιλούν τη δική τους γλώσσα και να εξακολουθούν να γίνονται κατανοητοί.

Οι ευρωβουλευτές εκλέγονται, προκειμένου να εκπροσωπήσουν τις εκλογικές τους περιφέρειες και όχι βάσει των γλωσσικών τους ικανοτήτων. Για να καταστεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τελείως ισόνομο, όλοι οι ευρωβουλευτές έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν την επίσημη γλώσσα της επιλογής τους κατά τις συνεδριάσεις. Το δικαίωμα αυτό διατυπώνεται σαφώς στον Κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 
Το ΕΚ είναι ο μεγαλύτερος εργοδότης διερμηνέων στον κόσμο με 350 μόνιμους διερμηνείς που πλαισιώνονται από περίπου 400 εξωτερικούς συνεργάτες κατά τις περιόδους αιχμής.
 
Όποτε διεξάγεται μια κοινοβουλευτική συνεδρίαση, οι διερμηνείς αποτελούν γνώριμη παρουσία. Εργαζόμενοι μέσα σε ηχομονωμένες καμπίνες, που είναι παρατεταγμένες κατά μήκος των αιθουσών συνεδριάσεων, μεταδίδουν πιστά το μήνυμα του ομιλητή σε ως και τις 20 επίσημες γλώσσες του ΕΚ. Ορατοί στο κοινό, όμως ποτέ στο προσκήνιο, αποτελούν τη φωνή όλων των ομιλητών.
 
 
Αναφ.: 20060403FCS06935

Ορισμένα στοιχεία και αριθμητικά δεδομένα

Κορυφή σελίδαςΕπόμενο
 
Διερμηνέας του ΕΚ – © Υπηρεσία Φωτογραφιών του ΕΚ

Διερμηνέας του ΕΚ εν ώρα εργασίας

Όλα ξεκίνησαν με τέσσερις γλώσσες (γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, ολλανδικά), πίσω στη δεκαετία του 1950, όταν το Βέλγιο, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, το Λουξεμβούργο και η Ολλανδία ίδρυσαν την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα. Οι τέσσερις γλώσσες σήμαιναν μόνο 12 γλωσσικούς συνδυασμούς, επομένως η διερμηνεία διεξαγόταν ομαλά. Οι σταδιακές διευρύνσεις μέχρι το 1995 έφεραν περισσότερες γλώσσες και κατέστησαν την κατάσταση πιο περίπλοκη, ειδικότερα, για παράδειγμα, για τα Φινλανδικά, για τα οποία υπήρχαν πολύ λίγα άτομα που τα μιλούσαν πέρα από εκείνους, για τους οποίους ήταν η μητρική γλώσσα. Η λύση ήταν το επονομαζόμενο σύστημα "αντίστροφης κατεύθυνσης", βάσει του οποίου ένας διερμηνέας μεταφράζει από τη μητρική του γλώσσα προς μια άλλη γλώσσα. Κανονικά, οι διερμηνείς εργάζονται από μια ξένη γλώσσα προς τη μητρική τους, αλλά οι Φιλανδοί διερμηνείς ήταν οι πρώτοι που εισήγαγαν την "αντίστροφη κατεύθυνση", το 1995.
 
Η διεύρυνση του 2004 διπλασίασε σχεδόν τον αριθμό των ομιλούμενων γλωσσών του Κοινοβουλίου. Πέρα από την Κύπρο, όπου χρησιμοποιούνται τα ελληνικά, όλα τα νέα κράτη μέλη έφεραν τις δικές τους γλώσσες (τσεχικά, εσθονικά, λετονικά, λιθουανικά, ουγγρικά, μαλτέζικα, πολωνικά, σλοβακικά και σλοβενικά). Η εύρεση διερμηνέων με τα κατάλληλα γλωσσικά προσόντα δεν ήταν εύκολη, ιδιαίτερα από τις λιγότερο ομιλούμενες γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των Μαλτέζικων, με μόνο 400.000 ομιλούντες.
 
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εργάζεται τώρα με 20 γλώσσες, γεγονός που σημαίνει 380 δυνατούς συνδυασμούς. Η χρήση του συστήματος "αντίστροφης κατεύθυνσης" έχει αναδειχθεί σε διερμηνεία "αναμετάδοσης", όπου μια γλώσσα μεταφράζεται σε μία άλλη μέσω μιας τρίτης γλώσσας "αναφοράς", όμως καθώς οι διερμηνείς μαθαίνουν νέες γλώσσες, τα μεγαλύτερο μέρος της διερμηνείας θα γίνεται απευθείας. Οι διερμηνείς εργάζονται ως ομάδα, με 3 άτομα ανά καμπίνα. Η πλήρης ομάδα σε μια συνεδρίαση ολομέλειας αριθμεί 60 διερμηνείς.
 
Και ο αριθμός δεν σταματά εκεί. Με την Ρουμανία και την Βουλγαρία να ετοιμάζονται για ένταξη το 2007, οι διερμηνείς τους έχουν ήδη ξεκινήσει να εργάζονται, προκειμένου να παράσχουν στους συμπατριώτες τους παρατηρητές τη δυνατότητα να παρακολουθούν τις κοινοβουλευτικές συζητήσεις στην μητρική τους γλώσσα. Στο μέλλον, το Κοινοβούλιο μπορεί να κληθεί να παράσχει διερμηνεία για τα ιρλανδικά. Επιπλέον, Κροατία και FYROM έχουν ζητήσει την ένταξή τους στην ΕΕ, ενώ υπάρχει μια πρόταση από την Ισπανική Κυβέρνηση για την χρήση των καταλανικών, των γαλικιακών και των βασκικών κατά τη διάρκεια των κοινοβουλευτικών συνόδων. Και η λίστα συνεχίζεται.
 
Κορυφή σελίδαςΕπόμενο

Να είναι κανείς ... διερμηνέας ή να μην είναι

Κορυφή σελίδαςΕπόμενοΠροηγούμενο
 
Ομάδες διερμηνέων εν ώρα εργασίας - © Υπηρεσία Φωτογραφιών του ΕΚ

Οι διερμηνείς ακούν και μιλούν την ίδια στιγμή

Οι διερμηνείς ομιλούν άριστα τη μητρική τους γλώσσα και διαθέτουν υψηλή επάρκεια σε τουλάχιστον  δύο άλλες γλώσσες. "Για να είναι κανείς διερμηνέας, πρέπει να αγαπά τις γλώσσες," λέει η Gertrud Dietze, Γερμανίδα διερμηνέας, "να αγαπά την προσπάθεια που καταβάλλεται για την εκμάθηση και τη διατήρηση μιας γλώσσας σε υψηλό επίπεδο". Οι περισσότεροι διερμηνείς γνωρίζουν τέσσερις ή πέντε γλώσσες, ορισμένοι επτά ή οκτώ και όλοι τους τις γνωρίζουν πολύ καλά. Είναι απαραίτητο για αυτούς να κατανοούν άρτια ό,τι λέγεται διότι δεν έχουν το χρόνο να ανοίξουν ένα λεξικό ή να ρωτήσουν τους συναδέλφους τους – ένας/μια διερμηνέας επαφίεται αποκλειστικά στον εαυτό του/της.
 
Ωστόσο, οι γλωσσικές γνώσεις είναι μόνο ένα εργαλείο, η διερμηνεία συμπεριλαμβάνει τη μετάδοση του μηνύματος του λόγου. Πολλοί άνθρωποι μπορούν να μιλούν καλά διάφορες γλώσσες, όμως λίγοι καταφέρνουν να γίνουν καλοί διερμηνείς. Πρόκειται για μια ικανότητα που μαθαίνεται.
 
Καθώς το εύρος των θεμάτων που καλύπτεται σε κοινοβουλευτικές συζητήσεις είναι σχεδόν απεριόριστο, ο διερμηνέας απαιτείται να διαθέτει πλούσιες γενικές γνώσεις και εμπειρογνωμοσύνη σε όλους τους τομείς των δραστηριοτήτων της ΕΕ. Η εξοικείωση με τις πολιτικές απόψεις ενός ευρωβουλευτή μπορεί να βοηθήσει τον διερμηνέα να αντιληφθεί τις προθέσεις του ομιλητή πέρα από τις ξερές λέξεις.
 
Οι διερμηνείς απλά αναμεταδίδουν τα λεγόμενα του ομιλητή χωρίς συναισθήματά για αυτά . "Θα κάνω τους ανθρώπους να καταλάβουν ο ένας τον άλλο οτιδήποτε και αν λένε, ακόμα και αν λένε το αντίθετο από ό,τι εγώ πιστεύω", λέει η κ. Dietze. "Ήμαστε αμερόληπτοι και αυτό είναι ευκολότερο για ανθρώπους που έχουν ένα ταλέντο ηθοποιίας, που μπορούν να βάλουν τους εαυτούς τους στο πλαίσιο της σκέψης του ομιλητή".
 
Το έργο του διερμηνέα
 
Η διερμηνεία δεν είναι λέξη προς λέξη μετάφραση, αλλά η μετάδοση ενός μηνύματος που ομιλείται σε μια γλώσσα και η πιστή του απόδοση σε μια άλλη. Καθώς εργάζονται σε πραγματικό χρόνο, οι διερμηνείς πρέπει να λειτουργούν υπό πίεση, μεταδίδοντας ταυτόχρονα το μήνυμα του πρωτότυπου λόγου σε μια άλλη γλώσσα. Ακούν και μιλούν την ίδια στιγμή, επομένως ακούν επιλεκτικά, εστιάζοντας στο μήνυμα παρά στις λέξεις.
 
Έχοντας λίγο χρόνο για να σκεφτούν μέσα στις καμπίνες, οι διερμηνείς δαπανούν πολύ χρόνο στην εκ των προτέρων προετοιμασία, διαβάζοντας σχετικά έγγραφα στις γλώσσες εργασίας τους, προσπαθώντας να εναρμονιστούν με τις αλλαγές και τους νέους όρους. Ένα άλλο σημαντικό μέρος της εργασίας τους είναι η τακτική ανάγνωση του Τύπου και μάλιστα σε διάφορες γλώσσες, έτσι ώστε να είναι ενήμεροι σχετικά με τη διεθνή πολιτική κατάσταση και τις πρόσφατες εξελίξεις. "Πρέπει να καταλαβαίνεις τις έννοιες, μετά τα πράγματα σού έρχονται πιο φυσικά, διαφορετικά πρέπει να βιαστείς και να γαντζωθείς από τις λέξεις," λέει η κ. Dietze.
 
Οι περισσότερες κοινοβουλευτικές συναντήσεις γίνονται στο Στρασβούργο και τις Βρυξέλλες, υπάρχουν όμως φορές που διεξάγονται και σε άλλες χώρες, γεγονός που σημαίνει ότι οι διερμηνείς πρέπει να ταξιδεύουν πολύ. Αυτό είναι κουραστικό, αλλά και ενδιαφέρον, αλλά και μια καλή ευκαιρία για μάθηση. Η μάθηση εφ’ όρου ζωής είναι μέρος του επαγγέλματος του διερμηνέα: "Δεν υπάρχει καμία σχεδόν μέρα που να γυρίζω σπίτι και να μην μπορώ να πω 'σήμερα έμαθα κάτι καινούριο," λέει η κ. Dietze.
 
Κορυφή σελίδαςΕπόμενοΠροηγούμενο

Περισσότερα από λέξεις

Κορυφή σελίδαςΠροηγούμενο
 
Κονσόλα σε μια καμπίνα διερμηνείας - © Υπηρεσία Φωτογραφιών του ΕΚ

Κονσόλα σε μια καμπίνα διερμηνείας

Η εργασία του διερμηνέα δεν είναι τόσο εύκολη όσο μπορεί να φαίνεται σε τρίτους. Οι ευρωβουλευτές σπάνια λαμβάνουν υπόψη τους το γεγονός ότι η ομιλία τους διερμηνεύεται ταυτόχρονα σε άλλες γλώσσες, έτσι χρησιμοποιούν συχνά ιδιόρρυθμη γλώσσα, αστεϊσμούς και λογοπαίγνια, που μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολο να μεταφραστούν, αν όχι αδύνατο. Αλλά ούτε οι αριθμοί, η γρήγορη ομιλία και η ανάγνωση σημειώσεων δεν κάνουν πιο εύκολη τη ζωή των διερμηνέων.
 
Ένα λογοπαίγνιο εγείρει πάντα μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για ένα διερμηνέα. "Υπάρχουν φορές που μπορείς να το μεταφράσεις, αν βρεις κάτι που είναι κατάλληλο στη γλώσσα σου, αυτό όμως είναι επικίνδυνο, γιατί μπορεί να διερμηνευτεί διαφορετικά από τις αρχικές λέξεις και οι ευρωβουλευτές που ακούν τη μετάφρασή σου να αντιδράσουν στις δικές σου λέξεις, παρά σε ό,τι είχε πει αρχικά ο ομιλητής," λέει ο Bernard Gevaert, Ολλανδός διερμηνέας.
 
Ο πολύ περιορισμένος χρόνος ομιλίας που εκχωρείται σε κάθε άτομο κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων της ολομέλειας μπορεί επίσης να αποτελέσει πηγή βασάνων. Καθώς θέλουν να πουν πολλά, οι ευρωβουλευτές μιλούν πολύ βιαστικά, ορισμένες φορές διαβάζουν από ένα χαρτί που έχουν προετοιμάσει από πριν. Η γρήγορη ομιλία μπορεί να μην είναι πρόβλημα αν ο ευρωβουλευτής αυτοσχεδιάζει. Ο εφιάλτης αρχίζει όταν ο ομιλητής διαβάζει ένα γραπτό κείμενο.
 
"Είναι σημαντικό να βλέπεις την αίθουσα συνεδρίασης"
 
Μέρος του μηνύματος που οι διερμηνείς πρέπει να μεταφέρουν δεν είναι λεκτικό, επομένως πρέπει να αντιλαμβάνονται τα μη λεκτικά στοιχεία, όπως τον τόνο της φωνής και τη γλώσσα του σώματος, γεγονός που καθιστά απαραίτητο για το διερμηνέα να μπορεί να βλέπει τον ομιλητή και τους ακροατές και να παρακολουθεί τις διάφορες αντιδράσεις.
 
"Συνεχώς κοιτάζω ολόγυρα στην αίθουσα συνεδρίασης," λέει η κ. Dietze. "Είναι σημαντικό να βλέπεις ποιος έρχεται και ποιος φεύγει ή άλλα πράγματα, όπως τον προεδρεύοντα να ψιθυρίζει στο βοηθό του - πράγματα που μπορεί να λάβουν μια απροσδόκητη τροπή και θα σε βρουν σε ετοιμότητα, αν τα προβλέψεις."
 
Κορυφή σελίδαςΠροηγούμενο