Procedura : 2012/2512(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B7-0019/2012

Teksty złożone :

B7-0019/2012

Debaty :

OJ 01/02/2012 - 59

Głosowanie :

PV 02/02/2012 - 12.8
CRE 02/02/2012 - 12.8
Wyjaśnienia do głosowania
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P7_TA(2012)0024

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 126kWORD 87k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0017/2012
25.1.2012
PE479.457v01-00
 
B7-0019/2012

zamykającej debatę na temat oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu


w sprawie Iranu i jego programu jądrowego (2012/2512(RSP))


María Muñiz De Urquiza, Ana Gomes, Pino Arlacchi w imieniu grupy politycznej S&D

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Iranu i jego programu nuklearnego (2012/2512(RSP))  
B7‑0019/2012

Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Iranu,

–   uwzględniając art. 110 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że ministrowie spraw zagranicznych UE uzgodnili wprowadzenie wobec Iranu dodatkowych środków ograniczających w sektorze energetycznym (obejmujących stopniowe embargo na przywóz ropy naftowej do UE), w sektorze finansowym (obejmujących środki przeciwko irańskiemu bankowi centralnemu) oraz w sektorze transportu, a także dalsze ograniczenia wywozu, zwłaszcza dotyczące złota i wrażliwych towarów i technologii podwójnego zastosowania, jak również wskazanie kolejnych osób i podmiotów, w tym kilku znajdujących się pod kontrolą Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej;

B.  mając na uwadze, że przyjęte środki ograniczające odzwierciedlają poważne i pogłębiające się obawy o „ewentualny wymiar militarny irańskiego programu jądrowego”, jak stwierdzono w ostatnim sprawozdaniu MAEA; mając na uwadze, że niedawne rozpoczęcie wzbogacania uranu do poziomu sięgającego 20% w zakładzie w Fordow niedaleko Kom pogłębia dodatkowo obawy co do ewentualnego militarnego wymiaru programu jądrowego Iranu; mając jednakże na uwadze, że MAEA nie stwierdziła ostatecznie, że Iran stara się pozyskać broń jądrową;

C. mając na uwadze fakt, że Rada ponownie potwierdziła, iż jest zdecydowana wypracować dyplomatyczne rozwiązanie irańskiej kwestii jądrowej zgodnie z podejściem dwutorowym;

D. mając na uwadze fakt, że Rada potwierdziła, iż celem UE nadal jest osiągnięcie wszechstronnego i długofalowego porozumienia, które da społeczności międzynarodowej pewność co do wyłącznie pokojowego charakteru irańskiego programu jądrowego, a zarazem zagwarantuje Iranowi przysługujące mu na mocy Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej prawa do wykorzystywania energii jądrowej do celów pokojowych;

E.  mając na uwadze, że brak sensownego dialogu między Zachodem i Iranem doprowadził do niebezpiecznej eskalacji napięć w Zatoce Perskiej, obejmującej groźbę zamknięcia Cieśniny Ormuz przez przywódców Teheranu w przypadku zablokowania irańskiego eksportu ropy;

1.  popiera dodatkowe środki ograniczające wobec Iranu przyjęte przez Radę i dotyczące sektora energii i sektora finansowego, a także dodatkowe sankcje skierowane przeciwko konkretnym osobom i organizacjom, w tym kilku kontrolowanym przez Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej;

2.  oczekuje, że Rada i Komisja skieruje jasne ostrzeżenie do wszystkich prywatnych i publicznych podmiotów działających w Europie, dotyczące konsekwencji prawnych, jakie poniosą ci, którzy w jakikolwiek sposób spróbują naruszyć lub obejść środki ograniczające przyjęte wobec Iranu;

3.  wyraża głębokie zaniepokojenie eskalacją napięć międzynarodowych i wymianą gróźb dotyczącą irańskiego programu jądrowego;

4. szczerze ubolewa nad przyspieszeniem przez Iran prac nad wzbogacaniem uranu, co narusza sześć rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz jedenaście rezolucji Rady Gubernatorów MAEA, i czego dowodem jest niedawno rozpoczęte wzbogacanie uranu do poziomu sięgającego 20% w podziemnym zakładzie w Fordo niedaleko Kom;

5.  przypomina, że Iran jest stroną Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej i jako strona ma obowiązek umożliwić kontrole MAEA w swoich oficjalnych instalacjach jądrowych; wzywa Iran do pełnej współpracy z MAEA, również w kontekście planowanej wizyty jej wicedyrektora ds. zabezpieczeń;

6.  podkreśla, że należy unikać konfrontacji wojskowej i że za wszelką cenę należy dążyć do wypracowania dyplomatycznego rozwiązania kryzysu jądrowego;

7.  przypomina, że sankcje nie są same w sobie celem; przypomina o zobowiązaniach podjętych przez wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą KE Catherine Ashton oraz Radę i dotyczących strategii dwutorowej; nakłania kraje E3+3 oraz Iran do powrotu do stołu negocjacyjnego i wzywa negocjatorów do wypracowania wzajemnie akceptowalnego kompromisu dotyczącego przekazania irańskiego niskowzbogaconego uranu w zamian za paliwo do reaktora medyczno-badawczego;

8.  podkreśla, że humanitarne konsekwencje dodatkowych sankcji wobec Iranu powinny być szczegółowo ocenione i monitorowane; wyraża obawy w związku z możliwymi negatywnymi skutkami dla ogółu irańskiego społeczeństwa, które mogą podsycać oportunistyczną kampanię propagandową prowadzona przez rząd Iranu;

9.  wyraża pełną solidarność z wszystkimi Irańczykami odważnie sprzeciwiającymi się rażącym przypadkom naruszania praw człowieka przez władze Iranu i wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą KE oraz Radę do wypracowania nowych i inteligentnych sposobów konkretnego wspierania wszystkich aktywistów działających na rzecz praw człowieka i demokracji w Iranie;

10. wyraża obawy w związku z falą zatrzymań irańskich dziennikarzy i blogerów, a szczególnie przypadkami Parastoo Dokouhaki i Marzieh Rasouli, które według doniesień są przetrzymywane w indywidualnych celach w teherańskim więzieniu Evin; postrzega te działania jako jednoznaczną próbę doprowadzenia przez irański rząd wszelkimi możliwymi środkami do zablokowania swobodnego przepływu informacji w przededniu marcowych wyborów parlamentarnych;

11. potępia wszelkie akty przemocy, zabójstwa i prowokacje, takie jak najwyraźniej zaplanowane zabójstwa irańskich naukowców z zakresu atomistyki, w tym ostatni taki przypadek dotyczący Mostafy Ahmadi Roshana, a także uwięzienie przez irańskie siły bezpieczeństwa i skazanie na śmierć obywateli innych państw w celu zwiększenia presji politycznej, jak miało to miejsce w przypadku obywatela amerykańskiego Amira Mirzy Hekmatiego;

12. ponawia wezwanie do irańskiego parlamentu i rządu, by ratyfikować i wdrożyć protokół dodatkowy oraz by w pełni zrealizować postanowienia porozumienia o zabezpieczeniach całkowitych;

13. uważa, że aby zmniejszyć napięcia w stosunkach z Iranem, nie należy ograniczać się wyłącznie do kwestii jądrowej; wzywa w związku z tym do trwałych i zdecydowanych starań ze strony wysokiej przedstawiciel/wiceprzewodniczącej KE oraz Rady na rzecz prowadzenia szerszych rozmów, obejmujących również takie kwestie, jak sytuacja w Iranie i Afganistanie czy bezpieczeństwo regionalne i prawa człowieka, które mogłyby przerodzić się w ściślejszą współpracę po należytym unormowaniu kwestii jądrowej;

14. podkreśla, że w państwach, wobec których UE stosuje środki ograniczające, obecność służb UE na miejscu jest szczególnie ważna, by zapewnić ścisłe zaangażowanie państw członkowskich oraz szefów delegacji UE w proces opracowywania, ukierunkowywania, wdrażania, monitorowania i oceniania środków ograniczających i ich skutków, ograniczając tym samym w największym możliwym stopniu skutki odczuwalne przez irańskich obywateli; nalega w związku z tym na stworzenie delegacji UE w Teheranie;

15. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji przewodniczącemu UE, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu ONZ, Radzie Bezpieczeństwa ONZ, dyrektorowi generalnemu MAEA, rządom i parlamentom krajów Maszreku, Radzie Współpracy Państw Zatoki Perskiej, Izraelowi, Palestynie, Irakowi, Turcji oraz rządowi i parlamentowi Islamskiej Republiki Iranu.

Ostatnia aktualizacja: 27 stycznia 2012Informacja prawna