Procedura : 2015/2564(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0219/2015

Teksty złożone :

B8-0219/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 11/03/2015 - 9.18
CRE 11/03/2015 - 9.18

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0070

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 140kWORD 75k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0217/2015
4.3.2015
PE550.020v01-00
 
B8-0219/2015

złożony w następstwie oświadczenia Komisji

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie walki z niegodziwym traktowaniem dzieci w celach seksualnych w internecie (2015/2564(RSP))


Timothy Kirkhope, Julie Girling, Jørn Dohrmann, Helga Stevens, Beatrix von Storch, Emma McClarkin, Jussi Halla-aho, Ruža Tomašić, Daniel Dalton, Vicky Ford, Evžen Tošenovský, Kazimierz Michał Ujazdowski, Marek Józef Gróbarczyk, Anna Elżbieta Fotyga, Zdzisław Krasnodębski, Janusz Wojciechowski, Jadwiga Wiśniewska, Branislav Škripek, Beata Gosiewska w imieniu grupy ECR

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie walki z niegodziwym traktowaniem dzieci w celach seksualnych w internecie (2015/2564(RSP))  
B8‑0219/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka z dnia 20 listopada 1989 r. oraz jej protokoły,

–       uwzględniając art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej,

–       uwzględniając art. 24 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

–       uwzględniając Konwencję Rady Europy o cyberprzestępczości z dnia 23 listopada 2001 r.,

–       uwzględniając Konwencję Rady Europy o ochronie dzieci przed seksualnym wykorzystywaniem i niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych z dnia 25 października 2007 r.,

–       uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej, zastępującą decyzję ramową Rady 2004/68/WSiSW,

–       uwzględniając komentarz ogólny nr 14 (2013) Komitetu Praw Dziecka ONZ w sprawie prawa dziecka do tego, by stawiać zawsze na pierwszym miejscu jego dobro,

–       uwzględniając agendę UE na rzecz praw dziecka przyjętą w lutym 2011 r.,

–       uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Większy nacisk na kwestię dzieci w działaniach zewnętrznych UE” (COM(2008)0055),

–       uwzględniając wytyczne UE w sprawie promowania i ochrony praw dziecka,

–       uwzględniając strategię UE na rzecz wyeliminowania handlu ludźmi na lata 2012–2016, szczególnie przepisy dotyczące finansowania pracy nad wytycznymi w zakresie systemów ochrony dzieci oraz wymiany dobrych praktyk,

–       uwzględniając debatę plenarną PE z dnia 12 lutego 2015 r. na temat walki z niegodziwym traktowaniem dzieci w celach seksualnych w internecie,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że niegodziwe traktowanie w celach seksualnych i wykorzystywanie seksualne dzieci, w tym obrazy niegodziwego traktowania dzieci, stanowią poważne pogwałcenie praw podstawowych, w szczególności praw dzieci do ochrony i opieki niezbędnych dla ich dobra, przewidzianych w Konwencji ONZ o prawach dziecka z 1989 r. i w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej;

B.     mając na uwadze, że poważne przestępstwa, takie jak wykorzystywanie seksualne dzieci i obrazy niegodziwego traktowania dzieci, wymagają kompleksowego podejścia, obejmującego ściganie sprawców, ochronę pokrzywdzonych dzieci i zapobieganie takim nadużyciom;

C.     mając na uwadze, że podejmując jakiekolwiek działania służące zwalczaniu tych przestępstw, należy przede wszystkim uwzględnić najlepszy interes dziecka, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej oraz Konwencją ONZ o prawach dziecka;

D.     mając na uwadze, że internet może narazić dzieci na specyficzny rodzaj ryzyka, poprzez zjawiska takie jak obrazy niegodziwego traktowania dzieci, wymiana materiałów dotyczących przemocy, cyberprzestępczość, zastraszanie, nękanie i uwodzenie, ponieważ dzieci mogą uzyskać dostęp do prawnie ograniczonych lub nieodpowiednich ze względu na wiek towarów i usług oraz nabyć je; mając na uwadze, że narażenie dzieci na te zagrożenia jest spotęgowane szeroko rozpowszechnionym wykorzystaniem technologii mobilnych i internetu oraz dostępem do nich;

E.     mając na uwadze, że problematykę ochrony dzieci w świecie cyfrowym należy podejmować na płaszczyźnie normatywnej i podstawowej, stosując skuteczniejsze środki, w tym samoregulację, i angażując przemysł w ponoszenie wspólnej odpowiedzialności, oraz na płaszczyźnie edukacyjnej i szkoleniowej, kształcąc dzieci, rodziców i nauczycieli w celu zapobiegania przeglądaniu przez małoletnich nielegalnych treści;

F.     mając na uwadze, że ze względu na międzynarodowy charakter niegodziwego traktowania w celach seksualnych oraz wykorzystywania seksualnego dzieci w internecie, które dotyczy setek krajów i angażuje setki systemów sądowniczych oraz organów ścigania, problem ten w oczywisty sposób wymaga międzynarodowego rozwiązania;

G.     mając na uwadze, że w większym stopniu niż ma to miejsce w innych obszarach działalności przestępczej większość przypadków seksualnego wykorzystywania dzieci i ich niegodziwego traktowania nie jest w ogóle zgłaszana organom ścigania; mając w związku z tym na uwadze, że dostępne dane dotyczące liczby przestępstw nie odzwierciedlają dokładnie zakresu problemu;

H.     mając na uwadze, że duża liczba przestępców korzysta z „darknetu”, w którym stworzyli oni anonimowe społeczności, wykorzystujące tajne fora, serwisy internetowe, portale społecznościowe oraz usługi przechowywania materiałów przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci, co pozwala na praktycznie niemożliwe do zidentyfikowania seksualne wykorzystywanie dzieci i ułatwia je;

I.      mając na uwadze, że przestępcy mogą używać szyfrowania, wirtualnych walut i innych środków ochronnych dla zabezpieczenia swojej działalności stanowiącej poważne wyzwanie dla dochodzeń prowadzonych przez organy ścigania;

J.      mając na uwadze, że dyrektywa 2011/92/WE w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej miała zostać przetransponowana przez państwa członkowskie do dnia 18 grudnia 2013 r., a do tej pory wdrożyła ją w całości niecała połowa państw członkowskich;

K.     mając na uwadze, że ostatnie sprawozdanie Europolu dotyczące cyberprzestępczości wykazało, że znaczna większość materiałów przedstawiających wykorzystywanie dzieci (CAM) jest nadal niekomercyjnie dystrybuowana w otwartej sieci przy użyciu technologii „peer-to-peer” (P2P); mając na uwadze, że transmisje na żywo takich nadużyć w zamian za opłatę stanowią szczególnie niepokojący nowy trend, domagający się większej uwagi organów ścigania, systematycznego gromadzenia informacji oraz skutecznej współpracy organów ds. działań prewencyjnych;

L.     mając na uwadze, że jak stwierdził Europol, występuje niepokojąca tendencja dotycząca wieku ofiar (są one coraz młodsze niż w latach poprzednich), a ilość obrazów zgłaszanych agencji oraz zaawansowany poziom ich szyfrowania oznacza, że Europol nie posiada wystarczającej wiedzy technicznej ani zasobów, by móc zająć się ogromem tego problemu; mając na uwadze, że w związku z tym przestępcy są szybsi od organów ścigania;

M.    mając na uwadze, że analiza przeprowadzona przez Internet Watch Foundation wykazała, że w 2012 r. zaledwie ośmiu dystrybutorów najwyższego poziomu było odpowiedzialnych za 513 dystrybucyjnych marek handlowych CAM (przedstawiających wykorzystywanie dzieci), a wszystkie 10 najbardziej produktywnych marek w 2012 r. było związanych z jednym dystrybutorem najwyższego poziomu;

1.      zdecydowanie podkreśla, że ochrona i zapewnienie bezpiecznego środowiska dla dzieci i ich rozwoju jest jednym z podstawowych zadań Unii Europejskiej i jej państw członkowskich;

2.      uważa, że należy odpowiednio chronić dane osobowe dzieci w internecie oraz informować dzieci – w przystępny i zrozumiały dla nich sposób – o zagrożeniach i konsekwencjach wykorzystywania w internecie ich danych osobowych;

3.      podkreśla z całą mocą, że konieczne jest zagwarantowanie praw i ochrona dzieci w internecie, podejmowanie kroków zapewniających szybkie usuwanie wszelkich nielegalnych treści oraz zgłaszanie ich organom ścigania, a także zapewnienie wystarczających instrumentów prawnych do prowadzenia dochodzeń i ścigania przestępców;

4.      podkreśla potrzebę kompleksowej unijnej skoordynowanej strategii w celu zapewnienia spójności w opracowaniu polityki i działań, które obejmą zwalczanie przestępczości, bezpieczeństwo cybernetyczne, ochronę konsumentów, prawa podstawowe i ochronę danych, a także handel elektroniczny;

5.      uważa, że trzeba podjąć dalsze działania mające na celu zwalczanie uwodzenia w sieci, oraz że Komisja wraz z rządami krajowymi, społeczeństwem obywatelskim, firmami zarządzającymi mediami społecznościowymi, rodzicami, nauczycielami, pracownikami socjalnymi, osobami ustawowo odpowiedzialnymi za ochronę dzieci, pediatrami oraz organizacjami zrzeszającymi dzieci i młodzież muszą aktywnie uczestniczyć w uświadamianiu obywatelom tej problematyki poprzez określenie stosownych wytycznych, w tym poprzez wymianę najlepszych praktyk i ustanowienie platform społecznych na rzecz współpracy i wymiany informacji w tej dziedzinie, tak aby określić potencjalne ryzyko i zagrożenia dla dzieci;

6.      podkreśla potrzebę międzynarodowej współpracy z partnerami strategicznymi UE oraz organami ścigania na całym świecie, aby zwalczać obrazy niegodziwego traktowania dzieci; podkreśla potrzebę poprawy współpracy międzynarodowej i ponadnarodowych dochodzeń w tej dziedzinie poprzez zawieranie umów o współpracy oraz ułatwianie międzynarodowej wymiany danych dotyczących sprawców tych przestępstw, w tym także w ramach Europolu;

7.      w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje wspólną inicjatywę UE i 55 krajów z całego świata, skupionych w światowym sojuszu przeciwko niegodziwemu traktowaniu dzieci w internecie w celach seksualnych, mającą na celu uratowanie większej liczby ofiar, zapewnienie skuteczniejszego ścigania oraz ogólne zmniejszenie liczby dostępnych w internecie materiałów dotyczących niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych; zachęca Komisję do bardziej regularnego składania sprawozdań z postępów poczynionych w ramach tego sojuszu;

8.      uważa, że zasadnicze znaczenie ma stosowanie poprawnej terminologii w przypadku przestępstw wobec dzieci, co obejmuje też opis obrazów niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych, i stosowanie odpowiedniego sformułowania „materiały przedstawiające wykorzystywanie seksualne dzieci” zamiast „pornografia dziecięca”;

9.      wzywa Komisję i państwa członkowskie do promowania i wzmocnienia środków przeznaczonych na identyfikację ofiar i usługi na rzecz ofiar oraz wzywa do niezwłocznego ustanowienia odnośnych platform, a także wzmocnienia tych już istniejących w ramach Europolu;

10.    uważa, że organy egzekwowania prawa, w tym Europol, muszą zdobyć wiedzę techniczną i wysokiej klasy umiejętności dochodzeniowe w celu opracowania nowych zaawansowanych zdolności w zakresie analizy ogromnych ilości obrazów lub materiałów przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci, które są zakodowane lub ukryte w „ciemnej sieci”, oraz śledzenia i ścigania przestępców, aby chronić bezpieczeństwo i prawa dzieci;

11.    z całą mocą wzywa państwa członkowskie, które jeszcze tego nie uczyniły, do zakończenia transpozycji dyrektywy 2011/92/UE w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej; w związku z tym wzywa Komisję do ścisłego monitorowania pełnego i skutecznego wdrożenia tej dyrektywy oraz do przedstawienia Parlamentowi i jego właściwej komisji wyciągniętych wniosków w stosownym terminie;

12.    wzywa państwa członkowskie do wyposażenia państwowych organów ścigania w niezbędne środki finansowe, zasoby ludzkie, uprawnienia dochodzeniowe oraz możliwości techniczne, dzięki którym będą one mogły na poważnie zająć się ściganiem przestępców, co obejmuje też odpowiednie szkolenia budowania potencjału wśród organów sądownictwa i policji;

13.    z zaniepokojeniem odnotowuje rozwój i coraz szersze tendencje do komercyjnego seksualnego wykorzystywania dzieci w internecie, co dotyczy też nowych sposobów rozpowszechniania materiałów przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci oraz związanych z tym transakcji, zwłaszcza dzięki „ukrytej sieci” i „darknetowi”, a zwłaszcza zjawiska płatnej transmisji na żywo takich nadużyć; wzywa w związku z tym Komisję i państwa członkowskie, aby utrzymywały dalszy kontakt z przedstawicielami alternatywnych systemów płatności w celu określenia możliwości lepszej współpracy z organami ścigania, w tym wspólnych szkoleń, w celu lepszej identyfikacji procesów płatniczych związanych z komercyjną dystrybucją materiałów przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci;

14.    wzywa UE, państwa członkowskie oraz światowy sojusz do ściślejszej współpracy z branżą internetową i firmami zarządzającymi mediami społecznościowymi, takimi jak Google lub Yahoo, oraz serwisami społecznościowymi takimi jak Facebook, by wsparły one takie działania;

15.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie i parlamentom państw członkowskich.

Ostatnia aktualizacja: 6 marca 2015Informacja prawna