Procedura : 2015/2520(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0396/2015

Teksty złożone :

B8-0396/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 30/04/2015 - 10.9
CRE 30/04/2015 - 10.9

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0185

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 143kWORD 77k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0370/2015
27.4.2015
PE555.170v01-00
 
B8-0396/2015

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji w Nigerii (2015/2520(RSP))


Charles Tannock, Geoffrey Van Orden, Ryszard Antoni Legutko, Ryszard Czarnecki, Tomasz Piotr Poręba, Angel Dzhambazki, Beatrix von Storch, Branislav Škripek, Jana Žitňanská w imieniu grupy ECR

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Nigerii (2015/2520(RSP))  
B8‑0396/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając piąty dialog na szczeblu ministerialnym pomiędzy Nigerią a UE, który odbył się w Abudży w dniu 27 listopada 2014 r.,

–       uwzględniając dokument z 2009 r. pt. „Nigeria–UE: wspólna droga naprzód”,

–       uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie sytuacji w Nigerii,

–       uwzględniając oświadczenie sekretarza generalnego ONZ w sprawie sytuacji w Nigerii,

–       uwzględniając oświadczenie z dnia 8 stycznia 2015 r. złożone przez Mohameda ibn Chambasa, specjalnego przedstawiciela sekretarza generalnego i szefa biura ONZ w Afryce Zachodniej, w sprawie sytuacji w Nigerii,

–       uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–       uwzględniając sprawozdanie sekretarza generalnego ONZ w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych, opublikowane w dniu 1 lipca 2014 r.,

–       uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów z 1981 r., ratyfikowaną przez Nigerię w dniu 22 czerwca 1983 r.,

–       uwzględniając drugi przegląd umowy z Kotonu 2007–2013, ratyfikowany przez Nigerię w dniu 27 września 2010 r.,

–       uwzględniając rozdział IV konstytucji Republiki Federalnej Nigerii dotyczący prawa do wolności myśli, sumienia i wyznania,

–       uwzględniając uchwałę Nigeryjskiej Komisji Wyborczej z dnia 7 lutego 2015 r. w sprawie terminu wyborów prezydenckich w tym kraju,

–       uwzględniając wynik tych wyborów, które odbyły się w dniu 28 marca 2015 r.,

–       uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 30 i 31 marca w sprawie przeprowadzenia i wyniku wyborów prezydenckich,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że Nigeria jest największą gospodarką na kontynencie afrykańskim i znaczącym partnerem handlowym UE;

B.     mając na uwadze, że w latach 2009–2013 pomoc UE dla Nigerii wyniosła około 700 mln EUR, z czego 200 mln EUR przeznaczono na rzecz umocnienia pokoju i stabilizacji, zwalczania ubóstwa i tworzenia miejsc pracy dla ludzi młodych (byłych bojowników) w Delcie Nigru;

C.     mając na uwadze, że pomimo ogromnych zasobów Nigeria jest jednym z krajów o największych nierównościach społecznych na świecie; mając na uwadze, że korupcja jest powszechna w całej Nigerii i przyczynia się do ekonomicznych i społecznych nierówności;

D.     mając na uwadze, że wybory prezydenckie odbyły się w dniu 28 marca 2015 r.; mając na uwadze, że Nigeryjska Komisja Wyborcza wydała w dniu 7 lutego 2015 r. uchwałę, że wybory te, zaplanowane na 14 lutego, zostaną przesunięte o sześć tygodni;

E.     mają na uwadze, że wybory te wygrał kandydat opozycji Muhammadu Buhari, a pierwszy raz w Nigerii urzędujący prezydent nie został ponownie wybrany;

F.     mając na uwadze, że pokój i stabilizacja w Nigerii w coraz większym stopniu zagrożone są z powodu działalności zbrojnego ugrupowania islamistycznego Boko Haram, które od 2009 r. sieje spustoszenie, dokonując szeregu zamachów bombowych, morderstw i uprowadzeń, gdyż dąży ono do wprowadzenia ścisłej postaci prawa szariatu, obalenia rządu i utworzenia państwa islamskiego;

G.     mając na uwadze, że szacuje się, iż w samym tylko 2014 r. ponad 4 000 osób zostało zabitych w atakach islamskiego ugrupowania terrorystycznego Boko Haram, a 900 osób zostało porwanych; mając na uwadze, że według szacunków Organizacji Narodów Zjednoczonych doszło do przesiedlenia ponad 1,5 mln osób, a co najmniej trzy miliony ucierpiało z powodu rebelii w północno-wschodniej Nigerii;

H.     mając na uwadze, że w marcu 2015 r. Boko Haram złożyło przysięgę wierności ekstremistycznemu ugrupowaniu Państwo Islamskie, które obecnie prowadzi kampanię przemocy w różnych miejscach na Bliskim Wschodzie;

I.      mając na uwadze, że obecnie uważa się, iż Boko Haram kontroluje obszar ponad 50 000 km2 w północno-wschodniej Nigerii;

J.      mając na uwadze, że w najbardziej krwawym dotychczas ataku, przeprowadzonym przez Boko Haram w mieście Baga w dniu 3 stycznia 2015 r., zostało prawdopodobnie zabitych blisko 2 000 osób; mając na uwadze, że rząd nigeryjski kwestionuje te dane i − mimo wiarygodnych doniesień sugerujących, że większość ofiar to dzieci, kobiety i osoby starsze − twierdzi, że zginęło około 150 osób, a większość z nich to bojownicy;

K.     mając na uwadze, że Boko Haram atakowało również kościoły, aby wywołać, wedle przypuszczeń, napięcia religijne;

L.     mając na uwadze, że w dniu 6 kwietnia 2015 r. bojownicy Boko Haram przebrani za kaznodziejów zabili co najmniej 24 osoby i ranili wiele innych w ataku w pobliżu meczetu w stanie Borno w północno-wschodniej Nigerii;

M.    mając na uwadze, że eskalacja przemocy ze strony rebeliantów zagraża bezpieczeństwu całej Afryki Zachodniej;

N.     mając na uwadze, że nigeryjskie siły zbrojne stoją przed gigantycznym zadaniem dysponując jedynie ograniczonymi zasobami, starając się chronić ludność cywilną przed podkładającymi bomby i uzbrojonymi terrorystami, którzy rozproszeni są na dużym obszarze;

O.     mając na uwadze, że podejmowane środki w zakresie tłumienia rebelii muszą mimo to zapewniać odpowiednią ochronę ludności cywilnej przed zagrożeniem ze strony Boko Haram, zwłaszcza w trzech północno-wschodnich stanach Adamawa, Borno i Yobe, w których w ostatnich sześciu miesiącach ludność narażona była na coraz bardziej brutalne ataki, a prawa człowieka były systematycznie pogwałcane;

P.     mając na uwadze, że w ramach inicjatywy pod przywództwem Francji zwrócono się do Nigerii, Nigru, Kamerunu i Czadu o wysłanie z każdego z tych krajów 700 żołnierzy w celu stworzenia sił wielonarodowych do walki z Boko Haram, lecz żadne z tych państw nie zrealizowało tego planu;

Q.     mając na uwadze, że Boko Haram zajęło i okupuje szereg miast w północno-wschodniej Nigerii oraz wciąż przymusowo rekrutuje ludność cywilną do swych szeregów, w tym wiele dzieci;

R      mając na uwadze, że w kwietniu 2014 r. ponad 270 dziewcząt zostało uprowadzonych ze szkoły publicznej w Chibok, w stanie Borno; mając na uwadze, że większość z nich nadal jest zaginiona; mając na uwadze, że od tego czasu Boko Haram uprowadziło setki dalszych osób;

S.     mając na uwadze, że ponad 300 000 Nigeryjczyków uciekło przed przemocą do północno-zachodniego Kamerunu i południowo-zachodniego Nigru;

T.     mając na uwadze, że rebelia Boko Haram była omawiana podczas niedawnego dialogu na szczeblu ministerialnym pomiędzy UE i Nigerią;

U.     mając na uwadze, że w dniu 10 stycznia 2015 r. w samobójczym zamachu bombowym w Maiduguri w północno-wschodniej Nigerii – ostatnim takim zamachu w tym regionie – który wedle doniesień przeprowadziła dziesięcioletnia dziewczynka, zginęło co najmniej 19 osób; mając na uwadze, że następnego dnia dwie kobiety dokonały samobójczych zamachów w mieście Potiskum, w których zginęły cztery osoby, a rannych zostało ponad 40 osób;

V.     mając na uwadze, że w dniu 12 stycznia 2015 r. katolicki arcybiskup Jos w centralnej Nigerii oskarżył Zachód o ignorowanie zagrożenia ze strony Boko Haram i powiedział, że świat musi się wykazać większą determinacją w powstrzymywaniu rozprzestrzeniania się tego ugrupowania w Nigerii;

W.    mając na uwadze, że w dniu 9 stycznia 2015 r. Wysoki Komisarz ONZ ds. Uchodźców poinformował, że liczba uchodźców z Nigerii szukających schronienia w Czadzie zwiększyła się prawie czterokrotnie w ciągu ostatnich 10 dni, po tym jak ataki rebeliantów z Boko Haram w północno-wschodniej Nigerii doprowadziły do wysiedlenia tysięcy osób;

1.      odnotowuje wynik niedawnych wyborów prezydenckich i gratuluje Muhammadu Buhari zwycięstwa; ponadto wzywa nowego prezydenta do poprowadzenia Nigerii ku bardziej stabilnej, pokojowej i pomyślnej przyszłości w interesie całego narodu nigeryjskiego;

2.      uważa, że przekazanie władzy za pomocą urn wyborczych świadczy o pogłębiającej się demokracji w Nigerii, która mogłaby posłużyć za model dla innych narodów afrykańskich;

3.      za godną ubolewania uważa decyzję Nigeryjskiej Komisji Wyborczej o przełożeniu wyborów prezydenckich, które pierwotnie były zaplanowane na 14 lutego 2015 r.;

4.      wyraża zaniepokojenie, że zagrożenie bezpieczeństwa w Nigerii mogło powstrzymać niektórych wyborców od udania się na wybory, a ponadto zauważa, że choć obserwatorzy ogólnie chwalili wybory, to pojawiły się pewne obawy związane z oszustwami;

5.      wyraża uznanie ludziom w Nigerii, którzy zagłosowali w wyborach w dniu 28 marca 2015 r., a wielu z nich uczyniło to pomimo groźby przemocy ze strony rebeliantów Boko Haram;

6.      zdecydowanie potępia nieustanne i coraz bardziej niepokojące akty przemocy w Nigerii, w tym wykorzystywanie dzieci do zamachów samobójczych, w wyniku których tysiące osób poniosło śmierć lub zostało ranne, a dalsze tysiące osób zostało wysiedlone;

7.      potępia masakry niewinnych mężczyzn, kobiet i dzieci oraz stoi ramię w ramię z narodem nigeryjskim w jego determinacji do zwalczania wszelkich form terroryzmu w swym kraju;

8.      apeluje o wspólne międzynarodowe wysiłki na rzecz zakończenia rozlewu krwi w Nigerii, lecz uważa, że musi odbywać się to w ramach zintensyfikowanej współpracy regionalnej pomiędzy państwami i innymi odpowiednimi podmiotami;

9.      wzywa wspólnotę międzynarodową do wywiązania się ze swych zobowiązań dotyczących zapewnienia Nigerii i jej ludności kompleksowego wsparcia politycznego, humanitarnego i w zakresie rozwoju w odniesieniu do rozwiązania problemu zagrożenia ze strony Boko Haram, a także zapewnienia rozwoju tego kraju;

10.    wzywa rząd Nigerii do dopilnowania, by nigeryjskie siły zbrojne były odpowiednio wyposażone we wszelkie dostępne środki służące zwalczaniu zagrożenia ze strony Boko Haram;

11.    uważa, że rząd Nigerii ma prawo i obowiązek bronić swych obywateli przed terroryzmem, podkreśla jednak, że takie działania muszą być prowadzone w poszanowaniu praw człowieka i rządów prawa;

12.    wzywa rząd Nigerii do przeprowadzenia pełnego i starannego dochodzenia w sprawie wszelkich doniesień o zbrodniach i do podjęcia odpowiednich działań, zgodnie z zasadą państwa prawa, wobec osób, co do których stwierdzono, że łamały prawa człowieka;

13.    uważa, że przywódcy polityczni Nigerii muszą wykorzystać wynik wyborów z dnia 28 marca 2015 r. jako okazję do rozwiązania gospodarczych i społecznych problemów, które są przyczyną spirali przemocy; ponadto wzywa przywódców politycznych Nigerii do podjęcia działań w tym zakresie w celu rozwiązania problemu nieskuteczności rządu, korupcji, złego zarządzania i defraudacji środków płynących z zasobów ropy tego kraju;

14.    uważa za rzecz godną ubolewania, że wspólnocie międzynarodowej wciąż jeszcze nie udało się podjąć działań na rzecz zapewnienia znaczącego wsparcia ludności Nigerii w rozwiązaniu problemu narastającej przemocy oraz kwestii społecznych i gospodarczych;

15.    uważa, że pilnie potrzebna jest reforma systemu sądowego w Nigerii, by zapewnić skuteczny wymiar sprawiedliwości w celu zwalczania terroryzmu;

16.    wspiera działania rządu Nigerii zmierzające do zwalczania zagrożenia ze strony Boko Haram, lecz przypomina mu o jego obowiązku dopilnowania, by takie działania prowadzone były zgodnie z prawem międzynarodowym;

17.    apeluje o przeprowadzenie drobiazgowego śledztwa w sprawie zarzutów dotyczących łamania praw człowieka, w tym pozasądowych egzekucji, tortur, arbitralnych aresztowań i wymuszeń, a także uważa, że tego rodzaju działania nie mogą być uzasadniane jako sposób na zwalczanie zagrożenia, jakie stanowi Boko Haram lub inne organizacje terrorystyczne;

18.    apeluje o dalsze międzynarodowe starania na rzecz uwolnienia ponad 200 dziewcząt porwanych przez Boko Haram ze szkoły publicznej w Chibok w stanie Borno w kwietniu 2014 r.;

19.    wzywa rząd Nigerii do współpracy z partnerami regionalnymi w celu budowy silnej i solidnej koalicji na rzecz walki z Boko Haram; ponadto ostrzega, że bez takiej współpracy przemoc prawdopodobnie nadal będzie się utrzymywać, co może zagrozić pokojowi i stabilizacji w całym regionie;

20.    chwali pracę i odwagę lokalnych i międzynarodowych dziennikarzy oraz obrońców praw człowieka w dążeniu do zwrócenia uwagi świata na barbarzyński ekstremizm Boko Haram i niewinne ofiary przemocy ze strony tego ugrupowania;

21.    potępia atakowanie przez Boko Haram instytucji religijnych i wiernych, a także odnotowuje, że przemoc tego ugrupowania dotknęła bez różnicy muzułmanów, chrześcijan i inne wyznania;

22.    zauważa, że w styczniu 2015 r. przywódca Boko Haram, Abubakar Shekau, zagroził przeprowadzeniem dalszych masakr i działań wojennych w krajach sąsiadujących; wyraża uznanie dla odwagi żołnierzy z całego regionu, którzy starają się odeprzeć i zwyciężyć zagrożenie ze strony Boko Haram;

23.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, parlamentom i rządom państw członkowskich, rządowi federalnemu Nigerii, instytucjom Unii Afrykańskiej i Wspólnocie Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS), sekretarzowi generalnemu ONZ, Zgromadzeniu Ogólnemu ONZ, współprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE oraz Parlamentowi Panafrykańskiemu.

Ostatnia aktualizacja: 29 kwietnia 2015Informacja prawna