Procedura : 2016/2727(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0623/2016

Teksty złożone :

B8-0623/2016

Debaty :

PV 25/05/2016 - 18
CRE 25/05/2016 - 18

Głosowanie :

PV 26/05/2016 - 6.6

Teksty przyjęte :

P8_TA(2016)0233

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 361kWORD 104k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0623/2016
19.5.2016
PE582.644v01-00
 
B8-0623/2016

złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie transatlantyckich przepływów danych (2016/2727(RSP))


Axel Voss, Monika Hohlmeier, Michał Boni, Roberta Metsola, Esteban González Pons, Anna Maria Corazza Bildt w imieniu grupy PPE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie transatlantyckich przepływów danych (2016/2727(RSP))  
B8-0623/2016

Parlament Europejski,

–  uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (TUE), Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) oraz art. 6, 7, 8, 11, 16, 47 i 52 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

–  uwzględniając dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych(1) (zwaną dalej „dyrektywą o ochronie danych”),

–  uwzględniając decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych(2),

–  uwzględniając rozporządzenie (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE („ogólne rozporządzenie o ochronie danych”) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającą decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW(3),

–  uwzględniając decyzję Komisji 2000/520/WE z dnia 26 lipca 2000 r. („decyzja w sprawie »bezpiecznej przystani«”),

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2013 r. zatytułowany „Odbudowa zaufania do przepływu danych między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi” (COM(2013)0846),

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2013 r. w sprawie funkcjonowania zasad bezpiecznego transferu danych osobowych z punktu widzenia obywateli UE i przedsiębiorstw z siedzibą w UE („komunikat w sprawie 'bezpiecznej przystani'”) (COM(2013)0847),

–  uwzględniając wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 października 2015 r. w sprawie C-362/14 Maximillian Schrems przeciwko Data Protection Commissioner (EU:C:2015:650),

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2015 r. w sprawie przekazywania danych osobowych z UE do Stanów Zjednoczonych na mocy dyrektywy 95/46/WE w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-362/14 (Schrems) (COM(2015)0566),

–  uwzględniając oświadczenie Grupy Roboczej Art. 29 w sprawie konsekwencji wyroku w sprawie Schrems z dnia 3 lutego 2016 r.,

–  uwzględniając ustawę o sądowych środkach odwoławczych z 2015 r. podpisaną przez prezydenta B. Obamę dnia 24 lutego 2016 r. (H.R.1428),

–  uwzględniając amerykańską ustawę o wolności z 2015 r.(4),

–  uwzględniając reformę amerykańskich przepisów w zakresie rozpoznania radioelektronicznego określoną w rozporządzeniu prezydenckim nr 28 (PPD-28)(5),

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 lutego 2016 r. zatytułowany „Transatlantyckie przepływy danych: odbudowa zaufania dzięki ustanowieniu silniejszych gwarancji ” (COM(2016)0117),

–  uwzględniając opinię Grupy Roboczej Art. 29 01/2016/z dnia 13 kwietnia 2016r. dotyczącą projektu decyzji w sprawie adekwatności Tarczy Prywatności UE-USA,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że ochrona danych osobowych, poszanowanie życia prywatnego i komunikowania się, prawo do bezpieczeństwa, prawo do otrzymywania i przekazywania informacji oraz prawo do prowadzenia działalności gospodarczej są prawami podstawowymi, które należy utrzymać i wyważyć względem innych praw wewnątrz Unii i w ramach Unii na mocy Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;

B.  mając na uwadze, że wszelkie ograniczenia praw podstawowych mogą być wprowadzone wyłącznie wtedy, gdy są konieczne i rzeczywiście odpowiadają celom interesu ogólnego uznawanym przez Unię lub potrzebom ochrony praw i wolności innych osób; mając na uwadze, że unijne ramy ochrony praw podstawowych i realizowanie celów o interesie ogólnym stale ewoluują;

C.  mając na uwadze, że gospodarki USA i UE stanowią ponad 50% światowego PKB, 25% światowego eksportu i ponad 30% światowego importu; mając na uwadze, że stosunki gospodarcze USA-UE mają najwyższą wartość na świecie, ponieważ całkowita wartość handlu transatlantyckiego wynosi 1,09 bln w porównaniu z całkowitą wartością handlu USA-Kanada i USA-Chiny wynoszącą odpowiednio 741 mld USD i 646 mld USD;

D.  mając na uwadze, że transatlantyckie stosunki inwestycyjne są również największe na świecie, ponieważ całkowita wartość wzajemnych inwestycji USA i Europy wynosi ok. 4 bln USD;

E.  mając na uwadze, że przepływy danych między USA i UE wynoszące ok. 15 terabajtów na sekundę są zdecydowanie największymi przepływami danych w skali światowej – w przybliżeniu przekraczają o 55% przepływy danych między USA i Azją i o 40% przepływy danych między USA i Ameryką Łacińską;

F.  mając na uwadze, że zdolność dostępu do danych, gromadzenia ich i przekazywania ponad granicami związana jest z globalizacją internetu, oraz mając na uwadze, że wielkość transatlantyckich przepływów danych odzwierciedla zakres dostępu do internetu w USA (ok. 85%) i w UE (ok. 90%), oraz znaczenie danych w podejmowaniu i umożliwianiu dwustronnych stosunków gospodarczych;

G.  mając na uwadze, że swobodne transgraniczne przepływy danych między USA a UE mają nadrzędne znaczenie dla rozwoju amerykańskiego i unijnego handlu i inwestycji, ponieważ konsumenci po obu stronach Atlantyku coraz częściej korzystają z internetu w celu zakupu towarów i usług na obu rynkach, transatlantyckie transakcje i usługi są rzeczywistością, swobodny przepływ danych do wewnętrznych celów przedsiębiorstw stał się codziennością, a inwestycje w centra przetwarzające dane, które umożliwiają dostęp do chmur obliczeniowych w USA i UE, opierają się na transgranicznych przepływach danych;

H.  mając na uwadze, że transatlantyckie przepływy danych stwarzają także okazję do rozszerzania zakresu wymiany handlowej i inwestycji między USA i UE w rozwijającym się świecie, gdyż dostęp do internetu staje się coraz bardziej powszechny na całym świecie, co podkreśla potencjalny wzrost międzynarodowego handlu internetowego i potrzebę swobodnych przepływów danych;

I.  mając na uwadze, że małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) są główną siłą napędową zarówno gospodarki UE, jak i gospodarki USA oraz główną siłą napędową zatrudnienia, a także mając na uwadze, że swobodny przepływ danych stworzył nowe możliwości dla MŚP w zakresie udziału w handlu międzynarodowym i lepszego dostępu do nowych rynków na innych kontynentach;

J.  mając na uwadze, że cyfryzacja gospodarek USA i UE sprawia, że transgraniczny przepływ danych jest kluczowym elementem konkurencyjności przedsiębiorstw w kraju i na świecie, w szczególności w przypadku przedsiębiorstw zaangażowanych w e-handel, oraz mając na uwadze, że USA i UE są dwoma największymi na świecie eksporterami netto usług dostarczanych cyfrowo;

K.  mając na uwadze, że w 2012 r. wartość eksportu UE w zakresie usług dostarczanych cyfrowo wyniosła 465 mld USD, a importu tylko 297 mld USD, co przyniosło nadwyżkę handlową w wysokości 168 mld USD; mając na uwadze, że w 2014 r. wysokość importowanych przez USA z UE usług dostarczanych cyfrowo wyniosła 54% całego dwustronnego importu usług;

L.  mając na uwadze, że usługi dostarczane cyfrowo stały się katalizatorem wzrostu w gospodarce internetowej w Europie, gdyż ponad 400 000 Europejczyków zakupiło aplikacje mobilne, i największym sektorem aplikacji, dając 1,8 mln miejsc pracy w Europie w 2013 r. i przynosząc 17,5 mld EUR gospodarce unijnej; mając na uwadze, że sektor aplikacji jest jednym ze światowych rynków cyfrowych;

M.  mając na uwadze, że dyrektywa UE o ochronie danych przyjęta w 1995 r. i regulująca ochronę danych osobowych w UE ma zostać niedługo zastąpiona ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych; mając na uwadze, że ogólne rozporządzenie o ochronie danych stanowi, iż przekazywanie danych osobowych z UE do państwa trzeciego może mieć miejsce jedynie po spełnieniu konkretnych warunków takich jak stwierdzenie istnienia odpowiedniej ochrony, co jest ważnym mechanizmem dopuszczającym przekazywanie danych osobowych do państwa trzeciego, jeśli Komisja stwierdzi, że państwo to zapewnia odpowiedni poziom ochrony prywatności;

N.  mając na uwadze, że dotychczas uznano, iż następujące państwa/terytoria Andora, Argentyna, Kanada, Wyspy Owcze, Guernsey, Wyspa Man, Jersey, Urugwaj, Izrael, Szwajcaria i Nowa Zelandia zapewniają odpowiedni poziom ochrony danych, a także uznano, że USA, Kanada i Australia zapewniają odpowiednią ochronę do celów przekazywania danych dotyczących przelotów pasażera;

O.  mając na uwadze, że w dniu 26 lipca 2000 r. Komisja uznała, że zasady bezpiecznego transferu danych osobowych oraz odnoszące się do nich najczęściej zadawane pytania wydane przez Departament Handlu USA zapewniają odpowiednią ochronę do celów przekazywania danych osobowych z UE, a także mając na uwadze, że ta decyzja w sprawie „bezpiecznej przystani” umożliwiła przekazywanie danych osobowych przez UE do przedsiębiorstw w USA, które podpisały zasady „bezpiecznej przystani”;

P.  mając na uwadze, że od 2014 r. USA i UE ponownie negocjują ramy „bezpiecznej przystani” w celu odbudowania utraconego zaufania w UE w zakresie ochrony prywatności danych osobowych przekazywanych USA po tym, jak Edward Snowden przejął i ujawnił informacje oraz po upublicznieniu domniemanej masowej elektronicznej inwigilacji obywateli UE w ramach programu inwigilacji NSA i wykorzystywaniu danych gromadzonych przez prywatne przedsiębiorstwa amerykańskie;

Q.  mając na uwadze, że w sprawie C-362/14 Maximillian Schrems przeciwko Data Protection Commissioner Europejski Trybunał Sprawiedliwości stwierdził nieważność ustalenia Komisji w ramach „bezpiecznej przystani”, że USA zapewniają odpowiedni poziom ochrony danych osobowych z UE, co pociągnęło za sobą pilną potrzebę ukończenia negocjacji w sprawie Tarczy Prywatności UE-USA, tak aby zapewnić pewność prawa co do tego, jak należy przekazywać dane osobowe z UE do USA;

R.  mając na uwadze, że w następstwie orzeczenia w sprawie Schrems Komisja wznowiła negocjacje z USA w sprawie odnowionych ram z myślą o wyjaśnieniu kwestii wyszczególnionych przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości, a także mając na uwadze, że w dniu 2 lutego 2016 r. Komisja i USA uzgodniły nowe ramy transatlantyckich przepływów danych, tj. Tarczę Prywatności UE-USA;

S.  mając na uwadze, że w opinii 01/2016 Grupa Robocza Art. 29 z zadowoleniem przyjęła znaczną poprawę, jaką stanowi Tarcza Prywatności w porównaniu z decyzją w sprawie bezpiecznej przystani, a w szczególności za pozytywne działania uznała wprowadzenie kluczowych definicji, mechanizmów nadzoru nad wykazem Tarczy Prywatności oraz uznanie zewnętrznych i wewnętrznych przeglądów zgodności za obowiązkowe; mając na uwadze, że Grupa Robocza wyraziła również poważne obawy dotyczące zarówno aspektów handlowych, jak i dostępu organów publicznych do danych przekazywanych zgodnie z zasadami Tarczy Prywatności;

T.  mając na uwadze, że procedura przyjmowania decyzji w sprawie adekwatności nie przewiduje formalnego i należytego procesu konsultacji z zainteresowanymi stronami, których decyzja dotyczy, zwłaszcza z przedsiębiorstwami oraz MŚP, dla których decyzja ta ma poważne konsekwencje;

U.  mając na uwadze, że amerykańska ustawa o sądowych środkach odwoławczych, dająca obywatelom europejskim i obywatelom innych partnerów USA prawo wglądu do ich danych i skorygowania niedokładnych informacji na ich temat przechowywanych przez agencje federalne USA na podstawie amerykańskiej ustawy o prywatności, została przyjęta przez Izbę Reprezentantów w dniu 20 października 2015 r., przekazana komisji prawnej Senatu w dniu 28 stycznia 2016 r. i podpisana przez prezydenta Baracka Obamę w dniu 24 lutego 2016 r.;

V.  mając na uwadze, że przyjęcie ustawy o sądowych środkach odwoławczych było dla Parlamentu Europejskiego istotnym warunkiem wydania zgody na zawarcie umowy ramowej między UE a USA oraz ważnym aspektem negocjacji w sprawie Tarczy Prywatności UE-USA;

W.  mając na uwadze, że MŚP stanowiły 60 % przedsiębiorstw korzystających z porozumienia w sprawie bezpiecznej przystani, które umożliwiało im stosowanie usprawnionych i opłacalnych procedur i nie uzależniało ich od wiążących zasad korporacyjnych czy standardowych klauzul umownych, które zapewniają równoważny poziom ochrony, ale wymagają znacznie większych inwestycji w zasoby administracyjne; mając na uwadze, że MŚP mogą najwięcej zyskać na nowej Tarczy Prywatności;

X.  mając na uwadze, że ochrona prywatności i danych w USA są elementami całościowego systemu regulowania i ochrony prywatności danych, zwłaszcza danych osobowych wymagających największej ochrony, np. danych dotyczących zdrowia, sytuacji finansowej, komunikacji elektronicznej i nieletnich;

Y.  mając na uwadze, że przepisy krajowe państw członkowskich dotyczące nadzoru charakteryzuje różnorodność i znaczna uznaniowość co do konieczności wprowadzenia nadzoru i zabezpieczeń mających ograniczać konflikt z podstawowymi prawami i swobodami;

1.  z zadowoleniem przyjmuje zakończenie negocjacji między UE i USA w sprawie Tarczy Prywatności po ponad dwóch rokowań prowadzonych przez Komisję i Departament Handlu USA;

2.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Kongres USA przyjął ustawę o sądowych środkach odwoławczych, i przypomina, że od dawna domagał się takiego aktu jako warunku zawarcia porozumienia ramowego między UE a USA oraz zakończenia negocjacji w sprawie Tarczy Prywatności;

3.  przyznaje, że Tarcza Prywatności UE-USA znacznie różni się od ram bezpiecznej przystani, gdyż przewiduje znacznie bardziej szczegółową dokumentację nakładającą bardziej konkretne obowiązki na przedsiębiorstwa chcące dołączyć do tych ram, w tym nowe mechanizmy kontroli i równowagi dające podmiotom danych z UE możliwość wykonywania ich praw, kiedy ich dane są przetwarzane w USA;

4.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Grupa Robocza Art. 29 odnotowała znaczną poprawę, jaką stanowi Tarcza Prywatności w porównaniu z ramami bezpiecznej przystani;

5.  odnotowuje obawy wyrażone przez Grupę Roboczą Art. 29 oraz jej konstruktywne podejście, a ponadto podkreśla, że zasadę ograniczenia zatrzymania danych, o której mowa w opinii Grupy Roboczej, należy najpierw wyjaśnić w Unii Europejskiej, ponieważ sytuacja i standardy w UE wciąż nie są do końca jasne w związku z wyrokiem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 2014 r.;

6.  odnotowuje oświadczenie przewodniczącego Grupy Roboczej Art. 29, zgodnie z którym podstawowe gwarancje wskazane przez Grupę Roboczą powinny obowiązywać również państwa członkowskie UE;

7.  ubolewa, że procedura przyjmowania decyzji o odpowiedniości nie przewiduje formalnego procesu konsultacji z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, zwłaszcza z organizacjami reprezentującymi MŚP;

8.  zauważa, że ramy bezpiecznej przystani nie odnosiły się do szczególnych ograniczeń w dostępie rządu USA do danych przekazywanych do USA, natomiast ramy dokumentacji Tarczy Prywatności obejmują obecnie wiążące zobowiązania rządu USA w postaci pism Dyrektora Wywiadu Narodowego, sekretarza stanu USA i Departamentu Sprawiedliwości USA;

9.  podkreśla, że od 2013 r. Kongres i rząd USA wprowadził ponad dwadzieścia reform w przepisach i programach nadzoru, w tym w amerykańskiej ustawie o wolności, zabraniającej masowego gromadzenia danych, i rozporządzeniu prezydenta (PPD-28), zgodnie z którym ochrona prawa do prywatności i wolności obywatelskich osób spoza USA stanowi nieodłączny element amerykańskiej polityki nadzoru, wprowadzono także poprawki do amerykańskiej ustawy o wywiadzie zagranicznym i przyjęto ustawę o sądowych środkach odwoławczych, która rozszerza środki ochrony danych na obywateli UE; uważa, że reformy te mają kluczowe znaczenie dla oceny skutków konfliktu z podstawowymi prawami do ochrony prywatności i danych, o których mowa w art. 7 i 8 Karty Praw Podstawowych UE;

10.  docenia i z zadowoleniem przyjmuje niedawne inicjatywy rządu i Kongresu USA, np. ustawę o prywatności poczty elektronicznej, którą izba jednogłośnie przyjęła w kwietniu 2016 r. a która zmienia ustawę o prywatności komunikacji elektronicznej z 1986 r., a także przyjęcie przez Izbę Reprezentantów (w styczniu 2016 r.) i przez Senat (w marcu 2016 r.) ustawy o poprawie wolności informacji, i zdecydowanie popiera ogłoszenie tej ustawy, co będzie dowodem na zdecydowanie działania polityczne USA na rzecz zwiększenia ochrony prywatności wszystkich osób;

11.  z zadowoleniem przyjmuje utworzenie w Departamencie Stanu stanowiska rzecznika praw obywatelskich, który będzie niezależny od krajowych służb bezpieczeństwa i przyczyni się do zapewnienia indywidualnych środków odwoławczych i niezależnego nadzoru;

12.  odnotowuje z zadowoleniem, że w ramach Tarczy Prywatności podmioty danych z UE mają kilka możliwości skorzystania ze środków odwoławczych w USA: po pierwsze, skargi można składać bądź bezpośrednio w przedsiębiorstwie lub za pośrednictwem Departamentu Handlu po odwołaniu się do organu ochrony danych, bądź w niezależnym organie rozstrzygania sporów; po drugie, w odniesieniu do konfliktu z prawami podstawowymi ze względów dotyczących bezpieczeństwa narodowego można wnieść pozew cywilny do sądu w USA; podobne skargi może wnosić również nowo powołany niezależny rzecznik praw obywatelskich; ponadto skargi dotyczące konfliktu z prawami podstawowymi ze względów dotyczących egzekwowania prawa i interesu publicznego mogą być rozpatrywane z wykorzystaniem wniosków o odrzucenie wezwania sądowego; zachęca Komisję i organ ochrony danych do opracowania dalszych wytycznych, które ułatwią dostęp do wszystkich tych środków odwoławczych;

13.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że ramy Tarczy Prywatności przyznają organom ochrony danych państw członkowskich istotną rolę w rozpatrywaniu skarg dotyczących ochrony prawa do prywatności i życia rodzinnego zgodnie z Kartą Praw Podstawowych UE, w prowadzeniu dochodzeń w tych sprawach i w zawieszaniu przekazywania danych, a także fakt, że Departament Handlu USA ma obowiązek rozpatrywać takie skargi;

14.  przypomina, że jednym z zasadniczych celów UE w tej dziedzinie powinna być ochrona danych osobowych przepływających do jej głównych międzynarodowych partnerów handlowych, a Tarcza Prywatności przyczyni się do zapewnienia ochrony praw podstawowych podmiotów danych z UE w czasie przekazywania danych;

15.  przypomina również, że pewność prawa, a zwłaszcza jasne i jednolite przepisy, to element kluczowy dla rozwoju i wzrostu przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP, dlatego przestrzega przed jakimikolwiek próbami utrudnienia wprowadzenia Tarczy Prywatności, gdyż postawiłoby to tysiące przedsiębiorstw wszelkich typów i rozmiarów, zarówno w Unii Europejskiej, jak i w Stanach Zjednoczonych, wobec powszechnej niepewności, próżni prawnej oraz poważnych konsekwencji dla prowadzonej działalności i zdolności do działania po obu stronach Atlantyku;

16.  podkreśla, że MŚP stanowiły 60 % przedsiębiorstw korzystających z porozumienia w sprawie bezpiecznej przystani i że to MŚP mogą najwięcej zyskać na wprowadzeniu nowej Tarczy Prywatności; wzywa Komisję, by w ścisłej współpracy z organami ochronny danych zapewniła tym przedsiębiorstwom więcej jasności, dokładności i dostępności przy wdrażaniu i w funkcjonowaniu Tarczy Prywatności;

17.  uważa, że Tarcza Prywatności odgrywa kluczową rolę w godzeniu europejskiego i amerykańskiego podejścia do prywatności, dlatego ma zasadnicze znaczenie dla odbudowania zaufania po obu stronach Atlantyku; wyraża nadzieję, że jako ustalone ramy zgodności Tarcza Prywatności będzie podlegać ścisłej kontroli ze strony regulatorów i Komisji dzięki mechanizmowi corocznego wspólnego przeglądu, co zapewni jej solidność i ważność prawną;

18.  wzywa Komisję, by w pełni wywiązywała się ze spoczywającego na niej w związku z ramami Tarczy Prywatności obowiązku przeprowadzania okresowych przeglądów ustaleń dotyczących odpowiedniości oraz ich prawnego uzasadnienia, by zapewnić zarówno odpowiednią ochronę danych osobowych, jak i wydajne funkcjonowanie ram bez zbędnego wpływu na prawa podstawowe, np. prawo do prywatności i bezpieczeństwa, do otrzymywania i przekazywania informacji i do prowadzenia działalności gospodarczej, a także by co roku składała Parlamentowi sprawozdanie zawierające dokładne ustalenia w tej sprawie i sposoby zaradzenia niedociągnięciom;

19.  uznaje fakt, że Tarcza Prywatności to element szerszego dialogu między UE a państwami trzecimi, w tym Stanami Zjednoczonymi, dotyczącego prywatności danych, handlu, bezpieczeństwa oraz powiązanych praw i celów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania; dlatego apeluje do wszystkich stron o współpracę na rzecz utworzenia i ciągłego doskonalenia praktycznych, zharmonizowanych ram międzynarodowych i przepisów krajowych służących osiąganiu tych celów;

20.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Kongresowi i rządowi USA.

(1)

Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

(2)

Dz.U. L 350 z 30.12.2008, s. 60.

(3)

Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89.

(4)

https://www.congress.gov/114/plaws/publ23/PLAW-114publ23.pdf

(5)

https://www.whitehouse.gov/the-press-office/2014/01/17/presidential-policy-directive-signals-intelligence-activities

Ostatnia aktualizacja: 25 maja 2016Informacja prawna