 |  |  |  |
 |
|
| Procedura : 2008/0211(COD) |
|
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
| Dokument w ramach procedury : A6-0240/2009 | ||||||
Teksty złożone : A6-0240/2009 |  | Debaty : PV 04/05/2009 - 22CRE 04/05/2009 - 22 |  | Głosowanie : PV 05/05/2009 - 5.10CRE 05/05/2009 - 5.10 Wyjaśnienia do głosowania Wyjaśnienia do głosowania |  | Teksty przyjęte : P6_TA(2009)0343 |
| SPRAWOZDANIE ***I |
| ||||
| 3 kwietnia 2009 |
| ||||
|
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych (COM(2008)0543 – C6-0391/2008 – 2008/0211(COD)) | |||||
| |||||
| |||||
 PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych (COM(2008)0543 – C6-0391/2008 – 2008/0211(COD)) (Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie) Parlament Europejski, – uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0543), – uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 95 traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0391/2008), – uwzględniając art. 51 Regulaminu, – uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz opinie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii(A6-0240/2009), 1. zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; 2. wzywa Komisję do ponownego przekazania sprawy do Parlamentu, w przypadku zamiaru istotnej zmiany wniosku bądź zastąpienia go innym tekstem; 3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| UZASADNIENIE |
| |||
|
Zakres nowej dyrektywy Ponieważ obowiązująca dyrektywa (86/609/EWG) jest różnie interpretowana w poszczególnych państwach członkowskich, głównym celem przedmiotowego wniosku jest ponowne ustanowienie równych warunków dla przemysłu i środowiska badawczego na całym obszarze UE, z równoczesnym wzmocnieniem ochrony zwierząt nadal wykorzystywanych w ramach procedur naukowych. Jeśli chodzi o obowiązującą dyrektywę, przedmiotowy wniosek dotyczy ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych związanych ze zdrowiem ludzi lub zwierząt bądź z dobrostanem zwierząt. Główne różnice między wnioskiem a obowiązującą dyrektywą są następujące: - Nowa dyrektywa ustanowi obowiązek przeprowadzania przeglądów etycznych i będzie wymagać, aby doświadczenia, w których wykorzystywane są zwierzęta, podlegały obowiązkowi uzyskania pozwolenia; dyrektywa ta będzie wymagać również przeprowadzenia ewentualnej oceny retrospektywnej. Przewiduje się utworzenie stałego organu ds. przeglądu etycznego, a każde państwo członkowskie ustanowi krajowy komitet ds. dobrostanu zwierząt i etyki. - W zakres dyrektywy zostały włączone określone gatunki bezkręgowe i płody w ostatnim trymestrze rozwoju oraz larwy i inne zwierzęta wykorzystywane w badaniach podstawowych, kształceniu i szkoleniu. - Zwierzęta mogą być wykorzystywane w procedurach jedynie wtedy, gdy były one hodowane wyłącznie do wykorzystania w procedurach. Przedmiotowa dyrektywa nakłada również obowiązek wykorzystywania jedynie zwierząt drugiego pokolenia lub starszych, podlegających przejściowym okresom w celu unikania pozyskiwania zwierząt dzikich i zmniejszania liczebności ich populacji. - Metody alternatywne wobec badań na zwierzętach muszą być stosowane, gdy tylko są dostępne, a liczba zwierząt wykorzystywanych w projektach musi zostać ograniczona do minimum. Państwa członkowskie zostaną zobowiązane do ulepszenia hodowli, trzymania zwierząt i środków opieki nad nimi, jak również metod stosowanych w procedurach, tak aby wszelki możliwy ból, cierpienie, niepokój lub trwałe uszkodzenie u zwierząt zostały wyeliminowanie lub ograniczone do minimum. Środki te są oparte na zasadzie trzech „R”, czyli zastąpienia, ograniczenia i udoskonalenia (ang. replacement, reduction i refinement) wykorzystania zwierząt w doświadczeniach. - Wszystkie procedury mają być przeprowadzane w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym; wszystkie procedury mają również zostać zaklasyfikowane pod względem stopnia potencjalnego bólu, cierpienia, niepokoju itd. Stanowisko sprawozdawcy W projekcie sprawozdania Komisji wyraźnie popiera się opracowanie bardziej przyjaznego dla zwierząt podejścia do kwestii wykorzystywania zwierząt w doświadczeniach naukowych. Odzwierciedla to zaangażowanie Komisji w osiągnięcie końcowego celu, jakim jest zakazanie przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach. Unia Europejska powinna dążyć do osiągnięcia tego celu, a Parlament Europejski jasno stwierdził, że jest przekonany, iż należy uczynić więcej w kierunku osiągnięcia celu końcowego, jakim jest całkowite wykluczenie zwierząt z doświadczeń naukowych. Jednakże o ile pozostaje to celem końcowym, jak na razie nie jest możliwe całkowite zrezygnowanie z przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach. W kwestii opracowywania alternatywnych metod badań bez wykorzystywania zwierząt wciąż istnieje ogromna luka i dopóki sytuacja ta będzie się utrzymywać, nieroztropne i potencjalnie tragiczne w skutkach dla zdrowia ludzi byłoby wyznaczenie daty, po której przeprowadzanie badań na zwierzętach lub na określonych kategoriach zwierząt, takich jak zwierzęta z rzędu ssaków naczelnych, byłoby niedozwolone. Z sondaży opinii publicznej wynika, że podejście takie jest raczej popierane. W związku z tym sprawozdanie Komisji ma na celu poprawę warunków dobrostanu zwierząt, jednocześnie ciągle dopuszczając przeprowadzanie doświadczeń na zwierzętach. Jednakże w wielu przypadkach brzmienie sprawozdania jest niejednoznaczne i może mieć odwrotny rezultat niż zamierzony przez Komisję. Wniosek Komisji nie jest również jasny w kwestii tego, kiedy zwierzęta mogą być wykorzystywane, ani w kwestii obowiązków ośrodków przeprowadzających badania. Przedmiotowy projekt wniosku w formie niezmienionej jest na tyle niejednoznaczny, że mógłby doprowadzić do tego, iż przeprowadzanie badań w Unii Europejskiej stałoby się praktycznie niemożliwe. Badania europejskie są już bardzo konkurencyjne i wraz z zagwarantowaniem, że będziemy utrzymywać i ulepszać i tak już wysokie standardy dobrostanu zwierząt, musimy również zagwarantować, że nasz sektor badawczy może utrzymać swoją konkurencyjność w skali światowej. W przeciwnym razie ryzykujemy przeniesienie tego sektora poza granice UE, na obszary, na których nie obowiązuje tak samo wysokie zaangażowanie na rzecz dobrostanu zwierząt. Dlatego w przedmiotowym sprawozdaniu dąży się do sprecyzowania, w jakich przypadkach przeprowadzanie badań na zwierzętach jest dopuszczalne z moralnego i naukowego punktu widzenia oraz jak dokładnie i na jakich zasadach badania te mogą być przeprowadzane. O ile celem pozostaje całkowite zakazanie przeprowadzania badań na zwierzętach z rzędu ssaków naczelnych, nie będzie można tego dokonać, dopóki nie będziemy w stanie zagwarantować, że badania nad zagrażającymi życiu i wyniszczającymi chorobami będą mogły być kontynuowane przy pomocy alternatywnych metod badawczych. Ponadto aby ograniczyć liczbę badań przeprowadzanych na zwierzętach w całej UE, należy zająć się kwestią udostępniania danych oraz powielania badań na zwierzętach. Jest to kontrowersyjna kwestia, jednak sektor badawczy nie może usprawiedliwiać się własnością intelektualną, podczas gdy zwierzęta są niepotrzebnie wykorzystywane w doświadczeniach. Dlatego też należy udostępniać dane, aby ograniczyć badania na zwierzętach, gdy tylko jest to możliwe. Przedmiotowa dyrektywa powinna w jednakowy sposób być stosowana w całej UE. Stanowisko sprawozdawcy – uwagi szczegółowe Włączenie w art. 2 form płodowych w zakres przedmiotowej dyrektywy jest zbyt daleko idącym posunięciem i spowoduje zwiększenie biurokracji bez znacznej poprawy dobrostanu zwierząt. Niektóre gatunki ryb i płazów wytwarzają ogromne ilości (ponad 10 000 na jedną samicę) form larwalnych lub embrionalnych. Zarejestrowanie takich ilości wiązałoby się z ogromnymi nakładami pracy i sprawiłoby, że statystyki dotyczące liczby wykorzystywanych zwierząt straciłyby na znaczeniu w odniesieniu do tych gatunków. Obecne brzmienie art. 6 sugeruje, że nie istnieją żadne humanitarne metody uśmiercania inne niż te wymienione w załączniku V, co jest błędne z naukowego punktu widzenia. W rzeczywistości niektóre z obecnych propozycji w załączniku V będą miały negatywny wpływ na dobrostan, zwłaszcza dlatego, że załącznik ten nie może zostać wystarczająco szybko zaktualizowany, aby uwzględnić osiągnięcia naukowe w tym obszarze. W art. 8 zakazuje się wykorzystywania zwierząt z rzędu ssaków naczelnych, z wyjątkiem określonych okoliczności. Należy to sprecyzować, ponieważ obecne brzmienie zdaje się zakazywać przeprowadzania wszystkich podstawowych badań na zwierzętach z rzędu ssaków naczelnych. Zalecenie w art. 10, aby pozyskiwać zwierzęta z rzędu ssaków naczelnych wyłącznie z samodzielnych kolonii ssaków naczelnych z drugiego pokolenia hodowanego w niewoli (F2), ma szczytny cel, który w dłuższej perspektywie zagwarantuje, że ograniczone zostanie pozyskiwanie zwierząt dzikich. Jednakże propozycja ta nie jest praktyczna w granicach czasowych przewidzianych przez Komisję. Samodzielnych kolonii kategorii F2 nie udało się stworzyć nigdzie na świecie i istnieje prawdopodobieństwo, że wiele samców z rzędu ssaków naczelnych kategorii F1 będzie musiało zostać poddanych eutanazji, aby umożliwić rozwój zrównoważonych kolonii kategorii F2. Należy zatem przeprowadzić analizę wykonalności przed jakimkolwiek prawomocnym krokiem w kierunku ustanowienia polityki pozyskiwania zwierząt jedynie z samodzielnych kolonii kategorii F2. Rażącym opuszczeniem w sprawozdaniu Komisji jest brak definicji klasyfikacji stopni dotkliwości. Komisja określa szereg stopni dotkliwości, takich jak „łagodny”, „umiarkowany” oraz „dotkliwy”, które określają sposób, w jaki dane doświadczenia mogą być przeprowadzane, jednakże nie wyjaśnia ona, czym są te klasyfikacje. Należy to sprecyzować. Szwajcarski system klasyfikacji zdaje się być najbardziej precyzyjny wśród istniejących systemów i w związku z tym proponuje się jego wykorzystanie. Zakaz przeprowadzania długotrwałych, dotkliwych procedur określony w art. 15 mógłby oznaczać, że wstrzymano by projekty dotyczące reumatoidalnego zapalenia stawów lub przewlekłego bólu związanego z nowotworami czy innych chorób neurologicznych. O ile zasada ograniczenia ponownego wykorzystywania zwierząt w doświadczeniach jest korzystna, o tyle wniosek Komisji w art. 16 może prowadzić do wykorzystania w doświadczeniach jeszcze większej liczby zwierząt. Ma to odniesienie szczególnie do sytuacji, w których nie jest możliwe ponowne wykorzystanie zwierzęcia, które zostało wykorzystane w procedurze zaklasyfikowanej jako „łagodna”. Niektóre procedury obejmują szkolenie lub przygotowywanie zwierzęcia, po którym następuje faktyczne doświadczenie. Na przykład może istnieć konieczność wyszkolenia ssaka naczelnego, aby korzystał z ekranu dotykowego w celu wybierania określonych obrazów, dzięki czemu możliwe jest badanie procesów zachodzących w mózgu. Takie szkolenie może trwać przez okres do jednego roku przed doświadczeniem. W innych przypadkach przygotowanie może obejmować znieczulenie, zabieg chirurgiczny i wybudzenie (np. w celu implantacji urządzenia radiowego służącego do monitorowania ciśnienia tętniczego). Wiele z tych procedur przygotowawczych zaklasyfikowano jako „umiarkowane”. Ponowne wykorzystanie tak przygotowanego zwierzęcia w kolejnych procedurach pozwala na szybsze i bardziej skuteczne przeprowadzenie badania, a także często umożliwia uzyskanie pełniejszych danych. Jednakże zwierzę, które zostało wykorzystane w procedurze zaklasyfikowanej jako „dotkliwa”, nie powinno być wykorzystywane ponownie. Z kolei zwierzęta wykorzystane uprzednio w procedurze zaklasyfikowanej jako „umiarkowana” powinny móc być wykorzystane w kolejnej procedurze zaklasyfikowanej jako „umiarkowana”. W badaniach farmakokinetycznych, które obejmują sprawdzanie działania nowego związku, zgodnie z obecnym proponowanym brzmieniem liczba psów wzrosłaby dwudziestokrotnie. W art. 20 zawarto przepis dotyczący wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych, co jest bardzo ważne, aby wspierać swobodny przepływ wysoko wykwalifikowanych naukowców. Przepis ten zwiększy również możliwości prowadzenia wspólnych projektów w różnych państwach członkowskich. W art. 26 należałoby określić wymóg przeprowadzania corocznego przeglądu wszystkich projektów zaklasyfikowanych jako „dotkliwe”, jednak dla innych projektów odpowiednie byłoby dokonywanie przeglądu co trzy lata. Ponadto decyzję dotyczącą przeprowadzenia przeglądu retrospektywnego dla procedur innych niż „dotkliwe” i przeprowadzane na zwierzętach z rzędu ssaków naczelnych powinno pozostawić się organowi ds. przeglądu etycznego. Uwzględniając światowy niedobór dostarczanych zwierząt z rzędu ssaków naczelnych, UE nie ma interesu gospodarczego w tym, aby poprzeć zawartą w art. 27 propozycję dotyczącą zagwarantowania, że dostawcy zwierząt z rzędu ssaków naczelnych spoza UE będą mieli ustanowioną strategię zwiększania odsetka zwierząt będących potomstwem zwierząt z rzędu ssaków naczelnych, które były hodowane w niewoli. Art. 35, wymagający uprzedniego uzyskania pozwolenia dla wszystkich projektów, w tym humanitarnego uśmiercania i wykorzystywania gatunków bezkręgowych, poważnie utrudniłby prowadzenie badań i w znacznym stopniu zmniejszyłby konkurencyjność UE. Normy opieki i trzymania, o których mowa w art. 32, powinny stanowić jedynie wytyczne, jak ma to miejsce w załączniku A europejskiej konwencji Rady Europy (ETS 123). Jednakże istnieje obawa, że załącznik proponowany przez Komisję jest jedynie skróconą wersją tekstu Rady Europy. Aby ułatwić rozwój alternatywnych metod badawczych, zakres obowiązków Europejskiego Centrum Weryfikacji Metod Alternatywnych (ECVAM) powinien zostać rozszerzony, aby obejmował koordynowanie i promowanie rozwoju oraz wykorzystywania metod alternatywnych wobec procedur przeprowadzanych na zwierzętach. Większą uwagę należy zwrócić zarówno na rozwój jak i promowanie metod alternatywnych. Kluczem do ograniczenia i ostatecznego wyeliminowania doświadczeń na zwierzętach jest zagwarantowanie, że stosowanie metod alternatywnych będzie promowane i wspierane na szczeblu UE. Każde państwo członkowskie powinno wyznaczyć krajowe laboratoria referencyjne, aby zagwarantować, że badania w tym obszarze są prowadzone w sposób skoordynowany oraz że są promowane i wspierane na szczeblu UE w celu zachęcania do większej wymiany i koordynacji metod alternatywnych. | ||||
| OPINIA Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (19.2.2009) |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE Zmiana dyrektywy 86/609/EWG stała się niezwykle pilna nie tylko z uwagi na nową wiedzę w zakresie aspektów etologicznych trzymania zwierząt laboratoryjnych, lecz również ze względu na nowe sposoby wykorzystywania zwierząt, szczególnie w dziedzinie inżynierii genetycznej, mimo że dyrektywa ta była w swoim czasie historycznym osiągnięciem i że od tamtej pory osiągnięto wyraźny postęp, zwłaszcza w zakresie wprowadzania zasady „3R” (z ang. replacement – zastąpienia, reduction – ograniczenia i refinement – udoskonalenia wykorzystania zwierząt w doświadczeniach). W imieniu komisji ENVI z ogromnym zadowoleniem przyjmuję wniosek Komisji dotyczący zmiany przedmiotowej dyrektywy. Zawiera on wartościowe środki, które poprawią dobrostan zwierząt, pozwalając jednocześnie na wprowadzenie bardziej rygorystycznych uregulowań zgodnych z międzynarodowo uznanymi zasadami humanitarnych technik doświadczalnych i rzetelności naukowej. Wniosek uwzględnia wiele obaw związanych z ochroną zwierząt wykorzystywanych do celów doświadczalnych i naukowych. Jednak niektóre elementy wniosku Komisji wymagają zaostrzenia. Z punktu widzenia dobrostanu zwierząt z zadowoleniem przyjmuję rozszerzenie zakresu dyrektywy w celu objęcia nią zdolnych do odczuwania płodów zwierząt i gatunków bezkręgowców oraz podstawowych badań biologicznych. Pozytywnie oceniam również wprowadzenie w przedmiotowej dyrektywie humanitarnych metod uśmiercania. Należy stopniowo zrezygnować z wykorzystywania zwierząt naczelnych i wprowadzić natychmiastowych zakaz wykorzystywania małp człowiekowatych oraz naczelnych schwytanych na wolności. Rezygnacja z wykorzystywania naczelnych z pokoleń F1, to jest będących potomstwem naczelnych schwytanych na wolności, jest niezwykle ważna zarówno z punktu widzenia etyki i dobrostanu zwierząt, jak i zachowania gatunków. Ten środek zmniejszyłby negatywne skutki dla dziko żyjących populacji i zapobiegłby okrucieństwu wiążącemu się z handlem naczelnymi schwytanymi na wolności. W przeciwieństwie do Komisji uważamy, że wyjątki od reguły zostawiłyby uchyloną furtkę dla prowadzenia doświadczeń laboratoryjnych na tych poważnie zagrożonych gatunkach. W związku z tym należy skreślić tak zwaną „klauzulę ochronną” odnoszącą się do małp człowiekowatych (art. 50). Byłoby to zgodne ze zobowiązaniami wyrażonymi pierwotnie w dyrektywie 86/609 ponad 20 lat temu. Całkowite lub częściowe zakazy wykorzystywania do doświadczeń małp człowiekowatych i naczelnych schwytanych na wolności obowiązują już w kilku państwach członkowskich, a wykorzystywanie małp człowiekowatych nie jest już praktykowane na terytorium UE. W związku z tym możliwa jest szybka harmonizacja przepisów w całej Europie. Obowiązkowe stosowanie racjonalnie i praktycznie dostępnych metod „3R”, o których mowa w art. 13, jest znaczącym krokiem naprzód w porównaniu z mniej rygorystycznymi przepisami dyrektywy 86/609. Istotne jest również określenie obowiązującej w całej UE górnej granicy dopuszczalnego bólu i cierpienia (art. 15). Nie należy zezwalać na procedury powodujące poważne cierpienia zwierząt. Należy jednak wyrazić zaniepokojenie z powodu braku kryteriów klasyfikacji procedur, ponieważ wiele środków przedstawionych we wniosku zależy od klasyfikacji dotkliwości. Proponujemy ewentualne rozwiązanie tej kwestii poprzez dołączenie dodatkowego załącznika zawierającego tymczasowe definicje stopni dotkliwości. W odniesieniu do metod stosowanych w procedurach należy udoskonalić badania toksykologiczne wymagające w końcowym etapie uśmiercenia zwierzęcia (osiągnięto pewien postęp w tej dziedzinie) w celu zapobieżenia cierpieniu zwierząt od momentu, od którego ich śmierć jest nie do uniknięcia. Rejestrowanie, zgłaszanie i analizowanie poziomów cierpienia spowodowanego procedurami powinno być obowiązkowe dostarczania danych do przeglądu etycznego i do procedury wydawania pozwoleń. Zasady przeglądu etycznego i wydawania zezwoleń (rozdział IV) należą do centralnych zagadnień poruszonych w dyrektywie. Przeglądy etyczne, które prowadzi się już w 21 państwach członkowskich, powinny być integralną częścią procedury wydawania pozwoleń, służącą analizie relacji między wykorzystywaniem zwierząt do badań naukowych a względami etycznymi. Ważną częścią tego procesu jest ocena szkód i korzyści, kładąca na szali wykorzystywanie zwierząt oraz oczekiwane korzyści dla zdrowia ludzkiego, badań medycznych lub potrzeb regulacyjnych. Ponadto ocena retrospektywna będzie wspierać rzetelność naukową, dobrostan zwierząt i zasadę „3R”. Z zadowoleniem przyjmuję wprowadzenie kontroli krajowych (art. 33), zakładające przynajmniej jedną niezapowiedzianą kontrolę rocznie. Uważam również, że należy utworzyć inspektorat UE, który przeprowadzałby takie niezapowiedziane kontrole ośrodków w celu zagwarantowania jednolitego i prawidłowego stosowania klasyfikacji dotkliwości w państwach członkowskich. Należy publikować sprawozdania i wnioski z kontroli UE i z kontroli krajowych (szczególnie w zakresie naruszeń przepisów przedmiotowej dyrektywy). Z zadowoleniem należy też przyjąć zaproponowaną w art. 40 poprawę przejrzystości, biorąc pod uwagę konieczność ochrony informacji poufnych, a także obowiązek Komisji i państw członkowskich dotyczący przyczyniania się do opracowywania metod będących alternatywą dla badań na zwierzętach (art. 45). To samo odnosi się do ustanawiania krajowych laboratoriów pomagających w walidacji alternatywnych metod. poprawki Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności zwraca się do Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||