Procedura : 2016/2140(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0080/2017

Teksty złożone :

A8-0080/2017

Debaty :

PV 26/04/2017 - 21
CRE 26/04/2017 - 21

Głosowanie :

PV 27/04/2017 - 5.65

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0196

SPRAWOZDANIE     
PDF 690kWORD 87k
28 marca 2017
PE 595.670v02-00 A8-0080/2017

w sprawie inicjatywy przewodniej UE dotyczącej przemysłu konfekcyjnego

(2016/2140(INI))

Komisja Rozwoju

Sprawozdawczyni: Lola Sánchez Caldentey

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 OPINIA Komisji Handlu Międzynarodowego
 OPINIA Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych
 INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE IMIENNEW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie inicjatywy przewodniej UE dotyczącej przemysłu konfekcyjnego

(2016/2140(INI))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 2, 3, 6 i 21 Traktatu o Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 153, 191, 207, 208 i 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 12, 21, 28, 29, 31 i 32 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych oraz Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych,

–  uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka(1) i komentarz ogólny nr 16 Komitetu Praw Dziecka ONZ,

–  uwzględniając podstawowe konwencje Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) w sprawie pracy dzieci, pracy przymusowej, dyskryminacji oraz wolności związkowej i rokowań zbiorowych,

–  uwzględniając wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka(2),

–  uwzględniając rezolucję nr 26/9 Rady Praw Człowieka ONZ(3)i zawarte w niej postanowienie „powołania otwartej międzyrządowej grupy roboczej ds. korporacji międzynarodowych i innych przedsiębiorstw w kontekście praw człowieka, której zadaniem będzie wypracowanie międzynarodowego prawnie wiążącego instrumentu, regulującego – w ramach międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka – działalność korporacji międzynarodowych i innych przedsiębiorstw”,

–  uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ 70/1 przyjętą dnia 25 września 2015 r., zatytułowaną „Przekształcamy nasz świat: Program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030(4),

–  uwzględniając programy finansowane przez Fundusz Powierniczy NZ na rzecz Eliminacji Przemocy wobec Kobiet koncentrujące się na wyeliminowaniu napastowania i przemocy wobec kobiet w przemyśle konfekcyjnym(5),

–  uwzględniając publikację UNCTAD z 2015 r. pt. „Investment Policy Framework for Sustainable Development” [Ramy polityki inwestycyjnej na rzecz zrównoważonego rozwoju](6),

–  uwzględniając wytyczne OECD dla przedsiębiorstw międzynarodowych(7),

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/95/UE z dnia 22 października 2014 r. zmieniającą dyrektywę 2013/34/UE w odniesieniu do ujawniania informacji niefinansowych i informacji dotyczących różnorodności przez niektóre duże jednostki oraz grupy(8),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 października 2015 r. zatytułowany „Handel z korzyścią dla wszystkich – W kierunku bardziej odpowiedzialnej polityki handlowej i inwestycyjnej” (COM(2015)0497)(9),

–  uwzględniając wytyczne Komisji z 2015 r. dotyczące analizy wpływu na prawa człowieka w ramach ocen skutków inicjatyw politycznych związanych z handlem(10),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w międzynarodowych umowach handlowych(11),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie drugiej rocznicy zawalenia się budynku Rana Plaza oraz postępów w realizacji porozumienia na rzecz stałej poprawy praw pracowniczych i bezpieczeństwa w fabrykach w przemyśle konfekcyjno-dziewiarskim w Bangladeszu(12),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie sektora prywatnego i rozwoju(13),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie wdrażania zaleceń Parlamentu z 2010 r. w sprawie norm społecznych i środowiskowych, praw człowieka i odpowiedzialności biznesu(14),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2016 r. w sprawie realizacji celu tematycznego „wzmacnianie konkurencyjności MŚP” (art. 9 ust 3 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów)(15),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2016 r. w sprawie odpowiedzialności przedsiębiorstw za poważne naruszenia praw człowieka w państwach trzecich(16),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka i demokracji na świecie za rok 2015(17)oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie,

–  uwzględniając badanie w sprawie klauzul praw człowieka i demokracji w umowach międzynarodowych zawieranych przez UE, opublikowane w 2015 r. przez departament tematyczny Dyrekcji Generalnej ds. Polityki Zewnętrznej Parlamentu Europejskiego(18),

–  uwzględniając analizę zatytułowaną „The EU's Trade Policy: From Gender-Blind to Gender-Sensitive?” [Polityka handlowa UE: od lekceważenia do uwzględnienia aspektu płci?], opublikowaną przez departament tematyczny Dyrekcji Generalnej ds. Polityki Zewnętrznej Parlamentu Europejskiego(19),

–  uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniającego umowę w celu rozszerzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych(20),

–  uwzględniając porozumienie na rzecz stałej poprawy praw pracowniczych i bezpieczeństwa w fabrykach w przemyśle konfekcyjno-dziewiarskim w Bangladeszu,

–  uwzględniając program MOP na rzecz poprawy warunków pracy w przemyśle konfekcyjnym w Bangladeszu(21),

–  uwzględniając porozumienie z 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa pożarowego i bezpieczeństwa budynków w Bangladeszu,

–  uwzględniając porozumienie o współpracy podpisane 25 kwietnia 2016 roku pomiędzy Przewodniczącym Inditex Pablem Islą i Sekretarzem Generalnym Światowej Unii IndustrialALL Jyrki Rainą na rzecz odpowiedzialnego zarządzania łańcuchem dostaw w sektorze odzieżowym,

–  uwzględniając Konferencję Wysokiego Szczebla na rzecz odpowiedzialnego zarządzania łańcuchem dostaw w sektorze odzieżowym, która odbyła się w Brukseli w dniu 25 kwietnia 2016 roku,

–  uwzględniając system GSP Plus UE(22),

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającą dyrektywę 2004/18/WE(23),

–  uwzględniając fundusz „Vision Zero Fund” zainicjowany w 2015 r. przez grupę G-7 we współpracy z MOP w celu promowania bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy w krajach, w których prowadzona jest produkcja,

–  uwzględniając niemieckie partnerstwo na rzecz zrównoważonego przemysłu włókienniczego(24)i niderlandzkie porozumienie w sprawie zrównoważonego przemysłu włókienniczo-konfekcyjnego(25),

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego i Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8-0080/2017),

A.  mając na uwadze, że rozwój gospodarczy powinien iść w parze ze sprawiedliwością społeczną i polityką dobrych rządów; mając na uwadze, że złożoność i fragmentaryzacja globalnych łańcuchów wartości wymagają dodatkowych strategii politycznych, aby zainicjować proces ciągłego doskonalenia w celu zrównoważenia globalnych łańcuchów wartości i łańcuchów produkcji i kreowania wartości w łańcuchach dostaw i analiz wpływu, jaki na przebieg tych procesów mają struktury organizacyjne w branży, system koordynacji czy też siła przetargowa uczestników sieci; mając na uwadze, że wymagane są dodatkowe środki towarzyszące w celu ochrony przed potencjalnymi negatywnymi skutkami tych łańcuchów; mając na uwadze, że ofiary naruszeń praw człowieka powinny mieć zapewniony skuteczny dostęp do środków odwoławczych;

B.  mając na uwadze, że 60 milionów ludzi na całym świecie pracuje w branży włókienniczo-odzieżowej, która generuje liczne miejsca pracy, zwłaszcza w krajach rozwijających się;

C.  mając na uwadze, że producenci tekstyliów w krajach rozwijających się są ciągle narażeni na agresywne praktyki nabywcze w międzynarodowym handlu hurtowym i detalicznym, co powodowane jest również ostrą konkurencją globalną;

D.  mając na uwadze, że ofiary trzech najtragiczniejszych incydentów w przemyśle konfekcyjnym (Rana Plaza, Tazreen i Ali Enterprises) otrzymały lub mają otrzymać rekompensatę za utratę dochodów; mając na uwadze, że przyznanie rekompensaty w tym przypadku jest zgodne z konwencją nr 121 MOP oraz jest wynikiem bezprecedensowej współpracy między branżami, związkami zawodowymi, społeczeństwem obywatelskim, rządami i MOP; mając na uwadze, że, uwzględniając powszechność naruszania podstawowych praw człowieka, faktyczne zadośćuczynienia stanowią rzadkość;

E.  mając na uwadze, że ofiary naruszeń praw człowieka z udziałem przedsiębiorstw europejskich napotykają wiele przeszkód utrudniających im dostęp do środków zaskarżenia, takich jak przeszkody proceduralne dotyczące dopuszczalności i ujawniania dowodów, koszty postępowania sądowego, które są często wygórowane, brak jednoznacznych standardów odpowiedzialności dotyczących udziału przedsiębiorstw w naruszeniach praw człowieka oraz brak jasności co do stosowania unijnych reguł w zakresie prawa prywatnego międzynarodowego w ponadnarodowym postępowaniu cywilnym;

F.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) istnieje pilna konieczność, aby polityka handlowa UE była opracowywana w oparciu o politykę zewnętrzną i cele Unii, a mianowicie cele dotyczące współpracy na rzecz rozwoju, określone w art. 208 TFUE; mając na uwadze, że art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) potwierdza, że w swoich działaniach na arenie międzynarodowej UE będzie kierowała się zasadami „demokracji, państwa prawnego, powszechności i niepodzielności praw człowieka i podstawowych wolności, poszanowania godności ludzkiej, zasad równości i solidarności oraz poszanowania zasad Karty Narodów Zjednoczonych oraz prawa międzynarodowego”;

G.  mając na uwadze, że UE jest drugim największym na świecie eksporterem wyrobów włókienniczych i odzieży po Chinach dzięki około 174 000 przedsiębiorstw włókienniczych i odzieżowych, z których 99 % stanowią MŚP zapewniające zatrudnienie dla około 1,7 mln osób. mając ponadto na uwadze, że ponad jedna trzecia (34,3 %, co stanowi łączną wartość wynoszącą 42,29 mld EUR) produktów odzieżowych przeznaczonych na rynek europejski jest produkowana przez przedsiębiorstwa unijne;

H.  mając na uwadze, że Deklaracja Międzynarodowej Organizacji Pracy dotycząca podstawowych zasad i praw w pracy zobowiązuje państwa członkowskie, niezależnie od tego, czy ratyfikowały odpowiednie konwencje, do poszanowania i promowania zasad i praw w ramach czterech kategorii, a mianowicie: wolności zrzeszania się i efektywnego uznania prawa do rokowań zbiorowych; likwidacji dyskryminacji w zatrudnieniu i w zakresie wykonywania zawodu; likwidacji wszelkich form pracy przymusowej lub obowiązkowej; zniesienia pracy dzieci;

I.  mając na uwadze, że rokowania zbiorowe są jednym ze sposobów zapewnienia, by wzrost płac i wzrost produktywności były ze sobą bezpośrednio powiązane; mając jednakże na uwadze, że stosowanie w globalnym łańcuchu dostaw niestandardowych form zatrudnienia, w tym podwykonawstwa i pracy nieformalnej, osłabiło układy zbiorowe; mając na uwadze, że wielu pracowników w przemyśle konfekcyjnym nie otrzymuje płacy zapewniającej utrzymanie na minimalnym poziomie;

J.  mając na uwadze, że wiele państw członkowskich – np. Niemcy, Niderlandy, Dania i Francja – zaczęło promować programy krajowe;

K.  mając na uwadze, że projekt realizacji długofalowych wartości dla przedsiębiorstw i inwestorów podjęty w ramach inicjatyw ONZ na rzecz zasad odpowiedzialnego inwestowania oraz inicjatywy Global Compact dowodzi, że gospodarka jest możliwa do pogodzenia z poszanowaniem zasad sprawiedliwości społecznej, zrównoważenia środowiskowego i praw człowieka oraz że obszary te wzajemnie się wzmacniają;

L.  mając na uwadze, że wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka mają zastosowanie do wszystkich państw i do wszystkich przedsiębiorstw, zarówno transnarodowych, jak i innych, niezależnie od ich wielkości, umiejscowienia, struktury własności i struktury organizacyjnej;

M.  mając na uwadze, że UE odgrywa kluczową rolę jako inwestor, nabywca, detalista i konsument w przemyśle konfekcyjnym i handlu odzieżą, w związku z czym zajmuje szczególnie odpowiednią pozycję, by połączyć wiele inicjatyw z całego świata w celu osiągnięcia znacznej poprawy nieludzkich warunków dziesiątków milionów pracowników w tym przemyśle oraz stworzenia równych warunków działania dla wszystkich zaangażowanych stron;

N.  mając na uwadze, że odpowiedzialne zarządzanie globalnymi łańcuchami wartości ma szczególne znaczenie z punktu widzenia rozwoju, jako że często przypadki bardzo poważnych naruszeń praw człowieka, praw pracowniczych i zanieczyszczania środowiska zdarzają się właśnie w państwach produkujących, które często stoją w obliczu istotnych wyzwań w zakresie zrównoważonego rozwoju i wzrostu, dotykając grupy szczególnie wrażliwe;

O.  mając na uwadze, że intensywny eksport odzieży, zwłaszcza w Chinach, Wietnamie, Bangladeszu i Kambodży utrzyma się w przyszłości;

P.  mając na uwadze, że większość przypadków łamania praw człowieka w przemyśle konfekcyjnym dotyczy różnych aspektów prac praw pracowniczych, takich jak odmowa zapewnienia podstawowego prawa pracowników do przyłączania się do wybranych przez nich związków zawodowych lub utworzenia takich związków, a także do podejmowania rokowań zbiorowych w dobrej wierze, co utrudnia zagwarantowanie pracownikom ich praw podstawowych w miejscu pracy; mając na uwadze, że ten stan rzeczy doprowadził do powszechnego łamania praw pracy, przejawiającego się m. in.: głodowymi wynagrodzeniami, kradzieżą wynagrodzeń, pracą przymusową i pracą dzieci, nieuzasadnionymi zwolnieniami, niebezpiecznymi miejscami pracy i szkodliwymi dla zdrowia warunkami pracy, przemocą wobec kobiet, molestowaniem fizycznym i seksualnym oraz niepewnymi formami zatrudnienia i niepewnymi warunkami pracy; mając na uwadze, że pomimo powszechności naruszania praw człowieka, faktyczne działania zaradcze zasadniczo stanowią rzadkość; mając na uwadze, że deficyt godnych miejsc pracy jest szczególnie dotkliwy w strefach przetwórstwa wywozowego (EPZ) powiązanych z globalnymi łańcuchami dostaw, które często charakteryzują się zwolnieniami z obowiązku przestrzegania przepisów prawa pracy i zwolnieniami podatkowymi, a także ograniczeniami dotyczącymi działalności związkowej i rokowań zbiorowych;

Q.  mając na uwadze, że dobrowolne inicjatywy podjęte przez sektor prywatny w ciągu ostatnich 20 lat, takie jak kodeksy postępowania, oznakowania, samooceny i audyty społeczne, wprawdzie dostarczyły istotnych ram dla współpracy w kwestiach takich, jak zdrowie, bezpieczeństwo i higiena pracy, nie okazały się wystarczająco skuteczne w zakresie realnej poprawy praw pracowniczych, zwłaszcza pod względem poszanowania praw człowieka i równouprawnienia płci, zwiększania praw pracowników, świadomości konsumentów oraz poszanowania norm środowiskowych, bezpieczeństwa i zrównoważenia środowiskowego w łańcuchu dostaw produktów odzieżowych;

R.  mając na uwadze, że inicjatywy z udziałem wielu zainteresowanych stron, takie jak niemieckie partnerstwo na rzecz zrównoważonego przemysłu włókienniczego czy niderlandzkie porozumienie w sprawie zrównoważonego przemysłu włókienniczo-konfekcyjnego zbliżają zainteresowane strony takie jak branża, związki zawodowe, rząd i organizacje pozarządowe; mając na uwadze, że normy ustanowione w ramach tych inicjatyw obejmują także kwestie środowiskowe; mając na uwadze, że inicjatywy te nie weszły jeszcze na etap wdrażania, a zatem brak jest jeszcze konkretnych rezultatów; mając na uwadze, że inicjatywy krajowe są konieczne ze względu na brak unijnej inicjatywy ustawodawczej; mając jednak na uwadze, że większość państw członkowskich nie podjęła takich inicjatyw;

S.  mając na uwadze, że wysiłki korporacji w zakresie promowania przestrzegania przepisów w miejscach zatrudnienia mogą wspierać skuteczność i wydajność systemów zarządzania publicznego, lecz nie mogą ich zastępować, gdyż obowiązkiem każdego państwa jest promowanie przestrzegania przepisów oraz egzekwowanie krajowych przepisów i regulacji prawa pracy, w tym funkcji administracji i inspekcji pracy, rozstrzygania sporów i ścigania podmiotów naruszających przepisy, a także ratyfikowanie i wdrażanie międzynarodowych norm pracy;

T.  mając na uwadze, że trendy w przemyśle konfekcyjnym nadal ukierunkowane są na „szybką modę”, co stanowi ogromne zagrożenie dla pracowników w tym przemyśle w krajach producentach i wywiera na nich ogromną presję;

U.  mając na uwadze, że niemieckie Ministerstwo Współpracy na rzecz Rozwoju ustanowiło cel, by do 2020 r. 50 % wyrobów włókienniczych przywożonych do Niemiec spełniało kryteria ekologiczne i społeczne;

V.  mając na uwadze, że w celu poprawy zarządzania globalnymi łańcuchami wartości, należy wykorzystać różne instrumenty i inicjatywy w różnych obszarach polityki, takich jak handel i inwestycje, wspieranie sektora prywatnego oraz współpraca na rzecz rozwoju, aby przyczynić się do zrównoważonego charakteru i odpowiedzialnego zarządzania globalnymi łańcuchami wartości w ramach realizacji agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, która dostrzega istotny wpływ polityki handlowej na osiąganie jej celów i obejmuje szereg obszarów polityki takich jak reguły pochodzenia, rynki towarowe, prawa pracy i równouprawnienie płci;

W.  mając na uwadze, że szczególne cechy łańcuchów wartości w przemyśle konfekcyjnym, takie jak rozproszenie geograficzne etapów procesu produkcji, różne typy pracowników przemysłu konfekcyjnego, praktyki nabywcze, niskie ceny, duże ilości, krótkie terminy realizacji, podwykonawstwo i krótkoterminowe stosunki między dostawcą a nabywcą przyczyniają się do zmniejszenia widoczności, identyfikowalności i przejrzystości łańcucha dostaw przedsiębiorstw oraz do zwiększenia ryzyka łamania praw człowieka i praw pracowniczych, szkód dla środowiska i niedostatecznego dobrostanu zwierząt już na etapie produkcji surowców; mając na uwadze, że przejrzystość i identyfikowalność są niezbędnymi warunkami wstępnymi rozliczalności przedsiębiorstwa i odpowiedzialnej konsumpcji; mając na uwadze, że konsument ma prawo wiedzieć, gdzie i w jakich warunkach społecznych i środowiskowych został wyprodukowany dany element ubioru; mając na uwadze, że zapewnienie konsumentom prawa do wiarygodnych, przejrzystych i istotnych informacji na temat zrównoważoności produkcji wpłynie pozytywnie na trwałe zmiany w zakresie identyfikowalności i przejrzystości łańcucha dostaw w sektorze konfekcyjnym;

X.  mając na uwadze, że prawa kobiet są integralną częścią praw człowieka; mając na uwadze, że w umowach handlowych równość mężczyzn i kobiet wchodzi w zakres rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju; mając na uwadze, że konkretne skutki umów handlowych i inwestycyjnych wpływają w różny sposób na kobiety i na mężczyzn ze względu na strukturalne zróżnicowanie sytuacji kobiet i mężczyzn; mając na uwadze, że w celu wzmocnienia równouprawnienia płci i praw kobiet, wymiar płci powinien być zatem uwzględniany we wszystkich porozumieniach handlowych;

Y.  mając na uwadze, że zatrudnienie kobiet w przemyśle konfekcyjnym w krajach rozwijających się zapewnia istotny wkład w dochody gospodarstw domowych i ograniczanie ubóstwa;

Z.  mając na uwadze, że prawa dziecka stanowią integralną część praw człowieka, a położenie kresu pracy dzieci powinno nadal mieć nadrzędne znaczenie; mając na uwadze, że praca dzieci wymaga szczególnych regulacji określających wiek, czas pracy i rodzaje pracy;

AA.  mając na uwadze, że w grudniu 2016 r. wielu działaczy związków zawodowych zostało aresztowanych w Bangladeszu, co doprowadziło do protestów, w ramach których domagano się płacy zapewniającej utrzymanie na minimalnym poziomie i lepszych warunków pracy; mając na uwadze, że kilkuset pracowników przemysłu konfekcyjnego zostało zwolnionych z pracy w następstwie protestów; mając na uwadze, że prawo zrzeszania się nadal nie jest szanowane w krajach producentach;

AB.  mając na uwadze, że szacuje się, iż 70-80 %(26) pracowników przemysłu konfekcyjnego w krajach, w których prowadzona jest produkcja, stanowią nisko wykwalifikowane kobiety i często małoletnie dzieci; mając na uwadze, że niskie zarobki, w połączeniu z niskim poziomem lub zupełnym brakiem ochrony socjalnej sprawiają, że te kobiety i dzieci są szczególnie narażone na wykorzystywanie; mając na uwadze, że w obecnie prowadzonych inicjatywach na rzecz zrównoważonego rozwoju zdecydowanie brakuje uwzględnienia aspektu płci i szczególnych działań ukierunkowanych na wzmocnienie pozycji kobiet;

AC.  mając na uwadze, że sektor prywatny odgrywa zasadniczą rolę w promowaniu zrównoważonego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu w krajach rozwijających się; mając na uwadze, że gospodarki niektórych krajów rozwijających się są uzależnione od przemysłu konfekcyjnego; mając na uwadze, że rozwój tego przemysłu umożliwił wielu pracownikom przejście z gospodarki nieformalnej do sektora formalnego;

AD.  mając na uwadze, że przemysł konfekcyjny jest sektorem o największej liczbie inicjatyw na rzecz zrównoważonego rozwoju; mając na uwadze, że kilka z istniejących inicjatyw przyczyniło się do poprawy sytuacji w sektorze odzieżowym, konieczne jest zatem kontynuowanie działań także na poziomie europejskim;

AE.  mając na uwadze, że umowy handlowe stanowią ważne narzędzie promowania godnej pracy w globalnych łańcuchach dostaw w powiązaniu z dialogiem społecznym i monitorowaniem na poziomie przedsiębiorstw;

AF.  mając na uwadze, że w październiku 2015 r. Komisja opublikowała swoją nową strategię handlową o nazwie „Handel z korzyścią dla wszystkich”, w której określiła swój cel polegający na wykorzystywaniu umów handlowych i programów preferencji jako dźwigni w celu promowania zrównoważonego rozwoju, praw człowieka, sprawiedliwego i etycznego handlu na całym świecie oraz zwiększenia odpowiedzialności w łańcuchach dostaw, a także jako środka służącego wzmacnianiu zrównoważonego rozwoju, praw człowieka, walki z korupcją i dobrych rządów w krajach trzecich;

1.   z zadowoleniem przyjmuje rosnące zainteresowanie promowaniem przyzwoitych warunków pracy w ramach globalnych łańcuchów dostaw w następstwie zawalenia się fabryki Rana Plaza, wprowadzenie projektu francuskiej ustawy w sprawie obowiązkowej „należytej staranności”, ustawę brytyjską przeciwdziałającą niewolnictwu, niderlandzkie porozumienie w sprawie zrównoważonego przemysłu włókienniczo-konfekcyjnego, niemieckie partnerstwo na rzecz zrównoważonego przemysłu włókienniczego oraz oświadczenie przewodniczącego Junckera na szczycie G7 popierające „pilne działania” na rzecz wzmocnienia odpowiedzialności w globalnych łańcuchach dostaw, które przywiązują większą wagę do promowania zrównoważonego rozwoju, przejrzystości i identyfikowalności łańcuchów wartości i produkcji; przyjmuje do wiadomości zobowiązanie Komisji na rzecz odpowiedzialnego zarządzania łańcuchami dostaw, w tym w przemyśle konfekcyjnym, zgodnie z zapowiedzią w komunikacie zatytułowanym „Handel z korzyścią dla wszystkich”; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę dotyczącą zielonej karty, w ramach której osiem państw członkowskich opowiedziało się za wprowadzeniem obowiązku dochowania należytej staranności przez przedsiębiorstwa z siedzibą w UE w stosunku do osób i społeczności, których prawa człowieka i środowisko lokalne są zależne od działalności tych przedsiębiorstw; z zadowoleniem przyjmuje całościowe podejście indeksu Higg przy ocenie wpływu, jakie przedsiębiorstwa wywierają na środowisko, sytuację społeczną i w zakresie zatrudnienia; podkreśla potrzebę dalszego udoskonalania indeksu Higg i zwiększania jego przejrzystości;

2.  z zadowoleniem przyjmuje porozumienie o współpracy zawarte pomiędzy Inditex i Światową Unią IndustriALL, które łącznie reprezentują 50 milionów pracowników w 140 krajach, w zakresie poprawy zarządzania łańcuchem dostaw w przemyśle konfekcyjnym; podkreśla, iż przyszłość przemysłu konfekcyjnego będzie zależała od poprawy zrównoważonej produkcyjności i identyfikowalności w celu zapewnienia efektywnej identyfikacji procesów zachodzących w całym łańcuchu wartości, co pozwoli na rozpoznanie i wdrażanie ulepszeń;

3.  z zadowoleniem przyjmuje podejście przyjęte w prawnie wiążącym porozumieniu w sprawie bezpieczeństwa pożarowego i bezpieczeństwa budynków w Bangladeszu oraz porozumieniu na rzecz stałej poprawy praw pracowniczych i bezpieczeństwa w fabrykach w przemyśle konfekcyjno-dziewiarskim w Bangladeszu, zainicjowanym przez Komisję wraz z Bangladeszem i MOP w następstwie katastrofy w fabryce Rana Plaza w 2013 r., jako że obejmuje ono przepisy dotyczące związków zawodowych i środków zaradczych dla skontrolowanych zakładów i wzywa do przedłużenia ich czasu trwania; podkreśla znaczenie dalszego monitorowania celów porozumienia z myślą o poprawie praw pracowniczych, a także potrzebę bardziej odpowiedzialnego zarządzania łańcuchami dostaw na szczeblu międzynarodowym; wzywa Komisję do przeprowadzenia dogłębnej oceny porozumienia, zawierającej opis postępów lub ich braku oraz uwzględniającej w razie potrzeby ewentualne modyfikacje systemu handlowego, w szczególności w świetle sprawozdań w ramach mechanizmów nadzorczych MOP; wzywa Komisję do wdrożenia podobnych programów i środków w odniesieniu do innych partnerów handlowych UE produkujących odzież, takich jak Sri Lanka, Indie lub Pakistan;

4.  popiera przedstawioną przez Komisję analizę ewentualnej ogólnounijnej inicjatywy w sprawie przemysłu konfekcyjnego; zauważa ponadto, że obecne kumulowanie istniejących już inicjatyw mogłoby skutkować nieprzewidywalnymi warunkami dla przedsiębiorstw; uważa, że nowy wniosek powinien dotyczyć kwestii związanych z prawami człowieka, promować zrównoważony charakter, identyfikowalność i przejrzystość łańcuchów wartości, wspierać świadomą konsumpcję oraz skupiać się w szczególności na prawach pracy i równouprawnieniu płci; uważa, że konsumenci w UE mają prawo do informacji na temat zrównoważonego charakteru produktów przemysłu konfekcyjnego oraz ich zgodności z zobowiązaniami w zakresie praw człowieka i środowiska; uważa w tym kontekście, że wysiłki legislacyjne i inicjatywy UE dotyczące przemysłu konfekcyjnego powinny być widoczne na produkcie końcowym;

5.  wzywa Komisję do wykroczenia poza przedstawienie dokumentu roboczego służb Komisji i do przedstawienia wniosku ustawodawczego w sprawie nadania wiążącego charakteru obowiązkom zachowania należytej staranności w odniesieniu do łańcucha dostaw w przemyśle konfekcyjnym; podkreśla, że ten wniosek ustawodawczy musi być zgodny z nowymi wytycznymi OECD dotyczącymi należytej staranności w odniesieniu do przemysłu konfekcyjnego i obuwniczego, Wytycznymi OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych, które importują towary do Unii Europejskiej, rezolucją MOP w sprawie godnej pracy w łańcuchach dostaw oraz uzgodnionymi na szczeblu międzynarodowym normami w zakresie praw człowieka oraz normami socjalnymi i środowiskowymi;

6.  podkreśla, że nowe wytyczne OECD powinny stanowić główną zasadę, na której należy oprzeć wniosek ustawodawczy Komisji; podkreśla, że ten wniosek ustawodawczy powinien obejmować podstawowe normy, takie jak bezpieczeństwo i higiena pracy, normy zdrowotne, płaca zapewniająca utrzymanie na minimalnym poziomie, wolność zrzeszania się i prawo do rokowań zbiorowych, zapobieganie molestowaniu seksualnemu i przemocy w miejscu pracy oraz eliminowanie pracy przymusowej i pracy dzieci; wzywa Komisję do dalszego uwzględniania następujących kwestii: kluczowe kryteria na rzecz zrównoważonej produkcji, przejrzystości i identyfikowalności, w tym w zakresie przejrzystego gromadzenia danych i narzędzi informowania konsumentów, działania sprawdzające i kontrole dotyczące należytej staranności, dostęp do środków odwoławczych, równość płci, prawa dzieci, sprawozdawczość w zakresie należytej staranności w łańcuchu dostaw, odpowiedzialność przedsiębiorstw w przypadku katastrof spowodowanych przez człowieka i zwiększanie świadomości w Unii Europejskiej; zachęca Komisję do uwzględnienia innych krajowych wniosków ustawodawczych i inicjatyw mających ten sam cel co przepisy, po skontrolowaniu tych wniosków i inicjatyw i stwierdzeniu, że spełniają one wymogi europejskiego ustawodawstwa;

7.  ponawia swój apel do Komisji o rozszerzenie inicjatyw w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i obowiązku zachowania należytej staranności poza obowiązujące obecnie ramy w przemyśle konfekcyjnym, tak by zapewnić, że UE, jej partnerzy handlowi i podmioty gospodarcze UE wypełniają obowiązki w zakresie poszanowania praw człowieka oraz najwyższych norm socjalnych i środowiskowych; podkreśla, że przemysł konfekcyjny w Unii Europejskiej powinien spełniać również normy MOP takie jak płaca zapewniająca utrzymanie na minimalnym poziomie czy przyzwoite warunki pracy; zachęca Komisję do zwrócenia uwagi na wynagrodzenie i warunki pracy w przemyśle konfekcyjnym w państwach członkowskich; zachęca państwa członkowskie do wdrożenia norm MOP w przemyśle konfekcyjnym;

8.  wzywa Komisję do aktywnego promowania korzystania z ekologicznych i pozyskanych w drodze zrównoważonego zarządzania surowców, takich jak bawełna, a także ponownego wykorzystywania i recyklingu odzieży i tekstyliów w Unii Europejskiej poprzez wprowadzenie odpowiednich przepisów we wniosku ustawodawczym w sprawie przemysłu konfekcyjnego; wzywa UE, jej państwa członkowskie i przedsiębiorstwa do zwiększania nakładów finansowych na badania i rozwój, w tym w zakresie recyklingu ubrań, w celu zapewnienia zrównoważonego, alternatywnego źródła surowców dla unijnego przemysłu konfekcyjnego; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy mające na celu wdrożenie najwyższych i najbardziej rygorystycznych dostępnych standardów w obszarze dobrostanu zwierząt (takich jak standard odpowiedzialnej produkcji puchu i standard odpowiedzialnej produkcji wełny) oraz pilnie wzywa Komisję do stosowania ich jako wytycznych w celu wprowadzenia odpowiednich przepisów do wniosku ustawodawczego; wzywa Komisję do przekazania instytucjom dodatkowych zasobów w celu kontynuowania inicjatywy przewodniej;

9.  podkreśla konieczność wzmocnienia kodeksów postępowania, oznakowań i systemów sprawiedliwego handlu poprzez zapewnienie dostosowania do norm międzynarodowych, takich jak wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka, inicjatywa ONZ Global Compact, Trójstronna deklaracja zasad dotyczących przedsiębiorstw wielonarodowych i polityki społecznej MOP (deklaracja w sprawie przedsiębiorstw wielonarodowych), wytyczne OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych, wytyczne OECD dotyczące należytej staranności w odniesieniu do przemysłu konfekcyjnego i obuwniczego, zasady w zakresie praw dziecka i przedsiębiorczości opracowane przez UNICEF, inicjatywa ONZ Global Compact i Save the Children; podkreśla jednocześnie potrzebę intensyfikacji transgranicznego dialogu społecznego przez zawarcie międzynarodowych umów ramowych w celu promowania praw pracowniczych w łańcuchach dostaw przedsiębiorstw wielonarodowych;

10.  podkreśla znaczenie wdrożenia, egzekwowania lub transpozycji istniejącego ustawodawstwa na szczeblu regionalnym, krajowym i międzynarodowym;

11.  wzywa Komisję do realizacji wyznaczonego sobie celu, jakim jest promowanie poprawy sytuacji w przemyśle konfekcyjnym, w tym przez zdecydowane uwzględnienie perspektywy płci i dzieci; wzywa Komisję do uczynienia kwestii równouprawnienia płci, wzmocnienia pozycji kobiet i praw dzieci głównym elementem swojego wniosku ustawodawczego; uważa, że inicjatywa ta powinna promować niedyskryminację oraz uwzględniać kwestię napastowania w miejscu pracy, co przewidują już zobowiązania na szczeblu europejskim i międzynarodowym;

12.  powtarza swoje zobowiązanie do zapewniania równouprawnienia płci i wzmocnienia pozycji kobiet; podkreśla potrzebę promowania dostępu kobiet do stanowisk kierowniczych przez wspieranie szkolenia pracujących kobiet na temat ich praw, ustawodawstwa w obszarze pracy oraz kwestii bezpieczeństwa i zdrowia, a także szkolenia mężczyzn na stanowiskach kierowniczych na temat równouprawnienia płci i dyskryminacji;

13.  wzywa Komisję do przedstawienia kompleksowej strategii dotyczącej sposobu, w jaki strategie polityczne na rzecz rozwoju, wspierania handlu i w dziedzinie zamówień publicznych mogą przyczynić się do bardziej sprawiedliwego i bardziej zrównoważonego łańcucha dostaw w przemyśle konfekcyjnym oraz pomóc lokalnym mikroprzedsiębiorstwom, poprzez promowanie najlepszych praktyk i udzielanie zachęt podmiotom sektora prywatnego, inwestującym w zrównoważony charakter i sprawiedliwość w ich łańcuchach dostaw, od rolnika produkującego włókno do konsumenta końcowego;

14.  uważa, że informowanie konsumentów odgrywa główną rolę w zapewnianiu godnych warunków pracy, co uwypukliło zawalenie się budynku Rana Plaza; wzywa do przekazywania konsumentom jasnych, wiarygodnych informacji o zrównoważoności przemysłu konfekcyjnego, pochodzeniu towarów i zakresie, w jakim przestrzegano praw pracowniczych; zaleca, by informacje zebrane w wyniku działania UE były publicznie dostępne, i zwraca się do Komisji i państw członkowskich o rozważenie utworzenia publicznej internetowej bazy danych zawierającej wszystkie istotne informacje dotyczące wszystkich podmiotów łańcucha dostaw;

15.  apeluje o zwiększanie świadomości konsumentów europejskich na temat produkcji wyrobów tekstylnych; proponuje w tym celu opracowanie ogólnounijnych norm etykietowania „sprawiedliwej odzieży”, dostępnych zarówno dla przedsiębiorstw wielonarodowych, jak i dla MŚP, aby wskazywać, że przestrzegano sprawiedliwych warunków pracy i wspierać konsumentów w podejmowaniu bardziej świadomych decyzji nabywczych;

16.  podkreśla konieczność gromadzenia i publikowania kompleksowych danych dotyczących skuteczności działania przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju; w tym kontekście wzywa do opracowania w zharmonizowany sposób wspólnych definicji i norm dotyczących gromadzenia i zestawiania danych statystycznych, zwłaszcza w odniesieniu do ogólnego przywozu, ale również do poszczególnych lokalizacji produkcyjnych, wzywa Komisję do podjęcia inicjatywy na rzecz obowiązkowego przekazywania informacji na temat lokalizacji produkcyjnych;

17.  wzywa Komisję do opracowania różnorodnych systemów monitorowania w unijnym przemyśle konfekcyjnym z zastosowaniem kluczowych wskaźników efektywności, obejmujących gromadzenie danych za pomocą ankiet, kontroli i technik analizy danych, które mogą skutecznie mierzyć wyniki i oceniać wpływ przemysłu konfekcyjnego na rozwój, prawa pracownicze i prawa człowieka w całym łańcuchu dostaw produktów odzieżowych;

18.  uważa, że zapewnienie większego dostępu do informacji o zachowaniu przedsiębiorstw ma zasadnicze znaczenie; uważa, że sprawą fundamentalną jest wprowadzenie skutecznego i obowiązkowego systemu sprawozdawczości i zasad należytej staranności dla produktów odzieżowych wchodzących na rynek UE; uważa, że należy rozszerzyć odpowiedzialność na wszystkie podmioty w całym łańcuchu dostaw, w tym na podwykonawców w zarówno formalnej, jak i nieformalnej gospodarce (w tym w strefach przetwórstwa wywozowego), oraz wyraża uznanie dla dotychczasowych działań w tym zakresie; uważa, że UE dysponuje optymalnymi możliwościami opracowania wspólnych ram poprzez przepisy dotyczące międzynarodowego obowiązku zachowania należytej staranności, zadośćuczynienia dla ofiar, przejrzystości i identyfikowalności w łańcuchu dostaw, zwracając jednocześnie uwagę na ochronę demaskatorów; zaleca, by udostępniać konsumentom wiarygodne, przejrzyste i istotne informacje na temat zrównoważoności;

19.  podkreśla, że koordynacja, wymiana informacji i wymiana najlepszych praktyk mogą przyczynić się do zwiększenia wydajności prywatnych i publicznych inicjatyw dotyczących łańcucha wartości oraz osiągnięcia pozytywnych wyników w zakresie zrównoważonego rozwoju;

20.  apeluje o inicjatywy na szczeblu krajowym i europejskim, które mają zachęcać konsumentów do kupowania lokalnie produkowanych wyrobów;

21.  zauważa, że cena wciąż stanowi decydujący czynnik w praktykach nabywczych markowych sieci i detalistów, często kosztem bezpieczeństwa pracowników i wynagrodzeń; wzywa UE do współpracy ze wszystkimi odpowiednimi zainteresowanymi stronami w celu wspierania udanego partnerstwa społecznego i pomagania tym zainteresowanym stronom w rozwijaniu i wdrażaniu mechanizmów ustalania wynagrodzeń zgodnie z odnośnymi konwencjami MOP, zwłaszcza w krajach, gdzie brakuje odpowiednich przepisów; podkreśla potrzebę zagwarantowania pracownikom regularnego wypłacania odpowiednich wynagrodzeń, które umożliwią im i ich rodzinom zaspokajanie ich podstawowych potrzeb bez konieczności regularnego wyrabiania nadgodzin; podkreśla potrzebę przyjęcia układów zbiorowych pracy, aby zapobiegać negatywnej konkurencji w zakresie kosztów pracy, a także potrzebę podnoszenia świadomości konsumentów na temat potencjalnych skutków żądania coraz niższych cen;

22.  podkreśla, że rządy krajów produkujących muszą być zdolne do implementacji międzynarodowych standardów i norm, w tym do opracowania, wdrożenia i egzekwowania odpowiedniego ustawodawstwa, szczególnie w odniesieniu do budowy państwa prawa i zwalczania korupcji; wzywa Komisję do wsparcia krajów produkujących w tym zakresie w ramach polityki rozwojowej UE;

23.  odnotowuje, że podczas gdy każde państwo ponosi odpowiedzialność za egzekwowanie własnych przepisów prawa pracy, kraje rozwijające się mogą dysponować ograniczonymi zdolnościami i zasobami do skutecznego monitorowania i egzekwowania zgodności z przepisami i regulacjami; wzywa UE, aby w ramach jej programów współpracy na rzecz rozwoju i w celu wyeliminowania różnic w sprawowaniu rządów, wzmocniła budowanie zdolności oraz zapewniła rządom krajów rozwijających się pomoc techniczną w odniesieniu do systemów administracji i inspekcji pracy, w tym w zakładach podwykonawców, a także ułatwianiu dostępu do odpowiednich i skutecznych środków odwoławczych i mechanizmów składania skarg, w tym w strefach przetwórstwa wywozowego (EPZ), gdzie częstymi praktykami są długie godziny pracy, wymuszone godziny nadliczbowe i dyskryminacja płacowa;

24.  podkreśla znaczenie inspekcji pracy i audytu społecznego w łańcuchu dostaw odzieży i obuwia; uważa, że zbyt często odzwierciedlają one tylko aktualny stan istniejący w momencie kontroli; zaleca dalsze działania w zakresie poprawy inspekcji i audytów, w tym szkolenia inspektorów oraz ujednolicenia standardów i metod kontroli przy współpracy z przemysłem konfekcyjnym oraz państwami produkującymi;

25.  podkreśla znaczenie niezależnych inspekcji pracy dla wczesnego ostrzegania i zapobiegania, a także dla egzekwowania krajowych przepisów i regulacji dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy, lecz zauważa, że takie czynniki jak zbyt częste prowadzenie audytu mogą zaszkodzić skuteczności inspekcji oraz że audyty odzwierciedlają jedynie bieżącą sytuację w momencie ich przeprowadzania; uważa, że ratyfikacja i wdrożenie konwencji MOP nr 81 jest ważne dla wykrywania nadużyć; zaleca dalsze badania na temat sposobów poprawy audytów i inspekcji, takich jak zbliżenie norm i metod dotyczących audytu oraz wysyłanie za każdym razem różnych inspektorów pracy, co może prowadzić do bardziej rygorystycznych norm, szczególnie w krajach dotkniętych korupcją; zwraca uwagę na znaczenie odpowiedniej procedury rekrutacji inspektorów pracy i stałego szkolenia zarówno nowych, jak i już pracujących inspektorów w zakresie konwencji i norm międzynarodowych, lokalnych przepisów prawa pracy i odpowiednich technik inspekcji; apeluje do UE o dalsze wspieranie, zarówno finansowe, jak i techniczne, rozwoju inspektoratów pracy w krajach rozwijających się zgodnie z odpowiednimi normami MOP, zwłaszcza w kontekście jej funduszy rozwojowych;

26.  zauważa, że przemysł konfekcyjny tworzy miejsca pracy w ramach szerokiego zakresu umiejętności – od pracowników nisko wykwalifikowanych aż po miejsca pracy wymagające wysokiego poziomu specjalizacji;

27.  uważa, że należy dbać o ochronę zdrowia i bezpieczeństwa wszystkich pracowników, przyjmując normy międzynarodowe, wdrażając przepisy krajowe i podejmując rokowania zbiorowe na wszystkich szczeblach (na szczeblu zakładu, lokalnym, krajowym i międzynarodowym), a także przyjmując w poszczególnych zakładach strategie polityczne w obszarze bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy, jak plany działania sporządzane na piśmie, wdrażane i monitorowane przy udziale pracowników i ich przedstawicieli;

28.  podkreśla, że polityka handlowa i inwestycyjna UE jest powiązana z polityką w dziedzinie ochrony socjalnej, równouprawnienia płci, sprawiedliwości podatkowej, rozwoju, praw człowieka, ochrony środowiska i promowania MŚP; ponawia swój apel do Komisji i do państw członkowskich o zagwarantowanie spójności strategii politycznych na rzecz rozwoju w kwestii biznesu i praw człowieka na wszystkich szczeblach, w szczególności w odniesieniu do unijnej polityki handlowej, inwestycyjnej i zagranicznej, co oznacza, że warunkowość społeczna w umowach dwustronnych i regionalnych powinna stać się bardziej skuteczna dzięki większemu zaangażowaniu partnerów społecznych i społeczeństwa obywatelskiego w negocjacje i wdrażanie przepisów w sprawie pracy oraz konsultowaniu się z nimi, a także systematycznemu stosowaniu wszechstronnych ocen ex ante i ex post wpływu handlu na zrównoważony rozwój;

29.  wzywa Komisję, by przy negocjowaniu umów międzynarodowych i dwustronnych zaangażowała się w prawa człowieka, w tym prawa dzieci, oraz promowanie dobrych rządów i wiążących klauzul praw człowieka oraz klauzul społecznych i środowiskowych; ubolewa, że obecne klauzule praw człowieka w umowach o wolnym handlu i innych umowach o partnerstwie gospodarczym nie są zawsze w pełni przestrzegane państwa strony umów; podkreśla w związku z tym konieczność wzmocnienia wszystkich instrumentów w celu zagwarantowania pewności prawnej;

30.  zachęca UE i państwa członkowskie do promowania – za pośrednictwem inicjatywy dotyczącej przemysłu konfekcyjnego i innych instrumentów polityki handlowej – skutecznego wdrożenia norm MOP w zakresie wynagrodzeń i godzin pracy, również we współpracy z krajami partnerskimi w przemyśle konfekcyjnym; ponadto wzywa UE do zapewnienia wytycznych i wsparcia w zakresie sposobów zwiększania przestrzegania tych norm przy jednoczesnym ułatwieniu tworzenia zrównoważonych przedsiębiorstw i poprawy perspektyw zrównoważonego zatrudnienia;

31.  zachęca UE i jej państwa członkowskie do wspierania, poprzez dialog polityczny i budowanie zdolności, wdrażania i skutecznego egzekwowania międzynarodowych norm pracy i praw człowieka przez kraje partnerskie, w oparciu o konwencje MOP zawierające prawa i normy dotyczące pracy dzieci, takie jak konwencje 138 i 182 oraz zalecenia MOP; podkreśla w tym kontekście, że poszanowanie prawa do wstępowania do związków zawodowych i prowadzenia rokowań zbiorowych jest kluczowym kryterium odpowiedzialności w biznesie; ubolewa nad faktem, że wolność zrzeszania się jest często naruszana w wielu miejscach pracy, w których odbywa się produkcja, i zachęca państwa do wzmocnienia ich prawa pracy; w tym kontekście wzywa UE do zachęcania rządów krajów rozwijających się do wzmocnienia roli związków zawodowych oraz do aktywnego promowania dialogu społecznego oraz podstawowych zasad i praw pracowniczych, w tym wolności zrzeszania się i prawa do rokowań zbiorowych dla wszystkich pracowników, niezależnie od ich statusu zatrudnienia;

32.  podkreśla ważną rolę przemysłu konfekcyjnego jako czynnika stymulującego rozwój usług pracochłonnych dla gospodarek wschodzących, w szczególności rynków wschodzących w Azji;

33.  wzywa instytucje odpowiedzialne za finansowanie na rzecz rozwoju do wzmocnienia warunkowości w obszarze pracy w swoich normach dotyczących wykonania jako warunku umownego dla otrzymania finansowania;

34.  zauważa, że newralgiczne kraje objęte inicjatywą przewodnią UE mają zapewniony preferencyjny dostęp do rynku UE; wzywa Komisję, aby nadal uwzględniała ratyfikację podstawowych norm MOP, inspekcję zdrowia i bezpieczeństwa oraz wolność zrzeszania się w dyskusjach dotyczących dalszego handlu na warunkach preferencyjnych z krajami powiązanymi z globalnym łańcuchem dostaw przemysłu konfekcyjnego, a także by umacniała prawa człowieka oraz konwencje dotyczące pracy i środowiska w ramach ogólnego systemu preferencji taryfowych;

35.  ponownie zdecydowanie apeluje o systematyczne włączanie wiążących klauzul dotyczących praw człowieka do wszystkich umów międzynarodowych, w tym umów handlowych i inwestycyjnych, które już zostały zawarte lub które mają zostać zawarte między UE a państwami trzecimi; podkreśla ponadto, że konieczne jest stosowanie mechanizmów kontroli ex ante przed zawarciem umowy ramowej i warunkujących jej zawarcie jako podstawowych elementów umowy; uważa ponadto za konieczne mechanizmy kontroli ex post umożliwiające wyciągnięcie konkretnych konsekwencji w odpowiedzi na naruszenia przedmiotowych klauzul, takich jak zastosowanie odpowiednich sankcji przewidzianych w klauzulach umownych dotyczących praw człowieka, włącznie z zawieszeniem umowy;

36.  uważa, że rozdziały poświęcone zrównoważonemu rozwojowi w umowach handlowych UE powinny być obowiązkowe i egzekwowalne, tak aby skutecznie przyczyniały się do poprawy warunków życia ludzi i podkreśla, że zarówno dwustronne, jak i wielostronne umowy handlowe powinny zawierać klauzulę promującą ratyfikację i wdrażanie konwencji MOP i programu godnej pracy; przypomina, że wdrażanie takich systemów, jak szczególne rozwiązanie motywacyjne UE dotyczące zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów (GSP+), przez zobowiązanie do ratyfikowania i wdrożenia 27 konwencji może przyczynić się do poprawy sytuacji praw pracowników, zwiększenia równości mężczyzn i kobiet oraz wyeliminowania pracy dzieci i pracy przymusowej; w związku z tym podkreśla konieczność uważnego monitorowania wdrażania GSP+ i przestrzegania konwencji przez zaangażowane państwa; wzywa UE do zapewnienia, by warunki dotyczące praw człowieka powiązane z jednostronnymi preferencjami handlowymi takimi jak GSP lub GSP+ były skutecznie wdrażane i monitorowane; wzywa Komisję do wprowadzenia preferencji taryfowych dla wyrobów włókienniczych wyprodukowanych w udokumentowany zrównoważony sposób w ramach nadchodzącej reformy zasad GSP/GSP+; domaga się od Komisji uznania ustanowionych kryteriów zrównoważonego rozwoju i minimalnych wymogów dla systemów wykrywania i certyfikacji na podstawie konwencji międzynarodowych, takich jak podstawowe normy pracy MOP lub normy ochrony różnorodności biologicznej; wzywa Komisję do promowania produkcji wyrobów w ramach sprawiedliwego handlu za pomocą tego instrumentu preferencji taryfowych oraz do nadawania większej wagi sprawozdaniom MOP i ustaleniom jej organów kontrolnych w ramach działań dotyczących monitorowania i oceny oraz do lepszej współpracy z lokalnymi agencjami MOP i Organizacji Narodów Zjednoczonych w państwach beneficjentach w celu uwzględniania w pełni ich poglądów i doświadczeń;

37.  ponownie zwraca się o przeprowadzenie ocen wpływu na zrównoważony rozwój dla każdej nowo negocjowanej umowy oraz wzywa do gromadzenia danych segregowanych ze względu na płeć;

38.  przypomina, że system podatkowy stanowi ważne narzędzie promowania godnej pracy; uważa, w celu zapewnienia, by wszystkie przedsiębiorstwa, w tym wielonarodowe, płaciły podatki rządom krajów, w których prowadzona jest działalność gospodarcza i tworzona jest wartość, że bodźce podatkowe takie jak zwolnienia podatkowe w strefach przetwórstwa wywozowego (EPZ) powinny zostać ponownie przeanalizowane, wraz ze zwolnieniami z obowiązku przestrzegania krajowych przepisów i regulacji prawa pracy;

39.  z dużym zadowoleniem przyjmuje prace przygotowawcze dotyczące wiążącego traktatu ONZ w sprawie biznesu i praw człowieka, który prawdopodobnie przyczyni się do wzmocnienia społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, w tym w przemyśle konfekcyjnym; wyraża ubolewanie z powodu blokowania tego procesu oraz wzywa UE i jej państwa członkowskie do konstruktywnego uczestnictwa w tych negocjacjach;

40.   przypomina o negatywnych skutkach dumpingu socjalnego, w tym naruszeń praw człowieka i niezgodności z normami pracy, dla europejskiego przemysłu konfekcyjnego; wierzy, że ze względu na swoją masę krytyczną UE będzie zdolna do przejęcia roli globalnego lidera i poprowadzenia procesu zmian; w związku z tym zachęca Komisję do współpracy z międzynarodowymi partnerami podczas kolejnego spotkania ministerialnego Światowej Organizacji Handlu mającego na celu uruchomienie globalnej inicjatywy; wzywa Komisję do wdrożenia obowiązkowych środków w celu zapewnienia, aby przedsiębiorstwa importujące do Unii Europejskiej stosowały się do zasady równych warunków działania ustanowionych przez wymagany wniosek ustawodawczy; dostrzega w tym kontekście specjalne potrzeby europejskich MŚP oraz przyznaje, że na charakter i zakres należytej staranności, na przykład na konkretne działania, jakie ma podjąć przedsiębiorstwo, ma wpływ jego wielkość, kontekst, w jakim prowadzi ono działalność oraz dotkliwość potencjalnych negatywnych skutków; wzywa zatem do odpowiedniego uwzględnienia MŚP, które dominują w europejskim wytwórczym przemyśle konfekcyjnym; uważa, że europejskie MŚP i mikroprzedsiębiorstwa uczestniczące we wdrażaniu inicjatywy powinny korzystać z europejskiego wsparcia finansowego w ramach programu COSME;

41.  wzywa Komisję do wprowadzenia konkretnych środków, które umożliwią MŚP dostęp do narzędzi finansowych i politycznych, ze szczególnym naciskiem na zdolność tych MŚP do osiągnięcia celów identyfikowalności i przejrzystości, tak aby nowe wymogi nie stanowiły dla nich nieproporcjonalnych obciążeń, a także do udzielania im pomocy w nawiązaniu kontaktów z odpowiedzialnymi producentami;

42.  podkreśla, że także warunki pracy w przemyśle konfekcyjnym w niektórych państwach członkowskich UE wielokrotnie uznawano za niepewne pod takimi względami jak zdrowie i bezpieczeństwo, wynagrodzenia, zabezpieczenie społeczne i czas pracy; wzywa zatem do podejmowania skutecznych i właściwie ukierunkowanych inicjatyw w UE, które przyczynią się do poprawy sytuacji w przemyśle konfekcyjnym i będą stymulowały zatrudnienie w państwach członkowskich;

43.  przypomina, że włączenie postanowień dotyczących praw socjalnych do procesów zamówień publicznych może mieć duży wpływ na prawa pracownicze i warunki pracy na każdym etapie globalnych łańcuchów dostaw; ubolewa jednak, że zgodnie z badaniami przeprowadzonymi przez MOP(27)większość postanowień dotyczących praw socjalnych ogranicza obowiązki do bezpośredniego wykonawcy, podczas gdy postanowienia dotyczące podwykonawstwa i outsourcingu są włączane do umów wynikających z zamówienia publicznego na zasadzie doraźnej; wzywa UE do zapewnienia pomocy krajom rozwijającym się, tak aby ich polityka w sprawie zamówień publicznych mogła stać się narzędziem promowania podstawowych zasad i praw w pracy;

44.  jest przekonany, że zamówienia publiczne są użytecznym narzędziem propagowania społecznej odpowiedzialności przemysłu konfekcyjnego; wzywa Komisję i instytucje europejskie do tego, aby ich działania były wzorem do naśladowania w odniesieniu do zamówień publicznych na wyroby włókiennicze wykorzystywane w tych instytucjach; wzywa w tym kontekście instytucje europejskie, w tym Parlament, do zapewnienia, by wszystkie ich zamówienia publiczne, w tym materiały promocyjne instytucji i grup politycznych w przypadku Parlamentu, promowały recykling oraz sprawiedliwy i zrównoważony łańcuch dostaw produktów odzieżowych; wzywa ponadto Komisję do opracowania wytycznych dla organów lokalnych dotyczących kryteriów społecznych w ramach zamówień na wyroby włókiennicze zgodnie z dyrektywą z 2014 r. w sprawie zamówień publicznych oraz do odpowiedniego zmotywowania tych organów; zachęca Komisję do wykorzystania ustawodawstwa w celu dalszego wdrażania i promowania celów zrównoważonego rozwoju oraz do zaproponowania planu w celu zapewnienia, by do 2030 r. odzież w ramach większości zamówień publicznych w UE pochodziła ze zrównoważonych źródeł;

45.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych.

(1)

https://www.unicef.org/crc/

(2)

http://www.ohchr.org/Documents/Publications/GuidingPrinciplesBusinessHR_EN.pdf

(3)

A/HRC/RES/26/9 (http://www.ihrb.org/pdf/G1408252.pdf).

(4)

A/RES/70/1 (http://www.un.org/ga/search/view_doc.asp?symbol=A/RES/70/1)

(5)

http://www.unwomen.org/en/trust-funds/un-trust-fund-to-end-violence-against-women

(6)

http://unctad.org/en/PublicationsLibrary/diaepcb2015d5_en.pdf

(7)

http://www.oecd.org/daf/inv/mne/48004323.pdf

(8)

Dz.U. C 330 z 15.11.2014, s. 1.

(9)

http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2015/october/tradoc_153846.pdf

(10)

http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2015/july/tradoc_153591.pdf

(11)

Dz.U. C 99 E z 3.4.2012, s. 101.

(12)

Dz.U. C 346 z 21.9.2016, s. 39.

(13)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0137.

(14)

Teksty przyjęte,. P8_TA(2016)0298

(15)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0335.

(16)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0405.

(17)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0502.

(18)

http://www.europarl.europa.eu/meetdocs/2004_2009/documents/nt/584/584520/584520en.pdf

(19)

http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/IDAN/2015/549058/EXPO_IDA(2015)549058_EN.pdf

(20)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0490.

(21)

http://www.ilo.org/dhaka/Whatwedo/Projects/safer-garment-industry-in-bangladesh/lang--en/index.htm

(22)

http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2015/august/tradoc_153732.pdf

(23)

Dz.U. |L 94 z 28.3.2014, s. 65.

(24)

https://www.textilbuendnis.com/en/

(25)

https://www.ser.nl/en/publications/publications/2016/agreement-sustainable-garment-textile.aspx

(26)

https://europa.eu/eyd2015/en/fashion-revolution/posts/exploitation-or-emancipation-women-workers-garment-industry

(27)

Sprawozdanie IV, 105. sesja MOP, 2016 r. (s. 45) 45)


UZASADNIENIE

Światowa wymiana handlowa związana z przemysłem konfekcyjnym ma wartość przekraczającą 2,86 bilionów EUR i zapewnia ona pracę ponad 75 mln osób, z których trzy czwarte to kobiety. Łańcuch dostaw przemysłu konfekcyjnego to jeden z łańcuchów o najwyższym stopniu zagrożenia jeśli chodzi o naruszanie praw człowieka i godności ludzkiej.

Upłynęły cztery lata od dramatycznych wydarzeń w Rana Plaza w Bangladeszu – ośmiopiętrowym budynku w Savar nieopodal Dhaki, w którym mieściło się kilka fabryk odzieżowych i który zawalił się, powodując śmierć ponad 1 100 osób oraz 2 500 rannych. Zwiększenie świadomości w wyniku tych wydarzeń uwidoczniło warunki, w jakich produkuje się noszone przez nas ubrania. Ponadto podjętych zostało również kilka inicjatyw zarówno przez podmioty publiczne, jak i prywatne, zwłaszcza społeczeństwo obywatelskie, MOP i OECD. Jednakże inicjatywy te nie są zharmonizowane, niekiedy nakładają się na siebie i nie obejmują one całego sektora w sposób całościowy.

Pomimo iż przyznaje się, że Unia Europejska i jej instytucje są zdecydowane, aby zaradzić tej sytuacji i docenia się wartość dodaną działań podejmowanych w ramach inicjatyw takich jak porozumienie z Bangladeszu i fundusz „Vision Zero Fund” G7, konieczne jest podjęcie dalszych działań. Unia Europejska i jej państwa członkowskie powinny aktywnie i skutecznie angażować się na rzecz położenia kresu naruszaniu praw człowieka w całym tym łańcuchu dostaw.

Kwestie leżące u podstaw łańcucha dostaw w przemyśle konfekcyjnym opierają się na trzech głównych wymiarach, które muszą być rozwiązywane wspólnie, aby zapewnić, że prawa człowieka i godność ludzka są zagwarantowane. Ponadto zagadnienia dotyczące płci społeczno-kulturowej powinny znaleźć się w głównym nurcie wszystkich działań, aby zagwarantować równouprawnienie płci i skutecznie zapewnić prawa kobiet.

Jeden z tych trzech wymiarów dotyczy godnej pracy i norm socjalnych. Nasze ubrania są często produkowane w sposób, który jest daleki od spełnienia wymogów w zakresie podstawowej godności, jako że niskie ceny są w dalszym ciągu czynnikiem decydującym w publicznych praktykach nabywczych, często również kosztem dobrobytu pracowników. Prawa pracownicze są często naruszane. Związki zawodowe i organizacje pracownicze muszą być w stanie działać niezależnie i swobodnie w celu promowania i ochrony praw pracowników, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, należy umożliwić im również skuteczne rozwijanie ich podstawowej roli jako niezbędnych partnerów w dialogu społecznym i rokowaniach zbiorowych.

Innym ważnym filarem są kwestie związane z przejrzystością i identyfikowalnością. My, obywatele, jesteśmy całkowicie nieświadomi warunków, w jakich produkuje się naszą odzież. Potrzebne są istotne zmiany w oznakowaniu i podnoszeniu świadomości, co wymaga szybkich i solidnych zobowiązań politycznych. W tym celu nieodwołalnym koniecznym warunkiem powinna być przejrzystość i identyfikowalność w całym łańcuchu dostaw, w oparciu o które poczynione zostaną dalsze postępy.

Ponadto istniejące dobrowolne inicjatywy nie tylko często nakładają się na siebie i nie obejmują wszystkich luk prawnych w całym łańcuchu dostaw, lecz również nie rozwiązują w sposób skuteczny kwestii związanych z prawami człowieka lub ochroną minimalnych norm w zakresie ochrony środowiska i norm socjalnych, takich jak ochrona zdrowia i bezpieczeństwa, wynagrodzenie, zabezpieczenie społeczne, czas pracy, co w haniebny sposób narusza najbardziej podstawowe standardy w zakresie zarówno pracy, jak i praw człowieka. W związku z tym, pilnie potrzebne są prawnie wiążące ramy instytucjonalne.

Komisja Europejska, zgodne z zasadą spójności polityki na rzecz rozwoju, o której mowa w art. 208 TFUE, musi opracować wniosek ustawodawczy dotyczący wiążących obowiązków w zakresie należytej staranności w łańcuchu dostaw w przemyśle konfekcyjnym, dostosowany do wytycznych OECD oraz do najwyższych uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym standardów w zakresie praw człowieka oraz standardów socjalnych i środowiskowych. Trzeba bezwzględnie podkreślić znaczenie zagwarantowania obowiązkowych i wiążących zobowiązań zarówno w segmentach wyższego, jak i niższego szczebla łańcucha dostaw: ważne jest, aby podkreślić, że odpowiedzialność za nieetyczne praktyki w przemyśle konfekcyjnym spoczywa również na producentach, podmiotach z nimi powiązanych i od nich zależnych na niższym szczeblu oraz na dystrybutorach i sprzedawcach detalicznych na wyższym szczeblu.

Wniosek ten powinien skupić się na prawach człowieka i położyć nacisk na kluczowe problemy, z jakimi zmagają się pracownicy przemysłu konfekcyjnego (bezpieczeństwo i higiena pracy, płaca zapewniającą utrzymanie na minimalnym poziomie, wolność zrzeszania się, molestowanie seksualne i przemoc). Powinien on uwzględnić następujące aspekty: kluczowe kryteria dotyczące zrównoważonej produkcji, przejrzystości, identyfikowalności i mechanizmów na rzecz zapewnienia publicznej i niezależnej kontroli praktyk przemysłowych, w tym w zakresie gromadzenia danych i narzędzi informowania konsumentów, działań sprawdzających i kontroli dotyczących należytej staranności, dostępu do środków odwoławczych, równości płci, sprawozdawczości w zakresie należytej staranności w łańcuchu dostaw i podnoszenia świadomości.

W tym kontekście prace przygotowawcze dotyczące wiążącego traktatu ONZ w sprawie biznesu i praw człowieka są bardzo mile widziane i niezbędne. Oczekujemy, że zostaną one zakończone w trybie pilnym i przy pełnej współpracy UE i jej państw członkowskich, gdyż przyczyni się to do ukrócenia na szczeblu międzynarodowym bezkarności międzynarodowych korporacji łamiących prawa człowieka.


OPINIA Komisji Handlu Międzynarodowego (28.2.2017)

dla Komisji Rozwoju

w sprawie inicjatywy przewodniej UE dotyczącej przemysłu konfekcyjnego

(2016/2140(INI))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Sajjad Karim

WSKAZÓWKI

Komisja Handlu Międzynarodowego zwraca się do Komisji Rozwoju, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

A.  mając na uwadze, że obroty światowego handlu odzieżą gotową szacuje się na 2,8 bln EUR, a w przemyśle tym zatrudnionych jest nawet 75 mln osób; mając na uwadze, że około trzy czwarte tych pracowników to kobiety; mając na uwadze, że równouprawnienie płci jest czynnikiem pobudzającym rozwój; mając na uwadze, że prawa kobiet należą do spektrum praw człowieka; mając na uwadze, że złożoność łańcuchów dostaw odzieży prowadzi do niskiego poziomu przejrzystości i wzrostu ryzyka naruszenia praw człowieka i wyzysku; mając na uwadze, że wynagrodzenia pracowników nie wystarczają im do zaspokojenia podstawowych potrzeb ich rodzin;

B.  mając na uwadze, że UE odgrywa kluczową rolę jako inwestor, nabywca, detalista i konsument w przemyśle konfekcyjnym i handlu odzieżą, w związku z czym zajmuje szczególnie odpowiednią pozycję, by połączyć wiele inicjatyw z całego świata w celu osiągnięcia znacznej poprawy nieludzkich warunków dziesiątków milionów pracowników w tym przemyśle oraz stworzenia równych warunków działania dla wszystkich zaangażowanych stron;

C.  mając na uwadze, że w skali Europy przemysł włókienniczy i konfekcyjny obejmuje 185 000 przedsiębiorstw, które zatrudniają 1,7 mln osób, generując obroty w wysokości 166 mld EUR; mając na uwadze, że UE importuje około połowy łącznej światowej produkcji przemysłu odzieżowego; mając na uwadze, że większość krajów produkujących odzież jest gospodarkami wschodzącymi;

D.  mając na uwadze, że art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi, iż „wspólna polityka handlowa prowadzona jest zgodnie z zasadami i celami działań zewnętrznych Unii”; mając na uwadze, że art. 208 TFUE ustanawia zasadę spójności polityki na rzecz rozwoju oraz uznaje likwidację ubóstwa za główny cel; mając na uwadze, że zgodnie z komunikatem „Handel z korzyścią dla wszystkich” polityka handlowa UE opiera się na trzech głównych zasadach – skuteczności, przejrzystości i wartości – i posiada oddzielną sekcję dotyczącą odpowiedzialnego zarządzania łańcuchami dostaw;

E.  mając na uwadze, że art. 8 TFUE stanowi jednoznacznie, iż „we wszystkich swoich działaniach Unia zmierza do zniesienia nierówności oraz wspierania równości mężczyzn i kobiet”, a także mając na uwadze, że UE ma w związku z tym obowiązek uwzględnić aspekt równouprawnienia płci we wszystkich obszarach swojej polityki, gwarantując jednakowe korzyści dla kobiet i mężczyzn wynikające ze zmian społecznych, wzrostu gospodarczego i tworzenia godnych miejsc pracy, eliminując dyskryminację oraz propagując poszanowanie praw kobiet na świecie;

F.  mając na uwadze, że we wrześniu 2012 r. w pożarze w pakistańskim mieście Karaczi zginęło 289 osób; mając na uwadze, że w tym samym roku w pożarze w fabryce Tazreen Fashions w Bangladeszu zginęło 117 osób, a ponad 200 odniosło obrażenia; mając na uwadze, że w 2013 r. na skutek zawalenia się konstrukcji budynku Rana Plaza zginęło 1 129 osób, a około 2 500 ludzi odniosło obrażenia;

G.  mając na uwadze, że po tych dramatycznych wydarzeniach zdecydowanie nasiliły się żądania ze strony europejskich konsumentów dotyczące zapewnienia większej przejrzystości i identyfikowalności w całym łańcuchu dostaw;

H.  mając na uwadze, że pomimo różnych zobowiązań podjętych przez UE, organizacje międzynarodowe, samorządy lokalne i prywatne podmioty ochrona praw pracowniczych w krajach będących dostawcami nadal znacznie odbiega od standardów międzynarodowych;

I.  mając na uwadze, że od 2015 r. program godnej pracy Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) stał się integralną częścią nowego programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030;

J.  mając na uwadze, że wiele państw członkowskich – np. Niemcy, Niderlandy, Dania i Francja – zaczęło promować programy krajowe;

K.  mając na uwadze, że wszystkie zawierane przez UE umowy o wolnym handlu powinny zawierać ambitny rozdział dotyczący zrównoważonego rozwoju;

L.  mając na uwadze, że UE powinna włączyć do swoich priorytetów promowanie norm społecznych i środowiskowych w ramach organów wielostronnych, takich jak Światowa Organizacja Handlu czy G-20, ale również w ramach wszystkich stosunków dwustronnych z państwami trzecimi;

M.  mając na uwadze, że w wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka jasno określono zobowiązania rządów i przedsiębiorstw do ochrony i poszanowania praw człowieka na każdym etapie łańcucha dostaw i niezależnie od państwa, w którym odbywa się produkcja – zarówno w przypadku, gdy państwo to jest miejscem pochodzenia zleceniodawcy, jak i dostawcy; mając na uwadze, że UE zobowiązała się do wsparcia przyjmowania tych wytycznych i pomocy w ich wdrażaniu;

1.  ubolewa, że Komisja nie przedstawiła do tej pory ambitnej ogólnounijnej inicjatywy przewodniej w sprawie przemysłu konfekcyjnego, kierowanej przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) i dostoswanej do jej wytycznych, tak aby przedsiębiorstwa mogły przestrzegać zestawu jednolitych norm w dziedzinie należytej staranności i odpowiedzialności społecznej, a także wzywa Komisję do jak najszybszego rozpoczęcia prac nad taką inicjatywą; zauważa ponadto, że obecne powielanie istniejących już inicjatyw na szczeblu lokalnym, regionalnym i globalnym mogłoby skutkować nieprzewidywalnymi warunkami dla przedsiębiorstw; ponadto podkreśla, że koordynacja, wymiana informacji i wymiana najlepszych praktyk przyczyniają się do zwiększenia efektywności prywatnych i publicznych inicjatyw dotyczących łańcucha wartości oraz osiągnięcia pozytywnych rezultatów w zakresie zrównoważonego rozwoju;

2.  uważa, że wniosek powinien stwarzać warunki do harmonijnej współpracy z organizacjami międzynarodowymi, takimi jak ONZ, Światowa Organizacja Handlu (WTO), MOP i OECD, i zawierać wspólne definicje umożliwiające prowadzenie bardziej wyraźnych i lepiej skoordynowanych działań i ocen; wzywa do uznania i wykorzystania istniejących udanych inicjatyw, na przykład w ramach zrównoważonych zamówień publicznych, wiążących dostęp do zamówień publicznych z zapewnieniem zgodności z programami społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; w tym względzie docenia Porozumienie na rzecz stałej poprawy praw pracowniczych i bezpieczeństwa w fabrykach w przemyśle konfekcyjno-dziewiarskim w Bangladeszu (porozumienie na rzecz zrównoważoności) jako krok naprzód w zakresie działań monitorujących, wzywa jednak zaangażowane podmioty do osiągnięcia pełnej zgodności; apeluje do Komisji, aby podjęła działania mające na celu zlikwidowanie niedociągnięć wykazanych w sprawozdaniach z oceny;

3.  podkreśla w związku z tym konieczność przeprowadzenia przeglądu działań już prowadzonych przez europejskie przedsiębiorstwa w zakresie społecznej odpowiedzialności biznesu, tak aby lepiej zidentyfikować dobre praktyki i przyczynić się do stworzenia wspólnych ram działania na szczeblu europejskim; przypomina w tym kontekście, że sektor prywatny również uruchomił wiele inicjatyw w dziedzinie zwiększenia odpowiedzialności łańcucha dostaw;

4.  wzywa Komisję do uwzględnienia szczególnych potrzeb MŚP, które odpowiadają za 90 % europejskiego przemysłu konfekcyjnego, opierając swoje podejście na zasadzie skalowalności i zwracając szczególną uwagę na ich zdolności do osiągnięcia celów identyfikowalności i przejrzystości zgodne z wytycznymi OECD, tak aby nie nakładać na MŚP nieproporcjonalnych obciążeń; w związku z tym zachęca Komisję do ustanowienia specjalnego punktu wsparcia dla MŚP oraz do wspierania ich za pomocą zindywidualizowanych programów budowania zdolności; uważa, że europejskie MŚP i mikroprzedsiębiorstwa uczestniczące we wdrażaniu inicjatywy powinny korzystać z europejskiego wsparcia finansowego w ramach programu COSME;

5.  podkreśla, że w całym łańcuchu dostaw należy stosować zintegrowane podejście dotyczące przejrzystości i identyfikowalności gromadzenia danych dotyczących wyników w zakresie praw człowieka, wyników społecznych, środowiskowych i dotyczących pracy, stosując znormalizowaną metodologię pomiaru oddziaływania łańcuchów wartości odzieży na zrównoważony rozwój, tak aby zwiększyć spójność oceny społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, która musi uwzględniać zróżnicowanie podmiotów w tej branży ze względu na złożoność łańcucha; wzywa Komisję, aby nie ograniczała się do przedstawienia dokumentu roboczego służb Komisji; przypomina, że oprócz wytycznych OECD główne obszary oddziaływania obejmują inne inicjatywy, takie jak wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka, francuskie przepisy dotyczące obowiązkowej należytej staranności oraz brytyjska ustawa o przeciwdziałaniu niewolnictwu, a także niektóre inicjatywy stymulowane przez przemysł, które mogą służyć za podstawę takiej inicjatywy;

6.  zwraca się do Komisji, by zwróciła w tym komunikacie szczególną uwagę na aspekty dostępu do wymiaru sprawiedliwości, zadośćuczynienia ofiarom i ich rodzinom oraz ochrony osób zgłaszających przypadki naruszenia;

7.  przypomina, że identyfikowalność i przejrzystość łańcucha dostaw może wnieść istotny wkład w osiągnięcie trwałych zmian, a także dostrzega, że brak dostępu do informacji zasadniczo utrudnia rozwijanie świadomości publicznej w zakresie naruszeń praw człowieka; w związku z tym przypomina o potrzebie wprowadzenia systemów należytej staranności, obejmujących cały łańcuch dostaw i wskazujących powiązanie każdego produktu z jego producentem; w związku z tym wzywa Komisję, by zwiększyła identyfikowalność i przejrzystość łańcucha dostaw w przemyśle konfekcyjnym w realistyczny, zrównoważony i możliwy do wdrożenia sposób, z uwzględnieniem zróżnicowania podmiotów tego łańcucha; zaleca, by udostępniać konsumentom wiarygodne, przejrzyste i istotne informacje na temat zrównoważoności;

8.  wzywa Komisję, by w toku zbliżającej się rewizji rozporządzenia w sprawie ogólnego systemu preferencji taryfowych (GSP) wprowadziła preferencje taryfowe dla wyrobów włókienniczych produkowanych w udokumentowany zrównoważony sposób; jest zdania, że towary powinny być dobrowolnie poddawane certyfikacji pod względem zrównoważonego sposobu produkcji, a przy przywozie do UE należałoby przedstawić odpowiednie dokumenty; uważa, że w ten sposób UE mogłaby wspierać wysiłki sektora prywatnego na rzecz wprowadzenia zrównoważoności do łańcucha wartości w przemyśle włókienniczym; jest zdania, że uznawanie to powinno następować zgodnie z ustalonymi kryteriami zrównoważoności oraz wymogami minimalnymi względem systemów dokumentowania bądź certyfikacji; uważa, że wymogi dotyczące zrównoważoności powinny się opierać m.in. na międzynarodowych konwencjach, takich jak podstawowe normy pracy MOP lub Konwencja o różnorodności biologicznej; ponadto uważa, że w ten sposób wzmocniona i promowana byłaby produkcja produktów pochodzących ze sprawiedliwego handlu (np. posiadających certyfikat Social Accountability International (SAI) lub Fairtrade Textile Standard);

9.  podkreśla, że negocjowanie przez UE umów o wolnym handlu zawierających ambitny rozdział dotyczący zrównoważonego rozwoju jest dla UE okazją, by przyczynić się do poprawy praw pracowników, w szczególności kobiet, oraz wyeliminować wszystkie formy pracy dzieci i pracy przymusowej; podkreśla, że wdrażanie umów o wolnym handlu umożliwia w szczególności rozwój dialogu między przedsiębiorstwami a organizacjami społeczeństwa obywatelskiego na temat łańcucha dostaw w przemyśle konfekcyjnym i może w ten sposób przyczynić się do poprawy warunków produkcji i bezpieczeństwa pracowników;

10.  przypomina, że wdrażanie takich systemów, jak szczególne rozwiązanie motywacyjne UE dotyczące zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów (GSP+), przez zobowiązanie do ratyfikowania i wdrożenia 27 konwencji może przyczynić się do poprawy sytuacji praw pracowników, zwiększenia równości mężczyzn i kobiet oraz wyeliminowania pracy dzieci i pracy przymusowej; w związku z tym podkreśla konieczność uważnego monitorowania wdrażania GSP+ i przestrzegania konwencji przez zaangażowane państwa;

11.  zachęca UE i państwa członkowskie do promowania – za pośrednictwem inicjatywy dotyczącej przemysłu konfekcyjnego i innych instrumentów polityki handlowej – skutecznego wdrożenia norm MOP w zakresie wynagrodzeń i godzin pracy, również we współpracy z krajami partnerskimi w przemyśle konfekcyjnym; ponadto wzywa UE do zapewnienia wytycznych i wsparcia w zakresie sposobów zwiększania przestrzegania tych norm przy jednoczesnym ułatwieniu tworzenia zrównoważonych przedsiębiorstw i poprawy perspektyw zrównoważonego zatrudnienia;

12.  podkreśla, że porozumienie na rzecz zrównoważoności zawarte po katastrofie w Rana Plaza stanowi interesującą inicjatywę europejską, która może stać się podstawą do opracowania nowych działań w porozumieniu z państwami trzecimi z myślą o osiągnięciu celów w zakresie poprawy warunków pracy oraz bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy w przemyśle konfekcyjnym;

13.  wzywa Komisję do kontynuowania i pogłębiania współpracy międzynarodowej z takimi organizacjami jak MOP, OECD czy ONZ, aby promować większą odpowiedzialność podmiotów łańcucha dostaw w przemyśle włókienniczym i konfekcyjnym;

14.  wzywa rządy krajów będących dostawcami do zaangażowania się wraz z wszystkimi zainteresowanymi stronami w rozwój powiązań między sektorami przemysłu i rokowań zbiorowych oraz do zobowiązania producentów do utworzenia łatwo dostępnych i skutecznych mechanizmów dotyczących rozpatrywania skarg, które – zgodnie z uznanymi standardami międzynarodowymi – należą do najważniejszych gwarancji należytego poszanowania norm pracy i praw człowieka oraz stanowią uzupełnienie sądowych sposobów dochodzenia roszczeń, zgodnie z ramami opracowanymi przez specjalnego przedstawiciela ONZ ds. przedsiębiorstw i praw człowieka;

15.  wzywa Komisję do dalszego promowania ratyfikacji i wdrażania podstawowych konwencji MOP i opracowanego przez MOP programu godnej pracy; w tym celu wzywa Komisję do wspierania MOP, samorządów lokalnych oraz organizacji pracy zapewniających pomoc w zakresie budowania zdolności w obszarze stosunków pracy, a także w zakresie egzekwowania praw pracowniczych i prawa pracy, ze szczególnym naciskiem na wyeliminowanie pracy dzieci i pracy przymusowej, a także propagowanie najwyższych standardów ochrony zdrowia i bezpieczeństwa;

16.  zachęca UE do rozwoju i prowadzenia dialogu z niektórymi państwami trzecimi, aby przyczynić się do wzmocnienia praw pracowniczych i praw człowieka w tych państwach; wzywa UE i państwa członkowskie do wspierania prac ONZ, w tym w ramach Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP), poprzez zbadanie możliwości opracowania międzynarodowego traktatu, który zapewniłby również poprawę skuteczności społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w przemyśle konfekcyjnym;

17.  wyraża nadzieję, że wniosek Komisji będzie czerpał inspirację z porozumienia na rzecz zrównoważoności, wdrożonego w Bangladeszu po zawaleniu się kompleksu Rana Plaza;

18.  zwraca się o wyjaśnienie, w jaki sposób odzież produkowaną w strefach przetwórstwa wywozowego, w warunkach niskiego poziomu ochrony pracy lub braku tej ochrony, można ogólnie zidentyfikować i wykluczyć z programu GSP+ w danym kraju korzystającym;

19.  jest przekonany, że zamówienia publiczne są użytecznym narzędziem propagowania społecznej odpowiedzialności przemysłu konfekcyjnego;

20.  zwraca uwagę na bardzo duży udział kobiet w sile roboczej globalnego przemysłu konfekcyjnego – około 85 % pracowników tego sektora stanowią kobiety, które często pracują w trudnych warunkach i otrzymują niskie płace; w związku z tym wzywa do uwzględnienia aspektu płci w inicjatywie przewodniej UE dotyczącej przemysłu konfekcyjnego, zwłaszcza po to, by umożliwić dokonanie znaczących postępów pod względem równego wynagrodzenia, równouprawnienia płci, praw socjalnych i pracowniczych kobiet, w tym ochrony macierzyństwa, a także udziału kobiet w negocjacjach zbiorowych,

21.  ponownie zwraca się o przeprowadzenie ocen wpływu na zrównoważony rozwój dla każdej nowo negocjowanej umowy oraz wzywa do gromadzenia danych segregowanych ze względu na płeć;

22.  wzywa Komisję, aby współpracowała z przedsiębiorstwami wielonarodowymi, detalistami i markami, oraz aby zachęcała wszystkie te strony do angażowania się na rzecz zwiększania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; oczekuje od unijnych przedsiębiorstw, że zagwarantują one pełne poszanowanie podstawowych norm pracy MOP w ich łańcuchach dostaw zgodnie z wytycznymi OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych oraz trójstronną deklaracją MOP w sprawie zasad dotyczących przedsiębiorstw wielonarodowych i polityki społecznej; nalega, aby unijne przedsiębiorstwa angażowały się w konstruktywne dialogi z lokalnymi pracownikami i organizacjami; zachęca Komisję, by sprzyjała wymianie najlepszych praktyk;

23.  uznaje potrzebę równych warunków działania na szczeblu globalnym w celu zapewnienia pracownikom ochrony przed dumpingiem ekologicznym i socjalnym; wierzy, że ze względu na swoją masę krytyczną UE będzie zdolna do przejęcia roli globalnego lidera i poprowadzenia procesu zmian; uważa, że tylko wielostronne ramy mogą zapobiec naruszeniom praw człowieka i praw pracowniczych; w związku z tym zachęca Komisję do współpracy z międzynarodowymi partnerami podczas kolejnego spotkania ministerialnego Światowej Organizacji Handlu mającego na celu uruchomienie globalnej inicjatywy.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

28.2.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

32

0

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Laima Liucija Andrikienė, Maria Arena, Tiziana Beghin, David Campbell Bannerman, Daniel Caspary, Salvatore Cicu, Christofer Fjellner, Karoline Graswander-Hainz, Heidi Hautala, Bernd Lange, David Martin, Emmanuel Maurel, Emma McClarkin, Anne-Marie Mineur, Sorin Moisă, Artis Pabriks, Franck Proust, Tokia Saïfi, Marietje Schaake, Helmut Scholz, Joachim Schuster, Joachim Starbatty, Adam Szejnfeld, Hannu Takkula, Iuliu Winkler

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Reimer Böge, Klaus Buchner, Sergio Gutiérrez Prieto, Sander Loones, Georg Mayer, Fernando Ruas, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Pedro Silva Pereira

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Jean-François Jalkh, Joëlle Mélin

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W KOMISJI OPINIODAWCZEJ W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO

32

+

ALDE

Marietje Schaake, Hannu Takkula

ECR

David Campbell Bannerman, Sander Loones, Emma McClarkin, Joachim Starbatty

EFDD

Tiziana Beghin

GUE/NGL

Anne-Marie Mineur, Helmut Scholz

PPE

Laima Liucija Andrikienė, Reimer Böge, Daniel Caspary, Salvatore Cicu, Christofer Fjellner, Artis Pabriks, Franck Proust, Fernando Ruas, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Tokia Saïfi, Adam Szejnfeld, Iuliu Winkler

S&D

Maria Arena, Karoline Graswander-Hainz, Sergio Gutiérrez Prieto, Bernd Lange, David Martin, Emmanuel Maurel, Sorin Moisă, Joachim Schuster, Pedro Silva Pereira

Verts/ALE

Klaus Buchner, Heidi Hautala

0

-

--

--

3

0

ENF

Jean-François Jalkh, Georg Mayer, Joëlle Mélin

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (10.2.2017)

dla Komisji Rozwoju

w sprawie inicjatywy przewodniej UE dotyczącej przemysłu konfekcyjnego

(2016/2140(INI))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Jean Lambert

WSKAZÓWKI

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca się do Komisji Rozwoju, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

A.  mając na uwadze, że 60 milionów ludzi na całym świecie pracuje w branży włókienniczo-odzieżowej, która generuje liczne miejsca pracy, zwłaszcza w krajach rozwijających się;

B.  mając na uwadze, że ten sektor gospodarki jest szczególnie mocno spleciony siecią międzynarodowych powiązań, oraz mając na uwadze, że łańcuchy dostaw są w związku z tym szczególnie złożone, przez co krajowe, odosobnione inicjatywy szybko natrafiają na bariery;

C.  mając na uwadze, że producenci tekstyliów w krajach rozwijających się są ciągle narażeni na agresywne praktyki nabywcze w międzynarodowym handlu hurtowym i detalicznym, co powodowane jest również ostrą konkurencją globalną;

D.  mając na uwadze, że zwłaszcza w przypadku sprawowania władzy państwowej możliwości wywierania wpływu przez przedsiębiorstwa są ograniczane, a rządy krajów będących producentami powinny stworzyć w związku z tym otoczenie ekonomiczne i prawne niezbędne do pełnienia funkcji kontrolnej;

E.  mając na uwadze, że traktaty międzynarodowe są istotnym elementem zwalczania nieprawidłowości w zakresie pracy oraz ochrony socjalnej w państwach trzecich, a także mając na uwadze, że przedsiębiorstwa są zobowiązane do dostosowania swojej działalności gospodarczej do tych zasad;

1.  zauważa, że przemysł konfekcyjny jest jednym z najbardziej niepewnych sektorów, oferującym często nieodpowiednie warunki pracownikom zarówno w Europie, jak i poza nią, zwłaszcza jeśli chodzi o ochronę zdrowia i bezpieczeństwa; apeluje, aby inicjatywa przewodnia skoncentrowała się na ratyfikacji i wdrożeniu przez kraje uczestniczące konwencji MOP, Trójstronnej deklaracji zasad dotyczących przedsiębiorstw wielonarodowych i polityki społecznej MOP i programu godnej pracy; podkreśla, jak ważne jest skupienie się na osobach wymagających szczególnego traktowania i najbardziej narażonych na wykorzystywanie, zwłaszcza na dzieciach i kobietach;

2.  potępia wszelkie przypadki pracy dzieci i wzywa do podjęcia wszelkich kroków na szczeblu UE i w państwach członkowskich w celu całkowitego zatrzymania importu na jednolity rynek europejski odzieży wyprodukowanej z wykorzystaniem pracy dzieci; podkreśla w tym względzie znaczenie rejestrów odpowiedzialnych dostawców; zwraca uwagę na stanowiące nadużycia praktyki niektórych podwykonawców, którzy stosują niższe i niezgodne z prawem normy pracy, i potępia takie praktyki; uważa, że podstawowe znaczenie ma zagwarantowanie ratyfikacji i wdrożenia przez państwa uczestniczące konwencji MOP nr 182 dotyczącej najgorszych form pracy dzieci i nr 138 dotyczącej najniższego wieku dopuszczenia do zatrudnienia i pracy; wzywa Komisję do wyciągnięcia wniosków z doświadczeń zdobytych w ramach międzynarodowego programu na rzecz wyeliminowania pracy dzieci (IPEC) i ogólnego porozumienia na rzecz wyeliminowania pracy przymusowej, współczesnego niewolnictwa, handlu ludźmi i pracy dzieci;

3.  zauważa, że przemysł konfekcyjny tworzy miejsca pracy w ramach szerokiego zakresu umiejętności – od pracowników nisko wykwalifikowanych aż po miejsca pracy wymagające wysokiego poziomu specjalizacji;

4.  uważa, że dobrowolne inicjatywy na rzecz przyjęcia ekologicznego, etycznego i zrównoważonego podejścia mają pozytywny wpływ na sektor włókienniczy; zwraca jednak uwagę, że inicjatywy te same nie mogą odpowiednio podejmować kwestii podstawowych praw pracowniczych, takich jak ochrona pracowników, wolność zrzeszania się, rokowania zbiorowe, a także kwestii takich jak praca dzieci, zdrowie i bezpieczeństwo, płaca zapewniająca utrzymanie na minimalnym poziomie, zabezpieczenie społeczne i czas pracy; podkreśla, że zainteresowane kraje powinny wprowadzić i wdrożyć środki regulacyjne mające na celu zapewnienie poszanowania praw pracowniczych w całym łańcuchu dostaw oraz że należy umocnić administrację pracy i systemy inspekcji pracy oraz ustanowić mechanizmy dotyczące rozpatrywania skarg; podkreśla, jak ważne jest dopilnowanie, by krajowe przepisy ustawowe i wykonawcze były zgodne z podstawowymi konwencjami MOP;

5.  zauważa, że cena wciąż stanowi decydujący czynnik w praktykach nabywczych markowych sieci i detalistów, często kosztem bezpieczeństwa pracowników i wynagrodzeń; wzywa UE do współpracy ze wszystkimi odpowiednimi zainteresowanymi stronami w celu wspierania udanego partnerstwa społecznego i pomagania tym zainteresowanym stronom w rozwijaniu i wdrażaniu mechanizmów ustalania wynagrodzeń zgodnie z odnośnymi konwencjami MOP, zwłaszcza w krajach, gdzie brakuje odpowiednich przepisów; podkreśla potrzebę zagwarantowania pracownikom regularnego wypłacania odpowiednich wynagrodzeń, które umożliwią im i ich rodzinom zaspokajanie ich podstawowych potrzeb bez konieczności regularnego wyrabiania nadgodzin; podkreśla potrzebę przyjęcia układów zbiorowych pracy, aby zapobiegać negatywnej konkurencji w zakresie kosztów pracy, a także potrzebę podnoszenia świadomości konsumentów na temat potencjalnych skutków żądania coraz niższych cen;

6.  podkreśla, że rządy państw będących producentami muszą być w stanie wdrożyć normy międzynarodowe i odpowiednie przepisy, gdyż są niezbędnym partnerem w dialogu społecznym i działaniach na rzecz poprawy, które mają być podejmowane w ramach inicjatywy przewodniej;

7.  zachęca, aby inicjatywa UE dotycząca przemysłu konfekcyjnego wspierała szkolenia w zakresie umiejętności i uczenie się przez całe życie, w tym szkolenia z zakresu przedsiębiorczości, przyczyniające się do rozwoju gospodarczo-społecznego; zachęca, aby w ramach wszystkich inicjatyw promować wiedzę na temat podstawowych praw pracowniczych i mechanizmów pomocy prawnej w przypadku łamania tych praw oraz szkolić pracowników i pracodawców w zakresie dialogu społecznego i rokowań zbiorowych; podkreśla, że ta inicjatywa powinna przyczynić się do wzmocnienia pozycji kobiet, które stanowią większość pracowników w przemyśle konfekcyjnym, ale są zdecydowanie niedostatecznie reprezentowane na stanowiskach wymagających wyższych kwalifikacji i na stanowiskach kierowniczych; uważa w związku z tym, że inicjatywa ta powinna aktywnie promować niedyskryminację i równouprawnienie płci, w tym pod względem wynagrodzenia, jak również wzmacnianie roli kobiet w społeczeństwach państw trzecich, na czym skorzystałyby ogólnie rodziny i społeczeństwo;

8.  uważa, że Komisja już poczyniła pierwsze kroki w dobrym kierunku pod względem proponowanych celów inicjatywy przewodniej, które obejmują podnoszenie świadomości konsumentów i wspieranie krajów rozwijających się w zatwierdzaniu i wdrażaniu międzynarodowych norm pracy i norm środowiskowych; ubolewa jednak nad tym, że obecne cele i podejście Komisji, przedstawione w jej sprawozdaniu na temat konferencji wysokiego szczebla na temat odpowiedzialnego zarządzania łańcuchami dostaw w przemyśle konfekcyjnym z dnia 25 kwietnia 2016 r., nie są wystarczająco ukierunkowane i ambitne, aby konkretnie poprawić sytuację przemysłu konfekcyjnego; zauważa, że we wstępnych ustaleniach przeprowadzonego przez Komisję badania dotyczącego łańcuchów dostaw w przemyśle konfekcyjnym główne braki stwierdzono w zakresie równouprawnienia płci, praw pracowniczych, ochrony środowiska i przejrzystości łańcuchów dostaw; wzywa Komisję, aby w trybie pilnym opublikowała sprawozdanie, które zleciła w celu określenia braków w obecnej polityce, i wysunęła konkretne propozycje mające na celu ich wyeliminowanie;

9.  wzywa Komisję do przedstawienia, w możliwie najkrótszym terminie, inicjatywy przewodniej UE dotyczącej odpowiedzialnego zarządzania łańcuchami dostaw w przemyśle konfekcyjnym, obiecywanej w ramach Europejskiego Roku na rzecz Rozwoju 2015, w której należy uwzględnić inicjatywy krajowe wprowadzone np. w Niemczech i Niderlandach; uważa, że UE może i powinna globalnie popierać odpowiedzialność w łańcuchu dostaw w reakcji na tragiczne wydarzenia, takie jak zawalenie się budynku Rana Plaza w Bangladeszu, i w świetle bezprecedensowego zainteresowania obywateli UE;

10.  uważa, że każde działanie będące wynikiem inicjatywy przewodniej powinno sprzyjać promowaniu inicjatyw z udziałem wielu zainteresowanych podmiotów, takich jak program MOP i MKF na rzecz lepszej pracy, który łączy trójstronne podejście z działaniem zakładu zgodnie z przepisami i nawiązaniem dialogu pracowników i kierownictwa na szczeblu krajowym, czy ustanowione w Bangladeszu porozumienie ACCORD, które jest prawnie wiążące, obejmuje związki zawodowe i przewiduje nie tylko inspekcje zakładów, ale także plan naprawy;

11.  wzywa Komisję, by przedstawiła sprawozdanie na temat aktualnych inicjatyw i ich wkładu w poprawę warunków pracy pracowników przemysłu konfekcyjnego;

12.  wskazuje, że organizacje pracownicze i zrzeszenia organizacji pracodawców są niezbędnymi partnerami dialogu społecznego i rokowań zbiorowych i należy je wspierać; podkreśla, że niezależne i przedstawicielskie organizacje pracownicze muszą być w stanie działać niezależnie i swobodnie w celu promowania i ochrony praw pracowników, w szczególności w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa w pracy; podkreśla w tym względzie, jak ważne jest, by te organizacje miały dostęp do zakładów, aby edukować pracowników w zakresie ich praw i bezpieczeństwa; wskazuje, że działania wynikające z jakiejkolwiek inicjatywy w przemyśle konfekcyjnym powinny wspierać prawa podstawowe pracowników i promować ratyfikację i wdrażanie konwencji MOP, zwłaszcza konwencji nr 87 i 98, oraz że przedstawiciele pracowników powinni brać udział w procesie należytej staranności ustanowionym na szczeblu przedsiębiorstwa;

13.  uważa, że zgodność z obowiązującymi przepisami i zbiorowymi układami pracy jest warunkiem koniecznym społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; uważa ponadto, że niezbędnymi elementami zachowania odpowiedzialnego społecznie są poprawne stosunki ze związkami zawodowymi, w szczególności jeśli chodzi o poszanowanie praw związkowych oraz stałe informowanie pracowników i ich organizacji przedstawicielskich;

14.  podkreśla ponadto, że musi zostać wzmocnione budowanie zdolności struktur państwa prawa w krajach będących producentami, co należy konsekwentnie wspierać i czego należy konsekwentnie żądać w ramach europejskiej polityki rozwoju i polityki zagranicznej;

15.  uważa, że należy dbać o ochronę zdrowia i bezpieczeństwa wszystkich pracowników, przyjmując normy międzynarodowe, wdrażając przepisy krajowe i podejmując rokowania zbiorowe na wszystkich szczeblach (na szczeblu zakładu, lokalnym, krajowym i międzynarodowym), a także przyjmując w poszczególnych zakładach strategie polityczne w obszarze bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy, jak plany działania sporządzane na piśmie, wdrażane i monitorowane przy udziale pracowników i ich przedstawicieli;

16.  uważa, że w ramach jakiejkolwiek inicjatywy UE w przemyśle konfekcyjnym należy uznać, że UE jest odpowiednim szczeblem, aby wspierać i w dalszym stopniu rozwijać Wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka oraz Wytyczne OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych, zgodnie z którymi przedsiębiorstwa ponoszą odpowiedzialność w swoich łańcuchach dostaw; zauważa, że przedsiębiorstwa powinny opracować procedury umożliwiające im ustalenie i złagodzenie wpływu ich działalności gospodarczej na prawa człowieka i warunki pracy; proponuje dostosowanie norm do specyfiki małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP);

17.  jest zdania, że dotychczasowe działania w zakresie szkolenia kierownictwa i pracowników w obszarze zdrowia i bezpieczeństwa, prawa pracy i równouprawnienia płci w zasadniczy sposób przyczyniają się do wzmocnienia praw pracowniczych, oraz apeluje o to, by w ramach inicjatywy przewodniej opracować specjalną platformę wymiany najlepszych praktyk w zakresie szkolenia pracowników i kierownictwa, ze zwróceniem szczególnej uwagi na stanowiska kierownicze średniego szczebla;

18.  apeluje do UE o wspieranie krajów rozwijających się w przyjmowaniu i wdrażaniu norm i konwencji międzynarodowych; wzywa Komisję, aby nadal uwzględniała ratyfikację podstawowych norm MOP, inspekcje zdrowia i bezpieczeństwa oraz wolność zrzeszania się w dyskusjach dotyczących dalszego handlu na warunkach preferencyjnych z krajami powiązanymi z globalnym łańcuchem dostaw przemysłu konfekcyjnego, a także by umacniała prawa człowieka oraz konwencje dotyczące pracy i środowiska w ramach ogólnego systemu preferencji taryfowych; uważa, że UE powinna ujmować w umowach handlowych przepisy dotyczące poprawy warunków życia pracowników, i podkreśla, że zarówno dwustronne, jak i wielostronne umowy handlowe powinny zawierać klauzulę promującą ratyfikację i wdrażanie konwencji MOP i programu godnej pracy;

19.  podkreśla znaczenie niezależnych inspekcji pracy dla wczesnego ostrzegania i zapobiegania, a także dla egzekwowania krajowych przepisów i regulacji dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy, lecz zauważa, że takie czynniki jak zbyt częste prowadzenie audytu mogą zaszkodzić skuteczności inspekcji oraz że audyty odzwierciedlają jedynie bieżącą sytuację w momencie ich przeprowadzania; uważa, że ratyfikacja i wdrożenie konwencji MOP nr 81 jest ważne dla wykrywania nadużyć; zaleca dalsze badania na temat sposobów poprawy audytów i inspekcji, takich jak zbliżenie norm i metod dotyczących audytu oraz wysyłanie za każdym razem różnych inspektorów pracy, co może prowadzić do bardziej rygorystycznych norm, szczególnie w krajach dotkniętych korupcją; zwraca uwagę na znaczenie odpowiedniej procedury rekrutacji inspektorów pracy i stałego szkolenia zarówno nowych, jak i już pracujących inspektorów w zakresie konwencji i norm międzynarodowych, lokalnych przepisów prawa pracy i odpowiednich technik inspekcji; apeluje do UE o dalsze wspieranie, zarówno finansowe, jak i techniczne, rozwoju inspektoratów pracy w krajach rozwijających się zgodnie z odpowiednimi normami MOP, zwłaszcza w kontekście jej funduszy rozwojowych;

20.  zauważa, że od czasu powołania ponad dwadzieścia lat temu audytów społecznych w łańcuchu dostaw obuwia i odzieży dramatycznie wzrosła liczba norm i metod społecznego audytu, przy czym niektóre z nich różnią się tylko nieznacznie, oraz że – ponieważ markowe sieci i sprzedawcy detaliczni stosują własne, nieco różniące się normy – producenci przeznaczają cenne zasoby na zarządzanie stałym przepływem audytów; z tego względu zaleca przyspieszenie i wspieranie działań podejmowanych przez przemysł na rzecz zbliżenia norm i metod audytu w porozumieniu z zainteresowanymi stronami;

21.  uważa, że odpowiedzialność powinna obejmować cały łańcuch dostaw, w tym wszystkich podwykonawców, oraz wyraża uznanie dla dotychczasowych działań w tym zakresie; uważa jednak, że UE dysponuje optymalnymi możliwościami opracowania wspólnych ram nakładających na przedsiębiorstwa konfekcyjne z UE zlecające produkcję w państwach trzecich prawny obowiązek zachowania należytej staranności w dziedzinie praw człowieka, co obejmuje wiążące środki mające zapewniać identyfikowalność i przejrzystość, dzięki czemu przedsiębiorstwa zamierzające działać na rynku europejskim byłyby zobowiązane do udzielania informacji na temat całego łańcucha dostaw ich wyrobów; zaleca, by dobrowolne inicjatywy na szczeblu krajowym, europejskim i międzynarodowym zostały uzupełnione i poparte rozporządzeniem opracowanym we współpracy ze związkami lokalnymi i globalnymi;

22.  przypomina, że identyfikowalność i przejrzystość łańcucha dostaw ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia trwałych zmian; uważa, że brak dostępu do informacji o przemyśle konfekcyjnym w państwach trzecich będących producentami to często najpoważniejsza przeszkoda w walce z łamaniem praw człowieka, praw socjalnych i pracowniczych w globalnym łańcuchu dostaw oraz że potrzebny jest system sprawozdawczości zapewniający informacje łączące wszystkie podmioty w globalnym łańcuchu danego produktu, od miejsca produkcji do miejsca sprzedaży detalicznej; apeluje do UE o wspieranie opracowywania wspólnych ram gromadzenia danych dotyczących wyników społecznych, środowiskowych i dotyczących pracy;

23.  uważa, że informowanie konsumentów odgrywa główną rolę w zapewnianiu godnych warunków pracy, co uwypukliło zawalenie się budynku Rana Plaza; wzywa do przekazywania konsumentom jasnych, wiarygodnych informacji o zrównoważoności przemysłu konfekcyjnego, pochodzeniu towarów i zakresie, w jakim przestrzegano praw pracowniczych; zaleca, by informacje zebrane w wyniku działania UE były publicznie dostępne, i zwraca się do Komisji i państw członkowskich o rozważenie utworzenia publicznej internetowej bazy danych zawierającej wszystkie istotne informacje dotyczące wszystkich podmiotów łańcucha dostaw;

24.  wskazuje na potrzebę opracowania dla przemysłu konfekcyjnego pojęcia społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw (CSR) obejmującego obszary, takie jak jakość pracy, organizacja pracy, równość szans i wynagrodzenia, włączenie społeczne, przeciwdziałanie dyskryminacji, rozwijanie kształcenia się i szkolenia przez całe życie; wzywa Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie ujednolicenia wymogów w zakresie CSR, uwzględniającego ramy sprawozdawczości społecznej i przyjęcie przez przedsiębiorstwa i kadrę zarządzającą odpowiedzialności za konsekwencje nadużyć lub wykroczeń oraz określenie ram umów europejskich w sprawie CSR; podkreśla, że CSR powinna promować projekty wspierające przechodzenie na zrównoważoną gospodarkę; wzywa Komisję i państwa członkowskie do wprowadzenia zachęt dla przedsiębiorstw UE do podejmowania zobowiązań w zakresie CSR i należytej staranności; wskazuje, że taka staranność obejmuje podejmowanie aktywnych działań zapobiegających naruszeniom praw człowieka, praw z zakresu ochrony środowiska i praw pracowniczych w całym łańcuchu dostaw oraz działań prowadzących do identyfikowania tych zjawisk;

25.  apeluje o zwiększanie świadomości konsumentów europejskich na temat produkcji wyrobów tekstylnych; proponuje w tym celu opracowanie ogólnounijnych norm etykietowania „sprawiedliwej odzieży”, dostępnych zarówno dla przedsiębiorstw wielonarodowych, jak i dla MŚP, aby wskazywać, że przestrzegano sprawiedliwych warunków pracy i wspierać konsumentów w podejmowaniu bardziej świadomych decyzji nabywczych;

26.  podkreśla, że także warunki pracy w przemyśle konfekcyjnym w niektórych państwach członkowskich UE wielokrotnie uznawano za niepewne pod takimi względami jak zdrowie i bezpieczeństwo, wynagrodzenia, zabezpieczenie społeczne i czas pracy; wzywa zatem do podejmowania skutecznych i właściwie ukierunkowanych inicjatyw w UE, które przyczynią się do poprawy sytuacji w przemyśle konfekcyjnym i będą stymulowały zatrudnienie w państwach członkowskich;

27.  uważa, że nieposzanowanie międzynarodowych norm społecznych w przemyśle konfekcyjnym stanowi rodzaj społecznego i środowiskowego dumpingu, który jest szkodliwy zarówno dla przedsiębiorstw, jak i dla pracowników; zaznacza, że nieprzestrzeganie rygorystycznych przepisów w dziedzinie ochrony środowiska ze strony przedsiębiorstw europejskich w państwach trzecich należy traktować tak samo jak kwestię przestrzegania praw pracowniczych, ponieważ tego rodzaju nieprzestrzeganie stanowi zagrożenie dla zdrowia pracowników i niszczy obszary wiejskie i łowiska, co pozbawia lokalną ludność szans na rozwój;

28.  gratuluje Komisji wniesienia wkładu na rzecz Vision Zero Fund i apeluje o dalsze inwestowanie w poprawę bezpieczeństwa pracowników; zauważa jednak, że fundusz i większość istniejących inicjatyw w niewystarczający sposób podejmuje kwestie takie jak uczciwe wynagrodzenie, prawo do organizowania się lub dyskryminacja w miejscu pracy;

29.  apeluje o inicjatywy na szczeblu krajowym i europejskim, które mają zachęcać konsumentów do kupowania lokalnie produkowanych wyrobów;

30.  uważa, że odpowiedzialne zarządzanie globalnym łańcuchem dostaw w przemyśle konfekcyjnym może przyczynić się do wzrostu gospodarczego, tworzenia godnych miejsc pracy, ograniczenia ubóstwa, umocnienia praw człowieka i praw pracowniczych, a także do przejścia z gospodarki nieformalnej do formalnej; zwraca jednak uwagę na szczególną sytuację stref przetwórstwa wywozowego (EPZ), które w niektórych krajach są zwolnione z obowiązku przestrzegania lokalnych przepisów prawa pracy, zakazują działalności związkowej i nie zapewniają pracownikom możliwości zadośćuczynienia prawnego, co nie jest zgodne z normami MOP; wzywa do większej przejrzystości w tych strefach dzięki monitorowaniu i sprawozdawczości;

31.  podkreśla znaczenie przemysłu konfekcyjnego opartego na innowacjach i produktach o wyższej wartości dodanej w państwach członkowskich; apeluje do Komisji o wsparcie finansowe i uproszczenie finansowania z programów UE dla małych i średnich przedsiębiorstw przemysłu konfekcyjnego oraz o wsparcie badań nad materiałami;

32.  wspiera małe i średnie przedsiębiorstwa w państwach członkowskich, które w sposób istotny wnoszą wkład w zachowanie i rozwój europejskiego dziedzictwa kulturowego w przemyśle konfekcyjnym.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGOW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

6.2.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

42

4

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Brando Benifei, Enrique Calvet Chambon, Lampros Fountoulis, Marian Harkin, Rina Ronja Kari, Ádám Kósa, Jean Lambert, Jérôme Lavrilleux, Jeroen Lenaers, Verónica Lope Fontagné, Javi López, Thomas Mann, Anthea McIntyre, Elisabeth Morin-Chartier, Marek Plura, Sofia Ribeiro, Robert Rochefort, Maria João Rodrigues, Anne Sander, Sven Schulze, Jutta Steinruck, Romana Tomc, Yana Toom, Ulrike Trebesius, Marita Ulvskog, Renate Weber, Jana Žitňanská

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Maria Arena, Georges Bach, Mircea Diaconu, Sergio Gutiérrez Prieto, Krzysztof Hetman, Dieter-Lebrecht Koch, Paloma López Bermejo, Edouard Martin, Alex Mayer, Csaba Sógor, Helga Stevens, Neoklis Sylikiotis, Flavio Zanonato

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Clara Eugenia Aguilera García, Jakop Dalunde, Ulrike Rodust, Marc Tarabella, Miguel Viegas, Daniele Viotti


INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Data przyjęcia

21.3.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

14

2

8

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Raymond Finch, Doru-Claudian Frunzulică, Enrique Guerrero Salom, Maria Heubuch, György Hölvényi, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Arne Lietz, Linda McAvan, Norbert Neuser, Maurice Ponga, Lola Sánchez Caldentey, Eleni Theocharous, Paavo Väyrynen, Bogdan Brunon Wenta, Anna Záborská, Željana Zovko

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Frank Engel, Cécile Kashetu Kyenge, Florent Marcellesi, Louis Michel, Jan Zahradil

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Tania González Peñas, Martina Werner


GŁOSOWANIE KOŃCOWE IMIENNEW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

14

+

ALDE

Louis Michel, Paavo Väyrynen

ECR

Eleni Theocharous

GUE/NGL

Tania González Peñas, Lola Sánchez Caldentey

S&D

Doru-Claudian Frunzulică, Enrique Guerrero Salom, Cécile Kashetu Kyenge, Arne Lietz, Linda McAvan, Norbert Neuser, Martina Werner

Verts/ALE

Maria Heubuch, Florent Marcellesi

2

-

ECR

Jan Zahradil

EFDD

Raymond Finch

8

0

PPE

Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Frank Engel, György Hölvényi, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Maurice Ponga, Bogdan Brunon Wenta, Željana Zovko, Anna Záborská

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 12 kwietnia 2017Informacja prawna