Procedura : 2016/0152(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0172/2017

Teksty złożone :

A8-0172/2017

Debaty :

PV 05/02/2018 - 20
CRE 05/02/2018 - 20

Głosowanie :

PV 06/02/2018 - 5.4

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0023

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 1617kWORD 237k
27 kwietnia 2017
PE 595.745v02-00 A8-0172/2017

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE

(COM(2016)0289 – C8-0192/2016 – 2016/0152(COD))

Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów

Sprawozdawczyni: Róża Gräfin von Thun und Hohenstein

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej (*):

Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Komisja Prawna

(*) Zaangażowane komisje – art. 54 Regulaminu

ERRATY/ADDENDA
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 OPINIA Komisji Prawnej(*)
 OPINIA Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii
 OPINIA Komisji Kultury i Edukacji
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE

(COM(2016)0289 – C8-0192/2016 – 2016/0152(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie (COM(2016)0289),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0192/2016),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione przez Radę Związkową Austrii i Radę Narodową Austrii oraz Izbę Deputowanych Luksemburga na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 19 października 2016 r.(1),

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinie Komisji Prawnej, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Kultury i Edukacji (A8-0172/2017),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Poprawka    1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Tytuł 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Wniosek

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE

w sprawie nieuzasadnionego blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji ze względu na przynależność państwową konsumentów, ich miejsce zamieszkania lub tymczasową lokalizację na rynku wewnętrznym oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE

 

 

Poprawka    2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  Aby zrealizować cel, jakim jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego jako obszaru bez granic wewnętrznych, w którym zapewniony jest między innymi swobodny przepływ towarów i usług, nie wystarczy wyłącznie zniesienie barier krajowych między państwami członkowskimi. Tego rodzaju działania mogą zostać zniweczone przez podmioty prywatne wprowadzające przeszkody niezgodne ze swobodami rynku wewnętrznego. Ma to miejsce wtedy, gdy handlowcy działający w jednym państwie członkowskim blokują lub ograniczają dostęp do swoich interfejsów internetowych, takich jak strony internetowe i aplikacje, klientom z innych państw członkowskich, którzy chcą zawierać transgraniczne transakcje handlowe (tzw. blokowanie geograficzne). Prowadzą do tego również inne działania niektórych handlowców polegające na stosowaniu zróżnicowanych ogólnych warunków dostępu do towarów i usług wobec takich klientów z innych państw członkowskich, zarówno online, jak i offline. Czasami takie zróżnicowane traktowanie może być obiektywnie uzasadnione, jednak w innych przypadkach handlowcy odmawiają konsumentom, którzy chcą zawierać transgraniczne transakcje handlowe, dostępu do towarów lub usług, bądź stosują różne warunki w tym zakresie, ze względów czysto handlowych.

(1)  Aby zrealizować pełny potencjał rynku wewnętrznego jako obszaru bez granic wewnętrznych, w którym zapewniony jest między innymi swobodny przepływ towarów i usług, nie wystarczy wyłącznie zniesienie barier krajowych między państwami członkowskimi. Tego rodzaju działania mogą zostać zniweczone przez podmioty prywatne wprowadzające przeszkody niezgodne ze swobodami rynku wewnętrznego. Ma to miejsce wtedy, gdy handlowcy działający w jednym państwie członkowskim blokują lub ograniczają dostęp do swoich interfejsów internetowych, takich jak strony internetowe i aplikacje, konsumentom z innych państw członkowskich, którzy chcą zawierać transgraniczne transakcje handlowe (tzw. blokowanie geograficzne). Prowadzą do tego również inne działania niektórych handlowców polegające na stosowaniu zróżnicowanych ogólnych warunków dostępu do towarów i usług wobec takich konsumentów z innych państw członkowskich, zarówno online, jak i offline. Choć w wyjątkowych przypadkach takie zróżnicowane traktowanie może być obiektywnie uzasadnione, w innych przypadkach niektóre praktyki handlowców uniemożliwiają lub ograniczają konsumentom, którzy chcą zawierać transgraniczne transakcje handlowe, dostęp do towarów lub usług, bądź stosują oni w tym zakresie różne warunki, które nie są obiektywnie uzasadnione. Badania1a wykazały, że eliminacja nieuzasadnionego blokowania geograficznego i innych form dyskryminacji ze względu na przynależność państwową konsumenta, miejsce zamieszkania lub tymczasową lokalizację mogłaby sprzyjać wzrostowi oraz obniżyć średnie ceny na rynku wewnętrznym.

 

___________________

 

1a Por.: Ocena oddziaływania Komisji Europejskiej. Por. też: Analizy Departamentu Tematycznego Parlamentu Europejskiego pt.: 1) „Extending the scope of the geoblocking prohibitiion: an economic assessment” http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/IDAN/2017/595364/IPOL_IDA(2017)595364_EN.pdf oraz 2) „The Geoblocking proposal: internal market, competition law and other regulatory aspects” http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/STUD/2017/595362/IPOL_STU(2017)595362_EN.pdf.

Poprawka    3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(1a)  Przedmiotowe rozporządzenie stanowi element prawodawstwa, który należy interpretować wspólnie z wnioskiem dotyczącym dyrektywy w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży towarów zawieranych przez internet lub w inny sposób na odległość1a oraz wnioskiem dotyczącym dyrektywy w sprawie niektórych aspektów umów o dostarczanie treści i usług cyfrowych1b, które powinny przyczynić się do stworzenia jednolitego rynku cyfrowego.

 

___________________

 

1a COM (2015)0635.

 

1b COM (2015)0634.

Uzasadnienie

Proponowany wniosek dotyczący rozporządzenia należy jednoznacznie rozpatrywać w powiązaniu z innymi wnioskami ustawodawczymi w sprawie utworzenia jednolitego rynku cyfrowego, a jego powodzenie zależy również od tych innych wniosków. W związku z tym należy utworzyć odniesienie do dyrektywy w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży towarów i uchylającej dyrektywę 1999/44/WE oraz do dyrektywy w sprawie niektórych aspektów umów o dostarczanie treści i usług cyfrowych.

Poprawka    4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)  W ten sposób niektórzy handlowcy wprowadzają sztuczną segmentację rynku wewnętrznego wzdłuż granic wewnętrznych i utrudniają swobodny przepływ towarów i usług, ograniczając tym samym prawa klientów i uniemożliwiając im korzystanie z bogatszej oferty i z optymalnych warunków. Takie dyskryminacyjne praktyki są istotnym czynnikiem przyczyniającym się do stosunkowo niskiego poziomu transgranicznych transakcji handlowych w Unii, w tym w sektorze handlu elektronicznego, co uniemożliwia pełne wykorzystanie potencjału wzrostu rynku wewnętrznego. Precyzyjne określenie, w jakich sytuacjach nie ma uzasadnienia dla tego rodzaju zróżnicowanego traktowania, powinno zapewnić wszystkim uczestnikom transakcji transgranicznych jasność i pewność prawa oraz zagwarantować skuteczne stosowanie i egzekwowanie przepisów dotyczących niedyskryminacji na całym rynku wewnętrznym.

(2)  W ten sposób praktyki niektórych handlowców wprowadzają sztuczną segmentację rynku wewnętrznego wzdłuż granic wewnętrznych i utrudniają swobodny przepływ towarów i usług, ograniczając tym samym prawa konsumentów i uniemożliwiając im korzystanie z bogatszej oferty i z optymalnych warunków. Takie dyskryminacyjne praktyki są istotnym czynnikiem przyczyniającym się do stosunkowo niskiego poziomu transgranicznych transakcji handlowych w Unii, w tym w sektorze handlu elektronicznego, co uniemożliwia pełne wykorzystanie potencjału wzrostu rynku wewnętrznego. Istnieje jednak szereg różnych powodów stosowania takich praktyk przez przedsiębiorstwa, zwłaszcza ‎MŚP oraz mikroprzedsiębiorstwa. W wielu przypadkach rozbieżne otoczenie prawne, powstała niepewność prawna oraz związane z nią ryzyko w odniesieniu do obowiązującej ochrony konsumentów i ochrony środowiska lub przepisów w dziedzinie etykietowania, opodatkowania i spraw fiskalnych, kosztów dostawy lub wymogów językowych przyczyniają się do tego, że handlowcy niechętnie angażują się w stosunki handlowe z konsumentami z innych państw członkowskich. W innych przypadkach niektórzy handlowcy doprowadzają do fragmentaryzacji rynku w celu podniesienia cen dla konsumentów. Precyzyjne określenie, w jakich sytuacjach nie ma uzasadnienia dla tego rodzaju zróżnicowanego traktowania oraz jaka byłaby odpowiedzialność handlowców w przypadku prowadzenia sprzedaży na rzecz konsumentów z innych państw członkowskich zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, powinno zapewnić wszystkim uczestnikom transakcji transgranicznych jasność i pewność prawa oraz zagwarantować skuteczne stosowanie i egzekwowanie przepisów dotyczących niedyskryminacji na całym rynku wewnętrznym.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(2a)  Celem niniejszego rozporządzenia jest rozwiązanie problemu blokowania geograficznego dzięki likwidacji barier w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego. Należy jednak uwzględnić fakt, że wiele różnic w przepisach państw członkowskich, takich jak przepisy skutkujące różnymi normami krajowymi lub brakiem wzajemnego uznawania czy harmonizacji na szczeblu Unii, nadal stanowią znaczne przeszkody dla handlu transgranicznego. Bariery te nadal prowadzą do rozdrobnienia jednolitego rynku i często wymuszają na handlowcach stosowanie praktyk blokowania geograficznego. Dlatego Parlament Europejski, Rada i Komisja nadal powinny usuwać te przeszkody, aby zmniejszyć rozdrobnienie rynku i ukończyć tworzenie jednolitego rynku.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  Zgodnie z art. 20 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady17 państwa członkowskie zapewniają, by usługodawcy prowadzący działalność w Unii nie traktowali usługobiorców w zróżnicowany sposób ze względu na ich przynależność państwową lub miejsce zamieszkania. Przepis ten nie zwalczał jednak dyskryminacji w pełni skutecznie i nie ograniczył w wystarczający sposób braku pewności prawa, zwłaszcza ze względu na to, że dopuszcza możliwość uzasadnienia zróżnicowanego traktowania, i z powodu trudności ze stosowaniem tego przepisu w praktyce. Ponadto blokowanie geograficzne i inne formy dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności mogą również wynikać z działań handlowców mających miejsce prowadzenia działalności w państwach trzecich, które nie są objęte tą dyrektywą.

(3)  Zgodnie z art. 20 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady17 państwa członkowskie zapewniają, by usługodawcy prowadzący działalność w Unii nie traktowali usługobiorców w zróżnicowany sposób ze względu na ich przynależność państwową lub miejsce zamieszkania. Przepis ten nie zwalczał jednak dyskryminacji w pełni skutecznie i nie ograniczył w wystarczający sposób braku pewności prawa. Niniejsze rozporządzenie ma na celu uzupełnienie art. 20 dyrektywy 2006/123/WE. Nie należy interpretować go jako zastępującego tę dyrektywę. Ma ono raczej na celu uzupełnienie tej dyrektywy poprzez określenie pewnych sytuacji, w których zróżnicowane traktowanie z powodu przynależności państwowej, miejsca zamieszkania lub tymczasowej lokalizacji nie może być uzasadnione na mocy art. 20 ust. 2 dyrektywy 2006/123/WE. Ponadto nieuzasadnione blokowanie geograficzne i inne formy dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub tymczasową lokalizację mogą również wynikać z działań handlowców mających miejsce prowadzenia działalności w państwach trzecich, które nie są objęte tą dyrektywą.

__________________

__________________

17 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/123/WE z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym (Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 36).

17 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/123/WE z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym (Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 36).

Poprawka     7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)  W celu zapewnienia dobrego funkcjonowania rynku wewnętrznego konieczne jest zatem ustanowienie w niniejszym rozporządzeniu ukierunkowanych środków, które stworzą jasny, jednolity i skuteczny zestaw przepisów dotyczących wybranych zagadnień.

(4)  W celu zapewnienia dobrego funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz zagwarantowania poszanowania swobodnego przepływu osób, towarów i usług bez dyskryminacji ze względu na kraj pochodzenia lub miejsce zamieszkania konieczne jest zatem ustanowienie w niniejszym rozporządzeniu ukierunkowanych środków, które stworzą jasny, jednolity i skuteczny zestaw przepisów dotyczących wybranych zagadnień. Środki te powinny zachować równowagę między ochroną konsumentów a wolnością gospodarczą handlowców i swobodą zawierania przez nich umów.

Poprawka    8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)  Niniejsze rozporządzenie ma na celu zapobieganie dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania klientów lub ich miejsce prowadzenia działalności, w tym blokowaniu geograficznemu, w transgranicznych transakcjach handlowych między handlowcami a klientami w odniesieniu do sprzedaży towarów i świadczenia usług w Unii. Rozporządzenie ma rozwiązać problem zarówno bezpośredniej, jak i pośredniej dyskryminacji, obejmuje zatem również nieuzasadnione różnice w traktowaniu na podstawie innych kryteriów, które prowadzą do takiego samego rezultatu jak stosowanie kryteriów bezpośrednio opartych na przynależności państwowej klientów, ich miejscu zamieszkania lub miejscu prowadzenia działalności. Takie kryteria mogą opierać się w szczególności na informacjach wskazujących na fizyczną lokalizację klientów, takich jak adres IP używany przy dostępie do interfejsu internetowego, adres podany do celów dostawy towarów, wybór języka lub państwo członkowskie, w którym wydano instrument płatniczy klienta.

(5)  Niniejsze rozporządzenie ma na celu zapobieganie dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania konsumentów lub ich tymczasową lokalizację, w tym blokowaniu geograficznemu, w transgranicznych transakcjach handlowych między handlowcem a konsumentem w odniesieniu do sprzedaży towarów i świadczenia usług w Unii. Rozporządzenie ma rozwiązać problem zarówno bezpośredniej, jak i pośredniej dyskryminacji, obejmuje zatem również nieuzasadnione różnice w traktowaniu na podstawie innych rozróżniających kryteriów, które prowadzą do takiego samego rezultatu jak stosowanie kryteriów bezpośrednio opartych na przynależności państwowej konsumentów, ich miejscu zamieszkania lub tymczasowej lokalizacji. Takie kryteria mogą opierać się w szczególności na informacjach wskazujących na fizyczną lokalizację konsumentów, takich jak adres IP używany przy dostępie do interfejsu internetowego, adres podany do celów dostawy towarów, wybór języka lub państwo członkowskie, w którym wydano instrument płatniczy konsumenta.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 5 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(5a)  Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do sytuacji o charakterze czysto wewnętrznym, w której nie można domniemywać istnienia elementów transgranicznych, a wszystkie odnośne działania związane między innymi z przynależnością państwową, miejscem zamieszkania lub tymczasową lokalizacją, dostępem do interfejsu internetowego, dostępem do towarów lub usług lub wszystkimi transakcjami płatniczymi są ograniczone do terytorium jednego i tego samego państwa członkowskiego.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 6

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6)  Z uwagi na to, że niektóre bariery regulacyjne i administracyjne dla handlowców zostały zniesione w całej Unii w niektórych sektorach usług w wyniku wdrożenia dyrektywy 2006/123/WE, należy zapewnić spójność między niniejszym rozporządzeniem a dyrektywą 2006/123/WE, jeśli chodzi o zakres stosowania. W związku z tym przepisy niniejszego rozporządzenia powinny stosować się m.in. do innych niż usługi audiowizualne usług świadczonych drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz zapewnienie korzystania z takich utworów lub przedmiotów, jednak z zastrzeżeniem szczególnego wyłączenia określonego w art. 4 oraz pod warunkiem oceny tego wyłączenia przewidzianej w art. 9. Usługi audiowizualne, w tym usługi, których głównym elementem jest zapewnianie dostępu do transmisji wydarzeń sportowych i które są świadczone na podstawie wyłącznych licencji terytorialnych, są wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia. Należy również wyłączyć dostęp do detalicznych usług finansowych, w tym do usług płatniczych, niezależnie od przepisów niniejszego rozporządzenia dotyczących niedyskryminacji w zakresie płatności.

(6)  Zważywszy na to, że niektóre bariery regulacyjne i administracyjne dla handlowców zostały zniesione w całej Unii w niektórych sektorach usług w wyniku wdrożenia dyrektywy 2006/123/WE, należy zapewnić spójność między niniejszym rozporządzeniem a dyrektywą 2006/123/WE jeśli chodzi o zakres jego stosowania. W związku z tym przepisy niniejszego rozporządzenia powinny stosować się m.in. do innych niż usługi audiowizualne usług świadczonych drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz zapewnienie korzystania z takich utworów lub przedmiotów, jednak z zastrzeżeniem szczególnego wyłączenia określonego w art. 4. Należy jednak stwierdzić, że z chwilą przyjęcia dyrektywy 2006/123/WE bariery regulacyjne i administracyjne dla handlowców zostały częściowo zniesione również w innych sektorach.

Poprawka    11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 6 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(6a)  Zważywszy na szczególny charakter dzieł kultury, których rozpowszechnianie odbywa się w ramach szczególnych modeli działalności handlowej, niniejsze rozporządzenie powinno pozostawać bez wpływu na zasadę terytorialności praw autorskich w poszczególnych branżach kulturalnych.

Poprawka    12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 7

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)  Dyskryminacja może wystąpić również w przypadku usług w dziedzinie transportu, w szczególności w odniesieniu do sprzedaży biletów na przewóz osób. W tym zakresie rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/200818, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1177/201019 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/201120 przewidują już ogólne zakazy dyskryminacji obejmujące wszystkie praktyki dyskryminacyjne, do których odnosi się niniejsze rozporządzenie. Ponadto planuje się w najbliższej przyszłości zmienić w tym zakresie rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady21. W związku z tym, aby zapewnić spójność z zakresem stosowania dyrektywy 2006/123/WE, usługi w dziedzinie transportu powinny pozostawać poza zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia.

(7)  Dyskryminacja występuje również w przypadku usług nieobjętych zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia, w tym w dziedzinie usług audiowizualnych, finansowych, łączności elektronicznej, transportu lub opieki zdrowotnej. Usługi audiowizualne, w tym usługi, których głównym elementem jest zapewnianie dostępu do transmisji wydarzeń sportowych świadczonych na podstawie wyłącznych licencji terytorialnych, należy wyłączyć z zakresu niniejszego rozporządzenia. Należy wyłączyć również dostęp do detalicznych usług finansowych, w tym usług płatniczych, niezależnie od przepisów niniejszego rozporządzenia dotyczących niedyskryminacji w zakresie płatności. W odniesieniu do łączności elektronicznej Komisja przedstawiła wniosek w sprawie Europejskiego kodeksu łączności elektronicznej, który podtrzymuje zasadę niedyskryminacji17a. W odniesieniu do transportu rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/200818, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1177/201019 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/201120 przewidują już ogólne zakazy dyskryminacji obejmujące wszystkie praktyki dyskryminacyjne, do których odnosi się niniejsze rozporządzenie. Ponadto planuje się w najbliższej przyszłości zmienić w tym zakresie rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady21. W odniesieniu do usług opieki zdrowotnej w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE21a stwierdzono już, że pacjenci z innych państw członkowskich nie mogą być dyskryminowani ze względu na przynależność państwową. W związku z tym, aby zapewnić spójność z dorobkiem prawnym UE, usługi między innymi w dziedzinie usług audiowizualnych, finansowych, łączności elektronicznej,transportu lub opieki zdrowotnej powinny – na tym etapie – pozostawać poza zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia.

__________________

__________________

 

17a Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej (przekształcenie) - COM(2016)0590.

18 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania usług lotniczych na terenie Wspólnoty (Dz.U. L 293 z 31.10.2008, s. 3).

18 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania usług lotniczych na terenie Wspólnoty (Dz.U. L 293 z 31.10.2008, s. 3).

19 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1177/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. o prawach pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 1).

19 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1177/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. o prawach pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 1).

20 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. dotyczące praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 1).

20 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. dotyczące praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 1).

21 Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 14).

21 Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 14).

 

21a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej (Dz.U. L 88 z 4.4.2011, s. 45).

Poprawka  13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 8

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8)  Niniejsze rozporządzenie powinno pozostawać bez uszczerbku dla przepisów mających zastosowanie w dziedzinie opodatkowania, mając na uwadze, że Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa konkretną podstawę działań na szczeblu Unii w kwestiach podatkowych.

(8)  Poprawka nie dotyczy polskiej wersji językowej.

Poprawka    14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 9

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9)  Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/200822 wybór prawa właściwego dla umowy między konsumentem a przedsiębiorcą, który wykonuje swoją działalność gospodarczą lub zawodową w państwie, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu, lub w państwie, do którego, jako jedynego lub jednego z wielu, przedsiębiorca w jakikolwiek sposób kieruje taką działalność, nie może prowadzić do pozbawienia konsumenta ochrony przyznanej mu na mocy przepisów, których nie można uchylić w drodze umowy zgodnie z prawem kraju, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu. Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/201223 w sprawach związanych z umową między konsumentem a przedsiębiorcą, który wykonuje działalność zawodową lub gospodarczą w państwie członkowskim, w którym konsument ma miejsce zamieszkania, lub w jakikolwiek sposób kieruje taką działalność do tego państwa, jako do jedynego państwa lub jednego z wielu, konsument może wytoczyć powództwo przeciwko swojemu kontrahentowi przed sądami państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zamieszkania, zaś powództwo przeciwko konsumentowi może być wytoczone wyłącznie przed tymi sądami.

skreśla się

__________________

 

22 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6).

 

23 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 1).

 

Poprawka    15

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Niniejsze rozporządzenie powinno pozostawać bez wpływu na akty prawa Unii dotyczące współpracy sądowej w sprawach cywilnych, w szczególności na przepisy dotyczące prawa właściwego dla zobowiązań umownych oraz dotyczące jurysdykcji określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/200824 i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1215/201225, w tym bez wpływu na stosowanie tych aktów i przepisów w indywidualnych przypadkach. W szczególności do celów stosowania tych aktów i przepisów z samego faktu, że handlowiec działa zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia nie należy wywodzić, że kieruje on swoją działalność do państwa członkowskiego konsumenta.

(10)  Niniejsze rozporządzenie nie narusza mających zastosowanie przepisów prawa Unii dotyczących współpracy sądowej w sprawach cywilnych, w szczególności przepisów dotyczących prawa właściwego dla zobowiązań umownych oraz dotyczących jurysdykcji określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/200824 i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1215/201225, w tym nie narusza stosowania tych aktów i przepisów w indywidualnych przypadkach. Z samej zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia nie należy wywodzić, że handlowiec kieruje swoją działalność do państwa członkowskiego konsumenta. W szczególności w sytuacji, w której handlowiec działający zgodnie z art. 3, 4 i 5 nie blokuje lub nie ogranicza konsumentowi dostępu do swojego interfejsu internetowego nie przekierowuje konsumenta do wersji swojego interfejsu internetowego, różniącej się od interfejsu internetowego, do którego konsument pierwotnie usiłował uzyskać dostęp, bez względu na jego przynależność państwową lub miejsce zamieszkania, nie stosuje różnych ogólnych warunków dostępu przy sprzedaży towarów lub świadczeniu usług w sytuacjach określonych w niniejszym rozporządzeniu, lub gdy handlowiec akceptuje w sposób niedyskryminujący instrumenty płatnicze pochodzące z innego państwa członkowskiego, handlowca tego nie uznaje się – jedynie na tych podstawach – za kierującego swoją działalność do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu lub zamieszkania. Ponadto handlowca nie uznaje się za kierującego swoją działalność do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu lub zamieszkania, gdy handlowiec działający zgodnie z niniejszym rozporządzeniem podejmuje kroki racjonalnie oczekiwane lub żądane przez konsumenta lub wymagane prawem w celu udzielenia konsumentowi niezbędnej informacji i pomocy, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio, poprzez powiązanie konsumenta z osobami trzecimi, które mogą udzielić wymaganej pomocy.

__________________

__________________

24 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6).

24 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6).

25 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 1).

25 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 1).

Poprawka    16

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 11

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  Praktyki dyskryminacyjne, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, zwykle przybierają postać ogólnych warunków i innych informacji ustalanych i stosowanych przez handlowca lub na jego rzecz jako warunku koniecznego do uzyskania dostępu do danych towarów lub usług, które to ogólne warunki lub inne informacje są udostępniane ogółowi społeczeństwa. Takie ogólne warunki dostępu obejmują między innymi ceny, warunki płatności i dostawy. Mogą one zostać udostępnione ogółowi społeczeństwa przez lub na rzecz handlowca za pośrednictwem różnych środków, takich jak informacje publikowane w reklamach, na stronach internetowych, w dokumentach przekazywanych przed zawarciem umowy lub w dokumentach umownych. Warunki te mają zastosowanie w przypadku braku indywidualnie wynegocjowanych umów przewidujących inne warunki, zawieranych bezpośrednio między handlowcem a klientem. Nie należy do celów niniejszego rozporządzenia traktować warunków negocjowanych indywidualnie między handlowcem a klientami jako ogólnych warunków dostępu.

(11)  Praktyki dyskryminacyjne, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, zwykle przybierają postać ogólnych warunków i innych informacji ustalanych i stosowanych przez handlowca lub na jego rzecz jako warunku koniecznego do uzyskania dostępu do danych towarów lub usług, które to ogólne warunki lub inne informacje są udostępniane ogółowi społeczeństwa. Takie ogólne warunki dostępu obejmują między innymi ceny, warunki płatności i dostawy. Mogą one zostać udostępnione ogółowi społeczeństwa przez lub na rzecz handlowca za pośrednictwem różnych środków, takich jak informacje publikowane w reklamach lub na stronach internetowych, bądź mogą stanowić część informacji przekazywanych przed zawarciem umowy lub informacji umownych. Warunki te mają zastosowanie w przypadku braku indywidualnie wynegocjowanych warunków między handlowcem a konsumentami. Nie należy do celów niniejszego rozporządzenia traktować warunków negocjowanych indywidualnie między handlowcem a konsumentem jako ogólnych warunków dostępu. Jednakże możliwość indywidualnego negocjowania warunków lub indywidualnego uzgodnienia dodatkowych praw lub obowiązków nie powinna prowadzić do blokowania geograficznego bądź innych form nieuzasadnionej dyskryminacji, którym niniejsze rozporządzenie ma zapobiegać.

Poprawka    17

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12)  Należy chronić zarówno konsumentów, jak i przedsiębiorstwa przed dyskryminacją ze względów związanych z przynależnością państwową, miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności, gdy działają oni jako klienci do celów niniejszego rozporządzenia. Taka ochrona nie powinna jednak obejmować klientów kupujących towar lub usługę w celu odsprzedaży, ponieważ wpłynęłoby to na systemy dystrybucji wykorzystywane na szeroką skalę między przedsiębiorstwami w relacjach biznesowych, np. dystrybucji selektywnej i wyłącznej, które to systemy zasadniczo umożliwiają producentom wybór sprzedawców detalicznych, z zastrzeżeniem zgodności z prawem konkurencji.

(12)  Należy chronić konsumentów przed dyskryminacją ze względów związanych z przynależnością państwową, miejscem zamieszkania lub tymczasową lokalizacją. Jednakże w przypadku umów o podwójnym charakterze, gdy umowa zawierana jest w celach, które częściowo są związane z działalnością handlową danej osoby, a częściowo nie są z nią związane, a cel handlowy jest do tego stopnia ograniczony, że nie jest dominujący w ogólnym kontekście umowy, taka osoba również powinna być uznawana za konsumenta.

Poprawka    18

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 14

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14)  Aby zwiększyć możliwości dostępu klientów do informacji związanych ze sprzedażą towarów i świadczeniem usług na rynku wewnętrznym oraz poprawić przejrzystość, w tym w odniesieniu do cen, handlowcy nie powinni, stosując środki techniczne lub innego rodzaju, uniemożliwiać klientom uzyskania pełnego i równego dostępu do interfejsów internetowych ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności. Tego rodzaju środki techniczne mogą obejmować w szczególności technologie wykorzystywane do określenia fizycznej lokalizacji klienta, w tym do jej monitorowania za pomocą adresu IP, współrzędnych uzyskanych za pośrednictwem globalnego systemu nawigacji satelitarnej lub danych związanych z transakcją płatniczą. Nie należy jednak rozumieć tego zakazu dyskryminacji w odniesieniu do dostępu do interfejsów internetowych jako obowiązku handlowca do zawierania transakcji handlowych z klientami.

(14)  Aby zwiększyć możliwości dostępu konsumentów do informacji związanych ze sprzedażą towarów i świadczeniem usług w ramach rynku wewnętrznego oraz poprawić przejrzystość, w tym w odniesieniu do cen, handlowcy oraz internetowe platformy sprzedaży nie powinni, stosując środki techniczne lub innego rodzaju, uniemożliwiać konsumentom uzyskania pełnego i równego dostępu do interfejsów internetowych ze względu na ich przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub tymczasową lokalizację. Pełny i równy dostęp do interfejsów internetowych w postaci aplikacji mobilnej powinien obejmować możliwość pobierania przez konsumenta każdej wersji aplikacji mobilnej, jaką handlowiec wykorzystuje w co najmniej jednym państwie członkowskim, a także dostępu do niej. Środki techniczne uniemożliwiające tego typu dostęp mogą obejmować w szczególności technologie wykorzystywane do określenia fizycznej lokalizacji konsumenta, w tym do monitorowania tej lokalizacji za pomocą adresu IP, współrzędnych uzyskanych za pośrednictwem globalnego systemu nawigacji satelitarnej lub danych związanych z transakcją płatniczą. Nie należy jednak rozumieć tego zakazu dyskryminacji w odniesieniu do dostępu do interfejsów internetowych jako obowiązku handlowca do zawierania transakcji handlowych z konsumentem.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 14 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(14a)  Aby zapewnić równe traktowanie konsumentów i uniknąć dyskryminacji w praktyce, witryny internetowe handlowców, ich aplikacje mobilne i wszystkie pozostałe interfejsy powinny być zaprojektowane w sposób umożliwiający wprowadzanie danych w formularzach z państwa członkowskiego innego niż państwo handlowca. W szczególności witryny internetowe powinny umożliwiać wprowadzanie adresów, numerów telefonu, w tym prefiksów międzynarodowych, numerów kont bankowych, w tym numerów IBAN i BIC, oraz wszelkich innych danych pochodzących z państwa członkowskiego innego niż państwo handlowca, jeżeli takie informacje są wymagane w celu dokonania zamówienia za pośrednictwem jego interfejsu internetowego. Wymaganie od konsumenta, aby korzystał wyłącznie z innych sposobów złożenia zamówienia, takich jak poczta elektroniczna lub telefon, nie powinno być dozwolone, chyba że stanowią one podstawowy środek składania zamówień dla wszystkich konsumentów, w tym tych z państwa członkowskiego handlowca.

Poprawka    20

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 15

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15)  Niektórzy handlowcy posiadają różne wersje interfejsów internetowych przeznaczone dla klientów z różnych państw członkowskich. Powinno to być nadal możliwe, należy jednak zakazać przekierowywania klienta z jednej do innej wersji interfejsu internetowego bez jego wyraźnej zgody. Wszystkie wersje interfejsu internetowego powinny być w każdej chwili łatwo dostępne dla klienta.

(15)  Niektórzy handlowcy posiadają różne wersje interfejsów internetowych przeznaczone dla konsumentów z różnych państw członkowskich. Powinno to być nadal możliwe, należy jednak zakazać przekierowywania konsumenta z jednej do innej wersji interfejsu internetowego bez jego wyraźnej zgody. Handlowcy nie powinni być objęci obowiązkiem uzyskiwania wyraźnej zgody konsumenta za każdym razem, gdy ten sam konsument odwiedza ten sam interfejs internetowy. Kiedy konsument jednoznacznie wyrazi zgodę, uznaje się ją za obowiązującą za każdym razem, gdy ten sam konsument odwiedza ten sam interfejs internetowy. Wszystkie wersje interfejsu internetowego powinny być w każdej chwili łatwo dostępne konsumentom.

Poprawka    21

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16)  W niektórych przypadkach blokowanie, ograniczanie dostępu lub przekierowanie bez zgody klienta do alternatywnej wersji interfejsu internetowego ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności może okazać się konieczne, aby zapewnić zgodność z wymogiem określonym w prawie Unii lub w prawie państw członkowskich zgodnie z prawem Unii. Takie przepisy mogą ograniczać klientom dostęp do pewnych towarów lub usług, na przykład poprzez zakaz wyświetlania określonych treści w niektórych państwach członkowskich. Nie można uniemożliwiać handlowcom przestrzegania takich wymogów, a tym samym powinni oni mieć możliwość blokowania lub ograniczania dostępu bądź przekierowywania określonych klientów lub klientów na określonych terytoriach do interfejsu internetowego, o ile jest to konieczne z powyższych względów.

(16)  W niektórych przypadkach blokowanie lub ograniczanie dostępu lub przekierowanie bez zgody konsumenta do alternatywnej wersji interfejsu internetowego ze względów związanych z przynależnością państwową konsumenta, jego miejscem zamieszkania lub tymczasową lokalizacją może okazać się konieczne, aby zapewnić zgodność z wymogiem określonym w prawie Unii lub w prawie państwa członkowskiego zgodnie z prawem Unii. Takie przepisy mogą ograniczać konsumentom dostęp do pewnych towarów lub usług, na przykład poprzez zakaz wyświetlania określonych treści w niektórych państwach członkowskich. Nie można uniemożliwiać handlowcom przestrzegania takich wymogów, a tym samym powinni oni mieć możliwość blokowania lub ograniczania dostępu bądź przekierowywania określonych grup konsumentów lub konsumentów na określonych terytoriach, o ile może to być konieczne z powyższych względów.

Poprawka    22

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 17

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17)  W niektórych konkretnych sytuacjach nie można obiektywnie uzasadnić żadnych różnic w traktowaniu klientów w drodze stosowania ogólnych warunków dostępu, które obejmują wyraźną odmowę sprzedaży towarów lub świadczenia usług ze względów związanych z przynależnością państwową klientów, ich miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności. W takich sytuacjach należy zakazać wszelkiej dyskryminacji, a klienci powinni mieć możliwość, na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, zawierania transakcji handlowych na takich samych warunkach jak lokalny klient oraz uzyskiwania pełnego i równego dostępu do różnych towarów lub usług bez względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności. W razie konieczności handlowcy powinni zatem wprowadzić środki zapewniające przestrzeganie tego zakazu dyskryminacji, jeżeli w przeciwnym razie klienci nie mieliby takiego pełnego i równego dostępu. Zakazu mającego zastosowanie w takich przypadkach nie należy jednak rozumieć jako zakazu kierowania działalności przez handlowców do różnych państw członkowskich lub określonych grup klientów oraz przedstawiania im ukierunkowanych ofert i zróżnicowanych warunków, w tym poprzez utworzenie interfejsów internetowych dla poszczególnych krajów.

(17)  W niektórych konkretnych sytuacjach nie można obiektywnie uzasadnić żadnych różnic w traktowaniu konsumentów w drodze stosowania ogólnych warunków dostępu, które obejmują wyraźną odmowę sprzedaży towarów lub świadczenia usług, ze względów związanych z przynależnością państwową konsumentów, ich miejscem zamieszkania lub tymczasową lokalizacją. W takich sytuacjach należy zakazać wszelkiej dyskryminacji, a konsumenci powinni mieć możliwość, na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, zawierania transakcji handlowych na takich samych warunkach jak lokalny konsument oraz powinni uzyskać pełny i równy dostęp do różnych towarów lub usług bez względu na ich przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub tymczasową lokalizację. W razie konieczności handlowiec powinien zatem wprowadzić środki zapewniające przestrzeganie tego zakazu dyskryminacji. Zakazu mającego zastosowanie w takich przypadkach nie należy jednak rozumieć jako zakazu kierowania działalności przez handlowców do różnych państw członkowskich lub określonych grup konsumentów oraz przedstawiania im ukierunkowanych ofert i zróżnicowanych ogólnych warunków dostępu, w tym poprzez utworzenie interfejsów internetowych dla poszczególnych krajów, w tym tych zawierających różne ceny.

Poprawka    23

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 18

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18)  Pierwsza ze wspomnianych sytuacji ma miejsce wtedy, gdy handlowiec sprzedaje towary, które nie są dostarczane transgranicznie przez handlowca ani na jego rzecz do państwa członkowskiego, w którym mieszka klient. W takiej sytuacji klient powinien mieć możliwość zakupu towarów na dokładnie takich samych warunkach, łącznie z ceną i warunkami dostawy towarów, jak podobni klienci zamieszkali w państwie członkowskim handlowca. To może oznaczać, że zagraniczny klient będzie musiał odebrać towar w tym państwie członkowskim lub w innym państwie członkowskim, do którego przedsiębiorca dostarcza towar. W takiej sytuacji nie ma konieczności dokonywania rejestracji do celów podatku od wartości dodanej (VAT) w państwie członkowskim klienta ani organizowania transgranicznej dostawy towarów.

(18)  Pierwsza ze wspomnianych sytuacji ma miejsce wtedy, gdy handlowiec sprzedaje towary, które nie są dostarczane transgranicznie przez handlowca ani na jego rzecz do państwa członkowskiego, w którym mieszka konsument. Zamiast tego handlowiec oferuje dostawę tych towarów do miejsca w innym państwie członkowskim niż państwo członkowskie miejsca zamieszkania konsumenta, włącznie z możliwością odbioru towarów w miejscu uzgodnionym pomiędzy handlowcem a konsumentem; W takiej sytuacji konsument powinien mieć możliwość zakupu towarów na dokładnie takich samych warunkach, łącznie z warunkami cenowymi i warunkami dostawy towarów, jak podobni konsumenci zamieszkali w państwie członkowskim, do którego towary są dostarczane lub w którym są odbierane. To może oznaczać, że zagraniczny konsument będzie musiał odebrać towar w tym państwie członkowskim lub w innym państwie członkowskim, do którego przedsiębiorca dostarcza towar, lub we własnym zakresie zatroszczyć się o transgraniczną dostawę towarów. W takiej sytuacji, zgodnie z dyrektywą Rady 2006/112/WE1a, nie ma konieczności dokonywania rejestracji do celów podatku od wartości dodanej (VAT) w państwie członkowskim konsumenta.

 

___________________

 

1a Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1).

Poprawka    24

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 19 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(19a)  Trzecia sytuacja występuje, gdy konsumenci starają się uzyskać usługi świadczone drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz zapewnienie korzystania z takich przedmiotów i utworów (takich jak e-książki lub muzyka online, gry lub oprogramowanie), pod warunkiem, że handlowiec ma wymagane prawa lub nabył licencję na wykorzystanie takich treści na odnośnym terytorium. Również i w tym przypadku nie jest potrzebna fizyczna dostawa, gdyż usługi są świadczone drogą elektroniczną. Handlowiec może składać deklarację VAT i płacić podatek w uproszczony sposób zgodnie z przepisami dotyczącymi małego punktu kompleksowej obsługi VAT (MOSS) określonymi w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 282/2011.

Poprawka    25

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 20

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(20)  Wreszcie, w sytuacji, w której handlowiec świadczy usługi odbierane przez klienta w lokalu handlowca lub w wybranym przez niego miejscu, innym niż państwo członkowskie, którego klient jest obywatelem lub w którym konsument posiada miejsce zamieszkania lub prowadzenia działalności, stosowanie zróżnicowanych ogólnych warunków dostępu ze względów związanych z takimi kryteriami również nie powinno być uzasadnione. Sytuacje te dotyczą np. świadczenia usług hotelowych, wydarzeń sportowych, najmu samochodów, biletów wstępu na festiwale muzyczne lub do parków rozrywki. W takich sytuacjach handlowiec nie musi rejestrować się do celów VAT w innym państwie członkowskim ani organizować transgranicznej dostawy towarów.

(20)  Wreszcie, w sytuacji, w której handlowiec świadczy usługi odbierane przez konsumenta w lokalu handlowca lub w miejscu ulokowanym poza państwem członkowskim, w którym konsument posiada miejsce zamieszkania, stosowanie zróżnicowanych ogólnych warunków dostępu ze względów związanych z przynależnością państwową, miejscem zamieszkania lub tymczasową lokalizacją również nie powinno być uzasadnione. Sytuacje te dotyczą np. świadczenia usług wykluczających usługi świadczone drogą elektroniczną, takie jak usługi hotelowe, wydarzenia sportowe, wynajem samochodów, bilety wstępu na festiwale muzyczne lub do parków rozrywki. W takich sytuacjach handlowiec nie musi rejestrować się do celów VAT w innym państwie członkowskim.

Poprawka    26

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 21

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(21)  We wszystkich tych sytuacjach zgodność z niniejszym rozporządzeniem nie pociąga za sobą dodatkowych kosztów dla handlowca związanych z jurysdykcją lub z różnicami w prawie właściwym na podstawie przepisów dotyczących prawa właściwego dla zobowiązań umownych oraz dotyczących jurysdykcji określonych w rozporządzeniach (WE) nr 593/2008 i (UE) nr 1215/2012, jeżeli handlowiec nie prowadzi działalności w państwie członkowskim konsumenta ani nie kieruje tam swojej działalności lub gdy klient nie jest konsumentem. Jeżeli natomiast handlowiec prowadzi działalność w państwie członkowskim konsumenta lub ją tam kieruje, to wyraził zamiar ustanowienia relacji handlowych z konsumentami z tego państwa członkowskiego, a zatem jest zdolny do poniesienia takich kosztów.

(21)  We wszystkich tych sytuacjach zgodność z niniejszym rozporządzeniem nie powoduje dodatkowych kosztów dla handlowca związanych z jurysdykcją lub z różnicami w prawie właściwym na podstawie przepisów dotyczących prawa właściwego dla zobowiązań umownych oraz dotyczących jurysdykcji określonych w rozporządzeniach (WE) nr 593/2008 i (UE) nr 1215/2012, jeżeli handlowiec nie prowadzi działalności w państwie członkowskim konsumenta ani nie kieruje tam swojej działalności.

Poprawka    27

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 21 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(21a)  We wszystkich tych sytuacjach ogólne warunki dostępu powinny być zgodne z przepisami ustawowymi i wykonawczymi państwa członkowskiego, w którym handlowiec prowadzi swoją działalność lub do którego kieruje swoją działalność. Handlowiec nie musi zapewniać zgodności ogólnych warunków dostępu z przepisami ustawowymi i wykonawczymi ani posługiwać się językiem państwa członkowskiego miejsca zamieszkania konsumenta, na rzecz którego handlowiec nie ma zamiaru prowadzić sprzedaży.

Poprawka    28

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 21 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(21b)  Samo użycie danego języka w interfejsie internetowym handlowca nie uzasadnia stwierdzenia, że zamiarem handlowca jest sprzedaż konsumentom z innego państwa członkowskiego.

Uzasadnienie

Ukierunkowanie działalności handlowca należy wprawdzie wyjaśnić w warunkach standardowych, jednak w razie wątpliwości tylko na podstawie określonego języka nie można zakładać, że handlowiec kieruje swoją działalność do nabywców z innego państwa członkowskiego, w którym język ten jest również używany.

Poprawka    29

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 21 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(21c)  Zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 1999/44/WE1a w przypadku braku zgodności towarów z umową konsument ma prawo żądać od sprzedawcy naprawy tych towarów lub ich wymiany, i w obu przypadkach jest to wolne od opłat, chyba że jest to niemożliwe lub nieproporcjonalne. Dyrektywa ta ogranicza koszty ponoszone przez sprzedawcę do niezbędnych kosztów związanych z przywróceniem towarom zgodności. Ponadto dyrektywa ta nie wyklucza, że w pewnych okolicznościach prawo konsumenta do otrzymania zwrotu kosztów naprawy lub wymiany może zostać ograniczone, w razie potrzeby do wysokości proporcjonalnej do wartości, jaką miałyby towary, gdyby nie występował brak zgodności ani znaczenie braku zgodności. W odpowiednich przypadkach informacje udzielane przed zawarciem umowy, wymogi językowe, prawo do odstąpienia, korzystanie z niego i jego skutki oraz przejście ryzyka reguluje dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE1b. Dyrektywa ta określa między innymi, jakie koszty są ponoszone przez konsumenta, a jakie przez przedsiębiorcę w przypadku odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa. Stosowanie niniejszego rozporządzenia powinno pozostawać bez uszczerbku dla dyrektyw 1999/44/WE i 2011/83/UE.

 

__________________

 

1a Dyrektywa 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji (Dz.U. L. 171 z 7.7.1999, s. 12.)

 

1b Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 64).

Poprawka    30

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 22

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(22)  Handlowcy objęci procedurą szczególną określoną w tytule XII rozdział 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE27 nie muszą płacić VAT. W przypadku tych handlowców świadczących usługi drogą elektroniczną zakaz stosowania ogólnych warunków dostępu zróżnicowanych ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności pociągałby za sobą obowiązek rejestracji do celów rozliczania VAT z innymi państwami członkowskimi, co mogłoby spowodować dodatkowe koszty, będące nieproporcjonalnym obciążeniem, biorąc pod uwagę wielkość i charakter takich handlowców. Należy zatem wyłączyć tych handlowców z tego zakazu na okres obowiązywania takiej procedury szczególnej.

(22)  Handlowcy objęci procedurą szczególną określoną w tytule XII rozdział 1 dyrektywy 2006/112/WE nie muszą płacić VAT w państwie członkowskim, w którym prowadzą działalność. W przypadku tych handlowców świadczących usługi drogą elektroniczną zakaz stosowania ogólnych warunków dostępu zróżnicowanych ze względów związanych z przynależnością państwową konsumenta, jego miejscem zamieszkania lub tymczasową lokalizacją oznaczałby obowiązek rejestracji do celów rozliczania VAT z innymi państwami członkowskimi, co mogłoby spowodować dodatkowe koszty, nakładające nieproporcjonalne obciążenie, biorąc pod uwagę wielkość i charakter takich handlowców. Należy zatem wyłączyć tych handlowców z tego zakazu na okres obowiązywania takiej procedury szczególnej.

__________________

 

27 Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s.1).

 

Poprawka    31

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 23

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(23)  We wszystkich tych sytuacjach, w wyniku szczególnego zakazu lub wymogu określonego w prawie Unii lub w prawie państwa członkowskiego zgodnie z prawem Unii, handlowcy mogą niekiedy być zmuszeni do powstrzymywania się od sprzedaży towarów lub świadczenia usług określonym klientom lub klientom na określonych terytoriach ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności. Przepisy prawa państw członkowskich mogą także zobowiązywać handlowców, zgodnie z prawem Unii, do przestrzegania określonych zasad ustalania cen książek. Nie należy uniemożliwiać handlowcom przestrzegania takich przepisów w koniecznym zakresie.

(23)  We wszystkich tych sytuacjach, w wyniku szczególnego zakazu lub wymogu określonego w prawie Unii lub w prawie państwa członkowskiego zgodnie z prawem Unii, handlowcy mogą niekiedy być zmuszeni do powstrzymywania się od sprzedaży towarów lub świadczenia usług określonym grupom konsumentów lub konsumentom na określonych terytoriach ze względów związanych z przynależnością państwową konsumenta, jego miejscem zamieszkania lub tymczasową lokalizacją. Przepisy prawa państw członkowskich mogą także zobowiązywać handlowców, zgodnie z prawem Unii, do przestrzegania określonych zasad ustalania cen książek. Dodatkowo przepisy państw członkowskich mogą wymagać, aby w stosunku do publikacji udostępnianych drogą elektroniczną także mogła obowiązywać preferencyjna stawka VAT podobnie jak w przypadku publikacji na nośniku fizycznym, jak postanowiono we wniosku dotyczącym dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie stawek podatku od wartości dodanej stosowanego do książek, gazet i czasopism1a. Nie należy uniemożliwiać handlowcom przestrzegania takich przepisów w koniecznym zakresie.

 

__________________

 

1a COM(2016)0758.

Poprawka    32

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 24

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(24)  Zgodnie z prawem Unii handlowcy mają co do zasady swobodę decydowania, o tym, jakie środki płatności, w tym marki płatnicze, chcą akceptować. Po dokonaniu tego wyboru w świetle obowiązujących ram prawnych dotyczących usług płatniczych nie ma żadnych powodów, dla których handlowcy mieliby dyskryminować klientów w Unii, odmawiając zawarcia pewnych transakcji handlowych lub w inny sposób różnicować niektóre warunki płatności dotyczące tych transakcji ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności. W tym konkretnym kontekście należy również wyraźnie zakazać takiego nieuzasadnionego nierównego traktowania ze względów związanych z lokalizacją rachunku płatniczego, miejscem prowadzenia działalności dostawcy usług płatniczych lub miejscem wydania instrumentu płatniczego w Unii. Ponadto należy przypomnieć, że już rozporządzenie (UE) nr 260/2012 zakazuje wszystkim odbiorcom, w tym handlowcom, uzależniania przyjęcia płatności w euro od lokalizacji rachunku bankowego w danym państwie członkowskim.

(24)  Zgodnie z prawem Unii handlowcy mają co do zasady swobodę decydowania, o tym, jakie środki płatności chcą akceptować. Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/7511a oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2015/23661b sprzedawcy detaliczni, którzy akceptują instrument płatniczy oparty na karcie określonej marki i kategorii płatniczej, nie mają obowiązku akceptować instrumentów płatniczych opartych na karcie tej samej kategorii płatniczej, ale innej marki lub tej samej marki, ale innej kategorii. Po dokonaniu tego wyboru w świetle obowiązujących ram prawnych dotyczących usług płatniczych handlowcy nie powinni dyskryminować konsumentów w Unii, odmawiając zawarcia pewnych transakcji handlowych lub w inny sposób różnicować niektóre warunki płatności dotyczące tych transakcji płatniczych ze względów związanych z przynależnością państwową konsumenta, jego miejscem zamieszkania lub tymczasową lokalizacją. W tym konkretnym kontekście należy analogicznie wyraźnie zakazać takiego nieuzasadnionego nierównego traktowania ze względów związanych z lokalizacją rachunku płatniczego, miejscem prowadzenia działalności dostawcy usług płatniczych lub miejscem wydania instrumentu płatniczego w Unii. Ponadto należy przypomnieć, że już rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/20121a zakazuje wszystkim handlowcom uzależniania przyjęcia płatności w euro od lokalizacji rachunku bankowego w danym państwie członkowskim.

 

__________________

 

1a Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/751 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie opłat interchange w odniesieniu do transakcji płatniczych realizowanych w oparciu o kartę (Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 1).

 

1b Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniająca dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylająca dyrektywę 2007/64/WE (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 35).

 

1c Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiające wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 924/2009 (Dz.U. L 94 z 30.3.2012, s. 22).

Poprawka    33

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 25

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(25)  W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2015/2366/UE28 wprowadzono ścisłe wymagania bezpieczeństwa dotyczące inicjowania i przetwarzania płatności elektronicznych, co zmniejszyło ryzyko oszustwa w stosunku do wszystkich nowych i bardziej tradycyjnych środków płatności, w szczególności płatności elektronicznych. Dostawcy usług płatniczych są zobowiązani do stosowania tzw. silnego uwierzytelnienia klienta, procesu uwierzytelnienia potwierdzającego tożsamość użytkownika usługi płatniczej lub transakcji płatniczej. W odniesieniu do zdalnych transakcji, takich jak płatności elektroniczne, wymogi bezpieczeństwa są jeszcze surowsze, zobowiązując do ustanowienia dynamicznego powiązania z kwotą transakcji i z rachunkiem odbiorcy, tak aby dodatkowo chronić użytkownika poprzez zminimalizowanie ryzyka w przypadku błędów lub prób oszustwa. Przepisy te zrównują do jednego poziomu ryzyko oszustw płatniczych w przypadku zakupów krajowych i transgranicznych, w związku z czym nie można powoływać się na takie ryzyko jako na argument uzasadniający odmowę zawarcia transakcji handlowej wewnątrz Unii lub stosowanie dyskryminacji w tym zakresie.

(25)  W dyrektywie 2015/2366/UE wprowadzono ścisłe wymagania bezpieczeństwa dotyczące inicjowania i przetwarzania płatności elektronicznych, co zmniejszyło ryzyko oszustwa w stosunku do wszystkich nowych i bardziej tradycyjnych środków płatności, w szczególności płatności elektronicznych. Dostawcy usług płatniczych są zobowiązani do stosowania tzw. silnego uwierzytelnienia konsumenta, procesu uwierzytelnienia potwierdzającego tożsamość użytkownika usługi płatniczej lub transakcji płatniczej. W odniesieniu do zdalnych transakcji, takich jak płatności elektroniczne, wymogi bezpieczeństwa są jeszcze surowsze, zobowiązując do ustanowienia dynamicznego powiązania z kwotą transakcji i z rachunkiem odbiorcy, tak aby dodatkowo chronić użytkownika poprzez zminimalizowanie ryzyka w przypadku błędów lub prób oszustwa. Przepisy te znacznie ograniczają ryzyko oszustw płatniczych w przypadku zakupów transgranicznych. Jeśli jednak w przypadku poleceń przelewu handlowiec może nie być w stanie odpowiednio sprawdzić zdolności kredytowej klienta lub wymagałoby to od niego zawarcia nowej lub zmienionej umowy z dostawcą rozwiązań w zakresie płatności, handlowiec powinien mieć możliwość zażądania płatności z góry za pomocą polecenia przelewu SEPA przed dokonaniem dostawy towarów bądź świadczeniem usługi. Odmienne traktowanie jest zatem uzasadnione, jeśli handlowiec nie ma innych możliwości sprawdzenia zdolności kredytowej konsumenta.

__________________

 

28 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniająca dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylająca dyrektywę 2007/64/WE (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 35).

 

Poprawka    34

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 26

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(26)  Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na stosowanie przepisów prawa konkurencji, w szczególności art. 101 i 102 TFUE. Umowy zakazujące handlowcom prowadzenia pasywnej sprzedaży w rozumieniu rozporządzenia Komisji (UE) nr 330/201029 w stosunku do określonych klientów czy klientów na określonych terytoriach co do zasady uznaje się za ograniczenie konkurencji i zwykle nie można ich wyłączyć z zakazu ustanowionego w art. 101 ust. 1 TFUE. Nawet jeżeli takie umowy nie są objęte zakresem art. 101 TFUE, w kontekście stosowania niniejszego rozporządzenia zakłócają one sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego i mogą być wykorzystywane w celu obchodzenia przepisów niniejszego rozporządzenia. Odnośne postanowienia tych umów i innych umów dotyczących pasywnej sprzedaży, które zobowiązują handlowców do działania z naruszeniem niniejszego rozporządzenia, powinny być zatem nieważne z mocy prawa. Niniejsze rozporządzenie, w szczególności jego przepisy dotyczące dostępu do towarów lub usług, nie powinno jednak wpływać na umowy ograniczające aktywną sprzedaż w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 330/2010.

(26)  Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na stosowanie przepisów prawa konkurencji, w szczególności art. 101 i 102 TFUE. Umowy zakazujące handlowcom prowadzenia pasywnej sprzedaży w rozumieniu rozporządzenia Komisji (UE) nr 330/201029 w stosunku do określonych grup konsumentów czy konsumentów na określonych terytoriach co do zasady uznaje się za ograniczenie konkurencji i zwykle nie można ich wyłączyć z zakazu ustanowionego w art. 101 ust. 1 TFUE. Odnośne postanowienia tych umów dotyczących pasywnej sprzedaży, które zobowiązują handlowców do działania z naruszeniem niniejszego rozporządzenia, powinny być zatem nieważne z mocy prawa. Niniejsze rozporządzenie, w szczególności jego przepisy dotyczące dostępu do towarów lub usług, nie powinno jednak wpływać na umowy ograniczające aktywną sprzedaż w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 330/2010.

__________________

__________________

29 Rozporządzenie Komisji (UE) nr 330/2010 z dnia 20 kwietnia 2010 r. w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych (Dz.U. L 102 z 23.4.2010, s. 1).

29 Rozporządzenie Komisji (UE) nr 330/2010 z dnia 20 kwietnia 2010 r. w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych (Dz.U. L 102 z 23.4.2010, s. 1).

Poprawka    35

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 27

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(27)  Państwa członkowskie powinny wyznaczyć co najmniej jeden organ odpowiedzialny za skuteczne monitorowanie i zapewnianie przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia. Państwa członkowskie powinny również zagwarantować, by w razie naruszenia niniejszego rozporządzenia na handlowców mogły być nakładane skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary.

(27)  Państwa członkowskie powinny wyznaczyć co najmniej jeden odpowiedzialny organ z niezbędnymi uprawnieniami do skutecznego monitorowania i zapewnienia przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia. Państwa członkowskie powinny również zagwarantować, by w razie naruszenia niniejszego rozporządzenia przeciwko handlowcom mogły być przyjmowane skuteczne, proporcjonalne i odstraszające środki.

Poprawka    36

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 28

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(28)  Konsumenci powinni mieć możliwość korzystania z pomocy odpowiedzialnych organów, ułatwiających rozwiązywanie sporów z handlowcami wynikających ze stosowania niniejszego rozporządzenia, w tym przy użyciu jednolitego formularza skargi.

(28)  Konsumenci powinni mieć sposobność korzystania z pomocy odpowiedzialnych jednostek, ułatwiających rozwiązywanie sporów z handlowcami wynikających ze stosowania niniejszego rozporządzenia. W tym celu państwa członkowskie powinny wyznaczyć jako jednostki odpowiedzialne za udzielanie pomocy między innymi punkty kontaktowe ds. internetowego rozstrzygania sporów, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 524/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady1a.

 

________________

 

1a Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (rozporządzenie w sprawie ODR w sporach konsumenckich) (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 1).

Poprawka    37

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 29

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(29)  Niniejsze rozporządzenie powinno podlegać regularnej ocenie w celu zaproponowania ewentualnych potrzebnych zmian. W pierwszej ocenie należy skupić się w szczególności na ewentualnym rozszerzeniu zakazu określonego w art. 4 ust. 1 lit. b) na usługi świadczone drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną, takich jak e-booki, muzyka, gry i oprogramowanie, oraz zapewnienie korzystania z takich przedmiotów i utworów, pod warunkiem że handlowiec ma wymagane prawa w odniesieniu do stosownych terytoriów.

(29)  Niniejsze rozporządzenie powinno podlegać regularnej ocenie w celu zaproponowania ewentualnych potrzebnych zmian. W pierwszej ocenie należy dogłębnie przeanalizować ogólny wpływ rozporządzenia na rynek wewnętrzny i transgraniczny handel elektroniczny. Należy się w niej skupić w szczególności na ewentualnym rozszerzeniu zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia na inne sektory. Należy przy tym należycie uwzględnić specyfikę każdego sektora. W szczególności ocena rozszerzenia rozporządzenia na usługi audiowizualne powinna być oparta na szczegółowych danych dotyczących cen i kosztów, jakie posiadają jedynie usługodawcy. W związku z tym dostawcy ci powinni współpracować w ramach tej oceny, aby ułatwić zbadanie, czy włączenie tych usług w zakres stosowania niniejszego rozporządzenia doprowadzi do zmiany modeli biznesowych na bardziej efektywne niż obecnie stosowane.

Poprawka    38

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 30

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(30)  Aby ułatwić skuteczne egzekwowanie przepisów niniejszego rozporządzenia, należy także umożliwić wykorzystywanie do tych celów mechanizmów zapewniających współpracę transgraniczną między właściwymi organami, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady30. Ponieważ jednak rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 ma zastosowanie jedynie do przepisów chroniących interesy konsumentów, środki te powinny być dostępne tylko wtedy, gdy klient jest konsumentem. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2006/2004.

(30)  Aby ułatwić skuteczne egzekwowanie przepisów niniejszego rozporządzenia, należy także umożliwić wykorzystywanie do tych celów mechanizmów zapewniających współpracę transgraniczną między właściwymi organami, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady30.

__________________

__________________

30 Rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów („rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów”) ( Dz.U. L 364 z 9.12.2004, s. 1).

30 Rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów („rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów”) ( Dz.U. L 364 z 9.12.2004, s. 1).

Poprawka    39

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 31

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(31)  Aby w odniesieniu do czynów sprzecznych z niniejszym rozporządzeniem można było występować z powództwami o zaprzestanie szkodliwych praktyk w celu ochrony zbiorowych interesów konsumentów na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/22/WE31, należy także zmienić tę dyrektywę, dodając odniesienie do niniejszego rozporządzenia w załączniku I.

(31)  Aby w odniesieniu do czynów sprzecznych z niniejszym rozporządzeniem można było występować z powództwami o zaprzestanie szkodliwych praktyk w celu ochrony zbiorowych interesów konsumentów na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/22/WE31, należy także zmienić tę dyrektywę, dodając odniesienie do niniejszego rozporządzenia w załączniku I. Należy też zachęcać konsumentów do wykorzystywania mechanizmów pozasądowego rozstrzygania sporów dotyczących zobowiązań umownych wynikających z umów sprzedaży online lub umów o świadczenie usług, ustanowionych na mocy rozporządzenia (UE) nr 524/2013.

__________________

__________________

31 Dyrektywa 2009/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie nakazów zaprzestania szkodliwych praktyk w celu ochrony interesów konsumentów (Dz.U. L 110 z 1.5.2009, s. 30).

31 Dyrektywa 2009/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie nakazów zaprzestania szkodliwych praktyk w celu ochrony interesów konsumentów (Dz.U. L 110 z 1.5.2009, s. 30).

Uzasadnienie

Poprawka ma na celu doprecyzowanie, że pozasądowe rozstrzyganie sporów może być odpowiednim środkiem rozwiązywania sporów w tej konkretnej dziedzinie.

Poprawka    40

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 32

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(32)  Handlowcy, organy publiczne i inne zainteresowane strony powinni mieć odpowiednio dużo czasu na dostosowanie się do przepisów niniejszego rozporządzenia i na zapewnienie jego przestrzegania. Z uwagi na szczególne cechy usług świadczonych drogą elektroniczną innych niż usługi, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz zapewnienie korzystania z takich utworów lub przedmiotów, w odniesieniu do świadczenia tych usług zakaz określony w art. 4 ust. 1 lit. b) powinien stosować się dopiero od późniejszej daty.

skreśla się

Poprawka    41

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 33

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(33)  Aby osiągnąć cel, jakim jest skuteczne zwalczanie bezpośredniej i pośredniej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klienta, jego miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności, należy przyjąć rozporządzenie, które jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Jest to konieczne, aby zagwarantować jednolite stosowanie przepisów dotyczących niedyskryminacji w całej Unii oraz wprowadzić je w życie w tym samym momencie. Wyłącznie rozporządzenie gwarantuje przejrzystość, jednolitość i pewność prawa w takim stopniu, aby klienci mogli czerpać pełne korzyści z tych przepisów.

(33)  Aby osiągnąć cel, jakim jest skuteczne zwalczanie bezpośredniej i pośredniej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową konsumenta, jego miejsce zamieszkania lub tymczasową lokalizację, należy przyjąć rozporządzenie, które jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Jest to konieczne, aby zagwarantować jednolite stosowanie przepisów dotyczących niedyskryminacji w całej Unii oraz ich wejście w życie w tym samym momencie. Wyłącznie rozporządzenie gwarantuje przejrzystość, jednolitość i pewność prawa w takim stopniu, aby konsumenci mogli czerpać pełne korzyści z tych przepisów.

Poprawka    42

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 34

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(34)  Jako że celu niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zapobiegania bezpośredniej i pośredniej dyskryminacji w transakcjach handlowych z handlowcami w Unii ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania klienta lub jego miejsce prowadzenia działalności, w tym zapobiegania blokowaniu geograficznemu, państwa członkowskie nie mogą osiągnąć w sposób wystarczający z uwagi na transgraniczny charakter problemu oraz niedostateczną jasność istniejących ram prawnych, natomiast ze względu na jego zakres i potencjalny wpływ na handel na rynku wewnętrznym możliwe jest lepsze osiągnięcie tego celu na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

(34)  Jako że celu niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zapobiegania bezpośredniej i pośredniej dyskryminacji w transakcjach handlowych z handlowcami w Unii ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania konsumentów lub ich tymczasową lokalizację, w tym zapobiegania blokowaniu geograficznemu, państwa członkowskie nie mogą osiągnąć w sposób wystarczający z uwagi na transgraniczny charakter problemu oraz niedostateczną jasność istniejących ram prawnych, natomiast ze względu na jego zakres i potencjalny wpływ na handel na rynku wewnętrznym możliwe jest lepsze osiągnięcie tego celu na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

Poprawka    43

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 35

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(35)  Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych ani zasad uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. W szczególności niniejsze rozporządzenie ma na celu pełne poszanowanie art. 16 i 17 Karty,

(35)  Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych ani zasad uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. W szczególności niniejsze rozporządzenie ma na celu zapewnienie pełnego poszanowania art. 11 (wolność wypowiedzi i informacji), 16 (wolność prowadzenia działalności gospodarczej), 17 (prawo własności) i 38 (ochrona konsumentów) Karty,

Poprawka    44

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 1

Artykuł 1

Cel i zakres

Przedmiot

1.  Niniejsze rozporządzenie ma na celu przyczynienie się do prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zapobieganie dyskryminacji opartej bezpośrednio lub pośrednio na przynależności państwowej klientów, ich miejscu zamieszkania lub miejscu prowadzenia działalności.

Niniejsze rozporządzenie ma na celu przyczynienie się do prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zapobieganie dyskryminacji opartej bezpośrednio lub pośrednio na przynależności państwowej konsumentów, ich miejscu zamieszkania lub tymczasowej lokalizacji oraz dalsze uzupełnienie art. 20 dyrektywy 2006/123/WE.

2.  Niniejsze rozporządzenie stosuje się do następujących sytuacji:

 

a)  gdy handlowiec sprzedaje towary, świadczy usługi lub zamierza to czynić w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym klient ma miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności;

 

b)  gdy handlowiec sprzedaje towary, świadczy usługi lub zamierza to czynić w tym samym państwie członkowskim, w którym klient ma miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności, lecz klient jest obywatelem innego państwa członkowskiego;

 

c)  gdy handlowiec sprzedaje towary, świadczy usługi lub zamierza to czynić w państwie członkowskim, w którym klient tymczasowo przebywa, nie zamieszkując ani nie posiadając miejsca prowadzenia działalności w tym państwie członkowskim.

 

3.  Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do rodzajów działalności, o których mowa w art. 2 ust. 2 dyrektywy 2006/123/WE.

 

4.  Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla przepisów mających zastosowanie w dziedzinie opodatkowania.

 

5.  Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez wpływu na akty prawa Unii dotyczące współpracy sądowej w sprawach cywilnych. Ze zgodności z niniejszym rozporządzeniem nie należy wywodzić, że handlowiec kieruje swoją działalność do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu lub zamieszkania w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 593/2008 i art. 17 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1215/2012.

 

6.  W zakresie, w jakim przepisy niniejszego rozporządzenia są sprzeczne z przepisami art. 20 ust. 2 dyrektywy 2006/123/WE, nadrzędne są przepisy niniejszego rozporządzenia.

 

Poprawka    45

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 1a

 

Zakres stosowania

 

1.  Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do sytuacji czysto wewnętrznych, w których wszystkie właściwe elementy transakcji zamykają się w obrębie jednego państwa członkowskiego.

 

2.  Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do rodzajów działalności, o których mowa w art. 2 ust. 2 dyrektywy 2006/123/WE.

 

3.  Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla przepisów mających zastosowanie w dziedzinie opodatkowania.

 

4.  W zakresie, w jakim przepisy niniejszego rozporządzenia są sprzeczne z przepisami art. 20 ust. 2 dyrektywy 2006/123/WE, nadrzędne są przepisy niniejszego rozporządzenia.

 

5.  Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla mającego zastosowanie prawa Unii dotyczącego współpracy sądowej w sprawach cywilnych. Z samej tylko zgodności z niniejszym rozporządzeniem nie należy wywodzić, że handlowiec kieruje swoją działalność do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu lub zamieszkania w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 593/2008 i art. 17 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1215/2012. W szczególności w sytuacji, w której handlowiec działający zgodnie z art. 3, 4 i 5 nie blokuje lub nie ogranicza konsumentowi dostępu do swojego interfejsu internetowego nie przekierowuje konsumenta do wersji swojego interfejsu internetowego, różniącej się od interfejsu internetowego, do którego konsument pierwotnie usiłował uzyskać dostęp, bez względu na jego przynależność państwową lub miejsce zamieszkania, nie stosuje różnych ogólnych warunków dostępu przy sprzedaży towarów lub świadczeniu usług w sytuacjach określonych w niniejszym rozporządzeniu, lub gdy handlowiec akceptuje w sposób niedyskryminujący instrumenty płatnicze pochodzące z innego państwa członkowskiego, handlowca tego nie uznaje się – jedynie na tych podstawach – za kierującego swoją działalność do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu lub zamieszkania.

 

Ponadto handlowca nie uznaje się za kierującego swoją działalność do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu lub zamieszkania, gdy handlowiec działający zgodnie z niniejszym rozporządzeniem podejmuje kroki racjonalnie oczekiwane lub żądane przez konsumenta lub wymagane prawem w celu udzielenia konsumentowi niezbędnej informacji i pomocy, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio, poprzez powiązanie konsumenta z osobami trzecimi, które mogą udzielić wymaganej pomocy.

Poprawka    46

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje określone w art. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 282/2011, art. 2 pkt 10, 20 i 30 rozporządzenia (UE) nr 2015/751 Parlamentu Europejskiego i Rady32 oraz art. 4 pkt 8, 9, 11, 12, 14, 23, 24 i 30 dyrektywy (UE) 2015/2366.

Do celów niniejszego rozporządzenia:

 

a)   „usługi świadczone drogą elektroniczną” mają znaczenie przypisane temu terminowi w art. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 282/2011;

 

b)   „opłata interchange” ma znaczenie przypisane temu terminowi w art. 2 pkt 10 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 2015/751;

 

c)   „instrument płatniczy oparty na karcie” ma znaczenie przypisane temu terminowi w art. 2 pkt 20 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 2015/751;

 

d)   „marka płatnicza” ma znaczenie przypisane temu terminowi w art. 2 pkt 30 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 2015/751;

 

e)   „transakcja płatnicza” ma znaczenie przypisane temu terminowi w art. 4 pkt 5 dyrektywy (UE) 2015/2366;

 

f)   „płatnik” ma znaczenie przypisane temu terminowi w art. 4 pkt 8 dyrektywy (UE) 2015/2366;

 

g)   „dostawca usług płatniczych” ma znaczenie przypisane temu terminowi w art. 4 pkt 11 dyrektywy (UE) 2015/2366;

 

h)   „rachunek płatniczy” ma znaczenie przypisane temu terminowi w art. 4 pkt 12 dyrektywy (UE) 2015/2366;

 

i)   „instrument płatniczy” ma znaczenie przypisane temu terminowi w art. 4 pkt 14 dyrektywy (UE) 2015/2366;

 

j)   „polecenie zapłaty” ma znaczenie przypisane temu terminowi w art. 4 pkt 23 dyrektywy (UE) 2015/2366;

 

k)   „polecenie przelewu” ma znaczenie przypisane temu terminowi w art. 4 pkt 24 dyrektywy (UE) 2015/2366;

 

l)   „silne uwierzytelnianie klienta” ma znaczenie przypisane temu terminowi w art. 4 pkt 30 dyrektywy (UE) 2015/2366;

__________________

 

32 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/751 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie opłat interchange w odniesieniu do transakcji płatniczych realizowanych w oparciu o kartę (Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 1).

 

Poprawka    47

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 2 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Stosuje się również następujące definicje:

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się również następujące definicje:

Poprawka    48

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 2 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  „klient” oznacza konsumenta lub przedsiębiorstwo, który/e jest obywatelem państwa członkowskiego lub posiada miejsce zamieszkania bądź miejsce prowadzenia działalności w państwie członkowskim, i zamierza kupić lub kupuje towar lub usługę w Unii w celach innych niż odsprzedaż;

skreśla się

Uzasadnienie

W celu zagwarantowania swobody zawierania umów umowy między przedsiębiorstwami (B2B) powinny być wyłączone z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, z tym skutkiem, że rozporządzenie ma zastosowanie wyłącznie do umów B2C.

Poprawka    49

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 2 – litera d

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  „ogólne warunki dostępu” oznaczają wszystkie warunki i inne informacje, w tym ceny sprzedaży, regulujące dostęp klientów do towarów lub usług oferowanych do sprzedaży przez handlowca, które to warunki i informacje są ustanawiane, stosowane i udostępniane ogółowi społeczeństwa przez handlowca lub na jego rzecz oraz mają zastosowanie w przypadku braku indywidualnie wynegocjowanej umowy między handlowcem i klientem;

d)  „ogólne warunki dostępu” oznaczają wszystkie warunki i inne informacje, w tym ceny sprzedaży netto, regulujące dostęp konsumentów do towarów lub usług oferowanych do sprzedaży przez handlowca, które to warunki i informacje są ustanawiane, stosowane i udostępniane ogółowi społeczeństwa przez handlowca lub na jego rzecz oraz mają zastosowanie w przypadku braku indywidualnie wynegocjowanej umowy między handlowcem i konsumentem;

Poprawka    50

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 2 – litera e

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

e)  „towary” oznaczają wszelkie materialne rzeczy ruchome, z wyjątkiem rzeczy sprzedawanych w drodze egzekucji lub w inny sposób z mocy prawa; w rozumieniu niniejszego rozporządzenia za „towary” uznaje się wodę, gaz i energię elektryczną, jeżeli są one wystawione na sprzedaż w ograniczonej objętości lub w określonej ilości;

e)  „towary” oznaczają wszelkie materialne rzeczy ruchome, z wyjątkiem (i) rzeczy sprzedawanych w drodze egzekucji lub w inny sposób z mocy prawa oraz (ii) wody, gazu i energii elektrycznej, chyba że są one wystawione na sprzedaż w ograniczonej objętości lub w określonej ilości;

Uzasadnienie

Dostosowanie do wniosku dotyczącego sprzedaży online.

Poprawka    51

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 2 – litera f

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

f)  „interfejs internetowy” oznacza oprogramowanie, w tym strony internetowe i aplikacje, obsługiwane przez handlowca lub na jego rzecz, które służy do zapewnienia klientom dostępu do towarów lub usług handlowca w celu zawarcia transakcji handlowej dotyczącej tych towarów lub usług;

f)  „interfejs internetowy” oznacza oprogramowanie, w tym stronę internetową lub jej część oraz aplikacje mobilne, obsługiwane przez handlowca lub na jego rzecz, które służy do zapewnienia konsumentom dostępu do towarów lub usług handlowca w celu zawarcia transakcji handlowej dotyczącej tych towarów lub usług;

Poprawka    52

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – akapit 2 – litera f a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

fa)  „internetowa platforma handlowa” oznacza usługę cyfrową, która umożliwia konsumentom zawieranie umów sprzedaży online lub umów o świadczenie usług online z handlowcami na stronie internetowej platformy handlowej albo na stronie internetowej handlowca, który korzysta z usług komputerowych świadczonych przez internetową platformę handlową;

Poprawka  53

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 3

Artykuł 3

Dostęp do interfejsów internetowych

Dostęp do interfejsów internetowych

1.  Handlowcy nie mogą, poprzez zastosowanie środków technicznych lub innego rodzaju, blokować lub ograniczać klientom dostęp do swojego interfejsu internetowego ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności.

1.  Handlowiec i internetowa platforma handlowa nie mogą, poprzez zastosowanie środków technicznych lub innego rodzaju, blokować lub ograniczać klientom dostępu do swojego interfejsu internetowego ze względów związanych z przynależnością państwową konsumenta, jego miejscem zamieszkania lub tymczasową lokalizacją.

2.  Handlowcy nie mogą ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności przekierowywać klientów do wersji swojego interfejsu internetowego, która różni się od interfejsu internetowego, do którego klient pierwotnie usiłował uzyskać dostęp, pod względem układu, używanego języka lub innych cech charakterystycznych, które czynią ten interfejs specyficznym dla klientów o określonej przynależności państwowej, miejscu zamieszkania lub miejscu prowadzenia działalności, chyba że przed takim przekierowaniem klient udzieli na nie wyraźnej zgody.

2.  Handlowiec nie może ze względów związanych z przynależnością państwową konsumenta, jego miejscem zamieszkania lub tymczasową lokalizacją przekierowywać konsumenta do wersji swojego interfejsu internetowego, która różni się od interfejsu internetowego, do którego konsument początkowo usiłował uzyskać dostęp, pod względem układu, używanego języka lub innych cech charakterystycznych, które czynią ten interfejs specyficznym dla konsumenta o określonej przynależności państwowej, miejscu zamieszkania lub tymczasowej lokalizacji, chyba że konsument udzieli wyraźnej zgody na takie przekierowanie.

 

Jeżeli handlowiec zezwala konsumentowi wyrażenie jasnej preferencji w odniesieniu do osobistego konta, którą to preferencję konsument może w każdym czasie zmienić, handlowiec jest uprawniony do standardowego przekierowania tego konsumenta do określonej strony docelowej, pod warunkiem że strona ta umożliwia czytelny i prosty dostęp do interfejsu internetowego, do którego konsument pierwotnie usiłował uzyskać dostęp.

Jeżeli takie przekierowanie następuje za wyraźną zgodą klienta, pierwotna wersja interfejsu internetowego musi pozostać dla niego łatwo dostępna.

Jeżeli takie przekierowanie następuje za wyraźną zgodą konsumenta, wersja interfejsu internetowego, do którego konsument początkowo usiłował uzyskać dostęp, musi pozostać dla niego łatwo dostępna.

3.  Zakazy określone w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli blokowanie, ograniczanie dostępu lub przekierowywanie w odniesieniu do określonych klientów lub klientów na określonych terytoriach jest konieczne w celu zapewnienia zgodności z wymogiem określonym w prawie Unii lub w prawie państw członkowskich zgodnie z prawem Unii.

3.  Zakazy określone w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli blokowanie czy ograniczanie dostępu lub przekierowywanie w odniesieniu do określonych grup konsumentów lub konsumentów na określonych terytoriach jest konieczne w celu przestrzegania przez handlowca lub internetową platformę handlową wymogu określonego w prawie Unii lub w prawie państwa członkowskiego zgodnie z prawem Unii. Handlowiec lub internetowa platforma handlowa jasno i wyraźnie uzasadniają przyczyny tej zgodności w języku interfejsu internetowego, do którego klient początkowo usiłował uzyskać dostęp.

4.  Jeżeli handlowiec blokuje lub ogranicza dostęp konsumentów do interfejsu internetowego lub przekierowuje klientów do innej wersji interfejsu internetowego zgodnie z ust. 4, podaje on jasne uzasadnienie. Uzasadnienie to podaje się w języku interfejsu internetowego, do którego klient pierwotnie usiłował uzyskać dostęp.

 

 

(Zmiana techniczna nie dotyczy wersji polskiej).

Poprawka    54

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 4

Artykuł 4

Dostęp do towarów lub usług

Dostęp do towarów lub usług

1.  Handlowcy nie różnicują ogólnych warunków dostępu do swoich towarów lub usług ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności w następujących sytuacjach:

1.  Handlowiec nie różnicuje ogólnych warunków dostępu do swoich towarów lub usług ze względów związanych z przynależnością państwową konsumenta, jego miejscem zamieszkania lub tymczasową lokalizacją w sytuacjach, gdy konsument usiłuje:

a)  gdy handlowiec sprzedaje towary, które nie są dostarczane za granicę do państwa członkowskiego klienta przez handlowca lub na jego rzecz;

a)  zakupić towary, zaś handlowiec oferuje dostępu dostawę tych towarów do miejsca w innym państwie członkowskim niż państwo członkowskie miejsca zamieszkania konsumenta, włącznie z możliwością odbioru towarów w miejscu uzgodnionym pomiędzy konsumentem a handlowcem;

b)  gdy handlowiec świadczy usługi drogą elektroniczną inne niż usługi, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów;

b)  uzyskać od handlowca usługi świadczone drogą elektroniczną inne niż usługi, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów;

 

ba)  uzyskać usługi świadczone drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną i korzystanie z tych utworów lub przedmiotów, w odniesieniu do których handlowiec dysponuje wymaganymi prawami lub nabył licencję na korzystanie z takich treści na określonych terytoriach;

c)  gdy handlowiec świadczy usługi inne niż określone w lit. b), a usługi te są świadczone klientowi w lokalu handlowca lub w miejscu, w którym handlowiec fizycznie prowadzi działalność, w państwie członkowskim innym niż to, którego obywatelem jest klient lub w którym ma on miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności.

c)  uzyskać od handlowca usługi inne niż świadczone drogą elektroniczną, a usługi te są świadczone konsumentowi w miejscu, w którym handlowiec fizycznie prowadzi działalność, w państwie członkowskim innym niż to, w którym konsument ma miejsce zamieszkania.

 

1a.  Zakaz określony w ust. 1 nie uniemożliwia handlowcowi stosowania zróżnicowanych ogólnych warunków dostępu w różnych państwach członkowskich lub w obrębie jednego państwa członkowskiego, które są oferowane konsumentom na określonym terytorium lub określonej grupie konsumentów, o ile nie są one stosowane ze względów związanych z przynależnością państwową, miejscem zamieszkania lub tymczasową lokalizacją.

 

1b.  Zakaz określony w ust. 1 nie wiąże się z obowiązkiem przestrzegania przez handlowca krajowych wymogów prawnych lub informowania klientów o tych wymogach, jeśli handlowiec nie prowadzi działalności w określonym państwie członkowskim ani jej do tego państwa nie kieruje.

2.   Zakaz określony w ust. 1 lit. b) nie ma zastosowania do handlowców zwolnionych z VAT na podstawie przepisów tytułu XII rozdział 1 dyrektywy 26/112/WE.

2.   Zakaz określony w ust. 1 lit. b) nie ma zastosowania do handlowców zwolnionych z VAT na podstawie przepisów tytułu XII rozdział 1 dyrektywy 26/112/WE.

3.   Zakaz określony w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli szczególny przepis prawa Unii lub prawa państwa członkowskiego zgodnie z prawem Unii uniemożliwia handlowcowi sprzedaż towarów lub świadczenie usług określonym klientom lub klientom na określonych terytoriach.

3.   Zakaz określony w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli szczególny przepis prawa Unii lub prawa państwa członkowskiego zgodnie z prawem Unii uniemożliwia handlowcowi sprzedaż danych towarów lub świadczenie danych usług określonym grupom konsumentów lub konsumentom na określonych terytoriach.

W odniesieniu do sprzedaży książek zakaz określony w ust. 1 nie uniemożliwia handlowcom stosowania różnych cen wobec klientów na określonych terytoriach, jeżeli handlowcy są do tego zobowiązani przepisami prawa państw członkowskich zgodnie z prawem Unii.

W odniesieniu do sprzedaży książek, w tym książek w wersji elektronicznej, zakaz określony w ust. 1 nie narusza specjalnych przepisów prawnych dotyczących ustalania cen w państwach członkowskich zgodnie z prawem Unii.

Poprawka    55

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 5

Artykuł 5

Brak dyskryminacji ze względów związanych z płatnością

Brak dyskryminacji ze względów związanych z płatnością

1.  Handlowcy nie mogą ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności, lokalizacją rachunku płatniczego, miejscem prowadzenia działalności dostawcy usług płatniczych lub miejscem wydania instrumentu płatniczego w Unii stosować zróżnicowanych warunków płatności w odniesieniu do sprzedaży towarów lub świadczenia usług, jeżeli:

1.  Handlowiec nie może ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub tymczasową lokalizacją, lokalizacją rachunku płatniczego, miejscem prowadzenia działalności dostawcy usług płatniczych lub miejscem wydania instrumentu płatniczego w Unii stosować zróżnicowanych warunków transakcji płatności, jeżeli:

a)  płatności tych dokonuje się w drodze transakcji elektronicznych za pomocą polecenia przelewu, polecenia zapłaty lub instrumentu płatniczego opartego na karcie w obrębie tej samej marki płatniczej;

a)  tej transakcji płatności dokonuje się w drodze transakcji elektronicznej za pomocą polecenia przelewu, polecenia zapłaty lub instrumentu płatniczego opartego na karcie w obrębie tej samej marki płatniczej i kategorii;

b)  odbiorca może żądać silnego uwierzytelnienia klienta przez płatnika zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/2366; oraz

b)  wymogi dotyczące uwierzytelnienia realizuje się zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/2366; oraz

c)  płatności dokonuje się w walucie akceptowanej przez odbiorcę.

c)  transakcji płatności dokonuje się w walucie akceptowanej przez handlowca.

 

1a.  Gdy jest to uzasadnione obiektywnymi przyczynami, zakaz określony w ust. 1 nie wyłącza prawa handlowca do zatrzymania towarów lub wstrzymania świadczenia odnośnej usługi do czasu, gdy otrzyma on potwierdzenie, że transakcja płatnicza została prawidłowo zainicjowana.

2.  Zakaz określony w ust. 1 nie wyklucza żądania przez handlowców opłat za korzystanie z instrumentu płatniczego opartego na karcie, w przypadku którego opłaty interchange nie są uregulowane w rozdziale II rozporządzenia (UE) 2015/751, ani za usługi płatnicze, do których nie ma zastosowania rozporządzenie (UE) nr 260/2012. Opłaty te nie mogą przekraczać kosztów ponoszonych przez handlowca z tytułu korzystania z instrumentu płatniczego.

2.  Zakaz określony w ust. 1 nie wyklucza nakładania przez handlowca opłaty za korzystanie z instrumentu płatniczego opartego na karcie, w przypadku którego opłaty interchange nie są uregulowane w rozdziale II rozporządzenia (UE) 2015/751, lub za usługi płatnicze, do których nie ma zastosowania rozporządzenie (UE) nr 260/2012, chyba że państwo członkowskie siedziby handlowca zakazało takich opłat lub ograniczyło je zgodnie z art. 62 ust. 5 dyrektywy (UE) 2015/2366. Opłaty te nie mogą przekraczać bezpośrednich kosztów ponoszonych przez handlowca z tytułu korzystania z instrumentu płatniczego.

 

2a.  Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie wyklucza możliwości zażądania przez handlowca, w przypadku poleceń przelewu, płatności z góry za pomocą polecenia przelewu SEPA przed wysłaniem towaru lub wykonaniem usługi, jeżeli nie ma on innej możliwości zapewnienia, aby nabywca spełnił swoje zobowiązanie do zapłaty.

Poprawka    56

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Umowy, które w odniesieniu do pasywnej sprzedaży nakładają na handlowców obowiązek działania niezgodnie z niniejszym rozporządzeniem, są nieważne z mocy prawa.

Postanowienia umowne, które w odniesieniu do pasywnej sprzedaży w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 330/2010 nakładają na handlowców obowiązek działania niezgodnie z niniejszym rozporządzeniem, są nieważne z mocy prawa.

Poprawka    57

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – nagłówek

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Egzekwowanie przepisów przez organy państw członkowskich

Egzekwowanie przepisów

Poprawka    58

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Każde państwo członkowskie wyznacza organ lub organy odpowiedzialne za egzekwowanie przepisów niniejszego rozporządzenia. Państwa członkowskie zapewniają, aby organ lub organy wyznaczone w celu egzekwowania zgodności z niniejszym rozporządzeniem dysponowały odpowiednimi i skutecznymi środkami.

1.  Każde państwo członkowskie wyznacza organ lub organy odpowiedzialne za właściwe i skuteczne egzekwowanie przepisów niniejszego rozporządzenia. Nie naruszając innych mechanizmów informacji i współpracy, organy te są odpowiedzialne za zapewnienie współpracy transgranicznej z organami w innych państwach członkowskich za pomocą odpowiednich środków.

Poprawka    59

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia oraz wprowadzają wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić ich stosowanie. Ustanowione kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

2.  Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące środków obowiązujących w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia oraz zapewniają ich stosowanie. Środki, o których mowa, są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Poprawka     60

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  O środkach, o których mowa w ust. 2, informuje się Komisję i podaje się je do wiadomości publicznej na stronie internetowej Komisji.

Poprawka    61

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Każde państwo członkowskie powierza organowi lub organom odpowiedzialność za udzielanie konsumentom praktycznej pomocy w przypadku, gdy między konsumentem a handlowcem wyniknie spór dotyczący stosowania niniejszego rozporządzenia. Każde państwo członkowskie wyznacza organ lub organy odpowiedzialne za wykonywanie tego zadania.

Każde państwo członkowskie wyznacza organ lub organy odpowiedzialne za udzielanie konsumentom praktycznej pomocy w sytuacji, gdy między konsumentem a handlowcem wyniknie spór dotyczący stosowania niniejszego rozporządzenia.

Uzasadnienie

Dostosowanie do struktury w art. 7 ust. 1.

Poprawka    62

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Organy, o których mowa w ust. 1, proponują konsumentom jednolity wzór formularza do składania skarg do organów, o których mowa w ust. 1 i w art. 7 ust. 1. Komisja pomaga tym organom w opracowaniu tego wzoru formularza.

skreśla się

Uzasadnienie

Uregulowanie jest niepotrzebne, ponieważ wzór formularza obejmowałby różne naruszenia określone w niniejszym rozporządzeniu i mógłby obejmować dwa różne organy.

Poprawka    63

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 9

Artykuł 9

Klauzula przeglądowa

Klauzula przeglądowa

1.  Do dnia [date: five years after the entry into force of this Regulation], a następnie co pięć lat Komisja składa sprawozdanie z oceny niniejszego rozporządzenia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu. Sprawozdaniu temu, w stosownych przypadkach, towarzyszy wniosek dotyczący zmiany niniejszego rozporządzenia w świetle zmian prawnych, technicznych i gospodarczych.

1.  Do dnia [data: trzy lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia], a następnie co pięć lat Komisja składa sprawozdanie z oceny niniejszego rozporządzenia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu. Sprawozdaniu temu, w stosownych przypadkach, towarzyszy wniosek dotyczący zmiany niniejszego rozporządzenia w świetle zmian prawnych, technicznych i gospodarczych.

2.  Pierwszą spośród ocen, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się w szczególności w celu ustalenia, czy zakaz określony w art. 4 ust. 1 lit. b) powinien mieć zastosowanie także do usług świadczonych drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz zapewnienie korzystania z takich przedmiotów i utworów, pod warunkiem że handlowiec ma wymagane prawa w odniesieniu do stosownych terytoriów.

2.  Pierwszą spośród ocen, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się w szczególności w celu oceny ogólnego wpływu niniejszego rozporządzenia na rynek wewnętrzny i transgraniczny handel elektroniczny. W szczególności w trakcie pierwszej dogłębnej oceny ustala się, czy zakresem niniejszego rozporządzenia należy objąć dodatkowe sektory, takie jak sektor usług audiowizualnych, finansowych, transportowych, łączności elektronicznej lub opieki zdrowotnej, z należytym uwzględnieniem specyfiki każdego sektora.

Poprawka    64

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 dodaje się punkt [number] w brzmieniu: „[number] [full title of this Regulation] (Dz.U. L XX z XX.XX.Year, s. X), wyłącznie wtedy, gdy klient jest konsumentem w rozumieniu art. 2 ust. 3 rozporządzenia nr XXXX/Year.”.

1.  W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 dodaje się punkt [numer] w brzmieniu: „[numer] [pełen tytuł niniejszego rozporządzenia] (Dz.U. L XX z XX.XX.Rok, s. X)”.

Poprawka    65

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 11 – akapit 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Art. 4 ust. 1 lit. b) stosuje się jednak od dnia 1 lipca 2018 r.

skreśla się

(1)

Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym


UZASADNIENIE

I. Wprowadzenie

W dniu 25 maja 2016 r. Komisja Europejska przedstawiła – jako element pakietu dotyczącego handlu elektronicznego – wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności. Celem rozporządzenia jest zapewnienie klientom takiego samego dostępu do towarów i usług, jakim cieszą się klienci lokalni. Rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dyrektywy usługowej (art. 20), która ustanawia już zasadę niedyskryminacji, ale okazała się trudna do wyegzekwowania w praktyce z powodu niepewności prawnej co do tego, jakie praktyki są uznawane (lub nie) za uzasadnione.

Celem rozporządzenia jest zapewnienie większej pewności prawa i wykonalności poprzez określenie konkretnych sytuacji, w których nie może być żadnego uzasadnionego powodu dyskryminacji ze względu na przynależność państwową lub miejsce zamieszkania. Ponadto w proponowanym rozporządzeniu zakazuje się blokowania dostępu do stron internetowych oraz stosowania automatycznego przekierowywania bez uprzedniej zgody klienta. Proponowane rozporządzenie zawiera również przepisy dotyczące niedyskryminacji w ramach akceptowanych sposobów płatności.

Rozporządzenie jest częścią ogólnej strategii pobudzenia transgranicznego handlu elektronicznego – stanowiącego kluczowy czynnik wzrostu gospodarczego – poprzez zapewnienie lepszego dostępu do towarów i usług, budowanie zaufania i zagwarantowanie większej pewności oraz zmniejszenie obciążeń administracyjnych.

II. Stanowisko sprawozdawczyni

Sprawozdawczyni zgadza się z ogólnym celem wniosku Komisji, a mianowicie wykorzystaniem pełnego potencjału rynku wewnętrznego jako obszaru bez granic wewnętrznych, w którym zapewniony jest swobodny przepływ towarów i usług. Rynek wewnętrzny jest daleki od urzeczywistnienia. Przy rocznej stopie wzrostu w UE wynoszącej średnio ponad 13 % handel elektroniczny jest główną siłą napędową wzrostu gospodarczego. Jednak tylko 15 % konsumentów zrobiło zakupy przez internet w innym państwie UE, zaś 8 % handlowców dokonało sprzedaży transgranicznej (w porównaniu z 24 % na poziomie krajowym). Handlowcy i konsumenci nadal napotykają bariery. W środowisku internetowym bariery takie stają się natychmiast widoczne – np. dla konsumentów jest niezrozumiałe, dlaczego uniemożliwia im się dostęp do niektórych stron internetowych, dlaczego nie mogą dokonywać zakupu niektórych towarów w innych państwach członkowskich lub dlaczego mają płacić inną cenę wyłącznie ze względu na swoją przynależność państwową lub miejsce zamieszkania.

Jednocześnie istnieją jasno uzasadnione powody takiego zróżnicowanego traktowania ze strony handlowców. Jednym z takich powodów może być na przykład fakt, że handlowiec nie posiada wymaganych praw własności intelektualnej na danym terytorium. Handlowcy mogą też rozważyć narzucenie różnych warunków dostępu na przykład z powodu dodatkowych kosztów ponoszonych ze względu na odległość lub charakterystykę techniczną świadczenia usługi lub odmienne warunki rynkowe.

Wniosek Komisji jest pozytywnym krokiem we właściwym kierunku. Zapewnia on większą jasność dzięki określeniu konkretnych sytuacji, w których dyskryminacji ze względu na przynależność państwową lub miejsce zamieszkania nie można w żadnym wypadku uznać za uzasadnioną. Wprowadza również konieczną jasność co do rodzaju działań uznawanych za nieakceptowalne w postaci zakazu blokowania dostępu i przepisów dotyczących niedyskryminacji w ramach akceptowanych środków płatności. We wniosku Komisji bez odpowiedzi pozostają jednak ważne aspekty.

1.  Pewność prawa dla konsumentów i handlowców

Sprawozdawczyni jest zdania, że jednym z powodów, dla których handlowcy mogą niechętnie nawiązywać stosunki handlowe z konsumentami z innych państw członkowskich, jest niepewność prawa oraz związane z nią ryzyko w odniesieniu do obowiązujących przepisów w zakresie ochrony konsumentów, ochrony środowiska lub etykietowania. Kwestia ta nie została uwzględniona we wniosku Komisji, który pozostawia liczne niepewności tak dla handlowców, jak dla konsumentów.

Aby rozwiązać ten problem, sprawozdawczyni proponuje wprowadzenie nowego art. 8a dotyczącego prawa właściwego i jurysdykcji. Artykuł ten ma na celu doprecyzowanie, że w przypadkach, w których handlowiec wyraźnie wskazuje na zamiar sprzedaży na rzecz konsumentów z co najmniej jednego państwa członkowskiego, a konsument z innego państwa członkowskiego pragnie zawrzeć z tym handlowcem umowę z tytułu praw przyznanych na mocy art. 4 przedmiotowego rozporządzenia, handlowiec będzie traktował konsumenta w taki sam sposób, jak traktuje lokalnych konsumentów. Innymi słowy handlowiec mógłby stosować wymogi w zakresie ochrony konsumentów, ochrony środowiska, etykietowania lub bezpieczeństwa produktu obowiązujące w jego państwie członkowskim. Analogicznie sądem właściwym powinien być sąd państwa członkowskiego handlowca.

2.  Zakres zastosowania

W trosce o proporcjonalność sprawozdawczyni proponuje ograniczenie zakresu stosowania tego rozporządzenia wyłącznie do konsumentów, z jednym istotnym wyjątkiem: mianowicie w przypadku umów podwójnego zastosowania, które skupiają się na handlu w ograniczonym stopniu, taką osobę również należy uznawać za konsumenta.

Sprawozdawczyni może się zgodzić, aby na obecnym etapie – w miarę możliwości – zakres stosowania rozporządzenia był powiązany z zakresem dyrektywy usługowej w celu zapewnienia spójności: innymi słowy by usługi o charakterze nieekonomicznym świadczone w interesie ogólnym, usługi transportowe, usługi audiowizualne, gry hazardowe, opieka zdrowotna i niektóre inne usługi były wyłączone z zakresu stosowania rozporządzenia. Sprawozdawczyni uważa jednak, że należy dokonać oceny tego aspektu w kontekście pierwszego przeglądu rozporządzenia.

Sprawozdawczyni nie zgadza się natomiast z Komisją w kwestii tego, jak traktować świadczone drogą elektroniczną usługi udostępniania i wykorzystywania utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną. Sprawozdawczyni uważa, że zachodzi wiele przypadków dyskryminacji w odniesieniu do usług świadczonych drogą elektroniczną, takich jak e-książki, e-muzyka, gry lub oprogramowanie. W związku z tym proponuje włączenie ich do zakresu stosowania art. 4, pod warunkiem, że handlowiec posiada wymagane prawa w odniesieniu do odnośnych terytoriów.

3.  Dodatkowe wyjaśnienia

Ponadto sprawozdawczyni proponuje szereg wyjaśnień do projektu tekstu Komisji. Obejmują one w szczególności:

•  wyjaśnienie, że zakaz dyskryminacji dotyczy nie tylko przynależności państwowej i miejsca zamieszkania, ale także tymczasowej lokalizacji

•  wyjaśnienie, że wyłączone są sytuacje o charakterze czysto wewnętrznym, pozbawione elementu transgranicznego (art. 1a)

•  uproszczenie w odniesieniu do dostępu do interfejsów internetowych, o którym mowa w art. 3: sprawozdawczyni uważa, że zaproponowany przez Komisję przepis dotyczący wyraźnej zgody byłby zbyt uciążliwy zarówno dla przedsiębiorstw, jak i dla konsumentów, oraz uważa, że wystarczający będzie obowiązek udzielenia informacji dotyczących przekierowania, a także pełen dostęp do oryginalnego interfejsu. Sprawozdawczyni precyzuje, że wyjaśnienia mają być udzielane w języku interfejsu internetowego. Sprawozdawczyni uważa również, że dostęp do interfejsów internetowych nie powinien być ograniczany nie tylko przez handlowców, ale także przez internetowe platformy handlowe.

•  wyjaśnienie w art. 4, że handlowcy mogą w dalszym ciągu stosować zróżnicowane ogólne warunki dostępu między państwami członkowskimi lub w obrębie państwa członkowskiego, oferowane konsumentom na określonym terytorium lub określonej grupie konsumentów, o ile nie są oni zdefiniowani na podstawie przynależności państwowej, miejsca zamieszkania lub tymczasowej lokalizacji. Innymi słowy handlowiec miałby wciąż możliwość oferowania różnych cen na różnych portalach internetowych, dopóki konsument wchodzący do danego sklepu internetowego z innego państwa członkowskiego jest w stanie kupić produkt na takich samych warunkach, jak konsument lokalny.

•  wyjaśnienie w art. 5 dotyczącym metod płatności w celu uniknięcia wzmożonego ryzyka oszustw związanych z pewnymi metodami płatności, polegające na tym, że handlowiec ma prawo zatrzymania towaru lub wstrzymania usługi do czasu otrzymania potwierdzenia, że transakcja płatnicza została prawidłowo zainicjowana.


OPINIA Komisji Prawnej(*) (4.4.2017)

dla Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE

(COM(2016)0289 – C8-0192/2016 – 2016/0152(COD))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Lidia Joanna Geringer de Oedenberg

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji, uważa jednak, że nie idzie on wystarczająco daleko w zakresie likwidacji blokowania geograficznego. Elektroniczne dostarczanie nieaudiowizualnych utworów lub lub świadczenie usług chronionych prawem autorskim, w tym książek elektronicznych, gier komputerowych, oprogramowania i muzyki, powinno być włączone w zakres stosowania niniejszego rozporządzenia od chwili jego wejścia w życie, a podczas pierwszego przeglądu po upływie dwóch lat stosowania należy dokonać oceny, czy utwory audiowizualne również powinny zostać objęte tym rozporządzeniem. Warunkiem wstępnym takiego włączenia w zakres stosowania jest jednak posiadanie przez handlowca licencji na prawo autorskie do danych utworów lub przysługiwanie mu prawa do nich w innej formie na wszystkich odnośnych terytoriach. Ponadto niezbędne jest zapewnienie jasności prawa w odniesieniu do pojęcia „kierowanie swojej działalności do”, zwłaszcza w tych przypadkach, w których handlowiec ukierunkowuje się na konkretne państwo członkowskie, a dostępny wybór porządków prawnych prowadzi do zastosowania prawa obowiązującego w państwie członkowskim konsumenta. Nie powinno być żadnych wątpliwości co do zasad, jakie należy stosować w takich sytuacjach. Jednakże zasadnicze znaczenie ma również zapobieganie dyskryminacji ze strony handlowców w innych przypadkach i zobowiązanie ich do prowadzenia sprzedaży na rzecz konsumentów i innych handlowców niezależnie od kraju pochodzenia lub zamieszkania konsumenta. W związku z tym w przypadku takich nieukierunkowanych transakcji należałoby stosować prawo obowiązujące w państwie członkowskim sprzedawcy, między innymi w celu ułatwienia życia małym i średnim przedsiębiorstwom, dla których obciążenia związane z zapewnieniem zasobów do skutecznego prowadzenia handlu z konsumentami z kilku różnych systemów prawnych byłyby nieproporcjonalnie duże. Sprawą o podstawowym znaczeniu jest również jak najszybsze rozpoczęcie stosowania tego rozporządzenia.

POPRAWKI

Komisja Prawna zwraca się do Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, jako komisji przedmiotowo właściwej, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:

Poprawka    1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Tytuł

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

WNIOSEK DOTYCZĄCY ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE

WNIOSEK DOTYCZĄCY ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji ze względu na kraj pochodzenia konsumentów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE

Uzasadnienie

Słowa „przynależność państwowa” należy zmienić w całym tekście, wstawiając w to miejsce „kraj pochodzenia”.

Poprawka     2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  Aby zrealizować cel, jakim jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego jako obszaru bez granic wewnętrznych, w którym zapewniony jest między innymi swobodny przepływ towarów i usług, nie wystarczy wyłącznie zniesienie barier krajowych między państwami członkowskimi. Tego rodzaju działania mogą zostać zniweczone przez podmioty prywatne wprowadzające przeszkody niezgodne ze swobodami rynku wewnętrznego. Ma to miejsce wtedy, gdy handlowcy działający w jednym państwie członkowskim blokują lub ograniczają dostęp do swoich interfejsów internetowych, takich jak strony internetowe i aplikacje, klientom z innych państw członkowskich, którzy chcą zawierać transgraniczne transakcje handlowe (tzw. blokowanie geograficzne). Prowadzą do tego również inne działania niektórych handlowców polegające na stosowaniu zróżnicowanych ogólnych warunków dostępu do towarów i usług wobec takich klientów z innych państw członkowskich, zarówno online, jak i offline. Czasami takie zróżnicowane traktowanie może być obiektywnie uzasadnione, jednak w innych przypadkach handlowcy odmawiają konsumentom, którzy chcą zawierać transgraniczne transakcje handlowe, dostępu do towarów lub usług, bądź stosują różne warunki w tym zakresie, ze względów czysto handlowych.

(1)  Aby zrealizować cel, jakim jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego jako obszaru, w którym większość barier handlowych została zniesiona i w którym zapewniony jest między innymi swobodny przepływ osób, towarów i usług, oraz aby osiągnąć cele wyznaczone w strategii jednolitego rynku cyfrowego, nie wystarczy wyłącznie zniesienie formalności administracyjnych między państwami członkowskimi. Tego rodzaju działania mogą zostać zniweczone przez niektóre podmioty prywatne wprowadzające przeszkody, które są niezgodne z zasadami i wolnościami rynku wewnętrznego. Ma to miejsce wtedy, gdy handlowcy działający w jednym państwie członkowskim w wyjątkowych sytuacjach blokują lub ograniczają bez uzasadnienia dostęp do swoich interfejsów internetowych, takich jak strony internetowe i aplikacje, konsumentom z innych państw członkowskich, którzy chcą zawierać transgraniczne transakcje handlowe (tzw. blokowanie geograficzne). Prowadzą do tego również inne działania niektórych handlowców polegające na stosowaniu zróżnicowanych i restrykcyjnych ogólnych warunków dostępu do towarów i usług wobec takich konsumentów z innych państw członkowskich, zarówno online, jak i offline. Praktyka ta podważa podstawowy cel rynku wewnętrznego, zmniejsza możliwości dostępne konsumentom i obniża poziom konkurencji.

Poprawka     3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)  W ten sposób niektórzy handlowcy wprowadzają sztuczną segmentację rynku wewnętrznego wzdłuż granic wewnętrznych i utrudniają swobodny przepływ towarów i usług, ograniczając tym samym prawa klientów i uniemożliwiając im korzystanie z bogatszej oferty i z optymalnych warunków. Takie dyskryminacyjne praktyki są istotnym czynnikiem przyczyniającym się do stosunkowo niskiego poziomu transgranicznych transakcji handlowych w Unii, w tym w sektorze handlu elektronicznego, co uniemożliwia pełne wykorzystanie potencjału wzrostu rynku wewnętrznego. Precyzyjne określenie, w jakich sytuacjach nie ma uzasadnienia dla tego rodzaju zróżnicowanego traktowania, powinno zapewnić wszystkim uczestnikom transakcji transgranicznych jasność i pewność prawa oraz zagwarantować skuteczne stosowanie i egzekwowanie przepisów dotyczących niedyskryminacji na całym rynku wewnętrznym.

(2)  W ten sposób niektórzy handlowcy wprowadzają sztuczną segmentację rynku wewnętrznego wzdłuż granic wewnętrznych i utrudniają swobodny przepływ towarów i usług, ograniczając tym samym prawa konsumentów i uniemożliwiając im korzystanie z bogatszej oferty i z optymalnych warunków. Takie dyskryminacyjne praktyki są istotnym czynnikiem przyczyniającym się do stosunkowo niskiego poziomu transgranicznych transakcji handlowych w Unii, w tym w sektorze handlu elektronicznego, co uniemożliwia pełne wykorzystanie i pobudzanie potencjału wzrostu rzeczywiście zintegrowanego rynku wewnętrznego. Precyzyjne określenie, w jakich sytuacjach nie ma uzasadnienia dla tego rodzaju zróżnicowanego traktowania, powinno zapewnić wszystkim uczestnikom transakcji transgranicznych jasność i pewność prawa oraz zagwarantować skuteczne stosowanie i egzekwowanie przepisów dotyczących niedyskryminacji na całym rynku wewnętrznym.

Poprawka     4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  Zgodnie z art. 20 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady17 państwa członkowskie zapewniają, by usługodawcy prowadzący działalność w Unii nie traktowali usługobiorców w zróżnicowany sposób ze względu na ich przynależność państwową lub miejsce zamieszkania. Przepis ten nie zwalczał jednak dyskryminacji w pełni skutecznie i nie ograniczył w wystarczający sposób braku pewności prawa, zwłaszcza ze względu na to, że dopuszcza możliwość uzasadnienia zróżnicowanego traktowania, i z powodu trudności ze stosowaniem tego przepisu w praktyce. Ponadto blokowanie geograficzne i inne formy dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności mogą również wynikać z działań handlowców mających miejsce prowadzenia działalności w państwach trzecich, które nie są objęte tą dyrektywą.

(3)  Zgodnie z art. 20 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady17 państwa członkowskie zapewniają, by usługodawcy prowadzący działalność w Unii nie traktowali usługobiorców w zróżnicowany sposób ze względu na ich kraj pochodzenia lub miejsce zamieszkania. Przepis ten nie zwalczał jednak dyskryminacji w pełni skutecznie i nie ograniczył w wystarczający sposób braku pewności prawa, zwłaszcza ze względu na to, że dopuszcza możliwość uzasadnienia zróżnicowanego traktowania, i z powodu trudności ze stosowaniem tego przepisu w praktyce. Ponadto blokowanie geograficzne i inne formy dyskryminacji ze względu na kraj pochodzenia lub miejsce zamieszkania mogą również wynikać z działań handlowców mających miejsce prowadzenia działalności w państwach trzecich, które nie są objęte tą dyrektywą, ale którymi trzeba się zająć.

_________________

_________________

17 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/123/WE z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym (Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 36).

17 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/123/WE z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym (Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 36).

Poprawka     5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 3 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(3a)  Chociaż obecne rozporządzenie dotyczy konkretnie blokowania geograficznego, szczególny nacisk należy położyć na zwiększenie zaufania konsumentów do handlu elektronicznego, zapewniającego większy wybór i dostęp do tańszych towarów i usług.

Poprawka     6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)  W celu zapewnienia dobrego funkcjonowania rynku wewnętrznego konieczne jest zatem ustanowienie w niniejszym rozporządzeniu ukierunkowanych środków, które stworzą jasny, jednolity i skuteczny zestaw przepisów dotyczących wybranych zagadnień.

(4)  W celu zapewnienia dobrego funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz zagwarantowania poszanowania swobodnego przepływu osób, towarów i usług bez dyskryminacji ze względu na kraj pochodzenia lub miejsce zamieszkania konieczne jest zatem ustanowienie w niniejszym rozporządzeniu ukierunkowanych środków, które stworzą jasny, jednolity i skuteczny zestaw przepisów dotyczących wybranych zagadnień. Środki te powinny zachować równowagę między ochroną konsumentów a wolnością gospodarczą handlowców i swobodą zawierania przez nich umów.

Poprawka     7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)  Niniejsze rozporządzenie ma na celu zapobieganie dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania klientów lub ich miejsce prowadzenia działalności, w tym blokowaniu geograficznemu, w transgranicznych transakcjach handlowych między handlowcami a klientami w odniesieniu do sprzedaży towarów i świadczenia usług w Unii. Rozporządzenie ma rozwiązać problem zarówno bezpośredniej, jak i pośredniej dyskryminacji, obejmuje zatem również nieuzasadnione różnice w traktowaniu na podstawie innych kryteriów, które prowadzą do takiego samego rezultatu jak stosowanie kryteriów bezpośrednio opartych na przynależności państwowej klientów, ich miejscu zamieszkania lub miejscu prowadzenia działalności. Takie kryteria mogą opierać się w szczególności na informacjach wskazujących na fizyczną lokalizację klientów, takich jak adres IP używany przy dostępie do interfejsu internetowego, adres podany do celów dostawy towarów, wybór języka lub państwo członkowskie, w którym wydano instrument płatniczy klienta.

(5)  Niniejsze rozporządzenie ma na celu zapobieganie dyskryminacji ze względu na miejsce pochodzenia lub miejsce zamieszkania klientów w transgranicznych transakcjach handlowych między handlowcami a konsumentami w odniesieniu do sprzedaży towarów oraz dostarczania dóbr niematerialnych i świadczenia usług w Unii. Rozporządzenie ma zapobiegać zarówno bezpośredniej, jak i pośredniej dyskryminacji. Przez pośrednią dyskryminację należy rozumieć stosowanie rozróżniających kryteriów innych niż kraj pochodzenia lub miejsce zamieszkania konsumenta, które w sposób deterministyczny lub statystyczny prowadzą do takiego samego rezultatu jak bezpośrednie zastosowanie tych samych kryteriów. Jego celem jest również uwzględnienie nieuzasadnionych różnic w traktowaniu na podstawie innych rozróżniających kryteriów, które prowadzą do takiego samego rezultatu jak stosowanie kryteriów bezpośrednio opartych na kraju pochodzenia konsumentów, ich miejscu zamieszkania lub miejscu prowadzenia działalności. Takie kryteria mogą opierać się w szczególności na informacjach wskazujących na fizyczną lokalizację konsumentów, takich jak adres IP używany przy dostępie do interfejsu internetowego, adres podany do celów dostawy towarów, wybór języka lub państwo członkowskie, w którym wydano instrument płatniczy konsumenta. W związku z tym niniejsze rozporządzenie powinno zabronić nieuzasadnionego blokowania dostępu do stron internetowych i innych interfejsów, przekierowywania konsumentów z jednej wersji krajowej do innej, dyskryminacji konsumentów w konkretnych przypadkach sprzedaży towarów i usług, a także obchodzenia tego zakazu dyskryminacji w umowach sprzedaży pasywnej.

Poprawka    8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 6

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6)  Z uwagi na to, że niektóre bariery regulacyjne i administracyjne dla handlowców zostały zniesione w całej Unii w niektórych sektorach usług w wyniku wdrożenia dyrektywy 2006/123/WE, należy zapewnić spójność między niniejszym rozporządzeniem a dyrektywą 2006/123/WE, jeśli chodzi o zakres stosowania. W związku z tym przepisy niniejszego rozporządzenia powinny stosować się m.in. do innych niż usługi audiowizualne usług świadczonych drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz zapewnienie korzystania z takich utworów lub przedmiotów, jednak z zastrzeżeniem szczególnego wyłączenia określonego w art. 4 oraz pod warunkiem oceny tego wyłączenia przewidzianej w art. 9. Usługi audiowizualne, w tym usługi, których głównym elementem jest zapewnianie dostępu do transmisji wydarzeń sportowych i które są świadczone na podstawie wyłącznych licencji terytorialnych, są wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia. Należy również wyłączyć dostęp do detalicznych usług finansowych, w tym do usług płatniczych, niezależnie od przepisów niniejszego rozporządzenia dotyczących niedyskryminacji w zakresie płatności.

(6)  Z uwagi na to, że niektóre bariery regulacyjne i administracyjne dla handlowców zostały zniesione w całej Unii w niektórych sektorach usług w wyniku wdrożenia dyrektywy 2006/123/WE, należy zapewnić spójność między niniejszym rozporządzeniem a dyrektywą 2006/123/WE, jeśli chodzi o zakres stosowania. W związku z tym przepisy niniejszego rozporządzenia powinny stosować się m.in. do innych niż audiowizualne utworów chronionych prawem autorskim oraz dostarczanych drogą elektroniczną usług i dóbr niematerialnych, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną, w odniesieniu do których handlowiec dysponuje prawem lub nabył licencję na korzystanie z takich treści na wszystkich określonych terytoriach. Utwory audiowizualne, w tym utwory kinematograficzne, oraz usługi audiowizualne, w tym usługi, których głównym elementem jest zapewnianie dostępu do transmisji wydarzeń sportowych i które są świadczone na podstawie wyłącznych licencji terytorialnych, są wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia w oczekiwaniu na wszechstronny przegląd prawodawstwa. Należy również wyłączyć dostęp do detalicznych usług finansowych, w tym do usług płatniczych. Komisja powinna jednak ocenić możliwości objęcia ich zakresem rozporządzenia niezależnie od przepisów niniejszego rozporządzenia dotyczących niedyskryminacji w zakresie płatności.

Poprawka     9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 7

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)  Dyskryminacja może wystąpić również w przypadku usług w dziedzinie transportu, w szczególności w odniesieniu do sprzedaży biletów na przewóz osób. W tym zakresie rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/200818, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1177/201019 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/201120 przewidują już ogólne zakazy dyskryminacji obejmujące wszystkie praktyki dyskryminacyjne, do których odnosi się niniejsze rozporządzenie. Ponadto planuje się w najbliższej przyszłości zmienić w tym zakresie rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady21. W związku z tym, aby zapewnić spójność z zakresem stosowania dyrektywy 2006/123/WE, usługi w dziedzinie transportu powinny pozostawać poza zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia.

(7)  Dyskryminacja występuje również w przypadku usług w dziedzinie transportu, w szczególności w odniesieniu do sprzedaży biletów na przewóz osób, mimo że rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/200818, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1177/201019 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/201120 przewidują już ogólne zakazy dyskryminacji. Ponadto planuje się w najbliższej przyszłości zmienić w tym zakresie rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady21. W związku z tym usługi w dziedzinie transportu po przeglądzie niniejszego rozporządzenia powinny zostać objęte jego zakresem bądź zakaz dyskryminacji obejmujący wszystkie praktyki dyskryminacyjne powinien być skutecznie egzekwowany na podstawie szczegółowych przepisów Unii w tym obszarze.

_________________

_________________

18 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania usług lotniczych na terenie Wspólnoty (Dz.U. L 293 z 31.10.2008, s. 3).

18 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania usług lotniczych na terenie Wspólnoty (Dz.U. L 293 z 31.10.2008, s. 3).

19 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1177/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. o prawach pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 1).

19 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1177/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. o prawach pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 1).

20 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. dotyczące praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 1).

20 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. dotyczące praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 1).

21 Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 14).

21 Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 14).

Poprawka     10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 7 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(7a)  Niniejsze rozporządzenie powinno obejmować również sprzedaż usług wiązanych. Handlowiec nie powinien jednak być zobowiązany do sprzedaży usług wiązanych, jeżeli nie posiada tytułu prawnego do świadczenia części jednej lub kilku z usług zawartych w pakiecie.

Poprawka     11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 9

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9)  Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/200822 wybór prawa właściwego dla umowy między konsumentem a przedsiębiorcą, który wykonuje swoją działalność gospodarczą lub zawodową w państwie, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu, lub w państwie, do którego, jako jedynego lub jednego z wielu, przedsiębiorca w jakikolwiek sposób kieruje taką działalność, nie może prowadzić do pozbawienia konsumenta ochrony przyznanej mu na mocy przepisów, których nie można uchylić w drodze umowy zgodnie z prawem kraju, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu. Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/201223 w sprawach związanych z umową między konsumentem a przedsiębiorcą, który wykonuje działalność zawodową lub gospodarczą w państwie członkowskim, w którym konsument ma miejsce zamieszkania, lub w jakikolwiek sposób kieruje taką działalność do tego państwa, jako do jedynego państwa lub jednego z wielu, konsument może wytoczyć powództwo przeciwko swojemu kontrahentowi przed sądami państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zamieszkania, zaś powództwo przeciwko konsumentowi może być wytoczone wyłącznie przed tymi sądami.

(9)  Niniejsze rozporządzenie nie powinno naruszać rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/200822, w myśl którego w przypadkach, gdy przedsiębiorca, który wykonuje swoją działalność gospodarczą lub zawodową lub w jakikolwiek sposób aktywnie kieruje je do kraju lub kilku krajów, gdzie konsument ma miejsce zwykłego pobytu, bądź informuje o tych usługach w tym kraju lub krajach, wybór prawa właściwego dla umowy między konsumentem a przedsiębiorcą nie może prowadzić do pozbawienia konsumenta ochrony przyznanej mu na mocy przepisów, których nie można uchylić w drodze umowy zgodnie z prawem kraju, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu. Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/201223 w sprawach związanych z umową między konsumentem a przedsiębiorcą, który wykonuje działalność zawodową lub gospodarczą w państwie członkowskim, w którym konsument ma miejsce zamieszkania, lub w jakikolwiek sposób kieruje taką działalność do tego państwa, jako do jedynego państwa lub jednego z wielu, konsument może wytoczyć powództwo przeciwko swojemu kontrahentowi przed sądami państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zamieszkania, zaś powództwo przeciwko konsumentowi może być wytoczone wyłącznie przed tymi sądami.

_________________

_________________

22 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6).

22 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6).

23 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 1).

23 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 1).

Poprawka     12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Niniejsze rozporządzenie powinno pozostawać bez wpływu na akty prawa Unii dotyczące współpracy sądowej w sprawach cywilnych, w szczególności na przepisy dotyczące prawa właściwego dla zobowiązań umownych oraz dotyczące jurysdykcji określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/200824 i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1215/201225, w tym bez wpływu na stosowanie tych aktów i przepisów w indywidualnych przypadkach. W szczególności do celów stosowania tych aktów i przepisów z samego faktu, że handlowiec działa zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, nie należy wywodzić, że kieruje on swoją działalność do państwa członkowskiego konsumenta.

(10)  Niniejsze rozporządzenie nie narusza przepisów prawa Unii dotyczących współpracy sądowej w sprawach cywilnych, w szczególności przepisów dotyczących prawa właściwego dla zobowiązań umownych oraz dotyczących jurysdykcji sądowej określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/200824 i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1215/201225, w tym nie narusza stosowania tych aktów i przepisów w indywidualnych przypadkach. W szczególności potrzebna jest jasność prawa co do znaczenia słów „kierowanie swojej działalności do” i z samego faktu, że handlowiec działa zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, nie należy wywodzić, że kieruje on swoją działalność do państwa członkowskiego konsumenta w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 593/2008 i art. 17 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1215/2012, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Sam fakt, że handlowiec nie blokuje / nie ogranicza dostępu do swojego interfejsu internetowego w przypadku konsumentów z innego państwa członkowskiego lub nie stosuje różnych ogólnych warunków dostępu w przypadkach określonych w niniejszym rozporządzeniu lub nie stosuje różnych warunków operacji płatniczych w trakcie tych operacji, nie powinien być uważany za kierowanie działalności handlowca do państwa członkowskiego konsumenta. Nie można uznać, że wyraził on zamiar kierowania działalności do państwa członkowskiego konsumenta jedynie dlatego, że dostosował się do wymogów prawnych niniejszego rozporządzenia. Jednak jeżeli handlowiec kieruje swoją działalność do państwa członkowskiego konsumenta, nawet gdy o takim ukierunkowaniu handlowym nie wspomina się wyraźnie na interfejsie internetowym handlowca, konsumenci nie powinni tracić korzyści wynikających z rozporządzenia (WE) nr 593/2008 i rozporządzenia (UE) nr 1215/2012, które powinny być nadal stosowane w interesie pewności prawa.

_________________

_________________

24 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6).

24 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6).

25 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 1).

25 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 1).

Poprawka    13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 10 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(10a)  W sytuacji gdy handlowiec udziela jednak dostępu do swojego interfejsu internetowego bez stosowania zróżnicowanych ogólnych warunków dostępu dla sprzedaży towarów lub świadczenia usług oraz w których akceptacja instrumentów płatniczych wydanych w innym państwie członkowskim nie jest ukierunkowana na państwo członkowskie, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu, należy stosować prawo sprzedawcy.

Poprawka     14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 11

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  Praktyki dyskryminacyjne, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, zwykle przybierają postać ogólnych warunków i innych informacji ustalanych i stosowanych przez handlowca lub na jego rzecz jako warunku koniecznego do uzyskania dostępu do danych towarów lub usług, które to ogólne warunki lub inne informacje są udostępniane ogółowi społeczeństwa. Takie ogólne warunki dostępu obejmują między innymi ceny, warunki płatności i dostawy. Mogą one zostać udostępnione ogółowi społeczeństwa przez lub na rzecz handlowca za pośrednictwem różnych środków, takich jak informacje publikowane w reklamach, na stronach internetowych, w dokumentach przekazywanych przed zawarciem umowy lub w dokumentach umownych. Warunki te mają zastosowanie w przypadku braku indywidualnie wynegocjowanych umów przewidujących inne warunki, zawieranych bezpośrednio między handlowcem a klientem. Nie należy do celów niniejszego rozporządzenia traktować warunków negocjowanych indywidualnie między handlowcem a klientami jako ogólnych warunków dostępu.

(11)  Praktyki dyskryminacyjne, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, zwykle przybierają postać ogólnych warunków i innych informacji ustalanych i stosowanych przez handlowca lub na jego rzecz jako warunku koniecznego do uzyskania dostępu do danych towarów lub usług, które to ogólne warunki lub inne informacje są udostępniane ogółowi społeczeństwa. Takie ogólne warunki dostępu obejmują między innymi ceny, warunki płatności i dostawy. Mogą one zostać udostępnione ogółowi społeczeństwa przez lub na rzecz handlowca za pośrednictwem różnych środków, takich jak informacje publikowane w reklamach, na stronach internetowych, w dokumentach przekazywanych przed zawarciem umowy lub w dokumentach umownych. Warunki te mają zastosowanie w przypadku braku indywidualnie wynegocjowanych umów przewidujących inne warunki, zawieranych bezpośrednio między handlowcem a konsumentem. Nie należy do celów niniejszego rozporządzenia traktować warunków negocjowanych indywidualnie między handlowcem a konsumentami jako ogólnych warunków dostępu.

Poprawka     15

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12)  Należy chronić zarówno konsumentów, jak i przedsiębiorstwa przed dyskryminacją ze względów związanych z przynależnością państwową , miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności, gdy działają oni jako klienci do celów niniejszego rozporządzenia. Taka ochrona nie powinna jednak obejmować klientów kupujących towar lub usługę w celu odsprzedaży, ponieważ wpłynęłoby to na systemy dystrybucji wykorzystywane na szeroką skalę między przedsiębiorstwami w relacjach biznesowych, np. dystrybucji selektywnej i wyłącznej, które to systemy zasadniczo umożliwiają producentom wybór sprzedawców detalicznych, z zastrzeżeniem zgodności z prawem konkurencji.

skreśla się

Poprawka     16

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 13

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(13)  Skutki dyskryminacyjnego traktowania w odniesieniu do transakcji handlowych związanych ze sprzedażą towarów lub świadczeniem usług w Unii są dla klientów i dla rynku wewnętrznego takie same niezależnie od tego, czy handlowiec ma miejsce prowadzenia działalności w państwie członkowskim czy w państwie trzecim. W związku z tym oraz w celu zapewnienia, by konkurujące podmioty gospodarcze podlegały tym samym obowiązkom w tym zakresie, środki określone w niniejszym rozporządzeniu powinny stosować się równo do wszystkich handlowców prowadzących działalność na terytorium Unii.

(13)  Skutki dyskryminacyjnego traktowania w odniesieniu do transakcji handlowych związanych ze sprzedażą towarów lub świadczeniem usług w Unii są dla konsumentów i dla rynku wewnętrznego takie same niezależnie od tego, czy handlowiec ma miejsce prowadzenia działalności w państwie członkowskim czy w państwie trzecim. W związku z tym oraz w celu zapewnienia, by konkurujące podmioty gospodarcze podlegały tym samym obowiązkom w tym zakresie, środki określone w niniejszym rozporządzeniu powinny stosować się równo do wszystkich handlowców prowadzących działalność na terytorium Unii.

Poprawka     17

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 14

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14)  Aby zwiększyć możliwości dostępu klientów do informacji związanych ze sprzedażą towarów i świadczeniem usług na rynku wewnętrznym oraz poprawić przejrzystość, w tym w odniesieniu do cen, handlowcy nie powinni, stosując środki techniczne lub innego rodzaju, uniemożliwiać klientom uzyskania pełnego i równego dostępu do interfejsów internetowych ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności. Tego rodzaju środki techniczne mogą obejmować w szczególności technologie wykorzystywane do określenia fizycznej lokalizacji klienta, w tym do jej monitorowania za pomocą adresu IP, współrzędnych uzyskanych za pośrednictwem globalnego systemu nawigacji satelitarnej lub danych związanych z transakcją płatniczą. Nie należy jednak rozumieć tego zakazu dyskryminacji w odniesieniu do dostępu do interfejsów internetowych jako obowiązku handlowca do zawierania transakcji handlowych z klientami.

(14)  Aby zwiększyć możliwości dostępu konsumentów do informacji związanych ze sprzedażą towarów i świadczeniem usług na rynku wewnętrznym oraz poprawić przejrzystość, w tym w odniesieniu do cen, handlowcy nie powinni, stosując środki techniczne lub innego rodzaju, uniemożliwiać konsumentom uzyskania pełnego i równego dostępu do interfejsów internetowych ze względu na kraj pochodzenia lub miejsce zamieszkania. Dostęp do interfejsów internetowych w formie aplikacji mobilnej nie powinien być konsumentom w żaden sposób blokowany, jeżeli preferują oni uzyskać dostęp do wybranego interfejsu internetowego w taki sposób, a handlowiec oferuje im taką możliwość w państwie członkowskim. Środki techniczne, które uniemożliwiają taki dostęp, mogą obejmować w szczególności technologie wykorzystywane do określenia fizycznej lokalizacji konsumenta, w tym za pomocą adresu IP wykorzystywanego do uzyskania dostępu do interfejsu internetowego, współrzędnych uzyskanych za pośrednictwem globalnego systemu nawigacji satelitarnej lub danych związanych z transakcją płatniczą. Nie należy jednak rozumieć tego zakazu dyskryminacji w odniesieniu do dostępu do interfejsów internetowych jako obowiązku handlowca do zawierania transakcji handlowych z konsumentami.

Poprawka     18

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 15

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15)  Niektórzy handlowcy posiadają różne wersje interfejsów internetowych przeznaczone dla klientów z różnych państw członkowskich. Powinno to być nadal możliwe, należy jednak zakazać przekierowywania klienta z jednej do innej wersji interfejsu internetowego bez jego wyraźnej zgody. Wszystkie wersje interfejsu internetowego powinny być w każdej chwili łatwo dostępne dla klienta.

(15)  Niektórzy handlowcy posiadają różne wersje interfejsów internetowych przeznaczone dla konsumentów z różnych państw członkowskich. Powinno to być nadal możliwe, należy jednak zakazać przekierowywania konsumenta z jednej do innej wersji interfejsu internetowego bez jego wyraźnej zgody. Wszystkie wersje interfejsu internetowego powinny być w każdej chwili łatwo dostępne dla konsumenta.

Poprawka     19

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16)  W niektórych przypadkach blokowanie, ograniczanie dostępu lub przekierowanie bez zgody klienta do alternatywnej wersji interfejsu internetowego ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności może okazać się konieczne, aby zapewnić zgodność z wymogiem określonym w prawie Unii lub w prawie państw członkowskich zgodnie z prawem Unii. Takie przepisy mogą ograniczać klientom dostęp do pewnych towarów lub usług, na przykład poprzez zakaz wyświetlania określonych treści w niektórych państwach członkowskich. Nie można uniemożliwiać handlowcom przestrzegania takich wymogów, a tym samym powinni oni mieć możliwość blokowania lub ograniczania dostępu bądź przekierowywania określonych klientów lub klientów na określonych terytoriach do interfejsu internetowego, o ile jest to konieczne z powyższych względów.

(16)  W niektórych przypadkach blokowanie, ograniczanie dostępu lub przekierowanie bez zgody konsumenta do alternatywnej wersji interfejsu internetowego ze względów związanych z krajem pochodzenia konsumenta lub jego miejscem zamieszkania może być uzasadnione tylko wówczas, jeśli jest konieczne, aby zapewnić zgodność z wymogiem określonym w prawie Unii lub w prawie państwa członkowskiego zgodnie z prawem Unii, którego handlowiec musi przestrzegać przy prowadzeniu działalności handlowej w danym państwie członkowskim. Takie przepisy mogłyby ograniczać konsumentom dostęp do pewnych towarów lub usług, na przykład poprzez zakaz wyświetlania określonych treści w danym państwie członkowskim. Nie można uniemożliwiać handlowcom przestrzegania takich wymogów, a tym samym powinni oni mieć możliwość blokowania lub ograniczania dostępu bądź przekierowywania określonych konsumentów lub konsumentów na określonych terytoriach do interfejsu internetowego, o ile byłoby to konieczne z powyższych względów. W tym względzie konsument powinien być powiadamiany w interfejsie internetowym o celu blokowania, ograniczania dostępu bądź przekierowywania do alternatywnej wersji interfejsu internetowego.

Poprawka     20

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 17

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17)  W niektórych konkretnych sytuacjach nie można obiektywnie uzasadnić żadnych różnic w traktowaniu klientów w drodze stosowania ogólnych warunków dostępu, które obejmują wyraźną odmowę sprzedaży towarów lub świadczenia usług ze względów związanych z przynależnością państwową klientów, ich miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności. W takich sytuacjach należy zakazać wszelkiej dyskryminacji, a klienci powinni mieć możliwość, na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, zawierania transakcji handlowych na takich samych warunkach jak lokalny klient oraz uzyskiwania pełnego i równego dostępu do różnych towarów lub usług bez względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności. W razie konieczności handlowcy powinni zatem wprowadzić środki zapewniające przestrzeganie tego zakazu dyskryminacji, jeżeli w przeciwnym razie klienci nie mieliby takiego pełnego i równego dostępu. Zakazu mającego zastosowanie w takich przypadkach nie należy jednak rozumieć jako zakazu kierowania działalności przez handlowców do różnych państw członkowskich lub określonych grup klientów oraz przedstawiania im ukierunkowanych ofert i zróżnicowanych warunków, w tym poprzez utworzenie interfejsów internetowych dla poszczególnych krajów.

(17)  W niektórych konkretnych sytuacjach nie można obiektywnie uzasadnić żadnych różnic w traktowaniu konsumentów w drodze stosowania ogólnych warunków dostępu, które obejmują wyraźną odmowę sprzedaży towarów, akceptowania niektórych transakcji finansowych, które są oficjalnie inicjowane przez handlowca, lub świadczenia usług, ze względów związanych z krajem pochodzenia konsumentów lub ich miejscem zamieszkania. W takich sytuacjach należy zakazać wszelkiej dyskryminacji, a konsumenci powinni mieć możliwość, na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, zawierania transakcji handlowych na takich samych warunkach jak lokalny konsument oraz uzyskiwania pełnego i równego dostępu do różnych towarów lub usług bez względu na kraj pochodzenia lub miejsce zamieszkania. W razie konieczności handlowcy powinni zatem wprowadzić środki zapewniające przestrzeganie tego zakazu dyskryminacji, jeżeli w przeciwnym razie konsumenci nie mieliby takiego pełnego i równego dostępu.

Poprawka     21

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 18

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18)  Pierwsza ze wspomnianych sytuacji ma miejsce wtedy, gdy handlowiec sprzedaje towary, które nie są dostarczane transgranicznie przez handlowca ani na jego rzecz do państwa członkowskiego, w którym mieszka klient. W takiej sytuacji klient powinien mieć możliwość zakupu towarów na dokładnie takich samych warunkach, łącznie z ceną i warunkami dostawy towarów, jak podobni klienci zamieszkali w państwie członkowskim handlowca. To może oznaczać, że zagraniczny klient będzie musiał odebrać towar w tym państwie członkowskim lub w innym państwie członkowskim, do którego przedsiębiorca dostarcza towar. W takiej sytuacji nie ma konieczności dokonywania rejestracji do celów podatku od wartości dodanej (VAT) w państwie członkowskim klienta ani organizowania transgranicznej dostawy towarów.

(18)  Pierwsza ze wspomnianych sytuacji ma miejsce wtedy, gdy handlowiec sprzedaje towary, które nie są dostarczane transgranicznie przez handlowca ani na jego rzecz do państwa członkowskiego, w którym mieszka konsument. W takiej sytuacji konsument powinien mieć możliwość zakupu towarów na dokładnie takich samych warunkach, łącznie z ceną i warunkami dostawy towarów, jak podobni konsumenci zamieszkali w państwie członkowskim handlowca. To może oznaczać, że zagraniczny konsument będzie musiał odebrać towar w tym państwie członkowskim lub w innym państwie członkowskim, do którego przedsiębiorca dostarcza towar. W takiej sytuacji handlowiec nie ma obowiązku pokrywania żadnych dodatkowych kosztów dostawy transgranicznej. Ponadto nie ma konieczności dokonywania rejestracji do celów podatku od wartości dodanej (VAT) w państwie członkowskim konsumenta ani organizowania transgranicznej dostawy towarów.

Poprawka    22

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 19

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19)  Druga z tych sytuacji ma miejsce wtedy, gdy handlowiec świadczy drogą elektroniczną usługi inne niż te, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów, takie jak usługi w chmurze, hurtownie danych, hosting stron internetowych i dostarczanie zapór sieciowych. W tym przypadku nie jest potrzebna fizyczna dostawa, gdyż usługi są świadczone drogą elektroniczną. Handlowiec może składać deklarację VAT i płacić podatek w uproszczony sposób zgodnie z przepisami dotyczącymi małego punktu kompleksowej obsługi VAT (MOSS) określonymi w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/2011.

(19)  Druga z tych sytuacji ma miejsce wtedy, gdy handlowiec świadczy drogą elektroniczną usługi inne niż usługi audiowizualne, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów, takie jak usługi sieci społecznościowych, usługi w chmurze, hurtownie danych, hosting stron internetowych i dostarczanie zapór sieciowych. W tym przypadku nie jest potrzebna fizyczna dostawa, gdyż usługi są świadczone drogą elektroniczną. Handlowiec może składać deklarację VAT i płacić podatek w uproszczony sposób zgodnie z przepisami dotyczącymi małego punktu kompleksowej obsługi VAT (MOSS) określonymi w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/2011.

Poprawka    23

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 19 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(19a)  Jeżeli handlowiec dostarcza drogą elektroniczną inne niż audiowizualne utwory lub usługi chronione prawem autorskim, które nie są objęte dyrektywą 2010/13/UE, w tym e-booki, oprogramowanie, gry komputerowe i muzykę, w odniesieniu do których handlowiec dysponuje prawami lub nabył licencję na korzystanie z takich treści na wszystkich określonych terytoriach, należy uniemożliwić mu również dyskryminację ze względu na kraj pochodzenia klienta lub jego miejsce zamieszkania.

Poprawka     24

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 20

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(20)  Wreszcie, w sytuacji, w której handlowiec świadczy usługi odbierane przez klienta w lokalu handlowca lub w wybranym przez niego miejscu, innym niż państwo członkowskie, którego klient jest obywatelem lub w którym konsument posiada miejsce zamieszkania lub prowadzenia działalności, stosowanie zróżnicowanych ogólnych warunków dostępu ze względów związanych z takimi kryteriami również nie powinno być uzasadnione. Sytuacje te dotyczą np. świadczenia usług hotelowych, wydarzeń sportowych, najmu samochodów, biletów wstępu na festiwale muzyczne lub do parków rozrywki. W takich sytuacjach handlowiec nie musi rejestrować się do celów VAT w innym państwie członkowskim ani organizować transgranicznej dostawy towarów.

(20)  Wreszcie, w sytuacji, w której handlowiec świadczy usługi odbierane przez konsumenta w lokalu handlowca lub w wybranym przez niego miejscu, innym niż państwo członkowskie, którego konsument jest obywatelem lub w którym konsument posiada miejsce zamieszkania, stosowanie zróżnicowanych ogólnych warunków dostępu ze względów związanych z takimi kryteriami również nie powinno być uzasadnione. Sytuacje te dotyczą np. świadczenia usług hotelowych, wydarzeń sportowych, najmu samochodów, biletów wstępu na festiwale muzyczne lub do parków rozrywki. W takich sytuacjach handlowiec nie musi rejestrować się do celów VAT w innym państwie członkowskim ani organizować transgranicznej dostawy towarów.

Poprawka    25

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 21

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(21)  We wszystkich tych sytuacjach zgodność z niniejszym rozporządzeniem nie pociąga za sobą dodatkowych kosztów dla handlowca związanych z jurysdykcją lub z różnicami w prawie właściwym na podstawie przepisów dotyczących prawa właściwego dla zobowiązań umownych oraz dotyczących jurysdykcji określonych w rozporządzeniach (WE) nr 593/2008 i (UE) nr 1215/2012, jeżeli handlowiec nie prowadzi działalności w państwie członkowskim konsumenta ani nie kieruje tam swojej działalności lub gdy klient nie jest konsumentem. Jeżeli natomiast handlowiec prowadzi działalność w państwie członkowskim konsumenta lub ją tam kieruje, to wyraził zamiar ustanowienia relacji handlowych z konsumentami z tego państwa członkowskiego, a zatem jest zdolny do poniesienia takich kosztów.

(21)  We wszystkich tych sytuacjach zgodność z niniejszym rozporządzeniem nie pociąga za sobą dodatkowych kosztów dla handlowca związanych z jurysdykcją lub z różnicami w prawie właściwym na podstawie przepisów dotyczących prawa właściwego dla zobowiązań umownych oraz dotyczących jurysdykcji określonych w rozporządzeniach (WE) nr 593/2008 i (UE) nr 1215/2012, jeżeli handlowiec nie prowadzi działalności w państwie członkowskim konsumenta ani nie kieruje tam aktywnie swojej działalności lub gdy konsument nie jest konsumentem. Jeżeli natomiast handlowiec prowadzi działalność w państwie członkowskim konsumenta lub ją tam kieruje, między innymi poprzez wykorzystanie języka – ewentualnie, w zależności od języka, w połączeniu z innymi kryteriami – lub poprzez odniesienie do lokalnej waluty lub wysoką pozycję w lokalnych wynikach wyszukiwania, co wykazuje zamiar ustanowienia relacji handlowych z konsumentami z tego państwa członkowskiego, powinien on być zdolny do poniesienia takich kosztów. Jednakże zakaz dyskryminacji na podstawie niniejszego rozporządzenia nie powinien być rozumiany jako obowiązek transgranicznego dostarczenia towarów do innego państwa członkowskiego, w którym handlowiec nie oferowałby możliwości takiego doręczenia swoim konsumentom, ani obowiązek odbioru towarów w innym państwie członkowskim lub ponoszenia dodatkowych kosztów w tym zakresie, jeżeli handlowiec nie zostałby inaczej objęty takim obowiązkiem.

Poprawka     26

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 22

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(22)  Handlowcy objęci procedurą szczególną określoną w tytule XII rozdział 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE27 nie muszą płacić VAT. W przypadku tych handlowców świadczących usługi drogą elektroniczną zakaz stosowania ogólnych warunków dostępu zróżnicowanych ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności pociągałby za sobą obowiązek rejestracji do celów rozliczania VAT z innymi państwami członkowskimi, co mogłoby spowodować dodatkowe koszty, będące nieproporcjonalnym obciążeniem, biorąc pod uwagę wielkość i charakter takich handlowców. Należy zatem wyłączyć tych handlowców z tego zakazu na okres obowiązywania takiej procedury szczególnej.

(22)  Handlowcy objęci procedurą szczególną określoną w tytule XII rozdział 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE27 nie muszą płacić VAT. W przypadku tych handlowców świadczących usługi drogą elektroniczną zakaz stosowania ogólnych warunków dostępu zróżnicowanych ze względów związanych z krajem zamieszkania konsumenta lub jego miejscem zamieszkania pociągałby za sobą obowiązek rejestracji do celów rozliczania VAT z innymi państwami członkowskimi, co mogłoby spowodować dodatkowe koszty, będące nieproporcjonalnym obciążeniem, biorąc pod uwagę wielkość i charakter takich handlowców. Należy zatem wyłączyć tych handlowców z tego zakazu na okres obowiązywania takiej procedury szczególnej.

_________________

_________________

27 Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s.1).

27 Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s.1).

Poprawka     27

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 23

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(23)  We wszystkich tych sytuacjach, w wyniku szczególnego zakazu lub wymogu określonego w prawie Unii lub w prawie państwa członkowskiego zgodnie z prawem Unii, handlowcy mogą niekiedy być zmuszeni do powstrzymywania się od sprzedaży towarów lub świadczenia usług określonym klientom lub klientom na określonych terytoriach ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności. Przepisy prawa państw członkowskich mogą także zobowiązywać handlowców, zgodnie z prawem Unii, do przestrzegania określonych zasad ustalania cen książek. Nie należy uniemożliwiać handlowcom przestrzegania takich przepisów w koniecznym zakresie.

(23)  W tych sytuacjach, w wyniku szczególnego zakazu lub wymogu określonego w prawie Unii lub w prawie państwa członkowskiego zgodnie z prawem Unii, handlowcy mogą niekiedy być zmuszeni do powstrzymywania się od sprzedaży towarów lub świadczenia usług określonym konsumentom lub konsumentom na określonych terytoriach. Przepisy prawa państw członkowskich mogą także zobowiązywać handlowców, zgodnie z prawem Unii, do przestrzegania określonych zasad ustalania cen książek. Ponadto przepisy państw członkowskich mogą wymagać, aby usługi i publikacje dostarczane drogą elektroniczną mogły korzystać z tej samej preferencyjnej stawki VAT jak publikacje na nośniku fizycznym, zgodnie z dyrektywą Rady zmieniającą dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do stawek podatku od wartości dodanej stosowanego do książek, gazet i czasopism. Nie należy uniemożliwiać handlowcom przestrzegania takich przepisów w koniecznym zakresie oraz w zakresie, w jakim przestrzegane są przepisy i ustawodawstwo Unii, a także prawa podstawowe zapisane w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.

Poprawka     28

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 26

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(26)  Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na stosowanie przepisów prawa konkurencji, w szczególności art. 101 i 102 TFUE. Umowy zakazujące handlowcom prowadzenia pasywnej sprzedaży w rozumieniu rozporządzenia Komisji (UE) nr 330/201029 w stosunku do określonych klientów czy klientów na określonych terytoriach co do zasady uznaje się za ograniczenie konkurencji i zwykle nie można ich wyłączyć z zakazu ustanowionego w art. 101 ust. 1 TFUE. Nawet jeżeli takie umowy nie są objęte zakresem art. 101 TFUE, w kontekście stosowania niniejszego rozporządzenia zakłócają one sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego i mogą być wykorzystywane w celu obchodzenia przepisów niniejszego rozporządzenia. Odnośne postanowienia tych umów i innych umów dotyczących pasywnej sprzedaży, które zobowiązują handlowców do działania z naruszeniem niniejszego rozporządzenia, powinny być zatem nieważne z mocy prawa. Niniejsze rozporządzenie, w szczególności jego przepisy dotyczące dostępu do towarów lub usług, nie powinno jednak wpływać na umowy ograniczające aktywną sprzedaż w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 330/2010.

(26)  Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na stosowanie przepisów prawa konkurencji, w szczególności art. 101 i 102 TFUE. Umowy zakazujące handlowcom prowadzenia pasywnej sprzedaży w rozumieniu rozporządzenia Komisji (UE) nr 330/201029 w stosunku do określonych konsumentów czy konsumentów na określonych terytoriach co do zasady uznaje się za ograniczenie konkurencji i zwykle nie można ich wyłączyć z zakazu ustanowionego w art. 101 ust. 1 TFUE. Nawet jeżeli takie umowy nie są objęte zakresem art. 101 TFUE, w kontekście stosowania niniejszego rozporządzenia zakłócają one sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego i mogą być wykorzystywane w celu obchodzenia przepisów niniejszego rozporządzenia. Odnośne postanowienia tych umów i innych umów dotyczących pasywnej sprzedaży, które zobowiązują handlowców do działania z naruszeniem niniejszego rozporządzenia, powinny być zatem nieważne z mocy prawa. Niniejsze rozporządzenie, w szczególności jego przepisy dotyczące dostępu do towarów lub usług, nie powinno jednak wpływać na umowy ograniczające aktywną sprzedaż w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 330/2010.

_________________

_________________

29 Rozporządzenie Komisji (UE) nr 330/2010 z dnia 20 kwietnia 2010 r. w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych (Dz.U. L 102 z 23.4.2010, s. 1).

29 Rozporządzenie Komisji (UE) nr 330/2010 z dnia 20 kwietnia 2010 r. w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych (Dz.U. L 102 z 23.4.2010, s. 1).

Poprawka     29

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 27

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(27)  Państwa członkowskie powinny wyznaczyć co najmniej jeden organ odpowiedzialny za skuteczne monitorowanie i zapewnianie przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia. Państwa członkowskie powinny również zagwarantować, by w razie naruszenia niniejszego rozporządzenia na handlowców mogły być nakładane skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary.

(27)  Państwa członkowskie powinny wyznaczyć co najmniej jeden odpowiedzialny organ z niezbędnymi uprawnieniami do skutecznego monitorowania i zapewnienia przestrzegania przepisów rozporządzenia. Państwa członkowskie powinny również zagwarantować, by w razie naruszenia niniejszego rozporządzenia na handlowców mogły być nakładane skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary.

Poprawka     30

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 28

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(28)  Konsumenci powinni mieć możliwość korzystania z pomocy odpowiedzialnych organów, ułatwiających rozwiązywanie sporów z handlowcami wynikających ze stosowania niniejszego rozporządzenia, w tym przy użyciu jednolitego formularza skargi.

(Nie dotyczy polskiej wersji językowej)  

Poprawka     31

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 29

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(29)  Niniejsze rozporządzenie powinno podlegać regularnej ocenie w celu zaproponowania ewentualnych potrzebnych zmian. W pierwszej ocenie należy skupić się w szczególności na ewentualnym rozszerzeniu zakazu określonego w art. 4 ust. 1 lit. b) na usługi świadczone drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną, takich jak e-booki, muzyka, gry i oprogramowanie, oraz zapewnienie korzystania z takich przedmiotów i utworów, pod warunkiem że handlowiec ma wymagane prawa w odniesieniu do stosownych terytoriów.

(29)  Niniejsze rozporządzenie powinno podlegać regularnej ocenie w celu zaproponowania ewentualnych potrzebnych zmian. W pierwszej ocenie należy skupić się na przeanalizowaniu sytuacji, w których zróżnicowanego traktowania nie można uzasadnić zgodnie z dyrektywą 2006/123/WE, w szczególności na ewentualnym rozszerzeniu stosowania art. 4 ust. 1 lit. b) na usługi świadczone drogą elektroniczną i dobra niematerialne, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów audiowizualnych chronionych prawem autorskim oraz usług lub innych przedmiotów objętych ochroną, w odniesieniu do których handlowiec dysponuje prawami lub nabył licencję na korzystanie z takich treści na wszystkich określonych terytoriach, w oczekiwaniu na wszechstronny przegląd prawodawstwa dotyczącego tych usług, z myślą o jego ewentualnym rozszerzeniu na inne przypadki, a także o rozwoju cen dla konsumentów i ich siły nabywczej na jednolitym rynku będących rezultatem rozporządzenia. Należy także uwzględnić rozwój prawa i rozwój technologiczny w państwach członkowskich w odniesieniu do reformy prawa autorskiego, sektora usług audiowizualnych i możliwości transgranicznego przenoszenia usług online w zakresie treści w przypadku abonentów czasowo nieobecnych w państwie członkowskim zamieszkania. W tej pierwszej ocenie należy również rozważyć ewentualne rozszerzenie zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia na usługi finansowe, transportowe lub usługi opieki zdrowotnej. Dostawcy usług audiowizualnych powinni w przyszłości współpracować w ramach tej oceny, aby stwierdzić, czy włączenie tych usług w zakres stosowania niniejszego rozporządzenia doprowadzi do zmiany modeli biznesowych na bardziej efektywne niż obecnie stosowane.

Poprawka     32

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 30

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(30)  Aby ułatwić skuteczne egzekwowanie przepisów rozporządzenia, należy także umożliwić wykorzystywanie do tych celów mechanizmów zapewniających współpracę transgraniczną między właściwymi organami, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady30. Ponieważ jednak rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 ma zastosowanie jedynie do przepisów chroniących interesy konsumentów, środki te powinny być dostępne tylko wtedy, gdy klient jest konsumentem. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2006/2004.

(30)  Aby ułatwić skuteczne egzekwowanie przepisów rozporządzenia, należy także umożliwić wykorzystywanie do tych celów mechanizmów zapewniających współpracę transgraniczną między właściwymi organami, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady30. Ponieważ jednak rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 ma zastosowanie jedynie do przepisów chroniących interesy konsumentów, należy je odpowiednio zmienić.

_________________

_________________

30 Rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów („rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów”) (Dz.U. L 364 z 9.12.2004, s. 1).

30 Rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów („rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów”) (Dz.U. L 364 z 9.12.2004, s. 1).

Poprawka     33

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 33

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(33)  Aby osiągnąć cel, jakim jest skuteczne zwalczanie bezpośredniej i pośredniej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klienta, jego miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności, należy przyjąć rozporządzenie, które jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Jest to konieczne, aby zagwarantować jednolite stosowanie przepisów dotyczących niedyskryminacji w całej Unii oraz wprowadzić je w życie w tym samym momencie. Wyłącznie rozporządzenie gwarantuje przejrzystość, jednolitość i pewność prawa w takim stopniu, aby klienci mogli czerpać pełne korzyści z tych przepisów.

(33)  Aby osiągnąć cel, jakim jest skuteczne zwalczanie bezpośredniej i pośredniej dyskryminacji ze względu na kraj pochodzenia konsumenta lub jego miejsce zamieszkania, należy przyjąć rozporządzenie, które jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Jest to konieczne, aby zagwarantować jednolite stosowanie przepisów dotyczących niedyskryminacji w całej Unii oraz wprowadzić je w życie w tym samym momencie. Wyłącznie rozporządzenie gwarantuje przejrzystość, jednolitość i pewność prawa w takim stopniu, aby konsumenci mogli czerpać pełne korzyści z tych przepisów.

Poprawka     34

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 34

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(34)  Jako że celu niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zapobiegania bezpośredniej i pośredniej dyskryminacji w transakcjach handlowych z handlowcami w Unii ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania klienta lub jego miejsce prowadzenia działalności, w tym zapobiegania blokowaniu geograficznemu, państwa członkowskie nie mogą osiągnąć w sposób wystarczający z uwagi na transgraniczny charakter problemu oraz niedostateczną jasność istniejących ram prawnych, natomiast ze względu na jego zakres i potencjalny wpływ na handel na rynku wewnętrznym możliwe jest lepsze osiągnięcie tego celu na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

(34)  Jako że celu rozporządzenia, a mianowicie zapobiegania bezpośredniej i pośredniej dyskryminacji w transakcjach handlowych z handlowcami w Unii ze względu na kraj pochodzenia lub miejsce zamieszkania konsumenta, w tym zapobiegania blokowaniu geograficznemu, państwa członkowskie nie mogą osiągnąć w sposób wystarczający z uwagi na transgraniczny charakter problemu oraz niedostateczną jasność istniejących ram prawnych, natomiast ze względu na jego zakres i potencjalny wpływ na handel na rynku wewnętrznym możliwe jest lepsze osiągnięcie tego celu na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

Poprawka     35

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 35

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(35)  Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych ani zasad uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. W szczególności niniejsze rozporządzenie ma na celu pełne poszanowanie art. 16 i 17 Karty,

(35)  Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych ani zasad uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. W szczególności niniejsze rozporządzenie ma na celu pełne poszanowanie art. 11, 16 i 17 Karty,

Poprawka     36

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – nagłówek

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Cel i zakres

Przedmiot i zakres

Poprawka     37

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Niniejsze rozporządzenie ma na celu przyczynienie się do prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zapobieganie dyskryminacji opartej bezpośrednio lub pośrednio na przynależności państwowej klientów, ich miejscu zamieszkania lub miejscu prowadzenia działalności.

1.  Celem niniejszego rozporządzenia jest przyczynienie się do prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego i osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony konsumentów poprzez zapobieganie blokowaniu geograficznemu opartemu bezpośrednio lub pośrednio na kraju pochodzenia lub miejscu zamieszkania konsumentów. Niniejsze rozporządzenie określa sytuacje, w których zróżnicowanych warunków dostępu nie można uzasadnić obiektywnymi kryteriami na podstawie postanowień art. 20 ust. 2 dyrektywy 2006/123/WE.

W zakresie, w jakim przepisy niniejszego rozporządzenia są sprzeczne z przepisami art. 20 ust. 2 dyrektywy 2006/123/WE, nadrzędne są przepisy niniejszego rozporządzenia. Artykuł 20 ust. 2 dyrektywy 2006/123/WE nadal me pełne zastosowanie do sytuacji nieobjętych niniejszym rozporządzeniem, które podlegają zakresowi dyrektywy 2006/123/WE.

Poprawka    38

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 2 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  gdy handlowiec sprzedaje towary, świadczy usługi lub zamierza to czynić w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym klient ma miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności;

a)  gdy handlowiec sprzedaje towary lub świadczy usługi, w tym inne niż audiowizualne utwory i usługi chronione prawem autorskim, lub zamierza to czynić w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym konsument ma miejsce zamieszkania;

Poprawka    39

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 2 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  gdy handlowiec sprzedaje towary, świadczy usługi lub zamierza to czynić w tym samym państwie członkowskim, w którym klient ma miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności, lecz klient jest obywatelem innego państwa członkowskiego;

b)  gdy handlowiec sprzedaje towary lub świadczy usługi, w tym inne niż audiowizualne utwory i usługi chronione prawem autorskim, lub zamierza to czynić w tym samym państwie członkowskim, w którym konsument ma miejsce zamieszkania, lecz konsument jest obywatelem innego państwa członkowskiego;

Poprawka    40

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 2 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  gdy handlowiec sprzedaje towary, świadczy usługi lub zamierza to czynić w państwie członkowskim, w którym klient tymczasowo przebywa, nie zamieszkując ani nie posiadając miejsca prowadzenia działalności w tym państwie członkowskim.

c)  gdy handlowiec sprzedaje towary lub świadczy usługi, w tym inne niż audiowizualne utwory i usługi chronione prawem autorskim, lub zamierza to czynić w państwie członkowskim, w którym konsument tymczasowo przebywa, nie zamieszkując w tym państwie członkowskim.

Poprawka     41

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.  Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez wpływu na akty prawa Unii dotyczące współpracy sądowej w sprawach cywilnych. Ze zgodności z niniejszym rozporządzeniem nie należy wywodzić, że handlowiec kieruje swoją działalność do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu lub zamieszkania w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 593/2008 i art. 17 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1215/2012.

5.  Niniejsze rozporządzenie nie narusza aktów prawa Unii dotyczących współpracy sądowej w sprawach cywilnych. Ze zwykłej zgodności z niniejszym rozporządzeniem nie należy wywodzić, że handlowiec kieruje swoją działalność do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu lub zamieszkania w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 593/2008 i art. 17 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1215/2012. W szczególności gdy handlowiec, działając zgodnie z art. 3, 4 i 5, nie blokuje ani nie ogranicza konsumentom dostępu do swojego interfejsu internetowego, nie przekierowuje ich do innej wersji interfejsu niż ta, do której konsument pierwotnie usiłował uzyskać dostęp, niezależnie od jego kraju pochodzenia lub miejsca zamieszkania, nie stosuje innych ogólnych warunków dostępu w sytuacjach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, nie można uznać wyłącznie z tych powodów, że handlowiec ten aktywnie kieruje swoją działalność do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu lub zamieszkania. Nie ma to jednak zastosowania, gdy istnienie innych dodatkowych czynników wykraczających poza samo przestrzeganie obowiązkowych przepisów wskazuje, że handlowiec kieruje swoją działalność gospodarczą lub zawodową do takiego państwa członkowskiego.

Poprawka     42

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – akapit 2 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  „klient” oznacza konsumenta lub przedsiębiorstwo, który/e jest obywatelem państwa członkowskiego lub posiada miejsce zamieszkania bądź miejsce prowadzenia działalności w państwie członkowskim, i zamierza kupić lub kupuje towar lub usługę w Unii w celach innych niż odsprzedaż;

skreśla się

Poprawka     43

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – akapit 2 – litera d

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  „ogólne warunki dostępu” oznaczają wszystkie warunki i inne informacje, w tym ceny sprzedaży, regulujące dostęp klientów do towarów lub usług oferowanych do sprzedaży przez handlowca, które to warunki i informacje są ustanawiane, stosowane i udostępniane ogółowi społeczeństwa przez handlowca lub na jego rzecz oraz mają zastosowanie w przypadku braku indywidualnie wynegocjowanej umowy między handlowcem i klientem;

d)  „ogólne warunki dostępu” oznaczają wszystkie warunki i inne informacje, w tym ceny sprzedaży, regulujące dostęp konsumentów do towarów lub usług oferowanych do sprzedaży przez handlowca, które to warunki i informacje są ustanawiane, stosowane i udostępniane ogółowi społeczeństwa przez handlowca lub na jego rzecz oraz mają zastosowanie w przypadku braku indywidualnie wynegocjowanej umowy między handlowcem i konsumentem;

Poprawka     44

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – akapit 2 – litera e

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

e)  „towary” oznaczają wszelkie materialne rzeczy ruchome, z wyjątkiem rzeczy sprzedawanych w drodze egzekucji lub w inny sposób z mocy prawa; w rozumieniu niniejszego rozporządzenia za „towary” uznaje się wodę, gaz i energię elektryczną, jeżeli są one wystawione na sprzedaż w ograniczonej objętości lub w określonej ilości;

e)  „towary” oznaczają wszelkie materialne rzeczy ruchome, z wyjątkiem rzeczy sprzedawanych w drodze egzekucji lub w inny sposób z mocy prawa.

Poprawka     45

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – akapit 2 – litera f

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

f)  „interfejs internetowy” oznacza oprogramowanie, w tym strony internetowe i aplikacje, obsługiwane przez handlowca lub na jego rzecz, które służy do zapewnienia klientom dostępu do towarów lub usług handlowca w celu zawarcia transakcji handlowej dotyczącej tych towarów lub usług;

f)  „interfejs internetowy” oznacza oprogramowanie, w tym strony internetowe i aplikacje, obsługiwane przez handlowca lub na jego rzecz, które służy do zapewnienia konsumentom dostępu do towarów lub usług handlowca w celu zawarcia transakcji handlowej dotyczącej tych towarów lub usług;

Poprawka     46

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – akapit 2 – litera h a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ha)  „blokowanie geograficzne” oznacza nieuzasadnione ograniczenie ze względów geograficznych dostępu do niektórych interfejsów internetowych poprzez zastosowanie środków technicznych lub innego rodzaju.

Poprawka     47

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Handlowcy nie mogą, poprzez zastosowanie środków technicznych lub innego rodzaju, blokować lub ograniczać klientom dostęp do swojego interfejsu internetowego ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności.

1.  Handlowcy nie mogą, poprzez zastosowanie środków technicznych lub innego rodzaju, blokować lub ograniczać konsumentom dostępu do swojego interfejsu internetowego ze względów związanych z miejscem pochodzenia lub miejscem zamieszkania konsumenta.

Poprawka     48

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 2 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Handlowcy nie mogą ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności przekierowywać klientów do wersji swojego interfejsu internetowego, która różni się od interfejsu internetowego, do którego klient pierwotnie usiłował uzyskać dostęp, pod względem układu, używanego języka lub innych cech charakterystycznych, które czynią ten interfejs specyficznym dla klientów o określonej przynależności państwowej, miejscu zamieszkania lub miejscu prowadzenia działalności, chyba że przed takim przekierowaniem klient udzieli na nie wyraźnej zgody.

Handlowcy nie mogą ze względów związanych z krajem pochodzenia lub miejscem zamieszkania konsumenta przekierowywać konsumentów do wersji swojego interfejsu internetowego, która różni się od interfejsu internetowego, do którego konsument pierwotnie usiłował uzyskać dostęp, pod względem układu, używanego języka lub innych cech charakterystycznych, które czynią ten interfejs specyficznym dla konsumentów o określonym kraju pochodzenia lub miejscu zamieszkania, chyba że konsument udzieli wyraźnej zgody przed takim przekierowaniem, do którego konsument pierwotnie usiłował uzyskać dostęp.

Poprawka     49

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 2 – akapit 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Jeżeli takie przekierowanie następuje za wyraźną zgodą klienta, pierwotna wersja interfejsu internetowego musi pozostać dla niego łatwo dostępna.

Jeżeli takie przekierowanie następuje za wyraźną zgodą konsumenta, wersja interfejsu internetowego, do którego konsument początkowo usiłował uzyskać dostęp, musi pozostać dla niego łatwo dostępna.

Poprawka     50

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Zakazy określone w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli blokowanie, ograniczanie dostępu lub przekierowywanie w odniesieniu do określonych klientów lub klientów na określonych terytoriach jest konieczne w celu zapewnienia zgodności z wymogiem określonym w prawie Unii lub w prawie państw członkowskich zgodnie z prawem Unii.

3.  Zakazy określone w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli blokowanie lub ograniczanie dostępu klientów do interfejsu internetowego handlowca lub przekierowywanie w odniesieniu do określonych konsumentów lub konsumentów na określonych terytoriach jest konieczne w celu zapewnienia zgodności z wymogiem określonym w prawie Unii lub w prawie państw członkowskich zgodnie z prawem Unii, któremu podlega działalność handlowca.

Poprawka     51

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Jeżeli handlowiec blokuje lub ogranicza dostęp konsumentów do interfejsu internetowego lub przekierowuje klientów do innej wersji interfejsu internetowego zgodnie z ust. 4, podaje on jasne uzasadnienie. Uzasadnienie to podaje się w języku interfejsu internetowego, do którego klient pierwotnie usiłował uzyskać dostęp.

4.  Jeżeli handlowiec blokuje lub ogranicza dostęp konsumentów do interfejsu internetowego lub przekierowuje konsumentów do innej wersji interfejsu internetowego zgodnie z ust. 3, podaje on konsumentowi jasne uzasadnienie i wyjaśnienie. Uzasadnienie to podaje się w języku interfejsu internetowego, do którego konsument pierwotnie usiłował uzyskać dostęp.

Poprawka     52

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Handlowcy nie różnicują ogólnych warunków dostępu do swoich towarów lub usług ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności w następujących sytuacjach:

1.  Handlowcy nie różnicują ogólnych warunków dostępu do swoich towarów lub usług ze względów związanych z krajem pochodzenia lub miejscem zamieszkania konsumenta, jeżeli:

Poprawka     53

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  gdy handlowiec sprzedaje towary, które nie są dostarczane za granicę do państwa członkowskiego klienta przez handlowca lub na jego rzecz;

a)  handlowiec sprzedaje towary, które nie są dostarczane za granicę do państwa członkowskiego konsumenta przez handlowca lub na jego rzecz, lecz są odbierane w miejscu działalności handlowca uzgodnionym między handlowcem i konsumentem;

Poprawka     54

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  gdy handlowiec świadczy usługi drogą elektroniczną inne niż usługi, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów;

b)  gdy handlowiec świadczy usługi drogą elektroniczną inne niż usługi, których głównym elementem jest sprzedaż w postaci niematerialnej lub zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów;

Poprawka    55

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera b a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ba)  gdy handlowiec drogą elektroniczną dostarcza utwory lub usługi inne niż audiowizualne, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną i korzystanie z tych utworów lub przedmiotów, w odniesieniu do których handlowiec dysponuje prawami lub nabył licencję na korzystanie z takich treści na wszystkich określonych terytoriach;

Poprawka     56

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  gdy handlowiec świadczy usługi inne niż określone w lit. b), a usługi te są świadczone klientowi w lokalu handlowca lub w miejscu, w którym handlowiec fizycznie prowadzi działalność, w państwie członkowskim innym niż to, którego obywatelem jest klient lub w którym ma on miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności.

c)  handlowiec świadczy usługi inne niż określone w lit. b), a usługi te są świadczone konsumentowi w lokalu handlowca lub w miejscu, w którym handlowiec fizycznie prowadzi działalność, w państwie członkowskim innym niż to, którego obywatelem jest konsument lub w którym ma on miejsce zamieszkania.

Poprawka     57

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie uniemożliwia handlowcom proponowania różnych ogólnych warunków dostępu, w tym cen sprzedaży, w różnych państwach członkowskich lub dla konsumentów na danym terytorium lub konkretnych grup konsumentów.

Poprawka     58

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  Handlowcy mogą nie dostarczać towarów lub nie świadczyć usług za granicą, w przypadku gdy dostawa towarów lub świadczenie usługi stwarza dodatkowe koszty lub wymaga dodatkowych ustaleń ze strony handlowca.

Poprawka    59

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 3 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Zakaz określony w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli szczególny przepis prawa Unii lub prawa państwa członkowskiego zgodnie z prawem Unii uniemożliwia handlowcowi sprzedaż towarów lub świadczenie usług określonym klientom lub klientom na określonych terytoriach.

Zakaz określony w ust. 1 ma zastosowanie z uwzględnieniem szczególnych przepisów prawa Unii lub prawa państwa członkowskiego zgodnie z prawem Unii, uniemożliwiając handlowcowi sprzedaż towarów lub świadczenie usług określonym konsumentom lub konsumentom na określonych terytoriach.

Poprawka     60

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 3 – akapit 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W odniesieniu do sprzedaży książek zakaz określony w ust. 1 nie uniemożliwia handlowcom stosowania różnych cen wobec klientów na określonych terytoriach, jeżeli handlowcy są do tego zobowiązani przepisami prawa państw członkowskich zgodnie z prawem Unii.

W odniesieniu do sprzedaży książek zakaz określony w ust. 1 nie narusza specjalnych przepisów prawnych dotyczących ustalania cen w państwach członkowskich zgodnie z prawem Unii.

Poprawka     61

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 4a

 

Niniejsze rozporządzenie nie dotyczy zasad mających zastosowanie w dziedzinie prawa autorskiego i praw pokrewnych.

Uzasadnienie

Dostęp do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów powinny pozostać poza zakresem zastosowania przedmiotowego rozporządzenia. W przeciwnym razie doszłoby do powielania innych przepisów UE.

Poprawka     62

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Handlowcy nie mogą ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności, lokalizacją rachunku płatniczego, miejscem prowadzenia działalności dostawcy usług płatniczych lub miejscem wydania instrumentu płatniczego w Unii stosować zróżnicowanych warunków płatności w odniesieniu do sprzedaży towarów lub świadczenia usług, jeżeli:

1.  Handlowcy nie mogą ze względów związanych z miejscem pochodzenia lub miejscem zamieszkania konsumenta, lokalizacją rachunku płatniczego, miejscem prowadzenia działalności dostawcy usług płatniczych lub miejscem wydania instrumentu płatniczego w Unii stosować zróżnicowanych warunków płatności w odniesieniu do sprzedaży towarów lub świadczenia usług, jeżeli:

Poprawka     63

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Umowy, które w odniesieniu do pasywnej sprzedaży nakładają na handlowców obowiązek działania niezgodnie z niniejszym rozporządzeniem, są nieważne z mocy prawa.

Postanowienia, które w odniesieniu do pasywnej sprzedaży w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 330/2010 nakładają na handlowców obowiązek działania niezgodnie z niniejszym rozporządzeniem, są nieważne z mocy prawa.

Poprawka     64

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia oraz wprowadzają wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić ich stosowanie. Ustanowione kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

2.  Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia oraz wprowadzają wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić ich stosowanie. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Poprawka     65

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  O sankcjach, o których mowa w ust. 2, należy poinformować Komisję i należy podać je do wiadomości publicznej na stronie internetowej Komisji.

Poprawka     66

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Do dnia [date: two years after the entry into force of this Regulation], a następnie co pięć lat Komisja składa sprawozdanie z oceny niniejszego rozporządzenia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu. Sprawozdaniu temu, w stosownych przypadkach, towarzyszy wniosek dotyczący zmiany niniejszego rozporządzenia w świetle zmian prawnych, technicznych i gospodarczych.

1.  Do dnia [data: dwa lata po wejściu w życiu niniejszego rozporządzenia], a następnie zgodnie z odpowiednim wymogiem i co najmniej co cztery lata, Komisja ocenia stosowanie niniejszego rozporządzenia w świetle rozwoju sytuacji pod względem prawnym, technicznym i ekonomicznym oraz składa odpowiednie sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu. Sprawozdaniu towarzyszy w stosownym przypadku wniosek ustawodawczy mający na celu przegląd niniejszego rozporządzenia.

 

Sprawozdanie, o którym mowa w akapicie pierwszym, zawiera ocenę ewentualności rozszerzenia zakresu rozporządzenia, zwłaszcza rozszerzenia zakazu w art. 4 ust. 1 lit. b) na usługi świadczone drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów, a także na inne sektory, takie jak muzyka, e-booki, gry i oprogramowanie.

 

Ponadto w sprawozdaniu zwraca się szczególną uwagę na potencjalne skutki ekonomiczne dla MŚP i przedsiębiorstw typu start-up, na skuteczność krajowych środków egzekwowania przepisów, o których mowa w art. 7 niniejszego rozporządzenia, a także kładzie się nacisk na wykorzystywanie i ochronę danych osobowych.

Poprawka     67

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Pierwszą spośród ocen, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się w szczególności w celu ustalenia, czy zakaz określony w art. 4 ust. 1 lit. b) powinien mieć zastosowanie także do usług świadczonych drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz zapewnienie korzystania z takich przedmiotów i utworów, pod warunkiem że handlowiec ma wymagane prawa w odniesieniu do stosownych terytoriów.

2.  Pierwszą spośród ocen, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się w szczególności w celu ustalenia, czy zakres stosowania niniejszego rozporządzenia należy rozszerzyć w celu objęcia nim dodatkowych sektorów, takich jak usługi finansowe, transportowe, łączności elektronicznej, opieki zdrowotnej i audiowizualne, pod warunkiem że handlowiec ma prawa lub nabył licencję na korzystanie z dostarczanych drogą elektroniczną utworów audiowizualnych, dóbr niematerialnych lub usług, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną w odniesieniu do wszystkich stosownych terytoriów.

Poprawka    68

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 11 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Art. 4 ust. 1 lit. b) stosuje się jednak od dnia 1 lipca 2018 r.

skreśla się

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Blokowanie geograficzne oraz inne formy dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym

Odsyłacze

COM(2016)0289 – C8-0192/2016 – 2016/0152(COD)

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

IMCO

9.6.2016

 

 

 

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

JURI

9.6.2016

Zaangażowane komisje - data ogłoszenia na posiedzeniu

19.1.2017

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

       Data powołania

Lidia Joanna Geringer de Oedenberg

12.9.2016

Rozpatrzenie w komisji

29.11.2016

31.1.2017

 

 

Data przyjęcia

23.3.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

14

3

4

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Max Andersson, Joëlle Bergeron, Marie-Christine Boutonnet, Jean-Marie Cavada, Kostas Chrysogonos, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Mary Honeyball, Sajjad Karim, Sylvia-Yvonne Kaufmann, António Marinho e Pinto, Jiří Maštálka, Julia Reda, Pavel Svoboda, Tadeusz Zwiefka

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Isabella Adinolfi, Daniel Buda, Jytte Guteland, Angelika Niebler, Virginie Rozière, Rainer Wieland

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Eugen Freund, Maria Noichl

GŁOSOWANIE KOŃCOWE IMIENNEW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

14

+

ALDE

EFDD

GUE/NGL Group

PPE

S&D

Verts/ALE Group

Jean-Marie Cavada, António Marinho e Pinto

Joëlle Bergeron

Kostas Chrysogonos, Jiří Maštálka

Pavel Svoboda

Eugen Freund, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Jytte Guteland, Mary Honeyball, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Maria Noichl

Max Andersson, Julia Reda

3

-

EFDD

ENF

PPE

Isabella Adinolfi

Marie-Christine Boutonnet

Angelika Niebler

4

0

ECR

PPE

Sajjad Karim

Daniel Buda, Rainer Wieland, Tadeusz Zwiefka

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


OPINIA Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (10.2.2017)

dla Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE

(COM(2016)0289 – C8-0192/2016 – 2016/0152(COD))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Eva Kaili

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym istotnie przyczynia się do tego, aby klienci i handlowcy mogli zawierać transakcje handlowe, nie doświadczając przy tym nieuzasadnionej dyskryminacji.

Od dnia wejścia w życie rozporządzenie to w sposób wiążący nałoży na handlowców obowiązki umożliwiające klientom dostęp do produktów i ich zakup oraz będzie zapobiegać dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania klientów bądź miejsce prowadzenia działalności przez klientów lub lokalizację usługi płatniczej. Ma ono na celu usunięcie nieuzasadnionych przeszkód w handlu elektronicznym i istotne przybliżenie do zakończenia tworzenia jednolitego rynku cyfrowego.

Oprócz usuwania przeszkód prowadzących do nieuzasadnionej dyskryminacji rozporządzenie wyjaśnia, że przedsiębiorstwa nie mają obowiązku prowadzić działalności w całej Europie. W rozporządzeniu uznaje się, że potrzebne są wyjaśnienia w związku z nałożonym na przedsiębiorstwa obowiązkiem świadczenia usług klientom poza obszarem prowadzenia działalności. Jest niezwykle ważne, aby uniknąć nakładania dodatkowych obciążeń na handlowców.

Ponadto w rozporządzeniu dostrzeżono, że stworzenie prawdziwie jednolitego rynku cyfrowego jest ważne dla wszystkich obywateli oraz wyznaczono kierunek innych ważnych i potrzebnych reform prawnych, m.in. reform praw autorskich, sektora audiowizualnego i opodatkowania. Należy przestrzegać tych samych zasad, aby doprowadzić do powstania przyjaznego dla użytkowników i przedsiębiorstw jednolitego rynku cyfrowego.

Poniżej przedstawiono punkty rozporządzenia, co do których niniejsza opinia proponuje usprawnienia i objaśnienia.

Treść i zakres stosowania niniejszego rozporządzenia

Zakres rozporządzenia dostosowano do zakresu dyrektywy 2006/123/WE, aby zapewnić ciągłość prawną i pewność prawa dla handlowców i klientów. Oznacza to, że między innymi usługi o charakterze nieekonomicznym świadczone w interesie ogólnym, usługi transportowe, usługi audiowizualne, działalność związana z grami hazardowymi, usługi opieki zdrowotnej oraz niektóre usługi socjalne są wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia. W przypadku materiałów chronionych prawami autorskimi i treści audiowizualnych należy najpierw poczekać na realizację dotyczących ich reform, a następnie ocenić, czy ewentualne włączenie ich przyniosłoby pozytywne skutki zarówno dla klientów, jak i dla sektorów.

Dostęp do interfejsów internetowych

Wniosek odnosi się do uniemożliwiania dostępu do interfejsów internetowych i przekierowywania, które postrzegane są jako praktyki frustrujące klientów, oraz zapewnia klientom dostęp do interfejsów, z których mają ochotę korzystać, przez cały czas i bez względu na położenie geograficzne.

Dyskryminacja klientów ze względu na ich miejsce zamieszkania

Zabronione jest stosowanie zróżnicowanych warunków ogólnych w stosunku do klientów jako przejaw dyskryminacji ze względu na ich miejsce zamieszkania. Nie należy jednak uznawać przestrzegania przepisów rozporządzenia za ograniczanie rozwoju działalności handlowców, którzy proponują ukierunkowane oferty i zróżnicowane warunki w różnych państwach członkowskich, pod warunkiem że zagraniczny klient będzie miał dostęp do tych produktów lub usług przy zastosowaniu tych samych praw i obowiązków umownych, które obowiązują przy transakcjach krajowych. Ponadto zachowanie zgodności z rozporządzeniem nie oznacza obowiązku dostawy towarów za granicę ani obowiązku odbioru towarów z kraju prowadzenia działalności lub zamieszkania klienta.

Dyskryminacja w kontekście płatności

Zgodnie z przepisami rozporządzenia handlowcy nie mogą odrzucić płatności lub dyskryminować klientów w inny sposób ze względu na instrument płatniczy. Szczególnie w odniesieniu do instrumentów płatniczych opartych na karcie – jeżeli handlowiec akceptuje daną markę i kategorię płatniczą, musi również akceptować tę samą markę i kategorię bez względu na państwo pochodzenia metody płatności. Przepis ten nie zobowiązuje handlowców do akceptacji wszystkich instrumentów płatniczych opartych na karcie.

Egzekwowanie i wsparcie dla klientów

Proponuje się wyznaczenie przez państwa członkowskie organów zapewniających skuteczne egzekwowanie rozporządzenia i wsparcie dla klientów potrzebujących pomocy.

Przegląd rozporządzenia

Niezwykle istotna będzie pierwsza ocena, ponieważ Komisja Europejska powinna ocenić zakres i zastosowanie tego wniosku, biorąc pod uwagę zmiany prawne w dziedzinie praw autorskich, opodatkowania, usług audiowizualnych i przenoszenia treści online.

Data zastosowania

Rozporządzenie to stosuje się od dnia następującego po upływie 6 miesięcy od daty publikacji, co pozwoli klientom odnieść korzyści z wyeliminowania przeszkód powodujących nieuzasadnioną dyskryminację.

POPRAWKI

Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii zwraca się do Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, jako komisji przedmiotowo właściwej, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:

Poprawka     1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Tytuł

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE

 

WniosekROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie

nieuzasadnionego blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE

Poprawka     2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Umocowanie 1 a (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

uwzględniając protokół nr 1 do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej,

Poprawka     3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Umocowanie 1 b (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

uwzględniając protokół nr 2 do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności,

Poprawka    4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  Aby zrealizować cel, jakim jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego jako obszaru bez granic wewnętrznych, w którym zapewniony jest między innymi swobodny przepływ towarów i usług, nie wystarczy wyłącznie zniesienie barier krajowych między państwami członkowskimi. Tego rodzaju działania mogą zostać zniweczone przez podmioty prywatne wprowadzające przeszkody niezgodne ze swobodami rynku wewnętrznego. Ma to miejsce wtedy, gdy handlowcy działający w jednym państwie członkowskim blokują lub ograniczają dostęp do swoich interfejsów internetowych, takich jak strony internetowe i aplikacje, klientom z innych państw członkowskich, którzy chcą zawierać transgraniczne transakcje handlowe (tzw. blokowanie geograficzne). Prowadzą do tego również inne działania niektórych handlowców polegające na stosowaniu zróżnicowanych ogólnych warunków dostępu do towarów i usług wobec takich klientów z innych państw członkowskich, zarówno online, jak i offline. Czasami takie zróżnicowane traktowanie może być obiektywnie uzasadnione, jednak w innych przypadkach handlowcy odmawiają konsumentom, którzy chcą zawierać transgraniczne transakcje handlowe, dostępu do towarów lub usług, bądź stosują różne warunki w tym zakresie, ze względów czysto handlowych.

(1)  Aby zrealizować cel, jakim jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego jako obszaru bez granic wewnętrznych, w którym zapewniony jest między innymi swobodny przepływ towarów i usług, nie wystarczy wyłącznie zniesienie barier krajowych między państwami członkowskimi. Tego rodzaju działania mogą zostać zniweczone przez podmioty prywatne wprowadzające przeszkody różnego rodzaju i w różnej formie, niezgodne ze swobodami rynku wewnętrznego. Ma to miejsce wtedy, gdy handlowcy działający w jednym państwie członkowskim blokują lub ograniczają dostęp do swoich interfejsów internetowych, takich jak strony internetowe i aplikacje, klientom z innych państw członkowskich, którzy chcą zawierać transgraniczne transakcje handlowe (tzw. blokowanie geograficzne). Prowadzą do tego również inne działania niektórych handlowców polegające na stosowaniu zróżnicowanych ogólnych warunków dostępu do towarów i usług wobec takich klientów z innych państw członkowskich, zarówno online, jak i offline. W wyjątkowych przypadkach takie zróżnicowane traktowanie może być obiektywnie uzasadnione, jednak w innych przypadkach handlowcy odmawiają konsumentom, którzy chcą zawierać transgraniczne transakcje handlowe, dostępu do towarów lub usług, bądź z nieobiektywnych przyczyn stosują różne warunki w tym zakresie. Na podstawie analiz przeprowadzonych na potrzeby oceny skutków przygotowywanej przez Komisję Europejską stwierdzono, że eliminacja nieuzasadnionego blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym mogłaby przyczynić się do powiększenia rynku o 1,1 % i do spadku cen o średnio od 0,5 % do 0,6 %. Ponadto, jak wynika z konsultacji przeprowadzonych przez Komisję z zainteresowanymi stronami, mogłoby to przyczynić się do obniżenia poziomu frustracji klientów, gdyż jednym z jej podstawowych źródeł jest nieuzasadnione blokowanie geograficzne.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)  W ten sposób niektórzy handlowcy wprowadzają sztuczną segmentację rynku wewnętrznego wzdłuż granic wewnętrznych i utrudniają swobodny przepływ towarów i usług, ograniczając tym samym prawa klientów i uniemożliwiając im korzystanie z bogatszej oferty i z optymalnych warunków. Takie dyskryminacyjne praktyki są istotnym czynnikiem przyczyniającym się do stosunkowo niskiego poziomu transgranicznych transakcji handlowych w Unii, w tym w sektorze handlu elektronicznego, co uniemożliwia pełne wykorzystanie potencjału wzrostu rynku wewnętrznego. Precyzyjne określenie, w jakich sytuacjach nie ma uzasadnienia dla tego rodzaju zróżnicowanego traktowania, powinno zapewnić wszystkim uczestnikom transakcji transgranicznych jasność i pewność prawa oraz zagwarantować skuteczne stosowanie i egzekwowanie przepisów dotyczących niedyskryminacji na całym rynku wewnętrznym.

(2)  W ten sposób niektórzy handlowcy wprowadzają sztuczną segmentację rynku wewnętrznego wzdłuż granic wewnętrznych i utrudniają swobodny przepływ towarów i usług, ograniczając tym samym prawa klientów i uniemożliwiając im korzystanie z bogatszej oferty produktów i usług oraz z optymalnych warunków. Takie dyskryminacyjne praktyki są istotnym czynnikiem przyczyniającym się do stosunkowo niskiego poziomu transgranicznych transakcji handlowych w Unii, w tym w sektorze handlu elektronicznego, co uniemożliwia pełne wykorzystanie potencjału wzrostu rynku wewnętrznego. Precyzyjne określenie, w jakich sytuacjach nie ma uzasadnienia dla tego rodzaju zróżnicowanego traktowania, powinno zapewnić wszystkim uczestnikom transakcji transgranicznych jasność i pewność prawa oraz zagwarantować skuteczne stosowanie i egzekwowanie przepisów dotyczących niedyskryminacji na całym rynku wewnętrznym.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(2a)  Chociaż celem niniejszego rozporządzenia jest rozwiązanie problemu blokowania geograficznego, a tym samym zlikwidowanie bariery w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego, należy pamiętać, że wiele różnic w przepisach państw członkowskich, takich jak różne normy krajowe, lub brak wzajemnego uznawania czy harmonizacji na szczeblu Unii nadal stanowią znaczne przeszkody, które prowadzą do rozdrobnienia jednolitego rynku i w ten sposób często wymuszają na handlowcach stosowanie praktyk blokowania geograficznego. Dlatego też Parlament Europejski, Rada i Komisja nadal powinny usuwać te przeszkody, aby zmniejszyć rozdrobnienie rynku i ukończyć tworzenie jednolitego rynku.

Poprawka    7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  Zgodnie z art. 20 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady17 państwa członkowskie zapewniają, by usługodawcy prowadzący działalność w Unii nie traktowali usługobiorców w zróżnicowany sposób ze względu na ich przynależność państwową lub miejsce zamieszkania. Przepis ten nie zwalczał jednak dyskryminacji w pełni skutecznie i nie ograniczył w wystarczający sposób braku pewności prawa, zwłaszcza ze względu na to, że dopuszcza możliwość uzasadnienia zróżnicowanego traktowania, i z powodu trudności ze stosowaniem tego przepisu w praktyce. Ponadto blokowanie geograficzne i inne formy dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności mogą również wynikać z działań handlowców mających miejsce prowadzenia działalności w państwach trzecich, które nie są objęte tą dyrektywą.

(3)  Zgodnie z art. 20 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady17 państwa członkowskie zapewniają, by usługodawcy prowadzący działalność w Unii nie traktowali usługobiorców w zróżnicowany sposób ze względu na ich przynależność państwową lub miejsce zamieszkania. Przepis ten nie zwalczał jednak dyskryminacji w pełni skutecznie i nie ograniczył w wystarczający sposób braku pewności prawa, zwłaszcza ze względu na to, że dopuszcza możliwość uzasadnienia zróżnicowanego traktowania, i z powodu trudności ze stosowaniem tego przepisu w praktyce. Ponadto blokowanie geograficzne i inne formy dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności mogą również wynikać z działań handlowców mających miejsce prowadzenia działalności w państwach trzecich, które nie są objęte tą dyrektywą. Dlatego też niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie i do handlowców, i do usługodawców, a także do towarów i do usług.

__________________

__________________

17 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/123/WE z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym (Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 36).

17 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/123/WE z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym (Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 36).

Poprawka    8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 3 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(3a)  Niniejsze rozporządzenie ma na celu sprecyzowanie art. 20 dyrektywy 2006/123/WE. Nie należy interpretować go jako rozporządzenia zastępującego dyrektywę 2006/123/WE, jeśli chodzi o jej zakres, gdyż pod tym względem rozporządzenie trzyma się tych samych zasad, z wyłączeniem z zakresu jego stosowania rodzajów działalności, o których mowa w art. 2 ust. 2 dyrektywy 2006/123/WE, czy też gdy chodzi o jej skutki, gdyż stosowanie dyrektywy 2006/123/WE jest niezależne od stosowania niniejszego rozporządzenia i je uzupełnia. Niniejsze rozporządzenie nie może ograniczać swobody prowadzenia działalności gospodarczej ani swobody zawierania umów określonych w art. 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

Poprawka     9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)  W celu zapewnienia dobrego funkcjonowania rynku wewnętrznego konieczne jest zatem ustanowienie w niniejszym rozporządzeniu ukierunkowanych środków, które stworzą jasny, jednolity i skuteczny zestaw przepisów dotyczących wybranych zagadnień.

(4)  W celu zapewnienia dobrego funkcjonowania rynku wewnętrznego konieczne jest zatem ustanowienie w niniejszym rozporządzeniu ukierunkowanych środków, które stworzą jasny, jednolity i skuteczny zestaw przepisów dotyczących wybranych zagadnień. Środki te powinny zachować równowagę między ochroną konsumentów a wolnością gospodarczą handlowców i swobodą zawierania przez nich umów. W związku z tym nie należy nakładać na handlowców jakichkolwiek nieproporcjonalnych kosztów lub obciążeń administracyjnych ani obowiązku dostawy do wszystkich państw członkowskich. Ponadto nowe obowiązki nałożone na państwa członkowskie nie powinny wykraczać ponad to, co jest konieczne, aby wdrożyć nowe przepisy.

Poprawka     10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)  Niniejsze rozporządzenie ma na celu zapobieganie dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania klientów lub ich miejsce prowadzenia działalności, w tym blokowaniu geograficznemu, w transgranicznych transakcjach handlowych między handlowcami a klientami w odniesieniu do sprzedaży towarów i świadczenia usług w Unii. Rozporządzenie ma rozwiązać problem zarówno bezpośredniej, jak i pośredniej dyskryminacji, obejmuje zatem również nieuzasadnione różnice w traktowaniu na podstawie innych kryteriów, które prowadzą do takiego samego rezultatu jak stosowanie kryteriów bezpośrednio opartych na przynależności państwowej klientów, ich miejscu zamieszkania lub miejscu prowadzenia działalności. Takie kryteria mogą opierać się w szczególności na informacjach wskazujących na fizyczną lokalizację klientów, takich jak adres IP używany przy dostępie do interfejsu internetowego, adres podany do celów dostawy towarów, wybór języka lub państwo członkowskie, w którym wydano instrument płatniczy klienta.

(5)  Niniejsze rozporządzenie ma na celu zapobieganie dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania klientów lub ich miejsce prowadzenia działalności, w tym blokowaniu geograficznemu, w transgranicznych transakcjach handlowych między handlowcami a klientami w odniesieniu do sprzedaży towarów i świadczenia usług w Unii. Rozporządzenie ma zapobiegać zarówno bezpośredniej, jak i pośredniej dyskryminacji. Przez pośrednią dyskryminację rozumie się stosowanie rozróżniających kryteriów, innych niż przynależność państwowa klienta, jego miejsce zamieszkania czy miejsce prowadzenia działalności, które w sposób deterministyczny lub statystyczny prowadzą do takiego samego rezultatu jak bezpośrednie zastosowanie tych samych kryteriów. Obejmuje ono również nieuzasadnione różnice w traktowaniu na podstawie innych kryteriów, które prowadzą do takiego samego rezultatu jak stosowanie kryteriów bezpośrednio opartych na przynależności państwowej klientów, ich miejscu zamieszkania lub miejscu prowadzenia działalności. Takie kryteria mogą opierać się w szczególności na informacjach wskazujących na fizyczną lokalizację klientów, takich jak adres IP używany przy dostępie do interfejsu internetowego, adres podany do celów dostawy towarów, wybór języka lub państwo członkowskie, w którym wydano instrument płatniczy klienta.

Poprawka    11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 6 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(6a)  Motyw 29 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/29/WE1a wprowadza zasadę, że problem całkowitego wykorzystania nie powstaje w przypadku usług, w szczególności usług świadczonych przez internet.

 

_______________________

 

1a Dyrektywa 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym.

Poprawka     12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Niniejsze rozporządzenie powinno pozostawać bez wpływu na akty prawa Unii dotyczące współpracy sądowej w sprawach cywilnych, w szczególności na przepisy dotyczące prawa właściwego dla zobowiązań umownych oraz dotyczące jurysdykcji określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/200824 i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1215/201225, w tym bez wpływu na stosowanie tych aktów i przepisów w indywidualnych przypadkach. W szczególności do celów stosowania tych aktów i przepisów z samego faktu, że handlowiec działa zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, nie należy wywodzić, że kieruje on swoją działalność do państwa członkowskiego konsumenta.

(10)  Niniejsze rozporządzenie nie powinno naruszać aktów prawa Unii dotyczących współpracy sądowej w sprawach cywilnych, w szczególności przepisów dotyczących prawa właściwego dla zobowiązań umownych oraz dotyczących jurysdykcji określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/200824 i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1215/201225, w tym stosowania tych aktów i przepisów w indywidualnych przypadkach. W szczególności do celów stosowania tych aktów i przepisów z samego faktu, że handlowiec działa zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, nie należy wywodzić, że kieruje on swoją działalność do państwa członkowskiego konsumenta. Z tego względu oraz aby zapewnić handlowcom stosującym się do wymogów niniejszego rozporządzenia pewność prawa, należy jasno stwierdzić, że sam fakt, iż handlowiec udostępnia swój interfejs internetowy klientom z innego państwa członkowskiego lub nie stosuje zróżnicowanych ogólnych warunków dostępu w przypadkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, w tym w stosownych przypadkach w drodze zawierania umów, lub akceptuje instrumenty płatnicze innego państwa członkowskiego, nie powinien sam w sobie być postrzegany, dla celów określenia prawa właściwego i jurysdykcji, jako wskazujący, że działalność handlowca jest kierowana do państwa członkowskiego klienta, chyba że pojawią się dodatkowe czynniki, na podstawie których można dowieść, że handlowiec, zgodnie z prawem Unii, ma zamiar kierować tę działalność do tego państwa członkowskiego.

_________________

_________________

24 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6).

24 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6).

25 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 1).

25 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 1).

Poprawka     13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 11

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  Praktyki dyskryminacyjne, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, zwykle przybierają postać ogólnych warunków i innych informacji ustalanych i stosowanych przez handlowca lub na jego rzecz jako warunku koniecznego do uzyskania dostępu do danych towarów lub usług, które to ogólne warunki lub inne informacje są udostępniane ogółowi społeczeństwa. Takie ogólne warunki dostępu obejmują między innymi ceny, warunki płatności i dostawy. Mogą one zostać udostępnione ogółowi społeczeństwa przez lub na rzecz handlowca za pośrednictwem różnych środków, takich jak informacje publikowane w reklamach, na stronach internetowych, w dokumentach przekazywanych przed zawarciem umowy lub w dokumentach umownych. Warunki te mają zastosowanie w przypadku braku indywidualnie wynegocjowanych umów przewidujących inne warunki, zawieranych bezpośrednio między handlowcem a klientem. Nie należy do celów niniejszego rozporządzenia traktować warunków negocjowanych indywidualnie między handlowcem a klientami jako ogólnych warunków dostępu.

(11)  Praktyki dyskryminacyjne, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, zwykle przybierają postać ogólnych warunków i innych informacji ustalanych i stosowanych przez handlowca lub na jego rzecz jako warunku koniecznego do uzyskania dostępu do danych towarów lub usług, które to ogólne warunki lub inne informacje są udostępniane ogółowi społeczeństwa. Takie ogólne warunki dostępu obejmują między innymi ceny, wymogi oparte na numerach kierunkowych, warunki płatności i dostawy. Mogą one zostać udostępnione ogółowi społeczeństwa przez lub na rzecz handlowca za pośrednictwem różnych środków, takich jak informacje publikowane w reklamach, na stronach internetowych, w dokumentach przekazywanych przed zawarciem umowy lub w dokumentach umownych. Warunki te mają zastosowanie w przypadku braku indywidualnie wynegocjowanych umów przewidujących inne warunki, zawieranych bezpośrednio między handlowcem a klientem. Nie należy do celów niniejszego rozporządzenia traktować warunków negocjowanych indywidualnie między handlowcem a klientami jako ogólnych warunków dostępu.

Uzasadnienie

Dyskryminacja może mieć również miejsce w przypadkach gdy handlowcy, aby zakończyć transakcję, wymagają od klientów posiadania numeru telefonu z numerem kierunkowym konkretnego państwa.

Poprawka     14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 11 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(11a)  Zróżnicowanych uzgodnień dotyczących cen w poszczególnych państwach członkowskich nie należy zaliczać do praktyk dyskryminacyjnych.

Poprawka    15

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12)  Należy chronić zarówno konsumentów, jak i przedsiębiorstwa przed dyskryminacją ze względów związanych z przynależnością państwową , miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności, gdy działają oni jako klienci do celów niniejszego rozporządzenia. Taka ochrona nie powinna jednak obejmować klientów kupujących towar lub usługę w celu odsprzedaży, ponieważ wpłynęłoby to na systemy dystrybucji wykorzystywane na szeroką skalę między przedsiębiorstwami w relacjach biznesowych, np. dystrybucji selektywnej i wyłącznej, które to systemy zasadniczo umożliwiają producentom wybór sprzedawców detalicznych, z zastrzeżeniem zgodności z prawem konkurencji.

(12)  Należy chronić zarówno konsumentów, jak i przedsiębiorstwa przed dyskryminacją ze względów związanych z przynależnością państwową , miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności, gdy działają oni jako klienci do celów niniejszego rozporządzenia. Taka ochrona nie powinna jednak obejmować klientów kupujących towar lub usługę w celu odsprzedaży, wynajmu do celów handlowych lub przekształcania i przetwarzania nabytych towarów, ponieważ wpłynęłoby to na systemy dystrybucji wykorzystywane na szeroką skalę między przedsiębiorstwami w relacjach biznesowych, np. dystrybucji selektywnej i wyłącznej, które to systemy zasadniczo umożliwiają producentom wybór sprzedawców detalicznych, z zastrzeżeniem zgodności z prawem konkurencji. Klientów należy chronić przed dyskryminacją ze względów związanych z przynależnością państwową, miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności jedynie wtedy, gdy nabywają oni towar lub usługę do użytku końcowego.

Poprawka    16

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 14

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14)  Aby zwiększyć możliwości dostępu klientów do informacji związanych ze sprzedażą towarów i świadczeniem usług na rynku wewnętrznym oraz poprawić przejrzystość, w tym w odniesieniu do cen, handlowcy nie powinni, stosując środki techniczne lub innego rodzaju, uniemożliwiać klientom uzyskania pełnego i równego dostępu do interfejsów internetowych ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności. Tego rodzaju środki techniczne mogą obejmować w szczególności technologie wykorzystywane do określenia fizycznej lokalizacji klienta, w tym do jej monitorowania za pomocą adresu IP, współrzędnych uzyskanych za pośrednictwem globalnego systemu nawigacji satelitarnej lub danych związanych z transakcją płatniczą. Nie należy jednak rozumieć tego zakazu dyskryminacji w odniesieniu do dostępu do interfejsów internetowych jako obowiązku handlowca do zawierania transakcji handlowych z klientami.

(14)  Aby zwiększyć możliwości dostępu klientów do informacji związanych ze sprzedażą towarów i świadczeniem usług na rynku wewnętrznym oraz poprawić przejrzystość, w tym w odniesieniu do cen, lecz nie tylko, handlowcy ani żaden inny podmiot działający w ich imieniu, w tym pośrednicy i operatorzy interfejsów internetowych zapewniających dostęp, nie powinni, stosując środki techniczne lub innego rodzaju, uniemożliwiać klientom uzyskania pełnego i równego dostępu do interfejsów internetowych ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności. Tego rodzaju środki techniczne mogą obejmować, lecz nie wyłącznie, w szczególności technologie wykorzystywane do określenia fizycznej lokalizacji klienta, w tym do jej monitorowania za pomocą adresu IP, historii przeglądanych stron lub wzorców zachowań w internecie, śledzenia lub lokalizacji za pomocą systemu GSM, współrzędnych uzyskanych za pośrednictwem globalnego systemu nawigacji satelitarnej lub danych związanych z transakcją płatniczą. Nie należy jednak rozumieć tego zakazu dyskryminacji w odniesieniu do dostępu do interfejsów internetowych jako obowiązku handlowca do zawierania transakcji handlowych z klientami.

Poprawka    17

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 14 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(14a)  W niektórych przypadkach blokowanie, ograniczanie dostępu lub przekierowanie bez zgody klienta do alternatywnej wersji interfejsu internetowego ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności może okazać się konieczne, aby zapewnić zgodność z wymogiem określonym w prawie Unii lub w prawie państw członkowskich zgodnie z prawem Unii. Takie przepisy mogą ograniczać klientom dostęp do pewnych towarów lub usług, na przykład poprzez zakaz wyświetlania określonych treści w niektórych państwach członkowskich. Nie można uniemożliwiać handlowcom przestrzegania takich wymogów, a tym samym powinni oni mieć możliwość blokowania lub ograniczania dostępu lub przekierowywania określonych klientów lub klientów na określonych terytoriach do interfejsu internetowego, o ile jest to konieczne z powyższych względów. Jeżeli handlowiec blokuje lub ogranicza dostęp do interfejsu internetowego, aby zagwarantować zgodność z wymogami prawa Unii lub prawa państw członkowskich zgodnie z prawem Unii, powinien on przedstawić klarowne wyjaśnienie takiego działania.

Poprawka     18

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16)  W niektórych przypadkach blokowanie, ograniczanie dostępu lub przekierowanie bez zgody klienta do alternatywnej wersji interfejsu internetowego ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności może okazać się konieczne, aby zapewnić zgodność z wymogiem określonym w prawie Unii lub w prawie państw członkowskich zgodnie z prawem Unii. Takie przepisy mogą ograniczać klientom dostęp do pewnych towarów lub usług, na przykład poprzez zakaz wyświetlania określonych treści w niektórych państwach członkowskich. Nie można uniemożliwiać handlowcom przestrzegania takich wymogów, a tym samym powinni oni mieć możliwość blokowania lub ograniczania dostępu bądź przekierowywania określonych klientów lub klientów na określonych terytoriach do interfejsu internetowego, o ile jest to konieczne z powyższych względów.

(16)  W niektórych przypadkach blokowanie, ograniczanie dostępu lub przekierowanie bez zgody klienta do alternatywnej wersji interfejsu internetowego ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności może okazać się konieczne, aby zapewnić zgodność z wymogiem określonym w prawie Unii lub w prawie państw członkowskich zgodnie z prawem Unii. Takie przepisy mogą ograniczać klientom dostęp do pewnych towarów lub usług, na przykład poprzez zakaz wyświetlania określonych treści w niektórych państwach członkowskich. Nie można uniemożliwiać handlowcom przestrzegania takich wymogów, a tym samym powinni oni mieć możliwość blokowania lub ograniczania dostępu bądź przekierowywania określonych klientów lub klientów na określonych terytoriach do interfejsu internetowego, o ile jest to konieczne z powyższych względów. Ponadto stosowanie niniejszego rozporządzenia nie powinno uniemożliwiać państwom członkowskim stosowania własnych przepisów i zasad podstawowych dotyczących wolności prasy i wolności słowa.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 17

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17)  W niektórych konkretnych sytuacjach nie można obiektywnie uzasadnić żadnych różnic w traktowaniu klientów w drodze stosowania ogólnych warunków dostępu, które obejmują wyraźną odmowę sprzedaży towarów lub świadczenia usług ze względów związanych z przynależnością państwową klientów, ich miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności. W takich sytuacjach należy zakazać wszelkiej dyskryminacji, a klienci powinni mieć możliwość, na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, zawierania transakcji handlowych na takich samych warunkach jak lokalny klient oraz uzyskiwania pełnego i równego dostępu do różnych towarów lub usług bez względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności. W razie konieczności handlowcy powinni zatem wprowadzić środki zapewniające przestrzeganie tego zakazu dyskryminacji, jeżeli w przeciwnym razie klienci nie mieliby takiego pełnego i równego dostępu. Zakazu mającego zastosowanie w takich przypadkach nie należy jednak rozumieć jako zakazu kierowania działalności przez handlowców do różnych państw członkowskich lub określonych grup klientów oraz przedstawiania im ukierunkowanych ofert i zróżnicowanych warunków, w tym poprzez utworzenie interfejsów internetowych dla poszczególnych krajów.

(17)  W niektórych konkretnych sytuacjach nie można obiektywnie uzasadnić żadnych różnic w traktowaniu klientów w drodze stosowania ogólnych warunków dostępu, które obejmują wyraźną odmowę sprzedaży towarów lub świadczenia usług ze względów związanych z przynależnością państwową klientów, ich miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności. W takich sytuacjach należy zakazać wszelkiej dyskryminacji, a klienci powinni mieć możliwość, na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, zawierania transakcji handlowych na takich samych warunkach jak lokalny klient oraz uzyskiwania pełnego i równego dostępu do różnych towarów lub usług bez względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności, a wszelkich innych środków powiązanych z tymi kryteriami nie można uznać za obiektywnie uzasadnione w rozumieniu art. 20 dyrektywy 2006/123/WE. W razie konieczności handlowcy powinni zatem wprowadzić środki zapewniające przestrzeganie tego zakazu dyskryminacji, jeżeli w przeciwnym razie klienci nie mieliby takiego pełnego i równego dostępu. Zakazu mającego zastosowanie w takich przypadkach nie należy jednak rozumieć jako zakazu kierowania działalności przez handlowców do różnych państw członkowskich lub określonych grup klientów oraz przedstawiania im ukierunkowanych ofert i zróżnicowanych warunków, w tym poprzez utworzenie interfejsów internetowych dla poszczególnych krajów. Jeżeli z obiektywnych względów do usług i towarów zastosowanie mają jednak inne warunki, nie stanowi to niezgodnej z prawem dyskryminacji, jak określono w art. 20 oraz motywie 95 dyrektywy 2006/123/WE.

Poprawka     20

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 17 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(17a)  Umowy konsumenckie reguluje art. 6 rozporządzenia (WE) nr 593/2008 (Rzym I). Zgodnie z ww. artykułem umowa zawarta przez konsumenta z przedsiębiorcą podlega prawu państwa, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu, pod warunkiem że przedsiębiorca w jakikolwiek sposób kieruje swoją działalność gospodarczą lub zawodową do tego państwa. W przypadkach określonych w art. 4 ust. 1 lit. a–c) handlowiec nie kieruje swojej działalności do państwa członkowskiego konsumenta. W przypadkach tych rozporządzenie Rzym I stanowi, że umowa nie podlega prawu państwa konsumenta. Obowiązuje tu zasada swobody wyboru prawa (art. 3 rozporządzenia Rzym I). To samo obowiązuje w odniesieniu do jurysdykcji, którą reguluje rozporządzenie (UE) nr 1215/2012.

Poprawka     21

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 18

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18)  Pierwsza ze wspomnianych sytuacji ma miejsce wtedy, gdy handlowiec sprzedaje towary, które nie są dostarczane transgranicznie przez handlowca ani na jego rzecz do państwa członkowskiego, w którym mieszka klient. W takiej sytuacji klient powinien mieć możliwość zakupu towarów na dokładnie takich samych warunkach, łącznie z ceną i warunkami dostawy towarów, jak podobni klienci zamieszkali w państwie członkowskim handlowca. To może oznaczać, że zagraniczny klient będzie musiał odebrać towar w tym państwie członkowskim lub w innym państwie członkowskim, do którego przedsiębiorca dostarcza towar. W takiej sytuacji nie ma konieczności dokonywania rejestracji do celów podatku od wartości dodanej (VAT) w państwie członkowskim klienta ani organizowania transgranicznej dostawy towarów.

(18)  Pierwsza ze wspomnianych sytuacji ma miejsce wtedy, gdy handlowiec sprzedaje towary, które nie są dostarczane transgranicznie przez handlowca ani na jego rzecz do państwa członkowskiego, w którym mieszka klient. W takiej sytuacji, pod warunkiem że doszło do zawarcia umowy między handlowcem a klientem, klient powinien mieć możliwość zakupu towarów na dokładnie takich samych warunkach, łącznie z warunkami dostawy towarów, jak podobni klienci zamieszkali w państwie członkowskim handlowca. To może oznaczać, że zagraniczny klient będzie musiał odebrać towar w tym państwie członkowskim lub w innym państwie członkowskim, do którego przedsiębiorca dostarcza towar. W takiej sytuacji nie ma konieczności dokonywania rejestracji do celów podatku od wartości dodanej (VAT) w państwie członkowskim klienta ani organizowania transgranicznej dostawy towarów. Handlowiec nie może być zobowiązany do dostarczenia towarów.

Poprawka    22

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 19

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19)  Druga z tych sytuacji ma miejsce wtedy, gdy handlowiec świadczy drogą elektroniczną usługi inne niż te, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów, takie jak usługi w chmurze, hurtownie danych, hosting stron internetowych i dostarczanie zapór sieciowych. W tym przypadku nie jest potrzebna fizyczna dostawa, gdyż usługi są świadczone drogą elektroniczną. Handlowiec może składać deklarację VAT i płacić podatek w uproszczony sposób zgodnie z przepisami dotyczącymi małego punktu kompleksowej obsługi VAT (MOSS) określonymi w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/201126.

(19)  Druga z tych sytuacji ma miejsce wtedy, gdy handlowiec świadczy drogą elektroniczną usługi inne niż te, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów, takie jak usługi w chmurze, hurtownie danych, hosting stron internetowych i dostarczanie zapór sieciowych. W tym przypadku nie jest potrzebna fizyczna dostawa, gdyż usługi są świadczone drogą elektroniczną. Handlowiec może składać deklarację VAT i płacić podatek w uproszczony sposób zgodnie z przepisami dotyczącymi małego punktu kompleksowej obsługi VAT (MOSS) określonymi w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/201126. Jakakolwiek różnica w cenie końcowej, która może wystąpić w wyniku stosowania różnych stawek VAT zgodnie z obowiązującymi przepisami w miejscu konsumpcji, nie powinna wiązać się ze stosowaniem zróżnicowanych warunków dostępu.

__________________

__________________

26 Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 77 z 23.3.2011, s. 1).

26 Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 77 z 23.3.2011, s. 1).

Poprawka    23

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 21 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(21a)  Zakazu dyskryminacji w takich przypadkach nie należy jednak uznawać za ograniczenie prawa handlowców do rozwoju własnej strategii biznesowej przez ukierunkowanie działalności na różne państwa członkowskie lub określone grupy klientów oraz przedstawianie im ukierunkowanych ofert i zróżnicowanych warunków, w tym interfejsów internetowych dla poszczególnych krajów lub regionów. Jeśli jednak klient zagraniczny poszukuje dostępu do takich interfejsów internetowych i specjalnych ofert, zgodnie z danym zestawem warunków, powinien on korzystać z takich samych praw umownych i podlegać takim samym obowiązkom jak te stosowane do transakcji krajowych. Terytorialne ograniczenia w świadczeniu usług posprzedażnych, wynikające z warunków, na które klient wyraził zgodę, zgodnie z prawem Unii i uchwalonymi na jego podstawie obowiązującymi przepisami krajowymi, powinny być na mocy niniejszego rozporządzenia dozwolone. Zachowanie zgodności z niniejszym rozporządzeniem nie powinno wiązać się z jakimkolwiek spoczywającym na handlowcu obowiązkiem dostawy towarów za granicę lub jakimkolwiek obowiązkiem odbioru towarów z kraju prowadzenia działalności lub zamieszkania klienta.

Poprawka     24

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 22

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(22)  Handlowcy objęci procedurą szczególną określoną w tytule XII rozdział 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE27 nie muszą płacić VAT. W przypadku tych handlowców świadczących usługi drogą elektroniczną zakaz stosowania ogólnych warunków dostępu zróżnicowanych ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności pociągałby za sobą obowiązek rejestracji do celów rozliczania VAT z innymi państwami członkowskimi, co mogłoby spowodować dodatkowe koszty, będące nieproporcjonalnym obciążeniem, biorąc pod uwagę wielkość i charakter takich handlowców. Należy zatem wyłączyć tych handlowców z tego zakazu na okres obowiązywania takiej procedury szczególnej.

(22)  Handlowcy objęci procedurą szczególną określoną w tytule XII rozdział 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE27 nie muszą płacić VAT w państwie członkowskim, w którym prowadzą działalność. W przypadku tych handlowców świadczących usługi drogą elektroniczną zakaz stosowania ogólnych warunków dostępu zróżnicowanych ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności pociągałby za sobą obowiązek rejestracji do celów rozliczania VAT z innymi państwami członkowskimi, co mogłoby spowodować dodatkowe koszty, będące nieproporcjonalnym obciążeniem, biorąc pod uwagę wielkość i charakter takich handlowców. Należy zatem wyłączyć tych handlowców z tego zakazu na okres obowiązywania takiej procedury szczególnej.

_________________

_________________

27 Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s.1).

27 Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s.1).

Poprawka    25

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 24

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(24)  Zgodnie z prawem Unii handlowcy mają co do zasady swobodę decydowania, o tym, jakie środki płatności, w tym marki płatnicze, chcą akceptować. Po dokonaniu tego wyboru w świetle obowiązujących ram prawnych dotyczących usług płatniczych nie ma żadnych powodów, dla których handlowcy mieliby dyskryminować klientów w Unii, odmawiając zawarcia pewnych transakcji handlowych lub w inny sposób różnicować niektóre warunki płatności dotyczące tych transakcji ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności. W tym konkretnym kontekście należy również wyraźnie zakazać takiego nieuzasadnionego nierównego traktowania ze względów związanych z lokalizacją rachunku płatniczego, miejscem prowadzenia działalności dostawcy usług płatniczych lub miejscem wydania instrumentu płatniczego w Unii. Ponadto należy przypomnieć, że już rozporządzenie (UE) nr 260/2012 zakazuje wszystkim odbiorcom, w tym handlowcom, uzależniania przyjęcia płatności w euro od lokalizacji rachunku bankowego w danym państwie członkowskim.

(24)  Zgodnie z prawem Unii handlowcy mają co do zasady swobodę decydowania, o tym, jakie środki płatności chcą akceptować. Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/7511a oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/64/WE1b handlowcy, którzy akceptują instrument płatniczy oparty na karcie określonej marki i kategorii płatniczej, nie mają obowiązku akceptować instrumentów płatniczych opartych na karcie tej samej kategorii płatniczej, ale innej marki lub tej samej marki, ale innej kategorii. Po dokonaniu tego wyboru w świetle obowiązujących ram prawnych dotyczących usług płatniczych nie ma żadnych powodów, dla których handlowcy mieliby dyskryminować klientów w Unii, odmawiając zawarcia pewnych transakcji handlowych lub w inny sposób różnicować niektóre warunki płatności dotyczące tych transakcji ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności. W tym konkretnym kontekście należy również wyraźnie zakazać takiego nieuzasadnionego nierównego traktowania ze względów związanych z lokalizacją rachunku płatniczego, miejscem prowadzenia działalności dostawcy usług płatniczych lub miejscem wydania instrumentu płatniczego w Unii. Komisja Europejska powinna ocenić stosowanie zachęt do szerszego korzystania z europejskich usług płatniczych. Ponadto Komisja powinna ocenić, czy stworzyć ramy prawne, które – z zastrzeżeniem zasady swobody zawierania umów – pozwalałyby na ochronę przedsiębiorstw i klientów, w przypadku gdy transakcja przeprowadzana jest za pomocą alternatywnych metod płatności, w tym walut wirtualnych, innych transakcji z zastosowaniem łańcucha bloków i portfeli cyfrowych. Dane osobowe powstałe w wyniku elektronicznych transakcji handlowych powinny być przechowywane w centrach danych w Unii, niezależnie od lokalizacji siedziby przedsiębiorstwa obsługującego płatności, chyba że przekazywanie takich danych do państwa trzeciego odbywa się zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679 i zapewnia odpowiedni poziom ochrony konsumentów i przedsiębiorstw. Ponadto należy przypomnieć, że już rozporządzenie (UE) nr 260/2012 zakazuje wszystkim odbiorcom, w tym handlowcom, uzależniania przyjęcia płatności w euro od lokalizacji rachunku bankowego w danym państwie członkowskim. Handlowcy powinni zachować swobodę żądania opłat za korzystanie z instrumentu płatniczego. Jednak prawo to powinno podlegać ograniczeniom wprowadzonym na mocy art. 62 dyrektywy (UE) 2015/23661c, co między innymi oznacza, że te dodatkowe opłaty nie mogą przekraczać rzeczywistych kosztów poniesionych przez handlowca.

 

__________________

 

1a Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/751 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie opłat interchange w odniesieniu do transakcji płatniczych realizowanych w oparciu o kartę (Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 1).

 

1bDyrektywa 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego zmieniająca dyrektywy 97/7/WE, 2002/65/WE, 2005/60/WE i 2006/48/WE i uchylająca dyrektywę 97/5/WE (Dz.U. L 319 z 5.12.2007, s. 1).

 

1c Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniająca dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylająca dyrektywę 2007/64/WE (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 35).

Poprawka    26

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 24 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(24a)  W przypadku gdy rząd, bank centralny lub inny organ regulacyjny przyjmuje jakikolwiek środek mający ograniczyć przepływ kapitału w gospodarce lub z gospodarki państwa członkowskiego, na przykład ograniczenia kapitałowe, niniejsze rozporządzenie powinno mieć nadal zastosowanie zgodnie z prawem Unii i mającym zastosowanie prawem krajowym oraz odnośnymi ograniczeniami nałożonymi zgodnie z prawem Unii. W związku z tym jakakolwiek dyskryminacja bezpośrednia lub pośrednia ze względu na przynależność państwową klienta, jego miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności, lub ze względu na lokalizację rachunku płatniczego, miejsce prowadzenia działalności dostawcy usług płatniczych lub miejsce wydania instrumentu płatniczego w Unii powinna być zakazana.

Poprawka    27

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 25 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(25a)  Dane generowane w wyniku handlu elektronicznego i transakcji online powinny być zgodne z ramami ustawodawczymi dotyczącymi przesyłu i lokalizacji danych, zatrzymywania danych, ochrony danych i analizy danych, przy zapewnieniu pełnej zgodności z prawem Unii. Sieci i systemy informatyczne powinny działać zgodnie z odpowiednimi postanowieniami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/11481a zapewniającej maksymalne bezpieczeństwo sieci i systemów informatycznych.

 

_____________________

 

1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii (Dz.U. L 194 z 19.7.2016, s. 1).

Poprawka    28

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 28

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(28)  Konsumenci powinni mieć możliwość korzystania z pomocy odpowiedzialnych organów, ułatwiających rozwiązywanie sporów z handlowcami wynikających ze stosowania niniejszego rozporządzenia, w tym przy użyciu jednolitego formularza skargi.

(28)  Klienci powinni mieć możliwość korzystania z pomocy odpowiedzialnych organów, ułatwiających rozwiązywanie sporów z handlowcami wynikających ze stosowania niniejszego rozporządzenia, w tym przy użyciu jednolitego formularza skargi.

Poprawka    29

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Niniejsze rozporządzenie ma na celu przyczynienie się do prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zapobieganie dyskryminacji opartej bezpośrednio lub pośrednio na przynależności państwowej klientów, ich miejscu zamieszkania lub miejscu prowadzenia działalności.

1.  Niniejsze rozporządzenie ma na celu przyczynienie się do prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zapobieganie dyskryminacji opartej bezpośrednio lub pośrednio na przynależności państwowej klientów, ich miejscu zamieszkania lub miejscu prowadzenia działalności oraz przez określenie, między innymi, sytuacji, w których zróżnicowane traktowanie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 dyrektywy 2006/123/WE, nie jest w żadnych okolicznościach uzasadnione, z wyłączeniem przypadków, w których z obiektywnych względów do usług lub towarów mogą być stosowane inne warunki zgodnie z tym samym artykułem dyrektywy 2006/123/WE.

Poprawka     30

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  Niniejsze rozporządzenie nie może ograniczać swobody prowadzenia działalności gospodarczej ani swobody zawierania umów określonych w art. 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

Poprawka     31

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.  Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez wpływu na akty prawa Unii dotyczące współpracy sądowej w sprawach cywilnych. Ze zgodności z niniejszym rozporządzeniem nie należy wywodzić, że handlowiec kieruje swoją działalność do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu lub zamieszkania w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 593/2008 i art. 17 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1215/2012.

5.  Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez wpływu na akty prawa Unii dotyczące współpracy sądowej w sprawach cywilnych. Ze zgodności z niniejszym rozporządzeniem nie należy wywodzić, że handlowiec kieruje swoją działalność do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu lub zamieszkania w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 593/2008 i art. 17 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1215/2012. W szczególności w przypadku gdy handlowiec zgodnie z niniejszym rozporządzeniem zapewnia dostęp do swojego interfejsu internetowego klientom bez względu na ich przynależność państwową czy miejsce zamieszkania, nie stosuje zróżnicowanych warunków ogólnych przy sprzedaży produktów czy świadczeniu usług w przypadkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, lub gdy handlowiec akceptuje w sposób niedyskryminujący instrumenty płatnicze pochodzące z innego państwa członkowskiego, nie uznaje się, że handlowiec kieruje swoją działalność do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu lub zamieszkania, chyba że dowiedzie się istnienia innych dodatkowych czynników, które wskazują na ogólny zamiar handlowca skierowania działalności do tego państwa członkowskiego.

Poprawka    32

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje określone w art. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 282/2011, art. 2 pkt 10, 20 i 30 rozporządzenia (UE) nr 2015/751 Parlamentu Europejskiego i Rady32 oraz art. 4 pkt 8, 9, 11, 12, 14, 23, 24 i 30 dyrektywy (UE) 2015/2366.

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicję terminu „usługi świadczone drogą elektroniczną” określoną w art. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 282/2011, definicje terminów „opłata interchange”, „instrument płatniczy oparty na karcie”, „marka płatnicza”, „karta debetowa”, „karta kredytowa” i „karta przedpłacona” określone odpowiednio w art. 2 pkt 10, 20, 30, 33, 34 i 35 rozporządzenia (UE) nr 2015/751 oraz definicje terminów „transakcja płatnicza”, „płatnik”, „dostawca usług płatniczych”, „rachunek płatniczy”, „instrument płatniczy”, „polecenie zapłaty”, „polecenie przelewu” i „silne uwierzytelnianie klienta” określone odpowiednio w art. 4 pkt 5, 8, 11, 12, 14, 23, 24 i 30 dyrektywy (UE) 2015/2366.

__________________

 

32 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/751 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie opłat interchange w odniesieniu do transakcji płatniczych realizowanych w oparciu o kartę (Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 1).

 

Poprawka    33

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 2 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Stosuje się również następujące definicje:

Stosuje się również następujące definicje do celów niniejszego rozporządzenia:

Poprawka    34

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 2 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  „klient” oznacza konsumenta lub przedsiębiorstwo, który/e jest obywatelem państwa członkowskiego lub posiada miejsce zamieszkania bądź miejsce prowadzenia działalności w państwie członkowskim, i zamierza kupić lub kupuje towar lub usługę w Unii w celach innych niż odsprzedaż;

c)  „klient” oznacza konsumenta lub przedsiębiorstwo, który/e jest obywatelem państwa członkowskiego lub posiada miejsce zamieszkania bądź miejsce prowadzenia działalności w państwie członkowskim, i zamierza kupić lub kupuje towar lub usługę w Unii w celach innych niż odsprzedaż, wynajem, przekształcenie lub przetwarzanie na skalę handlową. Niniejsze rozporządzenie odnosi się jedynie do zamierzonego końcowego użytkowania przez tego konsumenta lub przedsiębiorstwo;

Poprawka     35

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 2 – litera d

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  „ogólne warunki dostępu” oznaczają wszystkie warunki i inne informacje, w tym ceny sprzedaży, regulujące dostęp klientów do towarów lub usług oferowanych do sprzedaży przez handlowca, które to warunki i informacje są ustanawiane, stosowane i udostępniane ogółowi społeczeństwa przez handlowca lub na jego rzecz oraz mają zastosowanie w przypadku braku indywidualnie wynegocjowanej umowy między handlowcem i klientem;

d)  „ogólne warunki dostępu” oznaczają wszystkie warunki i inne informacje, w tym ceny sprzedaży, wymogi oparte na numerach kierunkowych, regulujące dostęp klientów do towarów lub usług oferowanych do sprzedaży przez handlowca, które to warunki i informacje są ustanawiane, stosowane i udostępniane ogółowi społeczeństwa przez handlowca lub na jego rzecz oraz mają zastosowanie w przypadku braku indywidualnie wynegocjowanej umowy między handlowcem i klientem;

Uzasadnienie

Dyskryminacja może mieć również miejsce w przypadkach gdy handlowcy, aby zakończyć transakcję wymagają od klientów posiadania numeru telefonu z numerem kierunkowym konkretnego państwa.

Poprawka     36

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 2 – litera f

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

f)  „interfejs internetowy” oznacza oprogramowanie, w tym strony internetowe i aplikacje, obsługiwane przez handlowca lub na jego rzecz, które służy do zapewnienia klientom dostępu do towarów lub usług handlowca w celu zawarcia transakcji handlowej dotyczącej tych towarów lub usług;

f)  „interfejs internetowy” oznacza oprogramowanie, w tym strony internetowe lub ich części i aplikacje, obsługiwane przez handlowca lub na jego rzecz, które służy do zapewnienia klientom dostępu do towarów lub usług handlowca w celu zawarcia transakcji handlowej dotyczącej tych towarów lub usług;

Poprawka    37

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 2 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Handlowcy nie mogą ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności przekierowywać klientów do wersji swojego interfejsu internetowego, która różni się od interfejsu internetowego, do którego klient pierwotnie usiłował uzyskać dostęp, pod względem układu, używanego języka lub innych cech charakterystycznych, które czynią ten interfejs specyficznym dla klientów o określonej przynależności państwowej, miejscu zamieszkania lub miejscu prowadzenia działalności, chyba że przed takim przekierowaniem klient udzieli na nie wyraźnej zgody.

Handlowcy nie mogą ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności przekierowywać klientów do wersji swojego interfejsu internetowego, która różni się od interfejsu internetowego, do którego klient na początku usiłował uzyskać dostęp, pod względem układu, używanego języka lub innych cech charakterystycznych, które czynią ten interfejs specyficznym dla klientów o określonej przynależności państwowej, miejscu zamieszkania lub miejscu prowadzenia działalności, chyba że przed takim przekierowaniem klient udzieli na nie wyraźnej zgody.

Poprawka    38

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 2 – akapit 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Jeżeli takie przekierowanie następuje za wyraźną zgodą klienta, pierwotna wersja interfejsu internetowego musi pozostać dla niego łatwo dostępna.

Jeżeli takie przekierowanie następuje za wyraźną zgodą klienta, wersja interfejsu internetowego, do którego klient początkowo usiłował uzyskać dostęp, musi pozostać dla niego łatwo dostępna.

Poprawka    39

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Zakazy określone w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli blokowanie, ograniczanie dostępu lub przekierowywanie w odniesieniu do określonych klientów lub klientów na określonych terytoriach jest konieczne w celu zapewnienia zgodności z wymogiem określonym w prawie Unii lub w prawie państw członkowskich zgodnie z prawem Unii.

3.  Zakazy określone w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli blokowanie interfejsu internetowego, ograniczanie dostępu lub przekierowywanie w odniesieniu do określonych klientów lub klientów na określonych terytoriach jest konieczne w celu zapewnienia zgodności z wymogiem określonym w prawie Unii lub w prawie państw członkowskich zgodnie z prawem Unii.

Poprawka    40

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Jeżeli handlowiec blokuje lub ogranicza dostęp konsumentów do interfejsu internetowego lub przekierowuje klientów do innej wersji interfejsu internetowego zgodnie z ust. 4, podaje on jasne uzasadnienie. Uzasadnienie to podaje się w języku interfejsu internetowego, do którego klient pierwotnie usiłował uzyskać dostęp.

4.  Jeżeli handlowiec blokuje lub ogranicza dostęp konsumentów do interfejsu internetowego lub przekierowuje klientów do innej wersji interfejsu internetowego zgodnie z ust. 3, podaje on klientom, których to dotyczy, klarowne wyjaśnienie. Wyjaśnienie to podaje się w języku interfejsu internetowego, do którego klient początkowo usiłował uzyskać dostęp.

Poprawka    41

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Handlowcy nie różnicują ogólnych warunków dostępu do swoich towarów lub usług ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności w następujących sytuacjach:

1.  Handlowcy nie różnicują ogólnych warunków dostępu do swoich towarów lub usług ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności w sytuacjach, gdy klient usiłuje:

Poprawka    42

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  gdy handlowiec sprzedaje towary, które nie są dostarczane za granicę do państwa członkowskiego klienta przez handlowca lub na jego rzecz;

a)  kupić towary od handlowca i te towary nie są dostarczane za granicę do państwa członkowskiego klienta przez handlowca lub na jego rzecz;

Poprawka    43

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  gdy handlowiec świadczy usługi drogą elektroniczną inne niż usługi, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów;

b)  uzyskać od handlowca usługi świadczone drogą elektroniczną inne niż usługi, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów;

Poprawka    44

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  gdy handlowiec świadczy usługi inne niż określone w lit. b), a usługi te są świadczone klientowi w lokalu handlowca lub w miejscu, w którym handlowiec fizycznie prowadzi działalność, w państwie członkowskim innym niż to, którego obywatelem jest klient lub w którym ma on miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności.

c)  uzyskać usługi inne niż określone w lit. b) od handlowca w państwie członkowskim, w którym ten handlowiec prowadzi działalność, a klient jest obywatelem innego państwa członkowskiego lub ma w nim miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności.

Poprawka    45

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Handlowcy nie mogą ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności, lokalizacją rachunku płatniczego, miejscem prowadzenia działalności dostawcy usług płatniczych lub miejscem wydania instrumentu płatniczego w Unii stosować zróżnicowanych warunków płatności w odniesieniu do sprzedaży towarów lub świadczenia usług, jeżeli:

1.  W zakresie elektronicznych sposobów płatności, mianowicie polecenia przelewu, polecenia zapłaty lub instrumentów płatniczych opartych na karcie określonej marki i kategorii, handlowcy nie mogą ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności, lokalizacją rachunku płatniczego, miejscem prowadzenia działalności dostawcy usług płatniczych lub miejscem wydania instrumentu płatniczego w Unii stosować zróżnicowanych warunków płatności w odniesieniu do sprzedaży towarów lub świadczenia usług, jeżeli:

Poprawka    46

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  płatności tych dokonuje się w drodze transakcji elektronicznych za pomocą polecenia przelewu, polecenia zapłaty lub instrumentu płatniczego opartego na karcie w obrębie tej samej marki płatniczej;

skreśla się

Poprawka    47

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  odbiorca może żądać silnego uwierzytelnienia klienta przez płatnika zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/2366; oraz

b)  tożsamość płatnika lub ważność stosowania sposobu płatności można zweryfikować za pomocą silnego uwierzytelnienia klienta zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/2366; oraz

Poprawka    48

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  płatności dokonuje się w walucie akceptowanej przez odbiorcę.

c)  transakcji płatności dokonuje się w walucie akceptowanej przez handlowca.

Poprawka     49

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  Zakaz określony w ust. 1 nie wyklucza prawa handlowca do wstrzymania dostarczenia towaru lub usługi z przyczyn obiektywnych do czasu prawidłowego rozpoczęcia transakcji płatniczej.

Poprawka    50

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Zakaz określony w ust. 1 nie wyklucza żądania przez handlowców opłat za korzystanie z instrumentu płatniczego opartego na karcie, w przypadku którego opłaty interchange nie są uregulowane w rozdziale II rozporządzenia (UE) 2015/751, ani za usługi płatnicze, do których nie ma zastosowania rozporządzenie (UE) nr 260/2012. Opłaty te nie mogą przekraczać kosztów ponoszonych przez handlowca z tytułu korzystania z instrumentu płatniczego.

2.  Zakaz określony w ust. 1 nie wyklucza żądania przez handlowców opłat za korzystanie z instrumentu płatniczego opartego na karcie, w przypadku którego opłaty interchange nie są uregulowane w rozdziale II rozporządzenia (UE) 2015/751, ani za usługi płatnicze, do których nie ma zastosowania rozporządzenie (UE) nr 260/2012, chyba że w przepisach państw członkowskich wprowadzono krajowe zakazy lub ograniczenia prawa do żądania opłat za stosowanie instrumentów płatniczych zgodnie z art. 62 ust. 5 dyrektywy (UE) 2015/2366. Opłaty te nie mogą przekraczać kosztów ponoszonych przez handlowca z tytułu korzystania z instrumentu płatniczego.

Poprawka     51

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Umowy, które w odniesieniu do pasywnej sprzedaży nakładają na handlowców obowiązek działania niezgodnie z niniejszym rozporządzeniem, są nieważne z mocy prawa.

Postanowienia umowne, które w odniesieniu do pasywnej sprzedaży w rozumieniu rozporządzenia Komisji (UE) nr 330/2010 nakładają na handlowców obowiązek działania niezgodnie z niniejszym rozporządzeniem, są automatycznie nieważne z mocy prawa.

Poprawka    52

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Każde państwo członkowskie wyznacza organ lub organy odpowiedzialne za egzekwowanie przepisów niniejszego rozporządzenia. Państwa członkowskie zapewniają, aby organ lub organy wyznaczone w celu egzekwowania zgodności z niniejszym rozporządzeniem dysponowały odpowiednimi i skutecznymi środkami.

1.  Każde państwo członkowskie wyznacza istniejący organ lub organy odpowiedzialne za egzekwowanie przepisów niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do handlowców i klientów. Nie naruszając innych mechanizmów informacji i współpracy, organy te są odpowiedzialne za zapewnienie współpracy transgranicznej z organami w innych państwach członkowskich za pomocą odpowiednich środków. Państwa członkowskie zapewniają, aby organ lub organy wyznaczone w celu egzekwowania zgodności z niniejszym rozporządzeniem dysponowały odpowiednimi i skutecznymi środkami.

Poprawka    53

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  W przypadku braku innych mechanizmów informacji i współpracy wykorzystuje się istniejące struktury. Do celów niniejszego artykułu wykorzystuje się system wymiany informacji na rynku wewnętrznym (IMI) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1024/20121a.

 

______________________

 

1a Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1024/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym i uchylające decyzję Komisji 2008/49/WE („rozporządzenie w sprawie IMI”) (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 1).

Poprawka    54

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – nagłówek

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Pomoc dla konsumentów

Pomoc dla klientów

Poprawka     55

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp -1 (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-1.  Handlowcy wskazują warunki ogólne dostępu i możliwe ograniczenia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem najpóźniej na początku procesu składania zamówienia zgodnie z art. 8 dyrektywy 2011/83/UE.

Poprawka    56

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Każde państwo członkowskie powierza organowi lub organom odpowiedzialność za udzielanie konsumentom praktycznej pomocy w przypadku, gdy między konsumentem a handlowcem wyniknie spór dotyczący stosowania niniejszego rozporządzenia. Każde państwo członkowskie wyznacza organ lub organy odpowiedzialne za wykonywanie tego zadania.

1.  Każde państwo członkowskie powierza organowi lub organom, których zadaniem jest egzekwowanie przepisów, odpowiedzialność za udzielanie klientom praktycznej pomocy i informacji w przypadku, gdy między klientem a handlowcem wyniknie spór dotyczący stosowania niniejszego rozporządzenia.

Poprawka    57

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Organy, o których mowa w ust. 1, proponują konsumentom jednolity wzór formularza do składania skarg do organów, o których mowa w ust. 1 i w art. 7 ust. 1. Komisja pomaga tym organom w opracowaniu tego wzoru formularza.

2.  Organy, o których mowa w ust. 1, proponują klientom jednolity wzór formularza do składania skarg do organów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu i w art. 7 ust. 1. Komisja pomaga tym organom w opracowaniu tego wzoru formularza. Organy te są odpowiedzialne, między innymi, za przyjmowanie skarg od klientów, przekazywanie skarg organom w innych państwach członkowskich oraz ułatwienie komunikacji między klientem a handlowcem, aby pomóc w rozstrzygnięciu sporu.

Poprawka    58

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Do dnia [date: five years after the entry into force of this Regulation], a następnie co pięć lat Komisja składa sprawozdanie z oceny niniejszego rozporządzenia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu. Sprawozdaniu temu, w stosownych przypadkach, towarzyszy wniosek dotyczący zmiany niniejszego rozporządzenia w świetle zmian prawnych, technicznych i gospodarczych.

1.  Do dnia [data: dwa lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia], a następnie co trzy lata Komisja składa sprawozdanie z oceny niniejszego rozporządzenia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu. Sprawozdaniu temu, w stosownych przypadkach, towarzyszy wniosek dotyczący zmiany niniejszego rozporządzenia w świetle zmian prawnych, technicznych i gospodarczych.

Poprawka     59

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Pierwszą spośród ocen, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się w szczególności w celu ustalenia, czy zakaz określony w art. 4 ust. 1 lit. b) powinien mieć zastosowanie także do usług świadczonych drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz zapewnienie korzystania z takich przedmiotów i utworów, pod warunkiem że handlowiec ma wymagane prawa w odniesieniu do stosownych terytoriów.

skreśla się

Uzasadnienie

Dostęp do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz zapewnienie korzystania z takich utworów lub przedmiotów powinny pozostać poza zakresem zastosowania przedmiotowego rozporządzenia. W przeciwnym razie doszłoby do powielania innych przepisów UE.

Poprawka     60

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 11 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia [date: six months following the day of its publication] r.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia [data: dwanaście miesięcy po dacie publikacji] r.

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Blokowanie geograficzne oraz inne formy dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym

Odsyłacze

COM(2016)0289 – C8-0192/2016 – 2016/0152(COD)

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

IMCO

9.6.2016

 

 

 

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ITRE

9.6.2016

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

       Data powołania

Eva Kaili

6.7.2016

Rozpatrzenie w komisji

9.11.2016

 

 

 

Data przyjęcia

26.1.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

44

13

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Bendt Bendtsen, Xabier Benito Ziluaga, José Blanco López, David Borrelli, Jerzy Buzek, Angelo Ciocca, Edward Czesak, Jakop Dalunde, Pilar del Castillo Vera, Christian Ehler, Fredrick Federley, Ashley Fox, Theresa Griffin, András Gyürk, Rebecca Harms, Roger Helmer, Hans-Olaf Henkel, Eva Kaili, Seán Kelly, Jeppe Kofod, Jaromír Kohlíček, Peter Kouroumbashev, Miapetra Kumpula-Natri, Janusz Lewandowski, Paloma López Bermejo, Edouard Martin, Csaba Molnár, Nadine Morano, Dan Nica, Angelika Niebler, Miroslav Poche, Carolina Punset, Michel Reimon, Herbert Reul, Algirdas Saudargas, Neoklis Sylikiotis, Dario Tamburrano, Patrizia Toia, Evžen Tošenovský, Claude Turmes, Vladimir Urutchev, Henna Virkkunen, Martina Werner, Lieve Wierinck, Hermann Winkler, Anna Záborská, Flavio Zanonato, Carlos Zorrinho

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Amjad Bashir, Michał Boni, Gunnar Hökmark, Werner Langen, Olle Ludvigsson, Massimiliano Salini, Anne Sander, Davor Škrlec, Pavel Telička


OPINIA Komisji Kultury i Edukacji (24.1.2017)

dla Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE

(COM(2016)0289 – C8-0192/2016 – 2016/0152(COD))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Therese Comodini Cachia

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Cel i zakres

Celem wniosku Komisji jest zwiększenie dostępu do dóbr i usług w kontekście transgranicznym przez zapobieganie w transakcjach z handlowcami bezpośredniej i pośredniej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klienta, jego miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności. We wniosku doprecyzowano przy tym dość luźno zdefiniowaną zasadę niedyskryminacji zapisaną w art. 20 ust. 2 dyrektywy usługowej (2006/123/WE).

Jeśli chodzi o konkretne postanowienia, we wniosku określono zakaz nieuzasadnionych form blokowania geograficznego, w którego przypadku handlowcy blokują dostęp do określonego interfejsu online lub przekierowują klientów do innego interfejsu bez ich uprzedniej zgody (art. 3). Zobowiązano w nim również handlowców do spójnego stosowania ogólnych warunków dostępu klientów niezależnie od ich przynależności państwowej, miejsca zamieszkania lub miejsca prowadzenia działalności – z zastrzeżeniem opisanego poniżej ograniczenia zastosowania (art. 4). Oprócz tego we wniosku zakazano dyskryminacji ze względów związanych z płatnością (art. 5). Należy podkreślić, że Komisja nie wprowadza we wniosku „obowiązku dostawy”, co znaczy, że handlowcy, których celem nie jest działalność transgraniczna, nie muszą dostarczać towarów ani usług, lecz mają obowiązek umożliwić klientom ich nabywanie na takich samych zasadach jak „klientom docelowym” (np. przez ich odbiór w miejscu, w którym handlowiec prowadzi działalność).

W odniesieniu do zakresu zastosowania należy zwrócić uwagę na dwie ważne kwestie. Po pierwsze proponowane rozporządzenie ma zastosowanie do „klientów” rozumianych jako „konsumenci” (tj. osoby fizyczne) i jako przedsiębiorstwa, jeżeli dokonują one transakcji jako użytkownicy końcowi, a nie jeżeli dokonują zakupów z zamiarem odsprzedaży. Po drugie proponowane rozporządzenie nie ma zastosowania do usług świadczonych „drogą elektroniczną innych niż te, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów” (art. 4 ust. 1 lit. b)), co oznacza, że na przykład e-booki czy serwisy przesyłające muzykę strumieniowo są poza zakresem zastosowania. Niemniej jednak Komisja wprowadza klauzulę przeglądową (art. 9), która stanowi, że pierwszy przegląd – dwa lata po wejściu w życie rozporządzenia – skoncentruje się szczególnie na tym, czy należy uchylić to odstępstwo.

Ogólne stanowisko sprawozdawczyni

Sprawozdawczyni popiera ogólny kierunek i wyważony ton wniosku Komisji oraz uważa, że stanowi on istotny krok ku dalszemu rozwojowi rynku wewnętrznego. W pełni funkcjonujący jednolity rynek ma zasadnicze znaczenie dla sektora kultury i w dłuższej perspektywie powinien pomagać w propagowaniu różnorodności kulturowej i wspólnego dziedzictwa kulturowego w całej Unii Europejskiej.

Oprócz szeregu poprawek mających na celu wyjaśnienie niektórych przepisów lub poprawę ich czytelności sprawozdawczyni proponuje zmiany, które koncentrują się na dwóch głównych kwestiach:

Klauzula przeglądowa

Sprawozdawczyni popiera zarówno decyzję Komisji, by pozostawić usługi świadczone „drogą elektroniczną inne niż te, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów”, poza zakresem zastosowania obecnego rozporządzenia, jak i zamiar dokonania oceny odstępstwa w ramach pierwszego przeglądu po dwóch latach. Dobra i usługi kulturalne, np. e-booki i serwisy przesyłające muzykę strumieniowo, mają odrębne modele biznesowe i szczególne cechy charakterystyczne, które wymagają dalszego wnikliwego zbadania. Sprawozdawczyni uważa, że słuszne jest ponowne przeanalizowanie ich włączenia po dwóch latach, lecz podkreśla, że w procesie przeglądu należy zwrócić szczególną uwagę na szczególny charakter dóbr i usług kulturalnych.

Pojęcie klienta i pomoc w przypadku sporu

Jak wyjaśniono powyżej, proponowane rozporządzenie miałoby zastosowanie do konsumentów i przedsiębiorstw, jeżeli dokonują transakcji handlowych jako użytkownicy końcowi, a nie w celu odsprzedaży, objętych w tekście wspólnym pojęciem „klient” zgodnie z definicją w art. 2 lit. c). Sprawozdawczyni przyjmuje to podejście z zadowoleniem. Jednak w proponowanych przepisach dotyczących pomocy i rozstrzygania sporów (art. 8) we wniosku Komisji przewidziano, że wyznaczone organy udzielają wsparcia tylko konsumentom. Zdaniem sprawozdawczyni wsparcie to należy zapewnić wszystkim „klientom” w rozumieniu rozporządzenia. Jest to istotne w celu zapewnienia spójności oraz ze względu na to, że wiele mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw, w tym stowarzyszeń mających osobowość prawną, poniosłoby poważne szkody, gdyby zmuszono je do polegania w procedurach odwoławczych wyłącznie na sądach. Jest to szczególnie istotne dla wielu podmiotów działających w sektorze kultury, które często są organizacjami wolontariackimi lub bardzo małymi przedsiębiorstwami. Ponadto spory, w których wyznaczone organy mają pomagać klientom, mają bezpośredni związek z wdrażaniem przedmiotowego rozporządzenia i nie obejmują innych kwestii, które mogą wynikać z transakcji handlowych.

Poprawki złożone przez sprawozdawczynię zachowują nienakazowe podejście faworyzowane przez Komisję, pozostawiając państwom członkowskim swobodę decyzji, które organy wyznaczyć i jak powinny one świadczyć pomoc w przypadku sporu.

POPRAWKI

Komisja Kultury i Edukacji zwraca się do Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, jako komisji przedmiotowo właściwej, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:

Poprawka    1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  Aby zrealizować cel, jakim jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego jako obszaru bez granic wewnętrznych, w którym zapewniony jest między innymi swobodny przepływ towarów i usług, nie wystarczy wyłącznie zniesienie barier krajowych między państwami członkowskimi. Tego rodzaju działania mogą zostać zniweczone przez podmioty prywatne wprowadzające przeszkody niezgodne ze swobodami rynku wewnętrznego. Ma to miejsce wtedy, gdy handlowcy działający w jednym państwie członkowskim blokują lub ograniczają dostęp do swoich interfejsów internetowych, takich jak strony internetowe i aplikacje, klientom z innych państw członkowskich, którzy chcą zawierać transgraniczne transakcje handlowe (tzw. blokowanie geograficzne). Prowadzą do tego również inne działania niektórych handlowców polegające na stosowaniu zróżnicowanych ogólnych warunków dostępu do towarów i usług wobec takich klientów z innych państw członkowskich, zarówno online, jak i offline. Czasami takie zróżnicowane traktowanie może być obiektywnie uzasadnione, jednak w innych przypadkach handlowcy odmawiają konsumentom, którzy chcą zawierać transgraniczne transakcje handlowe, dostępu do towarów lub usług, bądź stosują różne warunki w tym zakresie, ze względów czysto handlowych.

(1)  Konieczne jest stworzenie obszaru bez granic wewnętrznych, w którym zapewniony jest między innymi swobodny przepływ towarów i usług, jak również osiągnięcie celów wytyczonych w nowej strategii jednolitego rynku cyfrowego. Należy usunąć utrzymujące się nieuzasadnione bariery w celu zapewnienia w pełni funkcjonującego jednolitego rynku towarów i usług, szczególnie w sektorze kultury, co ma zasadnicze znaczenie dla propagowania różnorodności kulturowej, upowszechniania kultury i utrwalenia wspólnego dziedzictwa kulturowego w całej Unii. Nie wystarczy samo zniesienie barier krajowych między państwami członkowskimi, ponieważ tego rodzaju działania mogą zostać zniweczone przez podmioty prywatne wprowadzające przeszkody niezgodne ze swobodami rynku wewnętrznego. Takie bariery powstają wtedy, gdy handlowcy działający w jednym państwie członkowskim blokują lub ograniczają dostęp do swoich interfejsów internetowych, takich jak strony internetowe i aplikacje, klientom z innych państw członkowskich, którzy chcą zawierać transgraniczne transakcje handlowe (tzw. blokowanie geograficzne). Ich źródłem są również inne działania niektórych handlowców polegające na stosowaniu zróżnicowanych ogólnych warunków dostępu do towarów i usług wobec takich klientów z innych państw członkowskich, zarówno online, jak i offline. Czasami takie zróżnicowane traktowanie może być obiektywnie uzasadnione, jak przewidziano w dyrektywie 2006/123/WE, jednak w innych przypadkach handlowcy odmawiają konsumentom, którzy chcą zawierać transgraniczne transakcje handlowe, dostępu do towarów lub usług, bądź stosują różne warunki w tym zakresie, ze względów czysto handlowych.

Poprawka    2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)  W ten sposób niektórzy handlowcy wprowadzają sztuczną segmentację rynku wewnętrznego wzdłuż granic wewnętrznych i utrudniają swobodny przepływ towarów i usług, ograniczając tym samym prawa klientów i uniemożliwiając im korzystanie z bogatszej oferty i z optymalnych warunków. Takie dyskryminacyjne praktyki są istotnym czynnikiem przyczyniającym się do stosunkowo niskiego poziomu transgranicznych transakcji handlowych w Unii, w tym w sektorze handlu elektronicznego, co uniemożliwia pełne wykorzystanie potencjału wzrostu rynku wewnętrznego. Precyzyjne określenie, w jakich sytuacjach nie ma uzasadnienia dla tego rodzaju zróżnicowanego traktowania, powinno zapewnić wszystkim uczestnikom transakcji transgranicznych jasność i pewność prawa oraz zagwarantować skuteczne stosowanie i egzekwowanie przepisów dotyczących niedyskryminacji na całym rynku wewnętrznym.

(2)  W ten sposób niektórzy handlowcy wprowadzają sztuczną segmentację rynku wewnętrznego wzdłuż granic wewnętrznych i utrudniają swobodny przepływ towarów i usług, ograniczając tym samym prawa klientów i uniemożliwiając im korzystanie z bogatszej oferty i z optymalnych warunków. Takie dyskryminacyjne praktyki są istotnym czynnikiem przyczyniającym się do stosunkowo niskiego poziomu transgranicznych transakcji handlowych w Unii, w tym w sektorze handlu elektronicznego, co uniemożliwia pełne wykorzystanie potencjału wzrostu rynku wewnętrznego. W niniejszym rozporządzeniu określono sytuacje, w których nie ma uzasadnienia dla tego rodzaju zróżnicowanego traktowania, co powinno zapewnić wszystkim uczestnikom transakcji transgranicznych jasność i pewność prawa oraz zagwarantować skuteczne stosowanie i egzekwowanie przepisów dotyczących niedyskryminacji na całym rynku wewnętrznym.

Poprawka     3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  Zgodnie z art. 20 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady17 państwa członkowskie zapewniają, by usługodawcy prowadzący działalność w Unii nie traktowali usługobiorców w zróżnicowany sposób ze względu na ich przynależność państwową lub miejsce zamieszkania. Przepis ten nie zwalczał jednak dyskryminacji w pełni skutecznie i nie ograniczył w wystarczający sposób braku pewności prawa, zwłaszcza ze względu na to, że dopuszcza możliwość uzasadnienia zróżnicowanego traktowania, i z powodu trudności ze stosowaniem tego przepisu w praktyce. Ponadto blokowanie geograficzne i inne formy dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności mogą również wynikać z działań handlowców mających miejsce prowadzenia działalności w państwach trzecich, które nie są objęte tą dyrektywą.

(3)  Zgodnie z art. 20 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady17 państwa członkowskie zapewniają, by usługodawcy prowadzący działalność w Unii nie traktowali usługobiorców w zróżnicowany sposób ze względu na ich przynależność państwową lub miejsce zamieszkania. Przepis ten nie zwalczał jednak dyskryminacji w pełni skutecznie i nie ograniczył w wystarczający sposób braku pewności prawa, zwłaszcza ze względu na to, że dopuszcza możliwość uzasadnienia zróżnicowanego traktowania, i z powodu trudności ze stosowaniem tego przepisu w praktyce. Ponadto nieuzasadnione blokowanie geograficzne i inne formy dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności mogą również wynikać z działań handlowców mających miejsce prowadzenia działalności w państwach trzecich, które nie są objęte tą dyrektywą.

_________________

_________________

17 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/123/WE z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym (Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 36).

17 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/123/WE z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym (Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 36).

Poprawka    4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)  Niniejsze rozporządzenie ma na celu zapobieganie dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania klientów lub ich miejsce prowadzenia działalności, w tym blokowaniu geograficznemu, w transgranicznych transakcjach handlowych między handlowcami a klientami w odniesieniu do sprzedaży towarów i świadczenia usług w Unii. Rozporządzenie ma rozwiązać problem zarówno bezpośredniej, jak i pośredniej dyskryminacji, obejmuje zatem również nieuzasadnione różnice w traktowaniu na podstawie innych kryteriów, które prowadzą do takiego samego rezultatu jak stosowanie kryteriów bezpośrednio opartych na przynależności państwowej klientów, ich miejscu zamieszkania lub miejscu prowadzenia działalności. Takie kryteria mogą opierać się w szczególności na informacjach wskazujących na fizyczną lokalizację klientów, takich jak adres IP używany przy dostępie do interfejsu internetowego, adres podany do celów dostawy towarów, wybór języka lub państwo członkowskie, w którym wydano instrument płatniczy klienta.

(5)  Celem niniejszego rozporządzenia jest zapobieganie dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania klientów lub ich miejsce prowadzenia działalności, w tym blokowaniu geograficznemu, w transgranicznych transakcjach handlowych między handlowcami a klientami w odniesieniu do sprzedaży towarów i świadczenia usług w Unii. Rozporządzenie ma rozwiązać problem zarówno bezpośredniej, jak i pośredniej dyskryminacji, obejmuje zatem również nieuzasadnione różnice w traktowaniu na podstawie innych kryteriów, które prowadzą do takiego samego rezultatu jak stosowanie kryteriów bezpośrednio opartych na przynależności państwowej klientów, ich miejscu zamieszkania lub miejscu prowadzenia działalności. Takie kryteria mogą opierać się w szczególności na informacjach wskazujących na fizyczną lokalizację klientów, takich jak adres IP używany przy dostępie do interfejsu internetowego, adres podany do celów dostawy towarów, wybór języka lub państwo członkowskie, w którym wydano instrument płatniczy klienta.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 6

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6)  Z uwagi na to, że niektóre bariery regulacyjne i administracyjne dla handlowców zostały zniesione w całej Unii w niektórych sektorach usług w wyniku wdrożenia dyrektywy 2006/123/WE, należy zapewnić spójność między niniejszym rozporządzeniem a dyrektywą 2006/123/WE, jeśli chodzi o zakres stosowania. W związku z tym przepisy niniejszego rozporządzenia powinny stosować się m.in. do innych niż usługi audiowizualne usług świadczonych drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz zapewnienie korzystania z takich utworów lub przedmiotów, jednak z zastrzeżeniem szczególnego wyłączenia określonego w art. 4 oraz pod warunkiem oceny tego wyłączenia przewidzianej w art. 9. Usługi audiowizualne, w tym usługi, których głównym elementem jest zapewnianie dostępu do transmisji wydarzeń sportowych i które są świadczone na podstawie wyłącznych licencji terytorialnych, są wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia. Należy również wyłączyć dostęp do detalicznych usług finansowych, w tym do usług płatniczych, niezależnie od przepisów niniejszego rozporządzenia dotyczących niedyskryminacji w zakresie płatności.

(6)  Z uwagi na to, że niektóre bariery regulacyjne i administracyjne dla handlowców zostały zniesione w całej Unii w niektórych sektorach usług w wyniku wdrożenia dyrektywy 2006/123/WE, należy zapewnić spójność między niniejszym rozporządzeniem a dyrektywą 2006/123/WE, jeśli chodzi o zakres stosowania. W związku z tym przepisy niniejszego rozporządzenia powinny stosować się m.in. do innych niż usługi audiowizualne usług świadczonych drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną. Z uwagi na szczególny charakter takich usług podlegają one obecnie szczególnemu wyłączeniu określonemu w art. 4, które następnie zostanie poddane ocenie przewidzianej w art. 9 w związku ze specyficznym charakterem dóbr i usług kulturalnych. Usługi audiowizualne, w tym usługi, których głównym elementem jest zapewnianie dostępu do transmisji wydarzeń sportowych i które są świadczone na podstawie wyłącznych licencji terytorialnych, są wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia. Należy również wyłączyć dostęp do detalicznych usług finansowych, w tym do usług płatniczych, niezależnie od przepisów niniejszego rozporządzenia dotyczących niedyskryminacji w zakresie płatności.

Poprawka     6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 6 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(6a)  W sprawozdaniu w sprawie oceny niniejszego rozporządzenia Komisja powinna uwzględnić to, że zasada terytorialności pozostaje kluczowym elementem systemu praw autorskich w Unii i że w związku z tym należy zachować równowagę między podejściem do rozwiązania kwestii blokowania geograficznego i wspierania internetowych usług transgranicznych z jednej strony a potrzebą ochrony różnorodności kulturowej i modelu ekonomicznego branż sektora kultury z drugiej strony.

Poprawka     7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 7

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)  Dyskryminacja może wystąpić również w przypadku usług w dziedzinie transportu, w szczególności w odniesieniu do sprzedaży biletów na przewóz osób. W tym zakresie rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/200818, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1177/201019 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/201120 przewidują już ogólne zakazy dyskryminacji obejmujące wszystkie praktyki dyskryminacyjne, do których odnosi się niniejsze rozporządzenie. Ponadto planuje się w najbliższej przyszłości zmienić w tym zakresie rozporządzenia (WE) nr 1371/200721 Parlamentu Europejskiego i Rady. W związku z tym, aby zapewnić spójność z zakresem stosowania dyrektywy 2006/123/WE, usługi w dziedzinie transportu powinny pozostawać poza zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia.

(7)  Dyskryminacja może wystąpić również w przypadku usług w dziedzinie transportu, w szczególności w odniesieniu do sprzedaży biletów na przewóz osób. W związku z tym przepisy rozporządzenia powinny mieć zastosowanie również do tych usług.

_________________

 

18 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania usług lotniczych na terenie Wspólnoty (Dz.U. L 293 z 31.10.2008, s. 3).

 

19 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1177/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. o prawach pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 1).

 

20 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. dotyczące praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 1).

 

21 Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 14).

 

Poprawka  8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 8

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8)  Niniejsze rozporządzenie powinno pozostawać bez uszczerbku dla przepisów mających zastosowanie w dziedzinie opodatkowania, mając na uwadze, że Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa konkretną podstawę działań na szczeblu Unii w kwestiach podatkowych.

(8)  Niniejsze rozporządzenie powinno pozostawać bez uszczerbku dla przepisów mających zastosowanie w dziedzinie opodatkowania, mając na uwadze, że w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określono konkretną podstawę działań na szczeblu Unii w kwestiach podatkowych.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 11

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  Praktyki dyskryminacyjne, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, zwykle przybierają postać ogólnych warunków i innych informacji ustalanych i stosowanych przez handlowca lub na jego rzecz jako warunku koniecznego do uzyskania dostępu do danych towarów lub usług, które to ogólne warunki lub inne informacje są udostępniane ogółowi społeczeństwa. Takie ogólne warunki dostępu obejmują między innymi ceny, warunki płatności i dostawy. Mogą one zostać udostępnione ogółowi społeczeństwa przez lub na rzecz handlowca za pośrednictwem różnych środków, takich jak informacje publikowane w reklamach, na stronach internetowych, w dokumentach przekazywanych przed zawarciem umowy lub w dokumentach umownych. Warunki te mają zastosowanie w przypadku braku indywidualnie wynegocjowanych umów przewidujących inne warunki, zawieranych bezpośrednio między handlowcem a klientem. Nie należy do celów niniejszego rozporządzenia traktować warunków negocjowanych indywidualnie między handlowcem a klientami jako ogólnych warunków dostępu.

(11)  Praktyki dyskryminacyjne, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, zwykle przybierają postać ogólnych warunków i innych informacji ustalanych i stosowanych przez handlowca lub na jego rzecz jako warunku koniecznego do uzyskania dostępu do danych towarów lub usług, które to ogólne warunki lub inne informacje są udostępniane ogółowi społeczeństwa. Takie ogólne warunki dostępu obejmują między innymi ceny, warunki płatności i dostawy. Mogą one zostać udostępnione ogółowi społeczeństwa przez lub na rzecz handlowca za pośrednictwem różnych środków, takich jak informacje publikowane w reklamach, na stronach internetowych, w dokumentach przekazywanych przed zawarciem umowy lub w dokumentach umownych. Warunki te mają zastosowanie w przypadku braku indywidualnie wynegocjowanych umów przewidujących inne warunki, zawieranych bezpośrednio między handlowcem a klientem. Nie należy do celów niniejszego rozporządzenia traktować warunków negocjowanych indywidualnie między handlowcem a klientem jako ogólnych warunków dostępu. Nie należy uznawać warunków za negocjowane indywidualnie, jeżeli zostały one określone przez jedną stronę, a druga strona nie mogła wywrzeć wpływu na ich treść. W przypadku umowy między handlowcem i klientem handlowiec powinien ponosić odpowiedzialność za udowodnienie, że umowa została wynegocjowana indywidualnie.

Uzasadnienie

Wyjaśnienie znaczenia „umowy negocjowanej indywidualnie” w celu dopilnowania, by nie zawierała warunków ustanawiających konieczność jej zaakceptowania bądź odrzucenia w całości („wszystko albo nic”) przy korzystaniu ze strony internetowej umożliwiającej blokowanie geograficzne „tylnymi drzwiami”. Ponadto wyjaśnienie, że handlowiec musi wykazać, iż umowa została „wynegocjowana indywidualnie”.

Poprawka     10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12)  Należy chronić zarówno konsumentów, jak i przedsiębiorstwa przed dyskryminacją ze względów związanych z przynależnością państwową , miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności, gdy działają oni jako klienci do celów niniejszego rozporządzenia. Taka ochrona nie powinna jednak obejmować klientów kupujących towar lub usługę w celu odsprzedaży, ponieważ wpłynęłoby to na systemy dystrybucji wykorzystywane na szeroką skalę między przedsiębiorstwami w relacjach biznesowych, np. dystrybucji selektywnej i wyłącznej, które to systemy zasadniczo umożliwiają producentom wybór sprzedawców detalicznych, z zastrzeżeniem zgodności z prawem konkurencji.

(12)  Należy chronić zarówno konsumentów, jak i przedsiębiorstwa przed pośrednią lub bezpośrednią dyskryminacją ze względów związanych z przynależnością państwową , miejscem zamieszkania lub prowadzenia działalności, gdy działają oni jako klienci do celów niniejszego rozporządzenia. Taka ochrona nie powinna jednak obejmować klientów kupujących towar lub usługę w celu odsprzedaży, ponieważ wpłynęłoby to na systemy dystrybucji wykorzystywane na szeroką skalę między przedsiębiorstwami w relacjach biznesowych, np. dystrybucji selektywnej i wyłącznej, które to systemy zasadniczo umożliwiają producentom wybór sprzedawców detalicznych, z zastrzeżeniem zgodności z prawem konkurencji.

Poprawka    11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 14

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14)  Aby zwiększyć możliwości dostępu klientów do informacji związanych ze sprzedażą towarów i świadczeniem usług na rynku wewnętrznym oraz poprawić przejrzystość, w tym w odniesieniu do cen, handlowcy nie powinni, stosując środki techniczne lub innego rodzaju, uniemożliwiać klientom uzyskania pełnego i równego dostępu do interfejsów internetowych ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności. Tego rodzaju środki techniczne mogą obejmować w szczególności technologie wykorzystywane do określenia fizycznej lokalizacji klienta, w tym do jej monitorowania za pomocą adresu IP, współrzędnych uzyskanych za pośrednictwem globalnego systemu nawigacji satelitarnej lub danych związanych z transakcją płatniczą. Nie należy jednak rozumieć tego zakazu dyskryminacji w odniesieniu do dostępu do interfejsów internetowych jako obowiązku handlowca do zawierania transakcji handlowych z klientami.

(14)  Aby zwiększyć możliwości dostępu klientów do informacji związanych ze sprzedażą towarów i świadczeniem usług na rynku wewnętrznym oraz poprawić przejrzystość, w tym w odniesieniu do cen, handlowcy nie powinni, stosując środki techniczne lub innego rodzaju, uniemożliwiać klientom uzyskania pełnego i równego dostępu do interfejsów internetowych ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności. Tego rodzaju środki techniczne mogą obejmować w szczególności technologie wykorzystywane do określenia fizycznej lokalizacji klienta, w tym do jej monitorowania za pomocą adresu IP, współrzędnych uzyskanych za pośrednictwem globalnego systemu nawigacji satelitarnej lub danych związanych z transakcją płatniczą. Nie należy jednak rozumieć zakazu dyskryminacji w odniesieniu do dostępu do interfejsów internetowych jako obowiązku handlowca do zawierania transakcji handlowych z klientami.

Poprawka  12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 15

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15)  Niektórzy handlowcy posiadają różne wersje interfejsów internetowych przeznaczone dla klientów z różnych państw członkowskich. Powinno to być nadal możliwe, należy jednak zakazać przekierowywania klienta z jednej do innej wersji interfejsu internetowego bez jego wyraźnej zgody. Wszystkie wersje interfejsu internetowego powinny być w każdej chwili łatwo dostępne dla klienta.

(15)  Niektórzy handlowcy posiadają różne wersje interfejsów internetowych przeznaczone dla klientów z różnych państw członkowskich. Powinno to być nadal możliwe, należy jednak zakazać przekierowywania klienta z jednej do innej wersji interfejsu internetowego bez jego wyraźnej zgody. Wszystkie wersje interfejsu internetowego powinny być w każdej chwili łatwo dostępne do wykorzystania przez klienta.

Uzasadnienie

Celem poprawki jest określenie, że interfejs nie tylko powinien pozostać dostępny dla klienta, lecz musi też istnieć możliwość jego wykorzystania do dokonywania transakcji.

Poprawka    13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 18

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18)  Pierwsza ze wspomnianych sytuacji ma miejsce wtedy, gdy handlowiec sprzedaje towary, które nie są dostarczane transgranicznie przez handlowca ani na jego rzecz do państwa członkowskiego, w którym mieszka klient. W takiej sytuacji klient powinien mieć możliwość zakupu towarów na dokładnie takich samych warunkach, łącznie z ceną i warunkami dostawy towarów, jak podobni klienci zamieszkali w państwie członkowskim handlowca. To może oznaczać, że zagraniczny klient będzie musiał odebrać towar w tym państwie członkowskim lub w innym państwie członkowskim, do którego przedsiębiorca dostarcza towar. W takiej sytuacji nie ma konieczności dokonywania rejestracji do celów podatku od wartości dodanej (VAT) w państwie członkowskim klienta ani organizowania transgranicznej dostawy towarów.

(18)  Pierwsza ze wspomnianych sytuacji ma miejsce wtedy, gdy handlowiec sprzedaje towary, które nie są dostarczane transgranicznie przez handlowca ani na jego rzecz do państwa członkowskiego, w którym mieszka klient. W takiej sytuacji klient powinien mieć możliwość zakupu towarów na dokładnie takich samych warunkach, łącznie z ceną i warunkami dostawy towarów, jak klienci zamieszkali w państwie członkowskim handlowca. To może oznaczać, że zagraniczny klient będzie musiał odebrać towar w tym państwie członkowskim lub w innym państwie członkowskim, do którego przedsiębiorca dostarcza towar. W takiej sytuacji nie ma konieczności dokonywania rejestracji do celów podatku od wartości dodanej (VAT) w państwie członkowskim klienta ani organizowania transgranicznej dostawy towarów.

Poprawka    14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 19

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19)  Druga z tych sytuacji ma miejsce wtedy, gdy handlowiec świadczy drogą elektroniczną usługi inne niż te, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów, takie jak usługi w chmurze, hurtownie danych, hosting stron internetowych i dostarczanie zapór sieciowych. W tym przypadku nie jest potrzebna fizyczna dostawa, gdyż usługi są świadczone drogą elektroniczną. Handlowiec może składać deklarację VAT i płacić podatek w uproszczony sposób zgodnie z przepisami dotyczącymi małego punktu kompleksowej obsługi VAT (MOSS) określonymi w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/201126.

(19)  Druga z tych sytuacji ma miejsce wtedy, gdy handlowiec świadczy drogą elektroniczną usługi inne niż te, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów, takie jak usługi w chmurze, hurtownie danych, hosting stron internetowych i dostarczanie zapór sieciowych. W tym przypadku nie jest potrzebna fizyczna dostawa, gdyż usługi są świadczone drogą elektroniczną. Handlowiec może składać deklarację VAT i płacić podatek w uproszczony sposób zgodnie z przepisami odnoszącymi się do małego punktu kompleksowej obsługi VAT (MOSS) określonymi w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/201126.

__________________

__________________

26 Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 77 z 23.3.2011, s. 1).

26 Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 77 z 23.3.2011, s. 1).

Poprawka    15

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 20

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(20)  Wreszcie, w sytuacji, w której handlowiec świadczy usługi odbierane przez klienta w lokalu handlowca lub w wybranym przez niego miejscu, innym niż państwo członkowskie, którego klient jest obywatelem lub w którym konsument posiada miejsce zamieszkania lub prowadzenia działalności, stosowanie zróżnicowanych ogólnych warunków dostępu ze względów związanych z takimi kryteriami również nie powinno być uzasadnione. Sytuacje te dotyczą np. świadczenia usług hotelowych, wydarzeń sportowych, najmu samochodów, biletów wstępu na festiwale muzyczne lub do parków rozrywki. W takich sytuacjach handlowiec nie musi rejestrować się do celów VAT w innym państwie członkowskim ani organizować transgranicznej dostawy towarów.

(20)  Wreszcie, jeżeli handlowiec świadczy usługi odbierane przez klienta w lokalu handlowca lub w wybranym przez niego miejscu, a nie w państwie członkowskim, którego klient jest obywatelem lub w którym konsument posiada miejsce zamieszkania lub prowadzenia działalności, stosowanie zróżnicowanych ogólnych warunków dostępu ze względów związanych z takimi kryteriami również nie powinno być uzasadnione. Sytuacje te mogą dotyczyć np. świadczenia usług hotelowych, wydarzeń sportowych, najmu samochodów, biletów wstępu na festiwale muzyczne lub do parków rozrywki. W takich sytuacjach handlowiec nie musi rejestrować się do celów VAT w innym państwie członkowskim ani organizować transgranicznej dostawy towarów.

Poprawka    16

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 21

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(21)  We wszystkich tych sytuacjach zgodność z niniejszym rozporządzeniem nie pociąga za sobą dodatkowych kosztów dla handlowca związanych z jurysdykcją lub z różnicami w prawie właściwym na podstawie przepisów dotyczących prawa właściwego dla zobowiązań umownych oraz dotyczących jurysdykcji określonych w rozporządzeniach (WE) nr 593/2008 i (UE) nr 1215/2012, jeżeli handlowiec nie prowadzi działalności w państwie członkowskim konsumenta ani nie kieruje tam swojej działalności lub gdy klient nie jest konsumentem. Jeżeli natomiast handlowiec prowadzi działalność w państwie członkowskim konsumenta lub ją tam kieruje, to wyraził zamiar ustanowienia relacji handlowych z konsumentami z tego państwa członkowskiego, a zatem jest zdolny do poniesienia takich kosztów.

(21)  We wszystkich tych sytuacjach zgodność z niniejszym rozporządzeniem nie pociąga za sobą dodatkowych kosztów dla handlowca związanych z jurysdykcją lub z różnicami w prawie właściwym na podstawie przepisów dotyczących prawa właściwego dla zobowiązań umownych oraz dotyczących jurysdykcji określonych w rozporządzeniach (WE) nr 593/2008 i (UE) nr 1215/2012, jeżeli handlowiec nie prowadzi działalności w państwie członkowskim konsumenta ani nie kieruje tam swojej działalności. Dotyczy to również sytuacji, kiedy klient nie jest konsumentem, lecz przedsiębiorstwem dokonującym zakupu jako użytkownik końcowy i tym samym przeprowadzającym transakcję w sposób nie do odróżnienia od konsumenta. Jeżeli natomiast handlowiec prowadzi działalność w państwie członkowskim klienta lub ją tam kieruje, to wyraził zamiar ustanowienia relacji handlowych z klientami z tego państwa członkowskiego, a zatem jest zdolny do poniesienia takich kosztów.

Uzasadnienie

Celem poprawki jest wyjaśnienie, że przedsiębiorstwa dokonujące zakupów jako użytkownicy końcowi zachowują się jak konsumenci i w rozporządzeniu odnosi się do nich pojęcie „klient” oraz że nie powstają żadne dodatkowe koszty niezależnie od tego, czy „klient” jest konsumentem czy przedsiębiorstwem.

Poprawka     17

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 21 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(21a)  Rozporządzenie powinno uwzględniać zasadę proporcjonalności, zwłaszcza w odniesieniu do mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw, a także prawo operatorów działających na rynku do udziału w wyborze rynku przez kierowanie swojej działalności do różnych państw członkowskich lub niektórych grup konsumentów. Rozporządzenie powinno zatem zapewniać równowagę między zasadą wolności handlu i wolności wyboru strategii biznesowych z jednej strony a potrzebą eliminowania nieuzasadnionych praktyk blokowania geograficznego stosowanych wobec klientów i przedsiębiorstw w różnych państwach członkowskich z drugiej strony.

Poprawka    18

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 24

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(24)  Zgodnie z prawem Unii handlowcy mają co do zasady swobodę decydowania, o tym, jakie środki płatności, w tym marki płatnicze, chcą akceptować. Po dokonaniu tego wyboru w świetle obowiązujących ram prawnych dotyczących usług płatniczych nie ma żadnych powodów, dla których handlowcy mieliby dyskryminować klientów w Unii, odmawiając zawarcia pewnych transakcji handlowych lub w inny sposób różnicować niektóre warunki płatności dotyczące tych transakcji ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności. W tym konkretnym kontekście należy również wyraźnie zakazać takiego nieuzasadnionego nierównego traktowania ze względów związanych z lokalizacją rachunku płatniczego, miejscem prowadzenia działalności dostawcy usług płatniczych lub miejscem wydania instrumentu płatniczego w Unii. Ponadto należy przypomnieć, że już rozporządzenie (UE) nr 260/2012 zakazuje wszystkim odbiorcom, w tym handlowcom, uzależniania przyjęcia płatności w euro od lokalizacji rachunku bankowego w danym państwie członkowskim.

(24)  Zgodnie z prawem Unii handlowcy mają co do zasady swobodę decydowania, o tym, jakie środki płatności, w tym marki płatnicze, chcą akceptować. Po dokonaniu tego wyboru w świetle obowiązujących ram prawnych dotyczących usług płatniczych nie ma żadnych powodów, dla których handlowcy mieliby dyskryminować klientów w Unii, odmawiając zawarcia pewnych transakcji handlowych lub w inny sposób różnicować warunki płatności dotyczące tych transakcji ze względów związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności. W tym konkretnym kontekście należy też wyraźnie zakazać takiego nieuzasadnionego nierównego traktowania ze względów związanych z lokalizacją rachunku płatniczego, miejscem prowadzenia działalności dostawcy usług płatniczych lub miejscem wydania instrumentu płatniczego w Unii. Ponadto należy przypomnieć, że już rozporządzenie (UE) nr 260/2012 zakazuje wszystkim odbiorcom, w tym handlowcom, uzależniania przyjęcia płatności w euro od lokalizacji rachunku bankowego w danym państwie członkowskim.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 25

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(25)  W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2015/2366/UE28 wprowadzono ścisłe wymagania bezpieczeństwa dotyczące inicjowania i przetwarzania płatności elektronicznych, co zmniejszyło ryzyko oszustwa w stosunku do wszystkich nowych i bardziej tradycyjnych środków płatności, w szczególności płatności elektronicznych. Dostawcy usług płatniczych są zobowiązani do stosowania tzw. silnego uwierzytelnienia klienta, procesu uwierzytelnienia potwierdzającego tożsamość użytkownika usługi płatniczej lub transakcji płatniczej. W odniesieniu do zdalnych transakcji, takich jak płatności elektroniczne, wymogi bezpieczeństwa są jeszcze surowsze, zobowiązując do ustanowienia dynamicznego powiązania z kwotą transakcji i z rachunkiem odbiorcy, tak aby dodatkowo chronić użytkownika poprzez zminimalizowanie ryzyka w przypadku błędów lub prób oszustwa. Przepisy te zrównują do jednego poziomu ryzyko oszustw płatniczych w przypadku zakupów krajowych i transgranicznych, w związku z czym nie można powoływać się na takie ryzyko jako na argument uzasadniający odmowę zawarcia transakcji handlowej wewnątrz Unii lub stosowanie dyskryminacji w tym zakresie.

(25)  W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2015/2366/UE28 wprowadzono ścisłe wymagania bezpieczeństwa dotyczące inicjowania i przetwarzania płatności elektronicznych, co zmniejszyło ryzyko oszustwa w stosunku do wszystkich nowych i bardziej tradycyjnych środków płatności, w szczególności płatności elektronicznych. Dostawcy usług płatniczych są zobowiązani do stosowania tzw. silnego uwierzytelnienia klienta, procesu uwierzytelnienia potwierdzającego tożsamość użytkownika usługi płatniczej lub transakcji płatniczej. W odniesieniu do zdalnych transakcji, takich jak płatności elektroniczne, wymogi bezpieczeństwa są jeszcze surowsze, zobowiązując do ustanowienia dynamicznego powiązania z kwotą transakcji i z rachunkiem odbiorcy, tak aby dodatkowo chronić użytkownika poprzez zminimalizowanie ryzyka w przypadku błędów lub prób oszustwa. Przepisy te nie oznaczają, że zakupy transgraniczne pociągają za sobą wyższe ryzyko oszustw płatniczych niż zakupy krajowe, w związku z czym nie należy powoływać się na takie ryzyko jako na argument uzasadniający odmowę zawarcia transakcji handlowej wewnątrz Unii lub stosowanie dyskryminacji w tym zakresie.

__________________

__________________

28 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniająca dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylająca dyrektywę 2007/64/WE (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 35).

28 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniająca dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylająca dyrektywę 2007/64/WE (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 35).

Poprawka     20

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 25 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(25a)  Dane i metadane generowane w wyniku handlu elektronicznego i transakcji online powinny być zgodne z ramami ustawodawczymi dotyczącymi przesyłu i lokalizacji danych, zatrzymywania danych, ochrony danych i analizy danych, przy zapewnieniu pełnej zgodności z prawem Unii. Obok konieczności spełnienia tego minimalnego wymogu przedsiębiorstwa działające w obszarze handlu elektronicznego powinny być zachęcane do opracowywania innowacyjnych modeli biznesowych, które wykorzystują jak najmniej danych, gromadzą minimum danych niezbędnych do osiągnięcia uzasadnionego celu i przechowują je przez jak najkrótszy okres.

Poprawka    21

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 26

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(26)  Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na stosowanie przepisów prawa konkurencji, w szczególności art. 101 i 102 TFUE. Umowy zakazujące handlowcom prowadzenia pasywnej sprzedaży w rozumieniu rozporządzenia Komisji (UE) nr 330/201029 w stosunku do określonych klientów czy klientów na określonych terytoriach co do zasady uznaje się za ograniczenie konkurencji i zwykle nie można ich wyłączyć z zakazu ustanowionego w art. 101 ust. 1 TFUE. Nawet jeżeli takie umowy nie są objęte zakresem art. 101 TFUE, w kontekście stosowania niniejszego rozporządzenia zakłócają one sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego i mogą być wykorzystywane w celu obchodzenia przepisów niniejszego rozporządzenia. Odnośne postanowienia tych umów i innych umów dotyczących pasywnej sprzedaży, które zobowiązują handlowców do działania z naruszeniem niniejszego rozporządzenia, powinny być zatem nieważne z mocy prawa. Niniejsze rozporządzenie, w szczególności jego przepisy dotyczące dostępu do towarów lub usług, nie powinno jednak wpływać na umowy ograniczające aktywną sprzedaż w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 330/2010.

(26)  Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na stosowanie przepisów prawa konkurencji, w szczególności art. 101 i 102 TFUE. Umowy zakazujące handlowcom prowadzenia pasywnej sprzedaży w rozumieniu rozporządzenia Komisji (UE) nr 330/201029 w stosunku do określonych klientów czy klientów na określonych terytoriach co do zasady uznaje się za ograniczające konkurencję i zwykle nie można ich wyłączyć z zakazu ustanowionego w art. 101 ust. 1 TFUE. Nawet jeżeli takie umowy nie podlegają art. 101 TFUE, w kontekście stosowania niniejszego rozporządzenia zakłócają one sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego i mogą być wykorzystywane w celu obchodzenia przepisów niniejszego rozporządzenia. Odnośne postanowienia tych umów i innych umów dotyczących pasywnej sprzedaży, które zobowiązują handlowców do działania z naruszeniem niniejszego rozporządzenia, powinny być zatem nieważne z mocy prawa. Niniejsze rozporządzenie, w szczególności jego przepisy dotyczące dostępu do towarów lub usług, nie powinno jednak wpływać na umowy ograniczające aktywną sprzedaż w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 330/2010.

__________________

__________________

29 Rozporządzenie Komisji (UE) nr 330/2010 z dnia 20 kwietnia 2010 r. w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych (Dz.U. L 102 z 23.4.2010, s. 1).

29 Rozporządzenie Komisji (UE) nr 330/2010 z dnia 20 kwietnia 2010 r. w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych (Dz.U. L 102 z 23.4.2010, s. 1).

Poprawka     22

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 29

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(29)  Niniejsze rozporządzenie powinno podlegać regularnej ocenie w celu zaproponowania ewentualnych potrzebnych zmian. W pierwszej ocenie należy skupić się w szczególności na ewentualnym rozszerzeniu zakazu określonego w art. 4 ust. 1 lit. b) na usługi świadczone drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną, takich jak e-booki, muzyka, gry i oprogramowanie, oraz zapewnienie korzystania z takich przedmiotów i utworów, pod warunkiem że handlowiec ma wymagane prawa w odniesieniu do stosownych terytoriów.

(29)  Niniejsze rozporządzenie powinno podlegać regularnej ocenie w celu zaproponowania ewentualnych potrzebnych zmian. W pierwszej ocenie należy skupić się w szczególności na ewentualnym rozszerzeniu zakazu określonego w art. 4 ust. 1 lit. b) na usługi świadczone drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną, takich jak e-booki, muzyka, gry i oprogramowanie, oraz zapewnienie korzystania z takich przedmiotów i utworów lub ich sprzedaży, pod warunkiem że handlowiec ma wymagane prawa w odniesieniu do stosownych terytoriów. Pierwsza ocena powinna uwzględniać rozwój sytuacji prawnej w państwach członkowskich w odniesieniu do reformy prawa autorskiego, audiowizualnych usług medialnych i możliwości transgranicznego przenoszenia usług online w zakresie treści.

Poprawka    23

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 33

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(33)  Aby osiągnąć cel, jakim jest skuteczne zwalczanie bezpośredniej i pośredniej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klienta, jego miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności, należy przyjąć rozporządzenie, które jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Jest to konieczne, aby zagwarantować jednolite stosowanie przepisów dotyczących niedyskryminacji w całej Unii oraz wprowadzić je w życie w tym samym momencie. Wyłącznie rozporządzenie gwarantuje przejrzystość, jednolitość i pewność prawa w takim stopniu, aby klienci mogli czerpać pełne korzyści z tych przepisów.

(33)  Aby osiągnąć cel, jakim jest skuteczne zapobieganie bezpośredniej i pośredniej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klienta, jego miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności, a także zapewnienie skutecznych środków dochodzenia roszczeń klientom, którzy czują się dyskryminowani, należy przyjąć rozporządzenie, które będzie stosowane bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich. Jest to konieczne, aby zagwarantować jednolite stosowanie przepisów dotyczących niedyskryminacji w całej Unii oraz ich wprowadzenie w życie w tym samym momencie. Wyłącznie rozporządzenie gwarantuje przejrzystość, jednolitość i pewność prawa w takim stopniu, aby klienci mogli czerpać pełne korzyści z tych przepisów.

Poprawka    24

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 2 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  gdy handlowiec sprzedaje towary, świadczy usługi lub zamierza to czynić w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym klient ma miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności;

a)  gdy handlowiec sprzedaje towary, świadczy usługi lub zamierza to czynić w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym klient lub klientka ma miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności;

Poprawka    25

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 2 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  gdy handlowiec sprzedaje towary, świadczy usługi lub zamierza to czynić w tym samym państwie członkowskim, w którym klient ma miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności, lecz klient jest obywatelem innego państwa członkowskiego;

b)  gdy handlowiec sprzedaje towary, świadczy usługi lub zamierza to czynić w tym samym państwie członkowskim, w którym klient lub klientka ma miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności, lecz klient jest obywatelem innego państwa członkowskiego;

Poprawka    26

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 2 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  gdy handlowiec sprzedaje towary, świadczy usługi lub zamierza to czynić w państwie członkowskim, w którym klient tymczasowo przebywa, nie zamieszkując ani nie posiadając miejsca prowadzenia działalności w tym państwie członkowskim.

c)  gdy handlowiec sprzedaje towary, świadczy usługi lub zamierza to czynić w państwie członkowskim, w którym klient lub klientka tymczasowo przebywa, nie zamieszkując ani nie posiadając miejsca prowadzenia działalności w tym państwie członkowskim.

Poprawka     27

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 4 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

4a.  Niniejsze rozporządzenie nie narusza zasad mających zastosowanie w dziedzinie prawa autorskiego i praw pokrewnych.

Poprawka    28

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.  Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez wpływu na akty prawa Unii dotyczące współpracy sądowej w sprawach cywilnych. Ze zgodności z niniejszym rozporządzeniem nie należy wywodzić, że handlowiec kieruje swoją działalność do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu lub zamieszkania w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 593/2008 i art. 17 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1215/2012.

5.  Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez wpływu na akty prawa Unii dotyczące współpracy sądowej w sprawach cywilnych. Ze zgodności z niniejszym rozporządzeniem nie należy wywodzić, że handlowiec kieruje swoją działalność do państwa członkowskiego, w którym konsument lub konsumentka ma miejsce zwykłego pobytu lub zamieszkania w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 593/2008 i art. 17 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1215/2012.

Poprawka    29

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 2 – litera e

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

e)  „towary” oznaczają wszelkie materialne rzeczy ruchome, z wyjątkiem rzeczy sprzedawanych w drodze egzekucji lub w inny sposób z mocy prawa; w rozumieniu niniejszego rozporządzenia za „towary” uznaje się wodę, gaz i energię elektryczną, jeżeli są one wystawione na sprzedaż w ograniczonej objętości lub w określonej ilości;

e)  „towary” oznaczają wszelkie materialne rzeczy ruchome, z wyjątkiem rzeczy sprzedawanych w drodze egzekucji lub w inny sposób z mocy prawa;

Uzasadnienie

Konkretny opisany tutaj przypadek, choć wzięty z definicji „towarów” określonej w dyrektywie w sprawie praw konsumentów (2011/83/WE), nie wydaje się istotny w przypadku rozporządzenia w sprawie nieuzasadnionego blokowania geograficznego.

Poprawka    30

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 2 – akapit 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Jeżeli takie przekierowanie następuje za wyraźną zgodą klienta, pierwotna wersja interfejsu internetowego musi pozostać dla niego łatwo dostępna.

Jeżeli takie przekierowanie następuje za wyraźną zgodą klienta, pierwotna wersja interfejsu internetowego musi pozostać dla niego łatwo dostępna do wykorzystania.

Uzasadnienie

Celem poprawki jest określenie, że interfejs nie tylko powinien pozostać dostępny dla klienta, lecz musi też istnieć możliwość jego wykorzystania do dokonywania transakcji.

Poprawka    31

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Jeżeli handlowiec blokuje lub ogranicza dostęp konsumentów do interfejsu internetowego lub przekierowuje klientów do innej wersji interfejsu internetowego zgodnie z ust. 4, podaje on jasne uzasadnienie. Uzasadnienie to podaje się w języku interfejsu internetowego, do którego klient pierwotnie usiłował uzyskać dostęp.

4.  Jeżeli handlowiec blokuje lub ogranicza dostęp konsumentów do interfejsu internetowego lub przekierowuje klientów do innej wersji interfejsu internetowego zgodnie z ust. 3, podaje on jasne uzasadnienie. Uzasadnienie to podaje się w języku interfejsu internetowego, do którego klient pierwotnie usiłował uzyskać dostęp.

Poprawka   32

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  gdy handlowiec świadczy usługi drogą elektroniczną inne niż usługi, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów;

b)  gdy handlowiec świadczy usługi drogą elektroniczną inne niż usługi, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz korzystanie z takich utworów lub przedmiotów lub ich sprzedaż;

Poprawka    33

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  gdy handlowiec świadczy usługi inne niż określone w lit. b), a usługi te są świadczone klientowi w lokalu handlowca lub w miejscu, w którym handlowiec fizycznie prowadzi działalność, w państwie członkowskim innym niż to, którego obywatelem jest klient lub w którym ma on miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności.

c)  gdy handlowiec świadczy usługi inne niż określone w lit. b), a usługi te są świadczone klientowi w lokalu handlowca lub w miejscu, w którym handlowiec fizycznie prowadzi działalność, w państwie członkowskim innym niż to, którego obywatelem lub obywatelką jest klient lub klientka lub w którym ma on lub ona miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności.

Poprawka    34

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Zakaz określony w ust. 1 nie wyklucza żądania przez handlowców opłat za korzystanie z instrumentu płatniczego opartego na karcie, w przypadku którego opłaty interchange nie są uregulowane w rozdziale II rozporządzenia (UE) 2015/751, ani za usługi płatnicze, do których nie ma zastosowania rozporządzenie (UE) nr 260/2012. Opłaty te nie mogą przekraczać kosztów ponoszonych przez handlowca z tytułu korzystania z instrumentu płatniczego.

2.  Zakaz określony w ust. 1 nie uniemożliwia handlowcom pobierania opłat za korzystanie z instrumentu płatniczego opartego na karcie, w przypadku którego opłaty interchange nie są uregulowane w rozdziale II rozporządzenia (UE) 2015/751, ani za usługi płatnicze, do których nie ma zastosowania rozporządzenie (UE) nr 260/2012. Opłaty te nie mogą przekraczać kosztów ponoszonych przez handlowca z tytułu korzystania z instrumentu płatniczego.

Poprawka    35

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Każde państwo członkowskie wyznacza organ lub organy odpowiedzialne za egzekwowanie przepisów niniejszego rozporządzenia. Państwa członkowskie zapewniają, aby organ lub organy wyznaczone w celu egzekwowania zgodności z niniejszym rozporządzeniem dysponowały odpowiednimi i skutecznymi środkami.

1.  Każde państwo członkowskie wyznacza organ lub organy odpowiedzialne za egzekwowanie przepisów niniejszego rozporządzenia. Państwa członkowskie zapewniają, aby organ lub organy wyznaczone w celu egzekwowania zgodności z niniejszym rozporządzeniem dysponowały odpowiednimi i skutecznymi środkami, w tym za pośrednictwem mechanizmów współpracy transgranicznej.

Uzasadnienie

Poprawka z jednej strony zachowuje ducha wniosku Komisji i umożliwia państwom członkowskim określenie, który organ lub organy wyznaczyć i jak zapewnić zgodność z przepisami, a z drugiej strony podkreślono w niej, że wszelkie ustalenia muszą obejmować mechanizm współpracy transgranicznej w celu zagwarantowania skuteczności.

Poprawka    36

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – nagłówek

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Pomoc dla konsumentów

Pomoc dla klientów

Uzasadnienie

Rozporządzenie ma zastosowanie nie tylko do „konsumentów”, lecz również do przedsiębiorstw dokonujących transakcji jako użytkownicy końcowi („klienci”), w związku z czym pomoc i mechanizmy rozstrzygania sporów powinny obejmować wszystkich „klientów” w rozumieniu przedmiotowego rozporządzenia.

Poprawka    37

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Organy, o których mowa w ust. 1, proponują konsumentom jednolity wzór formularza do składania skarg do organów, o których mowa w ust. 1 i w art. 7 ust. 1. Komisja pomaga tym organom w opracowaniu tego wzoru formularza.

2.  Organy, o których mowa w ust. 1, proponują klientom jednolity wzór formularza do składania skarg do organów, o których mowa w ust. 1 i w art. 7 ust. 1. Komisja pomaga tym organom w opracowaniu tego wzoru formularza.

Uzasadnienie

Rozporządzenie ma zastosowanie nie tylko do „konsumentów”, lecz również do przedsiębiorstw dokonujących transakcji jako użytkownicy końcowi („klienci”), w związku z czym pomoc i mechanizmy rozstrzygania sporów powinny obejmować wszystkich „klientów” w rozumieniu przedmiotowego rozporządzenia.

Poprawka    38

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Pierwszą spośród ocen, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się w szczególności w celu ustalenia, czy zakaz określony w art. 4 ust. 1 lit. b) powinien mieć zastosowanie także do usług świadczonych drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz zapewnienie korzystania z takich przedmiotów i utworów, pod warunkiem że handlowiec ma wymagane prawa w odniesieniu do stosownych terytoriów.

2.  Pierwszą spośród ocen, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się w szczególności w celu ustalenia, czy zakaz określony w art. 4 ust. 1 lit. b) powinien mieć zastosowanie także do usług świadczonych drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną oraz zapewnienie korzystania z takich przedmiotów i utworów, pod warunkiem że handlowiec ma wymagane prawa w odniesieniu do stosownych terytoriów. W ocenie uwzględnia się należycie specyfikę dóbr i usług kulturalnych chronionych prawem autorskim.

Uzasadnienie

Klauzula przeglądowa jest specjalnie pomyślana w celu ewentualnego rozszerzenia zakresu zastosowania rozporządzenia z myślą o uwzględnieniu „usług świadczonych drogą elektroniczną, których głównym elementem jest zapewnienie dostępu do utworów chronionych prawem autorskim lub innych przedmiotów objętych ochroną”. W poprawce tej podkreślono, że w ocenie należy w pełni uwzględnić specyficzny charakter dóbr i usług kulturalnych.

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Blokowanie geograficzne oraz inne formy dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym

Odsyłacze

COM(2016)0289 – C8-0192/2016 – 2016/0152(COD)

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

IMCO

9.6.2016

 

 

 

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

CULT

9.6.2016

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

       Data powołania

Therese Comodini Cachia

7.7.2016

Data przyjęcia

24.1.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

21

1

5

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Dominique Bilde, Andrea Bocskor, Silvia Costa, Mircea Diaconu, Angel Dzhambazki, Jill Evans, María Teresa Giménez Barbat, Giorgos Grammatikakis, Petra Kammerevert, Andrew Lewer, Svetoslav Hristov Malinov, Curzio Maltese, Luigi Morgano, Momchil Nekov, John Procter, Michaela Šojdrová, Yana Toom, Helga Trüpel, Sabine Verheyen, Julie Ward, Bogdan Brunon Wenta, Theodoros Zagorakis, Bogdan Andrzej Zdrojewski, Milan Zver, Krystyna Łybacka

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Therese Comodini Cachia, Sylvie Guillaume


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Blokowanie geograficzne oraz inne formy dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów, ich miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym

Odsyłacze

COM(2016)0289 – C8-0192/2016 – 2016/0152(COD)

Data przedstawienia w PE

25.5.2016

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

IMCO

9.6.2016

 

 

 

Komisje wyznaczone do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ITRE

9.6.2016

CULT

9.6.2016

JURI

9.6.2016

 

Zaangażowane komisje

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

JURI

19.1.2017

 

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Róża Gräfin von Thun und Hohenstein

17.6.2016

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

29.9.2016

6.3.2017

21.3.2017

 

Data przyjęcia

25.4.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

30

3

4

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Dita Charanzová, Carlos Coelho, Sergio Gaetano Cofferati, Anna Maria Corazza Bildt, Daniel Dalton, Nicola Danti, Dennis de Jong, Pascal Durand, Evelyne Gebhardt, Maria Grapini, Robert Jarosław Iwaszkiewicz, Liisa Jaakonsaari, Morten Løkkegaard, Eva Maydell, Marlene Mizzi, Marcus Pretzell, Virginie Rozière, Christel Schaldemose, Andreas Schwab, Olga Sehnalová, Jasenko Selimovic, Ivan Štefanec, Catherine Stihler, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein, Anneleen Van Bossuyt, Marco Zullo

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Pascal Arimont, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Roberta Metsola, Franz Obermayr, Julia Reda, Ulrike Trebesius, Sabine Verheyen

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

David Coburn, Pál Csáky, Andor Deli, Dieter-Lebrecht Koch

Data złożenia

27.4.2017


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO

30

+

ALDE

EFDD

PPE

S&D

Verts/ALE

Dita Charanzová, Morten Løkkegaard, Jasenko Selimovic

Robert Jarosław Iwaszkiewicz, Marco Zullo

Pascal Arimont, Carlos Coelho, Anna Maria Corazza Bildt, Pál Csáky, Andor Deli, Dieter-Lebrecht Koch, Eva Maydell, Roberta Metsola, Andreas Schwab, Ivan Štefanec, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein, Sabine Verheyen

Sergio Gaetano Cofferati, Nicola Danti, Evelyne Gebhardt, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Maria Grapini, Liisa Jaakonsaari, Marlene Mizzi, Virginie Rozière, Christel Schaldemose, Olga Sehnalová, Catherine Stihler

Pascal Durand, Julia Reda

3

-

EFDD

ENF

David Coburn

Franz Obermayr, Marcus Pretzell

4

0

ECR

GUE/NGL

Daniel Dalton, Ulrike Trebesius, Anneleen Van Bossuyt

Dennis de Jong

Objaśnienie używanych znaków

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 17 maja 2017Informacja prawna