Procedura : 2016/2243(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0176/2017

Teksty złożone :

A8-0176/2017

Debaty :

PV 16/05/2017 - 16
CRE 16/05/2017 - 16

Głosowanie :

PV 17/05/2017 - 10.3

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0211

SPRAWOZDANIE     
PDF 727kWORD 83k
28 kwiecień 2017
PE 597.523v02-00 A8-0176/2017

w sprawie FinTech: wpływ technologii na przyszłość sektora finansowego

(2016/2243(INI))

Komisja Gospodarcza i Monetarna

Sprawozdawczyni: Cora van Nieuwenhuizen

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 OPINIA Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów
 INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie FinTech: wpływ technologii na przyszłość sektora finansowego

(2016/2243(INI))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 maja 2016 r. w sprawie wirtualnych walut(1),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 września 2016 r. w sprawie dostępu do finansowania dla MŚP i zwiększenia różnorodności finansowania MŚP w unii rynków kapitałowych(2),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 listopada 2016 r. w sprawie zielonej księgi w sprawie detalicznych usług finansowych(3),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 września 2016 r. pt. „Unia rynków kapitałowych – przyspieszenie reformy” (COM(2016)0601),

–  uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 3 maja 2016 r. pt. „Finansowanie społecznościowe w unii rynków kapitałowych UE” (SWD(2016)0154),

–  uwzględniając dokument Komisji dotyczący publicznych konsultacji z dnia 10 stycznia 2017 r. w sprawie budowy europejskiej gospodarki opartej na danych (COM(2017)0009),

–  uwzględniając sprawozdanie europejskich urzędów nadzoru z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie automatyzacji doradztwa finansowego,

–  uwzględniając dokument konsultacyjny europejskich urzędów nadzoru z dnia 19 grudnia 2016 r. w sprawie wykorzystywania dużych zbiorów danych przez instytucje finansowe (JC 2016 86),

–  uwzględniając opinię Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego z dnia 26 lutego 2015 r. w sprawie finansowania społecznościowego opartego na udzielaniu pożyczek (EBA/Op/2015/03);

–  uwzględniając dokument konsultacyjny Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego z dnia 4 maja 2016 r. w sprawie innowacyjnego wykorzystywania danych konsumentów przez instytucje finansowe (EBA/DP/2016/01),

–  uwzględniając opinię Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie finansowania społecznościowego opartego na inwestowaniu (ESMA/2014/1378),

–  uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych z dnia 7 stycznia 2017 r. w sprawie technologii zdecentralizowanej księgi rachunkowej stosowanej na rynkach papierów wartościowych,

–  uwzględniając sprawozdanie Wspólnego Komitetu Europejskich Urzędów Nadzoru z dnia 7 września 2016 r. w sprawie zagrożeń i słabości w systemie finansowym UE,

–  uwzględniając tablicę wskaźników ryzyka Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego opierającą się na danych za trzeci kwartał 2016 r.,

–  uwzględniając tablicę wskaźników ryzyka Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) z marca 2016 r.,

–  uwzględniając piąte sprawozdanie EIOPA z dnia 16 grudnia 2016 r. dotyczące trendów konsumenckich (EIOPA-BoS-16-239),

–  uwzględniając tablicę wskaźników ryzyka Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych dotyczącą czwartego kwartału 2016 r.,

–  uwzględniając dokument okolicznościowy Europejskiego Banku Centralnego nr 172 z kwietnia 2016 r. pt.: „Technologie zdecentralizowanej księgi rachunkowej w obsłudze posttransakcyjnej papierów wartościowych : rewolucja czy ewolucja?”

–  uwzględniając opracowanie Komitetu ds. Systemów Płatności i Rozrachunku z lutego 2017 r. pt.: „Technologia zdecentralizowanej księgi rachunkowej w płatnościach, rozliczeniach i rozrachunkach: ramy analityczne”,

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A8-0176/2017),

A.  mając na uwadze, że technologia finansowa (FinTech) powinna być rozumiana jako umożliwienie finansowania lub jego zapewnienie za pośrednictwem nowych technologii oraz że ma ona wpływ na cały sektor finansowy i wszystkie jego segmenty, od bankowości po ubezpieczenia, fundusze emerytalne, doradztwo w zakresie inwestycji, usługi płatnicze i infrastruktury rynkowe;

B.  mając na uwadze, że usługi finansowe zawsze opierały się na technologii i ewoluowały zgodnie z innowacjami technologicznymi;

C.  mając na uwadze, że każdy podmiot może należeć do branży FinTech, niezależnie od swojej formy prawnej; mając na uwadze, że łańcuch wartości w sektorze usług finansowych w coraz większym stopniu obejmuje alternatywne podmioty, takie jak przedsiębiorstwa typu start-up czy giganci technologiczni; mając na uwadze, że w związku z tym termin ten obejmuje dużą grupę przedsiębiorstw i usług, które znacząco różnią się od siebie, niosą ze sobą odmienne wyzwania i które muszą być odmiennie traktowane pod względem regulacyjnym;

D.  mając na uwadze, że podstawą wielu różnych zmian w branży FinTech są nowe technologie, takie jak zastosowania technologii zdecentralizowanej księgi rachunkowej, innowacyjne sposoby płatności, robo-doradztwo, duże zbiory danych, przetwarzanie w chmurze, innowacyjne rozwiązania pozwalające na onboarding/identyfikację klienta, platformy finansowania społecznościowego i wiele innych;

E.  mając na uwadze, że inwestycje w stosowanie technologii finansowej sięgają miliardów euro i są z każdym rokiem coraz większe;

F.  mając na uwadze, że zastosowania technologii dojrzewają w różnym rytmie, a skala i oddziaływanie ich rozwoju nie są zbadane, jednak mają one potencjał wniesienia do sektora finansowego ogromnych zmian; mając na uwadze, że niektóre zastosowania technologii finansowej mogą kiedyś nabrać znaczenia systemowego;

G.  mając na uwadze, że rozwój branży FinTech powinien sprzyjać rozwojowi i konkurencyjności europejskiego systemu finansowego i europejskiej gospodarki, w tym dobrobytowi europejskich obywateli, przy jednoczesnym zwiększaniu stabilności finansowej i przy zachowaniu możliwie najwyższego poziomu ochrony konsumentów;

H.  mając na uwadze, że technologia finansowa może przynieść znaczne korzyści, takie jak szybsze, tańsze, bardziej dopasowane do indywidualnych potrzeb, zapewniające większe włączenie, bardziej niezawodne oraz bardziej przejrzyste i lepsze usługi finansowe dla konsumentów i przedsiębiorstw, oraz otworzyć wiele nowych możliwości biznesowych dla europejskich przedsiębiorców; mając na uwadze, że w dziedzinie detalicznych usług finansowych doświadczenia konsumenckie stanowią dla podmiotów działających na rynku siłę napędową; mając na uwadze, że postępy i innowacje w sektorze finansowym nie powinny wykluczać gotówki jako środka płatniczego;

I.  mając na uwadze, że rozwój nowych usług finansowych i cyfryzacja istniejących usług zmieni dynamikę rynkową sektora usług finansowych, dzięki wprowadzaniu przez podmioty i między nimi nowych rodzajów konkurencji, innowacji, partnerstwa i outsourcingu;

J.  mając na uwadze, że promowanie sprawiedliwej konkurencji, neutralizowanie „rent ekonomicznych”, w przypadku gdy takowe istnieją, oraz tworzenie równych szans w odniesieniu do usług finansowych w UE są niezbędne dla stymulowania rozwoju technologii finansowej w Europie oraz gwarantowania współpracy między wszystkimi podmiotami;

K.  mając na uwadze, że badania ekonomiczne pokazały, iż oszczędność kosztowa systemu finansowego mogłaby prowadzić do niższych cen konsumpcyjnych detalicznych usług i produktów finansowych; mając na uwadze, że technologia finansowa może przyczynić się do takiego spadku cen;

L.  mając na uwadze, że rozwiązania z zakresu technologii finansowej mogą zwiększyć dostęp do kapitału, w szczególności dla MŚP, dzięki transgranicznym usługom finansowym oraz alternatywnym kanałom udzielania kredytów i inwestowania, takim jak finansowanie społecznościowe i pożyczki społecznościowe, wzmacniając tym samym unię rynków kapitałowych;

M.  mając na uwadze, że rozwój branży FinTech może również ułatwić transgraniczne przepływy finansowe oraz integrację rynków kapitałowych w Europie, a tym samym pobudzać transgraniczną działalność gospodarczą i dzięki temu umożliwiać ukończenie unii rynków kapitałowych;

N.  mając na uwadze, że rozwój branży FinTech, w szczególności w dziedzinie krajowych i transgranicznych rozwiązań płatniczych, może również wspierać ciągły rozwój jednolitego rynku towarów i usług oraz ułatwiać osiągnięcie określonych przez G-20 i G-8 „celów 5x5” – redukcji kosztów przekazów pieniężnych;

O.  mając na uwadze, że technologia finansowa może służyć jako skuteczne narzędzie włączenia społecznego pod względem finansowym, otwierając dostęp do zindywidualizowanych usług finansowych tym, którzy wcześniej takiego dostępu nie mieli, a tym samym zapewniając wzrost gospodarczy bardziej sprzyjający włączeniu społecznemu; mając na uwadze, że aby branża FinTech mogła zagwarantować rzeczywiste włączenie społeczne pod względem finansowym, konieczne jest rozwiązanie problemów edukacji finansowej i umiejętności cyfrowych wśród obywateli europejskich;

P.  mając na uwadze, że prawodawstwo, regulacje oraz nadzór muszą zostać dostosowane do innowacji i osiągnąć właściwą równowagę między zachętami do innowacyjnej ochrony inwestorów i konsumentów a stabilnością finansową; mając na uwadze, że branża FinTech wymaga bardziej wyważonego podejścia między „regulacją instytucji” a „regulacją działalności”; mając na uwadze, że złożone zależności między branżą FinTech a obowiązującymi przepisami mogą spowodować niedopasowania, gdyż przedsiębiorstwa i usługodawcy podlegają różnym regulacjom, nawet gdy prowadzona przez te podmioty działalność jest zasadniczo identyczna, a także gdy niektóre działania nie są dobrze ujęte w definicji lub/i w zakresie działalności w obecnych uregulowaniach; mając na uwadze, że obecnie istniejące w UE ramy ochrony konsumentów i inwestorów dotyczące usług finansowych nie uwzględniają w odpowiedni sposób wszystkich innowacji z zakresu technologii finansowej;

Q.  mając na uwadze, że europejskie organy nadzoru rozpoczęły identyfikowanie potencjalnych zagrożeń i korzyści związanych z innowacyjnymi technologiami finansowymi; mając na uwadze, że właściwe organy krajowe monitorują te zmiany w obszarze technologii i proponują różne podejścia; mając na uwadze, że jak dotąd rozwój ekosystemu technologii finansowej w Europie był utrudniany przez rozbieżne przepisy w państwach członkowskich, a także przez brak współpracy rynków; jest zdania, że dla rozwoju solidnego ekosystemu technologii finansowej w Europie istotne są zdecydowane działania UE mające na celu wspieranie wspólnego podejścia do technologii finansowej;

R.  mając na uwadze, że technologia finansowa może przyczynić się do obniżenia poziomu ryzyka w systemie finansowym przez decentralizację i dekoncentrację zagrożeń, szybsze rozliczenia i rozrachunki płatności gotówkowych i operacji obrotu papierami wartościowymi, a także lepsze zarządzanie zabezpieczeniem i lepszą optymalizację kapitału;

S.  mając na uwadze, że niektóre z największych skutków technologii finansowej mogą być odczuwane w obrębie posttransakcyjnego łańcucha wartości, który obejmuje takie usługi jak rozliczenia, rozrachunki, usługi powiernicze dotyczące aktywów i sprawozdawczość regulacyjną, i w przypadku którego technologie takie jak DLT mogą przekształcić cały sektor; mając na uwadze, że w obrębie tego łańcucha wartości niektórzy pośrednicy, jak depozytariusze, kontrahenci centralni i centralne depozyty papierów wartościowych, mogą w długiej perspektywie stać się zbędni, podczas gdy niektóre inne funkcje będą musiały nadal być wykonywane przez niezależne podmioty objęte regulacjami;

T.  mając na uwadze, że technologia regulacyjna (RegTech) może przynieść znaczne korzyści instytucjom finansowym i organom nadzoru poprzez wprowadzenie nowych technologii, które mogą być wykorzystywane, by w sposób bardziej przejrzysty, bardziej wydajny i w czasie rzeczywistym dostosowywać się do wymogów regulacyjnych i w zakresie zgodności;

U.  mając na uwadze, że technologia ubezpieczeniowa (InsurTech) polega na umożliwianiu świadczenia lub świadczeniu usług ubezpieczeniowych za pośrednictwem nowych technologii, na przykład poprzez zautomatyzowane doradztwo, zautomatyzowaną ocenę ryzyka i wykorzystywanie dużych zbiorów danych, lecz także poprzez oferowanie ubezpieczeń od nowych rodzajów zagrożeń, takich jak ataki cybernetyczne;

V.  mając na uwadze, że aby pobudzić innowacyjność finansową w Europie, w szczególności z myślą o przekształcaniu przedsiębiorstw typu start-up w przedsiębiorstwa typu scale-up, pilnie potrzebny jest zwiększony dostęp do finansowania dla przedsiębiorstw pracujących nad rozwojem produktów i usług branży FinTech, a także dla innowacyjnych partnerów biznesowych zaopatrujących te przedsiębiorstwa w materiały technologiczne potrzebne do tworzenia tych produktów i świadczenia tych usług; mając na uwadze, że w związku z tym dostępność kapitału wysokiego ryzyka jako źródła finansowania oraz istnienie silnego sektora technologii to kluczowe warunki wspierania silnego ekosystemu technologii finansowej w Europie;

W.  mając na uwadze, że ataki cybernetyczne stanowią coraz większe zagrożenie dla całej infrastruktury cyfrowej, a więc również dla infrastruktury finansowej; mając na uwadze, że sektor finansowy jest trzy razy bardziej narażony na ryzyko ataków niż jakikolwiek inny sektor; mając na uwadze, że bezpieczeństwo, niezawodność i ciągłość jego usług to warunki wstępne zagwarantowania zaufania obywateli do tego sektora; mając na uwadze, że w tym sektorze konsumenci detaliczni są również wyjątkowo narażeni na podobne ataki lub na kradzież tożsamości;

X.  mając na uwadze, że odbiorniki hybrydowe stanowią integralną część usług technologii finansowej; mając na uwadze, że internet rzeczy jest szczególnie narażony na ataki cybernetyczne, w związku z czym stanowi szczególne wyzwanie pod względem bezpieczeństwa cybernetycznego; mając na uwadze, że system hybrydowy jest jedynie tak bezpieczny, jak jego najsłabszy element;

Y.  mając na uwadze, że wraz z pojawieniem się branży FinTech konsumenci i inwestorzy muszą nadal mieć zapewnione wysokie standardy ochrony konsumenta i inwestora, ochrony danych i praw do prywatności oraz odpowiedzialności prawnej ponoszonej przez dostawców usług finansowych;

Z.  mając na uwadze, że dla ułatwienia stosowania technologii finansowej istotne jest, aby stworzyć spójne i użyteczne ramy regulacyjne oraz konkurencyjne środowisko, które umożliwi branży FinTech rozwój i wykorzystanie różnych bezpiecznych i charakteryzujących się prostym interfejsem innowacyjnych narzędzi bezpiecznego szyfrowania i identyfikacji oraz uwierzytelniania w usługach online;

AA.  mając na uwadze, że automatyzacja w sektorze finansowym, tak jak w innych sektorach, może zaburzyć istniejące wzorce zatrudnienia, mając na uwadze, że udoskonalenie i rozwój szkoleń umiejętności i procesów przekwalifikowania będzie musiało stanowić centralny element każdej europejskiej strategii w dziedzinie technologii finansowej;

BB.  mając na uwadze, że struktura rynku w wielu dziedzinach gospodarki cyfrowej ze względu na efekty sieciowe jest nakierowana na niewielką liczbę uczestników rynku, co wiąże się z wyzwaniami z zakresu prawa konkurencji i przeciwdziałania praktykom monopolistycznym;

Określenie ram UE w zakresie technologii finansowej

1.  z zadowoleniem przyjmuje dalszy rozwój branży FinTech i wzywa Komisję do sporządzenia kompleksowego planu działania w zakresie technologii finansowej w ramach strategii UE dotyczących unii rynków kapitałowych i jednolitego rynku cyfrowego, który ogólnie może przyczynić się do urzeczywistnienia wydajnego i konkurencyjnego, bardziej pogłębionego i bardziej zintegrowanego oraz stabilnego i zrównoważonego europejskiego systemu finansowego, zapewnić długookresowe korzyści gospodarce realnej oraz zapewnić ochronę konsumenta i inwestora, a także pewność regulacyjną;

2.  z zadowoleniem przyjmuje niedawne utworzenie grupy zadaniowej ds. technologii finansowej, której zadaniem jest ocena innowacji w tym obszarze i jednoczesne opracowanie strategii pokonywania potencjalnych wyzwań związanych z technologią finansową, oraz przeprowadzenie przez Komisję konsultacji publicznych w sprawie technologii finansowych; zwraca się do Komisji o włączenie Parlamentu w prace grupy zadaniowej ds. technologii finansowej; uważa, że te ostatnie inicjatywy Komisji stanowią zasadniczy krok w kierunku opracowania kompleksowej strategii FinTech oraz zmniejszenia niepewności regulacyjnej dla przedsiębiorstw z tej branży;

3.  jest zdania, że technologia finansowa może pomóc w zapewnieniu sukcesu inicjatyw w dziedzinie unii rynków kapitałowych, na przykład dzięki dywersyfikacji możliwości finansowania w UE, a ponadto zachęca Komisję do wykorzystania zalet technologii finansowej podczas realizowania projektu unii rynków kapitałowych;

4.  wzywa Komisję, by przyjęła proporcjonalne, przekrojowe i całościowe podejście do swoich prac w zakresie technologii finansowej oraz by wyciągnęła wnioski z tego, co uczyniono w innych jurysdykcjach i poczyniła dostosowania do wielości podmiotów i stosowanych modeli biznesowych; wzywa Komisję, by w razie konieczności stała się pionierem w zapewnianiu korzystnego otoczenia dla europejskich ośrodków i przedsiębiorstw z branży technologii finansowej, pozwalającego im zwiększać skalę działalności;

5.  podkreśla, że przepisy dotyczące usług finansowych, zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu krajowym, powinny w razie potrzeby zostać poddane przeglądowi oraz powinny być wystarczająco proinnowacyjne, tak by można było zapewnić i utrzymać równe warunki działania dla odnośnych podmiotów; zaleca w szczególności, by zgodnie z zasadą innowacyjności poddano starannej ocenie potencjalne skutki przepisów na innowacje, jako część oceny oddziaływania, aby te zmiany przyniosły, w jak największym zakresie, znaczące korzyści gospodarcze i społeczne;

6.  podkreśla, że w celu zapewnienia równych warunków działania, a jednocześnie zagwarantowania łatwego dostępu dla nowych uczestników rynku oraz by zapobiegać arbitrażowi regulacyjnemu w państwach członkowskich i różnym statusom prawnym, prawodawstwo i nadzór w dziedzinie technologii finansowej powinny opierać się na następujących zasadach:

a.  takie same usługi i ryzyko: zastosowanie powinny mieć takie same przepisy, niezależnie od rodzaju podmiotu prawnego, którego to dotyczy lub jego lokalizacji w UE;

b.  neutralność technologiczna;

c.  podejście oparte na analizie ryzyka, z uwzględnieniem zasady proporcjonalności działań legislacyjnych i nadzorczych do ryzyka i istotności zagrożeń;

7.  zaleca, by właściwe organy dopuszczały i wspierały kontrolowane próby zastosowania nowych technologii, zarówno w odniesieniu do nowych, jak i już istniejących uczestników rynku; zauważa, że takie kontrolowane otoczenie dla eksperymentów może przybrać postać piaskownicy regulacyjnej dla usług w zakresie technologii finansowej z potencjalną korzyścią dla społeczeństwa, która zbliża szeroką gamę uczestników rynku, przy czym takie piaskownice istnieją już i cieszą się powodzeniem w niektórych państwach członkowskich; podkreśla, że aktywne i ukierunkowane na przyszłość podejście władz w zakresie dialogu z uczestnikami rynku i wszystkimi innymi zainteresowanymi stronami jest konieczne i może pomóc organom nadzoru i organom regulacyjnym w rozwoju fachowej wiedzy technicznej; zwraca się do właściwych organów, by, w uzupełnieniu do prac Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego, rozważyły opracowanie finansowych i/lub operacyjnych narzędzi na potrzeby testów warunków skrajnych w odniesieniu do zastosowań technologii finansowej, które mogą wiązać się z ryzykiem systemowym;

8.  podkreśla, że niektóre banki centralne już teraz prowadzą próby z cyfrową walutą banku centralnego, a także z innymi nowymi technologiami; zachęca właściwe organy w Europie do przeprowadzenia oceny oddziaływania potencjalnych zagrożeń i korzyści związanych z dystrybuowaną i opartą na księdze wersją cyfrowej waluty banku centralnego oraz powiązanych wymogów koniecznych dla zapewnienia ochrony konsumenta i przejrzystości; zachęca je również do podejmowania podobnych prób z myślą o dotrzymaniu kroku zmianom na rynku;

9.  podkreśla znaczenie rozwijania przez organy regulacyjne i organy nadzoru wystarczającej fachowej wiedzy technicznej, aby odpowiednio kontrolować coraz bardziej złożone usługi w zakresie technologii finansowej; podkreśla, że dzięki tej kontroli na bieżąco organy regulacyjne będą w stanie wykryć i przewidzieć konkretne rodzaje ryzyka związane z zastosowaniem różnych technologii oraz w razie konieczności podjąć natychmiastowe działania, posługując się jasnym planem;

10.  podkreśla zatem znaczenie utworzenia w obrębie organów regulacyjnych i organów nadzoru punktu kompleksowej obsługi dla dostawców i użytkowników usług w zakresie technologii finansowej; dostrzega potrzebę zwalczania partykularyzmu nadzorczego w poszczególnych sektorach i zaleca bliską współpracę organów nadzoru sektora finansowego z innymi właściwymi organami krajowymi i europejskimi, które posiadają wymaganą fachową wiedzę techniczną;

11.  wzywa Komisję i państwa członkowskie, by zachęcały do tworzenia nowych projektów badawczych związanych z technologią finansową oraz by wspierały tworzenie takich projektów;

12.  podkreśla znaczenie stymulowania innowacji finansowych w Europie; apeluje, by dostawcy innowacyjnych usług finansowych i innowacyjnych przedsięwzięć mieli ułatwiony dostęp do finansowania, które zapewni im materiały niezbędne do świadczenia tych usług;

13.  podkreśla, że przedsiębiorstwa z branży FinTech pozytywnie przyczyniają się do rozwoju pośrednictwa finansowego, ale stwarzają też nowe zagrożenia związane ze stabilnością finansową; zauważa, że organy regulacyjne i organy nadzoru otrzymują ogromną ilość informacji w bilansach sporządzanych przez uznane instytucje finansowe i dotyczących wdrażania wielu ram regulacyjnych, takich jak wymogi kapitałowe, wskaźnik dźwigni i wskaźnik płynności itp., natomiast w przypadku pożyczkodawców niebędących bankami, na przykład działających w sektorze finansowania społecznościowego i pożyczek społecznościowych, trudno jest uzyskać wystarczające informacje o prowadzonej przez nich działalności w dziedzinie pośrednictwa finansowego z ich bilansów; wzywa w związku z tym organy regulacyjne i organy nadzoru do rozważenia, w jaki sposób mogłyby one uzyskiwać odpowiednie informacje nadzorcze pozwalające zapewnić stabilność finansową, a w razie potrzeby nakładać ograniczenia regulacyjne w odniesieniu do bilansów w celu osiągnięcia i utrzymania stabilności finansowej;

14.  podkreśla, że technologia regulacyjna może przyczynić się do poprawy procesów zapewniania zgodności, w szczególności jakości informacji nadzorczych i terminowości ich przekazywania, dzięki uproszeniu ich i zwiększeniu ich racjonalności pod względem kosztów; apeluje do właściwych organów, by wyjaśniły warunki prawne, na jakich dozwolony jest outsourcing działań w zakresie zgodności regulacyjnej przez nadzorowane podmioty stronom trzecim, dopilnowując, by obowiązywały właściwe ustalenia dotyczące nadzoru nad stronami trzecimi oraz by odpowiedzialność prawna za zgodność spoczywała na podmiocie nadzorowanym; wzywa właściwe organy, w szczególności Komisję, aby w ramach prac związanych z europejskim forum potransakcyjnym przyjęła proaktywne podejście jeśli chodzi o próbę zrozumienia barier dla zastosowania nowych rozwiązań w dziedzinie technologii finansowej i technologii regulacyjnej w obszarach procesów przedtransakcyjnych i posttransakcyjnych, które wchodzą w zakres dyrektywy w sprawie rynków instrumentów finansowych (MiFID), rozporządzenia w sprawie infrastruktury rynku europejskiego (EMIR) i rozporządzenia w sprawie rozrachunku papierów wartościowych i centralnych depozytów papierów wartościowych oraz, w przypadku gdy takie bariery nie występują, wyjaśniła prawa podmiotów do korzystania z takich rozwiązań do celów wypełniania ich zobowiązań wynikających z tych przepisów;

15.  przypomina, że w całej UE powinny być dostępne innowacyjne usługi finansowe, a zatem nie powinny być one w nieuzasadniony sposób utrudniane w transgranicznym świadczeniu usług wewnątrz Unii; wzywa Komisję i europejskie urzędy nadzoru do monitorowania i unikania przypadków nakładania się przepisów, nowych barier utrudniających wejście na rynek oraz krajowych barier dla tych usług; wzywa Komisję, aby zapobiegała powstawaniu barier między państwami członkowskimi wynikających z niespójności między systemami krajowymi oraz by promowała najlepsze praktyki w podejściach regulacyjnych państw członkowskich; wzywa Komisję i europejskie urzędy nadzoru do stosowania w odpowiednich przypadkach systemów udzielania zezwoleń dla dostawców nowych usług finansowych oferowanych w całej Unii; wspiera wysiłki Komisji mające na celu znalezienie sposobów, w jakie UE może przyczynić się do poprawy wyboru, przejrzystości i konkurencyjności detalicznych usług finansowych z korzyścią dla europejskich konsumentów i podkreśla, że cel ten powinien mieć charakter uzupełniający w stosunku do celu zwiększania efektywności systemu finansowego;

16.  z zadowoleniem przyjmuje fakt pojawienia się w całej UE dynamicznych społeczności branży technologii finansowej; wzywa Komisję i odpowiednie organy zarządzania gospodarką UE do nawiązania bliskiej współpracy z ośrodkami technologii finansowej, zwiększania inteligentnej przedsiębiorczości tych społeczności i ich przedsięwzięć, przez wspieranie i finansowanie innowacji oraz postrzeganie ich jako źródła przyszłej przewagi konkurencyjnej UE w sektorze finansowym;

17.  zauważa, że przedsiębiorstwa typu start-up w branży FinTech są szczególnie narażone na działania oszustów patentowych, tj. podmiotów, które kupują patenty z zamiarem wykorzystania ich przeciwko przedsiębiorstwom już wykorzystującym prawa do tych rozwiązań technologicznych, grożąc pozwami o naruszenie praw patentowych; wzywa Komisję, by przeanalizowała tę sytuację i przedstawiła sugestie dotyczące środków przeciwdziałania oszustom patentowym w obszarze technologii finansowej;

18.  podkreśla potencjalną rolę technologii finansowej w cyfryzacji usług użyteczności publicznej, co przyczyni się do większej efektywności tych usług, na przykład w dziedzinie poboru podatków i przeciwdziałania oszustwom podatkowym;

19.  podkreśla, że struktura rynku w wielu dziedzinach gospodarki cyfrowej ze względu na efekty sieciowe jest nakierowana na niewielką liczbę uczestników rynku, co wiąże się z wyzwaniami z zakresu prawa konkurencji i przeciwdziałania praktykom monopolistycznym; apeluje do Komisji o zbadanie trafności ram w dziedzinie prawa konkurencji w kontekście wyzwań gospodarki cyfrowej ogólnie, a technologii finansowych w szczególności;

20.  podkreśla, że istnieje możliwość dalszego udoskonalenia rozwiązań, które mogą być wykorzystywane w płatnościach transgranicznych; popiera rozwój takich rozwiązań w Europie, a ponadto wyraża ubolewanie z powodu dużego stopnia fragmentacji rynku bankowości internetowej w UE oraz braku ogólnounijnego i stanowiącego europejską własność systemu płatności kartami kredytowymi lub debetowymi; uważa, że ma to zasadnicze znaczenie dla sprawnego funkcjonowania unii rynków kapitałowych oraz jest głównym elementem jednolitego rynku cyfrowego, ponieważ sprzyja rozwojowi europejskiego handlu elektronicznego i transgranicznej konkurencji w usługach finansowych; wzywa Komisję do określenia działań, które umożliwią stworzenie otoczenia sprzyjającego rozwojowi takiego systemu; uznaje konieczność współistnienia takiego systemu i w stosownych przypadkach zapewnienia jego interoperacyjności z innymi innowacyjnymi rozwiązaniami płatniczymi w celu zapewnienia konkurencji;

21.  podkreśla, że konsumenci są katalizatorem rozwoju technologii finansowej; podkreśla, że celem wszelkich przyszłych zmian ustawodawczych powinno być wspieranie konsumentów podczas tej transformacji;

Dane

22.  przypomina, że gromadzenie i analiza danych odgrywają centralną rolę jeśli chodzi o technologię finansową, a zatem podkreśla, jak potrzebne jest spójne i neutralne pod względem technologicznym stosowanie istniejących przepisów w dziedzinie danych, w tym ogólnego rozporządzenia o ochronie danych, zmienionej dyrektywy w sprawie usług płatniczych, rozporządzenia w sprawie usług elektronicznej identyfikacji i uwierzytelnienia (eIDAS), czwartej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i systemów informacyjnych; podkreśla, że dla wzmocnienia innowacyjnego finansowania w Europie konieczny jest swobodny przepływ danych w obrębie Unii; wzywa Komisję do podjęcia środków gwarantujących, aby w kontekście świadczenia usług finansowych były wykorzystywane wyłącznie obiektywne i istotne dane; z zadowoleniem przyjmuje dokument Komisji dotyczący publicznych konsultacji z dnia 10 stycznia 2017 r. w sprawie budowy europejskiej gospodarki opartej na danych (COM(2017)0009), który powinien dostarczyć dowodów na istnienie lub brak barier ograniczających swobodny przepływ danych w Unii;

23.  podkreśla potrzebę jasnych przepisów dotyczących własności danych, dostępu do danych oraz ich przekazywania; podkreśla, że coraz więcej danych generowanych jest przez maszyny i procesy oparte na nowych technologiach, takich jak uczenie maszynowe; podkreśla, że ogólne rozporządzenie o ochronie danych zapewnia jasne ramy prawne dla ochrony danych osobowych, jednak potrzebna jest większa pewność prawa w odniesieniu do innych kategorii danych; w związku z tym uważa, że należy dokonać jasnego rozróżnienia pomiędzy danymi pierwotnymi a danymi pochodzącymi z dalszego przetwarzania;

24.  podkreśla, że otwarta bankowość i wymiana danych przyczyniają się do zagwarantowania, że wszystkie modele biznesowe technologii finansowej mogą się rozwijać wspólnie, z korzyścią dla konsumentów; podkreśla w związku z tym ostatnie osiągnięcia zmienionej dyrektywy w sprawie usług płatniczych jeśli chodzi o inicjowanie płatności i dostęp do danych dotyczących rachunków bankowych;

25.  podkreśla korzyści, jakie przetwarzanie w chmurze może mieć dla konsumentów i dostawców usług finansowych w zakresie opłacalności, skrócenia czasu wejścia na rynek i lepszego wykorzystania zasobów ICT; zauważa, że w odniesieniu do sektora finansowego brak jest jasnych i kompleksowych europejskich uregulowań i wytycznych dotyczących outsourcingu usług przetwarzania danych w chmurze; podkreśla potrzebę opracowania takich wytycznych oraz wspólnego podejścia do wykorzystania chmury obliczeniowej przez właściwe organy krajowe; podkreśla, że takie uregulowania i wytyczne są potrzebne, by proces przyjęcia zastosowań chmury obliczeniowej stał się sprawny i szybki; zaznacza, że wysokie standardy ochrony danych i konsumenta powinny stanowić część tych wytycznych; wzywa Komisję i europejskie urzędy nadzoru, by zbadały różne możliwości w tym zakresie, takie jak wstępnie zatwierdzone umowy między dostawcami usług w chmurze a instytucjami finansowymi;

26.  zauważa potrzebę kształtowania wśród konsumentów większej świadomości w kwestii wartości ich danych osobowych; zauważa, że konsumenci mogą zawierać umowy o udostępnianie treści cyfrowych w zamian za opłatę; podkreśla, że może przynieść korzyści gospodarcze, ale również być wykorzystywane w sposób dyskryminacyjny; wzywa Komisję do zbadania możliwości stworzenia europejskiej strategii udostępniania danych, aby dać konsumentom możliwość kontroli nad własnymi danymi; uważa, że jasne podejście zorientowane na konsumenta zwiększy zaufanie do usług opartych na chmurze obliczeniowej i będzie stymulować nowe innowacyjne usługi świadczone przez różne podmioty w finansowym łańcuchu wartości, np. przez wykorzystywanie interfejsu programowania aplikacji lub umożliwianie bezpośredniego dostępu do danych w usługach płatności elektronicznych; zwraca się do Komisji o zbadanie przyszłego potencjału systemów zarządzania danymi osobowymi (PIMS) jako narzędzi umożliwiających konsumentom zarządzanie własnymi danymi osobowymi;

27.  przypomina, w kontekście większego wykorzystania danych konsumentów lub dużych zbiorów danych przez instytucje finansowe, art. 71 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych, który przyznaje osobie, której dane dotyczą, prawo do uzyskania wyjaśnienia co do decyzji opartej na przetwarzaniu zautomatyzowanym lub odwołania się od tej decyzji; zwraca uwagę na potrzebę zagwarantowania możliwości zmiany nieprawidłowych danych oraz dopilnowania, by tylko możliwe do sprawdzenia i istotne dany mogły być wykorzystane; wzywa wszystkie zainteresowane strony do zwiększenia wysiłków, aby zapewnić egzekwowanie tych praw; jest zdania, że zgoda na wykorzystywanie danych osobowych powinna być dynamiczna, a osoba, której dane dotyczą, musi mieć możliwość zmiany lub adaptacji swojej zgody;

28.  zauważa, że większe wykorzystanie danych konsumentów lub dużych zbiorów danych przez instytucje finansowe może przynieść konsumentom korzyści, takie jak rozwój lepiej dostosowanych, podzielonych i tańszych ofert w oparciu o bardziej efektywny przydział ryzyka i kapitału; z drugiej strony zwraca uwagę na rozwój dynamicznego ustalania cen, które może potencjalnie doprowadzić do odwrotnego zjawiska, które mogłoby być szkodliwe dla porównywalności ofert i skutecznej konkurencji oraz dla puli ryzyka i podziału ryzyka, na przykład w sektorze ubezpieczeń;

29.  odnotowuje, że coraz częściej wykorzystuje się łącznie dane osobowe i algorytmy w celu świadczenia usług takich jak robo-doradztwo; podkreśla potencjał robo-doradztwa w zakresie efektywności oraz jego potencjalny pozytywny wpływ na włączenie społeczne pod względem finansowym; podkreśla, że potencjalnie, błędy lub tendencyjność algorytmów albo danych stanowiących podstawę tych obliczeń mogą powodować ryzyko systemowe i szkodzić konsumentom, na przykład przez zwiększenie wyłączenia; wzywa Komisję i europejskie urzędy nadzoru do monitorowania tego ryzyka, aby zagwarantować, że automatyzacja doradztwa finansowego rzeczywiście może zapewnić lepsze, przejrzyste, dostępne i opłacalne doradztwo, oraz do rozwiązania problemu rosnących utrudnień śledzenia odpowiedzialności za szkody wynikające z takiego ryzyka w obecnych ramach odpowiedzialności prawnej za wykorzystanie danych; podkreśla, że w odniesieniu do robo-doradztwa powinny obowiązywać te same wymogi w dziedzinie ochrony konsumenta, co w przypadku osobistego doradztwa na rzecz klienta;

Zagrożenia dla bezpieczeństwa cybernetycznego i technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT)

30.  podkreśla potrzebę zapewnienia pełnego bezpieczeństwa w całym łańcuchu wartości usług finansowych; zwraca uwagę na poważne i różnorodne zagrożenia stwarzane przez cyberataki na naszą infrastrukturę rynków finansowych, internet rzeczy, waluty i dane; zwraca się do Komisji, aby uczyniła cyberbezpieczeństwo głównym priorytetem planu działania w dziedzinie technologii finansowej i zwraca się do europejskich urzędów nadzoru i EBC, pełniącego funkcję nadzorczą, aby uczyniły z cyberbezpieczeństwa kluczowy element swoich programów regulacyjnych i nadzoru;

31.  wzywa europejskie urzędy nadzoru, by we współpracy z krajowymi organami regulacyjnymi regularnie przeprowadzały przegląd istniejących norm operacyjnych obejmujących zagrożenia w zakresie ICT w instytucjach finansowych; ponadto apeluje, biorąc pod uwagę różny poziom ochrony przewidziany w strategiach cyberbezpieczeństwa państw członkowskich, aby Europejski Urząd Nadzoru opracował wytyczne dotyczące monitorowania tych zagrożeń; zwraca uwagę na znaczenie fachowej wiedzy technicznej w europejskich urzędach nadzoru, pozwalającej im na wypełnianie powierzonych im zadań; zachęca do dodatkowych badań w tej dziedzinie;

32.  podkreśla potrzebę wymiany informacji i najlepszych praktyk między organami nadzoru oraz organami regulacyjnymi i rządami na odpowiednim szczeblu, między badaczami a uczestnikami rynku, a także pomiędzy samymi uczestnikami rynku; wzywa Komisję, państwa członkowskie, uczestników rynku oraz Agencję Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) do zbadania możliwości osiągnięcia przejrzystości i wymiany informacji, jako narzędzi do walki z cyberatakami; sugeruje zbadanie potencjalnych korzyści płynących z istnienia pojedynczego punktu kontaktowego dla uczestników rynku w tym zakresie oraz rozważenie przyjęcia bardziej skoordynowanego podejścia w ramach dochodzeń dotyczących cyberprzestępczości w obszarze usług finansowych, zważywszy na ich coraz bardziej transgraniczny charakter;

33.  podkreśla, że rozporządzenie dotyczące infrastruktury świadczenia usług finansowych powinno zapewniać odpowiednie zachęty dla usługodawców, aby dokonywali stosownych inwestycji w cyberbezpieczeństwo;

34.  wzywa państwa członkowskie do zapewnienia terminowej transpozycji dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji; z zadowoleniem przyjmuje nowe partnerstwo publiczno-prywatne w dziedzinie cyberbezpieczeństwa zainicjowane niedawno przez Komisję z udziałem podmiotów z branży; zwraca się do Komisji o opracowanie zestawu nowych i konkretnych inicjatyw mających na celu wzmocnienie odporności przedsiębiorstw z branży FinTech, zwłaszcza MŚP i firm typu start-up, na cyberataki;

35.  zauważa, że zaufanie obywateli do odnośnych technologii ma zasadnicze znaczenie dla przyszłego wzrostu technologii finansowej oraz zwraca uwagę na potrzebę lepszej edukacji i lepszego informowania na temat pozytywnego wpływu technologii finansowej na codzienne życie, jednak również jeśli chodzi o zagrożenia bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych dla obywateli i przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP;

36.  z zadowoleniem przyjmuje stałe wysiłki na rzecz standaryzacji, która poprawia bezpieczeństwo urządzeń hybrydowych; podkreśla jednak, że potrzebne jest zapewnienie bezpieczeństwa ponad minimalny poziom standaryzacji, zwłaszcza ponieważ jednolite, znormalizowane środki ostrożności zwiększają ryzyko wystąpienia znacznych naruszeń bezpieczeństwa spowodowanych efektem domina; mocno zachęca przedsiębiorstwa do opracowania własnych zróżnicowanych odpowiedzi zabezpieczających urządzenia i operacje;

Łańcuchy bloków (blockchains)

37.  zwraca uwagę na potencjał wykorzystania technologii łańcuchów bloków przy transferze gotówki i przenoszeniu papierów wartościowych oraz dla ułatwiania zawierania inteligentnych umów, które otwierają szeroki zakres możliwości dla obu stron umów finansowych, w szczególności jeśli chodzi o finansowanie wymiany handlowej i ustalenia dotyczące kredytowania przedsiębiorstw, które oferują możliwość uproszczenia złożonych handlowych i finansowych stosunków umownych między przedsiębiorstwami oraz między przedsiębiorstwami a konsumentami; podkreśla, że łańcuchy bloków są również odpowiednie dla uproszczenia złożonych transakcji między przedsiębiorstwami oraz między przedsiębiorstwami a konsumentami;

38.  przypomina o korzyściach i zagrożeniach zastosowań technologii łańcucha bloków o nieograniczonym dostępie; zachęca Komisję do organizowania dorocznej konferencji na ten temat z udziałem różnych zainteresowanych stron; jest zaniepokojony wzrostem korzystania z zastosowań technologii łańcucha bloków o nieograniczonym dostępie do celów działalności przestępczej, uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania oraz prania pieniędzy; wzywa Komisję do ścisłego monitorowania tych kwestii, w tym roli tzw. mixers w tym procesie, oraz omówienia ich w sprawozdaniu;

Interoperacyjność

39.  uznaje znaczenie interfejsów programowania aplikacji jako uzupełnienia innych narzędzi, które mogą być wykorzystywane przez konsumenta, do zapewniania nowym podmiotom dostępu do infrastruktury finansowej; zaleca stworzenie zestawu standardowych interfejsów programowania aplikacji, które będą mogły być wykorzystywane przez sprzedawców, na przykład w dziedzinie otwartej bankowości, przy jednoczesnej możliwości tworzenia przez tych usługodawców własnego oprogramowania;

40.  uważa, że interoperacyjność usług technologii finansowej, zarówno w obrębie Europy, jak i przez współpracę z jurysdykcjami państw trzecich oraz innymi sektorami gospodarki, stanowi kluczowy warunek przyszłego rozwoju europejskiego sektora FinTech oraz pełnego wykorzystania szans, jakie oferuje ta technologia; zachęca do standaryzowania w miarę możliwości formatów danych, jak ma to miejsce w przypadku zmienionej dyrektywy w sprawie usług płatniczych, aby ułatwić tę współpracę;

41.  wzywa Komisję do koordynowania działań państw członkowskich i uczestników rynku w celu zapewnienia interoperacyjności między poszczególnymi krajowymi systemami identyfikacji elektronicznej; podkreśla, że sektor prywatny powinien mieć możliwość wykorzystywania tych systemów; uważa, że środki zdalnej identyfikacji, które nie są określone w rozporządzeniu eIDAS, powinny również być akceptowane, pod warunkiem że ich poziom bezpieczeństwa odpowiada średniemu poziomowi bezpieczeństwa określonemu w eIDAS i że są w związku z tym zarówno bezpieczne, jak i interoperacyjne;

42.  podkreśla znaczenie interoperacyjności tradycyjnych i nowych rozwiązań dotyczących płatności dla stworzenia zintegrowanego i innowacyjnego europejskiego rynku płatniczego;

43.  zwraca się do europejskich urzędów nadzoru, by zidentyfikowały, w których przypadkach ukierunkowane uwierzytelnianie lub uwierzytelnianie oparte na ryzyku może być alternatywą dla silnego uwierzytelniania; ponadto zwraca się do Komisji o zbadanie, czy inne podmioty oprócz banków mogą przeprowadzać procesy silnego uwierzytelniania;

44.  wzywa europejskie urzędy nadzoru, by we współpracy z krajowymi organami regulacyjnymi opracowały neutralne technologicznie normy i zezwolenia dotyczące zarówno technologii „znaj swojego klienta”, jak i technik zdalnej identyfikacji, na przykład w oparciu o kryteria biometryczne, z poszanowaniem prywatności użytkowników;

Stabilność finansowa oraz ochrona konsumenta i inwestora

45.  wzywa Komisję, by podczas opracowywania planu działania dotyczącego technologii finansowej zwróciła szczególną uwagę na potrzeby konsumentów i inwestorów d3etalicznych oraz na ryzyko, na które mogą być oni narażeni w świetle rosnącego rozpowszechniania technologii finansowej w usługach wśród klientów nieprofesjonalnych, na przykład w finansowaniu społecznościowym i pożyczkach społecznościowych; podkreśla, że do usług technologii finansowej mają zastosowanie takie same standardy ochrony konsumenta jak do innych usług finansowych, bez względu na kanał dystrybucji czy miejsce, w którym znajduje się konsument;

46.  wzywa europejskie urzędy nadzoru, aby kontynuowały i przyspieszyły prace nad monitorowaniem postępów technologicznych i analizowaniem wynikających z nich korzyści i potencjalnego ryzyka, w szczególności w odniesieniu do ochrony konsumentów i inwestorów oraz włączenia społecznego pod względem finansowym;

47.  wzywa Komisję, by zbadała, na ile technologia finansowa może pomóc w zapewnieniu konsumentom lepszego doradztwa finansowego oraz czy niejednolite ramy prawne UE dotyczące doradztwa są wystarczające, by objąć te kwestie;

48.  uważa, że nadal istnieje znaczna niepewność regulacyjna dotycząca technologii ubezpieczeniowej i podkreśla, że należy się tym zająć, aby zapewnić bezpieczeństwo, prywatność, uczciwą konkurencję i stabilność finansową; podkreśla, że większa pewność prawa pomoże zapewnić, aby klienci słabo uregulowanych firm należących do branży technologii ubezpieczeniowej nie ponosili strat i skutków niewłaściwej sprzedaży, oraz pomoże zarówno firmom, jak i konsumentom, lepiej wykorzystywać rozwiązania technologii ubezpieczeniowej;

49.  podkreśla potrzebę zapewnienia, aby wraz z rozwojem rozwiązań technologii finansowej wzmacniana była stabilność finansowa; zachęca do przeanalizowania wzajemnie weryfikowanych technologii otwartego oprogramowania jako środka prowadzącego do osiągnięcia tego celu; wzywa europejskie urzędy nadzoru, by we współpracy z podmiotami sektora prywatnego rozwijały i oceniały innowacyjne techniki, które mogą potencjalnie zapewnić finansową stabilność i zwiększyć ochronę konsumentów, np. przez niwelowanie tendencyjności w algorytmach lub zwiększanie świadomości konsumenckiej na temat zagrożeń cybernetycznych;

50.  zauważa, że różnorodność i konkurencja wśród uczestników rynku są kluczowymi czynnikami przyczyniającymi się do stabilności finansowej; wzywa organy regulacyjne i organy nadzoru do monitorowania wpływu cyfryzacji na sytuację konkurencyjną we wszystkich istotnych segmentach sektora finansowego oraz do opracowania i wdrożenia narzędzi zapobiegawczych i naprawczych wobec zachowań antykonkurencyjnych lub zakłóceń konkurencji;

Edukacja finansowa i umiejętności informatyczne

51.  podkreśla, że zarówno wiedza finansowa, jak i umiejętności cyfrowe, są kluczowymi czynnikami, które wpływają na efektywne wykorzystywanie technologii finansowej i mniejsze ryzyko w nowym środowisku FinTech;

52.  podkreśla, że właściwa edukacja finansowa konsumentów i inwestorów detalicznych jest konieczna, by technologia finansowa mogła stać się prawdziwym narzędziem służącym włączeniu społecznemu pod względem finansowym oraz by konsumenci i inwestorzy, którzy mają coraz częściej bezpośrednią styczność z natychmiastowo dostępnymi zindywidualizowanymi produktami i usługami finansowymi, mogli samodzielnie podejmować rozsądne decyzje finansowe dotyczące tych ofert oraz by rozumieli wszystkie zagrożenia wiążące się z korzystaniem z tych nowych technologii; wzywa Komisję i europejskie urzędy nadzoru do zwiększenia wsparcia dla inicjatyw na rzecz poprawiania edukacji finansowej; podkreśla, że szkolenia zawodowe i informacje dotyczące praw konsumenta i inwestora powinny być łatwo dostępne;

53.  przypomina prognozę Komisji, według której do 2020 r. w Europie może brakować do 825 000 specjalistów ICT; uważa, że potrzeba więcej informatyków i zachęca państwa członkowskie, by przygotowały się na zmiany na rynku pracy, które mogą zachodzić szybciej, niż się obecnie spodziewamy;

54.  podkreśla potrzebę podniesienia poziomu umiejętności cyfrowych i edukacji cyfrowej w sektorze finansowym, w organach regulacyjnych i w społeczeństwie jako całości, włącznie ze szkoleniami zawodowymi; wzywa Komisję, by w kontekście Koalicji na rzecz umiejętności cyfrowych i zatrudnienia przedstawiła najlepsze praktyki w tej dziedzinie;

°

°  °

55.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0228.

(2)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0358.

(3)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0434.


UZASADNIENIE

Wprowadzenie

Nowe technologie szybko zmieniają charakter infrastruktury finansowej na całym świecie. Stwarza to ogromne możliwości dla Europy. Zadaniem decydentów politycznych jest teraz dokonanie właściwych wyborów i stworzenie sprzyjających warunków, dzięki którym Europa będzie mogła w pełni te możliwości wykorzystać.

Określenie „FinTech” często używane jest w odniesieniu do konkretnej grupy przedsiębiorstw typu start-up, które za pomocą innowacji zmieniają oblicze sektora finansowego. W niniejszym projekcie sprawozdania nie stosuje się tej definicji, gdyż wykluczałaby ona znaczną liczbę istotnych podmiotów. FinTech należy zatem tutaj rozumieć jako finansowanie umożliwiane za pośrednictwem nowych technologii, co obejmuje bardzo wiele rodzajów usług i produktów finansowych oraz infrastruktury finansowej. Obejmuje to także InsurTech – zastosowanie nowych technologii w sektorze ubezpieczeń – oraz RegTech – zastosowanie nowych technologii w celu zapewnienia zgodności regulacyjnej.

Obecny intensywny rozwój branży FinTech jest konsekwencją pojawienia się w krótkim okresie szeregu różnych rozwiązań technologicznych, a mianowicie sztucznej inteligencji, przetwarzania w chmurze i technologii zdecentralizowanej księgi rachunkowej (ang.distributed ledger technology – DLT). Dzięki nim otworzyły się nowe możliwości dla rewolucyjnych zmian, takich jak płatności mobilne, otwarta bankowość, finansowanie społecznościowe, wirtualne waluty oraz robo-doradztwo.

Technologia finansowa może przynieść znaczne korzyści, takie jak obniżenie kosztów, poprawa wydajności i zwiększenie przejrzystości. Może służyć jako skuteczne narzędzie włączenia społecznego pod względem finansowym, otwierając dostęp do usług wysokiej jakości tym, którzy wcześniej nie mogli sobie na nie pozwolić. Ponadto technologia finansowa może ułatwiać transgraniczne przepływy finansowe i sprzyjać rozwojowi transgranicznej infrastruktury, poprzez oferowanie alternatywnych kanałów udzielania pożyczek i inwestowania.

Rewolucja w technologii finansowej, której obecnie doświadczamy, obejmuje cały świat. W ostatnich latach globalny poziom inwestycji w branżę FinTech gwałtownie wzrósł. Większość tych inwestycji została dokonana w Stanach Zjednoczonych, w dużej mierze przez podmioty z Doliny Krzemowej. Przygotowania w tym zakresie czynione są także w Azji i w Izraelu. Ponad połowa z czołowej dziesiątki przedsiębiorstw z branży FinTech mieści się w Stanach Zjednoczonych, Chinach i w Izraelu. Jeżeli Europa chce pozostać konkurencyjna, szybki rozwój innowacji powinien stać się teraz normą. Jest to ważne nie tylko dla europejskiej infrastruktury finansowej, ale również dla gospodarki realnej, tak by konsumenci i przedsiębiorstwa mogli czerpać korzyści z udoskonalonych usług finansowych.

Pomijając wszystkie korzyści, technologia finansowa stawia przed nami także zasadnicze pytania natury regulacyjnej i społecznej. Główne obawy w tym kontekście powinny dotyczyć przede wszystkim ochrony konsumentów i stabilności systemu finansowego. Te kwestie oraz konkurencyjność europejskiej gospodarki są trzema podstawowymi priorytetami niniejszego projektu sprawozdania.

Niniejszy projekt nie ma na celu przedstawienia rozwiązań technicznych. Zamiarem jego autorki jest natomiast postawienie właściwych pytań. To powinno być pierwszym krokiem w kierunku stworzenia przyszłościowej europejskiej polityki w dziedzinie technologii finansowych.

Określenie ram UE w zakresie technologii finansowej

Technologia finansowa jest jednym z podstawowych elementów nowoczesnego społeczeństwa cyfrowego i potrzebujemy jej, aby stawić czoła międzynarodowej konkurencji. Dlatego też Komisja Europejska powinna przedstawić kompleksowy plan działania, który będzie stymulował rozwój technologii finansowej w Europie.

Jeśli chodzi o obecne prace UE, technologia finansowa wchodzi w zakres strategii unii rynków kapitałowych i strategii jednolitego rynku cyfrowego. Obowiązujące przepisy, takie jak ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zmieniona dyrektywa w sprawie usług płatniczych lub dyrektywa w sprawie rynków instrumentów finansowych już dziś wpływają na rozwój tej technologii. Jednym z newralgicznych obszarów jest także nadzór nad usługami finansowymi w skali europejskiej.

Celem projektu sprawozdania nie jest zaproponowanie Komisji konkretnych działań prawodawczych. Musimy być ostrożni przy tworzeniu nowych przepisów, gdyż dalszy rozwój technologii finansowych jest wciąż w dużej mierze trudny do przewidzenia. Lepszym punktem wyjścia jest zbadanie, jakie aspekty obowiązujących przepisów powodują niepewność lub stwarzają bariery, i wskazanie tych dziedzin, w których niezbędne są dodatkowe kroki. Świadome realizowanie tych założeń wymaga przyjęcia całościowego podejścia, jako że zmiany technologiczne w naszym coraz bardziej cyfrowym społeczeństwie wymagają znoszenia sztywnych struktur. Komisja Europejska powinna dawać dobry przykład w tym zakresie i przy opracowywaniu strategii w zakresie technologii finansowej połączyć starania różnych dyrekcji generalnych i działania w różnych obszarach polityki.

Podmioty z branży FinTech same znoszą już sztywne struktury. Często oferują one produkty w zróżnicowanych konfiguracjach z udziałem wielu różnych stron. Ważnym osiągnięciem w tym kontekście jest otwarta bankowość, która umożliwia stronom trzecim oferowanie usług finansowych poprzez podłączenie się do infrastruktury banku za pośrednictwem API. W kontekście tego zróżnicowanego łańcucha wartości ważne jest, aby chronić uczciwą konkurencję i równe warunki działania. W tym przypadku kluczowe jest, by kierować się zasadą „takie same usługi – takie same przepisy”. Niezależnie od świadczonych usług jednym z kryteriów powinna być skala ryzyka, jakie dla systemu finansowego stwarzają dostawcy technologii finansowej.

Jednym z najważniejszych dążeń Komisji Europejskiej powinno być zmniejszanie obciążeń administracyjnych, zgodnie z programem lepszego stanowienia prawa. Technologia finansowa może się do tego przyczynić poprzez zmianę procesów i transakcji finansowych, na przykład poprzez zapewnienie przepływów funduszy z pominięciem pośrednictwa bankowego lub sztuczną inteligencję.

Wszystkim nowym przepisom UE powinna przyświecać zasada innowacyjności. Oznacza to, że w trakcie oceny skutków, która jest jednym z etapów procesu prawodawczego, powinno się badać potencjalny wpływ nowych przepisów na innowacje. Jednym z kluczowych elementów w tym kontekście powinna być neutralność technologiczna na każdym poziomie prawodawstwa.

Ponadto również nasze ramy w zakresie nadzoru powinny wspierać innowacyjność. Zasadnicze zmiany zachodzące w infrastrukturze finansowej pociągają za sobą potrzebę zmiany metod nadzoru, tak by metody te nie uniemożliwiały powstawania nowych możliwości rynkowych dla Europy. Istotne jest, by organy nadzoru dysponowały wystarczającą fachową wiedzą techniczną, aby odpowiednio kontrolować innowacyjne usługi w dziedzinie technologii finansowej. W związku z rozwojem sztucznej inteligencji oraz procesów uczenia się maszyn leżące u ich podstaw algorytmy stały się ważnymi czynnikami, od których zależy wynik produktów finansowych.

Sama technologia także może wzmocnić procesy zapewniania zgodności poprzez umożliwienie większej przejrzystości, wprowadzenie inteligentniejszych systemów zautomatyzowanych, zmniejszenie obciążeń administracyjnych i obniżenie kosztów. Technologia regulacyjna może z kolei wzmocnić te procesy poprzez wdrożenie zautomatyzowanych procesów sprawozdawczych, przez co zmniejszy obciążenie pracą instytucji finansowych. Możliwość tworzenia połączeń między organami nadzoru a instytucjami finansowymi w technologii DLT jest obecnie testowana przez kilka konsorcjów w ramach łańcucha bloków o ograniczonym dostępie.

Tematem, który także zasługuje na uwagę, jest możliwość prowadzenia prób z innowacjami finansowymi przed wprowadzeniem ich na rynek. Na całym świecie funkcjonują już specjalne systemy eksperymentalne, które mogą posłużyć jako przykład w tym kontekście.

Jeżeli chcemy, by obywatele i przedsiębiorstwa Europy mogli czerpać korzyści z rozwoju technologii finansowej, musimy patrzeć na tę kwestię przyszłościowo i wspierać eksperymenty oraz innowacje.

Dane

Wiele postępów w technologii finansowej wynikło bezpośrednio z innowacyjnego wykorzystania danych. Obecne unijne ramy prawne dotyczące danych są dość złożone, a niektóre przepisy wręcz się pokrywają. Aby zapobiec sytuacji, w której europejskie podmioty branży FinTech znajdują się w niekorzystnej pozycji w stosunku do konkurencji, konieczne jest zapewnienie spójnego stosowania odpowiednich przepisów różnych aktów prawnych, takich jak ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zmieniona dyrektywa w sprawie usług płatniczych, czwarta dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz dyrektywa w sprawie sieci i systemów informacyjnych.

Już dziś dane osobowe klientów w całej gospodarce są dostępne różnym podmiotom. Sektor finansowy nie jest pod tym względem wyjątkiem. Przykładem może tu być chmura obliczeniowa, z której wiele banków korzysta przy zarządzaniu danymi. Dlatego też należy uzgodnić jasne wytyczne w sprawie outsourcingu usług przetwarzania danych w chmurze, których to wytycznych obecnie brak. Ponadto przedsiębiorstwa branży FinTech często wykorzystują dane konsumentów, aby dostarczać produkty lub porady dostosowane do ich indywidualnych potrzeb. W tych przypadkach powinno być jasne, kto jest właścicielem danych na poszczególnych etapach procesu.

Niektóre nowe technologie rodzą szczególne pytania dotyczące korzystania z danych. Przykładem na to jest DLT. Technologia ta zmusza do zastanowienia się nad podstawowymi kwestiami dotyczącymi zdecentralizowanego przechowywania danych, które jest jej nierozłącznym elementem.

Kolejną kwestią, która wymaga większej jasności, jest odpowiedzialność. Osiągnięcia technologiczne, takie jak robo-doradztwo, są możliwe dzięki zastosowaniu algorytmów na dużych zbiorach danych. Błędy lub tendencyjność tych algorytmów mogą powodować ryzyko systemowe i szkodzić konsumentom. Należy jasno określić, kto w tego typu przypadkach ponosi odpowiedzialność.

Bezpieczeństwo cybernetyczne

Każdego dnia w instytucje finansowe w Europie i na całym świecie wymierzane są ataki cybernetyczne. O ile technologia finansowa oferuje zupełnie nowe szanse, to cyberprzestępcy stawiają nas wobec równie bezprecedensowych zagrożeń. Potrzebujemy europejskiego planu działania w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego, który będzie zakładać zdecydowane kroki i skupi się na ryzyku, ponieważ cyberprzestępcy nie znają granic i stanowią coraz większe zagrożenie dla naszej infrastruktury rynków finansowych, walut i danych. Byłoby błędem zakładać, że celem ataków są jedynie duże organizacje. Ofiarą ataków cybernetycznych coraz częściej padają gospodarstwa domowe i MŚP. Z tego powodu w pierwszej kolejności należy rozpowszechniać informacje na ten temat, tak by Europejczycy byli świadomi zagrożeń cybernetycznych i wiedzieli, jak najlepiej im zapobiegać.

Szczególne wyzwanie dla naszej infrastruktury finansowej wiąże się z coraz większą liczbą nowych podmiotów, których wymogi w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego mogą być mniej rygorystyczne niż w bardziej tradycyjnych podmiotach sektora finansowego. Takie nowe podmioty mogą stać się słabym ogniwem łańcucha finansowego. Temu obszarowi Komisja powinna poświęcić dodatkową uwagę, zwłaszcza w kontekście rozwoju gospodarki opartej na API i obecnych ram prawnych zobowiązujących instytucje finansowe do udostępniania stronom trzecim kluczowych danych.

Praktyki w odniesieniu do ICT w państwach członkowskich znacznie się między sobą różnią. Istnieje potrzeba zapewnienia kompleksowych i spójnych ram regulacyjnych i nadzorczych, w których określone zostaną standardy wymiany najlepszych praktyk i zgłaszania poważnych incydentów.

Ponieważ wiele instytucji finansowych jest narażone na ryzyko w związku z działalnością międzynarodową, takie standardy powinny być zgodne ze standardami międzynarodowymi.

Interoperacyjność

Cyfrowa interoperacyjność ma kluczowe znaczenie dla przezwyciężenia fragmentacji rynku. Jest to specyficzna dla Europy kwestia, którą należy się zająć w celu zbudowania konkurencyjnego jednolitego rynku cyfrowego i konkurencyjnej unii rynków kapitałowych.

Aby stworzyć bardziej innowacyjne usługi, należy ułatwiać interakcje między dostawcami usług z dziedziny gospodarki opartej na API. API mają potencjał tworzenia innowacyjnych ekosystemów. Jednym ze sposobów na stymulowanie tego procesu mogłoby być utworzenie zestawu znormalizowanych API z otwartym dostępem dla usługodawców, na przykład w obszarze otwartej bankowości.

Szczególną uwagę trzeba poświęcić kwestii identyfikacji w usługach online. Procesy identyfikacji w usługach online pozostają bardzo rozbieżne, a poziom ochrony wymagany w ramach procesów identyfikacji różni się znacząco w poszczególnych państwach członkowskich. Aby ułatwić rozwój branży FinTech w UE, należy podjąć prace nad interoperacyjnością krajowych systemów identyfikacji elektronicznej.

Interoperacyjność usług w chmurze ma również zasadnicze znaczenie dla umożliwienia zmiany ich dostawców i przezwyciężenia skutków uzależnienia od jednego dostawcy w branży FinTech.

Umiejętności

Posiadanie umiejętności cyfrowych staje się koniecznością dla wszystkich. Tak jest również w przypadku sektora finansowego: rozwój technologii finansowej sprawia, że zarówno osoby zajmujące się infrastrukturą finansową, jak i konsumenci, organy nadzoru i decydenci polityczni muszą dysponować lepszymi umiejętnościami w zakresie ICT. Konsumenci powinni zdawać sobie sprawę z korzyści i zagrożeń związanych ze zautomatyzowanym doradztwem, a organy nadzoru powinny być w stanie zrozumieć algorytmy leżące u podstaw coraz bardziej zautomatyzowanych produktów, które nadzorują.

Skutki digitalizacji już teraz są powszechne we wszystkich sektorach rynku pracy. Sektor finansowy nie jest pod tym względem wyjątkiem. W przypadkach gdy doradztwo można zautomatyzować, pracownik, którego zadaniem było wcześniej udzielanie porad, musi szukać innej pracy. Automatyzacja będzie mogła przyczynić się do stworzenia takich miejsc pracy, ale będą one miały inny charakter niż w przeszłości. Z tego powodu ważne jest, aby społeczeństwo solidnie inwestowało w nowe umiejętności, takie jak programowanie. W ramach realizacji nowego programu na rzecz umiejętności, a także Koalicji na rzecz umiejętności cyfrowych i zatrudnienia Komisja Europejska powinna zająć się rosnącym niedopasowaniem kwalifikacji do potrzeb rynku pracy.


OPINIA Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (22.3.2017)

dla Komisji Gospodarczej i Monetarnej

w sprawie FinTech: Wpływ technologii na przyszłość sektora finansowego

(2016/2243(INI))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Dita Charanzová

WSKAZÓWKI

Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów zwraca się do Komisji Gospodarczej i Monetarnej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  odnotowuje dynamiczny rozwój technologii finansowej (FinTech) i uznaje jej transformacyjny potencjał w światowym sektorze finansowym oraz w szeroko pojętej gospodarce; podkreśla, że jej rozwój może przynieść korzyści zarówno konsumentom, jak i przedsiębiorcom, a w szczególności MŚP, dzięki zwiększeniu efektywności i dostępności, ograniczeniu kosztów i poprawie przejrzystości; podkreśla zatem potrzebę promowania atrakcyjności UE i jednolitego rynku usług finansowych jako centrum ich działalności FinTech;

2.  uważa, że innowacje w sektorze finansowym mogą tworzyć miejsca pracy i stymulować dalszy wzrost gospodarczy w UE oraz zapewnić konsumentom większy wybór usług dostosowanych do ich potrzeb; przyjmuje z zadowoleniem bodźce do tworzenia nowych produktów i usług, jak również dalszy rozwój istniejących usług finansowych, które mogą przynieść korzyści konsumentom i przedsiębiorstwom, zwłaszcza MŚP; wzywa Komisję do zbadania, w jaki sposób UE mogłaby czerpać pełne korzyści z FinTech;

3.  uważa, że innowacyjność technologiczna w sektorze finansowym tworzy szanse nie tylko dla nowych przedsiębiorstw z branży FinTech, lecz również dla podmiotów o ustalonej pozycji ze względu na możliwości współpracy w różnym zakresie, efekty synergii i potencjał obniżenia kosztów; zauważa, że konkurencja stymulowana przez dużą innowacyjność i dynamikę oferuje liczne szanse uczestnikom rynku o ustalonej pozycji;

4.  uważa, że usługi i produkty związane z FinTech mają charakter uzupełniający w stosunku do tradycyjnych instytucji finansowych, zwłaszcza w słabiej rozwiniętych i oddalonych obszarach Europy;

5.  przyjmuje z zadowoleniem utworzoną przez Komisję grupę zadaniową ds. technologii finansowej (FTTF), której celem jest ocena innowacji w tym obszarze i jednoczesne opracowanie strategii pokonywania potencjalnych wyzwań związanych z FinTech; uważa utworzenie tej grupy zadaniowej za zasadniczy krok w kierunku opracowania kompleksowej strategii FinTech oraz zmniejszenia niepewności regulacyjnej dla przedsiębiorstw z tej branży;

6.  wzywa FTTF, by przed upływem swojego mandatu przedstawiła kompleksowy horyzontalny plan działania dotyczący FinTech obejmujący środki ustawodawcze i nieustawodawcze; podkreśla, że podstawą takiego planu działania powinny być konkurencyjność, stabilność finansowa, interoperacyjność, przejrzystość i ochrona konsumentów, a jednocześnie dążenie do stworzenia otoczenia charakteryzującego się pewnością regulacyjną i jasnością dla FinTech; uważa, że ww. planowi powinna towarzyszyć szczegółowa analiza sektorowa dla poszczególnych segmentów będących częścią rynku w celu zapewnienia doskonalszych przepisów lepiej dostosowanych do potrzeb i odzwierciedlających różne modele biznesowe przedsiębiorstw z branży FinTech;

7.  podkreśla potencjalne korzyści płynące z FinTech – dla przedsiębiorstw, w szczególności MŚP i mikroprzedsiębiorstw, ale także dla rodzin i konsumentów mających utrudniony dostęp do finansowania – w zakresie zwiększenia dostępności kredytowania i przyspieszenia procesu przyznawania pożyczek dzięki alternatywnym kanałom pożyczkowo-inwestycyjnym, takim jak finansowanie i pożyczki społecznościowe; uważa, iż takie systemy powinny podlegać środkom mającym na celu zapobieganie nadużyciom lub nieuczciwym praktykom handlowym;

8.  jednakże wzywa Komisję do takiego kształtowania środków ustawodawczych, które pozostawi przedsiębiorstwom wystarczającą swobodę działania i określania warunków finansowania, a ponadto pobudzi tworzenie partnerstw między bankami i firmami z branży FinTech w zakresie pożyczek;

9.  wzywa Komisję do określenia i usunięcia istniejących przeszkód na jednolitym rynku, które uniemożliwiają obecnie rozwój usług cyfrowych, w tym w obszarze FinTech, a jednocześnie do zapewnienia stabilności finansowej oraz utrzymania wysokiego poziomu ochrony konsumentów i inwestorów; zauważa, że jest absolutnie konieczne, aby podmioty gospodarcze na jednolitym rynku miały możliwość dostępu do inwestycji podmiotów w państwach trzecich i mogły reagować na postęp technologiczny;

10.  uważa, że FinTech mogłaby odegrać pozytywną rolę dzięki zapewnieniu większego zróżnicowania usług oraz środków, za pomocą których są one świadczone; uważa, że proporcjonalne, zrównoważone i sprzyjające innowacjom podejście jest konieczne, by stworzyć otoczenie ukierunkowane na konkurencję i utrzymanie równych warunków działania dla wszystkich uczestników rynku; zwraca się do Komisji o analizę wpływu FinTech, szczególnie jeżeli chodzi o innowacje, przy jednoczesnym uwzględnieniu potrzeby zapewnienia stabilności finansowej i odpowiedniego poziomu ochrony konsumentów;

11.  podkreśla, że usługi związane z FinTech mogą odegrać zasadniczą rolę w rozwoju przyszłościowego jednolitego rynku cyfrowego w Europie, np. dzięki poprawie opłacalności istniejących kanałów, zapewnieniu innowacyjnych, bardziej przejrzystych i szybszych rozwiązań płatniczych oraz zwiększeniu zaufania konsumentów do technologii cyfrowych; uważa, że w swoich inicjatywach politycznych Komisja powinna przyjąć podejście neutralne pod względem technologicznym; wzywa Komisję do dopilnowania, by inicjatywy były dostosowane do celu i ukierunkowane na zewnątrz oraz by ich podstawą była zasada innowacyjności;

12.  uważa, że ukończenie tworzenia unii rynków kapitałowych przyczyni się do wspierania rozwoju FinTech oraz rzeczywistego jednolitego rynku produktów i usług finansowych;

13.  podkreśla, że istnieje możliwość dalszego udoskonalenia rozwiązań, które mogą być wykorzystywane w płatnościach transgranicznych; popiera rozwój takich rozwiązań w Europie, a ponadto wyraża ubolewanie z powodu dużego stopnia fragmentacji rynku bankowości internetowej w UE oraz braku ogólnounijnego i stanowiącego europejską własność systemu płatności kartami kredytowymi lub debetowymi; uważa, że ma to kluczowe znaczenie dla sprawnego funkcjonowania unii rynków kapitałowych oraz jest głównym elementem jednolitego rynku cyfrowego, ponieważ sprzyja rozwojowi europejskiego handlu elektronicznego i transgranicznej konkurencji w usługach finansowych; wzywa Komisję do określenia działań, które umożliwią stworzenie otoczenia sprzyjającego rozwojowi takiego systemu; uznaje konieczność współistnienia takiego systemu i w stosownych przypadkach zapewnienia jego interoperacyjności z innymi innowacyjnymi rozwiązaniami płatniczymi w celu zapewnienia konkurencji;

14.  podkreśla, że opracowane przez EUNB regulacyjne standardy techniczne dotyczące „silnego uwierzytelniania klienta” powinny uwzględniać FinTech i praktyki w handlu elektronicznym; z zadowoleniem przyjmuje niedawne dostosowania dokonane niedawno przez EUNB w propozycji dotyczącej tych standardów, co zapobiegnie potencjalnemu negatywnemu wpływowi na usługi online oraz zapewni równe warunki działania zachęcające do wprowadzania innowacji finansowych i zwiększania konkurencji między wszystkimi podmiotami działającymi na rynku, przy jednoczesnym uwzględnieniu strategii bezpieczeństwa opartej na ryzyku;

15.  podkreśla, że konsumenci są katalizatorem rozwoju technologii finansowych; podkreśla, że celem wszelkich przyszłych zmian ustawodawczych powinno być wspieranie konsumentów podczas tej transformacji;

16.  odnotowuje pracę Komisji na rzecz harmonizacji standardów w dziedzinie usług finansowych, ale jednocześnie podkreśla, że przy ustalaniu przyszłych standardów należy uwzględniać potencjał w zakresie innowacji i wchodzenia nowych podmiotów na rynek; wzywa Komisję do wspierania wysiłków na rzecz zdefiniowania wspólnych, otwartych i interoperacyjnych standardów dla FinTech;

17.  uznaje, że termin FinTech odnosi się do innowacji pojawiających się na styku finansów i technologii;

18.  przypomina, że FinTech obejmuje również technologię regulacyjną (RegTech) i technologię ubezpieczeniową; podkreśla, że technologia powinna być wykorzystywana do umożliwienia organom publicznym lepszego i skuteczniejszego nadzoru; uznaje korzyści z RegTech dla usprawniania procesów regulacyjnych i ochrony konsumentów na rynku finansowym; zachęca krajowe organy regulacyjne do uwzględniania przyszłych zmian w technologiach zgodności, jeżeli uznają to za konieczne;

19.  odnotowuje konieczność promowania edukacji cyfrowej i finansowej wśród konsumentów i podmiotów gospodarczych w całej UE; podkreśla znaczenie odpowiednich kompetencji i nowych umiejętności cyfrowych oraz zachęca Komisję, państwa członkowskie i branżę FinTech do umożliwienia szkoleń w ramach programów uczenia się przez całe życie oraz rozwoju umiejętności, ponieważ mają one kluczowe znaczenie dla zapewnienia jak największej liczbie osób pełnego dostępu do usług finansowych i narzędzi FinTech;

20.  odnotowuje wzrost liczby robotów pełniących funkcję doradców finansowych oraz przyjmuje to rozwiązanie z zadowoleniem, ponieważ może ono ograniczyć bariery utrudniające konsumentom dokonywanie inwestycji na rynku;

21.  zachęca Komisję do monitorowania sytuacji dotyczącej częstszego wykorzystywania algorytmów w branży FinTech; zwraca się do Komisji i europejskich organów nadzoru o zbadanie potencjalnych błędów i tendencyjności algorytmów; podkreśla, że jeżeli pojawia się obawa wystąpienia błędu lub dyskryminacji, decyzje podjęte w ramach zautomatyzowanych usług FinTech powinny podlegać zaskarżeniu i być objęte procesem przeglądu oraz wprowadzania odpowiednich korekt;

22.  uznaje potencjalne korzyści płynące ze stosowania „piaskownicy regulacyjnej”, która pozwala przedsiębiorstwom typu scale-up i firmom finansowym testować produkty FinTech w realnych warunkach; zachęca do wymiany najlepszych praktyk, których można się nauczyć dzięki inicjatywom w ramach piaskownicy regulacyjnej; jest zdania, że można by zachęcać do podobnego podejścia na szczeblu europejskim, przy czym należy dopilnować, aby konsumenci – jeśli uczestniczą w takich projektach pilotażowych – byli świadomi związanych z nimi zagrożeń, oraz należy zapobiegać praktykom niezgodnym z regułami konkurencji;

23.  podkreśla, że kwestie związane z cyberbezpieczeństwem należy uwzględniać już na etapie planowania wszystkich inicjatyw FinTech oraz że należy podjąć zdecydowane działania ochronne w celu zabezpieczenia tej infrastruktury przed cyberatakami; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zbadania adekwatności środków chroniących przed zagrożeniami cybernetycznymi, które przyjęto w tym obszarze, a ponadto apeluje do Komisji, państw członkowskich i branży FinTech o skuteczną współpracę dzięki wymianie informacji;

24.  wzywa państwa członkowskie do zapewnienia terminowej transpozycji dyrektywy dotyczącej bezpieczeństwa cybernetycznego; z zadowoleniem przyjmuje nowe partnerstwo publiczno-prywatne w dziedzinie cyberbezpieczeństwa zainicjowane niedawno przez Komisję z udziałem podmiotów z branży; zwraca się do Komisji o opracowanie zestawu nowych i konkretnych inicjatyw mających na celu wzmocnienie odporności przedsiębiorstw z branży FinTech, zwłaszcza MŚP i firm typu start-up, na cyberataki;

25.  wzywa Komisję, aby przeprowadziła – na podstawie dotychczasowych efektów rozporządzenia eIDAS – dalszą ocenę ram dotyczących europejskich systemów identyfikacji elektronicznej w celu zagwarantowania, że ramy te ułatwią świadczenie transgranicznych usług finansowych online; ponadto zwraca się do Komisji o pilną ocenę obecnych barier regulacyjnych, które utrudniają szersze stosowanie technik identyfikacji elektronicznej;

26.  z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie Parlamentu w sprawie walut wirtualnych i potencjalnych korzyści płynących z technologii zdecentralizowanej księgi rachunkowej (ang. distributed ledger technology – DLT) wykraczających poza waluty wirtualne; odnotowuje też jednak zagrożenia związane nieodłącznie z szybkim rozprzestrzenianiem się walut wirtualnych i technologii DLT; zwraca się do Komisji o zbadanie możliwych zastosowań technologii DLT w branży FinTech oraz innych systemów związanych z jednolitym rynkiem cyfrowym, a także o monitorowanie wspomnianych wyżej zagrożeń i zapobieganie im;

27.  zauważa, że gromadzenie i analizowanie danych odgrywa centralną rolę w branży FinTech, która chce oferować klientom zindywidualizowane usługi, a ponadto odnotowuje coraz częstsze stosowanie przez firmy z branży FinTech „cyfrowego/wykorzystującego dane procesu pozyskiwania nowych klientów”; popiera m.in. wykorzystywanie przez te przedsiębiorstwa dużych zbiorów danych w zarządzaniu ryzykiem; jednocześnie odnotowuje potencjalne zagrożenia związane z nowymi rozwiązaniami płatniczymi, takie jak ryzyko nadużyć finansowych, niewłaściwe wykorzystywanie danych konsumentów, słaba procedura uwierzytelniania lub brak przejrzystych i jasno określonych warunków korzystania z usługi; w związku z tym zwraca się do Komisji i państw członkowskich o zapewnienie odpowiedniego poziomu zabezpieczeń i skutecznych środków odwoławczych;

28.  wzywa Komisję do wzięcia pod uwagę zarówno tendencji w zakresie szerzej zakrojonego gromadzenia i wykorzystywania danych oraz weryfikacji na odległość, jak i związanych z tym zagrożeń, w szczególności w kontekście ogólnego rozporządzenia o ochronie danych, drugiej dyrektywy w sprawie usług płatniczych oraz zasad „znaj swojego klienta”, aby umożliwić konsumentom lepszy dostęp do transgranicznych usług FinTech; podkreśla, że należy wprowadzić środki ochrony danych, a konsumentom zapewnić możliwość wyboru, w jaki sposób ich dane są wykorzystywane i gromadzone, zgodnie z ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych;

29.  podkreśla znaczenie możliwości przenoszenia danych przez użytkowników, które musi być częścią usług FinTech, aby zagwarantować, że konsumenci nie będą uzależnieni od jednego usługodawcy lub produktu; zwraca się do Komisji o przeanalizowanie korzyści płynących z większego dostępu przedsiębiorstw z branży FinTech do interfejsu programowania aplikacji umożliwiającego świadczenie dodatkowych usług dla konsumentów;

30.  odnotowuje, że wprowadzenie w branży minimalnej harmonizacji w formie paszportów finansowych mogłoby umożliwić oferowanie usług FinTech w całej Europie, przy jednoczesnym objęciu ich kontrolą regulacyjną jednego państwa członkowskiego.

INFORMACJE O PRZYJĘCIU OPINIIW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Data przyjęcia

21.3.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

32

3

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Dita Charanzová, Carlos Coelho, Sergio Gaetano Cofferati, Lara Comi, Anna Maria Corazza Bildt, Nicola Danti, Vicky Ford, Ildikó Gáll-Pelcz, Evelyne Gebhardt, Maria Grapini, Sergio Gutiérrez Prieto, Robert Jarosław Iwaszkiewicz, Liisa Jaakonsaari, Antonio López-Istúriz White, Morten Løkkegaard, Marlene Mizzi, Jiří Pospíšil, Marcus Pretzell, Christel Schaldemose, Andreas Schwab, Olga Sehnalová, Jasenko Selimovic, Ivan Štefanec, Catherine Stihler, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein, Mylène Troszczynski, Mihai Ţurcanu, Anneleen Van Bossuyt, Marco Zullo

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Jan Philipp Albrecht, Pascal Arimont, Edward Czesak, Arndt Kohn, Julia Reda, Ulrike Trebesius, Sabine Verheyen

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

David Coburn

GŁOSOWANIE KOŃCOWE IMIENNEW KOMISJI OPINIODAWCZEJ

32

+

ALDE

Dita Charanzová, Morten Løkkegaard, Jasenko Selimovic

ECR

Edward Czesak, Vicky Ford, Ulrike Trebesius, Anneleen Van Bossuyt

PPE

Pascal Arimont, Carlos Coelho, Lara Comi, Anna Maria Corazza Bildt, Ildikó Gáll-Pelcz, Antonio López-Istúriz White, Jiří Pospíšil, Andreas Schwab, Ivan Štefanec, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein, Mihai Ţurcanu, Sabine Verheyen

S&D

Sergio Gaetano Cofferati, Nicola Danti, Evelyne Gebhardt, Maria Grapini, Sergio Gutiérrez Prieto, Liisa Jaakonsaari, Arndt Kohn, Marlene Mizzi, Christel Schaldemose, Olga Sehnalová, Catherine Stihler

Verts/ALE

Jan Philipp Albrecht, Julia Reda

3

-

EFDD

David Coburn

ENF

Marcus Pretzell, Mylène Troszczynski

2

0

EFDD

Robert Jarosław Iwaszkiewicz, Marco Zullo

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się


INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIAW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Data przyjęcia

25.4.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

45

6

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Gerolf Annemans, Burkhard Balz, Pervenche Berès, Esther de Lange, Markus Ferber, Jonás Fernández, Sven Giegold, Roberto Gualtieri, Brian Hayes, Gunnar Hökmark, Danuta Maria Hübner, Cătălin Sorin Ivan, Petr Ježek, Georgios Kyrtsos, Werner Langen, Sander Loones, Bernd Lucke, Olle Ludvigsson, Ivana Maletić, Gabriel Mato, Costas Mavrides, Luigi Morgano, Luděk Niedermayer, Stanisław Ożóg, Dimitrios Papadimoulis, Sirpa Pietikäinen, Dariusz Rosati, Pirkko Ruohonen-Lerner, Alfred Sant, Molly Scott Cato, Pedro Silva Pereira, Peter Simon, Theodor Dumitru Stolojan, Kay Swinburne, Paul Tang, Ernest Urtasun, Marco Valli, Tom Vandenkendelaere, Cora van Nieuwenhuizen, Miguel Viegas, Beatrix von Storch, Jakob von Weizsäcker

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Matt Carthy, Mady Delvaux, Ashley Fox, Ramón Jáuregui Atondo, Eva Kaili, Thomas Mann, Michel Reimon, Andreas Schwab, Lieve Wierinck


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO

45

+

ALDE

Petr Ježek, Lieve Wierinck, Cora van Nieuwenhuizen

ECR

Ashley Fox, Sander Loones, Bernd Lucke, Stanisław Ożóg, Pirkko Ruohonen-Lerner, Kay Swinburne

PPE

Burkhard Balz, Markus Ferber, Brian Hayes, Gunnar Hökmark, Danuta Maria Hübner, Georgios Kyrtsos, Werner Langen, Ivana Maletić, Thomas Mann, Gabriel Mato, Luděk Niedermayer, Sirpa Pietikäinen, Dariusz Rosati, Andreas Schwab, Theodor Dumitru Stolojan, Tom Vandenkendelaere, Esther de Lange

S&D

Pervenche Berès, Mady Delvaux, Jonás Fernández, Roberto Gualtieri, Cătălin Sorin Ivan, Ramón Jáuregui Atondo, Eva Kaili, Olle Ludvigsson, Costas Mavrides, Luigi Morgano, Alfred Sant, Pedro Silva Pereira, Peter Simon, Paul Tang, Jakob von Weizsäcker

Verts/ALE

Sven Giegold, Michel Reimon, Molly Scott Cato, Ernest Urtasun

6

-

EFDD

Marco Valli, Beatrix von Storch

ENF

Gerolf Annemans

GUE/ NGL

Matt Carthy, Dimitrios Papadimoulis, Miguel Viegas

1

0

ENF

Bernard Monot

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 12 maj 2017Informacja prawna