Indeks 
Teksty przyjęte
Wtorek, 4 lutego 2014 r. - StrasburgWersja ostateczna
Włączenie Grenlandii do systemu certyfikacji Procesu Kimberley ***I
  Rezolucja
  Tekst skonsolidowany
 Udział Grenlandii w systemie certyfikacji Procesu Kimberley *
 Przejście na ogólnounijne polecenia przelewu i polecenia zapłaty ***I
  Rezolucja
  Tekst skonsolidowany
 Umowa kapsztadzka z 2012 r. w sprawie wdrożenia przepisów protokołu z 1993 r. o międzynarodowej konwencji z Torremolinos o bezpieczeństwie statków rybackich z 1977 r. ***
 29.Sprawozdanie roczne z kontroli stosowania prawa UE (za 2011 r.)
 Wniosek o skorzystanie z imunitetu parlamentarnego przez przez Larę Comi
 Wniosek o uchylenie immunitetu parlamentarnego Zbigniewa Ziobry
 Promowanie swobodnego przepływu obywateli i przedsiębiorstw poprzez uproszczenie przyjmowania określonych dokumentów urzędowych ***I
  Rezolucja
  Tekst skonsolidowany
 Klasyfikacja, oznakowanie i pakowanie substancji i mieszanin ***I
  Rezolucja
  Tekst skonsolidowany
 Prawa autorskie i prawa pokrewne oraz udzielanie licencji wieloterytorialnych dotyczących praw do utworów muzycznych na potrzeby ich wykorzystania na internetowym polu eksploatacji ***I
  Rezolucja
  Tekst skonsolidowany
 Sankcje karne za wykorzystywanie informacji poufnych i manipulacje na rynku ***I
  Rezolucja
  Tekst skonsolidowany
 Projekty inwestycyjne dotyczące infrastruktury energetycznej ***I
  Rezolucja
  Tekst skonsolidowany
 Mianowanie członka Trybunału Obrachunkowego (Klaus-Heiner LEHNE - DE)
 Trybunał Obrachunkowy
 Sprawność regulacyjna oraz pomocniczość i proporcjonalność w UE - lepsze stanowienie prawa
 Homofobia oraz dyskryminacja ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową
 Stosowanie dyrektywy dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych
 Unijna tablica wyników wymiaru sprawiedliwości
 Konsekwencje rozwoju inteligentnych sieci na szczeblu lokalnym i regionalnym
 Przyszłość małych gospodarstw rolnych
 Zintegrowany rynek usług dostawy paczek jako impuls rozwoju handlu elektronicznego
 Nielegalne migrantki w Unii Europejskiej
 Plan działania na rzecz przemysłu stalowego w Europie

Włączenie Grenlandii do systemu certyfikacji Procesu Kimberley ***I
PDF 278k   DOC 37k
Rezolucja
Tekst skonsolidowany
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2368/2002 w odniesieniu do włączenia Grenlandii do systemu certyfikacji Procesu Kimberley (COM(2013)0427 – C7-0179/2013 – 2013/0198(COD) ) (Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)
P7_TA(2014)0047 A7-0467/2013

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0427 ),

–   uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7‑0179/2013 ),

–   uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 16 stycznia 2014 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając art.55 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego (A7-0467/2013 ),

1.   przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.   zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

3.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 4 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2368/2002 w odniesieniu do włączenia Grenlandii do systemu certyfikacji Procesu Kimberley

P7_TC1-COD(2013)0198


(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 257/2014.)


Udział Grenlandii w systemie certyfikacji Procesu Kimberley *
PDF 196k   DOC 34k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady określającej zasady i procedury umożliwiające udział Grenlandii w systemie certyfikacji Procesu Kimberley (COM(2013)0429 – C7-0232/2013 – 2013/0201(CNS) ) (Specjalna procedura ustawodawcza – konsultacja)
P7_TA(2014)0048 A7-0466/2013

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2013)0429 ),

–   uwzględniając art. 203 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0232/2013 ),

–   uwzględniając art.55 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego (A7-0466/2013 ),

1.   zatwierdza wniosek Komisji;

2.   zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

3.   zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament;

4.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.


Przejście na ogólnounijne polecenia przelewu i polecenia zapłaty ***I
PDF 278k   DOC 39k
Rezolucja
Tekst skonsolidowany
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 260/2012 w odniesieniu do przejścia na ogólnounijne polecenia przelewu i polecenia zapłaty (COM(2013)0937 – C7-0008/2014 – 2013/0449(COD) ) (Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)
P7_TA(2014)0049 A7-0036/2014

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0937 ),

–   uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7‑0008/2014 ),

–   uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego z dnia 22 stycznia 2014 r.(1) ,

–   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomicznego-Społecznego z dnia 21 stycznia 2014 r. (2) ,

–   uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 22 stycznia 2014 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając art. 55 i art. 46 ust. 1 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A7-0036/2014 ),

A.   mając na uwadze, że ze względu na pilność sytuacji uzasadnione jest przeprowadzenie głosowania przed upływem terminu ośmiu tygodni określonego w art. 6 Protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności,

1.   zatwierdza swoje przedstawione poniżej stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.   zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

3.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 4 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 260/2012 w odniesieniu do przejścia na ogólnounijne polecenia przelewu i polecenia zapłaty

P7_TC1-COD(2013)0449


(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 248/2014.)

(1) Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.
(2) Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.


Umowa kapsztadzka z 2012 r. w sprawie wdrożenia przepisów protokołu z 1993 r. o międzynarodowej konwencji z Torremolinos o bezpieczeństwie statków rybackich z 1977 r. ***
PDF 198k   DOC 36k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie projektu decyzji Rady upoważniającej państwa członkowskie do podpisania, ratyfikowania i przystąpienia do Porozumienia kapsztadzkiego z 2012 r. w sprawie wdrożenia postanowień protokołu z Torremolinos z 1993 r. odnoszącego się do Międzynarodowej konwencji z Torremolinos o bezpieczeństwie statków rybackich z 1977 r. (13408/2013 – C7-0389/2013 – 2013/0020(NLE)) (Zgoda)
P7_TA(2014)0050 A7-0040/2014

Parlament Europejski,

–   uwzględniając projekt decyzji Rady (13408/2013),

–   mając na uwadze porozumienie kapsztadzkie z 2012 r. w sprawie wdrożenia postanowień protokołu z Torremolinos z 1993 r. odnoszącego się do Międzynarodowej konwencji z Torremolinos o bezpieczeństwie statków rybackich z 1977 r.,

–   uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 100 ust. 2, art. 218 ust. 5, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt v) oraz art. 218 ust. 8 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0389/2013 ),

–   uwzględniając art. 81 oraz art. 90 ust.7 Regulaminu,

–   uwzględniając zalecenie Komisji Transportu i Turystyki (A7-0040/2014 ),

1.   wyraża zgodę na projekt decyzji Rady;

2.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich.


29.Sprawozdanie roczne z kontroli stosowania prawa UE (za 2011 r.)
PDF 281k   DOC 63k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie 29. sprawozdania rocznego z kontroli stosowania prawa UE (za 2011 r.) (2013/2119(INI) )
P7_TA(2014)0051 A7-0055/2014

Parlament Europejski,

–   uwzględniając 29. sprawozdanie roczne z kontroli stosowania prawa UE (za 2011 r.) (COM(2012)0714 ),

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji zatytułowane „Sprawozdanie z oceny projektu EU Pilot” (COM(2010)0070 ),

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji zatytułowane „Drugie sprawozdanie z oceny projektu EU Pilot” (COM(2011)0930 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 5 września 2007 r. zatytułowany „Skuteczna Europa – stosowanie prawa wspólnotowego” (COM(2007)0502 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 marca 2002 r. w sprawie stosunków ze skarżącym w przedmiocie naruszeń prawa wspólnotowego (COM(2002)0141 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 kwietnia 2012 r. zatytułowany „Aktualizacja zasad postępowania w stosunkach ze skarżącymi w przedmiocie stosowania prawa unijnego” (COM(2012)0154 ),

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 września 2011 r. w sprawie 27. sprawozdania rocznego z kontroli stosowania prawa Unii Europejskiej (za rok 2009)(1) ,

–   uwzględniając opinię prawną Wydziału Prawnego Parlamentu Europejskiego z dnia 26 listopada 2013 r. zatytułowaną „Dostęp do informacji o procedurach poprzedzających wszczęcie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w kontekście projektu EU Pilot i sprawozdania rocznego z kontroli stosowania prawa UE”,

–   uwzględniając dokumenty robocze służb Komisji dołączone do 29. sprawozdania rocznego z kontroli stosowania prawa UE (SWD(2012)0399 i SWD(2012)0400 ),

–   uwzględniając art. 48 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej, a także opinie Komisji Spraw Konstytucyjnych oraz Komisji Petycji (A7-0055/2014 ),

A.   mając na uwadze, że Traktat z Lizbony wprowadził szereg nowych podstaw prawnych, by ułatwić wdrożenie, zastosowanie i egzekwowanie prawa UE;

B.   mając na uwadze, że w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej prawo do dobrej administracji definiuje się jako prawo każdej osoby do bezstronnego i sprawiedliwego rozpatrzenia swojej sprawy w rozsądnym terminie przez instytucje;

C.   mając na uwadze, że zgodnie z art. 298 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii, wykonując swoje zadania, korzystają ze wsparcia otwartej, efektywnej i niezależnej administracji europejskiej;

D.   mając na uwadze, że według Wydziału Prawnego Parlamentu Europejskiego platforma EU Pilot – platforma online stosowana przez państwa członkowskie i Komisję w celu wyjaśnienia merytorycznego i prawnego kontekstu problemów pojawiających się w ramach stosowania prawa UE nie ma żadnego statusu prawnego, oraz mając na uwadze, że zgodnie z porozumieniem ramowym w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską Komisja musi udostępnić Parlamentowi zwięzłe informacje o wszystkich postępowaniach w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego od momentu wezwania do ich usunięcia, w tym o poszczególnych przypadkach, i może jedynie odmówić dostępu do danych osobowych dostępnych na platformie EU Pilot;

1.   przypomina, że art. 17 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) określa fundamentalną rolę Komisji, która stoi na straży traktatów; zauważa w tym kontekście, że kompetencje Komisji do nadzorowania stosowania prawa UE oraz, między innymi, wszczynania postępowań wobec państw członkowskich, które nie wywiązały się ze swoich zobowiązań wynikających z Traktatów(2) , i jej obowiązki w tym zakresie, to fundament porządku prawnego Unii i jako takie są one spójne z ideą Unii opartej na praworządności;

2.   zauważa, że zgodnie ze swoim sprawozdaniem rocznym(3) , Komisja w ostatnich latach zmniejszyła liczbę nowych postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego (w 2009 r. wszczęła 2900 takich postępowań, w 2010 r. – 2100, a w 2011 r. – 1775); ponadto zauważa, że w sprawozdaniu rocznym dostrzeżono także zwiększenie liczby opóźnień w transpozycji w ciągu ostatnich kilku lat (w 2011 r. było ich 1185, w 2010 r. – 855, a w 2009 r. – 531) oraz że cztery obszary polityki, w odniesieniu do których najczęściej wszczynano postępowania, to środowisko (17%), rynek wewnętrzny (15%), transport (15%) i podatki (12%);

3.   zwraca uwagę na malejący odsetek spraw dotyczących uchybienia (60,40%), których rozpatrywanie zakończyło się w 2011 r., zanim przekazano je Trybunałowi Sprawiedliwości, w porównaniu z 88% spraw w 2010 r.; uważa, że istotne jest kontynuowanie dokładnego monitorowania działań państw członkowskich, mając na uwadze, że niektóre kierowane do Parlamentu petycje i skargi kierowane do Komisji dotyczą problemów, które pozostają nierozwiązane nawet po tym, jak dana sprawa została zamknięta;

4.   wskazuje, że łącznie 399 spraw o uchybienie zostało zamkniętych, gdyż państwa członkowskie wykazały zgodność z prawem UE, dokładając istotnych starań w celu zaradzenia uchybieniu bez postępowania sądowego; wskazuje również, że w 2011 r. Trybunał wydał 62 wyroki na mocy art. 258 TFUE, z czego 53 wyroki były korzystne dla Komisji (85%);

5.   wyraża swoje zaniepokojenie stale rosnącą ilością przypadków uchybień zobowiązaniom państw członkowskich w postaci spóźnionej transpozycji, biorąc pod uwagę fakt, że liczba 763 rozpoczętych w 2011 r. postępowań w sprawach takich uchybień oznacza wzrost ich ilości o 60% względem danych z poprzedniego roku;

6.   zauważa, że pod koniec 2011 roku Komisja zgłosiła Trybunałowi Sprawiedliwości pierwszy przypadek uchybienia zobowiązaniom w postaci spóźnionej transpozycji z wnioskiem o nałożenie sankcji finansowych na mocy art. 260 ust. 3 TFUE;

7.   niemniej jednak uważa, że te statystyki nie są dokładnym odzwierciedleniem niedociągnięć w przestrzeganiu prawa UE, lecz „dotyczą jedynie najpoważniejszych naruszeń lub skarg osób indywidualnych lub podmiotów o największej sile przebicia; zauważa, że obecnie Komisja nie dysponuje ani polityką, ani zasobami do systematycznego identyfikowania i egzekwowania wszystkich przypadków niewdrożenia prawa UE”(4) ;

8.   zwraca uwagę na to, że porozumienia między instytucjami UE w sprawie deklaracji ustalających relacje między komponentami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycji („tabele korelacji”) weszły w życie z dniem 1 listopada 2011 r., w związku z czym ocena ich wprowadzenia nie była możliwa w tym rocznym sprawozdaniu;

9.   oczekuje od Komisji przedstawienia wstępnego przeglądu tych deklaracji do dnia 1 listopada 2014 r. zgodnie z planem zapisanym w sprawozdaniu rocznym;

10.   uważa, że w odniesieniu do funkcjonowania postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego na mocy art. 258 i 260 TFUE Komisja powinna zapewnić jednakowe traktowanie petycji składanych do Parlamentu i skarg składanych do Komisji;

11.   podkreśla, że petycje składane przez obywateli i mieszkańców UE dotyczą naruszeń prawa UE zwłaszcza w dziedzinie praw podstawowych, środowiska, rynku wewnętrznego i praw własności; uważa, że petycje świadczą o tym, iż nadal częste i powszechne są przypadki niepełnej transpozycji lub niewłaściwego stosowania prawa unijnego;

12.   wzywa Komisję do ustanowienia zgodności z prawem UE rzeczywistym priorytetem politycznym realizowanym w bliskiej współpracy z Parlamentem, który ma obowiązek a) politycznego rozliczania Komisji i b) jako współprawodawca upewniania się, że otrzymuje wszystkie niezbędne informacje, aby stale usprawniać swoją pracę prawodawczą;

13.   zauważa, że w procedurze rozpatrywania skarg niezbędne jest systematyczne korzystanie z narzędzi wspierających zgodność z przepisami oraz wykonywanie uprawnień kontrolnych Parlamentu;

14.   zauważa, że postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego jest dwuetapowe: pierwszym etapem jest etap administracyjny (dochodzenie), a drugim – postępowanie sądowe przed Trybunałem Sprawiedliwości; zauważa, że Komisja dostrzega, że „obywatele, przedsiębiorstwa i organizacje zainteresowanych stron mają swój znaczny udział [...], zgłaszając nieprawidłowości odnośnie do transpozycji czy stosowania prawa UE przez organy państw członkowskich”; zauważa ponadto, że „po wykryciu takich problemów podejmowane są działania następcze w formie rozmów dwustronnych między Komisją a danym państwem członkowskim, aby rozwiązać te problemy w miarę możliwości przy wykorzystaniu platformy UE Pilot”(5) ;

15.   w tym kontekście zauważa, że platformę UE Pilot definiuje się jako platformę „rozmów dwustronnych między Komisją a danym państwem członkowskim”(6) , która „nie ma statusu prawnego, a jest jedynie narzędziem pracy w ramach administracyjnej autonomii Komisji”(7) w ramach procedury poprzedzającej wszczęcie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego;

16.   ubolewa nad brakiem statusu prawnego platformy UE Pilot i zauważa, że „legitymację można zagwarantować tylko poprzez zapewnienie przejrzystości, uczestnictwo skarżących i Parlamentu Europejskiego w projekcie UE Pilot”, zaś legalność można zapewnić poprzez przyjęcie legalnie wiążącego aktu zawierającego przepisy dotyczące całego postępowania w sprawie uchybienia i postępowania poprzedzającego jego wszczęcie, jak wskazano w niedawnej analizie Parlamentu(8) ; uważa, że w takim prawnie wiążącym akcie należy wyjaśnić kwestię praw i obowiązków indywidualnych skarżących i Komisji, jak również należy dążyć do umożliwienia uczestnictwa skarżących w platformie UE Pilot na tyle, na ile to możliwe, przynajmniej umożliwiając im uzyskiwanie informacji o kolejnych etapach procedury;

17.   w tym kontekście ubolewa nad brakiem jakichkolwiek działań następczych w odniesieniu do jego wcześniejszych rezolucji, w szczególności apelu Parlamentu o stworzenie wiążących przepisów w formie rozporządzenia na mocy art. 298 TFUE określających różne aspekty postępowania w sprawie uchybienia i postępowania na etapie poprzedzającym wszczęcie tej procedury, w tym powiadomienia, obowiązujące terminy, prawo bycia wysłuchanym, obowiązek podania przyczyn, a także prawo dostępu każdej osoby do dokumentacji dotyczącej jej osoby, celem wzmocnienia praw obywateli i zagwarantowania przejrzystości;

18.   jest zdania, że należy poprawić przejrzystość względem skarżących przy wprowadzaniu platformy EU Pilot; domaga się udostępnienia bazy danych, w której gromadzone są wszystkie skargi, tak by umożliwić Parlamentowi realizowanie zadań w dziedzinie kontroli Komisji jako strażniczki traktatów;

19.   podkreśla znaczenie dobrych praktyk administracyjnych i wzywa do opracowania „kodeksu postępowania” w formie rozporządzenia, którego podstawą prawną byłby art. 298 TFUE, opisującego różne aspekty procedury postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego;

20.   dlatego ponownie wzywa Komisję do zaproponowania wiążących przepisów w formie rozporządzenia na mocy nowej podstawy prawnej, którą jest art. 298 TFUE, aby zagwarantować pełne poszanowanie prawa obywateli do dobrej administracji zgodnie z art. 41 karty praw podstawowych;

21.   przypomina, że w zmienionym porozumieniu ramowym w sprawie stosunków z Parlamentem Komisja zobowiązuje się do tego, co następuje: „Komisja udostępnia Parlamentowi zwięzłe informacje o wszystkich postępowaniach w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego od momentu wezwania do ich usunięcia, w tym, na wniosek Parlamentu, (...) w sprawach objętych postępowaniem w sprawie uchybienia”, i oczekuje praktycznego stosowania tej klauzuli w dobrej wierze;

22.   dlatego przypomina, że Parlament jest uprawniony do otrzymywania „szczegółowych informacji o konkretnych aktach lub przepisach, których transpozycja powoduje trudności, a także o liczbie skarg dotyczących konkretnych aktów lub przepisów”(9) oraz że podczas gdy „Komisja może odmówić Parlamentowi Europejskiemu dostępu do danych osobowych znajdujących się w bazie danych projektu UE Pilot”, Parlament „jest uprawniony do zwracania się o informacje w postaci anonimowej, aby w pełni zapoznać się ze wszystkimi istotnymi aspektami wdrażania i stosowania prawa UE”(10) ;

23.   z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wszystkie państwa członkowskie uczestniczą w systemie EU Pilot; ma nadzieję, że w ten sposób dodatkowo ograniczy się liczbę postępowań w sprawie uchybienia; domaga się większego informowania obywateli o systemie EU Pilot;

24.   uważa kwestię projektu UE Pilot i w szerszym sensie naruszeń prawa UE oraz dostępu Parlamentu do istotnych informacji dotyczących postępowania w sprawie uchybienia i procedury poprzedzającej wszczęcie takiego postępowania za kluczowy element w odniesieniu do przyszłego porozumienia międzyinstytucjonalnego;

25.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i parlamentom państw członkowskich.

(1) Dz.U. C 051 E z 22.2.2013, s. 66.
(2) Artykuły 258 i 260 TFUE określają uprawnienia Komisji do wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. W szczególności artykuł 258 stanowi, że Komisja wydaje uzasadnioną opinięˮ , jeśli uzna, że państwo członkowskie uchybiło jednemu ze zobowiązań, które na nim ciążą na mocy traktatów.
(3) Sprawozdanie Komisji, „29. sprawozdanie roczne z kontroli stosowania prawa UE (za 2011 r.)” (COM(2012)0714 ), s. 2–3.
(4) Studium przygotowane na zlecenie Parlamentu, Departament polityczny C, „Tools for Ensuring Implementation and Application of EU Law and Evaluation of their Effectiveness” (Narzędzia umożliwiające zapewnienie wdrażania i stosowania prawa UE i ocena ich efektywności), Bruksela 2013, s. 11.
(5) Sprawozdanie Komisji (COM(2012)0714 ), s. 7.
(6) Patrz fragment zacytowany we wcześniejszym ustępie.
(7) Opinia prawna Wydziału Prawnego Parlamentu Europejskiego pt. „Dostęp do informacji o procedurach poprzedzających wszczęcie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w kontekście projektu EU Pilot i rocznego sprawozdania z kontroli stosowania prawa UE” z dnia 26 listopada 2013 r.
(8) „Tools for Ensuring Implementation and Application of EU Law and Evaluation of their Effectiveness” (Narzędzia umożliwiające zapewnienie wdrażania i stosowania prawa UE i ocena ich efektywności), s. 13.
(9)„Dostęp do informacji o procedurach poprzedzających wszczęcie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w kontekście projektu EU Pilot i rocznego sprawozdania z kontroli stosowania prawa UE”, s. 4.
(10) Patrz wyżej. Komisja publikuje już wiele informacji w swoim sprawozdaniu rocznym z kontroli stosowania prawa UE.


Wniosek o skorzystanie z imunitetu parlamentarnego przez przez Larę Comi
PDF 203k   DOC 45k
Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie wniosku o skorzystanie z immunitetu i przywilejów przez Larę Comi (2014/2014(IMM) )
P7_TA(2014)0052 A7-0067/2014

Parlament Europejski,

–   uwzględniając złożony przez Larę Comi w dniu 16 października 2013 r. wniosek o skorzystanie z immunitetu poselskiego w związku z postępowaniem sądowym prowadzonym przed sądem w Ferrarze;

–   po wysłuchaniu w dniu 5 listopada 2013 r. wyjaśnień Lary Comi zgodnie z art. 7 ust. 3 Regulaminu,

–   uwzględniając art. 8 i 9 protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz uwzględniając art. 6 ust. 2 Aktu z dnia 20 września 1976 r. dotyczącego wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich,

–   uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r. i 6 września 2011 r(1) .,

–   uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego z dnia 14 stycznia 2014 r. w sprawie wniosku o skorzystanie z immunitetu i przywilejów przez Larę Comi;

–   uwzględniając art. 6 ust. 3 oraz art. 7 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0067/2014 ),

A.   mając na uwadze, że posłanka do Parlamentu Europejskiego Lara Comi zwróciła się z wnioskiem o skorzystanie z immunitetu poselskiego w związku ze złożonym przeciwko niej pozwem w sądzie w Ferrarze, o którym poinformowana została w dniu 1 października 2013 r., obejmującym wniosek o odszkodowanie z tytułu szkody, jaką wywołać miały stwierdzenia wygłoszone przez Larę Comi w politycznej debacie telewizyjnej w trakcie transmisji telewizyjnej;

B.   mając na uwadze, że w dniu 30 lipca 2013 r. Lara Comi zwróciła się już z wnioskiem o skorzystanie z immunitetu poselskiego w związku z postępowaniem sądowym wszczętym przez prokuraturę krajową przy sądzie w Ferrarze dotyczącym skargi, której przedmiotem jest występek zniesławienia, przy wystąpieniu okoliczności dodatkowo obciążających, w związku z ww. stwierdzeniami wygłoszonymi przez Larę Comi, będącymi przedmiotem niniejszej decyzji;

C.   mając na uwadze, że na mocy art. 8 protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, na który Lara Comi powołuje się wyraźnie w swoim wniosku o skorzystanie z immunitetu, wobec posłów do Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego, ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych;

D.   mając na uwadze, że wykonując swoje uprawnienia związane z przywilejami oraz immunitetami Parlament dąży przede wszystkim do utrzymania swojej integralności jako demokratycznego zgromadzenia ustawodawczego oraz do zagwarantowania niezależności posłów w sprawowaniu ich funkcji;

E.   mając na uwadze, że Parlament dysponuje szerokim zakresem uznania, jeśli chodzi o kierunek, który zamierza nadać decyzji w przedmiocie złożonego przez jednego z posłów wniosku o skorzystanie z immunitetu poselskiego;

F.   mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości uznał, że oświadczenie złożone przez posła poza pomieszczeniami Parlamentu Europejskiego może stanowić opinię wyrażoną w czasie pełnienia przez niego obowiązków służbowych w rozumieniu art. 8 protokołu, ponieważ istnienie takiej opinii uzależnione jest nie od miejsca, w jakim oświadczenie to zostało złożone, lecz od jego charakteru i treści;

G.   mając na uwadze, że przysługujący posłom do Parlamentu Europejskiego immunitet w związku z postępowaniem sądowym obejmuje również postepowania cywilne;

H.   mając na uwadze, że Lara Comi została zaproszona do udziału w rzeczonym programie telewizyjnym jako posłanka do Parlamentu Europejskiego, a nie jako reprezentantka partii krajowej, która zresztą miała już reprezentanta w osobie innego z zaproszonych gości, zgodnie z przepisami krajowymi mającymi na celu zapewnienie zrównoważonej reprezentacji opcji politycznych w debatach politycznych prowadzonych w okresach kampanii wyborczych, co miało zastosowanie w omawianej sprawie;

I.   uznając, że we współczesnych demokracjach debata polityczna toczy się nie tylko w Parlamencie, ale prowadzona jest również za pośrednictwem środków masowego przekazu, od oświadczeń prasowych po wypowiedzi w internecie;

J.   mając na uwadze, że w omawianym programie telewizyjnym Lara Comi wypowiadała się w charakterze posłanki do Parlamentu Europejskiego w celu przedyskutowania kwestii politycznych, także tych związanych z zagadnieniami zamówień publicznych oraz przestępczości zorganizowanej, którymi posłanka miała zwyczaj zajmować się w kontekście europejskim;

K.   mając na uwadze, że dzień po transmisji Lara Comi skierowała do skarżącego przeprosiny, które ponowiła następnie w innej krajowej transmisji telewizyjnej;

L.   mając na uwadze, że w omawianej sprawie w związku z ww. stwierdzeniami wygłoszonymi przez Larę Comi, w dniu 14 stycznia 2014r. Parlament Europejski podjął już decyzję o udzieleniu zgody na skorzystanie przez Larę Comi z immunitetu w ramach postępowania karnego wszczętego przed sądem w Ferrarze;

1.   wyraża zgodę na skorzystanie przez Larę Comi z immunitetu i przywilejów;

2.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do natychmiastowego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji, właściwym władzom Republiki Włoskiej i Larze Comi.

(1)Wyrok z dnia 12 maja 1964 r. w sprawie 101/63, Wagner/Fohrmann i Krier (Zbiór 1964, s. 387); wyrok z dnia 10 lipca 1986 r. w sprawie 149/85, Wybot/Faure i inni (Zbiór 1964, s. 2391); wyrok z dnia 15 października 2008 r. w sprawie T-345/05, Mote/Parlament (Zbiór 2008, s. II-2849); wyrok z dnia 21 października 2008 r. w połączonych sprawach C-200/07 i C-201/07, Marra/De Gregorio i Clemente (Zbiór 2008, s. I-7929); wyrok z dnia 19 marca 2010 r. w sprawie T-42/06, Gollnisch/Parlament (Zbiór 2010, s. II-1135); wyrok z dnia 6 września 2011 r. w sprawie C-163/10, Patriciello (Zbiór 2011, s. I-7565).


Wniosek o uchylenie immunitetu parlamentarnego Zbigniewa Ziobry
PDF 118k   DOC 43k
Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Zbigniewa Ziobry (2013/2189(IMM) )
P7_TA(2014)0053 A7-0045/2014

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Zbigniewa Ziobry, przedstawiony przez prokuratora Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 24 czerwca 2013 r. w związku z postępowaniem karnym toczącym się przed Sądem Rejonowym dla Warszawy-Śródmieścia V Wydział Karny [nr ref. V K199/12], a ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 9 września 2013 r.,

–   uwzględniając wyjaśnienia Zbigniewa Ziobry udzielone zgodnie z art. 7 ust. 5 Regulaminu,

–   uwzględniając art. 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 2 Aktu z dnia 20 września 1976 r. dotyczącego wyboru przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich, uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dni:

–   12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r. oraz 6 września 2011 r.(1) ,

–   uwzględniając art. 105 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

–   uwzględniając art. 6 ust. 1 oraz art. 7 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0045/2014 ),

A.   mając na uwadze, że prokurator generalny Rzeczypospolitej Polskiej zwrócił się o uchylenie immunitetu parlamentarnego Zbigniewa Ziobry, posła do Parlamentu Europejskiego, w związku z postępowaniem sądowym w sprawie domniemania popełnienia przestępstwa;

B.   mając na uwadze, że wniosek prokuratora generalnego dotyczy przestępstwa podlegającego ściganiu z oskarżenia prywatnego na mocy art. 212 ust. 1 i 2 polskiego kodeksu karnego;

C.   mając na uwadze, że zgodnie z art. 8 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej wobec członków Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych;

D.   mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych posłom do parlamentu ich państwa;

E.   mając na uwadze, że zgodnie z art. 105 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej „poseł nie może być pociągnięty do odpowiedzialności za swoją działalność wchodzącą w zakres sprawowania mandatu poselskiego ani w czasie jego trwania, ani po jego wygaśnięciu. Za taką działalność poseł odpowiada wyłącznie przed Sejmem, a w przypadku naruszenia praw osób trzecich może być pociągnięty do odpowiedzialności sądowej tylko za zgodą Sejmu”;

F.   mając na uwadze, że jedynie do Parlamentu Europejskiego należy podjęcie decyzji o uchyleniu – bądź nie – immunitetu w tym przypadku; mając na uwadze, że Parlament może rozsądnie uwzględnić stanowisko posła przy podejmowaniu decyzji dotyczącej uchylenia immunitetu poselskiego(2) ;

G.   mając na uwadze, że domniemane przestępstwo nie może mieć bezpośredniego albo oczywistego związku z wykonywaniem przez Zbigniewa Ziobrę obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego, ani też stanowić opinii lub stanowiska zajętego przez niego w głosowaniu w czasie wykonywania przez niego obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego, o czym mowa w art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

H.   mając na uwadze, że postępowanie karne przeciwko Zbigniewowi Ziobrze wydaje się nie mieć związku z jego statusem posła do Parlamentu Europejskiego;

I.   mając na uwadze, że w tym przypadku Parlament nie znalazł dowodów wskazujących na zaistnienie fumus persecutionis , czyli wystarczająco poważnego i precyzyjnego podejrzenia, że sprawę wniesiono z zamiarem zaszkodzenia politycznej działalności rzeczonego posła,

J.   mając na uwadze, że wniosek przedstawiono w wyniku wzajemnego powództwa, a także mając na uwadze, że w takim wypadku decyzja o nieuchyleniu immunitetu posła mogłaby uniemożliwić drugiej stronie prywatnej prowadzenie sprawy sądowej w ramach obrony;

1.   podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Zbigniewa Ziobry;

2.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji właściwym władzom Rzeczypospolitej Polskiej oraz Zbigniewowi Ziobrze.

(1)Wyrok z dnia 12 maja 1964 r. w sprawie 101/63, Wagner/Fohrmann i Krier (Zbiór 1964, s. 387); wyrok z dnia 10 lipca 1986 r. w sprawie 149/85, Wybot/Faure i inni (Zbiór 1964, s. 2391); wyrok z dnia 15 października 2008 r. w sprawie T-345/05, Mote/Parlament (Zbiór 2008, s. II-2849); wyrok z dnia 21 października 2008 r. w połączonych sprawach C-200/07 i C-201/07, Marra/De Gregorio i Clemente (Zbiór 2008, s. I-7929); wyrok z dnia 19 marca 2010 r. w sprawie T-42/06, Gollnisch/Parlament (Zbiór 2010, s. II-1135); wyrok z dnia 6 września 2011 r. w sprawie C-163/10, Patriciello (Zbiór 2011, s. I-7565).
(2) Sprawa T-345/05 Mote/Parlament, Zbiór Orzecznictwa 2008, s. II-2849, pkt 28.


Promowanie swobodnego przepływu obywateli i przedsiębiorstw poprzez uproszczenie przyjmowania określonych dokumentów urzędowych ***I
PDF 1617k   DOC 1625k
Rezolucja
Tekst skonsolidowany
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie promowania swobodnego przepływu obywateli i przedsiębiorstw poprzez uproszczenie przyjmowania określonych dokumentów urzędowych w Unii Europejskiej i zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 (COM(2013)0228 – C7-0111/2013 – 2013/0119(COD) ) (Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)
P7_TA(2014)0054 A7-0017/2014

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0228 ),

–   uwzględniając art. 294 ust. 2, art. 21 ust. 2 oraz art. 114 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0111/2013 ),

–   uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając uzasadnioną opinię przedstawioną – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Senat Rumunii, w której stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

–   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r.(1) ,

–   uwzględniając art. 55 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0017/2014 ),

1.   przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.   zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

3.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 4 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie promowania swobodnego przepływu obywateli i przedsiębiorstw poprzez uproszczenie przyjmowania określonych dokumentów urzędowych w Unii Europejskiej i zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1024/2012

P7_TC1-COD(2013)0119


PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a w szczególności jego art. 21 ust. 2 i art. 114 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(2) ,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą(3) ,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)   Unia wyznaczyła sobie cel polegający na utrzymaniu i rozwijaniu obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości bez wewnętrznych granic, w którym zapewniony jest swobodny przepływ osób. Unia wyznaczyła sobie również cel polegający na ustanowieniu i zapewnieniu funkcjonowania rynku wewnętrznego. Aby obywatele i spółki lub inne przedsiębiorstwa UE mogły korzystać z przysługującego im prawa do swobodnego przepływu w ramach rynku wewnętrznego, Unia powinna przyjąć konkretne środki upraszczające istniejące formalności administracyjne związane z transgranicznym przyjmowaniem określonych dokumentów urzędowych.

(2)   Legalizacja i apostille są formalnościami administracyjnymi, których dopełnienie jest obecnie konieczne, aby można było zastosować dokument urzędowy wydany w jednym państwie członkowskim do celów urzędowych w innym państwie członkowskim.

(3)   Legalizacja i apostille to przestarzałe i nieproporcjonalne mechanizmy ustalania autentyczności dokumentów urzędowych. Należy wprowadzić prostsze ramy. Jednocześnie powinien być dostępny skuteczniejszy mechanizm współpracy administracyjnej między państwami członkowskimi w przypadkach uzasadnionych wątpliwości co do autentyczności dokumentu urzędowego. Mechanizm taki powinien wzmacniać wzajemne zaufanie między państwami członkowskimi w obrębie rynku wewnętrznego.

(4)   Kwestię uwierzytelniania weryfikacji prawdziwości dokumentów urzędowych w kontaktach między państwami członkowskimi regulują różne międzynarodowe konwencje i umowy. Wspomniane konwencje i umowy zawarto przed ustanowieniem współpracy sądowej na szczeblu unijnym oraz przed przyjęciem sektorowych przepisów unijnego prawa, które regulują kwestię transgranicznego przyjmowania określonych dokumentów urzędowych. Wymogi nakładane tymi przepisami mogą być obciążające dla obywateli i spółek lub innych przedsiębiorstw oraz nie zapewniają zadowalających rozwiązań ułatwiających przyjmowanie dokumentów urzędowych w kontaktach między państwami członkowskimi. [Popr. 1]

(5)   Zakres niniejszego rozporządzenia powinien obejmować określone dokumenty urzędowe sporządzone przez organy państw członkowskich i posiadające formalną wartość dowodową w odniesieniu do narodzin, zgonu, imienia i nazwiska, związku małżeńskiego lub zarejestrowanego związku partnerskiego, pochodzenia dziecka, adopcji, miejsca pobytu, obywatelstwa, narodowości, nieruchomości, statusu prawnego i reprezentacji spółki lub innego przedsiębiorstwa, praw własności intelektualnej i braku wpisu w rejestrze karnym . Uproszczenie przyjmowania tych kategorii dokumentów urzędowych w kontaktach między państwami członkowskimi powinno przynieść wymierne korzyści obywatelom Unii oraz spółkom lub innym przedsiębiorstwom UE. Ze względu na ich odmienny charakter prawny dokumenty sporządzone przez podmioty prywatne powinny być wyłączone z zakresu rozporządzenia. Podobnie dokumenty sporządzone przez organy państw trzecich powinny znaleźć się poza zakresem niniejszego rozporządzenia. Zakres niniejszego rozporządzenia nie powinien obejmować dokumentów, które zawierają porozumienie między dwiema stronami lub ich większą liczbą. [Popr. 2]

(6)   Celem niniejszego rozporządzenia nie jest zmiana Niniejsze rozporządzenie nie zmienia prawa materialnego państw członkowskich dotyczącego narodzin, zgonu, imienia i nazwiska, związku małżeńskiego, zarejestrowanego związku partnerskiego, pochodzenia dziecka, adopcji, miejsca pobytu, obywatelstwa lub narodowości, nieruchomości, statusu prawnego spółki lub innego przedsiębiorstwa, praw własności intelektualnej czy braku wpisu w rejestrze karnym różnorodnych faktów prawnych i statusu prawnego osób fizycznych lub prawnych . Należy wykluczyć dokumenty, które zawierają porozumienie między dwiema stronami lub ich większą liczbą . [Popr. 3]

(7)   W celu promowania swobodnego przepływu obywateli i spółek lub innych przedsiębiorstw na terytorium Unii należy zwolnić określone kategorie dokumentów urzędowych z wszelkich form legalizacji lub podobnych formalności apostille .

(8)   Należy uprościć również inne formalności związane z transgranicznym przepływem dokumentów urzędowych, mianowicie wymóg przedstawiania kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem i tłumaczeń uwierzytelnionych, w celu dalszego ułatwienia przyjmowania dokumentów urzędowych w kontaktach między państwami członkowskimi.

(9)   Aby zapewnić pewność prawa w Unii, należy ustanowić odpowiednie środki ochrony w celu zapobiegania nadużyciom i podrabianiu dokumentów urzędowych znajdujących się w obiegu między państwami członkowskimi. [Popr. 4]

(10)   W celu umożliwienia szybkiej i bezpiecznej transgranicznej wymiany informacji oraz ułatwienia wzajemnej pomocy należy ustanowić w niniejszym rozporządzeniu współpracę administracyjną między organami wyznaczonymi przez państwa członkowskie. Podstawą takiej współpracy administracyjnej powinien być system wymiany informacji na rynku wewnętrznym („IMI”), ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1024/2012(4) .

(11)   Należy zmienić zatem rozporządzenie (UE) nr 1024/2012, aby dodać niniejsze rozporządzenie do wykazu przepisów wdrażanych za pomocą systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym.

(12)   Organy państwa członkowskiego, w którym przedstawiono dokument urzędowy lub jego kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem, powinny mieć – w razie uzasadnionych wątpliwości co do autentyczności tych dokumentów – możliwość wystosowania wniosków o udzielenie informacji do odpowiednich organów państwa członkowskiego, w którym wydano takie dokumenty, korzystając bezpośrednio z systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym, albo kontaktując się z organem centralnym swojego państwa członkowskiego. Taką samą możliwość powinny mieć podmioty upoważnione na mocy ustawy lub decyzji administracyjnej do wykonywania funkcji publicznych. Organy, do których skierowano wniosek, powinny udzielić odpowiedzi w jak najkrótszym czasie, w żadnym wypadku nieprzekraczającym jednego miesiąca. Jeżeli odpowiedź organów, do których skierowano wniosek, nie potwierdza autentyczności dokumentu urzędowego lub jego kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem, wnioskujący organ nie powinien być zobowiązany do przyjęcia takich dokumentów.

(13)   Organy powinny czerpać korzyści z dostępnych funkcji IMI, takich jak zapewnienie wielojęzycznego systemu komunikacji, stosowanie wstępnie przetłumaczonych i standardowych pytań i odpowiedzi, a także z repozytorium wzorów dokumentów urzędowych stosowanych na rynku wewnętrznym.

(14)   Organy centralne państw członkowskich powinny udzielać pomocy w odniesieniu do wniosków o udzielenie informacji, w szczególności w zakresie przesyłania i otrzymywania takich wniosków oraz dostarczania wszelkich niezbędnych informacji w związku z takimi wnioskami.

(15)   Organy centralne powinny podjąć wszelkie inne środki konieczne do ułatwienia stosowania niniejszego rozporządzenia, w szczególności do wymiany najlepszych praktyk w zakresie przyjmowania dokumentów urzędowych w kontaktach między państwami członkowskimi, do zapewniania i regularnego aktualizowania najlepszych praktyk w zakresie zapobiegania nadużywaniu dokumentów urzędowych oraz w zakresie promowania stosowania elektronicznych wersji dokumentów urzędowych. Powinny one również ustanowić wzory krajowych dokumentów urzędowych za pomocą repozytorium w systemie wymiany informacji na rynku wewnętrznym. W tym celu należy skorzystać z europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych ustanowionej decyzją Rady 2001/470/WE(5) .

(15a)   Możliwie jak najprędzej Komisja powinna rozpocząć tłumaczenie standardowych sformułowań zawartych w dokumentach urzędowych stosowanych wspólnie przez państwa członkowskie, aby w większym stopniu ułatwić ich trasgraniczny przepływ. Takie tłumaczenia powinny następnie zostać udostępnione zarówno społeczeństwu, jak i organom w celu uniknięcia nieporozumień i ułatwienia komunikacji, na wzór bazy danych PRADO mającej już zastosowanie do dowodów tożsamości. W wielu przypadkach przyspieszą one korzystanie z systemu IMI do celów komunikacji między organami centralnymi w przypadkach wystąpienia wątpliwości. [Popr. 5]

(16)   Należy ustanowić wielojęzyczne formularze standardowe UE we wszystkich językach urzędowych Unii dla dokumentów urzędowych dotyczących narodzin, zgonu, związku małżeńskiego, zarejestrowanego związku partnerskiego oraz różnorodnych faktów prawnych i  statusu prawnego i reprezentacji spółki lub innego przedsiębiorstwa osób fizycznych lub prawnych w celu uniknięcia konieczności przedstawiania tłumaczeń przez obywateli Unii oraz spółki lub inne przedsiębiorstwa UE w sytuacjach, w których w przeciwnym razie byłoby to od nich wymagane. [Popr. 6]

(17)   Wielojęzyczne formularze standardowe UE należy wydawać na wniosek obywateli i spółek lub innych przedsiębiorstw uprawnionych do otrzymania równorzędnych dokumentów urzędowych obowiązujących w wydającym państwie członkowskim wydającego państwa członkowskiego, jako poświadczenie danych faktów i czynności prawnych, o których jest w nich mowa, i na takich samych warunkach. Formularze standardowe powinny mieć taką samą wartość dowodową jak równorzędne dokumenty urzędowe sporządzone przez organy wydającego państwa członkowskiego, w związku z czym wybór między nimi a równorzędnymi dokumentami krajowymi należy w każdym indywidualnym przypadku do obywateli Unii oraz spółek lub innych przedsiębiorstw UE. Wielojęzyczne formularze standardowe UE nie powinny powodować skutków prawnych, jeżeli chodzi o uznawanie ich treści w państwach członkowskich, w których zostaną przedstawione. Komisja powinna opracować szczegółowe wytyczne dotyczące ich stosowania, nawiązując w tym celu współpracę z organami centralnymi. [Popr. 7]

(18)   Aby umożliwić zastosowanie nowoczesnych technologii komunikacyjnych, Komisja powinna opracować elektroniczne wersje wielojęzycznych formularzy standardowych UE lub inne formaty odpowiednie do wymiany drogą elektroniczną.

(19)   Należy wyjaśnić związek między niniejszym rozporządzeniem a obowiązującym prawem unijnym. W tym względzie niniejsze rozporządzenie nie powinno naruszać stosowania prawa unijnego, które zawiera przepisy dotyczące legalizacji, podobnej formalności apostille lub innych formalności, lecz powinno je uzupełniać. Niniejsze rozporządzenie nie powinno również naruszać stosowania prawa unijnego dotyczącego podpisów elektronicznych i identyfikacji elektronicznej. Ponadto niniejsze rozporządzenie nie powinno naruszać stosowania innych systemów współpracy administracyjnej ustanowionych prawem unijnym, które przewidują wymianę informacji między państwami członkowskimi w określonych dziedzinach. Niniejsze rozporządzenie można stosować w synergii z innymi takimi systemami.

(20)   Spójność z celami ogólnymi niniejszego rozporządzenia wymaga, aby w stosunkach między państwami członkowskimi miało ono pierwszeństwo przed dwustronnymi lub wielostronnymi konwencjami, których państwa członkowskie są stroną i które dotyczą kwestii objętych rozporządzeniem.

(21)   Aby ułatwić stosowanie niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie powinny przekazać Komisji szczegółowe dane kontaktowe swoich organów centralnych. Informacje te należy udostępnić opinii publicznej, w szczególności za pośrednictwem europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych.

(21a)   Ponieważ instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii, a także Szkoły Europejskie coraz częściej pełnią również bezpośrednio funkcje administracyjne, w odniesieniu do sporządzania i przyjmowania dokumentów urzędowych należy je traktować na równi z organami państw członkowskich. [Popr. 8]

(22)   Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i przestrzega zasad uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego (art. 7), prawa do ochrony danych osobowych (art. 8), prawa do zawarcia związku małżeńskiego i prawa do założenia rodziny (art. 9), wolności wyboru zawodu i prawa do podejmowania pracy (art. 15), wolności prowadzenia działalności gospodarczej (art. 16) oraz swobody przemieszczania się i pobytu (art. 45). Niniejsze rozporządzenie należy stosować zgodnie z tymi prawami i zasadami.

(23)   Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(6) reguluje przetwarzanie danych osobowych przeprowadzane w państwach członkowskich w kontekście niniejszego rozporządzenia oraz pod nadzorem niezależnych organów publicznych wyznaczonych przez państwa członkowskie. Każda wymiana lub każde przekazanie informacji i dokumentów przez organy państw członkowskich powinny przebiegać zgodnie z dyrektywą 95/46/WE. Ponadto takie wymiany i przekazania powinny służyć szczególnemu celowi polegającemu na weryfikacji autentyczności dokumentów urzędowych przez organy za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym i wyłącznie w zakresie ich kompetencji w każdym indywidualnym przypadku.

(24)   Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia nie mogą zostać w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie, mogą natomiast zostać w większym stopniu osiągnięte na poziomie unijnym, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co niezbędne dla osiągnięcia tego celu,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Rozdział I

Przedmiot, zakres i definicje

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu przewiduje się zwolnienie określonych dokumentów urzędowych wydawanych przez organy państw członkowskich z legalizacji lub podobnej formalności apostille oraz uproszczenie innych formalności związanych z przyjmowaniem określonych dokumentów urzędowych wydawanych przez organy państw członkowskich.

W rozporządzeniu ustanawia się również wielojęzyczne formularze standardowe UE dotyczące narodzin, zgonu, związku małżeńskiego, zarejestrowanego związku partnerskiego oraz faktów prawnych i statusu prawnego i reprezentacji spółki lub innego przedsiębiorstwa osób fizycznych lub prawnych . [Popr. 9]

Artykuł 2

Zakres

1.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przyjmowania dokumentów urzędowych, które należy przedstawić organom w innym państwie członkowskim. [Poprawka nie dotyczy wszystkich wersji językowych]

2.   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do uznawania treści dokumentów urzędowych wydawanych przez organy innego państwa członkowskiego.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia:

1)   „dokumenty urzędowe” oznaczają dokumenty wydawane przez organy państwa członkowskiego lub organy unijne, w tym unijne wielojęzyczne standardowe formularze zgodnie z art. 11, oraz posiadające formalną wartość dowodową w odniesieniu do:

a)   narodzin tożsamości osoby fizycznej ;

b)   zgonu podpisu osoby fizycznej ;

c)   imienia i nazwiska stanu cywilnego i więzów pokrewieństwa osoby fizycznej ;

d)   związku małżeńskiego i zarejestrowanego związku partnerskiego;

e)   pochodzenia dziecka;

f)   adopcji;

g)   miejsca pobytu;

ga)   praw obywatelskich i praw wyborczych;

gb)   statusu imigracyjnego;

gc)   kwalifikacji oraz dokumentacji nauki szkolnej i dalszego kształcenia;

gd)   stanu zdrowia, w tym urzędowo potwierdzonej niepełnosprawności;

ge)   prawa jazdy upoważniającego do prowadzenia lub nawigacji pojazdów naziemnych, lotniczych lub morskich;

h)   obywatelstwa i narodowości;

i)   nieruchomości;

j)   statusu prawnego i reprezentacji spółki lub innego przedsiębiorstwa;

ja)   statusu prawnego i reprezentacji pozostałych osób prawnych;

jb)   zobowiązań podatkowych i statusu podatkowego osoby fizycznej lub prawnej;

jc)   opodatkowania i statusu celnego majątku;

jd)   wszelkich rodzajów uprawnień w zakresie ubezpieczenia społecznego;

k)   praw własności intelektualnej;

l)   braku wpisu niekaralności lub wpisów w rejestrze karnym; [Popr. 11]

2)   „organ” oznacza organ publiczny państwa członkowskiego lub podmiot upoważniony na mocy ustawy lub decyzji administracyjnej do wykonywania funkcji publicznych, w tym sądy lub notariuszy, którzy wydają dokumenty urzędowe, o których mowa w pkt 1, lub organ unijny ; [Popr. 12]

2a)   „organy unijne” oznaczają instytucje, organy, biura i agencje Unii, a także Szkoły Europejskie; [Popr. 13]

3)   „legalizacja” oznacza formalną procedurę poświadczania autentyczności podpisu osoby zajmującej urząd publiczny, charakteru, w jakim działała osoba podpisująca dokument, oraz, w stosownych przypadkach, tożsamości pieczęci lub stempla;

4)   „podobna formalność”apostille ” oznacza dodanie zaświadczenia przewidzianego w konwencji haskiej z 1961 r. znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych; [Popr. 14. Poprawka ta ma zastosowanie do całego dokumentu.]

5)   „inna formalność” oznacza wydanie kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem i uwierzytelnionych tłumaczeń dokumentów urzędowych;

6)   „organ centralny” oznacza organ, który państwa członkowskie wyznaczyły zgodnie z art. 9 do pełnienia funkcji związanych ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia.

Rozdział II

Zwolnienie z legalizacji, uproszczenie innych formalności i wnioski o udzielenie informacji

Artykuł 4

Zwolnienie z legalizacji i podobnej formalności apostille

Organy przyjmują przedstawiane im dokumenty urzędowe zwalnia się z wszelkich form , wydane przez organy innego państwa członkowskiego lub przez organy unijne, bez legalizacji i podobnej formalności lub bez apostille . [Popr. 15]

Artykuł 5

Kopie poświadczone za zgodność z oryginałem i oryginały dokumentów urzędowych

1.   Organy nie wymagają jednoczesnego przedstawiania Zamiast oryginału dokumentu urzędowego i jego kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem wydanej wydanego przez organy innych państw członkowskich lub przez organy unijne, organy przyjmują jego kopię poświadczoną lub niepoświadczoną za zgodność z oryginałem . [Popr. 16]

2.   Jeżeli oryginał organ ma w określonym przypadku uzasadnione wątpliwości co do autentyczności przedstawionej mu niepoświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu urzędowego wydanego przez organy jednego innego państwa członkowskiego przedstawia się wraz z lub przez organy unijne, może on wymagać przedstawienia oryginału tego dokumentu lub jego kopią, organy innych państw członkowskich przyjmują taką kopię bez poświadczenia kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem, w zależności od wyboru osoby przedstawiającej ten dokument .

Jeżeli kopia takiego dokumentu urzędowego niepoświadczona za zgodność z oryginałem przedstawiana jest w związku z wpisem do rejestru publicznego faktu prawnego lub czynności prawnej, za których poprawność państwo ponosi odpowiedzialność finansową, dany organ może również bez uzasadnionych wątpliwości co do autentyczności tej kopii wymagać przedstawienia oryginału tego dokumentu lub jego kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem, w zależności od wyboru osoby przedstawiającej ten dokument. [Popr. 17]

3.   Organy przyjmują kopie poświadczone za zgodność z oryginałem wydane w innych państwach członkowskich.

Artykuł 6

Tłumaczenia nieuwierzytelnione

1.   Organy przyjmują nieuwierzytelnione tłumaczenia dokumentów urzędowych wydawanych przez organy innych państw członkowskich lub organy unijne .

1a.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 organy mogą wymagać, by określone dokumenty urzędowe podlegające art. 3 pkt 1 lit. i), j) i ja), inne niż wielojęzyczne unijne formularze standardowe, były przedkładane wraz z ich tłumaczeniem uwierzytelnionym.

2.   Jeżeli w indywidualnym przypadku organ ma uzasadnione wątpliwości co do poprawności lub jakości przedstawionego tłumaczenia dokumentu urzędowego, może zażądać zlecić wykonanie uwierzytelnionego lub urzędowego tłumaczenia takiego dokumentu urzędowego. W takim przypadku gdy między przedstawionym tłumaczeniem a zleconym przez organ przyjmuje uwierzytelnionym lub urzędowym tłumaczeniem istnieją znaczące rozbieżności, tj. tłumaczenie jest niepełne, niezrozumiałe lub wprowadzające w błąd, organ może wymagać od osoby przedstawiającej dokument zwrotu kosztów tłumaczenia uwierzytelnione w innych państwach członkowskich .

2a.   Organy przyjmują tłumaczenia uwierzytelnione wykonane w innych państwach członkowskich. [Popr. 18]

Artykuł 7

Wniosek o udzielenie informacji w przypadku uzasadnionych wątpliwości

1.   Jeżeli organy państwa członkowskiego, w którym przedstawiono dokument urzędowy lub jego kopię poświadczoną lub niepoświadczoną za zgodność z oryginałem, na podstawie dokładnej i obiektywnej analizy, mają uzasadnione wątpliwości co do autentyczności tych dokumentów, których nie można rozwiać w żaden inny sposób tego dokumentu urzędowego , wówczas organy te mogą zwrócić się do odpowiednich organów państwa członkowskiego, w którym wydano te dokumenty ten dokument , o udzielenie informacji, korzystając bezpośrednio z systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym, o którym mowa w art. 8, albo kontaktując się z organem centralnym swojego państwa członkowskiego. [Popr. 19]

2.   Opierające się na dokładnej i obiektywnej analizie uzasadnione wątpliwości, o których mowa w ust. 1, mogą odnosić się w szczególności do: [Popr. 20]

a)   autentyczności podpisu;

b)   charakteru, w jakim działała osoba podpisująca dokument;

c)   tożsamości pieczęci lub stempla.

3.   W każdym przypadku we wnioskach o udzielenie informacji wskazuje się powody takiego wniosku. Powody te odnoszą się bezpośrednio do okoliczności danego przypadku i nie opierają się na względach ogólnych.

4.   Do wniosków o udzielenie informacji dołącza się skan kopii kopię przedmiotowego dokumentu urzędowego lub jego kopii poświadczonej kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem. Wnioski i wszelkie odpowiedzi na wnioski nie są obciążone żadnymi podatkami, cłami czy też opłatami. [Popr. 21]

5.   Organy udzielają odpowiedzi w jak najkrótszym czasie, w żadnym wypadku nieprzekraczającym jednego miesiąca. Nieudzielenie odpowiedzi jest równoznaczne z potwierdzeniem autentyczności dokumentu urzędowego lub jego uwierzytelnionego odpisu. [Popr. 22]

6.   Jeżeli odpowiedź organów na wnioski o udzielenie informacji nie potwierdza autentyczności dokumentu urzędowego lub jego kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem , organ wnioskujący nie jest zobowiązany do przyjęcia tych dokumentów tego dokumentu ani jego kopii . [Popr. 23]

Rozdział III

Współpraca administracyjna

Artykuł 8

System wymiany informacji na rynku wewnętrznym

Na potrzeby art. 7 stosuje się system wymiany informacji na rynku wewnętrznym ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr 1024/2012.

Komisja dopilnowuje, by system wymiany informacji na rynku wewnętrznym spełniał wymogi techniczne i wymogi dotyczące ochrony danych osobowych do celów wymiany informacji, których mowa w art. 7. [Popr. 24]

Artykuł 9

Wyznaczenie organów centralnych

1.   Każde państwo członkowskie wyznacza co najmniej jeden organ centralny.

2.   W przypadku wyznaczenia więcej niż jednego organu centralnego państwo członkowskie wyznacza organ centralny, do którego można kierować wszelkie informacje do przekazania właściwemu organowi centralnemu w tym państwie członkowskim.

3.   Państwa członkowskie informują Komisję o wyznaczeniu jednego organu centralnego lub większej ich liczby oraz przekazują jej szczegółowe dane kontaktowe takich organów zgodnie z art. 20. [Popr. 25]

Artykuł 10

Funkcje organów centralnych

1.   Organy centralne zapewniają wsparcie w związku z wnioskami o udzielenie informacji na mocy art. 7, w szczególności:

a)   przekazują i otrzymują takie wnioski;

b)   zapewniają wszelkie konieczne informacje w odniesieniu do tych wniosków.

2.   Organy centralne podejmują wszelkie inne środki konieczne do ułatwienia stosowania niniejszego rozporządzenia, w szczególności:

a)   wymieniają najlepsze praktyki w zakresie przyjmowania dokumentów urzędowych pomiędzy państwami członkowskimi;

b)   zapewniają i regularnie aktualizują najlepsze praktyki w zakresie zapobiegania nadużywaniu dokumentów urzędowych, kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem i tłumaczeń uwierzytelnionych;

c)   zapewniają i regularnie aktualizują najlepsze praktyki w zakresie promowania stosowania elektronicznych wersji dokumentów urzędowych;

d)   ustanawiają wzory dokumentów urzędowych za pomocą repozytorium w systemie wymiany informacji na rynku wewnętrznym.

3.   Na potrzeby ust. 2 wykorzystuje się europejską sieć sądową w sprawach cywilnych i handlowych ustanowioną decyzją 2001/470/WE.

Rozdział IV

Wielojęzyczne formularze standardowe UE

Artykuł 11

Wielojęzyczne formularze standardowe UE dotyczące narodzin, zgonu, związku małżeńskiego, zarejestrowanego związku partnerskiego oraz faktów prawnych i statusu prawnego i reprezentacji spółki lub innego przedsiębiorstwa osób fizycznych lub prawnych

Niniejszym ustanawia się wielojęzyczne formularze standardowe UE dotyczące narodzin, zgonu, związku małżeńskiego, zarejestrowanego związku partnerskiego oraz faktów prawnych i statusu prawnego i reprezentacji spółki lub innego przedsiębiorstwa osób fizycznych lub prawnych . [Popr. 26]

Wielojęzyczne formularze standardowe UE są określone w załącznikach.

Artykuł 12

Wydawanie wielojęzycznych formularzy standardowych UE

1.   Organy państwa członkowskiego udostępniają wielojęzyczne formularze standardowe UE obywatelom i spółkom lub innym przedsiębiorstwom jako alternatywę dla równorzędnych dokumentów urzędowych obowiązujących w danym państwie członkowskim.

2.   Wielojęzyczne formularze standardowe UE wydaje się na wniosek obywateli i spółek lub przedsiębiorstw uprawnionych do otrzymania równorzędnych dokumentów urzędowych obowiązujących w wydającym państwie członkowskim i na takich samych warunkach. Opłata za wydanie formularza standardowego UE nie może być wyższa niż opłata za wydanie równorzędnego dokumentu urzędowego obowiązującego w państwie członkowskim. [Popr. 27]

3.   Organy państwa członkowskiego wydają wielojęzyczne formularze standardowe UE, jeżeli w tym państwie członkowskim obowiązuje równorzędny dokument urzędowy istnieje organ, który jest w stanie potwierdzić poprawność danych informacji . Wielojęzyczne formularze standardowe UE wydaje się niezależnie od nazwy równorzędnych dokumentów urzędowych w danym państwie członkowskim. [Popr. 28]

3a.   Państwa członkowskie informują Komisję, jaki organ jest odpowiedzialny za wydawanie poszczególnych wielojęzycznych unijnych formularzy standardowych. W stosownych przypadkach państwa członkowskie informują Komisję, jakie formularze nie mogą być wydawane zgodnie z ust. 3. Informują Komisję bezzwłocznie o wszelkich późniejszych zmianach w odniesieniu do tych informacji.

Komisja, w odpowiedni sposób, przekazuje otrzymane informacje do wiadomości publicznej. [Popr. 29]

4.   Wielojęzyczne formularze standardowe UE zawierają datę wydania oraz podpis i pieczęć organu wydającego.

Artykuł 13

Wytyczne dotyczące stosowania wielojęzycznych formularzy standardowych UE

Komisja opracowuje szczegółowe wytyczne dotyczące stosowania wielojęzycznych formularzy standardowych UE i nawiązuje w tym celu współpracę z organami krajowych w sposób, o którym mowa w art. 10.

Artykuł 14

Elektroniczne wersje wielojęzycznych formularzy standardowych UE

Komisja opracowuje elektroniczne wersje wielojęzycznych formularzy standardowych UE lub inne formaty odpowiednie do wymiany drogą elektroniczną.

Artykuł 15

Stosowanie i przyjmowanie wielojęzycznych formularzy standardowych UE

1.   Wielojęzyczne formularze standardowe UE mają taką samą formalną wartość dowodową jak równorzędne dokumenty urzędowe wydawane przez organy wydającego państwa członkowskiego.

2.   Niezależnie od przepisów ust. 1 wielojęzyczne formularze standardowe UE nie powodują skutków prawnych, jeżeli chodzi o uznawanie ich treści, w przypadku przedstawienia w innym państwie członkowskim niż państwo członkowskie, w którym je wydano. [Popr. 30]

3.   Organy państw członkowskich przyjmują wielojęzyczne formularze standardowe UE, w przypadku gdy są one przedstawione bez dopełnienia legalizacji lub podobnej formalności tłumaczenia ich treści . [Popr. 31]

4.   Stosowanie wielojęzycznych formularzy standardowych UE nie jest obowiązkowe i nie narusza równorzędnych dokumentów urzędowych wydawanych przez organy wydającego państwa członkowskiego lub innych dokumentów urzędowych bądź środków dowodowych.

Rozdział V

Związki z innymi instrumentami

Artykuł 16

Związki z innymi instrumentami prawa Unii

1.   Niniejsze rozporządzenie nie narusza stosowania prawa Unii, które w odniesieniu do poszczególnych obszarów zawiera szczegółowe przepisy dotyczące legalizacji, podobnej formalności apostille i innych formalności, lecz je uzupełnia . [Popr. 32]

2.   Niniejsze rozporządzenie nie narusza także stosowania prawa Unii dotyczącego podpisów elektronicznych i identyfikacji elektronicznej.

3.   Niniejsze rozporządzenie nie narusza stosowania innych systemów współpracy administracyjnej ustanowionych prawem Unii, które przewidują wymianę informacji między państwami członkowskimi w określonych dziedzinach.

Artykuł 17

Zmiana rozporządzenia (UE) nr 1024/2012

W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 1024/2012 dodaje się następujący pkt 6:"

„6. Rozporządzenie (UE) nr .../2014* Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ...(7) w sprawie promowania swobodnego przepływu obywateli i przedsiębiorstw poprzez uproszczenie przyjmowania określonych dokumentów urzędowych w Unii Europejskiej i zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1024/2012: art. 7.”

"

_____________

*   Dz.U. L […] z […], s. […].(8) + ”.

Artykuł 18

Związki z istniejącymi konwencjami międzynarodowymi

1.   Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na stosowanie konwencji międzynarodowych, których co najmniej jedno państwo członkowskie jest stroną w momencie przyjęcia niniejszego rozporządzenia i które dotyczą kwestii objętych niniejszym rozporządzeniem.

2.   Niezależnie od przepisów ust. 1 niniejsze rozporządzenie ma w stosunkach między państwami członkowskimi pierwszeństwo przed konwencjami zawartymi wyłącznie pomiędzy nimi w takim zakresie, w jakim dotyczą one spraw regulowanych przepisami niniejszego rozporządzenia.

Rozdział VI

Postanowienia ogólne i końcowe

Artykuł 19

Ochrona danych

Wymiana i przekazywanie informacji oraz dokumentów przez państwa członkowskie na mocy niniejszego rozporządzenia służy szczególnemu celowi polegającemu na umożliwieniu weryfikacji autentyczności dokumentów urzędowych przez organy za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym i wyłącznie w zakresie ich kompetencji w każdym indywidualnym przypadku.

Artykuł 20

Informacje dotyczące organów centralnych i szczegółowe dane kontaktowe

1.   Do dnia …(9) państwa członkowskie informują Komisję o wyznaczeniu jednego organu centralnego lub większej ich liczby oraz przekazują szczegółowe dane kontaktowe takich organów, o których mowa w art. 9 ust 3 . Państwa członkowskie informują Komisję o wszelkich późniejszych zmianach dotyczących tych informacji. [Popr. 33]

2.   Komisja udostępnia wszystkie informacje, o których mowa w ust. 1, za pomocą odpowiednich środków, w szczególności za pośrednictwem europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych.

Artykuł 21

Przegląd

1.   Do dnia …(10) , a następnie najpóźniej co trzy lata, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu sprawozdanie ze stosowania niniejszego rozporządzenia, zawierające ocenę wszelkich praktycznych doświadczeń związanych ze współpracą między organami centralnymi. Sprawozdanie zawiera również ocenę konieczności

a)   rozszerzenia zakresu niniejszego rozporządzenia na dodatkowe dokumenty urzędowe dotyczące innych kategorii niż opisane w art. 3 ust .1 lit. a)–l) ; [Popr. 34]

b)   ustanowienia dodatkowych wielojęzycznych formularzy standardowych UE dotyczących pochodzenia dziecka, adopcji, miejsca pobytu, obywatelstwa i narodowości, nieruchomości, praw własności intelektualnej oraz braku wpisu w rejestrze karnym ; [Popr. 35]

c)   w przypadku rozszerzenia zakresu, o którym mowa w lit. a) – ustanowienia wielojęzycznych formularzy standardowych UE dotyczących pozostałych kategorii dokumentów urzędowych usunięcie odstępstwa przewidzianego w artykule 6 ustęp 1 lit. a) . [Popr. 36]

2.   W stosownych przypadkach do sprawozdania dołącza się wnioski o dostosowania, w szczególności dotyczące rozszerzenia zakresu niniejszego rozporządzenia na dokumenty urzędowe dotyczące nowych kategorii, o których mowa w ust. 1 lit. a), lub ustanowienia nowych wielojęzycznych formularzy standardowych UE bądź modyfikacji istniejących, o których mowa w ust. 1 lit. b) i c).

Artykuł 22

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Rozporządzenie obowiązuje od dnia …(11) , z wyjątkiem art. 20, który obowiązuje od dnia …(12) * .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w...

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

Załącznik I

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY

UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY

NARODZIN

Artykuł 11 rozporządzenia (UE) [Add number and title of this Regulation]

p0000001.png

p0000002.png

Uwaga prawna: Niniejszy wielojęzyczny standardowy formularz UE udostępniają organy wydającego państwa członkowskiego i może on zostać wydany na stosowny wniosek zamiast równorzędnego dokumentu urzędowego istniejącego w danym państwie członkowskim. Formularz ten pozostaje bez wpływu na stosowanie równoważnego krajowego dokumentu urzędowego sporządzonego przez organy wydającego państwa członkowskiego. Formularz ma taką samą formalną wartość dowodową jak równorzędny dokument krajowy wydającego państwa członkowskiego i stosuje się go bez uszczerbku dla prawa materialnego państw członkowskich dotyczącego narodzin.

SYMBOLS / SYMBOLES / ZEICHEN / СИМВОЛИ / SÍMBOLOS / SYMBOLY / SYMBOLER / SÜMBOLID / ΣΥΜΒΟΛΑ / NODA / SIMBOLI / SIMBOLI / APZĪMĒJUMI / SIMBOLIAI / JELMAGYARÁZAT / SIMBOLI / AFKORTINGEN / SKRÓT / SÍMBOLOS / SIMBOLURI / SYMBOLY / KRATICE / SYMBOLIT / FÖRKLARINGAR

—   Dz: Dzień / Day / Jour / Tag / ден / Día / Den / Dag / Päev / Ημέρα / Lá / Dan / Giorno / diena / diena / Nap / Jum / dag / Dia / Ziua / Deň / Dan / Päivä / Dag

—   Mi: Miesiąc / Month / Mois / Monat / месец / Mes / Měsíc / Måned / Kuu / Μήνας / Mí / Mjesec / Mese / mēnesis / mėnuo / Hónap / Xahar / maand / Mês / Luna / Mesiac / Mesec / Kuukausi / Månad

—   Ro: Rok / Year / Année / Jahr / година / Año / Rok / År / Aasta / Έτος / Bliain / Godina / Anno / gads / metai / Év / Sena / jaar / Ano / Anul / Rok / Leto / Vuosi / År

—   M: Mężczyzna / Masculine / Masculin / Männlich / мъжки / Masculino / Mužské / Mand / Mees / Άρρεν / Fireann / Muško / Maschile / Vīrietis / Vyras / Férfi / Maskil / man / Masculino / Masculin / Muž / Moški / Mies / Manligt

—   K: Kobieta / Feminine / Féminin / Weiblich / женски / Femenino / Ženské / Kvinde / Naine / Θήλυ / Baineann / Žensko / Femminile / Sieviete / Moteris / Nő / Femminil / vrouw / Feminino / Feminin / Žena / Ženska / Nainen / Kvinnligt

—   Zw. mał.: Związek małżeński / Marriage / Mariage / Eheschlieβung / брак / Matrimonio / Manželství / Gift / Abielu / Γάμος / Pósadh / Brak / Matrimonio / Laulība / Santuoka / Házasság / Żwieġ / huwelijk / Casamento / Căsătorie / Manželstvo / Zakonska zveza / Avioliitto / Giftermål

—   Zw. part.: Zarejestrowany związek partnerski / Registered Partnership / Partenariat enregistré / Eingetragene Partnerschaft / регистрирано партньорство / Unión registrada / Registrované partnerství / Registreret partnerskab / Registreeritud partnerlus / Καταχωρισμένη συμβίωση / Páirtnéireacht Chláraithe / Registrirano partnerstvo / Unione registrata / Reģistrētas partnerattiecības / Registruota partnerystė / Bejegyzett élettársi kapcsolat / Unjoni Rreġistrata / geregistreerd partnerschap / Parceria registada / Parteneriat înregistrat / Registrované partnerstvo / Registrirana partnerska skupnost / Rekisteröity parisuhde / Registrerat partnerskap

—   Sep. pr.: Separacja prawna / Legal separation / Séparation de corps / Trennung ohne Auflösung des Ehebandes / законна раздяла / Separación judicial / Rozluka / Separeret / Lahuselu / Δικαστικός χωρισμός / Scaradh Dlíthiúil / Zakonska rastava / Separazione personale / Laulāto atšķiršana / Gyvenimas skyrium (separacija) / Különválás / Separazzjoni legali / scheiding van tafel en bed / Separação legal / Separare de drept / Súdna rozluka / Prenehanje življenjske skupnosti / Asumusero / Hemskillnad

—   Ro: Rozwód / Divorce / Divorce / Scheidung / развод / Divorcio / Rozvod / Skilt / Lahutus / Διαζύγιο / Colscaradh / Razvod / Divorzio / Laulības šķiršana / Santuokos nutraukimas / Házasság felbontása / Divorzju / echtscheiding / Divórcio / Divorț / Rozvod / Razveza zakonske zveze / Avioero / Skilsmässa

—   An: Anulowanie / Annulment / Annulation / Nichtigerklärung / унищожаване / Anulación / Zrušení / Ophævelse af ægteskab / Tühistamine / Ακύρωση / Neamhniú pósta / Poništenje / Annullamento / Laulības atzīšana par neesošu / Pripažinimas negaliojančia / Érvénytelenítés / Annullament / nietigverklaring / Anulação / Anulare / Anulovanie / Razveljavitev zakonske zveze / Mitätöinti / Annullering

—   Z: Zgon / Death / Décès / Tod / смърт / Defunción / Úmrtí / Død / Surm / Θάνατος / Bás / Smrt / Decesso / Nāve / Mirtis / Halál / Mewt / overlijden / Óbito / Deces / Úmrtie / Smrt / Kuolema / Dödsfall

—   Z. wsp-a: Zgon współmałżonka / Death of the husband / Décès du mari / Tod des Ehemanns / смърт на съпруга / Defunción del esposo / Úmrtí manžela / Ægtefælles (mand) død / Abikaasa surm (M) / Θάνατος του συζύγου / Bás an fhir chéile / Smrt supruga / Decesso del marito / Vīra nāve / Vyro mirtis / Férj halála / : Mewt tar-raġel / overlijden van echtgenoot / Óbito do cônjuge masculino / Decesul soțului / Úmrtie manžela / Smrt moža / Aviomiehen kuolema / Makes dödsfall

—   Z. wsp-i: Zgon współmałżonki / Death of the Wife / Décès de la femme / Tod der Ehefrau / смърт на съпругата / Defunción de la esposa / Úmrtí manželky / Ægtefælles (kone) død / Abikaasa surm (F) / Θάνατος της συζύγου / Bás na mná céile / Smrt supruge / Decesso della moglie / Sievas nāve / žmonos mirtis / Feleség halála / Mewt tal-mara / overlijden van echtgenote / Óbito do cônjuge feminino / Decesul soției / Úmrtie manželky / Smrt žene / Vaimon kuolema / Makas dödsfall

1

État membre / Mitgliedstaat / ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА / ESTADO MIEMBRO / ČLENSKÝ STÁ / MEDLEMSSTAT / LIIKMESRIIK / ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ / BALLSTÁT / DRŽAVA ČLANICA / STATO MEMBRO / DALĪBVALSTS / VALSTYBĖ NARĖ / TAGÁLLAM / STAT MEMBRU / LIDSTAAT / ESTADO-MEMBRO / STATUL MEMBRU / ČLENSKÝ ŠTÁT / DRŽAVA ČLANICA / JÄSENVALTIO / MEDLEMSSTAT

2

autorité de délivrance / Ausstellungsbehörde / ИЗДАВАЩ ОРГАН / AUTORIDAD EXPEDIDORA / VYDÁVAJÍCÍ ORGÁN / UDSTEDENDE MYNDIGHED / VÄLJAANDJA ASUTUS / ΑΡΧΗ ΕΚΔΟΣΗΣ / ÚDARÁS EISIÚNA / NADLEŽNO TIJELO ZA IZDAVANJE / AUTORITÀ DI RILASCIO / IZSNIEDZĒJA IESTĀDE / IŠDUODANTI INSTITUCIJA / KIÁLLÍTÓ HATÓSÁG / AWTORITÀ KOMPETENTI / AUTORITEIT VAN AFGIFTE / AUTORIDADE DE EMISSÃO / AUTORITATEA EMITENTĂ / VYDÁVAJÚCI ORGÁN / ORGAN IZDAJATELJ / ANTAVA VIRANOMAINEN / UTFÄRDANDE MYNDIGHET

3

Formulaire type multilingue de l'UE concernant la naissance / Mehrsprachiges EU-Formular - Geburt / МНОГОЕЗИЧНО СТАНДАРТНО УДОСТОВЕРЕНИЕ НА ЕС ЗА РАЖДАНЕ / FOIRM CHAIGHDEÁNACH ILTEANGACH AN AE MAIDIR LE BREITH / IMPRESO ESTÁNDAR MULTILINGÜE DE LA UE RELATIVO AL NACIMIENTO / VÍCEJAZYČNÝ STANDARDNÍ FORMULÁŘ EU PRO NAROZENÍ / FLERSPROGET EU-STANDARDFØDSELSATTEST / ELi MITMEKEELNE STANDARDVORM SÜNNI KOHTA / ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΤΗΣ ΕΕ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ / VIŠEJEZIČNI STANDARDNI OBRAZAC EU-a – RODNI LIST / MODULO STANDARD MULTILINGUE DELL'UE RELATIVO ALLA NASCITA / ES DAUDZVALODU STANDARTA VEIDLAPA ATTIECĪBĀ UZ DZIMŠANAS FAKTU / ES DAUGIAKALBĖ STANDARTINĖ FORMA DĖL GIMIMO / TÖBBNYELVŰ UNIÓS FORMANYOMTATVÁNY SZÜLETÉS TEKINTETÉBEN / FORMOLA MULTILINGWA STANDARD TAL-UE DWAR IT-TWELID / MEERTALIG EU-MODELFORMULIER BETREFFENDE GEBOORTE / FORMULÁRIO MULTILINGUE DA UE RELATIVO AO NASCIMENTO / FORMULAR STANDARD MULTILINGV AL UE PRIVIND NAŞTEREA / ŠTANDARDNÝ VIACJAZYČNÝ FORMULÁR EÚ TÝKAJÚCI SA NARODENIA / STANDARDNI VEČJEZIČNI OBRAZEC EU V ZVEZI Z ROJSTVOM / EU:N MONIKIELINEN VAKIOLOMAKE – SYNTYMÄ / FLERSPRÅKIGT EU-STANDARDFORMULÄR RÖRANDE FÖDELSE

4

Date et lieu de naissance / Tag und Ort der Geburt / ДАТА И МЯСТО НА РАЖДАНЕ / FECHA Y LUGAR DE NACIMIENTO / DATUM A MÍSTO NAROZENÍ / FØDSELSDATO OG -STED / SÜNNIAEG JA –KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ / DÁTA AGUS IONAD BREITHE / DATUM I MJESTO ROĐENJA / DATA E LUOGO DI NASCITA / DZIMŠANAS DATUMS UN VIETA / GIMIMO DATA IR VIETA / SZÜLETÉS IDEJE ÉS HELYE / POST U DATA TAT-TWELID / GEBOORTEPLAATS EN –DATUM / DATA E LOCAL DE NASCIMENTO / DATA ŞI LOCUL NAŞTERII / DÁTUM A MIESTO NARODENIA / DATUM IN KRAJ ROJSTVA / SYNTYMÄAIKA JA –PAIKKA / FÖDELSEDATUM OCH FÖDELSEORT

5

Nom / Name / ФАМИЛНО ИМЕ / APELLIDO(S) / PŘÍJMENÍ / EFTERNAVN / PEREKONNANIMI / ΕΠΩΝΥΜΟ / SLOINNE / PREZIME / COGNOME / UZVĀRDS / PAVARDĖ / CSALÁDI NÉV / KUNJOM / NAAM / APELIDO / NUME / PRIEZVISKO / PRIIMEK / SUKUNIMI / EFTERNAMN

6

Prénom(s) / Vorname(n) / СОБСТВЕНО ИМЕ / NOMBRE(S) / JMÉNO (JMÉNA) / FORNAVN/-E / EESNIMED / ΟΝΟΜΑ / CÉADAINM(NEACHA) / IME(NA) / NOME/I / VĀRDS(-I) / VARDAS (-AI) / UTÓNÉV (UTÓNEVEK) / ISEM (ISMIJIET) / VOORNAMEN / NOME PRÓPRIO / PRENUME / MENO(Á) / IME(NA) / ETUNIMET / FÖRNAMN

7

Sexe / Geschlecht / ПОЛ / SEXO / POHLAVÍ / KØN / SUGU / ΦΥΛΟ / GNÉAS / SPOL / SESSO / DZIMUMS / LYTIS / NEM / SESS / GESLACHT / SEXO / SEX / POHLAVIE / SPOL / SUKUPUOLI / KÖN

8

Père / Vater / БАЩА / PADRE / OTEC / FAR / ISA / ΠΑΤΕΡΑΣ / ATHAIR / OTAC / PADRE / TĒVS / TĖVAS / APA / MISSIER / VADER / PAI / TATĂL / OTEC / OČE / ISÄ / FADER

9

Mère / Mutter / МАЙКА / MADRE / MATKA / MOR/ EMA / ΜΗΤΕΡΑ / MÁTHAIR / MAJKA / MADRE / MĀTE / MOTINA / ANYA / OMM / MOEDER / MÃE / MAMA / MATKA / MATI / ÄITI / MODER

10

Autres INFORMATIONS FIGURANT DANS l'acte / Andere Angaben aus dem Eintrag / ДРУГИ БЕЛЕЖКИ ВЪВ ВРЪЗКА С РЕГИСТРАЦИЯТА / OTROS DATOS DEL REGISTRO / DALŠÍ ÚDAJE O ZÁPISU / ANDRE BEMÆRKNINGER TIL REGISTRERINGEN / MUU TEAVE / ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ / SONRAÍ EILE A BHAINEANN LEIS AN gCLÁRÚCHÁN / OSTALE INFORMACIJE ZA PRIJAVU / ALTRI ELEMENTI PARTICOLARI DELLA REGISTRAZIONE / CITAS ZIŅAS PAR REĢISTRĀCIJU / KITI REGISTRACIJOS DUOMENYS / EGYÉB ANYAKÖNYVI ADATOK / PARTIKOLARITAJIET OĦRA TAR-REĠISTRAZZJONI / ANDERE BIJZONDERHEDEN VAN DE REGISTRATIE / OUTROS ELEMENTOS PARTICULARES DO REGISTO / ALTE CARACTERISTICI PRIVIND ÎNREGISTRAREA / INÉ OSOBITNÉ ÚDAJE V SÚVISLOSTI S REGISTRÁCIOU / DRUGE POSEBNOSTI PRIJAVE / MUITA REKISTERÖINTIIN LIITTYVIÄ SEIKKOJA / ANDRA UPPGIFTER I REGISTRERINGEN

11

Date de délivrance, signature, sceau / Tag der Ausstellung, Unterschrift, Siegel / ДАТА НА ИЗДАВАНЕ, ПОДПИС, ПЕЧАТ / FECHA DE EXPEDICIÓN, FIRMA Y SELLO / DATUM VYDÁNÍ, PODPIS, RAZÍTKO / UDSTEDELSESDATO, UNDERSKRIFT, STEMPEL / VÄLJAANDMISE KUUPÄEV, ALLKIRI, PITSER / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ, ΥΠΟΓΡΑΦΗ, ΣΦΡΑΓΙΔΑ / DÁTA EISIÚNA, SÍNIÚ, SÉALA / DATUM IZDAVANJA, POTPIS, PEČAT / DATA DI RILASCIO, FIRMA, TIMBRO / IZSNIEGŠANAS DATUMS, PARAKSTS, ZĪMOGS / IŠDAVIMO DATA, PARAŠAS, ANTSPAUDAS / KIÁLLÍTÁS DÁTUMA, ALÁÍRÁS, PECSÉT / DATA TAL-ĦRUĠ, FIRMA, TIMBRU / DATUM VAN AFGIFTE, HANDTEKENING, STEMPEL / DATA DE EMISSÃO, ASSINATURA, SELO / DATA ELIBERĂRII, SEMNĂTURA, ŞTAMPILA / DÁTUM VYDANIA, PODPIS, PEČIATKA / DATUM IZDAJE, PODPIS, ŽIG / ANTAMISPÄIVÄ, ALLEKIRJOITUS, SINETTI / UTFÄRDANDEDATUM, UNDERSKRIFT, STÄMPEL

Załącznik Ia

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY

NAZWISKA

Artykuł 11 rozporządzenia (UE) nr [wstawić numer rozporządzenia]

 

p0000003.png

1

PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE:

2

ORGAN WYDAJĄCY

3

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY NAZWISKA

4

NAZWISKO

5

IMIĘ (IMIONA)

6

DATA I MIEJSCE URODZENIA Dz Mi Ro

|_|_| |_|_| |_|_|_|_|

7

PŁEĆ

8

DATA WYDANIA, Dz Mi Ro

PODPIS, PIECZĘĆ |_|_| |_|_| |_|_|_|_|

Uwaga prawna: Niniejszy wielojęzyczny standardowy formularz UE udostępniają organy wydającego państwa członkowskiego i może on zostać wydany na stosowny wniosek zamiast równorzędnego dokumentu urzędowego istniejącego w danym państwie członkowskim. Formularz ten pozostaje bez wpływu na stosowanie równoważnego krajowego dokumentu urzędowego sporządzonego przez organy wydającego państwa członkowskiego. Formularz ma taką samą formalną wartość dowodową jak równorzędny dokument krajowy wydającego państwa członkowskiego i stosuje się go bez uszczerbku dla prawa materialnego państw członkowskich dotyczącego miejsca zamieszkania.

SYMBOLS / SYMBOLES / ZEICHEN / СИМВОЛИ / SÍMBOLOS / SYMBOLY / SYMBOLER / SÜMBOLID / ΣΥΜΒΟΛΑ / NODA / SIMBOLI / SIMBOLI / APZĪMĒJUMI / SIMBOLIAI / JELMAGYARÁZAT / SIMBOLI / AFKORTINGEN / SKRÓT / SÍMBOLOS / SIMBOLURI / SYMBOLY / KRATICE / SYMBOLIT/ FÖRKLARINGAR

—   Da: Day / Jour / Tag / ден / Día / Den / Dag / Päev / Ημέρα / Lá / Dan / Giorno / diena / diena / Nap / Jum / dag / dzień / Dia / Ziua / Deň / Dan / Päivä / Dag

—   Mo: Month / Mois / Monat / месец / Mes / Měsíc / Måned / Kuu / Μήνας / Mí / Mjesec / Mese / mēnesis / mėnuo / Hónap / Xahar / maand / miesiąc / Mês / Luna / Mesiac / Mesec / Kuukausi / Månad

—   Ye: Year / Année / Jahr / година / Año / Rok / År / Aasta / Έτος / Bliain / Godina / Anno / gads / metai / Év / Sena / jaar/ rok / Ano / Anul / Rok / Leto / Vuosi / År

—   M: Masculine / Masculin / Männlich / мъжки / Masculino / Mužské / Mand / Mees / Άρρεν / Fireann / Muško / Maschile / Vīrietis / Vyras / Férfi / Maskil / man / mężczyzna / Masculino / Masculin / Muž / Moški / Mies / Manligt

—   F: Feminine / Féminin / Weiblich / женски / Femenino / Ženské / Kvinde / Naine / Θήλυ / Baineann / Žensko / Femminile / Sieviete / Moteris / Nő / Femminil / vrouw / kobieta / Feminino / Feminin / Žena / Ženska / Nainen / Kvinnligt

1

ÉTAT MEMBRE / MITGLIEDSTAAT / ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА / ESTADO MIEMBRO / ČLENSKÝ STÁT / MEDLEMSSTAT / LIIKMESRIIK / ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ / BALLSTÁT / DRŽAVA ČLANICA / STATO MEMBRO / DALĪBVALSTS / VALSTYBĖ NARĖ / TAGÁLLAM / STAT MEMBRU / LIDSTAAT / PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE / ESTADO-MEMBRO / STATUL MEMBRU / ČLENSKÝ ŠTÁT / DRŽAVA ČLANICA / JÄSENVALTIO / MEDLEMSSTAT

2

AUTORITÉ DE DÉLIVRANCE / AUSSTELLUNGSBEHÖRDE/ ИЗДАВАЩ ОРГАН / AUTORIDAD EXPEDIDORA / VYDÁVAJÍCÍ ORGÁN / UDSTEDENDE MYNDIGHED / VÄLJAANDJA ASUTUS / ΑΡΧΗ ΕΚΔΟΣΗΣ / ÚDARÁS EISIÚNA / NADLEŽNO TIJELO ZA IZDAVANJE / AUTORITÀ DI RILASCIO / IZSNIEDZĒJA IESTĀDE / IŠDUODANTI INSTITUCIJA / KIÁLLÍTÓ HATÓSÁG / AWTORITÀ KOMPETENTI / AUTORITEIT VAN AFGIFTE / ORGAN WYDAJĄCY / AUTORIDADE DE EMISSÃO / AUTORITATEA EMITENTĂ / VYDÁVAJÚCI ORGÁN / ORGAN IZDAJATELJ / ANTAVA VIRANOMAINEN / UTFÄRDANDE MYNDIGHET

3

Formulaire type multilingue de l'UE relatif au nom / MEHRSPRACHIGES EU-FORMULAR - NAME / МНОГОЕЗИЧНО СТАНДАРТНО УДОСТОВЕРЕНИЕ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ ЗА ИМЕ / UE FORMULARIO NORMALIZADO MULTILINGÜE RELATIVO AL NOMBRE / VÍCEJAZYČNÝ STANDARDNÍ FORMULÁŘ EU TÝKAJÍCÍ SE JMÉNA / FLERSPROGET EU-STANDARDFORMULAR VEDRØRENDE NAVN / NIME PUUDUTAV MITMEKEELNE ELI STANDARDVORM / ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΕΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ / FOIRM CHAIGHDEÁNACH ILTEANGACH AE MAIDIR LE HAINM / VIŠEJEZIČNI STANDARDNI OBRAZAC EUROPSKE UNIJE – IME / MODULO STANDARD MULTILINGUE DELL'UNIONE EUROPEA RELATIVO AL NOME / ES DAUGIAKALBĖ STANDARTINĖ FORMA DĖL VARDO/PAVARDĖS / EIROPAS SAVIENĪBAS DAUDZVALODU STANDARTA VEIDLAPA ATTIECĪBĀ UZ VĀRDU / TÖBBNYELVŰ EURÓPAI UNIÓS FORMANYOMTATVÁNY NÉV TEKINTETÉBEN / FORMOLA STANDARD MULTILINGWALI TAL-UE DWAR L-ISEM / MEERTALIG MODELFORMULIER VAN DE EUROPESE UNIE BETREFFENDE NAAM / WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UE DOTYCZĄCY NAZWISKA / FORMULÁRIO MULTILINGUE NORMALIZADO DA UE RELATIVO AO NOME / FORMULAR STANDARD MULTILINGV AL UE PRIVIND NUMELE / ŠTANDARDNÝ VIACJAZYČNÝ FORMULÁR EÚ TÝKAJÚCI SA MENA / VEČJEZIČNI STANDARDNI OBRAZEC EU O IMENU / EU:N MONIKIELINEN VAKIOLOMAKE – NIMI / FLERSPRÅKIGT EU-STANDARDFORMULÄR RÖRANDE NAMN

4

NOM / NAME / ФАМИЛНО ИМЕ / APELLIDO(S) / PŘÍJMENÍ / EFTERNAVN / PEREKONNANIMI / ΕΠΩΝΥΜΟ / SLOINNE / PREZIME / COGNOME / UZVĀRDS / PAVARDĖ / CSALÁDI NÉV / KUNJOM / NAAM / NAZWISKO / APELIDO / NUME / PRIEZVISKO / PRIIMEK / SUKUNIMI / EFTERNAMN

5

PRÉNOM(S) / VORNAME(N) / СОБСТВЕНО ИМЕ / NOMBRE(S) / JMÉNO (JMÉNA) / FORNAVN/-E / EESNIMED / ΟΝΟΜΑ / CÉADAINM(NEACHA) / IME(NA) / NOME/I / VĀRDS(-I) / VARDAS (-AI) / UTÓNÉV (UTÓNEVEK) / ISEM (ISMIJIET) / VOORNAMEN / IMIĘ (IMIONA) / NOME PRÓPRIO / PRENUME / MENO(Á) / IME(NA) / ETUNIMET / FÖRNAMN

6

DATE ET LIEU DE NAISSANCE / TAG UND ORT DER GEBURT / ДАТА И МЯСТО НА РАЖДАНЕ / FECHA Y LUGAR DE NACIMIENTO / DATUM A MÍSTO NAROZENÍ / FØDSELSDATO OG -STED / SÜNNIAEG JA –KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ / DÁTA AGUS IONAD BREITHE / DATUM I MJESTO ROĐENJA / DATA E LUOGO DI NASCITA / DZIMŠANAS DATUMS UN VIETA / GIMIMO DATA IR VIETA / SZÜLETÉS IDEJE ÉS HELYE / POST U DATA TAT-TWELID / GEBOORTEPLAATS EN –DATUM / DATA I MIEJSCE URODZENIA / DATA E LOCAL DE NASCIMENTO / DATA ŞI LOCUL NAŞTERII / DÁTUM A MIESTO NARODENIA / DATUM IN KRAJ ROJSTVA / SYNTYMÄAIKA JA –PAIKKA / FÖDELSEDATUM OCH FÖDELSEORT

7

SEXE / GESCHLECHT / ПОЛ / SEXO / POHLAVÍ / KØN / SUGU / ΦΥΛΟ / GNÉAS / SPOL / SESSO / DZIMUMS / LYTIS / NEM / SESS / GESLACHT / PŁEĆ / SEXO / SEX / POHLAVIE / SPOL / SUKUPUOLI / KÖN

8

DATE DE DÉLIVRANCE, SIGNATURE, SCEAU / TAG DER AUSSTELLUNG, UNTERSCHRIFT, SIEGEL / ДАТА НА ИЗДАВАНЕ, ПОДПИС, ПЕЧАТ / FECHA DE EXPEDICIÓN, FIRMA Y SELLO / DATUM VYDÁNÍ, PODPIS, RAZÍTKO / UDSTEDELSESDATO, UNDERSKRIFT, STEMPEL / VÄLJAANDMISE KUUPÄEV, ALLKIRI, PITSER / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ, ΥΠΟΓΡΑΦΗ, ΣΦΡΑΓΙΔΑ / DÁTA EISIÚNA, SÍNIÚ, SÉALA / DATUM IZDAVANJA, POTPIS, PEČAT / DATA DI RILASCIO, FIRMA, TIMBRO / IZSNIEGŠANAS DATUMS, PARAKSTS, ZĪMOGS / IŠDAVIMO DATA, PARAŠAS, ANTSPAUDAS / KIÁLLÍTÁS DÁTUMA, ALÁÍRÁS, PECSÉT / DATA TAL-ĦRUĠ, FIRMA, TIMBRU / DATUM VAN AFGIFTE, HANDTEKENING, STEMPEL / DATA WYDANIA, PODPIS, PIECZĘĆ / DATA DE EMISSÃO, ASSINATURA, SELO / DATA ELIBERĂRII, SEMNĂTURA, ŞTAMPILA / DÁTUM VYDANIA, PODPIS, PEČIATKA / DATUM IZDAJE, PODPIS, ŽIG / ANTAMISPÄIVÄ, ALLEKIRJOITUS, SINETTI / UTFÄRDANDEDATUM, UNDERSKRIFT, STÄMPEL

[Popr. 37]

Załącznik Ib

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY RODZICÓW

Artykuł 11 rozporządzenia (UE) nr [wstawić numer rozporządzenia]

 

p0000004.png

1

PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE:

2

ORGAN WYDAJĄCY

3

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY RODZICÓW

4

NAZWISKO

5

IMIĘ (IMIONA)

6

DATA I MIEJSCE URODZENIA Dz Mi Ro

|_|_| |_|_| |_|_|_|_|

7

PŁEĆ

8

PRZYSPOSABIAJĄCY 1

9

PRZYSPOSABIAJĄCY 2

4

NAZWISKO

5

IMIĘ (IMIONA)

10

DATA WYDANIA, Dz Mi Ro

PODPIS, PIECZĘĆ |_|_| |_|_| |_|_|_|_|

Uwaga prawna: Niniejszy wielojęzyczny standardowy formularz UE udostępniają organy wydającego państwa członkowskiego i może on zostać wydany na stosowny wniosek zamiast równorzędnego dokumentu urzędowego istniejącego w danym państwie członkowskim. Formularz ten pozostaje bez wpływu na stosowanie równoważnego krajowego dokumentu urzędowego sporządzonego przez organy wydającego państwa członkowskiego. Formularz ma taką samą formalną wartość dowodową jak równorzędny dokument krajowy wydającego państwa członkowskiego i stosuje się go bez uszczerbku dla prawa materialnego państw członkowskich dotyczącego miejsca zamieszkania.

SYMBOLS / SYMBOLES / ZEICHEN / СИМВОЛИ / SÍMBOLOS / SYMBOLY / SYMBOLER / SÜMBOLID / ΣΥΜΒΟΛΑ / NODA / SIMBOLI / SIMBOLI / APZĪMĒJUMI / SIMBOLIAI / JELMAGYARÁZAT / SIMBOLI / AFKORTINGEN / SKRÓT / SÍMBOLOS / SIMBOLURI / SYMBOLY / KRATICE / SYMBOLIT/ FÖRKLARINGAR

—   Da: Day / Jour / Tag / ден / Día / Den / Dag / Päev / Ημέρα / Lá / Dan / Giorno / diena / diena / Nap / Jum / dag / dzień / Dia / Ziua / Deň / Dan / Päivä / Dag

—   Mo: Month / Mois / Monat / месец / Mes / Měsíc / Måned / Kuu / Μήνας / Mí / Mjesec / Mese / mēnesis / mėnuo / Hónap / Xahar / maand / miesiąc / Mês / Luna / Mesiac / Mesec / Kuukausi / Månad

—   Ye: Year / Année / Jahr / година / Año / Rok / År / Aasta / Έτος / Bliain / Godina / Anno / gads / metai / Év / Sena / jaar/ rok / Ano / Anul / Rok / Leto / Vuosi / År

—   M: Masculine / Masculin / Männlich / мъжки / Masculino / Mužské / Mand / Mees / Άρρεν / Fireann / Muško / Maschile / Vīrietis / Vyras / Férfi / Maskil / man / mężczyzna / Masculino / Masculin / Muž / Moški / Mies / Manligt

—   F: Feminine / Féminin / Weiblich / женски / Femenino / Ženské / Kvinde / Naine / Θήλυ / Baineann / Žensko / Femminile / Sieviete / Moteris / Nő / Femminil / vrouw / kobieta / Feminino / Feminin / Žena /Ženska / Nainen / Kvinnligt

1

ÉTAT MEMBRE / MITGLIEDSTAAT / ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА / ESTADO MIEMBRO / ČLENSKÝ STÁT / MEDLEMSSTAT / LIIKMESRIIK / ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ / BALLSTÁT / DRŽAVA ČLANICA / STATO MEMBRO / DALĪBVALSTS / VALSTYBĖ NARĖ / TAGÁLLAM / STAT MEMBRU / LIDSTAAT / PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE / ESTADO-MEMBRO / STATUL MEMBRU / ČLENSKÝ ŠTÁT / DRŽAVA ČLANICA / JÄSENVALTIO / MEDLEMSSTAT

2

AUTORITÉ DE DÉLIVRANCE / AUSSTELLUNGSBEHÖRDE/ ИЗДАВАЩ ОРГАН / AUTORIDAD EXPEDIDORA / VYDÁVAJÍCÍ ORGÁN / UDSTEDENDE MYNDIGHED / VÄLJAANDJA ASUTUS / ΑΡΧΗ ΕΚΔΟΣΗΣ / ÚDARÁS EISIÚNA / AUTORITÀ DI RILASCIO / IZSNIEDZĒJA IESTĀDE / IŠDUODANTI INSTITUCIJA / KIÁLLÍTÓ HATÓSÁG / NADLEŽNO TIJELO ZA IZDAVANJE / AWTORITÀ KOMPETENTI / AUTORITEIT VAN AFGIFTE / ORGAN WYDAJĄCY / AUTORIDADE DE EMISSÃO / AUTORITATEA EMITENTĂ / VYDÁVAJÚCI ORGÁN / ORGAN IZDAJATELJ / ANTAVA VIRANOMAINEN / UTFÄRDANDE MYNDIGHET

3

Formulaire type multilingue de l'UE relatif à la filiation / MEHRSPRACHIGES EU-FORMULAR - ABSTAMMUNG / МНОГОЕЗИЧНО СТАНДАРТНО УДОСТОВЕРЕНИЕ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ ЗА РОДСТВО / UE FORMULARIO NORMALIZADO MULTILINGÜE RELATIVO A LA FILIACIÓN / VÍCEJAZYČNÝ STANDARDNÍ FORMULÁŘ EU TÝKAJÍCÍ SE PŮVODU / FLERSPROGET EU-STANDARDFORMULAR VEDRØRENDE AFSTAMNING / PÕLVNEMIST PUUDUTAV MITMEKEELNE ELI STANDARDVORM / ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΕΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ / FOIRM CHAIGHDEÁNACH ILTEANGACH AE MAIDIR LE GINEALACH / VIŠEJEZIČNI STANDARDNI OBRAZAC EUROPSKE UNIJE – PODRIJETLO / MODULO STANDARD MULTILINGUE DELL'UNIONE EUROPEA RELATIVO ALLA FILIAZIONE / ES DAUGIAKALBĖ STANDARTINĖ FORMA DĖL PAVELDĖJIMO / EIROPAS SAVIENĪBAS DAUDZVALODU STANDARTA VEIDLAPA ATTIECĪBĀ UZ IZCELSMI / TÖBBNYELVŰ EURÓPAI UNIÓS FORMANYOMTATVÁNY SZÁRMAZÁS TEKINTETÉBEN / FORMOLA STANDARD MULTILINGWALI TAL-UE DWAR ID-DIXXENDENZA / MEERTALIG MODELFORMULIER VAN DE EUROPESE UNIE BETREFFENDE AFSTAMMING / WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UE DOTYCZĄCY RODZICÓW / FORMULÁRIO MULTILINGUE NORMALIZADO DA UE RELATIVO À FILIAÇÃO / FORMULAR STANDARD MULTILINGV AL UE PRIVIND FILIAŢIA / ŠTANDARDNÝ VIACJAZYČNÝ FORMULÁR EÚ TÝKAJÚCI SA RODOVÉHO PÔVODU / VEČJEZIČNI STANDARDNI OBRAZEC EU O POREKLU / EU:N MONIKIELINEN VAKIOLOMAKE – SYNTYPERÄ /FLERSPRÅKIGT EU-STANDARDFORMULÄR RÖRANDE SLÄKTSKAP

4

NOM / NAME / ФАМИЛНО ИМЕ / APELLIDO(S) / PŘÍJMENÍ / EFTERNAVN / PEREKONNANIMI / ΕΠΩΝΥΜΟ / SLOINNE / PREZIME / COGNOME / UZVĀRDS / PAVARDĖ / CSALÁDI NÉV / KUNJOM / NAAM / NAZWISKO / APELIDO / NUME / PRIEZVISKO / PRIIMEK / SUKUNIMI / EFTERNAMN

5

PRÉNOM(S) / VORNAME(N) / СОБСТВЕНО ИМЕ / NOMBRE(S) / JMÉNO (JMÉNA) / FORNAVN/-E / EESNIMED / ΟΝΟΜΑ / CÉADAINM(NEACHA) / IME(NA) / NOME/I / VĀRDS(-I) / VARDAS (-AI) / UTÓNÉV (UTÓNEVEK) / ISEM (ISMIJIET) / VOORNAMEN / IMIĘ (IMIONA) / NOME PRÓPRIO / PRENUME / MENO(Á) / IME(NA) / ETUNIMET / FÖRNAMN

6

DATE ET LIEU DE NAISSANCE / TAG UND ORT DER GEBURT / ДАТА И МЯСТО НА РАЖДАНЕ / FECHA Y LUGAR DE NACIMIENTO / DATUM A MÍSTO NAROZENÍ / FØDSELSDATO OG -STED / SÜNNIAEG JA –KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ / DÁTA AGUS IONAD BREITHE / DATUM I MJESTO ROĐENJA / DATA E LUOGO DI NASCITA / DZIMŠANAS DATUMS UN VIETA / GIMIMO DATA IR VIETA / SZÜLETÉS IDEJE ÉS HELYE / POST U DATA TAT-TWELID / GEBOORTEPLAATS EN –DATUM / DATA I MIEJSCE URODZENIA / DATA E LOCAL DE NASCIMENTO / DATA ŞI LOCUL NAŞTERII / DÁTUM A MIESTO NARODENIA / DATUM IN KRAJ ROJSTVA / SYNTYMÄAIKA JA –PAIKKA / FÖDELSEDATUM OCH FÖDELSEORT

7

SEXE / GESCHLECHT / ПОЛ / SEXO / POHLAVÍ / KØN / SUGU / ΦΥΛΟ / GNÉAS / SPOL / SESSO / DZIMUMS / LYTIS / NEM / SESS / GESLACHT / PŁEĆ / SEXO / SEX / POHLAVIE / SPOL / SUKUPUOLI / KÖN

8

Parent 1 / ELTERNTEIL 1 / РОДИТЕЛ 1 / PADRE 1 / RODIČ 1 / FORÆLDER 1 / 1. VANEM / ΓΟΝΕΑΣ 1 / TUISMITHEOIR 1 / RODITELJ 1 / GENITORE 1 / TĖVAS/MOTINA 1 / 1. VECĀKS / 1. SZÜLŐ / ĠENITUR 1 / OUDER 1 / PRZYSPOSABIAJĄCY 1 / PROGENITOR 1 / PĂRINTE 1 / RODIČ 1 / STARŠ 1 / VANHEMPI 1 / FÖRÄLDER 1

9

Parent 2 / ELTERNTEIL 2 / РОДИТЕЛ 2 / PADRE 2 / RODIČ 2 / FORÆLDER 2 / 2. VANEM / ΓΟΝΕΑΣ 2 / TUISMITHEOIR 2 / RODITELJ 2 / GENITORE 2 / TĖVAS/MOTINA 2 / 2. VECĀKS / 2. SZÜLŐ / ĠENITUR 2 / OUDER 2 / PRZYSPOSABIAJĄCY 2 / PROGENITOR 2 / PĂRINTE 2 / RODIČ 2 / STARŠ 2 / VANHEMPI 2 / FÖRÄLDER 2

10

DATE DE DÉLIVRANCE, SIGNATURE, SCEAU / TAG DER AUSSTELLUNG, UNTERSCHRIFT, SIEGEL / ДАТА НА ИЗДАВАНЕ, ПОДПИС, ПЕЧАТ / FECHA DE EXPEDICIÓN, FIRMA Y SELLO / DATUM VYDÁNÍ, PODPIS, RAZÍTKO / UDSTEDELSESDATO, UNDERSKRIFT, STEMPEL / VÄLJAANDMISE KUUPÄEV, ALLKIRI, PITSER / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ, ΥΠΟΓΡΑΦΗ, ΣΦΡΑΓΙΔΑ / DÁTA EISIÚNA, SÍNIÚ, SÉALA / DATUM IZDAVANJA, POTPIS, PEČAT / DATA DI RILASCIO, FIRMA, TIMBRO / IZSNIEGŠANAS DATUMS, PARAKSTS, ZĪMOGS / IŠDAVIMO DATA, PARAŠAS, ANTSPAUDAS / KIÁLLÍTÁS DÁTUMA, ALÁÍRÁS, PECSÉT / DATA TAL-ĦRUĠ, FIRMA, TIMBRU / DATUM VAN AFGIFTE, HANDTEKENING, STEMPEL / DATA WYDANIA, PODPIS, PIECZĘĆ / DATA DE EMISSÃO, ASSINATURA, SELO / DATA ELIBERĂRII, SEMNĂTURA, ŞTAMPILA / DÁTUM VYDANIA, PODPIS, PEČIATKA / DATUM IZDAJE, PODPIS, ŽIG / ANTAMISPÄIVÄ, ALLEKIRJOITUS, SINETTI / UTFÄRDANDEDATUM, UNDERSKRIFT, STÄMPEL

[Popr. 38]

Załącznik Ic

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY

ADOPCJI

Artykuł 11 rozporządzenia (UE) nr [wstawić numer rozporządzenia]

 

p0000005.png

1

PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE:

2

ORGAN WYDAJĄCY

3

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY PRZYSPOSOBIENIA

4

DATA I MIEJSCE PRZYSPOSOBIENIA Dz Mi Ro

|_|_| |_|_| |_|_|_|_|

5

NAZWISKO

6

IMIĘ (IMIONA)

7

DATA I MIEJSCE URODZENIA Dz Mi Ro

|_|_| |_|_| |_|_|_|_|

8

PŁEĆ

9

PRZYSPOSABIAJĄCY1

10

PRZYSPOSABIAJĄCY 2

5

NAZWISKO

6

IMIĘ (IMIONA)

11

DATA WYDANIA, Dz Mi Ro

PODPIS, PIECZĘĆ |_|_| |_|_| |_|_|_|_|

Uwaga prawna: Niniejszy wielojęzyczny standardowy formularz UE udostępniają organy wydającego państwa członkowskiego i może on zostać wydany na stosowny wniosek zamiast równorzędnego dokumentu urzędowego istniejącego w danym państwie członkowskim. Formularz ten pozostaje bez wpływu na stosowanie równoważnego krajowego dokumentu urzędowego sporządzonego przez organy wydającego państwa członkowskiego. Formularz ma taką samą formalną wartość dowodową jak równorzędny dokument krajowy wydającego państwa członkowskiego i stosuje się go bez uszczerbku dla prawa materialnego państw członkowskich dotyczącego miejsca zamieszkania.

SYMBOLS / SYMBOLES / ZEICHEN / СИМВОЛИ / SÍMBOLOS / SYMBOLY / SYMBOLER / SÜMBOLID / ΣΥΜΒΟΛΑ / NODA / SIMBOLI / SIMBOLI / APZĪMĒJUMI / SIMBOLIAI / JELMAGYARÁZAT / SIMBOLI / AFKORTINGEN / SKRÓT / SÍMBOLOS / SIMBOLURI / SYMBOLY / KRATICE / SYMBOLIT/ FÖRKLARINGAR

—   Da: Day / Jour / Tag / ден / Día / Den / Dag / Päev / Ημέρα / Lá / Dan / Giorno / diena / diena / Nap / Jum / dag / dzień / Dia / Ziua / Deň / Dan / Päivä / Dag

—   Mo: Month / Mois / Monat / месец / Mes / Měsíc / Måned / Kuu / Μήνας / Mí / Mjesec / Mese / mēnesis / mėnuo / Hónap / Xahar / maand / miesiąc / Mês / Luna / Mesiac / Mesec / Kuukausi / Månad

—   Ye: Year / Année / Jahr / година / Año / Rok / År / Aasta / Έτος / Bliain / Godina / Anno / gads / metai / Év / Sena / jaar/ rok / Ano / Anul / Rok / Leto / Vuosi / År

—   M: Masculine / Masculin / Männlich / мъжки / Masculino / Mužské / Mand / Mees / Άρρεν / Fireann / Muško / Maschile / Vīrietis / Vyras / Férfi / Maskil / man / mężczyzna / Masculino / Masculin / Muž / Moški / Mies / Manligt

—   F: Feminine / Féminin / Weiblich / женски / Femenino / Ženské / Kvinde / Naine / Θήλυ / Baineann / Žensko / Femminile / Sieviete / Moteris / Nő / Femminil / vrouw / kobieta / Feminino / Feminin / Žena /Ženska / Nainen / Kvinnligt

1

ÉTAT MEMBRE / MITGLIEDSTAAT / ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА / ESTADO MIEMBRO / ČLENSKÝ STÁT / MEDLEMSSTAT / LIIKMESRIIK / ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ / BALLSTÁT / DRŽAVA ČLANICA / STATO MEMBRO / DALĪBVALSTS / VALSTYBĖ NARĖ / TAGÁLLAM / STAT MEMBRU / LIDSTAAT / PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE / ESTADO-MEMBRO / STATUL MEMBRU / ČLENSKÝ ŠTÁT / DRŽAVA ČLANICA / JÄSENVALTIO / MEDLEMSSTAT

2

AUTORITÉ DE DÉLIVRANCE / AUSSTELLUNGSBEHÖRDE/ ИЗДАВАЩ ОРГАН / AUTORIDAD EXPEDIDORA / VYDÁVAJÍCÍ ORGÁN / UDSTEDENDE MYNDIGHED / VÄLJAANDJA ASUTUS / ΑΡΧΗ ΕΚΔΟΣΗΣ / ÚDARÁS EISIÚNA / NADLEŽNO TIJELO ZA IZDAVANJE / AUTORITÀ DI RILASCIO / IZSNIEDZĒJA IESTĀDE / IŠDUODANTI INSTITUCIJA / KIÁLLÍTÓ HATÓSÁG / AWTORITÀ KOMPETENTI / AUTORITEIT VAN AFGIFTE / ORGAN WYDAJĄCY / AUTORIDADE DE EMISSÃO / AUTORITATEA EMITENTĂ / VYDÁVAJÚCI ORGÁN / ORGAN IZDAJATELJ / ANTAVA VIRANOMAINEN / UTFÄRDANDE MYNDIGHET

3

Formulaire type multilingue de l'UE relatif à l'adoption / MEHRSPRACHIGES EU-FORMULAR - ADOPTION / МНОГОЕЗИЧНО СТАНДАРТНО УДОСТОВЕРЕНИЕ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ ЗА ОСИНОВЯВАНЕ / UE FORMULARIO NORMALIZADO MULTILINGÜE RELATIVO A LA ADOPCIÓN / VÍCEJAZYČNÝ STANDARDNÍ FORMULÁŘ EU TÝKAJÍCÍ SE ADOPCE / FLERSPROGET EU-STANDARDFORMULAR VEDRØRENDE ADOPTION / LAPSENDAMIST PUUDUTAV MITMEKEELNE EL STANDARDVORM / ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΕΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΙΟΘΕΣΙΑ / FOIRM CHAIGHDEÁNACH ILTEANGACH AE MAIDIR LE HUCHTÚ / VIŠEJEZIČNI STANDARDNI OBRAZAC EUROPSKE UNIJE – POSVOJENJE / MODULO STANDARD MULTILINGUE DELL'UNIONE EUROPEA RELATIVO ALL'ADOZIONE / ES DAUGIAKALBĖ STANDARTINĖ FORMA DĖL ĮVAIKINIMO / EIROPAS SAVIENĪBAS DAUDZVALODU STANDARTA VEIDLAPA ATTIECĪBĀ UZ ADOPCIJU / TÖBBNYELVŰ EURÓPAI UNIÓS FORMANYOMTATVÁNY ÖRÖKBEFOGADÁS TEKINTETÉBEN / FORMOLA STANDARD MULTILINGWALI TAL-UE DWAR L-ADOZZJONI / MEERTALIG MODELFORMULIER VAN DE EUROPESE UNIE BETREFFENDE ADOPTIE / WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UE DOTYCZĄCY PRZYSPOSOBIENIA / FORMULÁRIO MULTILINGUE NORMALIZADO DA UE RELATIVO À ADOÇÃO / FORMULAR STANDARD MULTILINGV AL UE PRIVIND ADOPŢIA / ŠTANDARDNÝ VIACJAZYČNÝ FORMULÁR EÚ TÝKAJÚCI SA ADOPCIE / VEČJEZIČNI STANDARDNI OBRAZEC EU O POSVOJITVI / EU:N MONIKIELINEN VAKIOLOMAKE – LAPSEKSI OTTAMINEN / FLERSPRÅKIGT EU-STANDARDFORMULÄR RÖRANDE ADOPTION

4

Date et lieu de l'adoption / TAG UND ORT DER ADOPTION / ДАТА И МЯСТО ДА ОСИНОВЯВАНЕ / FECHA Y LUGAR DE LA ADOPCIÓN / DATUM A MÍSTO ADOPCE / DATO OG STED FOR ADOPTIONEN / LAPSENDAMISE KUUPÄEV JA KOHT / HΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΥΙΟΘΕΣΙΑΣ / DÁTA AGUS ÁIT AN UCHTAITHE / DATUM I MJESTOPOSVOJENJA / DATA E LUOGO DELL'ADOZIONE / ĮVAIKINIMO DATA IR VIETA / ADOPCIJAS DATUMS UN VIETA / ÖRÖKBEFOGADÁS IDEJE ÉS HELYE / DATA U POST TAL-ADOZZJONI / DATUM EN PLAATS VAN ADOPTIE / DATA I MIEJSCE PRZYSPOSOBIENIA / DATA E LOCAL DA ADOÇÃO / DATA ŞI LOCUL ADOPŢIEI / DÁTUM A MIESTO ADOPCIE / DATUM IN KRAJ POSVOJITVE / LAPSEKSI OTTAMISEN AIKA JA PAIKKA / DATUM OCH ORT FÖR ADOPTION

5

NOM / NAME / ФАМИЛНО ИМЕ / APELLIDO(S) / PŘÍJMENÍ / EFTERNAVN / PEREKONNANIMI / ΕΠΩΝΥΜΟ / SLOINNE / PREZIME / COGNOME / UZVĀRDS / PAVARDĖ / CSALÁDI NÉV / KUNJOM / NAAM / NAZWISKO / APELIDO / NUME / PRIEZVISKO / PRIIMEK / SUKUNIMI / EFTERNAMN

6

PRÉNOM(S) / VORNAME(N) / СОБСТВЕНО ИМЕ / NOMBRE(S) / JMÉNO (JMÉNA) / FORNAVN/-E / EESNIMED / ΟΝΟΜΑ / CÉADAINM(NEACHA) / IME(NA) / NOME/I / VĀRDS(-I) / VARDAS (-AI) / UTÓNÉV (UTÓNEVEK) / ISEM (ISMIJIET) / VOORNAMEN / IMIĘ (IMIONA) / NOME PRÓPRIO / PRENUME / MENO(Á) / IME(NA) / ETUNIMET / FÖRNAMN

7

DATE ET LIEU DE NAISSANCE / TAG UND ORT DER GEBURT / ДАТА И МЯСТО НА РАЖДАНЕ / FECHA Y LUGAR DE NACIMIENTO / DATUM A MÍSTO NAROZENÍ / FØDSELSDATO OG -STED / SÜNNIAEG JA –KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ / DÁTA AGUS IONAD BREITHE / DATUM I MJESTO ROĐENJA / DATA E LUOGO DI NASCITA / DZIMŠANAS DATUMS UN VIETA / GIMIMO DATA IR VIETA / SZÜLETÉS IDEJE ÉS HELYE / POST U DATA TAT-TWELID / GEBOORTEPLAATS EN –DATUM / DATA I MIEJSCE URODZENIA / DATA E LOCAL DE NASCIMENTO / DATA ŞI LOCUL NAŞTERII / DÁTUM A MIESTO NARODENIA / DATUM IN KRAJ ROJSTVA / SYNTYMÄAIKA JA –PAIKKA / FÖDELSEDATUM OCH FÖDELSEORT

8

SEXE / GESCHLECHT / ПОЛ / SEXO / POHLAVÍ / KØN / SUGU / ΦΥΛΟ / GNÉAS / SPOL / SESSO / DZIMUMS / LYTIS / NEM / SESS / GESLACHT / PŁEĆ / SEXO / SEX / POHLAVIE / SPOL / SUKUPUOLI / KÖN

9

Parent 1 / ELTERNTEIL 1 / РОДИТЕЛ 1 / PADRE 1 / RODIČ 1 / FORÆLDER 1 / 1. VANEM / ΓΟΝΕΑΣ 1 / TUISMITHEOIR 1 / RODITELJ 1 / GENITORE 1 / TĖVAS/MOTINA 1 / 1. VECĀKS / 1. SZÜLŐ / ĠENITUR 1 / OUDER 1 / PRZYSPOSABIAJĄCY 1 / PROGENITOR 1 / PĂRINTE 1 / RODIČ 1 / STARŠ 1 / VANHEMPI 1 / FÖRÄLDER 1

10

Parent 2 / ELTERNTEIL 2 / РОДИТЕЛ 2 / PADRE 2 / RODIČ 2 / FORÆLDER 2 / 2. VANEM / ΓΟΝΕΑΣ 2 / TUISMITHEOIR 2 / RODITELJ 2 / GENITORE 2 / TĖVAS/MOTINA 2 / 2. VECĀKS / 2. SZÜLŐ / ĠENITUR 2 / OUDER 2 / PRZYSPOSABIAJĄCY 2 / PROGENITOR 2 / PĂRINTE 2 / RODIČ 2 / STARŠ 2 / VANHEMPI 2 / FÖRÄLDER 2

11

DATE DE DÉLIVRANCE, SIGNATURE, SCEAU / TAG DER AUSSTELLUNG, UNTERSCHRIFT, SIEGEL / ДАТА НА ИЗДАВАНЕ, ПОДПИС, ПЕЧАТ / FECHA DE EXPEDICIÓN, FIRMA Y SELLO / DATUM VYDÁNÍ, PODPIS, RAZÍTKO / UDSTEDELSESDATO, UNDERSKRIFT, STEMPEL / VÄLJAANDMISE KUUPÄEV, ALLKIRI, PITSER / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ, ΥΠΟΓΡΑΦΗ, ΣΦΡΑΓΙΔΑ / DÁTA EISIÚNA, SÍNIÚ, SÉALA / DATUM IZDAVANJA, POTPIS, PEČAT / DATA DI RILASCIO, FIRMA, TIMBRO / IZSNIEGŠANAS DATUMS, PARAKSTS, ZĪMOGS / IŠDAVIMO DATA, PARAŠAS, ANTSPAUDAS / KIÁLLÍTÁS DÁTUMA, ALÁÍRÁS, PECSÉT / DATA TAL-ĦRUĠ, FIRMA, TIMBRU / DATUM VAN AFGIFTE, HANDTEKENING, STEMPEL / DATA WYDANIA, PODPIS, PIECZĘĆ / DATA DE EMISSÃO, ASSINATURA, SELO / DATA ELIBERĂRII, SEMNĂTURA, ŞTAMPILA / DÁTUM VYDANIA, PODPIS, PEČIATKA / DATUM IZDAJE, PODPIS, ŽIG / ANTAMISPÄIVÄ, ALLEKIRJOITUS, SINETTI / UTFÄRDANDEDATUM, UNDERSKRIFT, STÄMPEL

[Popr. 39]

Załącznik II

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY

UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY

ZGONU

Artykuł 11 rozporządzenia (UE) [Add number and title of this Regulation]

p0000006.png

p0000007.png

Uwaga prawna: Niniejszy wielojęzyczny standardowy formularz UE udostępniają organy wydającego państwa członkowskiego i może on zostać wydany na stosowny wniosek zamiast równorzędnego dokumentu urzędowego istniejącego w danym państwie członkowskim. Formularz ten pozostaje bez wpływu na stosowanie równoważnego krajowego dokumentu urzędowego sporządzonego przez organy wydającego państwa członkowskiego. Formularz ma taką samą formalną wartość dowodową jak równorzędny dokument krajowy wydającego państwa członkowskiego i stosuje się go bez uszczerbku dla prawa materialnego państw członkowskich dotyczącego zgonu.

SYMBOLS / SYMBOLES / ZEICHEN / СИМВОЛИ / SÍMBOLOS / SYMBOLY / SYMBOLER / SÜMBOLID / ΣΥΜΒΟΛΑ / NODA / SIMBOLI / SIMBOLI / APZĪMĒJUMI / SIMBOLIAI / JELMAGYARÁZAT / SIMBOLI / AFKORTINGEN / SKRÓT / SÍMBOLOS / SIMBOLURI / SYMBOLY / KRATICE / SYMBOLIT / FÖRKLARINGAR

—   Dz: Dzień / Day / Jour / Tag / ден / Día / Den / Dag / Päev / Ημέρα / Lá / Dan / Giorno / diena / diena / Nap / Jum / dag / Dia / Ziua / Deň / Dan / Päivä / Dag

—   Mi: Miesiąc / Month / Mois / Monat / месец / Mes / Měsíc / Måned / Kuu / Μήνας / Mí / Mjesec / Mese / mēnesis / mėnuo / Hónap / Xahar / maand / Mês / Luna / Mesiac / Mesec / Kuukausi / Månad

—   Ro: Rok / Year / Année / Jahr / година / Año / Rok / År / Aasta / Έτος / Bliain / Godina / Anno / gads / metai / Év / Sena / jaar / Ano / Anul / Rok / Leto / Vuosi / År

—   M: Mężczyzna / Masculine / Masculin / Männlich / мъжки / Masculino / Mužské / Mand / Mees / Άρρεν / Fireann / Muško / Maschile / Vīrietis / Vyras / Férfi / Maskil / man / Masculino / Masculin / Muž / Moški / Mies / Manligt

—   K: Kobieta / Feminine / Féminin / Weiblich / женски / Femenino / Ženské / Kvinde / Naine / Θήλυ / Baineann / Žensko / Femminile / Sieviete / Moteris / Nő / Femminil / vrouw / Feminino / Feminin / Žena / Ženska / Nainen / Kvinnligt

1

État membre / Mitgliedstaat / ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА / ESTADO MIEMBRO / ČLENSKÝ STÁ / MEDLEMSSTAT / LIIKMESRIIK / ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ / BALLSTÁT / DRŽAVA ČLANICA / STATO MEMBRO / DALĪBVALSTS / VALSTYBĖ NARĖ / TAGÁLLAM / STAT MEMBRU / LIDSTAAT / ESTADO-MEMBRO / STATUL MEMBRU / ČLENSKÝ ŠTÁT / DRŽAVA ČLANICA / JÄSENVALTIO / MEDLEMSSTAT

2

autorité de délivrance / Ausstellungsbehörde / ИЗДАВАЩ ОРГАН / AUTORIDAD EXPEDIDORA / VYDÁVAJÍCÍ ORGÁN / UDSTEDENDE MYNDIGHED / VÄLJAANDJA ASUTUS / ΑΡΧΗ ΕΚΔΟΣΗΣ / ÚDARÁS EISIÚNA / NADLEŽNO TIJELO ZA IZDAVANJE / AUTORITÀ DI RILASCIO / IZSNIEDZĒJA IESTĀDE / IŠDUODANTI INSTITUCIJA / KIÁLLÍTÓ HATÓSÁG / AWTORITÀ KOMPETENTI / AUTORITEIT VAN AFGIFTE / AUTORIDADE DE EMISSÃO / AUTORITATEA EMITENTĂ / VYDÁVAJÚCI ORGÁN / ORGAN IZDAJATELJ / ANTAVA VIRANOMAINEN / UTFÄRDANDE MYNDIGHET

3

Formulaire type multilingue de l'UE concernant le décès / mehrsprachiges EU-Formular - Tod / МНОГОЕЗИЧНО СТАНДАРТНО УДОСТОВЕРЕНИЕ НА ЕС ЗА СМЪРТ / IMPRESO ESTÁNDAR MULTILINGÜE DE LA UE RELATIVO A LA DEFUNCIÓN / VÍCEJAZYČNÝ STANDARDNÍ FORMULÁŘ EU PRO ÚMRTÍ / FLERSPROGET EU-STANDARDDØDSATTEST / ELi MITMEKEELNE STANDARDVORM SURMA KOHTA / ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΤΗΣ ΕΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ / FOIRM CHAIGHDEÁNACH ILTEANGACH AN AE MAIDIR LE BÁS / VIŠEJEZIČNI STANDARDNI OBRAZAC EU-a KOJI SE ODNOSI NA SMRT / MODULO STANDARD MULTILINGUE DELL'UE RELATIVO AL DECESSO / ES DAUDZVALODU STANDARTA VEIDLAPA ATTIECĪBĀ UZ MIRŠANAS FAKTU / ES DAUGIAKALBĖ STANDARTINĖ FORMA DĖL MIRTIES / TÖBBNYELVŰ UNIÓS FORMANYOMTATVÁNY HALÁLESET TEKINTETÉBEN / FORMOLA MULTILINGWA STANDARD TAL-UE DWAR MEWT / MEERTALIG EU-MODELFORMULIER BETREFFENDE OVERLIJDEN / FORMULÁRIO MULTILINGUE DA UE RELATIVO AO ÓBITO / FORMULAR STANDARD MULTILINGV AL UE PRIVIND DECESUL / ŠTANDARDNÝ VIACJAZYČNÝ FORMULÁR EÚ TÝKAJÚCI SA ÚMRTIA / STANDARDNI VEČJEZIČNI OBRAZEC EU V ZVEZI S SMRTJO / EU:N MONIKIELINEN VAKIOLOMAKE – KUOLEMA / FLERSPRÅKIGT EU-STANDARDFORMULÄR RÖRANDE DÖDSFALL

4

Date et lieu dU décès / Tag und Ort des Todes / ДАТА И МЯСТО НА СМЪРТТА / FECHA Y LUGAR DE DEFUNCIÓN / DATUM A MÍSTO ÚMRTÍ / DØDSDATO OG DØDSSTED / SURMAAEG JA –KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ / DÁTA AGUS IONAD AN BHÁIS / DATUM I MJESTO SMRTI / DATA E LUOGO DEL DECESSO / MIRŠANAS DATUMS UN VIETA / MIRTIES DATA IR VIETA / HALÁL BEKÖVETKEZÉSÉNEK IDEJE ÉS HELYE / POST U DATA TAL-MEWT / DATUM EN PLAATS VAN OVERLIJDEN / DATA E LOCAL DO ÓBITO / DATA ŞI LOCUL DECESULUI / DÁTUM A MIESTO ÚMRTIA / DATUM IN KRAJ SMRTI / KUOLINAIKA JA –PAIKKA / DÖDSDATUM OCH DÖDSORT

5

Nom / Name / ФАМИЛНО ИМЕ / APELLIDO(S) / PŘÍJMENÍ / EFTERNAVN / PEREKONNANIMI / ΕΠΩΝΥΜΟ / SLOINNE / PREZIME / COGNOME / UZVĀRDS / PAVARDĖ / CSALÁDI NÉV / KUNJOM / NAAM / APELIDO / NUME / PRIEZVISKO / PRIIMEK / SUKUNIMI / EFTERNAMN

6

Prénom(s) / Vorname(n) / СОБСТВЕНО ИМЕ / NOMBRE(S) / JMÉNO (JMÉNA) / FORNAVN/-E / EESNIMED / ΟΝΟΜΑ / CÉADAINM(NEACHA) / IME(NA) / NOME/I / VĀRDS(-I) / VARDAS (-AI) / UTÓNÉV (UTÓNEVEK) / ISEM (ISMIJIET) / VOORNAMEN / NOME PRÓPRIO / PRENUME / MENO(Á) / IME(NA) / ETUNIMET / FÖRNAMN

7

Sexe / Geschlecht / ПОЛ / SEXO / POHLAVÍ / KØN / SUGU / ΦΥΛΟ / GNÉAS / SPOL / SESSO / DZIMUMS / LYTIS / NEM / SESS / GESLACHT / SEXO / SEX / POHLAVIE / SPOL / SUKUPUOLI / KÖN

8

Date et lieu de naissance / Tag und Ort der Geburt / ДАТА И МЯСТО НА РАЖДАНЕ / FECHA Y LUGAR DE NACIMIENTO / DATUM A MÍSTO NAROZENÍ / FØDSELSDATO OG -STED / SÜNNIAEG JA –KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ / DÁTA AGUS IONAD BREITHE / DATUM I MJESTO ROĐENJA / DATA E LUOGO DI NASCITA / DZIMŠANAS DATUMS UN VIETA / GIMIMO DATA IR VIETA / SZÜLETÉS IDEJE ÉS HELYE / POST U DATA TAT-TWELID / GEBOORTEPLAATS EN –DATUM / DATA E LOCAL DE NASCIMENTO / DATA ŞI LOCUL NAŞTERII / DÁTUM A MIESTO NARODENIA / DATUM IN KRAJ ROJSTVA / SYNTYMÄAIKA JA –PAIKKA / FÖDELSEDATUM OCH FÖDELSEORT

9

Nom du dernier conjoint / Name des letzten Ehepartners / ФАМИЛНО ИМЕ НА ПОСЛЕДНИЯ СЪПРУГ / APELLIDO(S) DEL ÚLTIMO CÓNYUGE / PŘÍJMENÍ POSLEDNÍHO MANŽELA/MANŽELKY / SIDSTE ÆGTEFÆLLES EFTERNAVN / VIIMASE ABIKAASA PEREKONNANIMI / ΕΠΩΝΥΜΟ ΤΟΥ/ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ/ΑΣ ΣΥΖΥΓΟΥ / SLOINNE AN CHÉILE DHEIREANAIGH / PREZIME POSLJEDNJEG BRAČNOG DRUGA / COGNOME DELL'ULTIMO CONIUGE / PĒDĒJĀ(-S) LAULĀTĀ(-S) UZVĀRDS / PASKUTINIO SUTUOKTINIO PAVARDĖ / UTOLSÓ HÁZASTÁRS CSALÁDI NEVE / KUNJOM L-AĦĦAR KONJUGI / NAAM VAN LAATSTE ECHTGENOOT/-GENOTE / APELIDO DO ÚLTIMO CÔNJUGE / NUMELE ULTIMULUI SOŢ/ULTIMEI SOŢII / PRIEZVISKO POSLEDNÉHO MANŽELA/POSLEDNEJ MANŽELKY / PRIIMEK ZADNJEGA ZAKONCA / VIIMEISIMMÄN PUOLISON SUKUNIMI / SISTA MAKENS/MAKANS EFTERNAMN

10

Prénom(s) du dernier conjoint / Vorname(n) des letzten Ehepartners / СОБСТВЕНО ИМЕ НА ПОСЛЕДНИЯ СЪПРУГ / NOMBRE(S) DEL ÚLTIMO CÓNYUGE / JMÉNO (JMÉNA) POSLEDNÍHO MANŽELA/MANŽELKY / Sidste ægtefælles fornavn/-e / VIIMASE ABIKAASA EESNIMED / ΟΝΟΜΑ/ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ/ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ/ΑΣ ΣΥΖΥΓΟΥ / CÉADAINM(NEACHA) AN CHÉILE DHEIREANAIGH / IME(NA) POSLJEDNJEG BRAČNOG DRUGA / NOME/I DELL'ULTIMO CONIUGE / PĒDĒJĀ(-S) LAULĀTĀ(-S) VĀRDS(-I) / PASKUTINIO SUTUOKTINIO VARDAS (-AI) / UTOLSÓ HÁZASTÁRS UTÓNEVE(I) / ISEM (ISMIJIET) L-AĦĦAR KONJUĠI / VOORNAMEN VAN LAATSTE ECHTGENOOT/-GENOTE / NOME PRÓPRIO DO ÚLTIMO CÕNJUGE / PRENUMELE ULTIMULUI SOŢ/ULTIMEI SOŢII / MENO POSLEDNÉHO MANŽELA/POSLEDNEJ MANŽELKY / (IME)NA ZADNJEGA ZAKONCA / VIIMEISIMMÄN PUOLISON ETUNIMET / SISTA MAKENS/MAKANS FÖRNAMN

11

Date de délivrance, signature, sceau / Tag der Ausstellung, Unterschrift, Siegel / ДАТА НА ИЗДАВАНЕ, ПОДПИС, ПЕЧАТ / FECHA DE EXPEDICIÓN, FIRMA Y SELLO / DATUM VYDÁNÍ, PODPIS, RAZÍTKO / UDSTEDELSESDATO, UNDERSKRIFT, STEMPEL / VÄLJAANDMISE KUUPÄEV, ALLKIRI, PITSER / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ, ΥΠΟΓΡΑΦΗ, ΣΦΡΑΓΙΔΑ / DÁTA EISIÚNA, SÍNIÚ, SÉALA / DATUM IZDAVANJA, POTPIS, PEČAT / DATA DI RILASCIO, FIRMA, TIMBRO / IZSNIEGŠANAS DATUMS, PARAKSTS, ZĪMOGS / IŠDAVIMO DATA, PARAŠAS, ANTSPAUDAS / KIÁLLÍTÁS DÁTUMA, ALÁÍRÁS, PECSÉT / DATA TAL-ĦRUĠ, FIRMA, TIMBRU / DATUM VAN AFGIFTE, HANDTEKENING, STEMPEL / DATA DE EMISSÃO, ASSINATURA, SELO / DATA ELIBERĂRII, SEMNĂTURA, ŞTAMPILA / DÁTUM VYDANIA, PODPIS, PEČIATKA / DATUM IZDAJE, PODPIS, ŽIG / ANTAMISPÄIVÄ, ALLEKIRJOITUS, SINETTI / UTFÄRDANDEDATUM, UNDERSKRIFT, STÄMPEL

12

Père / Vater / БАЩА / PADRE / OTEC / FAR / ISA / ΠΑΤΕΡΑΣ / ATHAIR / OTAC / PADRE / TĒVS / TĖVAS / APA / MISSIER / VADER / PAI / TATĂL / OTEC / OČE / ISÄ / FADER

13

Mère / Mutter / МАЙКА / MADRE / MATKA / MOR/ EMA / ΜΗΤΕΡΑ / MÁTHAIR / MAJKA / MADRE / MĀTE / MOTINA / ANYA / OMM / MOEDER / MÃE / MAMA / MATKA / MATI / ÄITI / MODER

Załącznik IIa

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ POTWIERDZAJĄCY

STAN WOLNY

Artykuł 11 rozporządzenia (UE) [Add number and title of this Regulation]

 

p0000008.png

1

PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE:

2

ORGAN WYDAJĄCY

3

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ POTWIERDZAJĄCY STAN WOLNY

4

NAZWISKO

5

IMIĘ (IMIONA)

6

PŁEĆ

7

DATA I MIEJSCE URODZENIA

Dz Mi Ro

|_|_| |_|_| |_|_|_|_|

8

DATA WYDANIA, Dz Mi Ro

PODPIS, PIECZĘĆ |_|_| |_|_| |_|_|_|_|

Uwaga prawna: Niniejszy wielojęzyczny standardowy formularz UE udostępniają organy wydającego państwa członkowskiego i może on zostać wydany na stosowny wniosek zamiast równorzędnego dokumentu urzędowego istniejącego w danym państwie członkowskim. Formularz ten pozostaje bez wpływu na stosowanie równoważnego krajowego dokumentu urzędowego sporządzonego przez organy wydającego państwa członkowskiego. Formularz ma taką samą formalną wartość dowodową jak równorzędny dokument krajowy wydającego państwa członkowskiego i stosuje się go bez uszczerbku dla prawa materialnego państw członkowskich.

SYMBOLS / SYMBOLES / ZEICHEN / СИМВОЛИ / SÍMBOLOS / SYMBOLY / SYMBOLER / SÜMBOLID / ΣΥΜΒΟΛΑ / NODA / SIMBOLI / SIMBOLI / APZĪMĒJUMI / SIMBOLIAI / JELMAGYARÁZAT / SIMBOLI / AFKORTINGEN / SKRÓT / SÍMBOLOS / SIMBOLURI / SYMBOLY / KRATICE / SYMBOLIT/ FÖRKLARINGAR

—   Da: Day / Jour / Tag / ден / Día / Den / Dag / Päev / Ημέρα / Lá / Dan / Giorno / diena / diena / Nap / Jum / dag / dzień / Dia / Ziua / Deň / Dan / Päivä / Dag

—   Mo: Month / Mois / Monat / месец / Mes / Měsíc / Måned / Kuu / Μήνας / Mí / Mjesec / Mese / mēnesis / mėnuo / Hónap / Xahar / maand / miesiąc / Mês / Luna / Mesiac / Mesec / Kuukausi / Månad

—   Ye: Year / Année / Jahr / година / Año / Rok / År / Aasta / Έτος / Bliain / Godina / Anno / gads / metai / Év / Sena / jaar/ rok / Ano / Anul / Rok / Leto / Vuosi / År

—   M: Masculine / Masculin / Männlich / мъжки / Masculino / Mužské / Mand / Mees / Άρρεν / Fireann / Muško / Maschile / Vīrietis / Vyras / Férfi / Maskil / man / mężczyzna / Masculino / Masculin / Muž / Moški / Mies / Manligt

—   F: Feminine / Féminin / Weiblich / женски / Femenino / Ženské / Kvinde / Naine / Θήλυ / Baineann / Žensko / Femminile / Sieviete / Moteris / Nő / Femminil / vrouw / kobieta / Feminino / Feminin / Žena / Ženska / Nainen / Kvinnligt

1

ÉTAT MEMBRE / MITGLIEDSTAAT/ ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА / ESTADO MIEMBRO / ČLENSKÝ STÁT / MEDLEMSSTAT / LIIKMESRIIK / ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ / BALLSTÁT / DRŽAVA ČLANICA / STATO MEMBRO / DALĪBVALSTS / VALSTYBĖ NARĖ / TAGÁLLAM / STAT MEMBRU / LIDSTAAT / PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE / ESTADO-MEMBRO / STATUL MEMBRU / ČLENSKÝ ŠTÁT / DRŽAVA ČLANICA / JÄSENVALTIO / MEDLEMSSTAT

2

AUTORITÉ DE DÉLIVRANCE / AUSSTELLUNGSBEHÖRDE / ИЗДАВАЩ ОРГАН / AUTORIDAD EXPEDIDORA / VYDÁVAJÍCÍ ORGÁN / UDSTEDENDE MYNDIGHED / VÄLJAANDJA ASUTUS / ΑΡΧΗ ΕΚΔΟΣΗΣ / ÚDARÁS EISIÚNA / NADLEŽNO TIJELO ZA IZDAVANJE / AUTORITÀ DI RILASCIO / IZSNIEDZĒJA IESTĀDE / IŠDUODANTI INSTITUCIJA / KIÁLLÍTÓ HATÓSÁG / AWTORITÀ KOMPETENTI / AUTORITEIT VAN AFGIFTE / ORGAN WYDAJĄCY / AUTORIDADE DE EMISSÃO / AUTORITATEA EMITENTĂ / VYDÁVAJÚCI ORGÁN / ORGAN IZDAJATELJ / ANTAVA VIRANOMAINEN / UTFÄRDANDE MYNDIGHET

3

Formulaire type multilingue de l'UE confirmant le statut non marié / MEHRSPRACHIGES EU-FORMULAR ZUR BESTÄTIGUNG DER LEDIGKEIT / МНОГОЕЗИЧНО СТАНДАРТНО УДОСТОВЕРЕНИЕ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ ЗА ЛИПСА НА СКЛЮЧЕН БРАК / IMPRESO ESTÁNDAR MULTILINGÜE DE LA UNIÓN EUROPEA QUE ACREDITA EL ESTADO DE SOLTERÍA / VÍCEJAZYČNÝ STANDARDNÍ FORMULÁŘ EVROPSKÉ UNIE PRO RODINNÝ STAV „SVOBODNÝ/Á“ / FLERSPROGET EU-STANDARDFORMULAR TIL BEKRÆFTELSE AF STATUS SOM UGIFT / / ELi MITMEKEELNE STANDARDVORM VALLALISE STAATUSE KOHTA / ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΑΓΑΜΙΑΣ / Foirm chaighdeánach ilteangach de chuid an Aontais Eorpaigh lena ndaingnítear stádas neamhphósta / VIŠEJEZIČNI STANDARDNI OBRAZAC EUROPSKE UNIJE KOJIM SE POTVRĐUJE SLOBODNO BRAČNO STANJE / MODULO STANDARD MULTILINGUE DELL'UE PER LA CONFERMA DELLO STATUS DI NON CONIUGATO/A / EIROPAS SAVIENĪBAS DAUDZVALODU STANDARTA VEIDLAPA (APLIECINA NEPRECĒTAS PERSONAS ĢIMENES STĀVOKLI) / EUROPOS SĄJUNGOS DAUGIAKALBĖ STANDARTINĖ FORMA, KURIA PATVIRTINAMAS NESUSITUOKUSIO ASMENS SATUSAS / TÖBBNYELVŰ EURÓPAI UNIÓS FORMANYOMTATVÁNY NŐTLEN/HAJADON CSALÁDI ÁLLAPOT TEKINTETÉBEN / FORMOLA STANDARD MULTILINGWI TAL-UNJONI EWROPEA LI TIKKONFERMA STATUS MHUX MIŻŻEWWEĠ / MEERTALIG EU-MODELFORMULIER TER STAVING VAN ONGEHUWDE STAAT / WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ POTWIERDZAJĄCY STAN WOLNY / FORMULÁRIO MULTILINGUE DA UNIÃO EUROPEIA RELATIVO AO ESTADO DE SOLTEIRO / FORMULAR STANDARD MULTILINGV AL UE PRIVIND STAREA CIVILĂ A UNEI PERSOANE NECĂSĂTORITE / ŠTANDARDNÝ VIACJAZYČNÝ FORMULÁR EÚ TÝKAJÚCI SA NEUZAVRETIA MANŽELSTVA / VEČJEZIČNI STANDARDNI OBRAZEC EU O SAMSKEM STANU / EU:N MONIKIELINEN VAKIOLOMAKE, JOLLA VAHVISTETAAN SIVIILISÄÄDYKSI NAIMATON /FLERSPRÅKIGT EU STANDARDFORMULÄR FÖR INTYGANDE AV ATT EN PERSON ÄR OGIFT

4

NOM / NAME / ФАМИЛНО ИМЕ / APELLIDO(S) / PŘÍJMENÍ / EFTERNAVN / PEREKONNANIMI / ΕΠΩΝΥΜΟ / SLOINNE / PREZIME / COGNOME / UZVĀRDS / PAVARDĖ / CSALÁDI NÉV / KUNJOM / NAAM / NAZWISKO / APELIDO / NUME / PRIEZVISKO / PRIIMEK / SUKUNIMI / EFTERNAMN

5

PRÉNOM(S) / VORNAME(N) / СОБСТВЕНО ИМЕ / NOMBRE(S) / JMÉNO (JMÉNA) / FORNAVN/-E / EESNIMED / ΟΝΟΜΑ / CÉADAINM(NEACHA) / IME(NA) / NOME/I / VĀRDS(-I) / VARDAS (-AI) / UTÓNÉV (UTÓNEVEK) / ISEM (ISMIJIET) / VOORNAMEN / IMIĘ (IMIONA) / NOME PRÓPRIO / PRENUME / MENO(Á) / IME(NA) / ETUNIMET / FÖRNAMN

6

SEXE / GESCHLECHT / ПОЛ / SEXO / POHLAVÍ / KØN / SUGU / ΦΥΛΟ / GNÉAS / SPOL / SESSO / DZIMUMS / LYTIS / NEM / SESS / GESLACHT / PŁEĆ / SEXO / SEX / POHLAVIE / SPOL / SUKUPUOLI / KÖN

7

DATE ET LIEU DE NAISSANCE / TAG UND ORT DER GEBURT / ДАТА И МЯСТО НА РАЖДАНЕ / FECHA Y LUGAR DE NACIMIENTO / DATUM A MÍSTO NAROZENÍ / FØDSELSDATO OG -STED / SÜNNIAEG JA –KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ / DÁTA AGUS IONAD BREITHE / DATUM I MJESTO ROĐENJA / DATA E LUOGO DI NASCITA / DZIMŠANAS DATUMS UN VIETA / GIMIMO DATA IR VIETA / SZÜLETÉS IDEJE ÉS HELYE / POST U DATA TAT-TWELID / GEBOORTEPLAATS EN –DATUM / DATA I MIEJSCE URODZENIA / DATA E LOCAL DE NASCIMENTO / DATA ŞI LOCUL NAŞTERII / DÁTUM A MIESTO NARODENIA / DATUM IN KRAJ ROJSTVA / SYNTYMÄAIKA JA –PAIKKA / FÖDELSEDATUM OCH FÖDELSEORT

8

DATE DE DÉLIVRANCE, SIGNATURE, SCEAU / TAG DER AUSSTELLUNG, UNTERSCHRIFT, SIEGEL / ДАТА НА ИЗДАВАНЕ, ПОДПИС, ПЕЧАТ / FECHA DE EXPEDICIÓN, FIRMA Y SELLO / DATUM VYDÁNÍ, PODPIS, RAZÍTKO / UDSTEDELSESDATO, UNDERSKRIFT, STEMPEL / VÄLJAANDMISE KUUPÄEV, ALLKIRI, PITSER / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ, ΥΠΟΓΡΑΦΗ, ΣΦΡΑΓΙΔΑ / DÁTA EISIÚNA, SÍNIÚ, SÉALA / DATUM IZDAVANJA, POTPIS, PEČAT / DATA DI RILASCIO, FIRMA, TIMBRO / IZSNIEGŠANAS DATUMS, PARAKSTS, ZĪMOGS / IŠDAVIMO DATA, PARAŠAS, ANTSPAUDAS / KIÁLLÍTÁS DÁTUMA, ALÁÍRÁS, PECSÉT / DATA TAL-ĦRUĠ, FIRMA, TIMBRU / DATUM VAN AFGIFTE, HANDTEKENING, STEMPEL / DATA WYDANIA, PODPIS, PIECZĘĆ / DATA DE EMISSÃO, ASSINATURA, SELO / DATA ELIBERĂRII, SEMNĂTURA, ŞTAMPILA / DÁTUM VYDANIA, PODPIS, PEČIATKA / DATUM IZDAJE, PODPIS, ŽIG / ANTAMISPÄIVÄ, ALLEKIRJOITUS, SINETTI / UTFÄRDANDEDATUM, UNDERSKRIFT, STÄMPEL

[Popr. 40]

Załącznik III

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY

ZAWARCIA ZWIĄZKU MAŁŻEŃSKIEGO

Artykuł 11 rozporządzenia (UE) nr [wstawić numer rozporządzenia]

 

p0000009.png

1

PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE:

2

ORGAN WYDAJĄCY

3

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY ZAWARCIA ZWIĄZKU MAŁŻEŃSKIEGO

4

DATA I MIEJSCE ZAWARCIA ZWIĄZKU MAŁŻĘŃSKIEGO Dz Mi Ro

   _|_| |_|_| |_|_|_|_|

5

MAŁŻONEK A / MĄŻ

[Popr. 41]

6

MAŁŻONEK B / ŻONA

[Popr. 42]

7

NAZWISKO PRZED ZAWARCIEM ZWIĄZKU MAŁŻEŃSKIEGO

8

IMIĘ (IMIONA)

9

PŁEĆ

10

DATA I MIEJSCE URODZENIA

Dz Mi Ro

|_|_| |_|_| |_|_|_|_|

Dz Mi Ro

|_|_| |_|_| |_|_|_|_|

11

NAZWISKO PO ZAWARCIU ZWIĄZKU MAŁŻEŃSKIEGO

12

MIEJSCE ZWYKŁEGO POBYTU

13

INNE OKOLICZNOŚCI SZCZEGÓLNE ZWIĄZANE Z REJESTRACJĄ

14

DATA WYDANIA, Dz Mi Ro

PODPIS, PIECZĘĆ |_|_| |_|_| |_|_|_|_|

Uwaga prawna: Niniejszy wielojęzyczny standardowy formularz UE udostępniają organy wydającego państwa członkowskiego i może on zostać wydany na stosowny wniosek zamiast równorzędnego dokumentu urzędowego istniejącego w danym państwie członkowskim. Formularz ten pozostaje bez wpływu na stosowanie równoważnego krajowego dokumentu urzędowego sporządzonego przez organy wydającego państwa członkowskiego. Formularz ma taką samą formalną wartość dowodową jak równorzędny dokument krajowy wydającego państwa członkowskiego i stosuje się go bez uszczerbku dla prawa materialnego państw członkowskich dotyczącego miejsca zamieszkania.

SYMBOLS / SYMBOLES / ZEICHEN / СИМВОЛИ / SÍMBOLOS / SYMBOLY / SYMBOLER / SÜMBOLID / ΣΥΜΒΟΛΑ / NODA / SIMBOLI / SIMBOLI / APZĪMĒJUMI / SIMBOLIAI / JELMAGYARÁZAT / SIMBOLI / AFKORTINGEN / SKRÓT / SÍMBOLOS / SIMBOLURI / SYMBOLY / KRATICE / SYMBOLIT / FÖRKLARINGAR

—   Dz: Dzień / Day / Jour / Tag / ден / Día / Den / Dag / Päev / Ημέρα / Lá / Dan / Giorno / diena / diena / Nap / Jum / dag / Dia / Ziua / Deň / Dan / Päivä / Dag

—   Mi: Miesiąc / Month / Mois / Monat / месец / Mes / Měsíc / Måned / Kuu / Μήνας / Mí / Mjesec / Mese / mēnesis / mėnuo / Hónap / Xahar / maand / Mês / Luna / Mesiac / Mesec / Kuukausi / Månad

—   Ro: Rok / Année / Jahr / година / Año / Rok / År / Aasta / Έτος / Bliain / Godina / Anno / gads / metai / Év / Sena / jaar / Ano / Anul / Rok / Leto / Vuosi / År

—   Zw. mał.: Związek małżeński / Marriage / Mariage / Eheschlieβung / брак / Matrimonio / Manželství / Gift / Abielu / Γάμος / Pósadh / Brak / Matrimonio / Laulība / Santuoka / Házasság / Żwieġ / huwelijk / Casamento / Căsătorie / Manželstvo / Zakonska zveza / Avioliitto / Giftermål

—   Zw. part.: Zarejestrowany związek partnerski / Registered Partnership / Partenariat enregistré / Eingetragene Partnerschaft / регистрирано партньорство / Unión registrada / Registrované partnerství / Registreret partnerskab / Registreeritud partnerlus / Καταχωρισμένη συμβίωση / Páirtnéireacht Chláraithe / Registrirano partnerstvo / Unione registrata / Reģistrētas partnerattiecības / Registruota partnerystė / Bejegyzett élettársi kapcsolat / Unjoni Rreġistrata / geregistreerd partnerschap / Parceria registada / Parteneriat înregistrat / Registrované partnerstvo / Registrirana partnerska skupnost / Rekisteröity parisuhde / Registrerat partnerskap

—   Sep. pr.: Separacja prawna / Legal separation / Séparation de corps / Trennung ohne Auflösung des Ehebandes / законна раздяла / Separación judicial / Rozluka / Separeret / Lahuselu / Δικαστικός χωρισμός / Scaradh Dlíthiúil / Zakonska rastava / Separazione personale / Laulāto atšķiršana / Gyvenimas skyrium (separacija) / Különválás / Separazzjoni legali / scheiding van tafel en bed / Separação legal / Separare de drept / Súdna rozluka / Prenehanje življenjske skupnosti / Asumusero / Hemskillnad

—   Ro: Rozwód / Divorce / Divorce / Scheidung / развод / Divorcio / Rozvod / Skilt / Lahutus / Διαζύγιο / Colscaradh / Razvod / Divorzio / Laulības šķiršana / Santuokos nutraukimas / Házasság felbontása / Divorzju / echtscheiding / Divórcio / Divorț / Rozvod / Razveza zakonske zveze / Avioero / Skilsmässa

—   An: Anulowanie / Annulment / Annulation / Nichtigerklärung / унищожаване / Anulación / Zrušení / Ophævelse af ægteskab / Tühistamine / Ακύρωση / Neamhniú pósta / Poništenje / Annullamento / Laulības atzīšana par neesošu / Pripažinimas negaliojančia / Érvénytelenítés / Annullament / nietigverklaring / Anulação / Anulare / Anulovanie / Razveljavitev zakonske zveze / Mitätöinti / Annullering

—   Z: Zgon / Death / Décès / Tod / смърт / Defunción / Úmrtí / Død / Surm / Θάνατος / Bás / Smrt / Decesso / Nāve / Mirtis / Halál / Mewt / overlijden / Óbito / Deces / Úmrtie / Smrt / Kuolema / Dödsfall

—   Z. wsp.-a: Zgon współmałżonka / Death of the husband / Décès du mari / Tod des Ehemanns / смърт на съпруга / Defunción del esposo / Úmrtí manžela / Ægtefælles (mand) død / Abikaasa surm (M) / Θάνατος του συζύγου / Bás an fhir chéile / Smrt supruga / Decesso del marito / Vīra nāve / Vyro mirtis / Férj halála / : Mewt tar-raġel / overlijden van echtgenoot / Óbito do cônjuge masculino / Decesul soțului / Úmrtie manžela / Smrt moža / Aviomiehen kuolema / Makes dödsfall

—   Z. wsp.-i: Zgon współmałżonki / Death of the Wife / Décès de la femme / Tod der Ehefrau / смърт на съпругата / Defunción de la esposa / Úmrtí manželky / Ægtefælles (kone) død / Abikaasa surm (F) / Θάνατος της συζύγου / Bás na mná céile / Smrt supruge / Decesso della moglie / Sievas nāve / Žmonos mirtis / Feleség halála / Mewt tal-mara / overlijden van echtgenote / Óbito do cônjuge feminino / Decesul soției / Úmrtie manželky / Smrt žene / Vaimon kuolema / Makas dödsfall

1

État membre / Mitgliedstaat / ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА / ESTADO MIEMBRO / ČLENSKÝ STÁT / MEDLEMSSTAT / LIIKMESRIIK / ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ / BALLSTÁT / DRŽAVA ČLANICA / STATO MEMBRO / DALĪBVALSTS / VALSTYBĖ NARĖ / TAGÁLLAM / STAT MEMBRU / LIDSTAAT / ESTADO-MEMBRO / STATUL MEMBRU / ČLENSKÝ ŠTÁT / DRŽAVA ČLANICA / JÄSENVALTIO / MEDLEMSSTAT

2

autorité de délivrance / Ausstellungsbehörde / ИЗДАВАЩ ОРГАН / AUTORIDAD EXPEDIDORA / VYDÁVAJÍCÍ ORGÁN / UDSTEDENDE MYNDIGHED / VÄLJAANDJA ASUTUS / ΑΡΧΗ ΕΚΔΟΣΗΣ / ÚDARÁS EISIÚNA / NADLEŽNO TIJELO ZA IZDAVANJE / AUTORITÀ DI RILASCIO / IZSNIEDZĒJA IESTĀDE / IŠDUODANTI INSTITUCIJA / KIÁLLÍTÓ HATÓSÁG / AWTORITÀ KOMPETENTI / AUTORITEIT VAN AFGIFTE / AUTORIDADE DE EMISSÃO / AUTORITATEA EMITENTĂ / VYDÁVAJÚCI ORGÁN / ORGAN IZDAJATELJ / ANTAVA VIRANOMAINEN / UTFÄRDANDE MYNDIGHET

3

Formulaire type multilingue de l'UE concernant le mariage /

mehrsprachiges EU-Formular - Eheschließung / МНОГОЕЗИЧНО СТАНДАРТНО УДОСТОВЕРЕНИЕ НА ЕС ЗА БРАК / IMPRESO ESTÁNDAR MULTILINGÜE DE LA UE RELATIVO AL MATRIMONIO / VÍCEJAZYČNÝ STANDARDNÍ FORMULÁŘ EU PRO MANŽELSTVÍ / FLERSPROGET EU-STANDARDVIELSESATTEST / ELi MITMEKEELNE STANDARDVORM ABIELU KOHTA / ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΤΗΣ ΕΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΑΜΟ / FOIRM CHAIGHDEÁNACH ILTEANGACH AN AE MAIDIR LE PÓSADH / MODULO STANDARD MULTILINGUE DELL'UE RELATIVO AL MATRIMONIO / ES DAUDZVALODU STANDARTA VEIDLAPA ATTIECĪBĀ UZ LAULĪBU / ES DAUGIAKALBĖ STANDARTINĖ FORMA DĖL SANTUOKOS / TÖBBNYELVŰ UNIÓS FORMANYOMTATVÁNY HÁZASSÁG TEKINTETÉBEN / FORMOLA MULTILINGWA STANDARD TAL-UE DWAR ŻWIEĠ / MEERTALIG EU-MODELFORMULIER BETREFFENDE HUWELIJK / VIŠEJEZIČNI STANDARDNI FORMULAR EU-a KOJI SE ODNOSI NA BRAK / FORMULÁRIO MULTILINGUE DA UE RELATIVO AO CASAMENTO / FORMULAR STANDARD MULTILINGV AL UE PRIVIND CĂSĂTORIA / ŠTANDARDNÝ VIACJAZYČNÝ FORMULÁR EÚ TÝKAJÚCI SA UZAVRETIA MANŽELSTVA / STANDARDNI VEČJEZIČNI OBRAZEC EU V ZVEZI S SKLENITVIJO ZAKONSKE ZVEZE / EU:N MONIKIELINEN VAKIOLOMAKE – AVIOLIITTO / FLERSPRÅKIGT EU-STANDARDFORMULÄR RÖRANDE GIFTERMÅL

4

Date et lieu dU MARIAGE / Tag und Ort des Eintrags / ДАТА И МЯСТО НА СКЛЮЧВАНЕ НА БРАКА / FECHA Y LUGAR DE MATRIMONIO / DATUM A MÍSTO UZAVŘENÍ MANŽELSTVÍ / VIELSESDATO- OG STED / ABIELLUMISE KUUPÄEV JA KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ / DÁTA AGUS IONAD AN PHÓSTA / DAN I MJESTO SKLAPANJA BRAKA / DATA E LUOGO DI MATRIMONIO / LAULĪBAS NOSLĒGŠANAS DATUMS UN VIETA / SANTUOKOS DATA IR VIETA / HÁZASSÁGKÖTÉS IDEJE ÉS HELYE / DATA U POST TAŻ-ŻWIEĠ / DATUM EN PLAATS VAN HUWELIJK / DATA E LOCAL DO CASAMENTO / DATA ŞI LOCUL CĂSĂTORIEI / DÁTUM A MIESTO UZAVRETIA MANŽELSTVA / DATUM IN KRAJ SKLENITVE ZAKONSKE ZVEZE / AVIOLIITON SOLMIMISAIKA JA –PAIKKA / GIFTERMÅLSDATUM OCH GIFTERMÅLSORT

5

époux A / Ehepartner A / СЪПРУГ A / CÓNYUGE A / MANŽEL/KA A / ÆGTEFÆLLE A / ABIKAASA A / ΣΥΖΥΓΟΣ Α / CÉILE A / BRAČNI DRUG A / CONIUGE A / LAULĀTAIS A / SUTUOKTINIS A / "A" HÁZASTÁRS / KONJUĠI A / ECHTGENOOT/-GENOTE A / COÕNJUGE A / SOŢUL/SOŢIA A / MANŽEL A / ZAKONEC A / PUOLISO A / MAKE A

6

époux B / Ehepartner B / / СЪПРУГ В / CÓNYUGE B / MANŽEL/KA B / ÆGTEFÆLLE B / ABIKAASA B / ΣΥΖΥΓΟΣ Β / CÉILE B / BRAČNI DRUG B / CONIUGE B / LAULĀTAIS B / SUTUOKTINIS B / "B" HÁZASTÁRS / KONJUĠI B / ECHTGENOOT/-GENOTE B / CÕNJUGE B / SOŢUL/SOŢIA B / MANŽEL B / ZAKONEC B / PUOLISO B / MAKE B

7

Nom aNTérieur au mariage / Name vor der Eheschließung / ФАМИЛНО ИМЕ ПРЕДИ БРАКА / APELLIDO(S) ANTES DEL MATRIMONIO / PŘÍJMENÍ PŘED UZAVŘENÍM MANŽELSTVÍ / EFTERNAVN FØR INDGÅELSE AF ÆGTESKAB / PEREKONNANIMI ENNE ABIELLUMIST / ΕΠΩΝΥΜΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΓΑΜΟ / SLOINNE ROIMH PHÓSADH / DJEVOJAČKO PREZIME / COGNOME PRIMA DEL MATRIMONIO / UZVĀRDS PIRMS LAULĪBAS NOSLĒGŠANAS / PAVARDĖ IKI SANTUOKOS SUDARYMO / HÁZASSÁGKÖTÉS ELŐTTI CSALÁDI NÉV / KUNJOM QABEL IŻ-ŻWIEĠ / NAAM VÓÓR HET HUWELIJK / APELIDO ANTERIOR AO CASAMENTO / NUMELE DINAINTEA CĂSĂTORIEI / PRIEZVISKO ZA SLOBODNA / PRIIMEK PRED SKLENITVIJO ZAKONSKE ZVEZE / SUKUNIMI ENNEN AVIOLIITTOA / EFTERNAMN FÖRE GIFTERMÅLET

8

Prénom(s) / Vorname(n) / СОБСТВЕНО ИМЕ / NOMBRE(S) / JMÉNO (JMÉNA) / FORNAVN/-E / EESNIMED / ΟΝΟΜΑ/ΟΝΟΜΑΤΑ / CÉADAINM(NEACHA) / IME(NA) / NOME/I / VĀRDS(-I) / VARDAS (-AI) / UTÓNÉV (UTÓNEVEK) / ISEM (ISMIJIET) / VOORNAMEN / NOME´PRÓPRIO / PRENUME / MENO(Á) / IME(NA) / ETUNIMET / FÖRNAMN

9

Sexe / Geschlecht / ПОЛ / SEXO / POHLAVÍ / KØN / SUGU / ΦΥΛΟ / GNÉAS / SPOL / SESSO / DZIMUMS / LYTIS / NEM / SESS / GESLACHT / SEXO / SEX / POHLAVIE / SPOL / SUKUPUOLI / KÖN

10

Date et lieu de naissance / Tag und Ort der Geburt / ДАТА И МЯСТО НА РАЖДАНЕ / FECHA Y LUGAR DE NACIMIENTO / DATUM A MÍSTO NAROZENÍ / FØDSELSDATO OG –STED / KUUPÄEV JA KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ / DÁTA AGUS IONAD BREITHE / DATUM I MJESTO ROĐENJA / DATA E LUOGO DI NASCITA / DZIMŠANAS DATUMS UN VIETA / GIMIMO DATA IR VIETA / SZÜLETÉSI HELY ÉS IDŐ / DATA U POST TAT-TWELID / GEBOORTEDATUM EN –PLAATS / DATA E LOCAL DE NASCIMENTO / DATA ŞI LOCUL NAŞTERII / DÁTUM A MIESTO NARODENIA / DATUM IN KRAJ ROJSTVA / SYNTYMÄAIKA JA –PAIKKA / FÖDELSEDATUM OCH FÖDELSEORT

11

Nom postérieur au mariage / Name nach der Eheschließung / ФАМИЛНО ИМЕ СЛЕД СКЛЮЧВАНЕ НА БРАКА / APELLIDO(S) TRAS EL MATRIMONIO / PŘÍJMENÍ PO UZAVŘENÍ MANŽELSTVÍ / EFTERNAVN EFTER INDGÅELSE AF ÆGTESKAB / PEREKONNANIMI PÄRAST ABIELLUMIST / ΕΠΩΝΥΜΟ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΓΑΜΟ / SLOINNE TAR ÉIS AN PHÓSTA / PREZIME NAKON SKLAPANJA BRAKA / COGNOME DOPO IL MATRIMONIO / UZVĀRDS PĒC LAULĪBAS NOSLĒGŠANAS / PAVARDĖ PO SANTUOKOS SUDARYMO / HÁZASSÁGKÖTÉS UTÁNI NÉV / KUNJOM WARA Ż-ŻWIEĠ / NAAM NA HET HUWELIJK / APELIDO POSTERIOR AO CASAMENTO / NUMELE DUPĂ CĂSĂTORIE / PRIEZVISKO PO UZAVRETÍ MANŽELSTVA / PRIIMEK PO SKLENITVI ZAKONSKE ZVEZE / SUKUNIMI AVIOLIITON SOLMIMISEN JÄLKEEN / EFTERNAMN EFTER GIFTERMÅLET

12

Résidence habituelle / Ort des gewöhnlichen Aufenthalts / ОБИЧАЙНО МЕСТОПРЕБИВАВАНЕ / DOMICILIO HABITUAL / OBVYKLÉ BYDLIŠTĚ / SÆDVANLIG BOPÆLSADRESSE / ALALINE ELUKOHT / ΣΥΝΗΘΗΣ ΔΙΑΜΟΝΗ / GNÁTHÁIT CHÓNAITHE / MJESTO PREBIVALIŠTA / RESIDENZA ABITUALE / PASTĀVĪGĀ DZĪVESVIETA / NUOLATINĖ GYVENAMOJI VIETA / SZOKÁSOS TARTÓZKODÁSI HELY / RESIDENZA NORMALI / WOONPLAATS / RESIDÊNCIA HABITUAL / REŞEDINŢA OBIŞNUITĂ / MIESTO OBVYKLÉHO POBYTU / OBIČAJNO PREBIVALIŠČE / ASUINPAIKKA / HEMVIST

13

Autres informations figurant dans l'acte / Andere Angaben aus dem Eintrag / ДРУГИ БЕЛЕЖКИ ВЪВ ВРЪЗКА С РЕГИСТРАЦИЯТА / OTROS DATOS DEL REGISTRO / DALŠÍ ÚDAJE O ZÁPISU / ANDRE BEMÆRKNINGER TIL REGISTRERINGEN / MUU TEAVE / ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ / SONRAÍ EILE A BHAINEANN LEIS AN gCLÁRÚCHÁN / OSTALE INFORMACIJE ZA PRIJAVU / ALTRI ELEMENTI PARTICOLARI DELLA REGISTRAZIONE / CITAS ZIŅAS PAR REĢISTRĀCIJU / KITI REGISTRACIJOS DUOMENYS / EGYÉB ANYAKÖNYVI ADATOK / PARTIKOLARITAJIET OĦRA TAR-REĠISTRAZZJONI / ANDERE BIJZONDERHEDEN VAN DE REGISTRATIE / OUTROS ELEMENTOS PARTICULARES DO REGISTO / ALTE CARACTERISTICI PRIVIND ÎNREGISTRAREA / INÉ OSOBITNÉ ÚDAJE V SÚVISLOSTI S REGISTRÁCIOU / DRUGE POSEBNOSTI PRIJAVE / MUITA REKISTERÖINTIIN LIITTYVIÄ SEIKKOJA / ANDRA UPPGIFTER I REGISTRERINGEN

14

Date de délivrance, signature, sceau / Tag der Ausstellung, Unterschrift, Siegel / ДАТА НА ИЗДАВАНЕ, ПОДПИС, ПЕЧАТ / FECHA DE EXPEDICIÓN, FIRMA Y SELLO / DATUM VYDÁNÍ, PODPIS, RAZÍTKO / UDSTEDELSESDATO, UNDERSKRIFT, STEMPEL / VÄLJAANDMISE KUUPÄEV, ALLKIRI, PITSER / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ, ΥΠΟΓΡΑΦΗ, ΣΦΡΑΓΙΔΑ / DÁTA EISIÚNA, SÍNIÚ, SÉALA / DATUM IZDAVANJA, POTPIS, PEČAT / DATA DI RILASCIO, FIRMA, TIMBRO / IZSNIEGŠANAS DATUMS, PARAKSTS, ZĪMOGS / IŠDAVIMO DATA, PARAŠAS, ANTSPAUDAS / KIÁLLÍTÁS DÁTUMA, ALÁÍRÁS, PECSÉT / DATA TAL-ĦRUĠ, FIRMA, TIMBRU / DATUM VAN AFGIFTE, HANDTEKENING, STEMPEL / DATA DE EMISSÃO, ASSINATURA, SELO / DATA ELIBERĂRII, SEMNĂTURA, ŞTAMPILA / DÁTUM VYDANIA, PODPIS, PEČIATKA / DATUM IZDAJE, PODPIS, ŽIG / ANTAMISPÄIVÄ, ALLEKIRJOITUS, SINETTI / UTFÄRDANDEDATUM, UNDERSKRIFT, STÄMPEL

Załącznik IIIa

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY

ROZWODU

Artykuł 11 rozporządzenia (UE) nr [wstawić numer rozporządzenia]

 

p0000010.png

1

PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE:

2

ORGAN WYDAJĄCY

3

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY ROZWODU

4

DATA I MIEJSCE ROZWODU Dz Mi Ro

|_|_| |_|_| |_|_|_|_|

5

MAŁŻONEK A

6

MAŁŻONEK B

7

NAZWISKO PRZED ROZWODEM

8

IMIĘ (IMIONA)

9

PŁEĆ

10

DATA I MIEJSCE URODZENIA

Dz Mi Ro

|_|_| |_|_| |_|_|_|_|

Dz Mi Ro

|_|_| |_|_| |_|_|_|_|

11

NAZWISKO PO ROZWODZIE

12

MIEJSCE ZWYKŁEGO POBYTU

13

INNE OKOLICZNOŚCI SZCZEGÓLNE ZWIĄZANE Z REJESTRACJĄ

14

DATA WYDANIA, Dz Mi Ro

PODPIS, PIECZĘĆ |_|_| |_|_| |_|_|_|_|

Uwaga prawna: Niniejszy wielojęzyczny standardowy formularz UE udostępniają organy wydającego państwa członkowskiego i może on zostać wydany na stosowny wniosek zamiast równorzędnego dokumentu urzędowego istniejącego w danym państwie członkowskim. Formularz ten pozostaje bez wpływu na stosowanie równoważnego krajowego dokumentu urzędowego sporządzonego przez organy wydającego państwa członkowskiego. Formularz ma taką samą formalną wartość dowodową jak równorzędny dokument krajowy wydającego państwa członkowskiego i stosuje się go bez uszczerbku dla prawa materialnego państw członkowskich dotyczącego miejsca zamieszkania.

SYMBOLS / SYMBOLES / ZEICHEN / СИМВОЛИ / SÍMBOLOS / SYMBOLY / SYMBOLER / SÜMBOLID / ΣΥΜΒΟΛΑ / NODA / SIMBOLI / SIMBOLI / APZĪMĒJUMI / SIMBOLIAI / JELMAGYARÁZAT / SIMBOLI / AFKORTINGEN / SKRÓT / SÍMBOLOS / SIMBOLURI / SYMBOLY / KRATICE / SYMBOLIT/ FÖRKLARINGAR

—   Da: Day / Jour / Tag / ден / Día / Den / Dag / Päev / Ημέρα / Lá / Dan / Giorno / diena / diena / Nap / Jum / dag / dzień / Dia / Ziua / Deň / Dan / Päivä / Dag

—   Mo: Month / Mois / Monat / месец / Mes / Měsíc / Måned / Kuu / Μήνας / Mí / Mjesec / Mese / mēnesis / mėnuo / Hónap / Xahar / maand / miesiąc / Mês / Luna / Mesiac / Mesec / Kuukausi / Månad

—   Ye: Year / Année / Jahr / година / Año / Rok / År / Aasta / Έτος / Bliain / Godina / Anno / gads / metai / Év / Sena / jaar/ rok / Ano / Anul / Rok / Leto / Vuosi / År

—   M: Masculine / Masculin / Männlich / мъжки / Masculino / Mužské / Mand / Mees / Άρρεν / Fireann / Muško / Maschile / Vīrietis / Vyras / Férfi / Maskil / man / mężczyzna / Masculino / Masculin / Muž / Moški / Mies / Manligt

—   F: Feminine / Féminin / Weiblich / женски / Femenino / Ženské / Kvinde / Naine / Θήλυ / Baineann / Žensko / Femminile / Sieviete / Moteris / Nő / Femminil / vrouw / kobieta / Feminino / Feminin / Žena / Ženska / Nainen / Kvinnligt

—   Mar : Marriage / Mariage / Eheschlieβung / брак / Matrimonio / Manželství / Gift / Abielu / Γάμος / Pósadh / Brak / Matrimonio / Laulība / Santuoka / Házasság / Żwieġ / huwelijk / związek małżeński / Casamento / Căsătorie / Manželstvo / Zakonska zveza / Avioliitto / Giftermål

—   Reg: Registered Partnership / Partenariat enregistré / Eingetragene Partnerschaft / регистрирано партньорство / Unión registrada / Registrované partnerství / Registreret partnerskab / Registreeritud partnerlus / Καταχωρισμένη συμβίωση / Páirtnéireacht Chláraithe / Registrirano partnerstvo / Unione registrata / Reģistrētas partnerattiecības / Registruota partnerystė / Bejegyzett élettársi kapcsolat / Unjoni Rreġistrata / geregistreerd partnerschap / zarejestrowany związek partnerski / Parceria registada / Parteneriat înregistrat / Registrované partnerstvo / Registrirana partnerska skupnost / Rekisteröity parisuhde / Registrerat partnerskap

—   Ls : Legal separation / Séparation de corps / Trennung ohne Auflösung des Ehebandes / законна раздяла / Separación judicial / Rozluka / Separeret / Lahuselu / Δικαστικός χωρισμός / Scaradh Dlíthiúil / Zakonska rastava / Separazione personale / Laulāto atšķiršana / Gyvenimas skyrium (separacija) / Különválás / Separazzjoni legali / scheiding van tafel en bed / separacja prawna / Separação legal / Separare de drept / Súdna rozluka / Prenehanje življenjske skupnosti / Asumusero / Hemskillnad

—   Div: Divorce / Divorce / Scheidung / развод / Divorcio / Rozvod / Skilt / Lahutus / Διαζύγιο / Colscaradh / Razvod / Divorzio / Laulības šķiršana / Santuokos nutraukimas / Házasság felbontása / Divorzju /echtscheiding / rozwód / Divórcio / Divorț / Rozvod / Razveza zakonske zveze / Avioero / Skilsmässa

—   A: Annulment / Annulation / Nichtigerklärung / унищожаване / Anulación / Zrušení / Ophævelse af ægteskab / Tühistamine / Ακύρωση / Neamhniú pósta / Poništenje / Annullamento / Laulības atzīšana par neesošu / Pripažinimas negaliojančia / Érvénytelenítés / Annullament / nietigverklaring / anulowanie / Anulação / Anulare / Anulovanie / Razveljavitev zakonske zveze / Mitätöinti / Annullering

—   D: Death / Décès / Tod / смърт / Defunción / Úmrtí / Død / Surm / Θάνατος / Bás / Smrt / Decesso / Nāve / Mirtis / Halál / Mewt / overlijden / zgon / Óbito / Deces / Úmrtie / Smrt / Kuolema / Dödsfall

—   Dh: Death of the husband / Décès du mari / Tod des Ehemanns / смърт на съпруга / Defunción del esposo / Úmrtí manžela / Ægtefælles (mand) død / Abikaasa surm (M) / Θάνατος του συζύγου / Bás an fhir chéile / Smrt supruga / Decesso del marito / Vīra nāve / Vyro mirtis / Férj halála / : Mewt tar-raġel / overlijden van echtgenoot / zgon współmałżonka / Óbito do cônjuge masculino / Decesul soțului / Úmrtie manžela / Smrt moža / Aviomiehen kuolema / Makes dödsfall

—   Dw: Death of the Wife / Décès de la femme / Tod der Ehefrau / смърт на съпругата / Defunción de la esposa / Úmrtí manželky / Ægtefælles (kone) død / Abikaasa surm (F) / Θάνατος της συζύγου / Bás na mná céile / Smrt supruge // Decesso della moglie / Sievas nāve / Žmonos mirtis / Feleség halála / Mewt tal-mara / overlijden van echtgenote / zgon współmałżonki / Óbito do cônjuge feminino / Decesul soției / Úmrtie manželky / Smrt žene / Vaimon kuolema / Makas dödsfall

1

ÉTAT MEMBRE / MITGLIEDSTAAT / ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА / ESTADO MIEMBRO / ČLENSKÝ STÁT / MEDLEMSSTAT / LIIKMESRIIK / ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ / BALLSTÁT / DRŽAVA ČLANICA / STATO MEMBRO / DALĪBVALSTS / VALSTYBĖ NARĖ / TAGÁLLAM / STAT MEMBRU / LIDSTAAT / PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE / ESTADO-MEMBRO / STATUL MEMBRU / ČLENSKÝ ŠTÁT / DRŽAVA ČLANICA / JÄSENVALTIO / MEDLEMSSTAT

2

AUTORITÉ DE DÉLIVRANCE / AUSSTELLUNGSBEHÖRDE / ИЗДАВАЩ ОРГАН / AUTORIDAD EXPEDIDORA / VYDÁVAJÍCÍ ORGÁN / UDSTEDENDE MYNDIGHED / VÄLJAANDJA ASUTUS / ΑΡΧΗ ΕΚΔΟΣΗΣ / ÚDARÁS EISIÚNA / NADLEŽNO TIJELO ZA IZDAVANJE / AUTORITÀ DI RILASCIO / IZSNIEDZĒJA IESTĀDE / IŠDUODANTI INSTITUCIJA / KIÁLLÍTÓ HATÓSÁG / AWTORITÀ KOMPETENTI / AUTORITEIT VAN AFGIFTE / ORGAN WYDAJĄCY / AUTORIDADE DE EMISSÃO / AUTORITATEA EMITENTĂ / VYDÁVAJÚCI ORGÁN / ORGAN IZDAJATELJ / ANTAVA VIRANOMAINEN / UTFÄRDANDE MYNDIGHET

3

Formulaire type multilingue de l'UE relatif au divorce / MEHRSPRACHIGES EU-FORMULAR - SCHEIDUNG / МНОГОЕЗИЧНО СТАНДАРТНО УДОСТОВЕРЕНИЕ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ ЗА РАЗВОД / UE FORMULARIO NORMALIZADO MULTILINGÜE RELATIVO AL DIVORCIO / VÍCEJAZYČNÝ STANDARDNÍ FORMULÁŘ EU TÝKAJÍCÍ SE ROZVODU / FLERSPROGET EU-STANDARDFORMULAR VEDRØRENDE SKILSMISSE / LAHUTUST PUUDUTAV MITMEKEELNE ELI STANDARDVORM / ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΕΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ / FOIRM CHAIGHDEÁNACH ILTEANGACH AE MAIDIR LE COLSCARADH / VIŠEJEZIČNI STANDARDNI OBRAZAC EUROPSKE UNIJE – RAZVOD / MODULO STANDARD MULTILINGUE DELL'UNIONE EUROPEA RELATIVO AL DIVORZIO / ES DAUGIAKALBĖ STANDARTINĖ FORMA DĖL SKYRYBŲ / EIROPAS SAVIENĪBAS DAUDZVALODU STANDARTA VEIDLAPA ATTIECĪBĀ UZ LAULĪBAS ŠĶIRŠANU / TÖBBNYELVŰ EURÓPAI UNIÓS FORMANYOMTATVÁNY VÁLÁS TEKINTETÉBEN / FORMOLA STANDARD MULTILINGWALI TAL-UE DWAR ID-DIVORZJU / MEERTALIG MODELFORMULIER VAN DE EUROPESE UNIE BETREFFENDE ECHTSCHEIDING / WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UE DOTYCZĄCY ROZWODU / FORMULÁRIO MULTILINGUE NORMALIZADO DA UE RELATIVO AO DIVÓRCIO / FORMULAR STANDARD MULTILINGV AL UE PRIVIND DIVORŢUL / ŠTANDARDNÝ VIACJAZYČNÝ FORMULÁR EÚ TÝKAJÚCI SA ROZVODU / VEČJEZIČNI STANDARDNI OBRAZEC EU O RAZVEZI ZAKONSKE ZVEZE / EU:N MONIKIELINEN VAKIOLOMAKE – AVIOERO / FLERSPRÅKIGT EU-STANDARDFORMULÄR RÖRANDE SKILSMÄSSA

4

Date et lieu du divorce / TAG UND ORT DER SCHEIDUNG / ДАТА И МЯСТО НА РАЗВОДА / FECHA Y LUGAR DEL DIVORCIO / DATUM A MÍSTO ROZVODU / DATO OG STED FOR SKILSMISSEN / LAHUTUSE KUUPÄEV JA KOHT / HΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ / DÁTA AGUS ÁIT AN CHOLSCARTHA / DATUM I MJESTO RAZVODA / DATA E LUOGO DEL DIVORZIO / SKYRYBŲ DATA IR VIETA / LAULĪBAS ŠĶIRŠANAS DATUMS UN VIETA / VÁLÁS IDEJE ÉS HELYE / DATA U POST TAD-DIVORZJU / DATUM EN PLAATS VAN DE ECHTSCHEIDING / DATA I MIEJSCE ROZWODU / DATA E LOCAL DO DIVÓRCIO / DATA ŞI LOCUL DIVORŢULUI / DÁTUM A MIESTO ROZVODU / DATUM IN KRAJ RAZVEZE / AVIOERON VOIMAANTULOPÄIVÄ JA PAIKKA / DATUM OCH ORT FÖR SKILSMÄSSA

5

Conjoint A / EHEPARTNER A / СЪПРУГ A / CÓNYUGE A / MANŽEL / ÆGTEFÆLLE A / ABIKAASA A / ΣΥΖΥΓΟΣ Α / CÉILE A / BRAČNI PARTNER A / CONIUGE A / LAULĀTAIS A / SUTUOKTINIS A / "A" HÁZASTÁRS / KONJUĠI A / ECHTGENOOT/-GENOTE A / MAŁŻONEK A / COÕNJUGE A / SOŢUL/SOŢIA A / MANŽEL A / ZAKONEC A / PUOLISO A / MAKE A

6

Conjoint B / EHEPARTNER B / СЪПРУГ В / CÓNYUGE B / MANŽELKA / ÆGTEFÆLLE B / ABIKAASA B / ΣΥΖΥΓΟΣ Β / CÉILE B / BRAČNI PARTNER B / CONIUGE B / LAULĀTAIS B / SUTUOKTINIS B / "B" HÁZASTÁRS / KONJUĠI B / ECHTGENOOT/-GENOTE B / MAŁŻONEK B / CÕNJUGE B / SOŢUL/SOŢIA B / MANŽEL B / ZAKONEC B / PUOLISO B / MAKE B

7

Nom antérieur au divorce / NAME VOR DER SCHEIDUNG / ИМЕ ПРЕДИ РАЗВОДА / NOMBRE ANTES DEL DIVORCIO / JMÉNO PŘED ROZVODEM / NAVN FØR SKILSMISSEN / LAHUTUSE-EELNE NIMI / ΄OΝΟΜΑ ΠΡΙΝ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ / SLOINNE ROIMH AN GCOLSCARADH / PREZIME PRIJE RAZVODA / NOME ANTERIORMENTE AL DIVORZIO / PAVARDĖ PRIEŠ SKYRYBAS / VĀRDS PIRMS LAULĪBAS ŠĶIRŠANAS / VÁLÁS ELŐTTI NÉV / ISEM QABEL ID-DIVORZJU / NAAM VOOR DE ECHTSCHEIDING / NAZWISKO PRZED ROZWODEM / APELIDO ANTERIOR AO DIVÓRCIO / NUMELE ÎNAINTE DE DIVORŢ / MENO PRED ROZVODOM / IME PRED RAZVEZO / SUKUNIMI ENNEN AVIOEROA / EFTERNAMN FÖRE SKILSMÄSSA

8

PRÉNOM(S) / VORNAME(N) / СОБСТВЕНО ИМЕ / NOMBRE(S) / JMÉNO (JMÉNA) / FORNAVN/-E / EESNIMED / ΟΝΟΜΑ / CÉADAINM(NEACHA) / IME(NA) / NOME/I / VĀRDS(-I) / VARDAS (-AI) / UTÓNÉV (UTÓNEVEK) / ISEM (ISMIJIET) / VOORNAMEN / IMIĘ (IMIONA) / NOME PRÓPRIO / PRENUME / MENO(Á) / IME(NA) / ETUNIMET / FÖRNAMN

9

SEXE / GESCHLECHT / ПОЛ / SEXO / POHLAVÍ / KØN / SUGU / ΦΥΛΟ / GNÉAS / SESSO / DZIMUMS / LYTIS / NEM / SESS / GESLACHT / PŁEĆ / SPOL / SEXO / SEX / POHLAVIE / SPOL / SUKUPUOLI / KÖN

10

DATE ET LIEU DE NAISSANCE / TAG UND ORT DER GEBURT / ДАТА И МЯСТО НА РАЖДАНЕ / FECHA Y LUGAR DE NACIMIENTO / DATUM A MÍSTO NAROZENÍ / FØDSELSDATO OG -STED / SÜNNIAEG JA –KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ / DÁTA AGUS IONAD BREITHE / DATUM I MJESTO ROĐENJA / DATA E LUOGO DI NASCITA / DZIMŠANAS DATUMS UN VIETA / GIMIMO DATA IR VIETA / SZÜLETÉS IDEJE ÉS HELYE / POST U DATA TAT-TWELID / GEBOORTEPLAATS EN –DATUM / DATA I MIEJSCE URODZENIA / DATA E LOCAL DE NASCIMENTO / DATA ŞI LOCUL NAŞTERII / DÁTUM A MIESTO NARODENIA / DATUM IN KRAJ ROJSTVA / SYNTYMÄAIKA JA –PAIKKA / FÖDELSEDATUM OCH FÖDELSEORT

11

Nom postérieur au divorce / NAME NACH DER SCHEIDUNG / ИМЕ СЛЕД РАЗВОДА / NOMBRE DESPUÉS DEL DIVORCIO / JMÉNO PO ROZVODU / NAVN EFTER SKILSMISSEN/ LAHUTUSEJÄRGNE NIMI / ΄OΝΟΜΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ / SLOINNE I NDIAIDH AN CHOLSCARTHA / PREZIME NAKON RAZVODA / NOME SUCCESSIVAMENTE AL DIVORZIO / PAVARDĖ PO SKYRYBŲ / VĀRDS PĒC LAULĪBAS ŠĶIRŠANAS / VÁLÁS UTÁNI NÉV / ISEM WARA D-DIVORZJU / NAAM NA DE ECHTSCHEIDING / NAZWISKO PO ROZWODZIE / APELIDO POSTERIOR AO DIVÓRCIO / NUMELE DUPĂ DIVORŢ / MENO PO ROZVODE / IME PO RAZVEZI / SUKUNIMI AVIOERON JÄLKEEN / EFTERNAMN EFTER SKILSMÄSSA

12

Résidence habituelle / ORT DES GEWÖHNLICHEN AUFENTHALTS / ОБИЧАЙНО МЕСТОПРЕБИВАВАНЕ / DOMICILIO HABITUAL / OBVYKLÉ BYDLIŠTĚ / SÆDVANLIG BOPÆLSADRESSE / ALALINE ELUKOHT / ΣΥΝΗΘΗΣ ΔΙΑΜΟΝΗ / GNÁTHÁIT CHÓNAITHE / MJESTO PREBIVALIŠTA / RESIDENZA ABITUALE / PASTĀVĪGĀ DZĪVESVIETA / NUOLATINĖ GYVENAMOJI VIETA / SZOKÁSOS TARTÓZKODÁSI HELY / RESIDENZA NORMALI / WOONPLAATS / MIEJSCE ZWYKŁEGO POBYTU / RESIDÊNCIA HABITUAL / REŞEDINŢA OBIŞNUITĂ / MIESTO OBVYKLÉHO POBYTU / OBIČAJNO PREBIVALIŠČE / ASUINPAIKKA / HEMVIST

13

Autres informations figurant dans l'acte / ANDERE ANGABEN AUS DEM EINTRAG / ДРУГИ БЕЛЕЖКИ ВЪВ ВРЪЗКА С РЕГИСТРАЦИЯТА / OTROS DATOS DEL REGISTRO / DALŠÍ ÚDAJE O ZÁPISU / ANDRE BEMÆRKNINGER TIL REGISTRERINGEN / MUU TEAVE / ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ / SONRAÍ EILE A BHAINEANN LEIS AN gCLÁRÚCHÁN / OSTALE INFORMACIJE ZA PRIJAVU / ALTRI ELEMENTI PARTICOLARI DELLA REGISTRAZIONE / CITAS ZIŅAS PAR REĢISTRĀCIJU / KITI REGISTRACIJOS DUOMENYS / EGYÉB ANYAKÖNYVI ADATOK / PARTIKOLARITAJIET OĦRA TAR-REĠISTRAZZJONI / ANDERE BIJZONDERHEDEN VAN DE REGISTRATIE / INNE OKOLICZNOŚCI SZCZEGÓLNE ZWIĄZANE Z REJESTRACJĄ / OUTROS ELEMENTOS PARTICULARES DO REGISTO / ALTE CARACTERISTICI PRIVIND ÎNREGISTRAREA / INÉ OSOBITNÉ ÚDAJE V SÚVISLOSTI S REGISTRÁCIOU / DRUGE POSEBNOSTI PRIJAVE / MUITA REKISTERÖINTIIN LIITTYVIÄ SEIKKOJA / ANDRA UPPGIFTER I REGISTRERINGEN

14

DATE DE DÉLIVRANCE, SIGNATURE, SCEAU / TAG DER AUSSTELLUNG, UNTERSCHRIFT, SIEGEL / ДАТА НА ИЗДАВАНЕ, ПОДПИС, ПЕЧАТ / FECHA DE EXPEDICIÓN, FIRMA Y SELLO / DATUM VYDÁNÍ, PODPIS, RAZÍTKO / UDSTEDELSESDATO, UNDERSKRIFT, STEMPEL / VÄLJAANDMISE KUUPÄEV, ALLKIRI, PITSER / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ, ΥΠΟΓΡΑΦΗ, ΣΦΡΑΓΙΔΑ / DÁTA EISIÚNA, SÍNIÚ, SÉALA / DATUM IZDAVANJA, POTPIS, PEČAT / DATA DI RILASCIO, FIRMA, TIMBRO / IZSNIEGŠANAS DATUMS, PARAKSTS, ZĪMOGS / IŠDAVIMO DATA, PARAŠAS, ANTSPAUDAS / KIÁLLÍTÁS DÁTUMA, ALÁÍRÁS, PECSÉT / DATA TAL-ĦRUĠ, FIRMA, TIMBRU / DATUM VAN AFGIFTE, HANDTEKENING, STEMPEL / DATA WYDANIA, PODPIS, PIECZĘĆ / DATA DE EMISSÃO, ASSINATURA, SELO / DATA ELIBERĂRII, SEMNĂTURA, ŞTAMPILA / DÁTUM VYDANIA, PODPIS, PEČIATKA / DATUM IZDAJE, PODPIS, ŽIG / ANTAMISPÄIVÄ, ALLEKIRJOITUS, SINETTI / UTFÄRDANDEDATUM, UNDERSKRIFT, STÄMPEL

[Popr. 43]

Załącznik IV

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY

UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY

ZAREJESTROWANIA ZAREJESTROWANEGO ZWIĄZKU PARTNERSKIEGO

Artykuł 11 rozporządzenia (UE) [Add number and title of this Regulation]

p0000011.png

p0000012.png

Uwaga prawna: Niniejszy wielojęzyczny standardowy formularz UE udostępniają organy wydającego państwa członkowskiego i może on zostać wydany na stosowny wniosek zamiast równorzędnego dokumentu urzędowego istniejącego w danym państwie członkowskim. Formularz ten pozostaje bez wpływu na stosowanie równoważnego krajowego dokumentu urzędowego sporządzonego przez organy wydającego państwa członkowskiego. Formularz ma taką samą formalną wartość dowodową jak równorzędny dokument krajowy wydającego państwa członkowskiego i stosuje się go bez uszczerbku dla prawa materialnego państw członkowskich dotyczącego zarejestrowanego związku partnerskiego.

SYMBOLS / SYMBOLES / ZEICHEN / СИМВОЛИ / SÍMBOLOS / SYMBOLY / SYMBOLER / SÜMBOLID / ΣΥΜΒΟΛΑ / NODA / SIMBOLI / SIMBOLI / APZĪMĒJUMI / SIMBOLIAI / JELMAGYARÁZAT / SIMBOLI / AFKORTINGEN / SKRÓT / SÍMBOLOS / SIMBOLURI / SYMBOLY / KRATICE / SYMBOLIT / FÖRKLARINGAR

—   Dz: Dzień / Day / Jour / Tag / ден / Día / Den / Dag / Päev / Ημέρα / Lá / Dan / Giorno / diena / diena / Nap / Jum / dag / Dia / Ziua / Deň / Dan / Päivä / Dag

—   Mi: Miesiąc / Month / Mois / Monat / месец / Mes / Měsíc / Måned / Kuu / Μήνας / Mí / Mjesec / Mese / mēnesis / mėnuo / Hónap / Xahar / maand / Mês / Luna / Mesiac / Mesec / Kuukausi / Månad

—   Ro: Rok / Year / Année / Jahr / година / Año / Rok / År / Aasta / Έτος / Bliain / Godina / Anno / gads / metai / Év / Sena / jaar / Ano / Anul / Rok / Leto / Vuosi / År

—   Zw. mał.: Związek małżeński / Marriage / Mariage / Eheschlieβung / брак / Matrimonio / Manželství / Gift / Abielu / Γάμος / Pósadh / Brak / Matrimonio / Laulība / Santuoka / Házasság / Żwieġ / huwelijk / Casamento / Căsătorie / Manželstvo / Zakonska zveza / Avioliitto / Giftermål

—   Zw. part.: Zarejestrowany związek partnerski / Registered Partnership / Partenariat enregistré / Eingetragene Partnerschaft / регистрирано партньорство / Unión registrada / Registrované partnerství / Registreret partnerskab / Registreeritud partnerlus / Καταχωρισμένη συμβίωση / Páirtnéireacht Chláraithe / Registrirano partnerstvo / Unione registrata / Reģistrētas partnerattiecības / Registruota partnerystė / Bejegyzett élettársi kapcsolat / Unjoni Rreġistrata / geregistreerd partnerschap / Parceria registada / Parteneriat înregistrat / Registrované partnerstvo / Registrirana partnerska skupnost / Rekisteröity parisuhde / Registrerat partnerskap

—   Sep. pr.: Separacja prawna / Séparation de corps / Trennung ohne Auflösung des Ehebandes / законна раздяла / Separación judicial / Rozluka / Separeret / Lahuselu / Δικαστικός χωρισμός / Scaradh Dlíthiúil / Zakonska rastava / Separazione personale / Laulāto atšķiršana / Gyvenimas skyrium (separacija) / Különválás / Separazzjoni legali / scheiding van tafel en bed / Separação legal / Separare de drept / Súdna rozluka / Prenehanje življenjske skupnosti / Asumusero / Hemskillnad

—   Ro: Rozwód / Divorce / Divorce / Scheidung / развод / Divorcio / Rozvod / Skilt / Lahutus / Διαζύγιο / Colscaradh / Razvod / Divorzio / Laulības šķiršana / Santuokos nutraukimas / Házasság felbontása / Divorzju / echtscheiding / Divórcio / Divorț / Rozvod / Razveza zakonske zveze / Avioero / Skilsmässa

—   An: Anulowanie / Annulment / Annulation / Nichtigerklärung / унищожаване / Anulación / Zrušení / Ophævelse af ægteskab / Tühistamine / Ακύρωση / Neamhniú pósta / Poništenje / Annullamento / Laulības atzīšana par neesošu / Pripažinimas negaliojančia / Érvénytelenítés / Annullament / nietigverklaring / Anulação / Anulare / Anulovanie / Razveljavitev zakonske zveze / Mitätöinti / Annullering

—   Z: Zgon / Death / Décès / Tod / смърт / Defunción / Úmrtí / Død / Surm / Θάνατος / Bás / Smrt / Decesso / Nāve / Mirtis / Halál / Mewt / overlijden / Óbito / Deces / Úmrtie / Smrt / Kuolema / Dödsfall

—   Z. wsp-a: Zgon współmałżonka / Death of the husband / Décès du mari / Tod des Ehemanns / смърт на съпруга / Defunción del esposo / Úmrtí manžela / Ægtefælles (mand) død / Abikaasa surm (M) / Θάνατος του συζύγου / Bás an fhir chéile / Smrt supruga / Decesso del marito / Vīra nāve / Vyro mirtis / Férj halála / : Mewt tar-raġel / overlijden van echtgenoot / Óbito do cônjuge masculino / Decesul soțului / Úmrtie manžela / Smrt moža / Aviomiehen kuolema / Makes dödsfall

—   Z. wsp-i: Zgon współmałżonki / Death of the Wife / Décès de la femme / Tod der Ehefrau / смърт на съпругата / Defunción de la esposa / Úmrtí manželky / Ægtefælles (kone) død / Abikaasa surm (F) / Θάνατος της συζύγου / Bás na mná céile / Smrt supruge / Decesso della moglie / Sievas nāve / Žmonos mirtis / Feleség halála / Mewt tal-mara / overlijden van echtgenote / Óbito do cônjuge feminino / Decesul soției / Úmrtie manželky / Smrt žene / Vaimon kuolema / Makas dödsfall

1

État membre / Mitgliedstaat / ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА / ESTADO MIEMBRO / ČLENSKÝ STÁT / MEDLEMSSTAT / LIIKMESRIIK / ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ / BALLSTÁT / DRŽAVA ČLANICA / STATO MEMBRO / DALĪBVALSTS / VALSTYBĖ NARĖ / TAGÁLLAM / STAT MEMBRU / LIDSTAAT / ESTADO-MEMBRO / STATUL MEMBRU / ČLENSKÝ ŠTÁT / DRŽAVA ČLANICA / JÄSENVALTIO / MEDLEMSSTAT

2

autorité de délivrance / Ausstellungsbehörde / ИЗДАВАЩ ОРГАН / AUTORIDAD EXPEDIDORA / VYDÁVAJÍCÍ ORGÁN / UDSTEDENDE MYNDIGHED / VÄLJAANDJA ASUTUS / ΑΡΧΗ ΕΚΔΟΣΗΣ / ÚDARÁS EISIÚNA / NADLEŽNO TIJELO ZA IZDAVANJE / AUTORITÀ DI RILASCIO / IZSNIEDZĒJA IESTĀDE / IŠDUODANTI INSTITUCIJA / KIÁLLÍTÓ HATÓSÁG / AWTORITÀ KOMPETENTI / AUTORITEIT VAN AFGIFTE / AUTORIDADE DE EMISSÃO / AUTORITATEA EMITENTĂ / VYDÁVAJÚCI ORGÁN / ORGAN IZDAJATELJ / ANTAVA VIRANOMAINEN / UTFÄRDANDE MYNDIGHET

3

Formulaire type multilingue de l'UE concernant le partenariat enregistré / mehrsprachiges EU-Formular - eingetragene Partnerschaft / МНОГОЕЗИЧНО СТАНДАРТНО УДОСТОВЕРЕНИЕ НА ЕС ЗА РЕГИСТРИРАНО ПАРТНЬОРСТВО / IMPRESO ESTÁNDAR MULTILINGÜE DE LA UE RELATIVO A LA UNIÓN REGISTRADA / VÍCEJAZYČNÝ STANDARDNÍ FORMULÁŘ EU PRO REGISTROVANÉ PARTNERSTVÍ / FLERSPROGET EU-STANDARFORMULAR FOR REGISTRERET PARTNERSKAB / ELi MITMEKEELNE STANDARDVORM REGISTREERITUD PARTNRELUSE KOHTA / ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΤΗΣ ΕΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΜΕΝΗ ΣΥΜΒΙΩΣΗ / FOIRM CHAIGHDEÁNACH ILTEANGACH AN AE MAIDIR LE PÁIRTNÉIREACHT CHLÁRAITHE / VIŠEJEZIČNI STANDARDNI FORMULAR EU-a KOJI SE ODNOSI NA REGISTRIRANO PARTNERSTVO / MODULO STANDARD MULTILINGUE DELL'UE RELATIVO ALL'UNIONE REGISTRATA / ES DAUDZVALODU STANDARTA VEIDLAPA ATTIECĪBĀ UZ REĢISTRĒTĀM PARTNERATTIECĪBĀM / ES DAUGIAKALBĖ STANDARTINĖ FORMA DĖL REGISTRUOTOS PARTNERYSTĖS / TÖBBNYELVŰ UNIÓS FORMANYOMTATVÁNY BEJEGYZETT ÉLETTÁRSI KAPCSOLAT TEKINTETÉBEN / FORMOLA MULTILINGWA STANDARD TAL-UE DWAR SĦUBIJA REĠISTRATA / MEERTALIG EU-MODELFORMULIER BETREFFENDE GEREGISTREERD PARTNERSCHAP / FORMULÁRIO MULTILINGUE DA UE RELATIVO À PARCERIA REGISTADA / FORMULAR STANDARD MULTILINGV AL UE PRIVIND PARTENERIATUL ÎNREGISTRAT / ŠTANDARDNÝ VIACJAZYČNÝ FORMULÁR EÚ TÝKAJÚCI SA REGISTROVANÉHO PARTNERSTVA / STANDARDNI VEČJEZIČNI OBRAZEC EU V ZVEZI Z REGISTRACIJO PARTNERSKE SKUPNOSTI / EU:N MONIKIELINEN VAKIOLOMAKE - REKISTERÖITY PARISUHDE / FLERSPRÅKIGT EU-STANDARDFORMULÄR RÖRANDE REGISTRERAT PARTNERSKAP

4

Date et lieu de l'établissement de l'acte / Tag und Ort des Eintrags / ДАТА И МЯСТО НА РЕГИСТРИРАНЕ НА ПАРТНЬОРСТВОТО / FECHA Y LUGAR DE MATRIMONIO / DATUM A MÍSTO UZAVŘENÍ PARTNERSTVÍ / Dato og sted for registreringen / PARTNERLUSE REGISTREERIMISE KUUPÄEV JA KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ / DÁTA AGUS IONAD CHLÁRÚ NA PÁIRTNÉIREACHTA / DATUM I MJESTO SKLAPANJA PARTNERSTVA / DATA E LUOGO DELL'ATTO / AKTA DATUMS UN VIETA / SUDARYMO DATA IR VIETA / CSELEKMÉNY IDEJE ÉS HELYE / DATA U POST TAL-ATT / DATUM EN PLAATS VAN REGISTRATIE / DATA E LOCAL DO ATO / DATA ŞI LOCUL ÎNREGISTRĂRII PARTENERIATULUI / DÁTUM A MIESTO UZAVRETIA PARTNERSTVA / DATUM IN KRAJ REGISTRACIJE / REKISTERÖINTIAIKA JA –PAIKKA / DATUM OCH ORT FÖR REGISTRERINGEN

5

Partenaire A / Partner A / ПАРТНЬОР A / PAREJA A / PARTNER A / PARTNER A / PARTNER A / ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ A / PÁIRTÍ A / PARTNER A / PARTNER A / PARTNERIS A / "A" ÉLETTÁRS / SIEĦEB A / PARTNER A / PARCEIRO A / PARTENERUL A / PARTNER A / PARTNER A / PUOLISO A / PARTNER A

6

Partenaire B / Partner B / ПАРТНЬОР В / PAREJA B / PARTNER B / PARTNER B / PARTNER B / ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ B / PÁIRTÍ B / PARTNER B / PARTNER B / PARTNERIS B / "B" ÉLETTÁRS / SIEĦEB B / PARTNER B / PARCEIRO B / PARTENERUL B / PARTNER B / PARTNER B / PUOLISO B / PARTNER B

7

Nom antérieur à l'établisssement de l'acte / Name vor dem Eintrag / ФАМИЛНО ИМЕ ПРЕДИ РЕГИСТРИРАНЕ НА ПАРТНЬОРСТВОТО / APELLIDO(S) ANTES DEL CONTRATO DE UNIÓN / PŘÍJMENÍ PŘED UZAVŘENÍM PARTNERSTVÍ / EFTERNAVN FØR INDGÅELSE AF PARTNERSKABET / PEREKONNANIMI ENNE REGISTREERIMIST / ΕΠΩΝΥΜΟ ΠΡΙΝ ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ / SLOINNE ROIMH AN gCLÁRÚ / PREZIME PRIJE SKLAPANJA PARTNERSTVA / COGNOME PRIMA DELL'ATTO / UZVĀRDS PIRMS AKTA / PAVARDĖ IKI SUDARYMO / BEJEGYZETT ÉLETTÁRSI KAPCSOLAT LÉTESÍTÉSE ELŐTTI CSALÁDI NÉV / KUNJOM QABEL L-ATT / NAAM VÓÓR REGISTRATIE VAN HET PARTNERSCHAP / APELIDO ANTERIOR AO ATO / NUMELE AVUT ÎNAINTE DE ÎNREGISTRAREA PARTENERIATULUI / PRIEZVISKO PRED UZAVRETÍM PARTNERSTVA / PRIIMEK PRED REGISTRACIJO PARTNERSKE SKUPNOSTI / SUKUNIMI ENNEN REKISTERÖINTIÄ / EFTERNAMN FÖRE REGISTRERINGEN

8

Prénom(s) / Vorname(n) / СОБСТВЕНО ИМЕ / NOMBRE(S) / JMÉNO (JMÉNA) / FORNAVN/-E / EESNIMED / ΟΝΟΜΑ/ΟΝΟΜΑΤΑ / CÉADAINM(NEACHA) / IME(NA) / NOME/I / VĀRDS(-I) / VARDAS (-AI) / UTÓNÉV (UTÓNEVEK) / ISEM (ISMIJIET) / VOORNAMEN / NOME´PRÓPRIO / PRENUME / MENO(Á) / IME(NA) / ETUNIMET / FÖRNAMN

9

Sexe / Geschlecht / ПОЛ / SEXO / POHLAVÍ / KØN / SUGU / ΦΥΛΟ / GNÉAS / SPOL / SESSO / DZIMUMS / LYTIS / NEM / SESS / GESLACHT / SEXO / SEX / POHLAVIE / SPOL / SUKUPUOLI / KÖN

10

Date et lieu de naissance / Tag und Ort der Geburt / ДАТА И МЯСТО НА РАЖДАНЕ / FECHA Y LUGAR DE NACIMIENTO / DATUM A MÍSTO NAROZENÍ / FØDSELSDATO OG –STED / KUUPÄEV JA KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ / DÁTA AGUS IONAD BREITHE / DATUM I MJESTO ROĐENJA / DATA E LUOGO DI NASCITA / DZIMŠANAS DATUMS UN VIETA / GIMIMO DATA IR VIETA / SZÜLETÉSI HELY ÉS IDŐ / DATA U POST TAT-TWELID / GEBOORTEDATUM EN –PLAATS / DATA E LOCAL DE NASCIMENTO / DATA ŞI LOCUL NAŞTERII / DÁTUM A MIESTO NARODENIA / DATUM IN KRAJ ROJSTVA / SYNTYMÄAIKA JA –PAIKKA / FÖDELSEDATUM OCH FÖDELSEORT

11

Nom postérieur à l'établissemnt de l'acte / Name nach dem Eintrag / ФАМИЛНО ИМЕ СЛЕД РЕГИСТРИРАНЕ НА ПАРТНЬОРСТВОТО / APELLIDO(S) TRAS EL CONTRATO DE UNIÓN / PŘÍJMENÍ PO UZAVŘENÍ PARTNERSTVÍ / NAVN EFTER ACT / PEREKONNANIMI PÄRAST REGISTREERIMIST / ΕΠΩΝΥΜΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ / SLOINNE TAR ÉIS AN CHLÁRAITHE / PREZIME NAKON SKLAPANJA PARTNERSTVA / COGNOME DOPO L'ATTO / UZVĀRDS PĒC AKTA / PAVARDĖ PO SUDARYMO / BEJEGYZETT ÉLETTÁRSI KAPCSOLAT LÉTESÍTÉSE UTÁNI NÉV / KUNJOM WARA L-ATT / NAAM VÓÓR PARTNERSCHAP / APELIDO POSTERIOR AO ATO / NUMELE DOBÂNDIT DUPĂ ÎNREGISTRARE / PRIEZVISKO PO UZAVRETÍ PARTNERSTVA / PRIIMEK PO REGISTRACIJI PARTNERSKE SKUPNOSTI / NIMI REKISTERÖINNIN JÄLKEEN / EFTERNAMN EFTER REGISTRERINGEN

12

Résidence habituelle / Ort des gewöhnlichen Aufenthalts / ОБИЧАЙНО МЕСТОПРЕБИВАВАНЕ / DOMICILIO HABITUAL / OBVYKLÉ BYDLIŠTĚ / SÆDVANLIG BOPÆLSADRESSE / ALALINE ELUKOHT / ΣΥΝΗΘΗΣ ΔΙΑΜΟΝΗ / GNÁTHÁIT CHÓNAITHE / MJESTO PREBIVALIŠTA / RESIDENZA ABITUALE / PASTĀVĪGĀ DZĪVESVIETA / NUOLATINĖ GYVENAMOJI VIETA / SZOKÁSOS TARTÓZKODÁSI HELY / RESIDENZA NORMALI / WOONPLAATS / RESIDÊNCIA HABITUAL / REŞEDINŢA OBIŞNUITĂ / MIESTO OBVYKLÉHO POBYTU / OBIČAJNO PREBIVALIŠČE / ASUINPAIKKA / HEMVIST

13

Autres informations figurant dans l'acte / Andere Angaben aus dem Eintrag / ДРУГИ БЕЛЕЖКИ ВЪВ ВРЪЗКА С РЕГИСТРАЦИЯТА / OTROS DATOS DEL REGISTRO / DALŠÍ ÚDAJE O ZÁPISU / ANDRE BEMÆRKNINGER TIL REGISTRERINGEN / MUU TEAVE / ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ / SONRAÍ EILE A BHAINEANN LEIS AN gCLÁRÚCHÁN / OSTALE INFORMACIJE ZA PRIJAVU / ALTRI ELEMENTI PARTICOLARI DELLA REGISTRAZIONE / CITAS ZIŅAS PAR REĢISTRĀCIJU/ KITI REGISTRACIJOS DUOMENYS / EGYÉB ANYAKÖNYVI ADATOK / PARTIKOLARITAJIET OĦRA TAR-REĠISTRAZZJONI / ANDERE BIJZONDERHEDEN VAN DE REGISTRATIE / OUTROS ELEMENTOS PARTICULARES DO REGISTO / ALTE CARACTERISTICI PRIVIND ÎNREGISTRAREA / INÉ OSOBITNÉ ÚDAJE V SÚVISLOSTI S REGISTRÁCIOU / DRUGE POSEBNOSTI PRIJAVE / MUITA REKISTERÖINTIIN LIITTYVIÄ SEIKKOJA / ANDRA UPPGIFTER I REGISTRERINGEN

14

Date de délivrance, signature, sceau / Tag der Ausstellung, Unterschrift, Siegel / ДАТА НА ИЗДАВАНЕ, ПОДПИС, ПЕЧАТ / FECHA DE EXPEDICIÓN, FIRMA Y SELLO / DATUM VYDÁNÍ, PODPIS, RAZÍTKO / UDSTEDELSESDATO, UNDERSKRIFT, STEMPEL / VÄLJAANDMISE KUUPÄEV, ALLKIRI, PITSER / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ, ΥΠΟΓΡΑΦΗ, ΣΦΡΑΓΙΔΑ / DÁTA EISIÚNA, SÍNIÚ, SÉALA / DATUM IZDAVANJA, POTPIS, PEČAT / DATA DI RILASCIO, FIRMA, TIMBRO / IZSNIEGŠANAS DATUMS, PARAKSTS, ZĪMOGS / IŠDAVIMO DATA, PARAŠAS, ANTSPAUDAS / KIÁLLÍTÁS DÁTUMA, ALÁÍRÁS, PECSÉT / DATA TAL-ĦRUĠ, FIRMA, TIMBRU / DATUM VAN AFGIFTE, HANDTEKENING, STEMPEL / DATA DE EMISSÃO, ASSINATURA, SELO / DATA ELIBERĂRII, SEMNĂTURA, ŞTAMPILA / DÁTUM VYDANIA, PODPIS, PEČIATKA / DATUM IZDAJE, PODPIS, ŽIG / ANTAMISPÄIVÄ, ALLEKIRJOITUS, SINETTI / UTFÄRDANDEDATUM, UNDERSKRIFT, STÄMPEL

Załącznik IVa

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY

ROZWIĄZANIA ZAREJESTROWANEGO ZWIĄZKU PARTNERSKIEGO

Artykuł 11 rozporządzenia (UE) nr [wstawić numer rozporządzenia]

 

p0000013.png

1

PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE:

2

ORGAN WYDAJĄCY

3

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY ROZWIĄZANIA ZAREJESTROWANEGO ZWIĄZKU PARTNERSKIEGO

4

DATA I MIEJSCE ROZWIĄZANIA ZAREJESTROWANEGO ZWIĄZKU PARTNERSKIEGO Dz Mi Ro

|_|_| |_|_| |_|_|_|_|

5

PARTNER A

6

PARTNER B

7

NAZWISKO PRZED ROZWIĄZANIEM ZAREJESTROWANEGO ZWIĄZKU PARTNERSKIEGO

8

IMIĘ (IMIONA)

9

PŁEĆ

10

DATA I MIEJSCE URODZENIA

Dz Mi Ro

|_|_| |_|_| |_|_|_|_|

Dz Mi Ro

|_|_| |_|_| |_|_|_|_|

11

NAZWISKO PO ROZWIĄZANIU ZAREJESTROWANEGO ZWIĄZKU PARTNERSKIEGO

12

MIEJSCE ZWYKŁEGO POBYTU

13

INNE OKOLICZNOŚCI SZCZEGÓLNE ZWIĄZANE Z REJESTRACJĄ

14

DATA WYDANIA, Dz Mi Ro

PODPIS, PIECZĘĆ |_|_| |_|_| |_|_|_|_|

Uwaga prawna: Niniejszy wielojęzyczny standardowy formularz UE udostępniają organy wydającego państwa członkowskiego i może on zostać wydany na stosowny wniosek zamiast równorzędnego dokumentu urzędowego istniejącego w danym państwie członkowskim. Formularz ten pozostaje bez wpływu na stosowanie równoważnego krajowego dokumentu urzędowego sporządzonego przez organy wydającego państwa członkowskiego. Formularz ma taką samą formalną wartość dowodową jak równorzędny dokument krajowy wydającego państwa członkowskiego i stosuje się go bez uszczerbku dla prawa materialnego państw członkowskich dotyczącego miejsca zamieszkania.

SYMBOLS / SYMBOLES / ZEICHEN / СИМВОЛИ / SÍMBOLOS / SYMBOLY / SYMBOLER / SÜMBOLID / ΣΥΜΒΟΛΑ / NODA / SIMBOLI / SIMBOLI / APZĪMĒJUMI / SIMBOLIAI / JELMAGYARÁZAT / SIMBOLI / AFKORTINGEN / SKRÓT / SÍMBOLOS / SIMBOLURI / SYMBOLY / KRATICE / SYMBOLIT/ FÖRKLARINGAR

—   Da: Day / Jour / Tag / ден / Día / Den / Dag / Päev / Ημέρα / Lá / Dan / Giorno / diena / diena / Nap / Jum / dag / dzień / Dia / Ziua / Deň / Dan / Päivä / Dag

—   Mo: Month / Mois / Monat / месец / Mes / Měsíc / Måned / Kuu / Μήνας / Mí / Mjesec / Mese / mēnesis / mėnuo / Hónap / Xahar / maand / miesiąc / Mês / Luna / Mesiac / Mesec / Kuukausi / Månad

—   Ye: Year / Année / Jahr / година / Año / Rok / År / Aasta / Έτος / Bliain / Godina / Anno / gads / metai / Év / Sena / jaar/ rok / Ano / Anul / Rok / Leto / Vuosi / År

—   M: Masculine / Masculin / Männlich / мъжки / Masculino / Mužské / Mand / Mees / Άρρεν / Fireann / Muško / Maschile / Vīrietis / Vyras / Férfi / Maskil / man / mężczyzna / Masculino / Masculin / Muž / Moški / Mies / Manligt

—   F: Feminine / Féminin / Weiblich / женски / Femenino / Ženské / Kvinde / Naine / Θήλυ / Baineann / Žensko / Femminile / Sieviete / Moteris / Nő / Femminil / vrouw / kobieta / Feminino / Feminin / Žena / Ženska / Nainen / Kvinnligt

—   Mar : Marriage / Mariage / Eheschlieβung / брак / Matrimonio / Manželství / Gift / Abielu / Γάμος / Pósadh / Brak / Matrimonio / Laulība / Santuoka / Házasság / Żwieġ / huwelijk / związek małżeński / Casamento / Căsătorie / Manželstvo / Zakonska zveza / Avioliitto / Giftermål

—   Reg: Registered Partnership / Partenariat enregistré / Eingetragene Partnerschaft / регистрирано партньорство / Unión registrada / Registrované partnerství / Registreret partnerskab / Registreeritud partnerlus / Καταχωρισμένη συμβίωση / Páirtnéireacht Chláraithe / Registrirano partnerstvo / Unione registrata / Reģistrētas partnerattiecības / Registruota partnerystė / Bejegyzett élettársi kapcsolat / Unjoni Rreġistrata / geregistreerd partnerschap / zarejestrowany związek partnerski / Parceria registada / Parteneriat înregistrat / Registrované partnerstvo / Registrirana partnerska skupnost / Rekisteröity parisuhde / Registrerat partnerskap

—   Ls : Legal separation / Séparation de corps / Trennung ohne Auflösung des Ehebandes / законна раздяла / Separación judicial / Rozluka / Separeret / Lahuselu / Δικαστικός χωρισμός / Scaradh Dlíthiúil / Separazione personale / Laulāto atšķiršana / Gyvenimas skyrium (separacija) / Különválás / Zakonska rastava / Separazzjoni legali / scheiding van tafel en bed / separacja prawna / Separação legal / Separare de drept / Súdna rozluka / Prenehanje življenjske skupnosti / Asumusero / Hemskillnad

—   Div: Divorce / Divorce / Scheidung / развод / Divorcio / Rozvod / Skilt / Lahutus / Διαζύγιο / Colscaradh / Razvod / Divorzio / Laulības šķiršana / Santuokos nutraukimas / Házasság felbontása / Divorzju / echtscheiding / rozwód / Divórcio / Divorț / Rozvod / Razveza zakonske zveze / Avioero / Skilsmässa

—   A: Annulment / Annulation / Nichtigerklärung / унищожаване / Anulación / Zrušení / Ophævelse af ægteskab / Tühistamine / Ακύρωση / Neamhniú pósta / Poništenje / Annullamento / Laulības atzīšana par neesošu / Pripažinimas negaliojančia / Érvénytelenítés / Annullament / nietigverklaring / anulowanie / Anulação / Anulare / Anulovanie / Razveljavitev zakonske zveze / Mitätöinti / Annullering

—   D: Death / Décès / Tod / смърт / Defunción / Úmrtí / Død / Surm / Θάνατος / Bás / Smrt / Decesso / Nāve / Mirtis / Halál / Mewt / overlijden / zgon / Óbito / Deces / Úmrtie / Smrt / Kuolema / Dödsfall

1

ÉTAT MEMBRE / MITGLIEDSTAAT / ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА / ESTADO MIEMBRO / ČLENSKÝ STÁT / MEDLEMSSTAT / LIIKMESRIIK / ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ / BALLSTÁT / DRŽAVA ČLANICA / STATO MEMBRO / DALĪBVALSTS / VALSTYBĖ NARĖ / TAGÁLLAM / STAT MEMBRU / LIDSTAAT / PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE / ESTADO-MEMBRO / STATUL MEMBRU / ČLENSKÝ ŠTÁT / DRŽAVA ČLANICA / JÄSENVALTIO / MEDLEMSSTAT

2

AUTORITÉ DE DÉLIVRANCE / AUSSTELLUNGSBEHÖRDE / ИЗДАВАЩ ОРГАН / AUTORIDAD EXPEDIDORA / VYDÁVAJÍCÍ ORGÁN / UDSTEDENDE MYNDIGHED / VÄLJAANDJA ASUTUS / ΑΡΧΗ ΕΚΔΟΣΗΣ / ÚDARÁS EISIÚNA / NADLEŽNO TIJELO ZA IZDAVANJE / AUTORITÀ DI RILASCIO / IZSNIEDZĒJA IESTĀDE / IŠDUODANTI INSTITUCIJA / KIÁLLÍTÓ HATÓSÁG / AWTORITÀ KOMPETENTI / AUTORITEIT VAN AFGIFTE / ORGAN WYDAJĄCY / AUTORIDADE DE EMISSÃO / AUTORITATEA EMITENTĂ / VYDÁVAJÚCI ORGÁN / ORGAN IZDAJATELJ / ANTAVA VIRANOMAINEN / UTFÄRDANDE MYNDIGHET

3

Formulaire type multilingue de l'UE relatif à la dissolution d'un partenariat enregistré / MEHRSPRACHIGES EU-FORMULAR - AUFHEBUNG EINER EINGETRAGENEN PARTNERSCHAFT / МНОГОЕЗИЧНО СТАНДАРТНО УДОСТОВЕРЕНИЕ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ ЗА ПРЕКРАТЯВАНЕ НА РЕГИСТРИРАНО ПАРТНЬОРСТВО / UE FORMULARIO NORMALIZADO MULTILINGÜE RELATIVO A LA DISOLUCIÓN DE UNA PAREJA DE HECHO INSCRITA EN UN REGISTRO / VÍCEJAZYČNÝ STANDARDNÍ FORMULÁŘ EU TÝKAJÍCÍ SE ZÁNIKU REGISTROVANÉHO PARTNERSTVÍ / FLERSPROGET EU-STANDARDFORMULAR VEDRØRENDE OPLØSNING AF REGISTRERET PARTNERSKAB / REGISTREERITUD PARTNERLUSE LÕPPEMIST PUUDUTAV MITMEKEELNE ELI STANDARDVORM / ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΕΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΜΕΝΗΣ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ / FOIRM CHAIGHDEÁNACH ILTEANGACH AE MAIDIR LE SCAOILEADH PÁIRTNÉIREACHTA CLÁRAITHE / VIŠEJEZIČNI OBRAZAC EUROPSKE UNIJE – RAZVRGNUĆE REGISTRIRANOG PARTNERSTVA / MODULO STANDARD MULTILINGUE DELL'UNIONE EUROPEA RELATIVO ALLO SCIOGLIMENTO DI UN'UNIONE REGISTRATA / ES DAUGIAKALBĖ STANDARTINĖ FORMA DĖL REGISTRUOTOS PARTNERYSTĖS NUTRAUKIMO / EIROPAS SAVIENĪBAS DAUDZVALODU STANDARTA VEIDLAPA ATTIECĪBĀ UZ REĢISTRĒTU PARTNERATTIECĪBU IZBEIGŠANU / TÖBBNYELVŰ EURÓPAI UNIÓS FORMANYOMTATVÁNY BEJEGYZETT ÉLETTÁRSI KAPCSOLAT FELBONTÁSA TEKINTETÉBEN / FORMOLA STANDARD MULTILINGWALI TAL-UE DWAR IX-XOLJIMENT TA' UNJONI REĠISTRATA / MEERTALIG MODELFORMULIER VAN DE EUROPESE UNIE BETREFFENDE ONTBINDING VAN EEN GEREGISTREERD PARTNERSCHAP / WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UE DOTYCZĄCY ROZWIĄZANIA ZAREJESTROWANEGO ZWIĄZKU PARTNERSKIEGO / FORMULÁRIO MULTILINGUE NORMALIZADO DA UE RELATIVO À DISSOLUÇÃO DE PARCERIA REGISTADA / FORMULAR STANDARD MULTILINGV AL UE PRIVIND DESFACEREA PARTENERIATULUI ÎNREGISTRAT / ŠTANDARDNÝ VIACJAZYČNÝ FORMULÁR EÚ TÝKAJÚCI SA ZRUŠENIA REGISTROVANÉHO PARTNERSTVA / VEČJEZIČNI STANDARDNI OBRAZEC EU O PRENEHANJU REGISTRIRANE PARTNERSKE SKUPNOSTI / EU:N MONIKIELINEN VAKIOLOMAKE – REKISTERÖIDYN PARISUHTEEN PURKAMINEN / FLERSPRÅKIGT EU-STANDARDFORMULÄR RÖRANDE UPPLÖSNING AV REGISTRERAT PARTNERSKAP

4

Date et lieu de la dissolution / TAG UND ORT DER AUFHEBUNG / ДАТА И МЯСТО НА ПРЕКРАТЯВАНЕ / FECHA Y LUGAR DE LA DISOLUCIÓN / DATUM A MÍSTO ZÁNIKU REGISTROVANÉHO PARTNERSTVÍ / DATO OG STED FOR OPLØSNINGEN / LÕPPEMISE KUUPÄEV JA KOHT / HΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΔΙΑΛΥΣΗΣ / DÁTA AGUS ÁIT AN SCAOILTE / DATUM I MJESTO RAZVRGNUĆA / DATA E LUOGO DELLO SCIOGLIMENTO / NUTRAUKIMO DATA IR VIETA / IZBEIGŠANAS DATUMS UN VIETA / FELBONTÁS HELYE ÉS IDEJE / DATA U POST TAX-XOLJIMENT / DATUM EN PLAATS VAN DE ONTBINDING / DATA I MIEJSCE ROZWIĄZANIA ZAREJESTROWANEGO ZWIĄZKU PARTNERSKIEGO / DATA E LOCAL DA DISSOLUÇÃO / DATA ŞI LOCUL DESFACERII / DÁTUM A MIESTO ZRUŠENIA REGISTROVANÉHO PARTNERSTVA / DATUM IN KRAJ PRENEHANJA / PARISUHTEEN PURKAMISEN VOIMAANTULOPÄIVÄ JA PAIKKA / DATUM OCH ORT FÖR UPPLÖSNING

5

Partenaire A / Partner A / ПАРТНЬОР A / PAREJA A / PARTNER A / PARTNER A / PARTNER A / ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ A / PÁIRTÍ A / PARTNER A / PARTNER A / PARTNERIS A / "A" ÉLETTÁRS / SIEĦEB A / PARTNER A / PARTNER A / PARCEIRO A / PARTENERUL A / PARTNER A / PARTNER A / PUOLISO A / PARTNER A

6

Partenaire B / Partner B / ПАРТНЬОР В / PAREJA B / PARTNER B / PARTNER B / PARTNER B / ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ B / PÁIRTÍ B / PARTNER B / PARTNER B / PARTNERIS B / "B" ÉLETTÁRS / SIEĦEB B / PARTNER B / PARTNER B / PARCEIRO B / PARTENERUL B / PARTNER B / PARTNER B / PUOLISO B / PARTNER B

7

Nom antérieur à la dissolution / NAME VOR DER AUFHEBUNG / ИМЕ ПРЕДИ ПРЕКРАТЯВАНЕТО НА РЕГИСТРИРАНОТО ПАРТНЬОРСТВОG / NOMBRE ANTES DE LA DISOLUCIÓN / JMÉNO PŘED ZÁNIKEM REGISTROVANÉHO PARTNERSTVÍ / NAVN FØR OPLØSNINGEN / PARTNERLUSE LÕPPEMISE EELNE NIMI / ΄OΝΟΜΑ ΠΡΙΝ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ / SLOINNE ROIMH AN SCAOILEADH / PREZIME PRIJE RAZVRGNUĆA / NOME ANTERIORMENTE ALLO SCIOGLIMENTO / PAVARDĖ PRIEŠ NUTRAUKIMĄ / VĀRDS PIRMS IZBEIGŠANAS / FELBONTÁS ELŐTTI NÉV / ISEM QABEL IX-XOLJIMENT / NAAM VOOR DE ONTBINDING / NAZWISKO PRZED ROZWIĄZANIEM ZAREJESTROWANEGO ZWIĄZKU PARTNERSKIEGO / APELIDO ANTERIOR À DISSOLUÇÃO / NUMELE ÎNAINTE DE DESFACERE / MENO PRED ZRUŠENÍM REGISTROVANÉHO PARTNERSTVA / IME PRED PRENEHANJEM / SUKUNIMI ENNEN PARISUHTEEN PURKAMISTA / EFTERNAMN FÖRE UPPLÖSNING

8

PRÉNOM(S) / VORNAME(N) / СОБСТВЕНО ИМЕ / NOMBRE(S) / JMÉNO (JMÉNA) / FORNAVN/-E / EESNIMED / ΟΝΟΜΑ / CÉADAINM(NEACHA) / IME(NA) / NOME/I / VĀRDS(-I) / VARDAS (-AI) / UTÓNÉV (UTÓNEVEK) / ISEM (ISMIJIET) / VOORNAMEN / IMIĘ (IMIONA) / NOME PRÓPRIO / PRENUME / MENO(Á) / IME(NA) / ETUNIMET / FÖRNAMN

9

SEXE / GESCHLECHT / ПОЛ / SEXO / POHLAVÍ / KØN / SUGU / ΦΥΛΟ / GNÉAS / SPOL / SESSO / DZIMUMS / LYTIS / NEM / SESS / GESLACHT / PŁEĆ / SEXO / SEX / POHLAVIE / SPOL / SUKUPUOLI / KÖN

10

DATE ET LIEU DE NAISSANCE / TAG UND ORT DER GEBURT / ДАТА И МЯСТО НА РАЖДАНЕ / FECHA Y LUGAR DE NACIMIENTO / DATUM A MÍSTO NAROZENÍ / FØDSELSDATO OG -STED / SÜNNIAEG JA –KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ / DÁTA AGUS IONAD BREITHE / DATUM I MJESTO ROĐENJA / DATA E LUOGO DI NASCITA / DZIMŠANAS DATUMS UN VIETA / GIMIMO DATA IR VIETA / SZÜLETÉS IDEJE ÉS HELYE / POST U DATA TAT-TWELID / GEBOORTEPLAATS EN –DATUM / DATA I MIEJSCE URODZENIA / DATA E LOCAL DE NASCIMENTO / DATA ŞI LOCUL NAŞTERII / DÁTUM A MIESTO NARODENIA / DATUM IN KRAJ ROJSTVA / SYNTYMÄAIKA JA –PAIKKA / FÖDELSEDATUM OCH FÖDELSEORT

11

Nom postérieur à la dissolution / NAME NACH DER AUFHEBUNG / ИМЕ СЛЕД ПРЕКРАТЯВАНЕТО НА РЕГИСТРИРАНОТО ПАРТНЬОРСТВО / NOMBRE DESPUÉS DE LA DISOLUCIÓN / JMÉNO PO ZÁNIKEM REGISTROVANÉHO PARTNERSTVÍ / NAVN EFTER OPLØSNINGEN / PARTNERLUSE LÕPPEMISE JÄRGNE NIMI / ΄OΝΟΜΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ / SLOINNE I NDIAIDH AN SCAOILTE / PREZIME NAKON RAZVRGNUĆA / NOME SUCCESSIVAMENTE ALLO SCIOGLIMENTO / PAVARDĖ PO NUTRAUKIMO / VĀRDS PĒC IZBEIGŠANAS / FELBONTÁS UTÁNI NÉV / ISEM WARA IX-XOLJIMENT / NAAM NA DE ONTBINDING / NAZWISKO PO ROZWIĄZANIU ZAREJESTROWANEGO ZWIĄZKU PARTNERSKIEGO / APELIDO POSTERIOR À DISSOLUÇÃO / NUMELE DUPĂ DESFACERE / MENO PO ZRUŠENÍ REGISTROVANÉHO PARTNERSTVA / IME PO PRENEHANJU / SUKUNIMI PARISUHTEEN PURKAMISEN JÄLKEEN / EFTERNAMN EFTER UPPLÖSNING

12

Résidence habituelle / ORT DES GEWÖHNLICHEN AUFENTHALTS / ОБИЧАЙНО МЕСТОПРЕБИВАВАНЕ / DOMICILIO HABITUAL / OBVYKLÉ BYDLIŠTĚ / SÆDVANLIG BOPÆLSADRESSE / ALALINE ELUKOHT / ΣΥΝΗΘΗΣ ΔΙΑΜΟΝΗ / GNÁTHÁIT CHÓNAITHE / MJESTO PREBIVALIŠTA / RESIDENZA ABITUALE / PASTĀVĪGĀ DZĪVESVIETA / NUOLATINĖ GYVENAMOJI VIETA / SZOKÁSOS TARTÓZKODÁSI HELY / RESIDENZA NORMALI / WOONPLAATS / MIEJSCE ZWYKŁEGO POBYTU / RESIDÊNCIA HABITUAL / REŞEDINŢA OBIŞNUITĂ / MIESTO OBVYKLÉHO POBYTU / OBIČAJNO PREBIVALIŠČE / ASUINPAIKKA / HEMVIST

13

Autres informations figurant dans l'acte / ANDERE ANGABEN AUS DEM EINTRAG / ДРУГИ БЕЛЕЖКИ ВЪВ ВРЪЗКА С РЕГИСТРАЦИЯТА / OTROS DATOS DEL REGISTRO / DALŠÍ ÚDAJE O ZÁPISU / ANDRE BEMÆRKNINGER TIL REGISTRERINGEN / MUU TEAVE / ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ / SONRAÍ EILE A BHAINEANN LEIS AN gCLÁRÚCHÁN / OSTALE INFORMACIJE ZA PRIJAVU / ALTRI ELEMENTI PARTICOLARI DELLA REGISTRAZIONE / CITAS ZIŅAS PAR REĢISTRĀCIJU / KITI REGISTRACIJOS DUOMENYS / EGYÉB ANYAKÖNYVI ADATOK / PARTIKOLARITAJIET OĦRA TAR-REĠISTRAZZJONI / ANDERE BIJZONDERHEDEN VAN DE REGISTRATIE / INNE OKOLICZNOŚCI SZCZEGÓLNE ZWIĄZANE Z REJESTRACJĄ / OUTROS ELEMENTOS PARTICULARES DO REGISTO / ALTE CARACTERISTICI PRIVIND ÎNREGISTRAREA / INÉ OSOBITNÉ ÚDAJE V SÚVISLOSTI S REGISTRÁCIOU / DRUGE POSEBNOSTI PRIJAVE / MUITA REKISTERÖINTIIN LIITTYVIÄ SEIKKOJA / ANDRA UPPGIFTER I REGISTRERINGEN

14

DATE DE DÉLIVRANCE, SIGNATURE, SCEAU / TAG DER AUSSTELLUNG, UNTERSCHRIFT, SIEGEL / ДАТА НА ИЗДАВАНЕ, ПОДПИС, ПЕЧАТ / FECHA DE EXPEDICIÓN, FIRMA Y SELLO / DATUM VYDÁNÍ, PODPIS, RAZÍTKO / UDSTEDELSESDATO, UNDERSKRIFT, STEMPEL / VÄLJAANDMISE KUUPÄEV, ALLKIRI, PITSER / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ, ΥΠΟΓΡΑΦΗ, ΣΦΡΑΓΙΔΑ / DÁTA EISIÚNA, SÍNIÚ, SÉALA / DATUM IZDAVANJA, POTPIS, PEČAT / DATA DI RILASCIO, FIRMA, TIMBRO / IZSNIEGŠANAS DATUMS, PARAKSTS, ZĪMOGS / IŠDAVIMO DATA, PARAŠAS, ANTSPAUDAS / KIÁLLÍTÁS DÁTUMA, ALÁÍRÁS, PECSÉT / DATA TAL-ĦRUĠ, FIRMA, TIMBRU / DATUM VAN AFGIFTE, HANDTEKENING, STEMPEL / DATA WYDANIA, PODPIS, PIECZĘĆ / DATA DE EMISSÃO, ASSINATURA, SELO / DATA ELIBERĂRII, SEMNĂTURA, ŞTAMPILA / DÁTUM VYDANIA, PODPIS, PEČIATKA / DATUM IZDAJE, PODPIS, ŽIG / ANTAMISPÄIVÄ, ALLEKIRJOITUS, SINETTI / UTFÄRDANDEDATUM, UNDERSKRIFT, STÄMPEL

[Popr. 44]

Załącznik IVb

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY

OBYWATELSTWA UNII I OBYWATELSTWA KRAJOWEGO

Artykuł 11 rozporządzenia (UE) nr [wstawić numer rozporządzenia]

 

p0000014.png

1

PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE:

2

ORGAN WYDAJĄCY

3

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY OBYWATELSTWA UNII I OBYWATELSTWA KRAJOWEGO

4

NAZWISKO

5

IMIĘ (IMIONA)

6

DATA I MIEJSCE URODZENIA Dz Mi Ro

|_|_| |_|_| |_|_|_|_|

7

PŁEĆ

8

OBYWATEL UNII; OBYWATELSTWO KRAJOWE:

(ISO 3166-1 alpha-3)

9

DATA WYDANIA, Dz Mi Ro

PODPIS, PIECZĘĆ |_|_| |_|_| |_|_|_|_|

Uwaga prawna: Niniejszy wielojęzyczny standardowy formularz UE udostępniają organy wydającego państwa członkowskiego i może on zostać wydany na stosowny wniosek zamiast równorzędnego dokumentu urzędowego istniejącego w danym państwie członkowskim. Formularz ten pozostaje bez wpływu na stosowanie równoważnego krajowego dokumentu urzędowego sporządzonego przez organy wydającego państwa członkowskiego. Formularz ma taką samą formalną wartość dowodową jak równorzędny dokument krajowy wydającego państwa członkowskiego i stosuje się go bez uszczerbku dla prawa materialnego państw członkowskich dotyczącego miejsca zamieszkania.

SYMBOLS / SYMBOLES / ZEICHEN / СИМВОЛИ / SÍMBOLOS / SYMBOLY / SYMBOLER / SÜMBOLID / ΣΥΜΒΟΛΑ / NODA / SIMBOLI / SIMBOLI / APZĪMĒJUMI / SIMBOLIAI / JELMAGYARÁZAT / SIMBOLI / AFKORTINGEN / SKRÓT / SÍMBOLOS / SIMBOLURI / SYMBOLY / KRATICE / SYMBOLIT/ FÖRKLARINGAR

—   Da: Day / Jour / Tag / ден / Día / Den / Dag / Päev / Ημέρα / Lá / Dan / Giorno / diena / diena / Nap / Jum / dag / dzień / Dia / Ziua / Deň / Dan / Päivä / Dag

—   Mo: Month / Mois / Monat / месец / Mes / Měsíc / Måned / Kuu / Μήνας / Mí / Mjesec / Mese / mēnesis / mėnuo / Hónap / Xahar / maand / miesiąc / Mês / Luna / Mesiac / Mesec / Kuukausi / Månad

—   Ye: Year / Année / Jahr / година / Año / Rok / År / Aasta / Έτος / Bliain / Godina / Anno / gads / metai / Év / Sena / jaar/ rok / Ano / Anul / Rok / Leto / Vuosi / År

—   M: Masculine / Masculin / Männlich / мъжки / Masculino / Mužské / Mand / Mees / Άρρεν / Fireann / Muško / Maschile / Vīrietis / Vyras / Férfi / Maskil / man / mężczyzna / Masculino / Masculin / Muž / Moški / Mies / Manligt

—   F: Feminine / Féminin / Weiblich / женски / Femenino / Ženské / Kvinde / Naine / Θήλυ / Baineann / Žensko / Femminile / Sieviete / Moteris / Nő / Femminil / vrouw / kobieta / Feminino / Feminin / Žena / Ženska / Nainen / Kvinnligt

1

ÉTAT MEMBRE / MITGLIEDSTAAT / ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА / ESTADO MIEMBRO / ČLENSKÝ STÁT / MEDLEMSSTAT / LIIKMESRIIK / ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ / BALLSTÁT / DRŽAVA ČLANICA / STATO MEMBRO / DALĪBVALSTS / VALSTYBĖ NARĖ / TAGÁLLAM / STAT MEMBRU / LIDSTAAT / PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE / ESTADO-MEMBRO / STATUL MEMBRU / ČLENSKÝ ŠTÁT / DRŽAVA ČLANICA / JÄSENVALTIO / MEDLEMSSTAT

2

AUTORITÉ DE DÉLIVRANCE / AUSSTELLUNGSBEHÖRDE / ИЗДАВАЩ ОРГАН / AUTORIDAD EXPEDIDORA / VYDÁVAJÍCÍ ORGÁN / UDSTEDENDE MYNDIGHED / VÄLJAANDJA ASUTUS / ΑΡΧΗ ΕΚΔΟΣΗΣ / ÚDARÁS EISIÚNA / NADLEŽNO TIJELO ZA IZDAVANJE / AUTORITÀ DI RILASCIO / IZSNIEDZĒJA IESTĀDE / IŠDUODANTI INSTITUCIJA / KIÁLLÍTÓ HATÓSÁG / AWTORITÀ KOMPETENTI / AUTORITEIT VAN AFGIFTE / ORGAN WYDAJĄCY / AUTORIDADE DE EMISSÃO / AUTORITATEA EMITENTĂ / VYDÁVAJÚCI ORGÁN / ORGAN IZDAJATELJ / ANTAVA VIRANOMAINEN / UTFÄRDANDE MYNDIGHET

3

Formulaire type multilingue de l'UE relatif à la citoyenneté de l'Union et à la nationaLité / MEHRSPRACHIGES EU-FORMULAR - UNIONSBÜRGERSCHAFT UND STAATSANGEHÖRIGKEIT / МНОГОЕЗИЧНО СТАНДАРТНО УДОСТОВЕРЕНИЕ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ ЗА ГРАЖДАНСТВО НА СЪЮЗА И НАЦИОНАЛНА ПРИНАДЛЕЖНОСТ / UE FORMULARIO NORMALIZADO MULTILINGÜE RELATIVO A LA CIUDADANÍA DE LA UNIÓN Y A LA NACIONALIDAD / VÍCEJAZYČNÝ STANDARDNÍ FORMULÁŘ EU TÝKAJÍCÍ SE OBČANSTVÍ UNIE A STÁTNÍ PŘÍSLUŠNOSTI / FLERSPROGET EU-STANDARDFORMULAR VEDRØRENDE UNIONSBORGERSKAB OG STATSBORGERSKAB / LIIDU KODAKONDSUST JA RAHVUST PUUDUTAV MITMEKEELNE ELI STANDARDVORM / ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΕΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΈΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ / FOIRM CHAIGHDEÁNACH ILTEANGACH AE MAIDIR LE SAORÁNACHT AN AONTAIS AGUS NÁISIÚNTACHT / VIŠEJEZIČNI STANDARDNI OBRAZAC EUROPSKE UNIJE – GRAĐANSTVO UNIJE I DRŽAVLJANSTVO / MODULO STANDARD MULTILINGUE DELL'UNIONE EUROPEA RELATIVO ALLA CITTADINANZA DELL'UNIONE E ALLA NAZIONALITÀ / ES DAUGIAKALBĖ STANDARTINĖ FORMA DĖL SĄJUNGOS PILIETYBĖS IR TAUTYBĖS / EIROPAS SAVIENĪBAS DAUDZVALODU STANDARTA VEIDLAPA ATTIECĪBĀ UZ SAVIENĪBAS PILSONĪBU UN VALSTSPIEDERĪBU / TÖBBNYELVŰ EURÓPAI UNIÓS FORMANYOMTATVÁNY UNIÓS POLGÁRSÁG ÉS ÁLLAMPOLGÁRSÁG TEKINTETÉBEN / FORMOLA STANDARD MULTILINGWALI TAL-UE DWAR IĊ-ĊITTADINANZA U N-NAZZJONALITÀ TAL-UNJONI / MEERTALIG MODELFORMULIER VAN DE EUROPESE UNIE BETREFFENDE BURGERSCHAP VAN DE UNIE EN NATIONALITEIT / WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UE DOTYCZĄCY OBYWATELSTWA UNII I OBYWATELSTWA KRAJOWEGO / FORMULÁRIO MULTILINGUE NORMALIZADO DA UE RELATIVO À CIDADANIA DA UNIÃO E NACIONALIDADE / FORMULAR STANDARD MULTILINGV AL UE PRIVIND CETĂŢENIA UNIUNII ŞI NAŢIONALITATEA / ŠTANDARDNÝ VIACJAZYČNÝ FORMULÁR EÚ TÝKAJÚCI SA OBČIANSTVA ÚNIE A ŠTÁTNEJ PRÍSLUŠNOSTI / VEČJEZIČNI STANDARDNI OBRAZEC EU O DRŽAVLJANSTVU UNIJE IN NARODNOSTI / EU:N MONIKIELINEN VAKIOLOMAKE – UNIONIN KANSALAISUUS JA KANSALLISUUS / FLERSPRÅKIGT EU-STANDARDFORMULÄR RÖRANDE UNIONSMEDBORGARSKAP OCH NATIONALITET

4

NOM / NAME / ФАМИЛНО ИМЕ / APELLIDO(S) / PŘÍJMENÍ / EFTERNAVN / PEREKONNANIMI / ΕΠΩΝΥΜΟ / SLOINNE / PREZIME / COGNOME / UZVĀRDS / PAVARDĖ / CSALÁDI NÉV / KUNJOM / NAAM / NAZWISKO / APELIDO / NUME / PRIEZVISKO / PRIIMEK / SUKUNIMI / EFTERNAMN

5

PRÉNOM(S) / VORNAME(N) / СОБСТВЕНО ИМЕ / NOMBRE(S) / JMÉNO (JMÉNA) / FORNAVN/-E / EESNIMED / ΟΝΟΜΑ / CÉADAINM(NEACHA) / IME(NA) / NOME/I / VĀRDS(-I) / VARDAS (-AI) / UTÓNÉV (UTÓNEVEK) / ISEM (ISMIJIET) / VOORNAMEN / IMIĘ (IMIONA) / NOME PRÓPRIO / PRENUME / MENO(Á) / IME(NA) / ETUNIMET / FÖRNAMN

6

DATE ET LIEU DE NAISSANCE / TAG UND ORT DER GEBURT / ДАТА И МЯСТО НА РАЖДАНЕ / FECHA Y LUGAR DE NACIMIENTO / DATUM A MÍSTO NAROZENÍ / FØDSELSDATO OG -STED / SÜNNIAEG JA –KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ / DÁTA AGUS IONAD BREITHE / DATUM I MJESTO ROĐENJA / DATA E LUOGO DI NASCITA / DZIMŠANAS DATUMS UN VIETA / GIMIMO DATA IR VIETA / SZÜLETÉS IDEJE ÉS HELYE / POST U DATA TAT-TWELID / GEBOORTEPLAATS EN –DATUM / DATA I MIEJSCE URODZENIA / DATA E LOCAL DE NASCIMENTO / DATA ŞI LOCUL NAŞTERII / DÁTUM A MIESTO NARODENIA / DATUM IN KRAJ ROJSTVA / SYNTYMÄAIKA JA –PAIKKA / FÖDELSEDATUM OCH FÖDELSEORT

7

SEXE / GESCHLECHT / ПОЛ / SEXO / POHLAVÍ / KØN / SUGU / ΦΥΛΟ / GNÉAS / SPOL / SESSO / DZIMUMS / LYTIS / NEM / SESS / GESLACHT / PŁEĆ / SEXO / SEX / POHLAVIE / SPOL / SUKUPUOLI / KÖN

8

Citoyen de l'Union; nationalité (ISO 3166-1 alpha-3) / UNIONSBÜRGER; STAATSANGEHÖRIGKEIT: ( ISO 3166-1 alpha-3) / ГРАЖДАНИН НА СЪЮЗА, ГРАЖДАНСТВО (ISO 3166-1 ALPHA-3) / CIUDADANÍA DE LA UNIÓN, NACIONALIDAD (ISO 3166-1 ALPHA-3) / OBČANSTVÍ UNIE; STÁTNÍ PŘÍSLUŠNOST (ISO 3166-1 ALPHA-3) / UNIONSBORGERSKAB; STATSBORGERSKAB (ISO 3166-1 ALPHA-3) / LIIDU KODAKONDSUS; RAHVUS (ISO 3166-1 ALPHA-3) / ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΈΝΩΣΗΣ• ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ (ISO 3166-1 ALPHA-3) / SAORÁNACHT AN AONTAIS; NÁISIÚNTACHT (ISO 3166-1 ALPHA-3) / GRAĐANIN UNIJE; DRŽAVLJANSTVO: (ISO 3166-1 ALPHA-3) / CITTADINO DELL'UNIONE; NAZIONALITÀ (ISO 3166-1 ALPHA-3) / SĄJUNGOS PILIETYBĖ; TAUTYBĖ (ISO 3166-1 ALPHA-3) / SAVIENĪBAS PILSONIS; VALSTSPIEDRĪBA (ISO 3166-1 ALPHA-3) / UNIÓS POLGÁR, ÁLLAMPOLGÁR (ISO 3166-1 ALPHA-3) / ĊITTADIN TAL-UNJONI; NAZZJONALITÀ (ISO 3166-1 ALPHA-3) / BURGER VAN DE UNIE; NATIONALITEIT (ISO 3166-1 ALPHA-3) / OBYWATEL UNII; OBYWATELSTWO KRAJOWE (ISO 3166-1 ALFA-3) / CIDADANIA DA UNIÃO; NACIONALIDADE (ISO 3166-1 ALPHA -3) / CETĂŢEAN AL UNIUNII; NAŢIONALITATE (ISO 3166-1 ALPHA-3) / OBČAN ÚNIE; ŠTÁTNA PRÍSLUŠNSOŤ (ISO 3166-1 ALPHA-3) / DRŽAVLJANSTVO UNIJE, NARODNOST (ISO 3166-1 ALPHA-3) / UNIONIN KANSALAINEN; KANSALLISUUS (ISO 3166-1 ALPHA-3) / UNIONSMEDBORGARE; NATIONALITET (ISO 3166-1 ALPHA-3)

9

DATE DE DÉLIVRANCE, SIGNATURE, SCEAU / TAG DER AUSSTELLUNG, UNTERSCHRIFT, SIEGEL / ДАТА НА ИЗДАВАНЕ, ПОДПИС, ПЕЧАТ / FECHA DE EXPEDICIÓN, FIRMA Y SELLO / DATUM VYDÁNÍ, PODPIS, RAZÍTKO / UDSTEDELSESDATO, UNDERSKRIFT, STEMPEL / VÄLJAANDMISE KUUPÄEV, ALLKIRI, PITSER / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ, ΥΠΟΓΡΑΦΗ, ΣΦΡΑΓΙΔΑ / DÁTA EISIÚNA, SÍNIÚ, SÉALA / DATUM IZDAVANJA, POTPIS, PEČAT / DATA DI RILASCIO, FIRMA, TIMBRO / IZSNIEGŠANAS DATUMS, PARAKSTS, ZĪMOGS / IŠDAVIMO DATA, PARAŠAS, ANTSPAUDAS / KIÁLLÍTÁS DÁTUMA, ALÁÍRÁS, PECSÉT / DATA TAL-ĦRUĠ, FIRMA, TIMBRU / DATUM VAN AFGIFTE, HANDTEKENING, STEMPEL / DATA WYDANIA, PODPIS, PIECZĘĆ / DATA DE EMISSÃO, ASSINATURA, SELO / DATA ELIBERĂRII, SEMNĂTURA, ŞTAMPILA / DÁTUM VYDANIA, PODPIS, PEČIATKA / DATUM IZDAJE, PODPIS, ŽIG / ANTAMISPÄIVÄ, ALLEKIRJOITUS, SINETTI / UTFÄRDANDEDATUM, UNDERSKRIFT, STÄMPEL

[Popr. 45]

Załącznik IVc

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY

NIEKARALNOŚCI

Artykuł 11 rozporządzenia (UE) nr [wstawić numer rozporządzenia]

 

p0000015.png

1

PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE:

2

ORGAN WYDAJĄCY

3

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY NIEKARALNOŚCI

4

NAME

5

IMIĘ (IMIONA)

6

DATA I MIEJSCE URODZENIA Dz Mi Ro

|_|_| |_|_| |_|_|_|_|

7

PŁEĆ

8

DATA WYDANIA, Dz Mi Ro

PODPIS, PIECZĘĆ |_|_| |_|_| |_|_|_|_|

Uwaga prawna: Niniejszy wielojęzyczny standardowy formularz UE udostępniają organy wydającego państwa członkowskiego i może on zostać wydany na stosowny wniosek zamiast równorzędnego dokumentu urzędowego istniejącego w danym państwie członkowskim. Formularz ten pozostaje bez wpływu na stosowanie równoważnego krajowego dokumentu urzędowego sporządzonego przez organy wydającego państwa członkowskiego. Formularz ma taką samą formalną wartość dowodową jak równorzędny dokument krajowy wydającego państwa członkowskiego i stosuje się go bez uszczerbku dla prawa materialnego państw członkowskich dotyczącego miejsca zamieszkania.

SYMBOLS / SYMBOLES / ZEICHEN / СИМВОЛИ / SÍMBOLOS / SYMBOLY / SYMBOLER / SÜMBOLID / ΣΥΜΒΟΛΑ / NODA / SIMBOLI / SIMBOLI / APZĪMĒJUMI / SIMBOLIAI / JELMAGYARÁZAT / SIMBOLI / AFKORTINGEN / SKRÓT / SÍMBOLOS / SIMBOLURI / SYMBOLY / KRATICE / SYMBOLIT/ FÖRKLARINGAR

—   Da: Day / Jour / Tag / ден / Día / Den / Dag / Päev / Ημέρα / Lá / Dan / Giorno / diena / diena / Nap / Jum / dag / dzień / Dia / Ziua / Deň / Dan / Päivä / Dag

—   Mo: Month / Mois / Monat / месец / Mes / Měsíc / Måned / Kuu / Μήνας / Mí / Mjesec / Mese / mēnesis / mėnuo / Hónap / Xahar / maand / miesiąc / Mês / Luna / Mesiac / Mesec / Kuukausi / Månad

—   Ye: Year / Année / Jahr / година / Año / Rok / År / Aasta / Έτος / Bliain / Godina / Anno / gads / metai / Év / Sena / jaar/ rok / Ano / Anul / Rok / Leto / Vuosi / År

—   M: Masculine / Masculin / Männlich / мъжки / Masculino / Mužské / Mand / Mees / Άρρεν / Fireann / Muško / Maschile / Vīrietis / Vyras / Férfi / Maskil / man / mężczyzna / Masculino / Masculin / Muž / Moški / Mies / Manligt

—   F: Feminine / Féminin / Weiblich / женски / Femenino / Ženské / Kvinde / Naine / Θήλυ / Baineann / Žensko / Femminile / Sieviete / Moteris / Nő / Femminil / vrouw / kobieta / Feminino / Feminin / Žena / Ženska / Nainen / Kvinnligt

1

ÉTAT MEMBRE / MITGLIEDSTAAT / ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА / ESTADO MIEMBRO / ČLENSKÝ STÁT / MEDLEMSSTAT / LIIKMESRIIK / ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ / BALLSTÁT / DRŽAVA ČLANICA / STATO MEMBRO / DALĪBVALSTS / VALSTYBĖ NARĖ / TAGÁLLAM / STAT MEMBRU / LIDSTAAT / PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE / ESTADO-MEMBRO / STATUL MEMBRU / ČLENSKÝ ŠTÁT / DRŽAVA ČLANICA / JÄSENVALTIO / MEDLEMSSTAT

2

AUTORITÉ DE DÉLIVRANCE / AUSSTELLUNGSBEHÖRDE / ИЗДАВАЩ ОРГАН / AUTORIDAD EXPEDIDORA / VYDÁVAJÍCÍ ORGÁN / UDSTEDENDE MYNDIGHED / VÄLJAANDJA ASUTUS / ΑΡΧΗ ΕΚΔΟΣΗΣ / ÚDARÁS EISIÚNA / NADLEŽNO TIJELO ZA IZDAVANJE / AUTORITÀ DI RILASCIO / IZSNIEDZĒJA IESTĀDE / IŠDUODANTI INSTITUCIJA / KIÁLLÍTÓ HATÓSÁG / AWTORITÀ KOMPETENTI / AUTORITEIT VAN AFGIFTE / ORGAN WYDAJĄCY / AUTORIDADE DE EMISSÃO / AUTORITATEA EMITENTĂ / VYDÁVAJÚCI ORGÁN / ORGAN IZDAJATELJ / ANTAVA VIRANOMAINEN / UTFÄRDANDE MYNDIGHET

3

Formulaire type multilingue de l'UE relatif à l'absence d'un casier judiciaire / MEHRSPRACHIGES EU-FORMULAR - VORSTRAFENFREIHEIT / МНОГОЕЗИЧНО СТАНДАРТНО УДОСТОВЕРЕНИЕ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ ЗА ЛИПСА НА СЪДЕБНО МИНАЛО / UE FORMULARIO NORMALIZADO MULTILINGÜE RELATIVO A LA CARENCIA DE ANTECEDENTES PENALES / VÍCEJAZYČNÝ STANDARDNÍ FORMULÁŘ EU TÝKAJÍCÍ SE NEEXISTENCE ZÁZNAMU V TRESTNÍM REJSTŘÍKU / FLERSPROGET EU-STANDARDFORMULAR VEDRØRENDE REN STRAFFEATTEST / KRIMINAALKARISTUSE PUUDUMIST PUUDUTAV MITMEKEELNE ELI STANDARDVORM / ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΕΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΜΗΤΡΩΟΥ / FOIRM CHAIGHDEÁNACH ILTEANGACH AE MAIDIR LE HÉAGMAIS TAIFID CHOIRIÚIL / VIŠEJEZIČNI STANDARDNI OBRAZAC EUROPSKE UNIJE – UVJERENJE O NEKAŽNJAVANJU / MODULO STANDARD MULTILINGUE DELL'UNIONE EUROPEA RELATIVO ALL'ASSENZA DI PRECEDENTI PENALI / ES DAUGIAKALBĖ STANDARTINĖ FORMA DĖL NETEISTUMO / EIROPAS SAVIENĪBAS DAUDZVALODU STANDARTA VEIDLAPA ATTIECĪBĀ UZ KRIMINĀLAS SODAMĪBAS NEESAMĪBU / TÖBBNYELVŰ EURÓPAI UNIÓS FORMANYOMTATVÁNY BÜNTETLEN ELŐÉLET TEKINTETÉBEN / FORMOLA STANDARD MULTILINGWALI TAL-UE DWAR IN-NUQQAS TA' REKORD KRIMINALI / MEERTALIG MODELFORMULIER VAN DE EUROPESE UNIE BETREFFENDE DE AFWEZIGHEID VAN EEN STRAFBLAD / WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UE DOTYCZĄCY NIEKARALNOŚCI / FORMULÁRIO MULTILINGUE NORMALIZADO DA UE RELATIVO À INEXISTÊNCIA DE REGISTO CRIMINAL / FORMULAR STANDARD MULTILINGV AL UE PRIVIND ABSENŢA CAZIERULUI JUDICIAR / ŠTANDARDNÝ VIACJAZYČNÝ FORMULÁR EÚ TÝKAJÚCI SA VÝPISU Z REGISTRA TRESTOV BEZ ZÁZNAMU / VEČJEZIČNI STANDARDNI OBRAZEC EU O NEKAZNOVANOSTI / EU:N MONIKIELINEN VAKIOLOMAKE – MERKINNÄTÖN RIKOSREKISTERIOTE / FLERSPRÅKIGT EU-STANDARDFORMULÄR RÖRANDE FRÅNVARO AV NOTERINGAR I BELASTNINGSREGISTER

4

NOM / NAME / ФАМИЛНО ИМЕ / APELLIDO(S) / PŘÍJMENÍ / EFTERNAVN / PEREKONNANIMI / ΕΠΩΝΥΜΟ / SLOINNE / COGNOME / UZVĀRDS / PAVARDĖ / CSALÁDI NÉV / KUNJOM / NAAM / NAZWISKO / APELIDO / NUME / PRIEZVISKO / PRIIMEK / SUKUNIMI / EFTERNAMN

5

PRÉNOM(S) / VORNAME(N) / СОБСТВЕНО ИМЕ / NOMBRE(S) / JMÉNO (JMÉNA) / FORNAVN/-E / EESNIMED / ΟΝΟΜΑ / CÉADAINM(NEACHA) / IME(NA) / NOME/I / VĀRDS(-I) / VARDAS (-AI) / UTÓNÉV (UTÓNEVEK) / ISEM (ISMIJIET) / VOORNAMEN / IMIĘ (IMIONA) / NOME PRÓPRIO / PRENUME / MENO(Á) / IME(NA) / ETUNIMET / FÖRNAMN

6

DATE ET LIEU DE NAISSANCE / TAG UND ORT DER GEBURT / ДАТА И МЯСТО НА РАЖДАНЕ / FECHA Y LUGAR DE NACIMIENTO / DATUM A MÍSTO NAROZENÍ / FØDSELSDATO OG -STED / SÜNNIAEG JA –KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ / DÁTA AGUS IONAD BREITHE / DATUM I MJESTO ROĐENJA / DATA E LUOGO DI NASCITA / DZIMŠANAS DATUMS UN VIETA / GIMIMO DATA IR VIETA / SZÜLETÉS IDEJE ÉS HELYE / POST U DATA TAT-TWELID / GEBOORTEPLAATS EN –DATUM / DATA I MIEJSCE URODZENIA / DATA E LOCAL DE NASCIMENTO / DATA ŞI LOCUL NAŞTERII / DÁTUM A MIESTO NARODENIA / DATUM IN KRAJ ROJSTVA / SYNTYMÄAIKA JA –PAIKKA / FÖDELSEDATUM OCH FÖDELSEORT

7

SEXE / GESCHLECHT / ПОЛ / SEXO / POHLAVÍ / KØN / SUGU / ΦΥΛΟ / GNÉAS / SPOL / SESSO / DZIMUMS / LYTIS / NEM / SESS / GESLACHT / PŁEĆ / SEXO / SEX / POHLAVIE / SPOL / SUKUPUOLI / KÖN

8

DATE DE DÉLIVRANCE, SIGNATURE, SCEAU / TAG DER AUSSTELLUNG, UNTERSCHRIFT, SIEGEL / ДАТА НА ИЗДАВАНЕ, ПОДПИС, ПЕЧАТ / FECHA DE EXPEDICIÓN, FIRMA Y SELLO / DATUM VYDÁNÍ, PODPIS, RAZÍTKO / UDSTEDELSESDATO, UNDERSKRIFT, STEMPEL / VÄLJAANDMISE KUUPÄEV, ALLKIRI, PITSER / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ, ΥΠΟΓΡΑΦΗ, ΣΦΡΑΓΙΔΑ / DÁTA EISIÚNA, SÍNIÚ, SÉALA / DATUM IZDAVANJA, POTPIS, PEČAT / DATA DI RILASCIO, FIRMA, TIMBRO / IZSNIEGŠANAS DATUMS, PARAKSTS, ZĪMOGS / IŠDAVIMO DATA, PARAŠAS, ANTSPAUDAS / KIÁLLÍTÁS DÁTUMA, ALÁÍRÁS, PECSÉT / DATA TAL-ĦRUĠ, FIRMA, TIMBRU / DATUM VAN AFGIFTE, HANDTEKENING, STEMPEL / DATA WYDANIA, PODPIS, PIECZĘĆ / DATA DE EMISSÃO, ASSINATURA, SELO / DATA ELIBERĂRII, SEMNĂTURA, ŞTAMPILA / DÁTUM VYDANIA, PODPIS, PEČIATKA / DATUM IZDAJE, PODPIS, ŽIG / ANTAMISPÄIVÄ, ALLEKIRJOITUS, SINETTI / UTFÄRDANDEDATUM, UNDERSKRIFT, STÄMPEL

[Popr. 46]

Załącznik IVd

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY

MIEJSCA ZAMIESZKANIA

Artykuł 11 rozporządzenia (UE) nr [wstawić numer rozporządzenia]

 

p0000016.png

1

PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE:

2

ORGAN WYDAJĄCY

3

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY MIEJSCA ZAMIESZKANIA

4

NAZWISKO

5

IMIĘ (IMIONA)

6

DATA I MIEJSCE URODZENIA Dz Mi Ro

   _|_| |_|_| |_|_|_|_|

7

PŁEĆ

8

MIEJSCE ZAMIESZKANIA

9

DATA WYDANIA, Dz Mi Ro

PODPIS, PIECZĘĆ |_|_| |_|_| |_|_|_|_|

Uwaga prawna: Niniejszy wielojęzyczny standardowy formularz UE udostępniają organy wydającego państwa członkowskiego i może on zostać wydany na stosowny wniosek zamiast równorzędnego dokumentu urzędowego istniejącego w danym państwie członkowskim. Formularz ten pozostaje bez wpływu na stosowanie równoważnego krajowego dokumentu urzędowego sporządzonego przez organy wydającego państwa członkowskiego. Formularz ma taką samą formalną wartość dowodową jak równorzędny dokument krajowy wydającego państwa członkowskiego i stosuje się go bez uszczerbku dla prawa materialnego państw członkowskich dotyczącego miejsca zamieszkania.

SYMBOLS / SYMBOLES / ZEICHEN / СИМВОЛИ / SÍMBOLOS / SYMBOLY / SYMBOLER / SÜMBOLID / ΣΥΜΒΟΛΑ / NODA / SIMBOLI / SIMBOLI / APZĪMĒJUMI / SIMBOLIAI / JELMAGYARÁZAT / SIMBOLI / AFKORTINGEN / SKRÓT / SÍMBOLOS / SIMBOLURI / SYMBOLY / KRATICE / SYMBOLIT/ FÖRKLARINGAR

—   Da: Day / Jour / Tag / ден / Día / Den / Dag / Päev / Ημέρα / Lá / Dan / Giorno / diena / diena / Nap / Jum / dag / dzień / Dia / Ziua / Deň / Dan / Päivä / Dag

—   Mo: Month / Mois / Monat / месец / Mes / Měsíc / Måned / Kuu / Μήνας / Mí / Mjesec / Mese / mēnesis / mėnuo / Hónap / Xahar / maand / miesiąc / Mês / Luna / Mesiac / Mesec / Kuukausi / Månad

—   Ye: Year / Année / Jahr / година / Año / Rok / År / Aasta / Έτος / Bliain / Godina / Anno / gads / metai / Év / Sena / jaar/ rok / Ano / Anul / Rok / Leto / Vuosi / År

—   M: Masculine / Masculin / Männlich / мъжки / Masculino / Mužské / Mand / Mees / Άρρεν / Fireann / Muško / Maschile / Vīrietis / Vyras / Férfi / Maskil / man / mężczyzna / Masculino / Masculin / Muž / Moški / Mies / Manligt

—   F: Feminine / Féminin / Weiblich / женски / Femenino / Ženské / Kvinde / Naine / Θήλυ / Baineann / Žensko / Femminile / Sieviete / Moteris / Nő / Femminil / vrouw / kobieta / Feminino / Feminin / Žena / Ženska / Nainen / Kvinnligt

1

ÉTAT MEMBRE / MITGLIEDSTAAT / ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА / ESTADO MIEMBRO / ČLENSKÝ STÁT / MEDLEMSSTAT / LIIKMESRIIK / ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ / BALLSTÁT / DRŽAVA ČLANICA / STATO MEMBRO / DALĪBVALSTS / VALSTYBĖ NARĖ / TAGÁLLAM / STAT MEMBRU / LIDSTAAT / PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE / ESTADO-MEMBRO / STATUL MEMBRU / ČLENSKÝ ŠTÁT / DRŽAVA ČLANICA / JÄSENVALTIO / MEDLEMSSTAT

2

AUTORITÉ DE DÉLIVRANCE / AUSSTELLUNGSBEHÖRDE / ИЗДАВАЩ ОРГАН / AUTORIDAD EXPEDIDORA / VYDÁVAJÍCÍ ORGÁN / UDSTEDENDE MYNDIGHED / VÄLJAANDJA ASUTUS / ΑΡΧΗ ΕΚΔΟΣΗΣ / ÚDARÁS EISIÚNA / NADLEŽNO TIJELO ZA IZDAVANJE / AUTORITÀ DI RILASCIO / IZSNIEDZĒJA IESTĀDE / IŠDUODANTI INSTITUCIJA / KIÁLLÍTÓ HATÓSÁG / AWTORITÀ KOMPETENTI / AUTORITEIT VAN AFGIFTE / ORGAN WYDAJĄCY / AUTORIDADE DE EMISSÃO / AUTORITATEA EMITENTĂ / VYDÁVAJÚCI ORGÁN / ORGAN IZDAJATELJ / ANTAVA VIRANOMAINEN / UTFÄRDANDE MYNDIGHET

3

Formulaire type multilingue de l'UE relatif au domicile / MEHRSPRACHIGES EU-FORMULAR - WOHNSITZ / МНОГОЕЗИЧНО СТАНДАРТНО УДОСТОВЕРЕНИЕ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ ЗА МЕСТОПРЕБИВАВАНЕ / UE FORMULARIO NORMALIZADO MULTILINGÜE RELATIVO A LA RESIDENCIA / VÍCEJAZYČNÝ STANDARDNÍ FORMULÁŘ EU TÝKAJÍCÍ SE BYDLIŠTĚ / FLERSPROGET EU-STANDARDFORMULAR VEDRØRENDE BOPÆL / ELUKOHTA PUUDUTAV MITMEKEELNE ELI STANDARDVORM / ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΕΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΟΙΚΙΑ / FOIRM CHAIGHDEÁNACH ILTEANGACH AE MAIDIR LE CÓNAÍ / VIŠEJEZIČNI STANDARDNI OBRAZAC EUROPSKE UNIJE – BORAVIŠTE / MODULO STANDARD MULTILINGUE DELL'UNIONE EUROPEA RELATIVO ALLA RESIDENZA / ES DAUGIAKALBĖ STANDARTINĖ FORMA DĖL GYVENAMOSIOS VIETOS / EIROPAS SAVIENĪBAS DAUDZVALODU STANDARTA VEIDLAPA ATTIECĪBĀ UZ DZĪVES VIETU / TÖBBNYELVŰ EURÓPAI UNIÓS FORMANYOMTATVÁNY LAKÓHELY TEKINTETÉBEN / FORMOLA STANDARD MULTILINGWALI TAL-UE DWAR IR-RESIDENZA / MEERTALIG MODELFORMULIER VAN DE EUROPESE UNIE BETREFFENDE WOONPLAATS / WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UE DOTYCZĄCY MIEJSCA ZAMIESZKANIA / FORMULÁRIO MULTILINGUE NORMALIZADO DA UE RELATIVO À RESIDÊNCIA / FORMULAR STANDARD MULTILINGV AL UE PRIVIND REŞEDINŢA / ŠTANDARDNÝ VIACJAZYČNÝ FORMULÁR EÚ TÝKAJÚCI SA POBYTU / VEČJEZIČNI STANDARDNI OBRAZEC EU O STALNEM PREBIVALIŠČU / EU:N MONIKIELINEN VAKIOLOMAKE – ASUINPAIKKA / FLERSPRÅKIGT EU-STANDARDFORMULÄR RÖRANDE HEMVIST

4

NOM / NAME / ФАМИЛНО ИМЕ / APELLIDO(S) / PŘÍJMENÍ / EFTERNAVN / PEREKONNANIMI / ΕΠΩΝΥΜΟ / SLOINNE / PREZIME / COGNOME / UZVĀRDS / PAVARDĖ / CSALÁDI NÉV / KUNJOM / NAAM / NAZWISKO / APELIDO / NUME / PRIEZVISKO / PRIIMEK / SUKUNIMI / EFTERNAMN

5

PRÉNOM(S) / VORNAME(N) / СОБСТВЕНО ИМЕ / NOMBRE(S) / JMÉNO (JMÉNA) / FORNAVN/-E / EESNIMED / ΟΝΟΜΑ / CÉADAINM(NEACHA) / IME(NA) / NOME/I / VĀRDS(-I) / VARDAS (-AI) / UTÓNÉV (UTÓNEVEK) / ISEM (ISMIJIET) / VOORNAMEN / IMIĘ (IMIONA) / NOME PRÓPRIO / PRENUME / MENO(Á) / IME(NA) / ETUNIMET / FÖRNAMN

6

DATE ET LIEU DE NAISSANCE / TAG UND ORT DER GEBURT / ДАТА И МЯСТО НА РАЖДАНЕ / FECHA Y LUGAR DE NACIMIENTO / DATUM A MÍSTO NAROZENÍ / FØDSELSDATO OG -STED / SÜNNIAEG JA –KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ / DÁTA AGUS IONAD BREITHE / DATUM I MJESTO ROĐENJA / DATA E LUOGO DI NASCITA / DZIMŠANAS DATUMS UN VIETA / GIMIMO DATA IR VIETA / SZÜLETÉS IDEJE ÉS HELYE / POST U DATA TAT-TWELID / GEBOORTEPLAATS EN –DATUM / DATA I MIEJSCE URODZENIA / DATA E LOCAL DE NASCIMENTO / DATA ŞI LOCUL NAŞTERII / DÁTUM A MIESTO NARODENIA / DATUM IN KRAJ ROJSTVA / SYNTYMÄAIKA JA –PAIKKA / FÖDELSEDATUM OCH FÖDELSEORT

7

SEXE / GESCHLECHT / ПОЛ / SEXO / POHLAVÍ / KØN / SUGU / ΦΥΛΟ / GNÉAS / SPOL / SESSO / DZIMUMS / LYTIS / NEM / SESS / GESLACHT / PŁEĆ / SEXO / SEX / POHLAVIE / SPOL / SUKUPUOLI / KÖN

8

DOMICILE / WOHNSITZ / МЕСТОПРЕБИВАВАНЕ / RESIDENCIA / BYDLIŠTĚ / BOPÆL / ELUKOHT / ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ / CÓNAÍ / INDIRIZZO DI RESIDENZA / GYVENAMOJI VIETA / DZĪVES VIETA / LAKCÍM / BORAVIŠTE / RESIDENZA / WOONPLAATS / MIEJSCE ZAMIESZKANIA / RESIDÊNCIA / REŞEDINŢA / POBYT / STALNO PREBIVALIŠČE / ASUINPAIKKA / HEMVIST

9

DATE DE DÉLIVRANCE, SIGNATURE, SCEAU / TAG DER AUSSTELLUNG, UNTERSCHRIFT, SIEGEL / ДАТА НА ИЗДАВАНЕ, ПОДПИС, ПЕЧАТ / FECHA DE EXPEDICIÓN, FIRMA Y SELLO / DATUM VYDÁNÍ, PODPIS, RAZÍTKO / UDSTEDELSESDATO, UNDERSKRIFT, STEMPEL / VÄLJAANDMISE KUUPÄEV, ALLKIRI, PITSER / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ, ΥΠΟΓΡΑΦΗ, ΣΦΡΑΓΙΔΑ / DÁTA EISIÚNA, SÍNIÚ, SÉALA / DATUM IZDAVANJA, POTPIS, PEČAT / DATA DI RILASCIO, FIRMA, TIMBRO / IZSNIEGŠANAS DATUMS, PARAKSTS, ZĪMOGS / IŠDAVIMO DATA, PARAŠAS, ANTSPAUDAS / KIÁLLÍTÁS DÁTUMA, ALÁÍRÁS, PECSÉT / DATA TAL-ĦRUĠ, FIRMA, TIMBRU / DATUM VAN AFGIFTE, HANDTEKENING, STEMPEL / DATA WYDANIA, PODPIS, PIECZĘĆ / DATA DE EMISSÃO, ASSINATURA, SELO / DATA ELIBERĂRII, SEMNĂTURA, ŞTAMPILA / DÁTUM VYDANIA, PODPIS, PEČIATKA / DATUM IZDAJE, PODPIS, ŽIG / ANTAMISPÄIVÄ, ALLEKIRJOITUS, SINETTI / UTFÄRDANDEDATUM, UNDERSKRIFT, STÄMPEL

[Popr. 47]

Załącznik IVe

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY

ŚWIADECTWA POTWIERDZAJĄCEGO WYKSZTAŁCENIE

Artykuł 11 rozporządzenia (UE) nr [wstawić numer rozporządzenia]

 

p0000017.png

1

PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE:

2

ORGAN WYDAJĄCY

3

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY ŚWIADECTWA POTWIERDZAJĄCEGO WYKSZTAŁCENIE

4

NAZWISKO

5

IMIĘ (IMIONA)

6

DATA I MIEJSCE URODZENIA Dz Mi Ro

|_|_| |_|_| |_|_|_|_|

7

PŁEĆ

8

POZIOM WSKAZANY NA ŚWIADECTWIE POTWIERDZAJĄCYM WYKSZTAŁCENIE

(UNESCO ISCED 2011 Załącznik II)

9

DZIEDZINA WSKAZANA NA ŚWIADECTWIE POTWIERDZAJĄCYM WYKSZTAŁCENIE

(UNESCO ISCED-F 2013 Dodatek I)

10

DATA WYDANIA, Dz Mi Ro

PODPIS, PIECZĘĆ |_|_| |_|_| |_|_|_|_|

Uwaga prawna: Niniejszy wielojęzyczny standardowy formularz UE udostępniają organy wydającego państwa członkowskiego i może on zostać wydany na stosowny wniosek zamiast równorzędnego dokumentu urzędowego istniejącego w danym państwie członkowskim. Formularz ten pozostaje bez wpływu na stosowanie równoważnego krajowego dokumentu urzędowego sporządzonego przez organy wydającego państwa członkowskiego. Formularz ma taką samą formalną wartość dowodową jak równorzędny dokument krajowy wydającego państwa członkowskiego i stosuje się go bez uszczerbku dla prawa materialnego państw członkowskich dotyczącego miejsca zamieszkania.

SYMBOLS / SYMBOLES / ZEICHEN / СИМВОЛИ / SÍMBOLOS / SYMBOLY / SYMBOLER / SÜMBOLID / ΣΥΜΒΟΛΑ / NODA / SIMBOLI / SIMBOLI / APZĪMĒJUMI / SIMBOLIAI / JELMAGYARÁZAT / SIMBOLI / AFKORTINGEN / SKRÓT / SÍMBOLOS / SIMBOLURI / SYMBOLY / KRATICE / SYMBOLIT/ FÖRKLARINGAR

—   Da: Day / Jour / Tag / ден / Día / Den / Dag / Päev / Ημέρα / Lá / Dan / Giorno / diena / diena / Nap / Jum / dag / dzień / Dia / Ziua / Deň / Dan / Päivä / Dag

—   Mo: Month / Mois / Monat / месец / Mes / Měsíc / Måned / Kuu / Μήνας / Mí / Mjesec / Mese / mēnesis / mėnuo / Hónap / Xahar / maand / miesiąc / Mês / Luna / Mesiac / Mesec / Kuukausi / Månad

—   Ye: Year / Année / Jahr / година / Año / Rok / År / Aasta / Έτος / Bliain / Godina / Anno / gads / metai / Év / Sena / jaar/ rok / Ano / Anul / Rok / Leto / Vuosi / År

—   M: Masculine / Masculin / Männlich / мъжки / Masculino / Mužské / Mand / Mees / Άρρεν / Fireann / Muško / Maschile / Vīrietis / Vyras / Férfi / Maskil / man / mężczyzna / Masculino / Masculin / Muž / Moški / Mies / Manligt

—   F: Feminine / Féminin / Weiblich / женски / Femenino / Ženské / Kvinde / Naine / Θήλυ / Baineann / Žensko / Femminile / Sieviete / Moteris / Nő / Femminil / vrouw / kobieta / Feminino / Feminin / Žena / Ženska / Nainen / Kvinnligt

1

ÉTAT MEMBRE / MITGLIEDSTAAT / ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА / ESTADO MIEMBRO / ČLENSKÝ STÁT / MEDLEMSSTAT / LIIKMESRIIK / ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ / BALLSTÁT / DRŽAVA ČLANICA / STATO MEMBRO / DALĪBVALSTS / VALSTYBĖ NARĖ / TAGÁLLAM / STAT MEMBRU / LIDSTAAT / PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE / ESTADO-MEMBRO / STATUL MEMBRU / ČLENSKÝ ŠTÁT / DRŽAVA ČLANICA / JÄSENVALTIO / MEDLEMSSTAT

2

AUTORITÉ DE DÉLIVRANCE / AUSSTELLUNGSBEHÖRDE / ИЗДАВАЩ ОРГАН / AUTORIDAD EXPEDIDORA / VYDÁVAJÍCÍ ORGÁN / UDSTEDENDE MYNDIGHED / VÄLJAANDJA ASUTUS / ΑΡΧΗ ΕΚΔΟΣΗΣ / ÚDARÁS EISIÚNA / NADLEŽNO TIJELO ZA IZDAVANJE / AUTORITÀ DI RILASCIO / IZSNIEDZĒJA IESTĀDE / IŠDUODANTI INSTITUCIJA / KIÁLLÍTÓ HATÓSÁG / AWTORITÀ KOMPETENTI / AUTORITEIT VAN AFGIFTE / ORGAN WYDAJĄCY / AUTORIDADE DE EMISSÃO / AUTORITATEA EMITENTĂ / VYDÁVAJÚCI ORGÁN / ORGAN IZDAJATELJ / ANTAVA VIRANOMAINEN / UTFÄRDANDE MYNDIGHET

3

Formulaire type multilingue de l'UE relatif au diplôme / MEHRSPRACHIGES EU-FORMULAR - BILDUNGSABSCHLUSS / МНОГОЕЗИЧНО СТАНДАРТНО УДОСТОВЕРЕНИЕ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ ЗА ПРИДОБИВАНЕ НА УДОСТОВЕРЕНИЕ ЗА ОБРАЗОВАНИЕ / UE FORMULARIO NORMALIZADO MULTILINGÜE RELATIVO AL CERTIFICADO DE ESTUDIOS / VÍCEJAZYČNÝ STANDARDNÍ FORMULÁŘ EU TÝKAJÍCÍ SE OSVĚDČENÍ O ABSOLVOVÁNÍ STUDIA / FLERSPROGET EU-STANDARDFORMULAR VEDRØRENDE ET EKSAMENSBEVIS / HARIDUST TÕENDAVAT DOKUMENTI PUUDUTAV MITMEKEELNE ELI STANDARDVORM / ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΕΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΠΟΥΔΩΝ / FOIRM CHAIGHDEÁNACH ILTEANGACH AE MAIDIR LE TEASTAS OIDEACHAIS / VIŠEJEZIČNI STANDARDNI OBRAZAC EUROPSKE UNIJE – POTVRDA O OBRAZOVANJU / MODULO STANDARD MULTILINGUE DELL'UNIONE EUROPEA RELATIVO A UN CERTIFICATO DI STUDI / ES DAUGIAKALBĖ STANDARTINĖ FORMA DĖL IŠSILAVINIMO PAŽYMĖJIMO / EIROPAS SAVIENĪBAS DAUDZVALODU STANDARTA VEIDLAPA ATTIECĪBĀ UZ IZGLĪTĪBAS APLIECĪBU / TÖBBNYELVŰ EURÓPAI UNIÓS FORMANYOMTATVÁNY KÉPESÍTÉS TEKINTETÉBEN / FORMOLA STANDARD MULTILINGWALI TAL-UE DWAR IĊ-ĊERTIFIKAT TA' EDUKAZZJONI / MEERTALIG MODELFORMULIER VAN DE EUROPESE UNIE BETREFFENDE EEN VOOR ONDERWIJS OF OPLEIDING BEHAALD GETUIGSCHRIFT / WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UE DOTYCZĄCY ŚWIADECTWA POTWIERDZAJĄCEGO WYKSZTAŁCENIE / FORMULÁRIO MULTILINGUE NORMALIZADO DA UE RELATIVO A UM CERTIFICADO DE ESTUDOS / FORMULAR STANDARD MULTILINGV AL UE PRIVIND DIPLOMELE DE STUDII / ŠTANDARDNÝ VIACJAZYČNÝ FORMULÁR EÚ TÝKAJÚCI SA POTVRDENIA O ŠTÚDIU / VEČJEZIČNI STANDARDNI OBRAZEC EU O POTRDILU O IZOBRAZBI / EU:N MONIKIELINEN VAKIOLOMAKE – KOULUTUSTODISTUS / FLERSPRÅKIGT EU-STANDARDFORMULÄR RÖRANDE UTBILDNINGSCERTIFIKAT

4

NOM / NAME / ФАМИЛНО ИМЕ / APELLIDO(S) / PŘÍJMENÍ / EFTERNAVN / PEREKONNANIMI / ΕΠΩΝΥΜΟ / SLOINNE / PREZIME / COGNOME / UZVĀRDS / PAVARDĖ / CSALÁDI NÉV / KUNJOM / NAAM / NAZWISKO / APELIDO / NUME / PRIEZVISKO / PRIIMEK / SUKUNIMI / EFTERNAMN

5

PRÉNOM(S) / VORNAME(N) / СОБСТВЕНО ИМЕ / NOMBRE(S) / JMÉNO (JMÉNA) / FORNAVN/-E / EESNIMED / ΟΝΟΜΑ / CÉADAINM(NEACHA) / IME(NA) / NOME/I / VĀRDS(-I) / VARDAS (-AI) / UTÓNÉV (UTÓNEVEK) / ISEM (ISMIJIET) / VOORNAMEN / IMIĘ (IMIONA) / NOME PRÓPRIO / PRENUME / MENO(Á) / IME(NA) / ETUNIMET / FÖRNAMN

6

DATE ET LIEU DE NAISSANCE / TAG UND ORT DER GEBURT / ДАТА И МЯСТО НА РАЖДАНЕ / FECHA Y LUGAR DE NACIMIENTO / DATUM A MÍSTO NAROZENÍ / FØDSELSDATO OG -STED / SÜNNIAEG JA –KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ / DÁTA AGUS IONAD BREITHE / DATUM I MJESTO ROĐENJA / DATA E LUOGO DI NASCITA / DZIMŠANAS DATUMS UN VIETA / GIMIMO DATA IR VIETA / SZÜLETÉS IDEJE ÉS HELYE / POST U DATA TAT-TWELID / GEBOORTEPLAATS EN –DATUM / DATA I MIEJSCE URODZENIA / DATA E LOCAL DE NASCIMENTO / DATA ŞI LOCUL NAŞTERII / DÁTUM A MIESTO NARODENIA / DATUM IN KRAJ ROJSTVA / SYNTYMÄAIKA JA –PAIKKA / FÖDELSEDATUM OCH FÖDELSEORT

7

SEXE / GESCHLECHT / ПОЛ / SEXO / POHLAVÍ / KØN / SUGU / ΦΥΛΟ / GNÉAS / SPOL / SESSO / DZIMUMS / LYTIS / NEM / SESS / GESLACHT / PŁEĆ / SEXO / SEX / POHLAVIE / SPOL / SUKUPUOLI / KÖN

8

Niveau du diplôme (UNESCO CITE 2011, annexe II) / NIVEAU DES ABSCHLUSSES (UNESCO ISCED 2011 ANHANG II) / СТЕПЕН НА ПРИДОБИТО ОБРАЗОВАНИЕ (UNESCO ISCED 2011 ANNEXE II) / NIVEL DEL CERTIFICADO DE ESTUDIOS (UNESCO ISCED 2011 ANEXO II) / ÚROVEŇ OSVĚDČENÍ O ABSOLVOVÁNÍ STUDIA (UNESCO ISCED 2011 PŘÍLOHA II) / EKSAMENSBEVISETS NIVEAU (UNESCO ISCED 2011 BILAG II) / HARIDUST TÕENDAVA DOKUMENDI KLASS (UNESCO ISCED 2011 LISA II) / ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΠΟΥΔΩΝ (UNESCO ISCED 2011 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II) / LEIBHÉAL AN TEASTAIS OIDEACHAIS (UNESCO ISCED 2011 IARSCRÍBHINN II) / RAZINA OBRAZOVANJA (UNESCO ISCED 2011. PRILOG II.) / LIVELLO DEL CERTIFICATO DI STUDI (UNESCO ISCED 2011 ALLEGATO II) / IŠSILAVINIMO PAŽYMĖJIMO LYGIS (2011 M. UNESCO ISCED II PRIEDAS) / IZGLĪTĪBAS APLIECĪBAS LĪMENIS (UNESCO ISCED 2011 II PIELIKUMS) / KÉPESÍTÉS SZINTJE (UNESCO ISCED 2011 ANNEXE II) / LIVELL TAĊ-ĊERTIFIKAT TA' EDUKAZZJONI (UNESCO ISCED 2011 ANNEXE II) / NIVEAU VAN EEN VOOR ONDERWIJS OF OPLEIDING BEHAALD GETUIGSCHRIFT (UNESCO ISCED 2011 ANNEX II) / POZIOM WSKAZANY NA ŚWIADECTWIE POTWIERDZAJĄCYM WYKSZTAŁCENIE (UNESCO ISCED 2011 ZAŁĄCZNIK II) / NÍVEL DO CERTIFICADO DE ESTUDOS (UNESCO ISCED 2011 ANEXO II) / NIVELUL DIPLOMELOR DE STUDII (UNESCO ISCED 2011 ANEXA II) / ÚROVEŇ POTVRDENIA O ŠTÚDIU (UNESCO ISCED 2011 PRÍLOHA II) / POTRDILO O STOPNJI IZOBRAZBE (UNESCO ISCED 2011 PRILOGA II) / KOULUTUSTODISTUKSEN TASO (UNESCO ISCED 2011 LIITE II) / NIVÅ PÅ STUDIEINTYG (UNESCO ISCED 2011 BILAGA II)

9

Domaine du diplôme (UNESCO CITE-F 2013, annexe I) / GEBIET DES ABSCHLUSSES (UNESCO ISCED-F 2013 ANHANG I) / ОБЛАСТ НА ПРИДОБИТОТО ОБРАЗОВАНИЕ (UNESCO ISCED-F 2013 APPENDIX I) / RAMA DEL CERTIFICADO DE ESTUDIOS (UNESCO ISCED-F 2013 APÉNDICE I) / OBLAST OSVĚDČENÍ O ABSOLVOVÁNÍ STUDIA (UNESCO ISCED-F 2013 DODATEK I) / EKSAMENSBEVISETS OMRÅDE (UNESCO ISCED-F 2013 APPENDIX I) / HARIDUST TÕENDAVA DOKUMENDI VALDKOND (UNESCO ISCED-F 2013 LISA I) / TΟΜΕΑΣ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΠΟΥΔΩΝ (UNESCO ISCED-F 2013 ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑ I) / RÉIMSE AN TEASTAIS OIDEACHAIS (UNESCO ISCED-F 2013 FOSCRÍBHINN I) / PODRUČJE OBRAZOVANJA (UNESCO ISCED-F 2013. PRILOG I.) / SETTORE DEL CERTIFICATO DI STUDI (UNESCO ISCED-F 2013 APPENDICE I) / IŠSILAVINIMO PAŽYMĖJIMO SRITIS (2013 M. UNESCO ISCED-F I PRIEDĖLIS) / IZGLĪTĪBAS APLIECĪBAS JOMA (UNESCO ISCED-F 2011 II PIELIKUMS) / KÉPESÍTÉS SZAKTERÜLETE (UNESCO ISCED-F 2013 APPENDIX I) / QASAM TAĊ-ĊERTIFIKAT TA' EDUKAZZJONI (UNESCO ISCED-F 2013 APPENDIĊI I) / STUDIERICHTING VAN EEN VOOR ONDERWIJS OF OPLEIDING BEHAALD GETUIGSCHRIFT (UNESCO ISCED-F 2013 APPENDIX I) / DZIEDZINA WSKAZANA NA ŚWIADECTWIE POTWIERDZAJĄCYM WYKSZTAŁCENIE (UNESCO ISCED-F 2013 DODATEK I) / ÁREA DO CERTIFICADO DE ESTUDOS (UNESCO ISCED-F 2013 APÊNDICE I) / DOMENIILE ÎN CARE AU FOST ACORDATE DIPLOMELE DE STUDII (UNESCO ISCED-F 2013 ANEXA I) / OBLASŤ POTVRDENIA O ŠTÚDIU (UNESCO ISCED-F 2013 DODATOK I) / POTRDILO O PODROČJU IZOBRAZBE (UNESCO ISCED-F 2013 DODATEK I) / KOULUTUSTODISTUKSEN ALA (UNESCO ISCED-F 2013 LISÄYS I) / OMRÅDE FÖR STUDIEINTYG (UNESCO ISCED-F 2013 TILLÄGG I)

10

DATE DE DÉLIVRANCE, SIGNATURE, SCEAU / TAG DER AUSSTELLUNG, UNTERSCHRIFT, SIEGEL / ДАТА НА ИЗДАВАНЕ, ПОДПИС, ПЕЧАТ / FECHA DE EXPEDICIÓN, FIRMA Y SELLO / DATUM VYDÁNÍ, PODPIS, RAZÍTKO / UDSTEDELSESDATO, UNDERSKRIFT, STEMPEL / VÄLJAANDMISE KUUPÄEV, ALLKIRI, PITSER / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ, ΥΠΟΓΡΑΦΗ, ΣΦΡΑΓΙΔΑ / DÁTA EISIÚNA, SÍNIÚ, SÉALA / DATUM IZDAVANJA, POTPIS, PEČAT / DATA DI RILASCIO, FIRMA, TIMBRO / IZSNIEGŠANAS DATUMS, PARAKSTS, ZĪMOGS / IŠDAVIMO DATA, PARAŠAS, ANTSPAUDAS / KIÁLLÍTÁS DÁTUMA, ALÁÍRÁS, PECSÉT / DATA TAL-ĦRUĠ, FIRMA, TIMBRU / DATUM VAN AFGIFTE, HANDTEKENING, STEMPEL / DATA WYDANIA, PODPIS, PIECZĘĆ / DATA DE EMISSÃO, ASSINATURA, SELO / DATA ELIBERĂRII, SEMNĂTURA, ŞTAMPILA / DÁTUM VYDANIA, PODPIS, PEČIATKA / DATUM IZDAJE, PODPIS, ŽIG / ANTAMISPÄIVÄ, ALLEKIRJOITUS, SINETTI / UTFÄRDANDEDATUM, UNDERSKRIFT, STÄMPEL

[Popr. 48]

Załącznik IVf

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY

NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI

Artykuł 11 rozporządzenia (UE) nr [wstawić numer rozporządzenia]

 

p0000018.png

1

PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE:

2

ORGAN WYDAJĄCY

3

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI

4

NAZWISKO

5

IMIĘ (IMIONA)

6

DATA I MIEJSCE URODZENIA Dz Mi Ro

|_|_| |_|_| |_|_|_|_|

7

PŁEĆ

8

STOPIEŃ LUB RODZAJ NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI ZGODNIE Z KLASYFIKACJĄ KRAJOWĄ

9

DATA WYDANIA, Dz Mi Ro

PODPIS, PIECZĘĆ |_|_| |_|_| |_|_|_|_|

Uwaga prawna: Niniejszy wielojęzyczny standardowy formularz UE udostępniają organy wydającego państwa członkowskiego i może on zostać wydany na stosowny wniosek zamiast równorzędnego dokumentu urzędowego istniejącego w danym państwie członkowskim. Formularz ten pozostaje bez wpływu na stosowanie równoważnego krajowego dokumentu urzędowego sporządzonego przez organy wydającego państwa członkowskiego. Formularz ma taką samą formalną wartość dowodową jak równorzędny dokument krajowy wydającego państwa członkowskiego i stosuje się go bez uszczerbku dla prawa materialnego państw członkowskich dotyczącego miejsca zamieszkania.

SYMBOLS / SYMBOLES / ZEICHEN / СИМВОЛИ / SÍMBOLOS / SYMBOLY / SYMBOLER / SÜMBOLID / ΣΥΜΒΟΛΑ / NODA / SIMBOLI / SIMBOLI / APZĪMĒJUMI / SIMBOLIAI / JELMAGYARÁZAT / SIMBOLI / AFKORTINGEN / SKRÓT / SÍMBOLOS / SIMBOLURI / SYMBOLY / KRATICE / SYMBOLIT/ FÖRKLARINGAR

—   Da: Day / Jour / Tag / ден / Día / Den / Dag / Päev / Ημέρα / Lá / Dan / Giorno / diena / diena / Nap / Jum / dag / dzień / Dia / Ziua / Deň / Dan / Päivä / Dag

—   Mo: Month / Mois / Monat / месец / Mes / Měsíc / Måned / Kuu / Μήνας / Mí / Mjesec / Mese / mēnesis / mėnuo / Hónap / Xahar / maand / miesiąc / Mês / Luna / Mesiac / Mesec / Kuukausi / Månad

—   Ye: Year / Année / Jahr / година / Año / Rok / År / Aasta / Έτος / Bliain / Godina / Anno / gads / metai / Év / Sena / jaar/ rok / Ano / Anul / Rok / Leto / Vuosi / År

—   M: Masculine / Masculin / Männlich / мъжки / Masculino / Mužské / Mand / Mees / Άρρεν / Fireann / Muško / Maschile / Vīrietis / Vyras / Férfi / Maskil / man / mężczyzna / Masculino / Masculin / Muž / Moški / Mies / Manligt

—   F: Feminine / Féminin / Weiblich / женски / Femenino / Ženské / Kvinde / Naine / Θήλυ / Baineann / Žensko / Femminile / Sieviete / Moteris / Nő / Femminil / vrouw / kobieta / Feminino / Feminin / Žena / Ženska / Nainen / Kvinnligt

1

ÉTAT MEMBRE / MITGLIEDSTAAT / ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА / ESTADO MIEMBRO / ČLENSKÝ STÁT / MEDLEMSSTAT / LIIKMESRIIK / ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ / BALLSTÁT / DRŽAVA ČLANICA / STATO MEMBRO / DALĪBVALSTS / VALSTYBĖ NARĖ / TAGÁLLAM / STAT MEMBRU / LIDSTAAT / PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE / ESTADO-MEMBRO / STATUL MEMBRU / ČLENSKÝ ŠTÁT / DRŽAVA ČLANICA / JÄSENVALTIO / MEDLEMSSTAT

2

AUTORITÉ DE DÉLIVRANCE / AUSSTELLUNGSBEHÖRDE / ИЗДАВАЩ ОРГАН / AUTORIDAD EXPEDIDORA / VYDÁVAJÍCÍ ORGÁN / UDSTEDENDE MYNDIGHED / VÄLJAANDJA ASUTUS / ΑΡΧΗ ΕΚΔΟΣΗΣ / ÚDARÁS EISIÚNA / NADLEŽNO TIJELO ZA IZDAVANJE / AUTORITÀ DI RILASCIO / IZSNIEDZĒJA IESTĀDE / IŠDUODANTI INSTITUCIJA / KIÁLLÍTÓ HATÓSÁG / AWTORITÀ KOMPETENTI / AUTORITEIT VAN AFGIFTE / ORGAN WYDAJĄCY / AUTORIDADE DE EMISSÃO / AUTORITATEA EMITENTĂ / VYDÁVAJÚCI ORGÁN / ORGAN IZDAJATELJ / ANTAVA VIRANOMAINEN / UTFÄRDANDE MYNDIGHET

3

Formulaire type multilingue de l'UE relatif au handicap / MEHRSPRACHIGES EU-FORMULAR - BEHINDERUNG / МНОГОЕЗИЧНО СТАНДАРТНО УДОСТОВЕРЕНИЕ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ ЗА УВРЕЖДАНЕ / UE FORMULARIO NORMALIZADO MULTILINGÜE RELATIVO A LA INVALIDEZ / VÍCEJAZYČNÝ STANDARDNÍ FORMULÁŘ EU TÝKAJÍCÍ SE ZDRAVOTNÍHO POSTIŽENÍ / FLERSPROGET EU-STANDARDFORMULAR VEDRØRENDE HANDICAP / PUUET PUUDUTAV MITMEKEELNE ELI STANDARDVORM / ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΕΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ / FOIRM CHAIGHDEÁNACH ILTEANGACH AE MAIDIR LE MÍCHUMAS / VIŠEJEZIČNI STANDARDNI OBRAZAC EUROPSKE UNIJE – INVALIDNOST / MODULO STANDARD MULTILINGUE DELL'UNIONE EUROPEA RELATIVO ALLA DISABILITÀ / ES DAUGIAKALBĖ STANDARTINĖ FORMA DĖL NEGALIOS / EIROPAS SAVIENĪBAS DAUDZVALODU STANDARTA VEIDLAPA ATTIECĪBĀ UZ INVALIDITĀTI / TÖBBNYELVŰ EURÓPAI UNIÓS FORMANYOMTATVÁNY FOGYATÉKOSSÁG TEKINTETÉBEN / FORMOLA STANDARD MULTILINGWALI TAL-UE DWAR ID-DIŻABILITÀ / MEERTALIG MODELFORMULIER VAN DE EUROPESE UNIE BETREFFENDE INVALIDITEIT / WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY UE DOTYCZĄCY NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI / FORMULÁRIO MULTILINGUE NORMALIZADO DA UE RELATIVO À DEFICIÊNCIA / FORMULAR STANDARD MULTILINGV AL UE PRIVIND HANDICAPUL / ŠTANDARDNÝ VIACJAZYČNÝ FORMULÁR EÚ TÝKAJÚCI SA ZDRAVOTNÉHO POSTIHNUTIA / VEČJEZIČNI STANDARDNI OBRAZEC EU O INVALIDNOSTI / EU:N MONIKIELINEN VAKIOLOMAKE – VAMMAISUUS / FLERSPRÅKIGT EU-STANDARDFORMULÄR RÖRANDE FUNKTIONSHINDER

4

NOM / NAME / ФАМИЛНО ИМЕ / APELLIDO(S) / PŘÍJMENÍ / EFTERNAVN / PEREKONNANIMI / ΕΠΩΝΥΜΟ / SLOINNE / PREZIME / COGNOME / UZVĀRDS / PAVARDĖ / CSALÁDI NÉV / KUNJOM / NAAM / NAZWISKO / APELIDO / NUME / PRIEZVISKO / PRIIMEK / SUKUNIMI / EFTERNAMN

5

PRÉNOM(S) / VORNAME(N) / СОБСТВЕНО ИМЕ / NOMBRE(S) / JMÉNO (JMÉNA) / FORNAVN/-E / EESNIMED / ΟΝΟΜΑ / CÉADAINM(NEACHA) / IME(NA) / NOME/I / VĀRDS(-I) / VARDAS (-AI) / UTÓNÉV (UTÓNEVEK) / ISEM (ISMIJIET) / VOORNAMEN / IMIĘ (IMIONA) / NOME PRÓPRIO / PRENUME / MENO(Á) / IME(NA) / ETUNIMET / FÖRNAMN

6

DATE ET LIEU DE NAISSANCE / TAG UND ORT DER GEBURT / ДАТА И МЯСТО НА РАЖДАНЕ / FECHA Y LUGAR DE NACIMIENTO / DATUM A MÍSTO NAROZENÍ / FØDSELSDATO OG -STED / SÜNNIAEG JA –KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ / DÁTA AGUS IONAD BREITHE / DATUM I MJESTO ROĐENJA / DATA E LUOGO DI NASCITA / DZIMŠANAS DATUMS UN VIETA / GIMIMO DATA IR VIETA / SZÜLETÉS IDEJE ÉS HELYE / POST U DATA TAT-TWELID / GEBOORTEPLAATS EN –DATUM / DATA I MIEJSCE URODZENIA / DATA E LOCAL DE NASCIMENTO / DATA ŞI LOCUL NAŞTERII / DÁTUM A MIESTO NARODENIA / DATUM IN KRAJ ROJSTVA / SYNTYMÄAIKA JA –PAIKKA / FÖDELSEDATUM OCH FÖDELSEORT

7

SEXE / GESCHLECHT / ПОЛ / SEXO / POHLAVÍ / KØN / SUGU / ΦΥΛΟ / GNÉAS / SPOL / SESSO / DZIMUMS / LYTIS / NEM / SESS / GESLACHT / PŁEĆ / SEXO / SEX / POHLAVIE / SPOL / SUKUPUOLI / KÖN

8

Degré ou type du handicap selon la classification nationale / GRAD ODER ART DER BEHINDERUNG IM NATIONALEN SYSTEM / СТЕПЕН ИЛИ ЕСТЕСТВО НА УВРЕЖДАНЕТО СПОРЕД НАЦИОНАЛНАТА КЛАСИФИКАЦИЯ / GRADO O NATURALEZA DE LA INVALIDEZ DE ACUERDO LA CLASIFICACIÓN NACIONAL / STUPEŇ NEBO POVAHA ZDRAVOTNÍHO POSTIŽENÍ PODLE VNITROSTÁTNÍ KLASIFIKACE / HANDICAPPETS GRAD OG ART EFTER NATIONAL KLASSIFICERING / PUUDE ASTE VÕI OLEMUS VASTAVALT RAHVUSVAHELISELE KLASSIFIKATSIOONILE / BΑΘΜΟΣ Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ / GRÁD NÓ CINEÁL AN MHÍCHUMAIS DE RÉIR AN AICMIÚCHÁIN NÁISIÚNTA / STUPANJ ILI VRSTA INVALIDNOSTI PREMA NACIONALNOJ KLASIFIKACIJI / LIVELLO O NATURA DELLA DISABILITÀ SECONDO LA CLASSIFICAZIONE NAZIONALE / NEGALIOS LAIPSNIS AR POBŪDIS PAGAL NACIONALINĘ KLASIFIKACIJĄ / INVALIDITĀTES PAKĀPE VAI VEIDS ATBILSTĪGI VALSTS KLASIFIKĀCIJAI / FOGYATÉKOSSÁG MÉRTÉKE VAGY JELLEGE A NEMZETI BESOROLÁS SZERINT / GRAD JEW IN-NATURA TAD-DIŻABBILTÀ SKONT IL-KLASSIFIKAZZJONI NAZZJONALI / MATE EN AARD VAN INVALIDITEIT VOLGENS DE NATIONALE CLASSIFICATIE / STOPIEŃ LUB RODZAJ NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI ZGODNIE Z KLASYFIKACJA KRAJOWĄ / GRAU OU NATUREZA DA DEFICIÊNCIA SEGUNDO O SISTEMA NACIONAL DE CLASSIFICAÇÃO / GRADUL ŞI NATURA HANDICAPULUI PORIVIT CLASIFICĂRII NAŢIONALEO / STUPEŇ ALEBO POVAHA ZDRAVOTNÉHO POSTIHNUTIA PODĽA VNÚTROŠTÁTNEJ KLASIFIKÁCIE / STOPNJA ALI VRSTA INVALIDNOSTI GLEDE NA NACIONALNO KLASIFIKACIJO / KANSALLISEN LUOKITUKSEN MUKAINEN VAMMAISUUDEN TASO TAI LUONNE / GRAD ELLER SLAG AV FUNKTIONSHINDER ENLIGT NATIONELL KLASSIFIKATION

9

DATE DE DÉLIVRANCE, SIGNATURE, SCEAU / TAG DER AUSSTELLUNG, UNTERSCHRIFT, SIEGEL / ДАТА НА ИЗДАВАНЕ, ПОДПИС, ПЕЧАТ / FECHA DE EXPEDICIÓN, FIRMA Y SELLO / DATUM VYDÁNÍ, PODPIS, RAZÍTKO / UDSTEDELSESDATO, UNDERSKRIFT, STEMPEL / VÄLJAANDMISE KUUPÄEV, ALLKIRI, PITSER / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ, ΥΠΟΓΡΑΦΗ, ΣΦΡΑΓΙΔΑ / DÁTA EISIÚNA, SÍNIÚ, SÉALA / DATUM IZDAVANJA, POTPIS, PEČAT/ DATA DI RILASCIO, FIRMA, TIMBRO / IZSNIEGŠANAS DATUMS, PARAKSTS, ZĪMOGS / IŠDAVIMO DATA, PARAŠAS, ANTSPAUDAS / KIÁLLÍTÁS DÁTUMA, ALÁÍRÁS, PECSÉT / DATA TAL-ĦRUĠ, FIRMA, TIMBRU / DATUM VAN AFGIFTE, HANDTEKENING, STEMPEL / DATA WYDANIA, PODPIS, PIECZĘĆ / DATA DE EMISSÃO, ASSINATURA, SELO / DATA ELIBERĂRII, SEMNĂTURA, ŞTAMPILA / DÁTUM VYDANIA, PODPIS, PEČIATKA / DATUM IZDAJE, PODPIS, ŽIG / ANTAMISPÄIVÄ, ALLEKIRJOITUS, SINETTI / UTFÄRDANDEDATUM, UNDERSKRIFT, STÄMPEL

[Popr. 49]

Załącznik V

WIELOJĘZYCZNY FORMULARZ STANDARDOWY

UNII EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCY

STATUSU PRAWNEGO I REPREZENTACJI

SPÓŁKI LUB INNEGO PRZEDSIĘBIORSTWA

Artykuł 11 rozporządzenia (UE) [Add number and title of this Regulation]

p0000019.png

p0000020.png

Uwaga prawna: Niniejszy wielojęzyczny standardowy formularz UE udostępniają organy wydającego państwa członkowskiego i może on zostać wydany na stosowny wniosek zamiast równorzędnego dokumentu urzędowego istniejącego w danym państwie członkowskim. Formularz ten pozostaje bez wpływu na stosowanie równoważnego krajowego dokumentu urzędowego sporządzonego przez organy wydającego państwa członkowskiego. Formularz ma taką samą formalną wartość dowodową jak równorzędny dokument krajowy wydającego państwa członkowskiego i stosuje się go bez uszczerbku dla prawa materialnego państw członkowskich dotyczącego statusu prawnego i reprezentacji spółki lub innego przedsiębiorstwa.

SYMBOLS / SYMBOLES / ZEICHEN / СИМВОЛИ / SÍMBOLOS / SYMBOLY / SYMBOLER / SÜMBOLID / ΣΥΜΒΟΛΑ / NODA / SIMBOLI / SIMBOLI / APZĪMĒJUMI / SIMBOLIAI / JELMAGYARÁZAT / SIMBOLI / AFKORTINGEN / SKRÓT / SÍMBOLOS / SIMBOLURI / SYMBOLY / KRATICE / SYMBOLIT / FÖRKLARINGAR

—   Dz: Dzień / Day / Jour / Tag / ден / Día / Den / Dag / Päev / Ημέρα / Lá / Dan / Giorno / diena / diena / Nap / Jum / dag / Dia / Ziua / Deň / Dan / Päivä / Dag

—   Mi: Miesiąc / Month / Mois / Monat / месец / Mes / Měsíc / Måned / Kuu / Μήνας / Mí / Mjesec / Mese / mēnesis / mėnuo / Hónap / Xahar / maand / Mês / Luna / Mesiac / Mesec / Kuukausi / Månad

—   Ro: Rok / Year / Année / Jahr / година / Año / Rok / År / Aasta / Έτος / Bliain / Godina / Anno / gads / metai / Év / Sena / jaar / Ano / Anul / Rok / Leto / Vuosi / År

1

État membre / Mitgliedstaat / ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА / ESTADO MIEMBRO / ČLENSKÝ STÁT / MEDLEMSSTAT / LIIKMESRIIK / ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ / BALLSTÁT / DRŽAVA ČLANICA / STATO MEMBRO / DALĪBVALSTS / VALSTYBĖ NARĖ / TAGÁLLAM / STAT MEMBRU / LIDSTAAT / ESTADO-MEMBRO / STATUL MEMBRU / ČLENSKÝ ŠTÁT / DRŽAVA ČLANICA / JÄSENVALTIO / MEDLEMSSTAT

2

autorité de délivrance / Ausstellungsbehörde / ИЗДАВАЩ ОРГАН / AUTORIDAD EXPEDIDORA / VYDÁVAJÍCÍ ORGÁN / UDSTEDENDE MYNDIGHED / VÄLJAANDJA ASUTUS / ΑΡΧΗ ΕΚΔΟΣΗΣ / ÚDARÁS EISIÚNA / NADLEŽNO TIJELO ZA IZDAVANJE / AUTORITÀ DI RILASCIO / IZSNIEDZĒJA IESTĀDE / IŠDUODANTI INSTITUCIJA / KIÁLLÍTÓ HATÓSÁG / AWTORITÀ KOMPETENTI / AUTORITEIT VAN AFGIFTE / AUTORIDADE DE EMISSÃO / AUTORITATEA EMITENTĂ / VYDÁVAJÚCI ORGÁN / ORGAN IZDAJATELJ / ANTAVA VIRANOMAINEN / UTFÄRDANDE MYNDIGHET

3

Formulaire type multilingue de l'UE concernant le statut et la représentation juridique de la société ou autre forme d'entreprise / mehrsprachiges EU-Formular zur Rechtsform einer Gesellschaft/eines Unternehmens und zur Vertretungsbefugnis / МНОГОЕЗИЧНО СТАНДАРТНО УДОСТОВЕРЕНИЕ НА ЕС ЗА ПРАВНИЯ СТАТУС И ПРЕДСТАВИТЕЛСТВОТО НА ДРУЖЕСТВО ИЛИ НА ДРУГ ВИД ПРЕДПРИЯТИЕ / IMPRESO ESTÁNDAR MULTILINGÜE DE LA UE RELATIVO A LA PERSONALIDAD JURÍDICA Y LA REPRESENTACIÓN DE LA SOCIEDAD O EMPRESA / VÍCEJAZYČNÝ STANDARDNÍ FORMULÁŘ EU TÝKAJÍCÍ SE PRÁVNÍHO POSTAVENÍ A ZASTUPOVÁNÍ SPOLEČNOSTI NEBO JINÉHO PODNIKU / FLERSPROGET EU-STANDARDFORMULAR VEDRØRENDE ET SELSKABS ELLER ET ANDET FORETAGENDES RETLIGE STATUS OG REPRÆSENTATION / ELi MITMEKEELNE STANDARDVORM ÄRIÜHINGU VÕI MUU ETTEVÕTJA ÕIGUSLIKU SEISUNDI JA ESINDAMISE KOHTA / ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΤΗΣ ΕΕ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Ή ΑΛΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ / FOIRM CHAIGHDEÁNACH ILTEANGACH AN AE MAIDIR LE STÁDAS DLÍTHIÚIL AGUS IONADAÍOCHT CUIDEACHTA NÓ GNÓTHAIS EILE / VIŠEJEZIČNI STANDARDNI FORMULAR EU-a KOJI SE ODNOSI NA PRAVNI STATUS I ZASTUPANJE TRGOVAČKIH DRUŠTAVA I DRUGIH VRSTA PODUZEĆA / MODULO STANDARD MULTILINGUE DELL'UE RELATIVO ALLO STATUS GIURIDICO E ALLA RAPPRESENTANZA DI UNA SOCIETÀ O ALTRA IMPRESA / ES DAUDZVALODU STANDARTA VEIDLAPA ATTIECĪBĀ UZ UZŅĒMUMA VAI CITA VEIDA KOMERSANTA JURIDISKO STATUSU UN PĀRSTĀVĪBU / ES DAUGIAKALBĖ STANDARTINĖ FORMA DĖL BENDROVĖS AR KITOKIOS ĮMONĖS TEISINIO STATUSO IR ATSTOVAVIMO / TÖBBNYELVŰ UNIÓS FORMANYOMTATVÁNY TÁRSASÁG VAGY EGYÉB VÁLLALKOZÁS JOGÁLLÁSA ÉS KÉPVISELETE TEKINTETÉBEN / FORMOLA STANDARD MULTILINGWA TAL-UE DWAR L-ISTATUS LEGALI U R-RAPPREŻENTAZZJONI TA' KUMPANIJA JEW TA' IMPRIŻA / MEERVOUDIG EU-MODELFORMULIER BETREFFENDE DE RECHTSVORM EN VERTEGENWOORDIGING VAN EEN VENNOOTSCHAP OF ANDERE ONDERNEMING / FORMULÁRIO MULTILINGUE DA UE RELATIVO AO ESTATUTO JURÍDICO E À REPRESENTAÇÃO DE UMA EMPRESA OU OUTRA SOCIEDADE / FORMULAR STANDARD MULTILINGV AL UE PRIVIND STATUTUL LEGAL ŞI REPREZENTAREA UNEI SOCIETĂŢI SAU A UNEI ALTE ÎNTREPRINDERI / ŠTANDARDNÝ VIACJAZYČNÝ FORMULÁR EÚ TÝKAJÚCI SA PRÁVNEHO POSTAVENIA A ZASTÚPENIA SPOLOČNOSTI ALEBO INÉHO PODNIKU / STANDARDNI VEČJEZIČNI OBRAZEC EU V ZVEZI S PRAVNO OBLIKO IN ZASTOPSTVOM GOSPODARSKE DRUŽBE ALI DRUGEGA PODJETJA / EU:N MONIKIELINEN VAKIOLOMAKE - YHTIÖN TAI MUUN YRITYKSEN OIKEUDELLINEN MUOTO JA EDUSTAJAT / FLERSPRÅKIGT EU-STANDARDFORMULÄR RÖRANDE ETT BOLAGS ELLER ANNAT FÖRETAGS RÄTTSLIGA STATUS OCH REPRESENTATION

4

Nom de la société ou autre forme d'entreprise /

Firma der Gesellschaft/des Unternehmens / НАИМЕНОВАНИЕ НА ДРУЖЕСТВОТО/ДРУГИЯ ВИД ПРЕДПРИЯТИЕ / NOMBRE DE LA SOCIEDAD O EMPRESA / NÁZEV SPOLEČNOSTI NEBO JINÉHO PODNIKU / SELSKABETS ELLER FORETAGENDETS NAVN / ÄRIÜHINGU VÕI MUU ETTEVÕTJA NIMI / ΕΠΩΝΥΜΙΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Ή ΑΛΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ / AINM NA CUIDEACHTA NÓ GNÓTHAIS EILE / TVRTKA DRUŠTVA/PODUZEĆA / DENOMINAZIONE DELLA SOCIETÀ O IMPRESA / UZŅĒMUMA VAI CITA VEIDA KOMERSANTA NOSAUKUMS / BENDROVĖS AR KITOKIOS ĮMONĖS PAVADINIMAS / A TÁRSASÁG VAGY EGYÉB VÁLLALKOZÁS NEVE / ISEM TAL-KUMPANIJA JEW TA' IMPRIŻA OĦRA / NAAM VAN DE VENNOOTSCHAP OF ANDERE ONDERNEMING / NOME DE UMA EMPRESA OU OUTRA SOCIEDADE / NUMELE SOCIETĂŢII SAU AL ÎNTREPRINDERII / MENO SPOLOČNOSTI ALEBO INÉHO PODNIKU / IME GOSPODARSKE DRUŽBE ALI DRUGEGA PODJETJA / YHTIÖN TAI MUUN YRITYKSEN NIMI / FÖRETAGETS NAMN

5

Forme juridique / Rechtsform / ПРАВНА ФОРМА / FORMA JURÍDICA / PRÁVNÍ FORMA / RETLIG STATUS / ÕIGUSLIK VORM / ΝΟΜΙΚΗ ΜΟΡΦΗ / FOIRM DHLÍTHIÚIL / PRAVNI OBLIK / FORMA GIURIDICA / JURIDISKĀ FORMA / TEISINĖ FORMA / JOGI FORMA / FORMA ĠURIDIKA / RECHTSVORM / FORMA JURÍDICA / FORMA JURIDICĂ / PRÁVNA FORMA / PRAVNA OBLIKA / OIKEUDELLINEN MUOTO / RÄTTSLIG FORM

6

National / National / НАЦИОНАЛНА / NACIONAL / VNITROSTÁTNÍ / NATIONALT / RIIKLIK / ΕΘΝΙΚΗ / NÁISIÚNTA / DRŽAVNA / NAZIONALE / VALSTS / NACIONALINĖ / BELFÖLDI / NAZZJONALI / NATIONAAL / NACIONAL / NAŢIONAL / VNÚTROŠTÁTNA / V DRŽAVI / KANSALLINEN / NATIONELL

7

Européen / Europäisch / ЕВРОПЕЙСКА / EUROPEA / EVROPSKÁ / EUROPÆISK / EUROOPA / ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ / EORPACH / EUROPSKA / EUROPEA / EIROPAS / EUROPOS / EURÓPAI / EWROPEA / EUROPEES / EUROPEIA / EUROPEAN / EURÓPSKA / V EU / EUROOPPALAINEN / EUROPEISK

8

Siège social / Sitz der Gesellschaft/des Unternehmens / СЕДАЛИЩЕ / SEDE SOCIAL / SÍDLO / HJEMSTED / REGISTRIJÄRGNE ASUKOHT / ΕΔΡΑ / OIFIG CHLÁRAITHE / SJEDIŠTE DRUŠTVA / SEDE LEGALE / JURIDISKĀ ADRESE / BUVEINĖ / SZÉKHELY / UFFIĊĊJU REĠISTRAT / STATUTAIRE ZETEL / SEDE SOCIAL / SEDIUL SOCIAL / OFICIÁLNE SÍDLO / STATUTARNI SEDEŽ / TOIMIPAIKKA / SÄTE

9

date et lieu de l'immatriculation / Tag und Ort der Eintragung / ДАТА И МЯСТО НА РЕГИСТРИРАНЕ / FECHA Y LUGAR DE REGISTRO / DATUM A MÍSTO ZÁPISU / DATO OG STED / REGISTRISSE KANDMISE KUUPÄEV JA KOHT / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ / DÁTA AGUS IONAD AN CHLÁRAITHE / DATUM I MJESTO UPISA / DATA E LUOGO DI REGISTRAZIONE / REĢISTRĀCIJAS DATUMS UN VIETA / REGISTRACIJOS DATA IR VIETA / BEJEGYZÉS IDEJE ÉS HELYE / DATA U POST TA' REĠISTRAZZJONI / DATUM EN PLAATS VAN REGISTRATIE / DATA E LOCAL DE REGISTO / DATA ŞI LOCUL ÎNREGISTRĂRII / DÁTUM A MIESTO REGISTRÁCIE / DATUM IN KRAJ REGISTRACIJE / REKISTERÖINTIAIKA JA –PAIKKA / REGISTRERINGSDATUM OCH REGISTRERINGSORT

10

Numéro d'immatriculation / Eintragungsnummer / НОМЕР В РЕГИСТЪРА / NÚMERO DE REGISTRO / IDENTIFIKAČNÍ ČÍSLO / REGISTRERINGSNUMMER / REGISTRINUMBER / ΑΡΙΘΜΟΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ / UIMHIR CHLÁRAITHE / BROJ UPISA / NUMERO DI REGISTRAZIONE / REĢISTRĀCIJAS NUMURS / REGISTRACIJOS NUMERIS / CÉGJEGYZÉKSZÁM / NUMRU TA' REĠISTRAZZJONI / REGISTRATIENUMMER / NÚMERO DE REGISTO / NUMĂRUL DE ÎNREGISTRARE / REGISTRAČNÉ ČÍSLO / REGISTRSKA ŠTEVILKA / REKISTERÖINTINUMERO / REGISTRERINGSNUMMER

11

Nom du/des représentant(s) habilité(s) / name des (der) Vertretungsbefugten / ФАМИЛНО(И) ИМЕ(НА) НА УПЪЛНОМОЩЕНИЯ(ТЕ) ПРЕДСТАВИТЕЛ(И) / APELLIDO(S) DEL REPRESENTANTE O LOS REPRESENTANTES AUTORIZADOS / PŘÍJMENÍ POVĚŘENÉHO ZÁSTUPCE (POVĚŘENÝCH ZÁSTUPCŮ) / EFTERNAVN/-E FOR DE BEMYNDIGEDE REPRÆSENTANTER/-ER / VOLITATUD ESINDAJA(TE) PEREKONNANIMI/NIMED / ΕΠΩNΥΜΟ ΤΟΥ Ή ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΜΕΝΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ / SLOINNE AN IONADAÍ ÚDARAITHE / NA nIONADAITHE ÚDARAITHE / PREZIME OVLAŠTENOG ZASTUPNIKA / COGNOME/I DEL/I RAPPRESENTANTE/I AUTORIZZATO/I / PILNVAROTĀ(-O) PĀRSTĀVJA(-U) UZVĀRDS(-I) / ĮGALIOTO (-Ų) ATSTOVO (-Ų) PAVARDĖ (-ĖS) / KÉPVISELETRE JOGOSULT(AK) CSALÁDI NEVE(I) / KUNJOM(IJIET) TAR-RAPPREŻENTANT(I) AWTORIZZAT(I) / NAAM VAN DE GEMACHTIGDE VERTEGENWOORDIGER(S) / APELIDO DO OU DOS REPRESENTANTES AUTORIZADOS / NUMELE REPREZENTANTULUI AUTORIZAT/REPREZENTANŢILOR AUTORIZAŢI / PRIEZVISKO(Á) OPRÁVNENÉHO ZÁSTUPCU (OPRÁVNENÝCH ZÁSTUPCOV) / PRIIMEK ZAKONITEGA ZASTOPNIKA / PRIIMKI ZAKONITIH ZASTOPNIKOV / VALTUUTETTUJEN EDUSTAJIEN SUKUNIMET / BEMYNDIGAD(E) FÖRETRÄDARES EFTERNAMN

12

Prénom(s) du/des représentant(s) habilité(s) / Vorname(n) des (der) Vertretungsbefugten / СОБСТВЕНО(И) ИМЕ(НА) НА УПЪЛНОМОЩЕНИЯ(ТЕ) ПРЕДСТАВИТЕЛ(И) / NOMBRE(S) DEL REPRESENTANTE O LOS REPRESENTANTES AUTORIZADOS / JMÉNO (JMÉNA) POVĚŘENÉHO ZÁSTUPCE ( POVĚŘENÝCH ZÁSTUPCŮ) / FORNAVN/-E FOR DE BEMYNDIGEDE REPRÆSENTANT/-ER / VOLITATUD ESINDAJA(TE) EESNIMED / ΟΝΟΜΑ/ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ Ή ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΜΕΝΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ / CÉADAINM(NEACHA) AN IONADAÍ ÚDARAITHE / IME OVLAŠTENOG ZASTUPNIKA / NA nIONADAITHE ÚDARAITHE / NOME/I DEL/I RAPPRESENTANTE/I AUTORIZZATO/I / PILNVAROTĀ(-O) PĀRSTĀVJA(-U) VĀRDS(-I) / ĮGALIOTO (-Ų) ATSTOVO (-Ų) VARDAS (-AI) / KÉPVISELETRE JOGOSULT(AK) UTÓNEVE(I) / ISEM (ISMIJIET) TAR-RAPPREŻENTANT(I) AWTORIZZAT(I) / VOORNAMEN VAN DE GEMACHTIGDE VERTEGENWOORDIGER(S) / NOME PRÓPRIO DO OU DOS REPRESENTANTES AUTORIZADOS / PRENUMELE REPREZENTANTULUI AUTORIZAT/REPREZENTANŢILOR AUTORIZAŢI / MENO(Á) OPRÁVNENÉHO ZÁSTUPCU (OPRÁVNENÝCH ZASTUPCOV) / IME(NA) ZAKONITEGA ZASTOPNIKA / IMENA ZAKONITIH ZASTOPNIKOV / VALTUUTETTUJEN EDUSTAJIEN ETUNIMET / BEMYNDIGAD(E) FÖRETRÄDARES FÖRNAMN

13

Fonction du/des répresentant(s) HABILITÉ(S) / Funktion des (der) Vertretungsbefugten / ДЛЪЖНОСТ НА УПЪЛНОМОЩЕНИЯ(ТЕ) ПРЕДСТАВИТЕЛ(И) / CARGO DEL REPRESENTANTE O LOS REPRESENTANTES AUTORIZADOS / FUNKCE POVĚŘENÉHO ZÁSTUPCE (ZÁSTUPCŮ) / DE BEMYNDIGEDE REPRÆSENTANTERS STILLING / VOLITATUD ESINDAJA(TE) ÜLESANDED / ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΟΥ Ή ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΜΕΝΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ / FEIDHM AN IONADAÍ ÚDARAITHE / NA nIONADAITHE ÚDARAITHE / FUNKCIJA OVLAŠTENOG ZASTUPNIKA / FUNZIONE DEL/I RAPPRESENTANTE/I AUTORIZZATO/I / PILNVAROTĀ(-O) PĀRSTĀVJA(-U) PILNVARAS / ĮGALIOTO (-Ų) ATSTOVO (-Ų) PAREIGOS / KÉPVISELETRE JOGOSULT(AK) TISZTSÉGE(I) / IL-FUNZJONI TAR-RAPPREŻENTANT(I) AWTORIZZAT(I) / FUNCTIE VAN DE GEMACHTIGDE VERTEGENWOORDIGER(S) / CARGO DO OU DOS REPRESENTANTES AUTORIZADOS / FUNCŢIA REPREZENTANTULUI AUTORIZAT/REPREZENTANŢILOR AUTORIZAŢI / FUNKCIA OPRÁVNENÉHO ZÁSTUPCU (OPRÁVNENÝCH ZASTUPCOV) / FUNKCIJA ZAKONITEGA ZASTOPNIKA / FUNKCIJE ZAKONITIH ZASTOPNIKOV / VALTUUTETTUJEN EDUSTAJIEN TEHTÄVÄ / BEMYNDIGAD(E) FÖRETRÄDARES FUNKTION

14

est (sont) hablité(s) à représenter / Ist (sind) vertretungsbefugt / УПЪЛНОМОЩЕН(И) Е(СА) ДА ПРЕДСТАВЛЯВА(Т) / ESTÁ(N) AUTORIZADO(S) PARA ASUMIR LA REPRESENTACIÓN / JE (JSOU) POVĚŘEN(I) ZASTUPOVAT / ER BEMYNDIGETET TIL AT REPRÆSENTERE / ON VOLITATUD ESINDAMA / ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ/ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ / ATÁ ÚDARAITHE IONADAÍOCHT A DHÉANAMH / OVLAŠTEN(I) ZA ZASTUPANJE / È/SONO AUTORIZZATO/I A RAPPRESENTARE / PĀRSTĀVĪBAS PILNVARAS / YRA ĮGALIOJAMAS (-I) ATSTOVAUTI / KÉPVISELETI JOG FAJTÁJA / HUWA (HUMA) AWTORIZZAT(I) JIRRAPPREŻENTA(W) / IS (ZIJN) GEMACHTIGD TE VERTEGENWOORDIGEN, EN WEL / HABILITADO(S) A ASSUMIR A REPRESENTAÇÃO / ESTE (SUNT) AUTORIZAT (AUTORIZAȚI) SĂ REPREZINTE / JE (SÚ) OPRÁVNENÝ(Í) ZASTUPOVAŤ / POOBLAŠČEN(-I) ZA ZASTOPANJE / ON VALTUUTETTU / OVAT VALTUUTETTUJA EDUSTAMAAN / ÄR BEMYNDIGAD(E) ATT FÖRETRÄDA FÖRETAGET

15

seul / allein / САМОСТОЯТЕЛНО / SOLO(S) / SAMOSTATNĚ / ALENE / ERALDI / ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΑ / INA AONAR / SAMOSTALNO / DA SOLO / ATSEVIŠĶI / ATSKIRAI / ÖNÁLLÓ / WAĦDU / ZELFSTANDIG / SÓZINHO(S) / INDIVIDUAL / JEDNOTLIVO / SAMOSTOJNO / YKSIN / ENSAM(MA)

16

conjointement / gemeinschaftlich / СЪВМЕСТНО / CONJUNTAMENTE / SPOLEČNĚ / SAMMEN / KOOS / ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ / LE CHÉILE / ZAJEDNIČKI / CONGIUNTAMENTE / KOPĪGI / KARTU / EGYÜTTES / IN SOLIDUM / GEZAMENLIJK / CONJUNTAMENTE / SOLIDAR / SPOLOČNE / SKUPAJ / YHDESSÄ / TILLSAMMANS

17

Date de délivrance, signature, sceau / Tag der Ausstellung, Unterschrift, Siegel / ДАТА НА ИЗДАВАНЕ, ПОДПИС, ПЕЧАТ / FECHA DE EXPEDICIÓN, FIRMA Y SELLO / DATUM VYDÁNÍ, PODPIS, RAZÍTKO / Udstedelsesdato, underskrift, stempel / VÄLJAANDMISE KUUPÄEV, ALLKIRI, PITSER / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ, ΥΠΟΓΡΑΦΗ, ΣΦΡΑΓΙΔΑ / DÁTA EISIÚNA, SÍNIÚ, SÉALA / DATUM IZDAVANJA, POTPIS, PEČAT / DATA DI RILASCIO, FIRMA, TIMBRO / IZSNIEGŠANAS DATUMS, PARAKSTS, ZĪMOGS / IŠDAVIMO DATA, PARAŠAS, ANTSPAUDAS / KIÁLLÍTÁS DÁTUMA, ALÁÍRÁS, PECSÉT / DATA TAL-ĦRUĠ, FIRMA, TIMBRU / DATUM VAN AFGIFTE, HANDTEKENING, STEMPEL / DATA DE EMISSÃO, ASSINATURA, SELO / DATA ELIBERĂRII, SEMNĂTURA, ŞTAMPILA / DÁTUM VYDANIA, PODPIS, PEČIATKA / DATUM IZDAJE, PODPIS, ŽIG / ANTAMISPÄIVÄ, ALLEKIRJOITUS, SINETTI / UTFÄRDANDEDATUM, UNDERSKRIFT, STÄMPEL

(1) Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 52.
(2)Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 52.
(3) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r.
(4)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1024/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym i uchylające decyzję Komisji 2008/49/WE (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 1).
(5)Decyzja Rady 2001/470/WE z dnia 28 maja 2001 r. ustanawiająca Europejską Sieć Sądową w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 174 z 27.6.2001, s. 25).
(6)Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 319).
(7) Numer i data przyjęcia rozporządzenia w procedurze 2013/0119(COD) .
(8)+ odniesienie do Dziennika Ustaw rozporządzenia w procedurze 2013/0119(COD) .
(9) Sześć miesięcy przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.
(10) Trzy lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.
(11) Jeden rok od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
(12)* Sześć miesięcy przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.


Klasyfikacja, oznakowanie i pakowanie substancji i mieszanin ***I
PDF 281k   DOC 39k
Rezolucja
Tekst skonsolidowany
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy Rady 92/58/EWG, 92/85/EWG, 94/33/WE, 98/24/WE oraz dyrektywę 2004/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu dostosowania ich do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (COM(2013)0102 – C7-0047/2013 – 2013/0062(COD) ) (Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)
P7_TA(2014)0055 A7-0319/2013

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0102 ),

–   uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 153 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7‑0047/2013 ),

–   uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 12 marca 2008 r.(1) ,

–   po konsultacji z Komitetem Regionów,

–   uwzględniając zobowiązanie do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu przekazane przez przedstawiciela Rady pismem z dnia 4 grudnia 2013 r. zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając art. 55 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0319/2013 ),

1.   przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.   zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

3.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 4 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE zmieniającej dyrektywy Rady 92/58/EWG, 92/85/EWG, 94/33/WE, 98/24/WE oraz dyrektywę 2004/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu dostosowania ich do rozporządzenia nr (WE) 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin

P7_TC1-COD(2013)0062


(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy 2014/27/UE.)

(1) Dz.U. C 204, z 9.8.2008, s. 47.


Prawa autorskie i prawa pokrewne oraz udzielanie licencji wieloterytorialnych dotyczących praw do utworów muzycznych na potrzeby ich wykorzystania na internetowym polu eksploatacji ***I
PDF 282k   DOC 63k
Rezolucja
Tekst skonsolidowany
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi oraz udzielania licencji wieloterytorialnych dotyczących praw do utworów muzycznych na potrzeby ich wykorzystania na internetowym polu eksploatacji na rynku wewnętrznym (COM(2012)0372 – C7-0183/2012 – 2012/0180(COD) ) (Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)
P7_TA(2014)0056 A7-0281/2013

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji skierowany do Parlamentu i Rady (COM(2012)0372 ),

–   uwzględniając art. 294 ust. 2, art. 50 ust. 2 lit. g) oraz art. 53 i 62 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0183/2012 ),

–   uwzględniając art. 294 ust. 3 oraz art. 50 ust. 1, art. 53 ust. 1 i art. 62 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu (nr 2) w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez francuski Senat, luksemburską Izbę Deputowanych, polski Sejm i szwedzki Parlament, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego jest niezgodny z zasadą pomocniczości,

–   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 12 grudnia 2012 r.(1) ,

–   uwzględniając zobowiązanie złożone przez przedstawiciela Rady w piśmie z dnia 6 listopada 2013 r. do przyjęcia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając art.55 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, jak również Komisji Kultury i Edukacji (A7–0281/2013 ),

1.   przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.   zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

3.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 4 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi oraz udzielania licencji wieloterytorialnych dotyczących praw do utworów muzycznych do korzystania online na rynku wewnętrznym

P7_TC1-COD(2012)0180


(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy 2014/26/UE.)

(1) Dz.U. C 44 z 15.2.2013, s. 104.


Sankcje karne za wykorzystywanie informacji poufnych i manipulacje na rynku ***I
PDF 283k   DOC 42k
Rezolucja
Tekst skonsolidowany
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie sankcji karnych za wykorzystywanie informacji poufnych i manipulacje na rynku (COM(2011)0654 – C7-0358/2011 – 2011/0297(COD) ) (Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)
P7_TA(2014)0057 A7-0344/2012

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie (COM(2011)0654 ) oraz zmieniony wniosek (COM(2012)0420 ),

–   uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 83 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0358/2011 ),

–   uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając uzasadnioną opinię przedstawioną przez niemiecki Bundesrat na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasady pomocniczości i zasady proporcjonalności, w której stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

–   uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego z dnia 22 marca 2012 r.(1) ,

–   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z 28 marca 2012 r.(2) ,

–   uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 20 grudnia 2013 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając art. 55 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, jak również Komisji Prawnej (A7-0344/2012 ),

1.   przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.   zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

3.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 4 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie sankcji karnych za nadużycia na rynku (dyrektywa w sprawie nadużyć na rynku)

P7_TC1-COD(2011)0297


(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy 2014/57/UE.)

(1) Dz.U. C 161 z 7.6.2012, s. 3.
(2) Dz.U. C 181 z 21.6.2012, s. 64.


Projekty inwestycyjne dotyczące infrastruktury energetycznej ***I
PDF 283k   DOC 39k
Rezolucja
Tekst skonsolidowany
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zgłaszania Komisji projektów inwestycyjnych dotyczących infrastruktury energetycznej w Unii Europejskiej oraz zastępującego rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 617/2010 (COM(2013)0153 – C7-0075/2013 – 2013/0082(COD) ) (Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)
P7_TA(2014)0058 A7-0323/2013

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0153 ),

–   uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 194 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0075/2013 ),

–   uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 22 maja 2013 r.(1) ,

–   po konsultacji z Komitetem Regionów,

–   uwzględniając zobowiązanie do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu przekazane przez przedstawiciela Rady pismem z dnia 13 listopada 2013 r. zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając art.55 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A7-0323/2013 ),

1.   przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.   zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

3.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 4 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie zgłaszania Komisji projektów inwestycyjnych dotyczących infrastruktury energetycznej w Unii Europejskiej, zastępującego rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 617/2010 oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 736/96

P7_TC1-COD(2013)0082


(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 256/2014.)

(1) Dz.U. C 271 z 19.9.2013, s. 153.


Mianowanie członka Trybunału Obrachunkowego (Klaus-Heiner LEHNE - DE)
PDF 196k   DOC 36k
Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie powołania Klausa Heinera Lehnego na członka Trybunału Obrachunkowego (C7-0423/2013 – 2013/0813(NLE)) (Konsultacja)
P7_TA(2014)0059 A7-0050/2014

Parlament Europejski,

–   uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7‑0423/2013 ),

–   uwzględniając art. 108 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0050/2014 ),

A.   mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego dokonała oceny kwalifikacji kandydata, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

B.   mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 23 stycznia 2014 r. Komisja Kontroli Budżetowej przystąpiła do przesłuchania kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego;

1.   wydaje opinię pozytywną w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Klausa Heinera Lehnego na członka Trybunału Obrachunkowego;

2.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wiadomości Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.


Trybunał Obrachunkowy
PDF 400k   DOC 98k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie przyszłej roli Trybunału Obrachunkowego. Procedura powoływania członków Trybunału Obrachunkowego: konsultacja z Parlamentem Europejskim (2012/2064(INI) )
P7_TA(2014)0060 A7-0014/2014

Parlament Europejski,

–   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 286,

–   uwzględniając art.108 Regulaminu,

–   uwzględniając opinię nr 2/2004 Europejskiego Trybunału Obrachunkowego dotyczącą modelu „jednolitej kontroli” (oraz wniosku w sprawie wspólnotowych ram kontroli wewnętrznej(1) ,)

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 listopada 1992 r. dotyczącą procedury konsultacji z Parlamentem Europejskim w sprawie powoływania członków Trybunału Obrachunkowego(2) ,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 1995 r. dotyczącą procedur, które należy stosować w przypadku konsultacji z Parlamentem w związku z powoływaniem członków Trybunału Obrachunkowego(3) ,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 3 lipca 2013 r. w sprawie zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej(4) ,

–   uwzględniając art.48 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0014/2014 ),

I.Przyszła rola Trybunału Obrachunkowego

A.   mając na uwadze, że w deklaracjach z Limy i Meksyku Międzynarodowej Organizacji Najwyższych Organów Kontroli określono główne filary niezależnego organu kontroli i potwierdzono, że krajowe najwyższe organy kontroli mogą ze znaczną swobodą interpretować postanowienia deklaracji;

B.   mając na uwadze, że Europejski Trybunał Obrachunkowy będący profesjonalnym organem kontroli musi przestrzegać między innymi międzynarodowych standardów kontroli mających zastosowanie do sektora publicznego;

C.   mając na uwadze, że Europejski Trybunał Obrachunkowy został ustanowiony na mocy traktatu budżetowego z 1975 r. w celu sprawowania kontroli nad finansami UE, oraz mając na uwadze, że jako zewnętrzny kontroler UE przyczynia się on do poprawy zarządzania finansami UE, jednocześnie pełniąc rolę niezależnego strażnika interesów finansowych obywateli UE;

D.   mając na uwadze, że obecna, ulegająca szybkim zmianom sytuacja finansowa i gospodarcza wymaga skutecznego nadzoru mikro- i makroostrożnościowego zgodnie z zasadami oszczędności, wydajności i skuteczności w  nowoczesnej i pełnej wyzwań Unii Europejskiej;

E.   mając na uwadze, że kontrolerzy publiczni, tacy jak Trybunał Obrachunkowy i najwyższe organy kontroli państw członkowskich, odgrywają istotną rolę w przywracaniu pewności i zaufania w stosunku do publicznej rozliczalności Unii Europejskiej oraz jej zwiększaniu; mając na uwadze, że z tego względu istotne jest osadzenie wszelkich dyskusji na temat ewentualnych reform Trybunału w szerszym kontekście wyzwania, jakie stanowi poprawa publicznej rozliczalności UE;

F.   mając na uwadze, że w Traktacie z Lizbony potwierdzono ramy prawne promowania przez Trybunał publicznej rozliczalności i wspierania Parlamentu i Rady w nadzorowaniu wdrażania unijnego budżetu, co przyczynia się do poprawy zarządzania finansami UE i ochrony interesów finansowych obywateli;

II.Procedura powoływania członków Trybunału Obrachunkowego: konsultacja z Parlamentem Europejskim

G.   mając na uwadze, że zgodnie z art. 286 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej członkowie Trybunału Obrachunkowego muszą być wybierani spośród osób, które wchodzą lub wchodziły w swych państwach członkowskich w skład organów kontroli zewnętrznej lub mających szczególne kwalifikacje do zajmowania tego stanowiska i których niezależność jest niekwestionowana;

H.   mając na uwadze, że konieczne jest, aby w skład Trybunału Obrachunkowego wchodziły osoby, które, zgodnie z wymogami Traktatu, przedstawiają najwyższy stopień gwarancji zawodowych oraz niezależności zawodowej, unikając wszelkich zagrożeń dla reputacji Trybunału;

I.   mając na uwadze, że powołanie niektórych członków spowodowało rozbieżności w opiniach Parlamentu i Rady, które, utrzymując się, mogłyby zaszkodzić dobrej współpracy Trybunału ze wspomnianymi instytucjami, czy też mieć poważne negatywne skutki dla wiarygodności Trybunału, a tym samym jego skuteczności;

J.   mając na uwadze, że decyzja Rady o powołaniu członków Trybunału Obrachunkowego w przypadkach, gdy Parlament przeprowadził wysłuchania i wyraził negatywne opinie, jest niezrozumiała i stanowi o braku szacunku dla Parlamentu;

K.   mając na uwadze, że opinia Parlamentu stanowi przedmiot żywego zainteresowania mediów; mając na uwadze, że jeżeli osoby, których kandydaturę Parlament wcześniej publicznie i w sposób oficjalny odrzucił, obejmą urząd jako członkowie Trybunału, zaufanie wobec instytucji osłabi się;

L.   mając na uwadze, że członkowie dysponujący fachową wiedzą w zakresie kontroli oraz szerszym i zróżnicowanym doświadczeniem zawodowym, które zapewnia różne perspektywy i kompetencje, usprawnią skuteczność Trybunału w zakresie oceny i działania; mając na uwadze, że niewypracowanie odpowiedniej równowagi płci jest w dzisiejszych czasach nie do przyjęcia;

M.   mając na uwadze, że brak aprobaty Parlamentu dla niektórych członków Trybunału negatywnie odbija się na współpracy między Trybunałem Obrachunkowym i Parlamentem, zasadniczej z punktu widzenia unijnego systemu kontroli budżetowej;

N.   mając na uwadze, że w ramach wzajemnej oceny w 2013 r. apeluje się o skrócenie wewnętrznych procedur Trybunału oraz wyjaśnienie jego roli i mandatu w stosunku do zewnętrznych zainteresowanych stron, a także podkreśla się w niej, że podmioty poddane kontroli mają zbyt wielki wpływ na ustalenia Trybunału i opinie pokontrolne;

O.   mając na uwadze, że Parlament skupia się głównie na wnioskach, w których unika się konieczności dokonania zmian w Traktatach;

P.   mając na uwadze, że Rada zawsze stosowała się do zaleceń wydawanych przez komitet ustanowiony na mocy art. 255 TFUE do opiniowania kandydatów na stanowisko rzecznika generalnego w Europejskim Trybunale Sprawiedliwości i w Sądzie, mimo iż Traktat nie zobowiązuje jej do tego w sposób wyraźny;

Wizja Parlamentu dotycząca Trybunału Obrachunkowego: przyszła rola Trybunału

1.   uważa nie tylko, że Europejski Trybunał Obrachunkowy, jako kontroler zewnętrzny w stosunku do instytucji Unii, może zapewnić ustawodawcom poświadczenie wiarygodności rachunków oraz legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw w odnośnym roku budżetowym, lecz również że Trybunał znajduje się w doskonałej pozycji do przedstawiania ustawodawcy i władzy budżetowej, zwłaszcza Komisji Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego, cennych opinii na temat rezultatów osiąganych w zakresie unijnych strategii politycznych w celu poprawy wyników i skuteczności działań finansowanych przez Unię, wskazywania korzyści skali i zakresu, a także efektów mnożnikowych wśród krajowych strategii politycznych państw członkowskich, oraz zapewnienia Parlamentowi zewnętrznych ocen stanowiących uzupełnienie dokonywanej przez Komisję oceny finansów publicznych w państwach członkowskich;

2.   uważa, że Trybunał powinien nadal stać na straży niezależności, rzetelności, bezstronności i profesjonalizmu, jednocześnie budując ścisłą współpracę ze swoimi partnerami, zwłaszcza z Parlamentem Europejskim i jego Komisją Kontroli Budżetowej, oraz z wyspecjalizowanymi komisjami w ramach procesu rozliczalności instytucji;

Tradycyjny model DAS (poświadczenie wiarygodności)

3.   zwraca uwagę, że Trybunał Obrachunkowy ma na podstawie Traktatu TFUE (art. 287 ust. 1 akapit drugi) obowiązek przedkładać Parlamentowi i Radzie poświadczenie wiarygodności (DAS(5) ) co do legalności i prawidłowości płatności po zweryfikowaniu prawidłowości, legalności i wyników budżetu Unii, a ponadto odnotowuje, że Trybunał Obrachunkowy jest też zobowiązany na mocy Traktatu do sporządzania sprawozdań specjalnych i opinii; zwraca uwagę, że duża część zasobów ludzkich Trybunału zajmuje się pracą nad sporządzaniem corocznych DAS;

4.   jest zdania, że niezależność, rzetelność, bezstronność i profesjonalizm Trybunału Obrachunkowego mają kluczowe znaczenie dla jego wiarygodności we wspieraniu Parlamentu i Rady w nadzorowaniu zarządzania finansami UE i przyczynianiu się do poprawy takiego zarządzania, a także w ochronie interesów finansowych Unii od etapów programowania aż do zamknięcia rozliczeń;

5.   wyraża ubolewanie z powodu faktu, że – po raz osiemnasty z rzędu – wyniki przeprowadzonej przez Trybunał Obrachunkowy kontroli nie pozwoliły mu na wydanie pozytywnego poświadczenia wiarygodności (DAS) co do legalności i prawidłowości płatności; podkreśla, że poziom błędu jako taki daje tylko częściowy obraz skuteczności polityki unijnej;

6.   przypomina, że art. 287 TFUE stanowi, iż Trybunał przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie poświadczenie wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw; zwraca uwagę, że zamiast wydać jedno poświadczenie wiarygodności rachunków oraz legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw Trybunał Obrachunkowy wydał w 2012 r. cztery opinie: jedną dotyczącą wiarygodności rachunków i trzy dotyczące legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw (jedną dotyczącą dochodów, jedną dotyczącą zobowiązań i jedną dotyczącą płatności); uważa, że wybór takiej opcji utrudnia ocenę wykonania budżetu przez Komisję;

7.   wskazuje, że DAS jest corocznym wskaźnikiem wieloletniego planu wydatków, co utrudnia uchwycenie cyklicznej natury oraz cyklicznych skutków wieloletnich uzgodnień, przez co całkowity wpływ i skuteczność systemów zarządzania i kontroli można tylko częściowo określić na końcu okresu wydatkowania; uważa zatem, że Trybunał powinien być w stanie przedstawić organowi udzielającemu absolutorium, oprócz rocznego DAS, przegląd śródokresowy i sprawozdanie podsumowujące w sprawie końcowych wyników okresu programowania;

8.   z zadowoleniem przyjmuje fakt, że od 2009 r. Trybunał koncentruje znaczne wysiłki na rozwijaniu swoich produktów i usług, a także na swoim rocznym sprawozdaniu; uważa jednak, że należy zintensyfikować starania oraz poświęcić większą ilość zasobów na dalszą poprawę jakości, przede wszystkim w odniesieniu do prac Trybunału związanych z kontrolą wykonania zadań, która jest źródłem informacji na temat unijnych wyników budżetowych; uważa, że Trybunał powinien korzystać z modelu DAS, aby określić, czy wyniki zostały osiągnięte oraz w celu wyjaśnienia sposobu ich osiągnięcia, tak by możliwe było wyciągnięcie wniosków i korzystanie z nich w innych kontekstach;

Nowy wymiar Trybunału i stojące przed nim wyzwania

9.   uznaje historyczną, konstruktywną rolę poświadczeń DAS, jeśli chodzi o skupianie się na legalności i prawidłowości jako na użytecznych wskaźnikach dobrych praktyk finansowych i sprawnego zarządzania na wszystkich poziomach wydatków Unii oraz jeśli chodzi o pokazywanie sposobu wykorzystania środków UE zgodnie z decyzjami Parlamentu, pełniącego rolę ustawodawcy i władzy budżetowej; podkreśla jednak, że – zarówno w chwili obecnej, jak i w przyszłości – Trybunał powinien poświęcać więcej zasobów na badanie, czy w wykorzystywaniu funduszy publicznych powierzonych Komisji osiągnięto oszczędność, skuteczność i wydajność; wyniki ustaleń przedstawionych w sprawozdaniach specjalnych powinny pociągać za sobą odpowiednie dostosowania w programach UE;

10.   zwraca uwagę, że mandat Trybunału, ustanowiony na mocy Traktatu, zapewnia Trybunałowi ramy odniesienia umożliwiające mu wypełnianie swojej roli niezależnego organu kontroli zewnętrznej Unii; zauważa, że mandat zapewnia znaczną elastyczność, umożliwiając Trybunałowi pełnienie swojej misji, wykraczającej poza zakres objęty poświadczeniami DAS; przypomina, że mandat uprawnia Trybunał do przedstawiania wyników kontroli wykonania zadań w sprawozdaniach specjalnych, które dają znaczącą szansę na wniesienie wartości dodanej przez skupienie się na obszarach wysokiego ryzyka i badanie ich; zauważa też, że te sprawozdania stanowią dla obywateli Europy źródło informacji o funkcjonowaniu Unii oraz wykorzystaniu funduszy europejskich w wielu sektorach, co pomaga przybliżyć Europę obywatelom i uczynić ją bardziej przejrzystą i zrozumiałą;

11.   przypomina, że jednym z najlepszych sposobów usprawnienia kontroli rachunków Unii Europejskiej i poprawy zarówno wyników, jak i skuteczności wydatkowanych przez UE środków jest przeprowadzanie głosowań dotyczących absolutorium przed dniem 31 grudnia roku następującego po kontrolowanym roku budżetowym; podkreśla, że zmusiłoby to Trybunał do przedstawiania sprawozdania rocznego do dnia 30 czerwca;

12.   nie podważając niezależności Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, proponuje, by Trybunał wydawał swoje opinie w oparciu o próg istotności a nie jedynie dopuszczalny poziom błędów, co wydaje się w większym stopniu zgodne z międzynarodowymi standardami kontroli;

13.   proponuje, aby Parlament Europejski w swoim corocznym sprawozdaniu w sprawie udzielenia absolutorium umieszczał specjalną sekcję poświęconą działaniom następczym związanym z zaleceniami wydanymi przez Trybunał w ramach różnych kontroli wykonania zadań w celu motywowania Komisji i państw członkowskich do wdrażania tych zaleceń; Parlament powinien także wskazać, na które główne działania następcze Trybunał może zwrócić szczególną uwagę w swoim sprawozdaniu rocznym, bez uszczerbku dla jego niezależności;

14.   zauważa, że Trybunał przeprowadza planowanie swojego programu prac w trybie wieloletnim oraz corocznie; zauważa, że wieloletni plan umożliwia zdefiniowanie i zaktualizowanie strategii Trybunału, natomiast plan roczny wyznacza określone zadania, jakie należy podjąć w danym roku; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że każdego roku Trybunał przedstawia roczny program prac Komisji Kontroli Budżetowej, zawierający wykaz priorytetowych zadań kontrolnych i zasobów przeznaczonych na ich realizację;

15.   uważa, że obecna forma posiedzeń Trybunału z Parlamentem i Radą wnosi cenny wkład w opracowywanie rocznego programu prac Trybunału; podkreśla, że takie zorganizowane rozmowy przygotowawcze w ogromnym stopniu przyczyniają się do zapewnienia skutecznej i demokratycznej rozliczalności względem obywateli w odniesieniu do wykorzystywania funduszy publicznych przeznaczonych na realizację celów unijnych; podkreśla, że pomimo zacieśnionej współpracy doradczej z Parlamentem i Radą Trybunał powinien, w sposób niezależny od wpływu politycznego lub krajowego, sam decydować o swoim rocznym programie prac;

16.   zwraca uwagę, że kwestie mające szczególne znaczenie dla zewnętrznych zainteresowanych stron, takich jak Parlament Europejski, oraz związane z nimi prośby o przeprowadzenie kontroli nie są ani gromadzone w sposób zorganizowany, ani traktowane na preferencyjnych zasadach; uważa takie podejście za szkodliwe dla stosowności i oddziaływania wyników kontroli przeprowadzanych przez Trybunał; zauważa ponadto, że wartość dodana Trybunału jest bezpośrednio związana z wykorzystaniem jego prac przez Parlament i inne zainteresowane strony w procesie rozliczalności; wzywa zatem Trybunał do uwzględnienia w swoim rocznym programie prac politycznych priorytetów ustawodawców oraz kwestii mających szczególne znaczenie dla obywateli UE, przekazywanych przez Komisję Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego skupiającą obawy obywateli UE;

Współpraca z krajowymi najwyższymi organami kontroli

17.   oczekuje zacieśnienia współpracy między Trybunałem Obrachunkowym i najwyższymi organami kontroli państw członkowskich przejawiającego się w konkretnych wynikach dotyczących udziału rocznych prac Trybunału; oczekuje ponadto konkretnych kroków metodologicznych i ustaleń w zakresie harmonogramów kontroli; oczekuje, że Komisja, na podstawie analizy prawnej, sporządzi wnioski dotyczące zintegrowania działań kontrolnych najwyższych organów kontroli państw członkowskich z kontrolami przeprowadzanymi przez Trybunał w odniesieniu do zarządzania dzielonego w ich poszczególnych państwach członkowskich;

18.   podkreśla, że Trybunał powinien przewodzić określaniu metody pracy, w ramach której krajowe najwyższe organy kontroli i Trybunał wzmacniają koordynację swoich zasobów w celu dokonania oceny wydatków i wyników budżetu UE, unikając podwajania prac kontrolnych i dzieląc się informacjami w zakresie kontroli, identyfikując obszary ryzyka, przeprowadzając wspólne kontrole lub bardziej angażując najwyższe organy kontroli w kontrole przeprowadzane przez Trybunał Obrachunkowy, co przynosi rozwój wspólnych metod pracy oraz lepszą skuteczność na każdym poziomie kontroli; zauważa, że wymiana danych dotyczących audytu i kontroli oraz wymiana dobrych praktyk między Trybunałem a najwyższymi organami kontroli ma kluczowe znaczenie dla poprawy ukierunkowania wysiłków w zakresie audytu i kontroli; zwraca uwagę, że istnieje zbyt wielka liczba poziomów kontroli oraz że należy unikać takiego powielania w celu zmniejszenia obciążeń nakładanych na instytucje zarządzające i beneficjentów;

19.   w związku z tym domaga się pogłębienia współpracy między krajowymi organami kontroli a Europejskim Trybunałem Obrachunkowym w odniesieniu do kontroli nad zarządzaniem dzielonym zgodnie z art. 287 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

20.   proponuje zbadanie możliwości wydawania przez krajowe organy kontroli, działające w charakterze niezależnych kontrolerów zewnętrznych i przestrzegające międzynarodowych standardów kontroli, krajowych zaświadczeń o przeprowadzeniu kontroli w zakresie zarządzania unijnymi środkami finansowymi, które byłyby przedkładane rządom państw członkowskich, tak aby przedstawić je w procesie udzielania absolutorium zgodnie z właściwą procedurą międzyinstytucjonalną;

21.   podkreśla znaczenie uwzględnienia programów europejskich w planowaniu kontroli przeprowadzanych przez najwyższe organy kontroli, zwracając szczególną uwagę na kontrole odbywające się w ramach zarządzania dzielonego; podkreśla, że w tym względzie parlamenty narodowe mają do odegrania kluczową rolę, dzięki temu że mogą zwrócić się do najwyższych organów kontroli o przeprowadzenie kontroli dotyczących europejskich funduszy i programów; zauważa, że instytucjonalizując i regulując tę kontrolę, można by przedstawiać jej wyniki raz w roku parlamentowi narodowemu;

Nowe środowisko działania Trybunału

22.   zauważa, że przepisy obejmujące główne obszary wydatków za okres 2014–2020 w znaczący sposób zmieniły ramy finansowe i prawne regulujące wykonywanie budżetu UE; wskazuje, że te reformy wiążą się ze znacznymi zmianami, które przekształcą obraz ryzyka w zakresie zarządzania finansami, upraszczając zasady finansowania, zwiększając warunkowość i wykorzystując budżet UE; nalega zatem, aby Trybunał w większym stopniu skupił się na wynikach, zapewniając odpowiednią sprawozdawczość na temat ryzyka i wyników takich nowych instrumentów;

23.   sugeruje, aby Trybunał zsynchronizował swój wieloletni program prac z wieloletnimi ramami finansowymi i uwzględnił przegląd śródokresowy, a także kompleksowy przegląd zamknięcia rozliczeń Komisji w odniesieniu do odpowiednich WRF;

24.   zwraca uwagę, że w kontrolach wykonania zadań często brakuje wyraźnej analizy przyczyn leżących u podstaw ustaleń pokontrolnych; zauważa ponadto, że nie został wprowadzony żaden system zapewniający to, że kontrolerzy wyznaczeni do wykonania konkretnej kontroli posiadają wiedzę techniczną i umiejętności metodologiczne niezbędne do przeprowadzenia kontroli bez konieczności pracowania „od zera” przy każdym zadaniu kontrolnym; uważa, że ten stan rzeczy zwiększa nieskuteczność i niewydajność ustaleń Trybunału dotyczących kontroli wykonania zadań;

25.  oczekuje od Trybunału pełnej przejrzystości na temat jego potrzeb czasowych dotyczących produktów i wzywa Trybunał do publikacji w ramach każdej odnośnej kontroli wykonania zadań harmonogramu oraz poszczególnych etapów, które dany produkt przeszedł podczas procedury, tj. czasu, który był potrzebny do zrealizowania każdego z poszczególnych etapów, a obecnie etapami tymi są:

   badanie wstępne,
   analiza zagadnień,
   protokół dotyczący przebiegu planowanej kontroli,
   oświadczenie(-a) w sprawie wstępnych ustaleń,
   sporządzanie konkluzji,
   projekt sprawozdania,
   postępowanie kontradyktoryjne;

26.   zwraca uwagę, że przeprowadzane przez Trybunał kontrole wykonania zadań, obejmujące badanie wstępne, trwają dwa lata, co w wielu przypadkach sprawiło, że ustalenia pokontrolne były nieaktualne, oraz uniemożliwiło wdrożenie adekwatnych środków; oczekuje, że Trybunał usprawni przygotowywanie swoich kontroli wykonania zadań i ograniczy zbędne etapy proceduralne;

27.   wyraża swoje życzenie, aby Trybunał w przyszłości nie tylko publikował komentarze Komisji dotyczące ustaleń, konkluzji i zaleceń Trybunału, lecz również wyraźnie wyrażał, w stosownych przypadkach, ostateczną odpowiedź zwrotną;

28.   jest zdania, że Trybunał powinien regularnie przekazywać Komisji Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego zestawienia statystyczne dotyczące obecności członków w siedzibie Trybunału w Luksemburgu; oczekuje w tej kwestii pełnej przejrzystości ze strony Trybunału względem Parlamentu; wyraża życzenie otrzymania od Komisji analizy dotyczącej wykonalności projektu zastąpienia części wynagrodzenia członków Trybunału dietami dziennymi;

29.   podkreśla, że mimo potrzeby bycia uczciwym i odniesienia się w odnośnym sprawozdaniu do argumentów podmiotu poddanego kontroli nie ma konieczności osiągnięcia z nim konsensusu;

30.   zwraca uwagę, że w niektórych przypadkach debaty parlamentarne na temat kwestii poruszanych w sprawozdaniach specjalnych były już zamknięte i dlatego też nie było możliwości efektywnego wykorzystania wyników przeprowadzonej przez Trybunał kontroli; zauważa ponadto, że w niektórych przypadkach kluczowe zalecenia Trybunału zostały już wdrożone przez Komisję przed przedstawieniem sprawozdania Trybunału; oczekuje, że podczas przeprowadzania kontroli Trybunał będzie brał pod uwagę wszystkie zewnętrzne ograniczenia czasowe i zmiany sytuacji;

31.   oczekuje, że Trybunał będzie wyraźnie informował w swoich sprawozdaniach o słabościach i najlepszych praktykach organów państw członkowskich poprzez ich konsekwentne ujawnianie;

32.   jest przekonany, że można osiągnąć korzyści skali i zakresu poprzez kompleksową analizę potrzeb członków Trybunału w zakresie zasobów; oczekuje, że Trybunał poszuka tego rodzaju korzyści między innymi w odniesieniu do wspólnego kierowcy wożącego członków Trybunału czy wspólnie dzielonych gabinetów i personelu;

33.   wyraża ubolewanie z powodu faktu, że działania międzyrządowe poza ramami Traktatu UE, takie jak to, mające na celu utworzenie Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej (EFSF) oraz Europejskiego Mechanizmu Stabilności (EMS), także rodzą poważne wyzwania dla rozliczalności i kontroli publicznej, jednocześnie osłabiając podstawową rolę Trybunału;

34.   wyraża ubolewanie z powodu faktu, że w przypadku EFSF nie poczyniono dotychczas żadnych ustaleń w odniesieniu do niezależnej zewnętrznej kontroli publicznej, oraz ubolewa, że nawet po tym, jak Trybunał mianował członka rady obrachunkowej EMS, coroczne sprawozdanie rady z badania nie będzie udostępniane ani Parlamentowi, ani ogółowi społeczeństwa; wzywa Trybunał do regularnego przedkładania Parlamentowi sporządzonego przez radę rocznego sprawozdania z kontroli i wszystkich innych niezbędnych informacji na temat działalności Trybunału w tym względzie, tak aby Parlament mógł skontrolować pracę Trybunału Obrachunkowego podczas procedury udzielania absolutorium;

Przekształcenie struktury Trybunału

35.   zwraca uwagę, że skład i procedura powoływania Trybunału zostały określone w art. 285 i 286 TFUE; podkreśla jednak potrzebę zmiany Traktatu, aby Rada i Parlament dysponowały takimi samymi uprawnieniami w zakresie powoływania członków Trybunału Obrachunkowego w celu zapewnienia legitymacji demokratycznej, przejrzystości i całkowitej niezależności członków Trybunału Obrachunkowego;

36.   ubolewa z powodu faktu, że niektóre procedury powoływania wywołały konflikt między Parlamentem i Radą w odniesieniu do kandydatów, mimo iż Traktat nie przewiduje takiego konfliktu; podkreśla, że zgodnie z postanowieniami Traktatu sprawdzanie kandydatów jest obowiązkiem Parlamentu; jest zdania, że Rada powinna w duchu dobrej współpracy między instytucjami unijnymi uszanować decyzje podjęte przez Parlament po przeprowadzeniu wysłuchania;

37.   żąda, by podczas następnego przeglądu Traktatu UE, uczynić Parlament odpowiedzialnym za wybór członków Trybunału w oparciu o propozycję Rady; podkreśla, że taka procedura zwiększy niezależność członków Trybunału względem państw członkowskich;

38.   z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie przez Trybunał w 2010 r. nowego regulaminu, umożliwiającego mu, przy obecnych ramach prawnych, usprawnienie procesu podejmowania decyzji, tak aby sprawozdania z kontroli i opinie były przyjmowane przez izby składające się z 5–6 członków, a nie przez pełne kolegium, składające się z 28 członków;

39.   uważa, że obecna zasada reprezentacji geograficznej odnosząca się do kierownictwa wyższego szczebla, zgodnie z którą z jednego państwa członkowskiego może pochodzić tylko jeden członek, dawno utraciła swoją początkową użyteczność i wiarygodność oraz że mogłaby zostać zastąpiona niewielką strukturą zarządzania, stworzoną z myślą o szerszym mandacie rozliczalności, charakteryzującą się właściwymi przepisami, gwarantującymi niezależność we wszystkich działaniach Trybunału;

40.   proponuje zatem, aby w Trybunale zasiadała taka sama liczba członków, jak w Komisji; członkowie powinni mieć przynajmniej doświadczenie zawodowe w przeprowadzaniu kontroli i zarządzaniu; członkowie Trybunału powinni posiadać szczególne kwalifikacje do pełnienia swoich funkcji, a ich niezależność musi być niekwestionowana;

41.   proponuje dokonanie przeglądu metody wynagradzania członków Trybunału oraz zasobów bezpośrednio i osobiście przyznawanych każdemu członkowi, aby zarówno dostosować je do krajowych i międzynarodowych praktyk obowiązujących w przypadku podobnych stanowisk, jak i umożliwić członkom Trybunału wykonywanie swoich funkcji w sposób niezależny;

II.Procedura powoływania członków Trybunału Obrachunkowego: konsultacja z Parlamentem Europejskim

42.  przyjmuje następujące zasady, kryteria wyboru i procedury wydawania opinii na temat kandydatów na członków Trybunału Obrachunkowego:

   a) Parlamentowi należy zapewnić wystarczającą ilość czasu na rozważania, aby umożliwić wysłuchanie kandydatów przez Komisję Kontroli Budżetowej oraz umożliwić komisji głosowanie podczas posiedzenia odbywającego się po wysłuchaniu;
   b) w przypadku podejmowania decyzji, niezależnie od kryteriów politycznych, głosowania w Komisja Kontroli Budżetowej i na posiedzeniu plenarnym będą się odbywały w trybie głosowania tajnego;
   c) w Komisji Kontroli Budżetowej wysłuchania będą publiczne, a dyskusje będą transmitowane za pośrednictwem wideo;
   d) Parlament będzie podejmował decyzje większością głosów oddanych podczas posiedzenia plenarnego, przy czym Rada musi respektować jego opinię; kandydaci będą obecni podczas głosowania, a po negatywnym wyniku głosowania przewodniczący PE spyta ich, czy chcą wycofać kandydaturę;

43.  uważa, że kryteria powoływania członków Trybunału Obrachunkowego powinny zostać określone bardziej szczegółowo na podstawie art. 286 TFUE, oraz podkreśla, że Parlament w swojej ocenie będzie kierował się głównie następującymi kryteriami:

   a) wysoki poziom doświadczenia zawodowego uzyskanego w obszarze finansów publicznych, kontroli i zarządzania, a także gruntowna wiedza w zakresie zarządzania instytucjami europejskimi;
   b) poprawny przebieg działań kontrolnych oraz dowód bardzo dobrej znajomości co najmniej jednego języka roboczego Unii Europejskiej;
   c) w stosownych przypadkach, dowód wcześniejszego zwolnienia kandydatów z pełnionych wcześniej obowiązków kierowniczych;
   d) kandydaci nie mogą piastować żadnych stanowisk wybieralnych ani pełnić funkcji partyjnych od daty powołania;
   e) powszechnie uznane wysokie standardy w zakresie uczciwości i moralności kandydata;
   f) ze względu na charakter powierzanej do wykonania pracy pod uwagę brany będzie także wiek kandydatów, przy czym za uzasadnione uznaje się, na przykład, ustalenie, że wiek członków nie powinien przekraczać 67 lat w momencie ich powołania na stanowisko;
   g) członkowie Trybunału nie pełnią swojej funkcji przez więcej niż dwie kadencje;
   h) i wreszcie Parlament poważnie potraktuje kwestię równowagi płci wśród członków Trybunału;

44.  wzywa Radę do podjęcia działań na rzecz:

   a) przedstawienia Parlamentowi co najmniej dwóch kandydatów z każdego państwa członkowskiego, jednej kobiety i jednego mężczyzny;
   b) ujęcia swoich wniosków w taki sposób, aby były w pełni zgodne z kryteriami wyznaczonymi w rezolucjach Parlamentu, przy czym Parlament ze swojej strony zapewni ścisłe poszanowanie tych kryteriów;
   c) dostarczenia podczas wskazywania nazwisk kandydatów odpowiednich informacji dotyczących przebiegu kariery zawodowej oraz wszystkich informacji i opinii otrzymanych podczas stosowania wewnętrznych procedur decyzyjnych w państwach członkowskich;
   d) przekazania wszelkich otrzymanych od państw członkowskich informacji dotyczących nominacji, przy czym gdyby doszło do zatajenia informacji, Parlament byłby zobowiązany do przeprowadzenia własnych dochodzeń, doprowadzając w ten sposób do nieuniknionych opóźnień procedury;
   e) zwrócenia się do odpowiednich organów państw członkowskich, które zostaną wezwane do nominowania kandydatów na członków Trybunału Obrachunkowego oraz zwrócenia uwagi tych organów na kryteria i procedury określone przez Parlament;
   f) uniknięcia wycofywania nominacji, a także zgłaszania nowych, uwzględniających nowe wnioski państw członkowskich, które kierują się wyłącznie kryteriami politycznymi;
   g) poszanowania, w przypadku zaistnienia takiej sytuacji, negatywnej opinii Parlamentu i zgłoszenia nowego kandydata lub nowych kandydatów;

45.  jeżeli chodzi o procedury w Komisji Kontroli Budżetowej i na posiedzeniu plenarnym, postanawia, co następuje:

   a) każde zalecenie w odniesieniu do każdej nominacji jest zgłaszane w formie sprawozdania, które przyjmowane jest większością oddanych głosów, przy czym sprawozdanie takie jedynie wskazuje nominację;
   b) sprawozdanie składa się z:
   (i) umocowań podsumowujących okoliczności przekazania do Parlamentu;
   (ii) motywów nakreślających procedurę właściwej komisji;
   (iii) części normatywnej, która może zawierać wyłącznie:
   opinię pozytywną lub
   opinię negatywną;
   c) umocowania i motywy nie podlegają głosowaniu;
   d) życiorysy i odpowiedzi na kwestionariusz są załączane do sprawozdania;
   e) Komisja Kontroli Budżetowej i posłowie na posiedzeniu plenarnym głosują nad powołaniem danego kandydata;

o
o   o

46.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do wglądu innym instytucjom Unii Europejskiej oraz parlamentom i organom kontroli w państwach członkowskich.

(1) Dz.U. C 107 z 30.4.2004, s. 1.
(2) Dz.U. C 337 z 21.12.1992, s. 51.
(3) Dz.U. C 43 z 20.2.1995, s. 75.
(4) Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0319 .
(5) Skrót od francuskiego terminu „Déclaration d'assurance”.


Sprawność regulacyjna oraz pomocniczość i proporcjonalność w UE - lepsze stanowienie prawa
PDF 312k   DOC 91k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie sprawności regulacyjnej UE oraz pomocniczości i proporcjonalności – 19. sprawozdanie w sprawie lepszego stanowienia prawa za 2011 r. (2013/2077(INI) )
P7_TA(2014)0061 A7-0056/2014

Parlament Europejski,

–   uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne w sprawie lepszego stanowienia prawa(1) ,

–   uwzględniając protokół nr 2 w sprawie stosowania zasady pomocniczości i proporcjonalności, załączony do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 4, 6 i 7,

–   uwzględniając praktyczne zasady uzgodnione w dniu 22 lipca 2011 r. pomiędzy właściwymi służbami Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące stosowania art. 294 ust. 4 TFUE w przypadku porozumień w pierwszym czytaniu,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2012 r. w sprawie 18. sprawozdania w sprawie lepszego stanowienia prawa – stosowanie zasad pomocniczości i proporcjonalności (2010 r.)(2) ,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 września 2011 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa, pomocniczości, proporcjonalności i inteligentnych regulacji(3) ,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zapewnienia niezależnych ocen skutków regulacji(4) ,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie pomocniczości i proporcjonalności (19. sprawozdanie w sprawie lepszego stanowienia prawa za 2011 r.) (COM(2012)0373 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Sprawność regulacyjna UE” (COM(2012)0746 ) oraz komunikat (COM(2013)0685 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Inteligentne regulacje – odpowiedź na potrzeby małych i średnich przedsiębiorstw” (COM(2013)0122 ),

–   uwzględniając dokument roboczy służb Komisji w sprawie monitorowania inteligentnych regulacji dla MŚP i konsultacji w tej sprawie (SWD(2013)0060 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Inteligentne regulacje w Unii Europejskiej” (COM(2010)0543 ),

–   uwzględniając konkluzje Rady w sprawie inteligentnych regulacji z dnia 30 maja 2013 r.,

–   uwzględniając sprawozdanie Grupy Wysokiego Szczebla Niezależnych Partnerów ds. Obciążeń Administracyjnych z dnia 15 listopada 2011 r. zatytułowane „Europę stać na więcej. Sprawozdanie na temat najlepszych praktyk w państwach członkowskich w zakresie wdrażania prawodawstwa UE w sposób powodujący jak najmniejsze obciążenia”.

–   uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 30 maja 2013 r.(5) ,

–   uwzględniając art.48 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinię Komisji Spraw Konstytucyjnych (A7–0056/2014 ),

A.   mając na uwadze, że program inteligentnych regulacji stanowi próbę wzmocnienia wysiłków na rzecz lepszego stanowienia prawa, uproszczenia prawa UE oraz ograniczenia obciążeń administracyjnych, a także podjęcia działań na rzecz dobrego sprawowania rządów, w którym podstawę stanowi polityka oparta na faktach, a oceny skutków i kontrole ex post odgrywają istotną rolę,

B.   mając na uwadze, że parlamenty narodowe powinny być zaangażowane w ocenę ex post nowych regulacji, które w konsekwencji posłużyłyby raportom Komisji Europejskiej oraz ogólnej poprawie oceny kwestii europejskich przez parlamenty narodowe,

C.   mając na uwadze, że porozumienie międzyinstytucjonalne w sprawie lepszego stanowienia prawa z 2003 r. straciło na aktualności względem obecnego otoczenia prawnego ustanowionego na mocy Traktatu z Lizbony, zwłaszcza w odniesieniu do fragmentarycznego podejścia stosowanego przez instytucje UE, jeżeli chodzi o przyjmowanie wspólnych deklaracji politycznych dotyczących dokumentów wyjaśniających oraz uzgadnianych na szczeblu sekretariatu praktycznych zasad dotyczących stosowania art. 294 TFUE,

Uwagi ogólne

1.   zaznacza, że ustawodawstwo proponowane i przyjmowane na szczeblu europejskim powinno być proste, skuteczne, zapewniać wyraźną wartość dodaną, powinno być łatwe do zrozumienia i dostępne we wszystkich językach urzędowych państw członkowskich, a także powinno zapewniać pełne korzyści przy minimalnych kosztach; przyznaje, że kryzys gospodarczy w większym stopniu obciąża zasoby administracji krajowej, oraz wyraża przekonanie, że zobowiązanie do tworzenia jasnego i dającego się łatwo transponować prawa w pewnym stopniu pomoże zmniejszyć to obciążenie krajowej administracji i osób prywatnych, które muszą przestrzegać prawa; podkreśla, że instytucje europejskie mają obowiązek zagwarantowania czytelnego, łatwego w zrozumieniu ustawodawstwa, nieoznaczającego niepotrzebnych obciążeń administracyjnych dla obywateli lub przedsiębiorstw;

2.   podkreśla jednak, że ocena skutków nowych przepisów dla MŚP lub dużych przedsiębiorstw nie może powodować dyskryminacji pracowników ze względu na rozmiar zatrudniającego ich przedsiębiorstwa ani nie może szkodzić prawom podstawowym pracowników, w tym prawu do informacji i konsultacji, lub ich warunkom pracy, dobremu samopoczuciu w pracy oraz prawom w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, ani nie może stanowić przeszkody dla wzmocnienia tych praw ani dla zwiększenia poziomu ich ochrony w miejscu pracy w obliczu starych i nowych zagrożeń zawodowych;

3.   podkreśla konieczność poszanowania zasad pomocniczości i proporcjonalności przez instytucje europejskie podczas tworzenia prawa;

4.   ponawia swoje wcześniejsze uwagi, że w wielu przypadkach Rada ds. Oceny Skutków oraz parlamenty narodowe stwierdzały, że wspomniane zasady zostały niewłaściwie uwzględnione w ocenach skutków Komisji; a ponadto raz jeszcze wyraża rozczarowanie z powodu powielania tej krytycznej postawy w kolejnym roku;

5.   uważa, że lepsze stanowienie prawa powinno odbywać się w duchu wielopoziomowego zarządzania, tj. poprzez skoordynowane działanie UE, instytucji krajowych oraz organów lokalnych i regionalnych;

6.   raz jeszcze ponawia wezwanie do renegocjacji porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa z 2003 r. w celu uwzględnienia nowego otoczenia prawnego ustanowionego na mocy Traktatu z Lizbony, utrwalenia obecnych najlepszych praktyk i zaktualizowania porozumienia zgodnie z programem lepszego stanowienia prawa; zaleca, aby nowe porozumienie zostało przyjęte na podstawie art. 295 TFUE i miało wiążący charakter;

7.   wzywa Komisję i Radę, aby włączyły Parlament do negocjacji w sprawie kryteriów prawidłowego stosowania art. 290 i 291 TFUE; uważa, że można to osiągnąć w drodze przeglądu porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa, który obejmowałby m.in. takie kryteria;

8.   uważa, że różne tytuły odnoszące się do systemów stosowanych przez Komisję do oceny przyjmowanych przepisów i ograniczenia obciążeń są mylące i niepotrzebnie skomplikowane; zaleca, aby przyjąć jeden tytuł w ramach działu „lepsze stanowienie prawa” i ponawia wezwanie do wyznaczenia jednego komisarza odpowiedzialnego za podsumowanie;

9.   wzywa Komisję, by przyśpieszyła przegląd stosowania zasady proporcjonalności, zwłaszcza w odniesieniu do zastosowania art. 290 i 291 TFUE dotyczących aktów delegowanych i wykonawczych;

10.   uważa, że w ramach wzmacniania legitymacji demokratycznej należy szczegółowo rozważyć mechanizm wczesnego ostrzegania.

Mechanizm pomocniczości dla parlamentów narodowych

11.   zwraca uwagę, że choć kryzys gospodarczy i finansowy wymaga lepszej koordynacji strategii politycznych i zwiększenia kompetencji Unii w szeregu dziedzin, ważne jest również utrzymanie jasnego podziału kompetencji w systemie wielopoziomowego sprawowania rządów w Unii Europejskiej oraz podejmowanie decyzji na najodpowiedniejszym szczeblu, w następstwie przejrzystej debaty, możliwie jak najbliżej obywateli, przy jednoczesnym ograniczeniu biurokracji;

12.   podkreśla, że instytucje unijne muszą przestrzegać zasad pomocniczości i proporcjonalności zapisanych w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej i w Protokole nr 2, które mają charakter ogólny i są wiążące dla instytucji w odniesieniu do wykonywania uprawnień na szczeblu Unii, a jedyny wyjątek polega na tym, że zasada pomocniczości nie ma zastosowania do obszarów wchodzących w zakres wyłącznych kompetencji Unii;

13.   proponuje przeprowadzenie oceny konieczności ustanowienia na szczeblu UE właściwych kryteriów oceny zgodności z zasadami pomocniczości i proporcjonalności;

14.   zauważa, że Protokół nr 2 daje parlamentom narodowym formalną możliwość doradzania organom prawodawczym UE w kwestii spełniania przez nowy projekt przepisów wymogów testu pomocniczości, zgodnie z którym cele tego projektu nie mogą – ze względu na ich skalę lub skutki – być lepiej osiągane na szczeblu Unii niż państw członkowskich;

15.   zwraca uwagę na kluczowe znaczenie ocen skutków jako narzędzi pomagających w podejmowaniu decyzji w procesie tworzenia prawa i podkreśla w tym kontekście konieczność odpowiedniego rozważenia kwestii dotyczących pomocniczości i proporcjonalności;

16.   z zadowoleniem przyjmuje większy udział parlamentów narodowych w unijnej procedurze ustawodawczej oraz zwraca uwagę na fakt, że parlamenty państw członkowskich przywiązują coraz większą wagę do właściwego stosowania tych zasad przez instytucje Unii; świadczy o tym fakt, że w roku 2011 Parlament Europejski otrzymał 77 uzasadnionych opinii, z których wynikało, iż dany projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, a także 523 inne pisma dotyczące wartości projektu aktu prawnego, natomiast za rok 2010 liczby te to odpowiednio 41 i 299; wyraża gotowość do kontynuowania oraz wzmacniania współpracy i dialogu międzyparlamentarnego z parlamentami narodowymi;

17.   podkreśla znaczenie kontroli parlamentarnej sprawowanej zarówno przez Parlament Europejski, jak i parlamenty narodowe; ponadto zaleca udzielić parlamentom narodowym znacznego wsparcia, by umożliwić im wykonywanie zadań kontrolnych; proponuje, by przedstawić parlamentom narodowym wytyczne, które ułatwią im ocenę przestrzegania zasady pomocniczości;

18.   podkreśla, że zgodnie z art. 263 TFUE Trybunał Sprawiedliwości jest uprawniony do prowadzenia kontroli legalności aktów ustawodawczych w odniesieniu do poszanowania zasady pomocniczości oraz że zasada ta stanowi wytyczną polityczną dotyczącą wykonywania uprawnień na szczeblu Unii;

19.   zwraca jednocześnie uwagę, że na mocy traktatów Trybunał Sprawiedliwości jest sądem właściwym do orzekania w zakresie skarg wnoszonych pod zarzutem „naruszenia traktatów lub jakiejkolwiek reguły prawnej związanej z ich stosowaniem” oraz że zgodnie z Traktatem o Unii Europejskiej zasada pomocniczości i zasada proporcjonalności należą do takich reguł prawnych; zauważa, że sądowa kontrola ważności aktów unijnych obejmuje zatem przestrzeganie tych zasad;

20.   podkreśla, że w wyroku z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie C-176/09 (Luksemburg przeciwko Parlamentowi i Radzie) Trybunał Sprawiedliwości stwierdza, że zasada proporcjonalności „wymaga, by środki prawne wynikające z zastosowania przepisów wspólnotowych były odpowiednie do realizacji zgodnego z prawem celu zamierzonego przez dane regulacje i nie wykraczały poza to, co jest konieczne do jego osiągnięcia”, przy czym „w dziedzinach, w których prawodawca dysponuje szerokimi uprawnieniami normatywnymi”, legalność środka przyjętego w tym kontekście może zostać podważona tylko wówczas, gdy środek taki jest ewidentnie niewłaściwy w odniesieniu do celu, do którego realizacji dążą właściwe instytucje, niemniej jednak unijny prawodawca „jest zobowiązany do oparcia swej decyzji na obiektywnych kryteriach” oraz w ramach analizy ograniczeń wynikających z różnych, możliwych do zastosowania środków „powinien zbadać, czy cele zamierzone w przyjętym środku mogą uzasadniać powstanie negatywnych skutków gospodarczych, nawet znaczących, po stronie niektórych podmiotów”;

21.   zauważa, że zgodnie z zapisem w traktatach zasada pomocniczości pozwala Unii na podejmowanie działań w dziedzinie nieujętej w zakresie jej wyłącznych kompetencji „tylko wówczas i tylko w takim zakresie, w jakim cele zamierzonego działania nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie zarówno na poziomie centralnym, jak i regionalnym oraz lokalnym, i jeśli ze względu na rozmiary lub skutki proponowanego działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii”, podczas gdy zgodnie z zasadą proporcjonalności przedmiot i forma działań nie mogą wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów traktatowych; podkreśla, że pomocniczość i proporcjonalność są zasadami ściśle ze sobą powiązanymi, ale odrębnymi: pierwsza z nich odnosi się do właściwości podejmowania działań przez Unię w obszarach, które nie wchodzą w zakres jej wyłącznych kompetencji, natomiast druga odnosi się do proporcjonalności między środkami przyjętymi przez prawodawcę a celami, do jakich on dąży, oraz funkcjonuje jako zasada ogólna wykonywania uprawnień na szczeblu Unii; w związku z powyższym przypomina, że badanie w zakresie zgodności z zasadą proporcjonalności projektu aktu ustawodawczego zgodnie z logiką następuje po badaniu w zakresie zgodności z zasadą pomocniczości, przy czym badanie w zakresie zgodności z zasadą pomocniczości nie byłoby wystarczająco skuteczne, jeśli nie przeprowadzono by również badania w zakresie zgodności z zasadą proporcjonalności;

22.   zauważa, że w roku 2011 Komisja otrzymała jedynie niewielką liczbę zapytań parlamentarnych (32 z ponad 12 000) dotyczących kwestii związanych z przestrzeganiem zasady pomocniczości i zasady proporcjonalności;

23.   podkreśla, że w roku 2011 Komisja otrzymała 64 uzasadnione opinie w rozumieniu protokołu nr 2, które dotyczyły stosowania zasady pomocniczości i zasady proporcjonalności, co stanowi znaczny wzrost w porównaniu z rokiem 2010; odnotowuje jednak, że te 64 uzasadnione oceny stanowią zaledwie 10% wszystkich 622 opinii przesłanych Komisji przez parlamenty narodowe w roku 2011 w ramach odnośnego dialogu politycznego; ponadto zwraca uwagę na fakt, że żaden wniosek Komisji nie otrzymał wystarczającej liczby uzasadnionych opinii, aby zgodnie z zapisami w protokole uruchomić tzw. procedurę żółtej lub pomarańczowej kartki; stwierdza natomiast, że dnia 22 maja 2012 r. po raz pierwszy uruchomiono procedurę żółtej kartki w odniesieniu do wniosku Komisji (wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie korzystania z prawa do podejmowania działań zbiorowych w kontekście swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, tzw. wniosek dotyczący rozporządzenia „Monti II”); podkreśla, że Komisja wycofała wniosek dotyczący rozporządzenia nie dlatego, że uznała, iż zasada pomocniczości została naruszona, ale ponieważ uznała za mało prawdopodobne, aby wniosek spotkał się w Parlamencie i Radzie z poparciem politycznym wystarczającym do jego przyjęcia;

24.   uważa, że mechanizm kontroli zasady pomocniczości musi zostać opracowany i być stosowany jako ważne narzędzie współpracy między instytucjami europejskimi a instytucjami krajowymi; stwierdza z zadowoleniem, że ten instrument jest stosowany w praktyce jako środek komunikacji i dialogu w ramach współpracy między poszczególnymi instytucjonalnymi szczeblami wielopoziomowego systemu europejskiego;

25.   z niepokojem zauważa, że w niektórych uzasadnionych opiniach parlamenty narodowe podkreślały to, że w wielu wnioskach ustawodawczych Komisji brakuje uzasadnienia dotyczącego zasady pomocniczości lub jest ono niewystarczające;

26.   zaleca zbadanie przyczyn tak niewielkiej liczby formalnych uzasadnionych opinii parlamentów narodowych i znalezienie odpowiedzi na pytanie, czy wynika to z powszechnego przestrzegania zasady pomocniczości, czy też z tego, że parlamenty narodowe nie są w stanie zastosować tej zasady z uwagi na niedostateczne środki lub zbyt krótkie terminy; uważa za stosowne przeprowadzenie przez Komisję analizy w tym zakresie;

27.   podkreśla, że instytucje europejskie powinny umożliwić parlamentom narodowym kontrolę wniosków ustawodawczych, dopilnowując, by Komisja przedstawiała szczegółowe i wyczerpujące motywy swoich decyzji ustawodawczych dotyczących pomocniczości i proporcjonalności zgodnie z art. 5 Protokołu nr 2 do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

28.   zauważa ponadto w tym kontekście, że obecne ramy czasowe wyznaczone dla parlamentów narodowych na przeprowadzenie kontroli zasad pomocniczości i proporcjonalności są często uznawane za niewystarczające;

29.   uważa, że presja na czas i zasoby, z którą mierzą się parlamenty narodowe, kiedy zajmują się projektami aktów ustawodawczych, przyczynia się do obserwowanego „deficytu demokratycznego” w UE;

30.   przypomina swoje poprzednie wezwania do bardziej szczegółowego badania problemów, na jakie natykają się parlamenty narodowe, w celu poprawy funkcjonowania obecnego mechanizmu; uważa, że pożądane byłoby zbadanie możliwości usprawnienia tego mechanizmu, który – być może przy okazji zmiany Traktatu w przyszłości – dałby więcej uprawnień parlamentom narodowym; proponuje, by w takim przeglądzie uwzględnić właściwą liczbę odpowiedzi od parlamentów krajowych, wymaganą do uruchomienia takiej procedury, czy ma być ograniczona do kwestii związanych z pomocniczością, jaki ma być jej skutek, ze szczególnym odniesieniem do ostatnich doświadczeń związanych z procedurą żółtej kartki; postrzega taką dyskusję jako użyteczny etap w zmianie uprawnień parlamentów narodowych służący tworzeniu zachęt do sprawowania kontroli ze skutkami na szczeblu europejskim;

31.  uważa, że w międzyczasie można wprowadzić inicjatywy służące poprawie oceny kwestii europejskich przez parlamenty narodowe, a w szczególności:

   proponuje, aby każdy akt ustawodawczy publikowany w Dzienniku Urzędowym zawierał notę, w której wymienione zostaną te parlamenty narodowe, które przesłały opinię, oraz te, które wyraziły obawy mające związek z pomocniczością,
   proponuje, aby uzasadnione opinie parlamentów narodowych, przesyłane na podstawie art. 6 protokołu nr 2 załączonego do TUE i TFUE, były niezwłocznie przekazywane współustawodawcom;
   proponuje, aby przygotować wytyczne zawierające kryteria przygotowywania uzasadnionych opinii w kwestiach dotyczących pomocniczości;
   proponuje, aby zmobilizować parlamenty narodowe do analizy porównawczej własnych przygotowanych ocen ex ante z wykonanymi przez Komisję Europejską ocenami ex post;

Lepsze stanowienie prawa

32.   wyraża przekonanie, że skuteczne podejście do wyzwań związanych z lepszym stanowieniem prawa, zarówno w kontekście istniejących aktów prawnych, jak i planowanych przepisów, pomoże instytucjom europejskim odpowiedzieć na kryzys; uważa, że reforma ustawodawstwa europejskiego i praktyk ustawodawczych stanowi zasadnicze narzędzie do stymulowania wzrostu, konkurencyjności i godziwego zatrudnienia w Europie;

33.   pochwala rosnący nacisk ze strony Komisji na „cykl” prowadzenia polityki, w ramach którego etapy wprowadzenia, oceny skutków, konsultacji, uchwalenia, wdrożenia i oceny prawa UE są postrzegane jako część spójnego procesu; w tym kontekście wyraża przekonanie, że zasada „najpierw myśl na małą skalę” powinna być kluczowym elementem ogólnym, że ocena ex ante nowych przepisów powinna być poprawiona, tworząc w ten sposób zrozumiały i przejrzysty proces stymulacji wzrostu i konkurencyjności w Europie;

34.   w tym względzie z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji w sprawie inteligentnych regulacji oraz sprawności regulacyjnej UE, a także dokument roboczy służb Komisji pt. „Dziesięć najbardziej uciążliwych aktów prawnych dla MŚP”; uważa, że dokumenty te stanowią wiarygodne postępy w realizacji programu lepszego stanowienia prawa i odzwierciedlają wiele wcześniejszych wniosków Parlamentu;

35.  uważa, że takie retoryczne postępy należy obecnie skonsolidować w ramach konkretnego działania; wzywa zatem Komisję do przedstawienia dalszych konkretnych propozycji służących ograniczeniu ogólnych obciążeń regulacyjnych bez osłabiania bezpieczeństwa i higieny pracy, a w szczególności do:

   jak najszybszego podjęcia działań służących ograniczeniu obciążeń wskazanych przez MŚP w całej Europie w ramach konsultacji dotyczących wspomnianych dziesięciu aktów prawnych;
   w stosownym przypadku większego korzystania z odstępstw lub mniej obciążających rozwiązań dla mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw przy składaniu wniosków dotyczących nowych aktów prawnych oraz zwiększenia przyjazności unijnych zasad udzielania zamówień publicznych dla MŚP;
   szybkiego wdrożenia zobowiązań określonych w komunikacie w sprawie sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT) z dnia 2 października 2013 r. (COM(2013)0685 ) oraz przeprowadzenia oceny w kluczowych obszarach polityki przed zakończeniem obecnej kadencji, uwzględniając wkład wszystkich szczebli zarządzania w głównych sektorach istotnych z punktu widzenia organów lokalnych i regionalnych;
   rozpoczęcia bardziej ambitnych działań na rzecz tworzenia miejsc pracy i wzrostu w UE poprzez ograniczanie kosztów regulacyjnych dla przedsiębiorstw;
   przygotowania rocznego sprawozdania ukierunkowanego na program lepszego stanowienia prawa w szerszym ujęciu, obejmującego oświadczenie o postępach we wdrażaniu inicjatyw uruchomionych przez Komisję, w tym oświadczenie o operacyjnych kosztach netto oraz o kosztach społecznych nowych wniosków przyjętych przez Komisję w okresie poprzednich dwunastu miesięcy;

36.   podkreśla, że poprawa bezpieczeństwa i higieny pracy oraz usprawnienie procesu informowania pracowników i przeprowadzania z nimi konsultacji stanowią dwa kluczowe elementy służące zwiększaniu wydajności i konkurencyjności w gospodarce europejskiej; podkreśla, że mocne i stabilne regulacje w tych dziedzinach nie utrudniają wzrostu, ale raczej się do niego przyczyniają;

37.   Uważa, że Komisja powinna dalej badać wariant wprowadzenia etapu „białej księgi” w procesie ustawodawczym; wyraża przekonanie, że umożliwienie zainteresowanym stronom przedstawiania komentarzy w sprawie projektów wniosków i towarzyszących im ocen skutków poprawi jakość projektów aktów prawnych przedstawianych przez Komisję bez nieuzasadnionego przedłużania okresu powstawania przyszłych przepisów;

38.   przypomina o wystosowanym przez Parlament do Komisji zaproszeniu do przedstawienia wniosków wdrażających rozwiązania kompensacyjne dotyczące regulacji, co wymagałoby określenia równoważnej kompensacji kosztów jeszcze przed wprowadzeniem nowych przepisów wiążących się z ponoszeniem kosztów; zauważa, że ustawodawstwo UE nie oznacza, że 28 krajowych aktów prawnych zostaje automatycznie wycofanych na rzecz jednego europejskiego aktu prawnego, ani też nie oznacza automatycznie, że nowe przepisy europejskie nakładają mniejsze obciążenia niż odpowiednie przepisy krajowe; wzywa zatem Komisję do rzetelnego przeanalizowania tego wniosku oraz przedstawienia oceny jego skutków przed końcem bieżącej kadencji, który nastąpi w 2014 r.;

39.   wyraża ubolewanie, że Komisja zamierza wycofać swój wniosek dotyczący statutu europejskiej spółki prywatnej, o który Parlament apelował w sprawozdaniu ustawodawczym z własnej inicjatywy; zwraca się do Komisji o przeprowadzanie konsultacji z Parlamentem przed wycofaniem jakiegokolwiek wniosku złożonego na podstawie takiego sprawozdania Parlamentu;

40.   podkreśla, że usprawnienie środowiska regulacyjnego wymaga uproszczenia, co jest ważne zwłaszcza dla organów lokalnych i regionalnych, które często dysponują ograniczonymi i coraz mniejszymi zasobami przeznaczonymi na wdrażanie ustawodawstwa;

41.   Rozumie nadmiernie rygorystyczne wdrażanie jako praktykę polegającą na tym, że państwa członkowskie, dokonując transpozycji dyrektyw UE do prawa krajowego, wykraczają poza ich minimalne wymogi. ponawia swoje poparcie dla środków mających na celu zaradzenie nadmiernie rygorystycznemu wdrażaniu i zachęca zatem państwa członkowskie do wyjaśniania przyczyn nadmiernego rygoryzmu w przypadkach, gdy stosują one takie podjeście;

Ocena skutków i europejska wartość dodana

42.   z zadowoleniem przyjmuje próbę uwzględnienia szerokiego i przekrojowego spektrum potencjalnych skutków w ocenie skutków Komisji, lecz wyraża przekonanie, że system ten wciąż można ulepszyć na wiele sposobów, na przykład przez uwzględnienie wymiaru terytorialnego (skutków finansowych i administracyjnych dla organów krajowych, regionalnych i lokalnych); w tym względzie jest podbudowany decyzją Komisji o aktualizacji, konsolidacji i przeglądzie wytycznych w sprawie oceny skutków do czerwca 2014 r. oraz zastrzega sobie prawo do przedstawienia szczegółowych uwag w celu wprowadzenia ewentualnych zmian do tych wytycznych w nadchodzących miesiącach, apeluje o przestrzeganie zasad wielojęzyczności w ocenach skutków, mających zasadnicze znaczenie dla kształtowania opinii publicznej i opinii politycznych;

43.   zwraca się do Komisji o przeanalizowanie metodologii stosowanej przy sporządzaniu oceny wpływu z punktu widzenia weryfikacji sposobów poprawy zarówno wskaźników jakościowych, jak i ogólnego przebiegu procesu konsultacyjnego, w szczególności zaangażowania stosownych zainteresowanych stron;

44.   wyraża przekonanie, że istnieje potrzeba pełnej spójności między oceną wpływu opublikowaną przez Komisję a treścią wniosków ustawodawczych przyjętych przez kolegium komisarzy; wnioskuje, aby wszelkie oceny skutków w sprawie wniosku zmienionego przez kolegium były automatycznie aktualizowane w celu odzwierciedlania zmian wprowadzanych przez komisarzy;

45.   wzywa Komisję do zwiększenia roli i niezależności Rady ds. Oceny Skutków, zwłaszcza na potrzeby sfinalizowania i przedstawienia obecnych wniosków ustawodawczych, które uzyskały pozytywną opinię tej rady; wzywa Radę ds. Oceny Skutków do korzystania z wiedzy fachowej partnerów społecznych;

46.   wyraża przekonanie, że ostatnie oświadczenie o uchyleniu się od odpowiedzialności, które stwierdza, że ocena skutków Komisji jest wiążąca jedynie dla służb Komisji zaangażowanych w jej przygotowanie i nie przesądza o końcowej formie decyzji podejmowanych przez Komisję, podkreśla, że obecny system ma poważną wadę;

47.   z zadowoleniem przyjmuje pozytywny rozwój Dyrekcji ds. Oceny Skutków Regulacji i Europejskiej Wartości Dodanej w Parlamencie; wyraża przekonanie, że podejście systemowe do uwag dotyczących ocen skutków powinno zostać przyjęte w całym Parlamencie; pochwala przygotowywanie przez Dyrekcję ds. Oceny Skutków krótkich podsumowań ocen skutków towarzyszących wnioskom Komisji i uważa, że powinny one stanowić podstawowy element dokonywanej przez komisję oceny wniosku ustawodawczego będącego przedmiotem debaty; proponuje, aby oceny skutków sporządzane przez Parlament uwzględniały w razie potrzeby wymiar terytorialny; wnioskuje, aby Konferencja Przewodniczących Komisji rozważyła, jak najlepiej wdrożyć to zalecenie;

48.   przypomina o zobowiązaniu Parlamentu i Rady podjętym w międzyinstytucjonalnym wspólnym podejściu do oceny skutków z 2005 r. i dotyczącym przeprowadzania oceny skutków przed przyjęciem jakiejkolwiek zmiany merytorycznej, jeżeli uznają to za właściwe i niezbędne dla dobra procesu ustawodawczego; wzywa komisje do korzystania z pomocy Działu ds. Oceny Skutków Regulacji podczas wypełniania wspomnianego zobowiązania;

49.   ponownie przypomina o porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z 2003 r. i wzywa Radę do niezwłocznego zakończenia prac nad ustanowieniem własnego mechanizmu przeprowadzania ocen skutków własnych poprawek merytorycznych, zgodnie ze zobowiązaniami Rady na mocy wspomnianego porozumienia z 2003 r.;

50.   nalega, aby Komisja prezentowała rzetelne uwagi na temat oceny europejskiej wartości dodanej towarzyszącej sprawozdaniom ustawodawczym z własnej inicjatywy, szczegółowo wyjaśniając, dlaczego nie akceptuje danych argumentów przedstawionych przez Parlament lub dlaczego uważa je za stosowne;

o
o   o

51.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

(1) Dz.U. C 321 z 31.12.2003, s.1.
(2) Dz.U. C 353 z 3.12.2013, s.117.
(3) Dz.U. C 51 E z 22.2.2013, s. 87.
(4) Dz.U. C 380 E z 11.12.2012, s.31.
(5) Dz.U. C 218 z 30.7.2013, s.22.


Homofobia oraz dyskryminacja ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową
PDF 312k   DOC 79k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie unijnego planu przeciwdziałania homofobii i dyskryminacji ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową (2013/2183(INI) )
P7_TA(2014)0062 A7-0009/2014

Parlament Europejski,

–   uwzględniając art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej,

–   uwzględniając art. 8 i 10 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności jej art. 21,

–   uwzględniając Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności,

–   uwzględniając zalecenie CM/Rec(2010)5 Komitetu Ministrów Rady Europy dla państw członkowskich w sprawie środków zwalczania dyskryminacji ze względu na orientację seksualną lub tożsamość płciową, przyjęte dnia 31 marca 2010 r.,

–   uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Strategia skutecznego wprowadzania w życie Karty praw podstawowych przez Unię Europejską” (COM(2010)0573 ),

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji ze stosowania Karty praw podstawowych UE za 2012 r. (COM(2013)0271 ) oraz towarzyszące mu dokumenty robocze,

–   uwzględniając wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną (COM(2008)0426 ) oraz stanowisko Parlamentu w tej sprawie z dnia 2 kwietnia 2009 r.(1) ,

–   uwzględniając wytyczne na rzecz promowania i ochrony wszystkich praw człowieka przysługujących lesbijkom, gejom, osobom biseksualnym, transpłciowym i interseksualnym (LGBTI) przyjęte przez Radę Unii Europejskiej na posiedzeniu w dniu 24 czerwca 2013 r.,

–   uwzględniając sprawozdanie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej z listopada 2010 r. zatytułowane „Homofobia, transfobia i dyskryminacja ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową”,

–   uwzględniając wyniki badania przeprowadzonego przez Agencję Praw Podstawowych (FRA) Unii Europejskiej dotyczącego lesbijek, gejów, osób biseksualnych i transpłciowych w Unii Europejskiej, opublikowanego w dniu 17 maja 2013 r.,

–   uwzględniając opinię FRA z dnia 1 października 2013 r. w sprawie stanu równości w Unii Europejskiej w 10 lat po pierwotnym wprowadzeniu w życie dyrektyw równościowych,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie zwalczania homofobii w Europie(2) ,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie stanu praw podstawowych w Unii Europejskiej (2010–2011)(3) ,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie zaostrzenia walki z rasizmem, ksenofobią i przestępstwami popełnianymi z nienawiści(4) ,

–   uwzględniając art. 48 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A7-0009/2014 ),

A.   mając na uwadze, że Unia Europejska opiera się na takich wartościach jak poszanowanie godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, praworządności, jak również poszanowanie praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości;

B.   mając na uwadze, że przy określaniu i realizacji swoich polityk i działań Unia Europejska dąży do zwalczania wszelkiej dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną;

C.   mając na uwadze, że w czerwcu 2013 r. Rada Unii Europejskiej przyjęła zdecydowane wytyczne na rzecz promowania i ochrony poza Unią Europejską wszystkich praw człowieka przysługujących osobom LGBTI oraz że powinna dopilnować, aby prawa te były skutecznie chronione wewnątrz UE;

D.   mając na uwadze, że Unia Europejska koordynuje już swoje działanie poprzez kompleksowe polityki: w dziedzinie równouprawnienia i niedyskryminacji za pośrednictwem „Ramowej strategii dotyczącej niedyskryminacji i równych szans dla wszystkich”, w dziedzinie równouprawnienia płci za pośrednictwem „Strategii na rzecz równości kobiet i mężczyzn 2010 – 2015”, w dziedzinie niepełnosprawności za pośrednictwem „Europejskiej strategii w sprawie niepełnosprawności 2010 – 2020” oraz w dziedzinie równości Romów za pośrednictwem „Unijnych ram dotyczących krajowych strategii integracji Romów do 2020 r.”;

E.   mając na uwadze, że w swojej strategii skutecznego wprowadzania w życie Karty praw podstawowych przez Unię Europejską Komisja uznała konieczność rozwijania konkretnych polityk dotyczących poszczególnych praw podstawowych w oparciu o traktaty;

F.   mając na uwadze, że w badaniu UE z 2013 r. dotyczącym osób LGBT, Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) ustaliła, że w UE w roku poprzedzającym badanie jeden na dwóch respondentów z grupy LGBT czuł się dyskryminowany lub nękany ze względu na orientację seksualną, jeden na trzech był dyskryminowany przy dostępie do towarów lub usług, jeden na czterech był obiektem fizycznej napaści, a jeden na pięciu był dyskryminowany w zakresie zatrudnienia lub wykonywania zawodu;

G.   mając na uwadze, że FRA zaleciła UE i państwom członkowskim opracowanie planów działania promujących szacunek do osób LGBT oraz ochronę ich praw podstawowych;

H.   mając na uwadze, że w maju 2013 r. jedenastu ministrów ds. równości(5) wezwało Komisję do opracowania kompleksowej polityki UE na rzecz równości osób LGBT oraz że dziesięć państw członkowskich(6) przyjęło już lub omawia obecnie podobne polityki na szczeblu krajowym i regionalnym;

I.   mając na uwadze, że Parlament Europejski wnioskował już dziesięciokrotnie o przyjęcie kompleksowego unijnego instrumentu politycznego na rzecz równości na gruncie orientacji seksualnej i tożsamości płciowej;

Uwagi ogólne

1.   zdecydowanie potępia wszelką dyskryminację ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową oraz zdecydowanie ubolewa nad tym, że prawa podstawowe lesbijek, gejów, osób biseksualnych, transpłciowych i interseksualnych (LGBTI) nie są jeszcze zawsze w pełni przestrzegane w Unii Europejskiej;

2.   jest przekonany, że Unia Europejska nie posiada aktualnie kompleksowej polityki ochrony praw podstawowych osób LGBTI;

3.   uznaje wspólną odpowiedzialność Komisji i państw członkowskich za ochronę praw podstawowych; wzywa Komisję do wykorzystania swoich kompetencji w najszerszym możliwym zakresie, w tym poprzez wspieranie wymiany dobrych praktyk pomiędzy państwami członkowskimi; wzywa państwa członkowskie do wypełnienia swoich obowiązków wynikających z unijnych przepisów oraz z zalecenia Rady Europy w sprawie środków zwalczania dyskryminacji ze względu na orientację seksualną lub tożsamość płciową;

Treść harmonogramu

4.  wzywa Komisję, państwa członkowskie oraz odpowiednie agencje do podjęcia współpracy w sprawie kompleksowej polityki ochrony praw podstawowych osób LGBTI w perspektywie wieloletniej, tj. do opracowania harmonogramu, strategii lub planu działania obejmujących tematy i cele określone poniżej;

  A. Działania horyzontalne w celu wdrożenia harmonogramu
   (i) Komisja powinna działać na rzecz zabezpieczenia istniejących praw we wszystkich swoich pracach i we wszystkich dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji poprzez włączanie spraw związanych z prawami podstawowymi osób LGBTI w główny nurt wszystkich swoich odnośnych prac – na przykład przy opracowywaniu projektów przyszłych polityk i wniosków lub monitorowaniu wdrożenia unijnych przepisów;
   (ii) Komisja powinna wspierać, koordynować i monitorować wymianę dobrych praktyk pomiędzy państwami członkowskimi za pomocą otwartej metody koordynacji;
   (iii) odpowiednie agencje Unii Europejskiej, w tym Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA), Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE), Europejska Fundacja na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound), Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL), Zespół ds. Współpracy Sądowej w Unii Europejskiej (Eurojust), Europejska Sieć Sądowa (EJN) oraz Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO), powinny włączyć sprawy związane z orientacją seksualną oraz tożsamością płciową w główny nurt swojej pracy oraz w dalszym ciągu zapewniać Komisji i państwom członkowskim oparte na dowodach porady dotyczące praw podstawowych osób LGBTI;
   (iv) należy zachęcać Komisję i państwa członkowskie, wraz z odpowiednimi agencjami oraz Eurostatem, do regularnego gromadzenia odpowiednich i porównywalnych danych dotyczących sytuacji osób LGBTI w UE, przy jednoczesnym przestrzeganiu w pełni unijnych przepisów dotyczących ochrony danych;
   (v) wraz z odpowiednimi agencjami Komisja i państwa członkowskie powinny zachęcać do szkolenia i budowania potencjału krajowych organów ds. równości, krajowych instytucji zajmujących się prawami człowieka oraz innych organizacji, którym powierzono zadanie promowania i ochrony praw podstawowych osób LGBTI;
   (vi) wraz z odpowiednimi agencjami Komisja i państwa członkowskie powinny starać się uświadamiać obywatelom prawa osób LGBTI;
  B. Ogólne postanowienia w dziedzinie niedyskryminacji
   (i) państwa członkowskie powinny dokonać konsolidacji istniejących unijnych ram prawnych poprzez podejmowanie działań na rzecz przyjęcia proponowanej dyrektywy w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, w tym poprzez wyjaśnienie zakresu stosowania jej przepisów oraz związanych z tym kosztów;
   (ii) Komisja, państwa członkowskie i odpowiednie agencje powinny zwracać szczególną uwagę na doświadczenia lesbijek związane z dyskryminacją i przemocą z wielu przyczyn jednocześnie (zarówno na tle płci, jak i orientacji seksualnej) oraz powinny odpowiednio nakreślać i realizować strategie walki z dyskryminacją;
  C. Niedyskryminacja w zatrudnieniu
   (i) Komisja powinna zwrócić szczególną uwagę na kwestię orientacji seksualnej podczas monitorowania procesu wdrażania dyrektywy 2000/78/WE ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy(7) oraz na kwestię tożsamości płciowej podczas monitorowania procesu wdrażania dyrektywy 2006/54/WE w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy(8) ;
   (ii) wraz z odpowiednimi agencjami Komisja powinna wydać wytyczne zawierające doprecyzowanie, że osoby transpłciowe i interseksualne objęte są terminem „płeć” w dyrektywie 2006/54/WE w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy;
   (iii) należy zachęcać organy ds. równości, aby informowały osoby LBGTI, a także związki zawodowe i organizacje pracodawców, o przysługujących im prawach;
  D. Niedyskryminacja w edukacji
   (i) Komisja powinna wspierać równość i niedyskryminację ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową we wszystkich swoich programach dla młodzieży i programach edukacyjnych;
   (ii) Komisja powinna ułatwiać wymianę dobrych praktyk wśród państw członkowskich w dziedzinie kształcenia formalnego, w tym materiałów dydaktycznych, strategii na rzecz przeciwdziałania nękaniu i dyskryminacji, poprzez wykorzystanie niewiążącej otwartej metody koordynacji;
   (iii) Komisja powinna ułatwiać wymianę między państwami członkowskimi dobrych praktyk z ich sektorów młodzieżowego i edukacyjnego, w tym praktyk dotyczących ochrony socjalnej młodzieży i pracy społecznej, poprzez wykorzystanie niewiążącej otwartej metody koordynacji;
  E. Niedyskryminacja w ochronie zdrowia
   (i) Komisja powinna umieścić obawy zdrowotne osób LGBTI w ramach odpowiednich szerszych strategicznych polityk zdrowotnych, obejmujących dostęp do opieki zdrowotnej, równość w kwestiach zdrowotnych oraz globalny głos UE w kwestiach dotyczących zdrowia;
   (ii) Komisja powinna kontynuować działania podejmowane w ramach Światowej Organizacji Zdrowia na rzecz usunięcia zaburzeń tożsamości płciowej z listy zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania oraz zapewnienia stworzenia nowej klasyfikacji wolnej od ich patologizowania podczas negocjacji w sprawie 11. wersji Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-11);
   (iii) Komisja powinna wspierać państwa członkowskie w zakresie szkolenia pracowników służby zdrowia;
   (iv) Komisja i państwa członkowskie powinny przeprowadzić badania naukowe dotyczące problemów zdrowotnych charakterystycznych dla osób LGBTI;
   (v) państwa członkowskie powinny uwzględniać osoby LGBTI w ramach krajowych planów i polityk zdrowotnych, tak aby w programach nauczania, politykach zdrowotnych i badaniach stanu zdrowia brano pod uwagę szczególne problemy zdrowotne osób LGBTI;
   (vi) państwa członkowskie powinny wprowadzić procedury dotyczące prawnego uznawania płci lub dokonać ich przeglądu, tak aby w pełni przestrzegano praw osób transpłciowych do poszanowania godności i nietykalności cielesnej;
  F. Niedyskryminacja w dostępie do towarów i usług
   (i) Komisja powinna zwrócić szczególną uwagę na kwestię dostępu osób transpłciowych do dóbr i usług podczas monitorowania procesu wdrażania dyrektywy 2004/113/WE wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług(9) ;
  G. Działanie dotyczące osób transpłciowych i interseksualnych
   (i) Komisja powinna dopilnować, aby tożsamość płciowa figurowała pośród zakazanych powodów dyskryminacji we wszelkim przyszłym ustawodawstwie dotyczącym równości, w tym w wersjach przekształconych;
   (ii) Komisja powinna włączać specyficzne kwestie dotyczące osób transpłciowych i interseksualnych do głównego nurtu wszystkich stosownych polityk unijnych, naśladując w ten sposób podejście przyjęte w ramach strategii na rzecz równości płci;
   (iii) państwa członkowskie powinny dopilnować, aby organy ds. równości były informowane i szkolone w dziedzinie praw i szczególnych zagadnień dotyczących osób transpłciowych i interseksualnych;
   (iv) Komisja, państwa członkowskie i odpowiednie agencje powinny zająć się problemem obecnego braku wiedzy badań i właściwych przepisów w dziedzinie praw człowieka osób transpłciowych;
  H. Obywatelstwo, rodziny i swobodny przepływ
   (i) Komisja powinna opracować wytyczne w celu dopilnowania, aby wprowadzone zostały w życie dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich(10) oraz dyrektywy 2003/86/WE w sprawie prawa do łączenia rodzin(11) , tak by wszystkie formy życia rodzinnego zostały prawnie uznane w krajowych przepisach państw członkowskich;
   (ii) Komisja powinna przedłożyć wnioski dotyczące wzajemnego uznawania skutków prawnych wszystkich aktów stanu cywilnego w całej UE w celu ograniczenia dyskryminujących przeszkód prawnych i administracyjnych napotykanych przez obywateli i ich rodziny korzystających ze swobody przepływu;
   (iii) Komisja i państwa członkowskie powinny przeanalizować, czy obowiązujące ograniczenia w zakresie zmiany stanu cywilnego i dokumentów tożsamości przez osoby transpłciowe nie szkodzą ich zdolności do korzystania z przysługującego im prawa do swobodnego przepływu;
   (iv) państwa członkowskie, które przyjęły przepisy dotyczące związków nieformalnych, zarejestrowanych związków partnerskich lub związków małżeńskich par osób tej samej płci, powinny uznać podobne przepisy przyjęte przez inne państwa członkowskie;
  I. Wolność zgromadzeń i wolność wypowiedzi
   (i) państwa członkowskie powinny dopilnować, aby zagwarantowane były prawa do wolności wypowiedzi i zgromadzeń, zwłaszcza w odniesieniu do parad równości i podobnych wydarzeń, poprzez dopilnowanie, aby wydarzenia te odbywały się zgodnie z prawem, oraz poprzez zagwarantowanie ich uczestnikom skutecznej ochrony;
   (ii) państwa członkowskie powinny powstrzymać się od przyjmowania ustaw, które ograniczają wolność wypowiedzi w odniesieniu do orientacji seksualnej i tożsamości płciowej, oraz dokonać pod tym kątem przeglądu obowiązującego ustawodawstwa;
   (iii) Komisja i Rada Unii Europejskiej powinny uznawać, że państwa członkowskie przyjmujące ustawy ograniczające wolność wypowiedzi w odniesieniu do orientacji seksualnej i tożsamości płciowej naruszają wartości stanowiące fundament, na którym zbudowana jest Unia Europejska, oraz instytucje te powinny odpowiednio reagować;
  J. Nawoływanie do nienawiści i przestępstwa popełniane z nienawiści
   (i) Komisja powinna monitorować i zapewniać państwom członkowskim pomoc w zakresie kwestii specyficznych dla orientacji seksualnej, tożsamości płciowej i ekspresji płciowej podczas wykonywania dyrektywy 2012/29/UE ustanawiającej normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw(12) , zwłaszcza tych popełnionych z nienawiści lub motywów o charakterze dyskryminacyjnym, które mogłyby być związane z osobistymi cechami charakterystycznymi ofiar;
   (ii) Komisja powinna przedstawić wersję przekształconą decyzji ramowej Rady w sprawie zwalczania pewnych form i przejawów rasizmu i ksenofobii za pomocą środków prawnokarnych, uwzględniając inne formy przestępstw z nienawiści oraz podżeganie do nienawiści, w tym ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową;
   (iii) wraz z odpowiednimi agencjami Komisja powinna ułatwić państwom członkowskim wzajemną wymianę dobrych praktyk dotyczących szkolenia i kształcenia sił policyjnych, służb prokuratury, sędziów i podmiotów wspierających ofiary przestępstw w państwach członkowskich;
   (iv) Agencja Praw Podstawowych powinna pomagać państwom członkowskim w usprawnianiu procesu zbierania przez nie porównywalnych danych na temat przestępstw na tle nienawiści homofobicznej i nienawiści związanej z uprzedzeniami transgenderowymi;
   (v) państwa członkowskie powinny rejestrować przestępstwa popełniane z nienawiści do osób LGBTI oraz prowadzić w sprawie tych przestępstw dochodzenia, a także przyjąć przepisy karnoprawne zabraniające podżegania do nienawiści ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową;
  K. Azyl
   (i) wraz z Europejskim Urzędem Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) i odpowiednimi agencjami, oraz w ramach obowiązujących przepisów UE i z uwzględnieniem praktyki sądowej, Komisja powinna włączyć specyficzne kwestie łączące się z orientacją seksualną i tożsamością płciową w proces wdrażania i monitorowania przepisów dotyczących azylu, w tym dyrektywy 2013/32/UE w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej(13) oraz dyrektywy 2011/95/UE w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej(14) ;
   (ii) wraz z odpowiednimi agencjami Komisja i państwa członkowskie powinny zapewnić stosowne szkolenia – w tym szkolenia obecnie istniejące – pracownikom organizacji azylowych, w tym osobom przeprowadzającym rozmowy i tłumaczom ustnym, tak aby byli oni należycie przygotowani do właściwego traktowania kwestii związanych w sposób szczególny z osobami LGBTI;
   (iii) wraz z EASO i we współpracy z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych Komisja i państwa członkowskie powinny dopilnować, aby sytuacja prawna i socjalna osób LGBTI w krajach pochodzenia była systematycznie dokumentowana oraz aby takie informacje były udostępniane podmiotom decyzyjnym w kwestiach azylowych jako element systemu informacji o krajach pochodzenia (COI);
  L. Rozszerzenie i działanie zewnętrzne
   (i) Komisja powinna kontynuować prowadzone przez nią obecnie monitorowanie kwestii związanych z orientacją seksualną i tożsamością płciową w krajach przystępujących do UE;
   (ii) Komisja, Europejska Służba Działań Zewnętrznych, Specjalny Przedstawiciel UE ds. Praw Człowieka i państwa członkowskie powinny systematycznie wykorzystywać wytyczne Rady na rzecz promowania i ochrony wszystkich praw człowieka przysługujących osobom LGBTI oraz podtrzymywać jednomyślne stanowisko podczas reagowania na przypadki naruszenia tych praw;
   (iii) Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinny udostępniać Europejskiemu Urzędowi Wsparcia w dziedzinie Azylu i państwom członkowskim informacje uzyskane z delegatur UE na temat sytuacji osób LGBTI w krajach trzecich;

5.   podkreśla, że ta kompleksowa polityka musi być realizowana w poszanowaniu kompetencji Unii Europejskiej, jej agencji i państw członkowskich;

6.   podkreśla, że należy zachować wolność wyrażania i manifestowania przekonań lub opinii w ramach pluralizmu poglądów, pod warunkiem, że nie nawołują one do nienawiści, przemocy lub dyskryminacji;

o
o   o

7.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, rządom i parlamentom państw członkowskich, wszystkim agencjom, o których mowa w niniejszej rezolucji, oraz Radzie Europy.

(1) Dz.U. C 137 E z 27.5.2010, s. 68.
(2) Dz.U. C 264 E z 13.9.2013, s. 54.
(3) Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0500 .
(4) Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0090 .
(5) Są to Austria, Belgia, Chorwacja, Dania, Finlandia, Francja, Włochy, Luksemburg, Malta, Holandia i Szwecja.
(6) Belgia, Chorwacja, Francja, Niemcy, Włochy, Malta, Holandia, Portugalia, Hiszpania i Zjednoczone Królestwo.
(7) OJ L 303, 2.12.2000, p. 16.
(8) Dz.U. L 204 z 26.7.2006, s. 23.
(9) Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 37.
(10) Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 77.
(11) Dz.U. L 251 z 3.10.2003, s. 12.
(12) Dz.U. L 315 z 14.11.12, s. 57.
(13) Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 60.
(14) Dz.U. L 337 z 20.12.2011, s. 9.


Stosowanie dyrektywy dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych
PDF 230k   DOC 77k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie stosowania dyrektywy 2005/29/WE dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych (2013/2116(INI) )
P7_TA(2014)0063 A7-0474/2013

Parlament Europejski,

–   uwzględniając dyrektywę 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącą nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym („dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”)(1) ,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zatytułowane „Pierwsze sprawozdanie w sprawie stosowania dyrektywy dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych” (COM(2013)0139 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady oraz Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie stosowania dyrektywy o nieuczciwych praktykach handlowych (COM(2013)0138 ),

–   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów („rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów”)(2) ,

–   uwzględniając dyrektywę 98/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie nakazów zaprzestania szkodliwych praktyk w celu ochrony interesów konsumentów(3) ,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 stycznia 2009 r. w sprawie transpozycji, wdrażania i egzekwowania dyrektywy 2005/29/WE dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz dyrektywy 2006/114/WE dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej(4) ,

–   uwzględniając rezolucję z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie wpływu reklamy na zachowania konsumentów(5) oraz dotyczącą jej odpowiedź Komisji przyjętą 30 marca 2011 r.;

–   uwzględniając analizę zatytułowaną „Transpozycja i wykonanie dyrektywy 2005/29/WE dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych oraz dyrektywy 2006/114/WE dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej”, sporządzoną na zlecenie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów(6) ,

–   uwzględniając art. 48 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinię Komisji Prawnej (A7-0474/2013 ),

A.   mając na uwadze, że konsumpcja jest jedną z głównych sił napędowych wzrostu w Unii Europejskiej, przez co konsumenci odgrywają istotną rolę w gospodarce europejskiej;

B.   mając na uwadze, że ochrona konsumentów i ich praw stanowi jedną z podstawowych wartości Unii;

C.   mając na uwadze, że dyrektywa 2005/29/WE o nieuczciwych praktykach handlowych jest głównym narzędziem prawnym Unii regulującym kwestie reklamy wprowadzającej w błąd i innych nieuczciwych praktyk w transakcjach pomiędzy przedsiębiorstwami i konsumentami;

D.   mając na uwadze, że poprzez klauzulę o „jednolitym rynku” w dyrektywie tej dąży się do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumentów w całej Unii i do zwiększenia poziomu zaufania konsumentów do jednolitego rynku, przy jednoczesnym zagwarantowaniu przedsiębiorstwom większego bezpieczeństwa prawnego, jak również zmniejszenia przeszkód w handlu transgranicznym;

E.   mając na uwadze, że dyrektywa 2005/29/WE była bardzo różnie stosowana w poszczególnych państwach członkowskich;

F.   mając na uwadze, że tymczasowe odstępstwa umożliwiające państwom członkowskim dalsze stosowanie przepisów krajowych, które miały bardziej rygorystyczny lub nakazowy charakter niż dyrektywa oraz wdrażały klauzule minimalnej harmonizacji zawarte w innych unijnych przepisach, wygasły w dniu 12 czerwca 2013 r.;

G.   mając na uwadze, że państwa członkowskie, które wyrażają taką wolę, mogą rozszerzyć zakres stosowania dyrektywy o relacje między przedsiębiorstwami, oraz że do chwili obecnej tylko cztery kraje podjęły taką decyzję;

H.   mając na uwadze, że Komisja zapowiedziała, iż wkrótce wystąpi z wnioskiem o rewizję dyrektywy 2006/114/WE dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej, w której szczególnie uwzględnione zostaną relacje między przedsiębiorstwami;

I.   mając na uwadze, że rozwój gospodarki cyfrowej i wszystkie jej technologiczne zastosowania zrewolucjonizowały metody zakupów oraz sposób, w jaki przedsiębiorstwa sprzedają i reklamują swoje towary i usługi;

J.   mając na uwadze, że niektóre przedsiębiorstwa, zwłaszcza te najmniejsze, a także wielu konsumentów wciąż nie wie o prawach przysługujących konsumentom w Europie;

K.   mając na uwadze, że konieczne jest wzmocnienie roli stowarzyszeń konsumentów oraz umożliwienie im zwiększenia ich potencjału;

1.   podkreśla skuteczność regulacji prawnych wprowadzonych przez przedmiotową dyrektywę oraz rolę, jaką dyrektywa ta odgrywa w zwiększaniu zaufania konsumentów i handlowców do transakcji na rynku wewnętrznym (zwłaszcza transakcji transgranicznych), a także w zapewnianiu przedsiębiorstwom większego bezpieczeństwa prawnego oraz we wzmacnianiu ochrony konsumentów w Unii; przypomina, że rozbieżności w stosowaniu przedmiotowej dyrektywy zagrażają jej skuteczności;

2.   wyraża ubolewanie, że pomimo przepisów dyrektywy 2006/114/WE zmierzających do wyeliminowania praktyk wprowadzających w błąd w dziedzinie reklamy w odniesieniu do relacji między przedsiębiorstwami, niektóre praktyki tego typu, szczególnie takie jak oszustwa dotyczące katalogów firmowych, nie zanikają; odnotowuje, że Komisja zamierza wkrótce wystąpić z wnioskiem o zmianę dyrektywy 2006/114/WE dotyczącej relacji między przedsiębiorstwami w celu bardziej skutecznego zwalczania takich praktyk; sugeruje, że w tym kontekście Komisja mogłaby w przypadku dyrektywy 2006/114/WE, podobnie jak ma to miejsce w przypadku dyrektywy 2005/29/WE, wziąć pod uwagę korzyści płynące z ukierunkowanej czarnej listy praktyk handlowych, które należy uznać za nieuczciwe we wszelkich okolicznościach w relacjach między przedsiębiorstwami; niemniej jednak nie uważa za stosowne, by rozszerzenie zakresu dyrektywy 2005/29/WE dotyczącej stosunków między przedsiębiorstwami i konsumentami o nieuczciwe praktyki handlowe między przedsiębiorstwami nastąpiło w najbliższej przyszłości;

3.   zwraca się do Komisji o doprecyzowanie powiązania dyrektyw 2005/29/WE i 2006/114/WE, aby zagwarantować wszystkim podmiotom gospodarczym Unii, a zwłaszcza konsumentom i MŚP, wysoki poziom ochrony przed oszukańczymi lub nieuczciwymi praktykami i zwiększyć w ten sposób poziom zaufania w obrębie rynku wewnętrznego;

4.   uważa, że odstępstwa przewidziane dla sektorów nieruchomości i usług finansowych są uzasadnione i że ich utrzymanie jest właściwe;

5.   uważa, że na tym etapie poszerzenie „czarnej listy” w załączniku I nie jest zasadne; niemniej jednak wzywa Komisję do sporządzenia listy praktyk zdefiniowanych jako nieuczciwe przez organy krajowe w oparciu o ogólne zasady dyrektywy w celu oceny ewentualnej potrzeby takiego poszerzenia w przyszłości;

6.   zauważa, że w przypadku pewnych form stosunków między konsumentami i przedsiębiorcami konsumenci mogą paść ofiarą nieuczciwych praktyk handlowych, np. w przypadku sprzedaży produktu handlowcom; wzywa Komisję do zbadania problemów tej natury i, w stosownych przypadkach, zbadania ukierunkowanych i praktycznych rozwiązań, które mogą między innymi zawierać bardziej elastyczne interpretacje przepisów dyrektywy 2005/29/WE w sprawie nieuczciwych praktyk handlowych i które mogłyby zostać wyjaśnione w wytycznych Komisji dotyczących stosowania tej dyrektywy;

7.   przypomina, że od dnia 12 czerwca 2013 r. państwa członkowskie nie mogą już stosować przepisów zachowanych do tej pory na zasadzie tymczasowych odstępstw; wzywa zatem państwa członkowskie do zastosowania się do tekstu dyrektywy w możliwie jak najkrótszym terminie; równocześnie wzywa Komisję, by przeanalizowała, jak państwa członkowskie transponowały dyrektywę, szczególnie jeśli chodzi o krajowe zakazy, które nie zostały ujęte w załączniku I, a także by przedstawiła Parlamentowi i Radzie w ciągu dwóch lat nowe kompleksowe sprawozdanie ze stosowania tej dyrektywy, które będzie zawierało w szczególności analizę zakresu dalszej harmonizacji i upraszczania prawa wspólnotowego związanego z ochroną konsumentów oraz propozycje wszelkich niezbędnych środków, które należy podjąć na szczeblu wspólnotowym, by zapewnić utrzymanie wysokiego poziomu ochrony konsumentów;

8.   potwierdza znaczenie i absolutną konieczność całościowego i jednolitego stosowania oraz adekwatnego wdrażania dyrektywy przez państwa członkowskie w celu wyeliminowania niepewności prawa oraz niepewności operacyjnej, z jaką mają do czynienia przedsiębiorstwa działające na szczeblu transgranicznym; z zaniepokojeniem odnotowuje fakt, że w 2011 i 2012 r. Komisja musiała stosować system zasięgania opinii „EU Pilot”, ponieważ część państw członkowskich nie zdołała właściwie transponować dyrektywy; wzywa państwa członkowskie, by wspierały egzekwowanie dyrektywy na poziomie krajowym wszelkimi dostępnymi sposobami, a w szczególności dzięki odpowiednim zasobom; podkreśla, że bardzo ważne jest pogłębienie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za wdrożenie przedmiotowej dyrektywy oraz nawiązanie zorganizowanego dialogu między organami stosującymi prawo w interesie publicznym i innymi zainteresowanymi stronami, w szczególności organizacjami konsumenckimi;

9.   stwierdza, że od upływu terminu wdrożenia dyrektywy w 2007 r. odnotowano liczne przypadki, w których państwa członkowskie nie wdrożyły w sposób prawidłowy lub nie stosowały kluczowych przepisów, zwłaszcza czarnej listy niedozwolonych, wprowadzających w błąd i agresywnych praktyk handlowych; wzywa w związku z tym Komisję do dalszego uważnego monitorowania wykonania dyrektywy, a w razie konieczności do pozywania państw członkowskich, które dopuszczają się naruszeń poprzez niewdrażanie lub niewłaściwe wykonanie dyrektywy, zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; szczególnie wzywa Komisję do pilnego rozwiązania wszelkich nierozstrzygniętych kwestii w związku z konsultacjami rozpoczętymi w 2011 r., albo przez zakończenie postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, albo przez skierowanie ich do Trybunału Sprawiedliwości;

10.   popiera Komisję w jej zamiarze stworzenia wykazu wskaźników służących ocenie skuteczności mechanizmu wdrażania dyrektywy przez państwa członkowskie;

11.   z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż od momentu transpozycji dyrektywy w państwach członkowskich wzrosła liczba zakupów transgranicznych; przypomina jednak, że aby wspierać zbieżne praktyki stosowane podczas wdrażania oraz zapewnić szybką i skuteczną reakcję, niezbędna jest wzmocniona współpraca i koordynacja między Komisją i władzami krajowymi; zauważa, że należy zwrócić szczególną uwagę na kwestię transgranicznych zakupów internetowych, zwłaszcza w przypadku, gdy internetowe porównywarki cen nie podają w jasny sposób informacji na temat tożsamości przedsiębiorcy prowadzącego daną stronę;

12.   potwierdza znaczenie zacieśnienia współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za wykonanie dyrektywy w celu zapewnienia jej pełnego stosowania i prawidłowego wdrożenia przez państwa członkowskie; w tym kontekście zachęca Komisję do przeprowadzenia, zgodnie z jej własnymi zapowiedziami do końca 2014 r., pogłębionej analizy zakresu zastosowania, skuteczności i mechanizmów operacyjnych rozporządzenia w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów („rozporządzenia CPC”); mając na uwadze powyższe, przyjmuje z zadowoleniem niedawne rozpoczęcie przez Komisję konsultacji publicznych w sprawie przeglądu tego rozporządzenia oraz dostępność wyników tych konsultacji we wszystkich językach UE; wzywa zainteresowane strony, by wzięły udział w tych konsultacjach;

13.   podkreśla użyteczność akcji kontrolnych przeprowadzanych w ramach rozporządzenia CPC i wzywa Komisję do dalszego rozwoju i zwiększenia skuteczności tych operacji, a także do rozszerzenia ich zakresu; nawołuje Komisję do dokonania syntezy zgromadzonych danych i sporządzenia listy działań podjętych przez Komisję i państwa członkowskie w następstwie tych akcji kontrolnych oraz do upublicznienia swojej analizy, przy jednoczesnym uwzględnieniu potrzeby zapewnienia poufności niektórych wrażliwych informacji, które są wykorzystywane w ramach postępowań sądowych na szczeblu krajowym; wzywa Komisję do przedłożenia Parlamentowi sprawozdania z uzyskanych wyników oraz w razie potrzeby do dalszego proponowania dodatkowych środków w celu poprawy funkcjonowania rynku wewnętrznego;

14.   zgadza się, że należy podejmować dalsze działania w celu poprawy egzekwowania dyrektywy o nieuczciwych praktykach handlowych w odniesieniu do szczególnie zagrożonych konsumentów;

15.   wyraża zaniepokojenie w związku z konfliktami interesów oraz manipulowaniem przez niektórych handlowców narzędziami służącymi do wyrażania opinii przez klientów oraz internetowymi porównywarkami cen; w związku z tym pozytywnie ocenia decyzję Komisji w sprawie rozpatrzenia rozwiązań mogących uczynić informacje umieszczane na takich stronach bardziej jasnymi dla konsumentów;

16.   wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby zapewniły odpowiednie stosowanie dyrektywy w sprawie nieuczciwych praktyk handlowych, zwłaszcza w odniesieniu do „ukrytej” reklamy internetowej w formie komentarzy zamieszczanych na portalach społecznościowych, forach czy blogach, które rzekomo mają być zamieszczane przez samych konsumentów, a w rzeczywistości są wiadomościami o charakterze handlowym lub reklamowym wygenerowanymi lub finansowymi bezpośrednio lub pośrednio przez podmioty gospodarcze; podkreśla szkodliwy wpływ takich praktyk na pewność konsumentów oraz reguły konkurencji; wzywa państwa członkowskie do przedsięwzięcia stosownych działań na rzecz dalszego zapobiegania rozwojowi takich praktyk, w tym poprzez organizowanie kampanii informacyjnych mających na celu ostrzeganie konsumentów przed tymi „ukrytymi” formami reklamy lub poprzez zachęcanie do tworzenia forów obserwatorów/moderatorów, którzy będą specjalnie przeszkoleni i wyczuleni na zagrożenia związane z „ukrytymi” reklamami;

17.   podkreśla, że w związku z szybkim rozpowszechnianiem się reklamy online konieczne jest opracowanie odpowiedniej metody monitorowania ochrony zagrożonych grup społecznych, a szczególnie dzieci, oraz dostępu do nich reklamodawców;

18.   wyraża ubolewanie, że pomimo aktualnie obowiązujących unijnych regulacji prawnych w dziedzinie cen transportu lotniczego oraz akcji kontrolnych przeprowadzonych w 2007 r. w ramach rozporządzenia CPC w odniesieniu do stron internetowych, na których oferowane są bilety lotnicze, konsumenci nadal padają ofiarą licznych praktyk wprowadzających w błąd w tym sektorze, takich jak pomijanie obowiązkowych kosztów związanych z dodatkowymi opłatami za płatność kartą kredytową lub debetową podczas rezerwacji internetowych; wyraża zaniepokojenie rosnącą liczbą skarg użytkowników stron umożliwiających zakup biletów online, którzy padają ofiarą praktyki znanej powszechnie jako „śledzenie adresów IP”, mającej na celu rejestrowanie liczby połączeń internauty dokonywanych z tego samego adresu IP, a następnie sztuczne zawyżanie cen towaru w zależności od zainteresowania, przejawiającego się większą liczbą podobnych wyszukiwań; zwraca się do Komisji, by zbadała, jak częsta jest ta praktyka powodująca nieuczciwą konkurencję i stanowiąca niewłaściwe wykorzystywanie danych osobowych użytkowników, i w stosownym przypadku zaproponowała odpowiedni akt prawny w celu ochrony interesów użytkowników;

19.   uważa, że kary za naruszenie dyrektywy nie powinny w żadnym wypadku być niższe od wielkości zysku zrealizowanego w następstwie nieuczciwej lub wprowadzającej w błąd praktyki; przypomina państwom członkowskim, iż dyrektywa stanowi, że sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające; zwraca się do Komisji o kompilację i analizę danych na temat sankcji stosowanych przez państwa członkowskie oraz skuteczności systemów ich egzekwowania, zwłaszcza w odniesieniu do stopnia złożoności i czasu trwania procedur egzekwowania; wzywa Komisję do przedstawienia Parlamentowi wyników tej analizy;

20.   przyjmuje z zadowoleniem starania poczynione przez Komisję na rzecz wsparcia państw członkowskich w transpozycji i stosowaniu dyrektywy;

21.   pozytywnie ocenia opracowaną przez Komisję bazę danych na temat przepisów krajowych i orzecznictwa dotyczącego nieuczciwych praktykach handlowych, a także uznaje jej przydatność pod względem udostępniania konsumentom dodatkowych informacji; ubolewa, że baza ta jest dostępna jedynie w języku angielskim; zwraca się do Komisji o stopniowe zwiększanie liczby języków, w których baza danych jest dostępna, oraz o poprawę jej widoczności, szczególnie wśród podmiotów gospodarczych; wzywa Komisję, by rozważyła także wprowadzenie dodatkowych instrumentów poszerzających wiedzę MŚP na temat nieuczciwych praktyk handlowych;

22.   podkreśla znaczenie wytycznych opracowanych przez Komisję w celu wsparcia procesu wdrażania dyrektywy; pochwala Komisję za zamiar dokonania zmian w tym dokumencie do 2014 r.; zachęca Komisję do prowadzenia prac w przejrzysty sposób i do zasięgania opinii zainteresowanych stron na wszystkich etapach; wzywa Komisję, by w przyszłości kontynuowała regularne aktualizowanie i objaśnianie tych wytycznych; wzywa państwa członkowskie, by w jak największym stopniu uwzględniły te wytyczne oraz wymieniały się najlepszymi praktykami przy ich wdrażaniu; wzywa Komisję do przedstawienia oceny problemów związanych z interpretacją i wdrażaniem, z jakimi regularnie borykały się władze krajowe i zainteresowane strony podczas wdrażania przepisów dyrektywy, aby zbadać, które aspekty wytycznych wymagają poprawy;

23.   podkreśla, że określona w przedmiotowej dyrektywie zasada maksymalnej harmonizacji zakłada, że krajowe ustawodawstwo nie może narzucać bardziej surowych przepisów niż te przewidziane w dyrektywie; podkreśla, że Trybunał Sprawiedliwości zinterpretował tę zasadę jako wymóg, zgodnie z którym sprzedaż wiązana i inne promocje handlowe, które trybunał uznaje za nieuczciwe praktyki handlowe i które nie figurują na czarnej liście w załączniku I, mogą być zakazane tylko w konkretnych przypadkach; podkreśla, że ze względu na pewność prawa oraz w celu zagwarantowania wysokiego poziomu ochrony konsumentów Komisja powinna sprecyzować w ramach przeglądu wytycznych, w jakich konkretnych przypadkach sprzedaż wiązana i inne promocje handlowe powinny być uznawane za niezgodne z prawem; ponadto wzywa Komisję, aby rozważyła konieczność opracowania nowego wniosku ustawodawczego poświęconego promocjom handlowym;

24.   podkreśla, że wykorzystywanie fałszywych roszczeń dotyczących środowiska to nieuczciwa praktyka, która wciąż się rozwija; zachęca Komisję do poszerzenia rozdziału wytycznych poświęconego tym praktykom w celu udzielenia podmiotom gospodarczym szczegółowych wskazówek dotyczących stosowania dyrektywy; zachęca równocześnie Komisję do zastanowienia się nad inicjatywami, jakie mogłaby podjąć w celu lepszej ochrony konsumentów przed tego rodzaju praktykami;

25.   zwraca się do Komisji i państw członkowskich o skuteczniejsze uwrażliwianie przedsiębiorstw na prawa konsumentów, aby sprzyjać ich skuteczniejszemu przestrzeganiu przez podmioty gospodarcze;

26.   przypomina, że wielu konsumentów waha się przed żądaniem zwrotu kosztów w sytuacji, gdy wydana kwota wydaje się im niezbyt wysoka; podkreśla konieczność szerszego uświadamiania konsumentów w zakresie wsparcia, jakiego mogą im udzielić stowarzyszenia konsumenckie oraz Sieć Europejskich Centrów Konsumenckich; podkreśla znaczenie organizacji konsumenckich dla szerzenia wiedzy na temat istniejących nieuczciwych praktyk handlowych jako działania prewencyjnego, a także ich roli we wspieraniu osób, które padły ofiarą nieuczciwych praktyk, umożliwiając w ten sposób konsumentom właściwe dochodzenie swoich praw; wzywa do skoordynowanych działań między organizacjami konsumenckimi na szczeblu krajowym i europejskim, a także między władzami krajowymi i Komisją;

27.   podkreśla znaczenie, jakie dla konsumentów ma dostępność skutecznych, szybkich i niezbyt kosztownych możliwości dochodzenia roszczeń; dlatego też apeluje do państw członkowskich o pełne stosowanie dyrektywy w sprawie metod alternatywnego rozwiązywania sporów i pozasądowego rozstrzygania konfliktów online;

28.   przypomina o znaczeniu, jakie dla konsumentów mają mechanizmy dochodzenia roszczeń zbiorowych i z zadowoleniem przyjmuje niedawno wydane zalecenie Komisji C(2013)3539 oraz jej komunikat COM(2013)0401 ; zgadza się, że horyzontalne ramy dochodzenia roszczeń zbiorowych pomogłyby uniknąć ryzyka związanego z podejmowaniem nieskoordynowanych inicjatyw sektorowych przez UE; wzywa państwa członkowskie do przestrzegania zaleceń Komisji dotyczących ustanowienia wspólnych zasad horyzontalnych, których wdrożenie w państwach członkowskich służyłoby ocenie konieczności podejmowania dalszych działań, w tym inicjatywy ustawodawczej, szczególnie w przypadkach transgranicznych; przypomina, że żadne z podejść do kwestii zbiorowego dochodzenia roszczeń nie może stanowić zachęty ekonomicznej do nadużywania pozwów zbiorowych i że wszystkie takie podejścia powinny przewidywać odpowiednie zabezpieczenia przed nieuzasadnionymi roszczeniami;

29.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 149 z 11.6.2005, s. 22.
(2) Dz.U. L 364 z 9.12.2004, s. 1.
(3) Dz.U. L 166 z 11.6.1998, s. 51.
(4) Dz.U. C 46 E z 24.2.2010, s. 26.
(5) Dz.U. C 169 E z 15.6.2012, s. 58.
(6) IP/A/IMCO/NT/2008-16.


Unijna tablica wyników wymiaru sprawiedliwości
PDF 207k   DOC 49k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. na temat unijnej tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości – spraw z zakresu prawa cywilnego i administracyjnego w państwach członkowskich (2013/2117(INI) )
P7_TA(2014)0064 A7-0442/2013

Parlament Europejski,

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 27 marca 2013 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Banku Centralnego, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany „Unijna tablica wyników wymiaru sprawiedliwości – Narzędzie wspierania skutecznego wymiaru sprawiedliwości i wzrostu gospodarczego” (COM(2013)0160 ),

–   uwzględniając sprawozdania oceniające europejskie systemy wymiaru sprawiedliwości opracowywane co dwa lata przez Europejską Komisja ds. Skuteczności Wymiaru Sprawiedliwości (CEPEJ) Rady Europy,

–   uwzględniając art. 48 i art. 119 ust. 2 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0442/2013 ),

A.   mając na uwadze opublikowaną przez Komisję unijną tablicę wyników wymiaru sprawiedliwości, tj. narzędzie porównawcze mające umożliwić ocenę skuteczności krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości, mającą na celu lepsze definiowanie strategii politycznych w dziedzinie sprawiedliwości, jak również fakt, że tablica ta obejmuje parametry wymiarów sprawiedliwości przyczyniające się do poprawy warunków prowadzenia działalności gospodarczej i inwestowania w Unii;

B.   mając na uwadze, że unijna tablica wyników wymiaru sprawiedliwości pozwala na porównanie krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości za pomocą konkretnych wskaźników, jednak nie pozwala na sporządzenie ogólnego rankingu tych systemów;

C.   mając na uwadze, że tablica wyników wymiaru sprawiedliwości za rok 2013 dotyczy wyłącznie spraw z zakresu prawa cywilnego, handlowego i administracyjnego;

D.   mając na uwadze, że zaletą niewiążącej analizy porównawczej jest wskazanie, gdzie nastąpiła poprawa, a gdzie regres oraz dążenie do wymiany najlepszych praktyk w całej Unii bez ingerowania w niezależność krajowych systemów prawnych i sądowniczych;

1.   z wielkim zainteresowaniem przyjmuje do wiadomości opublikowanie unijnej tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości; wzywa Komisję do rozwinięcia tego narzędzia zgodnie z Traktatami i po konsultacjach z państwami członkowskimi, mając jednocześnie na uwadze konieczność uniknięcia niepotrzebnego powielania pracy wykonywanej przez inne organy;

2.   popiera cel, jakim jest wymiana najlepszych praktyk mająca zapewnić skuteczny i niezależny wymiar sprawiedliwości, który może przyczynić się do wzrostu gospodarczego w Europie i zwiększenia konkurencyjności; podkreśla, że skuteczny i godny zaufania wymiar sprawiedliwości zachęca przedsiębiorstwa do rozwoju i inwestycji na poziomie krajowym i transgranicznym;

3.   podkreśla, jak ważne jest określenie punktów odniesienia w dziedzinie sądownictwa dla wzajemnego zaufania w wymiarze transgranicznym, dla skutecznej współpracy między instytucjami wymiaru sprawiedliwości oraz dla stworzenia wspólnego obszaru sądowego i europejskiej kultury sądowniczej;

4.   uważa, że każde porównanie krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości, szczególnie w stosunku do ich wcześniejszej postaci, musi opierać się na obiektywnych kryteriach oraz na dowodach, które są obiektywnie gromadzone, porównywane i analizowane; zwraca uwagę na znaczenie oceny funkcjonowania systemów wymiaru sprawiedliwości jako całości bez oddzielania ich od społecznej, historycznej i gospodarczej sytuacji państw członkowskich lub od tradycji konstytucyjnych, z których się wywodzą; podkreśla znaczenie bezstronnego traktowania państw członkowskich przy jednoczesnym zapewnieniu przy ocenie systemów wymiaru sprawiedliwości równości traktowania wszystkich państw członkowskich;

5.   zwraca się do Komisji, aby wcześniej omówiła planowaną metodę z państwami członkowskimi przy zachowaniu przejrzystości;

6.   zaznacza, że punkty odniesienia należy określić, zanim będą gromadzone informacje o krajowych systemach wymiaru sprawiedliwości, aby opracować wspólny sposób pojmowania metodologii i wskaźników;

7.   docenia starania Komisji, by dostarczać wymiernych danych; jednak uważa, że niektóre cele, takie jak jakość i bezstronność wymiaru sprawiedliwości, jest bardzo trudno obiektywnie zmierzyć;

8.   zauważa, że skuteczności wymiaru sprawiedliwości nie da się zmierzyć wyłącznie na podstawie parametrów statystycznych, lecz należy uwzględniać również specyficzne warunki strukturalne i różne tradycje społeczne w państwach członkowskich; apeluje w związku z tym do Komisji, aby, gromadząc dane i ustalając wartości odniesienia, w przyszłości uwzględniała w większym stopniu różnice między krajowymi systemami wymiaru sprawiedliwości;

9.   wzywa Komisję, aby w dziedzinie prawa spółek w równym stopniu uwzględniła system monistyczny i dualistyczny;

10.   apeluje do państw członkowskich, aby dokładnie przeanalizowały tablicę wyników wymiaru sprawiedliwości za rok 2013 i ustaliły, czy należy wyciągnąć z niej jakieś konsekwencje w kwestii organizacji i postępów poczynionych przez ich odnośne systemy sądownictwa cywilnego, handlowego i administracyjnego;

11.   zachęca państwa członkowskie do gromadzenia odpowiednich danych dotyczących kwestii takich jak koszt postępowania, sprawy wymagające mediacji i procedury egzekucyjne; ubolewa nad tym, że część państw członkowskich nie dostarczyła danych dotyczących niektórych kategorii tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości; uważa jednak, że Komisja powinna była wprowadzić rozróżnienie na przypadki, w których dane nie były dostępne, oraz przypadki, w których wskaźniki były nieodpowiednie lub nie miały zastosowania do poszczególnych państw członkowskich;

12.   apeluje do Komisji i państw członkowskich, aby sprzyjały wzajemnemu porozumieniu i współpracy między krajowymi systemami sądowniczymi, m.in. za pośrednictwem sieci sędziów kontaktowych;

13.   wzywa do przywiązywania większej uwagi do programów szkoleniowych dla sędziów, pracowników sądów i innych prawników praktyków, w szczególności w dziedzinie prawa europejskiego i prawa porównawczego; podkreśla, że jednym z zasadniczych elementów studiów prawniczych muszą być szkolenia językowe;

14.   jest zainteresowany otrzymywaniem danych dotyczących spraw transgranicznych, które często są bardziej złożone niż sprawy czysto krajowe i pokazują przeszkody, jakie napotykają obywatele UE, korzystając ze swoich praw wynikających z jednolitego rynku UE, szczególnie w stosowaniu prawa UE;

15.   zwraca uwagę na znaczenie alternatywnych metod rozwiązywania sporów dla odciążenia systemów sądowniczych i obniżenia kosztów ponoszonych przez wszystkie zainteresowane strony;

16.   zwraca się do Komisji, aby w kolejnej tablicy wyników wymiaru sprawiedliwości uwzględniła transgraniczne procedury mediacji; zachęca państwa członkowskie, aby aktywnie promowały procedury mediacji, zwłaszcza w odniesieniu do spraw handlowych i rodzinnych regulowanych na szczeblu UE (jak w przypadku rozporządzenia Rzym III i Bruksela II);

17.   podkreśla, że między państwami członkowskimi istnieją znaczne różnice w rozwoju systemów ICT; zaznacza, że korzystanie z nowych technologii może skutecznie przyczynić się do zmniejszenia kosztów i przyspieszenia procedur sądowych, zwłaszcza poprzez stosowanie aplikacji komputerowych oraz komputerowych systemów zarządzania sprawami i komputerowych narzędzi komunikacyjnych;

18.   zaznacza, że procedury rozpatrywania drobnych roszczeń i roszczeń bezspornych można przeprowadzać szybciej z użyciem narzędzi ICT;

19.   podkreśla rolę CEPEJ w gromadzeniu i przedstawianiu odnośnych danych zarówno na szczeblu krajowym, jak i regionalnym; uważa, że instytucje UE powinny dążyć do współpracy z CEPEJ, ponieważ stanowi ona doskonałą podstawę wymiany najlepszych praktyk i ponieważ należy unikać powielania pracy;

20.   przypomina o wiodącej roli Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych i portalu „e-sprawiedliwość” w ułatwianiu obywatelom UE dostępu do wiedzy o europejskim i krajowym prawie cywilnym i handlowym;

21.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i państwom członkowskim.


Konsekwencje rozwoju inteligentnych sieci na szczeblu lokalnym i regionalnym
PDF 412k   DOC 110k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie skutków, jakie na poziomie lokalnym i regionalnym wywrze rozwój inteligentnych sieci (2013/2128(INI) )
P7_TA(2014)0065 A7-0019/2014

Parlament Europejski,

–   uwzględniając art. 174, 175, 176, 177, 178 oraz 191 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając art. 37 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

–   uwzględniając protokół nr 26 do TFUE,

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowany „Europa 2020. Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020 ),

–   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006(1) ,

–   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz  w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących realizacji celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1080/2006(2) ,

–   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1300/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1084/2006(3) ,

–   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (EU) nr 1298/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 w odniesieniu do alokacji finansowej z Europejskiego Funduszu Społecznego dla niektórych państw członkowskich(4) ,

–   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady(UE) nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (5) ,

–   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1302/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1082/2006 w sprawie europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT) w celu doprecyzowania, uproszczenia i usprawnienia procesu tworzenia takich ugrupowań oraz ich funkcjonowania(6) ,

–   uwzględniając dyrektywę 2009/72/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009r. dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającą dyrektywę 2003/54/WE(7) ,

–   uwzględniając wytyczne wspólnotowe w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska(8) (2008/C 82/01),

–   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 734/2013 z dnia 22 lipca 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 659/1999 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE(9) ,

–   uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Wytyczne UE w sprawie stosowania reguł pomocy państwa w odniesieniu do szybkiej budowy/rozbudowy sieci szerokopasmowych” (10) ,

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 12 kwietnia 2011 r. zatytułowany „Inteligentne sieci energetyczne: od innowacji do wdrożenia” (COM(2011)0202 ),

–   uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającą i w następstwie uchylającą dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE(11) ,

–   uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmieniającą dyrektywy 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylającą dyrektywy 2004/8/WE i 2006/32/WE(12) ,

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 marca 2011 r. zatytułowany „Plan działania prowadzący do przejścia na konkurencyjną gospodarkę niskoemisyjną do 2050 r.” (COM(2011)0112 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. zatytułowany „Uruchomienie wewnętrznego rynku energii” (COM(2012)0663 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 czerwca 2012 r. zatytułowany „Energia odnawialna: ważny uczestnik europejskiego rynku energii” (COM(2012)0271 ),

–   uwzględniając zieloną księgę Komisji z dnia 27 marca 2013 r. zatytułowaną „Ramy polityki w zakresie klimatu i energii do roku 2030” (COM(2013)0169 ),

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2013 r. w sprawie mikrogeneracji – wytwarzanie energii elektrycznej i cieplnej na małą skalę(13) ,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie roli polityki spójności UE i jej podmiotów we wdrażaniu nowej europejskiej polityki energetycznej(14) ,

–   uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 10 września 2013 r. w sprawie wdrożenia środków efektywności energetycznej i ich wpływu w ramach polityki spójności(15) ,

–   uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 stycznia 2012 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (COM(2012)0011 ),

–   uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 14 listopada 2008 r. zatytułowany „Regiony 2020 – ocena przyszłych wyzwań dla regionów UE” (SEC(2008)2868 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 października 2010 r. w sprawie polityki regionalnej jako czynnika przyczyniającego się do inteligentnego rozwoju w ramach strategii Europa 2020 (COM(2010)0553 ),

–   uwzględniając dokument przesłany do konsultacji zawierający projekt rozporządzenia Komisji (UE) nr .../.. z dnia XXX uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu,

–   uwzględniając art.48 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego oraz opinię Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A7-0019/2014 ),

A.   mając na uwadze szereg najlepszych praktyk, takich jak: przedsięwzięcie w regionie Burgenland, projekty „MaReS – Macaronesia Research Strategy” czy „Green Islands”, tzw. dolina energetyczna w Holandii, modelowy region Harz wykorzystujący odnawialne źródła energii, przedsięwzięcie w gminie Hostětín w Republice Czeskiej, projekt Orkney Micro Renewables w Szkocji, a także miasta i społeczności realizujące projekty pilotażowe w ramach inicjatywy CONCERTO Komisji, czy też inicjatywy CO-POWER w zakresie efektywnego korzystania z energii i zdecentralizowanej produkcji energii, które pokazują, że społeczności lokalne i obywatele mogą stać się „prosumentami”, produkującymi energię w celu zaspokojenia własnych potrzeb, ale także sprzedającymi posiadane zasoby energii w ramach inteligentnej sieci, otrzymującymi środki za nadwyżkę produkcji, korzystającymi z opomiarowania netto, działającymi w ramach wirtualnych elektrowni wraz z innymi podmiotami, osiągającymi maksymalne korzyści poprzez włączenie wszystkich zainteresowanych pomiotów w planowanie i wdrażanie działań regionalnych, wspieranie aktywnego uczestnictwa i wymiany informacji, a także przyjęcie całościowego podejścia poprzez włączenie innych sektorów powiązanych z energią, takich jak transport czy budownictwo mieszkaniowe, wykorzystanie inteligentnych mechanizmów wsparcia finansowego i tworzenie nowych miejsc pracy;

B.   mając na uwadze, że Parlament przyjął już sprawozdania w sprawie roli polityki spójności UE i jej podmiotów we wdrażaniu nowej europejskiej polityki energetycznej oraz w sprawie wdrożenia środków efektywności energetycznej i ich wpływu w ramach polityki spójności,

C.   mając na uwadze, że dane osobowe gromadzone na potrzeby inteligentnych systemów energetycznych są wysoce wrażliwe, gdyż umożliwiają wyciąganie wniosków na temat zachowania użytkowników, w związku z czym należy zapewnić szczególną ochronę tych danych;

Nowe możliwości dla gospodarki regionalnej

1.   z zadowoleniem przyjmuje zmianę paradygmatu dla regionów odnośnie do sposobu produkcji i zużycia energii, poprzez odejście od nieelastycznego, tradycyjnego modelu funkcjonującego zgodnie z „logiką obciążenia podstawowego”, na rzecz zmiennej, zdecentralizowanej i lokalnej produkcji, łącząc duży udział energii odnawialnej produkowanej na małą skalę z elastycznymi rozwiązaniami „na miarę” i rozproszonym magazynowaniem energii; przyznaje, że w celu zachowania zrównoważonego rozwoju i spełnienia wymogów przyszłego zapotrzebowania należy promować nowe modele produkcji i zużycia energii, oparte na zdecentralizowanej i lokalnej produkcji; podkreśla, że inteligentna sieć jest niezbędna dla urzeczywistnienia zmiany paradygmatu oraz że jej wdrażanie powinno odbywać się w ramach podejścia międzysektorowego i całościowego w celu uzyskania jak największych korzyści i możliwości rynkowych dla regionów oraz osiągnięcia zrównoważonego rozwoju, wzrostu gospodarczego i innowacji;

2.   przypomina, że w wielu regionach Europy opracowano w obecnych ramach unijnych szereg projektów, mających na celu wspieranie synergii w wybranych obszarach, jak również promocję zrównoważonej energetyki i wykorzystywania energii ze źródeł odnawialnych oraz że w regionach tych partnerzy publiczni i prywatni wspólnie dążą do poszukiwania możliwości regionalnego wzrostu gospodarczego w sektorze energetycznym, dzięki wczesnemu korzystaniu ze środków funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, partnerstwom zorientowanym na cel na szczeblu komunalnym, regionalnym, krajowym i europejskim oraz skutecznym zdecentralizowanym strategiom wdrożenia w celu pozyskania lokalnych zasobów energetycznych;

3.   podkreśla liczne korzyści płynące z inteligentnych sieci w zakresie zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych, zwiększenia udziału energii odnawialnej i wytwarzania rozproszonego, stworzenia warunków wymaganych do skutecznego wykorzystania energii elektrycznej w transporcie, umożliwienia konsumentom dostosowania zużycia w taki sposób, by korzystać z jak najniższych cen i oszczędzać energię, przy jednoczesnej poprawie wydajności energetycznej, a także do oszczędności z tytułu mocy elektrycznej i ograniczenia kosztownych inwestycji w sieci en energetyczne poprzez korzystanie z energii poza godzinami największego zużycia, jak również do pobudzenia innowacji i rozwoju w zakresie technologii w UE; podkreśla, że należy włączyć obywateli we wszystkie etapy, w tym etap wdrożenia zaawansowanej infrastruktury pomiarowej, która zapewnia dwukierunkowy przepływ informacji, także w działaniach planowanych przez operatorów systemów dystrybucyjnych oraz dostawców technologii inteligentnych sieci; podkreśla także, że rozwój i stosowanie inteligentnych sieci znacznie zmniejsza straty energii na etapach przesyłu i dystrybucji; zaznacza, że można korzystać z automatycznej rekonfiguracji sieci w celu zapobiegania przerwom lub przywracania zasilania dzięki zdolnościom samonaprawczym; zwraca jednak uwagę, że krajowe sieci wsparcia w poszczególnych regionach często nie traktują priorytetowo najskuteczniejszych środków stosowania technologii w zakresie odnawialnych źródeł energii w prywatnych gospodarstwach domowych;

4.   podkreśla w tym kontekście możliwości zmian w sieci energetycznej pod względem geograficznym (lub terytorialnym) oraz wspieranie inteligentnych sieci energii elektrycznej dla regionów w niekorzystnym położeniu, w tym regionów najbardziej oddalonych i wyspiarskich, które z konsumentów energii mogą stać się jej producentami, uzyskując wysokie korzyści gospodarcze, przy jednoczesnym zapewnieniu bezpiecznej dostawy energii oraz rozwoju i działania inteligentnych sieci; podkreśla, że wdrażanie i funkcjonowanie inteligentnych sieci w szczególności dostarcza możliwości tym regionom, które mogą ograniczyć ponoszone przez siebie koszty energii;

5.   zwraca uwagę, że infrastruktura sieci, zarządzanie siecią oraz regulacje rynkowe są obecnie dostosowane do potrzeb i możliwości elektrowni jądrowych i elektrowni wykorzystujących paliwa kopalne i dlatego stwarzają niekorzystne warunki konkurencji dla nowych technologii, takich jak odnawialne źródła energii;

6.   wzywa państwa członkowskie oraz władze regionalne i lokalne do jak najwcześniejszego inwestowania w lokalne inteligentne sieci, zdecydowanie dążąc do poprawy inwestycji przy wykorzystaniu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, w tym instrumentów finansowych służących pozyskaniu inwestycji prywatnych, z uwzględnieniem środowiskowych, gospodarczych, społecznych i terytorialnych potrzeb danego regionu, gdyż nie istnieje jedno rozwiązanie odpowiednie dla wszystkich regionów; wzywa do przyjęcia elastycznego podejścia na szczeblu lokalnym i regionalnym, aby zmniejszyć bariery związane z łączeniem środków na rzecz wytwarzania i magazynowania energii, w tym w wymiarze ponadgranicznym, oraz efektywności energetycznej, a także aby współpracować z innymi sektorami, na przykład technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) i transportu; w związku z powyższym podkreśla znaczenie elektrowni pompowo-szczytowych związanych z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii;

7.   podkreśla, że wdrażanie inteligentnych sieci wymaga stabilnych, długoterminowych ram polityki; wzywa Komisję do przedstawienia ambitnych strategii, działań politycznych i celów w zakresie efektywności energetycznej i odnawialnych źródeł energii, a także emisji gazów cieplarnianych na okres do 2030 r., aby dać inwestorom oraz powiązanym sektorom pewność co do przyszłości, oraz ułatwić tworzenie inteligentnego systemu energetycznego;

8.   przypomina, że w większości scenariuszy przewidzianych w „Planie działania w dziedzinie energii na rok 2050” nie da się dokonać należytej integracji wytwarzania rozproszonego ze źródeł odnawialnych bez rozwoju lokalnych i regionalnych, inteligentnych sieci dystrybucji energii elektrycznej, tym bardziej, że tworzą łącze informacyjne i łącze zasilania elektrycznego między lokalnymi obszarami rozwoju społeczno-gospodarczego, umożliwiając elastyczne zarządzanie i niezbędne rezerwy tych zmiennych źródeł energii; dlatego domaga się, by poświęcić większą uwagę sieciom dystrybucji; podkreśla jednak, że rozwój inteligentnych sieci wiąże się z efektywnym przesyłem energii na drodze z zakładu produkcji do końcowego miejsca zużycia; dodaje jednak, że wartość dodana inteligentnych sieci jest tym większa, że współdziałają w szerszej skali – krajowej, a nawet europejskiej, zaś kontrolowanie zapotrzebowania na energię elektryczną przy takiej skali pozwala, poprzez zwiększenie obszaru zapotrzebowania, wykorzystywać pokłady spadku zużycia (lub pokłady zużycia), które są liczniejsze, kiedy lokalna produkcja jest zbyt mała (lub zbyt duża);

9.   wzywa do przyjęcia bardziej elastycznego podejścia w rozporządzeniach i dyrektywach UE w sprawie rynku wewnętrznego, aby ograniczyć przeszkody dla wprowadzenia rozwiązań dostosowanych do potrzeb danego regionu w zakresie środków na rzecz wytwarzania, dostaw, magazynowania energii i efektywności energetycznej oraz łączenia tych środków, w tym w ramach partnerstw publiczno-prywatnych i projektów transgranicznych;

Inteligentne systemy energetyczne

10.   podkreśla, że w celu pomyślnego wdrożenia inteligentnych sieci należy opracować strategię dla regionów i społeczności lokalnych mającą na celu stworzenie „inteligentnych systemów energetycznych”, w których inteligentne sieci stałyby się częścią regionalnego systemu energetycznego i w których uwzględniono by udział energii ze źródeł odnawialnych, w tym rozproszone zdolności wytwórcze połączone z zarządzaniem popytem, środki na rzecz efektywności energetycznej, zwiększoną oszczędność energii, a także inteligentne rozwiązania w zakresie magazynowania energii, sektor transportu (e-transport) oraz zwiększoną wymianę z sąsiednimi sieciami;

11.   zwraca uwagę na rolę inteligentnych liczników polegającą na umożliwianiu dwukierunkowej komunikacji, zapewnianiu dokładnego fakturowania konsumentów oraz zwiększaniu udziału popytu, w sytuacjach gdy konsumenci dostosowują swoje nawyki do faz szczytowej i obniżonej produkcji energii; stwierdza, że obywatele muszą otrzymywać pełne korzyści z inteligentnego systemu energetycznego oraz że poczucie odpowiedzialności obywatelskiej zwiększa skuteczność zachowań, a przez to prowadzi do ogólnych większych oszczędności energii za pośrednictwem otwartych protokołów; podkreśla odpowiedzialność operatorów systemu dystrybucyjnego, jako podmiotów świadczących usługi władzom lokalnym, regionalnym i krajowym, za zapewnienie dostępu do tej usługi powszechnej świadczonej w interesie ogólnym poprzez zapewnienie bezpieczeństwa i stabilności sieci; podkreśla, że wszyscy obywatele powinni mieć bezpośredni dostęp do danych dotyczących zużycia i produkcji w celu zapewnienia skutecznego, bezpiecznego i chronionego działania inteligentnych sieci; wzywa Komisję do poczynienia kroków w celu umożliwienia eksploatacji odbiorników elektrycznych (w szczególności bojlerów, pralek automatycznych, zmywarek, pomp ciepła, instalacji ogrzewania akumulacyjnego itp.) w trybie automatycznym we współpracy z inteligentnymi licznikami, w oparciu o zaprogramowane polecenia konsumenta w jak najbardziej korzystnych cenach;

12.   wzywa Komisję, a także jej grupę zadaniową ds. inteligentnych sieci, do zaktualizowania i rozszerzenia obecnej definicji inteligentnych sieci, aby obejmowała inteligentny system energetyczny; wzywa władze lokalne i regionalne, aby zarządzały zużyciem energii i zmniejszaniem obciążenia, a także opracowały i przyjęły strategie regionalne opracowane w oparciu o inteligentny system energetyczny;

13.   podkreśla, że w celu zapewnienia efektywności ekonomicznej inteligentnych sieci w regionach niezbędne jest połączenie korzyści bezpośrednich i pośrednich, powiązanie sektora energii z kilkoma innymi sektorami, w szczególności z sektorem budownictwa mieszkaniowego i transportu, ale także z sektorem środowiska, planowania przestrzennego, włączenia społecznego, gospodarki odpadami i sektorem budownictwa, tak aby osiągnąć cele w zakresie oszczędności energii, jednocześnie czerpiąc maksymalne korzyści gospodarcze i dążąc do uzyskania równowagi między dostawami energii a zapotrzebowaniem na energię w regionie;

14.   wzywa do innowacji i zwiększenia inwestycji w sektorze technologii informacyjno-komunikacyjnych, aby stawić czoła kluczowym wyzwaniom w dziedzinie inteligentnych technologii, a mianowicie interoperacyjności technologii i istniejącej sieci oraz wyzwaniom regulacyjnym; wzywa Komisję oraz podmioty krajowe i regionalne do utworzenia pozytywnych ram regulacyjnych i inwestycyjnych, aby umożliwić opracowanie rozwiązań w zakresie interoperacyjnych technologii informacyjno-komunikacyjnych;

Pozytywny wpływ na lokalny poziom zatrudnienia

15.   zachęca wszystkie regiony i władze lokalne do rozważenia korzyści i inwestowania w inteligentne systemy energetyczne jako potencjalne źródła ekologicznych miejsc pracy na szczeblu lokalnym, zapewniające stałe zatrudnienie; podkreśla, że jednym z głównych obszarów, w którym stworzone zostaną nowe miejsca pracy jest sektor budownictwa, nie tylko w związku z bezpośrednim inwestowaniem w inteligentne sieci energetyczne, ale także poprzez stymulowanie rozwoju technologicznego w UE, innowacyjności i konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), a także poprzez inwestycje w środki na rzecz efektywności energetycznej i prace renowacyjne, na przykład w sektorze budownictwa mieszkaniowego oraz poprzez dostosowanie sektora do nowych rozwiązań technologicznych proponowanych przy budowie mieszkań energooszczędnych;

16.   podkreśla, że wprowadzenie inteligentnych sieci również oferuje możliwość zwiększenia konkurencyjności europejskich dostawców technologii m.in. w branży elektronicznej i elektrotechnicznej, w większości reprezentowanych przez MŚP, oraz umocnienie ich na pozycji światowych liderów w dziedzinie technologii;

17.   wzywa wszystkie regiony do rozważenia inwestowania w rozwijanie umiejętności i szkolenia związane z tymi nowymi miejscami pracy, biorąc pod uwagę, iż znaczącą liczbę nowych, lokalnych miejsc pracy można także utworzyć w dziedzinie usług technologii informacyjno-komunikacyjnych, w sektorze transportu oraz sektorach, które dostarczają inteligentny sprzęt, infrastrukturę i inteligentne usługi, na przykład dla nowych instalacji, ale również w celu uniknięcia braku wyspecjalizowanej siły roboczej i dostosowania do wymogów związanych z pojawieniem się nowych zawodów w tych dziedzinach; nawołuje państwa członkowskie i regiony do wspierania inicjatyw szkoleniowych – zarówno w środowisku akademickim, jak i rzemieślniczym – w dziedzinie odnawialnych źródeł energii, takich jak techniczne badania dotyczące środowiska oraz opracowanie nowych programów praktyk, takich jak instalator paneli fotowoltaicznych; zwraca uwagę na fakt, że w regionach, które z powodzeniem wdrożyły inteligentny system energetyczny, mogą powstawać dodatkowe miejsca pracy w branży szkoleń specjalistycznych poprzez otwieranie uniwersytetów technicznych i szkół wyższych wyspecjalizowanych w tej dziedzinie; wzywa regiony do współpracy w zakresie inteligentnych specjalizacji i z zadowoleniem przyjmuje programy, w których stosuje się międzyregionalne i transgraniczne dzielenie się wiedzą; wskazuje na inicjatywy Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii (EIT) realizowane w ramach wspólnot wiedzy i innowacji InnoEnergy, dotyczące badań i rozwoju inteligentnych sieci, jak również kształcenia profesjonalistów w tym sektorze; wskazuje również na nowe możliwości tworzenia regionalnych strategii innowacji;

18.   podkreśla, iż inwestycje publiczne w inteligentne systemy energetyczne, także z wykorzystaniem europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, mogą sprzyjać lokalnym możliwościom stałego zatrudnienia, tworzyć efekt synergii i wywierać efekty zewnętrzne na zatrudnienie oraz przynosić długofalowe korzyści lokalne dla regionów w zakresie gospodarki, społeczeństwa i ochrony środowiska, przy czym mogą one stanowić instrument do sprostania wyzwaniom gospodarczym, w szczególności w regionach krajów dotkniętych kryzysem;

Rola obywateli

19.   podkreśla, że na sukces inteligentnego systemu energetycznego, jak pokazują ekspertyzy w zakresie najlepszych praktyk i wzorów do naśladowania, często składa się odpowiedzialność lokalna poszczególnych obywateli, spółdzielni, lokalnej społeczności lub łączna odpowiedzialność tych podmiotów; przyznaje, że tego rodzaju poczucie odpowiedzialności zwiększa akceptację dla inwestycji w zakresie wszystkich elementów inteligentnych systemów energetycznych; podkreśla, że obywatele powinni być lepiej informowani, a także że powinni otrzymywać zachęty, takie jak dynamiczne mechanizmy ustalania cen i odpowiednie narzędzia ICT, umożliwiające im zaangażowanie na wszystkich etapach tworzenia inteligentnej infrastruktury energetycznej, produkcji energii oraz sieci planowania dystrybucji;

20.   z uwagi na techniczny aspekt inteligentnych sieci podkreśla znaczenie informacji i upowszechniania wiedzy wśród użytkowników w celu uczynienia z nich świadomych prosumentów, którzy znają możliwości tych sieci, zwłaszcza jeżeli chodzi o ich powiązanie z inteligentnymi licznikami; podkreśla znaczenie takiego upowszechniania wiedzy wśród młodzieży za pomocą programów edukacyjnych skierowanych do uczniów szkół średnich i zawodowych;

21.   wzywa Komisję do usunięcia przeszkód regulacyjnych i wyzwań prawnych oraz związanych z rejestracją dla odpowiedzialności lokalnej w ramach obowiązującego prawodawstwa UE, w szczególności w związku z zasadami dotyczącymi pomocy państwa; zachęca państwa członkowskie do wspierania lokalnych możliwości zaopatrzenia w energię i dzielenia się nią, nie tylko dwukierunkowo pomiędzy siecią a użytkownikiem końcowym, ale także w ujęciu transgranicznym i pomiędzy jednostkami użytkownika końcowego, propagując poczucie odpowiedzialności za lokalne wytwarzanie energii i dzieląc się wytworzoną lokalnie energią;

22.   podkreśla, że wdrożenie inteligentnych systemów energetycznych będzie się wiązać z istotnymi zmianami w sferze prywatnej i publicznej, gdyż dostawa energii elektrycznej będzie powiązana z gromadzeniem danych i komunikacją w czasie rzeczywistym; wzywa zatem do opracowania przejrzystych procedur na wszystkich poziomach, przewidujących zaangażowanie wszystkich podmiotów, w tym obywateli, przedsiębiorstw, przemysłu, władz lokalnych, operatorów systemu dystrybucyjnego, operatorów systemu przesyłowego, lokalnych i regionalnych inspektorów ochrony danych lub rzeczników, a także dostawców technologii inteligentnych sieci;

Ochrona danych i prywatności

23.   podkreśla, że inteligentne systemy energetyczne będą funkcjonować w oparciu o dużą ilość danych osobowych i wiele profili, a zatem wiąże się z nimi ryzyko naruszenia bezpieczeństwa danych; podkreśla potrzebę wprowadzenia dla inteligentnych liczników wysokich standardów w zakresie ochrony i prywatności danych, aby konsumenci mieli możliwość decydowania i kontrolowania danych przekazywanych operatorom sieci, innych niż absolutne minimum danych koniecznych do dostarczania energii; odnotowuje obawy, w szczególności związane z bezpieczeństwem cybernetycznym systemów inteligentnych sieci oraz korzyściami dla konsumentów związanymi z inteligentnym opomiarowaniem i zaleca obszerniejszą ocenę tego obszaru oraz dalsze badania w zakresie kwestii ochrony i prywatności danych pochodzących z inteligentnych liczników; podkreśla zatem, że dane osobowe należy, bez wyjątku, objąć ochroną, w celu zapewnienia ich bezpieczeństwa; podkreśla również, że strategie wdrażania inteligentnych sieci muszą uwzględniać kwestię bezpieczeństwa cybernetycznego;

24.   podkreśla potrzebę poprawy regulacji i stosowania ochrony danych i prywatności w związku z instalacją inteligentnych systemów opomiarowania; podkreśla, że gwarancja ochrony i prywatności danych wszystkich osób fizycznych i gospodarstw domowych mających połączenie z siecią jest kluczowa dla funkcjonowania i wdrażania inteligentnych sieci; podkreśla, iż zebrane dane należy wykorzystywać wyłącznie w celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej; wzywa państwa członkowskie do egzekwowania przepisów w zakresie ochrony danych przy utrzymywaniu i rozwijaniu synergii między sieciami telekomunikacyjnymi i energetycznymi oraz do przestrzegania praw osób fizycznych w tym zakresie; podkreśla, że w związku z gromadzeniem danych do inteligentnych systemów energetycznych należy opracować odpowiednie standardy w celu zagwarantowania, że przesyłane są jedynie istotne dane w celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, że nie przekazuje się danych osobom trzecim oraz że konsumenci mają prawo do wglądu w zgromadzone dane i do ich usunięcia, jeżeli nie są już one konieczne do celów, dla których zostały zgromadzone lub przetworzone, a także w celu zadbania o to, by obywatele pozostali właścicielami swoich danych i mieli pełną kontrolę w zakresie udzielania dostępu do tych danych;

25.   zwraca się do Komisji o opracowanie dalszych wytycznych w zakresie używania danych osobowych i nieosobowych związanych z inteligentną siecią w świetle zmienionego prawodawstwa unijnego w obszarze ochrony danych oraz w odniesieniu do uzgodnionych zasad posiadania tych danych przez operatorów systemów dystrybucji, dostawców lub innych podmiotów handlowych oraz zarządzania nimi;

Ramy niezbędne do rozwoju inteligentnych systemów energetycznych

26.   wzywa Komisję do podjęcia kroków w celu przyspieszenia procesu rozwoju inteligentnych sieci oraz skoncentrowania się na następujących aspektach: pobudzenie inwestycji i zachęty finansowe w tej dziedzinie, opracowanie standardów technicznych, gwarancja ochrony danych konsumentów, stworzenie ram regulacyjnych w celu dostarczenia zachęt do rozwoju inteligentnych sieci, zapewnienia otwartego i konkurencyjnego rynku detalicznego w interesie konsumentów oraz stałego wspierania innowacji w zakresie technologii i systemów;

27.   zwraca uwagę na fakt, iż na mocy nowych przepisów dotyczących europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na lata 2014–2020 państwa członkowskie mają obowiązek koncentracji środków z funduszy strukturalnych i inwestycyjnych i przeznaczenia ich na inwestycje na rzecz inteligentnej, zrównoważonej i sprzyjającej włączeniu społecznemu Europy; odnotowuje, że minimalny udział, zależny od poziomu rozwoju gospodarczego, zostanie przyznany regionom w celu przeznaczenia co najmniej 20% środków z EFRR na inwestycje służące transformacji sektora energetycznego, przy czym dużą uwagę należy poświęcić inteligentnym sieciom, wytwarzaniu i dystrybucji energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych, efektywności energetycznej, oszczędności energii, kogeneracji ciepła i energii elektrycznej, a także strategiom niskoemisyjnym, ze szczególnym uwzględnieniem obszarów miejskich, jak również energii pochodzącej z inteligentnych sieci na poziomie dystrybucji; podkreśla, że finansowanie publiczne wciąż odgrywa zasadniczą rolę w stymulowaniu prywatnych inwestycji w badania i rozwój w obszarze inteligentnych sieci oraz w projekty demonstracyjne; zaznacza, że Fundusz Spójności również umożliwia inwestycje w tym obszarze; nawołuje państwa członkowskie do jak najlepszego wykorzystania tej nowej możliwości; podkreśla, że w ramach inwestycji nieobjętych obowiązkową koncentracją tematyczną EFRR może wspierać również rozwój inteligentnych systemów dystrybucji, przechowywania i przesyłu energii oraz integrację wytwarzania rozproszonego ze źródeł odnawialnych;

28.   podkreśla, że europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne są katalizatorem inwestycji oraz że z uwagi na fakt, iż w finansowanie i proces decyzyjny zaangażowanych jest kilka szczebli terytorialnych, dla pomyślnego wdrożenia istotne jest wielopoziomowe sprawowanie rządów; z zadowoleniem przyjmuje możliwości dodatkowego finansowania w ramach programu Inteligentna Energia dla Europy;

29.   wyraża zadowolenie, iż szczególną uwagę poświęca się projektom użyteczności publicznej związanym z inteligentną energią w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, wyrażając jednocześnie ubolewanie, że tylko dwa projekty inteligentnych sieci zostały ujęte w obecnej dwuletniej liście; podkreśla, że należy przy tym uwzględnić również projekty dotyczące inteligentnych sieci na poziomie sieci dystrybucyjnej; podkreśla, że projekty infrastrukturalne muszą spełniać kryteria zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności oraz stanowić podstawę dla zintegrowanego podejścia, które zapewnia zaangażowanie operatorów systemów dystrybucyjnych; podkreśla także znaczenie rozwoju wzajemnych połączeń energetycznych północ-południe w regionie Morza Śródziemnego;

30.   wzywa Komisję do zmniejszenia barier dla inwestycji w inteligentne systemy energetyczne, w szczególności poprzez rozszerzenie zakresu wyłączenia w ramach unowocześnienia unijnej polityki w dziedzinie pomocy państwa (SAM) w taki sposób, aby umożliwić udzielanie pomocy państwa w związku ze wszystkimi elementami regionalnych i lokalnych inteligentnych systemów energetycznych, w tym inwestycjami i operacjami międzysektorowymi; wzywa do uwzględnienia inteligentnych systemów energetycznych jako kategorii w przyszłym rozporządzeniu Komisji uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) i dostosowującym przepisy dotyczące innych kategorii wyłączeń grupowych, które powiązane są z rozwojem inteligentnych systemów energetycznych;

31.   podkreśla, że kluczowe znaczenie będzie miała interoperacyjność inteligentnej infrastruktury, ponieważ brak pewności prawa i różne standardy spowalniają rozbudowę takiej inteligentnej infrastruktury; wzywa zatem do ściślejszej współpracy pomiędzy różnymi europejskimi organizacjami ds. standardów technicznych; podkreśla, że do pomocy w zapewnieniu interoperacyjności i do przyspieszenia rozwoju i wdrażania technologii potrzebne są otwarte standardy;

32.   wzywa Komisję do podjęcia działań mających na celu usunięcie największych przeszkód, takich jak brak interoperacyjności i norm (znormalizowana funkcja plug and play ograniczyłaby koszty i zapewniła możliwość przyłączenia również rozproszonych zasobów energetycznych lub aplikacji niewielkich rozproszonych zasobów), brak pewności co do roli i obowiązków w ramach zastosowań inteligentnych sieci, brak pewności co do podziału kosztów i zysków, a w konsekwencji nowych modeli biznesowych, opór konsumentów przed udziałem w próbach, zakres uzgodnień regulacyjnych w Europie potencjalnie stwarzający znaczące przeszkody w powielaniu wyników projektu w różnych krajach;

33.   przypomina, że zlecenie normalizacji z 2011 r. dotyczące wspierania budowy europejskiej inteligentnej sieci obejmowało ukończenie prac w 2012 r.; pochwala postępy poczynione w czasie trwania zlecenia, lecz podkreśla, że potrzebne są dalsze prace; zwraca się do Komisji o podjęcie rozmów z organami normalizacyjnymi w celu przyspieszenia zakończenia prac i wydania nowego zlecenia, jeżeli okaże się to konieczne;

34.   zwraca się do państw członkowskich o współpracę i wymianę najlepszych praktyk na forum Rady Europejskich Regulatorów Energetyki (CEER) w sprawie regulacji krajowych operatorów systemów dystrybucyjnych; jednocześnie zauważa zróżnicowanie organizacji operatorów systemów dystrybucyjnych, zważywszy że w niektórych państwach członkowskich występuje jeden operator systemów dystrybucyjnych, natomiast w innych jest ich ponad 800; zachęca państwa członkowskie do bliższej współpracy; wzywa państwa członkowskie i Komisję do uzgodnienia systemu jednolitej klasyfikacji mającej na celu określenie organizacji jako operatorów systemów przesyłowych, operatorów systemów dystrybucyjnych lub operatorów systemów łączonych;

35.   wzywa Komisję, by przeanalizowała potrzebę przedstawienia, zgodnie z trzecim pakietem dotyczącym rynku wewnętrznego energii, wniosków w sprawie rozwoju i promowania inteligentnych sieci energetycznych, które należy zapewnić poprzez konsekwentne działania Komisji Europejskiej, ponieważ ich wdrożenie w znacznym stopniu umożliwiłoby zaangażowanie większej liczby uczestników rynku i zwiększyło potencjalne synergie w ramach wdrażania, rozwoju i utrzymywania sieci telekomunikacyjnych i energetycznych; podkreśla jednak, że wnioski te powinny stanowić część ukierunkowanych regulacji zgodnie z zasadami przyjętymi przez Komisję;

36.   wzywa do współpracy w rozwoju inteligentnych sieci na szczeblu europejskim, krajowym i regionalnym; uważa, że inteligentne sieci oferują istotną możliwość stymulowania innowacyjności, badań i rozwoju, procesu tworzenia miejsc pracy oraz podniesienia konkurencyjności przemysłu europejskiego na szczeblu lokalnym i regionalnym, przy szczególnym uwzględnieniu MŚP;

37.   wzywa regiony do tworzenia sieci kontaktów i dzielenia się korzyściami, wiedzą i najlepszymi praktykami, a także do współpracy w dziedzinie analiz kosztów i korzyści w związku z inteligentnymi systemami energetycznymi w ramach celu współpracy terytorialnej w zakresie europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych; wzywa Komisję do utworzenia transnarodowej sieci regionów korzystających z inteligentnych systemów energetycznych; zachęca regiony transgraniczne do korzystania z instrumentu prawnego, jakim jest europejskie ugrupowanie współpracy terytorialnej, w celu wspólnego ustanowienia usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym w zakresie odnawialnych źródeł energii i oszczędności energii oraz zarządzania nimi, a także do utworzenia infrastruktury inteligentnych sieci w ramach takiej sieci;

38.   podkreśla znaczenie inicjatyw, takich jak Porozumienie Burmistrzów, tj. popularny ruch europejski skupiający władze lokalne i regionalne zaangażowane na rzecz przeciwdziałania zmianie klimatu, który opiera się na dobrowolnym zaangażowaniu sygnatariuszy na rzecz zrealizowania, a nawet przekroczenia, unijnego celu zmniejszenia emisji CO2 o 20%, a także wykroczenia poza ten cel, poprzez poprawę efektywności energetycznej oraz rozwój odnawialnych źródeł energii, i który zatwierdza i wspiera działania podejmowane przez władze lokalne w dążeniu do realizacji polityki na rzecz zrównoważonej energii; podkreśla, że władze lokalne odgrywają istotną rolę w łagodzeniu skutków zmiany klimatu, mając w szczególności na uwadze, że 80% zużycia energii i emisji CO2 związanych jest z działalnością obszarów miejskich;

o
o   o

39.   zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i Komitetowi Regionów.

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320.
(2) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 289.
(3) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 281.
(4) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 256.
(5) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 259.
(6) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 303.
(7) Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 55.
(8) Dz.U. C 82 z 1.4.2008, s. 1.
(9) Dz.U. L 204 z 31.7.2013, s. 15.
(10) Dz.U. C 25 z 26.1.2013, s. 1.
(11) Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 16.
(12) Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 1.
(13) Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0374 .
(14) Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0017 .
(15) Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0345 .


Przyszłość małych gospodarstw rolnych
PDF 283k   DOC 70k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie przyszłości małych gospodarstw rolnych (2013/2096(INI) )
P7_TA(2014)0066 A7-0029/2014

Parlament Europejski,

–   uwzględniając cele wspólnej polityki rolnej, zawarte w art. 39 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), a w szczególności „zwiększenie wydajności rolnictwa przez wspieranie postępu technicznego, racjonalny rozwój produkcji rolnej, jak również optymalne wykorzystanie czynników produkcji, zwłaszcza siły roboczej” oraz zapewnienie „odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej, zwłaszcza przez podniesienie indywidualnego dochodu osób pracujących w rolnictwie”,

–   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009(1) , a w szczególności jego art. 32 i 61 dotyczące odpowiednio płatności redystrybucyjnych i systemu dla drobnych producentów rolnych,

–   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005(2) , a w szczególności jego art. 7 i 19 dotyczące odpowiednio podprogramów tematycznych i rozwoju gospodarstw rolnych i działalności gospodarczej,

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 maja 2011 r. zatytułowany „Nasze ubezpieczenie na życie i nasz kapitał naturalny – unijna strategia ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r.” (COM(2011)0244 ),

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 września 2010 r. w sprawie sprawiedliwego wynagrodzenia dla rolników: poprawa funkcjonowania łańcucha dostaw żywności w Europie(3) ,

–   uwzględniając analizę Departamentu Tematycznego B (Polityka strukturalna i polityka spójności) Parlamentu z 2013 r. zatytułowaną „Produkcja rolna częściowo na własne potrzeby – jej wartość i kierunki rozwoju”,

–   uwzględniając art. 48 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A7-0029/2014 ),

A.   mając na uwadze, że małe gospodarstwa rolne w Europie są poddawane nieustannej presji demograficznej, komercyjnej i technologicznej, co prowadzi do stopniowej dezagraryzacji i depopulacji wsi w regionach, w których stanowią one większość, w tym do masowego porzucania drobnostadnego chowu zwierząt oraz zaniechania prowadzenia specyficznych upraw lokalnych;

B.   mając na uwadze, że małe gospodarstwa rolne reprezentują model rolnictwa o charakterze społecznym, który nadal przeważa w UE i który może i musi współistnieć z innymi modelami rolnictwa na większą skalę i bardziej ukierunkowanymi na rynek;

C.   mając na uwadze, że małe gospodarstwa rolne nie wypełniają po prostu funkcji produkcyjnych, lecz spełniają również istotne funkcje związane z dostarczaniem dóbr publicznych: przyrodnicze i krajobrazowe – przyczyniając się do utrzymania charakterystycznego krajobrazu europejskiej wsi i różnorodności biologicznej na obszarach wiejskich; społeczne – zapewniając utrzymanie milionom ludzi w Europie i zapobiegając ubóstwu oraz stanowiąc rezerwuar siły roboczej dla przemysłu i innych gałęzi gospodarki, takich jak turystyka; kulturowe – pielęgnując piękne tradycje, zwyczaje ludowe i inne niematerialne wartości historyczne oraz wytwarzając produkty regionalne i tradycyjne;

D.   mając na uwadze, że małe gospodarstwa rolne stwarzają korzystne warunki dla prowadzenia działalności rolniczej przyjaznej dla środowiska i dbałej o dobrostan zwierząt;

E.   mając na uwadze, że wyludnianie się wsi i masowy odpływ ludności z obszarów wiejskich mają znaczący negatywny wpływ na ogólne warunki życia na obszarach wiejskich, a tym samym na jakość życia i warunki pracy rolników, a często stanowią rozstrzygający czynnik przy podejmowaniu decyzji o utrzymaniu lub opuszczeniu małych gospodarstw rolnych; mając na uwadze, że tworzenie trwałych perspektyw, szczególnie dla młodych ludzi, na obszarach wiejskich ma zasadnicze znaczenie dla przyszłości małych gospodarstw rolnych;

F.   mając na uwadze, że na niektórych obszarach obecność i przetrwanie małych gospodarstw rolnych gwarantuje źródło dochodu i ogranicza wyludnianie się tych terenów;

G.   mając na uwadze, że niestabilność cen rynkowych często ulega pogłębieniu w wyniku działań pośredników, którzy dyktują ceny, wykorzystując słabszą pozycję producentów;

H.   mając na uwadze, że małe gospodarstwa rolne z reguły są bardziej elastyczne i łatwiej dostosowują się do kryzysów rynkowych;

I.   mając na uwadze, że wiele małych gospodarstw ma wąską specjalizację i łączy się w organizacje producenckie, co pozwala im korzystać z uzasadnionego prawa do produkowania na rynek żywnościowy na równi z większymi gospodarstwami;

J.   mając na uwadze, że problemy małych gospodarstw rolnych wymagają szerszego podejścia; mając na uwadze, że wsparcie ewentualnych alternatywnych źródeł dochodów oraz perspektywa dywersyfikacji, a także tworzenie pozarolniczych miejsc pracy i świadczenie usług publicznych na obszarach wiejskich mają kluczowe znaczenie dla przyszłości małych gospodarstw rolnych i społeczności wiejskich;

K.   mając na uwadze, że małym gospodarstwom rolnym nie poświęca się wystarczającej uwagi w ramach wspólnej polityki rolnej (WPR), co wynika m.in. ze struktury wsparcia w ramach WPR opartej w dużej mierze na powierzchni i historycznej produkcji, która uniemożliwia reagowanie odpowiednio do sytuacji i funkcji małych gospodarstw rolnych, z ustanawiania przez niektóre państwa członkowskie minimalnych progów kwalifikowalności w drugim filarze oraz niewprowadzania przez państwa członkowskie przepisów wykonawczych wychodzących naprzeciw potrzebom takich gospodarstw;

L.   mając na uwadze trudności, jakich doświadczają małe gospodarstwa z pozyskaniem wsparcia finansowego, mogące wynikać m.in. z utrudnionego dostępu do finansowania z programów unijnych z powodu niemożności spełnienia wymogów kwalifikowalności dotyczących wkładu własnego lub niezbędnego potencjału bądź z powodu niskiej zdolności kredytowej lub jej braku;

M.   mając na uwadze, że małe gospodarstwa w regionach najbardziej oddalonych również powinny być przedmiotem szczególnej uwagi ze względu na podwójne ograniczenia, jakim podlega ich działalność;

N.   mając na uwadze, że dochody dodatkowe i poboczne mają ogromne znaczenie dla wielu małych gospodarstw rolnych;

O.   mając na uwadze, że niektóre rodzaje małych gospodarstw rolnych, takie jak gospodarstwa produkujące na własne potrzeby, służą jako zabezpieczenie przed całkowitym ubóstwem, dostarczając przynajmniej żywności i dochodów na skromnym poziomie;

P.   mając na uwadze, że w niektórych przypadkach właściciele małych gospodarstw nie otrzymują wystarczającego wsparcia administracyjnego lub dobrej jakości doradztwa; mając na uwadze, że państwa członkowskie często tworzą zbędne bariery biurokratyczne, a niektórym właścicielom małych gospodarstw brakuje niezbędnych zasobów i doświadczenia, aby postępować zgodnie z odpowiednimi procedurami administracyjnymi;

Q.   mając na uwadze, że gospodarstwa rolne wskutek rozproszenia geograficznego mają dużo mniejszą pozycję przetargową w łańcuchu żywnościowym niż pozostali uczestnicy rynku, co jest szczególnie dotkliwe w przypadku małych gospodarstw rolnych;

R.   mając na uwadze szczególną rolę małych gospodarstw rolnych w podtrzymaniu żywotności niektórych obszarów, takich jak tereny górskie, obszary o niekorzystnych warunkach gospodarowania oraz regiony najbardziej oddalone, a także te, w których z powodu ograniczeń geograficznych i morfologicznych rolnictwo jest jednym z niewielu – jeśli nie jedynym – ekonomicznie zrównoważonych rodzajów działalności;

S.   mając na uwadze, że poziom dochodu i życia rodzin utrzymujących się z pracy w małych gospodarstwach rolnych jest dużo niższy niż rolników towarowych czy zatrudnionych w innych sektorach gospodarki;

T.   mając na uwadze, że liczne mniejsze gospodarstwa rolne nie są w stanie przetrwać wyłącznie w oparciu o działalność rolniczą, a do utrzymania ich na powierzchni niezbędne są alternatywne źródła dochodu; mając jednocześnie na uwadze, że właściciele takich małych gospodarstw powinni coraz bardziej zwracać uwagę na rentowność i wydajność swojej działalności;

U.   mając na uwadze, że w wielu regionach małe gospodarstwa rolne zapewniają utrzymanie rodzinom, które nie mają możliwości znalezienia innych źródeł dochodu;

V.   mając na uwadze, że brak jest wystarczających wiarygodnych danych na temat sytuacji małych gospodarstw rolnych oraz wpływu instrumentów WPR na ten sektor, a pomiędzy państwami członkowskimi istnieją znaczące różnice w zakresie definiowania małych gospodarstw;

W.   mając na uwadze, że niektórzy mniejsi producenci rolni, np. pszczelarze, nie posiadają lub nie użytkują gruntów, co wyklucza ich z systemu dla drobnych producentów rolnych;

X.   mając na uwadze, że Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych ogłosiło rok 2014 Międzynarodowym Rokiem Rodzinnych Gospodarstw Rolnych;

1.   wzywa państwa członkowskie i Komisję Europejską do podjęcia odpowiednich działań w ramach nowej wspólnej polityki rolnej oraz przygotowania założeń na okres po 2020 r., w większym stopniu uwzględniających specyficzne potrzeby małych, rodzinnych gospodarstw, które stanowią ważny element europejskiego modelu rolnictwa oraz trzon wielofunkcyjnego rozwoju obszarów wiejskich i zrównoważonego rozwoju regionów jako całości;

2.   postuluje kontynuację polityki wsparcia dla scalania gruntów rolnych oraz przyznawania płatności rolnikom uczestniczącym w systemie dla drobnych producentów rolnych, którzy definitywnie przekazali swoje grunty innemu rolnikowi, jako skutecznej metody poprawy struktury produkcyjnej rolnictwa;

3.   jest zdania, że proste ograniczenie liczby drobnych gospodarstw rolnych nie powinno być głównym celem działań restrukturyzacyjnych, gdyż nie prowadzi ono do zwiększenia konkurencyjności większych gospodarstw; wzywa w związku z tym państwa członkowskie do przygotowania odpowiednich rozwiązań i modeli rozwoju dla małych gospodarstw, uwzględniających specyfikę rolnictwa danego państwa oraz różnice regionalne, do wzmocnienia konkurencyjności, rentowności i dochodowości małych gospodarstw, do rozwijania przedsiębiorczości, tworzenia miejsc pracy i ograniczenia procesu wyludniania się obszarów wiejskich;

4.   uważa, że konieczne są pilne działania powstrzymujące masowy odpływ ludności ze wsi i wyludnianie się terenów wiejskich, tak aby małe gospodarstwa rolne miały odpowiednie warunki i perspektywy działania w dotychczasowej lokalizacji; wzywa państwa członkowskie, aby skutecznie wykorzystywały dostępne środki finansowe UE na wspieranie rozwoju infrastruktury, placówek edukacyjnych, ośrodków opieki medycznej i pielęgnacyjnej, opieki nad dziećmi, dostępu do szybkiego internetu, a także tworzenie i rozwój małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) na terenach wiejskich, tak aby zapewniać równorzędne warunki życia na obszarach miejskich i wiejskich; zaleca, aby działania koncentrowały się na tworzeniu trwałych perspektyw na przyszłość dla osób młodych, dobrze wykształconych oraz kobiet;

5.   zachęca do zwiększenia sprzedaży bezpośredniej, m.in. sprzedaży produktów tradycyjnych, na rynkach lokalnych i regionalnych, do rozwijania w małych gospodarstwach zrównoważonej formy przetwórstwa z zachowaniem zasad odpowiedzialności oraz niezbędnego i wyważonego systemu kontroli; zachęca Komisję i państwa członkowskie do przeglądu istniejących przepisów dotyczących bezpieczeństwa żywności pod kątem zmniejszenia obciążeń i wyeliminowania utrudnień, jakie mogą one powodować dla rozwoju przetwórstwa i sprzedaży żywności przez małe gospodarstwa rolne; zachęca Komisję i państwa członkowskie do stworzenia platformy wymiany najlepszych praktyk dotyczących regulowania i kontroli przetwórstwa prowadzonego przez małe gospodarstwa rolne; wzywa również samorządy terytorialne do większej aktywności na rzecz rozwoju infrastruktury sprzedaży bezpośredniej, w tym targowisk lokalnych oraz miejskich, ułatwiając w ten sposób konsumentom dostęp do tanich, świeżych i wysokiej jakości płodów rolnych;

6.   jest zdania, że w rozwiązywanie problemów małych gospodarstw rolnych oprócz WPR muszą być włączone również inne polityki unijne, m.in. polityka spójności, aby przyczynić się do poprawy infrastruktury technicznej oraz dostępu do usług publicznych na obszarach wiejskich, a ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego należy finansować działania społeczno-socjalne dotyczące włączenia społecznego, kształcenia, szkoleń, transferu wiedzy; jako że gospodarstwa te nie mają znaczącego wpływu na rynek można też dopuścić dodatkowe wsparcie ze środków krajowych na zasadach uzgodnionych z Komisją Europejską i bez naruszania zasad konkurencji;

7.   zwraca uwagę na presję na wzrost cen obszarów rolnych wywołaną zbliżającą się deregulacją rynku nieruchomości w nowych państwach członkowskich; wskazuje, że wzrost cen gruntów najbardziej dotknie drobnych producentów rolnych;

8.   wzywa państwa członkowskie, aby zadbały o to, by ich systemy edukacyjne obejmowały odpowiednie placówki kształcenia zawodowego i szkolenia w dziedzinie rolnictwa;

9.   zwraca uwagę na presję na wzrost cen obszarów rolnych na skutek ekspansji miast;

10.   z zadowoleniem wita ustanowienie w ramach pierwszego filaru nowej WPR systemu wsparcia dla drobnych producentów rolnych, jest jednak zdania, że uproszczona została jedynie forma transferu, a niskie stawki płatności bezpośrednich nie dają szans rozwojowych, a więc działania te są nadal niewystarczające, aby poprawić sytuację małych gospodarstw w UE; uważa, że należy wprowadzić mechanizm, który umożliwiałby małym gospodarstwom rolnym składanie wieloletnich wniosków o płatności bezpośrednie, uaktualnianych jedynie w przypadku, gdy w danym gospodarstwie zachodzą zmiany;

11.   ponownie zwraca uwagę na poważne różnice w wysokości subwencji rolnych przyznawanych w poszczególnych państwach członkowskich, które są niekorzystne dla nowych państw członkowskich;

12.   podkreśla, że ze względu na dobrowolny charakter systemu dla drobnych producentów rolnych w ramach pierwszego filaru WPR zasadnicze znaczenie ma przeanalizowanie i wykorzystanie wszystkich możliwości wsparcia drobnych producentów w ramach drugiego filaru;

13.   uważa, że obok takich środków zasadnicze znaczenie ma znalezienie skutecznego sposobu wsparcia tych drobnych producentów rolnych, których działalność i produkcja nie są związane z posiadaniem i użytkowaniem gruntów rolnych;

14.   wzywa państwa członkowskie do ustanowienia odpowiednich instrumentów inżynierii finansowej w formie na przykład mikrokredytów, dopłat do oprocentowania kredytów, leasingu finansowego, spłaty pierwszych rat czy gwarancji kredytowych; w proces takiego wsparcia należy włączyć instytucje samorządu szczebla regionalnego i lokalnego;

15.   podkreśla, że nakazy dobrej praktyki rolniczej, a także europejskie i krajowe wymogi odnoszące się zwłaszcza do produkcji oraz ochrony konsumentów są wiążące nawet dla małych gospodarstw rolnych, dlatego też właściciele małych gospodarstw muszą posiadać pewne minimalne kwalifikacje; w związku z tym wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby zbadały, w jaki sposób można by zapewnić powszechne zdobywanie takich minimalnych kwalifikacji i ich dostosowanie do potrzeb małych gospodarstw;

16.   wzywa do lepszego zorganizowania bezpłatnego doradztwa na potrzeby małych gospodarstw, do uproszczenia procedur związanych z informowaniem, szkoleniem, oceną ryzyka i kontrolą warunków zdrowotnych, do uruchomienia kampanii informacyjnych, do upowszechniania najlepszych praktyk w obszarze krótkiego łańcucha dostaw żywności, do zapewnienia pomocy technicznej przy składaniu wniosków o pomoc unijną oraz doradztwa pozwalającego małym gospodarstwom dostosować profil ich działalności produkcyjnej do potencjału produkcyjnego i środowiskowego;

17.   podkreśla potrzebę zrzeszania się małych gospodarstw w organizacjach, grupach producentów czy spółdzielniach oraz przyjmowania wspólnych programów marketingowych; jest zdania, że specjalne wsparcie w ramach mechanizmów unijnych i krajowych powinny otrzymywać wszystkie rodzaje zrzeszeń małych gospodarstw w formie spółdzielni, organizacji producentów lub kółek rolniczych korzystających wspólnie ze środków produkcji, np. z maszyn;

18.   jest zdania, że małe gospodarstwa położone na terenach górskich czy obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania i w regionach najbardziej oddalonych powinny móc korzystać ze wsparcia powiązanego z produkcją, np. dla chowu zwierząt gospodarskich, które wypełniają również pewne funkcje środowiskowe;

19.   uważa, że działalność rolna ma niespotykane dotychczas znaczenie strategiczne, na co powinny zwrócić uwagę wszystkie państwa członkowskie przy poszukiwaniu rozwiązań umożliwiających małym gospodarstwom rolnym dalsze funkcjonowanie, tak aby zachować równowagę pomiędzy cenami zbytu produktów rolnych a kosztami produkcji;

20.   wzywa państwa członkowskie do włączenia do ich programów w I i II filarze podprogramów i działań skierowanych do małych gospodarstw; wskazuje, że zwłaszcza małe gospodarstwa muszą podejmować dodatkową i poboczną działalność, na przykład w dziedzinie turystyki, aby generować odpowiednie dochody; podkreśla w związku z tym znaczenie, jakie ma zapewnienie drugiemu filarowi WPR dostatecznych zasobów i właściwe przystosowanie programów rozwoju obszarów wiejskich do potrzeb małych gospodarstw;

21.   zaleca rozszerzenie zakresu sieci danych rachunkowych gospodarstw rolnych (FADN) w celu badania sytuacji małych gospodarstw, wpływu na nie WPR oraz programowanie ich rozwoju;

22.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608.
(2) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487.
(3) Dz.U. C 308 E z 20.10.2011, s. 22.


Zintegrowany rynek usług dostawy paczek jako impuls rozwoju handlu elektronicznego
PDF 316k   DOC 85k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie zintegrowanego rynku dostaw paczek w celu wspierania wzrostu handlu elektronicznego w UE (2013/2043(INI) )
P7_TA(2014)0067 A7-0024/2014

Parlament Europejski,

–   uwzględniając art. 3 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), który zobowiązuje Unię do dążenia do społecznej gospodarki rynkowej o wysokiej konkurencyjności zmierzającej do pełnego zatrudnienia i postępu społecznego oraz wysokiego poziomu ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego,

–   uwzględniając art. 9 TFUE, który stanowi, że „przy określaniu i realizacji swoich polityk i działań Unia bierze pod uwagę wymogi związane ze wspieraniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnianiem odpowiedniej ochrony socjalnej, zwalczaniem wyłączenia społecznego, a także z wysokim poziomem kształcenia, szkolenia oraz ochrony zdrowia ludzkiego”,

–   uwzględniając art. 11 TFUE, który stanowi, że „przy ustalaniu i realizacji polityk i działań Unii, w szczególności w celu wspierania zrównoważonego rozwoju, muszą być brane pod uwagę wymogi ochrony środowiska”,

–   uwzględniając art. 12 TFUE, który stanowi, że „wymogi ochrony konsumentów są uwzględniane przy określaniu i urzeczywistnianiu innych polityk i działań Unii”,

–   uwzględniając art. 14 TFUE oraz protokół nr 26 do niego w sprawie usług świadczonych w interesie ogólnym (gospodarczym),

–   uwzględniając art. 26 TFUE, który stanowi, że „rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym jest zapewniony swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału, zgodnie z postanowieniami Traktatów”,

–   uwzględniając art. 49 i 56 TFUE dotyczące swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług wewnątrz Unii,

–   uwzględniając art. 101 i 102 TFUE dotyczące reguł konkurencji stosowanych wobec przedsiębiorstw,

–   uwzględniając art. 169 TFUE dotyczący popierania interesów konsumentów i zapewniania wysokiego poziomu ochrony konsumentów,

–   uwzględniając dyrektywę 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady zmienioną dyrektywami 2002/39/WE i 2008/6/WE w sprawie usług pocztowych,

–   uwzględniając dyrektywę 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego,

–   uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE,

–   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE,

–   uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, zmieniającą dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającą dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady,

–   uwzględniając zieloną księgę Komisji z dnia 29 listopada 2012 r. na temat zintegrowanego rynku usług dostawy paczek jako impulsu rozwoju handlu elektronicznego w UE (COM(2012)0698 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 grudnia 2013 r. pt. „Plan działania na rzecz budowy jednolitego rynku usług dostawy przesyłek. Wzmocnienie zaufania do usług dostawy oraz wspieranie handlu elektronicznego” (COM(2013)0886 ),

–   uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 23 kwietnia 2013 r. zatytułowany „Plan działania na rzecz e-handlu na lata 2012–2015 – sytuacja w 2013 r.” (SWD(2013)0153 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 11 stycznia 2012 r. pt. „Spójne ramy na rzecz wzmocnienia zaufania na jednolitym rynku cyfrowym handlu elektronicznego i usług online” (COM(2011)0942 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 grudnia 2012 r. zatytułowany „Europejska agenda cyfrowa – cyfrowe pobudzenie wzrostu w Europie” (COM(2012)0784 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 sierpnia 2010 r. zatytułowany „Europejska agenda cyfrowa” (COM(2010)0245 ),

–   uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 7 grudnia 2012 r. zatytułowany „Tablica wyników dla rynków konsumenckich – funkcjonowanie rynków na rzecz konsumentów – wydanie ósme” (SWD(2012)0432 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów z dnia 22 maja 2012 r. zatytułowany „Europejski program na rzecz konsumentów – Zwiększanie zaufania i pobudzanie wzrostu gospodarczego” (COM(2012)0225 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 lutego 2011 r. zatytułowany „Przegląd programu »Small Business Act« dla Europy” (COM(2011)0078 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 9 stycznia 2013 r. zatytułowany „Plan działania na rzecz przedsiębiorczości do 2020 r. – Pobudzanie ducha przedsiębiorczości w Europie” (COM(2012)0795 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 9 listopada 2011 r. zatytułowany „Małe przedsiębiorstwo, wielki świat – nowe partnerstwo na rzecz pomocy MŚP w wykorzystaniu szans na światowych rynkach” (COM(2011)0702 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 listopada 2012 r. zatytułowany „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2013 r.” (COM(2012)0750 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowany „Europa 2020 – strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów z dnia 27 października 2010 r. zatytułowany „W kierunku Aktu o jednolitym rynku – W stronę społecznej gospodarki rynkowej o wysokiej konkurencyjności – 50 propozycji na rzecz wspólnej poprawy rynku pracy, przedsiębiorczości i wymiany” (COM(2010)0608 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów z dnia 3 października 2012 r. zatytułowany „Akt o jednolitym rynku II” (COM(2012)0573 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów z dnia 13 kwietnia 2011 r. zatytułowany „Akt o jednolitym rynku – Dwanaście dźwigni na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego i wzmocnienia zaufania” (COM(2011)0206 ),

–   uwzględniając białą księgę Komisji z dnia 28 marca 2011 r. zatytułowaną „Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu” (COM(2011)0144 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 października 2007 r. zatytułowany „Agenda UE w sprawie transportu towarowego: Poprawa wydajności, integracyjności i zrównoważenia transportu towarowego w Europie” (COM(2007)0606 ),

–   uwzględniając konkluzje Rady z dnia 31 maja 2012 r. w sprawie jednolitego rynku cyfrowego i zarządzania w ramach jednolitego rynku,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 lipca 2013 r. w sprawie stworzenia jednolitego rynku cyfrowego(1) ,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 grudnia 2012 r. w sprawie zakończenia tworzenia jednolitego rynku cyfrowego(2) ,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 września 2010 r. w sprawie ostatecznego utworzenia wewnętrznego rynku handlu elektronicznego(3) ,

–   uwzględniając swoje rezolucje z dnia 6 kwietnia 2011 r. w sprawie jednolitego rynku dla Europejczyków(4) , w sprawie jednolitego rynku sprzyjającego przedsiębiorstwom i wzrostowi gospodarczemu(5) oraz w sprawie ładu i partnerstwa na jednolitym rynku(6) ,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 czerwca 2013 r. w sprawie nowej strategii na rzecz europejskiej polityki ochrony konsumentów(7) ,

–   uwzględniając art.48 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisji Transportu i Turystyki (A7-0024/2014 ),

A.   mając na uwadze, że handel elektroniczny uznaje się za kluczowy czynnik przyczyniający się do walki z kryzysem gospodarczym i finansowym, wzmocnienia jednolitego rynku oraz wzrostu gospodarczego i zwiększenia poziomu zatrudnienia w Unii Europejskiej; mając na uwadze, że w komunikacie Komisji ze stycznia 2012 r. w sprawie handlu elektronicznego i usług online dostawę towarów zamówionych w internecie uznano za jeden z pięciu najważniejszych priorytetów, których realizacja pozwoli pobudzić rozwój handlu elektronicznego do 2015 r., i że znaczenie tej kwestii zostało również potwierdzone przez Radę Unii Europejskiej oraz Parlament Europejski;

B.   mając na uwadze, że w 2012 r. na unijnym rynku handlu elektronicznego odnotowano wzrost o ponad 20 %; mając na uwadze, że przewiduje się czterokrotny wzrost transgranicznego handlu elektronicznego; mając na uwadze, że na rynku usług dostawy paczek mają miejsce radykalne przekształcenia, pojawiają się nowi usługodawcy, inwestuje się w innowacje i wprowadza nowe usługi;

C.   mając na uwadze, że skuteczne i niezawodne usługi dostawy stanowią najważniejszy filar rzeczywistego i wydajnego jednolitego rynku cyfrowego, istotnie przyczyniając się do usprawnienia handlu elektronicznego i budowania zaufania pomiędzy sprzedającymi i kupującymi;

D.   mając na uwadze, że 57 % detalistów uważa dostawy transgraniczne za barierę, natomiast jeden na dwóch konsumentów twierdzi, że dostawa przy transakcjach transgranicznych stanowi dla niego powód do obaw; mając na uwadze, że obawy związane z dostawą (w tym z możliwością zwrotu produktów) oraz wysokie koszty dostaw stanowią dwa najważniejsze problemy, o których wspominają konsumenci w kontekście zakupów w internecie, co przyczynia się do niskiego poziomu zaufania konsumentów do transgranicznego handlu elektronicznego;

E.   mając na uwadze, że aby poprawić tę sytuację, konieczne jest wzmocnienie zaufania konsumentów do operatorów i usług dostawy oraz rynku, a także zwiększenie ich wiedzy na temat przysługujących im praw i obowiązków przez zapewnienie większej ilości informacji, lepszego zrozumienia i większej przejrzystości warunków dostawy;

F.   mając na uwadze, że MŚP poszukujące możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w UE napotykają na wyższe koszty, większą złożoność i brak przejrzystości przy dostawach transgranicznych; mając na uwadze, że w przypadku dostaw transgranicznych ceny są od trzech do pięciu razy wyższe niż ceny dostaw krajowych; mając na uwadze, że skuteczne, proste i przystępne cenowo systemy dostaw stanowią najważniejszy czynnik zapewniający trwałość modeli biznesowych MŚP, a także warunkujący ich zdolność dostarczania klientom produktów;

Zintegrowane usługi dostawy w Europie: filar jednolitego rynku cyfrowego

1.   podkreśla, że wysokiej jakości, efektywne usługi dostępne za przystępną cenę są niezbędnym elementem zakupów w internecie i należy je promować za pośrednictwem uczciwej i sprawiedliwej konkurencji; zauważa jednak, że wielu konsumentów z niechęcią podchodzi do zakupów w internecie, zwłaszcza transgranicznych, z powodu niepewności co do dostępnych opcji dostaw, ostatecznej dostawy, kosztów dostawy lub jej niezawodności;

2.   z zadowoleniem przyjmuje zieloną księgę wydaną przez Komisję w celu określenia ewentualnych braków w zakresie europejskiego rynku usług dostawy oraz wzywa Komisję do podjęcia stosownych działań zmierzających do rozwiązania tych problemów w sposób umożliwiający zarówno przedsiębiorstwom, jak i konsumentom swobodne korzystanie z możliwości oferowanych przez jednolity rynek cyfrowy; podkreśla, że w przypadku każdego z proponowanych działań należy wziąć pod uwagę zrównoważenie procesu dostawy i dążyć do zminimalizowania jego śladu środowiskowego;

3.   stwierdza, że konkurencja między podmiotami doręczającymi w niektórych państwach członkowskich ma wady w skali transgranicznej i z ubolewaniem stwierdza względny brak przejrzystości w związku z warunkami cenowymi i wydajnością omawianych usług; uważa w szczególności, że należy wprowadzić narzędzia pozwalające na zapoznanie się z ofertą ogółu podmiotów doręczających przesyłki na szczeblu europejskim;

Umieszczenie interesów konsumentów w centrum procesu dostawy

4.   podkreśla znaczenie rosnącego zaufania konsumentów do procesu dostawy; uważa, że większa przejrzystość oraz dokładniejsze i łatwiej porównywalne informacje na temat dostępnych opcji, cen oraz warunków dostawy są nadrzędne dla konsumentów, w szczególności odnośnie do warunków, na których przesyłane są zamówienia, oraz procedur mających zastosowanie w przypadku opóźnienia, zwrotu, uszkodzenia lub utraty towarów;

5.   podkreśla, że konieczne jest promowanie środków mających na celu zapewnienie konsumentowi wyboru w czasie zakupu; zauważa znaczącą rozbieżność pomiędzy oczekiwaniami konsumenta a dostępnością dogodnych, innowacyjnych usług, takich jak punkty odbioru, pawilony nadawania i odbioru paczek, paczkomaty, usługi całodobowe, funkcje śledzenia przesyłek, przyjazne dla konsumenta miejsca i godziny dostaw lub procedury zwrotu, z których łatwo skorzystać;

6.   podkreśla, że niezawodność usług dostawy ma zasadnicze znaczenie i że istotne jest zaoferowanie wydajnych systemów gwarantujących skuteczną dostawę paczek do miejsc docelowych w rozsądnych ramach czasowych;

7.   wskazuje, że wysokie koszty dostaw transgranicznych, dostaw realizowanych na bardziej oddalonych obszarach lub w regionach najbardziej oddalonych są jedną z głównych przyczyn niezadowolenia konsumentów; podkreśla, że opcje bardziej przystępnych cenowo dostaw dla konsumentów oraz sprzedawców, w szczególności MŚP, są koniecznością, jeśli poziom sprzedaży na odległość ma być wyższy i jeśli rzeczywiście ma istnieć autentyczny jednolity rynek;

8.   podkreśla potrzebę zwiększenia zasięgu geograficznego i dostępu do powszechnych usług doręczania przesyłek na terenach wiejskich i oddalonych;

9.   uważa, że ustanawiając zintegrowany jednolity rynek dostawy paczek, należy uwzględnić stabilny i spójny wymiar społeczny tam, gdzie usługi dostaw muszą być zgodne z prawami pracowniczymi, warunkami zatrudnienia i wynagradzania oraz normami społecznymi i środowiskowymi; w związku z tym zauważa, że praca nierejestrowana oraz nadużycia stanowią ryzyko dla sektora oraz że do osiągnięcia wysokiej jakości usług dostaw potrzeba odpowiedzialnego, wysokiej jakości zatrudnienia oraz ciągłego i odpowiedniego szkolenia personelu; podkreśla, że zarówno utrzymanie wymiaru społecznego, jak i zapewnienie wystarczającej elastyczności rynku dostawy, aby mógł się on zmieniać i dostosowywać do innowacji technologicznych, stanowi klucz do sprostania wymaganiom klientów przy jednoczesnym umożliwieniu przedsiębiorstwom oferowania klientom lepszych produktów, które w pełni spełniają ich potrzeby i oczekiwania;

10.   zwraca uwagę na znaczenie, jakie ma dla konsumentów pewność prawa; podkreśla w tym kontekście znaczenie poprawnego informowania konsumentów na temat obowiązującego prawa;

11.   uważa, że rozwój transgranicznego handlu online jest także uzależniony od zaufania klientów oraz że stworzenie europejskiej sieci narodowych centrów rozwiązywania problemów, na wzór sieci SOLVIT, mogłoby zagwarantować pewność konsumentom, podobnie jak stworzenie systemu ostrzegania typu RAPEX, który mógłby zawiadamiać o stronach internetowych, na których stosuje się nielegalne praktyki;

12.   zauważa, że coraz więcej konsumentów używa porównywarek internetowych w celu porównania cen, cech lub warunków dostawy produktów i usług oferowanych przez firmy w sektorze dostawy, zwłaszcza w przypadku handlu elektronicznego; wzywa Komisję do przyjęcia wytycznych UE w sprawie minimalnych norm dla porównywarek internetowych, opartych na kluczowych zasadach przejrzystości, bezstronności, jakości, informacji i przyjazności dla użytkownika;

13.   wzywa Komisję, aby wraz z sektorem i organizacjami konsumenckimi opracowała wskaźniki jakościowe dla usług dostawy, dzięki którym konsumenci będą mieć możliwość lepszego porównania różnych ofert;

Stworzenie równych szans dla MŚP

14.   podkreśla kluczową rolę MŚP we wzroście gospodarczym, innowacji i zwiększeniu poziomu zatrudnienia, w szczególności zatrudnienia ludzi młodych; podkreśla, że usługi dostawy mają wyjątkowo duże znaczenie dla europejskich MŚP oraz że zintegrowany konkurencyjny rynek usług dostawy gwarantujący różne opcje dostawy i możliwości wsparcia logistycznego po przystępnych cenach jest warunkiem wstępnym dostępu do nowych rynków oraz zdobycia większej liczby konsumentów na terenie UE; podkreśla znaczenie poprawienia przepływu do MŚP informacji dotyczących możliwości skonsolidowania ich wolumenu przesyłek oraz innowacyjnych rozwiązań dostawy i odbioru, które ograniczyłyby koszty na ostatnim etapie procesu dostawy;

15.   podkreśla, że przedsiębiorstwa, w szczególności MŚP, muszą być w stanie sprostać potrzebom i oczekiwaniom konsumentów przy pomocy prostszych, szybszych, bardziej przystępnych cenowo, przejrzystych, niezawodnych i skutecznych usług wysyłkowych w kontekście transgranicznego handlu elektronicznego; podkreśla, że rozwiązania w zakresie dostawy niespełniające oczekiwań konsumenta mają bezpośredni wpływ na markę przedsiębiorstwa, wizerunek i konkurencyjność;

16.   zauważa, że rozwój MŚP zajmujących się handlem elektronicznym jest ograniczony w skali transgranicznej; zachęca MŚP do współpracy również poprzez ich organy przedstawicielskie w celu negocjowania bardziej korzystnych cen doręczania przesyłek, zwłaszcza dzięki wprowadzeniu wspólnych platform online i ulepszaniu jakości usług;

17.   jest zaniepokojony nierównymi szansami dla MŚP z powodu ich małego rozmiaru; podkreśla, że MŚP napotykają obecnie wyższe koszty, dużą złożoność spowodowaną podzielonym rynkiem europejskim oraz brak informacji na temat dostępnych opcji dostawy i cen;

W kierunku innowacyjnych i interoperacyjnych rozwiązań dla prawdziwie europejskiego rynku usług dostawy

18.   stwierdza fragmentację europejskiego sektora pocztowego na sieci krajowe w niewielkim stopniu interoperacyjne, a także zbyt małą integrację transportu drogowego, kolejowego i wodnego; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy już podjęte przez operatorów na rynku dostawy paczek, które mają na celu wypracowanie rozwiązań lepiej dostosowanych do potrzeb konsumentów i detalistów na rynku handlu elektronicznego, takich jak bardziej elastyczne możliwości dostawy czy zwrotu towaru; wzywa Komisję do dalszego proponowania środków zachęcających branżę do poprawy interoperacyjności i szybszego wprowadzenia możliwości korzystania z usprawnionych procesów wysyłki i odbioru paczek mających na celu obniżenie kosztów, zwiększenie efektu skali w usługach dostaw, wspieranie łączenia większej liczby mniejszych dostaw w celu uzyskania rabatów ilościowych dla mniejszych przedsiębiorstw handlowych, zwiększenie dostępności i jakości usług dostawy, a także oferowanie konsumentom oraz przedsiębiorstwom przystępnych cenowo, elastycznych stawek za wysyłkę;

19.   uważa, że w tym zakresie współpraca z branżą odnośnie do interoperacyjnych transgranicznych systemów śledzenia przesyłek ma szczególne znaczenie; zachęca Komisję do dalszego badania możliwości rozwoju norm europejskich w celu usprawnienia zintegrowanych systemów śledzenia przesyłek oraz propagowania wysokiej jakości, niezawodności oraz zrównoważonego rozwoju wykorzystywanych w handlu elektronicznym zintegrowanych usług logistycznych;

20.   podkreśla, że rozwiązania ułatwiające odbiór i zwrot przesyłek już obecnie znacząco wpływają na rozwój handlu elektronicznego, a w przyszłości również mogą doprowadzić do obniżania cen oraz zwiększenia poziomu zadowolenia konsumentów, zwłaszcza przy transakcjach transgranicznych; zachęca do dalszej współpracy w celu poprawy interoperacyjności telefonicznych centrów obsługi zajmujących się rozpatrywaniem reklamacji konsumentów;

21.   wzywa Komisję do stworzenia platform współpracy i wymiany informacji między podmiotami realizującymi dostawy w celu natychmiastowego likwidowania rozbieżności na europejskim rynku usług dostawy w zakresie innowacji, elastyczności, zarządzania zapasami, usług transportu, odbioru i zwrotu paczek, zgodnie z przepisami unijnego prawa konkurencji, a także do sprawdzenia możliwości wspólnego wykorzystywania infrastruktury przez podmioty obsługujące ekspresowe przesyłki kurierskie z jednej i pocztowe z drugiej strony, dla ich wspólnej korzyści;

22.   wzywa Komisję do prowadzenia, wraz ze środowiskiem biznesowym, prac zmierzających do przyjęcia europejskich standardów adresowania i etykietowania, jak również standardów skrzynek pocztowych odpowiadających handlowi elektronicznemu;

23.   wzywa Komisję do zbadania możliwości utworzenia ogólnoeuropejskiego znaku zaufania w handlu elektronicznym oraz tego, czy taki znak zaufania mógłby się również przyczynić do zapewnienia jakości i niezawodności zintegrowanych usług dostaw, zwiększając w ten sposób zaufanie konsumentów do transgranicznego handlu elektronicznego, czy mógłby zachęcać detalistów w handlu elektronicznym i firmy na rynku dostaw paczek do zwiększenia przejrzystości oraz pewności prawa zarówno dla konsumentów, jak i dla przedsiębiorstw, a także czy mógłby zwiększyć przewagę konkurencyjną przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP, wspierając w ten sposób stabilny rozwój gospodarczy i tworzenie miejsc pracy; podkreśla, że aby zapewnić efektywność takiego znaku zaufania, powinien być on oparty na zestawie minimalnych standardowych cech i przejrzystych zasad ochrony konsumenta oraz informacji, a także spełniać wymogi dotyczące procedur rozstrzygania reklamacji i sporów;

24.   podkreśla, że ochrona danych osobowych i ochrona danych w ogóle ma największe znaczenie, a wszelkie nowe przedsięwzięte środki muszą być zgodne z ustawodawstwem UE w sprawie ochrony danych osobowych, a zwłaszcza z dyrektywą 95/46/WE;

Monitorowanie rozwoju rynku i poprawa nadzoru regulacyjnego

25.   uznaje dynamiczny charakter rynku usług dostawy paczek, na którym szybko powstają nowe usługi oraz pojawiają się nowe podmioty realizujące dostawy; zauważa, że innowacyjne rozwiązania odpowiadające potrzebom detalistów internetowych oraz klientów prawdopodobnie staną się kluczowym elementem wyróżniającym stymulującym konkurencję; uważa, że należy z wyprzedzeniem dokładnie sprawdzić ewentualne działania legislacyjne, tak aby nie tłumić dynamiki rozwoju rynku dostawy paczek, który nie powinien być ograniczany nadmiarem regulacji; wzywa Komisję, aby starannie monitorowała rozwój rynku w celu określenia obszarów możliwych nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, w przypadku których dalsze działania mogą się w przyszłości okazać niezbędne; podkreśla w tym kontekście, że kontrola rynku powinna obejmować nie tylko operatorów pocztowych o ustalonej pozycji, lecz także podmioty innego rodzaju działające na rynku dostawy paczek;

26.   przypomina o istnieniu odpowiednich ram regulacyjnych i wzywa państwa członkowskie oraz Komisję do zadbania o to, aby istniejące ramy regulacyjne zostały w pełni przeniesione, wdrożone i wyegzekwowane, przy zwróceniu szczególnej uwagi na dyrektywę w sprawie usług pocztowych, unijne prawo konkurencji, dyrektywę w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz dyrektywę w sprawie praw konsumentów, zwłaszcza w zakresie wymogów formalnych dotyczących umów zawieranych na odległość;

27.   podkreśla, że skuteczne wyegzekwowanie ram prawnych zależy również od nadzoru krajowych organów regulacyjnych nad zobowiązaniami prawnymi operatorów pocztowych, zwłaszcza w odniesieniu do obowiązku świadczenia usług powszechnych zgodnie z dyrektywą 97/67/WE;

28.   wskazuje, że skomplikowane przepisy o podatku VAT stanowią dla małych przedsiębiorstw znaczącą przeszkodę w prowadzeniu handlu transgranicznego; wzywa Komisję, aby jak najszybciej przedłożyła zapowiadany wniosek dotyczący wprowadzenia jednolitej deklaracji podatkowej VAT;

29.   podkreśla, że opcjonalne europejskie prawo umów dla umów między przedsiębiorcami a konsumentami doprowadziłoby do odczuwalnych ułatwień, a tym samym zachęciłoby więcej małych i średnich przedsiębiorstw do realizowania transgranicznej dostawy paczek; wzywa państwa członkowskie do konstruktywnego przyspieszenia trwających negocjacji w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży;

o
o   o

30.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

(1) Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0327 .
(2) Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0468 .
(3) Dz.U. C 50 E z 21.2.2012, s. 1.
(4) Dz.U. C 296 E z 2.10.2012, s. 59.
(5) Dz.U. C 296 E z 2.10.2012, s. 70.
(6) Dz.U. C 296 E z 2.10.2012, s. 51.
(7) Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0239 .


Nielegalne migrantki w Unii Europejskiej
PDF 238k   DOC 85k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie migrantek nieposiadających dokumentów w Unii Europejskiej (2013/2115(INI) )
P7_TA(2014)0068 A7-0001/2014

Parlament Europejski,

–   uwzględniając Konwencję Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka, w szczególności jej art. 24 i 28,

–   uwzględniając Konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW) przyjętą przez ONZ w 1979 r.,

–   uwzględniając raport sekretarza generalnego ONZ dla Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 23 lipca 2013 r. zatytułowany „Przemoc wobec pracownic migrujących”,

–   uwzględniając art. 12 Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych Organizacji Narodów Zjednoczonych,

–   uwzględniając zalecenie ogólne nr 26 Komitetu ONZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet w sprawie migrantek w miejscu pracy przyjęte w dniu 5 grudnia 2008 r.,

–   uwzględniając Międzynarodową konwencję ONZ w sprawie ochrony praw wszystkich pracowników migrujących i członków ich rodzin,

–   uwzględniając komentarz ogólny nr 2 Komitetu ds. Pracowników Migrujących ONZ dotyczący praw nielegalnych pracowników migrujących oraz członków ich rodzin,

–   uwzględniając europejską konwencję o ochronie praw człowieka (EKPC),

–   uwzględniając Konwencję Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej,

–   uwzględniając konwencję Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotyczącą godnej pracy dla osób pracujących w gospodarstwie domowym,

–   uwzględniając wykładnię art. 13 i 17 Europejskiej karty społecznej przedstawioną przez Europejski Komitet Praw Społecznych,

–   uwzględniając art. 79, 153 i 168 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 1, 14, 31, 35 i 47,

–   uwzględniając program sztokholmski zatytułowany „Otwarta i bezpieczna Europa dla dobra i ochrony obywateli”(1) ,

–   uwzględniając dyrektywę Rady 2002/90/WE z dnia 28 listopada 2002 r. definiującą ułatwianie nielegalnego wjazdu, tranzytu i pobytu(2) ,

–   uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/52/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. przewidującą minimalne normy w odniesieniu do kar i środków stosowanych wobec pracodawców zatrudniających nielegalnie przebywających obywateli krajów trzecich(3) ,

–   uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich(4) ,

–   uwzględniając dyrektywę Rady 2004/81/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentu pobytowego wydawanego obywatelom państw trzecich, którzy są ofiarami handlu ludźmi lub wcześniej byli przedmiotem działań ułatwiających nielegalną imigrację, którzy współpracują z właściwymi organami(5) ,

–   uwzględniając raport Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za 2011 r. zatytułowany „Prawa podstawowe migrantów o nieuregulowanym statusie w Unii Europejskiej”,

–   uwzględniając wytyczne Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za 2012 r. zatytułowane „Zatrzymywanie migrantów w nielegalnej sytuacji – rozważania na temat praw podstawowych”,

–   uwzględniając europejski projekt badawczy Clandestino oraz projekt Undocumented Worker Transitions („Przejście nielegalnych pracowników”), finansowane przez Komisję w ramach szóstego programu ramowego w dziedzinie badań i rozwoju technologicznego,

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 17 czerwca 2013 r. zatytułowany „Czwarte sprawozdanie roczne na temat imigracji i azylu (za 2012 r.)” (COM(2013)0422 ),

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 marca 2011 r. w sprawie zmniejszania nierówności zdrowotnych w UE(6) ,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 lipca 2013 r. zatytułowaną „Wpływ kryzysu na dostęp słabszych grup społecznych do usług opieki”(7) ,

–   uwzględniając art. 48 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0001/2014 ),

A.   mając na uwadze, że termin „migrant nieposiadający dokumentów” oznacza obywatela państwa trzeciego, którego obecność na terytorium państwa członkowskiego nie spełnia warunków wjazdu określonych w art. 5 kodeksu granicznego Schengen lub innych warunków wjazdu, przebywania lub pobytu w tym państwie członkowskim(8) lub przestała spełniać takie warunki, oraz którego wykrycie przez organy imigracyjne prowadziłoby do decyzji nakazującej powrót lub wydalenie;

B.   mając na uwadze skomplikowaną sytuację, której przyczyną są konflikty zbrojne i zaostrzenie kryzysu humanitarnego na świecie powodujące wzrost napływu uchodźców, w tym rzeszy kobiet i dzieci nieposiadających dokumentów,

C.   mając na uwadze, że państwo członkowskie ma prawo do decydowania o swojej własnej polityce imigracyjnej; mając jednak na uwadze, że istnieje konieczność ochrony i gwarantowania podstawowych praw imigrantów zgodnie z przepisami unijnymi i międzynarodowymi, które są wiążące dla państw członkowskich;

D.   mając na uwadze, że nieposiadający dokumentów migranci często nie dysponują środkami finansowymi, co naraża ich na ryzyko niedożywienia i pogorszenia stanu zdrowia, oraz zmusza do poszukiwania nieakceptowalnych rozwiązań mających na celu zapewnienie środków do życia; mając ponadto na uwadze, że kobietom często towarzyszą dzieci, o które muszą się troszczyć, co stanowi dla nich dodatkowy przymus do szukania możliwości przetrwania i środków do życia;

E.   mając na uwadze, że nieposiadającym dokumentów migrantom ze względu na ich status prawny często odmawia się dostępu do godziwych warunków mieszkaniowych, podstawowych usług opieki zdrowotnej oraz do usług pogotowia, a także szkolnictwa; mając na uwadze, że nieuregulowany status prawny uniemożliwia im ochronę przed wyzyskiem w miejscu pracy lub przed złym traktowaniem pod względem fizycznym i psychicznym; mając na uwadze, że ich status prawny nie pozwala im dochodzić swoich praw przed wymiarem sprawiedliwości;

F.   mając na uwadze, że nieposiadające dokumentów migrantki oraz osoby pozostające na ich utrzymaniu są szczególnie narażone na zagrożenia wynikające z ich statusu prawnego, ponieważ kobiety, w większym stopniu niż mężczyźni, narażone są na złe traktowanie pod względem fizycznym, seksualnym i psychicznym, złe warunki pracy, wyzysk przez pracodawców oraz podwójną dyskryminację – na tle rasy oraz płci;

G.   mając na uwadze, że nielegalne migrantki są szczególnie bezbronne wobec handlarzy ludźmi i w związku z tym mogą stać się ich ofiarami;

H.   mając na uwadze, że nieposiadający dokumentów migranci mają ograniczony dostęp do mieszkań socjalnych i pozostają zależni od prywatnego rynku mieszkaniowego; mając na uwadze, że nieposiadające dokumentów migrantki są najbardziej zagrożone złym traktowaniem przejawiającym się przemocą fizyczną lub seksualną, której sprawcami są prywatni właściciele nieruchomości;

I.   mając na uwadze, że migrantki nieposiadające dokumentów są bardziej narażone na przemoc i nadużycia, w tym na tle seksualnym, i są potencjalnymi ofiarami wykorzystywania seksualnego i handlu ludźmi w ujęciu ogólnym; mając na uwadze, że dostęp do państwowych schronisk dla kobiet wymaga posiadania legalnego dowodu tożsamości lub dokumentu pobytowego, a w rezultacie ofiary nie mają innego wyjścia jak tylko pozostać w środowisku przemocy lub uciec na ulicę; mając na uwadze, że skontaktowanie się z policją może dla nich oznaczać deportację;

J.   mając na uwadze, że stereotypy dotyczące płci są silniej zakorzenione w społecznościach imigrantów, a migrujące kobiety częściej padają ofiarami różnego rodzaju przemocy, która przyjmuje w szczególności formę przymusowych małżeństw, okaleczania narządów płciowych, tzw. zbrodni w imię honoru, maltretowania w bliskich związkach, molestowania seksualnego w miejscu pracy, a nawet handlu ludźmi i wykorzystywania seksualnego;

K.   mając na uwadze, że między państwami członkowskimi występują znaczące różnice co do poziomu dostępu do usług opieki zdrowotnej, jakie świadczone są nielegalnym migrantom, oraz co do warunków nakładanych na podmioty świadczące usługi opieki zdrowotnej w zakresie zgłaszania migrantów nieposiadających dokumentów lub innego postępowania;

L.   mając na uwadze, że pilne potrzeby w zakresie opieki zdrowotnej podczas całego życia narażają kobiety nieposiadające dokumentów na niewspółmierne ryzyko otrzymania bardzo wysokich rachunków za opiekę szpitalną w tych państwach, w których nie kwalifikują się one do opieki subsydiowanej, oraz że lęk przed otrzymaniem tak wysokiego rachunku powoduje, że liczne kobiety nieposiadające dokumentów decydują się na poród w domu bez pomocy medycznej;

M.   mając na uwadze, że dostęp do najbardziej podstawowych usług opieki zdrowotnej, takich jak usługi pogotowia, jest dla migrantów nieposiadających dokumentów mocno ograniczony, o ile w ogóle możliwy, ze względu na wymóg posiadania dokumentu tożsamości, wysoką cenę leczenia oraz obawy przed wykryciem i wydaniem organom; mając na uwadze, że nieposiadające dokumentów migrantki są narażone na szczególne zagrożenie, ponieważ nie są objęte opieką dla kobiet, na przykład usługami opieki przedporodowej, porodowej i poporodowej; mając na uwadze, że nieposiadający dokumentów migranci nie mają nawet wiedzy na temat przysługujących im uprawnień w zakresie opieki zdrowotnej w kraju docelowym;

N.   mając na uwadze, że obawa przed wykryciem i wydaniem organom skutecznie powstrzymuje nieposiadające dokumentów migrantki przed zwracaniem się o pomoc, gdy padają ofiarą złego traktowania, nawet do organizacji pozarządowych specjalizujących się w pomocy prawnej skierowanej do imigrantów; mając na uwadze, że w rezultacie migrantki te są skutecznie pozbawiane wiedzy na temat swoich praw oraz gwarancji tych praw; mając na uwadze, że z tych samych przyczyn organizacjom społeczeństwa obywatelskiego trudno jest zaoferować pomoc i wsparcie;

O.   mając na uwadze, że rynek i branża prostytucji w Europie w dużej mierze bazują na bezbronności migrujących kobiet i dziewcząt, oraz że wiele zmuszanych do prostytucji kobiet to migrantki nieposiadające dokumentów, co potęguje złe traktowanie i narażenie na przemoc wpisane w branżę prostytucji;

P.   mając na uwadze, że dzieci, w tym dziewczęta z rodzin migrantów nieposiadających dokumentów nie są posyłane do szkół ze względu na lęk przed wykryciem i niemożnością przedłożenia oficjalnych dokumentów na potrzeby zapisów; mając na uwadze, że nastoletnie migrantki o nieuregulowanym statusie napotykają na poważne przeszkody w dostępie do szkolnictwa wyższego i szkoleń;

Q.   mając na uwadze, że zwiększone zapotrzebowanie na pracowników sektora domowego i sektora opieki przyciąga dużą liczbę migrantek, z których wiele to migrantki nieposiadające dokumentów; mając na uwadze, że nieposiadające dokumentów migrantki pracujące w tym sektorze są narażone na niską płacę, psychiczne znęcanie się, wstrzymywanie wypłat, zatrzymanie paszportów, a czasem nawet złe traktowanie pod względem fizycznym ze strony pracodawców; mając na uwadze, że migrantki nieposiadające dokumentów rzadko dochodzą swoich praw w sądzie;

R.   mając na uwadze, że pracujące migrantki nieposiadające dokumentów praktycznie nie dysponują środkami, aby domagać się właściwych warunków pracy i sprawiedliwych zarobków, zważywszy na ich ekonomiczną i społeczną izolację, nieznajomość praw podstawowych oraz strach przed deportacją;

S.   mając na uwadze, że nieposiadający dokumentów migranci są w sytuacji próżni prawnej(9) ;

T.   mając na uwadze, że nieposiadające dokumentów migrantki są szczególnie narażone na złe traktowanie pod względem fizycznym i psychicznym oraz wykorzystanie seksualne podczas zatrzymania i w ośrodkach detencyjnych;

Zalecenia:

1.   przypomina, że konieczność ochrony praw podstawowych migrantów nieposiadających dokumentów była wielokrotnie podkreślana przez organizacje międzynarodowe, takie jak Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy, oraz w międzynarodowych instrumentach ONZ dotyczących praw człowieka i przepisach unijnych; w związku z powyższym odwołuje się do Konwencji Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, która zakazuję dyskryminacji ze względu na orientację seksualną, tożsamość płciową, status migranta, uchodźcy lub inny status;

2.   przypomina, że polityka imigracyjna i zarządzanie przepływami migracyjnymi, podlegają wspólnej i solidarnej odpowiedzialności państw członkowskich;

3.   zwraca uwagę, że nieposiadający ważnych dokumentów i należący do mniejszości seksualnych (lesbijki, biseksualiści i transseksualiści) imigranci są ofiarami podwójnej dyskryminacji, zaś niejasny status obcokrajowca nieposiadającego dokumentów pogarsza ich skomplikowaną sytuację;

4.   podkreśla, że imigracja jest zjawiskiem niezwykle aktualnym i konieczne jest stworzenie wspólnych ram prawnych w zakresie polityki imigracyjnej w celu ochrony imigrantów i potencjalnych ofiar, w szczególności kobiet i dzieci, które, w kontekście imigracji, są zagrożone różnorodnymi formami przestępczości zorganizowanej oraz procederu handlu ludźmi;

5.   ubolewa, że wiele migrujących kobiet jest oszukiwanych w kraju pochodzenia, gdzie obiecuje się im umowę o pracę w państwach rozwiniętych, a niektóre kobiety są nawet porywane przez sieci zorganizowanej przestępczości i sieci parające się handlem ludźmi w celu seksualnego wykorzystywania; wzywa państwa członkowskie do wzmożenia wysiłków w zwalczaniu tych nadużyć i nieludzkich praktyk;

6.   zachęca państwa członkowskie do stosowania dyrektywy w sprawie ułatwiania nielegalnego wjazdu, tranzytu i pobytu w sposób, który nie ogranicza możliwości najmowania lokali przez nieposiadających dokumentów migrantów na wolnym rynku, tak by zmniejszyć ryzyko wystąpienia sytuacji wyzysku lub złego traktowania;

7.   przywołuje art. 8 EKPC dotyczący poszanowania integralności fizycznej człowieka i zachęca państwa członkowskie do odstąpienia od wymogu okazania dokumentów w celu uzyskania dostępu do schronisk państwowych w przypadku nieposiadających dokumentów migrantów znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji, mając na uwadze w szczególności specjalne potrzeby kobiet w ciąży, kobiet z małymi dziećmi lub opiekujących się innymi osobami wymagającymi opieki;

8.   domaga się, by brać pod uwagę szczególnie trudną sytuację osób o specjalnych potrzebach, takich jak dzieci i dorośli, osoby starsze, osoby niepełnosprawne, analfabetów , członkowie mniejszości, imigranci, którzy są prześladowani w swoich krajach ojczystych z powodu swoich przekonań, orientacji seksualnej, cech fizycznych itd., jak również kobiety, które są ofiarami przemocy;

9.   zaznacza, że prawo do opieki zdrowotnej jest podstawowym prawem człowieka, w związku z czym zachęca państwa członkowskie do oddzielenia polityki w zakresie opieki zdrowotnej od kontroli migracji, a co za tym idzie – do odstąpienia od nakładania na pracowników opieki zdrowotnej obowiązku zgłaszania migrantów nieposiadających dokumentów; nawołuje także państwa członkowskie do zapewnienia właściwej opieki i pomocy zgodnie z potrzebami płci; podobnie zachęca państwa członkowskie do zapewnienia specjalnych szkoleń dotyczących kwestii płci dla urzędników, którzy mają kontakt z tymi osobami, oraz do odstąpienia od wymogu nakazującego szkołom zgłaszanie uczęszczających do nich dzieci migrantów nieposiadających dokumentów;

10.   zachęca państwa członkowskie do zapewnienia migrantkom nieposiadającym dokumentów właściwego wsparcia psychologicznego, opieki zdrowotnej i pomocy prawnej;

11.   przypomina, że prawa określone w dyrektywie w sprawie ofiar nie są zależne od statusu pobytowego ofiary(10) ; zdecydowanie zachęca państwa członkowskie do oddzielenia kwestii ścigania przemocy wobec nieposiadających dokumentów migrantek od kwestii kontroli imigracyjnej, co umożliwi ofiarom bezpieczne zgłaszanie przestępstw;

12.   potępia wszystkie formy przemocy, handlu ludźmi, złego traktowania i dyskryminacji kobiet nieposiadających dokumentów; podkreśla potrzebę zapewnienia im w takich sytuacjach dostępu do odpowiedniej pomocy bez obaw przed bezpośrednio wynikającym z tego podjęciem wobec nich środków mających na celu deportację;

13.   wzywa do wdrażania konwencji nr 29 MOP dotyczącej pracy przymusowej; wzywa do poświęcenia uwagi szczególnej sytuacji kobiet wykonujących pracę przymusową lub obowiązkową, w tym kobiet zmuszanych nie tylko do prostytucji, lecz do wszelkich prac niezgodnych z ich wolą, również w obszarze prac domowych, oraz do ochrony takich nieposiadających dokumentów migrantek;

14.   wzywa państwa członkowskie do podjęcia odpowiednich kroków w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się prostytucji i pracy przymusowej wśród migrantek;

15.   wzywa państwa członkowskie do zapewnienia prawidłowego wdrożenia środka zabezpieczającego, o którym mowa w art. 6 dyrektywy w sprawie kar wobec pracodawców, a który wymaga od państw członkowskich udostępnienia mechanizmów umożliwiających nieposiadającym dokumentów migrantom złożenie pozwu przeciwko pracodawcy w związku z niewypłaconym wynagrodzeniem; wzywa państwa członkowskie, organizacje pozarządowe i wszystkie pozostałe organizacje społeczeństwa obywatelskiego pracujące z migrantami nieposiadającymi dokumentów do prowadzenia kampanii uświadamiających mających na celu informowanie tych osób o takim prawie;

16.   wzywa państwa członkowskie do zaprzestania dyskryminacyjnych praktyk, do walki z pracą nierejestrowaną i wyzyskiem w miejscu pracy, między innymi za pośrednictwem inspekcji pracy oraz umożliwienia dostępu do podstawowych usług opieki zdrowotnej;

17.   wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia odpowiednich szkoleń na temat przemocy ze względu na płeć i wykorzystywania seksualnego dla służb policji oraz innych służb państwowych, które mogą być poproszone o zajęcie się migrantkami bez dokumentów, będącymi potencjalnymi ofiarami takich czynów;

18.   gorąco zachęca, by Komisja w ramach przyszłego przeglądu dyrektywy w sprawie kar wobec pracodawców przewidziała mechanizmy umożliwiające nieposiadającym dokumentów migrantom składanie anonimowych, oficjalnych skarg na pracodawców nadużywających swojej pozycji;

19.   wzywa wszystkie państwa członkowskie do ratyfikacji Konwencji Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencja stambulska) oraz do właściwego stosowania jej postanowień, w szczególności art. 59, w którym wyraźnie stwierdza się, że strony podejmują konieczne środki mające na celu umożliwienie zawieszenia biegu postępowania w sprawie wydalenia lub do przyznania niezależnego zezwolenia na pobyt w przypadku ustania małżeństwa tym migrantkom, których miejsce pobytu jest zależne od miejsca pobytu małżonka;

20.   zaleca państwom członkowskim znalezienie rozwiązań w celu uznania wartości pracy tych kobiet, które, świadczą usługi, przyczyniając się do prawidłowego funkcjonowania społeczeństw przyjmujących;

21.   wzywa państwa członkowskie do zadbania o to, by wszystkie migrantki, w tym migrantki nieposiadające dokumentów, które padły ofiarą nadużyć lub przemocy ze względu na płeć, w tym kobiety zmuszane do prostytucji, miały zapewnioną ochronę i pomoc, oraz do rozpatrzenia indywidualnych przyczyn, dla których z powodów humanitarnych może im być przyznany azyl lub zezwolenie na pobyt stały;

22.   wzywa państwa członkowskie do pełnego wdrożenia dyrektywy w sprawie powrotów oraz wydawania zaświadczenia o odłożeniu w czasie decyzji o wydaleniu – zgodnie z wymogiem dyrektywy – w celu uniknięcia sytuacji próżni prawnej;

23.   podkreśla znaczenie gromadzenia danych dotyczących indywidualnych doświadczeń nieposiadających dokumentów migrantek; zdecydowanie podkreśla zapotrzebowanie na rzetelne, precyzyjne, porównywalne i dostarczane w odpowiednim czasie dane dotyczące trudnej sytuacji migrantek nieposiadających dokumentów związanej z płcią oraz braku dostępu tych kobiet do wymiaru sprawiedliwości i służb UE, których celem jest opracowywanie i realizowanie spójnej polityki publicznej;

24.   wzywa Komisję, aby dokonując oceny dyrektywy w sprawie powrotów, dokonała zmian, które wzmocnią ochronę praw podstawowych zatrzymanych migrantów;

25.   zwraca uwagę, że organy ścigania poprzez swoje strategie w zakresie pozbawienia wolności nie mogą podważać godności i podstawowych praw człowieka ani umieszczać kobiet w otoczeniu o podwyższonym stopniu zagrożenia przemocą i złym traktowaniem; dlatego wzywa Komisję do zmiany dyrektywy w sprawie powrotów, aby zapewnić poszanowanie praw człowieka migrantów nieposiadających dokumentów, w szczególności w odniesieniu do kobiet w ciąży i dzieci;

26.   przypomina, że zgodnie z dyrektywą w sprawie powrotów państwa członkowskie mają obowiązek traktować obywateli państw trzecich przebywających w ośrodkach detencyjnych „w sposób ludzki i godny”, z pełnym poszanowaniem przysługujących im podstawowych praw człowieka; ubolewa nad doniesieniami o przemocy wobec kobiet, do której dochodzi w ośrodkach detencyjnych; wzywa zatem państwa członkowskie do prowadzenia dochodzeń w odniesieniu do wszelkich przypadków domniemanego złego traktowania osób w ośrodkach detencyjnych;

27.   wzywa państwa członkowskie, aby zwracały uwagę na każdy sygnał dotyczący stosowania przemocy wobec migrantek nieposiadających dokumentów lub ich nieludzkiego traktowania;

28.   wzywa państwa członkowskie do zacieśnienia współpracy z organizacjami pozarządowymi i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego działającymi w tym obszarze w celu znalezienia alternatywy dla ośrodków detencyjnych, i do dążenia do tego, by migrantki nieposiadające dokumentów mogły pozbyć się lęku przed kontaktem z osobami, od których powinny uzyskać wsparcie;

29.   wzywa Komisję do zadbania o to, by standardy ustanowione w Konwencji ONZ o prawach dziecka były podstawą wszelkich działań dotyczących praw dzieci, w związku z czym wzywa państwa członkowskie do całkowitego i natychmiastowego zaprzestania zatrzymywania dzieci na podstawie ich statusu imigracyjnego, do ochrony dzieci w ramach polityki i procedur migracyjnych przed przemocą oraz do przyjęcia metod alternatywnych wobec zatrzymania, które pozwolą dzieciom na przebywanie w towarzystwie ich rodzin lub opiekunów;

30.   wzywa Komisję i państwa członkowskie, by w drodze intensywniejszych i zintegrowanych badań uzupełniły luki w wiarygodnych danych i aktualnej wiedzy na temat liczby i sytuacji osób nieposiadających dokumentów w UE, by fundacja Europejska Fundacja na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound) poświęcała większą uwagę sytuacji kobiet nieposiadających dokumentów i aby uwzględniano je w większym stopniu niż dotychczas podczas realizowania celów w zakresie włączenia w ramach strategii „Europa 2020”;

31.   wzywa Komisję i państwa członkowskie do opracowania ogólnounijnych kampanii uświadamiających informujących migrantki nieposiadające dokumentów o przysługujących im prawach;

32.   wzywa do skoncentrowania się na edukacji i prawach kobiet w ramach działań mających na celu przeciwdziałanie migracji przez pomoc rozwojową w krajach pochodzenia migrantów;

33.   wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia migrantkom wystarczającej liczby osób kontaktowych płci żeńskiej, opiekunek, urzędniczek, rzeczoznawczyń i innych pracownic; apeluje o takie środki ze względu na poszanowanie innych religii i kultur oraz potrzebę ochrony przed dyskryminacją;

o
o   o

34.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. C 115 z 4.5.2010, s. 1.
(2) Dz.U. L 328 z 5.12.2002, s. 17.
(3) Dz.U. L 168 z 30.6.2009, s. 24.
(4) Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 98.
(5) Dz.U. L 261 z 6.8.2004, s. 19.
(6) Dz.U. C 199 E z 7.7.2012, s. 25.
(7) Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0328 .
(8) Artykuł 3 dyrektywy 2008/115/WE.
(9) W przypadku gdy nielegalni migranci zostają zatrzymani i zidentyfikowani przez organy imigracyjne oraz wydana zostaje decyzja o wydaleniu, której wykonanie jest następnie odłożone, przy czym migranci nie mają żadnych dokumentów potwierdzających odłożenie wykonania decyzji o wydaleniu.
(10) Motyw 10 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE ustanawiającej normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw.


Plan działania na rzecz przemysłu stalowego w Europie
PDF 440k   DOC 110k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie planu działania na rzecz konkurencyjnego i zrównoważonego przemysłu stalowego w Europie (2013/2177 (INI))
P7_TA(2014)0069 A7-0028/2014

Parlament Europejski,

–   uwzględniając tytuł XVII Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, art. 173 (dawny art. 157 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską), dotyczący polityki przemysłowej Unii i odnoszący się między innymi do konkurencyjności przemysłu europejskiego,

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 11 czerwca 2013 r. w sprawie planu działań dla przemysłu stalowego pt. „Plan działania na rzecz konkurencyjnego i zrównoważonego przemysłu stalowego w Europie.” (COM(2013)0407 ),

–   uwzględniając sprawozdanie z dnia 10 czerwca 2013 r. zlecone przez Komisję Centrum Studiów nad Polityką Europejską pt. „Ocena wpływu łącznych kosztów na przemysł stalowy”(1) ,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie regionalnych strategii na rzecz ośrodków przemysłowych w Unii Europejskiej(2) ,

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 27 marca 2013 r. pt. „Zielona księga – ramy polityki w zakresie klimatu i energii do roku 2030” (COM(2013)0169 ),

–   uwzględniając zalecenia z dnia 12 lutego 2013 r. uzgodnione podczas obrad okrągłego stołu wysokiego szczebla w sprawie przyszłości europejskiego hutnictwa(3) ,

–   uwzględniając swoją debatę, która odbyła się w dniu 4 lutego 2013 r., po oświadczeniu Komisji, i dotyczyła ożywienia europejskiego sektora przemysłu w świetle bieżących trudności (2013/2538(RSP) ),

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie przemysłu hutniczego UE(4) ,

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 października 2012 r. pt. „Silniejszy przemysł europejski na rzecz wzrostu i ożywienia gospodarczego. Aktualizacja komunikatu w sprawie polityki przemysłowej” (COM(2012)0582 ),

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2012 r. w sprawie Aktu o jednolitym rynku - następne kroki na ścieżce wzrostu(5) ,

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 30 maja 2012 r. pt. „Działanie na rzecz stabilności, wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” (COM(2012)0299 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 października 2011 r. pt. „Polityka przemysłowa poprawa konkurencyjności” (COM(2011)0642 ),

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie polityki przemysłowej w dobie globalizacji(6) ,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie inwestowania w rozwój technologii niskoemisyjnych (plan EPSTE)(7) ,

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 29 lutego 2012 r. pt. „Zapewnienie dostępności surowców dla przyszłego dobrobytu Europy: Projekt europejskiego partnerstwa innowacji w dziedzinie surowców” (COM(2012)0082 ),

–   uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 13 grudnia 2011 r. pt. „Plan działania w dziedzinie materiałów na rzecz rozwoju niskoemisyjnych technologii energetycznych” (SEC(2011)1609 ),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 marca 2011 r. pt. „Plan działania prowadzący do przejścia na konkurencyjną gospodarkę niskoemisyjną do 2050 r.” (COM(2011)0112 ),

–   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 grudnia 2013 r.(8) ,

–   uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 28 listopada 2013 r.(9) ,

–   uwzględniając badanie Eurofound na temat organizacji partnerów społecznych: przemysł stalowy,

–   uwzględniając art. 48 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0028/2014 ),

A.   mając na uwadze, że po wygaśnięciu Traktatu EWWiS europejskie sektory węgla i stali podlegają postanowieniom Traktatu UE;

B.   mając na uwadze, że europejski sektor węgla i stali ma istotne historyczne znaczenie w kontekście integracji europejskiej i jest podstawą tworzenia wartości dodanej w przemyśle europejskim;

C.   mając na uwadze, że europejski przemysł stalowy jest drugim na świecie pod względem wielkości producentem stali i ma strategiczne znaczenie dla kilku ważniejszych branż przemysłowych w Europie, takich jak transport lądowy i morski, budownictwo, maszyny, produkcja sprzętu AGD, energetyka i obrona;

D.   mając na uwadze, że udział UE w ogólnoświatowej produkcji stali zmniejszył się o połowę w ciągu ostatnich dziesięciu lat, zaś Chiny odpowiadają obecnie za prawie 50% produkcji światowej;

E.   mając na uwadze, że oczekuje się długoterminowego wzrostu światowego popytu na stal, która nadal będzie podstawowym materiałem dla europejskich łańcuchów wartości w przemyśle i dlatego w interesie Unii Europejskiej leży utrzymanie produkcji wewnętrznej tego surowca;

F.   mając na uwadze, że Unia Europejska powinna promować politykę rozwoju produkcji przemysłowej we wszystkich państwach członkowskich poprzez zapewnienie miejsc pracy na obszarze UE oraz zapewnienie wzrostu PKB z aktualnego poziomu 15,2% do poziomu co najmniej 20% do roku 2020;

G.   mając na uwadze, że przemysł stalowy UE jest ważnym pracodawcą odpowiadającym za 350 000 bezpośrednich miejsc pracy oraz kolejnych kilka milionów miejsc w powiązanych branżach, w tym w łańcuchu dostaw surowców do recyklingu; mając na uwadze, że każda restrukturyzacja wywiera znaczący wpływ w danym obszarze geograficznym;

H.   mając na uwadze, że w porównaniu z innymi sektorami stosunki przemysłowe w przemyśle stalowym są w dużej mierze zorganizowane; mając na uwadze, że przejawia się to wysokim stopniem uzwiązkowienia, silnie zaznaczającą się obecnością organizacji pracodawców, które są bardzo rozpowszechnione, oraz szerokim zakresem rokowań zbiorowych; mając na uwadze, że widoczne jest to na szczeblu europejskim, gdzie przemysł stalowy jest liderem w rozwijaniu stosunków z partnerami społecznymi(10) ;

I.  mając na uwadze, że pomimo stałych wysiłków przemysłu stalowego w zakresie badań i rozwoju oraz inwestycji mających na celu zmniejszenie oddziaływania na środowisko i optymalizacji zasobooszczędności, jego konkurencyjność na szczeblu ogólnoświatowym jest zagrożona na skutek kilku czynników:

   nastąpił znaczny spadek popytu na stal ze względu na kryzys finansowy i gospodarczy oraz ze względu na zmiany strukturalne dotykające niektóre sektory wykorzystujące stal;
   koszty operacyjne sektora są nadmiernie wysokie w porównaniu z kosztami konkurencji;
   istnieje silna konkurencja ze strony państw trzecich, które nie funkcjonują według tych samych solidnych standardów regulacyjnych co w UE;

J.   mając na uwadze, że ocena łącznych kosztów sektora stalowego wykazuje, iż przestrzeganie unijnych przepisów warunkuje znaczną część marży zysku unijnych producentów stali;

K.   mając na uwadze obserwowane trudności, które unijna polityka ochrony środowiska i polityka energetyczna stwarzają dla prowadzenia działalności gospodarczej w sektorze produkcji żelaza i stali, w szczególności jej skutki w postaci podwyższania ceny energii i braku konkurencyjności unijnej produkcji na rynku światowym;

L.   mając na uwadze, że koszty energii stanowią do 40% wszystkich kosztów operacyjnych oraz że ceny energii elektrycznej dla przemysłowych użytkowników końcowych w UE ograniczają konkurencyjność europejskich przedsiębiorstw na zglobalizowanym rynku;

M.   mając na uwadze, że przemysł stalowy, w szczególności sektor stali specjalnej, ma charakter w pełni globalny i Europa boryka się z silną konkurencją ze strony państw trzecich, podczas gdy koszty produkcji w UE są wyższe ze względu na jednostronne obciążenia kosztowe w UE spowodowane głównie przez politykę energetyczną i politykę przeciwdziałania zmianie klimatu UE, co prowadzi do sytuacji, w której ceny gazu w UE trzykrotnie lub czterokrotnie, a ceny energii elektrycznej dwukrotnie, przekraczają ceny w USA;

N.   mając na uwadze, że więcej złomu stalowego jest eksportowanego z UE niż importowanego do niej i z tego powodu UE traci znaczące ilości cennego surowca wtórnego, często na rzecz produkcji stali w krajach, których ustawodawstwo w zakresie ochrony środowiska nie jest tak rozwinięte jak prawodawstwo UE; mając na uwadze, że przemysł stalowy UE jest uzależniony od przywozu surowców, podczas gdy na 40% surowców przemysłowych na świecie nałożono ograniczenia wywozowe, a Europa eksportuje duże ilości złomu stalowego, na który wiele krajów nakłada ograniczenia wywozowe;

O.   mając na uwadze, że perspektywy na zatrudnienie w sektorze stalowym dają powody do poważnych obaw, ponieważ w ciągu ostatnich kilku lat w Europie ubyło ponad 65 000 miejsc pracy z powodu zmniejszania wydajności lub zamykania zakładów;

P.   mając na uwadze, że obecny kryzys stwarza ogromne problemy społeczne dla dotkniętych nim pracowników i regionów, oraz mając na uwadze, że przedsiębiorstwa zaangażowane w proces restrukturyzacji powinny działać zgodnie z zasadami odpowiedzialności społecznej, gdyż, jak pokazuje doświadczenie, udana restrukturyzacja nie jest możliwa bez odpowiedniego dialogu społecznego;

Q.   mając na uwadze, że obecny kryzys spowodował światową nadprodukcję stali; mając jednak na uwadze, że w 2050 r. spodziewane wykorzystanie stali i innych podstawowych metali wzrośnie dwukrotnie lub trzykrotnie w stosunku do obecnego poziomu i europejski przemysł stalowy musi w następnych latach przeżyć to załamanie, inwestować i zwiększać swoją konkurencyjność;

R.   mając na uwadze, że udana pod względem gospodarczym i odpowiedzialna pod względem społecznym restrukturyzacja wymaga uwzględnienia jej w długofalowej strategii, której celem jest zapewnienie i wzmocnienie zrównoważonego charakteru oraz konkurencyjności przedsiębiorstwa w dłuższej perspektywie czasowej;

1.   z zadowoleniem przyjmuje plan działania Komisji na rzecz przemysłu stalowego w Europie jako ważny element mający zapobiegać dalszemu przenoszeniu produkcji stali poza Europę;

2.   z zadowoleniem przyjmuje podejście Komisji, zgodnie z którym kontynuowany jest dialog pomiędzy instytucjami UE, dyrektorami z branży i związkami zawodowymi w postaci stałego okrągłego stołu wysokiego szczebla ds. stali oraz komitetów europejskiego sektorowego dialogu społecznego;

3.   z zadowoleniem przyjmuje powołanie grupy wysokiego szczebla dla przemysłu stalowego, ubolewa jednak nad niską, ograniczającą się do jednego spotkania rocznie, częstotliwością posiedzeń tej grupy; uznaje uczestnictwo jednostek regionalnych i lokalnych w procesie za niezbędne, gdyż pozwoli to zwiększyć poziom uczestnictwa regionów europejskich, w których zlokalizowane są spółki stalowe w pracach grupy wysokiego szczebla dla przemysłu stalowego w celu promowania wśród głównych zainteresowanych podmiotów państw członkowskich współpracy, wymiany informacji i dobrych praktyk;

4.   podkreśla, że obecne prawo konkurencji i przepisy dotyczące subwencji zapewniają stabilne warunki ramowe dla sektora stalowego; wzywa Komisję do dalszego zdecydowanego ścigania i karania przypadków zakłócania konkurencji;

I.POPRAWA WARUNKÓW RAMOWYCH

I.1. Pobudzanie popytu

5.   podkreśla, że trwały wzrost gospodarczy zależy od silnego przemysłu europejskiego i dlatego apeluje do Komisji i państw członkowskich o wsparcie strategicznego rozwoju kluczowych sektorów wykorzystujących stal, stymulowanie warunków inwestowania, w tym w badań i innowacji oraz rozwoju umiejętności, tworzenie zachęt dla wydajnych i uczciwych procesów produkcyjnych (np. z wykorzystaniem normalizacji i strategii politycznych rządów w zakresie udzielania zamówień), wzmacnianie rynku wewnętrznego oraz wspomaganie realizacji europejskich przedsięwzięć z zakresu rozwoju infrastruktury we współpracy ze wszystkimi podmiotami;

6.   uznaje budownictwo za jeden z głównych sektorów wykorzystujących stal, dlatego w celu wzmocnienia tego sektora należy przeprowadzić w UE dogłębne badanie dotyczące wzrostu publicznych robót budowlanych, nie tylko w zakresie infrastruktury transportowo-komunikacyjnej, lecz również w zakresie robót budowlanych związanych z takimi sektorami, jak szkolnictwo, kultura, administracja publiczna; należy również uwzględnić kwestie związane ze zrównoważonym budownictwem oraz efektywnością energetyczną;

7.   podkreśla znaczenie partnerstwa transatlantyckiego oraz możliwości jakie ono stwarza w kontekście handlu i inwestycji na rzecz wzmocnienia wymiany handlowej i popytu w kluczowych sektorach wykorzystujących stal oraz zwraca w związku z tym uwagę na konieczność przeprowadzenia negocjacji bez uszczerbku dla konkurencyjności przemysłu europejskiego w żadnym z tych sektorów;

8.   zwraca się do Komisji o ustanowienie instrumentu dogłębnej analizy rynku stali, który pozwalałby uzyskać dokładne informacje na temat równowagi między podażą stali a popytem na stal w skali europejskiej i ogólnoświatowej z uwzględnieniem recyklingu, z rozróżnieniem na strukturalne i cykliczne elementy rozwoju tego rynku; uważa, że monitorowanie rynku stali mogłoby znacząco przyczynić się do przejrzystości rynków stali i złomu, a także pozwoliłoby uzyskać cenny wkład na rzecz działań naprawczych i aktywizujących, które są niezbędne ze względu na cykliczny charakter przemysłu stalowego;

9.   zwraca się do Komisji o wykorzystanie tego instrumentu analizy rynku do przewidywania rodzajów ryzyka oraz do zbadania, w jaki sposób zamykanie zakładów wpływa na ożywienie tego sektora;

I.2. Zatrudnienie

10.   uważa, że Komisja, państwa członkowskie, branża oraz związki zawodowe powinny współpracować w celu zatrzymania w sektorze stalowym i przyciągania do niego wykwalifikowanych pracowników, utalentowanych, wysoko wykwalifikowanych naukowców i kierowników, a także młodych utalentowanych osób za pomocą programów przyuczania do zawodu, zapewniając tym samym dynamiczną i innowacyjną siłę roboczą; przypomina rolę regionalnych uczelni wyższych oraz instytutów badań przemysłowych, których doskonała baza odgrywa dużą rolę przy kształtowaniu uwarunkowań lokalnych na rzecz konkurencyjnego przemysłu stalowego; apeluje do Komisji i państw członkowskich o natychmiastowe wdrożenie działań w celu uniknięcia utraty wiedzy fachowej i zminimalizowania liczby traconych miejsc pracy; domaga się usprawnienia planowania i zarządzania zmianą poprzez promowanie szkolenia, podnoszenie kwalifikacji i wspieranie przekwalifikowania; jest zaniepokojony brakiem systematycznych rozwiązań w sytuacji zmiany pokoleniowej i przyszłych niedoborów wykwalifikowanej siły roboczej, utraty wiedzy fachowej i kompetencji oraz podkreśla potrzebę zachowania i rozwijania siły roboczej i umiejętności, które są niezbędne dla przyszłej konkurencyjności sektora; apeluje do Komisji o promowanie, poprzez programy „Erasmus dla wszystkich” i „Erasmus dla przedsiębiorców”, sojuszy na rzecz umiejętności sektorowych, w których, na podstawie danych dotyczących potrzeb w zakresie kompetencji oraz ich ewolucji, będzie się opracowywać i realizować ścieżki kształcenia i wspólne metody, w tym w szczególności kształcenia opartego na pracy; w celu ułatwiania i kontrolowania zwolnień monitorowanych personelu zatrudnionego w sektorze, przeprowadzanych w wyniku restrukturyzacji przedsiębiorstw, wzywa do podjęcia działań w celu wzmocnienia instrumentów na rzecz pracowników i ich kształcenia zawodowego;

11.   jest zdania, że brak właściwej polityki przemysłowej prowadzi do utraty trwałej konkurencyjności europejskiego przemysłu, co wynika z nieporównywalnie wysokich kosztów energii; wysokie koszty energii, a w efekcie i surowców, są nie tylko spowodowane koniecznością jej importu z krajów trzecich, ale i przyczynami wewnętrznymi; zgadza się z Komisją, że dotychczasowa restrukturyzacja przemysłu stalowego zrodziła problemy społeczne w wyniku spadku liczby miejsc pracy;

12.   domaga się uwzględnienia trudnych warunków pracy i presji na pracowników i podwykonawców w przemyśle stalowym w formułowaniu nowej europejskiej strategii bezpieczeństwa i higieny pracy, a także w wytycznych dotyczących emerytur i innych świadczeń socjalnych, jako że proces produkcyjny jest od nich uzależniony(11) ; podkreśla, że pracownicy sektora stali są w większym stopniu niż przeciętny pracownik w UE28 narażeni na obciążenie wynikające z charakteru wykonywanej pracy – na zagrożenia fizyczne i problemy zdrowotne związane z wykonywaną pracą;

13.   z zadowoleniem przyjmuje trwający dialog społeczny, w którym biorą udział przedstawiciele pracowników oraz powstanie dodatkowych struktur dialogu społecznego (formalnych i nieformalnych), takich jak grupy robocze, grupy sterujące itp., dzięki którym możliwa jest pełniejsza wymiana zdań między pracownikami i przedsiębiorcami;

14.   podkreśla, że w celu promowania głębszego dialogu społecznego w europejskim przemyśle stalowym należy zwrócić szczególną uwagę na specyficzny charakter tego sektora, na określenie przyczyn charakterystycznych dla sektora, takich jak ciężki charakter pracy przy produkcji stali, cechy siły roboczej, obawy środowiskowe, rozpowszechnienie innowacji technologicznych i daleko posunięta restrukturyzacja europejskiego przemysłu stalowego;

15.   podkreśla, że wdrażanie planu działania powinno koncentrować się również na krótkotrwałym wpływie kryzysu gospodarczego na siłę roboczą oraz konkurencyjność w tym sektorze i wzywa Komisję, aby uważnie monitorowała przypadki zmniejszania wydajności i zamykania zakładów w Europie; uważa, że fundusze UE nie powinny być wykorzystywane do utrzymania działalności gospodarczej niektórych instalacji, ponieważ mogłoby to zakłócić konkurencję między producentami stali w UE, ale tylko do złagodzenia skutków zamykania zakładów lub zwolnień dla dotkniętych nimi pracowników oraz promowania zatrudnienia osób młodych w sektorze;

16.   podkreśla, że ograniczenie popytu nie może prowadzić do nieuczciwej konkurencji o miejsca pracy między państwami członkowskimi; w tym kontekście wzywa do znalezienia ogólnoeuropejskiego rozwiązania;

17.   wzywa Komisję do promowania inicjatyw mających na celu utrzymanie produkcji stali w Europie, aby w ten sposób zagwarantować odpowiednie poziomy zatrudnienia, wzywa Komisję do promowania inicjatyw, których celem jest zapobieganie zamykaniu zakładów produkcyjnych w Europie;

18.   zwraca się do Komisji z prośbą o natychmiastowe i pełne wykorzystanie środków unijnych w celu zmniejszenia skutków społecznych restrukturyzacji przemysłu. apeluje w szczególności o pełne wykorzystanie Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) i Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG);

19.   jest zdania, że uczestnictwo pracowników w działaniach innowacyjnych i restrukturyzacyjnych jest najlepszym gwarantem powodzenia gospodarczego;

20.   podkreśla, że przejście na bardziej zrównoważone procesy produkcyjne i wyroby musi odbyć się z udziałem osób wykwalifikowanych i posiadających znaczne umiejętności oraz apeluje o opracowanie europejskiej strategii szkolenia i kształcenia; z zadowoleniem przyjmuje projekt dotyczący proekologicznego technicznego kształcenia i szkolenia zawodowego (ang. Greening Technical Vocational Education and Training) dla sektora stalowego(12) , polegający na wspólnym przeanalizowaniu przez przedsiębiorstwa stalowe, instytuty badawcze i partnerów społecznych zapotrzebowania na umiejętności w zakresie zrównoważenia środowiskowego; wzywa Komisję do dalszego wspierania wdrażania wyników osiągniętych w ramach tego projektu;

21.   wzywa Komisję Europejską do przedstawienia planu restrukturyzacji, który umożliwi utrzymanie i stworzenie dobrych miejsc pracy oraz wartości dodanej w przemyśle;

II.DZIAŁANIA SŁUŻĄCE POPRAWIE KONKURENCYJNOŚCI EUROPEJSKIEGO PRZEMYSŁU STALOWEGO

II.1. Bezpieczne dostawy energii po przystępnych cenach

22.   zauważa, że ze względu na ograniczone ilości zasobów na kontynencie europejskim ceny energii w UE w ostatnich latach znacznie wzrosły, powodując wyraźny spadek konkurencyjności przemysłu UE w skali globalnej; uznaje, że ceny energii stanowią najważniejsze czynniki kosztotwórcze dla przemysłu stalowego i innych sektorów energochłonnych; uważa, że efektywne funkcjonowanie jednolitego rynku energii, opartego w szczególności na przejrzystości cenowej, jest niezbędnym warunkiem wstępnym, jeśli przemysł stalowy ma być zaopatrywany w bezpieczną i zrównoważoną energię po przystępnych cenach; podkreśla, że konieczne jest uzupełnienie brakujących połączeń transgranicznych i pełne wdrożenie obowiązującego prawodawstwa, aby umożliwić czerpanie korzyści z jednolitego europejskiego rynku energii; popiera wyrażony przez Komisję zamiar wzmożenia wysiłków służących zmniejszeniu przepaści między cenami energii a kosztami między przemysłem UE a jego głównymi konkurentami, z uwzględnieniem strategii poszczególnych państw członkowskich, tak aby odpowiadała ona ich specyficznym warunkom krajowym; uważa, że Komisja powinna w ciągu 12 miesięcy przedstawić konkretne propozycje w tym zakresie;

23.   podkreśla, że Komisja powinna bardziej konkretnie i szczegółowo zająć się kwestią ucieczki emisji, a cele polityki przeciwdziałania zmianie klimatu i polityki energetycznej na 2030 r. muszą być technicznie i ekonomicznie wykonalne dla przemysłu UE, a najlepsze przedsiębiorstwa nie powinny ponosić pośrednich lub bezpośrednich kosztów dodatkowych wynikających z polityki przeciwdziałania zmianie klimatu; podkreśla, że przepisy dotyczące ucieczki emisji powinny przewidywać 100% bezpłatny przydział technicznie osiągalnych poziomów referencyjnych bez redukcji dla sektorów stosujących zabieg ucieczki emisji;

24.   zachęca Komisję do rozwijania strategii na rzecz wdrażania energii ze źródeł niskoemisyjnych w celu przyspieszenia ich integracji na rynku energetycznym;

25.   uważa, że należy wspierać inwestycje w technologie służące jak największemu wykorzystaniu nakładów energii i odzysku energii, na przykład poprzez optymalizację wykorzystania gazów pochodzących z procesów technologicznych i ciepła odpadowego, które można by wykorzystać do produkcji pary wodnej i energii elektrycznej;

26.   uznaje za konieczne zwrócenie większej uwagi na długoterminowe umowy między dostawcami energii a przemysłowymi konsumentami energii, obniżenie kosztów energetycznych oraz wzmocnienie międzynarodowych sieci dostaw energii, kluczowych dla peryferyjnych regionów UE; pozwoli to również uniknąć przenoszenia produkcji do państw trzecich i między państwami członkowskimi; podkreśla, że zawieranie długoterminowych umów na dostawy energii może złagodzić ryzyko zmiennych cen energii i przyczynić się do obniżenia cen energii elektrycznej dla konsumentów przemysłowych; wzywa Komisję do opracowania wytycznych dotyczących aspektów konkurencji wiążących się z długoterminowymi umowami na dostawy energii;

27.   zachęca Komisję do opracowania strategii dotyczących opłacalnego wykorzystania niskoemisyjnych źródeł energii i stopniowego wycofania dotacji w celu wsparcia szybkiego wprowadzenia na rynek energii elektrycznej takich form energii; uważa, że tymczasem powinna istnieć możliwość rekompensaty kosztów ponoszonych przez sektory energochłonne z tytułu opłat dodatkowych za energię elektryczną, jeżeli są to koszty, których nie muszą ponosić konkurenci spoza UE;

28.   podkreśla, że bezpieczeństwo dostaw energii stanowi ważny wymóg w przypadku przemysłu stalowego; wzywa państwa członkowskie do pełnego wdrożenia trzeciego pakietu energetycznego; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia bezpiecznych dostaw energii poprzez opracowywanie niezbędnych projektów z zakresu infrastruktury energetycznej oraz do określenia właściwych zachęt dla inwestorów w celu zmniejszenia uzależnienia od importowanych paliw kopalnych; zachęca Komisję do propagowania dywersyfikacji źródeł i dróg przesyłu gazu ziemnego oraz do promowania koordynacji i wspierania zabezpieczeń dróg przesyłu płynnego gazu ziemnego; zwraca się do Komisji z prośbą o przeprowadzenie kompleksowej oceny adekwatności wytwarzania energii elektrycznej oraz opracowania wytycznych dotyczących sposobów utrzymania elastyczności sieci elektroenergetycznych;

29.   zwraca się do Komisji o sprawozdanie dotyczące monitorowania rozwoju jednostek, których integralność jest zagrożona, wnioskowanego w treści rezolucji Parlamentu z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie przemysłu stalowego UE;

II.2. Ochrona klimatu, zasobooszczędność i oddziaływanie na środowisko

30.   przypomina, że europejski przemysł stalowy zmniejszył łączną ilość emisji o około 25% od 1990 r.; zauważa, że stal może być w pełni poddawana recyklingowi bez utraty jakości; uznaje, że wyroby stalowe odgrywają ważną rolę, jeżeli chodzi o umożliwianie przejścia na opartą na wiedzy, niskoemisyjną i zasobooszczędną gospodarkę; podkreśla znaczenie wysiłków na rzecz dalszego zmniejszania ogólnych emisji pochodzących z przemysłu stalowego;

31.   uważa, że europejska produkcja stali powinna zostać utrzymana za pomocą zrównoważonego modelu produkcji stali; apeluje do Komisji o przygotowanie i propagowanie europejskich norm zrównoważonego rozwoju, takich jak znak jakości dla stalowych wyrobów budowlanych (SustSteel);

32.   podkreśla znaczenie kosztów logistycznych, w szczególności kosztów transportu morskiego, zaopatrzenia w surowce, bezpieczeństwa dostaw oraz rozwoju gospodarczego powiązanego z rozwojem portów;

33.   jest zdania, że Unia Europejska powinna różnicować miejsca dostępu i dystrybucji surowców, ponieważ dla europejskiego przemysłu stalowego nieuzależnianie się od jedynego portu przyjmującego surowce ma ogromne znaczenie; uważa, że należy zatem utworzyć centrum dystrybucji minerałów w celu ich dystrybucji na południe i wschód Europy;

34.   uznaje istotną rolę procesów produkcji stali z rudy pierwotnej w UE, biorąc pod uwagę wzrost światowej produkcji stali, oraz ich znaczenie dla zapewnienia konkretnej jakości potrzebnej w wielu europejskich łańcuchach wartości; podkreśla, że produkowanie stali ze złomu zmniejsza nakłady energii o około 75%, a nakłady surowców – o 80%; apeluje zatem do Komisji o zapewnienie efektywnego funkcjonowania europejskiego rynku złomu stalowego poprzez zagwarantowanie lepszego funkcjonowania rynków wtórnych materiałów metalowych, poprzez walkę z nielegalnym eksportem złomu, który powoduje straty cennych surowców, których potrzebuje gospodarka europejska oraz poprzez zwiększanie możliwości państw członkowskich w zakresie przeprowadzania kontroli w ramach rozporządzeń dotyczących przesyłania odpadów; zachęca do dalszego rozwoju recyklingu złomu za pomocą zakrojonej na jak najszerszą skalę zbiórki złomu i wykorzystywania złomu w jak największym stopniu, co stanowiłoby sposób na zapewnienie dostępu do surowców, zmniejszenie zależności energetycznej, zmniejszanie emisji oraz przyczynianie się do rozwoju gospodarki obiegowej; popiera inicjatywę Komisji dotyczącą inspekcji i kontroli przemieszczania odpadów w celu unikania nielegalnego eksportu złomu, często do krajów, w których prawo ochrony środowiska jest nieporównywalne z europejskim;

35.   wzywa Komisję do przyjęcia całościowego podejścia do zmiany klimatu, środowiska naturalnego, polityki w zakresie energii i konkurencyjności, z uwzględnieniem specyfiki poszczególnych sektorów; uważa, że przy tworzeniu regulacji Komisja powinna szukać synergii umożliwiającej realizację celów w zakresie klimatu i energii, jednocześnie wspierając cele dotyczące konkurencyjności i zatrudnienia oraz minimalizując ryzyko ucieczki emisji i przenoszenia produkcji;

36.   wzywa Komisję do przeprowadzenia kolejnego przeglądu wykazu sektorów narażonych na ryzyko ucieczki emisji, wykorzystując otwartą i przejrzystą metodologię, z uwzględnieniem roli stali produkowanej w Europie jako czynnika łagodzącego oraz pośredniego wpływu cen energii elektrycznej na konkurencję; apeluje do Komisji o zapewnianie skuteczności przepisów dotyczących ucieczki emisji poprzez utrzymanie przemysłu stalowego w tym wykazie;

37.   podkreśla, że ramy polityki w zakresie klimatu do roku 2030 powinny uwzględniać różnice między sektorami, wykonalność technologiczną i efektywność gospodarczą oraz – przede wszystkim – nie generować dodatkowych kosztów dla najbardziej wydajnych instalacji przemysłowych;

38.   jest zaniepokojony wpływem, który ostatnia decyzja Komisji dotycząca krajowych środków wykonawczych państw członkowskich w trzecim okresie handlu uprawnieniami do emisji może wywrzeć na przemysł poprzez zastosowanie międzysektorowego współczynnika korygującego, co świadczy o tym, że dla przemysłu cel ten jest niemożliwy do osiągnięcia nawet przy zastosowaniu najlepszych dostępnych technologii stosowanych obecnie w Europie, z takim skutkiem, że nawet najbardziej wydajne instalacje w Europie mogą ponieść dodatkowe koszty;

39.   podkreśla znaczenie, jakie dla rozwoju przemysłu stalowego ma efektywna i niezawodna infrastruktura oraz przypomina, że 65% wytwarzanej na świecie stali nadal pochodzi z rudy, co sprawia, że inwestycje w odpowiednią infrastrukturę w obrębie całego łańcucha, począwszy od sektora wydobywczego aż po zakłady produkcji stali oraz rynki eksportowe, mają duży wpływ na konkurencyjność w szczególności słabo zaludnionych krajów;

II.3. Równe warunki działania na szczeblu międzynarodowym

40.   uważa, że w negocjacjach handlowych należy wspierać gospodarcze i strategiczne interesy Unii i jej państw członkowskich, a także stosować podejście wzajemne, które uwzględnia dostęp do nowych rynków, dostęp do surowców, ryzyko ucieczki emisji i inwestycji, równe warunki działania oraz przecieki wiedzy fachowej; uważa, że strategie powinny odzwierciedlać różnice pomiędzy gospodarkami krajów rozwiniętych, głównych krajów wschodzących i krajów najsłabiej rozwiniętych; podkreśla, że dostęp do nowych rynków eksportowych gospodarek wschodzących, na których europejska stal może być sprzedawana bez napotykania barier handlowych, będzie miał rozstrzygające znaczenie dla siły i potencjału rozwoju europejskiego przemysłu stalowego; ubolewa, że niektórzy z naszych partnerów handlowych stosują nieuczciwe środki restrykcyjne, takie jak ograniczenia inwestycyjne i preferencje w zakresie zamówień publicznych służące ochronie krajowego przemysłu hutniczego, które poważnie utrudniają eksport stali z UE; ubolewa również nad tym, że od początku ogólnoświatowego kryzysu w 2008 r. państwa trzecie coraz częściej stosują środki protekcjonistyczne, aby wspierać swój przemysł hutniczy;

41.   wzywa Komisję Europejską, aby w przyszłych umowach handlowych ujęła zapisy znacząco poprawiające szanse eksportowe i możliwości dostępu do rynku dla europejskiej stali i wyrobów stalowych;

42.   popiera wniosek Komisji, aby przed podpisaniem umów o wolnym handlu przeprowadzać ocenę skutków uwzględniającą także stal, biorąc pod uwagę łańcuch wartości produkcji UE i przemysł europejski w kontekście ogólnoświatowym; zwraca się do Komisji o regularne ocenianie łącznych skutków umów zarówno tych obecnie obowiązujących, jak i będących przedmiotem negocjacji, w oparciu o specyficzne i ściśle określone kryteria, w tym również skutków różnych metod angażowania zainteresowanych stron;

43.   wzywa Komisję do zadbania o skuteczne wypełnianie wszystkich zobowiązań podjętych na mocy obowiązujących i przyszłych negocjacji i umów handlowych; wzywa Komisję do walki z nieuczciwą konkurencją ze strony państw trzecich z proporcjonalnym, szybkim i skutecznym wykorzystaniem odpowiednich środków pozostających do dyspozycji Komisji, takich jak instrumenty ochrony handlu, lub, w razie konieczności, system rozstrzygania sporów w ramach WTO; wzywa Komisję do walki z nieuczciwym protekcjonizmem państw trzecich i do zapewnienia przedsiębiorstwom europejskim dostępu do rynków oraz surowców;

44.   zauważa, że najczęściej z instrumentów ochrony handlu korzysta przemysł hutniczy; wyraża zaniepokojenie w związku z czasem – średnio dwa lata – jakiego Komisja potrzebuje, aby wdrożyć środki antydumpingowe, podczas gdy w USA ten okres wynosi tylko sześć miesięcy; wzywa Komisję do poczynienia kroków gwarantujących, że UE będzie dysponować skutecznymi instrumentami ochrony handlu, które można szybko zastosować i które umożliwią jej sprawniejsze działanie w przypadku dumpingu, czego wymaga ostra konkurencja, z jaką przemysł europejski ma do czynienia w zglobalizowanej gospodarce;

45.   wzywa Komisję do sprawdzenia, czy system „Surveillance 2” zapewnia co najmniej takie same zabezpieczenia w formie nadzoru i monitorowania przed nieuczciwym dumpingiem i dotacjami jak system uprzedniego nadzoru nad przywozem niektórych wyrobów z żelaza i stali, ustanowiony na mocy rozporządzenia Komisji (UE) nr 1241/2009;

46.   podkreśla, że uczciwy handel wyrobami stalowymi może funkcjonować tylko pod warunkiem przestrzegania podstawowych praw pracowników i norm środowiskowych;

47.   jest zdania, że również europejskie przedsiębiorstwa w krajach trzecich powinny wdrażać normy UE w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw (CSR) i partycypacji pracowników oraz że należy promować rozwój regionalny;

48.   zachęca Komisję do wdrażania zaproponowanych środków służących zapewnieniu dostępu do węgla koksującego;

49.   zwraca się do Komisji o wsparcie reformy ram prawnych dla rynków finansowych w celu zapobiegania spekulacyjnej zmienności cen, zapewnienia przejrzystości ustalania cen i poprawy bezpieczeństwa dostaw stali, a także surowców;

50.   wzywa Komisję do ochrony stali europejskiej poprzez instrumenty prawne mające na celu certyfikację użytkowania końcowego stali nierdzewnej i jej składu fizykochemicznego, m.in. poprzez wprowadzenie certyfikacji jakości dla wyrobów powiązanych ze stalą, tak aby chronić produkcję europejską przed wyrobami bez certyfikatu;

51.   popiera wniosek Komisji dotyczący przeciwdziałania nielegalnym rynkom wyrobów stalowych; apeluje do Komisji i państw członkowskich o zbadanie potencjalnych środków zwalczania oszustw związanych z VAT;

II.4. Badania, rozwój i innowacje

52.   zauważa, że jak najszersze rozpowszechnianie przełomowych technologii ma nadrzędne znaczenie dla zgodności ze ścieżką redukcji CO2 przewidzianą w planie działania do 2050 r.; z zadowoleniem przyjmuje cel programu ULCOS, a mianowicie identyfikowanie i opracowywanie innowacyjnych technologii produkcji stali o jak najniższych emisjach dwutlenku węgla oraz SPIRE i inne programy mające na celu rozwój nowych gatunków stali, procesów produkcyjnych i recyklingu, a także modeli biznesowych poprawiających wartość, wydajność i zrównoważony rozwój, dzięki czemu wspierana będzie konkurencyjność europejskiego przemysłu stalowego;

53.   wzywa Komisję UE do prowadzenia ambitnej polityki w zakresie innowacji, która umożliwia wytwarzanie energooszczędnych i innowacyjnych wyrobów o wysokiej jakości i pozwala UE utrzymać swoją pozycję na coraz bardziej konkurencyjnej arenie międzynarodowej;

54.   z zadowoleniem przyjmuje efekty specyficznych instrumentów dla węgla i stali, takich jak Fundusz Badawczy Węgla i Stali, i zachęca Komisję do dalszej pracy z wzorcem rozwijanym od 2002 r.;

55.   uznaje za niezbędne rozszerzenie zakresu pomocy na innowacje w sferze wszystkich działań związanych z działalnością hutniczą; dlatego w ramach programu „Horyzont 2020” należy wdrożyć mechanizmy finansowe EBI na rzecz zacieśnienia współpracy w zakresie badań, rozwoju oraz innowacji pomiędzy przedsiębiorstwami stalowymi i regionami, w których się one mieszczą, w celu rozwijania i zrównoważenia działalności gospodarczej;

56.   zgadza się z Komisją, że w ramach programu „Horyzont 2020” należy skoncentrować się na projektach demonstracyjnych i pilotażowych dotyczących nowych technologii oraz technologii bardziej ekologicznych, zasobooszczędnych i efektywnych energetycznie;

57.   jest zdania, że należy wprowadzić mechanizmy zachęt, by zaangażować wielkie koncerny międzynarodowe w inwestycje w badania i rozwój na terenie, na którym prowadzą działalność przemysłową, z myślą o wsparciu zatrudnienia i dynamiki tych regionów;

58.   ma świadomość wysokiego ryzyka finansowego związanego z rozwijaniem, zwiększaniem skali, demonstrowaniem i wykorzystywaniem przełomowych technologii; popiera tworzenie klastrów, nawiązywanie współpracy w dziedzinie badań i tworzenie partnerstw publiczno-prywatnych, takich jak SPIRE i EMIRI; zachęca do wykorzystywania innowacyjnych instrumentów finansowych, takich jak mechanizmy finansowania oparte na podziale ryzyka, z pierwszeństwem dostępu dla przemysłu stalowego znajdującego się w sytuacji kryzysowej; wzywa Europejski Bank Inwestycyjny oraz Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju do opracowania ram finansowania długoterminowego dla projektów z sektora stalowego;

59.   zwraca się do Komisji o dalsze wdrażanie europejskiego partnerstwa innowacji w dziedzinie surowców w odniesieniu do przemysłu stalowego i względem łańcucha wartości surowców, a w szczególności metod recyklingu oraz nowych modeli biznesowych;

o
o   o

60.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji i Radzie oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

(1) http://ec.europa.eu/enterprise/sectors/metals-minerals/files/steel-cum-cost-imp_en.pdf
(2) Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0199 .
(3) http://ec.europa.eu/enterprise/sectors/metals-minerals/files/high-level-roundtable-recommendations_en.pdf
(4) Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0509 .
(5) Dz.U. C 332 E z 15.11.2013, s. 72.
(6) Dz.U. C 199 E z 7.7.2012, s. 131.
(7) Dz.U. C 349 E z 22.12.2010, s. 84.
(8) Dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym.
(9) Dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym.
(10) Eurofound (2009).
(11) Eurofound (sprawozdanie planowane na styczeń 2014).
(12) http://www.gt-vet.com/?page_id=18

Ostatnia aktualizacja: 30 maja 2017Informacja prawna