Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2010/2202(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A7-0339/2010

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A7-0339/2010

Συζήτηση :

PV 15/12/2010 - 14

Ψηφοφορία :

PV 16/12/2010 - 6.4
CRE 16/12/2010 - 6.4
Αιτιολογήσεις ψήφου
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P7_TA(2010)0489

Κείμενα που εγκρίθηκαν
PDF 413kWORD 366k
Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010 - Στρασβούργο Οριστική έκδοση
Ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο κατά το 2009 και η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτό τον τομέα
P7_TA(2010)0489A7-0339/2010

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2010 σχετικά με την Ετήσια Έκθεση του 2009 για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στον Κόσμο και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτό τον τομέα (2010/2202(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την 11η Έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Δημοκρατία στον Κόσμο, για την περίοδο Ιουλίου 2008-Δεκεμβρίου 2009,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 6 και 21 της Συνθήκης της Λισαβόνας,

–  έχοντας υπόψη την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και όλα τα σχετικά διεθνή κείμενα περί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,

–  έχοντας υπόψη τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ,

–  έχοντας υπόψη όλες τις Συμβάσεις των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα προαιρετικά τους πρωτόκολλα(1) ,

–  έχοντας υπόψη τους περιφερειακούς μηχανισμούς προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων ειδικότερα του Αφρικανικού Καταστατικού Χάρτη για τα Δικαιώματα των Ανθρώπων και των Λαών, του Συμπληρωματικού Πρωτοκόλλου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας στην Αφρική, της Αμερικανικής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, του Αραβικού Καταστατικού Χάρτη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, και της Διακυβερνητικής Επιτροπής του ASEAN για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα,

–  έχοντας υπόψη την από 1ης Ιουλίου 2002 έναρξη ισχύος του Καταστατικού της Ρώμης για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) και τα σχετικά με το εν λόγω δικαστήριο ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου(2) ,

–  έχοντας υπόψη την κοινή θέση 2003/444/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 2003 για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και το σχέδιο δράσης του Συμβουλίου σε συνέχεια της κοινής θέσης· αναγνωρίζοντας τον ουσιαστικό ρόλο του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ) όσον αφορά την πρόληψη των σοβαρών εγκλημάτων τα οποία εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του,

–  έχοντας υπόψη τη δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την υποστήριξη της αποτελεσματικής λειτουργίας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου,

–  έχοντας υπόψη ότι είναι καθήκον κάθε κράτους να ασκεί την ποινική του δικαιοδοσία επί των υπευθύνων για διεθνή εγκλήματα,

–  έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τις τρέχουσες διαπραγματεύσεις για την ένταξη της ΕΕ σε αυτήν,

–  έχοντας υπόψη τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη τη Συμφωνία Εταιρικής Σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ και την αναθεώρησή της(3) ,

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕK) αριθ. 1889/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 2006, για την καθιέρωση ενός χρηματοδοτικού μέσου για την προαγωγή της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως(4) (ευρωπαϊκό μέσο για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου ή ΕΜΔΑΑ),

–  έχοντας υπόψη τα προηγούμενα ψηφίσματά του για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 14ης Ιανουαρίου 2009(5) σχετικά με την ανάπτυξη του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου της ΕΕ, και το ψήφισμά του της 25ης Φεβρουαρίου 2010(6) σχετικά με την 13η σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ,

–  έχοντας υπόψη τα ψηφίσματά του της 1ης Φεβρουαρίου 2007(7) και της 26ης Απριλίου 2007(8) σχετικά με την πρωτοβουλία για ένα διεθνές μορατόριουμ στην εκτέλεση των θανατικών ποινών και σχετικά με το υπ« αριθ. 62/149 ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ της 18ης Δεκεμβρίου 2007 για ένα μορατόριουμ στη χρήση της θανατικής ποινής, καθώς και το ψήφισμά του της 7ης Οκτωβρίου 2010 σχετικά με την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Θανατικής Ποινής,

–  έχοντας υπόψη το Πρωτόκολλο αριθ. 13 στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ), σχετικά με την κατάργηση της θανατικής ποινής σε όλες τις περιστάσεις,

–  έχοντας υπόψη τη Διακήρυξη του ΟΗΕ για τους Υπερασπιστές των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τις δραστηριότητες των Ειδικών Εκπροσώπων του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την κατάσταση των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και το ψήφισμα του Κοινοβουλίου της 17ης Ιουνίου 2010 για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων(9) ,

–  έχοντας υπόψη τη Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για την Εξάλειψη της Μη Ανοχής και των Διακρίσεων λόγω Θρησκείας ή Πίστης,

–  έχοντας υπόψη τις Κατευθυντήριες Γραμμές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προώθηση της συμμόρφωσης με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο (IHL)(10) , για τη θανατική ποινή, για τα βασανιστήρια και κάθε άλλη μορφή σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή ποινής, για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για το διάλογο με εκτός ΕΕ χώρες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για την προαγωγή και προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού, και για τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών και για την καταπολέμηση κάθε μορφής διακρίσεων σε βάρος τους,

–  έχοντας υπόψη τη δέσμη εργαλείων του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προαγωγή και προστασία της άσκησης όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από λεσβίες, ομοφυλόφιλους, αμφιφυλόφιλους και διεμφυλικούς (LGBT)(11) ,

–  έχοντας υπόψη το από 22 Οκτωβρίου 2009 ψήφισμά του για την οικοδόμηση της δημοκρατίας στις εξωτερικές σχέσεις(12) ,

–  έχοντας υπόψη όλα τα ψηφίσματα που έχει εγκρίνει σε επείγουσες περιπτώσεις παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 21ης Ιανουαρίου 2010 σχετικά με τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα και ιδίως την υπόθεση του Liu Xiaobo(13) ,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 48 και 119, παράγραφος 2 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων (A7-0339/2010),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξακολουθεί να είναι το παγκόσμιο έγγραφο αναφοράς που θέτει όλους τους ανθρώπους στον πυρήνα της δράσης,

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η 11η Ετήσια Έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (2008/2009) παρέχει μια γενική επισκόπηση της δράσης της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία στον κόσμο,

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το παρόν ψήφισμα επιχειρεί να εξετάσει και να αξιολογήσει τις δραστηριότητες της ΕΕ στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας ενώ, σε ορισμένες περιπτώσεις, ασκεί μια εποικοδομητική κριτική σε αυτές,

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η εσωτερική επίδοση της ΕΕ στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επηρεάζει άμεσα την αξιοπιστία της καθώς και την ικανότητά της να εφαρμόσει πραγματική μια εξωτερική πολιτική για τα ανθρώπινα δικαιώματα,

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι θεμελιωμένη στις αξίες του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας θρησκεύματος ή πεποιθήσεων και των δικαιωμάτων των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες,

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η δικαιοσύνη, η δημοκρατία και το κράτος δικαίου αποτελούν τους πυλώνες της βιώσιμης ειρήνης, καθώς εγγυώνται τις θεμελιώδεις ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα, και λαμβάνοντας υπόψη ότι βιώσιμη ειρήνη δεν μπορεί να επιτευχθεί προστατεύοντας όσους ευθύνονται για συστηματικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και για παραβάσεις του διεθνούς ποινικού δικαίου,

Ζ.  εκτιμώντας πως η Συνθήκη της Λισαβόνας επιβεβαίωσε τις εξουσίες της ΕΕ στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής κατά τρόπο που θα ενισχύσει τις αξίες και τους στόχους της· ότι οι κυριότερες καινοτομίες ως προς την εξωτερική δράση της ΕΕ, όπως το αξίωμα του Ύπατου Εκπροσώπου της Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας / Αντιπροέδρου της Επιτροπής (HR/VP) και ο θεσμός της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ), πρέπει να εδραιώσουν περαιτέρω την εξωτερική δράση της ΕΕ στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να προσφέρουν καλύτερες δυνατότητες ενσωμάτωσης της διάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλους τους σχετικούς τομείς πολιτικής,

Η.  εκτιμώντας πως η Συνθήκη παρέχει στην ΕΕ μια ενιαία νομική προσωπικότητα που της επιτρέπει να προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και δίνει το δικαίωμα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ECHR) του Στρασβούργου να ελέγχει τη συμμόρφωση των ενεργειών της ΕΕ προς τη Σύμβαση,

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, με την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας, ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ έγινε νομικά δεσμευτικός, ενισχύοντας έτσι την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρώπη,

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ αποτελεί ένθερμο υποστηρικτή του ΔΠΔ και προωθεί την οικουμενικότητα, αλλά και υπερασπίζεται την ακεραιότητα του Καταστατικού της Ρώμης με σκοπό την προστασία και την ενίσχυση της ανεξαρτησίας του Δικαστηρίου,

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η κοινή θέση του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 2003 και το σχέδιο δράσης του 2004 χρήζουν αναθεώρησης, δεδομένων των εξελίξεων του διεθνούς ποινικού δικαίου μετά το 2004· λαμβάνοντας υπόψη ότι η αποτελεσματική παροχή βοήθειας και συνεργασία εκ μέρους της ΕΕ πρέπει να εντατικοποιηθεί και να βελτιωθεί, καθώς αυξάνεται ο αριθμός των ενταλμάτων σύλληψης και των δικών στο ΔΠΔ,

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι προσπάθειες για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας στον κόσμο επέτειναν την ανάγκη συμφιλίωσης των μελημάτων που αφορούν την ασφάλεια με το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η παγκόσμια οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση είχε αρνητικό αντίκτυπο στα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα· ότι τα δικαιώματα των φτωχότερων ανθρώπων είναι εκείνα που εθίγησαν περισσότερο· ότι εξ αιτίας της αύξησης και της αστάθειας των τιμών και της κερδοσκοπίας στα βασικά προϊόντα, εκατομμύρια άνθρωποι σε ορισμένες χώρες της Αφρικής, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής παλεύουν να καλύψουν βασικές ανάγκες τους· ότι εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν ανασφάλεια και ταπεινώσεις και, σε ορισμένες χώρες, οι διαμαρτυρίες αντιμετωπίστηκαν με καταστολή και βία,

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα πρέπει να τυγχάνουν της ίδιας μέριμνας και να τίθενται στο ίδιο επίπεδο σπουδαιότητας με τα αστικά και τα πολιτικά δικαιώματα· ότι οι ρήτρες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι οποίες περιλαμβάνονται στις συμφωνίες που υπεγράφησαν μεταξύ της ΕΕ και χωρών εκτός της ΕΕ, πρέπει να τηρούνται και να εφαρμόζονται,

ΙΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η κλιματική αλλαγή έχει διαρκή, μακροπρόθεσμη επίπτωση επί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· ότι οι αρνητικές επιπτώσεις αφορούν ιδιαίτερα τις ευπαθείς ομάδες, όπως είναι οι ιθαγενείς λαοί, τόσο στον αναπτυσσόμενο κόσμο όσο και στον Απώτατο Βορρά, αλλά θα μπορούσαν να έχουν και πολύ ευρύτερες προεκτάσεις,

ΙΣΤ.  εκτιμώντας ότι η καταπολέμηση της ατιμωρησίας έχει ζωτική σημασία, καθώς στοχεύει στην πρόληψη και την τιμωρία των σοβαρότερων εγκλημάτων και των δραστών αυτών· ότι η ατιμωρησία αποτελεί διατομεακό θέμα που αφορά ευρύ πεδίο ζητημάτων τα οποία άπτονται του τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως είναι τα βασανιστήρια, η θανατική ποινή, η βία κατά των γυναικών, η δίωξη των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η καταπολέμηση της τρομοκρατίας,

ΙΖ.  εκτιμώντας ότι, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, το παλαιό πρόβλημα της αποαποικιοποίησης που εντάσσεται στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παραμένει ανεπίλυτο μεταξύ των άμεσων γειτόνων της ΕΕ, ιδίως στην περίπτωση της Δυτικής Σαχάρας,

ΙΗ.   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του 25ης Νοεμβρίου 2010 σχετικά με την κατάσταση στη Δυτική Σαχάρα(14) ,

ΙΘ.  εκτιμώντας την τεράστια σημασία που έχει για την επιβίωση των ευρωπαϊκών θεσμικών μηχανισμών η εφαρμογή και επιβολή των θεμελιωδών αρχών που κωδικοποιούνται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου,

Κ.  εκτιμώντας πως νέες μορφές παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σημειώνονται στον κόσμο, κυρίως στο πεδίο των νέων τεχνολογιών της πληροφορίας, όπως είναι η κατάχρηση και η λογοκρισία του διαδικτύου και η παραβίαση του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή μέσω της χρησιμοποίησης προσωπικών δεδομένων,

ΚΑ.  εκτιμώντας ότι η ελευθερία θρησκεύματος ή πεποιθήσεων απειλείται ολοένα και περισσότερο, ιδίως εξαιτίας απολυταρχικών κυβερνήσεων που στοχοποιούν τις θρησκευτικές μειονότητες ή κυβερνήσεων που δεν αποτρέπουν τις επιθέσεις, την παρενόχληση ή άλλες επιβλαβείς πράξεις σε βάρος ορισμένων ατόμων ή θρησκευτικών ομάδων,

ΚΒ.  εκτιμώντας ότι οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων γίνονται σε χώρες που έχουν αναγνωρίσει τις δικαιοδοσίες οι οποίες πηγάζουν από τα διεθνή μέσα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σε χώρες που αδιαφορούν για τα ιστορικά κατοχυρωμένα δικαιώματα,

1.  επαναλαμβάνει την ισχυρή βούληση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και υπενθυμίζει τις μακροχρόνιες προσπάθειές του για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας στον κόσμο, μέσω της ανάπτυξης μιας ισχυρής και αποτελεσματικής πολιτικής της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα που να εγγυάται μεγαλύτερη συνοχή και συνέπεια σε όλους τους τομείς πολιτικής και μέσω διμερών σχέσεων με μη ευρωπαϊκές χώρες και ενεργού συμμετοχής σε διεθνή φόρουμ, καθώς και μέσω της υποστήριξης διεθνών και τοπικών οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών·

2.  είναι της άποψης ότι η θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Λισαβόνας αποτελεί ιστορική ευκαιρία αντιμετώπισης κενών που έχουν απομείνει στην πολιτική της ΕΕ στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας· ζητεί εν προκειμένω την πλήρη συμμόρφωση της ΕΥΕΔ με τον σκοπό και το πνεύμα της Συνθήκης της Λισαβόνας, που αποσκοπεί να διασφαλίσει ότι ο σεβασμός και η προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων βρίσκεται στο επίκεντρο των διάφορων τομέων της εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης, όπως κατοχυρώνεται στα άρθρα 2, 3 και 21 της ΣΕΕ·

3.  υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με τον τίτλο V κεφάλαιο 1 της Συνθήκης ΕΕ, η δράση στη διεθνή σκηνή έχει ως γνώμονα τις αρχές της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, και της οικουμενικότητας και του απαράγραπτου και αδιαίρετου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών· τονίζει ότι οι τρεις αυτές αρχές συνιστούν κοινή θεμελιώδη βάση για τις σχέσεις με τις τρίτες χώρες·

4.  εκτιμά, ως εκ τούτου, ότι η απόφαση του πού θα τοποθετηθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα στη διάρθρωση της ΕΥΕΔ έχει μεγάλη σημασία· ζητεί, συνεπώς, την δημιουργία μιας Διεύθυνσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Δημοκρατία της οποίας καθήκον θα είναι η ανάπτυξη μιας ισχυρής στρατηγικής για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία και η οποία θα παρέχει γενικότερο συντονισμό στο πλαίσιο όλων των πολυμερών φόρουμ· είναι απόλυτα πεπεισμένο, τονίζοντας συγχρόνως την ανάγκη να εξετασθεί το ενδεχόμενο να κατοχυρωθεί η εμπειρογνωμοσύνη για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία ως βασική αρμοδιότητα κάθε γεωγραφικού ή πολιτικού γραφείου της ΕΥΕΔ, ότι η προσέγγιση αυτή αποτρέπει την περιχαράκωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και είναι ο μόνος τρόπος να διασφαλισθεί η πλήρης συμμόρφωση προς τις διατάξεις της Συνθήκης της Λισαβόνας·

5.  αναγνωρίζει τη δέσμευση της Ύπατης Εκπροσώπου και Αντιπροέδρου ότι θα οικοδομήσει έναν ενεργό ρόλο για την ΕΕ στη διεθνή σκηνή με σκοπό τη βελτίωση της κατάστασης στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας παγκοσμίως· καλεί εν προκειμένω την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο να διασφαλίσει τη δημιουργία μιας ομάδας εργασίας «Ανθρώπινα Δικαιώματα» του Συμβουλίου (COHOM) με έδρα τις Βρυξέλλες και με σκοπό την αποτελεσματική ενσωμάτωση και την εγγύηση της έγκαιρης συνεισφοράς σε άλλους τομείς των θεσμικών οργάνων και της πολιτικής της ΕΕ· καλεί, στο ίδιο πνεύμα, την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο να εξετάσει τη σημασία της υποχρεωτικής κατάρτισης στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για το προσωπικό της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των επικεφαλής των αντιπροσωπειών και των διευθυντών της ΕΥΕΔ·

6.  ζητεί τη δημιουργία θέσης ειδικού εκπροσώπου για τα ανθρώπινα δικαιώματα· τονίζει ότι ο διορισμός ειδικών εκπροσώπων της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδίως όσον αφορά τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και τη διεθνή δικαιοσύνη, καθώς και τα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών, θα μπορούσε να βοηθήσει στην επίτευξη μεγαλύτερης συνεκτικότητας και προβολής της εξωτερικής δράσης της ΕΕ στον συγκεκριμένο τομέα· τονίζει ότι αυτοί οι ειδικοί εκπρόσωποι της ΕΕ θα πρέπει να είναι εμπειρογνώμονες και να διαθέτουν αποδεδειγμένη εμπειρία σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα·

7.  εκτιμά ότι επιβάλλεται η δημιουργία ενός περισσότερο συνεκτικού πλαισίου με σκοπό να καταστεί αποτελεσματικότερη η στήριξη εκ μέρους της ΕΕ της οικοδόμησης της δημοκρατίας σε ολόκληρο τον κόσμο· εκτιμά ότι μια συνεπής εξωτερική πολιτική της ΕΕ οφείλει να δίδει απόλυτη προτεραιότητα στην προαγωγή της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεδομένου ότι η δημοκρατική κοινωνία, το κράτος δικαίου και οι εγγυήσεις των θεμελιωδών ελευθεριών αποτελούν τη βάση για την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα οποία πρέπει να περιλαμβάνονται σε όλες τις συμφωνίες συνεργασίας και στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ της ΕΕ και τρίτων χωρών· πιστεύει ότι η νέα θεσμική δομή της ΕΕ, και ιδίως η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, προσφέρουν μια ευκαιρία για να βελτιωθεί η συνέπεια και αποτελεσματικότητα της ΕΕ σε αυτό τον τομέα·

8.  καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο να τηρήσει τις δεσμεύσεις της περί ενσωμάτωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην εξωτερική δράση της ΕΕ, ώστε αυτά να αντανακλώνται στη δομή και στους πόρους της ΕΥΕΔ, δίδοντας τη δυνατότητα στη νέα υπηρεσία να διασφαλίσει ότι τα ζητήματα που άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αντανακλώνται σε όλους τους τομείς εξωτερικής δράσης, συμπεριλαμβανομένης της ΚΠΑΑ, της ανάπτυξης και του εμπορίου·

9.  είναι της άποψης ότι οι ειδικοί εκπρόσωποι της ΕΕ θα πρέπει να αναπτυχθούν περαιτέρω αντί να καταργηθούν σταδιακά, ιδίως για την κάλυψη χωρών και περιφερειών όπου η ΕΕ δεν διαθέτει διπλωματική αποστολή· εκτιμά ότι είναι αναγκαίο, λόγω της σπουδαιότητας των ζητημάτων που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα σε συγκρουσιακές ή μετασυγκρουσιακές συνθήκες, όλοι οι ειδικοί εντεταλμένοι της ΕΕ να έχουν εντολή που θα περιλαμβάνει τα ατομικά και τα πολιτικά δικαιώματα, τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα, τα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και τη διεθνή δικαιοσύνη και που θα αναφέρει ρητά την προώθηση και τη διασφάλιση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου· τονίζει ότι οι ειδικοί εκπρόσωποι της ΕΕ αποτελούν τα καίρια σημεία επαφής για εσωτερική καθοδήγηση εμπειρογνωμοσύνη και παρεμβάσεις, καθώς και τους φυσιολογικούς συνομιλητές με τρίτες χώρες και άλλους παράγοντες εκτός ΕΕ· επικροτεί τον ορισμό τουλάχιστον ενός ατόμου σε κάθε αντιπροσωπεία της ΕΕ, το οποίο θα αποτελεί τον υπεύθυνο επικοινωνίας που θα ηγείται του συντονισμού, της ενσωμάτωσης και της παρακολούθησης της πολιτικής στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

10.  επικροτεί την προθυμία της Ύπατης Εκπροσώπου και Αντιπροέδρου να προβεί σε ριζικό έλεγχο της αποτελεσματικότητας όλων των μηχανισμών της ΕΕ που αφορούν το συγκεκριμένο τομέα, από τους διαλόγους για τα ανθρώπινα δικαιώματα μέχρι τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ και από το Ευρωπαϊκό Μέσο για τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (EIDHR) μέχρι τη διμερή βοήθεια της ΕΕ και τις δράσεις στα πολυμερή φόρουμ, και να ξεκινήσει μια διαδικασία διαβούλευσης για την ανάπτυξη στρατηγικών ανά χώρα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία θα περιλαμβάνει όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα που έχουν κωδικοποιηθεί στα Διεθνή Σύμφωνα και τις Συμβάσεις των ΗΕ και θα περιλαμβάνει επίσης τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα· τονίζει ότι το ΕΚ είναι αποφασισμένο να συμμετάσχει πλήρως σε αυτή τη διαβούλευση, καθώς και τη σημασία που έχει αυτό· τονίζει την ανάγκη για συμμετοχή στη διαβούλευση οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών·

11.  συμμερίζεται την άποψη ότι τέτοιες στρατηγικές ανά χώρα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που επανειλημμένα έχει ζητήσει το Κοινοβούλιο, μπορεί να ενισχύσουν ουσιαστικά τη συνέπεια και την αποτελεσματικότητα της εξωτερικής δράσης της ΕΕ, στο βαθμό που αυτές οι στρατηγικές ανά χώρα μετατραπούν σε έγγραφο αναφοράς το οποίο θα ορίζει συγκεκριμένες για κάθε χώρα προτεραιότητες και στόχους που θα ενσωματωθούν σε όλες τις σχετικές εξωτερικές πολιτικές και μέσα της ΕΕ·

12.  επιμένει ειδικότερα, στο πλαίσιο της αναθεώρησης, στη σημασία της διενέργειας ενδελεχούς αξιολόγησης των πτυχών της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας (ΕΠΓ) που άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία πρέπει να εξετάσει ιδίως τη συνεκτικότητα και την αποδοτικότητα των υπαρχόντων μηχανισμών, όπως είναι τα σχέδια δράσης, οι εκθέσεις προόδου, οι διάλογοι σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και η διαδικασία λήψης των αποφάσεων σχετικά με την αναβάθμιση των σχέσεων με τρίτες χώρες·

13.  εκτιμά ότι η αναθεωρημένη συμφωνία-πλαίσιο για τις σχέσεις μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Επιτροπής αποτελεί επίτευγμα για το Κοινοβούλιο όσον αφορά τη συνεργασία του με την Επιτροπή, αλλά εκφράζει τη λύπη του διότι το Συμβούλιο δεν συμμετέχει στη συμφωνία· τονίζει την ανάγκη βελτίωσης της διαφάνειας και της απρόσκοπτης πρόσβασης στα έγγραφα μεταξύ όλων των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, ώστε να αναπτυχθεί μια αποτελεσματικότερη διοργανική συνεργασία και συνοχή·

14.  υπενθυμίζει ότι η ανάπτυξη μιας συνεκτικής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ έχει ουσιαστική σημασία προκειμένου να διαδραματίσει η Ένωση ουσιαστικό, εποικοδομητικό ρόλο για την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ολόκληρο τον κόσμο· καλεί τα κράτη μέλη να επιδείξουν σταθερή δέσμευση και πολιτική βούληση κατά την επιδίωξη του στόχου αυτού·

15.  τονίζει την ανάγκη να δοθεί μεγαλύτερη προτεραιότητα στη βελτίωση της ικανότητας της ΕΕ να αντιδρά ταχέως σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από χώρες εκτός ΕΕ, ιδίως όσον αφορά την παροχή της υποστήριξής της προς υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που κινδυνεύουν, καθώς και σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε χώρες εκτός ΕΕ από εταιρείες με έδρα στην ΕΕ, καταρτίζοντας στρατηγικά προγράμματα δράσης·

16.  αναγνωρίζει ότι οι μη κυβερνητικές οργανώσεις έχουν ουσιαστική σημασία για την ανάπτυξη και την επιτυχία των δημοκρατικών κοινωνιών, την προώθηση της αμοιβαίας κατανόησης και ανοχής, καθώς και για τη δρομολόγηση και τη διατήρηση πολιτικών προτεραιοτήτων για τις οποίες είναι δυνατόν να ζητηθεί η παροχή έννομης προστασίας, όπως και κοινών λύσεων για τις προκλήσεις έναντι της δημοκρατικής ανάπτυξης·

Η Ετήσια Έκθεση της ΕΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στον Κόσμο

17.  τονίζει τη σημασία της Ετήσιας Έκθεσης της ΕΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στον Κόσμο, στην οποία αναλύεται και αξιολογείται η πολιτική της ΕΕ στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με σκοπό κυρίως να καταστούν πιο ορατά τα ζητήματα που αφορούν εν γένει τα ανθρώπινα δικαιώματα· υπογραμμίζει το δικαίωμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να ασκεί έλεγχο επί των δράσεων που υλοποιούνται στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Επιτροπή και το Συμβούλιο· ζητεί την πλήρη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη σύνταξη τμημάτων των μελλοντικών ετήσιων εκθέσεων όσον αφορά τις δραστηριότητες του Κοινοβουλίου σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα, σύμφωνα με την πρακτική ορισμένων από τις παλαιότερες Προεδρίες·

18.  χαιρετίζει την παρουσίαση της Ετήσιας Έκθεσης της ΕΕ από την Ύπατη Εκπρόσωπο ενώπιον του Κοινοβουλίου, καθώς και τη νέα περίοδο αναφοράς ενός ημερολογιακού έτους, πράγμα που δίνει στο Κοινοβούλιο τη δυνατότητα να αφιερώνει τη σύνοδο ολομελείας του Δεκεμβρίου στα ανθρώπινα δικαιώματα, με απονομή του ετήσιου βραβείου Σαχάροφ για την Ελευθερία της Σκέψης και με συζήτηση επί της ετήσιας έκθεσης του Κοινοβουλίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο και την πολιτική της ΕΕ στον τομέα αυτό·

19.  καλεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή να εντείνουν τις προσπάθειές τους ώστε να δίδεται δημοσιότητα στην ετήσια έκθεση της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία και να μεριμνήσουν ώστε να αγγίζει ένα όσο το δυνατόν ευρύτερο αναγνωστικό κοινό, ιδίως εκείνους που ασχολούνται με την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας σε ολόκληρο τον κόσμο· ζητεί επίσης να διεξαχθούν δημόσιες ενημερωτικές εκστρατείες που θα αποσκοπούν στην βελτίωση της εικόνας της ΕΕ σε αυτόν τον τομέα· αναγνωρίζει πως η παρούσα έκδοση έχει βελτιωθεί από άποψη σαφέστερης παρουσίασης·

20.  επαναλαμβάνει το αίτημά του να παρέχονται από το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τις επιτόπιες αντιπροσωπείες και πρεσβείες της ΕΕ περισσότερες και καλύτερες πληροφορίες ως προς την αξιολόγηση της πολιτικής και να καθορισθούν και να προταθούν συγκεκριμένες κατευθυντήριες γραμμές για τη βελτίωση της γενικής αντίληψης, την ελαχιστοποίηση των αντιφάσεων και την προσαρμογή των προτεραιοτήτων πολιτικής ανά χώρα, ώστε να εγκρίνονται ανά χώρα στρατηγικές ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τα οριζόμενα στο πρόγραμμα της ΕΥΕΔ· εκτιμά ότι το ζήτημα της διαφάνειας πρέπει να πρωτοστατεί στις δράσεις της ΕΕ, μέσω αυξημένης πρόσβασης σε ημερήσιες διατάξεις και έγγραφα όπου συζητείται ειδικά το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με χώρες εκτός ΕΕ·

21.  επαναλαμβάνει το αίτημά του για μια τακτική αξιολόγηση της χρήσης και των αποτελεσμάτων των πολιτικής της ΕΕ, των μηχανισμών, πρωτοβουλιών και διαλόγων που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα στις χώρες εκτός ΕΕ, και για να κοινοποιούνται πλήρως τα αποτελέσματα αυτά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο· καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να αναπτύξουν ειδικούς ποσοτικούς δείκτες και πλαίσια αναφοράς για να μετρούν την αποτελεσματικότητα αυτών των πολιτικών·

Οι ενέργειες της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών

22.  τονίζει πως η επικείμενη ένταξη της ΕΕ στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποτελεί ευκαιρία για να αποδείξει την προσήλωσή της στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εντός και εκτός των συνόρων της· καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να υποστηρίξουν την εξέλιξη αυτή και να εξασφαλίσουν τον σεβασμό της Σύμβασης από τους πολίτες της ΕΕ·

23.  παροτρύνει την Επιτροπή και το Συμβούλιο να προωθήσουν ευρέως, εντός και εκτός της Ένωσης, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με στόχο, μεταξύ άλλων, την ενημέρωση του κοινού σχετικά με την ύπαρξη της δικαιοδοσίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που μπορεί να ενεργοποιηθεί με σκοπό να αντιμετωπιστούν και να αποκατασταθούν οι παραβιάσεις εις βάρος κράτους μέλους του Συμβουλίου της Ευρώπης ή των πολιτών του·

24.  παροτρύνει την Ύπατη Εκπρόσωπο να διασφαλίσει ότι η ΕΥΕΔ έχει ενσωματωθεί σωστά και έχει συντονισθεί με τους άλλους διεθνείς φορείς, με τις περιφερειακές οργανώσεις και με το έργο που επιτελούν για την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο να διασφαλίσει ότι οι συστάσεις, οι προβληματισμοί και οι προτεραιότητες που εκφράζονται εντός και μέσω του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, από το Συμβούλιο της Ευρώπης, τον ΟΑΣΕ και άλλα διεθνή θεσμικά όργανα, θα ενσωματωθούν πλήρως και συστηματικά σε όλα τα πεδία πολιτικής της ΕΕ, και ειδικότερα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

25.  διαπιστώνει με λύπη την αργή πρόοδο της διαδικασίας εξέτασης υποθέσεων στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία φτάνει έως και τα επτά έτη· διαπιστώνει ότι στο Δικαστήριο εκκρεμούν περίπου 100 000 υποθέσεις· τονίζει ότι το Δικαστήριο πρέπει να αποτελεί υποδειγματικό θεσμικό όργανο για την προστασία του δικαιώματος στη δικαιοσύνη και σε δίκαιη δίκη· παροτρύνει τα θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη της ΕΕ να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να συνδράμουν το Δικαστήριο· επικροτεί το γεγονός ότι η Ρωσία, που ήταν η τελευταία χώρα από 47 συμμετέχοντα κράτη στο Συμβούλιο της Ευρώπης που αρνιόταν να επικυρώσει το Πρωτόκολλο 14, επικύρωσε το Πρωτόκολλο 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου σχετικά με την αποτελεσματικότητα του Δικαστηρίου, το οποίο προβλέπει την απλοποίηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου και αποσκοπεί να συμβάλει στη διεκπεραίωση των καθυστερημένων υποθέσεων, και το οποίο μπορεί να τεθεί σε ισχύ μόνο εφόσον επικυρωθεί από όλα τα μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης·

26.  ζητεί μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της προαγωγής και της διασφάλισης του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες, με την προώθηση των δικαιωμάτων των λεσβιών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων και διεμφυλικών και των υπερασπιστών των δικαιωμάτων αυτών και εξασφαλίζοντας ότι τα θύματα διακρίσεων θα γνωρίζουν και θα έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματικά μέσα προσφυγής ενώπιον εθνικής αρχής με σκοπό τη καταπολέμηση των διακρίσεων, καθώς και της προστασίας των περιφερειακών και μειονοτικών γλωσσών, με την αξιοποίηση των νόμιμων μέσων κατά των διακρίσεων και των υφιστάμενων οργανώσεων κοινωνικών δικαιωμάτων, για την προαγωγή της ποικιλομορφίας και της ανοχής·

27.  καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να υπογράψουν και να επικυρώσουν κάθε βασική σύμβαση και προαιρετικό πρωτόκολλο των Ηνωμένων Εθνών και του Συμβουλίου της Ευρώπης που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδίως τη σύμβαση του 1990 για την προστασία των δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων μεταναστών και των μελών της οικογένειάς τους, τη Διεθνή Σύμβαση για την προστασία όλων των ατόμων από τις βίαιες εξαφανίσεις, τη Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Αυτοχθόνων Πληθυσμών της 13ης Σεπτεμβρίου 2007, τη δήλωση της ΔΟΕ του 1998 περί θεμελιωδών αρχών και δικαιωμάτων εργασίας, τη σύμβαση-πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των εθνοτικών μειονοτήτων, τον Ευρωπαϊκό Χάρτη για τις Περιφερειακές και Μειονοτικές Γλώσσες, το προαιρετικό πρωτόκολλο και τη διεθνή σύμβαση για τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα, τα προαιρετικά πρωτόκολλα της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του παιδιού και τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες· τονίζει πως το προαιρετικό πρωτόκολλο της Σύμβασης πρέπει να θεωρηθεί ως αναπόσπαστο μέρος της και ζητεί την ταυτόχρονη ένταξη και σε αυτό (Σύμβαση και Πρωτόκολλο)(15) ·

28.  υπογραμμίζει το γεγονός ότι οι ορισμοί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχουν εγκριθεί από τη διεθνή κοινότητα μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου έχει αποδειχθεί ότι διαθέτουν την αναγκαία ευελιξία ώστε να συμπεριλάβουν τις νέες εξελίξεις της ανθρώπινης προόδου, αλλά τονίζει την ανάγκη κωδικοποίησης νέων δικαιωμάτων για να υπάρξει απάντηση στις νέες απειλές για την ελευθερία, όπως εκείνα που σχετίζονται με την ελευθερία της επιστήμης, της συνείδησης και της γνώσης, της ταυτότητας φύλου και του γενετήσιου προσανατολισμού, καθώς και όλα τα δικαιώματα που συνδέονται με τον ψηφιακό κόσμο, αρχής γενομένης από την καθολική πρόσβαση στο Διαδίκτυο·

29.  τονίζει ότι είναι σημαντική η ενίσχυση της εκλογίκευσης και, ει δυνατόν, του συντονισμού των διεθνών φορέων που διαθέτουν δικαιοδοσία όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς και των διαδικασιών τους, με σκοπό να βελτιώνεται συνεχώς η αποτελεσματική προώθηση και προάσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως αυτά περιλαμβάνονται στις σχετικές διεθνείς πράξεις·

30.  τονίζει την ανάγκη να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στους διάφορους μηχανισμούς παρακολούθησης του Συμβουλίου της Ευρώπης και των Ηνωμένων Εθνών και στη στενότερη συνεργασία με τα διάφορα όργανα της Συνθήκης, προκειμένου να διοχετεύονται αποτελεσματικότερα τα ευρήματά τους και να χρησιμοποιείται η εμπειρογνωμοσύνη τους στον τομέα·

31.  επικροτεί τις προσπάθειες της ΕΕ στην Τρίτη Επιτροπή της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (Κοινωνικών, Ανθρωπιστικών και Πολιτιστικών Υποθέσεων) σε ένα μεγάλο αριθμό ψηφισμάτων, και ιδιαίτερα αυτά που αφορούσαν την έκκληση για ένα μορατόριουμ στη χρήση της θανατικής ποινής, που υποστηρίχθηκε από περισσότερες χώρες, τα δικαιώματα του παιδιού, τη θρησκευτική αδιαλλαξία, και την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Βιρμανία (Μιανμάρ) και στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας·

32.  επικροτεί το άνοιγμα του πρώτου Ευρωπαϊκού Περιφερειακού Γραφείου του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στις Βρυξέλλες τον Οκτώβριο 2009· προτείνει την εδραίωση αποδοτικής συνεργασίας με τον Ύπατο Αρμοστή με σκοπό την καλύτερη προώθηση και παρακολούθηση της διαμόρφωσης και εφαρμογής των προτύπων και των πολιτικών στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ΕΕ και στην υπόλοιπη Ευρώπη·

33.  καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να χαράξουν μια στρατηγική έναντι των χωρών που αρνούνται να συνεργασθούν πλήρως με τους μηχανισμούς του ΟΗΕ και να επιτρέψουν την είσοδο στους ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες και στους Ειδικούς Εισηγητές του ΟΗΕ, να τους παράσχουν πλήρη ελευθερία κινήσεων στο έδαφός τους και να μην θέσουν περιορισμούς στο έργο τους·

34.  εκφράζει τη λύπη του για την αποδυνάμωση της πολιτικής της ΕΕ και για τη στάση της έναντι της βιρμανικής χούντας, και υπογραμμίζει ότι η τρέχουσα στάση δεν βοηθά στην καταπολέμηση της τραγικής πολιτικής, κοινωνικής και ανθρωπιστικής κατάστασης στην οποία αναγκάζεται να ζει ο λαός της Βιρμανίας από την έναρξη της στρατιωτικής διακυβέρνησης και ότι η κατάσταση αυτή κινδυνεύει να φανεί ως ένα είδος προσπάθειας κατευνασμού της δικτατορίας·

35.  επικροτεί την υποστήριξη από την Ευρωπαϊκή Ένωση πρωτοβουλιών στα Ηνωμένα Έθνη και άλλα διεθνή φόρουμ οι οποίες ενθαρρύνουν την αποποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας· καλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση να συνεχίσει να υποστηρίζει πρωτοβουλίες που καταδικάζουν τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε σχέση με τον γενετήσιο προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου σε όλα τα διεθνή φόρουμ, σε συντονισμό με κράτη της ίδιας νοοτροπίας· υπογραμμίζει ότι η πολιτική που ασκείται στο μεγαλύτερο μέρος των χωρών όλου του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων και των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έναντι των λεσβιών, ομοφυλοφίλων, αμφιφυλοφίλων, τρανσεξουαλικών και διαφυλικών ατόμων εισάγει διακρίσεις και παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα· ζητεί, κατά συνέπεια, από τα κράτη μέλη και από την Ευρωπαϊκή Ένωση να επανορθώσουν αυτήν την κατάσταση και να διασφαλίσουν την ισότιμη πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας και περίθαλψης, συμπεριλαμβανομένων και χειρουργικών επεμβάσεων, για τα εν λόγω άτομα· ζητεί από την Ένωση και τα κράτη μέλη της να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή, κυρίως μέσω μιας πολιτικής υποδοχής, σε υπηκόους τρίτων χωρών που είναι θύματα διακριτικής μεταχείρισης λόγω γενετήσιου προσανατολισμού και φύλου·

36.  καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να προωθήσουν μια επίσημη, δικαστική νομιμοποίηση του όρου «κλιματικός πρόσφυγας» (για ανθρώπους που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις κατοικίες τους και να αναζητήσουν καταφύγιο στο εξωτερικό ως συνέπεια της κλιματικής αλλαγής), ο οποίος δεν αναγνωρίζεται ακόμα από το διεθνές δίκαιο ούτε από οποιαδήποτε νομικά δεσμευτική διεθνή συμφωνία·

37.  ζητεί ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών, του Μόνιμου Φόρουμ του για τα Ζητήματα των Αυτοχθόνων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της προστασίας των δικαιωμάτων των αυτοχθόνων, καθώς οι αυτόχθονες ανήκουν σε μία από τις πλέον ευάλωτες ομάδες σε ολόκληρο τον κόσμο·

Το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (UNHRC)

38.  τονίζει τον ρόλο του UNHRC εντός της συνολικής δομής του ΟΗΕ και τις δυνατότητες που διαθέτει να αναπτύξει ένα πολύτιμο πλαίσιο για τις πολυμερείς προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· επισημαίνει πως αυτό το νέο όργανο πρέπει να συνεχίσει να προσπαθεί να λειτουργεί σύμφωνα με τα υψηλότερα πρότυπα και με όσο το δυνατόν αποδοτικότερο τρόπο προκειμένου να κατακτήσει μεγαλύτερη αξιοπιστία·

39.  τονίζει πως η ενεργός συμμετοχή των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών έχει σημασία για την αποτελεσματικότητα του UNHRC·

40.  επικροτεί θερμά το γεγονός ότι η σημερινή κυβέρνηση των ΗΠΑ επιδιώκει μεγαλύτερη συμμετοχή στον ΟΗΕ και ανέλαβε μια έδρα στο UNHRC για την περίοδο 2009-2012· αναγνωρίζει πως η συμμετοχή των ΗΠΑ ενισχύει την αξιοπιστία και ικανότητα του UNHRC· καλεί την ΕΕ να αυξήσει τη συνεργασία με τις ΗΠΑ, ιδιαίτερα ως προς την ανταλλαγή εμπειριών στον τομέα του διαλόγου για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

41.  υπενθυμίζει πως το 2011 το UNHRC θα προβεί σε ευρεία επανεξέταση των διαδικασιών του, και, για το λόγο αυτό, καλεί την ΕΕ να προετοιμασθεί και να συμμετάσχει ενεργά στην επανεξέταση αυτή·

42.  τονίζει τον σημαντικό ρόλο των Παγκοσμίων Περιοδικών Επισκοπήσεων (ΠΠΕ - UPR) και καλεί το Συμβούλιο, την Επιτροπή και ιδίως τη νέα Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ - EEAS) να παρακολουθούν στενά και να ελέγχουν τις εργασίες της ΠΠΕ και, στο πλαίσιο της αναθεώρησης του UNHRC, να καταστήσουν αποτελεσματικότερες τις ΠΠΕ και να αυξήσουν τη βαρύτητα που αποδίδεται στη γνώμη των ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων·

43.  υποστηρίζει ένθερμα τις προσπάθειες της ΕΕ να αποτρέψει οποιαδήποτε μεροληπτικότητα και χειραγώγηση των ΠΠΕ· στο πλαίσιο αυτό, θεωρεί εξαιρετικά απογοητευτικό το αποτέλεσμα της συνόδου του Φεβρουαρίου 2009, που επλήγη σοβαρά από τις παρελκυστικές τακτικές και τις προσπάθειες χειραγώγησης της διαδικασίας επανεξέτασης·

44.  ζητεί από την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο να επισκέπτεται τακτικά το UNHRC και να μεριμνήσει προσωπικώς ώστε να δημιουργηθεί η στενότερη δυνατή σύνδεση μεταξύ αυτού και της ΕΥΕΔ σε όλα τα επίπεδα· προτρέπει το μελλοντικό Τμήμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της ΕΥΕΔ να συνάψει στενές σχέσεις εργασίας με το UNHRC· ζητεί συντονισμένο διάλογο με χώρες εκτός ΕΕ σχετικά με τις θέσεις του UNHRC όχι μόνο στη Γενεύη και στο πλαίσιο συγκεκριμένων διαλόγων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά ως αναπόσπαστο μέρος όλων των διμερών πολιτικών, εμπορικών συζητήσεων και των συζητήσεων περί αναπτυξιακής συνεργασίας της ΕΕ με τις χώρες αυτές·

45.  τονίζει πως τα κράτη μέλη της ΕΕ αποτελούν μειοψηφία στο UNHRC· καλεί τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και τα κράτη μέλη να προβούν σε σύντονες ενέργειες για τη δημιουργία των καταλλήλων συμμαχιών με τις χώρες και τους μη κρατικούς φορείς που συνεχίζουν να υπερασπίζονται την οικουμενική και αδιαίρετη φύση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

46.  καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο και τους υπουργούς Εξωτερικών της ΕΕ να εγκρίνουν τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων πριν από κάθε σύνοδο του UNHRC και της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, καθορίζοντας τις προτεραιότητες και τις στρατηγικές της ΕΕ·

47.  καλεί το Συμβούλιο, την Επιτροπή και την ΕΥΕΔ να βελτιώσουν τη συνεργασία με τις δημοκρατικές, ή τις ευρισκόμενες σε διαδικασία εκδημοκρατισμού, κυβερνήσεις άλλων περιφερειακών ομάδων εντός του UNHRC, ώστε να βελτιωθούν οι πιθανότητες επιτυχίας των πρωτοβουλιών που αποβλέπουν στο σεβασμό των βασικών αρχών της Οικουμενικής Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων· προς το σκοπό αυτό, ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να συντονίσουν καλύτερα τις παρεμβάσεις τους και καλεί την Επιτροπή να υποβάλλει ετήσια έκθεση για τις τακτικές ψηφοφορίας στο πλαίσιο του ΟΗΕ σε τομείς που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, με ανάλυση του τρόπου που επηρεάστηκαν από τις πολιτικές της ΕΕ και των κρατών μελών της και από τις πολιτικές άλλων ομάδων χωρών· επαναλαμβάνει ότι η αντιπροσωπεία της ΕΕ στη Γενεύη και τα κράτη μέλη της ΕΕ θα πρέπει να θέσουν σε υψηλότερη προτεραιότητα την επαφή με χώρες εκτός ΕΕ σε προγενέστερο στάδιο των συζητήσεων και να αποφύγουν την υπερβολική έμφαση σε εσωτερικές συζητήσεις που στοχεύουν στην επίτευξη ενότητας στην ΕΕ με κίνδυνο να οδηγήσουν σε προσέγγιση «μικρότερου κοινού παρονομαστή'·

48.  επανεπιβεβαιώνει τη ζωτική σημασία των ειδικών διαδικασιών και των χωριστών ανά χώρα εντολών εντός του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων· επικροτεί την πρόσφατα εγκαινιασθείσα θεματική εντολή στον τομέα των πολιτιστικών δικαιωμάτων, και την παράταση των θεματικών εντολών για το δικαίωμα τροφής, την ελευθερία θρησκείας ή πίστης και τους εσωτερικούς εκτοπισμένους· επίσης επικροτεί την παράταση των ανά χώρα εντολών για το Μπουρούντι, την Αϊτή, την Καμπότζη, τη Σομαλία, τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας, το Μιανμάρ και το Σουδάν· θεωρεί λυπηρό το ότι οι εντολές για τη Λιβερία και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό δεν ανανεώθηκαν·

49.  δέχεται με μεγάλη ικανοποίηση την απόφαση που έλαβε το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών το 2008 για παράταση της εντολής του Ειδικού Εκπροσώπου του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις επιχειρήσεις, καθώς και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου που εγκρίθηκαν τον Δεκέμβριο του 2009 υπό τη Σουηδική Προεδρία και επικροτούσαν το έργο του Ειδικού Εκπροσώπου· καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να συνεχίσουν να καταβάλλουν προσπάθειες ώστε να αποκτήσουν εφαρμόσιμη μορφή οι τελικές συστάσεις της εντολής και το πλαίσιο «προστασία, σεβασμός, επανόρθωση» που πρόκειται να υποβληθεί στο UNHRC το 2011·

50.  επικροτεί τις ειδικές συνόδους του UNHRC για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ανατολικό Κονγκό, για τις επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης επί της παγκόσμιας παγίωσης και πραγματικής εφαρμογής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Σρι Λάνκα, και για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη και στην Ανατολική Ιερουσαλήμ· εκφράζει λύπη διότι, κατά τη 12η σύνοδο του UNHRC στις 16 Οκτωβρίου 2009, τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν κατόρθωσαν να καταλήξουν σε μια κοινή θέση αναφορικά με την ψηφοφορία επί της έκθεσης Goldstone, με 4 κράτη μέλη να την καταψηφίζουν, 2 να απέχουν και 2 να μην είναι παρόντα κατά την ψηφοφορία· καλεί τα κράτη μέλη και όλα τα αρμόδια θεσμικά όργανα της ΕΕ να επιτύχουν στενότερο πολιτικό συντονισμό στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των άλλων φορέων των Ηνωμένων Εθνών· τονίζει ότι ο σεβασμός για το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο από όλα τα μέρη και υπό όλες τις συνθήκες αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη δίκαιης και σταθερής ειρήνης στη Μέση Ανατολή· ως εκ τούτου, παροτρύνει όλα τα μέρη να συμμορφωθούν προς τις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών που εγκρίθηκαν στις 5 Νοεμβρίου 2009 και στις 26 Φεβρουαρίου 2010 διεξάγοντας έρευνες σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα· καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο να διασφαλίσει ότι εκείνοι που διέπραξαν παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου θα λογοδοτήσουν σύμφωνα με την υποχρέωση της ΕΕ βάσει της Συνθήκης της Γενεύης και την προτεραιότητα που δίδει η ΕΕ στην καταπολέμηση της ατιμωρησίας·

51.  στηρίζει την ανεξαρτησία του Γραφείου της Ύπατης Αρμοστείας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (OHCHR)· θεωρεί λυπηρή την έγκριση ψηφίσματος, στη 10η τακτική σύνοδο του Μαρτίου 2009, για τον περιορισμό της ανεξαρτησίας του, παρά την αντίθεση της ΕΕ· καλεί τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να παράσχουν πρόσθετη χρηματοδοτική στήριξη στο σύστημα ειδικών διαδικασιών της OHCHR στο σύνολό του, ούτως ώστε να διασφαλισθεί ότι όλοι οι κάτοχοι εντολής βάσει των ειδικών διαδικασιών θα διαθέτουν επαρκείς πόρους για να εκτελούν δεόντως τα καθήκοντά τους·

Συνεργασία της ΕΕ με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο

52.  επαναλαμβάνει τη σθεναρή υποστήριξή του προς το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) και τον βασικό του στόχο για καταπολέμηση της ατιμωρησίας σε περιπτώσεις γενοκτονίας, εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας· εκφράζει ικανοποίηση για το γεγονός ότι η επικύρωση του Καταστατικού της Ρώμης από το Μπανγκλαντές, τις Σεϋχέλλες και την Αγία Λουκία τον Μάρτιο και τον Αύγουστο του 2010 ανέβασε σε 114 το συνολικό αριθμό συμβεβλημένων χωρών· τονίζει ότι το Καταστατικό της Ρώμης του ΔΠΔ επικυρώθηκε από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ ως ουσιαστικό στοιχείο των δημοκρατικών αρχών και αξιών της Ένωσης, και καλεί, ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη να συμμορφωθούν πλήρως προς το Καταστατικό στο πλαίσιο του κεκτημένου της ΕΕ· υπογραμμίζει τη σημασία της αρχής της οικουμενικότητας και καλεί την ΕΥΕΔ, τα κράτη μέλη της ΕΕ και την Επιτροπή να συνεχίσουν τις έντονες προσπάθειές τους υπέρ της οικουμενικής επικύρωσης του Καταστατικού της Ρώμης, της Συμφωνίας για τα Προνόμια και τις Ασυλίες του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και την εθνική νομοθεσία εφαρμογής, και να επανεξετάσουν την κοινή θέση 2003/444/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 2003 περί του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και το Σχέδιο Δράσης του Απριλίου 2004 για την παρακολούθηση της εφαρμογής της Κοινής Θέσης· ζητεί να επεκταθούν αυτές οι προσπάθειες στη Συμφωνία για τα Προνόμια και τις Ασυλίες του ΔΠΔ (APIC), ένα σημαντικό επιχειρησιακό εργαλείο του Δικαστηρίου· καλεί περαιτέρω τα κράτη μέλη της ΕΕ να αναθεωρήσουν και να ενημερώσουν την Κοινή Θέση και το Σχέδιο Δράσης για το ΔΠΔ προκειμένου να ενισχυθεί η αποτελεσματική βοήθεια της ΕΕ προς το ΔΠΔ, υπό το φως των τρεχουσών εξελίξεων, προκλήσεων και αναγκών του Δικαστηρίου, δεδομένου ότι αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των ενταλμάτων σύλληψης και των δικών στο ΔΠΔ, καθώς και να ξεκινήσουν συζητήσεις σχετικά με την πιθανή έγκριση των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ για τη διεθνή δικαιοσύνη/το ΔΠΔ·

53.  παροτρύνει την ΕΥΕΔ, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη της ΕΕ να υποστηρίξουν την εφαρμογή των αποφάσεων του ΔΠΔ και τη συνεργασία με το Δικαστήριο κατά τις διαπραγματεύσεις για τη διεύρυνση και τις διαδικασίες προσχώρησης, καθώς και σε όλες τις διασκέψεις κορυφής και τους διαλόγους της ΕΕ με χώρες εκτός ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Κίνας, της Ρωσίας, της Αφρικανικής Ένωσης και του Ισραήλ· παροτρύνει ιδίως το Συμβούλιο και την Επιτροπή να διασφαλίσουν ότι η δικαιοσύνη θα αποτελέσει αναπόσπαστο στοιχείο όλων των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων· καλεί την ΕΥΕΔ να επιδιώκει συστηματικά την ένταξη ρήτρας που θα αφορά το ΔΠΔ σε σχετικές συμφωνίες με τρίτες χώρες· καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο να διασφαλίσει ότι το ΔΠΔ έχει ενσωματωθεί στις προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ και περιλαμβάνεται στην εντολή των ειδικών εκπροσώπων της ΕΕ, όπου κρίνεται σκόπιμο, και, επιπλέον, να διασφαλίσει την τακτική κατάρτιση του προσωπικού της ΕΥΕΔ σχετικά με το ΔΠΔ, τόσο στην κεντρική διοίκηση όσο και στις αντιπροσωπείες της ΕΕ· καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο να διορίσει Ειδικό Απεσταλμένο για τη Διεθνή Δικαιοσύνη με εντολή να προωθήσει, να εκσυγχρονίσει και να εκπροσωπήσει τη δέσμευση της ΕΕ υπέρ του κανόνα κατά της ατιμωρησίας και υπέρ του ΔΠΔ σε όλες τις εξωτερικές πολιτικές της ΕΕ·

54.  εκφράζει ικανοποίηση για την εκτέλεση από το Βέλγιο του εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε από το προδικαστικό τμήμα III του ΔΠΔ κατά του Jean Pierre Bemba, στις 3 Ιουλίου 2008· επισημαίνει ωστόσο με μεγάλη ανησυχία ότι οκτώ εντάλματα σύλληψης που έχουν εκδοθεί από το ΔΠΔ, συμπεριλαμβανομένων εκείνων εις βάρος τεσσάρων ηγετών του Αντιστασιακού Στρατού του Κυρίου (LRA) στην Ουγκάντα, του Bosco Ntaganda στη ΛΔΚ, του Ahmad Harun, του Ali Kushayb και του σουδανού Προέδρου Omar Hassan Ahmad Al-Bashir, δεν έχουν εκτελεστεί ακόμα· εκφράζει λύπη για τη μόνιμη αδυναμία και άρνηση του Σουδάν να συλλάβει και να μεταφέρει τους υπόπτους στο ΔΠΔ, αγνοώντας διαρκώς τις υποχρεώσεις του βάσει του ψηφίσματος 1593 (2005) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών· σημειώνει ότι, στις 26 Μαΐου 2010, το προδικαστικό τμήμα Ι του ΔΠΔ ενημέρωσε το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την έλλειψη συνεργασίας από τη Δημοκρατία του Σουδάν στην υπόθεση κατά των Harun και Kushayb· εκφράζει έντονη ανησυχία διότι δύο κράτη μέρη στο ΔΠΔ, το Τσαντ και η Κένυα, προσκάλεσαν και υποδέχθηκαν πρόσφατα τον Πρόεδρο Omar al-Bashir στην επικράτειά τους παρά την υποχρέωσή τους, βάσει του Καταστατικού της Ρώμης, να τον συλλάβουν, και δεν εκτέλεσαν το σχετικό ένταλμα σύλληψης· ζητεί να συνεχιστεί η έρευνα για κατηγορούμενους των οποίων εκκρεμεί η σύλληψη και τονίζει τον ρόλο που θα μπορούσε να διαδραματίσει η ΕΕ και το ΔΠΔ διασφαλίζοντας ότι διενεργούνται έρευνες για πιθανά εγκλήματα πολέμου στη Σρι Λάνκα και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό·

55.  χαιρετίζει τη συμμετοχή και την ανανέωση της δέσμευσης των ΗΠΑ στο ΔΠΔ, η οποία εκφράζεται μεταξύ άλλων από τη συμμετοχή τους ως παρατηρητή στην όγδοη σύνοδο της Συνέλευσης των Κρατών Μερών στη Χάγη τον Νοέμβριο 2009, καθώς και στην πρώτη αναθεωρητική διάσκεψη του Καταστατικού της Ρώμης τον Ιούνιο 2010· επισημαίνει με ικανοποίηση τις πρώτες ελπιδοφόρες δηλώσεις σχετικά με το ΔΠΔ από την κυβέρνηση των ΗΠΑ και τις υποσχέσεις συνεργασίας με το Δικαστήριο που δόθηκαν κατά τη διάρκεια της διάσκεψης επισκόπησης· καλεί τις ΗΠΑ να επιβεβαιώσουν την υπογραφή τους και να συμμετάσχουν περαιτέρω στο ΔΠΔ, ιδίως με την πλήρη συνεργασία σε καταστάσεις που αποτελούν αντικείμενο έρευνας ή προκαταρκτικής ανάλυσης από το ΔΠΔ και με τη συμπλήρωση μιας ολοκληρωμένης πολιτικής για το ΔΠΔ·

56.  προτρέπει την επόμενη Κοινοβουλευτική Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ-ΕΕ να συζητήσει την καταπολέμηση της ατιμωρησίας στο πλαίσιο της διεθνούς αναπτυξιακής συνεργασίας και του σχετικού πολιτικού διαλόγου, όπως υποστηρίχθηκε σε πολλά ψηφίσματα και στο άρθρο 11 παράγραφος 6 της αναθεωρημένης Συμφωνίας του Κοτονού, με σκοπό την ενσωμάτωση της καταπολέμησης της ατιμωρησίας και την ενίσχυση του κράτους δικαίου στα υπάρχοντα προγράμματα και δράσεις αναπτυξιακής συνεργασίας· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να συνεχίσουν τον διάλογο με την Αφρικανική Ένωση σχετικά με τα ζητήματα αυτά και να στηρίξουν τα αφρικανικά κράτη μέρη, προκειμένου αυτά να συνεχίσουν να συμμορφώνονται προς τις υποχρεώσεις τους βάσει του Καταστατικού της Ρώμης· εκφράζει την υποστήριξή του στο αίτημα του Δικαστηρίου για άνοιγμα γραφείου συνδέσμου με την Αφρικανική Ένωση στην Αντίς Αμπέμπα·

57.  διαπιστώνει ότι η συνεργασία μεταξύ των κρατών μερών, των συμβαλλόμενων κρατών και του Δικαστηρίου παραμένει, σύμφωνα με το άρθρο 86 του Καταστατικού της Ρώμης, απαραίτητη για την αποτελεσματικότητα και την επιτυχία του διεθνούς συστήματος ποινικής δικαιοσύνης, ιδίως όσον αφορά την ικανότητα επιβολής του νόμου, και για αποτελεσματικές και ανεξάρτητες δικαστικές δραστηριότητες του Δικαστηρίου· αναγνωρίζει επιπλέον τη συμφωνία μεταξύ του ΔΠΔ και της ΕΕ για συνεργασία και συνδρομή και, λαμβάνοντας υπόψη τη συμφωνία αυτή, καλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της να παράσχουν στο Δικαστήριο κάθε αναγκαία συνδρομή, συμπεριλαμβανομένης της επιτόπιας υποστήριξης στις εκδικαζόμενες από αυτό υποθέσεις και ειδικότερα για την εκτέλεση των εκκρεμών ενταλμάτων σύλληψης· παροτρύνει όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ να εφαρμόσουν την εθνική νομοθεσία σχετικά με τη συνεργασία, σύμφωνα με το Μέρος IX του Καταστατικού της Ρώμης, εάν δεν το έχουν ήδη πράξει, και να συνάψουν ad hoc συμφωνίες με το Δικαστήριο για την εκτέλεση των ποινών που επιβάλλει το Δικαστήριο και την προστασία και μετεγκατάσταση θυμάτων και μαρτύρων· καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να συμπεριλάβουν τη συνεργασία ως μόνιμο στοιχείο στην ημερήσια διάταξη της Συνέλευσης των Κρατών Μερών στο ΔΠΔ, προκειμένου να διασφαλισθεί η ανταλλαγή των βέλτιστων πρακτικών και ότι οι περιπτώσεις έλλειψης συνεργασίας θα συζητηθούν και θα ληφθούν κατάλληλα μέτρα από την Συνέλευση των Κρατών Μερών·

58.  υπογραμμίζει την ανάγκη ενίσχυσης του διεθνούς συστήματος ποινικής δικαιοσύνης εν γένει και, εν προκειμένω, σημειώνει με ανησυχία ότι οι Ratko Mladić και Goran Hadžić παραμένουν ελεύθεροι και δεν έχουν προσαχθεί ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την Πρώην Γιουγκοσλαβία· στο πλαίσιο αυτό, καλεί τις σερβικές αρχές να διασφαλίσουν πλήρη συνεργασία με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία, που μπορεί να οδηγήσει στη σύλληψη και μεταφορά όλων των υπόλοιπων κατηγορουμένων, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για την επικύρωση μιας συμφωνίας σταθεροποίησης και σύνδεσης· επισημαίνει την ανάγκη για διαρκή υποστήριξη, συμπεριλαμβανομένης χρηματοδοτικής υποστήριξης, προς το Ειδικό Δικαστήριο για τη Σιέρα Λεόνε με σκοπό την ολοκλήρωση των δικών που βρίσκονται σε εξέλιξη, συμπεριλαμβανομένων και τυχόν εφέσεων· διαπιστώνει επίσης πρόοδο στην πολυμερή συνεργασία για την παροχή εμπειρογνωμοσύνης και συνδρομής, όπου ο εντοπισμός, η συλλογή και η διατήρηση πληροφοριών θα βοηθήσουν σε ένα ευρύ πεδίο διεθνών και μεταβατικών επιλογών δικαιοσύνης, ιδίως μέσω του μηχανισμού ταχείας αντίδρασης στον τομέα της δικαιοσύνης (JRR), στον οποίο συμμετέχουν περισσότερα από τα μισά κράτη μέλη της ΕΕ, και ενθαρρύνει τη διαρκή και αυξημένη παροχή στήριξης προς τον JRR·

Οι κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα
Ως προς τη θανατική ποινή

59.  υπενθυμίζει το από 18 Δεκεμβρίου 2008 ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (Ψήφισμα 63/168) που ζητεί ένα παγκόσμιο μορατόριουμ στη χρήση της θανατικής ποινής· τονίζει πως το ψήφισμα έχει σήμερα 106 χώρες υπέρ, πράγμα που επιβεβαιώνει τη σταδιακή παγίωση της παγκόσμιας κοινής γνώμης κατά της θανατικής ποινής·

60.  επικροτεί τις αποφάσεις που έλαβαν το 2009 το Μπουρούντι και το Τόγκο όπως και η Πολιτεία του Νέου Μεξικού στις ΗΠΑ για την κατάργηση της θανατικής ποινής· προτρέπει τις ΗΠΑ να καταργήσουν τη θανατική ποινή και εκφράζει λύπη για το γεγονός ότι η θανατική ποινή εξακολουθεί να ισχύει σε 35 από τις 50 Πολιτείες των ΗΠΑ·

61.  καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να ενθαρρύνουν τις χώρες που ακόμη δεν έχουν υπογράψει, επικυρώσει ή θέσει σε εφαρμογή το Δεύτερο Προαιρετικό Πρωτόκολλο του Διεθνούς Συμφώνου για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR) ή κάποιο ανάλογο περιφερειακό κείμενο, να το πράξουν·

62.  καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι η παραγωγή και η πώληση νατριούχου θειοπεντάλης από εταιρίες που έχουν έδρα στην ΕΕ επιτρέπεται μόνο για ιατρικούς σκοπούς και ότι οιαδήποτε άδεια παραγωγής του προϊόντος αυτού πρέπει να επιβάλλει απαιτήσεις επισήμανσης τέτοιες ώστε να αναγράφεται στη συσκευασία ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως υλικό σε θανατηφόρες ενέσεις, σύμφωνα με τις εθνικές και την ευρωπαϊκή νομοθεσία που απαγορεύουν τη θανατική ποινή, τα βασανιστήρια και κάθε άλλη μορφή σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας·

63.  επαναλαμβάνει πως η ΕΕ είναι αντίθετη προς τη θανατική ποινή ανεξαιρέτως περιστάσεων, συμπεριλαμβανομένων των εξωδικαστικών εκτελέσεων· υπενθυμίζει πως η ΕΕ είναι ο μεγαλύτερος δωρητής προς οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που αγωνίζονται κατά της θανατικής ποινής· ζητεί από την Επιτροπή να συνεχίσει να δίνει προτεραιότητα στον αγώνα κατά της σκληρής και απάνθρωπης αυτής τιμωρίας και να την κρατήσει ως θεματική προτεραιότητα στο EIDHR και στις κατά τόπους συναφείς πράξεις· εκτιμά ότι η πραγματικά ισόβια κάθειρξη δεν συνιστά αποδεκτή εναλλακτική λύση αντί της θανατικής ποινής·

64.  καλεί τις χώρες που εξακολουθούν να επιβάλλουν τη θανατική ποινή διά λιθοβολισμού να καταργήσουν αυτήν την απάνθρωπη διαδικασία από το νομοθετικό τους πλαίσιο· καλεί τους Ιρανούς ηγέτες να εκδώσουν νόμο που να απαγορεύει απερίφραστα το λιθοβολισμό, που αποτελεί την πλέον βάρβαρη μορφή θανατικής ποινής, ως νόμιμη μέθοδο κολασμού· αποδοκιμάζει το γεγονός ότι πολυάριθμες χώρες συνεχίζουν να καταδικάζουν σε θάνατο και να εκτελούν νεαρούς παραβάτες· καταδικάζει την εκ μέρους του Ιρανικού καθεστώτος χρήση της θανατικής ποινής, που θέτει το Ιράν στη δεύτερη θέση, αμέσως μετά την Κίνα, στην κατάταξη των χωρών με τους μεγαλύτερους αριθμούς εκτελέσεων· καταδικάζει έντονα τον αυξημένο αριθμό εκτελέσεων που ακολούθησαν τις ειρηνικές διαδηλώσεις μετά τις προεδρικές εκλογές στο Ιράν τον Ιούνιο 2009· ανησυχεί διότι η Κίνα συνεχίζει να έχει το μεγαλύτερο αριθμό εκτελέσεων παγκοσμίως και καλεί την Κίνα να δημοσιοποιήσει τα εθνικά αριθμητικά στοιχεία της που αφορούν τις εκτελέσεις, ώστε να μπορέσει να υπάρξει διαφανής ανάλυση και συζήτηση σχετικά με τη θανατική ποινή· επικροτεί τη θετική στάση των αρχών της Λευκορωσίας που συγκρότησαν μια Ομάδα Εργασίας η οποία θα υποβάλει προτάσεις για την επιβολή μορατόριουμ στη θανατική ποινή· εξακολουθεί να ανησυχεί που οι εκτελέσεις συνεχίζονται στη Λευκορωσία, η οποία είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη που συνεχίζει να εφαρμόζει τη θανατική ποινή μην πληροφορώντας τις οικογένειες των εκτελεσθέντων για την ημερομηνία της εκτέλεσης ή τον τόπο όπου είναι θαμμένη η σορός·

65.  επισημαίνει ότι υπάρχουν 32 δικαιοδοτικά συστήματα στον κόσμο με νόμους που επιτρέπουν την εφαρμογή της θανατικής ποινής για αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά· επισημαίνει πως το Γραφείο του ΟΗΕ για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα (UNODC), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και μεμονωμένες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συμμετέχουν ενεργά στη χρηματοδότηση και/ή παροχή τεχνικής βοήθειας, νομοθετικής υποστήριξης και οικονομικής βοήθειας για ενισχυμένες δράσεις κατά των ναρκωτικών σε κράτη που διατηρούν τη θανατική ποινή για αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά· ανησυχεί που αυτή η βοήθεια μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερες θανατικές καταδίκες και εκτελέσεις· καλεί την Επιτροπή να καταρτίσει κατευθυντήριες γραμμές που θα διέπουν τη διεθνή χρηματοδότηση δράσεων κατά των ναρκωτικών σε κρατικό και περιφερειακό επίπεδο, ώστε να διασφαλιστεί ότι τα προγράμματα αυτού του είδους δεν θα οδηγούν σε παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής της θανατικής ποινής· τονίζει πως η κατάργηση της θανατικής ποινής για αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά θα πρέπει να αποτελεί προϋπόθεση για την παροχή οικονομικής βοήθειας, τεχνικής βοήθειας, υποστήριξης για την οικοδόμηση ικανοτήτων και άλλου είδους βοήθειας για τον αγώνα κατά των ναρκωτικών·

66.  ανησυχεί που οι εκτελέσεις συνεχίζονται στη Λευκορωσία, η οποία είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη που συνεχίζει να εφαρμόζει τη θανατική ποινή· υποστηρίζει την ενέργεια των αρχών να συστήσουν ομάδα εργασία για την εκπόνηση προτάσεων σχετικά με την επιβολή μορατόριουμ στη θανατική ποινή·

67.  εκφράζει έντονη ανησυχία για τον νόμο κατά της ομοφυλοφιλίας του 2009 που βρίσκεται επί του παρόντος υπό εξέταση από το κοινοβούλιο της Ουγκάντας, ο οποίος τιμωρεί την παροχή υποστήριξης προς λεσβίες, ομοφυλόφιλους ή αμφιφυλόφιλους με πρόστιμα και φυλάκιση, και τιμωρεί τις συναινετικές ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές πράξεις με πρόστιμα, φυλάκιση και τη θανατική ποινή· καλεί το κοινοβούλιο της Ουγκάντας να απορρίψει αυτή και κάθε παρόμοια νομοθεσία· καταδικάζει την ποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας παγκοσμίως·

Δικαιώματα ΛΟΑΔ

68.  λαμβανομένων υπόψη των πολυάριθμων παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων ανδρών και γυναικών, των αμφιφυλόφιλων και διεμφυλικών ατόμων ανά τον κόσμο κατά το 2009, επικροτεί το γεγονός ότι η ομάδα εργασίας του Συμβουλίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα ενέκρινε τη δέσμη εργαλείων για την προαγωγή και προστασία της άσκησης όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από λεσβίες, ομοφυλόφιλους, αμφιφυλόφιλους και διεμφυλικούς (ΛΟΑΔ)· ζητεί από τις αντιπροσωπείες της ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης να εφαρμόσουν πλήρως τις κατευθυντήριες γραμμές που περιλαμβάνονται στην εν λόγω δέσμη εργαλείων·

Σχετικά με τη βία κατά των γυναικών

69.  επισημαίνει πως το πρόγραμμα των τριών προεδριών, της Γαλλικής, της Τσεχικής και της Σουηδικής (Ιούλιος 2008-Δεκέμβριος 2009) έδινε προτεραιότητα στο ζήτημα της βίας κατά των γυναικών και κοριτσιών, και ζητεί μια συνέπεια ως προς τις βασικές αρχές και τις πολιτικές τόσο εντός όσο και εκτός ΕΕ, μεταξύ άλλων και όσον αφορά την υποστήριξη της απαγόρευσης του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων ως παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· λαμβάνει γνώση της πρόσφατης έγκρισης μιας νέας δέσμης κατευθυντήριων γραμμών και αναμένει από την Επιτροπή να του γνωστοποιήσει τα αποτελέσματα της εφαρμογής τους·

70.  λαμβάνει υπόψη τη νέα στρατηγική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ισότητα των φύλων που αναφέρεται συγκεκριμένα στο θέμα του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων· επαναλαμβάνει την ανάγκη για συνεκτικότητα μεταξύ των εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών της ΕΕ όσον αφορά το συγκεκριμένο ζήτημα· παροτρύνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη της ΕΕ να αντιμετωπίσουν το ζήτημα του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων στο πλαίσιο πολιτικών διαλόγων και διαλόγων για την πολιτική με χώρες εταίρους και ενδιαφερόμενα μέρη που σχετίζονται με το ευαίσθητο αυτό ζήτημα σε εθνικό πλαίσιο, με χρήση συμμετοχικής προσέγγισης και με τη συμμετοχή των πληττόμενων κοινοτήτων· καλεί την Επιτροπή, το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη να ενεργοποιήσουν κάθε πολιτικό και θεσμικό μέσο προκειμένου να στηρίξουν πρωτοβουλίες που στοχεύουν στην έγκριση το συντομότερο δυνατόν ψηφίσματος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών που θα ζητά την επιβολή παγκόσμιου μορατόριουμ στον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων·

71.  θεωρεί ότι η βία εις βάρος των γυναικών ασκείται και σε ψυχολογικό επίπεδο· διαπιστώνει ότι στον τομέα της απασχόλησης, οι γυναίκες εξακολουθούν να αμείβονται λιγότερο σε σύγκριση με τους άνδρες και ότι είναι μεγαλύτερος ο αριθμός των γυναικών σε θέσεις προσωρινής ή μερικής απασχόλησης· υπογραμμίζει, συνεπώς, ότι ο ρόλος της Επιτροπής και των κρατών μελών, εν προκειμένω, τόσο εντός όσο και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στην καταπολέμηση της βίας με τη στενή έννοια, αλλά και στην εξάλειψη όλων των μορφών βίας που ασκείται κατά των γυναικών – σωματική, ψυχολογική, κοινωνική και οικονομική – και ότι κρίνεται σκόπιμο να δοθεί προτεραιότητα στην εκπαίδευση, χωρίς διάκριση φύλου, των αγοριών και των κοριτσιών, και τούτο ήδη από την πλέον νεαρή ηλικία, καθώς επίσης και στην καταπολέμηση των στερεοτύπων βάσει του φύλου·

72.  τονίζει τη σημασία της συνολικής εφαρμογής των αποφάσεων 1325, 1820, 888 και 1889 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που ζητούν τη συμμετοχή των γυναικών σε όλες τις φάσεις και όλα τα επίπεδα της επίλυσης συγκρούσεων και την προστασία των γυναικών και των κοριτσιών από τη σεξουαλική βία και τις διακρίσεις· καλεί τα κράτη μέλη που δεν διαθέτουν ακόμα εθνικό σχέδιο δράσης για την εφαρμογή της απόφασης 1325 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να εγκρίνουν ένα επειγόντως· καταδικάζει απερίφραστα τη χρησιμοποίηση του βιασμού ως πολεμικού μέσου και τους επαναλαμβανόμενους μαζικούς βιασμούς που σημειώνονται στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό· ζητεί να δημοσιοποιηθούν όλα τα στοιχεία σχετικά με την αδυναμία της ειρηνευτικής δύναμης MONUSCO να θέσει τέλος στους μαζικούς βιασμούς· προτρέπει την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο της ΕΕ να διενεργήσει έρευνα, μέσω της EUSEC και της EUPOL, στη ΛΔΚ, και να ενημερώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για όλες τις κονγκολέζικες και διεθνείς εταιρίες ή οντότητες που συμμετέχουν στις εξορυκτικές βιομηχανίες στη ΛΔΚ και πληρώνουν ένοπλες ομάδες και προσωπικό ασφαλείας που εμπλέκεται σε τέτοιους μαζικούς βιασμούς και άλλα συστηματικά εγκλήματα σε βάρος πολιτών·

73.  καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο της Επιτροπής να αυξήσει το προσωπικό που εργάζεται σε θέματα φύλου στην εξωτερική δράση και να δημιουργήσει δομές αφιερωμένες στα θέματα αυτά· αναγνωρίζει την πρόοδο που σημειώθηκε στον τομέα της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας (CSDP) τόσο ως προς τις αποστολές όσο και ως προς την εκπαίδευση προσωπικού·

74.  εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία σχετικά με τις εδραιωμένες διακρίσεις που βασίζονται στο φύλο και την ενδοοικογενειακή βία σε αρκετές χώρες, και επισημαίνει ότι οι γυναίκες που κατοικούν σε αγροτικές περιοχές αποτελούν μια ιδιαίτερα ευάλωτη ομάδα· ομοίως, εκφράζει έντονη ανησυχία για τις περιπτώσεις σεξουαλικής βίας και τον υψηλό αριθμό βιασμών γυναικών και κοριτσιών στη Νότιο Αφρική, όπου οι έρευνες είναι συχνά ανεπαρκείς και παρακωλύονται από προκαταλήψεις που βασίζονται στο φύλο, με θύματα που αντιμετωπίζουν πολυάριθμα εμπόδια όσον αφορά την πρόσβασή τους σε υγειονομική περίθαλψη και καθυστερήσεις στην παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης· καταδικάζει απερίφραστα τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών που αποτελεί χρόνιο πρόβλημα στη Γουατεμάλα και το Μεξικό·

75.  ανησυχεί έντονα για τη θέση των γυναικών και των κοριτσιών στο Ιράν, τη ΛΔΚ, το Αφγανιστάν· καταδικάζει τις βάρβαρες παραβιάσεις των δικαιωμάτων των γυναικών στη ΛΔΚ, παροτρύνει τη διεθνή κοινότητα να αυξήσει σημαντικά τους πόρους που στοχεύουν σε προσπάθειες για την προστασία των γυναικών από βιασμό και τονίζει ότι πρέπει να δοθεί επειγόντως μεγάλη προσοχή σε διεθνές επίπεδο στην κατάσταση των γυναικών και των κοριτσιών στη ΛΔΚ· καταδικάζει τον σιιτικό Νόμο περί Προσωπικής Κατάστασης που εγκρίθηκε τον Μάρτιο 2009 και ο οποίος παραβιάζει κατάφωρα τα δικαιώματα των Αφγανίδων και αντιφάσκει προς το Αφγανικό Σύνταγμα και τις διεθνείς προδιαγραφές περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων· επικροτεί τις τροπολογίες που έγιναν στον νόμο «περί προσωπικών υποθέσεων των πιστών της σιιτικής νομολογίας», αλλά εξακολουθεί να ανησυχεί έντονα για ορισμένα άρθρα του, που αντιφάσκουν προς τις υποχρεώσεις που το Αφγανιστάν έχει αναλάβει δυνάμει του Διεθνούς Συμφώνου για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα, της Σύμβασης για την Εξάλειψη Κάθε Μορφής Διακρίσεων σε βάρος των Γυναικών, και της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού· καλεί τις αφγανικές αρχές να ενεργήσουν χωρίς χρονοτριβή για τη βελτίωση της κατάστασης στο θέμα των δικαιωμάτων των γυναικών της χώρας·

76.  επιμένει ότι τα δικαιώματα των γυναικών πρέπει να εξετάζονται ρητά σε κάθε διάλογο με θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα, και ειδικότερα η καταπολέμηση και εξάλειψη κάθε μορφής διάκρισης και βίας σε βάρος γυναικών και κοριτσιών, συμπεριλαμβανομένης, κυρίως, της άμβλωσης για λόγους επιλογής φύλου, κάθε μορφής επιβλαβούς παραδοσιακής ή εθιμικής πρακτικής, για παράδειγμα του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων και του γάμου σε μικρή ηλικία ή του καταναγκαστικού γάμου, κάθε μορφής εμπορίας ανθρώπων, της οικογενειακής βίας και της γυναικοκτονίας, της εκμετάλλευσης στον χώρο εργασίας και της οικονομικής εκμετάλλευσης, και επιμένει επίσης ότι πρέπει να απορρίπτεται η επίκληση από κράτη οποιουδήποτε εθίμου, παράδοσης ή θρησκευτικού ζητήματος οποιουδήποτε είδους, προκειμένου να αποφύγουν να εκτελέσουν το καθήκον τους για την εξάλειψη τέτοιων μορφών βαρβαρότητας· τονίζει ότι οι προσπάθειες για την εξάλειψη όλων των μορφών ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων πρέπει να ενταθούν, τόσο στο επίπεδο των πολιτών όσο και στο πλαίσιο της διαδικασίας λήψης αποφάσεων, ούτως ώστε να αναδειχθεί το γεγονός ότι οι ακρωτηριασμοί αυτού του είδους αποτελούν ταυτόχρονα ζήτημα διάκρισης λόγω φύλου και παραβίαση του ανθρώπινου δικαιώματος της σωματικής ακεραιότητας· υπογραμμίζει την κατάσταση των νεαρών μεταναστριών που, λόγω των αρχών ορισμένων κοινοτήτων, της θρησκείας τους ή της οικογενειακής τιμής, έρχονται αντιμέτωπες με κακομεταχείριση, φόνο τιμής ή ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων και στερούνται την ελευθερία τους·

77.  υπενθυμίζει τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας και τονίζει ότι η πρόσβαση στην εκπαίδευση και την υγεία είναι βασικά ανθρώπινα δικαιώματα· θεωρεί ότι τα προγράμματα για την υγεία, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας, η προώθηση της ισότητας των φύλων, η χειραφέτηση των γυναικών και τα δικαιώματα του παιδιού θα πρέπει να κατέχουν εξέχουσα θέση στην πολιτική της ΕΕ για την ανάπτυξη και τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδίως όπου η βία που βασίζεται στο φύλο είναι διαδεδομένη και οι γυναίκες και τα παιδιά κινδυνεύουν από τον ιό HIV/AIDS, ή στερούνται πρόσβασης σε πληροφόρηση, πρόληψη ή/και θεραπεία· καλεί την Επιτροπή να εντάξει τη θεματική των βασικών εργασιακών δικαιωμάτων και της αξιοπρεπούς εργασίας στην αναπτυξιακή της πολιτική, ιδίως σε προγράμματα βοήθειας που συνδέονται με το εμπόριο·

78.  χαιρετίζει το ψήφισμα του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών της 16ης Ιουνίου 2009 σχετικά με την προβλέψιμη θνησιμότητα και νοσηρότητα των μητέρων, που ζητεί να αναληφθεί επειγόντως δράση σύμφωνα τους αναπτυξιακούς στόχους της χιλιετίας για να προληφθεί ο άδικος θάνατος των γυναικών κατά την εγκυμοσύνη και τον τοκετό· επισημαίνει ότι το ψήφισμα υποστηρίχθηκε από τα κράτη μέλη της ΕΕ και τα καλεί να προαγάγουν ουσιαστικά την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών και των κοριτσιών, και συγκεκριμένα του δικαιώματός τους στη ζωή, την ισότητα στην αξιοπρέπεια, την εκπαίδευση, του δικαιώματος να είναι ελεύθερες να ζητούν, να λαμβάνουν και να παρέχουν ενημέρωση, να επωφελούνται από τα πλεονεκτήματα της επιστημονικής προόδου, να μην υφίστανται διακρίσεις και να απολαύουν του υψηλότερου δυνατού επιπέδου σωματικής και ψυχικής υγείας, περιλαμβανομένης της σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας·

79.  καλεί το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να προωθήσουν ειδικότερα την κύρωση και εφαρμογή από τα κράτη μέλη της Αφρικανικής Ένωσης του πρωτοκόλλου της Αφρικανικής Ένωσης για τα δικαιώματα των γυναικών στην Αφρική·

Σχετικά με τα βασανιστήρια και κάθε άλλη μορφή σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης

80.  ζητεί να χαρακτηρισθούν οι καταχρήσεις ιατρικής εξουσίας επί ασθενών και ατόμων ειδικά που δεν είναι σε θέση να υπερασπίσουν τον εαυτό τους ως σκληρή, απάνθρωπη και ταπεινωτική μεταχείριση, παραδεχόμενο ότι είναι δύσκολο να αποδειχτούν ορισμένες πράξεις και ζητώντας για τον λόγο αυτόν να υπάρξει μέγιστη επαγρύπνηση·

81.  ζητεί να αναγνωρισθεί ότι οι μειονότητες, όπως οι αυτόχθονες και όσοι υφίστανται διακρίσεις λόγω της κάστας τους, είναι δυσανάλογα ευάλωτες και υπόκεινται δυσανάλογα συχνά σε βασανιστήρια·

82.  καλεί όσα κράτη δεν έχουν ακόμη προσχωρήσει στη Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων και άλλων μορφών Σκληρής, Απάνθρωπης ή Ταπεινωτικής Μεταχείρισης και στο Συμπληρωματικό της Πρωτόκολλο (OPCAT), να το πράξουν· καλεί τα κράτη να άρουν κάθε επιφύλαξη που έχουν τυχόν διατυπώσει για αυτά τα κείμενα· ενθαρρύνει τα κράτη που έχουν υπογράψει την OPCAT να εφαρμόσουν καλύτερα και ταχύτερα τον εθνικό μηχανισμό πρόληψης (NMP)·

83.  ενθαρρύνει τα κράτη σε όλο τον κόσμο να εγκρίνουν και να εφαρμόσουν αποτελεσματικά το «Εγχειρίδιο για την αποτελεσματική διερεύνηση και τεκμηρίωση των βασανιστηρίων και άλλης σκληρής, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας», που είναι ευρέως γνωστό ως πρωτόκολλο της Κωνσταντινούπολης· εκτιμά ότι το εν λόγω πρωτόκολλο αποτελεί ζωτικής σημασίας μέσο για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων και την αποτροπή της ατιμωρησίας· είναι πεπεισμένο ότι η ατιμωρησία των βασανιστών παραμένει σημαντικό εμπόδιο για την αποτελεσματική αποτροπή των βασανιστηρίων, διότι ενθαρρύνει έμμεσα τους δράστες να συνεχίσουν τις απεχθείς πρακτικές τους·

84.  τονίζει τη σημασία της πραγματικής εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ κατά των βασανιστηρίων και άλλων μορφών σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης· καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να παρουσιάσουν τα αποτελέσματα της εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών, με ιδιαίτερη έμφαση στα αποτελέσματα εκείνα του Ευρωπαϊκού Μέσου για τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που αφορούν την αποκατάσταση των θυμάτων βασανιστηρίων·

85.  καλεί τα κράτη μέλη να ικανοποιήσουν τα αιτήματα που διατυπώνει στο ψήφισμά του της 17ης Ιουνίου 2010 για το εμπόριο ορισμένων αντικειμένων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για εκτέλεση θανατικής ποινής, για βασανιστήρια ή άλλες μορφές σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης(16) · καλεί την Επιτροπή να υποβάλει το ταχύτερο μια αναθεώρηση ορισμένων διατάξεων του από 27 Ιουνίου 2005 κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1236/2005 του Συμβουλίου·

86.  εκφράζει ιδιαίτερη ανησυχία σχετικά με το μεγάλο κύμα διαφθοράς, εγκληματικότητας, πολιτικών διώξεων, ατιμωρησίας, βασανιστηρίων και φυλάκισης μελών της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα λόγω της «πολιτικοποίησης» των αστυνομικών δυνάμεων, της έλλειψης πολιτικών και της αδυναμίας της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει αυτές τις σοβαρές απειλές κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

87.  εκφράζει έντονη ανησυχία σχετικά για την έξαρση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο σε βάρος ατόμων λόγω του γενετήσιου προσανατολισμού τους και καταδικάζει κάθε πράξη βίας εναντίον τους· διαπιστώνει αυξανόμενο αριθμό δολοφονιών διεμφυλικών παγκοσμίως· εκφράζει τη μεγάλη λύπη του διότι σε πολλές χώρες η ομοφυλοφιλία εξακολουθεί να θεωρείται έγκλημα που τιμωρείται με φυλάκιση και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και με θάνατο· επικροτεί, εν προκειμένω, την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Δελχί στις 2 Ιουλίου 2009 που αποποινικοποίησε την ομοφυλοφιλία στην Ινδία και καλεί και τις άλλες χώρες να ακολουθήσουν το παράδειγμά του·

Δικαιώματα των παιδιών

88.  θεωρεί εξαιρετικά λυπηρό το ότι κάπου 215 εκατομμύρια παιδιά εκτιμάται ότι είναι θύματα παιδικής εργασίας, εκ των οποίων τα τρία τέταρτα ασκούν τις χειρότερες μορφές παιδικής εργασίας (στοιχεία 2009 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, ILO)· επικροτεί τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της ΕΕ της 14ης Ιουνίου 2010 για την παιδική εργασία και τη σχετική μελέτη της Επιτροπής (SEC(2010)0037), με την οποία απευθύνεται έκκληση για ολοκληρωμένη προσέγγιση πολιτικής της ΕΕ, με έμφαση στην ανάπτυξη και στην εξάλειψη της φτώχειας· καλεί την Επιτροπή να διασφαλίσει την αποτελεσματική παρακολούθηση της προόδου που σημειώνεται στον εν λόγω τομέα και να προαγάγει, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη της ΕΕ, την εφαρμογή στο πλαίσιο διαλόγων με τις εκτός ΕΕ χώρες·

89.  υπενθυμίζει το επιτυχημένο 11ο Φόρουμ ΕΕ-ΜΚΟ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα με θέμα την καταπολέμηση της βίας κατά των παιδιών, και τις εκκλήσεις της Σουηδικής Προεδρίας (Στοκχόλμη, Ιούλιος 2009) για τη συνέχιση των νομικών εργασιών απαγόρευσης κάθε μορφής σωματικής τιμωρίας σε όλους τους χώρους, συμπεριλαμβανομένου του σπιτιού, καθορισμού των καλύτερων πρακτικών και των διδαγμάτων που αντλήθηκαν από τον αγώνα κατά της βίας που ασκείται σε βάρος των παιδιών σε συγκρουσιακές και μετασυγκρουσιακές καταστάσεις, και μεγαλύτερης συνοχής μεταξύ της εξωτερικής δράσης της ΕΕ και των εσωτερικών πολιτικών των κρατών μελών της ΕΕ στο θέμα των δικαιωμάτων των παιδιών·

90.  εκφράζει τη βαθύτατη ανησυχία του για το γεγονός ότι εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να αποτελούν θύματα βιασμού, ενδοοικογενειακής βίας, και σωματικής, συναισθηματικής και σεξουαλικής κακοποίησης, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής και οικονομικής εκμετάλλευσης· τονίζει ότι όλα τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται από τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού και τα προαιρετικά της πρωτόκολλα είναι εξίσου σημαντικά, και ζητεί την πλήρη επικύρωση και εφαρμογή των υποχρεώσεων, καθώς και την απόδοση ιδιαίτερης προσοχής στις νέες μορφές σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών για εμπορικούς σκοπούς·

91.  ανησυχεί έντονα διότι η Ανατολική Ευρώπη και η Κεντρική Ασία συνεχίζουν να σημειώνουν ταχύ ρυθμό αύξησης των περιπτώσεων μόλυνσης με ιό HIV μεταξύ των ανδρών, των γυναικών και των παιδιών· διαπιστώνει με ανησυχία ότι η πρόσβαση στην αντιρετροϊκή αγωγή εξακολουθεί να είναι από τις χαμηλότερες στον κόσμο· διαπιστώνει με ανησυχία ότι ο στιγματισμός και οι διακρίσεις που συνιστούν παραβίαση των στοιχειωδών δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας των παιδιών που έχουν μολυνθεί από HIV εμποδίζουν κάθε περαιτέρω πρόοδο στους τομείς της πρόληψης, της περίθαλψης και της υποστήριξης· καλεί την Επιτροπή να εξετάσει μεταρρυθμίσεις πολιτικής, τροποποιήσεις προγραμμάτων και ανακατανομή πόρων προκειμένου να προστατεύσει τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των παιδιών και των νέων που είναι σε τρωτή θέση, σε επικίνδυνη κατάσταση, και ζουν με τον ιό HIV ή έχουν μολυνθεί από αυτόν·

92.  ζητεί επειγόντως πρόσθετα μέτρα της ΕΕ κατά της παιδικής εργασίας και καλεί την ΕΕ να εφαρμόζει πιο αποτελεσματικά τα μέσα που διαθέτει, ενσωματώνοντάς τα στους διαλόγους και στις διαβουλεύσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα· καλεί την ΕΕ να εφαρμόζει πραγματικά τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για τα δικαιώματα του παιδιού και να εξετάσει τη δυνατότητα να εγκρίνει κατευθυντήριες γραμμές για την καταπολέμηση της παιδικής εργασίας· υπενθυμίζει ότι, μεταξύ άλλων, η εμπορική πολιτική της ΕΕ μπορεί να διαδραματίσει χρήσιμο ρόλο στον αγώνα κατά της παιδικής εργασίας, ιδίως με τη χρήση κινήτρων στο Σύστημα Γενικευμένων Προτιμήσεων (GSP+)· θα επιθυμούσε στο μέλλον το εν λόγω μέσο να αξιολογείται καλύτερα και να υπόκειται σε ετήσια αξιολόγηση, η οποία να υποβάλλεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο πλαίσιο της ετήσιας συζήτησης σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα·

93.  επισημαίνει ότι το 2009 σηματοδότησε την 20ή επέτειο της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού· επισημαίνει με ικανοποίηση ότι η συμμετοχή στη Σύμβαση είναι πλέον σχεδόν γενική, και καλεί όσες χώρες δεν έχουν ενταχθεί ακόμη σε αυτή να το πράξουν το ταχύτερο· εξακολουθεί να ανησυχεί σφοδρά για τη συνεχιζόμενη ευρεία καταπάτηση των δικαιωμάτων αυτών· απευθύνει έκκληση για την απόδοση μεγαλύτερης προσοχής στις ανάγκες του παιδιού για ειδική προστασία και μέριμνα, συμπεριλαμβανομένης της επαρκούς νομικής προστασίας, τόσο πριν όσο και μετά τη γέννηση, όπως προβλέπεται από αμφότερες τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού και από τη Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Παιδιού· επικροτεί το διορισμό του Ειδικού Εκπροσώπου του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για τη Βία Κατά των Παιδιών και τονίζει τη σημασία της εντολής του·

94.  εκφράζει έντονη ανησυχία για τα παιδιά που πλήττονται από ένοπλες συγκρούσεις ή και αναγκάζονται να συμμετάσχουν ενεργά σε αυτές· καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να ενισχύσουν την εφαρμογή των ευρωπαϊκών κατευθυντήριων γραμμών για τα παιδιά και τις ένοπλες συγκρούσεις· επικροτεί τη νέα απόφαση αριθ. 1882(2009) του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η οποία ενισχύει περαιτέρω την προστασία των παιδιών που εμπλέκονται σε ένοπλες συγκρούσεις και πλήττονται από αυτές·

95.  εκφράζει έντονες ανησυχίες σχετικά με τη χρησιμοποίηση ανήλικων στρατιωτών· ζητεί τη λήψη άμεσων μέτρων εκ μέρους της ΕΕ και των Ηνωμένων Εθνών για τον αφοπλισμό, την αποκατάσταση και την επανένταξή τους·

Σχετικά με τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

96.  επικροτεί τις δράσεις που έχουν αναληφθεί για την εφαρμογή της αναθεώρησης και αναβάθμισης των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως αναθεωρήθηκαν το 2008· επισημαίνει ότι έχουν αναπτυχθεί πάνω από 60 στρατηγικές τοπικής εφαρμογής και έχουν διοριστεί οι αντίστοιχοι υπάλληλοι-σύνδεσμοι· εξακολουθεί ωστόσο να ανησυχεί έντονα για τη μη εφαρμογή αυτών των κατευθυντήριων γραμμών από τις αντιπροσωπείες της ΕΕ, απευθύνει έκκληση στην ΕΥΕΔ να αναπτύξει σχέδιο εφαρμογής με σαφείς δείκτες και προθεσμίες, προκειμένου να επιτευχθεί περαιτέρω πρόοδος επί της αποτελεσματικής εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών, και ζητεί κατάλογο των διαθέσιμων τοπικών στρατηγικών· καλεί την ΕΥΕΔ, το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για την αύξηση της ευαισθητοποίησης των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των διπλωματών της ΕΕ που εργάζονται σε εκτός ΕΕ χώρες σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές· ζητεί από τις αποστολές της ΕΕ να διατηρούν τακτικές επαφές με τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πριν από την ανάληψη δράσης εξ ονόματός τους και να τους παρέχουν ανατροφοδότηση· τονίζει ότι, κατά τη διαδικασία κατάρτισης τοπικών στρατηγικών εφαρμογής, πρέπει να ζητείται η γνώμη ευρέος φάσματος υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που δραστηριοποιούνται τόσο σε αστικές όσο και σε αγροτικές περιοχές, στον τομέα των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων, καθώς και των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων· παρατηρεί ότι κρίνεται σκόπιμο αφενός οι στρατηγικές τοπικής εφαρμογής να περιλαμβάνουν συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για τη βελτίωση της προστασίας των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αφετέρου ο αντίκτυπος των εν λόγω στρατηγικών να εκτιμάται κατόπιν εύλογου χρονικού διαστήματος· απευθύνει, εν προκειμένω, έκκληση για την αξιολόγηση της εφαρμογής της παρεχόμενης βοήθειας και των λαμβανόμενων μέτρων εκ μέρους οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών για την υποστήριξη των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δυνάμει του EIDHR·

97.  ζητεί από την Ύπατη Εκπρόσωπο/ Αντιπρόεδρο να δώσει προτεραιότητα σε μια αποτελεσματικότερη εφαρμογή των υπαρχόντων εργαλείων και μηχανισμών για τη συνεπή και συστηματική προστασία των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, καθώς και από όλους τους Επιτρόπους που έχουν αρμοδιότητες στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων, να συναντώνται συστηματικά σε υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όταν πραγματοποιούν επίσημα ταξίδια σε χώρες εκτός ΕΕ, και υπογραμμίζει ότι η υποστήριξη των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει επίσης να περιλαμβάνεται υποχρεωτικά στην εντολή των ειδικών εκπροσώπων της ΕΕ· επισημαίνει ότι τόσο η Ύπατη Εκπρόσωπος όσο και οι ειδικοί εκπρόσωποι θα λογοδοτούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη δράση τους στον συγκεκριμένο τομέα·

98.  καλεί το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν τα μέτρα που πρότεινε το Κοινοβούλιο με το ψήφισμά του του Ιουνίου 2010 για τις πολιτικές της ΕΕ υπέρ των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δίδοντας έμφαση σε μέτρα που αποβλέπουν στην παροχή άμεσης βοήθειας σε υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διατρέχουν κίνδυνο, όπως χορήγηση επειγουσών θεωρήσεων και καταφυγίου, καθώς και σε μέτρα που αφορούν τη δημόσια στήριξη και έμπρακτη αναγνώριση του έργου των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με ενσωμάτωση της διάστασης του φύλου κατά την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών υπέρ των υπερασπιστριών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλων ιδιαίτερα ευάλωτων ομάδων, όπως όσων εργάζονται για την προώθηση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων και όσων εργάζονται για τα δικαιώματα των μειονοτήτων και των αυτόχθονων λαών· απευθύνει έκκληση στην Ύπατη Εκπρόσωπο/ Αντιπρόεδρο να προωθήσει δυναμικά την εφαρμογή του προγράμματος για τις πόλεις-καταφύγια, το οποίο προβλέπει καταφύγιο για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ευρωπαϊκές πόλεις·

99.  καλεί τα ευρωπαϊκά όργανα, στο πλαίσιο της εφαρμογής της Συνθήκης της Λισαβόνας και της σύστασης της ΕΥΕΔ, να θεσπίσουν έναν μηχανισμό διοργανικής συνεργασίας για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· αντιλαμβάνεται ότι η θέσπιση ενός τέτοιου μηχανισμού μπορεί να διευκολυνθεί από τη σύσταση, σε όλα τα ευρωπαϊκά όργανα και οργανισμούς, συντονιστικών κέντρων και ρητών κατευθυντήριων γραμμών για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και από την ανάπτυξη στενότερης συνεργασίας με τους επί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και επί της δημοκρατίας αρμοδίους των αποστολών και αντιπροσωπειών της ΕΕ· καλεί την ΕΥΕΔ να δημιουργήσει στατιστική βάση δεδομένων για τις περιπτώσεις στις οποίες οι αντιπροσωπείες της ΕΕ έχουν παράσχει τη συνδρομή τους σε υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με στόχο την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των κατευθυντηρίων γραμμών, και να υποβάλει έκθεση στο ΕΚ σχετικά με τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων αυτών·

100.  λαμβάνει γνώση των συμπερασμάτων πολλών εκθέσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα ότι οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δέχονται, στο πλαίσιο της ανεκτίμητης συμβολής τους στην προάσπιση και προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με κίνδυνο της δικής τους προσωπικής ασφάλειας, όλο και πιο έντονες επιθέσεις υπό διάφορες μορφές, όπως επιθέσεις κατά της ελευθερίας της έκφρασης ή του συνεταιρίζεσθαι, επιθέσεις και δολοφονίες εμπλεκόμενων προσώπων, αυθαίρετες συλλήψεις, μεροληπτικές δίκες και κλείσιμο γραφείων οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών· ζητεί από τις αντιπροσωπείες της Ένωσης να συμβάλλουν πιο ενεργά στην πρόληψη επιθέσεων αυτού του είδους, σε συνεργασία με τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών των ενεχόμενων χωρών, μεριμνώντας, συγχρόνως, ώστε να μην εκθέτουν σε κίνδυνο το προσωπικό και τους υποστηρικτές των εν λόγω οργανώσεων·

101.  παραμένει σε επιφυλακή έναντι των εκτός ΕΕ κυβερνήσεων που χρησιμοποιούν την έγκριση αμφιλεγόμενων νόμων για τις ΜΚΟ ως μέσο συγκαλυμμένης φίμωσης του κινήματος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η επονομαζόμενη «Προκήρυξη για τις φιλανθρωπικές οργανώσεις και τους συλλόγους», η οποία ψηφίστηκε από το αιθιοπικό κοινοβούλιο τον Ιανουάριο του 2009, και η οποία απαγορεύει ουσιαστικά όλες τις δραστηριότητες στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

102.  καταδικάζει το γεγονός ότι οι επιθέσεις και οι ανώνυμες απειλές εις βάρος υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελούν σε αρκετές χώρες σύνηθες φαινόμενο, οι δε δημοσιογράφοι, κυρίως όσοι καλύπτουν υποθέσεις διαφθοράς και διακίνησης ναρκωτικών, βρίσκονται αντιμέτωποι με απειλές και επιθέσεις λόγω του έργου τους·

103.  εκφράζει τη βαθειά του λύπη για τη δολοφονία, μεταξύ άλλων, των Stanislav Markelov, Anastasia Baburova και Natalya Estemirova στη Ρωσία και των André Rwisereka και Jean Leonard Rugambage στη Ρουάντα, για την αυθαίρετη κράτηση των Roxana Saberi και Abdolfattah Soltani στο Ιράν και για τη συνεχιζόμενη κράτηση καθώς και την πλημμελή πρόσβαση σε υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης για τον Hu Jia, βραβευμένου με το Βραβείο Σαχάροφ 2008, που όλα συνέβησαν κατά την υπό εξέταση χρονική περίοδο· ζητεί μετ' επιτάσεως από τις κινεζικές αρχές να αποσαφηνίσουν αμελλητί την κατάσταση του διακεκριμένου δικηγόρου που ειδικεύεται στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ. Gao Zhisheng, ο οποίος εξαφανίσθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2009, και να κινήσει απολύτως ανεξάρτητη και διαφανή έρευνα σχετικά με την εξαφάνισή του·

104.  καταδικάζει την παράνομη κράτηση και παρενόχληση των σαχραουί υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην, υπό μαροκινό έλεγχο, επικράτεια της Δυτικής Σαχάρας και ζητεί μετ' επιτάσεως από τα Ηνωμένα Έθνη να συμπεριλάβουν την παρακολούθηση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην εντολή της Αποστολής των Ηνωμένων Εθνών για τη Δυτική Σαχάρα (MINURSO)·

105.  επισημαίνει την απόλυση τοπικών υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κούβα· εκφράζει τη βαθιά λύπη του διότι η κουβανική κυβέρνηση αρνείται να αναγνωρίσει την παρακολούθηση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως νόμιμη δραστηριότητα, απορρίπτοντας τη χορήγηση νομικού καθεστώτος στις τοπικές ομάδες για τα ανθρώπινα δικαιώματα· επισημαίνει με ανησυχία πως η κράτηση υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κούβα επίσης συνιστά σοβαρή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· ζητεί από την κυβέρνηση της Κούβας να μην εξορίζει τους πολιτικούς κρατουμένους, αλλά να τους παρέχει την ελευθερία να εγκαταλείψουν την Κούβα και να επιστρέψουν εκεί χωρίς να συλλαμβάνονται·

106.  επικροτεί την απόφαση της επιτροπής του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης να απονείμει το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 2010 στον Liu Xiaobo για τον πολυετή και ειρηνικό αγώνα του υπέρ των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών στην Κίνα· ζητεί μετ' επιτάσεως από την κυβέρνηση του Πεκίνου να προβεί στην άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση του Liu Xiaobo, ο οποίος τελεί υπό κράτηση, καθώς και στην άρση των περιορισμών που έχει επιβάλει στη σύζυγό του, Liu Xia·

107.  εκφράζει την έντονη ανησυχία του διότι το Ιράν συνέχισε το 2008 και το 2009 να καταστέλλει τη δράση των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των μελών της κοινωνίας των πολιτών, και διότι συνεχίστηκαν, ακόμα δε και αυξήθηκαν, οι σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· καταδικάζει την αυθαίρετη σύλληψη, τον βασανισμό και τη φυλάκιση των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων λόγω του έργου τους, με την κατηγορία των «δραστηριοτήτων που απειλούν την εθνική ασφάλεια'· εκφράζει τη λύπη του για την υφιστάμενη κυβερνητική πολιτική της στόχευσης εκπαιδευτικών και ακαδημαϊκών, καθώς και του αποκλεισμού νέων από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, και καταδικάζει τη δίωξη και φυλάκιση ακτιβιστών σπουδαστών· εκφράζει τη λύπη του για τις αναταραχές που ακολούθησαν μετά τις προεδρικές εκλογές της 12ης Ιουνίου 2009 και για τη χρήση βίας εκ μέρους των ιρανικών αρχών –οι οποίες οδήγησαν στην αυθαίρετη σύλληψη τουλάχιστον 400 ανθρώπων, στον θάνατο, σύμφωνα με αναφορές, τουλάχιστον 40 ατόμων και σε μαζικές δίκες πολιτών που κατηγορήθηκαν για εγκλήματα κατά της εθνικής ασφάλειας–, για την κακομεταχείριση και τα βασανιστήρια που έλαβαν χώρα και για τις θανατικές καταδίκες που επιβλήθηκαν·

Σχετικά με τις ρήτρες περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων

108.  τονίζει τη σπουδαιότητα και το απαράκαμπτο των ρητρών περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοκρατίας και των αποτελεσματικών μηχανισμών επίλυσης διαφορών στις συμφωνίες εμπορίου, συμπεριλαμβανομένων των συμφωνιών αλιείας, μεταξύ της ΕΕ και τρίτων χωρών· ζητεί εντούτοις, εκ νέου, η ρήτρα αυτή να συνοδεύεται από αντίστοιχο μηχανισμό επιβολής, προκειμένου να διασφαλίζεται η πρακτική εφαρμογή της· υπογραμμίζει τη σημασία της εκ του σύνεγγυς παρακολούθησης της προόδου που σημειώνουν στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων οι μη ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες διατηρούν εμπορικές σχέσεις με την ΕΕ· τονίζει ότι αυτού του είδους η παρακολούθηση και αξιολόγηση θα πρέπει να περιλαμβάνει επίσημες διαβουλεύσεις με την κοινωνία των πολιτών σχετικά με τον αντίκτυπο των εν λόγω συμφωνιών· απευθύνει έκκληση για τον καθορισμό μιας σειράς σαφών κριτηρίων συγκριτικής αξιολόγησης στο πλαίσιο των επιμέρους εμπορικών συμφωνιών, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι υπάρχει ακριβές πρότυπο και συνεννόηση μεταξύ των δύο μερών ως προς το είδος των καταστάσεων και των ενεργειών που ενδέχεται να ενεργοποιήσουν τις εν λόγω ρήτρες περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

109.  επιβεβαιώνει την αρχή του αδιαίρετου χαρακτήρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και καταδικάζει τις απόπειρες υποτίμησης οιουδήποτε δικαιώματος ή λόγου διάκρισης έναντι κάποιου άλλου· ζητεί από την Επιτροπή και το Συμβούλιο να τηρούν την αρχή του αδιαίρετου χαρακτήρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τις διαπραγματεύσεις τους με εκτός ΕΕ χώρες όσον αφορά τις ρήτρες περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

110.  υπογραμμίζει ότι, με στόχο την τήρηση των διεθνών της δεσμεύσεων στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ΕΕ θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει, έχοντας υπόψη τον χαρακτήρα των συμφωνιών και την ιδιαίτερη κατάσταση κάθε χώρας-εταίρου, συστηματικές ρήτρες όσον αφορά τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς και τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά πρότυπα· θεωρεί ότι οι εν λόγω ρήτρες θα πρέπει να επιτρέπουν στην Επιτροπή να αναστέλλει, τουλάχιστον προσωρινά, τα εμπορικά πλεονεκτήματα, μεταξύ των οποίων και εκείνα που απορρέουν από τις συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών, σε περίπτωση που υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των εργασιακών δικαιωμάτων, είτε ιδία πρωτοβουλία είτε κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους ή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου· εκτιμά ότι, σε κάθε περίπτωση, η ΕΕ θα πρέπει να αναφέρει σαφώς τις ενδεδειγμένες κυρώσεις που θα μπορούσαν να επιβάλλονται σε εκτός ΕΕ χώρες που διαπράττουν παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και να τις επιβάλλει· επαναλαμβάνει για ακόμα μία φορά την έκκλησή του προς την Επιτροπή και το Συμβούλιο, και, ειδικότερα, προς την Ύπατη Εκπρόσωπο/ Αντιπρόεδρο της Επιτροπής, για την απόδοση πραγματικής ισχύος στη ρήτρα σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα στο πλαίσιο των ισχυουσών διεθνών συμφωνιών και, κατά συνέπεια, για τη θέσπιση ενός μηχανισμού αποτελεσματικής εφαρμογής της εν λόγω ρήτρας, σύμφωνα με το πνεύμα των άρθρων 8, 9 και 96 της συμφωνίας του Κοτονού·

111.  επικροτεί τη χρήση μελετών επιπτώσεων σχετικά με τη βιώσιμη ανάπτυξη, αλλά φρονεί ότι θα πρέπει να εκπονούνται και μετά τη σύναψη της εκάστοτε συμφωνίας, και όχι μόνον εκ των προτέρων, ούτως ώστε να διασφαλίζεται η συνεχής αξιολόγηση·

112.  λαμβάνει υπό σημείωση τη λειτουργία του καθεστώτος των Γενικευμένων Δασμολογικών Προτιμήσεων (GSP+)· θεωρεί εντούτοις ότι το εν λόγω καθεστώς –το οποίο χορηγεί, ως ανταμοιβή, σημαντικά εμπορικά οφέλη σε χώρες που συμμορφώνονται με διεθνείς συμβάσεις και πρότυπα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των εργαζομένων– πρέπει να υπόκειται σε πιο στενή και διαφανή παρακολούθηση, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης εμπεριστατωμένων εκτιμήσεων αντικτύπου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενός συνεπούς και δίκαιου συστήματος συγκριτικής αξιολόγησης καθώς και ανοικτών διαβουλεύσεων κατά τη χορήγηση προτίμησης, και ότι οι εμπορικές προτιμήσεις πρέπει να χορηγούνται μόνο σε χώρες που έχουν επικυρώσει και πραγματικά εφαρμόσει τις βασικές διεθνείς συμβάσεις για την βιώσιμη ανάπτυξη, για τα ανθρώπινα δικαιώματα –ιδίως όσον αφορά την παιδική εργασία– και για τη χρηστή διακυβέρνηση· ζητεί ενισχυμένη παρακολούθηση της εφαρμογής σε συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών, τα συνδικάτα και τις κοινότητες, η οποία να λαμβάνει υπόψη τις επιτυχίες καθώς και τις αποτυχίες που σημειώνονται στον τομέα της προαγωγής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών, οικονομικών, πολιτιστικών και περιβαλλοντικών δικαιωμάτων· υπογραμμίζει τη σημασία που έχει η στενή παρακολούθηση της εφαρμογής του Διεθνούς Συμφώνου για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR) από το Πακιστάν, το οποίο καλείται να συμμετάσχει στο καθεστώς GSP+·

113.  ζητεί μετ' επιτάσεως από την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση κανονισμού σχετικά με την απαγόρευση των εισαγωγών στην ΕΕ προϊόντων τα οποία παράγονται με τη χρήση καταναγκαστικής εργασίας, και ιδίως παιδικής εργασίας, κατά παράβαση των βασικών προτύπων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· τονίζει ότι ένας τέτοιος κανονισμός θα έπρεπε να παρέχει στην ΕΕ τη δυνατότητα να διερευνά συγκεκριμένους ισχυρισμούς·

114.  επικροτεί την ενσωμάτωση μιας ρήτρας για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Συμφωνία Εταιρικής Σχέσης που υπέγραψαν η ΕΕ και η Ινδονησία, και στη Συμφωνία Σταθεροποίησης και Σύνδεσης με την Αλβανία που ετέθη σε ισχύ κατά την υπό εξέταση περίοδο, ανεβάζοντας σε πάνω από 120 τον αριθμό των χωρών που δέχονται την ενσωμάτωση αυτής της ρήτρας στις συμφωνίες με την ΕΕ·

115.  αποδοκιμάζει την ελλιπή παρακολούθηση των ρητρών περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων που εντάσσονται στη Συμφωνία του Κοτονού και ζητεί μετ' επιτάσεως από την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο, την Επιτροπή, το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη να αξιοποιήσουν πλήρως τις εν λόγω ρήτρες, ούτως ώστε να επιληφθούν συστηματικά των προβλημάτων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της προώθησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο διμερών και περιφερειακών διαλόγων με τις χώρες-εταίρους ΑΚΕ·

Προώθηση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου στις εξωτερικές σχέσεις

116.  επικροτεί τα Συμπεράσματα του Συμβουλίου για τη στήριξη της δημοκρατίας στο πλαίσιο των εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ(17) και την έγκριση της Ατζέντας της ΕΕ για τη Δράση υπέρ της Στήριξης της Δημοκρατίας στο πλαίσιο των εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ, ως μέσων για μια συνεκτικότερη και αποτελεσματικότερη ευρωπαϊκή στήριξη προς τη δημοκρατία·

117.  παροτρύνει την Επιτροπή να δώσει επιτέλους συνέχεια, χωρίς καθυστέρηση, με τις αναγκαίες πρωτοβουλίες και χρηματοοικονομικές δεσμεύσεις, στην έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα του 2007 στην οποία το Κοινοβούλιο εκτιμά ότι «η μη βία αποτελεί το καταλληλότερο μέσο προκειμένου να διασφαλιστεί η πλήρης απόλαυση, η προάσπιση, η προώθηση και ο σεβασμός των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων», φρονώντας ότι «η προώθησή της πρέπει να αποτελεί στόχο προτεραιότητας στην πολιτική της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία'·

118.  καλεί την Επιτροπή να ενσωματώσει την ατζέντα για τη στήριξη της δημοκρατίας πληρέστερα στα ετήσια προγράμματα δράσης των εξωτερικών μηχανισμών της, και ειδικότερα σε εκείνο του EIDHR, καθώς και στα έγγραφα στρατηγικής ανά περιφέρεια και ανά χώρα, λαμβάνοντας πάντα υπόψη την ιδιαίτερη κατάσταση της κάθε χώρας και την περιφερειακή στρατηγική της ΕΕ·

119.  λαμβάνει υπόψη την έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για το 2010 στην οποία επισημαίνεται η δεύτερη εν εξελίξει δίκη του πρώην προέδρου της πετρελαϊκής εταιρείας «YUKOS», Mikhail Khodorkovsky, και του συνεργάτη του, Platon Lebedev, ως ενδεικτική της διενέργειας άδικων δικών στη Ρωσία· καλεί τη Ρωσική Ομοσπονδία να διασφαλίσει ότι τηρούνται οι θεμελιώδεις κανόνες της δέουσας διαδικασίας και τα ανθρώπινα δικαιώματα κατά τη δίωξη των ανωτέρω προσώπων και όλων των άλλων κατηγορουμένων στο πλαίσιο του συστήματος δικαιοσύνης της χώρας·

120.  καλεί επειγόντως τις ρωσικές δικαστικές αρχές να επισπεύσουν την έρευνα για το θάνατο του ρώσου δικηγόρου Sergey Magnitsky·στις 16 Νοεμβρίου 2009· θεωρεί λυπηρό το ότι και αυτή επίσης η περίπτωση αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα των σοβαρών κενών του δικαστικού συστήματος της χώρας· θεωρεί λυπηρό το ότι ενώ οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συχνά υφίστανται σκληρή μεταχείριση και δίκες που αγνοούν το Κώδικα Ποινικής Δικονομίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας (όπως π.χ. το άρθρο 72 στην υπόθεση του Oleg Orlov της Οργάνωσης Memorial), εκείνοι που ενέχονται σε επιθέσεις και ακόμη και φόνους κατά υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ανεξάρτητων δημοσιογράφων και δικηγόρων, εξακολουθούν ακόμη πολύ συχνά να χαίρουν ατιμωρησίας· καλεί το Συμβούλιο, εν απουσία θετικών ενεργειών εκ μέρους των Ρωσικών Αρχών προκειμένου να συνεργαστούν και να διερευνήσουν την υπόθεση Sergei Magnitsky και καλεί τις Ρωσικές Αρχές να παραπέμψουν τους υπεύθυνους στη δικαιοσύνη και να εξετάσουν την απαγόρευση εισόδου στην ΕΕ για τους 60 ρώσους αξιωματούχους που εμπλέκονται στην υπόθεση αυτή και ενθαρρύνει τη συνεργασία των υπηρεσιών επιβολής του νόμου της ΕΕ, προκειμένου να παγώσουν οι τραπεζικοί λογαριασμοί και άλλα περιουσιακά στοιχεία των εν λόγω ρώσων αξιωματούχων σε όλες τις χώρες μέλη της ΕΕ·

121.  καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο της Επιτροπής να μεριμνήσει ώστε τα ανθρώπινα δικαιώματα και η οικοδόμηση της δημοκρατίας να καταστούν πραγματικά «το ασημένιο συνδετικό νήμα» που θα διατρέχει όλους τους τομείς της εξωτερικής πολιτικής· διαπιστώνει όμως με ανησυχία ότι το Συμβούλιο δεν έχει λάβει επισήμως γνώση οποιασδήποτε έκθεσης παρακολούθησης σχετικά με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου του Νοεμβρίου 2009 για τη Στήριξη της Δημοκρατίας στις Εξωτερικές Σχέσεις της ΕΕ και για την Ατζέντα Δράσεων για τη Στήριξη της Δημοκρατίας, αντίθετα από τα όσα όριζαν αυτά τα ίδια συμπεράσματα του Συμβουλίου·

Σχετικά με το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο (ΔΑΔ – IHL)

122.  επικροτεί τα συμπεράσματα του Συμβουλίου του Δεκεμβρίου 2009 σχετικά με την προώθηση της συμμόρφωσης προς το ΔΑΔ, το ίδιο έτος με την 60ή επέτειο των Συμβάσεων της Γενεύης·

123.  λαμβάνει γνώση της έγκρισης, κατά το 2009, των αναπροσαρμοσμένων κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ για την προώθηση της συμμόρφωσης προς το ΔΑΔ· καλεί το Συμβούλιο να ενσωματώσει αποτελεσματικότερα την εφαρμογή των περί ΔΑΔ κατευθυντήριων γραμμών στις άλλες κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και να ενσωματώσει καλύτερα το ΔΑΔ στην εξωτερική δράση της ΕΕ·

124.  επικροτεί την έκθεση της Ανεξάρτητης Διεθνούς Διερευνητικής Αποστολής για τη Σύγκρουση στη Γεωργία (IIFFMCG – CEIIG) (η επονομαζόμενη «έκθεση Tagliavini») που εκδόθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2009 και στηρίζει τις κύριες παρατηρήσεις και τα κύρια συμπεράσματά της στο διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και το δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδίως την ανάγκη διασφάλισης της λογοδοσίας και της επανόρθωσης για όλες τις παραβιάσεις που διαπράχθηκαν τον Αύγουστο του 2008, και αναμένει ότι οι εκτενείς βασικές πληροφορίες που παρέχονται από την έκθεση μπορούν να χρησιμοποιηθούν για νομικές διαδικασίες σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, προκειμένου να διασφαλισθεί εν τέλει λογοδοσία για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας τον Αύγουστο 2008·

125.  εκφράζει τη βαθιά λύπη του διότι, κατά τη διάρκεια της ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ της Ρωσίας και της Γεωργίας για τη διεκδίκηση της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας τον Αύγουστο του 2008, οι παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου οδήγησαν σε εκατοντάδες απώλειες και σε δεκάδες χιλιάδες εκτοπισθέντων ατόμων· υπενθυμίζει ότι η Ρωσία έχει εκπληρώσει μέχρι στιγμής μόνο το πρώτο σημείο της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός των έξι σημείων που έχει συνάψει με τη Γεωργία· αποδοκιμάζει την εσκεμμένη καταστροφή εθνοτικών γεωργιανών χωριών στη Νότια Οσετία και την Αμπχαζία κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, αλλά και μετά τη λήξη της· τονίζει ότι οι εν λόγω παραβιάσεις παραμένουν ατιμώρητες έως και σήμερα·

Ελευθερία θρησκείας ή πίστης

126.  υπογραμμίζει ότι, μεταξύ όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ελευθερία θρησκείας και πίστης συνιστά θεμελιώδες και βασικό δικαίωμα το οποίο πρέπει να γίνεται σεβαστό, και ότι η εκπλήρωση των όρων σχετικά με τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αναγράφονται στις διμερείς συμφωνίες με τρίτες χώρες πρέπει να επιβάλλεται με αυστηρότερο και αποτελεσματικότερο τρόπο·

127.  επικροτεί τα συμπεράσματα του Συμβουλίου για την ελευθερία θρησκείας ή πίστης που εγκρίθηκαν τον Νοέμβριο 2009· αναγνωρίζει τη σημασία της ελευθερίας της θρησκείας ή της πίστης για την ταυτότητα τόσο των θρησκευόμενων όσο και των μη θρησκευόμενων ατόμων, δεδομένου ότι οι πεποιθήσεις, ανεξαρτήτως της μορφής που λαμβάνουν, αποτελούν ζωτικό στοιχείο του αυτοπροσδιορισμού και του κοινωνικού προσδιορισμού· καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να εγκρίνουν και να εφαρμόσουν πρακτικά μέτρα για την καταπολέμηση της θρησκευτικής αδιαλλαξίας και των διακρίσεων, καθώς και για την προαγωγή της ελευθερίας της θρησκείας ή της πίστης παγκοσμίως, όπως διατυπώνεται στα προαναφερθέντα συμπεράσματα· καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να εξασφαλίσουν τη συμμετοχή του ΕΚ, των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και άλλων ενδιαφερομένων στην εν λόγω διαδικασία·

128.  απευθύνει έκκληση στην Ύπατη Εκπρόσωπο/ Αντιπρόεδρο της Επιτροπής για την ενσωμάτωση της ελευθερίας της θρησκείας ή πίστης στην πολιτική ανθρωπίνων δικαιωμάτων της ΕΕ και για τη διεξοδική αξιολόγηση της κατάστασης της ελευθερίας θρησκείας ή πίστης στην ετήσια έκθεση της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

129.  ζητεί από την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο της Επιτροπής να αυξήσει τον αριθμό των μελών του προσωπικού που επιλαμβάνονται ζητημάτων σχετικά με τον σεβασμό της ελευθερίας θρησκείας ή πίστης στο πλαίσιο της εξωτερικής δράσης και να δημιουργήσει συναφώς ειδικές δομές, ιδίως σε συνάρτηση με τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης· τάσσεται υπέρ της ιεράρχησης του ζητήματος του σεβασμού της ελευθερίας της θρησκείας ή πίστης ανά τον κόσμο μεταξύ των προτεραιοτήτων της ΕΥΕΔ, λαμβάνοντας υπόψη τις κατάφωρες παραβιάσεις της εν λόγω ελευθερίας που διαπράττονται σε παγκόσμια κλίμακα, καθώς και την προφανή ανάγκη παροχής βοήθειας σε θρησκευτικές μειονότητες που διώκονται σε πολλές περιοχές του πλανήτη·

130.  καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να λάβουν υπόψη την πτυχή της θρησκείας και τον διάλογο με θρησκευτικές αρχές και αντίστοιχους φορείς που συμμετέχουν σε διαθρησκευτικές συζητήσεις στο πλαίσιο της πρόληψης συγκρούσεων, της επίλυσης συγκρούσεων και της συμφιλίωσης·

131.  εξακολουθεί να ανησυχεί έντονα που συνεχίζουν να γίνονται διακρίσεις λόγω θρησκείας ή πίστης σε όλες τις περιοχές του κόσμου, και που τα άτομα που ανήκουν σε συγκεκριμένες θρησκευτικές κοινότητες, συμπεριλαμβανομένων των θρησκευτικών μειονοτήτων, εξακολουθούν να υφίστανται στέρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους σε πολλές χώρες, όπως στη Βόρεια Κορέα, το Ιράν, τη Σαουδική Αραβία, τη Σομαλία, τις Μαλδίβες, το Αφγανιστάν, την Υεμένη, τη Μαυριτανία, το Λάος, το Ουζμπεκιστάν, την Ερυθραία, το Ιράκ, το Πακιστάν και την Αίγυπτο· καταδικάζει τις κινεζικές αρχές για τον διωγμό ατόμων που ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα εκτός των επισήμως εγκεκριμένων διαύλων, συμπεριλαμβανομένων των Χριστιανών, Μουσουλμάνων, Βουδιστών και των πιστών του Falun Gong· ζητεί μετ' επιτάσεως από την Κίνα να επικυρώσει το Διεθνές Σύμφωνο για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR), όπως υποσχέθηκε· καλεί τις κινεζικές αρχές να παύσουν την καταπιεστική πολιτική τους στο Θιβέτ, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε εξόντωση της θιβετιανής θρησκείας και κουλτούρας· καταδικάζει τις ιρανικές αρχές για τη δίωξη πολιτών που ανήκουν σε θρησκευτικές μειονότητες, συμπεριλαμβανομένων Χριστιανών, Μπαχάι και Μουσουλμάνων που είτε άλλαξαν θρησκεία είτε δεν ανήκουν πλέον σε καμία θρησκεία· ζητεί μετ' επιτάσεως από τις ιρανικές αρχές να προστατεύουν τις θρησκευτικές μειονότητες σύμφωνα με τις υποχρεώσεις τους δυνάμει του Διεθνούς Συμφώνου για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα· παροτρύνει τις αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας να επιβάλουν μορατόριουμ στην εφαρμογή του νόμου του 2002 περί της καταπολέμησης της εξτρεμιστικής δραστηριότητας, ο οποίος χρησιμοποιείται ευρέως με καταχρηστικό τρόπο για τη δίωξη φιλειρηνικών ομάδων θρησκευτικών μειονοτήτων· εκφράζει την ανησυχία του για την κατάσταση της χριστιανικής μειονότητας των Montagnards που ζουν στα κεντρικά υψίπεδα του Βιετνάμ· υπενθυμίζει στις αρχές του Βιετνάμ ότι τα δικαιώματα των μειονοτήτων περιλαμβάνουν την ελευθερία άσκησης των θρησκευτικών καθηκόντων χωρίς περιορισμούς, την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και την ελευθερία της έκφρασης, το δικαίωμα του συνέρχεσθαι ειρηνικώς, τα ίσα δικαιώματα στην κυριότητα και τη χρήση γαιών και το δικαίωμα της πλήρους και ουσιαστικής συμμετοχής στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων σχετικά με ζητήματα που τις αφορούν, μεταξύ άλλων για προγράμματα οικονομικής ανάπτυξης και για θέματα μετεγκατάστασης·

132.  ζητεί μετ' επιτάσεως από την ΕΕ να αναπτύξει δέσμη εργαλείων για την προαγωγή του δικαιώματος στην ελευθερία θρησκείας ή πίστης στο πλαίσιο της εξωτερικής πολιτικής της, να αντιμετωπίζει την ελευθερία θρησκείας ή πίστης ως θεμελιώδη, να συμπεριλάβει κατάλογο ελέγχου των απαραίτητων ελευθεριών που σχετίζονται με το δικαίωμα στην ελευθερία θρησκείας ή πίστης προκειμένου να αξιολογεί αν γίνονται σεβαστές, και να ενσωματώσει μηχανισμούς για τον εντοπισμό παραβιάσεων της ελευθερίας θρησκείας ή πίστης, ούτως ώστε να ενισχύσει την προώθηση της ελευθερίας της θρησκείας ή πίστης στο έργο των δημοσίων υπαλλήλων, ιδίως στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης, καθώς και να εξασφαλίσει τη συμμετοχή οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών στη διαμόρφωση της δέσμης εργαλείων·

133.  επικροτεί τη σταθερή θέση αρχής της ΕΕ σε σχέση με τα ψηφίσματα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών και του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ για την καταπολέμηση της δυσφήμησης των θρησκειών· επιδοκιμάζει το ψήφισμα που υπέβαλε η ΕΕ σχετικά με την εξάλειψη κάθε μορφής μισαλλοδοξίας και διακρίσεων λόγω θρησκείας ή πίστης· ενθαρρύνει την ΕΕ να συνεχίσει τον αγώνα της για την επίτευξη ισόρροπης προσέγγισης μεταξύ της ελευθερίας της έκφρασης και της απαγόρευσης της υποδαύλισης του θρησκευτικού μίσους· προτρέπει την ΕΕ να αποδυθεί σε εποικοδομητικό διάλογο με την Οργάνωση της Ισλαμικής Διάσκεψης (ΟΙΔ) και άλλους υποστηρικτές της αρχής της δυσφήμησης των θρησκειών·

134.  τονίζει ότι το διεθνές δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα αναγνωρίζει την ελευθερία θρησκείας ή πίστης ανεξαρτήτως του καθεστώτος καταχώρησης σε μητρώα, και, συνεπώς, η εν λόγω καταχώρηση δεν θα πρέπει να αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων· επισημαίνει, περαιτέρω, με ανησυχία ότι οι θρησκευτικές ομάδες στο Αζερμπαϊτζάν, το Καζαχστάν, το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν, το Τουρκμενιστάν, το Ουζμπεκιστάν και το Βιετνάμ οφείλουν να καταχωρούνται στα μητρώα της κυβέρνησης και να λειτουργούν υπό τη διαχείριση διοικητικών συμβουλίων κυβερνητικού ελέγχου, τα οποία επεμβαίνουν στη θρησκευτική τους αυτονομία και περιορίζουν τη δραστηριότητά τους·

135.  καλεί τη Ρωσία να επιβάλει μορατόριουμ στην εφαρμογή του νόμου του 2002 περί της καταπολέμησης της εξτρεμιστικής δραστηριότητας, διότι χρησιμοποιείται με καταχρηστικό τρόπο για τον περιορισμό της θρησκευτικής ελευθερίας και την καταστολή και απόπειρα απαγόρευσης ειρηνικών θρησκευτικών ομάδων· παρατηρεί, επιπλέον, με έντονη ανησυχία ότι 265 θρησκευτικές οργανώσεις και οργανώσεις βασισμένες στην πίστη συμπεριλαμβάνονται στη μαύρη λίστα των επονομαζόμενων εξτρεμιστικών οργανώσεων·

136.  ζητεί, επιπλέον, μετ' επιτάσεως την άρση των περιορισμών επί της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι και του συνέρχεσθαι των θρησκευτικών ομάδων, καθώς και τον σεβασμό της ελευθερίας θρησκείας και πίστης, από τις ακόλουθες χώρες: Σαουδική Αραβία, Αίγυπτο, Ερυθραία, Ιράν, Σομαλία, Υεμένη, Λευκορωσία, Βόρεια Κορέα και Λάος·

137.  επισημαίνει τους φραγμούς που εξακολουθούν να υφίστανται σε διάφορες περιοχές του πλανήτη, όπως στη Σαουδική Αραβία, την Ινδονησία, το Πακιστάν, το Ιράκ, τη Σομαλία και το Σουδάν, όσον αφορά την απρόσκοπτη ομολογία της πίστης, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο, καθώς και την εντεινόμενη αδιαλλαξία εις βάρος των θρησκευτικών μειονοτήτων σε χώρες με θεμελιωμένες δημοκρατικές παραδόσεις, όπως η Ινδία, και καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εμμένει σε ζητήματα αυτού του είδους στο πλαίσιο των αντίστοιχων πολιτικών διαλόγων της·

138.  καταδικάζει αυστηρά οιαδήποτε ποινικοποίηση ή τιμωρία για λόγους «αποστασίας», σε περιπτώσεις αλλαγής θρησκείας ή μεταστροφής από ένα θρησκευτικό δόγμα (υποομάδα) σε κάποιο άλλο, που εξακολουθεί να σημειώνεται στις περισσότερες χώρες της Μέσης Ανατολής και της βόρειας Αφρικής· καλεί τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να ασκήσουν πιέσεις στις εν λόγω χώρες για την απόρριψη αυτών των πρακτικών, ιδίως σε περίπτωση που προβλέπεται η θανατική ποινή· εκφράζει την έντονη ανησυχία του διότι εξακολουθούν να ασκούνται πρακτικές αναγκαστικού προσηλυτισμού σε χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος, και ζητεί σαφή δέσμευση εκ μέρους των θεσμικών οργάνων της ΕΕ για την καταπολέμηση αυτού του είδους παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

139.  υπενθυμίζει ότι η απαγόρευση, η κατάσχεση και η καταστροφή τόσο χώρων άσκησης θρησκευτικών καθηκόντων όσο και θρησκευτικών δημοσιευμάτων, καθώς και η απαγόρευση της εκπαίδευσης κληρικών, εξακολουθούν να αποτελούν κοινή πρακτική σε αρκετές χώρες του πλανήτη· ζητεί μετ' επιτάσεως από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να αντιτάσσονται, κατά τις επαφές τους με τις αρμόδιες κυβερνήσεις, τις παραβιάσεις αυτές και να ενθαρρύνουν τις χώρες στις οποίες οι νόμοι περί βλασφημίας χρησιμοποιούνται ως μέσο για τον διωγμό μελών θρησκευτικών μειονοτήτων να τροποποιήσουν ή να καταργήσουν τις διατάξεις αυτού του είδους·

140.  υπογραμμίζει ότι η ελευθερία της συνείδησης αποτελεί θεμελιώδη αξία για την ΕΕ, διότι ενσωματώνει την ελευθερία της πίστης ή μη πίστης καθώς και της άσκησης θρησκευτικών καθηκόντων κατ' επιλογή του ατόμου·

Ελευθερία της έκφρασης

141.  ανησυχεί που η ελευθερία της έκφρασης υφίσταται επιθέσεις υπό διάφορες νέες μορφές, ειδικά με τη χρήση σύγχρονων τεχνολογιών, όπως είναι το Διαδίκτυο· επαναλαμβάνει πως η ελευθερία της έκφρασης συμπεριλαμβάνει το δικαίωμα αναζήτησης, λήψης και μετάδοσης πληροφοριών και ιδεών μέσω οποιουδήποτε μέσου·

142.  αναγνωρίζει πως οι νέες τεχνολογίες προσφέρουν πρωτόγνωρες δυνατότητες συμμετοχής στον δημόσιο βίο, έκφρασης απόψεων, πρόσβασης σε πληροφορίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα και δημοσιοποίησης στον υπόλοιπο κόσμο των περιπτώσεων παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· ανησυχεί που τα κράτη χρησιμοποιούν όλο και πιο τελειοποιημένες τεχνικές, όπως τις τεχνολογίες διπλής χρήσης, για τη λογοκρισία της πληροφόρησης και την παρακολούθηση δραστηριοτήτων στο Διαδίκτυο, και που σε ορισμένες χώρες σημειώθηκαν παρενοχλήσεις, διωγμοί και ακόμη και συλλήψεις και φυλακίσεις ατόμων που χρησιμοποιούσαν το Διαδίκτυο για να ασκήσουν το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης·

143.  ενθαρρύνει την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο να ηγηθεί της διαμόρφωσης θέσης και της ανάπτυξης συγκεκριμένων πολιτικών για την ΕΕ, ούτως ώστε να ενεργεί ως παγκόσμιος παράγοντας στον τομέα της ελευθερίας του Διαδικτύου, καλύπτοντας τόσο την αντιμετώπιση απειλών κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσω της χρήσης νέων τεχνολογιών όσο και τη χρησιμοποίηση των τεχνολογιών αυτών για την ενίσχυση των δυνατοτήτων προστασίας και στήριξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

144.  καλεί τις χώρες που περιορίζουν την πρόσβαση στο Διαδίκτυο να άρουν τους περιορισμούς στην ελεύθερη ροή των πληροφοριών· επισημαίνει πως, σύμφωνα με τους «Δημοσιογράφους χωρίς Σύνορα», ο «κατάλογος των εχθρών του διαδικτύου» περιλαμβάνει τα ακόλουθα κράτη που ασκούν γενική διαδικτυακή λογοκρισία: Λευκορωσία, Κίνα, Κούβα, Αίγυπτο, Ιράν, Μυανμάρ/Βιρμανία, Βόρειο Κορέα, Σαουδική Αραβία, Συρία, Τυνησία, Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν και Βιετνάμ·

145.  παροτρύνει την Επιτροπή να συντάξει κατάλογο προσώπων που ευθύνονται για σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν, όπως βασανισμοί, λογοκρισία, βιασμοί και εκτελέσεις χωρίς δικαστική απόφαση, ιδίως μετά τις εκλογές του 2009, και να εξετάσει το ενδεχόμενο να επιβάλλει κυρώσεις σ« αυτούς με τη μορφή δέσμευσης περιουσιακών στοιχείων και ταξιδιωτικών απαγορεύσεων·

146.  στηρίζει το δικαίωμα έκφρασης και ειρηνικής συνάθροισης στη Ρωσία, όπως αυτό κατοχυρώνεται τυπικά, αλλά όχι πρακτικά, από το άρθρο 31 του Ρωσικού Συντάγματος· εκφράζει αλληλεγγύη στους οργανωτές και τους συμμετέχοντες της Στρατηγικής-31, της σειράς πολιτικών διαμαρτυριών υπέρ του συγκεκριμένου δικαιώματος που ξεκίνησαν στις 31 Ιουλίου 2009 και διεξάγονται στην Πλατεία Triumfalnaya της Μόσχας στις 31 κάθε μηνός με 31 ημέρες· θεωρεί λυπηρό το ότι, εκτός από την τελευταία της 31ης Οκτωβρίου 2010, όλες οι διαδηλώσεις της Στρατηγικής-31 δεν έλαβαν άδεια διεξαγωγής από τις αρχές με το αιτιολογικό ότι άλλες δραστηριότητες έχουν προγραμματισθεί να γίνουν στην πλατεία Triumfalnaya την ίδια ώρα· ανησυχεί βαθύτατα που στις 31 Δεκεμβρίου 2009, ανάμεσα στις δωδεκάδες άλλων ειρηνικών διαδηλωτών, η Ρωσική αστυνομία συνέλαβε την προεδρεύουσα της ομάδας «Μόσχα-Ελσίνκι» Lyudmila Alexeyeva, στην οποία είχε απονεμηθεί το Βραβείο Σαχάροφ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μόλις λίγες εβδομάδες πριν από τη σύλληψή της· υποστηρίζει την έκκληση του Επιτρόπου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα της Ρωσίας, Vladimir Lukin, να κινηθεί έρευνα για τις βαναυσότητες της αστυνομίας σε σχέση με τις διαδηλώσεις της 31ης Μαΐου 2010·

147.  εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την έλλειψη ελευθερίας της έκφρασης στη Βενεζουέλα και την Κούβα, την εξουσία επί των ειδησεογραφικών μέσων ενημέρωσης, την περιορισμένη και ελεγχόμενη πρόσβαση στο Διαδίκτυο και τις απόπειρες φίμωσης των διαφωνούντων·

Ανθρώπινα δικαιώματα και αγώνας κατά της τρομοκρατίας

148.  καταδικάζει την τρομοκρατία σε όλες της τις μορφές· υπενθυμίζει ότι τρομοκρατικές ενέργειες ανά τον κόσμο έχουν οδηγήσει στον θάνατο χιλιάδων αθώων πολιτών και στην καταστροφή πολλών οικογενειών· είναι της άποψης ότι, στην περίπτωση των τρομοκρατικών επιθέσεων, επιβάλλεται, πρωτίστως και κατ' εξοχήν, η μέριμνα για τα δικαιώματα των θυμάτων και όχι των δραστών· τονίζει την ανάγκη να διασφαλίζεται η προσαγωγή των τρομοκρατών ενώπιον της δικαιοσύνης·

149.  επισημαίνει πως τα μέτρα για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας οδήγησαν σε παραβιάσεις βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε διάφορες χώρες στον κόσμο, υπό μορφή εφαρμογής δυσανάλογων μέτρων επιτήρησης, παράνομων κρατήσεων και χρήσης βασανιστηρίων για την απόσπαση πληροφοριών από εικαζόμενους τρομοκράτες· εκφράζει την ανησυχία του διότι ορισμένες χώρες χρησιμοποιούν την καταπολέμηση της τρομοκρατίας ως μανδύα για τη λήψη αυστηρότερων μέτρων εις βάρος εθνοτικών μειονοτήτων και τοπικών υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και εκφράζει την πεποίθηση ότι η καταπολέμηση της τρομοκρατίας δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από ορισμένες κυβερνήσεις ως μέσο για τον περιορισμό ή την απαγόρευση των νόμιμων και θεμιτών δραστηριοτήτων των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· καταδικάζει αυτές τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υπογραμμίζει τη θέση της ΕΕ, σύμφωνα με την οποία ο αγώνας κατά της τρομοκρατίας πρέπει να διεξάγεται με απόλυτο σεβασμό προς τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου, και είναι πεπεισμένο πως οι πολιτικές ελευθερίες δεν πρέπει να τίθενται υπό αμφισβήτηση στο πλαίσιο του αγώνα κατά της τρομοκρατίας·

150.  απευθύνει έκκληση στην Επιτροπή και το Συμβούλιο να εκμεταλλεύονται την ευκαιρία των διμερών διαλόγων με εκτός ΕΕ χώρες στον τομέα της πολιτικής και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ούτως ώστε να υπενθυμίζουν ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να γίνονται σεβαστά στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας και ότι η αντιτρομοκρατική πολιτική δεν πρέπει επ' ουδενί λόγω να χρησιμοποιείται ως μέσο κατά των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή των πολιτικών αντιπάλων· καλεί, ειδικότερα, την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο να καταγγέλλει δημοσίως τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο των αντιτρομοκρατικών πολιτικών και επιχειρήσεων·

151.  απευθύνει έκκληση για μεγαλύτερο συντονισμό και συνεργασία στο εν λόγω ζήτημα μεταξύ της ομάδας «Τρομοκρατία (Διεθνείς Πτυχές)» (COTER) και της ομάδας «Ανθρώπινα Δικαιώματα» (COHOM), ούτως ώστε να καταδικάζονται περιπτώσεις κατάχρησης της αντιτρομοκρατικής πολιτικής εις βάρος υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μέσω συστηματικών διαβημάτων σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και να ακολουθείται η ίδια προσέγγιση σε περιπτώσεις βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης που συνδέονται με τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, δυνάμει των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ για τα βασανιστήρια·

152.  υπενθυμίζει την απόφαση του Αμερικανού Προέδρου κ. Barack Obama να κλείσει το στρατόπεδο κρατουμένων του Γκουαντάναμο τον Ιανουάριο 2009· θεωρεί λυπηρό το ότι δεν κατέστη ακόμα δυνατή η πλήρης εφαρμογή της απόφασης αυτής· υπενθυμίζει το ψήφισμά του της 13ης Ιουνίου 2006 σχετικά με την κατάσταση των κρατουμένων στο Γκουαντάναμο, το οποίο επιμένει ότι κάθε κρατούμενος θα πρέπει να έχει τη μεταχείριση που προβλέπει η διεθνής ανθρωπιστική νομοθεσία και να δικάζεται χωρίς καθυστέρηση στο πλαίσιο δίκαιης και δημόσιας διαδικασίας· υπενθυμίζει την κοινή δήλωση ΕΕ-ΗΠΑ της 15ης Ιουνίου 2009 σχετικά με το κλείσιμο των εγκαταστάσεων κράτησης του κόλπου του Γκουαντάναμο και τη μελλοντική αντιτρομοκρατική συνεργασία, στο πλαίσιο της οποίας επικροτήθηκε η απόφαση των ΗΠΑ να καταργήσουν μυστικές εγκαταστάσεις κράτησης· ζητεί από την κυβέρνηση των ΗΠΑ να τηρήσει στο ακέραιο τις δεσμεύσεις του· καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να συμφωνήσουν επί της ανάληψης συντονισμένης δράσης προκειμένου να συνδράμουν τις ΗΠΑ στο κλείσιμο των εγκαταστάσεων κράτησης του Γκουαντάναμο, παρέχοντας καθεστώς πρόσφυγα σε πρώην κρατουμένους που δεν κατηγορούνται για εγκλήματα και δεν μπορούν να επαναπατρισθούν ή να μετεγκατασταθούν στις ΗΠΑ· επικροτεί την εποικοδομητική δέσμευση ορισμένων κρατών μελών της ΕΕ ότι θα προσπαθήσουν να βοηθήσουν μερικούς πρώην κρατουμένους του Γκουαντάναμο και να βρουν στέγη για ορισμένα άτομα που αποφασίστηκε να απολυθούν από το στρατόπεδο κρατουμένων· επισημαίνει, εντούτοις, ότι μόνο τα ακόλουθα κράτη μέλη της ΕΕ –Γερμανία, Ιρλανδία, Σλοβακία, Δανία Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία, Πορτογαλία, Βέλγιο, Γαλλία, Ουγγαρία και Ιταλία– έχουν συμφωνήσει μέχρι στιγμής να δεχθούν κρατουμένους· εκφράζει τον προβληματισμό του σχετικά με τη συνεχιζόμενη, χωρίς δίκη, φυλάκιση κρατουμένων από τις ΗΠΑ, για παράδειγμα στην αεροπορική βάση Bagram του Αφγανιστάν·

153.  επισημαίνει τη σύγκληση, στο πλαίσιο της γαλλικής Προεδρίας, της εναρκτήριας συνόδου κορυφής για τους Ρομά στις 16 Σεπτεμβρίου 2008, καθώς και τη δεύτερη σύνοδο κορυφής αυτού του είδους που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της ισπανικής Προεδρίας στις 9-10 Απριλίου 2010· παρατηρεί με βαθύτατη ανησυχία τις αναγκαστικές απελάσεις κοινοτήτων Ρομά στην Ευρώπη και την αύξηση της ξενοφοβίας και της γλώσσας του μίσους όσον αφορά τις κοινότητες μειονοτήτων και μεταναστών· επαναλαμβάνει την έκκληση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς τα κράτη μέλη να εκπληρώνουν στο ακέραιο τις υποχρεώσεις τους δυνάμει του δικαίου της ΕΕ· σε περίπτωση δε που τα κράτη μέλη δεν συμμορφώνονται συναφώς, καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να κινεί επίσημα και αποφασιστικά διαδικασίες επί παραβάσει·

154.  επισημαίνει πως μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας η διαδικασία της συναπόφασης καλύπτει και τις οδηγίες και λοιπές μορφές νομοθεσίας για τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος, οπότε και οι διεθνείς συμφωνίες που αφορούν το θέμα αυτό θα πρέπει να υποβάλλονται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο· επισημαίνει πως οι αλλαγές αυτές θα προσφέρουν στο Κοινοβούλιο μεγαλύτερες δυνατότητες να επιδιώξει τη σωστή ισορροπία μεταξύ ασφαλείας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων· δεσμεύεται, ως εκ τούτου, να ενεργεί σύμφωνα με τις νέες εξουσίες του με στόχο τον σεβασμό και την προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των αστικών και πολιτικών ελευθεριών και της δημοκρατίας κατά τον ίδιο τρόπο στο πλαίσιο όλων των σχέσεων της Ένωσης με τρίτες χώρες και περιφερειακούς οργανισμούς·

155.  επαναλαμβάνει ότι κάθε κράτος μέλος έχει τη θετική υποχρέωση να παρέχει προστασία σε αναγνωρισμένα δυνητικά θύματα, τα οποία διατρέχουν πραγματικό και άμεσο κίνδυνο τρομοκρατικών ενεργειών, και προσθέτει ότι όλα τα κράτη μέλη οφείλουν να λαμβάνουν όλα τα εύλογα μέτρα για την καθιέρωση διαδικασιών με στόχο την πρόληψη τρομοκρατικών δραστηριοτήτων και την ελαχιστοποίηση των παράπλευρων επιπτώσεων αντιτρομοκρατικών δράσεων·

156.  υπενθυμίζει την απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου της ΕΕ του Μαρτίου 2001 σχετικά με τα θύματα της τρομοκρατίας: βοήθεια έκτακτης ανάγκης, συνεχής βοήθεια, έρευνα και δίωξη, αποτελεσματική πρόσβαση στη νομοθεσία και τη δικαιοσύνη, απονομή δικαιοσύνης, αποζημίωση, προστασία της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής των θυμάτων, προστασία της αξιοπρέπειας και ασφάλεια των θυμάτων, ενημέρωση των θυμάτων και ειδική κατάρτιση των ατόμων που είναι αρμόδια για την παροχή βοήθειας στα θύματα·

Διάλογοι και διαβουλεύσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα με τις εκτός ΕΕ χώρες

157.  εκφράζει την απογοήτευσή του για την απουσία προόδου σε ορισμένους διαλόγους και διαβουλεύσεις για το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· επισημαίνει το γεγονός ότι η συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών σε αυτούς τους διαλόγους και τις διαβουλεύσεις δεν εξασφαλίζεται συστηματικά, και μερικές φορές υφίσταται περιορισμούς από τα εκτός ΕΕ συμμετέχοντα μέρη· διατυπώνει ανησυχίες διότι, ακόμα και όταν θίγονται συγκεκριμένες περιπτώσεις, οι κυβερνήσεις δεν τηρούν τη δέσμευσή τους να υποβάλλουν έκθεση στην ΕΕ σχετικά με τα επιμέρους και διαρθρωτικά ζητήματα που εγείρονται στο πλαίσιο του διαλόγου·

158.  ζητεί πραγματική συμμετοχή του ΕΚ στις τρέχουσες αξιολογήσεις των διαλόγων και διαβουλεύσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα· ζητεί πλήρη πρόσβαση στα παραγόμενα έγγραφα και σε λοιπές σχετικές πηγές· αναμένει, ως αποτέλεσμα αυτών των αξιολογήσεων, την κατάρτιση σαφών δεικτών για τη μέτρηση του βαθμού επιρροής που ασκούν αυτοί οι διάλογοι, καθώς και αναλυτικώς προσδιορισμένες προτάσεις, βάσει προσέγγισης ανά χώρα, για τρόπους βελτίωσης των αποτελεσμάτων και αποφυγής τυχόν επανειλημμένων αποτυχιών στις διαβουλεύσεις της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

159.  απευθύνει έκκληση στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα να διασφαλίσουν διαφάνεια και συνεκτικότητα μεταξύ τους όσον αφορά τους στόχους, τις αξίες και τις θέσεις στον εν λόγω τομέα·

160.  επισημαίνει την ανάγκη να ενσωματωθούν στις διασκέψεις κορυφής της ΕΕ με τους εταίρους της τα συμπεράσματα των διαλόγων και διαβουλεύσεων που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα·

161.  εκτιμά πως εν γένει οι διάλογοι και οι διαβουλεύσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα θα πρέπει να σχεδιάζονται και να πραγματοποιούνται με διαφάνεια, και πως οι στόχοι που καθορίζονται πριν από τον διάλογο πρέπει να αξιολογούνται ευθύς αμέσως· καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να ασκήσουν πίεση στις εκτός ΕΕ χώρες να συμμετέχουν σε υψηλό, ευρύ υπουργικό επίπεδο, στους διαλόγους και στις διαβουλεύσεις·

162.  καλεί τις υπό ένταξη στην ΕΕ χώρες να αυξήσουν το επίπεδο προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην επικράτειά τους λαμβάνοντας υπόψη την προστασία που παρέχει ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τις Θεμελιώδεις Ελευθερίες·

163.  ζητεί από την Επιτροπή και το Συμβούλιο να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή, κατά τις διαβουλεύσεις και τους διαλόγους τους για τα ανθρώπινα δικαιώματα με χώρες εκτός ΕΕ, στην κατάσταση των εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων, καθώς και στις συχνές παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους·

164.  εκφράζει ικανοποίηση για τη βελτίωση του συντονισμού και της συνεργασίας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

165.  εκφράζει ικανοποίηση για την καθιέρωση διαλόγων για τα ανθρώπινα δικαιώματα με καθεμιά από τις χώρες της Κεντρικής Ασίας – Τατζικιστάν, Καζαχστάν, Κιργιστάν, Τουρκμενιστάν και Ουζμπεκιστάν – καθώς και για τη διεξαγωγή δεύτερου σχετικού διαλόγου μέχρι τον Νοέμβριο του 2009· επιπλέον, εκφράζει ικανοποίηση για το πρώτο ευρω-ουζμπεκικό σεμινάριο της κοινωνίας των πολιτών σχετικά με τον διάλογο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον Οκτώβριο 2008· θεωρεί λυπηρό το γεγονός ότι οι διάλογοι ΕΕ-Κίνας για τα ανθρώπινα δικαιώματα συστηματικά απέτυχαν να βελτιώσουν με οποιοδήποτε τρόπο συγκεκριμένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα· επισημαίνει ότι, παρόλο που οι κινεζικές αρχές έλαβαν ορισμένα μέτρα προς την ορθή κατεύθυνση (μεταρρύθμιση της απασχόλησης, αναθεώρηση των θανατικών ποινών από το Ανώτατο Λαϊκό Δικαστήριο), η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξακολουθεί να επιδεινώνεται και χαρακτηρίζεται από εντεινόμενες κοινωνικές αναταραχές και αυστηρότερο έλεγχο και καταστολή των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δικηγόρων, συντακτών ιστολογίων (bloggers) και κοινωνικών ακτιβιστών, καθώς και από στοχοθετημένες πολιτικές για την περιθωριοποίηση των Θιβετιανών και της πολιτιστικής τους ταυτότητας· εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την απουσία προόδου στον διάλογο μεταξύ της Κίνας και του Θιβέτ· εκφράζει έντονη ανησυχία για την επιδείνωση της κατάστασης στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του πληθυσμού των Ουιγούρων στην Κίνα, καταδικάζει τη μακροχρόνια καταπίεση στο Ανατολικό Τουρκεστάν και αποδοκιμάζει την μη τήρηση εκ μέρους των κινεζικών αρχών των εγγυήσεων των ελευθεριών, συμπεριλαμβανομένων των ελευθεριών της έκφρασης, της διαδήλωσης, του συνέρχεσθαι, της θρησκείας και του ατόμου που περιέχονται στο σύνταγμα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας· αποδοκιμάζει επίσης τις πολιτικές της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας σχετικά με τις μετακινήσεις πληθυσμών, οι οποίες αποσκοπούν στην αλλοίωση του πολιτισμού των Ουιγούρων και τη διάσπαση της ενότητάς του· εκφράζει απογοήτευση για το γεγονός ότι οι διαβουλεύσεις ΕΕ-Ρωσίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν απέφεραν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα· χαιρετίζει την έναρξη διαλόγων για τα ανθρώπινα δικαιώματα με την Ινδονησία το 2009 και την πραγματοποίηση των πρώτων συνεδριάσεων του διαλόγου με τη Γεωργία και την Αρμενία· θεωρεί ότι, ενώ οι διάλογοι αυτού του είδους είναι ευπρόσδεκτοι για την εστίαση της προσοχής σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο των εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ, δεν είναι δυνατόν να αποτελέσουν αυτοσκοπό, και πρέπει να επικεντρώνονται στη διασφάλιση της ανάληψης περαιτέρω δράσεων σχετικά με τα ζητήματα που εγείρονται και συζητούνται στο πλαίσιο των εν λόγω διαλόγων· εκφράζει λύπη για την αποτυχημένη έκβαση του διαλόγου με την Ινδία στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς και απογοήτευση διότι, κατά τη διάρκεια του τελευταίου διαλόγου σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν συζητήθηκε το θέμα των διακρίσεων λόγω κοινωνικής τάξης·

166.  ζητεί στενό συντονισμό μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ σε κάθε διάλογο για τα ανθρώπινα δικαιώματα με χώρες εκτός ΕΕ· επισημαίνει ότι η ΕΕ πρέπει να είναι σε θέση να αντιμετωπίζει παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο εσωτερικό της ίδιας της Ένωσης, εάν επιθυμεί να θεωρείται πρότυπο στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο διεθνές προσκήνιο·

167.  επικροτεί τον πρώτο διάλογο ΕΕ-Λευκορωσίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο 2009, αλλά θεωρεί λυπηρό το ότι η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα αυτή παραμένει ολέθρια, με συνεχιζόμενους περιορισμούς της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι, του συνέρχεσθαι και της έκφρασης, καθώς και με καταστολή εις βάρος των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοσιογράφων·

168.  χαιρετίζει τις προσπάθειες της κυβέρνησης του Μεξικού για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου ναρκωτικών και του οργανωμένου εγκλήματος και την υποβολή στο μεξικανικό Κογκρέσο ενός νομοσχεδίου με σκοπό την αναθεώρηση του στρατιωτικού κώδικα δικαιοσύνης· τονίζει ότι η στρατηγική εταιρική σχέση ΕΕ- Μεξικού θα πρέπει να θεωρηθεί ευκαιρία για την ενίσχυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας·

169.  επισημαίνει ότι, τον Απρίλιο 2009, το Κοινοβούλιο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας (Βόρεια Κορέα) αναθεώρησε το Σύνταγμα της χώρας για να ενσωματώσει, μεταξύ άλλων, μια διάταξη ότι η Βόρειος Κορέα «σέβεται και προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα», και ζητεί μετ' επιτάσεως από τις βορειοκορεατικές αρχές να προβούν σε συγκεκριμένες και απτές ενέργειες για τη βελτίωση των συνθηκών στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και καλεί, εν προκειμένω, τις αρχές να επιτρέψουν την επιθεώρηση όλων των ειδών εγκαταστάσεων κράτησης από ανεξάρτητους διεθνείς εμπειρογνώμονες καθώς και την επίσκεψη ειδικών απεσταλμένων των Ηνωμένων Εθνών στη χώρα· τονίζει ότι, κατά την αξιολόγηση της κατάστασης στη χώρα όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όχι μόνο οι συνταγματικές διατάξεις, αλλά, κυρίως, η εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων· καλεί τις βορειοκορεατικές αρχές να μην περιορίζουν τη δυνατότητα του διεθνούς προσωπικού να παρακολουθεί τη διανομή της βοήθειας, και να εξασφαλίσουν ότι η ανθρωπιστική βοήθεια παρέχεται σε όσους την έχουν ανάγκη· ζητεί μετ' επιτάσεως από την ηγεσία της Βόρειας Κορέας να ξεκινήσει εποικοδομητικούς διαλόγους με την ΕΕ σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα·

170.  εξακολουθεί να εκφράζει ανησυχίες διότι ο διάλογος στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με το Ιράν έχει διακοπεί από το 2004 εξαιτίας έλλειψης συνεργασίας εκ μέρους του Ιράν, και φρονεί ότι είναι πλέον καιρός η διεθνής κοινότητα να αναλάβει δράση για την παροχή στήριξης στην ιρανική κοινωνία των πολιτών στην παρούσα καίρια συγκυρία για την ιστορία του δημοκρατικού κινήματος της χώρας· καλεί τις ιρανικές αρχές να προβούν στην επανεκκίνηση αυτού του διαλόγου, στηρίζοντας όλους τους ενδιαφερόμενους παράγοντες της κοινωνίας των πολιτών που είναι θιασώτες της δημοκρατίας, και να ενισχύσουν –με τη βοήθεια ειρηνικών και μη βίαιων μέσων– τις υφιστάμενες διαδικασίες που μπορούν να προαγάγουν δημοκρατικές, θεσμικές και συνταγματικές μεταρρυθμίσεις, να διασφαλίσουν τη βιωσιμότητα αυτών των μεταρρυθμίσεων και να εδραιώσουν τη συμμετοχή όλων των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών του Ιράν στις διαδικασίες χάραξης πολιτικής, ενισχύοντας τον ρόλο που διαδραματίζουν στον γενικό πολιτικό διάλογο· καλεί το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη, να υποστηρίξουν και να ενισχύσουν τις διαδικασίες αυτές· εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την επιδείνωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη συνέχιση των περιορισμών επί της ελευθερίας της έκφρασης και του συνέρχεσθαι στο Ιράν κατά τα έτη 2008 και 2009· στο πλαίσιο αυτό, διατυπώνει έντονη ανησυχία για την καταπάτηση των δικαιωμάτων των δημοσιογράφων, των συγγραφέων, των λογίων και των γυναικών και για την καταστολή εναντίον των ακτιβιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· εξακολουθεί να εκφράζει ανησυχίες για την καταπίεση των εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων στο Ιράν·

171.  λαμβάνει υπόψη την ανησυχητική αυταρχική τάση που παρατηρείται στην Καμπότζη, η οποία σημαδεύεται από τη μακροχρόνια ατιμωρησία των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τον περιορισμό του πολιτικού χώρου και της ελευθερίας έκφρασης για όσους ανήκουν στα κόμματα της αντιπολίτευσης και για άλλους πολιτικούς ακτιβιστές· καλεί την Επιτροπή να λάβει μέτρα για την επανενεργοποίηση της συμφωνίας του Παρισιού του 1991 σχετικά με την Καμπότζη·

Οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα

172.  αναγνωρίζει πως τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα πρέπει να έχουν ίση αξία με τα αστικά και πολιτικά δικαιώματα, λόγω του οικουμενικού, αδιαίρετου, αλληλεξαρτημένου και αλληλοσχετιζόμενου χαρακτήρα όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως επιβεβαίωσε το 1993 η Παγκόσμια Διάσκεψη της Βιέννης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα· καλεί τις χώρες του κόσμου να υπογράψουν το Προαιρετικό Πρωτόκολλο του Διεθνούς Συμφώνου Οικονομικών, Κοινωνικών και Πολιτιστικών Δικαιωμάτων (OP-ICESCR), που άνοιξε για υπογραφή στις 24 Σεπτεμβρίου 2009·

173.  τονίζει πως τα ανθρώπινα δικαιώματα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, το δικαίωμα στην τροφή, στο νερό και την υγιεινή, στην εκπαίδευση, στην κατάλληλη στέγη, στη γη, στην αξιοπρεπή εργασία και στην κοινωνική ασφάλιση· τα εν λόγω δικαιώματα πρέπει να παραχωρούνται υπό τη μορφή δίκαιης πρόσβασης στους φυσικούς πόρους επί τη βάσει της βιωσιμότητας, μεταξύ άλλων και για τις μελλοντικές γενιές· αναγνωρίζει πως η φτώχεια και η απουσία χρηστής διακυβέρνησης αποτελούν σημαντικά αίτια πολλών καταστάσεων μη συμμόρφωσης με αυτά τα δικαιώματα· καλεί την ΕΕ να αφιερώσει περισσότερες προσπάθειες για την επίτευξη των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας, μια και είναι προφανές πως οι στόχοι που είχαν οριστεί για το 2015 δεν θα επιτευχθούν· επαναλαμβάνει, σε αυτό το πλαίσιο, τη σημασία της εφαρμογής πολιτικών για τα ανθρώπινα δικαιώματα με στόχο την υλοποίηση των ΑΣΧ·

174.  αναγνωρίζει την αξία του εποπτικού συστήματος της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO) για την προάσπιση των δικαιωμάτων στους τομείς του εμπορίου και της απασχόλησης, των στατιστικών συστημάτων, της πολιτικής στους τομείς της κοινωνικής προστασίας και της απασχόλησης, καθώς και στον τομέα της εργασιακής ασφάλειας και υγείας·

175.  ζητεί από την Επιτροπή και από τα κράτη μέλη να μεριμνήσουν ώστε οι επιχειρήσεις που διέπονται από το εθνικό το ή ευρωπαϊκό δίκαιο να μην παραβλέπουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους εφαρμοστέους στην περίπτωσή τους υγειονομικούς και περιβαλλοντικούς κανόνες κατά την εγκατάστασή τους ή την άσκηση των δραστηριοτήτων τους σε τρίτες χώρες, ιδίως δε στις αναπτυσσόμενες χώρες·

176.  ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους στο πλαίσιο της δημόσιας αναπτυξιακής βοήθειας (ODA) έναντι των αναπτυσσόμενων χωρών, προκειμένου να αντιμετωπίσουν την παγκόσμια οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση και κατ' αυτόν τον τρόπο να περιορίσουν τις αρνητικές επιπτώσεις που η κρίση είχε επί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο· επικροτεί τη 10η Ειδική Σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με τίτλο «Ο Αντίκτυπος της Παγκόσμιας Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Κρίσης στην Οικουμενική Υλοποίηση και την Πραγματική Άσκηση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων», που πραγματοποιήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2009· απευθύνει έκκληση στα κράτη μέλη της ΕΕ να διατηρήσουν τη συνεργασία τους με τις εκτός ΕΕ χώρες στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο της κρίσης, και εμμένει στην άποψή του ότι η έλλειψη πόρων ουδέποτε πρέπει να χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

Προγράμματα εξωτερικής βοήθειας της Επιτροπής και Ευρωπαϊκό Μέσο για τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (EIDHR)

177.  επικροτεί το γεγονός ότι τα προγραμματικά έγγραφα του Ευρωπαϊκού Μέσου για τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (EIDHR) του 2008 και του 2009 έλαβαν υπόψη τους τις προτεραιότητες του Κοινοβουλίου·

178.  στηρίζει τη συμμετοχή του EIDHR, κυρίως μέσω προγραμμάτων για την κοινωνία των πολιτών εκτελούμενων από τοπικές και διεθνείς οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών (90% συμμετοχή), και μέσω επίσης περιφερειακών και διεθνών οργανισμών του τομέα, όπως είναι το Συμβούλιο της Ευρώπης, ο ΟΑΣΕ και το Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (10% συμμετοχή)·

179.  επισημαίνει πως το 2008-2009 οι πόροι για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία ξεπέρασαν τα 235 εκατ. ευρώ, επιτρέποντας τη χρηματοδότηση 900 προγραμμάτων σε κάπου 100 χώρες, με χρηματοδότηση ιδιαίτερα υψηλού αριθμού προγραμμάτων σε χώρες καλυπτόμενες από την Ευρωπαϊκή Πολιτική Γειτονίας, και με τις χώρες ΑΚΕ να λαμβάνουν το υψηλότερο συνολικά ποσόν· διαπιστώνει με ανησυχία μια ανισοσκέλεια σε βάρος των προγραμμάτων στήριξης της δημοκρατίας, πέρα από την αποστολή εκλογικών παρατηρητών· θεωρεί ότι η χρηματοδότηση του EIDHR θα πρέπει να αυξηθεί σημαντικά, ούτως ώστε να συμπεριλάβει επαρκή χρηματοδότηση για τη σύσταση ευρωπαϊκού ιδρύματος για τη δημοκρατία, με στόχο την υποστήριξη της ανάπτυξης ικανοτήτων στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την προαγωγή της δημοκρατίας στις κοινωνίες που παρουσιάζουν τις μεγαλύτερες ανάγκες·

180.  τονίζει ότι το EIDHR έχει ως βασικό πλεονέκτημα να μην εξαρτάται από τη συγκατάθεση της κυβέρνησης της χώρας στην οποία δρα και, επομένως, έχει τη δυνατότητα να επικεντρώνεται σε ευαίσθητα πολιτικά ζητήματα και καινοτόμες προσεγγίσεις και να συνεργάζεται απευθείας με τοπικές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που πρέπει να διαφυλάξουν την ανεξαρτησία τους έναντι των δημοσίων αρχών·

181.  τονίζει ότι είναι σημαντικό να χρησιμοποιηθεί το EIDHR ως μέσο αντίδρασης στις απειλές κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ως τρόπος παροχής αυξανόμενης στήριξης στους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στα θύματα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· στηρίζει ένα δίκτυο αποτελούμενο από 11 οργανώσεις που χρηματοδοτούνται από το EIDHR και το οποίο εστιάζει τις δράσεις του στην προστασία των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στην ταχεία αντιμετώπιση επειγουσών καταστάσεων· ενθαρρύνει την ανάπτυξη ειδικών στρατηγικών ανταπόκρισης στις ανάγκες διαφορετικών κατηγοριών υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που υπερασπίζονται τα δικαιώματα των ΛΟΑΔ και εκείνων που συνδέονται με έρευνες στον τομέα των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ανθρωπιστικού δικαίου·

182.  καλεί την Επιτροπή να μεριμνήσει ώστε να υπάρχει συνέπεια μεταξύ των πολιτικών προτεραιοτήτων της Ένωσης, των συμφωνιών εταιρικής σχέσης και συνεργασίας που συνάπτει και των έργων και προγραμμάτων που στηρίζει, ιδίως σε συνάρτηση με τον διμερή προγραμματισμό της με χώρες εκτός ΕΕ·

183.  έχει πλήρη επίγνωση της συνεχιζόμενης ανησυχητικής κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην αφρικανική ήπειρο, και την πεποίθηση ότι τα αφρικανικά κράτη έχουν σημειώσει σημαντικά βήματα προόδου για την προώθηση του κράτους δικαίου στο επίπεδο της αφρικανικής ηπείρου με την έγκριση του Αφρικανικού Χάρτη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Λαών (γνωστού επίσης ως Χάρτη της Μπανζούλ), και, για το λόγο αυτό, εξετάζει τη δυνατότητα δημιουργίας ειδικής γραμμής του προϋπολογισμού για την υποστήριξη του έργου του Αφρικανικού Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και των Λαών·

184.  καλεί το προσωπικό της Επιτροπής να συνεδριάζει τακτικά με εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών στις Βρυξέλλες, για να προωθήσει το διάλογο με εκείνους τους εταίρους που όντως υλοποιούν προγράμματα επί τόπου·

185.  επικροτεί την κατανομή πιστώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα μέσω γεωγραφικών προγραμμάτων, την εφαρμογή της πολιτικής σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο η οποία στηρίζεται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (στις χώρες της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού), από τον Μηχανισμό Αναπτυξιακής Συνεργασίας (στη Λατινική Αμερική, στην Ασία και στη Νότιο Αφρική), και από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Γειτονίας και Εταιρικής Σχέσης (στις γειτονικές χώρες), καθώς και μέσω θεματικών μηχανισμών όπως η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία για τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (EIDHR), το Μέσον Σταθερότητας (IfS), το μέσον χρηματοδότησης της συνεργασίας για την ανάπτυξη (DCI) και το ICI Plus (Μηχανισμός Συνεργασίας με Βιομηχανικές Χώρες)·

Εκλογική βοήθεια και εκλογικοί παρατηρητές

186.  επισημαίνει με ικανοποίηση ότι η ΕΕ κάνει αυξημένη χρήση της εκλογικής βοήθειας και των εκλογικών παρατηρητών για να προαγάγει τη δημοκρατία στις τρίτες χώρες, βελτιώνοντας έτσι το σεβασμό προς τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις θεμελιώδεις ελευθερίες και το κράτος δικαίου, κι ότι η ποιότητα και ανεξαρτησία αυτών των αποστολών τυγχάνουν ευρείας αναγνώρισης·

187.  ζητεί από την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο να παρακολουθεί την εφαρμογή των συστάσεων που διατυπώνονται στις τελικές εκθέσεις των αποστολών παρακολούθησης εκλογών της ΕΕ, να διασφαλίζει την παροχή επακόλουθης βοήθειας, εφόσον παρίσταται ανάγκη, και να υποβάλλει τακτικές εκθέσεις στο ΕΚ·

188.  επαναλαμβάνει τις εκκλήσεις του να ενσωματωθεί η εκλογική διαδικασία, συμπεριλαμβανομένων των προεκλογικών και μετεκλογικών φάσεων, στα διάφορα επίπεδα πολιτικού διαλόγου με τις ενδιαφερόμενες τρίτες χώρες και να συνοδευθεί ενδεχομένως από συγκεκριμένες ενέργειες, ώστε να είναι συνεπείς μεταξύ τους οι διάφορες ευρωπαϊκές πολιτικές και να επιβεβαιωθεί ο ζωτικός ρόλος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας·

189.  απευθύνει έκκληση για αυξημένη εγρήγορση όσον αφορά τα κριτήρια επιλογής των χωρών όπου θα υπάρξει εκλογική βοήθεια/παρατήρηση, καθώς και όσον αφορά τη συμμόρφωση με τη μεθοδολογία και τους κανόνες που έχουν οριστεί σε διεθνές επίπεδο, ιδιαίτερα σχετικά με την ανεξαρτησία και την αποτελεσματικότητα της αποστολής·

190.  επικροτεί το ποσόν της χρηματοδότησης, που ανήλθε συνολικά σε πάνω από 50 εκατ. ευρώ για την 18μηνη περίοδο που καλύπτει η υπό εξέταση έκθεση·

Αξιοποίηση των ενεργειών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων

191.  καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να κάνουν ευρεία χρήση των ψηφισμάτων και λοιπών κειμένων του Κοινοβουλίου, καλύπτοντας με ουσιαστικό τρόπο τις ανησυχίες και τις επιθυμίες που διατυπώνονται σε αυτά, ιδίως όσον αφορά τα ψηφίσματα για κατεπείγοντα θέματα·

192.  επαναλαμβάνει την ανάγκη να προβληθεί περισσότερο το Βραβείο Σαχάροφ για την ελευθερία της σκέψης, το οποίο απονέμεται ετησίως από το ΕΚ· εκφράζει τη λύπη του διότι δεν παρακολουθείται δεόντως ούτε η καλή διαβίωση των υποψηφίων και των βραβευθέντων ούτε η κατάσταση στις χώρες προέλευσής τους· καλεί επίσης το Συμβούλιο και την Επιτροπή να προβάλουν το βραβείο, μεταξύ άλλων και μέσω της συμπερίληψής του στην ετήσια έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα· ζητεί, περαιτέρω, από το Συμβούλιο και την Επιτροπή να διατηρούν επαφές με τους υποψηφίους και τους βραβευθέντες του Βραβείου Σαχάροφ, προκειμένου να διασφαλισθεί η συνέχιση του διαλόγου και της παρακολούθησης της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις αντίστοιχες χώρες, καθώς και η παροχή προστασίας σε όσους υφίστανται βίαιους διωγμούς·

193.  υπενθυμίζει στις αντιπροσωπείες του Κοινοβουλίου να ενσωματώνουν συστηματικά συζητήσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις ημερήσιες διατάξεις των διακοινοβουλευτικών συνεδριάσεων, να επισκέπτονται στο πλαίσιο των ταξιδιών τους έργα και οργανισμούς για τη βελτίωση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς επίσης να συναντώνται με τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να τους προσφέρουν όπου είναι αυτό ενδεδειγμένο διεθνή προβολή και προστασία·

194.  επικροτεί τη δημιουργία του Δικτύου Κατόχων του Βραβείου Σαχάροφ· ζητεί να βρεθούν το ταχύτερο οι αναγκαίες πιστώσεις για την επίτευξη των σκοπών του και για τη διευκόλυνση της επικοινωνίας μεταξύ κατόχων του Βραβείου Σαχάροφ και του Κοινοβουλίου, μέσω της αναγνώρισης ενός ειδικού καθεστώτος για τους κατόχους του Βραβείου, που θα τους επιτρέπει να εισέρχονται στα κτίρια του Κοινοβουλίου με ευκολότερες διαδικασίες·

o
o   o

195.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή, στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών και των υποψηφίων χωρών, στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, στο Συμβούλιο της Ευρώπης, στον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και στις κυβερνήσεις των χωρών και περιοχών που αναφέρονται στο παρόν ψήφισμα.

(1) Σύμβαση ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων, Σύμβαση ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού, Σύμβαση ΟΗΕ για την Εξάλειψη Κάθε Μορφής Διακρίσεων κατά των Γυναικών, Σύμβαση ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, Διεθνής Σύμβαση για την Προστασία όλων των Ατόμων από την Αναγκαστική Εξαφάνιση.
(2) ΕΕ C 379, 7.12.1998, σ. 265· ΕΕ C 262, 18.9.2001, σ. 262· EE C 293 E, 28.11.2002, σ. 88· EE C 271 E, 12.11.2003, σ. 576· ΕΕ C 279 Ε, 19.11.2009, σ. 109· ΕΕ C 15 Ε, 21.1.2010, σ. 33· ΕΕ C 15 Ε, 21.1.2010, σ. 86· ΕΕ C 87 Ε, 1.4.2010, σ. 183· ΕΕ C 117 Ε, 6.5.2010, σ. 198· ΕΕ C 212 Ε, 5.8.2010, σ. 60· ΕΕ C 265 Ε, 30.9.2010, σ. 15· ΕΕ C 286 Ε, 22.10.2010, σ. 25.
(3) ΕΕ L 317, 15.12.2000, σ. 3· ΕΕ C 303, 14.12.2007, σ. 1· ΕΕ L 209, 11.8.2005, σ. 27.
(4) ΕΕ L 386, 29.12.2006, σ. 1.
(5) ΕΕ C 46 Ε, 24.2.2010, σ. 71.
(6) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2010)0036.
(7) ΕΕ C 250 Ε, 25.10.2007, σ. 91.
(8) ΕΕ C 74 Ε, 20.3.2008, σ. 775.
(9) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2010)0226.
(10) ΕΕ C 327, 23.12.2005, σ. 4.
(11) Έγγραφο 11179/10 του Συμβουλίου.
(12) ΕΕ C 265 Ε, 30.9.2010, σ. 3.
(13) ΕΕ C 305 Ε, 11.11.2010, σ. 9.
(14) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2010)0443.
(15) Τον Δεκέμβριο 2009 η Σύμβαση και το Προαιρετικό Πρωτόκολλο επικυρώθηκαν από Αυστρία, Βέλγιο, Γερμανία, Ουγγαρία, Ιταλία, Πορτογαλία, Σλοβενία, Ισπανία, Σουηδία και Ηνωμένο Βασίλειο· όλα τα κράτη μέλη έχουν υπογράψει τη Σύμβαση, αλλά 15 κράτη μέλη δεν την έχουν ακόμη επικυρώσει (Βουλγαρία, Κύπρος, Εσθονία, Φινλανδία, Γαλλία, Ελλάδα, Ιρλανδία, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Ολλανδία, Πολωνία, Ρουμανία, Σλοβακία)· 19 κράτη μέλη έχουν υπογράψει και το Πρωτόκολλο, αλλά 10 δεν το έχουν ακόμη επικυρώσει (Βουλγαρία, Κύπρος, Τσεχική Δημοκρατία, Φινλανδία, Γαλλία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Ρουμανία, Σλοβακία).
(16) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2010)0236.
(17) GAERC, 17 Νοεμβρίου 2009.

Τελευταία ενημέρωση: 29 Μαΐου 2012Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου