Powrót na stronę Europarl

Choisissez la langue de votre document :

  • bg - български
  • es - español
  • cs - čeština
  • da - dansk
  • de - Deutsch
  • et - eesti keel
  • el - ελληνικά
  • en - English
  • fr - français
  • ga - Gaeilge
  • hr - hrvatski
  • it - italiano
  • lv - latviešu valoda
  • lt - lietuvių kalba
  • hu - magyar
  • mt - Malti
  • nl - Nederlands
  • pl - polski (wybrano)
  • pt - português
  • ro - română
  • sk - slovenčina
  • sl - slovenščina
  • fi - suomi
  • sv - svenska
Interpelacje
28 czerwca 2013 r.
P-007702-13
Pytanie wymagające odpowiedzi pisemnej
do Komisji
art. 117 Regulaminu
Joanna Katarzyna Skrzydlewska (PPE)

 Przedmiot:  Projekt Komisji mający zastąpić obowiązujące rozporządzenie (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. w sprawie wyłączeń blokowych (GBER)
 Odpowiedź 

Odnośnie do opublikowanego przez Komisję Europejską projektu, mającego zastąpić obowiązujące rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. w sprawie wyłączeń blokowych (GBER), zakładającego wprowadzenie górnego pułapu pomocy w wysokości 0,01 % PKB, powyżej którego program pomocowy dla osób niepełnosprawnych musi być notyfikowany.

Rozporządzenie to uderza w interesy osób niepełnosprawnych oraz pogłębia dysproporcje pomiędzy państwami członkowskimi. W konsekwencji oznacza ono znaczne zmniejszenie dostępu do wsparcia dla osób pochodzących z państw o niższym rocznym PKB. Ten pułap zastosowany do warunków polskich oznacza, iż zamiast kwoty 3 mld PLN, która przeznaczana jest na program dofinansowania wynagrodzeń dla osób niepełnosprawnych, bez notyfikacji będzie można wydać 150 mln PLN. W przypadku Polski spowoduje to dwudziestokrotne zmniejszenie skali pomocy.

Tak skonstruowany limit nie jest dobrym instrumentem zapobiegania zakłóceniom konkurencji, gdyż to nie wartość programu, ale kwota pomocy przypadającej na beneficjenta (lub projekt) stanowi odzwierciedlenie wpływu na rynek. Tym samym takie ograniczenie narusza zasadę równego traktowania wszystkich państw członkowskich w ramach rynku wewnętrznego, dyskryminując państwa o mniejszym rocznym PKB.

W Polsce na ponad 2 milionów osób niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym zaledwie 240 tysięcy otrzymuje wsparcie w postaci dofinansowania do wynagrodzenia. Pomoc ta jest rozproszona pośród ponad 18 tysięcy przedsiębiorstw.

— Czy Komisja bierze pod uwagę fakt, że niepewność co do uzyskania zgody na udzielenie pomocy oraz jakiekolwiek opóźnienie w dofinansowaniu do wynagrodzeń spowoduje masowe zwolnienia osób niepełnosprawnych?

— W związku z tym, w jaki sposób Komisja zamierza poprawić sytuację zawodową osób niepełnosprawnych i zwiększyć odsetek zatrudnienia?

 Dz.U. C 56 E z 27/02/2014
Ostatnia aktualizacja: 9 lipiec 2013Informacja prawna