Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2013/2043(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A7-0024/2014

Teksty złożone :

A7-0024/2014

Debaty :

PV 03/02/2014 - 22

Głosowanie :

PV 04/02/2014 - 8.6

Teksty przyjęte :

P7_TA(2014)0067

Teksty przyjęte
PDF 316kWORD 85k
Wtorek, 4 lutego 2014 r. - Strasburg Wersja ostateczna
Zintegrowany rynek usług dostawy paczek jako impuls rozwoju handlu elektronicznego
P7_TA(2014)0067A7-0024/2014

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie zintegrowanego rynku dostaw paczek w celu wspierania wzrostu handlu elektronicznego w UE (2013/2043(INI))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 3 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), który zobowiązuje Unię do dążenia do społecznej gospodarki rynkowej o wysokiej konkurencyjności zmierzającej do pełnego zatrudnienia i postępu społecznego oraz wysokiego poziomu ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego,

–  uwzględniając art. 9 TFUE, który stanowi, że „przy określaniu i realizacji swoich polityk i działań Unia bierze pod uwagę wymogi związane ze wspieraniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnianiem odpowiedniej ochrony socjalnej, zwalczaniem wyłączenia społecznego, a także z wysokim poziomem kształcenia, szkolenia oraz ochrony zdrowia ludzkiego”,

–  uwzględniając art. 11 TFUE, który stanowi, że „przy ustalaniu i realizacji polityk i działań Unii, w szczególności w celu wspierania zrównoważonego rozwoju, muszą być brane pod uwagę wymogi ochrony środowiska”,

–  uwzględniając art. 12 TFUE, który stanowi, że „wymogi ochrony konsumentów są uwzględniane przy określaniu i urzeczywistnianiu innych polityk i działań Unii”,

–  uwzględniając art. 14 TFUE oraz protokół nr 26 do niego w sprawie usług świadczonych w interesie ogólnym (gospodarczym),

–  uwzględniając art. 26 TFUE, który stanowi, że „rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym jest zapewniony swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału, zgodnie z postanowieniami Traktatów”,

–  uwzględniając art. 49 i 56 TFUE dotyczące swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług wewnątrz Unii,

–  uwzględniając art. 101 i 102 TFUE dotyczące reguł konkurencji stosowanych wobec przedsiębiorstw,

–  uwzględniając art. 169 TFUE dotyczący popierania interesów konsumentów i zapewniania wysokiego poziomu ochrony konsumentów,

–  uwzględniając dyrektywę 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady zmienioną dyrektywami 2002/39/WE i 2008/6/WE w sprawie usług pocztowych,

–  uwzględniając dyrektywę 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego,

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE,

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, zmieniającą dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającą dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady,

–  uwzględniając zieloną księgę Komisji z dnia 29 listopada 2012 r. na temat zintegrowanego rynku usług dostawy paczek jako impulsu rozwoju handlu elektronicznego w UE (COM(2012)0698),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 grudnia 2013 r. pt. „Plan działania na rzecz budowy jednolitego rynku usług dostawy przesyłek. Wzmocnienie zaufania do usług dostawy oraz wspieranie handlu elektronicznego” (COM(2013)0886),

–  uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 23 kwietnia 2013 r. zatytułowany „Plan działania na rzecz e-handlu na lata 2012–2015 – sytuacja w 2013 r.” (SWD(2013)0153),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 11 stycznia 2012 r. pt. „Spójne ramy na rzecz wzmocnienia zaufania na jednolitym rynku cyfrowym handlu elektronicznego i usług online” (COM(2011)0942),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 grudnia 2012 r. zatytułowany „Europejska agenda cyfrowa – cyfrowe pobudzenie wzrostu w Europie” (COM(2012)0784),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 sierpnia 2010 r. zatytułowany „Europejska agenda cyfrowa” (COM(2010)0245),

–  uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 7 grudnia 2012 r. zatytułowany „Tablica wyników dla rynków konsumenckich – funkcjonowanie rynków na rzecz konsumentów – wydanie ósme” (SWD(2012)0432),

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów z dnia 22 maja 2012 r. zatytułowany „Europejski program na rzecz konsumentów – Zwiększanie zaufania i pobudzanie wzrostu gospodarczego” (COM(2012)0225),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 lutego 2011 r. zatytułowany „Przegląd programu »Small Business Act« dla Europy” (COM(2011)0078),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 9 stycznia 2013 r. zatytułowany „Plan działania na rzecz przedsiębiorczości do 2020 r. – Pobudzanie ducha przedsiębiorczości w Europie” (COM(2012)0795),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 9 listopada 2011 r. zatytułowany „Małe przedsiębiorstwo, wielki świat – nowe partnerstwo na rzecz pomocy MŚP w wykorzystaniu szans na światowych rynkach” (COM(2011)0702),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 listopada 2012 r. zatytułowany „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2013 r.” (COM(2012)0750),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowany „Europa 2020 – strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020),

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów z dnia 27 października 2010 r. zatytułowany „W kierunku Aktu o jednolitym rynku – W stronę społecznej gospodarki rynkowej o wysokiej konkurencyjności – 50 propozycji na rzecz wspólnej poprawy rynku pracy, przedsiębiorczości i wymiany” (COM(2010)0608),

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów z dnia 3 października 2012 r. zatytułowany „Akt o jednolitym rynku II” (COM(2012)0573),

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów z dnia 13 kwietnia 2011 r. zatytułowany „Akt o jednolitym rynku – Dwanaście dźwigni na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego i wzmocnienia zaufania” (COM(2011)0206),

–  uwzględniając białą księgę Komisji z dnia 28 marca 2011 r. zatytułowaną „Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu” (COM(2011)0144),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 października 2007 r. zatytułowany „Agenda UE w sprawie transportu towarowego: Poprawa wydajności, integracyjności i zrównoważenia transportu towarowego w Europie” (COM(2007)0606),

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 31 maja 2012 r. w sprawie jednolitego rynku cyfrowego i zarządzania w ramach jednolitego rynku,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 lipca 2013 r. w sprawie stworzenia jednolitego rynku cyfrowego(1) ,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 grudnia 2012 r. w sprawie zakończenia tworzenia jednolitego rynku cyfrowego(2) ,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 września 2010 r. w sprawie ostatecznego utworzenia wewnętrznego rynku handlu elektronicznego(3) ,

–  uwzględniając swoje rezolucje z dnia 6 kwietnia 2011 r. w sprawie jednolitego rynku dla Europejczyków(4) , w sprawie jednolitego rynku sprzyjającego przedsiębiorstwom i wzrostowi gospodarczemu(5) oraz w sprawie ładu i partnerstwa na jednolitym rynku(6) ,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 czerwca 2013 r. w sprawie nowej strategii na rzecz europejskiej polityki ochrony konsumentów(7) ,

–  uwzględniając art.48 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisji Transportu i Turystyki (A7-0024/2014),

A.  mając na uwadze, że handel elektroniczny uznaje się za kluczowy czynnik przyczyniający się do walki z kryzysem gospodarczym i finansowym, wzmocnienia jednolitego rynku oraz wzrostu gospodarczego i zwiększenia poziomu zatrudnienia w Unii Europejskiej; mając na uwadze, że w komunikacie Komisji ze stycznia 2012 r. w sprawie handlu elektronicznego i usług online dostawę towarów zamówionych w internecie uznano za jeden z pięciu najważniejszych priorytetów, których realizacja pozwoli pobudzić rozwój handlu elektronicznego do 2015 r., i że znaczenie tej kwestii zostało również potwierdzone przez Radę Unii Europejskiej oraz Parlament Europejski;

B.  mając na uwadze, że w 2012 r. na unijnym rynku handlu elektronicznego odnotowano wzrost o ponad 20 %; mając na uwadze, że przewiduje się czterokrotny wzrost transgranicznego handlu elektronicznego; mając na uwadze, że na rynku usług dostawy paczek mają miejsce radykalne przekształcenia, pojawiają się nowi usługodawcy, inwestuje się w innowacje i wprowadza nowe usługi;

C.  mając na uwadze, że skuteczne i niezawodne usługi dostawy stanowią najważniejszy filar rzeczywistego i wydajnego jednolitego rynku cyfrowego, istotnie przyczyniając się do usprawnienia handlu elektronicznego i budowania zaufania pomiędzy sprzedającymi i kupującymi;

D.  mając na uwadze, że 57 % detalistów uważa dostawy transgraniczne za barierę, natomiast jeden na dwóch konsumentów twierdzi, że dostawa przy transakcjach transgranicznych stanowi dla niego powód do obaw; mając na uwadze, że obawy związane z dostawą (w tym z możliwością zwrotu produktów) oraz wysokie koszty dostaw stanowią dwa najważniejsze problemy, o których wspominają konsumenci w kontekście zakupów w internecie, co przyczynia się do niskiego poziomu zaufania konsumentów do transgranicznego handlu elektronicznego;

E.  mając na uwadze, że aby poprawić tę sytuację, konieczne jest wzmocnienie zaufania konsumentów do operatorów i usług dostawy oraz rynku, a także zwiększenie ich wiedzy na temat przysługujących im praw i obowiązków przez zapewnienie większej ilości informacji, lepszego zrozumienia i większej przejrzystości warunków dostawy;

F.  mając na uwadze, że MŚP poszukujące możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w UE napotykają na wyższe koszty, większą złożoność i brak przejrzystości przy dostawach transgranicznych; mając na uwadze, że w przypadku dostaw transgranicznych ceny są od trzech do pięciu razy wyższe niż ceny dostaw krajowych; mając na uwadze, że skuteczne, proste i przystępne cenowo systemy dostaw stanowią najważniejszy czynnik zapewniający trwałość modeli biznesowych MŚP, a także warunkujący ich zdolność dostarczania klientom produktów;

Zintegrowane usługi dostawy w Europie: filar jednolitego rynku cyfrowego

1.  podkreśla, że wysokiej jakości, efektywne usługi dostępne za przystępną cenę są niezbędnym elementem zakupów w internecie i należy je promować za pośrednictwem uczciwej i sprawiedliwej konkurencji; zauważa jednak, że wielu konsumentów z niechęcią podchodzi do zakupów w internecie, zwłaszcza transgranicznych, z powodu niepewności co do dostępnych opcji dostaw, ostatecznej dostawy, kosztów dostawy lub jej niezawodności;

2.  z zadowoleniem przyjmuje zieloną księgę wydaną przez Komisję w celu określenia ewentualnych braków w zakresie europejskiego rynku usług dostawy oraz wzywa Komisję do podjęcia stosownych działań zmierzających do rozwiązania tych problemów w sposób umożliwiający zarówno przedsiębiorstwom, jak i konsumentom swobodne korzystanie z możliwości oferowanych przez jednolity rynek cyfrowy; podkreśla, że w przypadku każdego z proponowanych działań należy wziąć pod uwagę zrównoważenie procesu dostawy i dążyć do zminimalizowania jego śladu środowiskowego;

3.  stwierdza, że konkurencja między podmiotami doręczającymi w niektórych państwach członkowskich ma wady w skali transgranicznej i z ubolewaniem stwierdza względny brak przejrzystości w związku z warunkami cenowymi i wydajnością omawianych usług; uważa w szczególności, że należy wprowadzić narzędzia pozwalające na zapoznanie się z ofertą ogółu podmiotów doręczających przesyłki na szczeblu europejskim;

Umieszczenie interesów konsumentów w centrum procesu dostawy

4.  podkreśla znaczenie rosnącego zaufania konsumentów do procesu dostawy; uważa, że większa przejrzystość oraz dokładniejsze i łatwiej porównywalne informacje na temat dostępnych opcji, cen oraz warunków dostawy są nadrzędne dla konsumentów, w szczególności odnośnie do warunków, na których przesyłane są zamówienia, oraz procedur mających zastosowanie w przypadku opóźnienia, zwrotu, uszkodzenia lub utraty towarów;

5.  podkreśla, że konieczne jest promowanie środków mających na celu zapewnienie konsumentowi wyboru w czasie zakupu; zauważa znaczącą rozbieżność pomiędzy oczekiwaniami konsumenta a dostępnością dogodnych, innowacyjnych usług, takich jak punkty odbioru, pawilony nadawania i odbioru paczek, paczkomaty, usługi całodobowe, funkcje śledzenia przesyłek, przyjazne dla konsumenta miejsca i godziny dostaw lub procedury zwrotu, z których łatwo skorzystać;

6.  podkreśla, że niezawodność usług dostawy ma zasadnicze znaczenie i że istotne jest zaoferowanie wydajnych systemów gwarantujących skuteczną dostawę paczek do miejsc docelowych w rozsądnych ramach czasowych;

7.  wskazuje, że wysokie koszty dostaw transgranicznych, dostaw realizowanych na bardziej oddalonych obszarach lub w regionach najbardziej oddalonych są jedną z głównych przyczyn niezadowolenia konsumentów; podkreśla, że opcje bardziej przystępnych cenowo dostaw dla konsumentów oraz sprzedawców, w szczególności MŚP, są koniecznością, jeśli poziom sprzedaży na odległość ma być wyższy i jeśli rzeczywiście ma istnieć autentyczny jednolity rynek;

8.  podkreśla potrzebę zwiększenia zasięgu geograficznego i dostępu do powszechnych usług doręczania przesyłek na terenach wiejskich i oddalonych;

9.  uważa, że ustanawiając zintegrowany jednolity rynek dostawy paczek, należy uwzględnić stabilny i spójny wymiar społeczny tam, gdzie usługi dostaw muszą być zgodne z prawami pracowniczymi, warunkami zatrudnienia i wynagradzania oraz normami społecznymi i środowiskowymi; w związku z tym zauważa, że praca nierejestrowana oraz nadużycia stanowią ryzyko dla sektora oraz że do osiągnięcia wysokiej jakości usług dostaw potrzeba odpowiedzialnego, wysokiej jakości zatrudnienia oraz ciągłego i odpowiedniego szkolenia personelu; podkreśla, że zarówno utrzymanie wymiaru społecznego, jak i zapewnienie wystarczającej elastyczności rynku dostawy, aby mógł się on zmieniać i dostosowywać do innowacji technologicznych, stanowi klucz do sprostania wymaganiom klientów przy jednoczesnym umożliwieniu przedsiębiorstwom oferowania klientom lepszych produktów, które w pełni spełniają ich potrzeby i oczekiwania;

10.  zwraca uwagę na znaczenie, jakie ma dla konsumentów pewność prawa; podkreśla w tym kontekście znaczenie poprawnego informowania konsumentów na temat obowiązującego prawa;

11.  uważa, że rozwój transgranicznego handlu online jest także uzależniony od zaufania klientów oraz że stworzenie europejskiej sieci narodowych centrów rozwiązywania problemów, na wzór sieci SOLVIT, mogłoby zagwarantować pewność konsumentom, podobnie jak stworzenie systemu ostrzegania typu RAPEX, który mógłby zawiadamiać o stronach internetowych, na których stosuje się nielegalne praktyki;

12.  zauważa, że coraz więcej konsumentów używa porównywarek internetowych w celu porównania cen, cech lub warunków dostawy produktów i usług oferowanych przez firmy w sektorze dostawy, zwłaszcza w przypadku handlu elektronicznego; wzywa Komisję do przyjęcia wytycznych UE w sprawie minimalnych norm dla porównywarek internetowych, opartych na kluczowych zasadach przejrzystości, bezstronności, jakości, informacji i przyjazności dla użytkownika;

13.  wzywa Komisję, aby wraz z sektorem i organizacjami konsumenckimi opracowała wskaźniki jakościowe dla usług dostawy, dzięki którym konsumenci będą mieć możliwość lepszego porównania różnych ofert;

Stworzenie równych szans dla MŚP

14.  podkreśla kluczową rolę MŚP we wzroście gospodarczym, innowacji i zwiększeniu poziomu zatrudnienia, w szczególności zatrudnienia ludzi młodych; podkreśla, że usługi dostawy mają wyjątkowo duże znaczenie dla europejskich MŚP oraz że zintegrowany konkurencyjny rynek usług dostawy gwarantujący różne opcje dostawy i możliwości wsparcia logistycznego po przystępnych cenach jest warunkiem wstępnym dostępu do nowych rynków oraz zdobycia większej liczby konsumentów na terenie UE; podkreśla znaczenie poprawienia przepływu do MŚP informacji dotyczących możliwości skonsolidowania ich wolumenu przesyłek oraz innowacyjnych rozwiązań dostawy i odbioru, które ograniczyłyby koszty na ostatnim etapie procesu dostawy;

15.  podkreśla, że przedsiębiorstwa, w szczególności MŚP, muszą być w stanie sprostać potrzebom i oczekiwaniom konsumentów przy pomocy prostszych, szybszych, bardziej przystępnych cenowo, przejrzystych, niezawodnych i skutecznych usług wysyłkowych w kontekście transgranicznego handlu elektronicznego; podkreśla, że rozwiązania w zakresie dostawy niespełniające oczekiwań konsumenta mają bezpośredni wpływ na markę przedsiębiorstwa, wizerunek i konkurencyjność;

16.  zauważa, że rozwój MŚP zajmujących się handlem elektronicznym jest ograniczony w skali transgranicznej; zachęca MŚP do współpracy również poprzez ich organy przedstawicielskie w celu negocjowania bardziej korzystnych cen doręczania przesyłek, zwłaszcza dzięki wprowadzeniu wspólnych platform online i ulepszaniu jakości usług;

17.  jest zaniepokojony nierównymi szansami dla MŚP z powodu ich małego rozmiaru; podkreśla, że MŚP napotykają obecnie wyższe koszty, dużą złożoność spowodowaną podzielonym rynkiem europejskim oraz brak informacji na temat dostępnych opcji dostawy i cen;

W kierunku innowacyjnych i interoperacyjnych rozwiązań dla prawdziwie europejskiego rynku usług dostawy

18.  stwierdza fragmentację europejskiego sektora pocztowego na sieci krajowe w niewielkim stopniu interoperacyjne, a także zbyt małą integrację transportu drogowego, kolejowego i wodnego; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy już podjęte przez operatorów na rynku dostawy paczek, które mają na celu wypracowanie rozwiązań lepiej dostosowanych do potrzeb konsumentów i detalistów na rynku handlu elektronicznego, takich jak bardziej elastyczne możliwości dostawy czy zwrotu towaru; wzywa Komisję do dalszego proponowania środków zachęcających branżę do poprawy interoperacyjności i szybszego wprowadzenia możliwości korzystania z usprawnionych procesów wysyłki i odbioru paczek mających na celu obniżenie kosztów, zwiększenie efektu skali w usługach dostaw, wspieranie łączenia większej liczby mniejszych dostaw w celu uzyskania rabatów ilościowych dla mniejszych przedsiębiorstw handlowych, zwiększenie dostępności i jakości usług dostawy, a także oferowanie konsumentom oraz przedsiębiorstwom przystępnych cenowo, elastycznych stawek za wysyłkę;

19.  uważa, że w tym zakresie współpraca z branżą odnośnie do interoperacyjnych transgranicznych systemów śledzenia przesyłek ma szczególne znaczenie; zachęca Komisję do dalszego badania możliwości rozwoju norm europejskich w celu usprawnienia zintegrowanych systemów śledzenia przesyłek oraz propagowania wysokiej jakości, niezawodności oraz zrównoważonego rozwoju wykorzystywanych w handlu elektronicznym zintegrowanych usług logistycznych;

20.  podkreśla, że rozwiązania ułatwiające odbiór i zwrot przesyłek już obecnie znacząco wpływają na rozwój handlu elektronicznego, a w przyszłości również mogą doprowadzić do obniżania cen oraz zwiększenia poziomu zadowolenia konsumentów, zwłaszcza przy transakcjach transgranicznych; zachęca do dalszej współpracy w celu poprawy interoperacyjności telefonicznych centrów obsługi zajmujących się rozpatrywaniem reklamacji konsumentów;

21.  wzywa Komisję do stworzenia platform współpracy i wymiany informacji między podmiotami realizującymi dostawy w celu natychmiastowego likwidowania rozbieżności na europejskim rynku usług dostawy w zakresie innowacji, elastyczności, zarządzania zapasami, usług transportu, odbioru i zwrotu paczek, zgodnie z przepisami unijnego prawa konkurencji, a także do sprawdzenia możliwości wspólnego wykorzystywania infrastruktury przez podmioty obsługujące ekspresowe przesyłki kurierskie z jednej i pocztowe z drugiej strony, dla ich wspólnej korzyści;

22.  wzywa Komisję do prowadzenia, wraz ze środowiskiem biznesowym, prac zmierzających do przyjęcia europejskich standardów adresowania i etykietowania, jak również standardów skrzynek pocztowych odpowiadających handlowi elektronicznemu;

23.  wzywa Komisję do zbadania możliwości utworzenia ogólnoeuropejskiego znaku zaufania w handlu elektronicznym oraz tego, czy taki znak zaufania mógłby się również przyczynić do zapewnienia jakości i niezawodności zintegrowanych usług dostaw, zwiększając w ten sposób zaufanie konsumentów do transgranicznego handlu elektronicznego, czy mógłby zachęcać detalistów w handlu elektronicznym i firmy na rynku dostaw paczek do zwiększenia przejrzystości oraz pewności prawa zarówno dla konsumentów, jak i dla przedsiębiorstw, a także czy mógłby zwiększyć przewagę konkurencyjną przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP, wspierając w ten sposób stabilny rozwój gospodarczy i tworzenie miejsc pracy; podkreśla, że aby zapewnić efektywność takiego znaku zaufania, powinien być on oparty na zestawie minimalnych standardowych cech i przejrzystych zasad ochrony konsumenta oraz informacji, a także spełniać wymogi dotyczące procedur rozstrzygania reklamacji i sporów;

24.  podkreśla, że ochrona danych osobowych i ochrona danych w ogóle ma największe znaczenie, a wszelkie nowe przedsięwzięte środki muszą być zgodne z ustawodawstwem UE w sprawie ochrony danych osobowych, a zwłaszcza z dyrektywą 95/46/WE;

Monitorowanie rozwoju rynku i poprawa nadzoru regulacyjnego

25.  uznaje dynamiczny charakter rynku usług dostawy paczek, na którym szybko powstają nowe usługi oraz pojawiają się nowe podmioty realizujące dostawy; zauważa, że innowacyjne rozwiązania odpowiadające potrzebom detalistów internetowych oraz klientów prawdopodobnie staną się kluczowym elementem wyróżniającym stymulującym konkurencję; uważa, że należy z wyprzedzeniem dokładnie sprawdzić ewentualne działania legislacyjne, tak aby nie tłumić dynamiki rozwoju rynku dostawy paczek, który nie powinien być ograniczany nadmiarem regulacji; wzywa Komisję, aby starannie monitorowała rozwój rynku w celu określenia obszarów możliwych nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, w przypadku których dalsze działania mogą się w przyszłości okazać niezbędne; podkreśla w tym kontekście, że kontrola rynku powinna obejmować nie tylko operatorów pocztowych o ustalonej pozycji, lecz także podmioty innego rodzaju działające na rynku dostawy paczek;

26.  przypomina o istnieniu odpowiednich ram regulacyjnych i wzywa państwa członkowskie oraz Komisję do zadbania o to, aby istniejące ramy regulacyjne zostały w pełni przeniesione, wdrożone i wyegzekwowane, przy zwróceniu szczególnej uwagi na dyrektywę w sprawie usług pocztowych, unijne prawo konkurencji, dyrektywę w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz dyrektywę w sprawie praw konsumentów, zwłaszcza w zakresie wymogów formalnych dotyczących umów zawieranych na odległość;

27.  podkreśla, że skuteczne wyegzekwowanie ram prawnych zależy również od nadzoru krajowych organów regulacyjnych nad zobowiązaniami prawnymi operatorów pocztowych, zwłaszcza w odniesieniu do obowiązku świadczenia usług powszechnych zgodnie z dyrektywą 97/67/WE;

28.  wskazuje, że skomplikowane przepisy o podatku VAT stanowią dla małych przedsiębiorstw znaczącą przeszkodę w prowadzeniu handlu transgranicznego; wzywa Komisję, aby jak najszybciej przedłożyła zapowiadany wniosek dotyczący wprowadzenia jednolitej deklaracji podatkowej VAT;

29.  podkreśla, że opcjonalne europejskie prawo umów dla umów między przedsiębiorcami a konsumentami doprowadziłoby do odczuwalnych ułatwień, a tym samym zachęciłoby więcej małych i średnich przedsiębiorstw do realizowania transgranicznej dostawy paczek; wzywa państwa członkowskie do konstruktywnego przyspieszenia trwających negocjacji w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży;

o
o   o

30.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

(1) Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0327.
(2) Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0468.
(3) Dz.U. C 50 E z 21.2.2012, s. 1.
(4) Dz.U. C 296 E z 2.10.2012, s. 59.
(5) Dz.U. C 296 E z 2.10.2012, s. 70.
(6) Dz.U. C 296 E z 2.10.2012, s. 51.
(7) Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0239.

Ostatnia aktualizacja: 30 maja 2017Informacja prawna