Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2013/2024(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A7-0153/2014

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A7-0153/2014

Συζήτηση :

PV 02/04/2014 - 17
CRE 02/04/2014 - 17

Ψηφοφορία :

PV 02/04/2014 - 18.21
CRE 02/04/2014 - 18.21

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P7_TA(2014)0276

Κείμενα που εγκρίθηκαν
PDF 459kWORD 176k
Τετάρτη 2 Απριλίου 2014 - Βρυξέλλες Οριστική έκδοση
Ενδιάμεση ανασκόπηση του προγράμματος της Στοκχόλμης
P7_TA(2014)0276A7-0153/2014

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 2ας Απριλίου 2014 σχετικά με την ενδιάμεση ανασκόπηση του προγράμματος της Στοκχόλμης (2013/2024(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 25ης Νοεμβρίου 2009 σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο – ένας χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στην υπηρεσία των πολιτών – το πρόγραμμα της Στοκχόλμης(1) ,

–  έχοντας υπόψη το πρόγραμμα της Στοκχόλμης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου – Μια ανοικτή και ασφαλής Ευρώπη που εξυπηρετεί και προστατεύει τους πολίτες(2) ,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 48 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τις κοινές συνεδριάσεις της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων, της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, και της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων σύμφωνα με το άρθρο 51 του Κανονισμού,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων, της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων, καθώς και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων (A7-0153/2014),

Το πρόγραμμα της Στοκχόλμης και η Συνθήκη της Λισαβόνας

1.  πιστεύει ότι η Συνθήκη της Λισαβόνας και η αναγνώριση του νομικά δεσμευτικού χαρακτήρα του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης έφεραν σημαντικές βελτιώσεις και ενίσχυσαν τη συνταγματική βάση των θεσμικών οργάνων και των κρατών μελών της ΕΕ για την επίτευξη του στόχου της εγκαθίδρυσης ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, αλλά παρατηρεί ότι σε ορισμένους τομείς απαιτούνται περαιτέρω προσπάθειες, ιδίως όσον αφορά την υλοποίησή τους· θεωρεί ότι ο εν λόγω στόχος απαιτεί να εφαρμοστούν οι Συνθήκες και το παράγωγο δίκαιο σε όλη την ΕΕ· συμφωνεί, κατά συνέπεια, ότι οι ρήτρες εξαίρεσης ή τα ειδικά καθεστώτα πρέπει να αποφεύγονται, και όπου είναι δυνατόν να καταργηθούν· ζητεί από την Επιτροπή και την Προεδρία του Συμβουλίου να εκπληρώνουν καλύτερα την υποχρέωσή τους να ενημερώνουν το Κοινοβούλιο «αμέσως και πλήρως σε όλα τα στάδια της διαδικασίας» για τη σύναψη διεθνών συμφωνιών· αποδοκιμάζει τις καθυστερήσεις όσον αφορά την ευθυγράμμιση των πράξεων του πρώην τρίτου πυλώνα με τη νέα ιεραρχία των κανόνων - βασικές, κατ’ εξουσιοδότηση και εκτελεστικές πράξεις - σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λισαβόνας και τη νέα θεσμική δομή·

Το δικαίωμα πρωτοβουλίας της Επιτροπής και η συνήθης νομοθετική διαδικασία

2.  εκτιμά ότι η επέκταση της χρήσης της συνήθους νομοθετικής διαδικασίας προσέδωσε μεγαλύτερη νομιμότητα στο νομοθετείν και το έφερε πλησιέστερα στους πολίτες δεδομένου ότι αύξησε την επιρροή του Κοινοβουλίου, του μόνου δημοκρατικά εκλεγμένου θεσμικού οργάνου της ΕΕ· πιστεύει ότι σε μια μελλοντική αναθεώρηση της Συνθήκης πρέπει να καταργηθούν οι εναπομένουσες εξαιρέσεις στην προσφυγή στη συνήθη νομοθετική διαδικασία·

3.  παρατηρεί ότι η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της 20ής Απριλίου 2010 με τίτλο «Για έναν χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στην υπηρεσία των πολιτών της Ευρώπης — Σχέδιο δράσης για την εφαρμογή του προγράμματος της Στοκχόλμης», (COM(2010)0171) τάχθηκε υπέρ του να επιδείξει η Ένωση "μεγαλύτερη φιλοδοξία ανταποκρινόμενη στους καθημερινούς προβληματισμούς και τις προσδοκίες των πολιτών στην Ευρώπη" και, επίσης, τόνισε ότι "η Ένωση πρέπει να είναι ικανή να αντιδρά σε απροσδόκητα γεγονότα, να εκμεταλλεύεται αμέσως τις ευκαιρίες που εμφανίζονται και να προβλέπει τις μελλοντικές τάσεις στις οποίες ακολούθως να προσαρμόζεται"·

4.  υπενθυμίζει την εφαρμογή της συνήθους νομοθετικής διαδικασίας της ΕΕ ως αρχής που αγκαλιάζει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων σε ευρύτερο φάσμα πολιτικών στον τομέα της ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, την απαίτηση της Συνθήκης να λαμβάνονται αποφάσεις "όσο το δυνατόν πιο ανοικτά και όσο το δυνατόν εγγύτερα στους πολίτες" και την αυξημένη ανάγκη ευελιξίας· καλεί την Επιτροπή να χρησιμοποιήσει το δικαίωμά της να δρομολογεί νομοθεσία, με πλήρη σεβασμό στις αρμοδιότητές της όπως αυτές θεσπίζονται από τις Συνθήκες και τις αρχές που καθορίζονται σε αυτές, συμπεριλαμβανομένης της επικουρικότητας, και σε στενή συνεργασία με τους συννομοθέτες·

Εθνικά κοινοβούλια

5.  εκτιμά ότι η αυξημένη συμμετοχή των εθνικών κοινοβουλίων στις δραστηριότητες της Ένωσης, όπως προβλέπεται στα πρωτόκολλα αριθ. 1 (σχετικά με τον ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση) και αριθ. 2 (σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας) της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επέφερε ιδιαίτερα θετικό αντίκτυπο στην ανάπτυξη και τη λειτουργία του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, όχι μόνο επειδή η αρχή της επικουρικότητας διασφαλίζεται καλύτερα, αλλά και επειδή η ευρύτερη και αυξημένη δημοκρατική σύμπραξη των ευρωπαϊκών λαών συνετέλεσε σημαντικά στην ευρωπαϊκή νομοθεσία και πολιτική·

6.  απευθύνει έκκληση για ενίσχυση της συνεργασίας και του διαλόγου μεταξύ των εθνικών κοινοβουλίων και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και μεταξύ των θεσμικών οργάνων και οργανισμών της ΕΕ γενικώς και των εθνικών κοινοβουλίων, ώστε να διασφαλίζεται, στο μέτρο του δυνατού, ότι οι πληροφορίες για τις πρωτοβουλίες της ΕΕ διατίθενται άμεσα και έγκαιρα από τα θεσμικά όργανα και τους οργανισμούς της ΕΕ στα εθνικά κοινοβούλια·

Ενιαία εκλογική νομοθεσία για τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

7.  επισημαίνει ότι, ακόμη και εν απουσία συμφωνίας για μια ενιαία εκλογική διαδικασία για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, παρατηρείται μια σταδιακή σύγκλιση των εκλογικών συστημάτων, ιδίως μέσω της δημιουργίας πολιτικών κομμάτων και πολιτικών ιδρυμάτων σε επίπεδο ΕΕ, μέσω των εργασιών για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού καθεστώτος με βάση την πρόταση της Επιτροπής για τη μεταρρύθμιση των κανόνων που αφορούν τα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα και μέσω της απαγόρευσης άσκησης διπλής εντολής, δεδομένου ότι η ιδιότητα του μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν είναι συμβατή με την ιδιότητα του μέλους εθνικού κοινοβουλίου· ενθαρρύνει την αύξηση της διαφάνειας των διαδικασιών ορισμoύ των υποψηφίων οι οποίες θα διασφαλίζουν την ανεξαρτησία τους·

8.  πιστεύει ότι ο δημοκρατικός ρόλος του Κοινοβουλίου θα έπρεπε να είχε αναδειχθεί περισσότερο στην κοινή γνώμη και ότι οι προεκλογικές εκστρατείες για την ανανέωσή του πρέπει να επικεντρώνονται στις πραγματικές ευρωπαϊκές προκλήσεις·

9.  ως εκ τούτου, θεωρεί ότι η μεταρρύθμιση της εκλογικής διαδικασίας θα είναι απαραίτητη στο μέλλον για την ενίσχυση της νομιμότητας και της αποτελεσματικότητας του Κοινοβουλίου σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στις Συνθήκες· πιστεύει ότι μια τέτοια μεταρρύθμιση θα είναι σε θέση να ενθαρρύνει τους ευρωπαίους πολίτες να συμμετέχουν στις ευρωπαϊκές εκλογές στο κράτος μέλος κατοικίας τους, εάν δεν έχουν την ιθαγένειά του·

10.  χαιρετίζει, ωστόσο, ως πρώτο βήμα την έκδοση της οδηγίας 2013/1/ΕΕ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2012, για την τροποποίηση της οδηγίας 93/109/ΕΚ σχετικά με τις λεπτομέρειες άσκησης του δικαιώματος του εκλέγεσθαι κατά τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από τους πολίτες της Ένωσης που κατοικούν σε ένα κράτος μέλος του οποίου δεν είναι υπήκοοι(3) , δεδομένου ότι χαλαρώνει τις υποχρεώσεις που πρέπει να πληρούν οι πολίτες της ΕΕ που κατοικούν σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης του οποίου δεν είναι υπήκοοι εάν επιθυμούν να θέσουν υποψηφιότητα για τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου· απευθύνει έκκληση για την άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων τα οποία εξακολουθούν να παρεμποδίζουν τη συμμετοχή στις ευρωπαϊκές εκλογές των πολιτών της ΕΕ που κατοικούν σε κάποιο κράτος μέλος αλλά δεν είναι υπήκοοί του, και ενθαρρύνει τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών με στόχο την εξάλειψη αυτής της μάστιγας που απειλεί τα δημοκρατικά πρότυπα της ΕΕ· επαναλαμβάνει ότι πρέπει να πραγματοποιηθούν περισσότερες ενέργειες για να διασφαλιστεί το δικαίωμα ψήφου κάθε πολίτη της ΕΕ, ανεξάρτητα από το κράτος της πραγματικής διαμονής του·

Πρωτοβουλία των Ευρωπαίων πολιτών

11.  χαιρετίζει την έκδοση του κανονισμού σχετικά με την πρωτοβουλία των Ευρωπαίων πολιτών(4) ο οποίος παρέχει στους πολίτες της ΕΕ εξουσίες διατύπωσης προτάσεων πολιτικής ίδιες με εκείνες που απολαμβάνουν ήδη το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο·

12.  πιστεύει ότι η πρωτοβουλία των πολιτών μπορεί να διαδραματίσει κομβικό ρόλο για τον εντοπισμό των θεμάτων που πρέπει να εξετάζονται σε επίπεδο ΕΕ και ότι αυξάνει τη νομιμοποίηση της διαδικασίας χάραξης πολιτικής σε επίπεδο ΕΕ·

13.  αποδοκιμάζει, ωστόσο, τα τεχνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι διοργανωτές πρωτοβουλιών των πολιτών και καλεί την Επιτροπή να τα λύσει·

14.  υπογραμμίζει ότι η αποτελεσματική εφαρμογή της πρωτοβουλίας πολιτών παρεμποδίζεται όχι μόνο από τεχνικά προβλήματα, αλλά και από οικονομικά προβλήματα που οφείλονται στην έλλειψη δημοσιονομικών πόρων·

Αξιολόγηση του προγράμματος της Στοκχόλμης και της εφαρμογής του

Θεμελιώδη δικαιώματα

15.  θεωρεί ότι η ΕΕ πρέπει να προάγει το υψηλότερο επίπεδο προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών για όλους· θεωρεί ότι το κεφάλαιο του Προγράμματος της Στοκχόλμης για την προώθηση των δικαιωμάτων των πολιτών είναι σύμφωνο με αυτή τη φιλοδοξία· παρατηρεί, ωστόσο, ότι παρά τις προόδους που έχουν σημειωθεί, η υλοποίηση του εν λόγω κεφαλαίου πρέπει να ενταθεί·

16.  σημειώνει την ανακοίνωση της Επιτροπής και υπενθυμίζει τις εγκριθείσες θέσεις του Κοινοβουλίου όσον αφορά τη θέσπιση ενός νέου πλαισίου της ΕΕ για το κράτος δικαίου, με στόχο την ενίσχυση της ικανότητας της ΕΕ για την αντιμετώπιση του επονομαζόμενου "διλήμματος της Κοπεγχάγης" - μιας κατάστασης κατά την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση θέτει στις υποψήφιες προς ένταξη χώρες υψηλά πρότυπα, αλλά δεν διαθέτει λειτουργικά εργαλεία για τα υφιστάμενα κράτη μέλη - στόχος του οποίου πρέπει να είναι η διασφάλιση της συμμόρφωσης όλων των κρατών μελών με τις κοινές αξίες που προβλέπονται στο άρθρο 2 της ΣΕΕ, με σκοπό την ύπαρξη συνέχειας με τα «κριτήρια της Κοπεγχάγης», σε αναμονή της τροποποίησης του κανονισμού για τον Οργανισμό Θεμελιωδών Δικαιωμάτων(5) , όπως έχει ζητήσει επανειλημμένως το Κοινοβούλιο·

17.  χαιρετίζει, στο πλαίσιο αυτό, την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο "Ένα νέο πλαίσιο της ΕΕ για την ενίσχυση του κράτους δικαίου" (COM(2014)0158), και προσβλέπει στη συνεργασία με την Επιτροπή για την αποτελεσματική εφαρμογή του πλαισίου αυτού· τονίζει, ωστόσο, ότι παραμένει απαραίτητη μια τακτική αξιολόγηση της συμμόρφωσης των κρατών μελών με τις θεμελιώδεις αξίες της ΕΕ, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 της ΣΕΕ· αναγνωρίζει τον ιδιαίτερο ρόλο που δίδεται στις ειδικές γνώσεις και τις συμβουλές της Επιτροπής της Βενετίας, και υπενθυμίζει ότι ο FRA, δικαστικά δίκτυα και άλλα ανεξάρτητα όργανα παροχής εμπειρογνωμοσύνης θα πρέπει επίσης να συμβάλλουν στην αξιολόγηση των απειλών κατά του κράτους δικαίου·

18.  εκφράζει τον φόβο ότι η οικονομική κρίση μπορεί να εξελιχθεί σε κρίση της δημοκρατίας και πιστεύει ότι απαιτούνται μια ισχυρή πολιτική ώθηση και η διαφανής λειτουργία των δημοκρατικών θεσμικών οργάνων σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, για την προάσπιση των δημοκρατικών επιτευγμάτων, του κράτους δικαίου και των θεμελιωδών δικαιωμάτων, για την αντιμετώπιση της ανόδου του λαϊκισμού στην Ευρώπη και για την περαιτέρω ενίσχυση της ενωσιακής ιθαγένειας· εκφράζει την ανησυχία του για την εκδήλωση ανοιχτής δυσανεξίας απέναντι στην κινητικότητα των πολιτών της ΕΕ, με στόχο να θιγούν τα δικαιώματα των εργαζομένων από ορισμένα νέα κράτη μέλη·

19.  θεωρεί ότι πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή ώστε να ληφθεί υπόψη η ιδιαίτερη κατάσταση ευάλωτων ομάδων και να ενισχυθεί ο αγώνας κατά του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, του αντισημιτισμού, της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας, της ισλαμοφοβίας, του αντι-αθιγγανισμού, της ομοφοβίας και της τρανσφοβίας·

20.  έχει την άποψη ότι είναι ύψιστης σημασίας η έγκριση και η αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας για την αντιμετώπιση των εγκλημάτων μίσους και της ρητορικής του μίσους, και όσων ενθαρρύνουν, στηρίζουν και διαπράττουν εγκλήματα μίσους και ρητορική του μίσους, και ζητεί την περαιτέρω εξέλιξη αυτής της νομοθεσίας σε πλήρη συμμόρφωση με την αρχή της επικουρικότητας·

21.  αποδοκιμάζει την έλλειψη προόδου σχετικά με την εφαρμογή των εθνικών στρατηγικών ένταξης των Ρομά και τις συνεχιζόμενες πράξεις ρατσισμού και τις διακρίσεις κατά των Ρομά σε ολόκληρη την ΕΕ, συμπεριλαμβανομένου του διαχωρισμού των παιδιών Ρομά στην εκπαίδευση· καλεί τα κράτη μέλη να αυξήσουν τις προσπάθειές τους για την εφαρμογή των δικαιωμάτων των Ρομά και την κοινωνική τους ένταξη υλοποιώντας, το ταχύτερο δυνατό, τις συστάσεις που εκτίθενται στη σύσταση του Συμβουλίου της 9ης Δεκεμβρίου 2013 για αποτελεσματικά μέτρα ένταξης των Ρομά στα κράτη μέλη (6) · καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να στηρίξουν οικονομικά τις οργανώσεις των Ρομά και να τις συμπεριλάβουν σε όλες τις πολιτικές που τους αφορούν·

22.  υπογραμμίζει το γεγονός ότι η αρχή της καθολικότητας ισχύει για τα θεμελιώδη δικαιώματα και την ίση μεταχείριση· προτρέπει το Συμβούλιο, επομένως, να εγκρίνει την πρόταση οδηγίας κατά των διακρίσεων· εκφράζει τη λύπη του για την ανεπάρκεια των πολιτικών ένταξης των ατόμων με αναπηρία καθώς και την έλλειψη σεβασμού προς τα δικαιώματά τους·

23.  χαιρετίζει την έγκριση της οδηγίας 2012/29/ΕΕ για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων εγκληματικών πράξεων(7) , η οποία δίνει ιδιαίτερη προσοχή στην προστασία των μειονεκτούντων ομάδων, όπως οι γυναίκες και τα παιδιά· υπογραμμίζει τη συχνή θυματοποίηση αυτών των ομάδων με όλες τις μορφές βίας συμπεριλαμβανομένης της ενδοοικογενειακής βίας· συνιστά την σε βάθος έρευνα, τον εντοπισμό και τη δίωξη αυτών των σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· χαιρετίζει την έγκριση της οδηγίας 2011/99/ΕΕ περί της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας(8) και την οδηγία 2011/36/ΕΕ σχετικά με την πρόληψη και την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και για την προστασία των θυμάτων της(9) (Οδηγία κατά της εμπορίας ανθρώπων)· ζητεί από τα κράτη μέλη να μεταφέρουν και να εφαρμόσουν τις οδηγίες αυτές το συντομότερο δυνατόν·

24.  αναφέρεται στην εξέτασή του σχετικά με την ηλεκτρονική μαζική επιτήρηση πολιτών της ΕΕ· επαναλαμβάνει τη βαθιά του ανησυχία όπως εκφράστηκε στο ψήφισμά του της 4ης Ιουλίου 2013 σχετικά με το πρόγραμμα παρακολούθησης και τα όργανα παρακολούθησης της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών σε διάφορα κράτη μέλη και τον αντίκτυπό τους στην ιδιωτική ζωή των πολιτών της ΕΕ(10) · θεωρεί ότι η μαζική παρακολούθηση αποτελεί σοβαρή πρόσκληση για τις αρχές της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ένωσης, και επιμένει στην οργάνωση ορθής και αποτελεσματικής κοινοβουλευτικής και δικαστικής εποπτείας και ασφάλειας στην ΕΕ σε εθνικό επίπεδο· θεωρεί απαραίτητο να δημιουργηθούν περισσότερες διασφαλίσεις, ιδίως μέσω της έγκρισης του νομικού πλαισίου της ΕΕ για την προστασία των δεδομένων, διασφαλίζοντας τον πλήρη σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων· θεωρεί ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα σχετικά με την επιτήρηση, η οποία απειλεί την εσωτερική ασφάλεια της ΕΕ· καλεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να εξετάσει τις συστάσεις και εκκλήσεις που περιέχονται στο ψήφισμά του της 12ης Μαρτίου 2014 σχετικά με το πρόγραμμα παρακολούθησης της NSA (Εθνικής Αρχής Ασφαλείας των ΗΠΑ), τις υπηρεσίες παρακολούθησης σε διάφορα κράτη μέλη και τον αντίκτυπό τους στα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών της ΕΕ και στη διατλαντική συνεργασία στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων·

25.  θεωρεί ότι μια ορθή διαδικασία λογοδοσίας είναι κρίσιμης σημασίας προκειμένου να προστατεύονται και να προάγονται αποτελεσματικά τα ανθρώπινα δικαιώματα και να εφαρμόζονται σε θέματα ασφαλείας νόμιμες και αποτελεσματικές πολιτικές θεμελιωμένες στο κράτος δικαίου· καλεί την Επιτροπή να προτείνει μηχανισμό λογοδοσίας με στόχο την ενίσχυση της ικανότητας της ΕΕ και των κρατών μελών να προλαμβάνουν, να διερευνούν και να αποκαθιστούν παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε επίπεδο ΕΕ, ιδίως εκείνες που διαπράττονται στο πλαίσιο της εικαζόμενης μεταφοράς και της παράνομης κράτησης ατόμων στις ευρωπαϊκές χώρες από τη CIA·

26.  τονίζει ότι η προσχώρηση της Ένωσης στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ), όπως προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, θα ενισχύσει περαιτέρω την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην Ένωση, όπως αυτή κατοχυρώνεται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και στη νομολογία του Δικαστηρίου·

27.  διαπιστώνει ότι η προσχώρηση σε αυτή τη σύμβαση θα διασφαλίσει στους πολίτες, καθώς και σε άλλα άτομα για τα οποία φέρει ευθύνη η Ένωση, σε ό,τι αφορά τη δράση της Ένωσης, προστασία ανάλογη με αυτή που ήδη απολαμβάνουν στο πλαίσιο της δράσης κάθε κράτους μέλους· υπενθυμίζει ότι τούτο έχει ιδιαίτερη σημασία, δεδομένου ότι τα κράτη μέλη έχουν εκχωρήσει στην Ένωση σημαντικές αρμοδιότητες, ιδίως στους τομείς του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης·

28.  επικροτεί το σχέδιο συμφωνίας που επετεύχθη από τα 47 κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης και την ΕΕ σχετικά με την προσχώρηση της ΕΕ στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, και αναμένει τη θετική γνωμοδότηση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) όσον αφορά το κείμενο που συμφωνήθηκε· καλεί το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να προβούν σε ταχεία κύρωση της συμφωνίας μετά από την έκδοση της οριστικής απόφασης του ΔΕΕ·

29.  επικροτεί το γεγονός ότι η προσχώρηση στη Σύμβαση θα προσφέρει στους πολίτες, καθώς και σε άλλα άτομα για τα οποία φέρει ευθύνη η Ένωση, ζωτική πρόσθετη προστασία, ιδίως στο πλαίσιο του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης· υπογραμμίζει την υπερβολικά μεγάλη προθεσμία για την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων προσχώρησης, και εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η ΕΕ δεν έχει ακόμη προσχωρήσει ουσιαστικά στη Σύμβαση· υπενθυμίζει ότι η προσχώρηση της ΕΕ εξαρτάται από την κύρωση όχι μόνο από τα κράτη μέλη της αλλά και από όλα τα άλλα κράτη που είναι μέλη της Σύμβασης· απευθύνει έκκληση σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να προβούν στην κύρωση το συντομότερο δυνατό·

30.  καταδικάζει απερίφραστα την εμπλοκή και τις καθυστερήσεις που παρατηρήθηκαν κατά τις διαπραγματεύσεις για την προσχώρηση της ΕΕ στην ΕΣΔΑ, και καλεί τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και τα κράτη μέλη να επισπεύσουν τις διαδικασίες της προσχώρησης της ΕΕ στην ΕΣΔΑ και να αποκρούσουν τυχόν μελλοντικές προσπάθειες για την υποτίμηση του ρόλου, των αρμοδιοτήτων και εξουσιών του ΕΔΔΑ σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες των πολιτών και των μόνιμων κατοίκων της ΕΕ·

31.  ζητεί την αναθεώρηση του κανονισμού για την πρόσβαση σε έγγραφα(11) ο οποίος πρέπει να εκδοθεί με βάση τις προτάσεις του Κοινοβουλίου·

32.  ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να επεξεργασθούν ειδικά εργαλεία με βάση τις νέες τεχνολογίες της πληροφορίας και των επικοινωνιών για την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών καταπολέμησης των διακρίσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο·

33.  υπογραμμίζει ότι έχει ιδιαίτερη σημασία να λαμβάνεται υπόψη η διάσταση του φύλου σε όλες τις στρατηγικές κοινωνικής ένταξης προσώπων με αναπηρία, μεταναστών, του πληθυσμού Ρομά και άλλων μειονοτήτων καθώς και αποκλεισμένων ατόμων·

Δικαστική συνεργασία σε αστικές και ποινικές υποθέσεις

34.  επισημαίνει ότι στόχος του προγράμματος της Στοκχόλμης είναι να διευκολύνει την ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών και των μονίμων κατοίκων της ΕΕ με την προάσπιση και τον σεβασμό όλων των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που απορρέουν από έναν ευρωπαϊκό χώρο δικαιοσύνης, και ότι η δικαστική συνεργασία αποτελεί το βασικό εργαλείο για την επίτευξη του στόχου αυτού·

35.  αναγνωρίζει ότι οι πρωτοβουλίες στον τομέα της αμοιβαίας αναγνώρισης νομικών καταστάσεων, αποφάσεων και εγγράφων διαδραματίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στο θέμα αυτό, καθώς η αμοιβαία αναγνώριση δεν επιφέρει αλλαγές στα νομικά συστήματα των κρατών μελών, αλλά μειώνει τις οικονομικές επιβαρύνσεις και τα νομικά εμπόδια που συναντούν πολίτες, οικογένειες και επιχειρήσεις προκειμένου να ασκήσουν τις ελευθερίες τους που απορρέουν από τη Συνθήκη, με παράλληλο σεβασμό του κράτους δικαίου και των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

36.  υπενθυμίζει ότι το πρόγραμμα της Στοκχόλμης περιλαμβάνει πολλές σημαντικές πρωτοβουλίες στον τομέα του αστικού δικαίου, όπως πιο εύκολη αναγνώριση των δικαστικών αποφάσεων, εγκυρότητα των διαθηκών σε ολόκληρη την ΕΕ, πιο εύκολες διαδικασίες για την αποδοχή δημόσιων εγγράφων, απλούστερη διασυνοριακή αναγκαστική είσπραξη οφειλών, και πρωτοβουλίες σε επίπεδο ΕΕ στον τομέα της νομικής κατάρτισης·

37.  επισημαίνει ότι μέχρις στιγμής έχουν εγκριθεί μόνο τρεις νομοθετικές πράξεις στον εν λόγω τομέα, πιο συγκεκριμένα η αναδιατύπωση του κανονισμού «Βρυξέλλες Ι»(12) , ο κανονισμός για την κληρονομική διαδοχή(13) και ο κανονισμός «Ρώμη ΙΙΙ»(14) , από τις οποίες μόνο η τρίτη ισχύει σήμερα, και ότι, ενώ η Επιτροπή έχει υποβάλει σημαντικό αριθμό από τις προτάσεις που ζητήθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος της Στοκχόλμης, πολλές σημαντικές προτάσεις εξακολουθούν να εκκρεμούν, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν την αμοιβαία αναγνώριση των αποτελεσμάτων των πιστοποιητικών οικογενειακής κατάστασης και την 14η οδηγία περί εταιρικού δικαίου·

38.  φρονεί ότι η αμοιβαία αναγνώριση προϋποθέτει την αμοιβαία εμπιστοσύνη των πολιτών και των επαγγελματιών του νομικού κλάδου απέναντι στους νομικούς θεσμούς των μεν και των δε· επισημαίνει ότι η ενίσχυση μιας πραγματικά ευρωπαϊκής νομικής παιδείας με την οποία θα γίνονται απολύτως σεβαστά τα θεμελιώδη δικαιώματα και οι αρχές της επικουρικότητας και της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, η θέσπιση κοινών προτύπων και η κατανόηση των άλλων νομικών συστημάτων, ιδίως μέσω της κατάρτισης, διαδραματίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη θεμελίωση της αμοιβαίας αναγνώρισης και εμπιστοσύνης· επισημαίνει ότι η αμοιβαία αναγνώριση και εμπιστοσύνη μπορούν να οδηγήσουν σε σταδιακές αλλαγές στις εθνικές πρακτικές του αστικού δικαίου μέσω της ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών· θεωρεί ότι η ανταλλαγή αυτή δεν πρέπει να υπονομεύσει την αξία των εθνικών νομικών παραδόσεων·

39.  διαπιστώνει ότι οι νομοθετικές πρωτοβουλίες στον τομέα του αστικού δικαίου έχουν μέχρι στιγμής επικεντρωθεί κατά βάση στο ουσιαστικό δίκαιο· ζητεί μεγαλύτερη εστίαση στο δικονομικό δίκαιο στο μέλλον·

40.  ενθαρρύνει την Επιτροπή να εργαστεί αποτελεσματικά για την καθιέρωση μιας σύμβασης για την εκτέλεση διεθνών αποφάσεων, η οποία επιδιώκει παρόμοιους στόχους με τον κανονισμό Βρυξέλλες Ι·

41.  χαιρετίζει την πρόταση οδηγίας για τη βελτίωση της ισορροπίας των φύλων μεταξύ των μη εκτελεστικών διοικητικών στελεχών των εισηγμένων στο χρηματιστήριο εταιρειών(15) · τονίζει την ανάγκη για την καταπολέμηση του εμμένοντος φαινομένου της «γυάλινης οροφής», που παραμένει ένα από τα κύρια εμπόδια για την ανάπτυξη της σταδιοδρομίας των γυναικών·

42.  χαιρετίζει την πρόταση της Επιτροπής για έναν κανονισμό σχετικά με την προώθηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των πολιτών και των επιχειρήσεων με την απλοποίηση της αναγνώρισης ορισμένων δημοσίων εγγράφων, εξαλείφοντας έτσι τη γραφειοκρατία και το υφιστάμενο χάσμα μεταξύ των θεσμικών οργάνων και των πολιτών της ΕΕ·

43.  ζητεί από την Επιτροπή, σύμφωνα με τις προηγούμενες δεσμεύσεις και μετά τα επανειλημμένα αιτήματα του Κοινοβουλίου, να συνεχίσει τα υφιστάμενα σχέδια για έκδοση πρότασης, στην οποία θα υιοθετεί μια ολοκληρωμένη προσέγγιση σε σχέση με έναν κανονισμό για την αμοιβαία αναγνώριση των συνεπειών όλων των ληξιαρχικών εγγράφων στην ΕΕ, προκειμένου να εξαλειφθούν οι διακρίσεις των νομικών και διοικητικών εμποδίων για τους πολίτες, άνδρες και γυναίκες, και τις οικογένειές τους, που επιθυμούν να ασκήσουν το δικαίωμά τους στην ελεύθερη κυκλοφορία, και να επιτραπεί σε πολίτες και μόνιμους κατοίκους της ΕΕ και τις οικογένειές τους να μεταφέρουν σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση τα υφιστάμενα δικαιώματα που συνδέονται με τα πιστοποιητικά οικογενειακής κατάστασης, τα οποία έχουν ήδη νομίμως αναγνωριστεί στο δίκαιο πολλών ευρωπαϊκών χωρών·

44.  επαναλαμβάνει την έκκλησή του για τη θέσπιση ενός Ευρωπαϊκού Κώδικα Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου·

45.  καλεί την Επιτροπή να αναπτύξει περαιτέρω το πρόγραμμα ηλεκτρονικής δικαιοσύνης (e-Justice), που θα επιτρέψει στους πολίτες άμεση επιγραμμική πρόσβαση σε νομικές πληροφορίες και τη δικαιοσύνη·

46.  αναγνωρίζει την πρόοδο που έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα με τον οδικό χάρτη για την ενίσχυση των δικονομικών δικαιωμάτων υπόπτων και κατηγορουμένων στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών, συμπεριλαμβανομένης της έγκρισης οδηγιών σχετικά με το δικαίωμα διερμηνείας και μετάφρασης(16) , το δικαίωμα ενημέρωσης στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών(17) , και σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο κατά την ποινική διαδικασία(18) · ζητεί την έγκαιρη και ορθή μεταφορά τους, και την κατάρτιση κυβερνητικών αξιωματούχων, δικαστών, εισαγγελέων και δικηγόρων υπεράσπισης· επαναλαμβάνει ότι τα εν λόγω μέτρα είναι κρίσιμα για την εύρυθμη λειτουργία της ενωσιακής δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις, ιδίως όσον αφορά την εφαρμογή μέτρων που βασίζονται στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης, όπως το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, και ότι είναι εξαιρετικά σημαντική η συνεχής πρόοδος στον τομέα προστασίας των δικαιωμάτων υπόπτων και εναγομένων· λαμβάνει υπόψη τις προτάσεις για νομική βοήθεια, το τεκμήριο αθωότητας και την προάσπιση των παιδιών· πιστεύει ακράδαντα ότι ιδίως η νομική συνδρομή πρέπει να κατοχυρωθεί αποτελεσματικά, ώστε να διασφαλιστεί η ουσιαστική εφαρμογή της οδηγίας σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο· ζητεί να γίνει συζήτηση σχετικά με την προστασία των μαρτύρων και των καταγγελτών· ζητεί η ενίσχυση των δικονομικών δικαιωμάτων υπόπτων και κατηγορουμένων στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών να αποτελέσει προτεραιότητα για το πρόγραμμα μετά τη Στοκχόλμη και υπενθυμίζει ότι ο οδικός χάρτης δεν έχει εξαντλητικό χαρακτήρα·

47.  αποδοκιμάζει το γεγονός ότι δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί οι εργασίες σχετικά με την προσωρινή κράτηση, τη διοικητική κράτηση και την κράτηση ανηλίκων, θέματα για τα οποία τα πρότυπα που επικρατούν σε πολλά κράτη μέλη υπολείπονται των διεθνών προτύπων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλων διεθνών προτύπων· αναγνωρίζει ότι πρέπει να αξιολογείται η αποτελεσματικότητα του μη νομοθετικού έργου σχετικά με τις υπάρχουσες αποφάσεις πλαίσια, να αναγνωριστούν ευρέως τα προβλήματα που σχετίζονται με τον νόμο περί προσωρινής κράτησης και την πρακτική σε όλη την Ευρώπη όπως προσδιορίστηκαν στο πλαίσιο της διαβούλευσης της Επιτροπής, και ότι πρέπει να υπάρξει δέσμευση ώστε να επανεξεταστεί το θέμα της καθιέρωσης με νομοθετικές ενέργειες ελάχιστων και εκτελεστών προτύπων σε σχέση με την προσωρινή κράτηση· καλεί την Επιτροπή να επανεξετάσει την καθιέρωση με νομοθετικές ενέργειες τέτοιων προτύπων σε σχέση με την προσωρινή κράτηση, τη διοικητική κράτηση και την κράτηση ανηλίκων·

48.  πιστεύει ακράδαντα ότι η συνέπεια στις αρχές που εφαρμόζονται για την ανάπτυξη ενός χώρου ποινικής δικαιοσύνης της ΕΕ πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα και ότι τα θεσμικά όργανα της ΕΕ πρέπει να συνεργάζονται στενά μεταξύ τους επί του θέματος αυτού, όπως αναφέρεται στο ψήφισμα του Κοινοβουλίου της 22ας Μαΐου 2012 για την προσέγγιση της ΕΕ όσον αφορά το ποινικό δίκαιο(19) ·

49.  πιστεύει ότι η αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των κρατών μελών πρέπει να ενισχυθεί, με εναρμόνιση του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων με τις ποινικές διαδικασίες, λαμβάνοντας κοινά μέτρα με στόχο τη χρηστή απονομή δικαιοσύνης και τη χρηστή διοίκηση σωφρονιστικών καταστημάτων καθώς τα ζητήματα αυτά αποτελούν συχνά την αιτία για την έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ κρατών μελών, και ότι η αμοιβαία αναγνώριση και η εναρμόνιση του ποινικού δικαίου της ΕΕ δεν μπορούν να προοδεύσουν χωρίς την ύπαρξη αξιόπιστης αναπληροφόρησης σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων αυτών σε επίπεδο κρατών μελών·

50.  επιδοκιμάζει την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (COM(2013)0534)· πιστεύει σθεναρά ότι η σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό βήμα για την περαιτέρω ανάπτυξη της ΕΕ σε χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης· χαιρετίζει, περαιτέρω, την πρόταση κανονισμού σχετικά με τη σύσταση της Υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Δικαστική Ποινική Συνεργασία (Eurojust) (COM(2013)0535

51.  πιστεύει ότι απαιτούνται μεγαλύτερες προσπάθειες για την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων στον τομέα της εκτέλεσης των αποφάσεων σε ποινικές υποθέσεις·

52.  πιστεύει ότι ένα αποτελεσματικό, προσιτό, δίκαιο, και σύμφωνο με τα θεμελιώδη δικαιώματα δικαστικό σύστημα συνιστά ισχυρό παράγοντα για να υπάρξει δημοκρατία, εμπιστοσύνη και ευημερία των πολιτών και μια ευημερούσα οικονομία·

53.  χαιρετίζει τις συνεχείς προσπάθειες των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και των κρατών μελών να προαχθεί η καθολική υποστήριξη και η συνεργασία με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ), ως απαραίτητο μέσο για την εξασφάλιση της απόδοσης δικαιοσύνης για τα θύματα εγκληματικών πράξεων δυνάμει του διεθνούς δικαίου, και για την προώθηση του σεβασμού του διεθνούς δικαίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα· ενθαρρύνει όλα τα κράτη μέλη να συνάψουν συμφωνίες πλαίσιο με το ΔΠΔ, κυρίως όσον αφορά τη μετεγκατάσταση μαρτύρων, την προσωρινή αποφυλάκιση, τη μετεγκατάσταση των ατόμων που έχουν αθωωθεί, και για την επιβολή των ποινών· καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ, ως συμβαλλόμενα μέρη στο Καταστατικό της Ρώμης του ΔΠΔ, να εξασφαλίσουν ότι το Δικαστήριο διαθέτει τους αναγκαίους πόρους για την εκπλήρωση της εντολής του και για την απόδοση δικαιοσύνης κατά τρόπο άρτιο, δίκαιο και διαφανή·

54.  υπογραμμίζει την ανάγκη να εκπαιδεύονται επαρκώς οι υπάλληλοι (αστυνομία, υγειονομικές υπηρεσίες, προσωπικό δικαστηρίων κλπ.) που ενδέχεται να έλθουν σε επαφή με περιπτώσεις όπου η σωματική, η ψυχολογική και η σεξουαλική ακεραιότητα ενός ατόμου βρίσκεται σε κίνδυνο, ιδίως σε περιπτώσεις όπου εμπλέκονται γυναίκες που είναι θύματα βίας λόγω φύλου· ζητεί από τα κράτη μέλη να υποστηρίζουν το έργο της κοινωνίας των πολιτών, ειδικότερα των ΜΚΟ, των ενώσεων γυναικών και άλλων οργανώσεων εθελοντών που παρέχουν εξειδικευμένη υποστήριξη και να συνεργάζονται μαζί τους, παρέχοντας βοήθεια στις γυναίκες που είναι θύματα βίας λόγω φύλου·

55.  καλεί τα κράτη μέλη να επικυρώσουν τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την πρόληψη και καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας και καλεί την Επιτροπή να προτείνει κατευθυντήριες γραμμές διαπραγμάτευσης για την προσχώρηση της ΕΕ σε αυτή τη σύμβαση χωρίς καμία περαιτέρω καθυστέρηση·

Εσωτερική ασφάλεια

56.  επισημαίνει την πρόοδο που έχει επιτευχθεί από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή στο πλαίσιο της Στρατηγικής Εσωτερικής Ασφάλειας και του κύκλου πολιτικής της ΕΕ για το οργανωμένο και το σοβαρό διεθνές έγκλημα, ιδίως στους ακόλουθους τομείς: την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, του διασυνοριακού οργανωμένου εγκλήματος (συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών εγκλημάτων), της εγκληματικότητας στον κυβερνοχώρο και της εγκληματικότητας που διευκολύνεται από το Διαδίκτυο, όπως η παιδική πορνογραφία· την προστασία των υποδομών ζωτικής σημασίας· και την καταπολέμηση της διαφθοράς, της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές ενέργειες, της χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, της βίαιης ριζοσπαστικοποίησης και του εμπορίου παράνομων όπλων· υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι απαιτείται περαιτέρω πρόοδος σε όλους αυτούς τους τομείς·

57.  υπογραμμίζει ότι η εμπορία ανθρώπων αποτελεί σοβαρό έγκλημα που πλήττει κυρίως τις γυναίκες και συνιστά παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας την οποία η Ένωση δεν μπορεί να ανεχθεί· αποδοκιμάζει το γεγονός ότι ο αριθμός των ανθρώπων που γίνονται αντικείμενο εμπορίας από και προς την ΕΕ αυξάνεται, παρά την έναρξη ισχύος της οδηγίας της ΕΕ για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, τον Δεκέμβριο του 2011· καλεί τα κράτη μέλη να εντείνουν τις προσπάθειές τους για την ανάσχεση αυτής της ανησυχητικής τάσης, διασφαλίζοντας ότι θα αναπτυχθούν και θα εφαρμοσθούν μία κοινή, συντονισμένη και φιλόδοξη ευρωπαϊκή στρατηγική καθώς και νομοθεσία και μέτρα για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και των διεθνών οργανωμένων εγκληματικών δικτύων σε αυτό τον τομέα, με ιδιαίτερο στόχο τις γυναίκες και τα παιδιά· υπογραμμίζει ότι οι ενέργειες για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, της καταναγκαστικής εργασίας και της λαθρομετανάστευσης και της παράνομης διακίνησης πρέπει να εστιάζουν στα πρωταρχικά αίτια του προβλήματος·

58.  αποδοκιμάζει το γεγονός ότι το σχέδιο δράσης της ΕΕ της περιόδου 2010-2013 σχετικά με την ενίσχυση της χημικής, βιολογικής, ραδιολογικής και πυρηνικής ασφάλειας (CBRN) (COM(2009)0273) δεν εφαρμόστηκε πλήρως ή δεν ενσωματώθηκε κατά τη χάραξη εθνικών πολιτικών από τα κράτη μέλη· καλεί, ως εκ τούτου, την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να ενισχύσουν την περιφερειακή και ευρωπαϊκή συνεργασία και τον συντονισμό στον τομέα της χημικής, βιολογικής, ραδιολογικής και πυρηνικής ασφάλειας και, ως προς αυτό, καλεί επίσης το Συμβούλιο να εξασφαλίσει τον συντονισμό μεταξύ εθνικών αρχών και του συντονιστή αντιτρομοκρατικής δράσης·

59.  προτρέπει την Επιτροπή να εντατικοποιήσει και να ενισχύσει τις προσπάθειές της για την προάσπιση των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης και να ολοκληρώσει την καθυστερημένη μεταρρύθμιση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης, ενσωματώνοντας πλήρως την αρχή της προστασίας δεδομένων και των δικαιωμάτων των υπόπτων με βάση κατάλληλους ορισμούς του ποινικού δικαίου·

60.  χαιρετίζει τη συμφωνία που επετεύχθη επί της πρότασης οδηγίας σχετικά με τη δέσμευση και τη δήμευση των προϊόντων εγκλήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση (COM(2012)0085)· υπενθυμίζει ότι η δήμευση περιουσιακών στοιχείων εγκληματικής προέλευσης συνιστά ένα από τα πλέον αποτελεσματικά εργαλεία για την καταπολέμηση των εγκληματικών οργανώσεων·

61.  πιστεύει ακράδαντα ότι στο πλαίσιο της αντιτρομοκρατικής πολιτικής της ΕΕ πρέπει να εξεταστεί η ριζοσπαστικοποίηση ομάδων/ατόμων σε ευρωπαϊκές κοινωνίες και η προφανής τάση προς την εξατομίκευση των τρομοκρατικών δραστηριοτήτων στις κοινωνίες μας· ζητεί καλύτερο συντονισμό όλων των υπηρεσιών της ΕΕ που έχουν αρμοδιότητες κατά την εφαρμογή των αντιτρομοκρατικών πολιτικών της ΕΕ, συγκεκριμένα του συντονιστή αντιτρομοκρατικής δράσης της ΕΕ, της Ευρωπόλ, της μόνιμης επιτροπής επιχειρησιακής συνεργασίας του Συμβουλίου σε θέματα εσωτερικής ασφάλειας (COSI), της ομάδας εργασίας «Τρομοκρατία» (Διεθνείς πτυχές) (COTER) και της Eurojust·

62.  εκφράζει την απογοήτευσή του για το γεγονός ότι η ανακοίνωση της Επιτροπής της 10ης Απριλίου 2013 με τίτλο "Δεύτερη έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της στρατηγικής εσωτερικής ασφάλειας της ΕΕ" (COM(2013)0179) είναι ελάχιστα επικριτική για τις δράσεις που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της Στρατηγικής Εσωτερικής Ασφάλειας και επιβεβαιώνει τις ίδιες προτεραιότητες με την αρχική της ανακοίνωση του Νοεμβρίου 2010 χωρίς να λαμβάνει υπόψη ιδίως τις συνέπειες της ενσωμάτωσης του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, οι περισσότερες διατάξεις του οποίου ισχύουν όχι μόνο για τους πολίτες της ΕΕ αλλά και για οποιοδήποτε άτομο βρίσκεται στην επικράτεια της ΕΕ·

63.  υπενθυμίζει ότι το Κοινοβούλιο είναι πλέον ένας πλήρως ανεπτυγμένος θεσμικός παράγοντας στον τομέα των πολιτικών ασφάλειας και, συνεπώς, δικαιούται να συμμετέχει ενεργά στον καθορισμό των χαρακτηριστικών και των προτεραιοτήτων της στρατηγικής εσωτερικής ασφάλειας και στην αξιολόγηση αυτών των μέσων, μεταξύ άλλων μέσω παρακολούθησης της εφαρμογής της Στρατηγικής Εσωτερικής Ασφάλειας, οι οποίες θα πραγματοποιούνται από κοινού με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα εθνικά κοινοβούλια και το Συμβούλιο σύμφωνα με τα άρθρα 70 και 71 της ΣΛΕΕ· πιστεύει ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην αξιολόγηση και τη χάραξη πολιτικών εσωτερικής ασφάλειας, καθώς αυτές οι πολιτικές έχουν βαθύ αντίκτυπο στα θεμελιώδη δικαιώματα όλων των ατόμων που ζουν στην ΕΕ· επισημαίνει, ως εκ τούτου, την ανάγκη να εξασφαλισθεί ότι οι πολιτικές αυτές εμπίπτουν στον τομέα αρμοδιότητας του μοναδικού άμεσα εκλεγμένου ευρωπαϊκού θεσμικού οργάνου, που είναι υπεύθυνο για τον έλεγχο και τη δημοκρατική εποπτεία·

64.  φρονεί ότι μια ορθή αξιολόγηση της εφαρμογής, των επιπτώσεων και των απτών αποτελεσμάτων των πολιτικών και της νομοθεσίας στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας, καθώς και η ανάλυση των απειλών για την ασφάλεια που χρήζουν αντιμετώπισης, η συνεκτίμηση των αρχών της αναλογικότητας και της αναγκαιότητας, καθώς και η δημοκρατική ανταλλαγή απόψεων αποτελούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για μια αποτελεσματική στρατηγική εσωτερικής ασφάλειας·

65.  επισημαίνει ότι η τρέχουσα Στρατηγική Εσωτερικής Ασφάλειας θα λήξει το 2014· καλεί την Επιτροπή να ξεκινήσει την προετοιμασία μιας νέας στρατηγικής εσωτερικής ασφάλειας για την περίοδο 2015 έως 2019, η οποία θα λαμβάνει υπόψη την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας και την ενσωμάτωση του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων στο δίκαιο της Ένωσης· καλεί το Συμβούλιο να λάβει δεόντως υπόψη του τη συμβολή του Κοινοβουλίου σε σχέση με τη νέα Στρατηγική Εσωτερικής Ασφάλειας πριν από την έγκριση της νέας στρατηγικής· λαμβάνει υπόψη του τις αναλύσεις της Ευρωπόλ, συμπεριλαμβανομένης της ανάλυσης κινδύνου του, από αυτή την άποψη·

66.  αναγνωρίζει ότι το διασυνοριακό έγκλημα εμφανίζει αυξητικές τάσεις στην ΕΕ και ως εκ τούτου υπογραμμίζει τη σημασία της επαρκούς χρηματοδότησης για τους οργανισμούς που δραστηριοποιούνται στον τομέα της συνεργασίας για την επιβολή του νόμου· πιστεύει ότι το σημερινό "τοπίο" των διαφόρων μέσων, διαύλων και εργαλείων είναι περίπλοκο και κατακερματισμένο, με αποτέλεσμα να οδηγεί σε αναποτελεσματική χρήση των διαθέσιμων μέσων και σε ανεπαρκή δημοκρατική εποπτεία και λογοδοσία σε επίπεδο ΕΕ· ζητεί την ανάπτυξη ενός μελλοντοστρεφούς οράματος όσον αφορά τον τρόπο διαμόρφωσης και βελτιστοποίησης της ανταλλαγής δεδομένων σχετικά με την επιβολή του νόμου στην ΕΕ, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα τα θεμελιώδη δικαιώματα, μεταξύ των οποίων ένα ισχυρό επίπεδο προστασίας των δεδομένων· επισημαίνει ότι πρέπει να ενισχυθεί η αμοιβαία εμπιστοσύνη των αρχών επιβολής του νόμου προκειμένου να βελτιωθεί η ανταλλαγή πληροφοριών·

67.  απορρίπτει την έννοια της προληπτικής αστυνόμευσης χωρίς προηγουμένως να υπάρχουν υποψίες, και ιδίως την πρόταση της ΕΕ για τις καταστάσεις με τα ονόματα των επιβατών και την ιδέα ενός ενωσιακού συστήματος παρακολούθησης της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας· καλεί την Επιτροπή να καταργήσει την οδηγία για τη διατήρηση δεδομένων(20) ·

68.  καλεί την Επιτροπή να ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να συγκροτήσουν κέντρα παροχής βοήθειας σε περιοχές διαβόητες για πορνεία, προκειμένου να παρέχουν στα θύματα άμεση ψυχολογική και σωματική αποκατάσταση·

69.  καλεί την Επιτροπή να παρουσιάσει ταχέως προτάσεις ούτως ώστε να μεταφερθούν στο νομικό πλαίσιο της Συνθήκης της Λισαβόνας οι μηχανισμοί διασυνοριακής συνεργασίας οι οποίοι είχαν εγκριθεί στο πλαίσιο του πρώην τρίτου πυλώνα –όπως η απόφαση Prüm και η σουηδική πρωτοβουλία·

70.  χαιρετίζει την πρόταση της Επιτροπής για τον νέο κανονισμό της Ευρωπόλ, που θα βασίζεται στη νέα νομική βάση την οποία παρέχει η Συνθήκη της Λισαβόνας, και ελπίζει ότι αυτό το σημαντικό νομοθετικό θέμα θα προχωρήσει γρήγορα, σε πλήρη συμφωνία με τις αρχές της Συνθήκης, έτσι ώστε η Ευρωπόλ να είναι σε θέση να εκπληρώσει πιο αποτελεσματικά τον ρόλο της για την καταπολέμηση του οργανωμένου διασυνοριακού εγκλήματος·

71.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ακόμα επαρκώς εξοπλισμένη ώστε να προλαμβάνει και να αντιδρά στις φυσικές ή ανθρωπογενείς καταστροφές·

Σύνορα και θεωρήσεις διαβατηρίου

72.  επικροτεί την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων σχετικά με τη δέσμη μέτρων για τη διακυβέρνηση του χώρου Σένγκεν· καλεί την Επιτροπή να διαδραματίζει πλήρως τον ρόλο της ως συντονιστή των αξιολογήσεων Σένγκεν και ως θεματοφύλακα της Συνθήκης, προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε κατάσταση θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη λειτουργία του χώρου Σένγκεν· υπενθυμίζει ότι ο χώρος Σένγκεν εξαρτάται από την αμοιβαία εμπιστοσύνη και ότι κάθε κράτος μέλος εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου των εξωτερικών συνόρων του, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Συνόρων του Σένγκεν, όπου περιλαμβάνεται επίσης η χρήση των διαθέσιμων τεχνολογιών· υπενθυμίζει τη σημασία της καταπολέμησης των διαφόρων μορφών παράνομης διακίνησης και του λαθρεμπορίου στα σύνορα, και ιδίως της καταπολέμησης της παράνομης μεταφοράς μεταναστών· επαναλαμβάνει τη θέση του ότι ο χώρος Σένγκεν πρέπει, χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, να διευρυνθεί ώστε να συμπεριλάβει τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία·

73.  θεωρεί ότι η απουσία ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα είναι ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης· ζητεί από την Επιτροπή να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στην απουσία ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα και απορρίπτει κατηγορηματικά τις προσπάθειες για τον περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων, οι οποίες δεν είναι σύμφωνες με το κεκτημένο·

74.  αναγνωρίζει ότι ο χώρος Σένγκεν είναι ένας μοναδικός στο είδος του χώρος και έχει μέχρι στιγμής εξελιχθεί σταδιακά∙ υποστηρίζει, ωστόσο, ότι απαιτείται μακροπρόθεσμος προβληματισμός για την περαιτέρω ανάπτυξή του· πιστεύει ότι τα εξωτερικά σύνορα Σένγκεν πρέπει στο μέλλον να φυλάσσονται με τη στήριξη ευρωπαίων συνοριοφυλάκων, η εκπαίδευση των οποίων θα περιλαμβάνει τα ανθρώπινα δικαιώματα·

75.  επιδοκιμάζει την αναμόρφωση της εντολής του FRONTEX και τη συμφωνία για το Eurosur· χαιρετίζει τους νέους κανόνες για την επιτήρηση των θαλάσσιων συνόρων, με τους οποίους η διάσωση της ζωής των μεταναστών, καθώς και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών και των αιτούντων άσυλο, συμπεριλαμβανομένης της αρχής της μη επαναπροώθησης, έχουν επίσης καταστεί προτεραιότητες· υπενθυμίζει ότι το διεθνές δίκαιο, το κεκτημένο και ιδίως η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από την Ένωση και τα κράτη μέλη της κατά τις επεμβάσεις στην ανοικτή θάλασσα ή όταν πραγματοποιείται η εποπτεία των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης·

76.  εκφράζει βαθιά λύπη και θλίψη για την τραγική απώλεια ανθρώπινων ζωών στα σύνορα της ΕΕ, ιδίως στη Μεσόγειο· επαναλαμβάνει την άποψή του ότι τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στα ανοιχτά της Λαμπεντούσα πρέπει να αποτελέσουν σημείο καμπής για την ΕΕ και θεωρεί ότι ο μόνος τρόπος για να αποφευχθεί μια νέα τραγωδία είναι να υιοθετηθεί μια συντονισμένη προσέγγιση βασισμένη στην αλληλεγγύη και την ευθύνη και υποστηριζόμενη από κοινά μέσα·

77.  καλεί την Επιτροπή να παράσχει πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στα κέντρα κράτησης, μεταξύ άλλων σε σχέση με τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και να αναλάβει πρωτοβουλίες για τη μελλοντική λειτουργία αυτών των κέντρων·

78.  δηλώνει θορυβημένο για τον αυξανόμενο αριθμό των θανάτων, ιδίως στη θάλασσα, και των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τη διάρκεια προσπαθειών παράτυπων μεταναστών να εισέλθουν στην ΕΕ· ζητεί από την Επιτροπή να ενημερώσει το Κοινοβούλιο πριν από τη σύναψη οποιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ του Frontex και τρίτης χώρας· επιμένει ότι οι συμφωνίες αυτές πρέπει να προβλέπουν αυστηρές εγγυήσεις που θα εξασφαλίζουν τον πλήρη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μεταξύ άλλων και όσον αφορά την επιστροφή, τις κοινές περιπολίες, την έρευνα και διάσωση και τις επιχειρήσεις σύλληψης·

79.  υπενθυμίζει τον καίριο ρόλο που διαδραματίζουν ο Frontex και η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Ακαδημία στην κατάρτιση του προσωπικού επιβολής του νόμου, καθώς και των συνοριακών φρουρών, ώστε κατά την εφαρμογή του ευρωπαϊκού δικαίου και την επιβολή του νόμου να επιδεικνύεται σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών·

80.  συμφωνεί απόλυτα με την έκκληση που απευθύνει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την ενίσχυση του ρόλου του Frontex σύμφωνα με το πρόγραμμα της Στοκχόλμης, προκειμένου να αυξηθεί η ικανότητά του να αντιμετωπίζει πιο αποτελεσματικά τις μεταβαλλόμενες μεταναστευτικές ροές·

81.  εκφράζει τη λύπη του για την καθυστερημένη μετάβαση στο σύστημα πληροφοριών Σένγκεν II καθώς και για το αυξημένο κόστος που συνεπάγεται· χαιρετίζει τη συνεχιζόμενη ανάπτυξη του συστήματος πληροφοριών για τις θεωρήσεις και τη σύσταση του οργανισμού eu-LISA για την επιχειρησιακή διαχείρισή τους· υπογραμμίζει ότι τα νέα αυτά συστήματα πρέπει τώρα να αντεπεξέλθουν στη δοκιμασία της καθημερινής χρήσης· επαναλαμβάνει το αίτημά του ότι «δεν πρέπει να δρομολογηθούν νέοι μηχανισμοί διαχείρισης των συνόρων ή συστήματα μεγάλης κλίμακας για την αποθήκευση δεδομένων εάν προηγουμένως τα υφιστάμενα εργαλεία δεν είναι πλήρως απαραίτητα, λειτουργικά, ασφαλή και αξιόπιστα»· εκφράζει βαθιά ανησυχία για τις αναφορές περί παραβιάσεων του συστήματος πληροφοριών Σένγκεν και πιστεύει ότι πρέπει να συζητηθεί το θέμα της εξωτερικής ανάθεσης δραστηριοτήτων που συνδέονται με τη διαχείριση και τη λειτουργία ευρωπαϊκών συστημάτων ΤΠ μεγάλης κλίμακας· καλεί την Επιτροπή να παρουσιάσει έγκαιρα τις αξιολογήσεις αυτών των συστημάτων που προβλέπονται στις αντίστοιχες νομικές πράξεις· εκφράζει τη λύπη του για την έλλειψη προόδου όσον αφορά τη χρήση ασφαλών εγγράφων βάσης·

82.  επικροτεί την πρόοδο που έχει συντελεστεί όσον αφορά το κεκτημένο περί θεωρήσεων, αλλά ζητεί επίσης την καλύτερη εφαρμογή των υφιστάμενων κανόνων· θεωρεί ότι τα κοινά κέντρα υποβολής αιτήσεων θεώρησης έχουν αποδειχτεί χρήσιμο εργαλείο που θα μπορούσε να αποτελέσει το πρότυπο στο μέλλον· πιστεύει ότι η διοργάνωση διοργανικής συζήτησης σχετικά με τους στόχους της κοινής πολιτικής θεωρήσεων πρέπει να ορίσει τα μέτρα που πρέπει να θεσπιστούν με στόχο την περαιτέρω εναρμόνιση των διαδικασιών έκδοσης θεώρησης, συμπεριλαμβανομένων κοινών κανόνων για την έκδοση θεωρήσεων· ζητεί τη σύναψη περαιτέρω συμφωνιών απλούστευσης της έκδοσης θεωρήσεων και παρακολούθηση και βελτίωση των υφιστάμενων συμφωνιών·

83.  καλεί τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τις τρέχουσες διατάξεις του Κώδικα Θεωρήσεων και του Κώδικα Συνόρων του Σένγκεν, που επιτρέπουν την έκδοση θεωρήσεων ανθρωπιστικού χαρακτήρα, και να διευκολύνουν την παροχή προσωρινού καταφυγίου στους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διατρέχουν κίνδυνο σε τρίτες χώρες·

84.  καλεί τα θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη της ΕΕ να αυξήσουν την κινητικότητα των εργαζομένων επιτρέποντας την έκδοση προσωρινών θεωρήσεων και διευκολύνοντας τη διαδικασία της επαναληπτικής υποβολής αίτησης για τα άτομα που έχουν ήδη καταχωρηθεί στο σύστημα· θεωρεί ότι με αυτόν τον τρόπο θα αυξηθεί σημαντικά η κινητικότητα των εργαζομένων διασφαλίζοντας παράλληλα την ασφάλεια δικαίου και την αύξηση της εσωτερικής κινητικότητας εντός της ΕΕ·

85.  καλεί την Επιτροπή να βελτιώσει περαιτέρω τις ισχύουσες συμφωνίες απλούστευσης της διαδικασίας έκδοσης θεωρήσεων μεταξύ της Ένωσης και των ανατολικών της γειτόνων, και να καταβάλει προσπάθειες για τη δημιουργία ενός χώρου όπου θα επιτρέπονται οι μετακινήσεις χωρίς θεώρηση, διευκολύνοντας κατά αυτόν τον τρόπο τις διαπροσωπικές επαφές·

Άσυλο και μετανάστευση

86.  υπενθυμίζει ότι στο πρόγραμμα της Στοκχόλμης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπογράμμισε ότι «η σωστή διαχείριση της μετανάστευσης μπορεί να είναι επωφελής για όλους τους εμπλεκομένους»· αναμένει να σημειωθεί περαιτέρω πρόοδος όσον αφορά τη θέσπιση κανονιστικής ρύθμισης στον τομέα της νόμιμης μετανάστευσης, και ζητεί να καταβληθούν μεγαλύτερες προσπάθειες στο μέλλον, δεδομένων των δημογραφικών προκλήσεων και των αναγκών της οικονομίας· φρονεί, συγχρόνως, ότι η ένταξη των μεταναστών απαιτεί μεγαλύτερη προσοχή·

87.  καλεί τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τις κυβερνήσεις των κρατών μελών να επιστήσουν την προσοχή στο ευρύτερο κοινό και στους εργοδότες σχετικά με τη διαδικτυακή πύλη της ΕΕ για τη μετανάστευση· ζητεί από την Επιτροπή να παρακολουθεί τη μεταφορά της οδηγίας της ΕΕ για την μπλε κάρτα και να υποβάλλει εκθέσεις για την εφαρμογή της, όπως προβλέπεται στην οδηγία·

88.  ζητεί επειγόντως μεγαλύτερη διαφάνεια, και να επιβληθεί σε κάθε κράτος μέλος η υποχρέωση να υποβάλλει ετησίως έκθεση σχετικά με την πρόοδο κάθε μειονοτικής ομάδας όσον αφορά την ένταξη στην αγορά εργασίας και τα αποτελέσματα της πολιτικής της ισότητας· ενθαρρύνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υποβάλλει «ετήσια έκθεση τάσεων», η οποία θα αντικατοπτρίζει τους συγκρίσιμους δείκτες που έχουν συμφωνηθεί για την κοινωνική συνοχή, έχουν τεθεί ως στόχοι και συμπεριλαμβάνουν την παρακολούθηση σε επίπεδο ΕΕ της κατάστασης των νεοεισερχομένων, των επί μακρόν διαμενόντων, των πολιτογραφημένων μεταναστών, και των παιδιών των μεταναστών ανά κριτήριο ισότητας (δηλ. εθνότητα/φυλή, θρησκεία/πεποιθήσεις, φύλο, ηλικία, γενετήσιος προσανατολισμός και αναπηρία), με στόχο την αξιολόγηση της προόδου των πολιτικών κοινωνικής ένταξης με την πάροδο του χρόνου· θεωρεί ότι για τον σκοπό αυτό θα πρέπει να εφαρμοστεί η ανοικτή μέθοδος συντονισμού·

89.  αναγνωρίζει ότι οι πρόσφατες αλλαγές και οι αναταραχές στη Βόρειο Αφρική και στη Μέση Ανατολή έχουν εντείνει την πίεση στα ανατολικά και τα νότια σύνορα της ΕΕ·

90.  επιδοκιμάζει την έγκριση της δέσμης μέτρων για το άσυλο· καλεί την Επιτροπή να παρακολουθεί την ορθή εφαρμογή της δέσμης μέτρων από τα κράτη μέλη από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης και να λάβει τα απαραίτητα μέτρα ώστε να διασφαλίσει ότι οι εθνικές νομοθεσίες εναρμονίζονται με την εξέλιξη της νομολογίας· συνιστά στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO) να συμπεριλάβει στο εξής τη νέα νομοθεσία στα προγράμματα κατάρτισης που παρέχει·

91.  ζητεί τη δημιουργία ενός συντονιστικού κέντρου για θέματα φύλου στην EASO·

92.  εκφράζει τη λύπη του για τη συνεχή και συστηματική πρακτική της κράτησης μεταναστών σε κέντρα κράτησης, όπως υπογράμμισε προσφάτως το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών· ζητεί την περαιτέρω ανάπτυξη και εφαρμογή εναλλακτικών λύσεων πέραν της κράτησης, όπως μεταξύ άλλων τη νομιμοποίηση των μεταναστών που δεν διαθέτουν άδεια παραμονής, βάσει σαφών κριτηρίων·

93.  πιστεύει ότι, στο πλαίσιο του συστήματος του Δουβλίνου, θα πρέπει να εξεταστεί στο μέλλον η δυνατότητα αναστολής μεταφοράς μεταναστών σε κράτη μέλη που υφίστανται μεγάλη πίεση·

94.  εκφράζει τη βαθιά λύπη του σχετικά με την αδυναμία υλοποίησης της αρχής της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής ευθυνών, όπως ορίζεται στο άρθρο 80 της ΣΛΕΕ· πιστεύει ότι στο μέλλον θα προκύψει η ανάγκη επιτακτικών και πιο συγκεκριμένων μέτρων, ιδίως για εκείνα τα κράτη μέλη που δέχονται μεγαλύτερο αριθμό μεταναστών και περισσότερες αιτήσεις παροχής ασύλου· ζητεί τη θέσπιση ενός συνεκτικού, εθελοντικού και μόνιμου συστήματος επανεγκατάστασης εντός της ΕΕ για τους δικαιούχους διεθνούς προστασίας·

95.  πιστεύει ότι πρέπει να επεκταθεί η εξωτερική διάσταση της πολιτικής για το άσυλο όσον αφορά την επανεγκατάσταση και τις διαδικασίες προστατευόμενης εισόδου· εκφράζει τη λύπη του για τη μέχρι στιγμής περιορισμένη συμμετοχή των κρατών μελών στη διαδικασία επανεγκατάστασης·

96.  εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία για την τύχη των υπηκόων τρίτων χωρών και των απατρίδων κατά την επανεισδοχή τους στο πλαίσιο των ενωσιακών συμφωνιών επανεισδοχής (EURAS), περιλαμβανομένων περιπτώσεων επ’ αόριστον κράτησης, νομικού κενού ή επαναπροώθησης στη χώρα καταγωγής, και ζητεί τη μη ενσωμάτωση ρητρών σχετικά με τους υπηκόους τρίτων χωρών σε αυτές τις συμφωνίες· υπογραμμίζει τη σημασία της εφαρμογής των συστάσεων που περιλαμβάνονται στην αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με τις συμφωνίες επανεισδοχής·

Η εξωτερική διάσταση του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης

97.  υπογραμμίζει τη σημασία μιας ενισχυμένης εξωτερικής διάστασης για ευρωπαϊκές πολιτικές στον τομέα της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης, και ζητεί την ενίσχυση της συνεργασίας με τρίτες χώρες σε όλα τα επίπεδα στον τομέα της ασφάλειας, της μετανάστευσης, των θεμελιωδών δικαιωμάτων και της διαχείρισης των συνόρων·

98.  υπενθυμίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη πρέπει να συνεχίσουν να ενσωματώνουν το ζήτημα της μετανάστευσης στη συνεργασία για την ανάπτυξη, να ενισχύσουν τις συμφωνίες εταιρικής σχέσης με σκοπό την εντατικοποίηση της συνεργασίας τους με τις τρίτες χώρες καταγωγής και διέλευσης για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και της λαθρομετανάστευσης, την αποκατάσταση των οικογενειακών δεσμών, την επιστροφή και την επανεισδοχή, στο πλαίσιο του τακτικού διαλόγου που διεξάγει η Ευρωπαϊκή Ένωση με τα εν λόγω κράτη καθώς και στο πλαίσιο των ενεργειών της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ)· ζητεί αλληλεγγύη με τις τρίτες χώρες οι οποίες βρίσκονται κοντά στις περιοχές όπου σημειώνονται εμφύλιες συγκρούσεις οι οποίες δέχονται πρόσφυγες που προσπαθούν να διαφύγουν από αυτές τις συγκρούσεις·

99.  επισημαίνει την ανάγκη στήριξης των πολιτικών εθελούσιας επιστροφής·

100.  υπογραμμίζει ότι η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) θέτει τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου στο επίκεντρο των εσωτερικών αλλά και των εξωτερικών πολιτικών της ΕΕ, δυνάμει των άρθρων 2, 3 και 21 της ΣΕΕ και, ως εκ τούτου, θεωρεί ότι ο σεβασμός, η προστασία και η προώθηση των εν λόγω αξιών θα πρέπει να εξασφαλίζονται με συνεκτικό τρόπο ώστε να διατηρείται η αξιοπιστία της ΕΕ στο διεθνή στίβο· θεωρεί λυπηρή τη συνεχιζόμενη άρνηση της Επιτροπής να συντάξει ένα Σχέδιο Δράσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα με στόχο την προώθηση των αξιών της ΕΕ στην εξωτερική διάσταση των πολιτικών στον τομέα της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης, όπως ζήτησε το Συμβούλιο στο πρόγραμμα της Στοκχόλμης·

101.  προτρέπει την Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) να λάβουν πρακτικά μέτρα για να εξασφαλίσουν μεγαλύτερη συνοχή και συνέπεια μεταξύ της εσωτερικής και της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ·

102.  πιστεύει ακράδαντα ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη της δεν θα πρέπει να υπογράφουν συμφωνίες στον τομέα της ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης (ΕΑΔ) με τρίτες χώρες στις οποίες υπάρχει σοβαρός κίνδυνος παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όπου το κράτος δικαίου δεν εφαρμόζεται στην πράξη· τονίζει ότι οποιαδήποτε συμφωνία στον τομέα αυτό θα πρέπει να συνάπτεται μετά από προσεκτική αξιολόγηση των επιπτώσεων στα ανθρώπινα δικαιώματα και θα πρέπει να περιλαμβάνει ρήτρα αναστολής σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα·

103.  εκφράζει την ανησυχία του για τις αυξημένες απαιτήσεις στις οποίες καλούνται να ανταποκριθούν οι γειτονικές χώρες, σε σχέση με την πολιτική μετανάστευσης της ΕΕ και διαχείρισης των συνόρων· καλεί για μια προσέγγιση με κριτήριο τα ανθρώπινα δικαιώματα όσον αφορά τη μετανάστευση και τη διαχείριση των συνόρων στην ΕΕ, που θα διασφαλίζει ότι τα δικαιώματα των νόμιμων και των παράνομων μεταναστών και άλλων ευάλωτων ομάδων θα είναι πάντα η πρώτη μέριμνα· υπενθυμίζει την εξωεδαφική εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα κατά την εφαρμογή της μεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ, που αποτελεί απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων·

104.  ζητεί καλύτερο συντονισμό μεταξύ των βημάτων διαλόγου για τα ανθρώπινα δικαιώματα και των υποεπιτροπών «δικαιοσύνης, ελευθερίας και ασφάλειας» που έχουν θεσπιστεί στο πλαίσιο συμφωνιών με τρίτες χώρες, ιδίως στις χώρες που περιλαμβάνονται στην ευρωπαϊκή πολιτική γειτονίας και γενικότερα σε όλες τις χώρες που συμμετέχουν σε συμφωνίες επανεισδοχής·

105.  ζητεί από την Επιτροπή να προτείνει μέτρα για την προστασία και τη στήριξη των γυναικών που είναι θύματα εμπορίας ανθρώπων και σεξουαλικής εκμετάλλευσης, μέσω μέτρων που θα περιλαμβάνουν τη δημιουργία συστημάτων αποζημίωσης, την ασφαλή επιστροφή, την παροχή βοήθειας για την επανένταξη στην κοινωνία της χώρας καταγωγής τους στην περίπτωση εκούσιας επιστροφής, υποστήριξη και βοήθεια κατά την παραμονή τους στην ΕΕ και συνεργασία με τις αρχές των χωρών προέλευσης για την προστασία των οικογενειών των θυμάτων εμπορίας ανθρώπων και σεξουαλικής εκμετάλλευσης·

Μέθοδοι, εργαλεία και διαδικασίες

106.  πιστεύει ότι η διαδικασία χάραξης πολιτικής πρέπει να ανταποκρίνεται στα υψηλότερα δυνατά πρότυπα· θεωρεί ότι ο ορισμός των προβλημάτων, η συζήτηση των πιθανών λύσεων και η επιλογή μεταξύ των πιθανών εναλλακτικών πρέπει να πραγματοποιούνται με διαδοχική σειρά· παρατηρεί ότι απαιτείται μεγαλύτερη ερευνητική προσπάθεια σε ευρωπαϊκό επίπεδο και ότι ο στενότερος συντονισμός και ο καλύτερος μερισμός πληροφοριών μεταξύ των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και οργανισμών και των κρατών μελών θα βελτιώσουν τη χάραξη και υλοποίηση πολιτικής·

107.  αποδοκιμάζει την απουσία, αφενός, αντικειμενικής αξιολόγησης της προόδου προς την κατεύθυνση ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης και, αφετέρου, αξιόπιστων πληροφοριών σχετικά με την εφαρμογή του κεκτημένου εκ μέρους των κρατών μελών·

108.  προτείνει μια συστηματική, αντικειμενική και ανεξάρτητη εκ των υστέρων αξιολόγηση της νομοθεσίας και της εφαρμογής της, στο πλαίσιο της οποίας πρέπει επίσης να εκτιμάται η συνεχιζόμενη ανάγκη για θέσπιση νομοθεσίας στον τομέα αυτό· υπογραμμίζει, ιδίως, τη σημασία να διενεργούνται αξιολογήσεις για τις επιπτώσεις στην Επιτροπή, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο γι' αυτό το σκοπό, με διατήρηση των προτύπων και αποφυγή της υπερβολικής γραφειοκρατίας·

109.  επικροτεί την πρωτοβουλία της Επιτροπής για την κατάρτιση του πίνακα αποτελεσμάτων της ΕΕ στον τομέα της δικαιοσύνης, με στόχο την εξασφάλιση ενός συστήματος δικαιοσύνης υψηλής ποιότητας στον τομέα του αστικού, εμπορικού και διοικητικού δικαίου, δεδομένου ότι, σε τελική ανάλυση, η συγκεκριμένη εφαρμογή των νόμων απόκειται στα δικαστήρια·

110.  τονίζει ότι τα συστήματα δικαιοσύνης υψηλής ποιότητας μπορούν να διαδραματίσουν καίριο ρόλο στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και στην επάνοδο στην ανάπτυξη συμβάλλοντας στην εμπιστοσύνη και στη σταθερότητα· επισημαίνει ότι η λήψη προβλέψιμων, έγκαιρων και εκτελεστών δικαστικών αποφάσεων αποτελεί σημαντική διαρθρωτική συνιστώσα ενός ελκυστικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος, όπως υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με τίτλο «Ο πίνακας αποτελεσμάτων της ΕΕ για τον τομέα της δικαιοσύνης, ένα εργαλείο για την προώθηση αποτελεσματικής δικαιοσύνης και ανάπτυξης» (COM(2013)0160

111.  ζητεί από την Επιτροπή να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στην εποπτεία και τη διασφάλιση της ουσιαστικής εφαρμογής της ενωσιακής νομοθεσίας από τα κράτη μέλη· θεωρεί ότι αυτό πρέπει να αποτελέσει μια πολιτική προτεραιότητα, λαμβάνοντας υπόψη το μεγάλο χάσμα που συχνά παρατηρείται μεταξύ πολιτικών που εγκρίνονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο και της εφαρμογής τους σε εθνικό επίπεδο· επισημαίνει ότι οποιοσδήποτε στρατηγικός προγραμματισμός πρέπει να αντλεί από την πείρα της προηγούμενης εφαρμογής και ότι, κατά συνέπεια, αυτός ο προγραμματισμός δεν πρέπει να συνίσταται απλώς σε έναν κατάλογο στόχων και προτεραιοτήτων αλλά ότι αντιθέτως πρέπει να προσβλέπει στο μέλλον με στόχο την εκτίμηση της εφαρμογής· επισημαίνει ότι, όταν πρόκειται για τα δικαιώματα των πολιτών και των μόνιμων κατοίκων, τούτο πρέπει να γίνεται από την πρώτη μέρα που τίθεται μια πράξη σε ισχύ∙ θεωρεί ότι απαιτούνται περαιτέρω ενέργειες ούτως ώστε να επιτευχθεί εύρυθμη εφαρμογή, μεταξύ άλλων μέσω του στενότερου συντονισμού και της συνεργασίας μεταξύ της Επιτροπής, των κρατών μελών και των οργανισμών, και με τη βοήθεια προς τα κράτη μέλη μέσω κατευθυντήριων γραμμών και ανταλλαγής βέλτιστης πρακτικής· είναι της άποψης ότι πρέπει να προσδιορίζονται οι λόγοι για τυχόν ελλιπή εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ και, εάν είναι ανάγκη, να αντιμετωπίζονται με κίνηση διαδικασιών επί παραβάσει·

112.  πιστεύει ότι η βελτίωση της ποιότητας της νομοθεσίας της ΕΕ στον χώρο της ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης απαιτεί κοινή προσπάθεια από τα κράτη μέλη και τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, προκειμένου να βελτιωθεί η ανταλλαγή πληροφοριών για κάθε εθνικό σύστημα και να παρέχονται ακριβείς νομικές πληροφορίες (για την ισχύουσα νομοθεσία και τα εφαρμοστέα πρότυπα σε εθνικό/περιφερειακό επίπεδο), καθώς και πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή και τις πρακτικές· ζητεί την ενίσχυση του συντονισμού μεταξύ των θεσμικών οργάνων·

113.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι το Συμβούλιο δεν επιδιώκει τη στενότερη συμμετοχή του Κοινοβουλίου στην κατάρτιση εγγράφων στρατηγικής όπως η στρατηγική για τα ναρκωτικά και η στρατηγική εσωτερικής ασφάλειας·

114.  θεωρεί ότι η ανάπτυξη μιας ευρωπαϊκής δικαστικής παιδείας αποτελεί βασική προϋπόθεση ώστε να καταστεί ο χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης μια πραγματικότητα για τους πολίτες και να εξασφαλιστεί η καλύτερη εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου· λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, ζητεί να δοθεί πολύ μεγαλύτερη έμφαση και χρηματοδότηση υπέρ της δικαστικής κατάρτισης στην ΕΕ για όλους τους επαγγελματίες του νομικού κλάδου· επισημαίνει τη σημασία της χρήσης μιας «εκ των κάτω προς τα άνω προσέγγισης» για τα συστήματα δικαστικής κατάρτισης, της εξασφάλισης μεγαλύτερης προσβασιμότητας των πληροφοριακών πόρων του ευρωπαϊκού δικαίου μέσω τεχνολογίας ιστού (δηλαδή μια δικτυακή πύλη e-Justice), της βελτίωσης των γνώσεων του δικαστικού σώματος όσον αφορά το ευρωπαϊκό δίκαιο, καθώς και των γλωσσικών τους δεξιοτήτων, και της δημιουργίας και συντήρησης δικτύων στον τομέα αυτό, καθώς και κάθε άλλου μέτρου που διευκολύνει την καθημερινή τους συνεργασία έτσι ώστε να εξασφαλιστεί αμοιβαία εμπιστοσύνη, συνεπής συνεργασία και αμοιβαία αναγνώριση·

Επόμενα βήματα

115.  πιστεύει ότι απαιτούνται καθοδήγηση, συνοχή και σημεία αναφοράς για τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης· θεωρεί ότι τέτοιοι στόχοι απαιτούν να προετοιμάζεται ο κατάλληλος προγραμματισμός σύμφωνα με το πνεύμα της Συνθήκης της Λισαβόνας από κοινού από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή·

o
o   o

116.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.

(1) ΕΕ C 285 E της 21.10.2010, σ. 12.
(2) ΕΕ C 115 της 4.5.2010, σ. 1.
(3) ΕΕ L 26 της 26.1.2013, σ. 27.
(4) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 211/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Φεβρουαρίου 2011 σχετικά με την πρωτοβουλία των πολιτών (ΕΕ L 65 της 11.3.2011, σ. 1).
(5) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 168/2007 του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2007, για την ίδρυση Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ L 53 της 22.2.2007, σ. 1).
(6) ΕΕ C 378 της 24.12.2013, σ. 1.
(7) ΕΕ L 315 της 14.11.2012, σ. 57.
(8) ΕΕ L 338 της 21.12.2011, σ. 2.
(9) ΕΕ L 101 της 15.4.2011, σ. 1.
(10) Κείμενα που εγκρίθηκαν την ημερομηνία αυτή, P7_TA(2013)0322.
(11) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145 της 31.5.2001, σ. 43).
(12) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ.1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 351 της 20.12.2012, σ. 1).
(13) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 650/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων, την αποδοχή και εκτέλεση δημόσιων εγγράφων στον τομέα της κληρονομικής διαδοχής και την καθιέρωση ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου (ΕΕ L 201 της 27.7.2012, σ. 107).
(14) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1259/2010 του Συμβουλίου της 20ης Δεκεμβρίου 2010 για τη θέσπιση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα του δικαίου που είναι εφαρμοστέο στο διαζύγιο και τον δικαστικό χωρισμό (ΕΕ L 343 της 29.12.2010, σ. 10).
(15) COM(2012)0614
(16) Οδηγία 2010/64/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, σχετικά με το δικαίωμα σε διερμηνεία και μετάφραση κατά την ποινική διαδικασία (ΕΕ L 280 της 26.10.2010, σ. 1).
(17) Οδηγία 2012/13/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2012, σχετικά με το δικαίωμα ενημέρωσης στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών (ΕΕ L 142 της 1.6.2012, σ. 1).
(18) Οδηγία 2013/48/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Οκτωβρίου 2013 σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας και διαδικασίας εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, καθώς και σχετικά με το δικαίωμα ενημέρωσης τρίτου προσώπου σε περίπτωση στέρησης της ελευθερίας του και με το δικαίωμα επικοινωνίας με τρίτα πρόσωπα και με προξενικές αρχές κατά τη διάρκεια της στέρησης της ελευθερίας (ΕΕ L 294 της 6.11.2013, σ. 1).
(19) ΕΕ C 264 E της 13.9.2013, σ. 7.
(20) Οδηγία 2006/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Μαρτίου 2006 για τη διατήρηση δεδομένων που παράγονται ή υποβάλλονται σε επεξεργασία σε συνάρτηση με την παροχή διαθεσίμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή δημοσίων δικτύων επικοινωνιών και για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/58/ΕΚ (ΕΕ L 105 της 13.4.2006, σ. 54).

Τελευταία ενημέρωση: 10 Οκτωβρίου 2017Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου