Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση σχετικά με τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής για την προετοιμασία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και τη Στρατηγική της Λισαβόνας.

Εφόσον αλλάξαμε τη διάταξη των εργασιών μας λόγω της ακύρωσης της πανηγυρικής συνεδρίασης, αυτή η συζήτηση θα παραταθεί περίπου μέχρι τις δώδεκα. Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί μετά τη συζήτηση.

  Hans Winkler, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, μία εβδομάδα πριν από την εαρινή σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η σημερινή συζήτηση αποτελεί μια θαυμάσια ευκαιρία για να συζητήσουμε τις κύριες προτεραιότητες με τις οποίες θα ασχοληθεί η σύνοδος αυτή. Όπως γνωρίζετε, την κεντρική θέση θα έχει στη σύνοδο αυτήν η εφαρμογή της στρατηγικής της Λισαβόνας. Εννοείται πως η καλύτερη προϋπόθεση για την επιτυχία ενός τέτοιου εγχειρήματος είναι η συστηματική προετοιμασία. Γι’ αυτό, τα ειδικά συμβούλια που είναι αρμόδια για τα διάφορα ζητήματα εξέτασαν τις προτεραιότητες του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου από τη δική τους σκοπιά και υπέβαλαν τις απόψεις τους. Το σχέδιο των συμπερασμάτων θα εξεταστεί στο πλαίσιο της καθορισμένης διαδικασίας.

Την πρώτη ημέρα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, δηλαδή στις 23 Μαρτίου, θα γίνει –όπως συνήθως– η τριμερής κοινωνική σύνοδος κορυφής που έχει ως στόχο να εξασφαλίσει τη συνεργασία μεταξύ Συμβουλίου, Επιτροπής και κοινωνικών εταίρων, ιδίως στους τομείς της απασχόλησης, της οικονομικής πολιτικής και της κοινωνικής προστασίας.

Σε αυτό το πλαίσιο επιδοκιμάζουμε σαφώς τις πρωτοβουλίες των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων για μεγαλύτερη υπευθυνότητα και ιδιοκτησία σε επίπεδο Κοινότητας, καθώς και την πολύτιμη συμβολή, για παράδειγμα της δεύτερης διακοινοβουλευτικής συνάντησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με τα εθνικά κοινοβούλια. Εδώ ζητούνται επίσης πολλά από το κοινό.

Οι κυβερνήσεις των κρατών μελών έχουν καθήκον να κάνουν τους πολίτες τους να καταλάβουν καλύτερα ότι η υλοποίηση αυτής της εταιρικής σχέσης είναι επειγόντως απαραίτητη για τις θέσεις εργασίας και την ανάπτυξη. Από αυτή την άποψη, είναι σημαντικό να συμπεριληφθούν στη διαμόρφωση και εφαρμογή των εθνικών μεταρρυθμιστικών προγραμμάτων οι φορείς τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης –στο πλαίσιο των εκάστοτε συνταγμάτων– και η κοινωνία των πολιτών.

Με αυτό το εποικοδομητικό πνεύμα θα κάνουμε και στο πλαίσιο της σημερινής συζήτησης έναν ανοιχτό διάλογο για τις δυνατότητες επίλυσης των κοινών οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων της Ευρωπαϊκής μας Ένωσης και για τον σημαντικό ρόλο που έχετε εδώ εσείς ως εκπρόσωποι του λαού.

Ως γνωστόν, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε τον Μάρτιο του 2005 μια βαθιά ανανέωση της στρατηγικής της Λισαβόνας και επέσπευσε τη διαδικασία. Ο νέος κύκλος διακυβέρνησης βασίζεται στην εταιρική σχέση και την υπευθυνότητα. Στο πλαίσιο της συνόδου τους στο Hampton Court, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων έδωσαν κι άλλες σημαντικές ωθήσεις στην ανανεωμένη στρατηγική της Λισαβόνας και επικεντρώθηκαν στο ερώτημα πώς μπορούν οι ευρωπαϊκές αξίες να επιφέρουν ενίσχυση του εκσυγχρονισμού της οικονομίας και της κοινωνίας μέσα σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο.

Επίσης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πέτυχε στη σύνοδο του περασμένου Δεκεμβρίου πολιτική συμφωνία για τις δημοσιονομικές προοπτικές της περιόδου 2007-2013. Αυτό είναι κατά βάσιν μια σημαντική ένδειξη για το ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σε θέση να βρει λύσεις, μολονότι φυσικά γνωρίζουμε ότι διεξάγουμε έναν εντατικό και δύσκολο διάλογο μαζί σας, τον οποίο θέλουμε να διεξαγάγουμε με εποικοδομητικό τρόπο προκειμένου να υλοποιήσουμε μαζί με εσάς αυτήν τη συμφωνία μεταξύ των κυβερνήσεων.

Η Ευρώπη αντιμετωπίζει νέες προκλήσεις. Σε αυτές συγκαταλέγονται η ένταση της πίεσης του εξωτερικού ανταγωνισμού από οικονομική και τεχνολογική άποψη, η γήρανση του πληθυσμού, η αύξηση της τιμής της ενέργειας και η ανάγκη να διατηρηθεί η ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού.

Από το τέλος του 2005 διαφαίνεται μία αργή, αλλά και βέβαιη οικονομική ανάκαμψη. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση προβλέπεται ότι θα δημιουργηθούν στο διάστημα 2005-2007 έξι εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας. Έτσι, η ανεργία θα μειωνόταν το 2007 κατά σχεδόν μία ποσοστιαία μονάδα. Η περαιτέρω μείωση της ανεργίας, που σήμερα πλήττει σχεδόν 19,5 εκατομμύρια ανθρώπους, η αύξηση της παραγωγικότητας και του αναπτυξιακού δυναμικού παραμένουν, ωστόσο, οι μεγαλύτερες προκλήσεις για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αυτή η –μετριασμένη έστω– ανάκαμψη της οικονομίας είναι μια εξαιρετική ευκαιρία για να προωθηθούν αποφασιστικά οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις σε συμφωνία με τα εθνικά μεταρρυθμιστικά προγράμματα και να γίνει εντατικότερη δημοσιονομική εξυγίανση σε συμφωνία με το νέο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Οι συγκεκριμένοι στόχοι και χρονοδιαγράμματα είναι ένα χρήσιμο μέσον για την επιτάχυνση της διεξαγωγής των προγραμματισμένων μεταρρυθμίσεων και την επίτευξη καλύτερων αποτελεσμάτων σε σχέση με την ανάπτυξη και την απασχόληση.

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υιοθέτησε ολοκληρωμένες στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές επί τη βάσει των αποφάσεων που έλαβε την άνοιξη του 2005. Σε αυτήν τη βάση, τα κράτη μέλη εκπόνησαν στη συνέχεια εθνικά μεταρρυθμιστικά προγράμματα που ανταποκρίνονται στις ανάγκες της εκάστοτε χώρας. Η Επιτροπή υπέβαλε ένα «κοινοτικό πρόγραμμα της Λισαβόνας», όπου προτείνονται μέτρα που θα έπρεπε να ληφθούν σε επίπεδο Κοινότητας. Επίσης, η ετήσια έκθεση προόδου της Επιτροπής συμβάλλει σημαντικά στη λειτουργία της διαδικασίας της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση.

Όλα τα κράτη μέλη επεξεργάστηκαν γρήγορα και συστηματικά τα εθνικά μεταρρυθμιστικά τους προγράμματα. Τα εν λόγω προγράμματα, που είναι προσαρμοσμένα στις εκάστοτε ανάγκες και στη συγκεκριμένη κατάσταση κάθε κράτους μέλους, εξυπηρετούν την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων. Τα εθνικά μεταρρυθμιστικά προγράμματα είναι ένα καθοριστικό πρώτο βήμα στην πορεία, με μεγαλύτερη ατομική ευθύνη και περισσότερη συναίσθηση των προτεραιοτήτων της μεταρρύθμισης. Αυτά τα προγράμματα είναι γενικά μια καλή βάση για τη συνέχιση των εργασιών για την ατζέντα της μεταρρύθμισης.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα εδώ τον πρόεδρο της Επιτροπής κ. Barroso για την εργασία της Επιτροπής, που είναι εξαιρετικά σημαντική για την προετοιμασία της συνόδου κορυφής, και κυρίως για το ότι η εργασία αυτή έγινε πολύ γρήγορα και συστηματικά. Κατά την άποψη της Επιτροπής, όμως, ορισμένα προγράμματα θα πρέπει να έχουν πιο εξειδικευμένους στόχους και χρονοδιαγράμματα και να περιλαμβάνουν περισσότερες λεπτομέρειες για τις δημοσιονομικές πτυχές των προτεινομένων μεταρρυθμίσεων, αλλά και να ασχολούνται πιο διεξοδικά με θέματα που αφορούν τον ανταγωνισμό και την άρση των εμποδίων πρόσβασης στην αγορά.

Τα απαραίτητα μέσα υπάρχουν. Ως εκ τούτου, πρώτη προτεραιότητα των κρατών μελών για το 2006 θα είναι η έγκαιρη και συνολική υλοποίηση των στόχων μας. Για τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη θα εντατικοποιήσουν, αν χρειαστεί, τα μέτρα που έχουν ήδη προτείνει.

Η Επιτροπή δεν πρότεινε ενημέρωση των κατευθυντηρίων γραμμών για την ανάπτυξη και την απασχόληση, πράγμα που σημαίνει πως οι κατευθυντήριες αυτές γραμμές θα εξακολουθήσουν να έχουν πλήρη ισχύ. Μετά από τις μεγάλες αλλαγές του περασμένου χρόνου, τώρα πρέπει να εστιαστούμε σε περισσότερη δράση και συνέχεια.

Τα κράτη μέλη κατέβαλαν, σε συμφωνία με τη νέα γραμμή της στρατηγικής, συγκεκριμένες προσπάθειες προκειμένου να συμπεριλάβουν στη διαμόρφωση των εθνικών τους προγραμμάτων τα εθνικά κοινοβούλια και εκπροσώπους της τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης, καθώς και τους κοινωνικούς εταίρους και άλλους εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών.

Οι πολίτες της Ευρώπης πρέπει τώρα να εμπλακούν πιο ενεργά στη διαδικασία, προκειμένου να τους πείσουμε ότι οι έγκαιρες και σωστά εφαρμοσμένες μεταρρυθμίσεις θα συμβάλουν σε μεγαλύτερη και πιο σωστά κατανεμημένη ευημερία.

Για να το κάνουμε αυτό χρειαζόμαστε πραγματικά τη συμπαράσταση του Σώματος. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να μας βοηθήσει να επιτύχουμε μεγαλύτερη υπευθυνότητα εκ μέρους των ενδιαφερομένων, περισσότερη ιδιοκτησία για τη στρατηγική της Λισαβόνας και να εξασφαλίσουμε τη συμμετοχή και στο μέλλον. Συζητήσεις σαν τη σημερινή προσφέρουν εδώ μια εξαιρετικά ευπρόσδεκτη ευκαιρία.

Σε αυτό το πλαίσιο θα ήθελα επίσης να αναφέρω ότι η αυστριακή Προεδρία δίνει εξαιρετική σημασία στον συμβιβασμό που επιτεύχθηκε σε πρώτη ανάγνωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την οδηγία για τις υπηρεσίες. Το αποτέλεσμα είναι ισορροπημένο και αποτελεί μια καλή βάση για τις περαιτέρω εργασίες. Ο σημαντικός αριθμός των τροπολογιών που υποβλήθηκαν δείχνει βέβαια πόσο αμφισβητούμενο είναι ακόμα αυτό το ζήτημα. Υπό το φως αυτού του αποτελέσματος και της μέχρι τώρα συζήτησης στο Συμβούλιο, η Προεδρία επιδιώκει να απευθύνει το Συμβούλιο τώρα έκκληση προς την Επιτροπή να υποβάλει το συντομότερο την αναθεωρημένη πρόταση και διατυπώνει την ελπίδα ότι τα θεσμικά όργανα θα μπορέσουν να ολοκληρώσουν σύντομα τη νομοθετική διαδικασία.

Σκοπός της Προεδρίας είναι να ορίσει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στο πλαίσιο των ολοκληρωμένων κατευθυντηρίων γραμμών που εγκρίθηκαν πέρυσι, δράσεις με προτεραιότητα που θα πρέπει να υλοποιηθούν μέχρι το τέλος του 2007. Η εαρινή σύνοδος κορυφής θα είναι αφιερωμένη, στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας, σε εκείνα τα θέματα που θεωρήθηκε ότι έχουν προτεραιότητα στα εθνικά μεταρρυθμιστικά προγράμματα και στην έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δηλαδή την έρευνα, την ανάπτυξη και την καινοτομία, την πολιτική για τις ΜΜΕ, την απασχόληση και την ενέργεια. Φυσικά, θα πρέπει να συνεχίσουν να λαμβάνονται μέτρα και μελλοντικά, στο πλαίσιο και των τριών τομέων της στρατηγικής της Λισαβόνας – τον οικονομικό, τον κοινωνικό και τον περιβαλλοντικό. Για να περάσουμε σε μία συγκεκριμένη φάση υλοποίησης και σε ορατά αποτελέσματα, πρέπει να επιδιώξουμε έναν καλό συνδυασμό ελέγξιμων εθελοντικών ενεργειών των 25 κρατών μελών και συστάσεων της Επιτροπής. Το πόσο μεγάλες θα πρέπει να είναι οι φιλοδοξίες μας αποτελεί αυτή τη στιγμή ακόμα αντικείμενο των συζητήσεων για την προετοιμασία του Συμβουλίου.

Ένας από τους πυλώνες της στρατηγικής της Λισαβόνας είναι η έρευνα και η καινοτομία ως κινητήρια δύναμη για την παραγωγή και την αξιοποίηση της γνώσης. Έχουν περάσει 4 χρόνια από τότε που θέσαμε ως στόχο να επιτύχουμε το 2010 στην Ευρώπη δαπάνες ύψους 3% για την έρευνα, ενώ σημαντικό μέρος αυτών των δαπανών, συγκεκριμένα τα δύο τρίτα, θα χρηματοδοτήσει ο ιδιωτικός τομέας. Θα ήταν καλή ιδέα να αυξηθούν από κοινού με τις εθνικές μας προσπάθειες οι πόροι που διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Για τον σκοπό αυτόν, πρέπει επίσης να ενταθεί η συνεργασία των πανεπιστημίων, της έρευνας και των επιχειρήσεων έτσι ώστε να βοηθήσουν στην αύξηση των πόρων για την έρευνα.

Όπως όμως όλοι γνωρίζουμε, ειδικά σε αυτόν τον τόσο καθοριστικό για το μέλλον μας τομέα δεν πάμε στην πραγματικότητα πολύ καλά – οι δαπάνες για την έρευνα φθάνουν σήμερα στην ΕΕ σε ποσοστό μόνο περίπου 1,9%.

Χάρη στις κοινές μας προσπάθειες με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μπορέσαμε να αναπτύξουμε μία δυναμική και να κάνουμε τα κράτη μέλη να καταλάβουν ότι οι συγκεκριμένοι στόχοι και οι αυτοδεσμεύσεις για την αύξηση των δαπανών για την έρευνα είναι σημαντικές. Σχεδόν όλα τα κράτη μέλη έχουν ήδη αυξήσει τις φιλοδοξίες τους σε σχέση με αυτό και έχουν θέσει τους ανάλογους εθνικούς στόχους.

Εκτός αυτού, στη γρήγορη κοινωνία της πληροφορίας οι σύγχρονες στρατηγικές επικοινωνίας παίζουν σημαντικό ρόλο για την προώθηση καινοτομιών. Αναφορικά με την ανώτατη παιδεία, σκοπεύουμε να ζητήσουμε από τα κράτη μέλη να διευκολύνουν –ανάλογα με τις εθνικές τους συνήθειες– μέχρι το 2007 την πρόσβαση των πανεπιστημίων σε επιπλέον ιδιωτικές χορηγίες και να άρουν τα εμπόδια της συνεργασίας μεταξύ των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων.

Δεύτερον, πρέπει να κάνουμε περισσότερα για να διευρυνθούν οι όροι πλαίσιο για τις επιχειρήσεις, το επιχειρηματικό δυναμικό και, ιδίως, τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Αυτό πρέπει επίσης να αποτελέσει αντικείμενο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν μεγάλο τμήμα της ευρωπαϊκής οικονομίας και μπορούν δικαιολογημένα να χαρακτηριστούν η κινητήριά της δύναμη. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχουν περίπου 23 εκατομμύρια μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που προσφέρουν σχεδόν 75 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Ως εκ τούτου, τα μέτρα για την ενίσχυση και προώθηση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, που είναι η ραχοκοκαλιά της ευρωπαϊκής οικονομίας, μπορούν να συνεισφέρουν σημαντικά στην ανάπτυξη και την απασχόληση. Επίσης, θέλουμε να μειώσουμε τα διοικητικά εμπόδια που συναντούν οι ΜΜΕ, καθώς και τον χρόνο και τα έξοδα της σύστασης επιχειρήσεων.

(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

  Πρόεδρος. Κύριε Winkler, με συγχωρείτε, συνήθως δεν υπάρχει κανένας περιορισμός στον χρόνο αγόρευσης του Συμβουλίου και της Επιτροπής, αλλά σήμερα το πρωί έχουμε προβλήματα χρονοδιαγράμματος, λόγω του χρόνου που αφιερώσαμε στην προηγούμενη συζήτηση. Σας παρακαλώ, αν μπορείτε, να περιορίσετε τον χρόνο αγόρευσής σας ώστε να μπορέσουν να μιλήσουν και οι βουλευτές. Θα σας ήμουν ευγνώμων.

  Hans Winkler, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (DE) Κύριε Πρόεδρε, ζητώ συγγνώμη αν μίλησα πολύ. Θα είμαι πιο σύντομος και θα ολοκληρώσω. Υπάρχει επείγουσα ανάγκη δράσης σε μια σειρά θεμάτων. Η παρέμβασή μου δεν θα ήταν πλήρης αν δεν αναφερόμουν και στην αγορά εργασίας και ιδίως στην προώθηση της ενσωμάτωσης των νέων σε αυτήν. Ειδικά στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θέλουμε να ασχοληθούμε ιδιαίτερα με την καταπολέμηση της ανεργίας των νέων. Ένα μέλημά μας είναι να μειωθεί μέχρι το 2010 ο αριθμός των νέων που εγκαταλείπουν το σχολείο και να φροντίσουμε ώστε να είναι περισσότεροι οι νέοι με δευτεροβάθμια σχολική εκπαίδευση. Επίσης, στο επίκεντρο των προσπαθειών μας πρέπει να είναι η μακροχρόνια ανεργία.

Τέλος, ιδιαίτερα σημαντική θέση θα έχει και το θέμα της ενέργειας, όχι μόνο εξαιτίας της σημασίας του τομέα για τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ανάπτυξη, αλλά φυσικά και ενόψει των πρόσφατων γεγονότων. Ελπίζω ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα δώσει και εδώ –όπως και σε όλα τα άλλα θέματα που ανέφερα– σημαντικές ωθήσεις που θα ασκήσουν καθοριστική επιρροή στο μελλοντικό έργο όλων των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  Πρόεδρος. Όχι, κύριε Πρόεδρε. Δεν υπάρχει κανένας περιορισμός στον χρόνο αγόρευσης που διαθέτουν η Προεδρία του Συμβουλίου και η Επιτροπή, αλλά σήμερα πρέπει να μοιραστούμε τον διαθέσιμο χρόνο, έναν λιγοστό και μη ανανεώσιμο πόρο.

  José Manuel Barroso, Πρόεδρος της Επιτροπής. (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της ερχόμενης εβδομάδας συνέρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή. Παρατηρούμε στην παρούσα φάση τις πρώτες ενθαρρυντικές ενδείξεις της ενίσχυσης της εμπιστοσύνης των καταναλωτών στην Ευρώπη: οι επενδύσεις ανακάμπτουν, τα στοιχεία της οικονομικής ανάπτυξης βελτιώνονται προοδευτικά. Έχουμε, εν προκειμένω, καλά νέα. Ας επωφεληθούμε αυτού του ευνοϊκού οικονομικού πλαισίου για να κάνουμε ένα νέο άλμα προς τα εμπρός, προς τον στόχο μας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Ας ανεβάσουμε ταχύτητα.

Την περασμένη χρονιά, προτείναμε σε βάθος αναθεώρηση του τρόπου κατεύθυνσης της οικονομικής πολιτικής στην Ευρώπη. Συμφωνήσαμε να εργαστούμε από κοινού στο πλαίσιο μιας εταιρικής σχέσης. Κατανείμαμε τις ευθύνες. Επανεστιάσαμε τη στρατηγική μας και τις ανησυχίες μας στα βασικά. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρείχε τη μαζική του υποστήριξη σε αυτή τη νέα προσέγγιση και θέλω να το συγχαρώ για τον ρόλο που διαδραμάτισε σχετικά.

Στην έκθεσή της προς το εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η Επιτροπή προτείνει πολλά μέτρα προτεραιότητας υπέρ της οικονομικής ανάπτυξης και της απασχόλησης. Δεν θέλω να υπεισέλθω στις λεπτομέρειες για όλα τα ειδικά μέτρα που προτείνουμε να αναληφθούν, αλλά θα επισημάνω κάποια θέματα που τα θεωρώ σήμερα ιδιαίτερα σημαντικά.

Χαίρομαι, σήμερα, που έχουν εγκριθεί 25 εθνικά μεταρρυθμιστικά προγράμματα, όπου περιγράφεται ο τρόπος που καθένα από τα κράτη μέλη επιδιώκει να πραγματώσει, στο πλαίσιο των προσιδιαζόντων εθνικών του χαρακτηριστικών, τις κατευθυντήριες γραμμές που συμφωνήθηκαν από κοινού για την οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση. Βέβαια, τα εθνικά σχέδια μεταρρυθμίσεων δεν έχουν όλα τους το ίδιο επίπεδο φιλοδοξιών, βεβαίως και δεν είναι όλα της ίδιας ποιότητας: συνιστούν πάντως μια σταθερή βάση εργασίας.

Ας είμαστε σαφείς. Δεν πρόκειται εν προκειμένω παρά για ένα πρώτο στάδιο και όλοι γνωρίζουν ότι οι εκθέσεις δεν δημιουργούν θέσεις απασχόλησης. Μένει τώρα να δούμε την πολιτική βούληση, την αποφασιστικότητα στην εφαρμογή, ακριβώς, αυτών των προθέσεων.

Για αυτό και φέτος είναι πλέον καιρός να μετουσιώσουμε τα λόγια σε πράξεις. Στη διάρκεια των επόμενων μηνών, η Επιτροπή θα συνεργαστεί στενά με τα κράτη μέλη με στόχο να συνδράμει στην υλοποίηση των εθνικών τους προγραμμάτων και να διασφαλίσει την παρακολούθησή τους. Είμαι λίαν ευγνώμων προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τον ρόλο που αναλαμβάνει σε σχέση με αυτό. Οι μικτές κοινοβουλευτικές σύνοδοι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με τους εκπροσώπους των εθνικών κοινοβουλίων, οι οποίες αφορούν τη στρατηγική της Λισαβόνας, συνέβαλαν αποφασιστικά στη συνειδητοποίηση των διακυβευμάτων από τους βουλευτές των εθνικών κοινοβουλίων και τους ενθάρρυναν να συμμετάσχουν ενεργά στη διαδικασία.

Είναι πάντως γεγονός, κυρίες και κύριοι βουλευτές, ότι μένει ακόμη να γίνει δουλειά σε ό,τι αφορά την ουσιαστική αφομοίωση από κάθε κράτος μέλος αυτής της νέας στρατηγικής για την οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο πλαίσιο της εταιρικής σχέσης, τα κράτη μέλη αντλούν διδάγματα από την εμπειρία των υπολοίπων. Καθένας έχει κάτι να προσφέρει και να διδαχθεί, όσο και να επιμείνω όμως δεν θα είναι αρκετό για να υπογραμμίσω ότι χρειαζόμαστε δράση, όχι μόνο αποκλειστικά σε επίπεδο Επιτροπής, Συμβουλίου, Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά χρειάζεται επίσης να ενθαρρύνουμε την ενεργό συμμετοχή των εθνικών κοινοβουλίων, των κοινωνικών εταίρων, των εθνικών κομμάτων –και όχι μόνο των ευρωπαϊκών κομμάτων– και της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης. Αυτό αποτελεί προϋπόθεση για την επιτυχία της ανανεωμένης στρατηγικής μας για την οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση.

Άλλο πολύ σημαντικό ζήτημα είναι η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων. Σημείωσα ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο ψήφισμα που πρότεινε με το πέρας της συζήτησης, ζητούσε, και διαβάζω, «να προχωρήσουμε το ταχύτερο δυνατόν στην κατεύθυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων και των άλλων πολιτών εντός της ΕΕ και να αναλάβουμε αποφασιστική δράση για την προαγωγή της ποιότητας της εργασίας σε όλες της τις εκφάνσεις». Ασπάζομαι καθ’ ολοκληρία αυτή την πρόταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Τα γεγονότα, άλλωστε, σας επιβεβαιώνουν. Μια πρόσφατη ανάλυση της Επιτροπής δείχνει σαφώς ότι η ροή των εργαζομένων των κρατών μελών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης προς τα δεκαπέντε παλαιότερα κράτη μέλη της ΕΕ είχε, κατά βάση, θετικές συνέπειες. Αυτός είναι ένας μόνο από τους λόγους για τους οποίους η Επιτροπή επικροτεί την εξαγγελία στην οποία προέβησαν πρόσφατα –μετά τη δημοσίευση της ανακοίνωσής μας– αρχικά η Φινλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, τώρα δε και οι Κάτω Χώρες, ότι θα ακολουθήσουν το παράδειγμα της Ιρλανδίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Σουηδίας σχετικά με την άρση των περιορισμών στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στην Ευρώπη. Προσβλέπω με ανυπομονησία να ακολουθήσουν και άλλες χώρες.

(Χειροκροτήματα)

Σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, κανένα κράτος μέλος δεν έχει την πολυτέλεια να δρα μεμονωμένα. Δεν είναι καιρός για οικονομικό εθνικισμό. Με εθνικιστικές ρητορείες δεν θα μπορέσουμε να οικοδομήσουμε την Ευρώπη του αύριο.

(Χειροκροτήματα)

Η βραχυπρόθεσμη προάσπιση των εθνικών πρωταθλητών τους οδηγεί κατά κανόνα μακροπρόθεσμα στη δεύτερη κατηγορία. Οι πιο αποδοτικές επιχειρήσεις, που αναγκάστηκαν να υποστούν όλη την πίεση του ανταγωνισμού, θα ξεπεράσουν τους εθνικούς πρωταθλητές όταν παρουσιαστούν στις διεθνείς αγορές. Ας είμαστε σαφείς, κυρίες και κύριοι βουλευτές, εκείνο που χρειαζόμαστε δεν είναι εθνικοί πρωταθλητές, αλλά παγκόσμιοι πρωταθλητές με βάση την Ευρώπη, αντλώντας το μέγιστο όφελος από την εσωτερική μας αγορά.

(Χειροκροτήματα)

Ας μην υπάρχει, πάντως, καμία παρανόηση. Η Επιτροπή θα ασκήσει τις εξουσίες της αν υπάρξουν επιχειρήσεις που καταχραστούν τη δεσπόζουσα θέση τους στην αγορά. Έχει τη νομική υποχρέωση να μεριμνά για την εφαρμογή των κανόνων του ανταγωνισμού και για την προστασία του καταναλωτή. Αναλαμβάνει πλήρως αυτό το καθήκον.

(EN) Η πρόκληση της παγκοσμιοποίησης απαιτεί την ενίσχυση της εσωτερικής αγοράς. Η ελευθερία παροχής υπηρεσιών αποτελεί βασικό στοιχείο της εσωτερικής αγοράς και έχουμε ήδη πει ότι ο τομέας των υπηρεσιών, αφενός, και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αφετέρου, είναι οι πλέον κατάλληλες κινητήριες δυνάμεις σήμερα για την απασχόληση στην Ευρώπη.

Θέλω να σας ευχαριστήσω για το αποτέλεσμα της πρώτης ανάγνωσης της οδηγίας για τις υπηρεσίες στο Κοινοβούλιο. Καταθέσατε τροπολογίες που βασίζονται γενικά σε ευρεία συναίνεση, η οποία μπορεί τώρα να μας επιτρέψει να προχωρήσουμε. Η Επιτροπή θα ανταποκριθεί θετικά στη συναίνεσή σας.

Στις αρχές του προσεχούς μήνα θα υποβάλουμε μια τροποποιημένη πρόταση, η οποία θα βασίζεται κατά μεγάλο μέρος σε αυτήν την πρώτη ανάγνωση και τις συζητήσεις στο Συμβούλιο. Γνωρίζουμε ότι η αυστριακή Προεδρία θα εργαστεί για την κοινή θέση του Συμβουλίου αμέσως μετά. Ελπίζω ότι αυτή η νομοθεσία θα μπορέσει εν συνεχεία να εγκριθεί ομαλά, δεδομένου ότι πρέπει να σημειώσουμε πρόοδο σε αυτόν τον τομέα εάν επιθυμούμε σοβαρά την ανάπτυξη και τις θέσεις εργασίας.

(Χειροκροτήματα)

Οι ενεργειακές προκλήσεις του 21ου αιώνα απαιτούν σθεναρή και αποτελεσματική ανταπόκριση. Μετά από μια μακρά περίοδο σχετικής σταθερότητας, δεν μπορούμε πλέον να θεωρούμε δεδομένο τον ασφαλή και προσιτό ενεργειακό εφοδιασμό. Η αυξημένη εξάρτηση από τις εισαγωγές, οι υψηλότερες τιμές ενέργειας και η κλιματική μεταβολή αποτελούν κοινές προκλήσεις για όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνον μια ευρωπαϊκή απάντηση, βασισμένη στη βιωσιμότητα, στην ανταγωνιστικότητα και στην ασφάλεια, μπορεί να ανταποκριθεί στο μέγεθος αυτών των προκλήσεων.

Στην Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής υπογραμμίσαμε έξι βασικές δράσεις. Πρέπει να δημιουργήσουμε μια πραγματικά ενιαία ευρωπαϊκή αγορά ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου. Πρέπει να επιτύχουμε καλύτερη ολοκλήρωση. Με την καλύτερη ολοκλήρωση επιτυγχάνεται περισσότερη αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών σε καιρούς κρίσης. Πρέπει να επιταχύνουμε τη μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλής κατανάλωσης άνθρακα, χρησιμοποιώντας τόσο τις νέες μορφές ενέργειας όσο και υφιστάμενες μορφές για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας. Πρέπει να αλλάξουμε όχι μόνο τον ενεργειακό εφοδιασμό αλλά και την ενεργειακή ζήτηση. Υπάρχουν σημαντικές δυνατότητες για την αποδοτικότερη χρήση της ενέργειας προς όφελος του κλίματος, των καταναλωτών και της ασφάλειάς μας.

Η Ευρώπη βρίσκεται στην αιχμή της ανάπτυξης τεχνολογιών χαμηλού άνθρακα. Πρέπει να μείνουμε εκεί. Χρειαζόμαστε περισσότερη ευρωπαϊκή καινοτομία για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ό,τι αφορά τις φιλικές προς το περιβάλλον τεχνολογίες. Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, πρέπει να ενισχύσουμε μια πιο συνεκτική και ολοκληρωμένη προσέγγιση στις σχέσεις μας με τρίτες χώρες και στα διεθνή φόρουμ.

Ακούω ορισμένες φορές τους ανθρώπους να λένε ότι δεν είναι εφικτή η ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική διότι αγγίζει τομείς στους οποίους τα κράτη μέλη έχουν εθνικά στρατηγικά συμφέροντα. Δεν χρειάζεται να σας υπενθυμίσω ότι η ίδια η βάση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ήταν στην πραγματικότητα μια κοινή ευρωπαϊκή πολιτική για τον άνθρακα και τον χάλυβα, τους δύο τομείς που θεωρούνταν οι πλέον ευαίσθητοι από την άποψη των εθνικών στρατηγικών συμφερόντων των κρατών μελών εκείνη την εποχή. Ακριβώς επειδή η ενέργεια είναι στρατηγικής σημασίας χρειαζόμαστε μια ευρωπαϊκή στρατηγική και όχι 25 εθνικές στρατηγικές. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο χρειαζόμαστε αυτήν τη στρατηγική.

(Χειροκροτήματα)

Η Πράσινη Βίβλος καλεί τους πάντες να συνεισφέρουν σε αυτήν τη σημαντική συζήτηση. Με ενθάρρυνε πολύ η θετική ανταπόκριση που έλαβε η Πράσινη Βίβλος μας και η αφοσιωμένη υποστήριξη της αυστριακής Προεδρίας, και προσβλέπω στη σθεναρή υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για αυτήν τη νέα στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θέλω επίσης να τονίσω την ανάγκη να θεωρηθεί η κοινωνική συνοχή αναπόσπαστο τμήμα της ανάπτυξης και της στρατηγικής για τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Η Επιτροπή γνωρίζει πλήρως την ανάγκη διασφάλισης θέσεων εργασίας υψηλής ποιότητας και αποφυγής επισφαλών συνθηκών εργασίας. Πιστεύω ότι η παγκοσμιοποίηση προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες, δεν μπορούμε όμως και δεν πρέπει να αγνοούμε την πίεση που ασκείται στις εταιρείες και στους εργαζομένους, η οποία είναι αποτέλεσμα ανηλεούς διεθνούς ανταγωνισμού. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή έχει προτείνει ένα ευρωπαϊκό ταμείο προσαρμογής στην παγκοσμιοποίηση. Το ταμείο αυτό θα δράσει ως απορροφητής των κραδασμών στην ισχυρή μηχανή της παγκοσμιοποίησης. Θα συμπληρώσει τις προσπάθειες των κρατών μελών προκειμένου να βοηθηθούν οι θιγέντες εργαζόμενοι να σταθούν ξανά στα πόδια τους. Το σημαντικό είναι να επανεκπαιδευτούν τα άτομα και να επιστρέψουν στην επαγγελματική σταδιοδρομία με βιώσιμο τρόπο. Πρέπει να συμπεριλάβουμε του κοινωνικούς εταίρους στις συζητήσεις μας για τις θέσεις απασχόλησης και τις αγορές εργασίας.

Το οικονομικό μέλλον της Ευρώπης εξαρτάται από την απόκτηση του καλύτερα εκπαιδευμένου και καταρτισμένου δυναμικού, με πλήρες φάσμα δεξιοτήτων και την απαιτούμενη προσαρμοσιμότητα για μια οικονομία της γνώσης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να ενισχύσουμε σημαντικά τις επενδύσεις στην ανώτερη εκπαίδευση. Η Επιτροπή προτείνει τον στόχο του 2% του ΑΕγχΠ έως το 2010.

Ταυτόχρονα, πρέπει να ενισχύσουμε τις δαπάνες της Ευρώπης για την έρευνα και την ανάπτυξη στο 3% του ΑΕγχΠ έως το 2010. Αυτό συνεπάγεται πιο φιλόδοξους εθνικούς στόχους και πιο φιλόδοξα μέτρα για την επίτευξή τους. Διαθέτουμε ορισμένα εξαιρετικά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα τα οποία θα ωφεληθούν πραγματικά από τη μεγαλύτερη χρηματοδότηση. Τα συστήματά μας είναι, ωστόσο, κατακερματισμένα. Υπάρχει κενό μεταξύ της ανώτερης εκπαίδευσης και της έρευνας, αφενός, και των εταιρειών και της οικονομίας αφετέρου. Δεν φαίνεται να συνδέονται.

Πάρα πολλές από τις κορυφαίες διάνοιές μας εγκαταλείπουν την Ευρώπη. Γι’ αυτόν τον λόγο η Επιτροπή, σε αναζήτηση της αριστείας, πρότεινε ένα ευρωπαϊκό ινστιτούτο τεχνολογίας. Ένα ευρωπαϊκό ινστιτούτο τεχνολογίας θα συμπληρώσει τα άλλα μέτρα· θα χρησιμοποιήσει τους πόρους που διαθέτουν οι συμμετέχοντες εταίροι και θα το πράξει αποτελεσματικότερα προς όφελός τους και προς όφελος της οικονομίας ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι ένα φιλόδοξο σχέδιο. Θα ζητήσω από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων να προσυπογράψουν την ιδέα και ζητώ από το Κοινοβούλιο την υποστήριξή του. Τα προγράμματα Airbus και Galileo μας έδειξαν τη σημασία των επιτυχημένων ευρωπαϊκών ναυαρχίδων. Το ευρωπαϊκό ινστιτούτο τεχνολογίας πρέπει να είναι το επόμενο· αποτελεί σύμβολο του ευρωπαϊκού στόχου, δεν είναι όμως απλά ένα σύμβολο: προσθέτει αξία στις συλλογικές μας προσπάθειες όσον αφορά την έρευνα, την εκπαίδευση και την καινοτομία.

Έχω επίσης επίγνωση της ανάγκης να κάνουμε περισσότερα σε αυτόν τον τομέα και πιστεύω ότι αυτό μπορεί να αποτελέσει σαφή δέσμευση τώρα για αυτό το τρίγωνο της γνώσης. Εν ολίγοις, περισσότερη αφοσίωση στην Ευρώπη θα φέρει περισσότερη ευημερία και ελευθερία στους πολίτες μας.

Σας ευχαριστώ θερμά για την υποστήριξή σας που εκφράσατε τόσο καλά στην πρόταση ψηφίσματός σας. Την προσεχή εβδομάδα το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρέπει να επιδείξει παρόμοια δέσμευση στην ανάπτυξη και την απασχόληση. Έχει έρθει τώρα ο καιρός για την επίτευξη αποτελεσμάτων, όχι για περισσότερα λόγια αλλά για δράση.

(Χειροκροτήματα)

  Hans-Gert Poettering, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι, η Λισαβόνα σημαίνει ανάπτυξη και απασχόληση και έτσι στο επίκεντρό της βρίσκεται η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της ΕΕ και χαίρομαι για την προσωπική δέσμευση του προέδρου της Επιτροπής και για το ότι θα εστιάσει στον τομέα αυτόν τις προσπάθειες της Επιτροπής του.

Κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, σας ευχαριστώ διότι λέτε ότι η επιστροφή στον οικονομικό εθνικισμό ή –αφού μερικοί θέλουν να το περιγράφουν με θετικούς όρους– στον οικονομικό πατριωτισμό θα σήμαινε την κατάρρευση της ευρωπαϊκής οικονομίας και θα οδηγούσε στο να μην είμαστε καθόλου διεθνώς ανταγωνιστικοί στον κόσμο της παγκοσμιοποίησης.

(Χειροκροτήματα)

Γι’ αυτό σας ευχαριστώ για την αγωνιστική σας στάση. Ελπίζω να τα πείτε αυτά και στο Συμβούλιο, κατά τη συνάντηση των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων. Κύριε Winkler, σας εκτιμούμε πολύ ως προσωπικότητα και εκτιμούμε την παρουσία σας εδώ, όταν όμως είναι εδώ ο Πρόεδρος της Επιτροπής, θα έπρεπε να εκπροσωπείται σε παρόμοια υψηλό επίπεδο και η προεδρία του Συμβουλίου, από έναν υπουργό. Και αυτό πρέπει να το θυμόμαστε. Θέλω να διασαφηνίσω ότι έχω μεγάλο σεβασμό στο πρόσωπό σας, όμως τα θεσμικά όργανα πρέπει να εκπροσωπούνται παρόμοια σε τέτοιες συζητήσεις. Αυτό το λέω ανεξάρτητα από οποιαδήποτε πολιτική ή κομματική τοποθέτηση. Το θέμα αφορά τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δίνει μεγάλη προτεραιότητα στη διαδικασία της Λισαβόνας που ως γνωστόν είναι διαρκής και δεν περιορίζεται στο 2010. Γι’ αυτό συστήσαμε την ομάδα συντονισμού υπό την προεδρία του κ. Daul. Χαίρομαι διότι οι τρεις μεγάλες Ομάδες –ίσως κάποια μέρα προστεθούν και οι άλλες, κύριε Wurtz– το κάνουν αυτό επίκεντρο των εργασιών τους, το ίδιο φυσικά και η Ομάδα των Πρασίνων/Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία, ακόμα κι αν τώρα δεν είναι εδώ, και ίσως και μερικοί άλλοι …

(Διαμαρτυρίες)

... ναι, οι πρόεδροι δεν είναι εδώ, θα έπρεπε λοιπόν να χαίρεστε που τους δίνω τόση σημασία. Η κοινή εσωτερική αγορά, η ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων, αγαθών, υπηρεσιών και κεφαλαίου είναι προϋπόθεση για να είναι ανταγωνιστική η Ευρωπαϊκή Ένωση στις παγκόσμιες αγορές.

Απευθύνω έκκληση στους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων και στις κυβερνήσεις να παραδειγματιστούν από τις προσπάθειες του Κοινοβουλίου σχετικά με την οδηγία για τις υπηρεσίες. Λέω απευθυνόμενος στις κυβερνήσεις ότι όποιος τώρα θέλει να επιτύχει κάτι άλλο, θα καταστρέψει αυτόν τον συμβιβασμό για την οδηγία για τις υπηρεσίες. Γι’ αυτό καλώ τις κυβερνήσεις να πάρουν ως πρότυπο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Επικροτώ επίσης το γεγονός –δεν είναι δική μου δουλειά, χαίρομαι όμως ως αρχηγός της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών– ότι τώρα βρίσκεται εδώ ένας από τους αρχηγούς των Πρασίνων. Μαζί θα φτιάξουμε την Ευρώπη, κύριε Cohn-Bendit.

Χρειαζόμαστε επιχειρηματικό πνεύμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Άλλωστε, οι επιχειρήσεις δεν είναι κάτι αφηρημένο και η δραστηριοποίηση σημαίνει την πραγμάτωση της ελευθερίας. Το επιχειρηματικό πνεύμα σημαίνει τη δημιουργία θέσεων εργασίας και εδώ χρειαζόμαστε μια θετική προοπτική.

Κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, επιδοκιμάζουμε την πρότασή σας για ένα ευρωπαϊκό ινστιτούτο τεχνολογίας. Αυτό δεν θα πρέπει να σημαίνει τη δημιουργία μίας νέας, μεγάλης πανεπιστημιακής υπηρεσίας, αλλά ενός δικτύου που θα συνδέει τα διάφορα υπάρχοντα ευρωπαϊκά τεχνολογικά ινστιτούτα, προκειμένου να έχουμε προστιθέμενη αξία και να γίνει η Ευρώπη πραγματικά από τους κορυφαίους παράγοντες στον κόσμο ως προς την έρευνα και την καινοτομία. Αναφέρατε το GALILEO και το Airbus. Χρειαζόμαστε νέα έργα και ως εκ τούτου υποστηρίζουμε τις ιδέες σας.

Και μια τελευταία παρατήρηση: εγώ δεν έχω 15 λεπτά στη διάθεσή μου όπως το Συμβούλιο και η Επιτροπή. Και εδώ θα πρέπει κάποτε να εξετάσουμε, κύριε Πρόεδρε, πώς θα επιτύχουμε μεγαλύτερη ισορροπία. Είμαι υπέρ του να συνεργαστεί στενά και σε αυτά τα ζητήματα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τα εθνικά κοινοβούλια, γιατί είναι κοινό μας καθήκον, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, να κάνουμε πιο ανταγωνιστική την Ευρώπη και να επιτύχουμε μία καλή οικονομική και γενική εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(Χειροκροτήματα)

  Christopher Beazley (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, εγείρω ένα θέμα επί της διαδικασίας σύμφωνα με το άρθρο 166, παράγραφος 1, και άρθρο 121, παράγραφος 2, του Κανονισμού. Ζητώ συγνώμη για τη διακοπή της συζήτησης, αλλά πριν από την έναρξή της ο Sir Robert Atkins έθεσε ένα θέμα επί της διαδικασίας το οποίο εσείς κρίνατε ότι δεν ευσταθούσε διότι δεν αφορούσε την ημερήσια διάταξη. Στην πραγματικότητα αναφερόταν σε ένα εξαιρετικά σημαντικό θέμα, το οποίο καλύπτεται από το άρθρο 166 του Κανονισμού. Όταν αγνοείται ο Κανονισμός του Κοινοβουλίου, είναι δέον για έναν βουλευτή να σας επιστήσει την προσοχή σε αυτό.

Ο Sir Robert δήλωσε ότι η βρετανική κυβέρνηση ενδεχομένως να ενεργεί καθ’ υπέρβαση εξουσίας και κατά παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας όσον αφορά την παραβίαση του καθήκοντος εχεμύθειας. Η ενεχόμενη επιτροπή σάς έχει απευθύνει επιστολή. Σας ρωτώ αν είναι δυνατόν να δώσετε την απάντηση σας στον Sir Robert Atkins πριν από την ψηφοφορία.

Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω για μία ακόμη φορά ότι αναφέρομαι στο άρθρο 166, παράγραφος 1, και στο άρθρο 121, παράγραφος 2, του Κανονισμού.

Ζητώ συγνώμη για αυτήν τη διακοπή.

  Πρόεδρος. Και εγώ λυπάμαι επίσης για αυτή τη διακοπή.

Κυρίες και κύριοι, στο εξής, η Προεδρία θα πρέπει να είναι πιο αυστηρή κατά την εξέταση αιτημάτων για θέματα επί της διαδικασίας, διότι, επανειλημμένα, κάνετε χρήση αυτής της διαδικασίας για σκοπούς για τους οποίους δεν προορίζεται.

  Martin Schulz, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, όταν δρομολογήθηκε η διαδικασία της Λισαβόνας, ήταν η πρώτη σωστή και κατά τη γνώμη μου συστηματικά προετοιμασμένη προσπάθεια να δοθεί μία ευρωπαϊκή απάντηση στις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης. Η αφετηρία που χρησιμοποιήθηκε στη Λισαβόνα ήταν ότι θα μπορέσουμε να επιβιώσουμε στον παγκόσμιο ανταγωνισμό και να διατηρήσουμε μακροπρόθεσμα την ανταγωνιστικότητά μας απέναντι στις άλλες ηπείρους μόνον εάν αποκτήσουμε την πιο ισχυρή παγκοσμίως, βασισμένη στη γνώση κοινωνία και εθνική οικονομία –αλλά σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Το βήμα αυτό ήταν σωστό, όμως τι έγινε έκτοτε; Εκείνοι που αποφάσισαν αυτό το βήμα δεν μπορούν να αποφασίσουν αν θέλουν να το πραγματοποιήσουν σε ευρωπαϊκό ή σε εθνικό επίπεδο. Είναι διχασμένοι ανάμεσα στο μήνυμα ότι «σε αυτόν τον ανταγωνισμό μπορούμε να επιβιώσουμε μόνο ως ενωμένη Ευρώπη», που είναι σωστό, και στο μήνυμα στις πατρίδες τους ότι «στην πραγματικότητα είμαστε καταρχήν αρκετά δυνατή κυβέρνηση ώστε να το κάνουμε μόνοι μας», το οποίο βέβαια αρέσει περισσότερο στους ψηφοφόρους. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν γίνονται αρκετές επενδύσεις στην διαδικασία της Λισαβόνας ούτε σε ευρωπαϊκό ούτε σε εθνικό επίπεδο. Αυτός είναι ο απολογισμός μετά από έξι χρόνια.

(Χειροκροτήματα)

Κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, σας ευχαριστώ γι’ αυτό που είπατε, αλλά ταυτόχρονα λυπάμαι διότι αποσιωπείτε κάτι άλλο. Υπάρχει ένα μεγάλο κενό ανάμεσα σε αυτό που περιγράψατε και πάλι ως αναγκαία –και οικονομικά μεταξύ άλλων– δέσμευση και σε αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα. Περιγράψατε μαζί με την Επιτροπή σας τι χρειάζεται τα επόμενα επτά χρόνια για τη χρηματοδότηση της ΕΕ και το Συμβούλιο αποφάσισε μία χρηματοδοτική βάση, αλλά το πρόβλημα είναι πως ανάμεσα στο αίτημά σας και την απόφαση του Συμβουλίου υπάρχει ένα κενό 40,82 %!

Το Συμβούλιο αποφάσισε 40,82 % λιγότερα από αυτά που είχατε προτείνει για τις δημοσιονομικές προοπτικές. Αυτά είναι, κύριε Πρόεδρε, τα διαφορετικά μηνύματα, οι διαφορετικοί δομικοί λίθοι. Δεν μπορεί κανείς να χτίσει ένα όμορφο σπίτι με διαφορετικά τούβλα – δεν μπορεί καν να χτίσει μια καλύβα. Δεν μπορεί κανείς να χτίσει ούτε μια καλύβα για σκι στο Arlberg am Lech –ή μάλλον στο Lech am Arlberg– για να τραγουδάει εκεί τα βράδια τα τραγούδια των ναυτικών. Καλώς ήλθατε στην κοιλάδα, κύριε Πρόεδρε! Τώρα τελείωσε ο κατήφορος.

(Γέλια)

Ο τριμερής διάλογος για τις δημοσιονομικές προοπτικές που θα παρακολουθήσουμε τις επόμενες ημέρες και στη συνέχεια η σύνοδος κορυφής θα καταστήσουν και πάλι φανερή αυτήν την αντίφαση: την τρόικα κυβερνούν οι τσιγκούνηδες που μαζεύουν και το τελευταίο ευρώ για να μην μπορεί να δοθεί στην Ευρώπη.

(Χειροκροτήματα)

Και μετά από τρεις ημέρες θα συναντηθούν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων και θα διακηρύξουν και πάλι πόσο σημαντική είναι η σύνοδος κορυφής και οι στόχοι της Λισαβόνας. Ακριβώς αυτό είναι που αναχαιτίζει την Ευρώπη: ότι δεν υπάρχει συνεπής και συνεκτική αντιμετώπιση της διαδικασίας της Λισαβόνας!

Προσπαθήσαμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να επιτύχουμε έναν συνδυασμό της απαιτούμενης για την Ευρώπη ευελιξίας και της απαραίτητης κοινωνικής συνοχής, γιατί αυτά τα δύο πάνε μαζί. Κύριε Winkler, έχετε δίκιο – όποιος θέλει τη συμπαράσταση του λαού, όποιος θέλει να ακολουθήσουν οι άνθρωποι, πρέπει να περιγράψει την παγκοσμιοποίηση ως ευκαιρία, αλλά πρέπει και να περιορίσει τον κίνδυνο να χρησιμοποιηθεί η παγκοσμιοποίηση για την κατάργηση κοινωνικών προδιαγραφών. Προσπαθήσαμε να πούμε με την οδηγία για τις υπηρεσίες ότι πρέπει να υπάρχει ευελιξία όπου αυτό χρειάζεται και είναι εφικτό, αλλά μόνο με παράλληλη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής. Γι’ αυτό θεωρώ τώρα δεδομένο ότι η απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα αποτελέσει για την Επιτροπή και το Συμβούλιο τη βάση των περαιτέρω διαβουλεύσεων για την οδηγία για τις υπηρεσίες. Σας προειδοποιώ να μην παρεκκλίνετε από αυτό. Δώσατε αυτήν την υπόσχεση, κύριε Winkler, και είπατε σήμερα ότι θα την τηρήσετε. Και να είστε σίγουρος ότι εμείς θα διασφαλίσουμε ότι θα το κάνετε.

Έχουν ήδη γραφτεί αρκετά γύρω από το μέλλον της διαδικασίας της Λισαβόνας. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι επενδύσεις στην έρευνα και την εξειδίκευση προκειμένου να μην φεύγουν σε άλλες ηπείρους οι καλύτεροι της Ευρώπης. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι επενδύσεις στη διά βίου μάθηση, γιατί αν τα καλά επαγγελματικά προσόντα είναι προϋπόθεση για την πρόσβαση στην αγορά εργασίας, τότε η διά βίου μάθηση συνιστά θεμελιώδες δικαίωμα που θα εξασφαλίσει σε όλους αυτήν την πρόσβαση.

Χθες ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας μάς έδειξε τις επιθυμίες των νέων στην Ευρώπη χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα το Erasmus. Κι όμως, το Erasmus είναι ένα από τα σημεία στα οποία το Συμβούλιο έκανε τις περισσότερες περικοπές στις δημοσιονομικές προοπτικές. Επαναλαμβάνω λοιπόν ότι όλα είναι παράταιρα στη διαδικασία της Λισαβόνας.

(Χειροκροτήματα)

  Graham Watson, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, περισσότερο παρά ποτέ στην ιστορία της Ένωσης υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ αυτών που επιδιώκουν να προχωρήσουν μπροστά και αυτών που επιθυμούν να στραφούν προς τα πίσω· μεταξύ εκείνων που υπερασπίζονται την ενιαία αγορά και την ατζέντα της Λισαβόνας ως το καλύτερο μέσο εγγύησης μακροπρόθεσμης αποδοτικότητας, ανταγωνιστικότητας και ανάπτυξης, και μεταξύ εκείνων που απορρίπτουν το ελεύθερο εμπόριο υπέρ του οικονομικού πατριωτισμού που προσομοιάζει –όπως είπε ο Giulio Tremonti– με αυτόν αμέσως πριν από τον πόλεμο 1914-18.

Η ειρωνεία είναι ότι ο αποκαλούμενος πατριωτισμός –ελαφρώς συγκαλυμμένος οικονομικός εθνικισμός– θα αποφέρει εξίσου λίγα οφέλη στους πολίτες της Γαλλίας, της Ισπανίας ή της Πολωνίας όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη, διότι ο θεμιτός ανταγωνισμός είναι αυτός που κινεί την παγκόσμια αγορά, αυξάνει την ποιότητα και μειώνει τις τιμές, και τον θεμιτό ανταγωνισμό υπονομεύει ο προστατευτισμός. Εάν μια εταιρεία θεωρεί ότι είναι εμπορικά λογική η συγχώνευσή της με μια άλλη, τι δουλειά έχουμε εμείς να υψώνουμε εμπόδια στην πορεία της; Η μεγάλη επιτυχία του ευρώ, όπως επισήμανε ο Πρόεδρος της Επιτροπής, είναι ότι οι συγχωνεύσεις και οι εξαγορές προχωρούν ταχέως. Η ευρωπαϊκή βιομηχανία ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του ανταγωνισμού σε μια παγκόσμια οικονομία.

Αυτά είναι θέματα για το εαρινό Συμβούλιο. Είναι θέματα για την Επιτροπή διότι η Επιτροπή θα δοκιμαστεί σε αυτό το κλίμα ως υπερασπιστής και εγγυητής των Συνθηκών. Αντιμέτωπη με μια άνευ προηγουμένου επίθεση στην εσωτερική αγορά, η Επιτροπή πρέπει να μείνει σταθερή στις Συνθήκες, να μείνει σταθερή στις βασικές ελευθερίες και να μιλήσει απερίφραστα αν καταστεί απαραίτητο –όπως πράξατε εσείς, Πρόεδρε Barroso, και όπως έπραξαν επίσης οι Επίτροποι McCreevy και Kroes– και να ενεργήσει υπέρ της Ένωσης. Η υπεράσπιση όμως της ενιαίας αγοράς δεν εναπόκειται μόνο στην Επιτροπή· το Συμβούλιο διαδραματίζει επίσης έναν ρόλο, όπως τονίζουμε στην πρόταση ψηφίσματος που συζητούμε σήμερα. Αυτό συνεπάγεται ότι το εαρινό Συμβούλιο πρέπει να προβεί στην επίσπευση της μεταφοράς και εφαρμογής των οδηγιών της Ένωσης προκειμένου να επιτευχθεί μια ενιαία αγορά με ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, υπηρεσιών και κεφαλαίων. Θέλουμε να δούμε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να αντιμετωπίζει σοβαρά την ελεύθερη κυκλοφορία υπηρεσιών, εργαζομένων και κεφαλαίων. Δεδομένου ότι συζητούν τη μελλοντική χρηματοδότηση της Ένωσής μας, ας αφήσουμε τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων να βρουν τους αναγκαίους πόρους για την κατάρτιση του εργατικού δυναμικού μας, για τα διευρωπαϊκά δίκτυα και για την έρευνα και την ανάπτυξη μέσω του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Τεχνολογίας, το οποίο θα διασφαλίσει μελλοντικό οικονομικό δυναμισμό.

Είναι πλέον καιρός οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεών μας να επισημοποιήσουν τις συνεδριάσεις του Συμβουλίου που διεξάγονται τον Μάρτιο και τον Οκτώβριο. Οι συνεδριάσεις αυτές δεν πρέπει να διαφημίζονται ως διασκέψεις κορυφής αμιγώς οικονομικής πολιτικής· οι απαιτήσεις της ενεργειακής ασφάλειας, της ειρήνης στη Μέση Ανατολή και της καταπολέμησης του διεθνώς οργανωμένου εγκλήματος είναι εξίσου επείγουσες και πρέπει να συμπεριληφθούν στην ατζέντα της προσεχούς εβδομάδας. Πρέπει να διεξαχθεί επίσης δημόσια συζήτηση για τη ραγδαία αναπτυσσόμενη πολιτική άμυνας της Ένωσης, η οποία επί του παρόντος σχεδιάζεται κεκλεισμένων των θυρών. Η αυστριακή Προεδρία επέτρεψε τον δημόσιο έλεγχο σε μια πρόσφατη συνεδρίαση του Συμβουλίου Περιβάλλοντος· γιατί να μην καταστεί αυτή η διαφάνεια καθολική πρακτική στο Συμβούλιο;

Η Ομάδα μου επικροτεί την πρόταση της Επιτροπής να υποβάλει ένα εννοιολογικό έγγραφο ώστε να μπορέσουμε να συζητήσουμε την πολιτική άμυνας εδώ στο Κοινοβούλιο και να συμπεριλάβουμε τους πολίτες μας στη συζήτηση σχετικά με το πώς μπορεί να εξελιχθεί η ήπειρός μας.

Κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, πριν από έναν αιώνα η χώρα σας είχε έναν Υπουργό Εξωτερικών που σπούδασε στο Στρασβούργο, αποκατέστησε το παλαιό καθεστώς και κυριάρχησε στην πολιτική της ηπείρου επί τριάντα έτη. Εάν η κ. Plassnik δύναται να συναγωνιστεί τα επιτεύγματα του Μέτερνιχ, η Ευρώπη θα ευημερήσει. Εάν αποτύχει, μπορεί πάντα να ακολουθήσει το παράδειγμά του και να διαφύγει στη Βρετανία.

  Rebecca Harms, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Winkler, κύριε Barroso, η Ομάδα μου διαπίστωσε με την πάροδο του χρόνου ότι η στρατηγική της Λισαβόνας δεν είναι πια η στρατηγική που είχε οριστεί στην αρχή αυτής της πολύ ενδιαφέρουσας διαδικασίας. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στην ομιλία του κ. Winkler. Είναι τώρα μια πολύ μονόπλευρη στρατηγική για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Το γεγονός ότι ο στόχος της αειφορίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, όπως διατυπώθηκε στο Γκέτεμποργκ, πρέπει να αποτελεί μέρος αυτής της στρατηγικής παραμελήθηκε εντελώς. Μετά τις συζητήσεις που παρακολούθησα στη συντονιστική ομάδα για τη Λισαβόνα και βάσει όσων περιλαμβάνει η πρόταση ψηφίσματός μας για την οποία θα ψηφίσουμε σήμερα, φοβάμαι ότι υπάρχει κίνδυνος να μην είναι πλέον έτοιμο το Κοινοβούλιο να εφαρμόσει αυτήν τη φιλόδοξη στρατηγική του συνδυασμού της αειφορίας και της ανάπτυξης.

Γιατί το λέω αυτό; Δεν υπάρχει καμία απολύτως διάθεση συζήτησης για σημαντικά μέσα που θα εγγυώνταν την επιτυχία. Προσπαθήσαμε σε αυτήν τη συντονιστική ομάδα να συζητήσουμε για τη φορολογική πολιτική. Όταν δεν είναι κανείς διατεθειμένος να εξετάσουμε το ενδεχόμενο της ενιαίας φορολόγησης των επιχειρήσεων μέσα στην ΕΕ, πώς θα βγούμε από τον αρνητικό ανταγωνισμό ως τόπος εγκατάστασης; Όταν δεν είναι κανείς διατεθειμένος να συζητήσει για οικολογικούς φόρους, πώς μπορεί το κράτος να προαγάγει ελεγχόμενα την αειφορία; Ορισμένοι συνάδελφοι δεν έχουν καν διάθεση να χρησιμοποιήσουν τον όρο «φόροι». Φοβούνται μήπως τρομάξουν τους πολίτες. Δίνουν υποσχέσεις στους πολίτες χωρίς να φροντίζουν να δημιουργηθούν μέσα που θα καθιστούσαν δυνατή την εκπλήρωση αυτών των φιλόδοξων υποσχέσεων.

Ας πάρουμε ένα σημαντικό επίκαιρο παράδειγμα: την ενεργειακή πολιτική. Κύριε Verheugen, κύριε Barroso, αν δεν είσαστε διατεθειμένοι να συμπεριλάβετε την πολιτική των μεταφορών στις στρατηγικές για την ενεργειακή πολιτική, αν δεν είσαστε διατεθειμένοι να θέσετε πραγματικά στο επίκεντρο των στρατηγικών τη διατήρηση των πόρων και την αποδοτικότητα, αλλά συνεχίζετε να επικεντρώνεστε στην παράταση της διάρκειας λειτουργίας σταθμών ατομικής ενέργειας, τότε δεν μπορεί παρά να αποτύχετε. Ούτε θα μειώσετε τις εξαρτήσεις ως προς τις πρώτες ύλες, ούτε θα μπορέσετε να διασφαλίσετε δίκαιες τιμές στην αγορά ενέργειας. Κοιτάξτε τις χώρες με μεγάλο ποσοστό ενέργειας από ατομική ενέργεια. Είναι φθηνή η ηλεκτρική ενέργεια στη Γαλλία και τη Γερμανία; Όχι, είναι ακριβή.

Κύριε Barroso, έχω ένα αίτημα για την αγορά: εμπιστευτείτε τις προτάσεις που έκανε την περασμένη εβδομάδα η κ. Kroes. Τώρα, η αγορά δεν μπορεί να εφαρμοστεί για την ενέργεια. Χρειαζόμαστε τον διαχωρισμό της παραγωγής και της διανομής ενέργειας, της παραγωγής και του δικτύου. Η κ. Kroes είπε πολύ σωστά ότι πολιτικά, θα έχουμε μα ευκαιρία απέναντι στους ενεργειακούς γίγαντες μόνο εάν επιβάλουμε πραγματικά την αγορά εναντίον τους.

(Χειροκροτήματα)

  Francis Wurtz, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, κύριε Winkler, η Επιτροπή έχει κατά κανόνα την τάση να βρίσκει βαρύγδουπα ονόματα του παρελθόντος για τα προγράμματά της: Erasmus, Socrates και πάει λέγοντας. Ε λοιπόν, θα μπορούσε να αποκαλέσει τη στρατηγική της Λισαβόνας «Ιανό», από το όνομα της διάσημης ρωμαϊκής θεότητας, που είθισται να απεικονίζεται με δύο πρόσωπα, το ένα γυρισμένο προς το μέλλον, το άλλο προς το παρελθόν, ακριβώς όπως και η Ατζέντα της Λισαβόνας.

Ένα από αυτά τα πρόσωπα της Στρατηγικής της Λισαβόνας για τη δεκαετία 2000–2010 είναι ευχάριστο και φέρνει στο νου το κείμενο συμπερασμάτων του Εαρινού Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του 2005, όπου αναφέρεται η ανάγκη και παραθέτω: «να γίνουν επενδύσεις στο ανθρώπινο κεφάλαιο, [που αποτελεί] το πολυτιμότερο κεφάλαιο της Ευρώπης»· ανακοινώνονται περισσότερες θέσεις απασχόλησης, ακόμη και πλήρης απασχόληση, καθώς και θέσεις απασχόλησης καλύτερης ποιότητας· υπογραμμίζεται η σημασία της έρευνας, της εκπαίδευσης, της καινοτομίας, καθώς και ένας εδραίος βιομηχανικός ιστός στο σύνολο της επικράτειας της Ένωσης· προτάσσεται ακόμη και ο στόχος που επιδιώκεται, και διαβάζω, «του να τεθεί μέχρι το 2010 τέρμα στην απώλεια βιολογικής ποικιλομορφίας».

Αυτό το πρόσωπο του ευρωπαίου Ιανού στρέφεται προς το μέλλον. Φαίνεται να προοιωνίζεται μια εποχή κοινωνικής, οικονομικής και οικολογικής προόδου, την οποία δύσκολα κατανοούμε εκ πρώτης όψεως, γιατί η Επιτροπή θεωρεί, και διαβάζω, «ότι μένουν ακόμη πολλά να γίνουν για να πείσουμε τους πολίτες ότι οι μεταρρυθμίσεις θα συμβάλουν στην έλευση μιας αυξημένης ευημερίας για όλους και για να τους συνδέσουμε με αυτές».

Γιατί, όμως; Επειδή υπάρχει το άλλο πρόσωπο της Στρατηγικής της Λισαβόνας, που στρέφεται προς τις ακραιφνώς φιλελεύθερες εμμονές των ηγετών της Ένωσης. Παραπέμπω στην τελευταία ανακοίνωση της Επιτροπής, με τις αναφορές της στην ανάγκη βελτίωσης της ελκυστικότητας της Ευρώπης στα μάτια των επιχειρηματικών κύκλων, στη μεταρρύθμιση των συντάξεων, του τομέα της υγείας, της αγοράς εργασίας, στη δημοσιονομική εξυγίανση, στην επιμήκυνση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης, στην αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας, στη μέριμνα για την ύπαρξη πραγματικού ανταγωνισμού στον τομέα των υπηρεσιών, στην εξασφάλιση της προώθησης αυξημένου ανταγωνισμού στις αγορές ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου, κλπ.

Η Επιτροπή αναμένει μάλιστα από τα συνδικάτα να διαδραματίσουν ρόλο στη διάχυση αυτής της φιλελεύθερης στρατηγικής, αναμένει δε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να μεταλαμπαδεύσει τις αρετές της.

Βλέπουμε τους γερμανούς δημοσίους υπαλλήλους να κινητοποιούνται κατά της επιμήκυνσης του χρόνου εργασίας και της μείωσης των αποδοχών, τους ιταλούς μισθωτούς να απαιτούν την εκ βάθρων αναθεώρηση του νόμου 30, αυτού του μηχανισμού δημιουργίας εργασιακής ανασφάλειας. Βλέπουμε τους γάλλους νέους να εναντιώνονται στο σχέδιο διετούς σύμβασης εργασίας, που θα επιτρέπει στην εργοδοσία να απολύει κατά το δοκούν, τις βρετανίδες μισθωτούς να αντιτίθενται στο σχέδιο για επιμήκυνση του ορίου συνταξιοδότησης από τα 60 στα 65 και τους μισθωτούς των νέων κρατών μελών της Κεντρικής Ευρώπης, που δεν θέλουν οι χώρες τους να θεωρούνται ζώνη χαμηλού εργασιακού κόστους και διεκδικούν τα δικαιώματά τους στην κοινωνική πρόοδο. Απέναντι σε όλους αυτούς τους ανθρώπους ή και σε όλους εκείνους, που αντιτίθενται στη στρατηγική συμπίεσης των δημόσιων και κοινωνικών δαπανών η οποία υλοποιείται υπό την αιγίδα του Συμφώνου Σταθερότητας, σας εκλιπαρώ να μην υπολογίζετε σε εμάς για να τους εξηγήσουμε ότι σφάλλουν, επειδή στο επίκεντρο της Στρατηγικής της Λισαβόνας βρίσκεται, κι ας μην φαίνεται αυτό εκ πρώτης όψεως, η ευημερία τους.

Στην πραγματικότητα, τα δύο σκέλη της Λισαβόνας είναι ασύμβατα. Πρέπει να απορριφθεί το δεύτερο, ώστε να καταστεί δυνατό να ευδοκιμήσει το πρώτο. Αυτή είναι η επιλογή που αντιμετωπίζουμε.

  Jens-Peter Bonde, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. – (DA) Κύριε Πρόεδρε, μετά την απόρριψη του Συντάγματος από τους Γάλλους και τους Ολλανδούς, στη διάσκεψη κορυφής της ΕΕ αποφασίστηκε να υπάρξει ένα διάλειμμα στο οποίο να σκεφτούμε σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης. Τώρα αποδεικνύεται ότι δεν επρόκειτο για παύση για περισυλλογή αλλά, απεναντίας, ήταν μια αλλαγή ως προς τη σειρά και τον χρόνο επικύρωσης του κειμένου από τις διάφορες χώρες. Μετά τις δύο αρνητικές ψήφους, το Σύνταγμα έχει εγκριθεί στο Λουξεμβούργο, την Κύπρο, τη Μάλτα, τη Λετονία και, τελευταία, στο Βέλγιο. Η διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη στην Εσθονία, ενώ η Φινλανδία θα εγκρίνει το Σύνταγμα προτού αναλάβει την Προεδρία την 1η Ιουλίου. Μια αντιπροσωπεία της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων επισκέφθηκε τις προάλλες το Ελσίνκι. Μόνο ένα μικρό κόμμα, το οποίο αντιπροσωπεύει τους πραγματικούς Φινλανδούς, θα σεβαστεί το «όχι» των Γάλλων και των Ολλανδών. Στο Σύνταγμα προτείνεται να επιτραπεί η συνέχιση των επικυρώσεων μέχρις ότου το κείμενο να έχει εγκριθεί από το 80% των χωρών, οπότε θα διεξαχθεί έκτακτη σύνοδος κορυφής. Ωστόσο, οι διατάξεις του Συντάγματος δεν μπορούν να αποτελέσουν τη βάση αλλαγής της Συνθήκης της Νίκαιας, σύμφωνα με την οποία ισχύει ο κανόνας της ομοφωνίας. Ως εκ τούτου, το Σύνταγμα είναι επισήμως νεκρό μετά την απόρριψή του στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες. Η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών έχει δηλώσει ότι δεν θα επικυρώσει το απορριφθέν έγγραφο, ενώ το ίδιο δηλώνει και η πολιτική ηγεσία της Γαλλίας. Είναι, λοιπόν, παράνομη η συνέχιση των επικυρώσεων χωρίς να ληφθεί κάποια νέα απόφαση, εκτός εάν η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες υποκρίνονται και υποστηρίζουν διαφορετικές θέσεις στο εσωτερικό της χώρας και διαφορετικές στις Βρυξέλλες.

Θέλω να ρωτήσω την Προεδρία εάν η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες έχουν συμφωνήσει επισήμως ότι οι επικυρώσεις μπορούν να συνεχιστούν χωρίς να επέλθουν αλλαγές στο απορριφθέν κείμενο. Δεν θα ήταν καλύτερο να χρησιμοποιήσουμε τον χρόνο περισυλλογής για να επεξεργαστούμε νέες ιδέες και να καταρτίσουμε έτσι ένα κείμενο το οποίο θα μπορούν οι πολίτες να εγκρίνουν με δημοψηφίσματα σε όλες τις χώρες την ίδια ημέρα, ένα κείμενο οι βασικές ενότητες του οποίου θα είναι η διαφάνεια, η δημοκρατία και η εγγύτητα με τον λαό;

  Brian Crowley, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κ. Winkler, και τον Πρόεδρο Barroso για τις παρουσιάσεις τους εδώ σήμερα.

Έχοντας εξετάσει και συζητήσει το θέμα για αρκετά χρόνια, ένα από τα πράγματα που μου έρχεται στο νου είναι: τι θέλουμε πραγματικά από τη Στρατηγική της Λισαβόνας; Τα βασικά στοιχεία και στόχοι εξακολουθούν να ισχύουν σήμερα όπως ίσχυαν και όταν συμφωνήθηκε αρχικά: να καταστεί η Ευρώπη η πλέον δυναμική και καινοτόμος οικονομία στον κόσμο έως το 2010. Δυστυχώς ακούμε σήμερα ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς σχετικά με το τι θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνεται στο πεδίο εφαρμογής της Στρατηγικής της Λισαβόνας. Ίσως είμαστε υπερβολικά φιλόδοξοι ή υπερβολικά ανοιχτοί όσον αφορά τους τομείς που επιθυμούμε να συμπεριληφθούν.

Ένα από τα πιο σημαντικά θέματα –το οποίο αναφέρθηκε από όλους τους ομιλητές στο Κοινοβούλιο σήμερα– ήταν η επένδυση σε ανθρώπινο κεφάλαιο: το θέμα της κατάρτισης, της εκπαίδευσης και του τρόπου με τον οποίο αυτό οδηγεί σε περαιτέρω έρευνα και μελλοντική καινοτομία και ανάπτυξη. Ας δούμε πραγματικά τι συμβαίνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην παρούσα φάση. Κοιτάξτε τη δημογραφική κατάσταση, όπου παρατηρούμε μια γήρανση του πληθυσμού, ένα πτωτικό ποσοστό γεννήσεων στα περισσότερα κράτη μέλη, και δεν έχουμε στρατηγικές προκειμένου να ανταποκριθούμε σε αυτό. Χρειαζόμαστε στρατηγικές που θα στηρίζονται στη θετική πλευρά αυτού του γηράσκοντα πληθυσμού, στην εμπειρία που έχουν αποκομίσει· αλλά και στρατηγικές που είναι ρεαλιστικές ως προς την αναγνώριση ότι οι άνθρωποι στερούνται ευκαιριών πρόσβασης στη νέα αγορά εργασίας. Πρέπει να τους δώσουμε τις δεξιότητες και την κατάρτιση που χρειάζονται προκειμένου να εργαστούν στη λεγόμενη ψηφιακή οικονομία.

Παρ’ όλα τα μελίρρυτα λόγια που ενδεχομένως αναφέρουμε εδώ, η αλήθεια για το ποιος είναι ο ικανότερος να παράγει αποτελέσματα σε αυτές τις στρατηγικές –για το ποιος είναι ο ικανότερος να δώσει αυτές τις δεξιότητες στους νέους εργαζόμενους, φοιτητές ή μεγαλύτερους ανθρώπους που θέλουν να επανακαταρτιστούν ή επανεκπαιδευτούν– είναι ότι δεν μπορεί να το κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά κάθε κράτος μέλος. Αυτός είναι ο λόγος που ζητήσαμε εθνικά σχέδια με σαφείς στόχους που θα εγγυηθούν την επιστροφή των επενδύσεων.

Όταν μιλούμε για την ευρωπαϊκή στρατηγική απασχόλησης, την κοινωνική συνοχή και την κοινωνική εταιρική σχέση, είναι ζωτικής σημασίας να ακολουθούν οι πολίτες, είναι όμως επίσης ζωτικής σημασίας να ξυπνήσουν οι πολίτες και να δουν την πραγματικότητα αυτού που συμβαίνει με τη μετεγκατάσταση της βιομηχανίας –όπως συζητήθηκε χθες– και την έλλειψη επενδύσεων στην έρευνα και την ανάπτυξη. Κοιτάξτε τις 20 ηγετικές εταιρείες βιοτεχνολογίας στον κόσμο. Οι 19 είναι αμερικανικές και μία είναι ελβετική – καμία δεν είναι στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εάν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές σχετικά με τη δυνατότητα να γίνουμε οι πλέον δυναμικοί τότε πρέπει να λάβουμε δύσκολες αποφάσεις που θα εκφράζουν αυτήν τη θέση.

(Χειροκροτήματα)

  Leopold Józef Rutowicz (NI). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, στην έκθεση της ομάδας υψηλού επιπέδου υπό την προεδρία του κ. Wim Kok παρουσιάζεται μια ρεαλιστική περιγραφή της κατάστασης της οικονομίας της ΕΕ, η οποία κινδυνεύει να περιθωριοποιηθεί έναντι των ασιατικών και αμερικανικών αγορών. Η παγκόσμια αγορά ευνοεί τους οικονομικούς οργανισμούς οι οποίοι είναι αποτελεσματικοί και ανταγωνιστικοί και προσφέρουν φθηνά, καλής ποιότητας προϊόντα και υπηρεσίες. Η άμεση συμμετοχή των κρατών μελών και των κοινοβουλίων στην εφαρμογή προγραμμάτων μπορεί να θεωρηθεί μία από τις δραστηριότητες οι οποίες αποσκοπούν στην υλοποίηση της στρατηγικής της Λισαβόνας. Οι ενέργειες που σχετίζονται με το πρόγραμμα ενεργειακής ασφάλειας μπορούν επίσης να διαμορφώσουν καλύτερες και σταθερότερες συνθήκες οικονομικής ανάπτυξης. Το γεγονός ότι μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων μετέχει στην υλοποίηση της στρατηγικής μπορεί επίσης να θεωρηθεί λόγος αισιοδοξίας. Το πρόβλημα έγκειται στην αποτελεσματικότητα των ενεργειών και στις αντιδράσεις που αντιμετωπίζουν. Οι εν λόγω ενέργειες περιλαμβάνουν τη δημιουργία μιας εσωτερικής αγοράς, μιας αγοράς εργασίας, κατάλληλων συνθηκών για αναδιαρθρώσεις και δημιουργία επιχειρήσεων καθώς και την ανάπτυξη της καινοτομίας, καταργώντας συγχρόνως την ανεργία και αυξάνοντας τις αποδοχές των εργαζομένων. Χρειαζόμαστε συναίνεση μεταξύ των πολιτικών ομάδων, των συνδικαλιστικών ενώσεων και των εργοδοτών. Ορθώνονται πολύ σημαντικά εμπόδια στη διαδικασία αναδιάρθρωσης, οργάνωσης της αγοράς γεωργικών προϊόντων και περιορισμού του κόστους της γεωργικής παραγωγής. Η έλλειψη βιωσιμότητας σε ορισμένους παραγωγικούς τομείς συνεπάγεται ότι πολυάριθμες περιουσίες έρχονται αντιμέτωπες με τον κίνδυνο της ρευστοποίησης και ότι αυξάνονται η ανεργία και οι ακαλλιέργητες εκτάσεις. Γι’ αυτό έχει ζωτική σημασία να αναλάβουμε γρήγορα δράση για τη δημιουργία ενός συστήματος γεωργικής παραγωγής με εγγυημένη αγορά, όπως τα βιοκαύσιμα και η βιομάζα. Χρειαζόμαστε ένα πολυετές πρόγραμμα προσαρμογής της γεωργίας στις νέες συνθήκες της αγοράς. Η διαδικασία κατάργησης του προστατευτισμού, η οποία δεν δημιουργεί αλλά μόνο μειώνει την προστιθέμενη αξία και αυξάνει το κοινωνικό κόστος, έρχεται αντιμέτωπη με τεράστια εμπόδια. Επιτρέψτε μου, τέλος, να παραθέσω μια αισιόδοξη φράση του γερμανού Προέδρου: «Οφείλουμε να μετατρέψουμε τις προκλήσεις σε ευκαιρίες για επιτυχίες». Φρονώ ότι είμαστε σε θέση να επιτύχουμε αυτόν τον στόχο.

  Othmar Karas (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι, εύχομαι καλή επιτυχία σε όλα τα θεσμικά όργανα για τις ενέργειες που θα αποφασιστούν τις επόμενες εβδομάδες ή στη σύνοδο κορυφής, που πρέπει να αποτελέσουν αφετηρίες για το μέλλον της Ευρώπης. Όλες οι συνεδριάσεις των επομένων εβδομάδων πρέπει να έχουν ως σύνθημα «έργα αντί για λόγια», όπως είπε ο κ. Barroso.

Ζητάμε έργα που δεν θα αφήνουν καμία αμφιβολία για τη σαφή απόρριψη του κομματικού ωφελιμισμού, του προστατευτισμού και της νοοτροπίας ότι πρέπει να κοιτάμε πρώτα τον εαυτό μας. Ζητάμε θαρραλέες, συγκεκριμένες, επαληθεύσιμες ευρωπαϊκές πράξεις των κρατών μελών με στόχο την ανάπτυξη, την απασχόληση και την ενεργειακή πολιτική. Ζητάμε να ευθυγραμμιστούν επιτέλους τα κράτη μέλη ως προς την οδηγία για τις υπηρεσίες και τις δημοσιονομικές προοπτικές και να μην παραμείνουν σε ακινησία.

Τι θέλουμε; Πρώτον, θέλουμε αποφασιστικές ενέργειες για να μπορέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση να μετεξελιχθεί σε μία πιο θαρραλέα, πιο αξιόπιστη και πιο αποφασιστική πολιτική ένωση. Η πολιτική ένωση είναι ο πρωταρχικός μας στόχος.

Δεύτερον, πρέπει να δημιουργήσουμε μία λειτουργική εσωτερική αγορά και να ενεργήσουμε προκειμένου να εξελιχθεί επιτέλους σε μία εγχώρια αγορά. Πότε θα μπορούμε να μιλάμε για μία εγχώρια αγορά για όλους; Αν εφαρμόσουμε το συντομότερο δυνατόν τις τέσσερις ελευθερίες για όλους τους πολίτες μιας ΕΕ χωρίς σύνορα. Ελευθερία και ευθύνη αντί για δεσμά, προστατευτισμό, εθνικισμό και μεταβατικούς κανόνες που διαχωρίζουν, αυτά είναι οι στόχοι μας που θα δημιουργήσουν μια κοινή προστιθέμενη αξία για τους πολίτες της Ευρώπης.

(Χειροκροτήματα)

Τρίτον, όποιος εθνικοποιεί αντί να εξευρωπαΐζει ρίχνει στάχτη στα μάτια των ανθρώπων. Πού είναι οι πρωτοβουλίες και τα έργα για την εφαρμογή του σχεδίου Δ και για τη συμμετοχή των πολιτών στο ευρωπαϊκό σχέδιο; Τέταρτον, ζητώ επίσης συναπόφαση για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε όλα τα θέματα που αφορούν την εσωτερική αγορά, σε θέματα ανάπτυξης και απασχόλησης και στις δημοσιονομικές προοπτικές. Είναι φανερό ότι ο κανόνας της ομοφωνίας στο Συμβούλιο εμποδίζει την πρόοδο και τις ευρωπαϊκές λύσεις και ενισχύει τον ωφελιμισμό, και αυτό δεν το θέλουμε.

Πέμπτον, χρειαζόμαστε συγκεκριμένα ευρωπαϊκά έργα και όχι μόνο εθνικά σχέδια δράσης: τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού πλαισίου για την έρευνα, τη δημιουργία μίας ευρωπαϊκής υποδομής, τη δημιουργία μίας ευρωπαϊκής ενεργειακής αγοράς, τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού εναέριου χώρου, τη δημιουργία μίας ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας σύστασης επιχειρήσεων και καινοτομίας, την επέκταση των ευρωπαϊκών εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Γι’ αυτό, θέλουμε να δούμε έργα και πράξεις και όχι μόνο δηλώσεις. Έκτον, δεν έχουμε κοινή οικονομική πολιτική και γι’ αυτό πρέπει να συντονίσουμε πολύ καλύτερα τις οικονομικές πολιτικές. Η ΕΕ είναι μια ευκαιρία. Ο ωφελιμισμός και ο προστατευτισμός είναι κίνδυνοι που κατασκευάζουμε οι ίδιοι.

(Χειροκροτήματα)

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. McMILLAN-SCOTT
Αντιπροέδρου

  Robert Goebbels (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Winkler, κύριε Barroso, μια στρατηγική χωρίς μέσα είναι όπως ο Ναπολέων χωρίς στρατεύματα: αδύναμη και εν τέλει άχρηστη. Αυτή είναι η απειλή που επικρέμεται πάνω από τη στρατηγική της Λισαβόνας. Ισχνές δημοσιονομικές προοπτικές, ελλειμματικοί εθνικοί προϋπολογισμοί, ένας κοινοτικός προϋπολογισμός που αντιπροσωπεύει το ένα τρίτο του δημοσιονομικού ελλείμματος των ΗΠΑ: μήπως λοιπόν η Ένωση περιορίζεται σε χειρονομίες;

Το σχέδιο ψηφίσματος που εκπόνησα από κοινού με τον εξαίρετο συνάδελφό μου, κ. Lehne, επισημαίνει ορισμένα ενδιαφέροντα πεδία, έστω και αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενίοτε αρνείται να κοιτάξει την αλήθεια κατάματα. Έτσι, η πλειονότητα παραγνώρισε το γεγονός ότι μεγάλο τμήμα του πλεονάσματος της οικονομικής μεγέθυνσης των Ηνωμένων Πολιτειών αυτά τα τελευταία χρόνια ήταν αποτέλεσμα της ενσωμάτωσης άνω των δέκα εκατομμυρίων νόμιμων μεταναστών. Χρειαζόμαστε μια πιο γενναιόδωρη ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική. Μια τέτοια πολιτική μπορεί να ασκηθεί, άραγε, σε βάρος των αναπτυσσόμενων χωρών; Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, τα εμβάσματα των μεταναστών προς τις οικογένειές τους αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το μισό της διεθνούς αναπτυξιακής βοήθειας. Η θεαματική οικονομική ανάπτυξη της Ινδίας, της Κίνας, της Ταϊβάν, του Χονγκ Κονγκ, οφείλει πολλά στη δημιουργία επιχειρήσεων από πρώην μετανάστες, που επέστρεψαν στη χώρα τους.

Μένει να οικοδομηθεί η Ευρώπη της έρευνας. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι κυρίως αυτές που δεν επενδύουν αρκετά. Μία από τις αιτίες αυτού του φαινομένου είναι η υπέρμετρη γραφειοκρατία που δημιουργεί προσκόμματα στην πρόσβαση στα ευρωπαϊκά ταμεία. Μια άλλη αιτία είναι η έλλειψη συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεων και πανεπιστημίων. Τα πανεπιστήμια θα πρέπει να είναι σε θέση να αποκτούν επιπλέον μέσα αξιοποιώντας τις δραστηριότητες έρευνας μέσω της κατοχύρωσης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, αδειών, και επενδύοντας σε πολλά υποσχόμενα «νέα ταλέντα».

Στα ενεργειακά θέματα, η Ευρώπη πρέπει να συμμαχήσει με τους λοιπούς μεγάλους καταναλωτές, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιαπωνία, την Κίνα και την Ινδία για να αντισταθμίσει τα καρτέλ και τα ολιγοπώλια που δεσπόζουν στους τομείς του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Απέναντι σε μια αγορά που κυριαρχείται από μια δράκα παραγωγών χωρών, είναι μάταιο να αναζητείται η σωτηρία μόνο στην ελευθέρωση της ευρωπαϊκής αγοράς, κυρίως όταν αυτή η ελευθέρωση καταλήγει στη δημιουργία ορισμένων λεγόμενων ευρωπαίων πρωταθλητών, που τελικά θα διαμοιραστούν την αγορά. Η ελευθέρωση της αμερικανικής αγοράς ενέργειας απείχε πολύ του να είναι επιτυχημένη.

Η δημογραφική εξέλιξη, την οποία αντιμετωπίζει η Ευρώπη, δεν συνιστά πρόκληση μόνο για τη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης. Η αύξηση του προσδόκιμου ζωής κατά δέκα ή είκοσι χρόνια για πληθυσμούς με κατά κανόνα καλή φυσική κατάσταση και υγεία συνιστά και μεγάλη τύχη. Πρέπει να επεξεργαστούμε στρατηγικές που να επιτρέπουν στους ανθρώπους να παραμένουν ενεργοί καθώς γηράσκουν, καθώς και να τους παρέχουν ευρύ φάσμα συνταξιοδοτικών επιλογών και να επιτρέπουν την ενεργό συμμετοχή τους στην κοινωνική ζωή. Η Ευρώπη πρέπει να αποκηρύξει τον απαισιόδοξο λόγο της για το μέλλον και να εκμεταλλευθεί, αντίθετα, όλες τις νέες ευκαιρίες για να οικοδομήσει αυτή τη δυναμική και περιεκτική κοινωνία, την οποία έχει σχεδιαστεί να δημιουργήσει η Στρατηγική της Λισαβόνας.

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. ONYSZKIEWICZ
Αντιπροέδρου

  Alexander Lambsdorff (ALDE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, ένα χρόνο μετά την ενδιάμεση αξιολόγηση της ατζέντας της Λισαβόνας, είναι καιρός να αναρωτηθούμε ξανά σε ποιο στάδιο βρίσκεται η Ευρώπη. Η απάντηση δυστυχώς μας προσγειώνει: μετά από το πολιτικό σοκ που προκάλεσε η απόρριψη του συντάγματος, τώρα μας απειλεί οικονομική παράλυση. Η Λισαβόνα απειλεί να γίνει πανηγυριώτικό θέαμα σαν εκείνη τη διάσημη γυναίκα που της λείπει το κάτω μέρος του σώματος. Υπάρχει ασφαλώς συμφωνία ότι η εφαρμογή της στρατηγικής είναι υπόθεση των κρατών μελών, όμως ακριβώς αυτά βλέπουμε να διαπράττουν λάθη προστατευτισμού με σύνθημα τον οικονομικό πατριωτισμό, και αυτό προκαλεί σοβαρές ανησυχίες.

Η ιδέα ότι θα μπορούσαμε να επιτύχουμε «περισσότερη Λισαβόνα» και περισσότερη ανταγωνιστικότητα με λιγότερη εσωτερική αγορά δείχνει είτε απώλεια επαφής με την πραγματικότητα είτε ανειλικρίνεια. Η οικονομική επιτυχία της Ευρώπης βασιζόταν τα τελευταία 50 χρόνια στις τέσσερις ελευθερίες της εσωτερικής αγοράς, από τις οποίες οι τρεις διατρέχουν άμεσο κίνδυνο. Αυτό άρχισε πριν από δύο χρόνια, όταν –μεταξύ άλλων– η Γερμανία και η Αυστρία επέβαλαν περιορισμό της κινητικότητας του εργατικού δυναμικού από τα κράτη μέλη της ΕΕ στην Ανατολική Ευρώπη. Τώρα όμως φαίνεται ότι χώρες που δεν είχαν παρέμβει στην κινητικότητα των εργαζομένων όπως η Μεγάλη Βρετανία, έχουν να αναφέρουν θετικές εμπειρίες.

Ας πάρουμε την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίου: η Ιταλία απαγορεύει την αγορά μεριδίων ιταλικών τραπεζών, η Πολωνία αντιδρά στη συγχώνευση της UniCredit και της HBV, οι Γάλλοι και οι Ισπανοί αντιδρούν στην εξαγορά εγχώριων προμηθευτών ενέργειας. Αυτό αποτελεί ειρωνεία γιατί ειδικά στον ενεργειακό τομέα επιβάλλεται ένας ευρωπαϊκός τρόπος δράσης. Μήπως πιστεύουμε ότι μπορούμε να επιτύχουμε μία κοινή ενεργειακή πολιτική χωρίς μια εσωτερική αγορά ενέργειας; Στο σημείο αυτό είναι ιδιαίτερα ευπρόσδεκτη η σαφής γλώσσα της Επιτροπής. Ελπίζω ότι το Συμβούλιο θα ακολουθήσει τις συστάσεις της.

Η τρίτη ελευθερία –της παροχής υπηρεσιών– βρίσκεται επίσης σε κίνδυνο. Η αποδυνάμωση της οδηγίας για τις υπηρεσίες από τη Γερμανία, το Βέλγιο και τη Γαλλία δεν σημαίνει τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από το ότι δεν επίκειται ακόμα ο καταμερισμός εργασίας στον τομέα αυτόν. Για την κυκλοφορία αγαθών, αυτό θα σήμαινε ότι, για παράδειγμα, η Renault θα μπορούσε να εξάγει τα αυτοκίνητά της στη Γερμανία μόνο εάν κοστίζουν εκεί ακριβώς όσο κι ένα Volkswagen. Και τι να σκεφτούμε για τη Škoda; Οι εργάτες στο Mladá Boleslav κερδίζουν λιγότερα από τους συναδέλφους τους που συναρμολογούν Audi ή Citroën. Είναι κι αυτό κοινωνικό ντάμπινγκ; Με τη λογική της επιχειρηματολογίας των συνδικαλιστικών οργανώσεων για την οδηγία για τις υπηρεσίες, είναι μόνο θέμα χρόνου να προβάλουν απαίτηση επιβολής δασμών με χαρακτήρα ποινής σε βιομηχανικά προϊόντα κρατών μελών με χαμηλότερες αμοιβές. Παρενθετικά, αν εξετάσουμε με συνέπεια το θέμα, αυτό ακριβώς συνιστούν οι απαιτήσεις προς τα νέα κράτη μέλη να αυξήσουν τους φόρους των επιχειρήσεών τους.

Η Λισαβόνα δεν είναι αυτοσκοπός, ούτε βέβαια και η εσωτερική αγορά. Η Ευρώπη χρειάζεται νέα, περισσότερη ανάπτυξη στον ηπειρωτικό πυρήνα της, για να δώσει μια νέα προοπτική στα εκατομμύρια των ανέργων. Αυτή είναι μία πολιτική, κοινωνική και τελικά και ηθική υποχρέωση. Όποιος θέτει σε κίνδυνο την εσωτερική αγορά, διαπράττει έγκλημα σε βάρος των ανέργων της Ευρώπης, απέναντι στους οποίους έχουμε υποχρεώσεις, διότι για το δικό τους το καλό, για το καλό των πιο αδύναμων μελών της κοινωνίας μας είναι που πρέπει να φροντίσουμε για την επιτυχία της Λισαβόνας. Αυτό ισχύει και για τους ηλικιωμένους. Το ψήφισμα του Κοινοβουλίου υπογραμμίζει τη σημασία της δημογραφικής αλλαγής. Οι σημερινοί και οι αυριανοί ηλικιωμένοι αξίζουν κι αυτοί την προσοχή μας. Χρειαζόμαστε ανάπτυξη για να σταθεροποιήσουμε τα συστήματα κοινωνικής ασφάλειάς μας. Δεν αρκεί η απλή ανακατανομή. Κατά τα άλλα, θεωρώ ότι αυτή η συζήτηση θα έπρεπε να γίνει στις Βρυξέλλες κι όχι στο Στρασβούργο.

  Pierre Jonckheer (Verts/ALE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Winkler, κύριε Barroso, κύριε Verheugen, είμαι οικολόγος, αλλά δεν θα σας μιλήσω περί ενέργειας. Έχω συναδέλφους, τους οποίους γνωρίζετε και οι οποίοι είναι λίαν αρμόδιοι επί του θέματος.

Θα ήθελα να σας μιλήσω για τον ρόλο της Επιτροπής στη Στρατηγική της Λισαβόνας. Επιμείνατε, επανειλημμένα και δικαίως, στο γεγονός ότι, για να επιτύχει αυτή η στρατηγική, απαιτείται τεράστια λαϊκή υποστήριξη και πρέπει τα εθνικά κοινοβούλια και όλοι οι κοινωνικοί φορείς να εμπλακούν κατά τον προσήκοντα τρόπο. Πιστεύω ότι καλό είναι, για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή να αποστείλει δύο σαφή μηνύματα.

Το πρώτο μήνυμα συνίσταται στο να πούμε ότι η Στρατηγική της Λισαβόνας δεν είναι συνώνυμο ενός ξέφρενου ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών μελών. Προασπιζόμαστε αντιθέτως ένα μοντέλο συνεργασίας και αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών.

Το δεύτερο μήνυμα συνίσταται στο να πούμε ότι σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση των 25 κρατών μελών, δεν πρέπει να υπάρχουν πολίτες και εργαζόμενοι πρώτης και δεύτερης κατηγορίας.

Σας δίνω επί του παρόντος τρία συγκεκριμένα παραδείγματα, επί των οποίων προσδοκώ εκ μέρους σας μια πιο θετικά ενεργή στάση. Πρώτο παράδειγμα, η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων. Κάνατε σχετική αναφορά, δημοσιεύσατε μια έκθεση –πράγμα που πρέπει να επικροτήσουμε– και εκφράζετε τη χαρά σας διότι ορισμένα εθνικά κράτη ευθυγραμμίζονται με την Επιτροπή. Θα περίμενα από τον Πρόεδρο της Επιτροπής και το Σώμα των Επιτρόπων προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης να πουν στα κράτη που δεν θέλουν να συνταχθούν με την Επιτροπή ή που διστάζουν ότι ακολουθούν λάθος δρόμο.

Έρχομαι, τώρα, σε ένα δεύτερο παράδειγμα. Όσον αφορά την οδηγία για τις υπηρεσίες, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απέρριψε την αρχή της χώρας προέλευσης (ΑΧΠ). Ποιο ήταν το πρόβλημα με αυτή την αρχή; Είναι ότι δεν θέλαμε να οργανώσουμε την ενιαία αγορά θέτοντας σε ανταγωνισμό εθνικούς κανόνες χωρίς επαρκή εναρμόνιση. Πρέπει τώρα, για να καθησυχάσουμε τους εργαζόμενους, να δηλώσετε με σαφήνεια ότι ο Πορτογάλος, ο Γερμανός και ο Σλοβάκος που εργάζονται σε ένα εργοτάξιο στην Πολωνία πρέπει να έχουν τον ίδιο μισθό, και αντίστροφα. Με άλλα λόγια, η οδηγία περί απόσπασης των εργαζομένων πρέπει να ενισχυθεί και έχετε την αρμοδιότητα να το πράξετε.

Στο τρίτο παράδειγμα, τώρα. Στο ζήτημα της εξέλιξης της φορολογίας στην Ευρώπη, η Επιτροπή σημείωσε πρόοδο στο θέμα της εναρμόνισης της φορολογικής βάσης στο πλαίσιο της φορολόγησης των επιχειρήσεων. Πρέπει, το 2007-2008, να υποβάλετε μια έκθεση για τον προϋπολογισμό και τους μελλοντικούς πόρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να έχετε την πολιτική βούληση και το θάρρος να πείτε ότι είναι απαράδεκτο –και το έθιξαν αυτό άλλοι συνάδελφοι– να μειωθεί ο προϋπολογισμός μέχρι σημείου τα κονδύλια που προβλέπονται για τους νέους φοιτητές ή τους νέους εργαζόμενους να περικοπούν κατά το εν τρίτο.

Με άλλα λόγια, κύριε Barroso, περιμένω, για την υλοποίηση της Στρατηγικής της Λισαβόνας, όχι μόνο να βρίσκετε καταφύγιο πίσω από τις πλάτες των κρατών μελών, ακόμη και αν έχουν έναν σημαντικό ρόλο να διαδραματίσουν, αλλά να υπερβείτε τον ρόλο σας του έντιμου διαμεσολαβητή και να βρείτε πραγματικά, επειδή έχετε το μονοπώλιο της νομοθετικής πρωτοβουλίας, τη δύναμη να προασπιστείτε το ευρωπαϊκό συμφέρον, που απειλείται από την άνοδο των εθνικιστικών αμυντικών ανακλαστικών.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL). – (PT) Είναι καιρός να ακούσουμε τις διαμαρτυρίες και τις αντιδράσεις έναντι των νεοφιλελεύθερων μέτρων που περιλαμβάνονται στην προσφάτως αναθεωρηθείσα στρατηγική της Λισαβόνας, οι συνέπειες της οποίας δεν συνάδουν με τις υποσχέσεις που δόθηκαν το 2000 στη σύνοδο κορυφής της Λισαβόνας.

Με την ενίσχυση της ελευθέρωσης των αγορών, της ιδιωτικοποίησης των δημοσίων υπηρεσιών και της προαγωγής της ευελιξίας στην αγορά εργασίας, ή της «flexisecurity» (συνδυασμός ευελιξίας και ασφάλειας) όπως την αποκαλεί τώρα η Επιτροπή, τα αποτελέσματα που διαπιστώνουμε είναι η μείωση της οικονομικής μεγέθυνσης, η αύξηση της ανεργίας, η αύξηση της ανασφάλειας στην εργασία, η αύξηση της φτώχειας και η όξυνση των ανισοτήτων ως προς την κατανομή του πλούτου, και όλα αυτά στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και του ελεύθερου ανταγωνισμού.

Έχει πλέον καταστεί εμφανέστερο ότι οι δύο πυλώνες των νεοφιλελεύθερων πολιτικών είναι το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και η λεγόμενη στρατηγική της Λισαβόνας, για να μην αναφέρουμε τις δραστικές περικοπές στα κοινοτικά ταμεία, οι οποίες καθιστούν την οικονομική και κοινωνική συνοχή απλή χίμαιρα.

Συνεπώς, όπως προτείνουμε στο ψήφισμα που καταθέσαμε, επιβάλλεται η αντικατάσταση της στρατηγικής της Λισαβόνας από μια ευρωπαϊκή στρατηγική αλληλεγγύης και βιώσιμης ανάπτυξης, η οποία θα προάγει επενδύσεις στην έρευνα και την καινοτομία με σκοπό την ισορροπημένη και μακροπρόθεσμη ανάπτυξη, στην ποιότητα της εργασίας από όλες τις απόψεις, στη βελτίωση της κατάρτισης, στη δημιουργία βασικών υποδομών για τη στήριξη της βιομηχανίας, στις δημόσιες επιχειρήσεις, στην προστασία του περιβάλλοντος και στην περιβαλλοντική τεχνολογία, ιδίως όσον αφορά την ενέργεια και τις μεταφορές, στη βελτίωση της νομοθεσίας στους τομείς της εργασίας, της κοινωνίας, του περιβάλλοντος και της ασφάλειας, προκειμένου να επιτευχθεί εναρμόνιση στα υψηλότερα επίπεδα, καθώς και στην κοινωνική οικονομία.

Απαιτείται επίσης αναπροσανατολισμός της κοινωνικής πολιτικής, με σκοπό την ανάπτυξη μιας κοινωνίας...

(Ο Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)

  John Whittaker (IND/DEM). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Barroso θέλει να εμπλακεί η Ευρωπαϊκή Ένωση με την κοινωνία των πολιτών· ο κ. Winkler θέλει να παρακινήσει τους πολίτες της ΕΕ. Όμως δεν υπάρχει τίποτα πιο κατάλληλο να κάνει τους παρατηρητές της Ευρωπαϊκής Ένωσης να χασμουρηθούν ή να αναστενάξουν ή να πουν, «ωχ, όχι πάλι!», από τη συζήτηση για την ατζέντα της Λισαβόνας. Δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι η στρατηγική της Λισαβόνας έχει υποβαθμιστεί, ακριβώς όπως έχει υποβαθμιστεί και το Σύμφωνο Σταθερότητας, γεγονός που είναι άκρως ατυχές διότι σε αυτό στηρίζεται το νόμισμα του ευρώ; Εάν η στρατηγική της Λισαβόνας δεν έχει υποβαθμιστεί, γιατί πρέπει συνεχώς να την ανανεώνουμε;

Όλοι θέλουμε οικονομική ανάπτυξη και απασχόληση· όλοι θέλουμε οι οικονομίες της Ευρώπης να ευημερούν. Ωστόσο, είναι μάλλον καιρός να αναγνωρίσουμε ότι δεν έχουμε τη σωστή φόρμουλα. Αντί να είναι η ΕΕ η κινητήριος δύναμη των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων, είναι εκείνη που με τους ατελείωτους κανονισμούς της και την παρέμβασή της ανακόπτει τις οικονομίες της Ευρώπης. Οι πρόσφατες μέτριες βελτιώσεις που σημειώθηκαν σε ορισμένες οικονομίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επετεύχθησαν παρά την ύπαρξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι περισσότερο αποτέλεσμα παγκόσμιας ανάπτυξης.

Οι οικονομίες της ΕΕ δεν χρειάζονται μια στρατηγική της Λισαβόνας: χρειάζονται να μείνουν ήσυχες για να επιτρέψουν στις αγορές να λειτουργήσουν και στους επιχειρηματίες να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι συνεχίζοντας να μιλάμε για τη στρατηγική της Λισαβόνας, η Ευρωπαϊκή Ένωση υπογραμμίζει τη δική της ανικανότητα; Συνιστώ συνεπώς μια περίοδο σιωπής: σταματήστε να μιλάτε για μια ατζέντα η οποία, χρόνο με το χρόνο, αναγνωρίζεται γενικά ως αποτυχία.

  Guntars Krasts (UEN). – (LV) Κύριε Πρόεδρε, μετά την αναθεώρηση της διαδικασίας της Λισαβόνας πέρυσι δημιουργήθηκε η ελπίδα ότι η στρατηγική θα αποκτούσε νέο δυναμισμό, αλλά τα γεγονότα του τελευταίου εξαμήνου καταδεικνύουν τη συνέχιση των καθυστερήσεων όσον αφορά τη λήψη πρακτικών μέτρων για την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής.

Κατά την αξιολόγηση των προγραμμάτων των κρατών μελών για την υλοποίηση της στρατηγικής της Λισαβόνας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κάνει λόγο για επικάλυψη ενεργειών στην προσπάθεια επίτευξης των στόχων της Λισαβόνας. Φρονώ ότι επί του παρόντος ένα βασικό στοιχείο προόδου θα ήταν η μείωση κατά το ήμισυ των προσπαθειών οι οποίες αποσκοπούν στην αποφυγή των στόχων της Λισαβόνας. Το πιο πρόσφατο εξόφθαλμο παράδειγμα είναι η οδηγία για τις υπηρεσίες, η οποία θα προσέδιδε σημαντική ώθηση στην ελευθέρωση της εσωτερικής αγοράς και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, ενώ θα λειτουργούσε επίσης ως ένας από τους θεμέλιους λίθους της στρατηγικής της Λισαβόνας. Το συμβιβαστικό κείμενο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ελάχιστα θα συμβάλει στην ενεργοποίηση της κοινής αγοράς, τουλάχιστον όσο εξακολουθεί να ισχύει η στρατηγική της Λισαβόνας. Ομοίως, σε άλλους τομείς διαπιστώνουμε όλο και περισσότερο ότι τυχόν αλλαγές ή μεταρρυθμίσεις έρχονται αντιμέτωπες με αυξημένες κοινωνικές και πολιτικές αντιδράσεις. Καταναλώνεται τεράστια ενέργεια για τη διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης και τον περιορισμό των αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, αλλά στην πραγματικότητα οι μεταρρυθμίσεις της εσωτερικής αγοράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η εντατικοποίηση της ολοκλήρωσής της είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον το οποίο θα ευνοεί την υλοποίηση της στρατηγικής της Λισαβόνας.

Ελάχιστα έχουν επιτευχθεί μέχρι στιγμής για τη συντονισμένη χρηματοδοτική στήριξη των στόχων της Λισαβόνας. Στις έντονες συζητήσεις για το δημοσιονομικό πλαίσιο, οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων των κρατών μελών δεν ενδιαφέρονταν για στρατηγικές επιλογές, οπότε το δημοσιονομικό πλαίσιο ελάχιστα αντικατοπτρίζει την προσπάθεια επίτευξης των στόχων της Λισαβόνας. Ομοίως, ελάχιστη προσπάθεια έχει καταβληθεί για τον συντονισμό της χρήσης των διαρθρωτικών ταμείων με τις προτεραιότητες της Λισαβόνας. Η χρήση των διαρθρωτικών ταμείων και ο καλύτερος συντονισμός της στρατηγικής της Λισαβόνας πρέπει να επιτευχθούν στο επίπεδο τόσο της ΕΕ όσο και των κρατών μελών μέσω της εναρμόνισης των εθνικών αναπτυξιακών σχεδίων με τα προγράμματα υλοποίησης της στρατηγικής της Λισαβόνας.

Η βάση κάθε στρατηγικής συνίσταται στην ικανότητα υποταγής των βραχυπρόθεσμων συμφερόντων σε μακροπρόθεσμους στόχους. Για τον λόγο αυτόν, η επίτευξη της στρατηγικής της Λισαβόνας θα εξαρτηθεί επίσης από το πώς και πότε θα μπορέσουν τα κράτη μέλη και η Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά να πείσουν τους πολίτες της ΕΕ για το γεγονός ότι, εάν δεν επιτευχθεί η στρατηγική της Λισαβόνας σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα δεν θα είναι εφικτή η επίτευξη των στόχων της ανάπτυξης και της απασχόλησης.

  Philip Claeys (NI). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, η στρατηγική της Λισαβόνας αποσκοπεί να μετατρέψει την Ευρώπη στην ισχυρότερη οικονομία του κόσμου, και θεωρώ ότι επικρατεί ευρεία συναίνεση στο Σώμα ως προς αυτόν τον στόχο, παρότι διατηρώ αμφιβολίες για τον τρόπο με τον οποίο επιδιώκεται. Δεν μπορώ παρά να συμπεράνω ότι η σημερινή Ευρώπη εξακολουθεί να ενδιαφέρεται υπερβολικά για τις επιδοτήσεις εις βάρος των επενδύσεων και της καινοτομίας.

Η ευθύνη γι’ αυτό δεν βαρύνει μόνο τα διάφορα κράτη μέλη, αλλά και την ίδια την Επιτροπή. Ενώ η Επιτροπή είχε προτείνει τον διπλασιασμό των δαπανών για την επιστήμη και την ανάπτυξη σε 10 δισ. ευρώ ετησίως αρχής γενομένης από το 2007, το Συμβούλιο απέρριψε αυτή την πρόταση με το σκεπτικό ότι κάτι τέτοιο θα συνεπαγόταν σημαντικές περικοπές στις γεωργικές επιδοτήσεις, τις περιφερειακές ενισχύσεις και τα διαρθρωτικά ταμεία.

Όταν σκέφτομαι τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά ταμεία, μου έρχεται αυτομάτως στον νου ο πίθος των Δαναΐδων της Βαλονίας, για παράδειγμα, στον οποίο χάνονται κάθε έτος εκατομμύρια ευρώ, χωρίς να πραγματοποιούνται κανενός είδους διαρθρωτικές αλλαγές, τις οποίες εμποδίζει ένα διεφθαρμένο, πανταχού παρόν Parti Socialiste. Αυτό το επιβεβαιώνουν τώρα και διάφοροι πολιτικοί της Βαλονίας και διακεκριμένοι οικονομολόγοι.

Τώρα όμως εμφανίζεται η κ. Danuta Hübner, Ευρωπαία Επίτροπος αρμόδια για την περιφερειακή πολιτική, η οποία ισχυρίζεται ότι η Βαλονία καταφέρνει να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά τα διαρθρωτικά ταμεία και ότι τα έργα που υλοποιούνται στη Βαλονία είναι χαρακτηριστικά των λεγομένων αξιόλογων διαρθρωτικών αλλαγών που υλοποιούνται στην εν λόγω περιοχή. Εν πάση περιπτώσει, δεδομένου ότι αυτά λέγονται από ένα πρόσωπο το οποίο είναι εν μέρει αρμόδιο για την παρακολούθηση της στρατηγικής της Λισαβόνας, η όλη διαδικασία τίθεται σίγουρα υπό αμφισβήτηση.

  Klaus-Heiner Lehne (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αρχικά θα ήθελα να επωφεληθώ κι εγώ της ευκαιρίας να ευχαριστήσω θερμά τον συνεισηγητή μου κ. Goebbels για την καλή συνεργασία στη συντονιστική ομάδα. Κατορθώσαμε να συντάξουμε στην ομάδα ένα σχέδιο για την Ολομέλεια και για τη Διάσκεψη των Προέδρων, το οποίο αποτελεί λογική συνέχεια όσων επιτύχαμε πέρυσι στο πλαίσιο της ενδιάμεσης αναθεώρησης.

Το Κοινοβούλιο εξακολουθεί να υποστηρίζει καταρχήν τη στρατηγική της Επιτροπής. Ειδικότερα, καταστήσαμε επανειλημμένα σαφές ότι η ανάπτυξη και η απασχόληση είναι οι προϋποθέσεις για να επιτύχουμε όπως θέλουμε τους άλλους κύριους στόχους της στρατηγικής της Λισαβόνας.

Το Κοινοβούλιο συμμετείχε και στον καθορισμό των προτεραιοτήτων. Στο ψήφισμά μας αναφέρονται τρεις από αυτές: το δημογραφικό, η ενεργειακή πολιτική και η καινοτομία.

Το μόνο μου παράπονο αφορά κάτι που έθιξαν ήδη πολλοί προηγούμενοι ομιλητές. Το κυριότερο πρόβλημά μας δεν είναι η στρατηγική προσέγγιση, που είναι σωστή. Είναι η τελική εκτέλεση. Πολύ πρακτικά και ξεκάθαρα: κατά τη γνώμη μου, το πιο αρνητικό παράδειγμα είναι αυτό που βλέπουμε πάντα μόλις το θέμα περάσει στα χέρια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Αποφασίζει μια καλή και ουσιαστικά σωστή στρατηγική, μετά διεξάγει συνέντευξη Τύπου και την παρουσιάζει και το αποτέλεσμα είναι να καταγράφεται. Την άλλη μέρα ή μετά από μερικές ημέρες, οι Υπουργοί Οικονομικών παίρνουν πάλι πίσω αυτά που είχαν αποφασιστεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Αυτό είναι ένα βασικό στρατηγικό πρόβλημα και δεν ξέρω πώς μπορούμε να το λύσουμε. Συμβάλλει σημαντικά στο να αντιλαμβάνεται μερίδα των πολιτών την ευρωπαϊκή πολιτική ως ανειλικρινή, με αποτέλεσμα να ελπίζουν όλο και πιο λίγο στην Ευρώπη. Σε αυτήν τη σύνοδο πρέπει να καταστεί σαφές ότι δεν μπορούμε να έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά, αλλά αντίθετα, οι στρατηγικοί στόχοι πρέπει να αντανακλώνται στην πολιτική που εφαρμόζεται.

Το τελευταίο σημείο που θέλω να θίξω είναι η εκτίμηση των επιπτώσεων της νομοθεσίας, που αναφέρεται και στο ψήφισμά μας. Θέλουμε να επισημάνουμε ότι περιμένουμε να συμπεριληφθεί στην εκτίμηση των νομικών επιπτώσεων και ένας ανεξάρτητος παράγοντας προκειμένου να έχουμε ένα πραγματικά ουδέτερο αποτέλεσμα. Αυτό άλλωστε εντάσσεται και στη βελτίωση της νομοθεσίας. Το αίτημα αυτό απευθύνεται προς την Επιτροπή.

  Harlem Désir (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, το 2005 ήταν η πρώτη χρονιά υλοποίησης της αναθεωρημένης στρατηγικής της Λισαβόνας. Η στρατηγική πλέον είναι πιο γνωστή, συζητήθηκε στα κράτη μέλη, εγκρίθηκαν τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων. Αυτό συνιστά πρόοδο, είναι όμως λίγο πολύ η μόνη πρόοδος που σημειώθηκε.

Κατά τα λοιπά, ο κ. Winkler ήταν λίαν παράτολμος λέγοντας προ ολίγου ότι η Στρατηγική της Λισαβόνας ανανεώθηκε. Στην πράξη, μάλλον είναι αποτελματωμένη. Όπως είπε ο κ. Schulz, αποτελματώθηκε λόγω των λιλιπούτειων δημοσιονομικών προοπτικών, της αναιμικής μεγέθυνσης εντός της ευρωζώνης. Αποτελματώθηκε λόγω της κραυγαλέας έλλειψης επενδύσεων στην έρευνα και στην καινοτομία, στα πανεπιστήμια, στη διά βίου μάθηση, είτε πρόκειται περί επενδύσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο είτε σε επίπεδο κρατών μελών. Ομοίως, αγωνιζόμαστε να περατώσουμε τα διευρωπαϊκά δίκτυα, οι δε ανανεώσιμες ενέργειες και οι βιοτεχνολογίες εξακολουθούν να είναι ο πτωχός συγγενής από πλευράς προσπαθειών στις επενδύσεις και στην έρευνα.

Ας ανεβάσουμε ταχύτητα, είπατε, κύριε Barroso. Αν βάλουμε έστω την πρώτη ταχύτητα, θα ήταν ήδη μια αρχή, τείνω να σας απαντήσω. Για να επιτύχει η Στρατηγική της Λισαβόνας, θα απαιτήσει μέσα, συνεκτικές δημοσιονομικές προοπτικές, με καθορισμένες προτεραιότητες, επενδύσεις σε επίπεδο κάθε κράτους μέλους και ένα μακροοικονομικό πλαίσιο, που να υποστηρίζει πραγματικά τη μεγέθυνση.

Θα χρειαστεί, όμως, να ενστερνιστούν πλήρως και οι πολίτες τη στρατηγική της Λισαβόνας, όπως αναφέρατε, κύριε Πρόεδρε. Η ενεργός υποστήριξη της στρατηγικής της οικονομικής ανάπτυξης που καθόρισε η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί προϋπόθεση για την επιτυχία της. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θα συνιστούσε διπλό σφάλμα η αποκήρυξη της κοινωνικής διάστασης αυτής της στρατηγικής, το να αφεθούμε να συμπαρασυρθούμε στον ολισθηρό δρόμο της άνευ όρων ελευθέρωσης των πάντων, της εργασιακής αβεβαιότητας, της αποδυνάμωσης των κοινωνικών δικαιωμάτων και της υπονόμευσης των δημοσίων υπηρεσιών. Αυτό θα σημάνει αποδυνάμωση των βάσεων της μελλοντικής ανταγωνιστικότητας της Ένωσης, απάρνηση της Ευρώπης της αριστείας. Θα στρέψει όμως επίσης τους πολίτες μακριά από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις πολιτικές της.

Η κοινωνική διάσταση δεν είναι εχθρός της ανταγωνιστικότητας. Οι βόρειες χώρες, όπως συχνά αναφέραμε σε αυτή τη συζήτηση, κατάφεραν να ολοκληρώσουν επιτυχώς μεταρρυθμίσεις διότι τις διαπραγματεύτηκαν και διότι τις συνόδευσαν, όχι μόνο με μια νέα οικονομική ευελιξία και σημαντικά αντισταθμίσματα για τους εργαζόμενους, στον κοινωνικό τομέα, στον τομέα της διά βίου μάθησης, της προστασίας των δικαιωμάτων, αλλά και με μια συλλογική προσπάθεια επενδύσεων στην έρευνα και την καινοτομία. Αυτό προϋποθέτει, πάντως, τη διατήρηση ενός υψηλού επιπέδου φορολογικών εκπτώσεων και κοινωνικής αναδιανομής. Παρομοίως, η Γερμανία ξαναβρήκε όλα της τα πλεονεκτήματα σε ό,τι αφορά τις εξαγωγές και, όπως άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δείχνει ότι ακόμη και με υψηλά μισθολογικά κόστη, ακόμη και με ένα σύστημα κοινωνικής προστασίας που είναι από τα πλέον αποδοτικά της Ευρώπης και από τα πλέον σημαντικά στον κόσμο, μπορεί να κρατήσει τη θέση της στον διεθνή ανταγωνισμό.

Συνεπώς, ας πάψουμε να επικαλούμαστε τον παγκόσμιο ανταγωνισμό για να αμαυρώνουμε το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο. Ας τον επικαλεστούμε για να επενδύσουμε περισσότερο στα πλεονεκτήματα της Ευρώπης, στο ανθρώπινο κεφάλαιο, στην έρευνα και την καινοτομία.

Η τόνωση της ανάπτυξης εξαρτάται κατά βάση σήμερα από την ενίσχυση της εσωτερικής ζήτησης, την εμπιστοσύνη των καταναλωτών, την τόνωση της αγοραστικής δύναμης, καθώς και από μια πιο δίκαιη αναδιανομή των εσόδων και της προστιθέμενης αξίας μεταξύ των μετόχων και των μισθωτών.

Για να ολοκληρώσω, κύριε Winkler, κύριε Barroso, θέλω να πω ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα κριθεί από δύο πράγματα: αφενός, από τα διδάγματα που θα αντλήσει από την ψήφο του Κοινοβουλίου επί της οδηγίας για τις υπηρεσίες –σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επανέλθετε στην οδηγία Bolkestein– και, αφετέρου, από την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων των νέων κρατών μελών εντός της Ένωσης. Είναι καιρός να τους δώσουμε αυτή τη θεμελιώδη ελευθερία!

(Χειροκροτήματα)

  Paolo Costa (ALDE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι, θεωρώ θετικό το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση εκμεταλλεύεται το πολιτικό της βάρος ούτως ώστε το σύνολο να υπερβαίνει το άθροισμα των μερών ενισχύοντας έρευνα και ανάπτυξη για να απελευθερωθεί το δυναμικό των επιχειρήσεων, να ενισχυθεί η διεύρυνση και η καλύτερη χρήση της ποιότητας του εργατικού δυναμικού και για παρεμβάσεις που θα διασφαλίσουν τον εφοδιασμό σε ενέργεια. Ωστόσο, όλα αυτά υπό μία προϋπόθεση: η ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία εκφράζεται πλήρως μόνον εάν μπορεί να είναι καρπός της εργασίας μιας πραγματικά ενωμένης ευρωπαϊκής κοινωνίας και οικονομίας και τα αποτελέσματα επιτυγχάνονται με τη στρατηγική δραστηριότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η δημιουργία της ενιαίας αγοράς και μιας κοινωνικά και πολιτικά ενοποιημένης Κοινότητας για την αξιοποίηση του πλούτου των πολιτιστικών ταυτοτήτων είναι ένας παράγοντας που πρέπει να επισημάνουμε με έμφαση: δεν υπάρχει κοινή αγορά και ευρωπαϊκή κοινωνία ικανή να εκφράσει όλο το δυναμικό της χωρίς πραγματική ολοκλήρωση της Ευρώπης, χωρίς υποδομές και υπηρεσίες μεταφορών που θα διασφαλίζουν κινητικότητα και πρόσβαση από κάθε σημείο Α σε κάθε σημείο Β της Ένωσης.

Ο στόχος αυτός δεν πρέπει να θεωρείται ξεπερασμένος σε σχέση με τις νέες συνθήκες που πρέπει να αντιμετωπίσουμε, καθώς αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση: δεν υπάρχει αναπτυγμένη έρευνα χωρίς δυνατότητα στενής επαφής· δεν υπάρχει πραγματικό δυναμικό των επιχειρήσεων χωρίς ολοκλήρωση των αγορών. Αυτή είναι μια απαραίτητη προϋπόθεση, την οποία είχαμε υποσχεθεί ότι θα δημιουργήσουμε πριν από έναν χρόνο με το ψήφισμα 884/2004 που ενέκρινε το Σώμα, αναλαμβάνοντας τη δέσμευση για την ταχύτερη δυνατή υλοποίηση του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών μέχρι το 2020.

Δυστυχώς, στην ανακοίνωση της Επιτροπής δεν υπάρχει ίχνος από αυτόν τον στόχο, σε αντίθεση με την αρχική πρόταση και με όσα συνέβησαν πέρυσι, όταν προγραμμάτισε επισήμως και ενέκρινε αυτήν την κατεύθυνση, παροτρύνοντας μάλιστα τα κράτη μέλη να κινηθούν κατ’ αυτόν τον τρόπο. Εάν σε αυτά προσθέσουμε τις προτάσεις του Συμβουλίου για δραστική περικοπή του προϋπολογισμού σε αυτόν τον τομέα, με την οποία καθίσταται σχεδόν αδύνατος ή τουλάχιστον απομακρύνεται κατά πολύ ο στόχος, διαπιστώνουμε ότι βρισκόμαστε σε κρίσιμο σημείο.

Πιστεύω ότι, με την παρέμβασή του, το Κοινοβούλιο επιχειρεί κατά κάποιον τρόπο να διορθώσει την κατάσταση και καλεί όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να διασφαλίσουν την ολοκλήρωση του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών.

Απευθύνω θερμή έκκληση προς το Σώμα να αποφύγουμε ένα σοβαρότατο πολιτικό σφάλμα: ένα μεγάλο πολιτικό σφάλμα, καθώς, μετά το ψήφισμα 884, απελευθερώθηκαν στην Ευρώπη πνευματικές, πολιτικές και χρηματοοικονομικές δυνάμεις και τεράστιες προσδοκίες όσον αφορά την ελπίδα της συνέχισης του σχεδίου των ΔΕΔ. Δεν υπάρχει σημείο της Ευρώπης στο οποίο δεν συζητιούνται τα ΔΕΔ. Τα ΔΕΔ αποτελούν σήμερα εκ των πραγμάτων ένα από τα μη προβλεπόμενα κεφάλαια και κατά συνέπεια δεν υποστηρίζονται καταλλήλως από το σχέδιο Δ, το οποίο σχεδιάστηκε με σκοπό να καλύψει το χάσμα που χωρίζει την Ευρωπαϊκή Ένωση από τους πολίτες της.

Εάν δεν τηρήσουμε τις υποσχέσεις και δεν ανταποκριθούμε στις προσδοκίες, οι συνέπειες θα είναι πολύ οδυνηρές και σοβαρές για τους στόχους που έχουμε θέσει στην προσπάθεια υλοποίησης του ευρωπαϊκού σχεδίου. Ελπίζω η πρόταση αυτή να μην εγκριθεί και να γίνει ό,τι είναι δυνατόν για να αποφύγουμε τις καταστροφικές συνέπειες που θα είχε μια ενδεχόμενη αναστολή του προγράμματος στις προσδοκίες πολλών ευρωπαίων πολιτών.

  Bernat Joan i Marí (Verts/ALE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, εάν οραματιζόμαστε να γίνει η Ευρώπη η πιο ανταγωνιστική οικονομία γνώσης στον κόσμο, πρέπει να τονώσουμε τις επενδύσεις στην εκπαίδευση και στον τομέα της έρευνας και της ανάπτυξης. Δυστυχώς, η Ευρώπη μαστίζεται από υψηλό ποσοστό μετανάστευσης των ερευνητών μας προς τις ΗΠΑ. Στη σημερινή Ευρώπη ο καλύτερος τρόπος για να αριστεύσει ένας ερευνητής είναι να ενταχθεί σε ένα σημαντικό αμερικανικό πανεπιστήμιο. Πρέπει να ανταγωνιστούμε τις ΗΠΑ βελτιώνοντας τις πολιτικές μας προκειμένου να βοηθήσουμε τους ακαδημαϊκούς μας να παραμείνουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πρέπει να ξεκινήσουμε έναν ευρωπαϊκό τομέα έρευνας, με στόχο την ανάλυση και την εξεύρεση τρόπων για τη βελτίωση του πεδίου έρευνας και τη μετατροπή του σε χρήσιμο εργαλείο για τις ανάγκες και τους σκοπούς των ερευνητών μας. Πιστεύω ότι πρέπει να συνδέσουμε τη στρατηγική της Λισαβόνας με τη διαδικασία της Μπολόνια προκειμένου να εδραιωθεί μία καλή σύνδεση ανάμεσα στο πανεπιστημιακό μας σύστημα και στους στόχους της οικονομικής πολιτικής και της πολιτικής πρόνοιας.

Εάν δεν βελτιώσουμε τα υφιστάμενα εκπαιδευτικά μέσα και τα μέσα Ε[amp]Α σε επίπεδο κράτους μέλους της ΕΕ και σε επίπεδο υπερκρατικών φορέων, η στρατηγική της Λισαβόνας θα αποδειχτεί μεγάλη αποτυχία.

  Helmuth Markov (GUE/NGL). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, περιττό να πούμε ότι είναι σωστοί οι στόχοι της στρατηγικής της Λισαβόνας να δημιουργηθούν 20 εκατ. θέσεις εργασίας, να έχουμε μέση ετήσια αύξηση του ΑΕγχΠ κατά 3% και να αυξηθούν στο 3% οι δαπάνες για την έρευνα και την ανάπτυξη, όμως, κύριε Lehne, το πρόβλημα δεν είναι ο ορισμός των στόχων, αλλά είναι στην πραγματικότητα η στρατηγική με την οποία σκοπεύουμε να τους πραγματοποιήσουμε

Ας εξετάσουμε τη σημερινή πραγματικότητα: έχουμε μέση οικονομική ανάπτυξη 1,5%, δημιουργήσαμε μόνο περίπου το ένα τέταρτο από τις νέες θέσεις εργασίας που ελπίζαμε – και πρόκειται για εξαιρετικά κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας. Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα. Εδώ και έξι χρόνια συνεχίζεται η πορεία αυτή, και οι κατευθυντήριες γραμμές που εγκρίθηκαν πρόσφατα και τώρα πρέπει να εφαρμοστούν στο πλαίσιο των εθνικών σχεδίων, το αντικατοπτρίζουν αυτό.

Κοιτάξτε! Σε όλα τα κράτη μέλη, τα κέρδη από την παραγωγικότητα αυξάνονται εντυπωσιακά. Οι αυξήσεις των αποδοχών όμως παραμένουν στα ίδια επίπεδα. Πώς θέλετε λοιπόν να αυξήσετε τη ζήτηση στην εσωτερική αγορά; Μονίμως δίδεται η εντύπωση ότι οι κοινωνικές παροχές έχουν κάποιο αρνητικό αποτέλεσμα για μία εθνική οικονομία. Όμως δεν είναι έτσι, κάνουν κάτι καλό! Οι υψηλές αποδοχές τελικά φέρουν και οικονομική ανάπτυξη, αυτό όμως απαιτεί μια γενική επανεξέταση της πολιτικής.

Αυτό που δεν μας χρειάζεται είναι η μόνιμη ελευθέρωση και ιδιωτικοποίηση. Χρειαζόμαστε τον ανταγωνισμό, αλλά έναν ανταγωνισμό που θα αφορά υψηλότερες κοινωνικές και περιβαλλοντικές προδιαγραφές. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι τα αγαθά που παράγουμε πρέπει να παράγονται σύμφωνα με τους διεθνείς εργασιακούς κανόνες. Αυτό είναι απαραίτητο. Έτσι θα έχουμε μια ευκαιρία να οδηγήσουμε τη στρατηγική της Λισαβόνας πραγματικό στον στόχο που θέλουμε να επιτύχουμε, και όχι με τη διαρκή μείωση των κοινωνικών παροχών προκειμένου να δοθεί ακόμα μεγαλύτερη ελευθερία στις επιχειρήσεις. Αυτός είναι ο λάθος δρόμος!

(Συγκρατημένα χειροκροτήματα)

  Johannes Blokland (IND/DEM). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, τον Μάρτιο κάθε έτους διεξάγουμε συζητήσεις για την προετοιμασία της εαρινής συνόδου κορυφής και, μετά το 2001, συζητούμε τους λόγους για τους οποίους η στρατηγική της Λισαβόνας αποτυγχάνει να επιτύχει τους στόχους που έχουν τεθεί. Η απάντηση που δινόταν σε αυτό το ερώτημα στην έκθεση Kok, το 2004, ήταν κατηγορηματική: τα κράτη μέλη οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να προβούν σε μεταρρύθμιση των οικονομιών τους και του κράτους πρόνοιας, προσφέροντας έτσι περιθώρια για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την απασχόληση. Τώρα που η οικονομική ανάπτυξη ανακάμπτει, οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις κινδυνεύουν να τεθούν κατά μέρος, αλλά η ανάπτυξη από μόνη της δεν επαρκεί για τη συντήρηση του κοινωνικού μας προτύπου.

Μπορεί ο κ. Επίτροπος να δηλώσει τι σκοπεύει να πράξει η Επιτροπή για να αποσοβήσει αυτόν τον κίνδυνο και να εφαρμόσει τα συμπεράσματα της έκθεσης Kok; Ευελπιστώ ότι θα συζητηθεί επίσης η περίοδος προβληματισμού, η οποία είναι απολύτως αναγκαία. Φαίνεται ότι η ελίτ της Ευρώπης αδυνατεί να συζητήσει το μέλλον της ΕΕ χωρίς το βαρίδι ενός συντάγματος το οποίο έχει ήδη απορριφθεί. Εννέα μήνες προβληματισμού έπρεπε να αρκούν για να αποφασιστεί ποια συνέχεια ενδείκνυται να δοθεί σε πρώτη φάση.

  Wojciech Roszkowski (UEN). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, είναι πολύ κρίμα που οι μεγαλόστομες δηλώσεις σχετικά με την εφαρμογή της στρατηγικής της Λισαβόνας παρέμειναν απλά λόγια.

Η στρατηγική της Λισαβόνας αφορά κυρίως την ανταγωνιστικότητα της Ένωσης. Όπως όλοι γνωρίζουμε, η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας απαιτεί κυρίως αύξηση της παραγωγικότητας, η οποία με τη σειρά της απειλεί τις θέσεις απασχόλησης. Η απειλή αυτή δεν υλοποιείται εάν η αύξηση των εισοδημάτων που προκύπτει λόγω της μεγαλύτερης παραγωγικότητας είναι αρκετά υψηλή και δεν περιορίζεται σε επιμέρους χώρες, αλλά ισχύει επίσης για ολοκληρωμένες οικονομίες, όπως οι οικονομίες της ΕΕ.

Εντούτοις, η αυξημένη παραγωγικότητα δεν προϋποθέτει μόνο την εφαρμογή τεχνολογικών καινοτομιών, αλλά και τη μετεγκατάσταση της παραγωγής από περιοχές στις οποίες το κόστος της είναι υψηλότερο σε περιοχές με χαμηλότερο κόστος. Η αύξηση των εισοδημάτων που προκύπτει από αυτές τις δραστηριότητες ωφελεί το σύνολο της Ένωσης, ενώ η εγκατάλειψη της διαδικασίας δημιουργεί τον κίνδυνο στασιμότητας και μειωμένης ανταγωνιστικότητας, καθώς ο κόσμος δεν σταματά να κινείται. Συνεπώς, καλούμαστε να επιλέξουμε είτε τη βέβαιη στασιμότητα είτε μια διακινδύνευση η οποία μπορεί να αποδειχθεί επωφελής.

Η στρατηγική της Λισαβόνας δεν πρέπει να μας φοβίζει. Αποτελεί μια ευκαιρία για όλους μας.

  Alessandro Battilocchio (NI). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, λαμβάνω τον λόγο εξ ονόματος του Νέου Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Κατά την άποψή μας, οι δράσεις για την επίτευξη των στόχων της Λισαβόνας –ανάπτυξη, απασχόληση και ανταγωνιστικότητα– ήταν λίγες και όχι πολύ σαφείς.

Χρειάζεται περισσότερη υποστήριξη στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες αποτελούν τον θεμέλιο λίθο του βιομηχανικού μας ιστού, με καλύτερη πρόσβαση στις πιστώσεις, στις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις και στα προγράμματα έρευνας και τεχνολογίας, καθώς και καλύτερη προστασία της ποιοτικής ευρωπαϊκής βιομηχανίας από τις επιθέσεις του αθέμιτου διεθνούς ανταγωνισμού, όπως αυτές που δέχονται ο τομέας της κλωστοϋφαντουργίας και των τροφίμων.

Χρειαζόμαστε ένα ενεργειακό σχεδιασμό που θα απελευθερώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση από τη σημερινή γεωπολιτική αστάθεια, ενώ πρέπει να επικεντρώσουμε όλο μας το ενδιαφέρον στις νέες πηγές ενέργειας, προκειμένου να διασφαλίσουμε την αειφόρο και βιώσιμη ανάπτυξη και στο επίπεδο του περιβάλλοντος.

Θα πρέπει να επενδύσουμε πραγματικά στην εκπαίδευση, στην κατάρτιση, στην έρευνα και στην καινοτομία για να εξασφαλίσουμε την ανταγωνιστικότητα των παραγωγικών μας διαδικασιών. Πρέπει τέλος να προστατεύσουμε τον βασικό μας πόρο: τους εργαζόμενους και το ανθρώπινο δυναμικό.

Η απασχόληση και η ευημερία των συμπολιτών μας δεν πρέπει να περιέλθουν σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με τους νόμους της αγοράς και το διεθνές εμπόριο. Δεν μπορούμε να ξεχνάμε ότι η βιομηχανία πρέπει να τίθεται στην υπηρεσία των εργαζομένων και όχι το αντίστροφο.

  Marianne Thyssen (PPE-DE). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι πρόεδροι, κυρίες και κύριοι, δεν συνηθίζω τις φιλοφρονήσεις, αλλά σε αυτή τη συζήτηση θα ήταν πραγματική αγένεια να μην εκφράσουμε την εκτίμησή μας στους συνεισηγητές, τους κκ. Lehne και Goebbels. Αξίζουν τα συγχαρητήριά μας για το σχέδιο ψηφίσματος που έχουν καταρτίσει, το οποίο είναι περισσότερο από ικανοποιητικό και το οποίο στηρίζουμε 100%.

Εννοείται ότι ως συντονίστρια της πολιτικής μου ομάδας στη συντονιστική ομάδα για τη Λισαβόνα, θέλω επίσης να εκφράσω την εκτίμησή μου στους συναδέλφους οι οποίοι συνεισέφεραν τον αναγκαίο προβληματισμό. Η συζήτηση αυτού του ψηφίσματος ήταν πολύ πιο εποικοδομητική στο Κοινοβούλιο από ό,τι πέρυσι, και ευελπιστώ ότι αυτό αποτελεί θετικό προμήνυμα για την ίδια την επιθυμητή υλοποίηση της ανανεωμένης στρατηγικής ανάπτυξης και απασχόλησης.

Η ενδιάμεση αναθεώρηση μοιάζει εποικοδομητική, τα κράτη μέλη φαίνεται να συνεργάζονται, και εύχομαι καλή δύναμη στα πιο τολμηρά κράτη μέλη και στα υπόλοιπα εύχομαι να έχουν το θάρρος και την πεποίθηση ώστε να ξεκινήσουν ή να επιταχύνουν τις προσπάθειές τους. Βεβαίως, φέρουμε και εμείς ευθύνη ως ευρωπαϊκό θεσμικό όργανο, και σε αυτό το πλαίσιο χαιρετίζω την πρόθεση που εξέφρασαν τόσο η Επιτροπή όσο και η Προεδρία του Συμβουλίου να ασχοληθούν άμεσα με την οδηγία για τις υπηρεσίες και να σεβαστούν τη δύσκολη ισορροπία στην οποία οδήγησαν οι επίπονες προσπάθειες τις οποίες κατέβαλε το παρόν Σώμα.

Γνωρίζουμε το είδος και το μέγεθος των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η Ευρώπη. Θέλουμε να ζούμε καλά στην Ευρώπη και επιθυμούμε αυτό να συνεχιστεί, αλλά για να πραγματοποιηθεί το όνειρό μας, για να διατηρήσουμε το επίπεδο ευημερίας μας και να διασφαλίσουμε την ακεραιότητα του κοινωνικού μας προτύπου, οφείλουμε να καταστούμε ανταγωνιστικός παγκόσμιος παίκτης.

Δεν μπορώ να το διατυπώσω καλύτερα από τον γερμανό Πρόεδρο στη χθεσινή του δήλωση: πρέπει να βελτιωνόμαστε όσο αυξάνεται και το κόστος μας. Πρέπει να μετατρέψουμε την ανησυχία μας σε δημιουργικότητα και να είμαστε βέβαιοι ότι μόνον αλλάζοντας μπορούμε να διατηρήσουμε την ικανότητα πραγματοποίησης των φιλοδοξιών μας. Γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε. Ας ενεργήσουμε αναλόγως σε όλα τα μέτωπα, διότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή.

  Poul Nyrup Rasmussen (PSE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, ο πρόεδρος της Ομάδας μου, της Ομάδας των Σοσιαλιστών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μίλησε για την αναγκαιότητα δράσης τώρα. Είναι ώρα για δράση. Θα επικεντρωθώ σε αυτό. Όλοι γνωρίζουμε ότι έχουμε μια ελαφρώς καλύτερη οικονομική ανάπτυξη, όμως η ανάπτυξη του 2,2% αντί του 2,1% ανά έτος κατά μέσο όρο δεν δημιουργεί αρκετή απασχόληση προκειμένου να μειωθεί σοβαρά η ανεργία μας που πλήττει 19,5 εκατομμύρια άτομα. Συνεπώς συμφωνώ ουσιαστικά με τον Πρόεδρο Barroso και τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Χρειαζόμαστε περισσότερη ανάπτυξη.

Έχω δύο σύντομα ερωτήματα. Πρώτο: επενδύσεις. Κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, διαβλέπετε ότι στην προσεχή συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου οι κυβερνήσεις μπορούν να συμφωνήσουν –ίσως δεν έχουμε τη δυνατότητα και την εξουσία στη Συνθήκη να τις εξαναγκάσουμε– να συνάψουν ένα είδος διακυβερνητικής συμφωνίας προκειμένου να αποφασίσουν να επενδύσουν μέσα στα επόμενα δύο-τρία χρόνια στους στόχους που προτείνατε στα έγγραφα και στις συστάσεις σας; Εάν μπορείτε να το προβλέψετε αυτό, θα ήμουν ευτυχής διότι τότε θα κάναμε ένα βήμα προς τη συντονισμένη επενδυτική δράση.

Δεύτερον, με ικανοποίηση διαπίστωσα ότι το Συμβούλιο Απασχόλησης έλαβε μια απόφαση σχετικά με τον συγκερασμό ευελιξίας και ασφάλειας με βάση τις προτάσεις της Επιτροπής. Κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, εκτιμάτε ότι τα συμπεράσματα θα διασφαλίσουν όχι μόνο την ευελιξία, αλλά και τη σύγχρονη ασφάλεια; Στη Γαλλία βλέπω μια κυβέρνηση η οποία επικεντρώνεται μόνον στην ευελιξία και είδα τις αντιδράσεις των νέων. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι τόσο απαραίτητο να διασφαλίσουμε και τα δύο. Θα ήθελα την απάντησή σας και αν μπορούσατε να μας δώσετε σήμερα αυτήν την απάντηση θα ήταν πολύ επίκαιρο και συνετό.

Είναι ώρα για έργα και ελπίζω ότι θα ενώσουμε όλοι τις δυνάμεις μας. Θα κάνω ό,τι μπορώ στο Κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και γνωρίζω ότι ο συνάδελφός μου, ο πρόεδρος της Ομάδας μας, θα κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να παραγάγει αποτελέσματα, διότι είναι πλέον η ώρα και οι άνθρωποι περιμένουν από εμάς να το πράξουμε.

  Nils Lundgren (IND/DEM). – (SV) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να αναπτύξω ορισμένες γενικές σκέψεις σχετικά με την ατζέντα της Λισαβόνας συνολικά. Κατά τη γνώμη μου, στηρίζεται στην παρανόηση του τρόπου με τον οποίο οι οικονομίες –καθώς και οι ίδιοι οι ανθρώπινοι πολιτισμοί– αναπτύσσονται στο διάβα της Ιστορίας.

Υπήρξε μια περίοδος της Ιστορίας –η οποία ξεκίνησε στα τέλη του δεκάτου όγδοου αιώνα και συνεχίστηκε κατά τον δέκατο ένατο– κατά τη διάρκεια της οποίας η Ευρώπη έγινε η πιο δυναμική βασισμένη στη γνώση περιοχή του κόσμου. Αυτή η διαδικασία ξεκίνησε με ορισμένες αλλαγές στο Ηνωμένο Βασίλειο, περιλαμβανομένης της νομοθεσίας για τα οικονομικά θέματα και της κατάργησης του συστήματος των συντεχνιών. Σημειώθηκε τεράστια πρόοδος με πολύ ταχείς ρυθμούς, η οποία επεκτάθηκε σύντομα σε μεγάλα τμήματα του κόσμου. Η χρήση των ατμομηχανών και των αυτόματων κλωστηρίων επεκτάθηκε και σε άλλες χώρες. Έτσι λειτουργεί η εξέλιξη.

Η αντίληψη ότι μπορεί σήμερα να υπάρχουν ασυνήθιστα ευφυείς άνθρωποι οι οποίοι γνωρίζουν λεπτομερώς ποια μέτρα πρέπει να λάβουν οι ευρωπαϊκές χώρες προκειμένου να συμβάλουν στη μετεξέλιξη της Ευρώπης σε μια δυναμική βασισμένη στη γνώση περιοχή είναι απολύτως εσφαλμένη. Οι ίδιες οι χώρες προσπαθούν να βρουν λύσεις, παρακολουθώντας η μια τις επιλογές της άλλης και αντιγράφοντας εποικοδομητικές λύσεις. Έτσι προχωρά η εξέλιξη. Αν συνεχίσουμε κατά τον ίδιο τρόπο θα καταλήξουμε σε εσφαλμένους τρόπους σκέψης. Πρέπει να ασχοληθούμε με τα θέματα που αφορούν άμεσα την Ευρωπαϊκή Ένωση.

  Françoise Grossetête (PPE-DE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, η ερχόμενη Εαρινή Σύνοδος Κορυφής θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της εποχής μας, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών προκλήσεων και των προκλήσεων της ενεργειακής πολιτικής. Πρέπει να ληφθούν υπόψη οι προσδοκίες της νεολαίας και καθήκον μας είναι επίσης η αναγνώριση του γεγονότος ότι ο αριθμός των ηλικιωμένων ολοένα και αυξάνεται. Όλα αυτά προϋποθέτουν την προσαρμογή των υποδομών μας. Η κοινωνία μας είναι σε πλήρη μετάλλαξη και αυτό ακριβώς είναι που ανησυχεί τους συμπολίτες μας. Πρέπει, λοιπόν, να τους υποστηρίξουμε, να καταφέρουμε να υπερβούμε τις δυσκολίες στις ερχόμενες δεκαετίες.

Το κράτος πρόνοιας της δεκαετίας του ’80 δεν αποτελεί πλέον την απάντηση. Πρέπει να συμφιλιώσουμε ευελιξία και ασφάλεια, να βρούμε άλλους δρόμους για να δώσουμε προτεραιότητα στην απασχόληση, να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη των συμπολιτών μας στους εαυτούς τους – εμπιστοσύνη στις πολιτικές τους, εμπιστοσύνη σε μια Ευρώπη που συντονίζει το έργο της. Αυτού του είδους η εμπιστοσύνη δύναται αυθόρμητα να συντελέσει στην ανάπτυξη της μεγέθυνσης, στην άνοδο της γεννητικότητας, που αποτελεί ένα καλό βαρόμετρο της κατάστασης της κοινωνίας μας. Αυτού του είδους η εμπιστοσύνη θα μας επιτρέψει να θεωρούμε τη μετανάστευση ως μεγάλη ευκαιρία και, αντί να θέτει προσκόμματα στην ιδιωτική πρωτοβουλία, θα την απελευθερώνει, θα την ενθαρρύνει, θα την υποστηρίζει. Αυτή η αποκατεστημένη εμπιστοσύνη θα μας επιτρέψει να καταρτίζουμε καλύτερα και να κρατούμε κοντά μας τους ερευνητές μας. Όλα αυτά είναι προς το συμφέρον μιας πιο επιτυχημένης κοινωνίας της γνώσης, όταν όμως βλέπουμε τι γίνεται με το Erasmus, τότε υπάρχουν λόγοι ανησυχίας για τις προοπτικές μιας τέτοιας κοινωνίας. Πρόκειται, τέλος, για μια Ευρώπη που δεν έχει ταμπού, που συνεπώς θα τολμά να μιλά για πυρηνική ενέργεια και ενεργειακή ανεξαρτησία. Θα μπορούσα να δώσω πολλά ακόμη παραδείγματα για το τι θα μπορούσαμε να κάνουμε.

Χωρίς όμως ανάλογο προϋπολογισμό, σε τι ωφελούν τα λόγια; Μας λένε σήμερα ότι θα πρέπει να επιλέξουμε, κύριε Barroso, μεταξύ των μεγάλων διευρωπαϊκών δικτύων και του Galileo. Είναι, άραγε, αυτό δυνατόν; Απαντώ «όχι». Χρειαζόμαστε το Galileo και πρέπει να ολοκληρώσουμε την εσωτερική αγορά μέσω καλύτερων επικοινωνιών. Επιτρέψτε μου, επίσης, να πω και δυο λόγια υποστήριξης για το έργο σιδηροδρομικής σύνδεσης Λυών-Τορίνο.

Συνεπώς, δεν θα ήθελα αυτό το πρωινό να είναι η πολλοστή ευκαιρία για να μιλήσουμε για τη Στρατηγική της Λισαβόνας. Λόγια, λόγια, λόγια... Είναι καιρός να περάσουμε στις πράξεις. Καλώ τους αρχηγούς των κυβερνήσεων να επιδείξουν ιδιαίτερο σθένος. Η Στρατηγική της Λισαβόνας είναι το μόνο αντίδοτο απέναντι στους κάθε μορφής εθνικούς προστατευτισμούς.

  Jan Andersson (PSE). – (SV) Κύριε Πρόεδρε, θα εκμεταλλευτώ αυτή τη δυνατότητα σύντομης παρέμβασης για να αναφερθώ σε μια τροπολογία της Σοσιαλιστικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην οποία χαιρετίζουμε την πρόταση των αρχηγών κυβερνήσεων έξι κρατών για την κατάρτιση ενός ευρωπαϊκού συμφώνου ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Προτείνουμε μέτρα σε τρεις τομείς. Επιδιώκουμε, πρώτον, τη μείωση της ανισορροπίας μεταξύ των δύο φύλων στην αγορά εργασίας, δεύτερον, τη διευκόλυνση του συνδυασμού ενός επικερδούς επαγγέλματος και της ανατροφής παιδιών και, τρίτον, την εισαγωγή της προοπτικής της ισότητας, η οποία πρέπει να επιδιωχθεί σε όλους τους τομείς πολιτικής.

Σκοπός αυτού του συμφώνου ισότητας δεν είναι η δημιουργία μιας νέας διαδικασίας αλλά η ενίσχυση υφιστάμενων διαδικασιών, όπως η διαδικασία της Λισαβόνας, έτσι ώστε να καταστούν εφικτοί οι στόχοι της βιώσιμης ανάπτυξης, της πλήρους απασχόλησης και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Οι στόχοι όσον αφορά την παιδική μέριμνα και τη δυνατότητα συνδυασμού ενός επικερδούς επαγγέλματος με την ανατροφή παιδιών είναι ιδιαιτέρως σημαντικοί.

  Timothy Kirkhope (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, η σύνοδος του Συμβουλίου στα τέλη του μήνα θα δώσει τη δυνατότητα στις κυβερνήσεις των κρατών μελών να επιβεβαιώσουν τη ζωτική ανάγκη να προχωρήσει η μεταρρύθμιση ταχύτερα από ό,τι στο παρελθόν.

Για δύο θέματα πιστεύω ότι το Συμβούλιο θα πρέπει να μιλήσει καθαρά και σθεναρά στα συμπεράσματά του. Υπό το πρίσμα του εγγράφου της Επιτροπής «Ώρα να ανεβάσουμε ταχύτητα», το οποίο υποβλήθηκε τον Ιανουάριο, ασφαλώς δεν είναι τώρα η ώρα να ξεμείνουν οι οδηγοί από καύσιμα. Με ευχαριστεί το γεγονός ότι ο κ. Barroso φαίνεται ότι «καίει» καύσιμα υψηλών οκτανίων και μακάρι να συνεχίσει να το κάνει για καιρό, το αυξανόμενο όμως κύμα προστατευτικής ρητορείας και προστατευτικών ενεργειών από τις κυβερνήσεις των κρατών μελών είναι απαράδεκτο. Είναι εντυπωσιακό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να έχει ακόμη κυβερνήσεις προσκολλημένες σε μια απηρχαιωμένη προστατευτική νοοτροπία και στην προώθηση του οικονομικού και βιομηχανικού πατριωτισμού.

Επικροτώ τις δηλώσεις της Επιτροπής που καταδικάζουν αυτή την τάση. Χαιρετίζω τις πρόσφατες παρατηρήσεις του γερμανού Υπουργού Οικονομικών, ο οποίος είπε ότι δεν χρειαζόμαστε τον βιομηχανικό πατριωτισμό και ότι οι ξένοι επενδυτές θα πρέπει να χαίρουν ολόθερμης υποδοχής και όχι απλώς να γίνονται ανεκτοί. Εάν τα σχέδια εθνικής μεταρρύθμισης που υποβλήθηκαν από τις κυβερνήσεις μοιάζουν στο ελάχιστο με αυτά που κατέθεσε η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, τότε ας μας βοηθήσει ο Θεός.

Η συζήτηση για τον προστατευτισμό αγγίζει την καρδιά της συζήτησης σχετικά με τη μελλοντική οικονομική ανάπτυξη. Δεν υπάρχει περιθώριο για τις πολιτικές που είδαμε τελευταία. Ο καιρός των διπλωματικών αβροτήτων έχει παρέλθει. Πρέπει να επιτρέψουμε να ακουστεί η φωνή των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Όσον αφορά την οδηγία για τις υπηρεσίες, το συμβιβαστικό πακέτο που συμφωνήθηκε από το Κοινοβούλιο πρέπει να βελτιωθεί από τις κυβερνήσεις. Έχουμε σημειώσει πρόοδο, όχι όμως αρκετή. Το Συμβούλιο πρέπει να συντονίσει τις ενέργειές του για τον γύρο της Ντόχα και να εργαστεί σκληρότερα για την επίτευξη συμφωνιών παγκόσμιου εμπορίου.

Φοβάμαι ότι επί του παρόντος ότι δεν έχει ληφθεί ακόμη απόφαση. Καλώ μετ’ επιτάσεως το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να επιδείξει την ίδια ζέση και αποφασιστικότητα με τον κ. Barroso. Το καλώ να αποφύγει τη συνήθη υπεκφυγή στη συνεδρίαση στα τέλη του μήνα και να αναλάβει πραγματικά ηγετικό ρόλο. Θα μπορέσουμε τότε να το κρίνουμε βάσει της αποφασιστικότητάς του και εν συνεχεία να εκδώσουμε την ετυμηγορία μας.

  Maria Berger (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, ακόμα και ο κ. Poettering αναγκάστηκε σήμερα να επικρίνει στην εισαγωγική του δήλωση την εκπροσώπηση της αυστριακής Προεδρίας –συγκεκριμένα την απουσία του καγκελάριου Schüssel– και ίσως αυτή η απουσία να έχει να κάνει και με το ότι το μήνυμα που είχε να μας δώσει η αυστριακή Προεδρία δεν ήταν ούτε κάτι για το οποίο μπορεί κανείς να καυχηθεί ούτε καν ικανοποιητικό. Ένα τέτοιο άχαρο καθήκον το αφήνει κανείς ευχαρίστως σε άλλους.

Το μήνυμα είναι φτωχό και ανεπαρκές σε σχέση με τους στόχους, ιδίως ως προς τη μείωση της ανεργίας, αν θυμηθούμε την έκταση της ανεργίας και τους αρχικούς μας στόχους ως προς τη διαδικασία της Λισαβόνας, είναι όμως φτωχό και ανεπαρκές, αλλά και λανθασμένο και ως προς τα μέσα που θα εφαρμοστούν – μόνο με διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις δεν θα επιτύχουμε ούτε καν αυτούς τους φτωχούς στόχους.

Η Ένωση και τα κράτη μέλη πρέπει να αποκτήσουν περισσότερα χρήματα. Οι μουσικοί δεν παίζουν χωρίς πληρωμή – το μάθαμε κι αυτό από τον Μότσαρτ.

  Jacek Emil Saryusz-Wolski (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, μια ανταγωνιστική ευρωπαϊκή οικονομία όπως ορίζεται από την ατζέντα της Λισαβόνας δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω σε επισφαλείς παροχές φυσικού αερίου και πετρελαίου. Δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω σε διαφοροποιημένη και άνιση πρόσβαση στην ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού. Αντίκειται στη λογική της ενιαίας αγοράς και των αρχών του ανταγωνισμού. Είναι θετικό, ωστόσο, το γεγονός ότι η ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού συνιστά μία από τις προτεραιότητες της Προεδρίας και της Επιτροπής.

Είναι ώρα να αναλάβει η Ένωση συγκεκριμένη δράση σε αυτόν τον τομέα. Η ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού είναι ζωτικής σημασίας για την οικονομική δραστηριότητα και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της ΕΕ στο σύνολό της. Η ενέργεια, όπως διαπιστώσαμε προσφάτως, χρησιμοποιείται ορισμένες φορές και ως όπλο για την άσκηση πολιτικής επιρροής. Συνεπώς, πρέπει να εξεταστεί επίσης στο πλαίσιο της εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας της Ένωσης.

Τα πρόσφατα προβλήματα με τον ενεργειακό εφοδιασμό εκθέτουν την αδυναμία, την τρωτότητα και την εξάρτησή μας από τρίτους. Ως εκ τούτου, είναι ζωτικής σημασίας για την ΕΕ να αναπτύξει μια πραγματική ενεργειακή πολιτική. Εάν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε την εσωτερική αγορά και την ατζέντα της Λισαβόνας σοβαρά, θα πρέπει να παράσχουμε στους οικονομικούς φορείς και στους πολίτες μας ίση πρόσβαση και ασφάλεια στον ενεργειακό εφοδιασμό. Τα μέτρα που ελήφθησαν από την Προεδρία, και ειδικά η Πράσινη Βίβλος της Επιτροπής, ακολουθούν τη σωστή κατεύθυνση, αν και είναι πολύ μετριοπαθή.

Η αλληλεγγύη είναι μία από τις κύριες αρχές της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης· δημιουργεί μια υποχρέωση για την παροχή βοήθειας προς όλα αυτά τα κράτη που αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Πρέπει να επεκτείνουμε αυτή την αρχή της αλληλεγγύης σε προβλήματα που συνδέονται με τις ελλείψεις ενεργειακού εφοδιασμού οι οποίες προκαλούνται από την πολιτική δράση. Αυτό που χρειαζόμαστε για τη διασφάλιση εξωτερικού ενεργειακού εφοδιασμού είναι συνεργασία και αλληλεγγύη, όχι ανταγωνισμός μεταξύ των κρατών μελών.

Η ενεργειακή ασφάλεια έχει επίσης μια οικονομική πτυχή: οι μεγαλύτερες περικοπές στις δημοσιονομικές προοπτικές, όπως συμφωνήθηκαν από το Συμβούλιο, πραγματοποιήθηκαν στον τομέα των διευρωπαϊκών δικτύων ενέργειας. Πρέπει να διορθώσουμε αυτή την κατάσταση κατά τη διάρκεια του τριμερούς δημοσιονομικού διαλόγου, διαφορετικά οι προτεραιότητές μας θα παραμείνουν επί χάρτου.

Η ενεργειακή ασφάλεια συνιστά επίσης έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της πολιτικής γειτονίας. Η στενή συνεργασία στον τομέα της ενεργειακής ασφάλειας είναι αναντικατάστατη και το πλέον αποδοτικό μέτρο για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης, τόσο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και μεταξύ της Ένωσης και των γειτόνων της.

  Gary Titley (PSE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν τρεις προτεραιότητες για την εαρινή σύνοδο κορυφής – δράση, δράση, δράση: δράση βάσει του γεγονότος ότι πάνω από το ένα τρίτο του πληθυσμού μας σε εργασιακή ηλικία είναι οικονομικά ανενεργό, γεγονός που είναι επαίσχυντο. Δεν μπορείτε να ενστερνίζεστε την παγκοσμιοποίηση εγκαταλείποντας ταυτόχρονα μεγάλο αριθμό των πολιτών μας. Χρειαζόμαστε προορατικές αγορές εργασίας.

Πρέπει να αναλάβουμε δράση για την εφαρμογή της νομοθεσίας: πάρα πολλά κράτη μέλη δεν εφαρμόζουν τη νομοθεσία στην οποία έχουν συμφωνήσει και, ειλικρινά, αυτή η κατάσταση είναι απαράδεκτη.

Τέλος, 13 χρόνια μετά τη δημιουργία της ενιαίας αγοράς, είναι καιρός να δεχτούμε ότι υπάρχει μια ευρωπαϊκή ενιαία αγορά η οποία απαιτεί ευρωπαίους πρωταθλητές, όχι εθνικούς πρωταθλητές.

Συνεπώς, ας ακούσουμε λιγότερα λόγια για αυτή τη σύνοδο κορυφής και αντ’ αυτού ας δούμε πολύ περισσότερα σχέδια συγκεκριμένης δράσης από τα κράτη μέλη. Υλοποιήστε, μην μιλάτε!

  Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, αυτή η συζήτηση αφορά την εαρινή σύνοδο κορυφής και διαθέτουμε ένα θαυμάσιο ψήφισμα με εξαιρετικές συστάσεις. Εξάλλου, οι ευρωπαίοι πολίτες συνεχίζουν να λαμβάνουν υποσχέσεις για περισσότερη ανάπτυξη και θέσεις απασχόλησης, αλλά δεν υπάρχει λόγος να κοροϊδευόμαστε, καθώς τα χαρτιά μπορούν να περιμένουν. Όταν, μετά τη σύνοδο κορυφής, την επόμενη εβδομάδα, οι πρόεδροι των κυβερνήσεων επιστρέψουν στις πρωτεύουσές τους, πρέπει να μεταφέρουν μαζί τους την ευθύνη για την υλοποίηση της στρατηγικής της Λισαβόνας, διότι τα ίδια τα κράτη μέλη, σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους, τους εθνικούς και περιφερειακούς πολιτικούς, καλούνται εντέλει να επιτύχουν την αύξηση της απασχόλησης.

Το μήνυμα προς τα κράτη μέλη είναι απλό και σαφές. Η εσωτερική αγορά πρέπει να καταστεί πραγματικότητα, ό,τι και αν συμβεί. Πρέπει να γίνουν περισσότερα στους τομείς της έρευνας και ανάπτυξης· η καινοτομία πρέπει να υποστηριχθεί και η εκπαίδευση και η κατάρτιση πρέπει να οργανωθούν στη βάση της ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας και της ποιότητας. Ωστόσο, η στρατηγική της Λισαβόνας περιλαμβάνει επίσης μια κοινωνική διάσταση. Δεν θα γίνουμε ανταγωνιστικοί εάν υποβαθμίσουμε τις αρχές και τις αξίες μας για αλληλεγγύη προς τους πιο αδύναμους συμπολίτες μας, την ευθύνη μας ως πολιτών, την κοινωνική δικαιοσύνη ή τους μισθούς μας σε επίπεδα αντίστοιχα των ασιατών ανταγωνιστών μας. Δεν είναι αυτή η ευρωπαϊκή απάντηση την οποία θα εμπιστευθούν οι πολίτες των χωρών μας.

Οι μεταρρυθμίσεις, όμως, είναι αναγκαίες. Οι δημογραφικές αλλαγές, με τη μορφή της γήρανσης του πληθυσμού και της μείωσης του ποσοστού γεννήσεων, πρέπει να αντιμετωπιστούν. Πρέπει να έχουμε το θάρρος να εξετάσουμε τους τρόπους χρηματοδότησης των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης των χωρών μας, διότι η πραγματικότητα των δημογραφικών δεδομένων οδηγεί με όλο και ταχύτερους ρυθμούς σε αδιέξοδο. Δεν υπάρχει λόγος να εξετάζουμε τη δημιουργία κλίματος φιλικού για τις επιχειρήσεις ή τη διά βίου μάθηση, αν αδυνατούμε να τα υλοποιήσουμε στην πράξη. Μας περιμένει πολλή δουλειά ακόμη.

Έχουμε σχεδιάσει τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά προγράμματα κατά τέτοιο τρόπο ώστε να διασφαλίζεται ότι τα τρία τέταρτα, ή 55 δισ., θα διατεθούν για την επίτευξη των στόχων της Λισαβόνας και, αν δεν επαρκούν οι πόροι για τα προγράμματα αυτά ή αν τα κράτη μέλη δεν είναι διατεθειμένα να συνεισφέρουν, τότε οφείλω να επισημάνω ότι η ανάπτυξη και η απασχόληση σύμφωνα με τη στρατηγική της Λισαβόνας δεν πρόκειται να επιτευχθούν.

Όσον αφορά τη γήρανση του πληθυσμού και τη μείωση του αριθμού των νέων, θα χρειαστεί να προσαρμόσουμε τις πολιτικές κοινωνικής ασφάλισης και απασχόλησης έτσι ώστε οι δραστήριοι νέοι και οι ικανοί ηλικιωμένοι να μπορούν να συμβάλουν με τον δικό τους τρόπο στην κοινωνία στο εγγύς μέλλον, προς όφελος της ευημερίας και της ευτυχίας των πολιτών μας.

  Libor Rouček (PSE). – (CS) Κυρίες και κύριοι, σήμερα θέλω να αναφερθώ σε δύο από τα θέματα τα οποία θεωρώ ότι έχουν μείζονα σημασία για την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής της Λισαβόνας, δηλαδή της ανάπτυξης και της απασχόλησης. Το πρώτο θέμα είναι η ολοκλήρωση της κοινής εσωτερικής αγοράς. Φαίνεται ότι οι τέσσερις ελευθερίες στις οποίες στηρίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, δυστυχώς, μένουν συνήθως μόνο στα χαρτιά. Πραγματοποιήσαμε ένα πολύ σημαντικό βήμα εδώ στο Κοινοβούλιο τον περασμένο μήνα κατά την πρώτη ανάγνωση της οδηγίας για τις υπηρεσίες. Έχω δε την πεποίθηση ότι επρόκειτο για βήμα προς την ορθή κατεύθυνση, όμως θέλω να επισημάνω κάτι σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Στην έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στην οποία έγινε ήδη αναφορά, υπογραμμίζεται ότι η κινητικότητα του εργατικού δυναμικού, όχι μόνο μεταξύ των νέων και των παλαιών κρατών μελών αλλά και στο εσωτερικό της «παλαιάς» ΕΕ, εξακολουθεί να είναι ανεπαρκής. Και όμως, σε αυτήν ακριβώς την κινητικότητα στηρίζεται η οικονομική ανάπτυξη. Το δεύτερο θέμα είναι η έγκριση των δημοσιονομικών προοπτικών.

Κυρίες και κύριοι, εάν δεν καταλήξουμε στην έγκριση των δημοσιονομικών προοπτικών έως τα μέσα του έτους, η Ευρώπη θα περιέλθει σε κρίση: οικονομική κρίση, πολιτική κρίση, φοβούμαι δε και κρίση εμπιστοσύνης. Ως εκ τούτου, καλώ και τα τρία θεσμικά όργανα να εργαστούν σκληρά για την αντιμετώπιση αυτού του θέματος έτσι ώστε οι δημοσιονομικές προοπτικές να έχουν, ούτως ειπείν, τακτοποιηθεί έως τα τέλη του Ιουνίου, με άλλα λόγια πριν από τη λήξη της αυστριακής Προεδρίας.

  John Bowis (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο Αμπάς που μου έδωσε αυτήν την απροσδόκητη ευκαιρία να συμβάλω στη συζήτηση. Ευχαριστώ τη Λισαβόνα που μας έδωσε την ατζέντα και τον γιο της Λισαβόνας στο πρώτο έδρανο της Επιτροπής για την ηγεσία του όσον αφορά την εν λόγω ατζέντα. Δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό για την Ευρώπη από τη διασφάλιση της επιτυχίας της ατζέντας της Λισαβόνας. Αυτός είναι ο τρόπος για να δώσουμε στους πολίτες μας νέα ελπίδα ότι η Ευρώπη θα συνεισφέρει στο μέλλον τους και ότι μπορούμε να συνεργαστούμε μαζί για να δώσουμε νέα ελπίδα και σε άλλα μέρη του κόσμου.

Θέλω να υπογραμμίσω δύο πτυχές της ατζέντας που υπογραμμίζονται σε αυτό το ψήφισμα. Η πρώτη είναι η υγεία των λαών της Ευρώπης, διότι εκτιμώ ότι αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση της Λισαβόνας. Χωρίς υγιείς ανθρώπους δεν υπάρχει υγιής οικονομία. Είναι σημαντικό να εξετάσουμε πρώτα ορισμένες από τις απειλές για την υγεία τις οποίες αντιμετωπίζουμε, συμπεριλαμβανόμενης της πιθανότητας πανδημίας γρίπης, και τις ευκαιρίες για την υγεία, όπως αυτές που ανακύπτουν τώρα από την κινητικότητα των ασθενών, και να τις αντιμετωπίσουμε ως τμήμα της ατζέντας.

Όπως είπαν οι συνάδελφοί μου, πρέπει να εξετάσουμε τον γηράσκοντα πληθυσμό προκειμένου να διασφαλίσουμε ότι η γήρανση είναι μια ευκαιρία και όχι μόνον βάρος. Πρέπει να δούμε επίσης ως απαραίτητη προϋπόθεση για την οικονομία μας ένα υγιές περιβάλλον. Αυτό επίσης δεν είναι απειλή. Οι ευκαιρίες για τις επιχειρήσεις να καινοτομήσουν και να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις των υψηλότερων προδιαγραφών που αναμένουμε στο περιβάλλον μας θα τις βγάλουν ασπροπρόσωπες απέναντι στον υπόλοιπο κόσμο. Έχουμε την ευκαιρία να γίνουμε ηγέτες στον κόσμο όσον αφορά την αειφορία, την καινοτομία, την οικολογική σήμανση και ούτω καθεξής, και πιστεύω ότι αυτό αποτελεί μια πρόκληση την οποία πρέπει να αναλάβει η Επιτροπή μαζί με το Κοινοβούλιο.

Τέλος, επιτρέψτε μου να αναγνωρίσω και να αποδώσω φόρο τιμής στην αυστριακή Προεδρία για το έργο που έχει επιτελέσει και στους δύο αυτούς τομείς, σε σχέση τόσο με τους υγιείς ανθρώπους όσο και με το υγιές περιβάλλον, διότι αυτό θα οδηγήσει στην υγιή οικονομία που μπορεί να μας φέρει η Λισαβόνα στο πολύ άμεσο μέλλον.

  Edit Herczog (PSE). – (HU) Κύριε Πρόεδρε, στις 15 Μαρτίου η Ουγγαρία μνημονεύει τον αγώνα για την ελευθερία και την επανάσταση του 1848. Εκ των υστέρων, μπορούμε να πούμε ότι τα διαρκή επιτεύγματα της επανάστασης υπήρξαν η αλλαγή του οικονομικού συστήματος, η ελευθερία των ανθρώπων και η μακροπρόθεσμη ανταγωνιστικότητα της χώρας.

Σήμερα, ο ανταγωνισμός δεν εμφανίζεται πλέον μεταξύ εθνικών κρατών, αλλά μεταξύ ηπείρων, σε διεθνές επίπεδο. Συνεπώς, πρέπει να επιτευχθεί και σε αυτό το επίπεδο μακροπρόθεσμη ανταγωνιστικότητα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται να μεταβάλει δραστικά την οικονομική της φιλοσοφία. Οφείλουμε, επιτέλους, να μετακινηθούμε από τον παρωχημένο, αντιπαραγωγικό ανταγωνισμό μεταξύ κρατών μελών σε μια ευρωπαϊκή εσωτερική αγορά η οποία θα διασφαλίζει το υψηλότερο δυνατό επίπεδο ελευθερίας και ανθρώπινης αξιοπρέπειας στους πολίτες της.

Η στρατηγική της Λισαβόνας δεν είναι απλώς ένα πενταετές πρόγραμμα, αλλά το θεμέλιο της ανταγωνιστικότητας και της επιβίωσής μας τα επόμενα 100-150 χρόνια. Το 1848, οι πολιτικοί αντελήφθησαν το μήνυμα των καιρών και ηγήθηκαν της αλλαγής. Καλώ το Συμβούλιο, την Επιτροπή, το Κοινοβούλιο και τους πρωθυπουργούς που προετοιμάζονται για την εαρινή σύνοδο κορυφής να αντιληφθούν επιτέλους και να κάνουν πράξη το μήνυμα του 21ου αιώνα. Αυτή την προσδοκία έχουμε ως ευρωπαίοι πολίτες.

  Vito Bonsignore (PPE-DE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, τον Μάρτιο του 2000 οι ευρωπαίοι ηγέτες αποφάσισαν τι έπρεπε να είναι η Ευρώπη το 2010. Είχαν κατανοήσει ότι οι παρεμβάσεις των μεμονωμένων κρατών μελών θα ήταν ακόμη πιο αποτελεσματικές εάν είχαν τη συλλογική υποστήριξη των άλλων κρατών μελών.

Σήμερα, το αυξανόμενο χάσμα ανάπτυξης της Ευρώπης σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ασία, καθώς και η γήρανση του πληθυσμού, επιβάλλουν την επείγουσα και αποτελεσματική εφαρμογή της στρατηγικής της Λισαβόνας με σκοπό την ανάκτηση του χαμένου εδάφους. Θα μπορούσαν επίσης να επιτευχθούν καλύτερα αποτελέσματα με πρόσθετες πρωτοβουλίες και διαρθρωτικές αλλαγές στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πρέπει να παρέμβουμε εγκαίρως στους τομείς που είχαν προσδιορισθεί εν ευθέτω χρόνω, προκειμένου να καταστεί η Ευρώπη πιο ελκυστική για τους ερευνητές και τους επιστήμονες, να ολοκληρώσουμε την εσωτερική αγορά για να επιτραπεί η ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων και των κεφαλαίων και να δημιουργήσουμε μια πραγματική ενιαία αγορά υπηρεσιών. Για να δημιουργηθεί ένα ευνοϊκότερο περιβάλλον για τις επιχειρήσεις, πρέπει να εφαρμόσουμε εγκαίρως τις συστάσεις της ευρωπαϊκής ομάδας εργασίας για την απασχόληση.

Τα μεμονωμένα κράτη μέλη έχουν σημειώσει προόδους σε ορισμένους από αυτούς τους τομείς, αλλά κανένα δεν έχει πετύχει θετικά και διαρκή αποτελέσματα. Για την επίτευξη των στόχων της η Ευρώπη οφείλει να καταβάλει πολύ μεγαλύτερες προσπάθειες, ασκώντας μάλιστα πιέσεις στα μεμονωμένα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη πρέπει να απαρνηθούν τις παλιές εθνικές μεθόδους και να αφιερώσουν περισσότερους πόρους στην οικοδόμηση της Ευρώπης. Στους πολίτες θα πρέπει να μεταφέρουμε το μήνυμα ότι οι σημερινές θυσίες θα ανταμειφθούν από τις επιτυχίες του μέλλοντος.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ένας σημαντικός παράγοντας για τη στρατηγική της ανάπτυξης και την προσπάθεια οικοδόμησης μιας νέας Ευρώπης. Πρέπει συνεπώς να παρεμβαίνει όλο και περισσότερο για να παροτρύνει όλους όσους ενδιαφέρονται για την ανάκαμψη της Ευρώπης.

  Reino Paasilinna (PSE). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, είναι εμφανές ότι έχουμε πλέον οδηγηθεί σε μια γωνία της Ένωσης. Τα περισσότερα κράτη μέλη επιβραδύνουν τους ρυθμούς εφαρμογής της στρατηγικής της Λισαβόνας για απολύτως ιδιοτελείς λόγους, οι οποίοι είναι, επιπλέον, κοντόφθαλμοι. Κάθε εβδομάδα, για παράδειγμα, σημειώνουμε σοβαρή υστέρηση έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της Ιαπωνίας όσον αφορά τις επενδύσεις στις τεχνολογίες της πληροφορίας και των επικοινωνιών. Συγχρόνως, η Κίνα και η Ινδία ανταγωνίζονται μαζί μας όλο και πιο έντονα. Βρισκόμαστε σε κατάσταση πλήρους αδιεξόδου και ακινησίας.

Οι σκανδιναβικές χώρες, όμως, διατηρούν σε υψηλά επίπεδα την ανταγωνιστικότητά τους, το κράτος πρόνοιας και μια εκτεταμένη βάση γνώσεων. Αυτή είναι η κατάσταση που επικρατεί τώρα. Θέλω να ρωτήσω τον κ. Barroso, Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εάν διαθέτετε το μεσογειακό ταμπεραμέντο να μεταφέρετε αυτό το παράδειγμα σε όσους συνεχίζουν να φοβούνται τις τολμηρές λύσεις που εμείς υιοθετήσαμε πριν από πολύν καιρό. Δεν αναποδογύρισαν τις κοινωνίες μας, ενώ ούτε καν οι ψυχροί χειμώνες δεν μας έκαναν να αλλάξουμε κατεύθυνση. Με άλλα λόγια, είναι εφικτό· και γιατί όχι άλλωστε;

  Gunnar Hökmark (PPE-DE). – (SV) Κύριε Πρόεδρε, όταν συζητούμε τη διαδικασία της Λισαβόνας, διαπιστώνουμε πώς οι διάφορες χώρες επιτυγχάνουν την εφαρμογή της σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Οι χώρες οι οποίες έχουν υιοθετήσει αλλαγές και μεταρρυθμίσεις αντιμετωπίζουν καλύτερα την παγκοσμιοποίηση και είναι επίσης πιο ανταγωνιστικές. Οι χώρες οι οποίες δεν έχουν προβεί σε μεταρρυθμίσεις επιτυγχάνουν χαμηλότερες επιδόσεις.

Το αξιοσημείωτο, όμως, είναι ότι έχουν γίνει ελάχιστα από κοινού σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ έχουμε προσφέρει περιορισμένα περιθώρια επέκτασης στις νέες επιχειρήσεις, υπηρεσίες και αγορές και ελάχιστες δυνατότητες ανάπτυξης νέων προϊόντων. Ο πρώτος και κύριος στόχος της Επιτροπής είναι η καταπολέμηση των νέων μορφών προστατευτισμού που εμφανίζονται μεταξύ των κυβερνήσεων και των πολιτικών της Ευρώπης. Αυτός ο νέος προστατευτισμός στρέφεται κατά των νέων κρατών μελών και του εξωτερικού κόσμου στον οποίο υπάρχουν οι μεγάλες μελλοντικές αγορές. Ωστόσο, στρέφεται επίσης κατά των παλαιών κρατών, καθώς εμφανίζεται όλο και περισσότερο στις μεταξύ τους σχέσεις.

Εάν επιθυμούμε την επιτυχή διαχείριση της διαδικασίας της Λισαβόνας, ο βασικός στόχος είναι η καταπολέμηση αυτού του προστατευτισμού, ο οποίος παραβιάζει τη Συνθήκη και το σύνολο των αρχών στις οποίες στηρίζεται η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Η Ευρώπη έχει εξαιρετικές δυνατότητες, ενώ όπου εφαρμόσαμε μεταρρυθμίσεις σημειώσαμε επιτυχία. Δείτε, για παράδειγμα, την τηλεπικοινωνιακή αγορά, στην οποία έχουμε σημειώσει τον μεγαλύτερο βαθμό επιτυχίας.

Καθήκον της Επιτροπής είναι να καταστήσει σαφή τη σημασία της διασφάλισης του ελευθέρου εμπορίου, το οποίο αποτελεί το θεμέλιο της ευρωπαϊκής ευημερίας. Πρέπει να αντιμετωπίζει με θετικό τρόπο την παγκοσμιοποίηση αλλά πρέπει, πρωτίστως, να μεριμνά για τη λήψη μέτρων με σκοπό τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων και θέσεων απασχόλησης. Αυτό που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι τα αποτελέσματα και όχι οι στόχοι. Μόνον έτσι θα μπορέσουμε να διασφαλίσουμε ένα νέο μέλλον για την Ευρώπη.

  Edite Estrela (PSE). – (PT) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Barroso, θέλω απλώς να διατυπώσω δύο επισημάνσεις. Προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της ανάπτυξης και της δημιουργίας θέσεων εργασίας, η ενσωμάτωση της διάστασης του φύλου στη στρατηγική της Λισαβόνας πρέπει να ενισχυθεί, ιδίως στο πλαίσιο των γενικών κατευθυντηρίων γραμμών για την οικονομική πολιτική και την απασχόληση. Πρέπει να αυξήσουμε το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών, να σχεδιάσουμε μια στρατηγική ενεργού γήρανσης και να οικοδομήσουμε μια κοινωνία η οποία θα χαρακτηρίζεται από τη διά βίου μάθηση.

Η δεύτερη επισήμανση αφορά τις δημοσιονομικές προοπτικές. Είναι αναγκαίο να επιτευχθεί άμεσα διοργανική συμφωνία. Δεν έχουμε καιρό για χάσιμο. Το Συμβούλιο, η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο πρέπει να επιδιώξουν την επίτευξη συμφωνίας το ταχύτερο δυνατόν. Οι πολίτες της Ευρώπης δεν θα δεχτούν περαιτέρω αναβολές. Είναι καιρός να «λισαβονοποιήσουμε» την ΕΕ και να εγκρίνουμε έναν προϋπολογισμό ο οποίος θα προάγει την ανάπτυξη και τη δημιουργία περισσότερων και καλύτερης ποιότητας θέσεων εργασίας για όλους, περιλαμβανομένων των γυναικών. Χωρίς τις γυναίκες, η στρατηγική της Λισαβόνας δεν πρόκειται να επιτύχει τους στόχους της.

  Hans Winkler, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, υπόσχομαι να είμαι όσο γίνεται πιο σύντομος. Έγιναν πολλές σημαντικές και ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις για το θέμα και μπορώ να διαβεβαιώσω τόσο τον κ. Poettering όσο και την κ. Berger ότι ο καγκελάριος παρακολουθεί συστηματικά, παρά την απουσία του, τα όσα λέει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτά φυσικά θα παίξουν σημαντικό ρόλο και στην προετοιμασία. Θα ήθελα να πω στην κ. Berger πως το γεγονός ότι σήμερα βρίσκομαι εγώ εδώ δεν πρέπει να ερμηνευτεί ως έλλειψη φιλοδοξίας, το αντίθετο: η αυστριακή Προεδρία φιλοδοξεί να επιτύχει μαζί με την Επιτροπή σπουδαία πράγματα προς το συμφέρον των ευρωπαίων πολιτών.

Μπορώ επίσης να πω στον κ. Schulz ότι φυσικά κατανοούμε πως πρέπει να χρησιμοποιηθούν οι κατάλληλοι οικονομικοί πόροι. Δεν πρόκειται μόνο για ευρωπαϊκούς, αλλά και για εθνικούς πόρους, και το σημαντικό είναι η ποιότητα και η αποδοτικότητά τους. Δεν πρέπει να κοιτάμε πάντα μόνο το ύψος των πόρων, αλλά και το να διατίθενται στα σωστά σημεία.

(EN) Κύριε Watson, συμφωνώ ασφαλώς μαζί σας ότι υπάρχουν πολλά θέματα τα οποία το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο οφείλει να αντιμετωπίσει, αλλά σε περιορισμένο χρόνο δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν τα πάντα.

Όσον αφορά την αναφορά σας στον Μέτερνιχ, σας βεβαιώνω ότι ο Μέτερνιχ δεν αποτελεί ρόλο πρότυπο για εμάς. Ο τρόπος με τον οποίο έβλεπε την Ευρώπη δεν είναι ίδιος με τον τρόπο που εμείς βλέπουμε την Ευρώπη. Δεν θέλουμε ένα διευθυντήριο πέντε μεγάλων χωρών που κυβερνούν τις υπόλοιπες. Ας θυμηθούμε ότι ήταν επικεφαλής ενός αστυνομικού κράτους, που ούτε αυτό επιθυμούμε.

(DE) Στην κ. Harms θα ήθελα να πω ότι ασφαλώς η αειφορία διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω στο Σώμα ότι η στρατηγική για την αειφορία θα έχει αναθεωρηθεί πριν από τα μέσα του 2006. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι η αειφορία διαδραματίζει, φυσικά, σημαντικό ρόλο και σε όλες τις προσπάθειες που καταβάλλουν το Συμβούλιο και η Επιτροπή.

Θέλω επίσης να πω κάτι στον κ. Bonde. Θέλω να αντικρούσω με έμφαση την άποψη ότι τα κράτη που θέλουν να συνεχίσουν να ασκούν τα κυρίαρχα δικαιώματά τους συνεχίζοντας τη διαδικασία επικύρωσης της συνταγματικής συνθήκης ενεργούν παράνομα.

(Χειροκροτήματα από τη δεξιά πτέρυγα)

Σας παραπέμπω στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Ιουνίου, με την οποία ορίστηκε η περίοδος περισυλλογής και όπου είχε λεχθεί ρητά ότι δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση η εγκυρότητα της συνέχισης της διαδικασίας επικύρωσης.

Θεωρώ ότι και το Συμβούλιο προχωρεί ολοταχώς για την υλοποίηση των στόχων που έχουμε επιλέξει.

Μπορεί κάλλιστα, κύριε Kirkhope, το Συμβούλιο να μην λειτουργεί με καύσιμα υψηλών οκτανίων, σε αντίθεση με τον Πρόεδρο της Επιτροπής. Ίσως λειτουργούμε περισσότερο με βιοκαύσιμα, σύμφωνα με το πνεύμα του καιρού μας.

(DE) Πολλοί ομιλητές ανέφεραν, σε αυτό το πλαίσιο, και την πρωτοβουλία της Επιτροπής για τη βελτίωση της νομοθεσίας. Θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον Επίτροπο Verheugen, που είναι σήμερα μαζί μας, και να τον ενθαρρύνω να συνεχίσει αυτήν την πρωτοβουλία, γιατί είναι ένα είδος πρωτοβουλίας που το καταλαβαίνουν οι πολίτες και που φέρνει και πάλι την Ευρωπαϊκή Ένωση κοντά τους.

Ο κ. Rasmussen και άλλοι έθιξαν το θέμα της «flexicurity». Μπορώ να επιβεβαιώσω και να υπογραμμίσω ότι πρόκειται εδώ για ευελιξία μέσω της ασφάλειας ως ένα γενικό υπόδειγμα για μεταρρυθμίσεις στα πεδία του εργατικού δικαίου και της κοινωνικής πολιτικής. Φυσικά, το ζητούμενο είναι να επιτευχθεί μία ισορροπημένη σχέση ευελιξίας και ασφάλειας στις ευρωπαϊκές αγορές εργασίας.

(EN) Κύριε Titley, συμφωνώ μαζί σας ότι χρειάζεται δράση, διότι αυτό θα πείσει τους πολίτες μας. Εμείς, μαζί με την Επιτροπή, είμαστε αποφασισμένοι να λάβουμε τα κατάλληλα μέτρα για την ανάληψη αυτής της δράσης.

  Günther Verheugen, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η ανάπτυξη και η απασχόληση είναι οι λέξεις-κλειδιά της στρατηγικής της Λισαβόνας, νομίζω όμως ότι αυτές οι έννοιες πρέπει να εξηγηθούν ακόμη μία φορά.

Όταν μιλάμε για ανάπτυξη στην Ευρώπη του 21ου αιώνα, δεν μπορούμε παρά να μιλάμε για αειφόρο, κοινωνικά αποδεκτή και οικολογικά υπεύθυνη ανάπτυξη. Οτιδήποτε άλλο σημαίνει πως δεν μάθαμε τίποτα από τις προηγούμενες δεκαετίες. Σας παρακαλώ να το καταλάβετε επιτέλους αυτό. Όταν η Επιτροπή μιλάει για ανάπτυξη, εννοεί την αειφόρο ανάπτυξη, στην οποία συμπεριλαμβάνεται η περιβαλλοντική καινοτομία, η ενεργειακή απόδοση, ο ανταγωνισμός για καλύτερη ποιότητα και οπωσδήποτε όχι ο ανταγωνισμός για χαμηλότερες κοινωνικές και περιβαλλοντικές προδιαγραφές ή για χαμηλότερους μισθούς. Ελπίζω ότι αυτό ξεκαθαρίστηκε τώρα μια για πάντα.

Όταν μιλάμε για απασχόληση, δεν μιλάμε για οποιαδήποτε απασχόληση, αλλά έχουμε καταλάβει πως το μεγάλο κοινωνικό ζήτημα της εποχής μας είναι αν θα καταφέρουμε να διαθέσουμε μέσα στις αναταραχές της παγκοσμιοποίησης αρκετές καλά πληρωμένες και εξειδικευμένες θέσεις εργασίας. Αυτό είναι το μεγάλο ζήτημα εδώ. Δεν πρόκειται για οποιεσδήποτε θέσεις εργασίας, αλλά για θέσεις εργασίας που θα έχουν διάρκεια μέσα σε μια εποχή όπου εντείνεται ο ανταγωνισμός.

Από αυτό απορρέει ότι πρέπει να διατυπωθούν μερικές σαφείς απαιτήσεις από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της σημερινής κατάστασης. Πρέπει να τους πούμε ξεκάθαρα ότι ήρθε ο καιρός να αλλάξουμε πορεία. Τώρα πρέπει να κάνουμε με τη μέγιστη δυνατή αποφασιστικότητα το βήμα προς την κοινωνία της γνώσης. Δεν μπορούμε να έχουμε στην Ευρώπη κοινωνίες με μία εκπαιδευτική πολιτική που επιφέρει αποκλεισμό αντί για προώθηση ή διακρίσεις αντί για ενσωμάτωση. Χρειαζόμαστε μία εκπαιδευτική πολιτική που θα εξαντλεί πλήρως τα μορφωτικά αποθέματα της ηπείρου μας.

Δεν μπορούμε να έχουμε μία κοινωνική πολιτική που ναι μεν προσφέρει στις νέες γυναίκες μια καλή παιδεία, αλλά στη συνέχεια δεν τους δίνει την ευκαιρία να την αξιοποιήσουν επειδή η οικογένεια και το επάγγελμα δεν μπορούν να συμβιβαστούν. Και δεν μπορούμε να έχουμε μία κοινωνική πολιτική που απλά πετάει τους ηλικιωμένους εργαζόμενους έξω από τη διαδικασία παραγωγής επειδή θεωρεί ότι δεν είναι πια χρήσιμοι. Όλα αυτά δεν είναι σήμερα πλέον βιώσιμα και αυτό το λέμε ξεκάθαρα στη στρατηγική μας.

Επίσης, λέμε ότι η ευρωπαϊκή ενιαία αγορά και μια πολιτική που αντιμετωπίζει τον διεθνή ανταγωνισμό είναι ευνοϊκές για την ανάπτυξη και την απασχόληση, και γι’ αυτό η Επιτροπή αυτή δεν πιστεύει σε οποιουδήποτε είδους οικονομικό πατριωτισμό. Επισημαίνουμε και πάλι ότι όποιος θέλει τη μεγάλη ευρωπαϊκή εσωτερική αγορά, πρέπει και να αποδεχτεί την ίδρυση επιχειρήσεων που θα έχουν διασυνοριακή δραστηριότητα λειτουργώντας σε αυτήν την αγορά.

(Χειροκροτήματα)

Στην ευρωπαϊκή αγορά συγκαταλέγονται και οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Η Επιτροπή παρατηρεί με ανησυχία την επανεθνικοποίηση της οικονομικής σκέψης σε ορισμένα μέρη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και απευθύνει προειδοποίηση γι’ αυτήν την επανεθνικοποίηση. Ο σωστός δρόμος είναι –όπως είπαν εδώ σχεδόν όλοι οι ομιλητές– να αντιμετωπίσουμε μαζί τα προβλήματα της Ευρώπης.

Έχω όμως να πω και κάτι στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις: εδώ και χρόνια ασκούμε μια πολιτική βελτίωσης των όρων για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Ειδικά τώρα, όμως, που οι μεγαλύτερες από αυτές πάνε τόσο καλά όσο ποτέ πριν στην ιστορία τους, περιμένουμε από τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να συνειδητοποιήσουν την ευθύνη τους για την Ευρώπη ως τόπο εγκατάστασης. Οι επιχειρήσεις δεν έχουν μόνο ευθύνη για βραχυπρόθεσμα κέρδη, αλλά και για τον τόπο όπου αποκτούν αυτά τα κέρδη.

(Χειροκροτήματα)

Κι όταν μια επιχείρηση καταφεύγει στο πλαίσιο διαρθρωτικών αλλαγών στις απολύσεις, γι’ αυτό δεν είναι πρωταρχικά υπεύθυνη η πολιτική, αλλά πρόκειται κυρίως για αποτυχία των επιχειρήσεων, διότι οι επιχειρήσεις μπορούν να διακρίνουν έγκαιρα πότε χρειάζονται διαρθρωτικές αλλαγές και πότε αυτές πρέπει να διεξαχθούν. Και εμείς ζητάμε από τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να κάνουν περισσότερα για τη θετική έκβαση των διαρθρωτικών αλλαγών. Οι απολύσεις είναι πάντα το χειρότερο από όλα τα μέσα και δεν πρέπει να καταφεύγουν σε αυτό.

(Χειροκροτήματα)

Πρέπει όμως να πούμε κάτι ακόμα στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις: μπορούν να αναπτυχθούν και χρησιμοποιώντας μεγάλα επιχειρηματικά κέρδη για τη δημιουργία νέων προϊόντων και τεχνολογιών, για την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών και δυνατοτήτων, κι όχι μόνο αγοράζοντας άλλες επιχειρήσεις.

Θα ήθελα να επισημάνω –όσο πιο φιλικά μπορώ– ότι όλες οι εμπειρίες της τελευταίας εικοσαετίας από την αγορά άλλων επιχειρήσεων δείχνουν πως στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπήρξε θετικό αποτέλεσμα για τις επιχειρήσεις ή για την οικονομία γενικότερα. Θα προτιμούσα να χρησιμοποιούν οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις τα μεγάλα κέρδη που σημείωσαν το τελευταίο διάστημα για επενδύσεις σε νέες δυνατότητες για έρευνα και παραγωγή στην Ευρώπη αντί να χρηματοδοτούν εκστρατείες για να εξαγοράσουν άλλες επιχειρήσεις.

Υπάρχει και κάτι που πρέπει να κάνουν οι ευρωβουλευτές. Δικαιολογημένα ακούστηκαν εδώ παράπονα ότι δεν συμπεριελήφθη το κοινό στη χάραξη της στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Αυτό είναι καθήκον της εθνικής πολιτικής και των εθνικών κοινοβουλίων.

Κυρίες και κύριοι, σας παρακαλώ να συζητήσετε στις πατρίδες σας με τους συναδέλφους σας στα εθνικά κοινοβούλια για να μπει το θέμα αυτό στην ημερήσια διάταξη της εθνικής πολιτικής. Ασφαλώς δεν είναι καθήκον της Επιτροπής να παρακινεί τους πολιτικούς της αντιπολίτευσης στα κράτη μέλη να κάνουν τη δουλειά τους και να φροντίσουν να μπει το θέμα αυτό στην ημερήσια διάταξη. Αυτό είναι καθήκον των βουλευτών. Σας παρακαλώ λοιπόν να ασκήσετε εδώ επιρροή. Μόνο αν καταφέρουμε να κινήσουμε μια ευρεία πολιτική συζήτηση στα κράτη μέλη και τα νομοθετικά τους σώματα, θα δημιουργήσουμε την απαραίτητη συναίσθηση ότι για να διατηρήσουμε την ανταγωνιστικότητά μας απαιτείται κοινή προσπάθεια όχι μόνο της πολιτικής, αλλά και των πολιτών.

(Ζωηρά χειροκροτήματα)

  Martin Schulz (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον Επίτροπο Verheugen για την ομιλία του, που ήταν εξαίρετη. Μπόρεσα να την ακούσω με τα ακουστικά. Πρέπει όμως να πω πως αν δεν τα είχα χρησιμοποιήσει, κύριε Πρόεδρε, δεν θα την είχα καταλάβει, μολονότι υπάρχουν εδώ μεγάφωνα.

(Χειροκροτήματα)

Και είναι άσκοπο να λέτε στη γλώσσα σας, με την ευγένεια που σας χαρακτηρίζει, στο μικρόφωνο να καθήσουν οι συνάδελφοι, γιατί δεν το καταλαβαίνουν όταν δεν υπάρχει μετάφραση. Αν θέλατε να τους κάνετε να καθήσουν, θα έπρεπε να χρησιμοποιήσετε τη σφύρα.

Θα ήθελα να απευθύνω μία παράκληση στο Σώμα, ως ένα από τα μέλη του: θεωρώ απαράδεκτο να μην έχουμε την ελάχιστη ευγένεια να ακούμε εδώ μέσα αυτούς που μας απευθύνουν τον λόγο!

(Χειροκροτήματα)

  Πρόεδρος. – Ευελπιστώ ότι όλες και όλοι οι παρόντες θα λάβουν σοβαρά υπόψη αυτά που είπατε. Αποδέχομαι την κριτική και, ως εκ τούτου, θα ανακαλώ τους συναδέλφους στην τάξη είτε σε μια ευρύτερα ομιλούμενη γλώσσα της ΕΕ είτε χρησιμοποιώντας το σφυρί.

Έχω λάβει δύο προτάσεις ψηφίσματος(1), οι οποίες κατατέθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 103, παράγραφος 2, του Κανονισμού.

Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Τετάρτη, στις 12.00.

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. ΤΡΑΚΑΤΕΛΛΗ
Αντιπροέδρου

  Sarah Ludford (ALDE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να θίξω ένα μικρό θέμα ρουτίνας. Ορισμένοι από εμάς δεν έχουμε λάβει ηλεκτρονικά μηνύματα από τις 11 η ώρα σήμερα το πρωί, παρά μόνον μέσω webmail. Δεν γνωρίζω πόσους αφορά αυτό, επειδή υπάρχουν περισσότεροι από ένας εξυπηρετητές. Ωστόσο, ένας εξυπηρετητής είναι εκτός λειτουργίας και ήταν εκτός λειτουργίας για κάποιο διάστημα χθες το πρωί επίσης. Πιστεύω ότι αυτό είναι ένα πρόβλημα που αφορά ειδικά το Στρασβούργο, δίνοντάς μας έτσι άλλον έναν λόγο να χαιρόμαστε που ερχόμαστε εδώ.

(Χειροκροτήματα)

Θα μπορούσατε να διασφαλίσετε ότι η διοίκηση θα δώσει προτεραιότητα στην επίλυση αυτού του προβλήματος, το οποίο είναι άκρως ενοχλητικό;

(Χειροκροτήματα)

  Πρόεδρος. – Θα το λάβουμε υπόψη, κυρία Ludford.

  Carl Schlyter (Verts/ALE). – (SV) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να επικαλεστώ το άρθρο 140 του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, έχουμε δικαίωμα άμεσης πρόσβασης στο εσωτερικό σύστημα πληροφορικής του Κοινοβουλίου για να συμβουλευόμαστε διάφορα έγγραφα. Σας παρακαλώ να αναθεωρήσετε τη συμφωνία με την ιδιωτική εταιρεία η οποία υποτίθεται ότι παρέχει αυτή την υπηρεσία. Εξυπηρετεί τόσο τα δημοκρατικά όσο και τα οικονομικά μας συμφέροντα να το πράξουμε.

  Πρόεδρος. – Ευχαριστώ πολύ. Θα το εξετάσουμε.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142)

  Richard Corbett (PSE). – (EN) Η εαρινή σύνοδος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που θα εξετάσει την οικονομία της Ευρώπης θα διεξαχθεί ακριβώς τη στιγμή μιας έξαρσης του προστατευτισμού σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, ειδικά στη Γαλλία.

Ο Πρόεδρος Σιράκ επιχειρεί συχνά να παρουσιάσει τη Γαλλία ως πρωταθλητή της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και κατηγορεί άλλες χώρες για οιαδήποτε παρατηρούμενη έλλειψη ενθουσιασμού. Ωστόσο, η επίδοση της Γαλλίας όσον αφορά την εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ είναι μία από τις χειρότερες, η στάση της στις διασυνοριακές συγχωνεύσεις είναι παρεμποδιστική, έχει εσκεμμένα παραλείψει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και επιβραδύνει σταθερά τον ρυθμό μεταρρύθμισης της ΚΓΠ.

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα πρέπει να αποτελέσει μια ευκαιρία για τα άλλα κράτη μέλη να ασκήσουν πίεση στη Γαλλία να τακτοποιήσει τις υποθέσεις της.

  Dominique Vlasto (PPE-DE). – (FR) Τα θέματα που συνδέονται με την ανταγωνιστικότητα και τη μεγέθυνση ήταν ανέκαθεν στο επίκεντρο της Στρατηγικής της Λισαβόνας.

Σήμερα, και αυτό είναι έξοχο, το ψήφισμα που θα θέσουμε σε ψηφοφορία εισάγει την κοινωνική διάσταση. Δεν πρέπει να θεωρηθεί παράταση του χρόνου υλοποίησης των στόχων της Στρατηγικής της Λισαβόνας αφού, μεταξύ άλλων, επιτρέπει στο σύνολο των υπηκόων της Ευρωπαϊκής Ένωσης να έχουν πρόσβαση σε εκπαίδευση υψηλού επιπέδου και σε διά βίου μάθηση. Υπογραμμίζω τη σημασία ενός ευρωπαϊκού προγράμματος ανταλλαγών για τους μαθητευόμενους.

Θέλω επίσης να υπογραμμίσω τον ρόλο που διαδραματίζουν οι ΜΜΕ στην επίτευξη των στόχων της Λισαβόνας. Αυτού του είδους οι επιχειρήσεις είναι ένα από τους κύριους πόλους δημιουργίας θέσεων εργασίας του αύριο. Πρέπει λοιπόν να αποκτήσουμε τα μέσα για να άρουμε τα εμπόδια, που βαρύνουν τις επιχειρήσεις αυτές, ιδίως τις πιο μικρές, πέραν δε αυτού, να τους δώσουμε καινοτόμα μέσα, εξ ου και η σημασία ενός φιλόδοξου προϋπολογισμού για το Πρόγραμμα για την Ανταγωνιστικότητα και την Καινοτομία.

Όπως θα έχετε αντιληφθεί, λυπούμαι ιδιαίτερα για την απουσία ενός προϋπολογισμού στο ύψος των φιλοδοξιών που καθορίζονται από τη Στρατηγική της Λισαβόνας, και ελπίζω να καταφέρουμε να βελτιώσουμε τις δημοσιονομικές προοπτικές προς αυτή την κατεύθυνση.