Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Choisissez la langue de votre document :

 Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Συζητήσεις
Πέμπτη 16 Μαρτίου 2006 - ΣτρασβούργοΈκδοση ΕΕ
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ (Γραπτές απαντήσεις) - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ερώτηση αρ. 94 της κ. Κράτσα-Τσαγκαροπούλου (H-0182/06 )  
 Θέμα: Δικαίωμα στην απεργία και εξασφάλιση της οικονομικής, εδαφικής και κοινωνικής συνοχής στα κράτη μέλη
H-0182/06
 

Στην Ελλάδα τις τελευταίες ημέρες, η συνεχιζόμενη απεργία των ναυτεργατών είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία εξαιρετικά δυσμενών συνθηκών και προβλημάτων για την εδαφική, οικονομική και κοινωνική συνοχή της χώρας (μη δυνατότητα τροφοδοσίας και παροχής καυσίμων στις νησιωτικές περιοχές, αδυναμία μετακίνησης ασθενών κα.). Ασφαλώς το δικαίωμα της απεργίας αποτελεί κατοχυρωμένο και αναμφισβήτητο δικαίωμα των εργαζομένων που κωδικοποιείται στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. (άρθρο 28). Παράλληλα, τόσο ο Χάρτης όσο και το προτεινόμενο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα ορίζουν ρητά (άρθρο 36 και άρθρο ΙΙ-96 αντίστοιχα) ότι η Ένωση αναγνωρίζει και σέβεται την πρόσβαση στις υπηρεσίες γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος, όπως αυτό προβλέπεται στις εθνικές νομοθεσίες και πρακτικές, προκειμένου να προαχθεί η κοινωνική και εδαφική συνοχή της Ε.Ε. και η ανταγωνιστικότητά της.

Συμμερίζεται η Επιτροπή την άποψη ότι τέτοιου είδους ακραίες απεργιακές κινητοποιήσεις καταστρατηγούν το δικαίωμα του ευρωπαίου πολίτη για πρόσβαση στις βασικές υπηρεσίες και θέτουν προβλήματα στην ομαλή λειτουργία της ενιαίας εσωτερικής αγοράς; Διαθέτει η Επιτροπή συγκριτικές μελέτες και στοιχεία για την αντιμετώπιση αυτών των καταστάσεων στα διάφορα κράτη μέλη; Συμμερίζεται ότι πρέπει να προωθηθεί όπως ήδη συμβαίνει σε κάποιες χώρες μέλη η εφαρμογή υποχρεωτικής ελάχιστης παροχής υπηρεσιών; Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού κοινωνικού διαλόγου έχει θέσει το θέμα αυτό;

 
  
 

(EN) Το άρθρο 28 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ προβλέπει ότι οι εργαζόμενοι ή οι αντίστοιχες οργανώσεις τους έχουν, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο και τους εθνικούς νόμους και τις εθνικές πρακτικές, το δικαίωμα σε περιπτώσεις σύγκρουσης συμφερόντων να αναλαμβάνουν συλλογική δράση για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους περιλαμβανομένης της απεργίας(1) .

Το δικαίωμα στην απεργία εμπεριέχεται επίσης σε διάφορες διεθνείς συμβάσεις και συντάγματα κρατών μελών της ΕΕ.

Σε επίπεδο ΕΕ, το άρθρο 137, παράγραφος 5, της Συνθήκης ΕΚ προβλέπει ότι οι διατάξεις του άρθρου 137 της Συνθήκης ΕΚ (κεφάλαιο για την κοινωνική πολιτική) δεν εφαρμόζονται στο δικαίωμα για απεργία. Συνεπώς δεν υπάρχει καμία κοινοτική νομοθεσία που να ρυθμίζει ειδικά αυτό το δικαίωμα. Στην παρούσα περίπτωση, η Επιτροπή σημειώνει ότι τα ζητήματα που θέτει η αξιότιμη βουλευτής αναφέρονται στις δυσκολίες που συνδέονται με την εδαφική, οικονομική και κοινωνική συνοχή της Ελλάδας οι οποίες προκλήθηκαν από απεργία (μη δυνατότητα τροφοδοσίας και παροχής καυσίμων σε νησιωτικές κοινότητες, μη δυνατότητα μεταφοράς ασθενών, κλπ). Με βάση τις πληροφορίες που παρέχει η αξιότιμη βουλευτής, η κατάσταση φαίνεται ότι είναι εσωτερικής φύσεως και όχι διασυνοριακής φύσεως. Εναπόκειται στις ελληνικές αρμόδιες αρχές, περιλαμβανομένων των δικαστηρίων, να εκτιμήσουν τη νομιμότητα της απεργίας σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και με τον δέοντα σεβασμό στις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας.

 
 

(1) Σημειώνεται ότι ο εν λόγω Χάρτης δεν είναι νομικά δεσμευτικός.

 
Τελευταία ενημέρωση: 8 Ιουνίου 2006Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου