Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την προφορική ερώτηση του κ. Giuseppe Gargani προς το Συµβούλιο, εξ ονόµατος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων, σχετικά με την τροποποίηση του Πρωτοκόλλου περί Προνοµίων και Ασυλιών (O-0002/2006 – B6-0004/2006).

  Giuseppe Gargani (PPE-DE), συντάκτης. – (IT) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, για άλλη μία φορά, όπως τόσες άλλες φορές στο παρελθόν, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συζητά ένα πολύ λεπτό ζήτημα που αφορά την ασυλία.

Είναι τιμή μου που ανοίγω και πάλι τη συζήτηση με την ερώτησή μου εξ ονόματος της επιτροπής και των συντονιστών της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων. Πιστεύω πως όλοι οι συνάδελφοι έχουν συνειδητοποιήσει την ανάγκη κοινών κανόνων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε θέματα ασυλίας, καθώς πρόκειται για έναν ιστορικό στόχο του οργάνου μας.

Πριν από μια εικοσαετία, ένας συνάδελφός μας ονόματι Donnez, πέτυχε την έγκριση μιας έκθεσης σχετικά με την ευρωπαϊκή κοινοβουλευτική ασυλία για να ξεπεραστεί μια κατάσταση που ήταν ήδη ανεπαρκής και ακατάλληλη για τις συνολικές φιλοδοξίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το Πρωτόκολλο περί Προνομίων και Ασυλιών προέβλεπε ότι οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν μπορούν να διωχθούν για την ψήφο που δίδουν, αλλά παράλληλα παρέπεμπε στην εθνική νομοθεσία των βουλευτών όσον αφορά τους κανόνες ασυλίας.

Η προσέγγιση αυτή είχε ασφαλώς τη δική της λογική και, δεδομένου ότι την περίοδο εκείνη το Κοινοβούλιο αποτελούσε μια συνέλευση των διαφόρων εθνικών κοινοβουλίων, ο κανόνας είχε έναν σκοπό και μια αιτιολογία. Σήμερα, ωστόσο, αντιλαμβάνονται όλοι ότι, χάρη στις άμεσες εκλογές και όλες τις κατακτήσεις που μεσολάβησαν, ενώ ούτε και το Κοινοβούλιο έχει μείνει στάσιμο, υπάρχει μια νομολογία και ένας συγκεκριμένος κώδικας συμπεριφοράς της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων, η οποία είχε διατυπώσει και υποστηρίξει μια διαφορετική θέση και στην προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο, σύμφωνα με την οποία όλοι οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πρέπει να υπόκεινται σε ένα κοινό καταστατικό, ένα κοινό οργανωτικό σημείο αναφοράς.

Η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων, αλλά και ολόκληρο το Κοινοβούλιο, γνωρίζουν πόσο δύσκολο είναι να εφαρμόζονται οι εθνικές νομοθεσίες των βουλευτών: η Αγγλία έχει μια συγκεκριμένη νομοθεσία, η Γερμανία μια άλλη και η Ιταλία μια τρίτη, η οποία εν συνεχεία τροποποιήθηκε. Αυτό δεν ευνοεί την αξιοπιστία και δεν οδηγεί στην αυτονομία ή στην πραγματική ανεξαρτησία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Μετά από τόσες συζητήσεις, ακόμη και εσείς κυρία Πρόεδρε, υπό την τρέχουσα ιδιότητά σας ως Πρόεδρος του Σώματος, θα γνωρίζετε το καθεστώς των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο συζητήθηκε και εγκρίθηκε από την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων, καθώς και από το Σώμα με δύο διαφορετικές ευκαιρίες.

Το Συμβούλιο, ωστόσο, αντιτέθηκε στην εκ νέου ενσωμάτωση του θέματος στο πρωτογενές δίκαιο και αναγκασθήκαμε να τροποποιήσουμε το τμήμα του καθεστώτος που αφορούσε τις οργανωτικές πτυχές του Κοινοβουλίου. Ακολούθησε μια –δύσκολη– περίοδος διαπραγμάτευσης, η οποία οδήγησε σε ένα αποτέλεσμα. Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το πρόβλημα είναι ότι το Συμβούλιο αποφάσισε να συγκαλέσει διακυβερνητική συνέλευση των κρατών μελών για την επικύρωση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Θεωρώ πως τώρα έχουμε καταλήξει σε μια πολύ σημαντική ισορροπία: συζητήσαμε και, με μεγάλη διορατικότητα, παραχωρήσαμε στο σύνολο των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προνόμια που αναδεικνύουν τον ρόλο του Κοινοβουλίου και ενισχύουν την ανεξαρτησία του.

Ασφαλώς, δεδομένου ότι από τη δέσμευση του Συμβουλίου έχει παρέλθει ουσιαστικά ένας χρόνος, θελήσαμε με αυτήν την ερώτηση να επισπεύσουμε την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Εάν πριν από είκοσι χρόνια ο συνάδελφός μας κ. Donnez είχε αντιληφθεί ήδη αυτήν την ανάγκη και η ανάγκη αυτή, όπως αποδεικνύει η ψηφοφορία του Κοινοβουλίου, έχει παραμείνει σημαντική και θεμελιώδης, το Συμβούλιο οφείλει να επικυρώσει αμέσως όσα αποφασίσαμε και θεσπίσαμε. Κάναμε ένα μεγάλο άλμα προόδου και όταν αναγνωρισθεί θα μπορέσουμε να αναθέσουμε στους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έναν πολύ πιο σημαντικό και πολύτιμο ρόλο.

Κυρία Πρόεδρε, όπως γνωρίζετε, το τμήμα του καθεστώτος που εγκρίναμε ήταν το λιγότερο σημαντικό. Το είχα πει τότε και το επαναλαμβάνω σήμερα ότι αυτό είναι ένα θεμελιώδες ζήτημα που αφορά τον Κανονισμό μας, ενισχύει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και προπαντός τον ρόλο μας.

Αυτή είναι παρότρυνση προς το Συμβούλιο και ελπίζω ότι θα την υποστηρίξει το σύνολο του Κοινοβουλίου, όλες οι Ομάδες και όλοι οι βουλευτές, καθώς έτσι μόνο θα μπορέσουμε να πιέσουμε το Συμβούλιο.

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. COCILOVO
Αντιπροέδρου

  Hans Winkler, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κύριε Gargani, απαντώντας στην ερώτησή σας θα ήθελα να πω καταρχάς ότι επαναλαμβάνω με χαρά αυτό που ήδη ειπώθηκε στο παρελθόν: το Συμβούλιο επιδοκιμάζει την έγκριση ενός καθεστώτος για τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που επιτεύχθηκε τον περασμένο Ιούλιο μετά από μακρές διαπραγματεύσεις και θα εξασφαλίσει στα μέλη τις ίδιες προϋποθέσεις άσκησης της εντολής τους με έναρξη ισχύος το 2009, δηλαδή την επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο. Σε μία δήλωση για το καθεστώς, το Συμβούλιο δήλωσε όντως ότι καταρχήν είναι διατεθειμένο να εξετάσει τη δυνατότητα τροποποίησης του πρωτοκόλλου περί προνομίων και ασυλιών των βουλευτών κατά την έγκριση του καθεστώτος. Ασφαλώς, το Συμβούλιο θα παραμείνει πιστό σε αυτήν τη δήλωση και θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι εξακολουθούμε να είμαστε διατεθειμένοι να εξετάσουμε αυτό το θέμα μολονότι, όπως γνωρίζετε, το καθεστώς δεν θα τεθεί σε ισχύ πριν από το 2009 με τη σύσταση του επόμενου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Όσον αφορά το ζήτημα της σύγκλησης μίας διακυβερνητικής διάσκεψης, θα ήθελα καταρχάς να υπογραμμίσω ότι η διαδικασία έχει οριστεί στο άρθρο 48 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι βάσει αυτού του άρθρου, η κυβέρνηση κάθε κράτους μέλους ή η Επιτροπή μπορεί να υποβάλει στο Συμβούλιο προτάσεις για την τροποποίηση των Συνθηκών στις οποίες βασίζεται η Ένωση. Βάσει της παραγράφου 7 της εν λόγω διάταξης, ο πρόεδρος του Συμβουλίου συγκαλεί διάσκεψη εκπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών εφόσον το Συμβούλιο, μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και εάν είναι ανάγκη με την Επιτροπή, παρουσιάσει γνωμοδότηση υπέρ της σύγκλησης μιας τέτοιας διάσκεψης. Αυτοί είναι οι κανόνες της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ως εκπρόσωπος όμως του Συμβουλίου, θα ήθελα να θέσω ένα θέμα για προβληματισμό σε σχέση με την εξέταση του ερωτήματος αν είναι δεδομένες οι προϋποθέσεις για τη σύγκληση διακυβερνητικής διάσκεψης. Αν διεξαγάγουμε αυτήν τη στιγμή μια τέτοια διάσκεψη, θα διακόψουμε την περίοδο περισυλλογής που αφορά την εκ βάθρων εξέταση των στόχων και του μέλλοντος της Ευρώπης. Αφήνω ανοιχτό το ερώτημα αν θα ήταν σωστό να συγκαλέσουμε διακυβερνητική διάσκεψη μόνο για την τροποποίηση των προνομίων και ασυλιών των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Πρέπει να παραδεχτώ ότι κατά τη δική μας άποψη, είναι αμφίβολο αν μια διάσκεψη που θα ασχολείτο μόνο με τα προνόμια και τις ασυλίες των μελών του Σώματος θα συνέβαλε στην παρούσα φάση στην ενίσχυση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εμείς πιστεύουμε ότι μάλλον δεν θα γινόταν κατανοητό κάτι τέτοιο.

Από τη διατύπωση της σημερινής ερώτησης, το Συμβούλιο υποθέτει ότι κατά τα άλλα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν προτίθεται να κάνει νέες προτάσεις αναφορικά με το περιεχόμενο, αλλά επιβεβαιώνει τις επιθυμίες του προηγούμενου Κοινοβουλίου. Αυτό είναι σημαντικό για την περαιτέρω εργασία μας. Οπωσδήποτε, όπως ξέρετε, σε μία διακυβερνητική διάσκεψη αποτελεί προνόμιο των εκπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών να αποφασίζουν για τη βάση των συζητήσεων που θα διεξαγάγουν. Φυσικά, η Προεδρία του Συμβουλίου δεν μπορεί σε αυτή τη φάση να προβλέψει την απόφαση μίας αυτόνομης διακυβερνητικής διάσκεψης.

Παρ’ όλ’ αυτά, ήθελα να φέρω στη συζήτηση αυτούς τους μάλλον γενικούς συλλογισμούς. Το θέμα δεν είναι αν το Συμβούλιο είναι ή όχι πρόθυμο να εκπληρώσει μια υπόσχεση που έχει δώσει: φυσικά και είναι. Όμως το ερώτημα είναι αν είναι τώρα η σωστή ώρα για να γίνει ένα τέτοιο βήμα με μόνο σκοπό την τροποποίηση των Συνθηκών ως προς τα προνόμια και τις ασυλίες.

  Maria da Assunção Esteves, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (PT) Κύριε Πρόεδρε, η πολική Ευρώπη που θέλουμε να οικοδομήσουμε απαιτεί μια νέα θεσμική και έννομη τάξη, η οποία θα καλύπτει τους θεσμοθετημένους κανόνες για τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Κάθε κοινοβούλιο έχει ένα ειδικό καθεστώς για τους βουλευτές, στο οποίο καθορίζονται λεπτομερώς οι αξίες της αυτονομίας και της αντιπροσώπευσης, ωστόσο, το ειδικό καθεστώς για τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προχωρά περαιτέρω. Μας βοηθά να κατανοήσουμε τη σημασία του Κοινοβουλίου στην ανάπτυξη της πολιτικής Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ένα ενιαίο καθεστώς βουλευτών, με το κατάλληλο σύστημα προνομίων και ασυλιών, αποτελεί βασική προϋπόθεση για μια καλά ολοκληρωμένη πολιτική Ένωση, της οποίας το σύστημα αντιπροσώπευσης μεγάλης κλίμακας βασίζεται στις αρχές της δημοκρατίας. Το σύστημα των προνομίων και των ασυλιών των βουλευτών είναι άρρηκτα συνυφασμένο με το καθεστώς. Είναι διαφορετικό από το πλαίσιο προνομίων και ασυλιών άλλων υπαλλήλων της Ένωσης και δεν πρέπει να επιτραπεί ο κατακερματισμός του σύμφωνα με τις προτιμήσεις κάθε κράτους μέλους.

Η ερώτηση που απευθύνει σήμερα το Κοινοβούλιο στο Συμβούλιο δεν είναι απλά τυπικής φύσεως. Σκοπός της είναι να υπογραμμίσει τη διαφορά ανάμεσα σε μια ιδέα της Ευρώπης ως ολοκληρωμένη δημοκρατική δομή με το Κοινοβούλιο στο κέντρο της και σε μια ιδέα της Ευρώπης ως κατακερματισμένη δομή.

Επιπλέον, η αναθεώρηση του συστήματος προνομίων και ασυλιών αποτελεί μέρος μιας δέσμευσης που ανέλαβε το Συμβούλιο. Η πιθανότητα διεξαγωγής μιας διακυβερνητικής διάσκεψης, τώρα ή κάποια στιγμή στο μέλλον, θα μπορούσε να συζητηθεί. Είναι σαφές ότι πρέπει να αντιστοιχιστεί η επιθυμητή προσαρμογή με το καθεστώς του συστήματος προνομίων και ασυλιών. Είμαστε επίσης βέβαιοι ότι η Διακυβερνητική Διάσκεψη πρέπει να ακούσει τη φωνή του Κοινοβουλίου, τόσο τώρα όσο και στο μέλλον.

  Katalin Lévai, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (HU) Συμφωνώ με τη σύσταση του Προέδρου Gargani ότι η σημασία του καθεστώτος των βουλευτών του ΕΚ αποτελεί ένα θέμα που θα πρέπει να συζητήσουμε. Θεωρώ εξαιρετικά λυπηρό το γεγονός ότι τις τελευταίες δεκαετίες το Κοινοβούλιο δεν κατάφερε να επιλύσει ικανοποιητικά, με δική του πρόταση, αυτό το σημαντικό θέμα και το καθεστώς των βουλευτών του. Πιστεύω ότι πρέπει να δώσουμε στο Κοινοβούλιο το δικαίωμα να ρυθμίζει, με δική του πρωτοβουλία, το νομικό καθεστώς.

Ας μην ξεχνούμε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι το μόνο όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εκλέγεται απευθείας από τους πολίτες, συνιστώντας την ενσάρκωση της βούλησης των ευρωπαίων πολιτών και την εθνική κυριαρχία, και γι’ αυτό διαδραματίζει καίριο ρόλο στη μείωση του δημοκρατικού ελλείμματος του ευρωπαϊκού θεσμικού συστήματος, δημιουργώντας μια Ευρώπη των πολιτών και υπερνικώντας την αποξένωση από τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η σημασία της διεξαγωγής της Διακυβερνητικής Διάσκεψης είναι αναμφίβολη και, αντί να διαφωνούμε, θα ήταν προτιμότερο να αφήσουμε πίσω όλες τις συγκρούσεις συμφερόντων που την εμποδίζουν, διότι πρόκειται πράγματι για ένα πολύ σημαντικό θέμα. Οι μειούμενες προσελεύσεις στις ευρωπαϊκές εκλογές και η –ας ελπίσουμε μόνο παροδική– διακοπή της ευρωπαϊκής συνταγματικής διαδικασίας, καθώς και η αποτυχία της γαλλικής και της ολλανδικής εθνικής ψηφοφορίας αποδεικνύουν ότι η υλοποίηση της ευρωπαϊκής ιδέας για τους πολίτες είναι τώρα πιο επιτακτική από ποτέ.

Εντούτοις, μέχρι να υπάρξει μια πιθανότητα ικανοποιητικής επίλυσης του θέματος του καθεστώτος, τα λυπηρά γεγονότα που συνέβησαν στο τέλος του προηγούμενου κύκλου μπορεί να προκύψουν ξανά, συνοδευόμενα από τη μειωμένη εμπιστοσύνη των πολιτών. Ως εκ τούτου, προτείνω να εντάξουμε την έγκριση του καθεστώτος των βουλευτών του ΕΚ στην ημερήσια διάταξή μας το συντομότερο δυνατόν.

  Marek Aleksander Czarnecki (NI). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, σήμερα συζητούμε τις αλλαγές στο Πρωτόκολλο περί Προνομίων και Ασυλιών των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει να εστιάσουμε καταρχάς στην τροποποίηση του νόμου περί ασυλίας των βουλευτών το συντομότερο δυνατόν. Η κατάσταση που αντιμετωπίζουμε σήμερα απέχει πολύ από το ιδανικό. Έχουμε τόσους διαφορετικούς κανονισμούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσα και τα κράτη μέλη. Κάθε χώρα έχει διαφορετικούς κανόνες. Αυτό δεν συνάδει ούτε με την αρχή της ίσης μεταχείρισης ούτε με την επίκαιρη διερεύνηση αυτών των θεμάτων από την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων του Κοινοβουλίου. Θα πρέπει να δημιουργήσουμε ένα ομοιόμορφο σύστημα που θα είναι το ίδιο για τους βουλευτές από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτοί οι κανονισμοί θα καταστήσουν επίσης αδύνατη τη χρησιμοποίηση των διαφόρων πρακτικών που υποχρεωθήκαμε να αντιμετωπίσουμε πολλές φορές, διά των οποίων οι κυβερνήσεις μεμονωμένων χωρών εξαπέλυαν αβάσιμες κατηγορίες στους βουλευτές ως μέρος της εκστρατείας τους εναντίον μιας ενοχλητικής αντιπολίτευσης.

  Manuel Medina Ortega (PSE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου, ο κ. Winkler, απάντησε πολύ σωστά στην κατάσταση που αντιμετωπίζουμε σήμερα: δεν έχουμε καταφέρει ακόμη να εγκρίνουμε το Σύνταγμα και, επιπλέον, αν διεξήγαμε μια συζήτηση σε αυτό το σημείο σχετικά με τα προνόμια και τις ασυλίες των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θα διαπιστώναμε πιθανότατα ότι η πλειοψηφία της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης δεν θα ήταν διατεθειμένη να εγγυηθεί στους βουλευτές του Κοινοβουλίου τις ασυλίες και τα προνόμια που απολαμβάνουμε σήμερα.

Αυτή τη στιγμή, εγώ, ως βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου –και το εννοώ αυτό με απόλυτη ειλικρίνεια– θα προτιμούσα να μην έχω κανένα προνόμιο ή ασυλία: θα προτιμούσα να με αντιμετωπίζουν όπως έναν οποιοδήποτε πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και το λέω αυτό διότι, στο παρελθόν, κατά την διάρκεια της τελευταίας κοινοβουλευτικής περιόδου για την ακρίβεια, αυτό το Κοινοβούλιο έκανε κατάχρηση των εξουσιών του στο πεδίο των προνομίων και της ασυλίας για να καλύψει ορισμένα είδη εγκληματικής δραστηριότητας.

Πιστεύω οτι αυτή τη στιγμή υπάρχουν δύο δυνατότητες. Αν η δικαστική εξουσία σε κάθε κράτος μέλος είναι ανεξάρτητη και μεροληπτική, τότε αυτή είναι η καλύτερη διασφάλιση που μπορούμε να έχουμε· υπάρχουν ορισμένες χώρες που δεν αναγνωρίζουν κανένα προνόμιο, υπάρχουν τουλάχιστον δύο ή τρεις που δεν τα αναγνωρίζουν. Αν ξεκινούσαμε μια συζήτηση σχετικά με το καθεστώς σε αυτό το στάδιο, πιστεύω ότι αυτό που θα έπρεπε πιθανότατα να προτείνει το Κοινοβουλίου θα ήταν πολύ απλά η κατάργηση κάθε είδους προνομίων ή ασυλίας για τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τα οποία δεν απολαμβάνουν όλοι οι πολίτες στο σύνολό τους. Αν οι πολίτες πρέπει να λογοδοτούν στο δικαστικό σύστημα και να εναποθέτουν την εμπιστοσύνη τους σε αυτό, δεν καταλαβαίνω γιατί οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα πρέπει να έχουν προνομιακή μεταχείριση.

Εν πάση περιπτώσει, συμφωνώ με τα λόγια του κ. Winkler, ο οποίος εξέφρασε τη νομική άποψη και ο οποίος έχει δίκιο: δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να ξεκινήσουμε μια συζήτηση και μια Διακυβερνητική Διάσκεψη σχετικά με το θέμα και, αν το κάναμε, εμείς στο Κοινοβούλιο θα έπρεπε να επανεξετάσουμε την κατάσταση από την άποψη των σχέσεών μας με τους πολίτες.

  Giuseppe Gargani (PPE-DE), συντάκτης. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, στην προηγούμενη παρέμβασή μου παρέλειψα να πω κάτι, το οποίο κατά την άποψή μου ανήκει στο πεδίο του ευρωπαϊκού δικαίου: η ασυλία δεν αποτελεί ατομικό προνόμιο των βουλευτών, αλλά όλου του οργάνου.

Πιστεύω πως η θέση αυτή μας κληροδοτείται από την ιστορική παράδοση και την ουσιαστική σημασία της ασυλίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι αντίθετες θέσεις και οι προσπάθειες για τη θέσπιση εξαιρέσεων σε αυτόν τον κανόνα είναι δημαγωγικές και πρέπει να το δηλώσουμε απερίφραστα. Στην επιτροπή και στο Σώμα έχουμε εγκρίνει και έχουμε συζητήσει πολλές φορές ένα συγκεκριμένο μέτρο. Εάν το Συμβούλιο και οι Προεδρίες των προηγούμενων εξαμήνων είχαν ανταποκριθεί ταχύτερα, το μέτρο αυτό θα είχε ήδη επικυρωθεί από το Συμβούλιο.

Δεδομένου ότι το προνόμιο αυτό αναδεικνύει τον ρόλο και την ανεξαρτησία του Κοινοβουλίου, εάν το Συμβούλιο το εντάξει στην ημερήσια διάταξη, εκτός από το τεράστιο κύρος που θα αποκτούσε η εν ενεργεία Προεδρία, θα μπορούσε ίσως να ανοίξει τον δρόμο για το Σύνταγμα.

Η τροχοπέδη στη Συνταγματική Συνθήκη και οι δυσκολίες που συναντά η έγκρισή της στην Ευρώπη δεν πρέπει να περιορίζουν τον ρόλο του Κοινοβουλίου στο σύνολό του. Εξάλλου, οι εθνικές νομοθεσίες υπάρχουν, αλλά έχουν ελάχιστη σημασία, καθώς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκλέγεται με καθολική ψηφοφορία.

  Hans Winkler, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω το εξής: φυσικά, τα λόγια μου δεν θα πρέπει να ερμηνευτούν ως απόρριψη των δικαιολογημένων προνομίων των μελών του Σώματος, τα οποία υπάρχουν σε όλα τα κράτη μας, είναι δικαιολογημένα και είναι αναμφίβολο ότι τα αναγνωρίζει το Συμβούλιο.

Ως Προεδρία του Συμβουλίου θα παρουσιάσουμε, φυσικά, στα κράτη μέλη την επιθυμία που εκφράστηκε εδώ και θα επισημάνουμε όλα τα στοιχεία, και τη δήλωση που μνημονεύτηκε ήδη αρκετές φορές εδώ. Οπωσδήποτε, το νέο καθεστώς θα τεθεί σε ισχύ το 2009. Κάθε απόφαση που θα ληφθεί τώρα σχετικά με μια Διακυβερνητική Διάσκεψη, θα πρέπει βέβαια να επικυρωθεί από όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με τις απαιτήσεις των συνταγμάτων τους.

Επομένως, ακόμη κι αν συγκληθεί άμεσα μία Διακυβερνητική Διάσκεψη –πράγμα που, όπως είπα, δεν το θεωρώ σωστό– και υιοθετήσει έναν τέτοιο κανονισμό, είναι δύσκολο, ή τουλάχιστον απίθανο, να φανταστεί κανείς ότι ο κανονισμός αυτός θα τεθεί σε ισχύ πριν αρχίσει η επόμενη κοινοβουλευτική περίοδος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Τελειώνοντας θα ήθελα να αναφερθώ στο ερώτημα που τέθηκε στη συζήτηση σχετικά με τη συνεργασία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με οποιαδήποτε τέτοια Διακυβερνητική Διάσκεψη. Σχετικά με αυτό θα ήθελα να διασαφηνίσω ότι κάθε τέτοια συμμετοχή και η έκτασή της ασφαλώς θα πρέπει να οριστούν στην απόφαση του Συμβουλίου για τη σύγκληση της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, όπου θα πρέπει να οριστούν οι συνθήκες συμμετοχής άλλων θεσμικών οργάνων στη διάσκεψη.

  Πρόεδρος. Ανακοινώνω ότι έλαβα δύο προτάσεις ψηφίσματος(1) βάσει του άρθρου 108, παράγραφος 5, του Κανονισμού.

Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη, στις 11.00.