– Έκθεση Chatzimarkakis (A6-0180/2006)

  Avril Doyle (PPE-DE), γραπτώς. – (EN) Ενόψει της σημασίας της έκθεσης, την υπερψήφισα, αλλά δεν συμφωνώ με την αναφορά σε φορολογική εναρμόνιση η οποία περιλαμβάνεται σε μια, κατά τα λοιπά, θαυμάσια έκθεση. Δεδομένου ότι πραγματοποιήσαμε μόνο μία ψηφοφορία, δεν μπορούσα να εκφράσω την ανησυχία μου σχετικά με την πρόταση «εναρμόνισης» πριν από την τελική ψηφοφορία.

  Sérgio Marques (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Θέλω να συγχαρώ τον κ. Chatzimarkakis για τη σημαντική και επίκαιρη έκθεσή του σχετικά με την πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά τη θέσπιση προγράμματος πλαισίου για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία (CIP) (2007-2013), στην οποία δίδω την πλήρη υποστήριξή μου. Χαιρετίζω ιδιαίτερα την ιδέα προσανατολισμού του προγράμματος προς τους δυνητικούς αιτούντες, με άλλα λόγια προς τους άμεσους δικαιούχους του προγράμματος.

Ο δυνητικός αιτών πρέπει να έχει τη δυνατότητα, πριν υποβάλει την αίτησή του, να αποκτήσει επαρκή πληροφόρηση σχετικά με τις δυνατότητες ενίσχυσης που προσφέρει το CIP.

Συμφωνώ επίσης με τον εισηγητή ότι πρέπει να υπάρξει μια μονοθυριδική υπηρεσία για το CIP, προκειμένου να διευκολυνθεί η επαφή με τους ενδιαφερόμενους.

Ο εισηγητής έχει επίσης δίκιο όταν λέει ότι η διαδικασία αίτησης πρέπει να απλουστευθεί.

Τέλος, θα ήθελα να υπογραμμίσω τη σημασία αυτού του προγράμματος πλαισίου για τις ΜΜΕ διαφόρων περιοχών της ΕΕ, και ειδικότερα των ΜΜΕ στις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες της ΕΕ. Αυτές είναι πιθανόν να ωφεληθούν από αυτό το σημαντικό πρόγραμμα πλαίσιο, το οποίο αποσκοπεί στο να τις βοηθήσει να υπερβούν τα σοβαρά εμπόδια που αντιμετωπίζουν, σύμφωνα με το άρθρο 299 παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΚ.

  Mairead McGuinness (PPE-DE), γραπτώς. – (EN) Υποστηρίζω αυτήν την έκθεση· ωστόσο, θεωρώ ότι η τροπολογία 21, την οποία κατέθεσε η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων και με την οποία ζητείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επισημάνει μέτρα συντονισμού της δημοσιονομικής και φορολογικής πολιτικής των κρατών μελών, δεν έχει θέση σε μια έκθεση η οποία υποτίθεται ότι αποσκοπεί στην ενθάρρυνση της καινοτομίας και της ανταγωνιστικότητας. Απεναντίας, μόνο με την προαγωγή αυξημένου ανταγωνισμού μεταξύ των ΜΜΕ και άλλων επιχειρήσεων ανά την ΕΕ, όσον αφορά τις διαφορετικές φορολογικές τους υποχρεώσεις και άλλες μεταβλητές ως προς τις συνθήκες της αγοράς, μπορεί να δημιουργηθεί στην πράξη μια πραγματικά ανταγωνιστική και καινοτόμος αγορά για όλες τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις.

  Lydia Schenardi (NI), γραπτώς. – (FR) Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) αποτελούν τον οικονομικό πυρήνα των χωρών μας, αυτές που πραγματικά δημιουργούν θέσεις απασχόλησης και πλούτο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν μπορούμε παρά να επιδοκιμάσουμε την προσπάθεια του εισηγητή να επικεντρώσει σε αυτές την προσοχή του σε αυτό το πρόγραμμα πλαίσιο για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία. Ενώπιον του σημερινού έντονου παγκόσμιου οικονομικού ανταγωνισμού, αυτό που επιτρέπει στις ΜΜΕ να επιβιώσουν είναι η τεχνολογική πρόοδος –όσο μικρή και αν είναι– η οποία είναι πάντοτε δαπανηρή και για την οποία πρέπει να εργαζόμαστε συνεχώς.

Για αυτόν ακριβώς τον λόγο θα θέλαμε η πρόσβαση των μικρών οργανισμών σε αυτό το πρόγραμμα να μην παραμείνει ένας ευσεβής πόθος. Η πληροφόρηση σχετικά με την υποστήριξη που μπορούν να διεκδικήσουν πρέπει να επικεντρωθεί στην πράξη στις μικρές επιχειρήσεις και όχι μόνο σε εκείνες που διαθέτουν πόρους για να χρηματοδοτούν εξειδικευμένες υπηρεσίες κατά την αναζήτηση επιχορηγήσεων. Οι κανόνες συμμετοχής σε αυτά τα προγράμματα πρέπει να είναι πραγματικά απλοί και διαφανείς και να μην δημιουργούν αποτρεπτικές δαπάνες σύνταξης εκθέσεων για τις ΜΜΕ. Η συνοχή και η συμπληρωματικότητα με άλλα ευρωπαϊκά προγράμματα και, ειδικότερα, με το 7ο πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα και την ανάπτυξη, πρέπει να κατοχυρωθούν. Το αίτημα για μια καλύτερη κοινοτική νομοθεσία, απλούστερη και σύννομη με την αρχή της επικουρικότητας πρέπει να πάψει να αποτελεί το σύνθημα που επαναλαμβάνεται συνεχώς τα τελευταία 20 χρόνια αλλά δεν έχει ποτέ εφαρμοστεί. Ας δούμε τι θα συμβεί στην πράξη.

– Έκθεση Schröder (A6-0151/2006)

  Derek Roland Clark (IND/DEM), γραπτώς. – (EN) Στηρίζω πλήρως όλες τις πρωτοβουλίες για την προαγωγή της ανάπτυξης και της μεγέθυνσης του τομέα των ΜΜΕ στις αναπτυσσόμενες χώρες. Εντούτοις, η υπό εξέταση έκθεση δεν μπορούσε να τύχει στήριξης, διότι η εφαρμογή των πρακτικών και των πολιτικών της ΕΕ οδήγησε πολλές φορές στην εξαθλίωση αναπτυσσόμενων χωρών. Το Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου τρέφει την εδραία πεποίθηση ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες θα βοηθηθούν περισσότερο από συμφωνίες με επιμέρους εθνικά κράτη.

  Hélène Goudin (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις διαδραματίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στις οικονομίες των χωρών. Στις αναπτυσσόμενες χώρες όπου δεν υπάρχουν μεγάλες εταιρείες, είναι φυσικά σημαντικότερο να εξασφαλιστεί ότι θα υπάρχει ένα θεσμικό πλαίσιο που θα καθιστά δυνατή τη λειτουργία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Δεν είναι, ωστόσο, καθήκον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να υπαγορεύσει ποιες συνθήκες πρέπει να εφαρμόζονται στις αναπτυσσόμενες χώρες. Κάθε κράτος, τόσο στην ΕΕ όσο και στον υπόλοιπο κόσμο, έχει το δικαίωμα να εξουσιάζει και να διαμορφώνει τη δική του ανάπτυξη. Ψήφισα, ως εκ τούτου, κατά της έκθεσης αυτής σήμερα.

  Carl Lang (NI), γραπτώς. – (FR) Τα μόνιμα οικονομικά προβλήματα στις αναπτυσσόμενες χώρες, και ιδιαίτερα στην Αφρική, εμποδίζουν την ανάπτυξη και, στη χειρότερη περίπτωση, αποτελούν αιτία πολέμων και λιμών. Εκτός από την παγκοσμιοποίηση, η πρωταρχική αιτία του προβλήματος προκύπτει από τη γενικευμένη διαφθορά τόσο σε εθνικό, όσο και σε τοπικό επίπεδο. Αυτή η μάστιγα συνδέεται εξάλλου με την έλλειψη ελέγχου και με την κατάχρηση της ιδιαίτερα ουσιαστικής διεθνούς βοήθειας.

Όπως συμβαίνει και με εμάς, οι οικογένειές τους πρέπει να μπορούν να ζουν από την εργασία τους. Η γεωργία, η βιοτεχνία και η βιομηχανία πρέπει να επιβιώσουν, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να αυξηθούν οι θέσεις απασχόλησης του τριτογενή τομέα μέσα σε ένα υγιές κοινωνικό πλαίσιο, καθιστώντας δυνατό έναν υγιή οικονομικό και κοινωνικό κύκλο. Η ελπίδα αυτή δεν πρέπει να αποτελέσει πρόσχημα για μια ψευδώς αθώα συζήτηση. Ναι, επιθυμούμε και οφείλουμε να στηρίξουμε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) στις αναπτυσσόμενες χώρες αλλά, όσο η «συνεργασία» είναι συνώνυμη με τη «διαφθορά», θα είναι αδύνατο να βοηθηθούν αυτές οι χώρες ώστε να αναλάβουν τις ευθύνες τους για την ευημερία των λαών τους.

Ο επαναπροσδιορισμός μιας ελεγχόμενης και υπό όρους συνεργασίας δεν πρέπει να αποτελεί πρόσχημα υποχωρητικότητας αλλά εδραίωσης και ανάπτυξης αισθήματος ευθύνης. Αυτή η νέα συνεργασία θα αποκαταστήσει την ελπίδα στους νέους αυτών των χωρών, ώστε να μην καταλήγουν λαθρομετανάστες στις ακτές μιας Ευρώπης η οποία ήδη πλήττεται από την ανεργία.

– Έκθεση Grossetête (A6-0171/2006)

  Vittorio Agnoletto (GUE/NGL). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, όσον αφορά την ψηφοφορία για το ζήτημα των παιδιατρικών φαρμάκων, ήθελα απλώς να επισημάνω ότι, μετά την εξάμηνη παράταση της ισχύος των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας που χορηγήθηκε κατά την πρώτη ανάγνωση στις πολυεθνικές του τομέα, θεωρώ πραγματικά υπερβολική την παράταση από 2 σε 5 έτη της μεταβατικής περιόδου εντός της οποίας επιτρέπεται η υποβολή της αίτησης για τη χορήγηση του πιστοποιητικού συμπληρωματικής προστασίας.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ψήφισα κατά της τροπολογίας 18, λαμβάνοντας επίσης υπόψη την αδυναμία επιστημονικής τεκμηρίωσης του οφέλους για τον παιδιατρικό πληθυσμό. Η υπερψήφιση αυτής της τροπολογίας θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει κίνητρο αναζήτησης παιδιατρικών ενδείξεων για φάρμακα που προορίζονται για ενήλικες, πράγμα αντίθετο με έναν από τους στόχους του κανονισμού.

  Carlos Coelho (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Η πρόταση της Επιτροπής θα καλύψει ένα κενό στη δημόσια υγεία, το οποίο υπήρχε από μακρού στην ΕΕ και το οποίο οδήγησε, σε ορισμένες περιπτώσεις, στην ανεξαρτησία της αμερικανικής ή ασιατικής φαρμακοβιομηχανίας.

Η δημιουργία ειδικών φαρμάκων για τα παιδιά, αντί της συνηθισμένης μειωμένης δόσης, θα ταιριάζει καλύτερα στον μεταβολισμό τους και θα παράσχει ταχύτερη και αποτελεσματικότερη θεραπεία.

Παράλληλα με την υποχρέωση προσφοράς ενός «συστήματος διαχείρισης κινδύνου» για τα φάρμακα αυτά πριν από την κυκλοφορία τους στην αγορά, δημιουργήθηκε ένα εξαιρετικά σημαντικό μέτρο που θα εξαλείψει, ή τουλάχιστον θα μειώσει, τους κινδύνους και θα προσφέρει αποτελεσματική θεραπεία σε μια ομάδα τόσο ευαίσθητη όσο ο παιδιατρικός πληθυσμός.

Η εισηγήτρια έχει δώσει τη δέουσα προσοχή στη διεξαγωγή έρευνας για τη διασφάλιση ότι τα φάρμακα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τα παιδιά χωρίς να παρακωλύεται η ανάπτυξη των φαρμάκων για ενήλικες. Θα διευκολύνει, επίσης, σε ορισμένες περιπτώσεις, μια αίτηση αναβολής όσον αφορά την υποβολή του «προγράμματος παιδιατρικής έρευνας», χωρίς να καθυστερήσει η κυκλοφορία στην αγορά των φαρμάκων που προορίζονται για ενήλικες.

Υποστηρίζω την πρόταση της Επιτροπής και την έκθεση Grossetête.

  Gérard Deprez (ALDE), γραπτώς. – (FR) Χάρη στην έγκριση αυτής της σύστασης όσον αφορά τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην παιδιατρική και στη συμφωνία μεταξύ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, τα παιδιά θα μπορούν εφεξής να επωφελούνται από φάρμακα κατάλληλα για τον ειδικό μεταβολισμό τους και να μην τους χορηγούνται μικρές δόσεις φαρμάκων που απευθύνονται σε ενήλικες.

Πιστεύω ότι εδώ προσπαθήσαμε να συνδυάσουμε όλες τις προϋποθέσεις που είναι απαραίτητες για την έξυπνη καθιέρωση, στην Ευρώπη, ειδικών φαρμακευτικών μορφών για τα παιδιά: διατάξεις όσον αφορά την ενίσχυση της καινοτομίας και ερευνητικά κίνητρα για τα εργαστήρια (ειδικότερα με τους έξι μήνες συμπληρωματικής προστασίας του πιστοποιητικού προστασίας), σύνταξη ενός καταλόγου θεραπευτικών αναγκών ειδικά για την παιδιατρική, υποχρέωση ανάπτυξης μιας παιδιατρικής μορφής για νέα φάρμακα, μέτρα που στοχεύουν στη διανομή αυτών των προϊόντων αμέσως μόλις παρασκευαστούν σε όλα τα κράτη μέλη, ή ακόμα ειδικές παρεκκλίσεις για να διασφαλιστεί ότι η εξέλιξη των προϊόντων παιδιατρικής δεν θα παρεμποδίσει την εξέλιξη φαρμακευτικών προϊόντων που απευθύνονται στους ενήλικες.

Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα απτό παράδειγμα της προστιθέμενης αξίας ενός κοινοτικού κανονισμού: ένα μεμονωμένο κράτος μέλος δεν θα διέθετε ποτέ τα μέσα να προωθήσει μόνο του μια τέτοια πολιτική σε σχέση με ειδικά ιατρικά προϊόντα.

  Edite Estrela (PSE), γραπτώς. (PT) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης Grossetête για τα παιδιατρικά φάρμακα, στη δεύτερη ανάγνωση, διότι φρονώ ότι, δεδομένου του ειδικού χαρακτήρα του μεταβολισμού των παιδιών, πρέπει να προαχθούν τα φάρμακα που αναπτύσσονται ειδικά για παιδιά.

Η δημιουργία μιας παιδιατρικής επιτροπής στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων θα συμβάλει στην παρακολούθηση της επιστημονικής έρευνας σε αυτόν τον τομέα. Θα επιδιώξει τον περιορισμό στο ελάχιστο δυνατό του αριθμού των επιστημονικών δοκιμών που διεξάγονται.

– Έκθεση Niebler (A6-0165/2006)

  Hélène Goudin (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Η Λίστα του Ιουνίου, σύμφωνα και με την αντίδρασή της στο θέμα αυτό στην πρώτη ανάγνωση, ψηφίζει κατά της έκθεσης για λόγους αρχής. Τασσόμαστε ολοκληρωτικά υπέρ της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στην εργασία. Πρόκειται για έναν καίριο τομέα, με τον οποίο ασχολούνται επιτυχώς διεθνείς οργανισμοί όπως η ΔΟΕ. Δεν πιστεύουμε ότι η ΕΕ πρέπει να ρυθμίζει ζητήματα αυτού του είδους σε φιλόδοξες εκθέσεις που μοιάζουν με πολιτικά προγράμματα. Η ΕΕ δεν πρέπει να έχει έλεγχο επί των ρυθμίσεων για τον χρόνο εργασίας, τη γονική άδεια και άλλα σημαντικά εθνικά ζητήματα. Αυτά είναι θέματα που τα κράτη μέλη μπορούν να αντιμετωπίσουν καλύτερα με ανεξαρτησία και σύμφωνα με τις διεθνείς συμφωνίες που έχουν ήδη εγκριθεί.

  Lydia Schenardi (NI), γραπτώς. – (FR) Γνωρίζοντας ότι, για συγκρίσιμη εργασία, μια γυναίκα κερδίζει κατά 11% λιγότερα χρήματα από έναν άνδρα, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα πρέπει να ενισχυθεί η ευαισθητοποίηση για τις απαραίτητες προσπάθειες που ο καθένας μας θα πρέπει να καταβάλει, προκειμένου όχι να καθιερωθεί η ισότητα και η ισονομία μεταξύ των ανδρών και των γυναικών διά της βίας, κάτι που θα ήταν γελοίο, αλλά να συμβάλει στην επίτευξη συνθηκών δικαιοσύνης και κοινωνικής ισορροπίας.

Επειδή η πρόοδος σε αυτούς τους τομείς δεν πρόκειται να επιτευχθεί με ακραίες εκδηλώσεις φεμινισμού ούτε με μέτρα εξαναγκασμού τα οποία επιδιώκουν τη βίαιη επιβολή της παρουσίας γυναικών είτε στους αντιπροσωπευτικούς φορείς είτε στις διευθυντικές θέσεις, δίχως να λαμβάνονται συχνά υπόψη, όπως γνωρίζουμε, οι ικανότητες ή η ποιότητα.

Ας επιδείξουμε λίγη εξυπνάδα διασφαλίζοντας την προώθηση των γυναικών στην κοινωνία, επιτρέποντάς τους κυρίως να διαθέτουν μια πραγματική επιλογή μεταξύ της επαγγελματικής και της οικογενειακής ζωής και επιτρέποντάς τους να μπορούν να συμφιλιώσουν τις απαιτήσεις της εργασίας και των παιδιών. Σήμερα, δυστυχώς, πάρα πολλές γυναίκες δεν έχουν αυτήν την ευκαιρία.

  José Albino Silva Peneda (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Όσον αφορά ζητήματα που σχετίζονται με την αγορά εργασίας, καταδικάζω σθεναρά τις σκανδαλώδεις ανισότητες μεταξύ ανδρών και γυναικών σε μια σειρά τομέων όπως οι αμοιβές, η πρόσβαση στην απασχόληση, η επαγγελματική κατάρτιση, οι συνθήκες εργασίας και η εξέλιξη της σταδιοδρομίας.

Ψήφισα υπέρ της παρούσας έκθεσης, διότι αποτελεί ένα βήμα προς τα εμπρός όσον αφορά την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης.

Ένας άλλος λόγος για την υποστήριξή μου σε αυτήν την έκθεση είναι ότι χρειάζεται να υιοθετηθούν περισσότερες πρωτοβουλίες, ώστε να βοηθηθούν οι πολίτες να επιτύχουν μια καλύτερη ισορροπία μεταξύ εργασίας και ιδιωτικής ζωής.

Η πράξη συνένωσης σε ένα μοναδικό έγγραφο των διαφόρων πρωτοβουλιών για την ίση μεταχείριση θα χρησιμεύσει στην απλούστευση του υφιστάμενου νομικού πλαισίου. Επιπλέον, το επίπεδο της προστασίας θα αναβαθμιστεί ως προς το ότι θα ενσωματωθεί η εξέλιξη της νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

Λυπάμαι ωστόσο γιατί, παρά το γεγονός ότι η ίση μεταχείριση διαφυλάσσεται στη Συνθήκη της ΕΕ και σε διάφορες οδηγίες, παραμένει ένα ανεκπλήρωτο όνειρο και δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια αόριστη πολιτική αρχή με ένα επίπεδο εφαρμογής που δεν μπορεί να θεωρηθεί ικανοποιητικό.

– Έκθεση Hennicot-Schoepges (A6-0168/2006)

  Gyula Hegyi (PSE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, υπερψήφισα την έκθεση σχετικά με το ευρωπαϊκό έτος διαπολιτισμικού διαλόγου και θεωρώ ικανοποιητικό το περιεχόμενό της.

Εντούτοις, πρέπει να υπογραμμιστεί μια πτυχή του διαπολιτισμικού διαλόγου: σε πολλές περιπτώσεις αυτοαποκαλούμαστε «Ευρώπη» και «Ευρωπαίοι», λησμονώντας ότι ένα τεράστιο τμήμα της Ανατολικής Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένου του μεγαλύτερου ευρωπαϊκού έθνους –της Ρωσίας– δεν ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Συμμεριζόμαστε τον ίδιο ευρωπαϊκό πολιτισμό και κληρονομιά, όμως και οι δύο πλευρές δεν γνωρίζουν σχεδόν τίποτε για τη σύγχρονη τέχνη και τον πολιτισμό της άλλης. Υπάρχουν εκπομπές στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ψευδείς εικόνες και αρνητικά στερεότυπα σχετικά με την καθημερινή ζωή σε αυτές τις χώρες. Πρέπει να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία που μας προσφέρεται μέσω του ευρωπαϊκού έτους διαπολιτισμικού διαλόγου, ώστε να προσεγγίσουμε μια πραγματική εικόνα του πλούσιου πολιτισμού της Ρωσίας και της Ουκρανίας, καθώς και των Δημοκρατιών της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Η πρόσκληση νέων καλλιτεχνών, σπουδαστών και δημοσιογράφων και η ενθάρρυνση των πολιτιστικών ανταλλαγών μεταξύ των κρατών μελών και των λαών της Ανατολικής Ευρώπης θα ενισχύσει την κοινή ευρωπαϊκή μας ταυτότητα.

  Tomáš Zatloukal (PPE-DE). – (CS) Κύριε Πρόεδρε, όπως και οι περισσότεροι από εσάς, είμαι και εγώ βαθιά συγκλονισμένος από τον αριθμό των δολοφονιών με ρατσιστικά κίνητρα που έχουν πραγματοποιηθεί τον τελευταίο καιρό σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες. Αυτές ήταν παραδείγματα της πλέον σκανδαλώδους και φρικιαστικής εκδήλωσης ρατσισμού και ξενοφοβίας. Υπάρχουν, ωστόσο, άλλες μορφές που δεν είναι τόσο ορατές αλλά ζημιώνουν μεγαλύτερους αριθμούς ανθρώπων. Θα ήθελα να πιστεύω ότι οι δράσεις που σχεδιάζονται για την υποστήριξη του ευρωπαϊκού έτους διαπολιτισμικού διαλόγου, και κυρίως για τον διαπολιτισμικό διάλογο καθαυτόν, θα κατορθώσουν να χαλιναγωγήσουν το εθνικιστικό κλίμα σε ολόκληρη την Ένωση. Θεωρώ ότι το 2008 είναι η κατάλληλη στιγμή για αυτό, ενόψει του γεγονότος ότι μέχρι τότε η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έχει αυξηθεί σε 27 κράτη μέλη. Είναι, ωστόσο, αναγκαίο να δημιουργηθούν πρωτοβουλίες βάσει του είδους των πρακτικών και βιώσιμων σχεδίων που θα συνεχιστούν ακόμη και μετά το 2008. Για τους λόγους αυτούς, θεωρώ την έκθεση που μόλις υιοθετήσαμε ως βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.

  Philip Claeys (NI). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, ο συνάδελφος και μέλος της ομάδας μου, κ. Dillen, θα επιστήσει σε λίγο την προσοχή σας σε μια γερμανική μελέτη που δημοσιεύτηκε στη Frankfurter Allgemeine Zeitung και δείχνει την έλλειψη επιθυμίας να προσαρμοστούν που διακρίνει πολλούς μετανάστες, μια τάση που αντικατοπτρίζεται επίσης σε πολλές άλλες σφυγμομετρήσεις· σύμφωνα με μια αυστριακή μελέτη, για παράδειγμα, ποσοστό 45% των Μουσουλμάνων είναι εχθρικοί στην ιδέα της ενσωμάτωσης. Δεν θα ήταν καλύτερο, ως εκ τούτου, αν η επίσημη Ευρώπη έστελνε ένα διαφορετικό μήνυμα, πράγμα που θα μπορούσε να κάνει ανακηρύσσοντας το 2008 έτος σεβασμού των ευρωπαϊκών προτύπων και αξιών; Με την προηγούμενη ευρωπαϊκή συνθηκολόγηση έναντι του εκφοβισμού που ακολούθησε τη δημοσίευση των δανικών σκίτσων να είναι ακόμη νωπή στο μυαλό των πολιτών, τρέφω πολύ λίγες ελπίδες, ιδίως αν φέρω στον νου μου τη δημοσκόπηση που διεξήχθη πρόσφατα στο Ηνωμένο Βασίλειο για λογαριασμό των Sunday Times, η οποία δείχνει ότι το 40% των Μουσουλμάνων στη Μεγάλη Βρετανία είναι υπέρ της εισαγωγής του νόμου της Σαρία.

  Koenraad Dillen (NI). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, οι συνάδελφοι μου και εγώ ψηφίσαμε κατά της έκθεσης Hennicot-Schoepges, διότι το λεγόμενο ευρωπαϊκό έτος διαπολιτισμικού διαλόγου, μια πρωτοβουλία η οποία, παρεμπιπτόντως, πρόκειται να μας κοστίσει 10 εκατ. ευρώ, είναι ακόμη ένα παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η επίσημη Ευρώπη εθελοτυφλεί μπροστά στην πραγματικότητα που βιώνουν επί της ουσίας οι πολίτες. Η πραγματικότητα αυτή είναι ότι η Ευρώπη φιλοξενεί έναν ολοένα μεγαλύτερο αριθμό Μουσουλμάνων που όχι μόνον αρνούνται να προσαρμοστούν στις κοινές ευρωπαϊκές αξίες αλλά που θέλουν επίσης να μας επιβάλουν τη δική τους κοσμοθεωρία και τον δικό τους τρόπο ζωής.

Για παράδειγμα, η γερμανική κοινή γνώμη δεν πιστεύει πλέον στον διάλογο με μια θρησκεία που αρνείται να δεχτεί βασικές αξίες όπως η ισότητα των φύλων. Οι γερμανοί δεν ανέχονται πλέον τα εγκλήματα τιμής, τη βία σε μεγάλη κλίμακα στα σχολεία και την παρουσία της μπούρκας στους δρόμους. Μια πρόσφατη σφυγμομέτρηση που διεξήχθη από τη Frankfurter Allgemeine Zeitung έδειξε ότι το 71% των Γερμανών πιστεύουν ότι το Ισλάμ είναι μισαλλόδοξο· το 91% των Γερμανών εξομοιώνουν το Ισλάμ με τη βία κατά των γυναικών. Η επίσημη Ευρώπη καλά θα έκανε να λάβει λίγο πιο σοβαρά υπόψη της αυτά τα μηνύματα.

  Charlotte Cederschiöld, Christofer Fjellner, Gunnar Hökmark και Anna Ibrisagic (PPE-DE), γραπτώς. (SV) Ψηφίσαμε υπέρ της έκθεσης για το ευρωπαϊκό έτος διαπολιτισμικού διαλόγου. Οι πολιτιστικές ανταλλαγές είναι, φυσικά, στοιχείο εμπλουτισμού και είναι σημαντικό να αυξηθεί η κατανόηση μεταξύ των λαών.

Υπάρχουν, ωστόσο, λεπτομέρειες της έκθεσης σχετικά με τις οποίες είμαστε επιφυλακτικοί. Πιστεύουμε ότι ο ορισμός μιας ημέρας, μιας εβδομάδας, ενός έτους για κάποιον συγκεκριμένο σκοπό δεν έχει καμία πρακτική αξία για τους ανθρώπους. Αυτό που μπορούν ίσως να κάνουν τέτοιου είδους πρωτοβουλίες, ωστόσο, είναι να αποκρυσταλλώσουν κατά κάποιον τρόπο τους στόχους προς τους οποίους προσανατολίζονται οι προσπάθειες των θεσμικών οργάνων μας. Όπως πάντα, είμαστε επιφυλακτικοί σχετικά με κεντρικά σχεδιαζόμενες εκστρατείες και διαμόρφωση της κοινής γνώμης και επισημαίνουμε ότι η έκθεση καθιστά πιο αυστηρές τις προτάσεις της Επιτροπής από αυτήν την άποψη. Μια αρνητική ψήφος θα σήμαινε περισσότερα χρήματα για τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και για εκστρατείες δημοσίων σχέσεων.

  Hélène Goudin (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Η Λίστα του Ιουνίου πιστεύει ότι η όλη ιδέα ενός ευρωπαϊκού έτους για το τάδε ή το δείνα πράγμα είναι ανώφελη και δεν είναι κάτι που θα πρέπει να χρηματοδοτήσουν οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι.

Η επένδυση 10 εκατομμυρίων ευρώ σε ένα ευρωπαϊκό έτος διαπολιτισμικού διαλόγου θα ήταν ιδιαίτερα αξιοκατάκριτη, και είναι δύσκολο και ίσως εντελώς αδύνατο να κατανοήσουμε τι θα εξυπηρετούσε.

Όσο απίστευτο και αν φαίνεται, η Επιτροπή Πολιτισμού και Παιδείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επιθυμεί να αυξήσει το μερίδιο των επιδοτήσεων της ΕΕ για εθνικές εκδηλώσεις και πρωτοβουλίες αυτού του είδους από 50% σε 80% (τροπολογία 33).

Ψηφίζω κατά της έκθεσης στο σύνολό της.

  Marine Le Pen (NI), γραπτώς. – (FR) Πώς μπορούμε να έχουμε πολιτιστικές ανταλλαγές με άλλους, αν δεν ξέρουμε εμείς οι ίδιοι ποιοι είμαστε; Αναγνωρίζετε ότι «η ιδιαίτερη θρησκευτική ταυτότητα αποτελεί βασικό στοιχείο της ταυτότητας όλων μας, ακόμη και εκείνων που δεν είναι θρησκευόμενοι», αρνηθήκατε όμως να αναγνωρίσετε στο Σύνταγμά σας τις χριστιανικές ρίζες μας, το οποίο, ευτυχώς για εμάς, είναι πλέον νεκρό. Τότε για τι πράγμα μιλάμε; Η τροπολογία 9 κάνει λόγο για μια «διαπολιτισμική αβρότητα», πρόκειται όμως για μια αντίφαση των όρων, διαφορετικά η αβρότητα δεν σημαίνει πλέον τίποτα! Η προσθήκη όμορφων και μεγαλόστομων λόγων συχνά απλώς καταλήγει στο να μην σημαίνει τίποτα.

Το αποτέλεσμα της μεθόδου σας είναι ο σχετικισμός και η προδοσία: επιθυμείτε να προωθήσετε το ευρωπαϊκό έτος διαπολιτισμικού διαλόγου στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο, αποτελώντας έτσι τον εφεδρικό τροχό μιας κομμουνιστικής δικτατορίας (τροπολογία 38)! Τι εξευτελισμός! Θα μιλήσετε αναμφίβολα και για τον διαπολιτισμικό διάλογο με το Θιβέτ; Και μόνον αυτή η πρωτοβουλία αποδυναμώνει την πρότασή σας.

  Carl Schlyter (Verts/ALE), γραπτώς. (SV) Ψηφίζω υπέρ της έκθεσης, διότι ο κύριος σκοπός της –δηλαδή η καταπολέμηση των διακρίσεων– είναι πολύ θετικός και αναγκαίος. Ψηφίζω, ωστόσο, κατά της αύξησης του προϋπολογισμού, καθώς και κατά της τροπολογίας 18, η οποία είναι ιδιαίτερα ατυχής όσον αφορά τη νεοαποικιακή επιθυμία της να εξάγει απόψεις και αξίες.

– Έκθεση Sonik (A6-0068/2006)

  Carlos Coelho (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Είναι πάντα πρόσφορο να υπογραμμίζεται η ευθύνη που έχει ο νόμος, τα κράτη μέλη και η Ένωση να δίδουν προτεραιότητα στην προαγωγή των δικαιωμάτων των παιδιών, και ιδίως σήμερα, που είναι η Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού. Τα παιδιά είναι το μέλλον μας και αποτελούν περίπου το ένα πέμπτο του πληθυσμού της ΕΕ.

Υποστηρίζω τη θέσπιση αυτής της απόφασης πλαισίου σχετικά με την αναγνώριση και την εκτέλεση στην Ευρωπαϊκή Ένωση των απαγορεύσεων που επιβάλλονται συνεπεία καταδικαστικών αποφάσεων για σεξουαλικά εγκλήματα εις βάρος παιδιών, καθώς και τις τροπολογίες που κατέθεσε ο εισηγητής.

Πρόκειται για ένα κρίσιμο βήμα προς την κατεύθυνση της βελτίωσης της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα της προστασίας των παιδιών. Επιπλέον, έχει έναν διττό σκοπό:

- να βελτιωθεί η πρόσβαση στις πληροφορίες που αναφέρονται στις απαγορεύσεις μέσω της υποχρεωτικής εγγραφής των απαγορεύσεων στο ποινικό μητρώο, και

- να καταστεί υποχρεωτική η εκτέλεσή τους.

Συνεπώς, αυτό θα δώσει τη δυνατότητα να εμποδίσουμε ένα άτομο που έχει καταδικαστεί για πράξεις παιδεραστίας σε ένα κράτος μέλος, και του έχει απαγορευθεί οποιαδήποτε δραστηριότητα περιλαμβάνει την επαφή με παιδιά να διαφύγει από την απαγόρευση αυτή μετακινούμενο σε άλλο κράτος μέλος.

Μια τέτοιου είδους ποινή στέρησης δικαιωμάτων που μπορεί να επιβληθεί σε ένα κράτος μέλος θα έχει νομικά αποτελέσματα στα υπόλοιπα κράτη μέλη, διευρύνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης των ποινών στέρησης δικαιωμάτων και επιβολής απαγορεύσεων.

  Gérard Deprez (ALDE), γραπτώς. – (FR) Υποστηρίζω σθεναρά την πρωτοβουλία του Βασιλείου του Βελγίου ως έναν απαραίτητο παράγοντα για την αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των παιδιών από τη σεξουαλική κακοποίηση.

Το λιγότερο που θα μπορούσαμε να πούμε είναι ότι η πρωτοβουλία αυτή καλύπτει ένα χάσμα, ένα κενό –μα τι λέω– τη σημερινή άβυσσο.

Ας αναλογιστούμε –και το Βέλγιο συνειδητοποίησε πλήρως τη σοβαρότητα του θέματος κατά τη φριχτή αποκάλυψη της υπόθεσης Fourniret– ότι σήμερα, όταν ένα άτομο καταδικάζεται σε ένα κράτος μέλος για πράξεις παιδεραστίας και του επιβάλλεται, σε αυτό το κράτος, η απαγόρευση να επιδίδεται σε δραστηριότητες ικανές να το φέρουν σε επαφή με παιδιά, αρκεί να εγκατασταθεί απλώς σε ένα άλλο κράτος μέλος, για να απαλλαγεί από αυτήν την απαγόρευση!

Επομένως, για την ώρα, δεν υπάρχει καμία διασφάλιση ότι μια ποινή που έχει επιβληθεί σε ένα κράτος μέλος θα έχει νομικές συνέπειες στο εσωτερικό των άλλων κρατών μελών. Ενώπιον μιας φοβερής κατάστασης, ήταν καιρός να καθιερωθεί ένα σύστημα που υποχρεώνει το κράτος διαμονής του ατόμου που καταδικάζεται για σεξουαλικά εγκλήματα εις βάρος παιδιών να αναγνωρίζει τις απαγορεύσεις που επιβάλλονται στο εξωτερικό και να τις εφαρμόζει στην επικράτειά του.

Είμαι πεπεισμένος ότι αυτό το κείμενο θα σώσει παιδιά από τη χειρότερη μορφή φρίκης.

– Πρόταση ψηφίσματος B6-0301/2006

  Glyn Ford (PSE), γραπτώς. – (EN) Στηρίζω αυτό το ψήφισμα και τη δέσμευση της Επιτροπής και του Συμβουλίου να έλθουν σε επαφή με τη δημοκρατικά εκλεγμένη παλαιστινιακή κυβέρνηση, παρότι οι πολιτικές της δεν είναι αυτές που θα επιθυμούσαμε. Τίποτε θετικό δεν μπορεί να προκύψει αν οδηγήσουμε την Παλαιστίνη στο οικονομικό χάος και την καταστροφή. Η ευρωπαϊκή πολιτική πρέπει να αποτελεί παράδειγμα για τις ΗΠΑ και άλλους ως προς τον τρόπο χειρισμού της κατάστασης στο μέλλον.

Δεν στήριξα, ωστόσο, τη συμπερίληψη της παραγράφου 9 στο ψήφισμα. Παρότι υποστηρίζω και θα συνεχίσω να υποστηρίζω τα αιτήματα για άμεσο τερματισμό της περαιτέρω επέκτασης των εποικισμών –ακόμη και για τη διάλυσή τους– και για σταμάτημα των εργασιών ανέγερσης του τείχους, δεν νομίζω ότι ταιριάζουν σε αυτό το κείμενο, στο οποίο ουσιαστικά ασχολούμαστε με ένα τελείως διαφορετικό ζήτημα.

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Ενώ οι πρόσφατες εξελίξεις στο Ισραήλ χαιρετίστηκαν με ικανοποίηση, ιδιαίτερα τα αποτελέσματα που πέτυχε ένα κόμμα το οποίο σαφώς επιδιώκει τον διάλογο και τη συμφωνία, δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για τα αποτελέσματα των εκλογών στην Παλαιστινιακή Αρχή, όπου το αποτέλεσμα, αν και κανονικό από την άποψη της εκλογικής νομιμότητας, είναι διπλά ανησυχητικό. Πρώτα από όλα, μια πολιτική ομάδα που δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ και λόγω αυτού δεν ικανοποιεί μία από τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την ειρηνευτική διαδικασία, κατάφερε να αποκτήσει δύναμη. Έδειξε επίσης ότι, στις εκλογές, οι άνθρωποι που είναι υπό τη δικαιοδοσία της Παλαιστινιακής Αρχής δεν έθεσαν ως προτεραιότητα μια λύση αυτής της μακροχρόνιας σύγκρουσης κατόπιν διαπραγματεύσεων.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ΕΕ και το σύνολο του Κουαρτέτου πρέπει να συμφωνήσουν για τα επόμενα βήματα. Χρειάζεται να είμαστε σθεναροί απέναντι στην κυβέρνηση της Παλαιστινιακής Αρχής, αλλά ανοικτοί στον πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς και τις πρωτοβουλίες του στην αναζήτηση μιας συνολικής συμφωνίας για τη μόνη αποδεκτή λύση, που είναι η ειρηνική συνύπαρξη δύο κρατών.

Ενόψει της σημασίας του ρόλου της ΕΕ ως χορηγού βοήθειας, ας ελπίσουμε ότι σε αυτό το εξωτερικό μέτωπο, η «Ευρώπη» θα αποδειχθεί αντάξια του καθήκοντος άσκησης θετικής επιρροής στην εν λόγω κατάσταση.

  Charles Tannock (PPE-DE), γραπτώς. – (EN) Οι βρετανοί Συντηρητικοί καταψήφισαν την παράγραφο 9, καθώς η λέξη «καταδίκη» δεν εμφανίζεται σε κανένα άλλο σημείο του κειμένου το οποίο αναφέρεται, λόγου χάρη, στη στήριξη πρόσφατων τρομοκρατικών επιθέσεων από τη Χαμάς. Επιπλέον, το ζήτημα των εποικισμών και του διαμφισβητούμενου καθεστώτος της Ανατολικής Ιερουσαλήμ δεν συνδέονται άμεσα με την ανθρωπιστική κρίση στα παλαιστινιακά εδάφη.

Τέλος, ο φράκτης ασφαλείας ο οποίος έχει μειώσει σημαντικά τον αριθμό τρομοκρατικών βομβιστικών επιθέσεων αυτοκτονίας στα εδάφη του Ισραήλ δεν είναι απαραιτήτως το οριστικό σύνορο μεταξύ των δύο κρατών. Έχει ήδη μετακινηθεί κατόπιν εντολής του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Ισραήλ, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες ντόπιων Παλαιστινίων. Η τελική διαδρομή που θα ακολουθήσει θα εξαρτηθεί από την επιτυχή κατάληξη των διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο της ειρηνευτικής διαδικασίας.

– Πρόταση ψηφίσματος B6-0295/2006

  Carlos Coelho (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι η τρομοκρατία πρέπει να καταπολεμηθεί με σθένος και ακλόνητη αποφασιστικότητα. Ωστόσο, οι αξίες και οι αρχές επί των οποίων έχει οικοδομηθεί ο πολιτισμός μας δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να υπονομευθούν.

Συμμερίζομαι τις ανησυχίες όσον αφορά την κατάσταση στο Γκουαντάναμο και επικροτώ το αίτημα που υποβλήθηκε σε αυτό το Σώμα να τεθεί τέρμα σε αυτήν την κατάσταση και να κλείσουν αυτά τα κέντρα κράτησης.

Η σύλληψη των κρατουμένων και οι συνθήκες της επακόλουθης κράτησής τους αντιβαίνουν στη Σύμβαση της Γενεύης και σε άλλα διεθνή ανθρωπιστικά μέσα.

Ό,τι μέτρα και αν ληφθούν σε σχέση με αυτούς τους κρατουμένους, πρέπει να συμμορφώνονται πλήρως με την αρχή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου. Σε όλους τους κρατούμενους πρέπει να απαγγελθούν κατηγορίες για τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται και να έχουν μια δίκαιη δίκη ενώπιον ενός αρμόδιου και αμερόληπτου δικαστηρίου. Οι καταδικαστικές αποφάσεις πρέπει φυσικά να ακολουθηθούν από μια ποινή που θα αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα και τον απάνθρωπο χαρακτήρα των τρομερών πράξεων που έχουν διαπραχθεί.

Ελπίζω ότι στην επόμενη διατλαντική σύνοδο κορυφής στη Βιέννη θα εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία να ασκήσουμε πίεση στις ΗΠΑ να κλείσουν το Γκουαντάναμο και να βρεθεί μια δικαιότερη και γρηγορότερη λύση στην υπόθεση των 500 περίπου κρατουμένων.

  José Ribeiro e Castro (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Θα ήθελα να δηλώσω εκ νέου όσα είπα τον Οκτώβριο του 2004 σχετικά με αυτό το θέμα. Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στην τρομοκρατία, και με απόλυτη αλληλεγγύη, συμπάσχουμε με τον τρομερό πόνο των θυμάτων της και των οικογενειών τους. Δεν υπάρχει καμία απολύτως αμφιβολία ότι αυτή η φοβερή, βάρβαρη επίθεση εναντίον των θεμελιωδών δικαιωμάτων είναι ο μεγαλύτερος αγώνας που έχουν να αντιμετωπίσουν σήμερα οι δημοκρατίες. Οι τραγωδίες της 11ης Σεπτεμβρίου και της 11ης Μαρτίου είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού και κυριαρχούν ακόμη στη σκέψη μας.

Ωστόσο, στην πορεία αυτού του αγώνα, η δύση πρέπει επίσης να διατηρήσει τα υψηλότερα ηθικά πρότυπα και πρέπει να αποτελέσει άψογο παράδειγμα όσον αφορά τις αξίες που ασπάζεται. Από αυτήν την άποψη, θα θέλαμε διευκρινίσεις για τις περιπτώσεις στις οποίες υπήρξαν παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των θεμελιωδών εγγυήσεων και των παγκόσμιων συμβάσεων τις οποίες έχουμε υπογράψει. Φρονούμε ότι οι αξίες του πολιτισμού στις οποίες πιστεύουμε πρέπει να διατηρηθούν.

Υποστήριξα, ως εκ τούτου, την αναβολή της ψηφοφορίας, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι θα ληφθεί μια πιο ώριμη και μελετημένη απόφαση σε δύο εβδομάδες στο Στρασβούργο.

– Έκθεση Brok (A6-0173/2006)

  Bruno Gollnisch (NI), γραπτώς. – (FR) Οι φιλική σχέση, όπως είναι φυσικό, που διατηρούμε με τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν σημαίνει ότι τις ακολουθούμε δουλικά για να υπερασπιζόμαστε ανύπαρκτα συμφέροντά μας. Αυτό θα ήθελαν αυτές. Εμείς όχι.

Δικό μας συμφέρον αποτελεί το να έχουμε ένα ευρωπαϊκό νόμισμα, αν πρέπει να υπάρχει ένα τέτοιο νόμισμα υπό αυτήν τη μορφή, το οποίο ξεχωρίζει ως το νόμισμα αναφοράς σε σχέση με το δολάριο και όχι το αντίστροφο· το να επιτυγχάνουν οι χώρες του τρίτου κόσμου μια ισόρροπη ανάπτυξη, έστω και κάτω από έναν προσεκτικό προστατευτισμό· το να έχουμε το ΝΑΤΟ σε αντίθεση με το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, το οποίο βέβαια έχοντας εξαφανιστεί, καθιστά αναιτιολόγητη τη νομιμότητα του ΝΑΤΟ ως οργάνου της αμερικανικής κυριαρχίας· το να μην συμμετέχουμε σε όλους τους πολέμους στους οποίους δεν είμαστε υποχρεωμένοι να εμπλακούμε· το να μην αποτελεί η Λατινική Αμερική, λόγω των δεσμών της με την Πορτογαλία και την Ισπανία, το κατώφλι των Ηνωμένων Πολιτειών.

Λέγοντας όλα αυτά, δεν σημαίνει ότι είμαστε εχθροί των Ηνωμένων Πολιτειών αλλά ότι είμαστε πατριώτες και ότι ενδιαφερόμαστε για τη χώρα μας.

  Tobias Pflüger (GUE/NGL), γραπτώς. (DE) Νέα εταιρική σχέση; Η ΕΕ υπόσχεται στις ΗΠΑ επανεξοπλισμό και στενή στρατιωτική συνεργασία.

Με μεγάλη πλειοψηφία, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε σήμερα υπέρ μιας νέας υπερατλαντικής εταιρικής σχέσης, εκφράζοντας ταυτόχρονα την ιδιαίτερη υποστήριξή της για στενή στρατιωτική συνεργασία ανάμεσα στην ΕΕ και τις ΗΠΑ, χωρίς ωστόσο να υπάρξει πραγματική κριτική για τη συνεχιζόμενη κατοχή του Ιράκ ή τον κλιμακούμενο πόλεμο στο Αφγανιστάν. Οι πτήσεις βασανιστηρίων της CIA και η χρήση αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στην Ευρώπη για τους πολέμους στη Μέση Ανατολή δεν επιτρέπεται να σταθούν εμπόδιο στη νέα εταιρική σχέση αλλά ούτε και το γεγονός ότι αμερικανικά πυρηνικά όπλα συνεχίζουν να αποθηκεύονται σε κράτη μέλη της ΕΕ θα πρέπει να γίνει αντικείμενο συζήτησης στην επικείμενη διάσκεψη ΕΕ-ΗΠΑ στη Βιέννη.

Η επιβεβαίωση της αδελφικής σχέσης Ευρωπαίων και Αμερικανών από πλευράς εξοπλισμών κορυφώνεται με τη δέσμευση ότι οι «στρατιωτικές ικανότητες της Ευρώπης θα αυξηθούν» «ενόψει της δημιουργίας καλύτερης εταιρικής σχέσης ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Ηνωμένες Πολιτείες από πολιτική και στρατιωτική άποψη». Αυτή η δέσμευση είναι μια σαφής δέσμευση ότι θα συνεχίσουμε στο μέλλον να εξαπολύουμε πολέμους από κοινού με τις ΗΠΑ και ότι θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε τους πολέμους που ήδη διεξάγονται. Παρόλα αυτά, ο πραγματικός σκοπός όλων όσων είναι οι υπεύθυνοι για τη στρατιωτική πολιτική της ΕΕ είναι να μπορούν, εντελώς ανεξάρτητα από το ΝΑΤΟ και χωρίς τη βοήθεια των ΗΠΑ, να διεξάγουν στρατιωτικές επεμβάσεις οπουδήποτε στον κόσμο – όπως συμβαίνει σήμερα στο Κονγκό. Η ιδέα μιας πολιτικής Ευρώπης έχει πλέον εδώ και καιρό εγκαταλειφθεί από τους βουλευτές αυτού του Σώματος.

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είναι ο μεγαλύτερος και καλύτερος σύμμαχος της Ευρώπης. Οποιαδήποτε συζήτηση για τις σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού πρέπει να βασίζεται σε αυτήν την προϋπόθεση και σε άλλες δύο βασικές ιδέες. Το γεγονός ότι είμαστε πιθανοί ανταγωνιστές σε διάφορους τομείς δεν αποδυναμώνει τη συμμαχία μας· ούτε το γεγονός ότι είμαστε τόσο καλοί σύμμαχοι δεν μας αφήνει να δούμε την πραγματικότητα. Είμαστε διαφορετικές οντότητες με σχέδια, προτάσεις και συμφέροντα που δεν συμπίπτουν πάντα, αλλά είμαστε εταίροι με την ίδια άποψη για την κοινωνία και την ίδια αντίληψη για την ανθρώπινη κοινότητα.

Τα τελευταία χρόνια, ανέκυψαν δυσκολίες που, σε πολλές περιπτώσεις, μπορούν να επιλυθούν. Η ιδέα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτέλεσαν την αιτία για μια εσωτερική ρήξη στην Ευρώπη είναι εσφαλμένη. Η αλήθεια είναι ότι η ΕΕ δεν είναι καθαυτή ένα ενιαίο σύνολο με ένα ενιαίο όραμα για την πραγματικότητα της εξωτερικής πολιτικής. Ας επικεντρωθούμε, ως εκ τούτου, στους παράγοντες που καθιστούν τη σχέση μας ισχυρή και ας αφήσουμε κατά μέρος τις ιδεολογικές προκαταλήψεις που είναι τόσο προφανείς σε ορισμένες από τις διαφωνίες που θα ανακύπτουν πάντα όταν οι δύο πλευρές του Ατλαντικού έρχονται σε επαφή.

  Charles Tannock (PPE-DE), γραπτώς. – (EN) Εγώ και οι βρετανοί Συντηρητικοί συνάδελφοί μου υποστηρίζουμε την ύπαρξη ισχυρών διατλαντικών σχέσεων τόσο σε πολιτικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Εντούτοις, το θέμα της πλήρους κατάργησης της θανατικής ποινής εναπόκειται στην ελευθερία συνείδησης καθενός βουλευτή του ΕΚ. Παρόλα αυτά, όλοι καταδικάζουμε την απαράδεκτη και υπερβολική χρήση της θανατικής ποινής σε χώρες όπως η Κίνα και το Ιράν.

Θεωρούμε ότι οι υποθέσεις εγκλημάτων τα οποία παραβιάζουν το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, αλλά να εκδικάζονται από ειδικά δικαστήρια των Ηνωμένων Εθνών.

Επιπλέον, δεν θεωρούμε επιθυμητό ή εφικτό το άμεσο κλείσιμο του Κόλπου του Γκουαντάναμο, ενόσω ο αγώνας κατά της τρομοκρατίας παραμένει προτεραιότητα τόσο για τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εντούτοις, σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα θα είναι προς το συμφέρον των ΗΠΑ.

– Έκθεση Erika Mann (A6-0131/2006)

  Glyn Ford (PSE), γραπτώς. – (EN) Συγχαίρω τη συνάδελφό μου, Erika Mann, για την έκθεσή της σχετικά με τις οικονομικές σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ. Εντούτοις, διατηρώ μια επιφύλαξη. Πάντα υποστήριζα ότι η εμβάθυνση της Ένωσης είναι εξίσου –αν όχι περισσότερο– σημαντική με τη διεύρυνσή της. Εδώ απευθύνεται έκκληση για τη δημιουργία μιας ζώνης ελευθέρου εμπορίου με τις ΗΠΑ έως το 2015. Δεν διαφωνώ καταρχήν με κάτι τέτοιο. Ουσιαστικά εξαρτάται από άλλες εξελίξεις. Δεν αγωνίζομαι για τη διασφάλιση της κοινωνικής διάστασης της Ένωσης, η οποία είναι ζωτικής σημασίας για τους απλούς Ευρωπαίους, για να επιτρέψω να ξεπουληθεί από το παράθυρο μέσω της δημιουργίας μιας γιγαντιαίας ζώνης ελευθέρου εμπορίου. Πάντα έλεγα στους προοδευτικούς και συνδικαλιστές αντιπάλους στις διαπραγματεύσεις της NAFTA ότι παραβλέπουν την ουσία. Δεν πρέπει να αντιτάσσονται στη στενή οικονομική ολοκλήρωση με το Μεξικό ή τον Καναδά, η οποία αναπόφευκτα συνοδεύει την παγκοσμιοποίηση, αλλά να απαιτούν τον εκδημοκρατισμό της μέσω της δημιουργίας μιας κοινοβουλευτικής συνέλευσης της NAFTA για την προαγωγή της κοινωνικής διάστασης.

  Bruno Gollnisch (NI), γραπτώς. – (FR) Η έκθεση της κ. Mann είναι πολύ επικριτική για την πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών η οποία, κατά την άποψή της, είναι υπερβολικά προσανατολισμένη στα εθνικά συμφέροντα. Σέβομαι, αν και δεν συμμερίζομαι, αυτήν την άποψη, ωστόσο θα ήθελα να διαπιστώνω τον ίδιο βαθμό απαιτήσεων και αγανάκτησης όταν αυτό το Κοινοβούλιο συζητεί για τις σχέσεις της Ευρώπης με χώρες όπου εξακολουθούν να υπάρχουν στρατόπεδα συγκέντρωσης και καταναγκαστικής εργασίας.

Για να επανέλθω στην ουσία του θέματος, δεν θα είχα αντίρρηση να ενισχυθεί η οικονομική συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των χωρών της Ευρώπης, αν αυτό ήταν εξίσου ωφέλιμο και για τις δύο πλευρές. Από την άλλη πλευρά, δεν έχει νόημα να δημιουργηθεί, προκειμένου να γίνει αυτό, μια «διατλαντική αγορά χωρίς φραγμούς», μια πραγματική εσωτερική αγορά βάσει του ευρωπαϊκού προτύπου, με το μερίδιό του των νομοθετικών και κανονιστικών εναρμονίσεων και με τη δυνατότητα επέκτασης σε ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο. Δεν πρόκειται πλέον για μια ζώνη ελεύθερων συναλλαγών αλλά για μια συνολική οικονομική ολοκλήρωση. Πριν από την πολιτική ολοκλήρωση;

Η έκθεση αυτή είναι ενδεικτική μιας Ευρώπης που αρνείται να επιβάλει τη διασφάλιση των συμφερόντων των κρατών μελών, ενώ επιζητεί να τα ενσωματώσει, να τα συγχωνεύσει και να τα εξαφανίσει μέσα σε μια τεράστια παγκόσμια μάζα.

Δεν μπορούμε παρά να την απορρίψουμε.

  Jean-Claude Martinez (NI), γραπτώς. – (FR) Μια ζώνη ελευθέρων συναλλαγών είναι ένας χώρος δίχως φραγμούς, ιδίως τελωνειακούς. Είναι μια κοινή αγορά, σχεδόν όπως αυτή της Ευρώπης. Η διατλαντική ζώνη ελεύθερου εμπορίου είναι επομένως μια κοινή αγορά από τη Βαρσοβία έως το Σαν Φρανσίσκο, από το Ελσίνκι έως την Παταγονία και από τη Μάλτα έως τον καναδικό Βορρά. Ενώ η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη φαντάζεται ότι η πολιτική συζήτηση αφορά το μέλλον του Ευρωπαϊκού Συντάγματος, η αλήθεια είναι απλώς ότι, από το 2010 έως το 2015, σε πέντε χρόνια δηλαδή, επίκειται η σύσταση ενός πολιτικού και οικονομικού φορέα 45 εκ των 193 εθνών που υπάρχουν στον κόσμο.

Με συγκεκαλυμμένο τρόπο, η έκθεση της κ. Mann σηματοδοτεί τη μετάβαση από την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση στην πολιτική ολοκλήρωση που περιλαμβάνει το ένα τέταρτο του κόσμου. Αυτό σημαίνει ένα κοινοβούλιο 45 εθνών, ένα κοινό εμποροδικείο και την απαρχή μιας κοινής νομοθεσίας.

Ύστερα από 90 χρόνια, η πρόβλεψη του Paul Valéry, σύμφωνα με την οποία «η Ευρώπη προσδοκά να διοικείται από μια αμερικανική επιτροπή», γίνεται πραγματικότητα.

Αντίο Ευρώπη, καλημέρα Κόσμε! Η κ. Mann προέβη σε μια διπλή αναγγελία: του θανάτου του ευρωπαϊκού ιδεώδους και της γέννησης ενός διεθνούς οργανισμού.

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Οι διατλαντικές σχέσεις καλύπτουν ένα ευρύτερο φάσμα από ό,τι οι οικονομικές σχέσεις, γεγονός το οποίο πρέπει να ληφθεί υπόψη όταν εξετάζουμε αυτό το ζήτημα. Η ΕΕ και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής διαδραματίζουν έναν μοναδικό ρόλο στο παγκόσμιο εμπόριο. Υπάρχουν, συνεπώς, τρεις πτυχές τις οποίες θεωρώ θεμελιώδεις σε οποιαδήποτε συζήτηση επί του θέματος.

Η πρώτη από αυτές είναι η πίστη. Οι εμπορικές σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών πρέπει να βασίζονται στην καλή πίστη, στην αποτελεσματική συμμόρφωση με τις συμφωνίες και στην αποτελεσματική προστασία των δικαιωμάτων των οικονομικών παραγόντων των ΗΠΑ και της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των διαφόρων παραγωγών και των ενεχόμενων καταναλωτών.

Η δεύτερη είναι η συνεργασία σε διεθνές επίπεδο. Παρόλο που οι παράγοντες που εμπλέκονται στη διαφωνία και στον ανταγωνισμό είναι πασιφανείς σε όλους μας, η μόνη διέξοδος είναι να καταλήξουμε σε μια εφαρμόσιμη συνεννόηση σχετικά με το πώς θα προάγουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το πιο δίκαιο, πιο διαφανές και πιο φιλικό προς την ανάπτυξη παγκόσμιο εμπόριο.

Η τελευταία από αυτές τις πτυχές είναι η ιδέα ότι οι κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν αμφότερες οι πλευρές στην παγκόσμια σκηνή είναι κοινές τόσο από την άποψη των ανησυχιών όσο και των λύσεων. Αυτό αληθεύει για την οικονομία καθαυτή (ας πάρουμε, για παράδειγμα, το ζήτημα της ενέργειας, την ανάπτυξη οικονομικών δυνάμεων όπως η Κίνα και η Ινδία και την παγκόσμια φτώχεια) και για την ασφάλεια.

  Marc Tarabella (PSE), γραπτώς. – (FR) Θα ήθελα τώρα να σας εξηγήσω γιατί ψήφισα κατά της έκθεσης της κ. Mann για τις διατλαντικές οικονομικές σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Γενικά, η έκθεση καλύπτει πολλούς και εντελώς διαφορετικούς τομείς οι οποίοι, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να αποτελέσουν αντικείμενο χωριστών εκθέσεων. Πιστεύω, επομένως, ότι το περιεχόμενο της έκθεσης όφειλε να είναι καλύτερα στοχοθετημένο.

Επιπλέον, αυτή η έκθεση θα μπορούσε να έχει δραματικές επιπτώσεις για την Ευρώπη. Πράγματι, ανοίγει τον δρόμο σε μια ζώνη ελευθέρων συναλλαγών μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γεγονός που θα ενίσχυε τη διείσδυση στην Ευρώπη του αγροβιομηχανικού προτύπου των Ηνωμένων Πολιτειών.

Αυτό είναι αντίθετο σε μια αρχή την οποία, ως σοσιαλιστής, θεωρώ χρέος μου να υπερασπιστώ: μιας κοινωνικής Ευρώπης, βασισμένης σε αρχές αλληλεγγύης!

– Έκθεση Langen (A6-0191/2006)

  Zsolt László Becsey (PPE-DE). – (HU) Κύριε Πρόεδρε, ψήφισα τελικά υπέρ της έκθεσης Langen, αλλά μόνον επειδή δεχτήκαμε επίσης την προφορική τροπολογία της κ. Starkevičiūtė. Σε σχέση με τις τροπολογίες 2 και 16, ψήφισα διαφορετικά από την πλειοψηφία της ομάδας μου. Η μία αφορά ένα κριτήριο του πληθωρισμού και η άλλη την απόφαση της Επιτροπής όσον αφορά τη Λιθουανία.

Θα ήθελα να πω ότι ο λόγος που το έπραξα είναι ότι ακόμη και ο τρόπος με τον οποίο το Κοινοβούλιο χειρίζεται αυτό το ζήτημα, χωρίς μια σοβαρή συζήτηση, είναι απολύτως αποκρουστικός. Είναι αποκρουστικό το γεγονός ότι η Επιτροπή λαμβάνει μια στρατηγική απόφαση και για πρώτη φορά τιμωρεί κάποιον προς το συμφέρον της διεύρυνσης της ευρωζώνης.

Η Επιτροπή έλαβε μια στρατηγική απόφαση, διότι ούτε καν την υπέβαλε σε εμάς προς συζήτηση. Αυτό είναι απαράδεκτο, ιδίως επειδή η Επιτροπή ενήργησε κατ’ αυτόν τον τρόπο βάσει αμφισβητήσιμων κριτηρίων που σχετίζονται με τον πληθωρισμό και άλλων κριτηρίων, και επιπλήττει μια χώρα που έχει κάνει πολλές θυσίες σε σχέση με κριτήρια τα οποία παραβιάζονται συνεχώς από τέσσερα ή πέντε κράτη μέλη.

Πιστεύω ότι η όλη διαδικασία καταστρέφει όχι μόνον την αξιοπιστία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αλλά επίσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης στα κράτη που εντάχθηκαν το 2004 ή θα ενταχθούν στο μέλλον. Ως εκ τούτου, τόσο η Επιτροπή όσο και εκείνο το μέρος του Κοινοβουλίου που δεν θέλησε να διεξαχθεί μακρύτερη συζήτηση σχετικά με τη μονομερή απόφαση της Επιτροπής έχουν πολύ σοβαρή ευθύνη.

  Vytautas Landsbergis (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, η απόφαση της Επιτροπής να αφήσει τη Λιθουανία εκτός της ευρωζώνης, στερώντας της την ευκαιρία ταχείας ολοκλήρωσης με τις πιο προηγμένες χώρες, στηρίχθηκε σε μια επίσημη γνωστοποίηση σχετικά με παραβίαση από τη λιθουανική οικονομία του ορίου ως προς τον ρυθμό του πληθωρισμού, κατά ελάχιστο, όμως, και αμφισβητούμενο περιθώριο διακύμανσης.

Εχθές η κυβέρνηση της Βίλνας κατέρρευσε, υπό το βάρος σφαλμάτων και αποτυχιών πιο σοβαρών από την έλλειψη ιδιαίτερου ενδιαφέροντος και μέριμνας για τη διατήρηση του προγράμματος για τον πληθωρισμό σε θετικό περιθώριο διακύμανσης, αποφεύγοντας έτσι τον κίνδυνο εμφάνισης αρνητικών δεκαδικών ποσοστών. Δεν πρέπει να τηρεί απλώς πιστά τις υποδείξεις των ισχυρών στην ευρωπαϊκή σκηνή, ιδίως επειδή είναι νέα και μικρή χώρα.

Οφείλω δε να δηλώσω ότι, δυστυχώς, η άνιση μεταχείριση των κρατών μελών είναι εμφανής στα ανώτερα επίπεδα διοίκησης της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της Επιτροπής. Όταν δύο μεγαλύτερα κράτη μέλη δεν συμμορφώθηκαν προς το Σύμφωνο Σταθερότητας –και δεν επρόκειτο απλώς για οριακή διαφορά, όπως στην περίπτωση της Λιθουανίας– τα μεγαλύτερα αυτά κράτη δεν κατηγορήθηκαν και δεν τιμωρήθηκαν· απεναντίας, δέχθηκαν επαίνους. Οι δημοσιονομικές αστοχίες δεν άλλαξαν – άλλαξε η νομοθεσία προκειμένου να συμφωνεί με αυτές τις αστοχίες. Στην περίπτωσή μας, η Επιτροπή δεν τιμώρησε την προηγούμενη κυβέρνησή μας, αλλά παραγκώνισε ολόκληρη τη χώρα.

Επιπλέον, υπήρξε μια αρνητική εξέλιξη στα ανατολικά σύνορα της ΕΕ μετά την καταστρατήγηση από τη Ρωσία της υποχρεωτικής υπογραφής του προέδρου Πούτιν στο πλαίσιο της δέσμευσης που αναλήφθηκε το 2003 έναντι της ΕΕ για ταχεία οριστικοποίηση των συμφωνιών με την Εσθονία και τη Λεττονία. Η Ρωσία κατήγγειλε μάλιστα ένα έγγραφο το οποίο είχε ήδη επικυρωθεί από το εσθονικό κοινοβούλιο. Η θέση της ΕΕ υπήρξε μάλλον επαίσχυντη: αντί να υποστηρίξει το κράτος μέλος της, τήρησε κατευναστική στάση έναντι της Ρωσίας, αφήνοντας την Εσθονία να αντιμετωπίσει και πάλι μόνη της τον Μεγάλο Αδελφό.

Επιθυμώ την προσχώρηση της χώρας μου, της Λιθουανίας, όχι μόνο στην ευρωζώνη αλλά και στην κοινή ευρωπαϊκή ζώνη ενεργειακής ασφάλειας. Όσον αφορά την ευρωζώνη, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε ορισμένες θετικές γνωμοδοτήσεις σε τροπολογίες στις οποίες επικρίνεται η Επιτροπή και, ως εκ τούτου, άλλαξα γνώμη και υπερψήφισα την έκθεση του κ. Langen.

  Andreas Mölzer (NI). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα μπορεί να αποδειχθεί όντως χρήσιμο ως μέσο προώθησης μιας κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας, γι’ αυτό θα έπρεπε, χωρίς αμφιβολία, να χαιρετίσουμε την ένταξη της Δημοκρατίας της Σλοβενίας στην ευρωζώνη.

Επ’ ουδενί όμως δεν πρέπει να χρησιμοποιείται το ευρώ για να ασκείται πολιτική με ιστορικά σύμβολα. Για παράδειγμα, όταν η Σλοβενία επιμένει ότι τα κέρματά της του ευρώ πρέπει να φέρουν αυστριακά σύμβολα, όπως τη λίθο στέψης της πριγκίπισσας της Καρινθίας, αυτό ισοδυναμεί με πρόκληση ικανή να ερμηνευτεί ως διεκδίκηση ιστορικού εδάφους από το Λάιμπαχ, αλλιώς γνωστό και ως Λουμπλιάνα.

Επειδή υπήρξαν ήδη προβλήματα με τουρκικά κέρματα, πιστεύω ότι πρέπει, όσον αφορά τον σχεδιασμό των κερμάτων του ευρώ, να είμαστε πιο αυστηροί στην επιβολή των όρων μας. Αυτός είναι και ο λόγος που καταψήφισα την έκθεση Langen.

  Jan Andersson, Ewa Hedkvist Petersen, Inger Segelström και Åsa Westlund (PSE), γραπτώς. (SV) Σε σχέση με την τροπολογία 9, η Σουηδία απέρριψε την εισαγωγή του ευρώ ως νομίσματός της σε δημοψήφισμα το 2003. Το ζήτημα έχει, συνεπώς, διευθετηθεί για το εγγύς μέλλον όσον αφορά τη Σουηδία.

Η άποψή μας είναι ότι η ΕΕ δεν πρέπει να επανεξετάσει τη γνώμη του σουηδικού λαού εγκρίνοντας μια θέση υπέρ ή κατά μιας πιθανής ρήτρας εξαίρεσης.

  David Casa (PPE-DE), γραπτώς. (MT) Η υιοθέτηση του νομίσματος του ευρώ πρέπει να βασίζεται σε προκαθορισμένα κριτήρια. Πρέπει να οριστεί η χρονική προθεσμία κατά την οποία μια χώρα πρέπει να ικανοποιεί τα κριτήρια της προσχώρησης, καθώς και η περίοδος σύγκλισης. Το χρονικό διάστημα που περνά μια χώρα στον μηχανισμό ΜΣΙ II πρέπει να προσδιοριστεί. Πρέπει επίσης να θεσπιστεί ένας συντελεστής σύγκλισης.

Η υιοθέτηση του ευρώ θα πρέπει να διευκολύνει τη σύγκλιση των οικονομιών των χωρών. Η πλειονότητα αυτών των οικονομιών συνδέονται με τις οικονομίες των άλλων χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τα πλεονεκτήματα της ένταξης είναι: διαφάνεια στις διασυνοριακές τιμές, αύξηση της ανταγωνιστικότητας προς όφελος του καταναλωτή, κατάργηση του κόστους των συναλλαγών, ενώ δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος σε αντάλλαγμα αυτών των πλεονεκτημάτων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διασφαλίσει ότι τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται προκειμένου μια χώρα να ενταχθεί στη ζώνη του ευρώ είναι τα ίδια για όλους και ότι η αξιολόγηση των κριτηρίων είναι διαφανής.

Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ώστε να μην πέσουμε στην παγίδα να χρησιμοποιήσουμε το ζήτημα της ένταξης στην ευρωζώνη ως μέσο αγώνα σε άλλες μάχες που είναι εντελώς άσχετες. Η ένταξη στην ευρωζώνη πρέπει να βασίζεται στα κριτήρια του Μάαστριχτ και δεν πρέπει να έχει καμία άλλη συνέπεια. Είναι απαραίτητο να διασφαλίσουμε ότι οι αποφάσεις που λαμβάνουμε εδώ όσον αφορά ορισμένες χώρες δεν θα συμβάλουν στην ενδυνάμωση αυτών των ευρωσκεπτικιστών που χρησιμοποιούν ορισμένες αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως μέσο για την υπονόμευση των επιτευγμάτων της.

  Lena Ek (ALDE), γραπτώς. (SV) Απείχα από την ψηφοφορία για το ευρώ, διότι δεν ήθελα να ψηφίσω σχετικά με το αν, μετά το δημοψήφισμά της, η Σουηδία πρέπει να θεωρηθεί ως κράτος μέλος για το οποίο θα ισχύσει η παρέκκλιση. Το ψήφισμα βασίζεται στην εσφαλμένη υπόθεση ότι η Σουηδία θα αναγκαστεί να δεχτεί το κοινό νόμισμα παρά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Αυτό προφανώς δεν πρόκειται να συμβεί. Το ψήφισμα προχωρά επίσης υπερβολικά μακριά, εφόσον βασίζεται στην παράλογη ιδέα ότι, μέσω δημοψηφισμάτων, οι επιμέρους χώρες θα μπορούν να εξαιρούνται από τμήματα των κοινών συνθηκών. Η συνεπής εφαρμογή μιας τέτοιας αρχής είναι, φυσικά, αδιανόητη.

  Glyn Ford (PSE), γραπτώς. – (EN) Χαιρετίζω την έκθεση Langen, παρότι από βρετανική σκοπιά μού προκαλεί φρίκη. Ήδη, η άρνησή μας να προσχωρήσουμε στη ζώνη του ενιαίου νομίσματος μάς κοστίζει δισεκατομμύρια σε εσωτερικές επενδύσεις και δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας. Τα 10 νέα κράτη μέλη ήδη ανυπομονούν να προσχωρήσουν, όπως αποφάσισαν στα ξεχωριστά και σε όλες τις περιπτώσεις θετικά δημοψηφίσματα πριν από την ένταξή τους στην Ένωση. Θα είναι θλιβερή για τη Βρετανία, τον λαό της και την οικονομία της η ημέρα κατά την οποία χώρες όπως η Σλοβενία και η Λιθουανία, η Εσθονία και η Μάλτα θα υιοθετήσουν το ευρώ, ενώ η Βρετανία θα παρακμάζει στο περιθώριο, αποκομμένη από το πιο επιτυχημένο νόμισμα του κόσμου, παραπαίοντας λόγω των ζωτικών για την οικονομία μας αποφάσεων που θα λαμβάνονται από μια Ευρωομάδα στην οποία δεν μπορούμε να παρέμβουμε και η οποία δεν ενδιαφέρεται για τα συμφέροντά μας.

  Bruno Gollnisch (NI), γραπτώς. – (FR) Να λοιπόν ένα νέο στάδιο της ορμητικής κίνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τα εμπρός: η συμμετοχή των νέων κρατών μελών στη Νομισματική Ένωση. Η έκθεση Langen επιχειρεί να επιτύχει μια ισορροπία μεταξύ της δογματικής προσχώρησης στα κριτήρια του Μάαστριχτ και του Συμφώνου Σταθερότητας, της εξύμνησης του ευρώ και της κοινής λογικής σχετικά με την κατάσταση ετοιμότητας των χωρών ή ακόμα της ικανότητας της ευρωζώνης να αντεπεξέλθει σε μια διεύρυνση η οποία θα αυξήσει την ανομοιογένειά της και, συνεπώς, τις δυσκολίες της.

Το ενιαίο νόμισμα έχει σημαντική ευθύνη για την περιορισμένη ανάπτυξη όσων κρατών το υιοθέτησαν (προβληματικά επιτόκια, ασύμφορες συναλλαγματικές ισοτιμίες). Δεν είναι απαραίτητο να σύρουμε νέα θύματα σε αυτήν την κατάσταση. Διερωτώμαι επίσης αν οι πολίτες αυτών των χωρών, που μόλις χθες αποτίναξαν τον κομμουνιστικό ζυγό, έχουν επίγνωση της ανεπανόρθωτης απώλειας κυριαρχίας που συνεπάγεται η υιοθέτηση του ευρώ. Έχουν, κυρίως, συνειδητοποιήσει, ότι η απώλεια του εθνικού τους νομίσματος είχε οριστεί στη Συνθήκη προσχώρησής τους; Δεν πρέπει να επικεντρωθούμε στην ενημέρωσή τους σχετικά με τα πρακτικά ζητήματα της μετάβασης στο ευρώ στις χώρες τους αλλά μάλλον να προχωρήσουμε σε νέα διαβούλευση μαζί τους, μέσω δημοψηφίσματος, για την απώλεια του νομίσματός τους.

  Anna Hedh (PSE), γραπτώς. (SV) Ψήφισα υπέρ της τροπολογίας 9, διότι πιστεύω ότι η Σουηδία πρέπει να απαιτήσει μια παρέκκλιση κατόπιν του δημοψηφίσματός της για το ευρώ, το 2003. Πιστεύω, ωστόσο, ότι εναπόκειται στη Σουηδία να ζητήσει την παρέκκλιση. Η ΕΕ δεν πρέπει να θεωρήσει αυτόματα τη σουηδική αρνητική ψήφο ως ισοδύναμο στοιχείο της ρήτρας εξαίρεσης.

  Jules Maaten (ALDE), γραπτώς. – (NL) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης Langen για τη διεύρυνση της ευρωζώνης, διότι τυγχάνει να πιστεύω ότι η Επιτροπή πρέπει να εμμείνει σθεναρά στα κριτήρια για την ένταξη στην ευρωζώνη. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί η ζώνη του ευρώ να συνεχίσει να δικαιολογεί την εμπιστοσύνη με την οποία περιβάλλεται.

Η ομάδα μου θεωρεί ότι η Σλοβενία και τη Λιθουανία είναι, καταρχήν, έτοιμες για το ευρώ. Η ένταξη αυτών των χώρων στη ζώνη του ευρώ αναμένεται ότι θα ωφελήσει ολόκληρη την ευρωπαϊκή οικονομία. Ο δυναμισμός με τον οποίο πραγματοποίησαν τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις πρέπει να χρησιμεύσει ως κίνητρο για όλες τις χώρες της ευρωζώνης.

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Κανείς δεν αμφισβητεί την ιδέα ότι κάθε κράτος μέλος που επιθυμεί να ενταχθεί στη ζώνη του ευρώ πρέπει να ικανοποιεί τα κριτήρια σύγκλισης του Μάαστριχτ τα οποία θεσπίζονται στη Συνθήκη ΕΚ. Το Κοινοβούλιο έλεγε ανέκαθεν ότι είναι υπέρ της αυστηρής συμμόρφωσης με αυτά τα κριτήρια, χωρίς εξαιρέσεις.

Αν και η Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων αποφάσισε να μην εστιαστεί στις συστάσεις όσον αφορά το επίπεδο προετοιμασίας για συγκεκριμένες χώρες στην έκθεσή της, η αλήθεια είναι ότι το κύριο ζήτημα σε αυτήν την ψηφοφορία ήταν η αρνητική ετυμηγορία για τη Λιθουανία, η οποία ικανοποιεί όλα τα κριτήρια σύγκλισης, εκτός από τα κριτήρια του πληθωρισμού. Τους τελευταίους 12 μήνες, το ποσοστό πληθωρισμού στη Λιθουανία ήταν ελαφρώς πάνω από την ανώτατη οριακή τιμή. Αυτό με οδήγησε να ψηφίσω υπέρ της τροπολογίας 2, η οποία ζητεί σαφή και περιεκτική επεξήγηση όσον αφορά τον υπολογισμό για την εφαρμογή των κριτηρίων του πληθωρισμού και καλεί την Επιτροπή να εκσυγχρονίσει την έκθεσή της σχετικά με τη Λιθουανία έτσι, ώστε να της δοθεί η δυνατότητα να ενταχθεί στην ευρωζώνη το συντομότερο δυνατόν.

  Carl Schlyter (Verts/ALE), γραπτώς. (SV) Απέχω από τις ψηφοφορίες σχετικά με τους τεχνικούς τρόπους με τους οποίους οι χώρες πρόκειται να υλοποιήσουν τη μετάβασή τους στο ευρώ. Ωστόσο, ψηφίζω κατά των προτάσεων που αποσκοπούν να επικεντρώσουν τη μέγιστη προσπάθεια στον αγώνα κατά του πληθωρισμού και να θέσουν σε δεύτερη μοίρα τους υπόλοιπους στόχους. Ψηφίζω κατά της έκθεσης εξαιτίας της τεράστιας κριτικής για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε η Λιθουανία.

  Sahra Wagenknecht (GUE/NGL), γραπτώς. (DE) Απείχα από την ψηφοφορία, διότι πιστεύω ότι τα ίδια κριτήρια πρέπει να ισχύουν για όλα τα κράτη μέλη και ότι η διεύρυνση της ευρωζώνης δεν πρέπει να συνεπάγεται την εφαρμογή αυστηρότερων κριτηρίων στα νέα μέλη. Ωστόσο, η αποχή μου από την ψηφοφορία δεν αλλάζει τίποτα όσον αφορά τις βασικές μου επικρίσεις για το Σύμφωνο Σταθερότητας, το οποίο είναι ένα εντελώς ακατάλληλο μέσο για την επίλυση των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων της ΕΕ και δεν ωφελεί κανέναν, εκτός από τις μεγάλες επιχειρήσεις και τις κοινωνικές τάξεις που κατέχουν περιουσία. Δεν χρειάζεται κανένα σύμφωνο που θα ευνοεί μονόπλευρα τη σταθερότητα των τιμών, αλλά ένα σύμφωνο για την κοινωνία και την απασχόληση που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες των λαών. Η ένταξη στην ευρωζώνη υπό τις παρούσες συνθήκες δεν πρόκειται να ωφελήσει καθόλου τους πολίτες στα νέα κράτη μέλη περισσότερο από όσο έχει ωφελήσει τα παλαιά κράτη μέλη· αντιθέτως, θα τους βλάψει.

– Έκθεση Grech (A6-0188/2006)

  Jan Andersson, Anna Hedh, Ewa Hedkvist Petersen, Inger Segelström και Åsa Westlund (PSE), γραπτώς. (SV) Εμείς, οι σουηδοί Σοσιαλδημοκράτες, αντιτιθέμεθα στη διεξαγωγή των περιόδων συνόδου του Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο και ρωτάμε γιατί το Κοινοβούλιο έθεσε κατά μέρος ένα σημαντικό κονδύλι του προϋπολογισμού για την αγορά κτιρίων εκεί. Το ζήτημα αυτό είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενο διότι δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί η έρευνα που διεξάγεται σχετικά με το κατά πόσον σημειώθηκαν παρατυπίες σε σχέση με τις συναλλαγές για κτίρια του Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο.

  Charlotte Cederschiöld, Christofer Fjellner, Gunnar Hökmark και Anna Ibrisagic (PPE-DE), γραπτώς. (SV) Ψηφίσαμε υπέρ της έκθεσης σχετικά με τις προβλέψεις εσόδων και δαπανών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το οικονομικό έτος 2007. Αποδίδουμε μεγάλη σημασία στην αυστηρή προσέγγιση που σκοπεύει να υιοθετήσει στις προτάσεις της διοίκησης.

Η έγκρισή μας εν προκειμένω δεν σημαίνει ότι υποστηρίζουμε όλες τις κατευθύνσεις του προϋπολογισμού. Για παράδειγμα, είμαστε, όπως και προηγουμένως, σκεπτικοί σχετικά με τις δραστηριότητες παροχής πληροφόρησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που τείνει να αναλάβει τον ρόλο των βουλευτών του ΕΚ και των πολιτικών ομάδων. Ούτε πιστεύουμε ότι είναι δικαιολογημένη η οικοδόμηση ενός Οίκου της Ευρώπης στις Βρυξέλλες ή η αγορά από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κτιρίων στο Στρασβούργο.

  Hélène Goudin (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Η έκθεση αυτή θα μπορούσε να περιέχει πολύ περισσότερο γενικό ενδιαφέρον όσον αφορά τον προϋπολογισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η έκθεση πρέπει να καταστήσει σαφές ότι σε καμία περίπτωση ο προϋπολογισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν πρέπει να καλύπτει ελλείμματα του ταμείου συνταξιοδότησης των βουλευτών του ΕΚ. Η έκθεση θα έπρεπε επίσης να περιέχει μια δήλωση σχετικά με το ότι το γενναιόδωρο σύστημα των εξόδων ταξιδίου των βουλευτών του ΕΚ πρέπει να μεταρρυθμιστεί και ότι μόνον τα πραγματικά έξοδα ταξιδίου, και τίποτα άλλο, θα πρέπει να καταβάλλονται στους βουλευτές όσον αφορά τα ταξίδια που κάνουν.

Ένα από τα πράγματα υπέρ των οποίων τάσσεται η έκθεση είναι μια αύξηση ύψους 4 εκατ. ευρώ των πιστώσεων προς τις πολιτικές ομάδες και τα ευρωπαϊκά κόμματα. Αυτό δεν είναι κάτι που μπορώ να υποστηρίξω, και αυτός είναι ένας από τους λόγους που επιλέγω να ψηφίσω κατά της έκθεσης συνολικά.

  Mairead McGuinness (PPE-DE), γραπτώς. – (EN) Φρονώ ότι ο προσανατολισμός της παραγράφου 46 είναι άστοχος, δεδομένου ότι τα θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν συνάψει συμφωνίες σχετικά με το καθεστώς των πρόσθετων γλωσσών και τη χρήση τους ως γλωσσών εργασίας στα εν λόγω όργανα, ειδικά όσον αφορά την ιρλανδική γλώσσα. Έχουν ληφθεί μέτρα χρηματοδότησης αυτών των πρωτοβουλιών, τα οποία πρέπει να εφαρμοστούν κατά τον δέοντα τρόπο.

  Carl Schlyter (Verts/ALE), γραπτώς. (SV) Εκείνοι που ψηφίζουν κατά της παραγράφου 4 (50 εκατ. ευρώ για αγορά κτιρίων στο Στρασβούργο και 25 εκατ. ευρώ για προπαγάνδα) δεν επηρεάζουν τον προϋπολογισμό, αλλά προσπαθούν απλώς να κρύψουν από το εκλογικό σώμα τη σπατάλη. Ψηφίζω, ωστόσο, κατά της έκθεσης, διότι δεν θέλω να σπαταληθούν οι συγκεκριμένοι πόροι.

– Έκθεση Markov (A6-0179/2006)

  Zbigniew Zaleski (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, ως σκιώδης εισηγητής θέλω να επισημάνω ότι, σύμφωνα με την αρχική ανάλυση της έκθεσης του κ. Markov, το εμπόριο έχει προκαλέσει φτώχεια. Ως πολιτική ομάδα, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να δεχτούμε μια τέτοια θέση. Κατά την άποψή μας, το εμπόριο είναι ένα από τα σημαντικότερα μέσα καταπολέμησης της φτώχειας.

Έχουμε κοινωνική ευθύνη έναντι των πιο φτωχών χωρών. Θεωρούμε ότι, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της Χιλιετίας, πρέπει να δημιουργήσουμε ένα εμπορικό περιβάλλον, στο πλαίσιο του οποίου οι αναπτυσσόμενες χώρες θα έχουν πραγματική πρόσβαση στις αγορές των αναπτυγμένων χωρών. Πιστεύουμε ότι ο πλούτος και η οικονομική ελευθερία μιας χώρας είναι στοιχεία αλληλένδετα. Στηρίζουμε τα προγράμματα παροχής βοήθειας, όμως αυτά πρέπει να είναι αποτελεσματικά. Οφείλουμε να τα συνδέουμε με το οικονομικό και κοινωνικό κλίμα στις αποδέκτριες χώρες, ενώ πρέπει να αποσκοπούν στη βελτίωση της δημοκρατικής διακυβέρνησης.

(PL) Ο στόχος της σύνδεσης εμπορίου και ανάπτυξης είναι να ωφεληθούν οι άνθρωποι, και ιδιαίτερα εκείνοι που ζουν στη φτώχεια. Αντί να δαπανούμε μεγάλα χρηματικά ποσά στις άμεσες ενισχύσεις, μπορεί να είναι καλύτερο να τονώσουμε τις φτωχές χώρες μέσω της οικονομικής συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένων του εμπορίου και της ανταλλαγής αγαθών, υπηρεσιών και δεξιοτήτων έτσι, ώστε να μπορέσουν να οικοδομήσουν τη δική τους ευημερία. Η σταδιακή ελευθέρωση στο παρόν στάδιο οικονομικής διαφοροποίησης είναι μια συνετή ιδέα. Η ξαφνική ελευθέρωση δεν υλοποιήθηκε όπως αναμενόταν στην περίπτωση της Κίνας, για παράδειγμα. Αν και η έκθεση έχει ένα ύφος υπερβολικά προσανατολισμένο στην κοινωνική πτυχή, δεν περιέχει πολλές προτάσεις που θα προαγάγουν εποικοδομητικά την ανάπτυξη μέσω του ελεύθερου και δίκαιου διεθνούς εμπορίου. Παρά τις επιφυλάξεις των μελών της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, έχω προτείνει ως σκιώδης εισηγητής ότι η έκθεση πρέπει να εγκριθεί διότι, αν χρησιμοποιηθεί υπεύθυνα και λογικά από τους παράγοντες σε αυτό το πεδίο, μπορεί να βοηθήσει στην εξομάλυνση των διαφορών στο βιοτικό επίπεδο και στη βελτίωση των προτύπων στις φτωχότερες κοινωνίες.

  Frank Vanhecke (NI). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, είμαι ευτυχής που συμφωνώ με τον προηγούμενο ομιλητή, ο οποίος έκανε ήδη μερικές πολύ καίριες επισημάνσεις σχετικά με την έκθεση Markov. Θα ήθελα να προσθέσω ότι και εγώ τυγχάνει να είμαι της άποψης ότι η έκκληση για εκτεταμένη διαγραφή των χρεών των χωρών του αναπτυσσόμενου κόσμου δεν θα φέρει σημαντικούς καρπούς, θα προσφέρει ελάχιστα στην κατεύθυνση μιας λύσης και θα μπορούσε να έχει ακόμη και το αντίθετο αποτέλεσμα, διότι ο ήδη περιορισμένος έλεγχος επί εκείνων των αναπτυσσόμενων χωρών, επί της διοίκησης εκείνων των αναπτυσσόμενων χωρών από οργανισμούς, όπως το ΔΝΤ και άλλα διεθνή όργανα, θα καθίστατο τότε πολύ δυσκολότερος, αν όχι αδύνατος. Νομίζω ότι οι μόνοι που θα ωφελούντο και θα γίνονταν ακόμη πλουσιότεροι θα ήταν οι πολύ διεφθαρμένοι, ανίκανοι και πολυέξοδοι Αφρικανοί και άλλοι ηγέτες. Γνωρίζω ότι διατρέχω τον κίνδυνο να μου κουνήσουν αποδοκιμαστικά το δάκτυλο άνθρωποι όπως ο Louis Michel, ο Bob Geldof και ο Bono, αλλά υποστηρίζω –και αυτή είναι η πλήρης αλήθεια– ότι η τεράστια τραγωδία σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, ιδίως στη μαύρη Αφρική είναι ότι ληστεύονται και λεηλατούνται από τους ίδιους τους ηγέτες τους· νομίζω ότι αυτό είναι το πρώτο συμπέρασμα στο οποίο πρέπει να καταλήξουμε πριν μπορέσουμε να αρχίσουμε να δίνουμε στους φτωχούς ανθρώπους πραγματική βοήθεια.

  David Martin (PSE), γραπτώς. – (EN) Χαιρετίζω αυτήν την έκθεση η οποία πραγματεύεται τον ρόλο που έχει διαδραματίσει και δύναται να διαδραματίσει η εμπορική πολιτική για την ανάπτυξη και την άμβλυνση της φτώχειας, λαμβάνοντας υπόψη τη σύνθετη σχέση που υφίσταται μεταξύ των δύο αυτών στοιχείων.

Οι αξιόλογες πτυχές της έκθεσης εστιάζονται στο γεγονός ότι, αν και έχει σημειωθεί αύξηση του κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ παγκοσμίως, έχει επίσης σημειωθεί αύξηση του αριθμού των ατόμων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Στην έκθεση λοιπόν επισημαίνεται ότι απαιτείται δραστική αλλαγή πολιτικής τόσο στις ανεπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες, προκειμένου να αμβλυνθούν τα προβλήματα στα οποία οφείλεται αυτή η διαρκής αύξηση της φτώχειας.

Το μήνυμα είναι, συνεπώς, πολύ σαφές: όταν αναφερόμαστε στα πλεονεκτήματα της ελευθέρωσης δεν πρέπει να λησμονούμε την απτή πραγματικότητα των τεράστιων ανισοτήτων που υφίστανται σήμερα παγκοσμίως ως προς την κατανομή του πλούτου.

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Ενώ το εμπόριο είναι ένα σημαντικό εργαλείο για την ανάπτυξη και ένα μέσο για τη μείωση της φτώχειας, είναι σαφώς αδύνατο να επιτευχθεί αληθινή πρόοδος προς την επίτευξη αυτών των στόχων αν δεν θεσπιστούν δίκαιοι κανόνες σε διεθνές επίπεδο. Η εξεύρεση τρόπων για να διασφαλιστεί, ωστόσο, ότι η εμπορική πολιτική θα συμβάλει στην επίλυση του προβλήματος της φτώχειας δεν είναι εύκολη υπόθεση.

Κατά συνέπεια, το άνοιγμα των συνόρων στο διεθνές εμπόριο φέρνει ιδιαίτερα σημαντικά οφέλη για την ανάπτυξη των κοινωνιών. Οι φτωχότερες χώρες δεν είναι σαφώς πάντα προετοιμασμένες για την προστασία τους από οποιεσδήποτε δυσμενείς συνέπειες ή για να επωφεληθούν από τις ευκαιρίες που ενδέχεται να προκύψουν.

Πιστεύω, συνεπώς, ότι οι επουσιώδεις αλλαγές στις εμπορικές διαπραγματεύσεις του ΠΟΕ όσον αφορά το περιβάλλον, τη γεωργία, τις πρώτες ύλες, τις δημόσιες υπηρεσίες, την υγεία και την εκβιομηχάνιση θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να απολαμβάνουν περισσότερα από τα οφέλη του εμπορίου.

Τέλος, ο ρόλος μας πρέπει να συνεχίσει να είναι η προώθηση της στήριξης για την ανάπτυξη και τη δημοκρατία στις αναπτυσσόμενες χώρες με σκοπό την επίτευξη αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας και ευκαιριών ανάπτυξης για τους λαούς αυτών των χωρών.

  Anders Wijkman (PPE-DE), γραπτώς. (SV) Η παγκοσμιοποίηση προσφέρει αρκετές ευκαιρίες, ιδίως για τη μείωση της φτώχειας. Το εμπόριο και η τεχνική συνεργασία βοηθούν αμφότερα την ενίσχυση των οικονομιών των φτωχών χωρών. Οι φτωχότερες χώρες δεν είναι συχνά σε θέση να συμμετέχουν στην οικονομική συνεργασία εξαιτίας της έλλειψης ικανοτήτων και, επομένως, κινδυνεύουν να μείνουν ακόμη πιο πίσω.

Επιπλέον, η περιβαλλοντική νομοθεσία σε διεθνές επίπεδο, καθώς και σε πολλές φτωχές χώρες δεν έχει αναπτυχθεί ικανοποιητικά, γεγονός που οδηγεί σε ταχεία αύξηση των αποβλήτων, καθώς και στην υπερεκμετάλλευση και τη μη βιώσιμη χρήση μιας ποικιλίας φυσικών πόρων όπως είναι τα δάση και τα ψάρια, και όλες αυτές οι εξελίξεις επιτείνονται από το ταχέως αναπτυσσόμενο εμπόριο. Πρέπει να καταπιαστούμε με τα προβλήματα αυτά το συντομότερο δυνατόν, προκειμένου τα πλεονεκτήματα της παγκοσμιοποίησης να μην μετατραπούν σε μειονεκτήματα.

– Έκθεση Vidal-Quadras (A6-0160/2006)

  Andreas Mölzer (NI). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, δράττομαι της ευκαιρίας για να δηλώσω γιατί δεν μπόρεσα να ψηφίσω υπέρ της έκθεσης Vidal-Quadras. Ήδη από το 1997, η ΕΕ αποφάσισε να αυξήσει το ποσοστό της ενέργειάς της που προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές στο 12% μέχρι το 2010. Παρόλα αυτά, φαίνεται ότι το καλύτερο που θα καταφέρουμε είναι μια αύξηση στο 8%. Αυτοί οι αριθμοί καθιστούν την πιθανότητα επίτευξης του στόχου που έχουμε θέσει εμείς οι ίδιοι –εξοικονόμηση του ενός πέμπτου της τρέχουσας κατανάλωσης ενέργειας μέχρι το 2020– μάλλον αμφίβολη.

Αντί να αυξάνουμε διαρκώς τα κονδύλια για το πρόγραμμα πυρηνικής έρευνας της ΕΕ, θα ήταν καλύτερα, πιστεύω, να επενδύσουμε αυτά τα χρήματα στους τομείς των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της ενεργειακής αποδοτικότητας που υπόσχονται πολλά για το μέλλον.

  Duarte Freitas (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Η Πράσινη Βίβλος για την ενεργειακή απόδοση αποτελεί τη βάση του σχεδίου δράσης της Επιτροπής για την ενεργειακή απόδοση, ενός ιδιαίτερα σημαντικού εγγράφου που διαδραματίζει ρόλο κλειδί στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, της περιβαλλοντικής μόλυνσης και της κατάχρησης των φυσικών πόρων, καθώς και στη διασφάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού.

Ο εισηγητής αναφέρει ορισμένους ιδιαίτερα σημαντικούς τρόπους για την επίτευξη του στόχου της μείωσης της ενεργειακής κατανάλωσης κατά 20% στην ΕΕ μέχρι το 2020, όπως προτείνεται από την Επιτροπή.

Απλά μέτρα που θα μπορούσαν να επιφέρουν σημαντικές εξοικονομήσεις ενέργειας είναι η ευαισθητοποίηση, η εκπαίδευση και η ενθάρρυνση των πολιτών να αλλάξουν τις καταναλωτικές τους συνήθειες, ευνοώντας τη χρήση των τεχνολογιών συμπαραγωγής, το γεγονός ότι ο δημόσιας τομέας δίδει ένα εξαίρετο παράδειγμα για τη χρήση πιο καθαρών μεταφορών και αποδοτικού φωτισμού, καθώς και η χρήση των συμβάσεων υπηρεσιών ενέργειας.

Ο εισηγητής τονίζει επίσης τον ασταθή χαρακτήρα της αγοράς ενέργειας και τις πρόσφατες αυξήσεις των τιμών του πετρελαίου που καθιστούν την παρούσα κατάσταση διαφορετική από την εποχή όπου η Επιτροπή εκπονούσε την Πράσινη Βίβλο.

Υποστηρίζω, ως εκ τούτου, την έκθεση Vidal-Quadras.

  Bairbre de Brún, Ole Krarup, Jonas Sjöstedt και Eva-Britt Svensson (GUE/NGL), γραπτώς. – (EN) Τασσόμαστε κατά της ελευθέρωσης των αγορών ενέργειας. Δεν την θεωρούμε αναγκαία για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, τη διαμόρφωση των τιμών της ενέργειας και την ενίσχυση της ασφάλειας του εφοδιασμού και της ενεργειακής αποδοτικότητας. Εντούτοις, αποφασίσαμε να υπερψηφίσουμε την έκθεση, διότι περιλαμβάνει θετικές προτάσεις σχετικά με την ενεργειακή αποδοτικότητα, τη διατήρηση και την πρόσβαση στην ενέργεια μειονεκτούντων μελών της κοινωνίας.

– Έκθεση Járóka (A6-0148/2006)

  Hélène Goudin (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Η έκθεση αφορά την κατάσταση των γυναικών Ρομά στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις πολυσύνθετες, πολλαπλές διακρίσεις στις οποίες είναι εκτεθειμένες αυτές οι γυναίκες στα κράτη μέλη της ΕΕ. Η Λίστα του Ιουνίου υπερασπίζεται την απόκτηση πρόσβασης για τις γυναίκες Ρομά σε καλύτερη προστασία της αναπαραγωγικής και σεξουαλικής τους υγείας.

Η βασική στάση της Λίστας του Ιουνίου είναι ότι πρέπει να δοθεί υψηλή προτεραιότητα τόσο στα ζητήματα της ισότητας όσο και στα ζητήματα των εθνοτικών διακρίσεων, διότι και οι δύο τομείς χρειάζονται σοβαρή προσοχή. Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι η ΕΕ είναι αρμόδια να το πράξει. Η Λίστα του Ιουνίου είναι πεπεισμένη ότι το έργο αυτό μπορεί να επιτελεστεί καλύτερα σε εθνικό επίπεδο.

Τα κράτη μέλη διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό όσον αφορά τον πολιτισμό και τις παραδόσεις τους. Πιστεύουμε συνεπώς ότι, αν εργαστούμε για να επιτύχουμε τον στόχο των ίσων ευκαιριών για τις γυναίκες και τους άνδρες, είναι δυνατόν να έχουμε μια πιο ευέλικτη και πλουραλιστική προσέγγιση σε εθνικό επίπεδο.

Επέλεξα, συνεπώς, να ψηφίσω κατά της έκθεσης συνολικά.

  Timothy Kirkhope (PPE-DE), γραπτώς. – (EN) Εγώ και οι βρετανοί Συντηρητικοί συνάδελφοί μου είμαστε ένθερμοι υποστηρικτές της ισότητας των ευκαιριών για όλες τις γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών Ρομά στο σύνολο της Ευρώπης.

Ωστόσο, απείχαμε από τη σημερινή ψηφοφορία επί της έκθεσης αυτής, διότι δεν υποστηρίζουμε τον πολλαπλασιασμό νέων υπηρεσιών και ινστιτούτων της ΕΕ (όπως περιγράφεται στην παράγραφο 1) οι οποίες επιβαρύνουν περαιτέρω τον φορολογούμενο και αυξάνουν τη γραφειοκρατία, χωρίς αποδεδειγμένα οφέλη για τους ανθρώπους τους οποίους υποτίθεται ότι εξυπηρετούν.

– Έκθεση De Keyser (A6-0159/2006)

  Charlotte Cederschiöld, Christofer Fjellner, Gunnar Hökmark και Anna Ibrisagic (PPE-DE), γραπτώς. (SV) Απείχαμε από την ψηφοφορία επί της έκθεσης για την κατάσταση των γυναικών στις ένοπλες συγκρούσεις. Είμαστε, φυσικά, εξίσου προβληματισμένοι με την εισηγήτρια για τις φρικαλεότητες του πολέμου και για την ανθρώπινη δυστυχία που προκαλεί ο πόλεμος και η τρομοκρατία.

Ωστόσο, η βάση της έκθεσης είναι τέτοια που προκαλεί κάποια περίεργη επιχειρηματολογία στην οποία τα δεινά των ανδρών ως μιας ομάδας και των γυναικών ως άλλης ομάδας, καθώς και τα επίπεδα υπαιτιότητας και ευθύνης διαβαθμίζονται με τέτοιον τρόπο, ώστε να ταιριάζουν με τα αιτήματα θέσπισης ποσοστώσεων στις γυναίκες στα διάφορα πλαίσια. Οι προσπάθειες πρόληψης των συγκρούσεων και τερματισμού της τρομοκρατίας πρέπει να αποσκοπούν ακριβώς σε αυτό, και χρειάζεται να χρησιμοποιηθούν οι καλύτερες μέθοδοι για την επίτευξη αυτών των στόχων. Οι πολλές προτάσεις της έκθεσης, παρόλο που είναι εύλογες, ενέχουν τον κίνδυνο να μετατοπιστεί η εστίαση από τους στόχους του ειρηνευτικού έργου στις μορφές που πρέπει να πάρει αυτό. Η θέσπιση ποσοστώσεων για τις γυναίκες στα όργανα επικράτησης και διατήρησης της ειρήνης και στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις ενέχει τον κίνδυνο να παρακωλύσει τον στόχο της πρόληψης των δεινών.

  Edite Estrela (PSE), γραπτώς. (PT) Ψηφίζω υπέρ της έκθεσης De Keyser, διότι παρέχει μια χρήσιμη αξιολόγηση της κατάστασης, βάσει του τριπλού άξονα των γυναικών ως θύματα, των γυναικών ως φορείς ειρήνης και των γυναικών ως φορείς πολέμου.

Η έκθεση δηλώνει επίσης ότι, παρόλα τα ψηφίσματα που έχουν θεσπίσει όλα τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και οι διεθνείς οργανισμοί, οι γυναίκες δεν συμμετέχουν σε τομείς όπως η πρόληψη και επίλυση συγκρούσεων και οι ειρηνευτικές επιχειρήσεις. Η σύσταση κατάρτισης ενός προγράμματος πρακτικής δράσης που θα συνέβαλε στον προσδιορισμό των υφιστάμενων εμποδίων είναι, ως εκ τούτου, απολύτως δικαιολογημένη.

  Timothy Kirkhope (PPE-DE), γραπτώς. – (EN) Εγώ και οι βρετανοί Συντηρητικοί συνάδελφοί μου είμαστε ένθερμοι υποστηρικτές της παροχής στήριξης στα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης και άλλων εγκλημάτων κατά τη διάρκεια και μετά από συγκρούσεις. Στηρίζουμε τα μέτρα που περιγράφονται σε αυτήν την έκθεση, συμπεριλαμβανομένης της δίωξης των υπευθύνων για γενοκτονίες και εγκλήματα πολέμου, καθώς και άλλα εγκλήματα τα οποία αναφέρονται στην έκθεση.

Ωστόσο, απείχαμε από τη σημερινή ψηφοφορία επί της έκθεσης αυτής, διότι δεν υποστηρίζουμε την αρχή της εφαρμογής αυθαίρετων ποσοστώσεων για άνδρες ή γυναίκες σε οποιονδήποτε τομέα, συμπεριλαμβανομένων όσων προτείνονται στην έκθεση. Θεωρούμε δε ότι αυτή η αρχή των ποσοστώσεων είναι μειωτική για τις γυναίκες.

  Ole Krarup (GUE/NGL), γραπτώς. – (EN) Παρότι η έκθεση συνολικά είναι προοδευτική όσον αφορά τη θέση των γυναικών στις ένοπλες συγκρούσεις και τον ρόλο τους για την ανοικοδόμηση και τη διαδικασία εκδημοκρατισμού στις χώρες σε μετασυγκρουσιακή κατάσταση, αποφασίσαμε να απόσχουμε λόγω των παραγράφων στις οποίες εκφράζεται υποστήριξη για την ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλειας και άμυνας.

  Tobias Pflüger (GUE/NGL), γραπτώς. (DE) Η στρατιωτικοποίηση της ΕΕ προωθείται υπό το πρόσχημα της ανάπτυξης γυναικών σε ένοπλες συγκρούσεις.

Τα βασικά στοιχεία της έκθεσης της κ. De Keyser που αναφέρονται πράγματι σε γυναίκες σε ένοπλες συγκρούσεις είναι γενικά καλά ως προς το περιεχόμενό τους, αλλά η εισηγήτρια αποδείχθηκε ανίκανη να θέσει ένα όριο ανάμεσα στο πραγματικό αντικείμενο της έκθεσης και στις γενικές θέσεις για τη στρατιωτική πολιτική της ΕΕ. Υπάρχουν τουλάχιστον επτά θετικές αναφορές στην τρέχουσα ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλειας και άμυνας που απαξιώνουν την έκθεση και καθιστούν αδύνατη από μέρους μου την υπερψήφισή της. Σε ένα σημείο η έκθεση προχωρά πολύ, σε βαθμό που να ενθαρρύνει την ΕΕ να «δώσει μεγαλύτερη προσοχή στην παρουσία, την προετοιμασία, την κατάρτιση και τον εξοπλισμό των δυνάμεων της αστυνομίας στο πλαίσιο των στρατιωτικών αποστολών, δεδομένου ότι οι αστυνομικές μονάδες αποτελούν το κύριο μέσο για την εγγύηση της ασφάλειας του άμαχου πληθυσμού, ιδιαίτερα των γυναικών και των παιδιών». Ο λόγος για τον οποίο έχει περιληφθεί η ιδεολογία αυτής της υποτιθέμενης «ανθρωπιστικής επέμβασης» σε αυτήν την έκθεση παραμένει ένα μυστικό που το γνωρίζει μόνον η μεγάλη συμμαχία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η οποία υποστηρίζει χωρίς ενδοιασμούς τη στρατιωτικοποίηση της ΕΕ. Ο σκοπός είναι να χρησιμοποιηθεί η ανάπτυξη γυναικών σε ένοπλες συγκρούσεις ως πρόσχημα για την επίτευξη συναίνεσης για τη στρατιωτικοποίηση της ΕΕ, και γι’ αυτόν τον λόγο ψήφισα «ΟΧΙ» στην έκθεση De Keyser. Η δαπάνη όλο και περισσότερων χρημάτων για έρευνα στον τομέα των εξοπλισμών και ο πλήρης εξοπλισμός της ΕΕ, προκειμένου να είναι σε θέση να εξαπολύει πολέμους, είναι μια λανθασμένη προσέγγιση. Όλες οι προσπάθειες αξιοποίησης δήθεν ανθρωπιστικών κινήτρων για να νομιμοποιηθεί η στρατιωτικοποίηση της ΕΕ πρέπει να απορριφθούν.

  José Ribeiro e Castro (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Ως εισηγητής για το ζήτημα αυτό στο πλαίσιο της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης ΑΚΕ-ΕΕ, εξέτασα τα θέματα της ανασυγκρότησης μετά από συγκρούσεις.

Τότε, φρονούσαμε ότι η ενσωμάτωση του ζητήματος της ισότητας μεταξύ των φύλων στην πρόληψη και επίλυση συγκρούσεων είχε επείγουσα σημασία και ότι οι γυναίκες πρέπει να συμμετέχουν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και στον καθορισμό των στρατηγικών για την επίλυση συγκρούσεων.

Θα ήθελα να επαναλάβω την ανάγκη παροχής αποφασιστικής στήριξης για τις γυναίκες μαχητές, πρόσφυγες, θύματα σωματικής βίας και θύματα σεξουαλικής βίας. Πρέπει να επαγρυπνούμε διαρκώς και πρέπει να δείξουμε μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και αλληλεγγύη όσον αφορά αυτές τις εξοργιστικές πράξεις.

Λυπάμαι που η εισηγήτρια τονίζει τα δεινά των γυναικών σε καταστάσεις συγκρούσεων για να επιβάλει και να εξαγάγει τη δική της αντίληψη για τη «σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία», συμπεριλαμβανομένης της προώθησης της άμβλωσης, που δεν είναι ασφαλώς δεκτή από όλα τα κράτη μέλη. Όπως είπα και νωρίτερα, δεν θα ψηφίσω υπέρ ενός κειμένου που δεν διευκρινίζει αυτήν την έννοια και που επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής του πέρα από την πρόληψη των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων, όπως το HIV/AIDS, και πέρα από την παροχή στις γυναίκες των αξιοπρεπών συνθηκών που χρειάζονται για την εγκυμοσύνη, τον τοκετό και τη λοχεία.

  Jonas Sjöstedt και Eva-Britt Svensson (GUE/NGL), γραπτώς. – (EN) Παρότι η έκθεση συνολικά είναι προοδευτική όσον αφορά τη θέση των γυναικών σε ένοπλες συγκρούσεις και τον ρόλο τους για την ανοικοδόμηση και τη δημοκρατική διαδικασία σε χώρες που εξέρχονται από συγκρούσεις, αποφασίσαμε να απόσχουμε λόγω των παραγράφων στις οποίες εκφράζεται υποστήριξη για την ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλειας και άμυνας.