Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Choisissez la langue de votre document :

 Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2006/2516(RSP)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή των εγγράφων :

Κείμενα που κατατέθηκαν :

B6-0343/2006

Συζήτηση :

PV 14/06/2006 - 2
CRE 14/06/2006 - 2

Ψηφοφορία :

PV 14/06/2006 - 4.7
CRE 14/06/2006 - 4.7
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P6_TA(2006)0262

Συζητήσεις
Τετάρτη 14 Ιουνίου 2006 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

5. Αιτιολογήσεις ψήφου
PV
  

– Έκθεση Βαρβιτσιώτη (A6-0187/2006)

 
  
MPphoto
 
 

  Bruno Gollnisch (NI). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, θυμάμαι πολύ καλά τη γκρίνια της Αριστεράς για το αίτημα έκδοσης του δικηγόρου Klaus Croissant, ο οποίος ήταν γνωστός όχι μόνον ως δικηγόρος γερμανών τρομοκρατών, αλλά και ως ενεργό μέλος του δικτύου τους. Σήμερα, ο Μεγάλος Αδελφός έχει αναλάβει δράση και φαίνεται ότι τίποτα δεν μπορεί να τον σταματήσει τώρα σε αυτόν των ευρωπαϊκό δικαστικό χώρο.

Η αυτόματη μεταφορά καταδίκων από ένα ευρωπαϊκό κράτος σε ένα άλλο μάς παρουσιάζεται ως ένα μεγάλο βήμα προόδου. Κατά κάποιον τρόπο, φαίνεται ότι οι υπήκοοι της ΕΕ υφίστανται χειρότερη μεταχείριση σε σύγκριση με τους υπηκόους τρίτων χωρών, τους οποίους επιμένουμε να κρατούμε στο κράτος όπου καταδικάστηκαν, προκειμένου να εφαρμόζεται η αρχή «ου δις δικάζειν». Θα μου επιτρέψετε, σε μια Ευρώπη όπου τα εγκλήματα σκέψης αυξάνονται και όπου οι αξιώσεις για εθνική προτίμηση εξισώνονται με διακρίσεις, οι εύλογες συζητήσεις για πτυχές της ιστορίας με τον αναθεωρητισμό, η απόρριψη του κοινοτισμού …

(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

 
  
MPphoto
 
 

  Hélène Goudin και Nils Lundgren (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Αξίζει να συγχαρούμε την πρωτοβουλία της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας. Καταρχήν είναι καλό να βοηθήσουμε την επιτάχυνση της διαδικασίας μεταγωγής καταδίκων σε ένα συγκεκριμένο κράτος με το οποίο έχουν στενούς δεσμούς και στο οποίο υπάρχει πραγματική πιθανότητα επίτευξης της βέλτιστης κοινωνικής επανένταξής τους. Αξίζει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι υπάρχει ήδη μια σύμβαση και ένα πρόσθετο πρωτόκολλο από το Συμβούλιο της Ευρώπης σχετικά με τη μεταφορά καταδίκων.

Η Λίστα του Ιουνίου πιστεύει ότι η νομική και αστυνομική συνεργασία θα πρέπει να είναι διακυβερνητικής φύσεως. Αυτά τα θέματα θα πρέπει να αποφασίζονται στο Συμβούλιο με ομόφωνη απόφαση και να υπόκεινται στον έλεγχο των εθνικών κοινοβουλίων, αντί να αποφασίζονται από υπερεθνικά όργανα όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Κατά συνέπεια, η Λίστα του Ιουνίου καταψήφισε την έκθεση όπως τροποποιήθηκε από το Κοινοβούλιο – μια έκθεση που, μεταξύ άλλων, περιέχει διατυπώσεις που προωθούν το ευρωπαϊκό ποινικό δίκαιο.

 
  
  

- Έκθεση Brepoels (A6-0124/2006)

 
  
MPphoto
 
 

  Hélène Goudin και Nils Lundgren (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Θέλουμε να τονίσουμε ότι η Λίστα του Ιουνίου είναι αντίθετη στη συμμετοχή σε προπαγάνδα υπέρ μιας φιλελεύθερης προσέγγισης όσον αφορά τα ναρκωτικά. Ως εκ τούτου, καταψηφίσαμε τις διατυπώσεις αυτού του είδους. Κάθε χρήση ναρκωτικών, εκτός από τη χρήση για ιατρικούς σκοπούς, είναι επιβλαβής και κάτι με το οποίο η κοινωνία δεν θα πρέπει να έχει σχέση.

Όσον αφορά το ευρωπαϊκό κέντρο παρακολούθησης ναρκωτικών και τοξικομανίας, πιστεύουμε καταρχήν ότι δεν υπάρχει λόγος ύπαρξης για το συγκεκριμένο κέντρο, καθώς κάθε κράτος μέλος έχει διαφορετικές απόψεις και πολιτικές για την καταπολέμηση της κατάχρησης ναρκωτικών.

Συνεπώς, καταψηφίσαμε την έκθεση για την ενίσχυση του ρόλου του κέντρου.

 
  
MPphoto
 
 

  Carl Lang (NI), γραπτώς. (FR) Μας προτείνεται ένας κανονισμός, ο οποίος στοχεύει στην ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας, στη διευθέτηση των διοικητικών και επικοινωνιακών του προβλημάτων και στη δημιουργία νέων θέσεων υπαλλήλων. Πόσο, όμως, αποτελεσματικό αποδείχτηκε αυτό το υπερευρωπαϊκό μέσο σε μια εποχή που τα ναρκωτικά αποτελούν μια μάστιγα που εξακολουθεί να καταστρέφει οικογένειες; Ο εθισμός στα ναρκωτικά προκαλεί την αποτυχία των ατόμων στο σχολείο, τα καθιστά ανίκανα να εργαστούν, τα οδηγεί στην εισαγωγή σε σε ψυχιατρικά νοσοκομεία και στον θάνατο από αυτοκτονία ή υπερβολική δόση.

Πρέπει να αναλάβουμε δράση, αντί να διαβάζουμε στατιστικά στοιχεία που επιδεινώνονται διαρκώς. Η Επιτροπή του Κοινοβουλίου για το Περιβάλλον, τη Δημόσια Υγεία και την Ασφάλεια των Τροφίμων ορθώς προτείνει να προχωρήσουμε πέραν της απλής συλλογής δεδομένων προκειμένου να εκτιμήσουμε τις πολιτικές των κρατών μελών, ούτως ώστε τα τελευταία να μπορέσουν να επωφεληθούν από τη βέλτιστη πρακτική. Αυτό δεν σημαίνει να απογυμνώσουμε τα κράτη μέλη από τις προνομίες τους και να τις εκχωρήσουμε στο Κέντρο Παρακολούθησης, αλλά τουναντίον, να ενισχύσουμε τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών.

Πέραν της θανατικής ποινής για τους βαρόνους των ναρκωτικών, πρέπει επίσης να σημειωθεί ριζική αλλαγή στη νοοτροπία προκειμένου να σιγήσει η αριστερή ιδεολογία των τελευταίων 40 ετών. Αυτό οδήγησε σε χαλαρές συμπεριφορές έναντι της εγκληματικότητας, που έγιναν καθ’ ολοκληρίαν αποδεκτές από αυτάρεσκες κυβερνήσεις και οδήγησαν στη δηλητηρίαση εκατομμυρίων ατόμων, οι σωματικές συνέπειες της οποίας οδηγούν επίσης σε μόνιμο κοινωνικό αποκλεισμό.

 
  
MPphoto
 
 

  Marine Le Pen (NI), γραπτώς. (FR) Από τη σύστασή του το 1993, τα κύρια καθήκοντα του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας ήταν η συλλογή, ανάλυση και διανομή διεθνικών στοιχείων για τα προβλήματα των ναρκωτικών.

Δεκατρία χρόνια μετά, τα αποτελέσματα δεν είναι εντυπωσιακά. Μολονότι παρατηρείται μια κάποια βελτίωση όσον αφορά τη γνώση μας για το φαινόμενο των ναρκωτικών σε όλες του τις πολλές εκφάνσεις εδώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν διαφαίνεται καμία θετική συνέπεια σε σχέση με τη χρήση των ναρκωτικών. Το εντελώς αντίθετο, μάλιστα.

Ένα πράγμα πρέπει να σημειωθεί. Σήμερα, δεν γίνεται χρήση μόνο των παραδοσιακών ναρκωτικών. Αντιθέτως, με μεγάλη μας έκπληξη βλέπουμε την ανάδυση νέων αγορών για συνθετικά ναρκωτικά και μια κατάσταση όπου τα ναρκωτικά παράγονται ευκολότερα και φθηνότερα. Έχουν μεγαλύτερη κερδοφορία για τους εμπόρους και βλάπτουν επίσης περισσότερο την υγεία των χρηστών.

Στην πραγματικότητα, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας δεν είναι παρά μια απλή βάση δεδομένων χωρίς καμία λειτουργική αξία. Μάλιστα, όλα τα διαθέσιμα στοιχεία χρησιμεύουν μόνο για να αποκρύψουν την αποτυχία των διαφόρων εθνικών πολιτικών για την καταπολέμηση της χρήσης των ναρκωτικών. Είναι πλέον καιρός τα κράτη μέλη να αναλάβουν σοβαρά τις ευθύνες τους και να σταματήσουν να κρύβονται πίσω από όργανα που ούτε σχεδιάστηκαν ούτε συστάθηκαν για να ενεργούν εκ μέρους τους.

 
  
MPphoto
 
 

  Sérgio Marques (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Το ευρωπαϊκό κέντρο παρακολούθησης ναρκωτικών και τοξικομανίας (ΕΚΠΝΤ) συστάθηκε το 1993 με έδρα τη Λισαβόνα. Ο ρόλος του είναι να συγκεντρώνει, να αναλύει και να διαδίδει αντικειμενικά, αξιόπιστα και συγκρίσιμα στοιχεία και με τη σειρά του να παρέχει μια λεπτομερή εικόνα του φαινομένου στην Ευρώπη. Αν θέλουμε να καθιερώσουμε μια αποτελεσματική πολιτική και μέτρα για την καταπολέμηση του προβλήματος, πρέπει να γνωρίζουμε την έκταση και τη φύση του.

Αν και έχει σημειωθεί αρκετή πρόοδος, μένουν ακόμα πολλά να γίνουν για την ενίσχυση των οργάνων παρακολούθησης και για την ανάπτυξη μιας πραγματικής «κοινής γλώσσας».

Ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής για το ΕΚΠΝΤ. Οι κύριες τροπολογίες θα διασφαλίσουν τη συμμετοχή του Κοινοβουλίου στη διαδικασία συναπόφασης, έναν ευρύτερο ρόλο για το ΕΚΠΝΤ και την προσαρμογή των οργάνων του ΕΚΠΝΤ στην Ευρώπη μετά τη διεύρυνση.

Το ΕΚΠΝΤ πρέπει να λαμβάνει πιο αντικειμενικά και συγκρίσιμα στοιχεία και πρέπει να διοχετεύσει τις προσπάθειές του σε μια λεπτομερή αξιολόγηση της πολιτικής για τα ναρκωτικά και των τάσεων στη χρήση ναρκωτικών. Θα ήθελα επίσης να επισημάνω τη σημασία της βελτίωσης της ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών στην αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών και της επίτευξης μεγαλύτερης ευελιξίας σε αυτή την ανταλλαγή.

 
  
  

- Έκθεση Roure (A6-0192/2006)

 
  
MPphoto
 
 

  Andreas Mölzer (NI). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, μολονότι αναβλήθηκε η ψηφοφορία για την έκθεση της κ. Roure, αυτό μου έδωσε την ευκαιρία να εκφράσω τη γνώμη μου γι’ αυτό το θέμα. Θεωρώ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση υποθάλπει τους φόβους των πολιτών σχετικά με τη διαφάνεια των προσωπικών τους δεδομένων, για παράδειγμα, όταν εγκρίνει τη διαβίβαση προσωπικών δεδομένων στις ΗΠΑ, ένα κράτος με ανεπαρκή προστασία δεδομένων σε σχέση με τα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Πρέπει επίσης να εξασφαλίσουμε ότι θα προστατεύονται ικανοποιητικά τα προσωπικά δεδομένα όσον αφορά τα προγραμματισμένα ηλεκτρονικά έγγραφα ταυτότητας για διασυνοριακή χρήση και κατά τη γνώμη μου, η προτεινόμενη φορολόγηση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και των γραπτών μηνυμάτων είναι κάτι τερατώδες, γιατί έτσι οι συμβάσεις κατ’ αποκοπήν θα απαιτούσαν τη διατήρηση ατομικών καταγραφών και τη συλλογή προσωπικών δεδομένων με σκοπό να προωθηθούν στις φορολογικές αρχές.

Δεν θεωρώ ότι όλα αυτά εξετάστηκαν ικανοποιητικά στην έκθεση της κ. Roure.

 
  
  

- Έκθεση Αδάμου (A6-0176/2006)

 
  
MPphoto
 
 

  Jan Andersson, Inger Segelström και Åsa Westlund (PSE), γραπτώς. (SV) Ψηφίσαμε υπέρ του συνόλου του ψηφίσματος αλλά έχουμε ορισμένες σημαντικές αντιρρήσεις. Πρώτον, ο κίνδυνος των πανδημιών δεν θα πρέπει να μεγαλοποιείται. Σε περίπτωση πανδημίας, η ΕΕ θα πρέπει να έχει συντονιστικό ρόλο. Η βασική ευθύνη, ωστόσο, θα πρέπει να ανήκει στα κράτη μέλη. Το ψήφισμα δίνει υπερβολικά μεγάλο μέρος της ευθύνης στην ΕΕ.

Ασφαλώς, υπάρχει η ανάγκη συνεργασίας ώστε να καταστούν διαθέσιμα τα εμβόλια σε ειδικές περιπτώσεις, διασφαλίζοντας, ίσως, ότι τα εμβόλια θα χρησιμοποιηθούν εκεί όπου είναι περισσότερο αναγκαία. Αμφισβητούμε, ωστόσο, τον βαθμό στον οποίο οι αποθήκες εμβολίων της ΕΕ που προτείνει ο εισηγητής είναι η πιο αποτελεσματική απάντηση. Επιπλέον, θεωρούμε ότι αυτές οι αποθήκες θέτουν πολλά πρακτικά προβλήματα.

 
  
MPphoto
 
 

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. (PT) Όπως λέει ο εισηγητής –ένας κύπριος γιατρός που είναι μέλος της πολιτικής μας Ομάδας– η σύγχυση στο μυαλό των ανθρώπων ανάμεσα στη γρίπη των πτηνών και την πανδημία γρίπης είναι μαζική. Πολλοί άνθρωποι και αρχές, λέει, «φαίνεται πως εξισώνουν την άφιξη του A/H5N1 στην Ευρώπη με την εμφάνιση πανδημικού ιού». Συνεπώς προτείνει να γίνουν βελτιώσεις στην ανακοίνωση της Επιτροπής όσον αφορά τον σχεδιασμό της γενικής ετοιμότητας για τις επείγουσες καταστάσεις δημόσιας υγείας σε επίπεδο ΕΕ.

Τονίζει, όπως και εγώ σε προηγούμενη έκθεση, ότι η ΕΕ πρέπει να παράσχει τεχνική, επιστημονική και οικονομική βοήθεια σε χώρες που ήδη πλήττονται και, ιδίως, να συμβάλει στην ενίσχυση της ευαισθητοποίησης παγκοσμίως και σε ένα παγκόσμιο γενικό πρόγραμμα συντονισμένο σε διεθνές, περιφερειακό, υποπεριφερειακό και εθνικό επίπεδο, με κατάλληλο οδικό χάρτη και χρονοδιάγραμμα.

Ο εισηγητής προσπάθησε να βελτιώσει την πρόταση της Επιτροπής και να διασαφηνίσει ορισμένα σημεία. Ως εκ τούτου, ψηφίσαμε υπέρ αυτής της έκθεσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Hélène Goudin και Nils Lundgren (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Αυτή η έκθεση αφορά ένα εξαιρετικά διασυνοριακό θέμα. Υπάρχουν λοιπόν καλοί λόγοι για να συντονίσουν οι χώρες της ΕΕ τα μέτρα που εγκρίνονται και τις πολιτικές αποφάσεις που λαμβάνονται. Συνεπώς, επιλέξαμε να ψηφίσουμε υπέρ του συνόλου της έκθεσης. Θέλουμε, ωστόσο, να τονίσουμε ότι τα μεμονωμένα μέτρα από την πλευρά της ΕΕ δεν επαρκούν για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που θέτει μια παγκόσμια πανδημία γρίπης. Είναι λοιπόν εξαιρετικά σημαντικό να εργαστεί η ΕΕ από κοινού με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ).

Αμφισβητούμε ορισμένα μεμονωμένα σημεία της έκθεσης, όπως την ανάγκη να αναπτύξει η Επιτροπή μια ολοκληρωμένη στρατηγική επικοινωνίας μαζί με το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ΕΚΠΕΝ). Θεωρούμε ως δεδομένο ότι οι χώρες της ΕΕ είναι από μόνες τους απολύτως ικανές να επικοινωνήσουν επιτυχώς με το κοινό, χωρίς τη βοήθεια των οργάνων της ΕΕ. Ομοίως, διαφωνούμε με τη συγκρότηση ενός κοινού αποθέματος εμβολίων για την αντιμετώπιση πανδημιών στην Κοινότητα σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Πιστεύουμε ότι οι διεθνώς αναγνωρισμένοι οργανισμοί όπως η ΠΟΥ θα πρέπει να ασχοληθούν με τα παγκόσμια προβλήματα υγείας.

Επικρίνουμε το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκμεταλλεύεται με αυτόν τον τρόπο ένα σημαντικό πολιτικό θέμα προκειμένου να επεκτείνει τον διεθνή πολιτικό ρόλο της ΕΕ.

 
  
MPphoto
 
 

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Θα ήθελα να ξεκινήσω επισημαίνοντας ότι η σύγχυση στο μυαλό των ανθρώπων ανάμεσα στη γρίπη των πτηνών και την πανδημία γρίπης είναι μαζική. Κατά συνέπεια, πρέπει να γίνουν πολλά στον τομέα της επικοινωνίας.

Ως φορείς λήψης πολιτικών αποφάσεων, πρέπει να τιμήσουμε το καθήκον μας να προστατεύσουμε τους πολίτες. Πρέπει να διασφαλίσουμε την ύπαρξη πόρων για την παροχή μιας αποτελεσματικής ανταπόκρισης σε οποιαδήποτε απειλή για τη δημόσια υγεία παρουσιάζεται στις κοινωνίες μας.

Έχει τεκμηριωθεί καλά ότι η απειλή μιας πανδημίας γρίπης αποτελεί θέμα δημόσιας υγείας που μας αφορά όλους. Τούτου λεχθέντος, η πιθανότητα εμφάνισής της είναι υπό συζήτηση. Δεδομένου ότι οι αρμόδιες αρχές πιστεύουν πως ο κίνδυνος για τη δημόσια υγεία είναι στην πραγματικότητα μικρός, θεωρώ σημαντική τη δημιουργία ενός μηχανισμού στοχοθετημένης πρόληψης και ταχείας απόκρισης για επείγουσες καταστάσεις δημόσιας υγείας. Σε αυτόν θα πρέπει να περιληφθεί, όπως λέει η έκθεση, ένα στοχοθετημένο σχέδιο για τον συντονισμό δράσεων σε όλα τα επίπεδα και ακριβής, προσβάσιμη επικοινωνία για όλους τους πολίτες ώστε να διασφαλιστεί ότι είναι προετοιμασμένοι για κάθε ενδεχόμενο.

Ως εκ τούτου, ψήφισα υπέρ της έκθεσης Αδάμου.

 
  
  

- Έκθεση Gargani (A6-0172/2006)

 
  
MPphoto
 
 

  Frank Vanhecke (NI). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, στο βιβλίο του «Το Σύνταγμα της Ευρώπης», ο Joseph Weiler αναφέρθηκε εκτενώς στον τρόπο με τον οποίο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αύξανε, στο παρελθόν, το πεδίο αρμοδιοτήτων των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων χωρίς να υπάρχει δημοκρατική νομιμότητα γι αυτό και χωρίς να έχει δοθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καμία εντολή από τις κυβερνήσεις των κρατών μελών για αυτό το θέμα.

Χάρη σε αυτή τη διαβόητη απόφαση της 13ης Σεπτεμβρίου του 2005, η ποινική νομοθεσία, στην πραγματικότητα, αρχίζει τώρα να υπάγεται επίσης στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο υπερνικά τους περιορισμούς αρμοδιοτήτων των ευρωπαϊκών συνθηκών. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο φαίνεται ότι είναι ένα δικαστικό Παραλογιστάν που απαρτίζεται από δικαστές από άλλον κόσμο, οι οποίοι δεν είναι πλέον υπόλογοι σε κανέναν και σε τίποτα. Μετά κάποιοι εκπλήσσονται όταν οι πολίτες μας δείχνουν, όποτε έχουν την ευκαιρία, τη δυσαρέσκειά τους καταψηφίζοντας, για παράδειγμα, το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα.

 
  
MPphoto
 
 

  Jens-Peter Bonde (IND/DEM), γραπτώς. (DA) Ένα από τα πιο σημαντικά νέα στοιχεία στο Σύνταγμα είναι η πρόταση να είναι δυνατή η προσάρτηση κοινών ποινών σε όλους τους νόμους της ΕΕ.

Είναι απολύτως εύλογο για κάθε κράτος μέλος να καθορίζει, στην περίπτωση κάθε νόμου, ποιο θα είναι το τίμημα για την παραβίαση αυτού του νόμου.

Αυτό είναι κάτι που έχει κάνει και το Συμβούλιο των Υπουργών. Μέσω μιας διακυρνητικής απόφασης, καθόρισε ομόφωνα το τίμημα που πρέπει να καταβληθεί για τα περιβαλλοντικά αδικήματα.

Η διένεξη δεν αφορά το περιεχόμενο αλλά τη μορφή.

Το υπερεθνικό Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δεν είναι ικανοποιημένο με την ιδιότητά του ως δικαστήριο.

Οι δικαστές θέλουν να γίνουν και νομοθέτες και μάλιστα σε αυτή την περίπτωση συνταγματικοί νομοθέτες. Επιπλέον, θέλουν να νομοθετήσουν παρά την ομόφωνη απόφαση των κρατών μελών.

Εγκρίνουν απλώς ένα τμήμα του Συντάγματος που έχει απορριφθεί ρητά.

Αυτό είναι τόσο νόμιμο όσο και η απόφαση των Λύκων να αδειάσουν το θησαυροφυλάκιο του Σκρουτζ Μακ Ντακ.

Τι σκέφτονται οι δικαστές;

Θα έπρεπε να προστατεύουν την έννομη τάξη, αλλά παραβιάζουν οι ίδιοι τον νόμο.

Τα κοινοβούλια των κρατών μελών θα μπορούσαν να βάλουν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στη θέση του από τους εάν καθένα αποφασίσει ότι αυτή η απόφαση δεν έχει νομική ισχύ στη χώρα του.

Θα έπρεπε επίσης να έχουμε μια δημοκρατική διαδικασία για τον διορισμό των δικαστών.

 
  
MPphoto
 
 

  Carlos Coelho (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Αυτή η απόφαση αναγνωρίζει ότι η Επιτροπή, με την υποστήριξη του Κοινοβουλίου, ορθώς ακύρωσε την απόφαση-πλαίσιο επί θεμάτων περιβαλλοντικής προστασίας μέσω του ποινικού δικαίου. Αναγνωρίζει ότι η προστασία του περιβάλλοντος απαιτεί εναρμονισμένη δράση για την επιβολή ποινικών κυρώσεων στα πιο σημαντικά περιβαλλοντικά αδικήματα. Συναφώς, ο στόχος και η ουσία της υπάγονται στην αρμοδιότητα των κοινοτικών προγραμμάτων δράσης για το περιβάλλον (Συνθήκη ΕΚ) και όχι στις διατάξεις της Συνθήκης της ΕΕ σχετικά με την αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις.

Ως ένδειξη αναγνώρισης του γεγονότος ότι, σε ευρύτερο πλαίσιο, η Κοινότητα δεν έχει αρμοδιότητες επί ποινικών θεμάτων, δημιουργήθηκε ένα χρήσιμο προηγούμενο σύμφωνα με το οποίο τα θέματα του τρίτου πυλώνα κοινοτικοποιούνται και ο κοινοβουλευτικός έλεγχος ενισχύεται σε έναν τομέα τόσο ευαίσθητο όσο το ποινικό δίκαιο.

Οι συνέπειες είναι τεράστιες, τόσο ως προς την έγκριση μελλοντικών νομικών μέσων όσο και ως προς τα ήδη ισχύοντα νομικά μέσα. Αυτά θα πρέπει να στηρίζονται σε μια νέα νομική βάση, τον πρώτο πυλώνα, γεγονός που συνεπάγεται τη συμμετοχή του Κοινοβουλίου ως συννομοθέτη.

Ακυρώθηκε μια απόφαση-πλαίσιο για το περιβάλλον αλλά οι συνέπειές της θα γίνουν αισθητές και πέρα από αυτόν τον τομέα, σε όλες τις κοινοτικές πολιτικές και στις θεμελιώδεις ελευθερίες, όταν θα καταστεί αναγκαία η χρήση μέτρων του ποινικού δικαίου για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητά τους.

 
  
MPphoto
 
 

  Bruno Gollnisch (NI), γραπτώς.(FR) Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2005 συνιστά πραγματική νομική επανάσταση σε ό,τι είθισται να αποκαλείται κοινοτικό νομικό σύστημα. Πράγματι, αυτή είναι η πρώτη φορά που το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε για ζητήματα αρμοδιότητας σε ποινικές υποθέσεις και αποφάσισε ότι, με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος, η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να ζητήσει από τα κράτη μέλη να προβλέψουν ποινικές κυρώσεις σε περίπτωση σοβαρών παραβάσεων. Καταρχήν, η ποινική νομοθεσία, ακριβώς όπως οι κανόνες της ποινικής δικονομίας, εμπίπτει στην αυστηρή αρμοδιότητα των κρατών μελών. Μέσω αυτής της νομικής απόφασης, ένα τμήμα του ποινικού δικαίου των κρατών μελών μόλις εκχωρήθηκε στο πεδίο αρμοδιοτήτων της Κοινότητας, αυτό δε χωρίς την επίσημη συμφωνία των εθνών. Αυτό ισοδυναμεί επίσης με μια εναρμόνιση του ποινικού δικαίου που έμμεσα απορρίφθηκε με το «όχι» που εξέφρασαν οι Γάλλοι και οι Ολλανδοί στα δημοψηφίσματά τους για το Σύνταγμα. Έπονται χειρότερα, ωστόσο. Υπάρχει κίνδυνος αυτή η νομολογία να επεκταθεί σε όλες τις κοινοτικές σφαίρες και, ιδίως, σε αυτή που αφορά τα επίδοξα θεμελιώδη δικαιώματα. Αναφέρομαι σε πεδία όπως η καταπολέμηση του υποτιθέμενου ρατσισμού και των διακρίσεων διαφόρων μορφών, η προστασία των δεδομένων, το δικαίωμα στο άσυλο ή, μάλιστα, οι πολιτικές για τη μετανάστευση. Αυτή η εξέλιξη δεν ευνοεί τις ελευθερίες μας και είναι άκρως ανησυχητική.

 
  
MPphoto
 
 

  Hélène Goudin και Nils Lundgren (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Η έκθεση αφορά τις συνέπειες της απόφασης C-176/03 του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, η οποία έδωσε στην ΕΕ την αρμοδιότητα να εγκρίνει, στο πλαίσιο του πρώτου πυλώνα, τις ποινικές κυρώσεις που είναι απαραίτητες για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής εφαρμογής των διατάξεων του ίδιου πυλώνα και, στη συγκεκριμένη περίπτωση, επί θεμάτων περιβαλλοντικής προστασίας.

Η Συνθήκη ΕΚ, ωστόσο, δεν περιέχει καμία ρητή ανάθεση αρμοδιότητας για τον τομέα του ποινικού δικαίου. Λόγω της τεράστιας σημασίας που έχει το ποινικό δίκαιο στην κυριαρχία των κρατών μελών, η ανεπιφύλακτη μεταφορά αυτής της αρμοδιότητας στην Κοινότητα δεν πρέπει να επιτραπεί. Επιπλέον, τα άρθρα 135 και 280 της Συνθήκης ΕΚ αναφέρουν ρητά ότι τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή της εθνικής ποινικής νομοθεσίας και της διαχείρισης της δικαιοσύνης. Παρά ταύτα, η Επιτροπή δήλωσε ότι δεν υπάρχει όριο στον βαθμό μεταφοράς του ποινικού δικαίου στην αρμοδιότητα της Κοινότητας και ότι, καταρχήν, όλοι οι τομείς που ρυθμίζονται από τη Συνθήκη ΕΚ ενδέχεται να υπόκεινται σε ανάλογες μεταφορές αρμοδιοτήτων.

Μέσω της ερμηνείας των Συνθηκών από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, οι πυλώνες συνδυάζονται σε ένα ενιαίο θεσμικό πλαίσιο, το οποίο αποτελούσε στοιχείο του απορριφθέντος πλέον Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Η Λίστα του Ιουνίου αντιτίθεται έντονα σε αυτή την υπονόμευση της εθνικής αυτοδιάθεσης και γι’ αυτό καταψήφισε την έκθεση.

 
  
MPphoto
 
 

  Sylvia-Yvonne Kaufmann (GUE/NGL), γραπτώς. (DE) Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απεφάνθη γι’ άλλη μια φορά ότι το Συμβούλιο παρέβη τη Συνθήκη ΕΚ. Το Συμβούλιο επιχείρησε να παρακάμψει τη συμμετοχή του Κοινοβουλίου στη νομοθετική διαδικασία χρησιμοποιώντας άλλη νομική βάση από εκείνη που ορίζεται στη Συνθήκη. Ως εκ τούτου, δεν αποτελεί έκπληξη η καταδίκη του από τους δικαστές στο Λουξεμβούργο. Αντίθετα, ήταν μάλλον προβλέψιμη και από κάθε άποψη ευπρόσδεκτη.

Εξυπακούεται ότι όλα τα θεσμικά όργανα καλούνται να αναλύσουν τη δικαστική απόφαση και να τη χρησιμοποιήσουν για να εξαγάγουν συμπεράσματα για το μέλλον. Ωστόσο, δεν καταλαβαίνω αυτά που προτείνει το Συμβούλιο ως συμπεράσματα. Μολονότι το ΔΕΚ ενήργησε με μεγάλη προσοχή και επανέλαβε την αρχή ότι η ΕΚ δεν έχει πρωταρχική αρμοδιότητα για το ποινικό δίκαιο και ως εκ τούτου η Συνθήκη ΕΚ παραχωρεί μόνο συμπληρωματική νομοθετική αρμοδιότητα στο ποινικό δίκαιο, για πολύ συγκεκριμένα ζητήματα, η Επιτροπή φαίνεται να πιστεύει ότι μπορεί να συναγάγει από την απόφαση του Δικαστηρίου μία γενική αρμοδιότητα της ΕΚ για το ποινικό δίκαιο. Όπως έκανε το Συμβούλιο, έτσι και τώρα η Επιτροπή θέλει και αυτή να λάβει από τις ευρωπαϊκές συνθήκες αρμοδιότητες που ποτέ δεν της παραχώρησαν τα κράτη μέλη.

Η προσέγγιση της Επιτροπής δεν είναι μόνο παράνομη από πολλές απόψεις, αλλά είναι επίσης απαράδεκτη από τη σκοπιά της πολιτικής για την ολοκλήρωση. Ως εκ τούτου, με την έκθεση Gargani το Κοινοβούλιο δείχνει «κόκκινο φως» στις προτάσεις της Επιτροπής.

 
  
MPphoto
 
 

  Timothy Kirkhope (PPE-DE), γραπτώς. (ΕΝ) Οι βρετανοί Συντηρητικοί απείχαν από την ψηφοφορία για την έκθεση του κ. Gargani, διότι παρόλο που εκτιμήσαμε ιδιαίτερα την απόπειρα του εισηγητή να εισαγάγει τον κατάλληλο τόνο σύνεσης στην προσπάθεια προσδιορισμού της σωστής εφαρμογής της απόφασης του Δικαστηρίου, δεν συμφωνούμε ούτε καν με την αναγκαιότητα να εξεταστεί αν υπάρχει ή όχι λόγος να ενεργοποιηθεί η ρήτρα παρέκτασης. Πιστεύουμε ότι χρειάζεται περισσότερος χρόνος για να μελετηθεί ποιες ενέργειες, αν χρειάζεται, πρέπει να γίνουν για τις συγκεκριμένες και άμεσες επιπτώσεις αυτής της απόφασης προτού προσπαθήσουμε να τη χρησιμοποιήσουμε ως πρόσχημα για τον σφετερισμό της εθνικής αρμοδιότητας σε θέματα ποινικής δικαιοσύνης.

 
  
MPphoto
 
 

  Αθανάσιος Παφίλης (GUE/NGL), γραπτώς. – Η έκθεση συντάσσεται με την απόφαση του Δικαστηρίου και την σχετική ανακοίνωση της Επιτροπής. Όπως και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η έκθεση ερμηνεύει την πιο πάνω απόφαση ως παροχή αρμοδιότητας για τη θέσπιση ποινικών διατάξεων σε όλες τις κοινοτικές πολιτικές στις οποίες υπάρχουν δεσμευτικοί κανόνες, ώστε να εξασφαλίζεται η εφαρμογή τους, γεγονός το οποίο αποτελεί ένα σοβαρό βήμα προς τη θέσπιση ελάχιστων ποινικών κανόνων σε επίπεδο Ε.Ε. από τα νομοθετικά όργανα της Ένωσης, δηλαδή στη «κοινοτικοποίηση» του ποινικού δικαίου. Μάλιστα στην παράγραφο 4 προτείνει ουσιαστικά τη θέσπιση κοινού ποινικού δικαίου της Ε.Ε., στερώντας έτσι από τα κράτη μέλη το αποκλειστικό δικαίωμά τους να καθορίζουν κυριαρχικά τα ίδια ποιες συμπεριφορές κρίνουν ως ποινικά αδικήματα καθώς και το δικαίωμά τους να καθορίζουν το είδος και τα όρια των ποινικών κυρώσεων. Με τον τρόπο αυτό περιορίζεται αποφασιστικά ένα από τα βασικά συστατικά στοιχεία της εθνικής λαϊκής κυριαρχίας και επανέρχεται από το παράθυρο ένα από τα ουσιώδη χαρακτηριστικά της φιλοσοφίας του Ευρωσυντάγματος, δηλαδή η υπεροχή του κοινοτικού δικαίου έναντι των εθνικών νομοθεσιών, ακόμη και των εθνικών συνταγματικών διατάξεων, ώστε να επιβάλλεται με άμεσο τρόπο στους ευρωπαϊκούς λαούς η υψωμένη σε νόμο βούληση και οι στρατηγικές πολιτικές επιδιώξεις του ευρωπαϊκού μονοπωλιακού κεφαλαίου.

Για τους λόγους αυτούς καταψηφίζουμε την έκθεση.

 
  
MPphoto
 
 

  Carl Schlyter (Verts/ALE), γραπτώς. (SV) Ψηφίζω υπέρ της πρότασης του κ. Bonde για ένα εναλλακτικό ψήφισμα, διότι επικρίνει το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο προσπαθεί να χρησιμοποιήσει την περιβαλλοντική νομοθεσία ως εφαλτήριο που θα επιτρέψει στην ΕΕ να αναλάβει αρμοδιότητες σε μεγάλα τμήματα του ποινικού δικαίου. Ωστόσο, δεν είμαι κατηγορηματικά αντίθετος προς όλους τους τύπους κανόνων του ποινικού δικαίου που σκοπό έχουν να καταπολεμήσουν τα διασυνοριακά περιβαλλοντικά αδικήματα. Αυτά ενδέχεται ορισμένες φορές να είναι απαραίτητα για την αντιμετώπιση, επί παραδείγματι, σκαφών στην ανοικτή θάλασσα που καταστρέφουν το περιβάλλον.

 
  
  

- Έκθεση Ždanoka (A6-0189/2006)

 
  
MPphoto
 
 

  Lasse Lehtinen (PSE). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, όταν συζητήθηκε η έκθεση της κ. Ždanoka, ήταν σημαντικό για μένα να μην περάσουν οι τροπολογίες που κατατέθηκαν για το σημείο 11, διότι δεν είχαν καμία σχέση με την απαγόρευση των διακρίσεων και γι’ αυτό ψήφισα ό,τι και η πλειοψηφία.

 
  
MPphoto
 
 

  Frank Vanhecke (NI). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, και αυτόν τον μήνα μπορούμε να θεωρήσουμε εαυτούς τυχερούς ξανά με την πολλοστή ουτοπική έκθεση κατά του ρατσισμού και των διακρίσεων, αυτή τη φορά από την κ. Ždanoka. Το έγγραφο αποτελεί, για άλλη μια φορά, έναν κατάλογο πολιτικώς ορθών κοινοτοπιών που αργά αλλά σταθερά γίνονται η ειδικότητα αυτού του θεσμικού οργάνου. Για άλλη μια φορά κατακλυζόμαστε από τα φαντάσματα του ρατσισμού και των διακρίσεων, καθώς και από εκκλήσεις για ευρωπαϊκή νομοθεσία και για την υποχρέωση των κρατών μελών να κάνουν διακρίσεις κατά των πραγματικών ευρωπαίων πολιτών υπέρ των μη Ευρωπαίων, οι οποίοι, σύμφωνα με αυτή την έκθεση, δεν θα πρέπει απλά να απολαμβάνουν τα ίδια πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, αλλά θα πρέπει, σε πολλούς τομείς, να τυγχάνουν προτιμησιακής μεταχείρισης.

Υπάρχει, σε αυτό το Σώμα, μια προφανής έλλειψη κοινής λογικής, αν δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι ο πραγματικός ρατσισμός στην Ευρώπη είναι ευτυχώς ένα πολύ περιθωριακό φαινόμενο, αλλά ότι, από την άλλη πλευρά, οι πολίτες μας ανησυχούν για την υπονόμευση και τη διάβρωση της ασφάλειας, της ευημερίας και της πολιτιστικής ταυτότητας που δικαιούνται.

 
  
MPphoto
 
 

  Philip Claeys (NI). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, καταψήφισα την έκθεση Ždanoka διότι για άλλη μια φορά βλέπουμε έναν κατάλογο προτάσεων που δεν προσφέρουν μια λύση στο πρόβλημα, αλλά, στην πραγματικότητα, αποτελούν μέρος του προβλήματος. Πρέπει να σταματήσουμε επιτέλους να βλέπουμε τις μειονοτικές ομάδες, όπως οι μετανάστες, ως άξιες λύπησης. Πρέπει να σταματήσουμε να αποδίδουμε εξαρχής όλα τα προβλήματά τους στις διακρίσεις. Αυτή η αριστερή ρητορική το μόνο που έκανε ήταν να επιδεινώσει τα προβλήματα. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια πλήρης αλλαγή πορείας. Πρέπει να δώσουμε έμφαση στην προσωπική ευθύνη και στην ανάγκη προσαρμογής των μεταναστών στους κανόνες μας, στη γλώσσα μας, στα πρότυπα και στις αξίες μας.

Το ίδιο το γεγονός ότι εμείς σε αυτό το Σώμα συζητούμε συνεχώς για τις διακρίσεις αποδυναμώνει τη διάθεση των μεταναστών να ενσωματωθούν. Αυτό μπορεί να ωφελεί την αυξανόμενη βιομηχανία κατά των διακρίσεων, αλλά είναι επιζήμιο τόσο για τους μετανάστες όσο και για τις χώρες στις οποίες έχουν εγκατασταθεί.

 
  
MPphoto
 
 

  Hélène Goudin και Nils Lundgren (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Η Λίστα του Ιουνίου είναι αντίθετη σε κάθε μορφή διάκρισης λόγω φύλου, φυλής, εθνοτικής καταγωγής, θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού.

Γι’ αυτό αποφασίσαμε να υποστηρίξουμε το σύνολο της έκθεσης για να δείξουμε ότι υποστηρίζουμε πως όλοι οι πολίτες των κρατών μελών της ΕΕ πρέπει να απολαμβάνουν το θεμελιώδες δικαίωμα της μη διάκρισης, ακόμα και αν δεν συμφωνούμε με όλες τις διατυπώσεις τις οποίες και καταψηφίσαμε.

 
  
MPphoto
 
 

  Timothy Kirkhope (PPE-DE), γραπτώς. (ΕΝ) Εγώ και οι βρετανοί Συντηρητικοί συνάδελφοί μου είμαστε ακράδαντα δεσμευμένοι υπέρ των ίσων ευκαιριών για όλους. Εντούτοις, απείχαμε από την ψηφοφορία αυτής της έκθεσης, επειδή σε ορισμένα σημεία είναι υπερβολικά αναλυτική και κανονιστική και όπου πραγματικά προτείνει συγκεκριμένα μέτρα, δεν είναι καθόλου ξεκάθαρο ότι αυτά θα βοηθήσουν τα κράτη μέλη να αναπτύξουν μια συνεκτική και συνεπή πολιτική κατά των διακρίσεων.

 
  
MPphoto
 
 

  Carl Lang (NI), γραπτώς. (FR) Οι κύριες προτάσεις σε αυτή την έκθεση θέτουν υπό αμφισβήτηση τρεις θεμελιώδεις αξίες των ευρωπαϊκών δημοκρατιών.

- Η «θετική δράση», η οποία είναι η εκδοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις προσφιλείς στον κ. Sarkozy «θετικές διακρίσεις», παραβιάζει την αρχή της ισότητας των πολιτών της ίδιας χώρας. Τα προτεινόμενα μέτρα, όπως η «κατά προτεραιότητα πρόσβαση» σε ορισμένα επαγγέλματα, συνιστούν διάκριση σε βάρος των υπηκόων των χωρών μας, οι οποίοι δεν έχουν την ευκαιρία να χαίρουν του καθεστώτος του μετανάστη.

- Η «συμμετοχή … των απάτριδων στις εκλογές», δηλαδή το δικαίωμα ψήφου στους ξένους, καταστρέφει την ίδια την αρχή της εθνικότητας.

- Η επιθυμία να δοθούν στα ζευγάρια ομοφυλοφίλων τα ίδια δικαιώματα που ισχύουν για τα ετερόφυλα ζευγάρια σε όλα τα κράτη μέλη σημαίνει ότι ζητούμε για τους ομοφυλόφιλους το δικαίωμα να παντρεύονται και να υιοθετούν παιδιά. Αν εκπληρωθεί αυτό το αίτημα, θα συντρίψει τα θεμέλια της οικογένειας που είναι η βασική οργανική μονάδα κάθε κοινωνίας.

Μπορεί αυτή η έκθεση να είναι ευαισθητοποιημένη για τη μοίρα των μεταναστευτικών πληθυσμών και των ομοφυλόφιλων ζευγαριών, ωστόσο δεν αναφέρει ούτε λέξη για τις σκανδαλώδεις μορφές διακρίσεων:

- διακρίσεις που υφίστανται δεκάδες εκατομμύρια έντιμοι άνθρωποι, οι οποίοι είναι θύματα της ανασφάλειας, διότι δεν έχουν την ευκαιρία να ζουν σε προστατευόμενα μέρη των πόλεών τους

- διακρίσεις που, στη Γαλλία, αποστερούν από εκατομμύρια άτομα, τα οποία ψήφισαν υπέρ του Εθνικού Μετώπου της Γαλλίας, κάθε είδους εκπροσώπηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

 
  
MPphoto
 
 

  Sérgio Marques (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Θα ήθελα να συγχαρώ την κ. Ždanoka για τη σημαντική έκθεση που εκπόνησε σχετικά με τη στρατηγική-πλαίσιο για την απαγόρευση των διακρίσεων και τις ίσες ευκαιρίες για όλους, την οποία υποστηρίζω πλήρως. Επικροτώ ιδιαίτερα την έκκληση προς τα κράτη μέλη να λάβουν δεόντως υπόψη, στη νομοθετική τους πρακτική, τους διάφορους λόγους διακρίσεων, προκειμένου να δοθεί στον Χάρτη η αξιοπιστία την οποία μέχρι σήμερα αποδυναμώνει ο μη δεσμευτικός του χαρακτήρας.

Η καταπολέμηση των διακρίσεων πρέπει να βασίζεται στην εκπαίδευση, στην προώθηση των βέλτιστων πρακτικών και σε εκστρατείες με σκοπό την ευαισθητοποίηση του ευρύτερου κοινού και την προσέγγιση των περιοχών και τομέων όπου γίνονται διακρίσεις. Η συνειδητοποίηση των κοινωνικών επιπτώσεων αυτού του φαινομένου είναι, κατά πάσα πιθανότητα, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για την καταπολέμηση των διακρίσεων.

 
  
MPphoto
 
 

  David Martin (PSE), γραπτώς. (ΕΝ) Επικροτώ αυτήν την έκθεση, η οποία επισημαίνει ότι ο αγώνας κατά των διακρίσεων πρέπει να βασίζεται στην εκπαίδευση. Η έκθεση ενθαρρύνει την προώθηση των βέλτιστων πρακτικών και εκστρατειών ενημέρωσης με στόχο το ευρύ κοινό και εκείνες τις περιοχές και τους τομείς όπου πραγματοποιούνται διακρίσεις. Δεδομένου ότι οι διακρίσεις προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από την άγνοια για τους άλλους, η έκθεση υπογραμμίζει ότι το πρόβλημα θα πρέπει, επομένως, να αντιμετωπιστεί στις ρίζες του, μέσω στοχοθετημένων ενεργειών που να αποσκοπούν στην καλλιέργεια, από νεότατη ηλικία, της ανεκτικότητας και της ποικιλομορφίας. Προγράμματα όπως τα Σωκράτης, Lenardo και Νεολαία μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο εν προκειμένω.

Η έκθεση εξηγεί ότι θα πρέπει να αναληφθούν θετικές δράσεις για τη λεπτομερή εξέταση των πολιτικών πρόσληψης και της πρακτικής εφαρμογής τους, προκειμένου να απαλειφθούν όσες εμποδίζουν μειονεκτούσες ομάδες να συμμετέχουν και να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην κοινωνία.

Λυπάμαι που η Επιτροπή δεν σχεδιάζει σε αυτό το στάδιο να καταρτίσει ολοκληρωμένη νομοθεσία για την καταπολέμηση των διακρίσεων, δεδομένου ότι οι παραδοσιακές εθνικές μειονότητες χρειάζονται επειγόντως ένα πολιτικό πλαίσιο για να αναπτύξουν αποτελεσματική συμμετοχή στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων που αφορούν την ταυτότητά τους, όχι μόνο για να ξεπεραστούν τα διπλά μέτρα και σταθμά που έχουν δημιουργηθεί από τα κριτήρια της Κοπεγχάγης, αλλά και για να αντιμετωπιστεί η παντελής έλλειψη κανόνων στα κράτη μέλη.

 
  
MPphoto
 
 

  Frédérique Ries (ALDE), γραπτώς.(FR) Η νομοθεσία για την καταπολέμηση όλων των μορφών διακρίσεων αποτελεί άλλο ένα παράδειγμα επίδοξης προοδευτικής νομοθεσίας που εγκρίνεται από την ΕΕ στην κοινωνική σφαίρα.

Σε απάντηση μιας Πράσινης Βίβλου από την Επιτροπή, το Κοινοβούλιο εγκρίνει σήμερα μια έκθεση πρωτοβουλίας προτείνοντας το όραμά του για τα μέτρα που πρέπει να εφαρμοστούν για την καταπολέμηση των διακρίσεων, τόσο στην κοινωνία όσο και στον χώρο εργασίας. Ήδη από το 2000, η ΕΕ ενέκρινε δύο οδηγίες (2000/43 και 2000/78) υποχρεώνοντας τα κράτη μέλη να αναπτύξουν τον νομοθετικό και δικαστικό μηχανισμό που απαιτείται για την άμβλυνση αυτού του φαινομένου. Αν και όλες οι εθνικές νομοθετικές αρχές ενισχύθηκαν σημαντικά με αυτή τη διαδικασία, υπάρχει ακόμα πολύ έργο που πρέπει να γίνει, ιδίως έργο βασισμένο στην εκπαίδευση.

Κατά συνέπεια, το Κοινοβούλιο προτείνει μια ολόκληρη σειρά πρωτοβουλιών με σκοπό την καταπολέμηση των διαφόρων μορφών άμεσων και έμμεσων διακρίσεων λόγω εθνοτικής καταγωγής, φύλου, ηλικίας, αναπηρίας, γενετήσιου προσανατολισμού ή θρησκευτικών πεποιθήσεων. Η ιδέα είναι να προωθηθούν οι βέλτιστες πρακτικές προκειμένου να αποφευχθεί η κατάληξη σε μια «θετική διάκριση» ή στο σύστημα των ποσοστώσεων που υποστήριξαν ορισμένοι.

Η ΕΕ έχει λίγες αρμοδιότητες στην κοινωνική σφαίρα, αλλά πρέπει να αναφερθεί ότι αναλαμβάνει την πρωτοβουλία όταν έχει τα μέσα να το κάνει. Αυτό που έχουμε εδώ είναι ένα φιλόδοξο έγγραφο που εμπαίζει επιπλέον εκείνους που επικρίνουν έντονα την Ευρώπη για το ότι δεν έχει κοινωνική διάσταση.

 
  
MPphoto
 
 

  Martine Roure (PSE), γραπτώς. (FR) Υποστήριξα την έκθεση της κ. Zdanoka διότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται μια ισχυρή ευρωπαϊκή στρατηγική κατάργησης των διακρίσεων. Γεγονός είναι ότι παντού στην Ευρώπη ακούμε να λέξεις γεμάτες μίσος και βλέπουμε να διαπράττονται ανήκουστες πράξεις, συμπεριλαμβανομένων πράξεων βίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται μια στρατηγική για την προώθηση των ίσων ευκαιριών, προκειμένου να θέσει τέλος σε κάθε μορφής διάκριση.

Αυτή η ευρωπαϊκή στρατηγική μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να περιλαμβάνει τη χρήση θετικής δράσης. Πιστεύω, όμως, ότι όπως ρητά δηλώνεται στο άρθρο 2 της έκθεσης, η θετική δράση δεν αποτελεί θετική διάκριση. Πράγματι, δεν ενθαρρύνουμε την καταπολέμηση των διακρίσεων δημιουργώντας νέες μορφές διακρίσεων. Η θετική δράση, αντίθετα, καθιστά δυνατό να εφιστάται η προσοχή ορισμένων μειονεκτουσών ομάδων σε συγκεκριμένα μέτρα που τις αφορούν, για παράδειγμα σε σχέση με τις πολιτικές προσλήψεων.

Τέλος, το Κοινοβούλιο επισημαίνει και πάλι σε αυτό το έγγραφο ότι οι διακρίσεις που υφίστανται ζευγάρια του ιδίου φύλου, είτε κατόπιν γάμου είτε με δεδηλωμένη συντροφική σχέση, πρέπει να απαγορεύονται, όπως ακριβώς απαγορεύεται και κάθε άλλης μορφής διάκριση, ιδίως κατά την άσκηση του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας εντός της επικράτειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Carl Schlyter (Verts/ALE), γραπτώς. (SV) Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν σημεία στα οποία η εισηγήτρια θέλει να δώσει υπερβολικές αρμοδιότητες στην ΕΕ και στα οποία η εθνική νομική πρακτική τίθεται υπό αμφισβήτηση, κυριαρχούν οι θετικές πτυχές αυτής της έκθεσης, οι οποίες αφορούν την απαγόρευση των διακρίσεων και τις ίσες ευκαιρίες για όλους. Η έκθεση στο σύνολό της είναι εποικοδομητική και γι’ αυτό ψηφίζω υπέρ της.

 
  
  

- Βουλγαρία και Ρουμανία B6-0343/2006

 
  
MPphoto
 
 

  Andreas Mölzer (NI). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, μολονότι είμαστε της άποψης ότι η Ρουμανία και η Βουλγαρία ανήκουν αναμφίβολα στην ευρωπαϊκή οικογένεια και πρέπει να έχουν μία ευρωπαϊκή προοπτική, δεν περιμένουμε ότι αυτές οι δύο χώρες θα μπορέσουν να λύσουν μέσα σε λίγους μήνες τα πολυάριθμα προβλήματά τους που αφορούν τη διαφθορά και το οργανωμένο έγκλημα. Ειδικά ως προς τη Βουλγαρία, κάνετε μεγάλο λάθος εάν ελπίζετε ότι η χώρα αυτή θα μπορέσει να λάβει πιο αποτελεσματικά μέτρα για την καταπολέμηση της διαφθοράς και του οργανωμένου εγκλήματος στο εσωτερικό της όταν θα είναι κράτος μέλος της ΕΕ. Τα προβλήματα στην περιοχή αυτήν ίσως να γίνουν ακόμα σοβαρότερα και αυτό θα αυξήσει την επιβάρυνση των άλλων κρατών μελών. Δεν ελήφθησαν σοβαρά υπόψη οι δικαιολογημένες ανησυχίες και οι φόβοι της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης και δρομολογήθηκε απλά μία χιονοστιβάδα διευρύνσεων χωρίς να ζητηθεί η άποψή της, με έναν εκ των πραγμάτων αυτοματοποιημένο δρόμο προς τη διεύρυνση. Δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό και ως εκ τούτου δεν ενέκρινα το εν λόγω ψήφισμα.

 
  
MPphoto
 
 

  Gérard Deprez (ALDE), γραπτώς. (FR) Απείχα της ψηφοφορίας επί της κοινής πρότασης ψηφίσματος σχετικά με την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, διότι δεν μου είναι σαφής ο λόγος για τον οποίο εγκρίνουμε μια θέση επί του θέματος στο παρόν στάδιο.

Προσωπικά, θα προτιμούσα, προτού εκφράσει μια γνώμη, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να περίμενε την υποβολή της έκθεσης παρακολούθησης από την Επιτροπή στις αρχές Οκτωβρίου του τρέχοντος έτους.

Αν, για οποιονδήποτε λόγο, η Επιτροπή εξέφραζε τότε σοβαρές επιφυλάξεις σχετικά με το αν η 1η Ιανουαρίου 2007 θα ήταν η ορθή στιγμή για τη μία ή την άλλη εξ αυτών των χωρών να ενταχθεί στην ΕΕ, πραγματικά δεν βλέπω τον λόγο γιατί να διεξαχθεί ψηφοφορία επί της πρότασης ψηφίσματος σήμερα. Το να τηρεί ευλαβικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τη διαδικασία των προτάσεων ψηφίσματος δεν είναι κατά τη γνώμη μου δείγμα καλής δημοκρατικής υγείας.

 
  
MPphoto
 
 

  Glyn Ford (PSE), γραπτώς. (ΕΝ) Για να μιλήσω ξεκάθαρα, κατά την άποψή μου, τόσο η Ρουμανία όσο και η Βουλγαρία, για να μην πω και η Τουρκία, θα μπορούσαν να εκπληρώσουν τα κριτήρια για την ένταξη στην ΕΕ. Αυτό που με προβληματίζει είναι ότι οι δύο πρώτες έχουν ακόμη κάποια απόσταση να διανύσουν, κατά την άποψή μου, πριν μπορέσουν να ενταχθούν στην Ένωση. Υπάρχουν προβλήματα με τη διαφθορά και το κράτος δικαίου. Είναι σημαντικό να συνεχίσουν και οι δύο χώρες να παγιώνουν τις τρέχουσες μεταρρυθμίσεις των δικαστικών συστημάτων τους, αυξάνοντας τη διαφάνεια, την αποτελεσματικότητα και την αμεροληψία της δικαιοσύνης.

Στη Βουλγαρία, έχουμε επίσης συνεχιζόμενες και ευρέως διαδεδομένες διακρίσεις κατά της κοινότητας των Ρομά στη στέγαση, στην εκπαίδευση και στην απασχόληση. Οι Ρομά πάσχουν από κοινωνικό αποκλεισμό.

Αντιλαμβάνομαι ότι, βάσει της θέσης του Κοινοβουλίου, μπορούμε μόνο να καθυστερήσουμε την ένταξη από το 2007 στο 2008. Αυτή τη στιγμή, μια και μου δίνεται η ευκαιρία, θα πρέπει να ψηφίσω να αναβληθεί η ένταξη της Βουλγαρίας, και να σκεφτώ προσεκτικά τη θέση μου όσον αφορά τη Ρουμανία.

 
  
MPphoto
 
 

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Οι επιτυχείς γύροι διεύρυνσης αποτέλεσαν μια επιτυχία άνευ προηγουμένου στην ιστορία της ηπείρου μας.

Αυτό, σε γενικές γραμμές, μπορεί να αποδοθεί σε δύο παράγοντες. Αφενός, υπάρχει η σταθερή βούληση, ετοιμότητα και ικανότητα των κρατών μελών να εντάσσουν νέες εταιρικές σχέσεις στο σχέδιο ανά πάσα στιγμή, με όλα τα οφέλη και τα πρόσθετα βάρη που συνεπάγεται ένας γύρος διεύρυνσης. Αφετέρου, αυτή η διαδικασία ήταν επιτυχής χάρη στα θετικά αποτελέσματα της προοπτικής προσχώρησης. Η ιστορία της Ευρώπης των τελευταίων 50 ετών ήταν σε μεγάλο βαθμό η ιστορία μιας ηπείρου που υιοθέτησε σταδιακά δυτικές δημοκρατικές αξίες λόγω των προσδοκιών της προσχώρησης.

Πρέπει συνεπώς να καταλήξουμε σε δύο συμπεράσματα σχετικά με τις προοπτικές για την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας. Πρώτον, η επιθυμία της ΕΕ να προχωρήσει σε αυτή τη διεύρυνση θα πρέπει να είναι απόλυτη και το τελικό χρονοδιάγραμμα θα πρέπει να καθοριστεί στο προσεχές Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Δεύτερον, πρέπει να καταστεί σαφές ότι η προσχώρηση θα πραγματοποιηθεί μόνον όταν θα έχουν εκπληρωθεί οι προϋποθέσεις. Οι απαιτήσεις μας είναι δικαιολογημένες και έχουν φέρει αποτελέσματα. Αυτό αποδείχθηκε από την πρόοδο που σημείωσε η Ρουμανία το τελευταίο έτος.

 
  
MPphoto
 
 

  Γεώργιος Τούσσας (GUE/NGL), γραπτώς. Κλιμακώνονται οι πιέσεις προς την Βουλγαρία και τη Ρουμανία, προκειμένου να υποταχθούν πλήρως οι λαοί τους στα κελεύσματα της ΕΕ για να επιβληθούν επιπρόσθετοι επαχθείς όροι, που θα εξασφαλίζουν για την πλουτοκρατία ευνοϊκότερες συνθήκες για την εκμετάλλευση των εργαζομένων.

Η ένταξη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην ΕΕ προωθείται παράλληλα με τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ, την απαίτηση για συμμετοχή στρατιωτικών δυνάμεων και εκχώρηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων αυτών των χωρών στα τυχοδιωκτικά ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ σε βάρος των λαών.

Οι διαρκείς προσαρμογές των συνθηκών ένταξης στο «κοινοτικό κεκτημένο» που διαμορφώνεται με την προώθηση της Στρατηγικής της Λισσαβόνας, την αναθεώρηση της ΚΑΠ, τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις και τη γενικότερη αντιλαϊκή και αντεργατική πολιτική της ΕΕ διαμορφώνουν ιδιαίτερα δυσμενείς όρους για τους εργαζόμενους, με σαρωτικές αλλαγές σε θεμελιώδη εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα.

Οι λαοί των χωρών αυτών κατανοούν κάθε μέρα και περισσότερο ότι δεν μπορούν να περιμένουν τίποτα θετικό από την ένταξη τους στην ΕΕ.

Το ψήφισμα του ΕΚ στηρίζει την ένταξη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην ιμπεριαλιστική ένωση και τους σχεδιασμούς της ΕΕ, καθώς και την ένταση της αντιλαϊκής πολιτικής ενάντια στους λαούς, γι' αυτό η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ το καταψηφίζει.

 
  
  

- Επόμενα βήματα για την περίοδο προβληματισμού (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 15ης και 16ης Ιουνίου 2006) (B6-0327/2006)

 
  
MPphoto
 
 

  Frank Vanhecke (NI). – (NL) Στην τελευταία ομιλία του πριν από λίγα λεπτά, ο κ. Barroso, ίσως άθελά του, άγγιξε την καρδιά του προβλήματος. Είπε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα μπορούσε να διευρυνθεί και να εμβαθυνθεί παρά τη θέληση των ευρωπαίων πολιτών. Αυτό είναι αλήθεια. Είναι όμως ατυχές το γεγονός ότι αυτό το συμπέρασμα συνοδεύτηκε από μια απλή προορατική, εμψυχωτική ομιλία, ιδίως αφού όλοι γνωρίζουμε τα πραγματικά ευπαθή σημεία.

Επιτρέψτε μου να σας τα απαριθμήσω: η έλλειψη δημοκρατικής νομιμότητας για το ευρωπαϊκό σχέδιο, τα μεγάλα ερωτήματα για τη συνετή δαπάνη των ευρωπαϊκών χρημάτων και, πάνω απ’ όλα, αυτές οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, τις οποίες οι πολίτες μας δεν δέχονται, και ποτέ δεν θα δεχθούν, και για τις οποίες δεν θα βρούμε ποτέ μια δημοκρατική πλειοψηφία των πολιτών μας. Η Ευρώπη δεν μπορεί να μπει σε σωστή πορεία αν δεν γίνει κάτι γι’ αυτό.

 
  
MPphoto
 
 

  James Hugh Allister (NI), γραπτώς. (ΕΝ) Άλλη μια κουραστική συζήτηση που κυριαρχείται από τους αργόστροφους φανατικούς ενός αποτυχημένου και απορριφθέντος Συντάγματος. Νομίζουν ότι με το να ορκίζονται κατ’ επανάληψη πίστη σε κάτι το οποίο οι εκλογείς, όταν τους δόθηκε η ευκαιρία, αποκήρυξαν, με κάποιον τρόπο θα το αναστήσουν. Καταψηφίζοντας το ψήφισμα, στέκομαι πάλι στο πλευρό του πολίτη που επιθυμεί λιγότερη και όχι περισσότερη Ευρώπη, δικαιώματα των κρατών και όχι έλεγχο από τις Βρυξέλλες, τοπική και όχι κεντρική εξουσία. Η ποσότητα της ενέργειας που ξοδεύουν οι πολιτικοί ηγέτες της Ευρώπης στην προσπάθειά τους να πλασάρουν ένα ανεπιθύμητο Σύνταγμα στους λαούς μας είναι πραγματικά εκπληκτική. Η απόρριψη μπορεί να μην είναι εύγευστη, αλλά πρέπει να γίνει δεκτή.

 
  
MPphoto
 
 

  Jana Bobošíková (NI), γραπτώς. (CS) Κύριε Πρόεδρε, καταψήφισα αυτή την πρόταση ψηφίσματος, μεταξύ άλλων, διότι η γερμανική αστυνομία έλαβε πρωτοφανή μέτρα σήμερα εις βάρος πολιτών της Τσεχικής Δημοκρατίας. Η αστυνομία αρνήθηκε την είσοδο στη Γερμανία δεκάδων φιλάθλων που ήθελαν να παρακολουθήσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2006. Κατά τη γνώμη μου, αυτό αντίκειται τόσο στην ελεύθερη κυκλοφορία των ατόμων στην ΕΕ όσο και στη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Πιστεύω ότι αρκετοί συνάδελφοι βουλευτές θα ενώσουν τις φωνές τους με τη δική μου για να ζητήσουμε από τη γερμανική κυβέρνηση να εξηγήσει πώς είναι δυνατόν να ποδοπατά τις βασικές αρχές ύπαρξης της ΕΕ. Έχω ήδη υποβάλει ερωτήσεις στην Επιτροπή και στο Συμβούλιο για το θέμα αυτό.

 
  
MPphoto
 
 

  Gérard Deprez (ALDE), γραπτώς.(FR) Κατά βάση, θέλω πολύ να πω ότι αρνούμαι κατηγορηματικά να βλέπω να θάβεται σήμερα το σχέδιο Συνταγματικής Συνθήκης.

Ας απορρίψουμε ξεκάθαρα αυτή τη διαβρωτική και ανθυγιεινή εμμονή στην αποτυχία. Ας παράσχουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία να σημειώσουμε πρόοδο. Ας συνεχίσουμε τη διαδικασία επικύρωσης, ούτως ώστε να φθάσουμε στο όριο των τεσσάρων πέμπτων που θεσπίστηκε στη Δήλωση 30.

Αν πράξουμε κατ’ αυτόν τον τρόπο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όπως γνωρίζουμε, θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει το ζήτημα. Θα έχει τότε να ξεδιαλύνει περισσότερα του ενός θέματα σε σύγκριση με τώρα, και ιδίως:

- το θέμα του αν και υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να επιδιωχθεί εκ νέου η επικύρωση σε εκείνες τις χώρες που απέρριψαν τη Συνταγματική Συνθήκη στα δημοψηφίσματα

- και το θέμα του τρόπου διαφύλαξης εκείνων τουλάχιστον των τμημάτων του εγγράφου που καθιστούν νομικά δεσμευτικό τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, εκείνων που επιτρέπουν στη διευρυμένη Ευρώπη να λειτουργεί αποτελεσματικότερα και, επιπλέον, εκείνων που υπογραμμίζουν τον κοινωνικό ρόλο της ΕΕ.

Μην μου πείτε ότι μια πλειοψηφία πολιτών αντιτίθεται σε αυτές τις πτυχές του εγγράφου. Δεν πιστεύω ότι αυτό ισχύει.

Ομολογουμένως, αυτό δεν θα ευχαριστήσει εκείνους που είναι πρώην ειδικοί στην τέχνη της αμφιβολίας και της αποκαρδίωσης. Προσωπικά, πάντως, θέλω να τεθεί πάλι σε κίνηση ο ενάρετος κύκλος που συνιστά η διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. (PT) Καταψηφίσαμε αυτήν την πρόταση ψηφίσματος, διότι δίνει έμφαση στην υποστήριξη της Συνθήκης για τη θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης. Η ιδέα της επιδίωξης της γενικής δέσμευσης στη Συνθήκη, η οποία αντιτίθεται με τη γνώμη που εξέφρασαν οι πολίτες της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών στα δημοψηφίσματα πέρυσι, είναι απαράδεκτη.

Πώς μπορούμε να συνεχίζουμε να μιλάμε για την ανάγκη εμβάθυνσης της δημοκρατίας όταν δεν γίνονται σεβαστές οι αποφάσεις που λαμβάνονται ελεύθερα από τους πολίτες σε δημοκρατικά δημοψηφίσματα; Αυτή η υποκρισία δείχνει το βαθύ χάσμα μεταξύ των πολιτών και της ελίτ των κοινοτικών θεσμικών οργάνων.

Διαφωνούμε επίσης με την προπαγανδιστική εκστρατεία υπό τη μορφή μιας σειράς κοινοβουλευτικών φόρουμ για την τήρηση των προθεσμιών, στα οποία απευθύνουν έκκληση για μια «συνταγματική λύση», όπως επιβεβαιώνει η πρόταση ψηφίσματος, όταν κληθούν οι πολίτες στις κάλπες για τις ευρωπαϊκές εκλογές του 2009.

Θα έπρεπε να είχε δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στα κοινωνικά προβλήματα και στην εξεύρεση μιας γενικής λύσης για τις φιλοδοξίες των πολιτών, με σκοπό τη βελτίωση της ευημερίας, της ανάπτυξης και της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής.

 
  
MPphoto
 
 

  Christofer Fjellner, Gunnar Hökmark και Anna Ibrisagic (PPE-DE), γραπτώς. (SV) Ψηφίσαμε σήμερα υπέρ του σχεδίου πρότασης ψηφίσματος του κ. Leinen σχετικά με τα επόμενα βήματα για την περίοδο προβληματισμού και την ανάλυση σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης. Όπως επισημάναμε ήδη, δεν πιστεύουμε, ωστόσο, ότι ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων θα πρέπει να είναι νομικά δεσμευτικός.

 
  
MPphoto
 
 

  Robert Goebbels (PSE), γραπτώς.(FR) Απείχα της τελικής ψηφοφορίας επί της πρότασης ψηφίσματος για το μέλλον της Ευρώπης. Θεωρώ αυτή την πρόταση ψηφίσματος επιφανειακή, ακόμη δε και αντιπαραγωγική. Ως προασπιστής της Συνταγματικής Συνθήκης, περιμένω και οι 25 αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων να τιμήσουν τις υπογραφές τους και να υποβάλουν το σχέδιο για επικύρωση στις χώρες τους. Οι πολίτες της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών ψήφισαν «όχι». Πριν ζητήσουμε από αυτά τα κράτη μέλη ενδεχομένως να επανεξετάσουν την ψήφο τους, είναι ανάγκη, μετά τη Φινλανδία, τα λοιπά βραδυπορούντα κράτη μέλη να εκφράσουν τη γνώμη τους, αρχίζοντας από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Πολωνία, τη Σουηδία, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και τη Δανία. Το μέλλον της Ευρώπης εξαρτάται και από τις επιλογές αυτών των χωρών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να συνεχίσει χωρίς αυτή τη συζήτηση.

 
  
MPphoto
 
 

  Bruno Gollnisch (NI), γραπτώς.(FR) Πόσες φορές θα χρειαστεί να επαναλάβουμε εδώ στο Σώμα ότι το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα εξέπνευσε δις: μία στις 29 Μαΐου 2005 στη Γαλλία και πάλι στις 2 Ιουνίου στις Κάτω Χώρες; Το γαλλικό και το ολλανδικό «όχι» υπήρξαν σαφή και εκφράστηκαν με πλήρη επίγνωση των γεγονότων. Επειδή διεξήχθησαν δημοψηφίσματα, ο κόσμος κατανόησε σωστά το νόημα του εγγράφου. Αυτό που απέρριψαν ήταν τόσο η μορφή (το υπερκράτος) όσο και η ουσία (οι προτεινόμενες υπερφιλελεύθερες πολιτικές), για να μην αναφερθούμε στη διεύρυνση με την προσχώρηση της Τουρκίας. Μάθατε; Ακούσατε; Καταλάβατε; Ούτε καν μπήκατε στον κόπο να το πράξετε και το έγγραφο που τίθεται σε ψηφοφορία σήμερα αποδεικνύει αυτό το γεγονός.

Ενθαρρύνετε αυτά τα κράτη μέλη που δεν το έπραξαν ήδη να επικυρώσουν, κατά προτίμηση μέσω κοινοβουλευτικών διαδικασιών, ένα έγγραφο που δεν έχει πλέον λόγο ύπαρξης και να το πράξουν προκειμένου η συζήτηση να πραγματοποιηθεί μεταξύ των μυημένων και προκειμένου τα δύο κράτη «αποστάτες» να αναγκαστούν να ξαναψηφίσουν επί του Συντάγματος. Το Σχέδιο Δ, την εφαρμογή του οποίου και ζητείτε, στην πραγματικότητα είναι ένα σχέδιο παραπληροφόρησης και συνιστά άρνηση της δημοκρατίας. Η πραγματική δημοκρατία που επιδιώκουμε σε αυτή την περίπτωση δεν είναι συμμετοχική, ούτε καν αντιπροσωπευτική. Είναι μια δημοψηφισματική δημοκρατία και αυτό είναι που σας φοβίζει: να ξαναδώσετε στα έθνη τη φωνή που τους αφαιρέσατε.

 
  
MPphoto
 
 

  Hélène Goudin και Nils Lundgren (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Με τα δημοψηφίσματα στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες, το σχέδιο Συντάγματος απορρίφθηκε. Γι’ αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία. Δύο χώρες είπαν «όχι» στα δημοψηφίσματα και το έκαναν με μεγάλες πλειοψηφίες και μεγάλη προσέλευση. Το γεγονός ότι η ελίτ της ΕΕ που ασκεί την εξουσία προσπαθεί τώρα να υποβαθμίσει αυτήν την κατάσταση αποτελεί δημοκρατικό σκάνδαλο. Οι πολιτικοί και οι ανώτεροι αξιωματούχοι συζητούν τώρα ανοιχτά τρόπους για να αποφύγουν τα αποτελέσματα αυτών των δημοψηφισμάτων. Έχουν την αυθάδεια να προβάλλουν τη δική τους ερμηνεία για τα αποτελέσματα ως έκφραση απογοήτευσης προς τις υφιστάμενες κυβερνήσεις των δύο χωρών. Αρχίζουν να μετρούν πόσες χώρες είπαν «ναι», παρά το γεγονός ότι είναι σαφές πως όλες οι χώρες πρέπει να εγκρίνουν το σχέδιο.

Σπάνια είναι τόσο ορατό το χάσμα ανάμεσα στην πολιτική ελίτ και στους πολίτες για θέματα της ΕΕ. Όλα υποδεικνύουν ότι θα υπήρχε αρνητικό αποτέλεσμα και στη Γερμανία αν διεξαγόταν δημοψήφισμα εκεί. Το ίδιο ισχύει, για παράδειγμα, για το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Σουηδία και τη Δανία και ίσως για πολλές άλλες χώρες.

Τα δημοκρατικά αποτελέσματα είναι απλώς εμπόδια για εκείνους που έχασαν την ψηφοφορία διότι δεν είχαν υποστήριξη από τη βάση. Ας δημιουργήσουμε τώρα αντ’ αυτού μια νέα συνθήκη που θα δίνει έμφαση στη διακυβερνητική συνεργασία της ΕΕ.

 
  
MPphoto
 
 

  Διαμάντω Μανωλάκου (GUE/NGL), γραπτώς. – Η περίοδος προβληματισμού χρησιμοποιήθηκε για να πείσουν τους λαούς να αποδεχτούν το λεγόμενο «ευρωσύνταγμα» που απέρριψαν οι λαοί Γαλλίας και Ολλανδίας με 54,7% και 61,6% αντίστοιχα. Δαπανήθηκαν μάλιστα προς τούτο εκατομμύρια ευρώ από τον προϋπολογισμό, δηλαδή χρήματα των λαών.

Προπαγανδίζουν ότι οι λαοί Γαλλίας και Ολλανδίας έκαναν λάθος και ότι προέχουν οι αξίες της καπιταλιστικής ΕΕ, δηλαδή της ελεύθερης αγοράς και των συμφερόντων του κεφαλαίου. Όμως οι ψηφοφόροι έκριναν με βάση την πείρα της ζωής τους και τοποθετήθηκαν αρνητικά απέναντι στην αντιλαϊκή, αντιδραστική πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων τους, πολιτική υπέρ της πλουτοκρατίας.

Η πολιτική της ΕΕ αμφισβητείται και αυτό είναι θετικό. Γι’ αυτό δεν τόλμησαν άλλες κυβερνήσεις να διεξάγουν δημοψήφισμα και ακολούθησαν την έγκριση του «ευρωσυντάγματος» μέσω του κοινοβουλευτικού δρόμου.

Η προσπάθεια να επανέλθει το «ευρωσύνταγμα» με άλλο όνομα είναι περιφρόνηση της λαϊκής ετυμηγορίας και κοροϊδία προς τους λαούς. Το «ευρωσύνταγμα» είναι νεκρό και κάθε προσπάθεια για νεκρανάστασή του είναι καταπάτηση ακόμη και αυτών των αρχών περί ομοφωνίας της αστικής ψευτοδημοκρατίας της ΕΕ.

Οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ θα αξιοποιήσουμε το χρόνο παράτασης προβληματισμού που αποφασίστηκε, για να συνεχίσουμε να ενημερώνουμε και να αποκαλύπτουμε την απανθρωπιά και βαρβαρότητα της ευρωενωσιακής πολιτικής, καλώντας ταυτόχρονα τους λαούς να παλέψουν για την ανατροπή της.

 
  
MPphoto
 
 

  Cristiana Muscardini (UEN), γραπτώς. (IT) Έχει συντελεσθεί πρόοδος στην οικοδόμηση μιας πιο συνεκτικής και ενωμένης Ευρώπης, αλλά εξακολουθούν να υφίστανται εμπόδια στην επίτευξη πολλών από τους στόχους που έχουμε θέσει. Εκτός από τις συνεδριάσεις που αποσκοπούν στην εξέταση της παρούσας κατάστασης, δεν υπήρξε πραγματικός προβληματισμός όσον αφορά τη Συνταγματική Συνθήκη με τη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, προκειμένου να εξεταστούν οι θέσεις και οι κριτικές εκείνων που, μετά την επικύρωση από ορισμένα κράτη μέλη, την απόρριψη άλλων και τη σιωπή άλλων χωρών, υπογράμμισαν την ανεπάρκεια ορισμένων σημείων του κειμένου και την ασάφεια του κειμένου στο σύνολό του.

Οι Ευρωπαίοι έχουν αυξανόμενες αμφιβολίες για τον νομικά δεσμευτικό χαρακτήρα του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, από τον οποίο απουσιάζουν σημαντικές αναφορές όπως η προστασία της οικογένειας. Το ζήτημα των ριζών μας παραμένει επίσης άλυτο. Δεν θέλουμε μια κατάσταση στην οποία, επειδή δεν θέλουμε να ξέρουμε από πού ερχόμαστε, η Ευρώπη δεν είναι σίγουρη ποια κατεύθυνση να ακολουθήσει. Η αβεβαιότητα προκαλεί αυξανόμενες εξωτερικές και εσωτερικές απειλές στην Ένωση, λόγω της διεθνούς τρομοκρατίας και της ανεξέλεγκτης παράνομης μετανάστευσης. Η κρίση μιας κοινωνίας που χάνει τα σημεία αναφοράς και τις αξίες της οδηγεί πολλούς νέους σε στάσεις αδιαφορίας ή βίας. Η αδυναμία προώθησης της ανάπτυξης λόγω της ανικανότητας ελέγχου των διαδικασιών της παγκοσμιοποίησης και η απουσία της αναγκαίας ώθησης σε ένα δυναμικό μοντέλο ανάπτυξης για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που υπάρχουν σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο ...

(Η αιτιολόγηση ψήφου συντομεύτηκε κατ’ εφαρμογή του άρθρου 163 του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 
 

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Πρώτον, η συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης δεν συνοψίζεται απλά στη συνταγματική συζήτηση, ούτε η συζήτηση για τη συνταγματική συνθήκη καλύπτει την πλήρη συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης.

Δεν πιστεύω ότι αυτή είναι πιο γοητευτική και ελκυστική για τους πολίτες. Είναι αναγκαία, αν και αμφιβάλλω για την επιτακτικότητά της. Θα πρέπει ασφαλώς να διεξαχθεί εν πλήρη γνώσει των πολιτών.

Κατά τη γνώμη μου, ωστόσο, αυτό που είναι πραγματικά απαραίτητο είναι να επικαιροποιηθεί και να παγιωθεί το διαρθρωτικό μοντέλο λήψης αποφάσεων της ΕΕ σε ένα πλαίσιο που είναι δημοκρατικό και σέβεται την εθνική ταυτότητα και την πολυμορφία, δεδομένου ότι η ΕΕ στη σημερινή μορφή της δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα της ζωής με 25 κράτη μέλη, πόσο μάλλον με 27, 28 ή 29.

Εκτιμώ, λοιπόν, ότι η λύση βρίσκεται σε μια νέα συζήτηση όταν οι κοινωνίες που αντιμετωπίζουν πιο εχθρικά αυτή την πρόταση δείξουν ότι είναι έτοιμες. Αυτό μπορεί να γίνει και με τη μορφή του περιορισμού της «συνταγματικής» διάθεσης σε μια πιο μετριοπαθή και ρεαλιστική θεσμική μεταρρύθμιση που είναι αναγκαία για τη νέα ζωή της ΕΕ.

Το σημαντικότερο, ωστόσο, είναι ότι πρέπει να δοθεί μια απάντηση σε αυτά που πραγματικά απασχολούν τους πολίτες, ειδικά από οικονομικής άποψης. Υπάρχει έλλειψη πολιτικής, έλλειψη αποτελεσμάτων και έλλειψη ανάπτυξης και θέσεων εργασίας σε μια οικονομία που βρίσκεται αμετάκλητα σε διαδικασία αλλαγής. Η αλήθεια είναι ότι αυτές οι προκλήσεις μας αποτελούν, για τους πολίτες μας θέμα προτεραιότητας σε σχέση με το Σύνταγμα.

 
  
MPphoto
 
 

  Gary Titley (PSE), γραπτώς. (ΕΝ) Το Εργατικό Κόμμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (EPLP) αναγνωρίζει ότι η προτεινόμενη Συνταγματική Συνθήκη επιλαμβάνεται πολλών σημαντικών θεμάτων που χρειάζεται να διευθετηθούν με τη σειρά, προκειμένου να λειτουργήσει αποτελεσματικά και δημοκρατικά μια ΕΕ 25 ή και περισσότερων κρατών μελών.

Απείχαμε από την ψηφοφορία για το ψήφισμα αυτό, ωστόσο, γιατί πιστεύουμε ότι προσπαθεί να προκαταλάβει τα συμπεράσματα της περιόδου προβληματισμού και γιατί θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι επιδεικνύει ανεπαρκή ευαισθησία στα δημοκρατικά αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών. Πιστεύουμε ότι είναι πιο σημαντικό να παράσχει η ΕΕ απτά οφέλη στους πολίτες της πριν επιστρέψει στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων.

 
  
MPphoto
 
 

  Brian Crowley (UEN). – (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, επί διαδικαστικού θέματος και για να διευκρινίσω αυτά που είπα νωρίτερα, κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας για την περίοδο προβληματισμού, στη χωριστή ψηφοφορία σχετικά με την παράγραφο 2 της τροπολογίας 2, ζητήσατε ονομαστική ψηφοφορία, αλλά στη συνέχεια αλλάξατε γνώμη και είπατε ότι το πρώτο τμήμα εκείνης της χωριστής ψηφοφορίας έπρεπε να ελεγχθεί. Δυστυχώς, η διερμηνεία δεν ήρθε έγκαιρα και έτσι η ψήφος που έδωσα για το πρώτο τμήμα θα έπρεπε να είναι για το δεύτερο. Ήμουν κατά του δεύτερου τμήματος, αλλά ήμουν υπέρ του πρώτου. Πολλοί συνάδελφοι έπεσαν μαζί με εμένα σ’ αυτό το δίλημμα.

Θα μπορούσε να καταγραφεί στα πρακτικά –ξέρω ότι δεν μπορείτε να επιστρέψετε και να επαναλάβετε την ψηφοφορία– ότι τα μέλη που ψήφισαν το έκαναν κατά λάθος;

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Βεβαίως και μπορεί να διορθωθεί η ψήφος.

Τούτου λεχθέντος, έλαβα σειρά αναφορών από συναδέλφους βουλευτές σύμφωνα με τις οποίες η διαδικασία εξελίχθηκε απολύτως ομαλά και νομίζω ότι μερικές φορές παραείναι εύκολο να ρίχνουμε το φταίξιμο στη διερμηνεία. Κατά συνέπεια, βεβαίως και μπορείτε να αλλάξετε την ψήφο σας τούτου λεχθέντος, όμως, θεωρώ ότι η διαδικασία εξελίχθηκε απολύτως ομαλά.

 
Τελευταία ενημέρωση: 10 Αυγούστου 2006Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου