Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή των εγγράφων :

Κείμενα που κατατέθηκαν :

O-0056/2006 (B6-0222/2006)

Συζήτηση :

PV 14/06/2006 - 8
CRE 14/06/2006 - 8

Ψηφοφορία :

Κείμενα που εγκρίθηκαν :


Συζητήσεις
Τετάρτη 14 Ιουνίου 2006 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

8. Στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη (συζήτηση)
PV
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση των ακολούθων:

- προφορική ερώτηση (O-0041/2006 B6-0209/2006) που κατέθεσαν οι Anders Wijkman, John Bowis και Karl-Heinz Florenz, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE, προς το Συμβούλιο σχετικά με τη Στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης·

- προφορική ερώτηση (O-0042/2006 B6-0210/2006) που κατέθεσαν οι Anders Wijkman, John Bowis και Karl-Heinz Florenz, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE, προς την Επιτροπή σχετικά με τη Στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης·

- προφορική ερώτηση (O-0043/2006 B6-0211/2006) που κατέθεσε ο Chris Davies, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE, προς το Συμβούλιο σχετικά με τη Στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης·

- προφορική ερώτηση (O-0044/2006 B6-0212/2006) που κατέθεσε ο Chris Davies, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE, προς την Επιτροπή σχετικά με τη Στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης·

- προφορική ερώτηση (O-0045/2006 B6-0213/2006) που κατέθεσε η Satu Hassi, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE, προς το Συμβούλιο σχετικά με τη Στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης·

- προφορική ερώτηση (O-0046/2006 B6-0214/2006) που κατέθεσε η Satu Hassi, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE, προς την Επιτροπή σχετικά με τη Στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης·

- προφορική ερώτηση (O-0047/2006 B6-0215/2006) που κατέθεσαν οι Αδάμος Αδάμου και Jonas Sjöstedt, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL, προς το Συμβούλιο σχετικά με τη Στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης·

- προφορική ερώτηση (O-0048/2006 B6-0216/2006) που κατέθεσαν οι Αδάμος Αδάμου και Jonas Sjöstedt, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL, προς την Επιτροπή σχετικά με τη Στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης·

- προφορική ερώτηση (O-0050/2006 B6-0217/2006) που κατέθεσε ο Johannes Blokland, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM, προς το Συμβούλιο σχετικά με τη Στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης·

- προφορική ερώτηση (O-0051/2006 B6-0218/2006) που κατέθεσε ο Johannes Blokland, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM, προς την Επιτροπή σχετικά με τη Στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης·

- προφορική ερώτηση (O-0052/2006 B6-0219/2006) που κατέθεσε ο Guido Sacconi, εξ ονόματος της Ομάδας PSE, προς το Συμβούλιο σχετικά με τη Στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης·

- προφορική ερώτηση (O-0053/2006 B6-0220/2006) που κατέθεσε ο Guido Sacconi, εξ ονόματος της Ομάδας PSE, προς την Επιτροπή σχετικά με τη Στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης·

- προφορική ερώτηση (O-0056/2006 B6-0222/2006) που κατέθεσε ο Liam Aylward, εξ ονόματος της Ομάδας UEN, προς το Συμβούλιο σχετικά με τη Στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης, και

- προφορική ερώτηση (O-0057/2006 B6-0223/2006) που κατέθεσε ο Liam Aylward, εξ ονόματος της Ομάδας UEN, προς την Επιτροπή σχετικά με τη Στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης.

 
  
MPphoto
 
 

  Anders Wijkman (PPE-DE), συντάκτης. (SV) Κύριε Πρόεδρε, αυτό που συζητούμε σήμερα, λοιπόν, είναι η αναθεώρηση της Στρατηγικής αειφόρου ανάπτυξης, ένα εξαιρετικά σημαντικό έγγραφο από τη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στο Γκέτεμποργκ πριν από πέντε χρόνια. Θα θέλαμε να δούμε μια πιο περιεκτική αναθεώρηση και, πάνω απ’ όλα, μια έκθεση από την Επιτροπή που θα επισημαίνει αυτά που επετεύχθησαν πραγματικά τα τελευταία χρόνια. Θα θέλαμε επίσης να δούμε τον ειδικό καθορισμό πιο αισιόδοξων μακροπρόθεσμων στόχων.

Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι, σε πολλούς τομείς, δεν σημειώσαμε σαφή πρόοδο σε σύγκριση με την κατάσταση του 2001. Η βιοποικιλότητα συνεχίζει να μειώνεται και οι εκπομπές που επηρεάζουν το περιβάλλον εξακολουθούν να αυξάνονται στην πλειοψηφία των κρατών μελών. Έχουμε κοινωνικό διχασμό, μεταναστευτική πίεση στα σύνορά μας και μια σειρά προβλημάτων στον τομέα της υγείας, για παράδειγμα την αντοχή στα αντιβιοτικά. Αυτά, φυσικά, είναι όλα θέματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε με έναν τρόπο που θα λαμβάνει υπόψη το απώτερο μέλλον.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την αυστριακή Προεδρία που προώθησε τη συμμετοχή των βουλευτών του ΕΚ με ουσιαστικό τρόπο. Αυτό το οριζόντιας φύσης θέμα είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί και πρέπει να αναρωτηθούμε αν είμαστε επαρκώς οργανωμένοι, τόσο στις κυβερνητικές υπηρεσίες όσο και στην Επιτροπή και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είμαστε οργανωμένοι σε κάθετη και τομεακή βάση, αλλά εδώ πρόκειται για ένα οριζόντιο πρόβλημα. Θα πρέπει να το σκεφτούμε αυτό μακροπρόθεσμα.

Ένα από τα κύρια θέματα σε αυτό το πλαίσιο είναι η σχέση μεταξύ της Στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη και της Στρατηγικής της Λισαβόνας. Ορισμένοι βουλευτές θέλουν να συνδυαστούν αυτές οι στρατηγικές μακροπρόθεσμα. Το σημαντικό αυτή τη στιγμή, φυσικά, είναι να επιτευχθεί ο καλύτερος δυνατός συντονισμός και εμείς οι βουλευτές να συμμετάσχουμε στη διαδικασία. Εκτιμούμε ότι η Στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη δεν θα πρέπει, καταρχάς, να αντιμετωπιστεί ως εμπόδιο ή ως πρόβλημα για την ανάπτυξη, αλλά περισσότερο ως ευκαιρία. Ο κόσμος ζητά έξυπνες λύσεις, για παράδειγμα, στα προβλήματα ενέργειας και μεταφορών που αντιμετωπίζουμε. Αυτό θα πρέπει να γίνει βασικό θέμα στη διαδικασία της Λισαβόνας.

Ένα μεγάλο πλεονέκτημα των νέων προτάσεων της Επιτροπής είναι ότι τώρα περιλαμβάνεται και η διεθνής διάσταση. Βλέπουμε την ΕΕ να αφήνει ένα ακόμα μεγαλύτερο οικολογικό αποτύπωμα στον κόσμο, μια κατάσταση για την οποία, ασφαλώς, πρέπει να κάνουμε κάτι. Πρέπει επίσης η πρόοδος στην κοινωνία να εκτιμάται με διαφορετικό τρόπο στο μέλλον. Δεν μπορούμε να βλέπουμε μόνο την άνοδο του ΑΕγχΠ, αλλά πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μια σειρά άλλων παραγόντων. Μια άλλη λογική συνέπεια της διεθνούς προοπτικής είναι, ασφαλώς, ότι πρέπει να αφήσουμε τη διάσταση της αειφορίας να επηρεάσει την αναπτυξιακή μας βοήθεια πολύ περισσότερο από ό,τι επιτρέψαμε να συμβεί μέχρι σήμερα.

Τέλος, θέλω να υπογραμμίσω τη σημασία των θεμάτων της έρευνας. Έχω ορισμένες ερωτήσεις τόσο για την Επιτροπή όσο και για το Συμβούλιο. Πώς επιθυμείτε να ενισχύσετε τη συνεργασία ανάμεσα στη Στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη και στη Στρατηγική της Λισαβόνας και, πάνω απ’ όλα, πώς επιθυμείτε να διασφαλίσετε την παρουσία μεγαλύτερης ενθάρρυνσης για τη βιομηχανία περιβαλλοντικής τεχνολογίας και για την καινοτομία σε αυτόν τον τομέα; Πώς επιθυμεί η Επιτροπή να διασφαλίσει την καλύτερη έκφραση των πτυχών της αειφορίας στον προϋπολογισμό σε σχέση με τη σημερινή, ειδικά στον προϋπολογισμό ενίσχυσης;

Τέλος, πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα του αυξημένου οικολογικού αποτυπώματος της ΕΕ. Εξετάζετε ολοκληρωμένα μέτρα για την αντιμετώπιση αυτού του θέματος;

 
  
MPphoto
 
 

  Chris Davies (ALDE), συντάκτης. – (EN) Οι διαδικασίες του Κοινοβουλίου μάς αφήνουν σε θέση αδυναμίας. Προσπαθούμε, εξάλλου, να επηρεάσουμε το έγγραφο που θα πάει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αυτήν την εβδομάδα, αλλά στην πράξη υποθέτω ότι έχει ήδη συνταχθεί, ολοκληρωθεί και μεταφραστεί σε 20 διαφορετικές γλώσσες και η επιρροή μας σε αυτό το Σώμα θα είναι πιθανόν περιορισμένη. Ίσως αυτό θα πρέπει να ληφθεί υπόψη στο μέλλον.

Ωστόσο, θα ήθελα να συγχαρώ την αυστριακή Προεδρία, διότι τουλάχιστον έθεσε αυτό το θέμα σε προτεραιότητα. Προσπάθησε να συντονίσει την κατάσταση και εξέτασε τρόπους για την προώθηση αυτής της ατζέντας, γεγονός που είναι θετικό.

Ωστόσο, κατ’ εμέ, το μεγάλο θέμα είναι η εφαρμογή. Για παράδειγμα: πρέπει να εκπονηθούν εθνικές στρατηγικές αειφόρου ανάπτυξης σε κάθε περίπτωση μέχρι τον επόμενο Ιούνιο. Τι θα γίνει όμως αν δεν εκπονηθούν; Ποια μέσα, ποιους μηχανισμούς πρέπει να διασφαλίσουμε ότι θα υλοποιήσουν τα κράτη μέλη βάσει των δεσμεύσεων που θα συμφωνήσουν οι πρωθυπουργοί την προσεχή Παρασκευή;

Χρειαζόμαστε περισσότερους δείκτες. Υπάρχει ένας καλός προτεινόμενος κατάλογος εδώ στο σχέδιο εγγράφου της Αυστρίας, μόνο που δεν είναι αρκετά περιεκτικός. Χρειαζόμαστε συγκεκριμένους πίνακες επιδόσεων, χρειαζόμαστε την ευκαιρία να κατονομάσουμε, να αποδώσουμε το φταίξιμο σε εκείνα τα κράτη μέλη που ομολογούν πίστη στην ιδέα της αειφόρου ανάπτυξης, αλλά δεν κάνουν τα ωραία λόγια τους πράξεις.

Αυτό που χρειαζόμαστε πραγματικά είναι να καταφέρει η Επιτροπή, ως ανεξάρτητος διαιτητής, να βρει μηχανισμούς άσκησης πίεσης στα κράτη μέλη που είναι τόσο απρόθυμα να ταράξουν τα νερά στο Συμβούλιο και να ρίξουν το φταίξιμο το ένα στο άλλο. Πριν από πέντε χρόνια, κατά την προετοιμασία του προγράμματος Natura 2000, η Επίτροπος Wallström, η τότε Επίτροπος Περιβάλλοντος, χρησιμοποίησε το γεγονός ότι θα μπορούσαν να παρακρατηθούν πόροι των διαρθρωτικών ταμείων αν η οδηγία για τους οικοτόπους δεν τηρούνταν σωστά ως μέσο ενθάρρυνσης της διαδικασίας. Αυτή η απειλή της παρακράτησης χρημάτων από κράτη μέλη οδήγησε σε μια δραματική μεταμόρφωση στις επιδόσεις και στην υποβολή νέων ιδεών. Ελπίζω ότι κατά τους προσεχείς μήνες και έτη η Επιτροπή θα αναπτύξει μηχανισμούς αυτού του είδους για να ασκήσει πραγματική πίεση στα κράτη μέλη εκεί όπου πονάει.

 
  
MPphoto
 
 

  Satu Hassi (Verts/ALE), συντάκτρια. (FI) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πρέπει να κατανοήσουμε ότι η αειφόρος ανάπτυξη είναι η βάση για το μέλλον μας. Αν το ξεχάσουμε αυτό, θα χαθεί και η βάση της οικονομίας μας.

Είναι παρανόηση ότι η οικονομική ανάπτυξη και η προστασία του περιβάλλοντος θα είναι αλληλοσυγκρουόμενες. Η εμπειρία μας δείχνει το αντίθετο. Η φιλόδοξη προστασία του περιβάλλοντος προάγει την οικονομική ανάπτυξη και αυτό ισχύει τόσο για τις χώρες όσο και για τους κλάδους της βιομηχανίας. Η βιομηχανία ζήτησε να αναλυθούν οι οικονομικές επιπτώσεις της περιβαλλοντικής πολιτικής. Το πρόβλημα είναι ότι όταν διεξάγεται μια ανάλυση, τα αποτελέσματα δεν γίνονται πιστευτά. Όταν, για παράδειγμα, οι αναλύσεις έδειξαν ότι η νομοθεσία για τα χημικά προϊόντα REACH είναι οικονομικά βιώσιμη, η βιομηχανία δεν το πίστεψε. Ομοίως, όταν οι αναλύσεις δείχνουν ότι ο καθαρισμός της ρύπανσης του αέρα είναι αποδοτικός, η αυτοκινητοβιομηχανία ασκεί πιέσεις εναντίον του.

Χρειαζόμαστε φιλόδοξους στόχους, για παράδειγμα, στο θέμα της εξοικονόμησης ενέργειας. Το λιγότερο που θα μπορούσαμε να κάνουμε, και η φθηνότερη λύση, είναι να αποφασίσουμε να σταματήσουμε την ενίσχυση που είναι επιζήμια για το περιβάλλον. Η ενίσχυση για τα ορυκτά καύσιμα στην ΕΕ ανέρχεται σε πάνω από 24 δισ. ευρώ ετησίως, ποσό τετραπλάσιο από αυτό που διατίθεται για την ανανεώσιμη ενέργεια.

 
  
MPphoto
 
 

  Αδάμος Αδάμου (GUE/NGL), συντάκτης. – Κύριε Πρόεδρε, εκ μέρους της Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς/Αριστεράς των Πρασίνων των Βορείων Χωρών, θα ήθελα να εκφράσω την απογοήτευση και τη δυσαρέσκειά μας για την έλλειψη προόδου στην ανάπτυξη και παρακολούθηση της στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη.

Είμαστε σύμφωνοι με το ότι η στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης πρέπει να περιλαμβάνει τρεις κεντρικούς και αλληλένδετους στόχους, οι οποίοι έχουν όχι μόνο περιβαλλοντικές αλλά και κοινωνικές και οικονομικές πτυχές. Παρ’ όλα αυτά το Συμβούλιο και η Επιτροπή φαίνεται να δίνουν για άλλη μια φορά περισσότερη έμφαση, όσον αφορά την αειφόρο ανάπτυξη, στην προώθηση των στόχων της στρατηγικής της Λισαβόνας παρά στις περιβαλλοντικές και κοινωνικές πτυχές της.

Δυστυχώς η στρατηγική της Λισαβόνας αφορά κατά κύριο λόγο, αν όχι μόνο, την οικονομική ανταγωνιστικότητα και τη δημιουργία εφήμερων θέσεων απασχόλησης, με τους περιβαλλοντικούς στόχους να έχουν δευτερεύοντα ή ακόμη και αμελητέο ρόλο. Αντιθέτως, η στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη θα έπρεπε να προωθεί περισσότερο περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς στόχους και όχι την οικονομική αειφορία.

Θα ήθελα να τονίσω πως, δεδομένου ότι ένα μεγάλο ποσοστό του ευρωπαϊκού πληθυσμού πάσχει από σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, όπως φτώχεια, ανεργία και κοινωνικός αποκλεισμός, και ότι τα περισσότερο στερημένα κοινωνικά στρώματα υφίστανται συχνά τις χειρότερες κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνθήκες, μεταξύ των οποίων κακή στέγαση και υγεία, το πλαίσιο δράσης της Επιτροπής για την αναθεώρηση της στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη είναι υπερβολικά επιφυλακτικό και αδύναμο. Οι στόχοι που διατυπώνει η Επιτροπή είναι υπερβολικά γενικού χαρακτήρα, και έτσι είναι δύσκολο να αξιολογηθούν. Η Επιτροπή θεσπίζει π.χ. το ευρωπαϊκό έτος καταπολέμησης της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, πρωτοβουλία την οποία χαιρετίζουμε, χωρίς όμως να διατυπώνει πιο συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και αποτελεσματικά εκτελεστικά μέτρα, ώστε να καταστεί δυνατόν να σημειωθεί πραγματική πρόοδος.

 
  
MPphoto
 
 

  Johannes Blokland (IND/DEM), συντάκτης. (NL) Κύριε Πρόεδρε, η στρατηγική που δημοσίευσε η Επιτροπή στέλνει ένα θετικό μήνυμα: αποδεικνύει ότι και η Επιτροπή έχει χρόνο για μια αειφόρο κοινωνία. Μπορώ να συμφωνήσω με το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε η Επιτροπή στο έγγραφό της, δηλαδή ότι, προκειμένου να εργαστούμε για μια αειφόρο κοινωνία, πρέπει να εκμεταλλευτούμε τις υπάρχουσες ευκαιρίες τώρα. Αυτό θα πρέπει να είναι το μήνυμα και προς το Συμβούλιο. Αν θέλουμε να επιτύχει η αειφόρος ανάπτυξη, υπάρχουν πολλά παραδείγματα μέτρων που μπορούμε να λάβουμε ευθύς αμέσως.

Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι δεν μας ανήκει αυτός ο πλανήτης, αλλά ότι έχουμε το καθήκον να τον προσέχουμε και να τον διατηρούμε. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να αλλάξουμε πραγματικά τον τρόπο που ζούμε αν θέλουμε να διασφαλίσουμε μια ζωή για τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε μια φιλόδοξη δέσμη μέτρων και θα ήθελα να ακούσω από το Συμβούλιο και την Επιτροπή πώς θα ήθελαν να εργαστούν από κοινού με το Κοινοβούλιο σχετικά με αυτό το θέμα.

 
  
MPphoto
 
 

  Guido Sacconi (PSE), συντάκτης. (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ευχαριστώ και εγώ την αυστριακή Προεδρία που έκανε αυτήν τη στρατηγική μία από τις βασικές προτεραιότητές της. Ελπίζω ότι, μολονότι το έγγραφό μας κατατίθεται σχετικά καθυστερημένα, η σύνοδος κορυφής θα λάβει ορισμένες πρακτικές αποφάσεις επί του θέματος τις επόμενες ημέρες και δεν θα περιοριστεί σε συμβολικές ή ρητορικές δηλώσεις.

Θα ήθελα να εξαγάγω και να επισημάνω τρεις λέξεις κλειδιά τις οποίες θεωρώ καίριας σημασίας από τη συνεισφορά του Κοινοβουλίου στη διαμόρφωση του ομόφωνου ψηφίσματος του για το οποίο θα ψηφίσουμε αύριο.

Η πρώτη λέξη είναι «ολοκλήρωση». Τα Ευρωπαϊκά Συμβούλια της Λισαβόνας και του Γκέτεμποργκ διεξήχθησαν μέσα σε διάστημα ενός έτους. Πέντε χρόνια αργότερα, ήλθε ίσως η στιγμή να ολοκληρωθούν περισσότερο, χρησιμοποιώντας ίσως έναν νεολογισμό εντυπωσιασμού όπως «Λισαβόνεμποργκ», προκειμένου να ξεπεράσουμε αυτήν την αντίφαση και αυτήν τη σύγκρουση μεταξύ ανταγωνιστικότητας και περιβάλλοντος.

Η δεύτερη λέξη είναι «διακυβέρνηση». Πρέπει να δώσουμε μια πραγματικά ισχυρή ώθηση στα κράτη μέλη και, το υπογραμμίζω, σε αυτό που συμβαίνει σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, ούτως ώστε να μπορέσουν να διαδραματίσουν όλοι πρωταγωνιστικό ρόλο στην εφαρμογή αυτής της στρατηγικής στην πράξη. Οι δράσεις δεν πρέπει να προέρχονται μόνον από την κορυφή, αλλά πρέπει να προωθηθεί επίσης αυτός ο πρωταγωνιστικός ρόλος.

Τέλος, η τρίτη λέξη είναι «έλεγχος». Συμφωνώ απόλυτα με την ανάγκη να θεσπιστεί μια συνοπτική σειρά, ας πούμε, δεικτών πολλαπλών κριτηρίων, οι οποίοι θα μετρούν την πρόοδο που συντελείται προς την αειφορία σε μια τακτική και διαρκή βάση. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας αν θέλουμε να κερδίσουμε τους πολίτες, οι οποίοι πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να διαπιστώνουν στην πράξη την πρόοδο που έχει σημειωθεί ή τις δυσκολίες που συναντούμε στην προσπάθεια επίτευξης των στόχων μας. Πιστεύω πως αυτή η μορφή ελέγχου από τη βάση είναι πολύ σημαντική.

 
  
MPphoto
 
 

  Alessandro Foglietta (UEN), συντάκτης. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η οικονομική θεωρία που βασίζεται στην αειφόρο ανάπτυξη, εγκαταλείπει την προσέγγιση που στηρίζεται μόνο στην ανάλυση του ΑΕγχΠ και της απασχόλησης για να ερμηνεύσει την κυκλική θέση μιας χώρας. Η εργασία είναι το φυσικό κεφάλαιο, το κεφάλαιο που παράγεται από τους ανθρώπους.

Η ευρωπαϊκή στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη και η ατζέντα της Λισαβόνας πρέπει να εντσωματώσουν την οικονομική διάσταση στην κοινωνική και την περιβαλλοντική διάσταση, προκειμένου να διασφαλίσουν τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη. Για την επιτυχία αυτής της στρατηγικής είναι απαραίτητο να δράσουμε σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης, από τις σημαντικότερες διεθνείς και εθνικές οργανώσεις έως την Τοπική Ατζέντα 21, η οποία έχει αρχίσει επιτέλους να καθίσταται και στην Ιταλία μια από τις σημαντικότερες κινητήριες δυνάμεις για την εξάπλωση ενός μοντέλου αειφόρου διαχείρισης.

Η δράση σε τοπικό επίπεδο είναι η βασική αρχή που καθιστά δυνατή την επίτευξη σημαντικών στόχων όπως η διατήρηση του εναπομείναντος φυσικού κεφαλαίου, η μείωση της ανθρώπινης πίεσης στον κόσμο που μας περιβάλλει και η βελτίωση της αποτελεσματικότητας στην τελική χρήση των προϊόντων, για παράδειγμα με την προώθηση ενεργειακά αποδοτικών κτιρίων και συστημάτων αστικών μεταφορών φιλικών προς το περιβάλλον. Η επέκταση της υποστήριξης της Επιτροπής στο σύστημα των επονομαζόμενων «οικολογικών» δημοσίων συμβάσεων δίνει ικανοποιητικά αποτελέσματα.

Ωστόσο, μαζί με συναδέλφους άλλων Ομάδων –και χάρηκα ιδιαίτερα ακούγοντας τον προηγούμενο ομιλητή– πρέπει να υπογραμμίσω μια σειρά ζητημάτων που θεωρώ πολύ σημαντικά. Η Επιτροπή θα έπρεπε να είναι πιο συγκεκριμένη και προσηλωμένη σε σαφείς και συνεπώς επαληθεύσιμους στόχους. Μόνον με αυτόν τον τρόπο θα ενθαρρυνθούν όλοι οι παράγοντες της αειφόρου οικονομίας να υιοθετήσουν ένα οικολογικά και κοινωνικά συμβατό μοντέλο.

Μένουν ακόμη πολλά να γίνουν στην Ευρώπη για να διασφαλίσουμε ότι ο ενεργειακός εφοδιασμός μας θα βασίζεται σε ανανεώσιμες πηγές, προκειμένου να προστατέψουμε το περιβάλλον από τη ρύπανση και από την υπέρμετρη, μη αναστρέψιμη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων. Στο πλαίσιο αυτό θεωρώ αναγκαίο να αναπτυχθούν και να βελτιωθούν οι δείκτες της αειφόρου ανάπτυξης: πρέπει να είναι εύκολα κατανοητοί και προσβάσιμοι για το ευρύ κοινό. Είναι σημαντικό να γίνει προσπάθεια παρακολούθησης όλων των αποτελεσμάτων.

 
  
MPphoto
 
 

  Josef Pröll, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η ευρωπαϊκή στρατηγική για την αειφορία είναι ένα σημαντικό ζήτημα και αποτελεί πρώτη προτεραιότητα για την αυστριακή προεδρία του Συμβουλίου. Τους τελευταίους μήνες, 10 διαφορετικές συνθέσεις του Συμβουλίου ασχολήθηκαν με το θέμα της αξιολόγησης και εφαρμογής της στρατηγικής για την αειφορία στην Ευρώπη προκειμένου να βελτιώσουν γενικά την ποιότητα της στρατηγικής. Σε αυτές συγκαταλέγεται και η ομάδα εργασίας μας «Φίλοι της προεδρίας». Θέλουμε η Ευρωπαϊκή Ένωση να αναλάβει διεθνώς πρωταγωνιστικό ρόλο και να δείξει τις ικανότητές της σε διεθνές επίπεδο ως μία τρόπον τινά «αειφόρος ένωση». Αυτό ισχύει για την Ευρωπαϊκή Ένωση με τα κεντρικά θεσμικά της όργανα, για τις τοπικές αρχές, τις περιφέρειες και τους δήμους. Θέλουμε να στείλουμε σαφή μηνύματα για την προαγωγή της αειφόρου ανάπτυξης. Δεν θα ήταν σωστό να επικεντρωθούμε μόνο στην οικονομική ανάπτυξη, την ανάπτυξη της οικονομίας και τη στρατηγική της Λισαβόνας. Αυτό δεν είναι συμβατό με την ευρωπαϊκή ιστορία και θεωρώ επίσης ότι δεν αρκεί για μία αειφόρο δράση στο μέλλον.

Έχουμε την εντύπωση ότι μετά από τις συζητήσεις, από τις διαπραγματεύσεις προέκυψε γενικά ένα κείμενο που και είναι ισορροπημένο και έχει πολιτική σημασία. Σύμφωνα με τις οδηγίες του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Δεκεμβρίου 2005, έχουμε τώρα ένα ενιαίο, συνεκτικό κείμενο που συγκεντρώνει στόχους, καθήκοντα, δείκτες και μια ολόκληρη σειρά ειδικών δράσεων για ουσιώδεις τομείς πολιτικής της ΕΕ. Αυτή η ανανεωμένη στρατηγική της ΕΕ για την αειφορία θα πρέπει να είναι σαφώς διακριτή από έξω. Το κείμενο που θα εγκρίνει τις επόμενες ημέρες το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν έχει παραρτήματα, έχει σαφή δομή, είναι εύληπτο και συνεπές. Η εποικοδομητική συνεργασία, ιδίως από την πλευρά των κρατών μελών, και οι εντατικοί διάλογοι μεταξύ των διαφόρων ενδιαφερομένων πλευρών μάς οδήγησαν σε αυτήν την επιτυχία που ελπίζουμε ότι θα υλοποιηθεί τις επόμενες ημέρες.

Είχαμε μια ολόκληρη σειρά επαφών και θετικών συνομιλιών με εκπροσώπους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η Προεδρία μας κατέβαλε σκληρές και πολύ συνειδητές προσπάθειες να συμπεριλάβει τα κύρια σημεία που παρουσίασε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις διαπραγματεύσεις – και κατά το δυνατόν και στον συμβιβασμό. Αναφερθήκατε πολλές φορές στο πώς πρέπει να δούμε το θέμα της σύνδεσης της στρατηγικής της Λισαβόνας με τη στρατηγική για την αειφορία στην ΕΕ από τη σκοπιά της ποιοτικής ανάπτυξης. Θέλουμε να στείλουμε το σαφές πολιτικό μήνυμα ότι η αειφόρος ανάπτυξη δεν πρόκειται να αναχαιτίσει την οικονομική ανάπτυξη, όπως θέλουν μερικοί, αλλά τελικά θα υποστηρίξει και θα καταστήσει δυνατή την έξυπνη ανάπτυξη σε μελλοντοστραφείς τομείς. Αυτό πρέπει να κάνουμε με τη στρατηγική αυτήν. Στη στρατηγική αυτή γίνεται επανειλημμένα αναφορά σε θέματα όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η περιβαλλοντική τεχνολογία, οι οικολογικές δημόσιες συμβάσεις, η επάρκεια πόρων και ενέργειας, το περιβάλλον ως παράγοντας δημιουργίας περισσότερων θέσεων εργασίας, τα έξυπνα και καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες, καθώς και λύσεις για την κινητικότητα.

Η ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός, αλλά μόνον ένα μέσον για την επίτευξη κάποιου σκοπού, και ο σκοπός αυτός είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής και του περιβάλλοντος στην Ευρώπη με παράλληλη μακροπρόθεσμη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας. Αν οι άνθρωποι και το περιβάλλον είναι σε καλή κατάσταση, τότε και η οικονομία θα πηγαίνει καλά. Η Ευρώπη διακρινόταν ανέκαθεν στο παρελθόν και θα συνεχίσει να διακρίνεται στο μέλλον για το ότι διαχειρίζεται την οικονομία της βάσει διαφορετικών κριτηρίων από εκείνα άλλων εθνικών οικονομιών του πλανήτη.

Ως προς τη σχέση με τη στρατηγική της Λισαβόνας: οι δύο στρατηγικές με τις εκάστοτε προτεραιότητες και τα χρονοδιαγράμματά τους θα πρέπει να συνεχίσουν να υπάρχουν ανεξάρτητα η μία από την άλλη, αλλά πρέπει να υποστηρίζονται και να ενισχύονται αμοιβαία. Ο κεντρικός στόχος είναι περισσότερη διαφάνεια και ένα καλύτερο καθεστώς για τη στρατηγική αειφορίας της ΕΕ σε πολιτικό επίπεδο. Ως εκ τούτου, οι δύο στρατηγικές πρέπει να αναπτυχθούν περαιτέρω και να εφαρμοστούν με στενό συντονισμό από άποψη περιεχομένου. Θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι η στρατηγική της ΕΕ για την αειφόρο ανάπτυξη και η στρατηγική της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση δεν αποκλείουν ούτε ανταγωνίζονται ούτε εκτοπίζουν η μία την άλλη, αλλά μάλλον αλληλοσυμπληρώνονται αποτελεσματικά. Η στρατηγική της ΕΕ για την αειφόρο ανάπτυξη παρέχει ένα ευρύ πλαίσιο μέσα στο οποίο η στρατηγική της Λισαβόνας μπορεί, με τη νέα της επικέντρωση στην ανάπτυξη και τις θέσεις εργασίας, να λειτουργήσει ως κινητήρια δύναμη μίας δυναμικής οικονομίας.

Κατά τη γνώμη μας, και οι δύο στρατηγικές υπογραμμίζουν το γεγονός ότι οι οικονομικοί, κοινωνικοί και περιβαλλοντικοί στόχοι μπορούν να ενδυναμώνουν οι μεν τους δε και γι’ αυτό θα πρέπει να ορίζονται, να αναπτύσσονται και να προωθούνται μαζί. Και οι δύο στρατηγικές έχουν ως στόχο την υποστήριξη των αναγκαίων διαρθρωτικών αλλαγών που θα δώσουν στις οικονομίες των κρατών μελών τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης, που μας αφορούν όλους στην Ευρώπη.

Οι στόχοι και τα κύρια περιεχόμενα της στρατηγικής για την αειφορία, και συγκριτικά με τη στρατηγική του Γκέτεμποργκ του 2001, που θα αποτελέσουν τις κύριες προκλήσεις για την αειφόρο ανάπτυξη, έχουν καταγραφεί ξεκάθαρα σε έγγραφα και στη στρατηγική και έχουν επίσης εκφραστεί με συγκεκριμένο τρόπο μέσω στόχων και δράσεων: η αλλαγή του κλίματος και η φιλική προς το περιβάλλον ενέργεια, η αειφόρος κινητικότητα και ο προγραμματισμός των μεταφορών, τα βιώσιμα πρότυπα παραγωγής και κατανάλωσης που θα είναι σημαντικός γνώμονας για το μέλλον, η διαχείριση των φυσικών πόρων, η υγεία, η κοινωνική ενσωμάτωση, το δημογραφικό πρόβλημα και η μετανάστευση, η οποία είναι μάλλον μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη και μία τεράστια πρόκληση ως προς την καταπολέμηση της φτώχειας και την αειφόρο διεθνή ανάπτυξη.

Η νέα καίρια πρόκληση των βιώσιμων προτύπων κατανάλωσης και παραγωγής προκάλεσε μεγάλες αντιπαραθέσεις, τώρα όμως τα πρότυπα αυτά ενσωματώθηκαν στη στρατηγική. Μία μεγάλη επιτυχία που αναφέρθηκε εδώ από πολλούς ομιλητές είναι ασφαλώς η δημιουργία ενός χωριστού κεφαλαίου στη στρατηγική που περιλαμβάνει μηχανισμούς εφαρμογής για αποτελεσματική παρακολούθηση, αξιολόγηση και εκτίμηση της προόδου που σημειώθηκε.

Όπως βλέπετε, δαπανήσαμε πολλή ενέργεια γι’ αυτήν τη στρατηγική για την αειφορία. Απασχολήσαμε 10 συνθέσεις του Συμβουλίου με αυτήν, επιχειρήσαμε να άρουμε τον φαινομενικό ανταγωνισμό μεταξύ Λισαβόνας και αειφορίας και χαίρομαι πολύ διότι λαμβάνοντας υπόψη τα σχόλιά σας και μετά από εντατικές διαπραγματεύσεις με τα κράτη μέλη, θα είμαστε σε θέση να εγκρίνουμε αυτήν τη στρατηγική για την αειφορία της ΕΕ εντός των επόμενων ημερών. Αυτό είναι καλό για την ποιότητα ζωής στην Ευρώπη και αποτελεί ένα καλό σημάδι για το μέλλον.

 
  
MPphoto
 
 

  Joe Borg, μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, η στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη και η στρατηγική της Λισαβόνας μαζί αφορούν θεμάτων που ενδιαφέρουν πραγματικά τους πολίτες. Οι έρευνες για την ευρωπαϊκή αξία και ποιότητα ζωής μάς λένε ότι οι πολίτες θέλουν ευημερία, αλλά θέλουν επίσης καθαρό περιβάλλον, καλή υγεία, κοινωνική προστασία και ισότητα.

Η Επιτροπή υπέβαλε την πρότασή της για την αναθεώρηση της στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Δεκέμβριο. Αυτό το θέμα αποτέλεσε αντικείμενο εις βάθος συζήτησης στο Συμβούλιο, η οποία κορυφώθηκε με την έγκριση μιας αναθεώρησης της στρατηγικής στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που είναι προγραμματισμένο για αύριο. Χαιρετίζω τη συνδρομή του Κοινοβουλίου από τον Ιανουάριο σχετικά με τη συνολική αξιολόγηση και τους προσανατολισμούς της αναθεώρησης και εκτιμώ τη συμμετοχή πολλών από εσάς στη συζήτηση ενδιαφερομένων επί αυτού του θέματος. Ελπίζω να συνεργαστώ μαζί σας περαιτέρω επ’ αυτού, επί των θεμάτων που τέθηκαν στην πρόταση ψηφίσματος μεταξύ άλλων.

Η αειφόρος ανάπτυξη αποτελεί κυρίαρχο στόχο της Ένωσης. Η στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η στρατηγική της Λισαβόνας συνεργάζονται παράλληλα προς αυτόν τον στόχο, αν και θα έπρεπε να παραμείνουν διακριτές. Οι δύο στρατηγικές μαζί αποτελούν μια ατζέντα για αλλαγή, για να προσαρμοστεί η Ευρώπη σε ένα μεταβαλλόμενο παγκόσμιο πλαίσιο: νέοι ανταγωνιστές, γηράσκων πληθυσμός και οι επιπτώσεις της δημογραφικής αλλαγής, αυξημένη έλλειψη πόρων, αλλαγή του κλίματος, βιοποικιλότητα και καταστροφή του οικοσυστήματος, για παράδειγμα. Ο στόχος τους είναι να προαγάγουν την καινοτομία, συμπεριλαμβανομένης της αλλαγής συμπεριφοράς, να δημιουργήσουν ισότιμα πλαίσια και να προωθήσουν τη συμμετοχή όλων.

Η στρατηγική της Λισαβόνας και η στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη συμπληρώνουν η μία την άλλη. Η τόσο αναγκαία οικονομική ανάπτυξη πρέπει να αποσυνδεθεί από την περιβαλλοντική υποβάθμιση και πρέπει να διαφυλάξει καλύτερα την κοινωνική συνοχή ώστε να διασφαλίσει τη διατήρησή της. Παράλληλα, ωστόσο, η παγκόσμια τάση προς αποδοτικοτερα ως προς το περιβάλλον προϊόντα και υπηρεσίες δημιουργεί ευκαιρίες για ανάπτυξη και θέσεις εργασίας που πρέπει να εκμεταλλευτούμε.

Και για τα δύο πρέπει να δράσουμε. Επιτυγχάνοντας αποτελέσματα στην αειφόρο ανάπτυξη, βελτιώνουμε τις πιθανότητές μας να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για να επιτύχουμε αποτελέσματα, πρέπει να είμαστε συγκεντρωμένοι και σαφείς σχετικά με το ποιος κάνει τι. Αυτό συνεπάγεται μια πρακτική κατανομή εργασιών μεταξύ των δύο στρατηγικών.

Η στρατηγική της Λισαβόνας αφορά ανησυχίες σχετικά με τη μεσοπρόθεσμη οικονομική απόδοση, προσπαθώντας να προαγάγει την ανάπτυξη και τις θέσεις εργασίας και βοηθώντας την Ευρωπαϊκή Ένωση να προσαρμοστεί στον παγκόσμιο ανταγωνισμό και στις αυξημένες πιέσεις που ασκούνται στους πόρους. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, η στρατηγική της Λισαβόνας περιλαμβάνει δράσεις σε ένα ευρύ φάσμα τομέων πολιτικής, πολλοί εκ των οποίων είναι κεντρικά στοιχεία στη στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη, όπως η ενεργειακή απόδοση, η χρήση πόρων των περιβαλλοντικών τεχνολογιών και άλλα.

Η στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη αφορά την ευημερία μας, τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο ποιότητας ζωής και περιλαμβάνει πιο βραδυφλεγή θέματα, όπου η χρονική υστέρηση συνεπάγεται δράσεις που πραγματοποιούνται τώρα και τα αποτελέσματά τους γίνονται ορατά μακροπρόθεσμα. Ένα καλό παράδειγμα είναι η αλλαγή του κλίματος, αλλά και οι μη βιώσιμοι τρόποι μεταφοράς, ο κοινωνικός αποκλεισμός, η υγεία και ο τρόπος που χρησιμοποιούμε τους φυσικούς πόρους μας.

Εξετάζει επίσης τις ευρύτερες παγκόσμιες προκλήσεις και επιπτώσεις πέρα από τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ας είμαστε όμως σαφείς: η στρατηγική της Λισαβόνας και η στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη είναι αλληλοενισχυόμενες. Η επιτυχία της μιας εξαρτάται από την επιτυχία της άλλης. Προτεραιότητα τώρα πρέπει να είναι η επίτευξη αποτελεσμάτων. Η συζήτηση για την αειφόρο ανάπτυξη διεξάγεται για πάνω από 20 χρόνια, αλλά η πρόοδος στην αντιμετώπιση των μη αειφόρων τάσεων είναι υπερβολικά αργή. Πρέπει να περάσουμε από τα λόγια στις πράξεις.

Κάποιοι λένε ότι δεν είμαστε αρκετά φιλόδοξοι. Διαφωνώ. Η αναθεωρημένη στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη της Επιτροπής παρέχει μια νέα πολιτική ώθηση για αειφόρες πολιτικές που έχουν εφαρμογή σε όλους τους τομείς πολιτικής.

Χαιρετίζουμε επίσης την προτεραιότητα που δίνει η αυστριακή Προεδρία στις αναθεωρήσεις της στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη και στα σχέδια συμπερασμάτων που θα συζητηθούν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της τρέχουσας εβδομάδας. Μιλάμε για μια νέα ώθηση με στόχο την πραγματοποίηση των δύσκολων αλλαγών στην κοινωνία που είναι απαραίτητες για την αειφόρο ανάπτυξη. Η αναθεώρηση της στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετίζεται με το πώς μπορούμε να βελτιώσουμε τις δράσεις μας προκειμένου να έχουμε αποτελέσματα: πρώτον, με το πώς σχεδιάζουμε την πολιτική, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών στο πλαίσιο της ατζέντας της Λισαβόνας· δεύτερον, με την εφαρμογή όσων έχουν συμφωνηθεί· τρίτον, με τη διασφάλιση ότι προωθούμε τη συμμετοχή όλων όσοι πρέπει να δράσουν. Τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορούν να επιτύχουν αειφόρο ανάπτυξη μόνα τους.

Η νέα στρατηγική ασχολείται με ορισμένες αδυναμίες της προηγούμενης στρατηγικής: ασαφείς πολιτικές, μικρή συμμετοχή και απουσία σαφούς μηχανισμού εποπτείας. Επιβεβαιώνει τις βασικές προκλήσεις, αλλά διασαφηνίζει τους στόχους και καθορίζει έναν νέο και πιο αυστηρό μηχανισμό εποπτείας. Περιλαμβάνει τακτικές εκθέσεις από την Επιτροπή, οι οποίες θα πρέπει να υποβάλλονται κάθε δύο χρόνια, βασισμένες στους τελευταίους δείκτες της Eurostat. Περιλαμβάνει εθνικές στρατηγικές, οι οποίες θα πρέπει να επικαιροποιηθούν για να ευθυγραμμιστούν περισσότερο με τη Στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και περιλαμβάνει επίσης αξιολόγηση από ομοτίμους των εθνικών στρατηγικών ώστε να προαχθεί η αμοιβαία απόκτηση εμπειρίας.

Πρέπει να διδαχθούμε από τη βέλτιστη πρακτική και να αξιοποιήσουμε κάθε ευκαιρία προκειμένου να πολλαπλασιαστούν οι επιτυχείς πρωτοβουλίες. Με την αποσαφήνιση προτεραιοτήτων, θα διευκολύνουμε επίσης τον συντονισμό των στρατηγικών της Λισαβόνας και της αειφόρου ανάπτυξης.

Η ανανεωμένη στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη δίνει εκ νέου έμφαση στη σημασία μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης. Τα προβλήματα είναι αλληλένδετα, όπως και οι λύσεις. Η καλή χρήση των εκτιμήσεων επιπτώσεων που αφορούν τις οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις των προτάσεων είναι καίριας σημασίας. Τα οριζόντια μέτρα, όπως οι σωστές τιμές, η επένδυση και η έρευνα και καινοτομία, η εκπαίδευση και οι δεξιότητες, είναι επίσης σημαντικά. Η νέα στρατηγική αφορά την ανάληψη ευθυνών από όλους μας. Η συμμετοχή των ενδιαφερομένων, των επιχειρήσεων και των πολιτών στην επίτευξη αποτελεσμάτων αποτελεί προτεραιότητα. Αφορά επίσης το από κοινού έργο όλων των θεσμικών οργάνων και κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εφαρμογή της στρατηγικής.

Πιστεύουμε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και η Επιτροπή των Περιφερειών θα πρέπει να διαδραματίσουν έναν πιο ενεργό ρόλο στην εφαρμογή και στην εποπτεία της στρατηγικής.

 
  
MPphoto
 
 

  Cristina Gutiérrez-Cortines, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (ES) Κύριε Πρόεδρε, νιώθω λιγότερο αισιόδοξη από όσους έχουν μιλήσει μέχρι στιγμής, διότι πιστεύω ότι το έγγραφο που έχει παρουσιαστεί είναι βασικά ένα έγγραφο γεμάτο δηλώσεις, το οποίο περιλαμβάνει πολλές από τις υπάρχουσες κοινοτοπίες, πολλά επιχειρήματα που έχουμε όλοι ακούσει και τα οποία οδηγούν σε μια ολοένα και πιο αποδυναμωμένη και λιγότερο σεβαστή αντίληψη της αειφόρου ανάπτυξης.

Γιατί το λέω αυτό; Διότι πιστεύω ότι η δομή της μεθοδολογίας –και εκτός από πολιτικός, μιλάω ως ακαδημαϊκός επίσης– βασίζεται σε ένα λάθος: βασίζεται στην επανάληψη των παλιών κοινοτοπιών και όχι στη σωστή ανάλυση των σημερινών προβλημάτων της αειφόρου ανάπτυξης.

Καταρχάς, δεν καθιστά σαφές αν το έγγραφο έχει ευρωπαϊκές ή παγκόσμιες φιλοδοξίες. Δεν το διευκρινίζει αυτό. Δεύτερον, συμμορφώνεται με το Γκέτεμποργκ, αλλά όχι με το Γιοχάνεσμπουργκ.

Επιπλέον, αγνοεί προβλήματα όπως η σχέση μεταξύ της οικονομίας και της αειφόρου ανάπτυξης. Σήμερα, οι οικονομικές δραστηριότητες δεν μπορούν να διαχωρίζονται από τη βιωσιμότητα, και αν θέλουμε να τη συνδέσουμε με τη Λισαβόνα, ακόμη λιγότερο: δηλαδή, δεν μπορεί να υπάρξει απασχόληση, δεν μπορεί να υπάρξει πιθανότητα ανάπτυξης των υποανάπτυκτων χωρών, εκτός αν λάβουμε υπόψη τι είδους οικονομία είναι η πιο κατάλληλη. Ορισμένες οικονομικές δραστηριότητες είναι απαραίτητες προκειμένου να διατηρηθεί η βιοποικιλότητα. Έχουμε εξετάσει ποιες οικονομικές δραστηριότητες απαιτούνται ή τον ρόλο που διαδραματίζει η γεωργία στη συντήρηση των ζώων; Έχουμε λάβει υπόψη το γεγονός ότι, αν θέλουμε να μιλήσουμε για την αλλαγή του κλίματος και την ανάπτυξη στην Αφρική, πρέπει να μιλήσουμε για την πυρηνική ενέργεια προκειμένου να επιλυθεί το πρόβλημα της εξασφάλισης νερού μέσω της αφαλάτωσης και της εξασφάλισης ενέργειας που δεν ρυπαίνει; Αν μιλήσουμε για την αλλαγή του κλίματος, πρέπει να μιλήσουμε επίσης για την πυρηνική ενέργεια, ως αντικατάσταση του 30 ή 40% της ενέργειας που παράγεται.

Με άλλα λόγια, από άποψη διάρθρωσης, το έγγραφο δεν είναι ολοκληρωμένο. Δεν αναφέρεται στην οικονομία και αγνοεί εντελώς τη βιομηχανία.

Επιπλέον, δεν πιστεύω ότι το θέμα του πληθυσμού εξετάζεται επαρκώς. Οι μεταναστεύσεις που έχουμε από τον Βορρά προς τον Νότο στην Ευρώπη προκαλούν ανησυχία όσον αφορά την αειφόρο ανάπτυξη, ακριβώς όπως οι αφρικανικές μεταναστεύσεις. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να εξετάσουμε, κυρίες και κύριοι, στη βάση της αειφόρου ανάπτυξης.

 
  
MPphoto
 
 

  Riitta Myller, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (FI) Κύριε Πρόεδρε, εξ ονόματος των Σοσιαλδημοκρατών μπορώ να πω ότι συμφωνώ με τον Επίτροπο ότι πρέπει να κάνουμε μια μεγάλη τελευταία μετάβαση από τα λόγια στις πράξεις στο θέμα της πολιτικής για την αειφόρο ανάπτυξη.

Πρέπει να αναπτυχθεί ένα κατάλληλο πρόγραμμα δράσης για την αειφόρο ανάπτυξη ως μέρος της πολιτικής της ΕΕ. Η αειφόρος ανάπτυξη πρέπει να είναι πραγματική και ικανή να μετρήσει την αρχή της διεισδυτικότητας, η οποία σχετίζεται με όλους τους πολιτικούς στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα μέσα πολιτικής, από την πλευρά τους, πρέπει να προσαρμοστούν σε αυτούς τους στόχους. Συνεπώς, είναι απαράδεκτο να υποστηρίζονται επί του παρόντος σχέδια που βλάπτουν το περιβάλλον με τεράστια ποσά χρημάτων, αν αναλογιστεί κανείς πώς διοχετεύεται η ενίσχυση για σχέδια που βελτιώνουν το περιβάλλον. Θα πρέπει επίσης να εφαρμοστούν οι αποφάσεις που έχουν ήδη ληφθεί. Το Συμβούλιο αποφάσισε εδώ και χρόνια ότι η ενίσχυση που βλάπτει το περιβάλλον θα πρέπει να καταργηθεί σταδιακά. Αυτό δεν συνέβη, ούτε σταδιακά ούτε με οποιονδήποτε άλλον τρόπο.

Οι περιβαλλοντικοί φόροι σε επίπεδο ΕΕ συζητήθηκαν επίσης σε διάφορα πλαίσια. Γνωρίζουμε ότι η εισαγωγή τους θα απαιτήσει συναίνεση, αλλά χρειαζόμαστε ένα περαιτέρω βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Το Συμβούλιο έχει επίσης αποφασίσει ότι θα πρέπει να εισαχθούν ενεργειακοί φόροι σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το Έκτο Σχέδιο Δράσης για το Περιβάλλον, το οποίο εγκρίθηκε από το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο στη διαδικασία συναπόφασης, θα παράσχει μια ευκαιρία για την εισαγωγή ευρωπαϊκών περιβαλλοντικών φόρων.

Μια προϋπόθεση για μια αυθεντική περιβαλλοντική πολιτική είναι να συμβαδίζουν τα μέσα οικονομικής πολιτικής στη νομοθεσία και σε άλλες νομοθετικές πράξεις. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να επιτευχθεί μια ευνοϊκή κατάσταση, στην οποία η κοινωνία θα αναπτύξει οικολογικά αποδοτικές και φιλικότερες προς το περιβάλλον τεχνολογίες με οικονομικά ορθολογικό τρόπο. Από αυτή την άποψη, φτάνουμε σε μια καμπή όσον αφορά τη στρατηγική της Λισαβόνας, δηλαδή θα πρέπει να πούμε ότι το περιβάλλον είναι εξίσου καλό για την οικονομία και η ανάπτυξή του αποτελεί ένα μέσο για να κινηθούν οι τροχοί της οικονομίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Fiona Hall, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. (EN) Κύριε Πρόεδρε, η ανανέωση της στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη είναι ευπρόσδεκτη, αλλά πρέπει να γίνει πιο εστιασμένη. Η ανάγκη για καλύτερο συντονισμό με άλλες διασταυρούμενες στρατηγικές όπως της Λισαβόνας είναι εδραιωμένη, αλλά πρέπει να έχουμε καλύτερο συντονισμό και στο πλαίσιο της ίδιας της στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη.

Πρέπει να σκεφτούμε καθαρά και να αναγνωρίσουμε ότι οι πολιτικές για την αειφόρο ανάπτυξη θα μπορούσαν δυνητικά να συγκρουστούν με άλλες. Για παράδειγμα, έχουμε δεσμευτεί σε έναν ευρωπαϊκό στόχο για τα βιοκαύσιμα και το υποστηρίζω σθεναρά αυτό, αλλά η στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη περιλαμβάνει επίσης μια δέσμευση στην αειφόρο δασική διαχείριση και στη διακοπή της απώλειας της βιοποικιλότητας.

Μια κακώς μελετημένη επέκταση των βιοκαυσίμων θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταστροφή των παρθένων δασών και στην απώλεια οικοτόπων. Μια ορθώς μελετημένη πολιτική για τα βιοκαύσιμα θα μπορούσε να οδηγήσει στη λειτουργία των ευρωπαϊκών οχημάτων με βιοκαύσιμα μόνον από πιστοποιημένες πηγές. Συνεπώς, θα παρακαλούσα την Προεδρία σε αυτό το πλαίσιο να χρησιμοποιήσει απλώς τη στρατηγική ως σημείο εκκίνησης για ένα πιο λεπτομερές έργο σχετικά με την αειφορία.

 
  
MPphoto
 
 

  Elisabeth Schroedter, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι, τη Γη την έχουμε απλώς δανειστεί από τους απογόνους μας. Όλοι γνωρίζουμε ότι κάθε είδος πολιτικής που δεν αντιμετωπίζει υπεύθυνα αυτήν την αρχή, δημιουργεί ένα αξεπέραστο εμπόδιο για την επόμενη γενιά.

Ήδη από το 1993, ο Jacques Delors είχε διαπιστώσει ότι για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του μέλλοντος, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να προβεί επειγόντως σε αναδιάρθρωση της οικονομίας με σωστό τρόπο από οικολογική και κοινωνική άποψη και να την προσανατολίσει προς μία στρατηγική αειφορίας. Αυτό το επιβεβαίωσε ξανά και ο κ. Pröll. Ο Jacques Delors είχε επισημάνει ότι βασικά πρέπει να υλοποιηθούν αναπτυξιακά πρότυπα βασισμένα στη χαμηλή κατανάλωση μη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που θα μπορούν να αναπαράγονται μακροπρόθεσμα. Η σουηδική προεδρία ανταποκρίθηκε σε αυτές τις διαπιστώσεις το 2001 με τη στρατηγική του Γκέτεμποργκ.

Τώρα, πέντε χρόνια αργότερα, βλέπουμε ότι η νέα Επιτροπή επέλεξε να αγνοήσει όλες αυτές τις διαπιστώσεις που είναι τόσο σημαντικές για την επιβίωσή μας και, αντίθετα, επέστρεψε σε εντελώς ξεπερασμένες ιδέες. Αυτό φαίνεται από τα ψηφίσματα όπου η αχαλίνωτη ανάπτυξη ανακηρύσσεται κλειδί για τη λύση όλων των σημερινών προβλημάτων, ενώ η τρίτη διάσταση –η διατήρηση των οικολογικών βάσεων– δεν αναφέρεται πλέον και δεν γίνεται δεκτό ότι απαιτείται ισορροπία μεταξύ τριών διαστάσεων. Για παράδειγμα, ο κατάλογος στοχοθετημένης διάθεσης του κανονισμού των διαρθρωτικών ταμείων περιλαμβάνει συνολική μεταβλητή 71 για την περιβαλλοντική διάσταση. Το νέο σύνθημα της Επιτροπής ότι η στρατηγική της Λισαβόνας θα πρέπει να επιδιωχθεί να λάβει την κατεύθυνση της ανεμπόδιστης ανάπτυξης είναι απλά εσφαλμένη, γιατί είναι κοντόφθαλμη, δεν χαρακτηρίζεται από αλληλεγγύη και είναι ανεύθυνη γιατί μεταφέρει ανυπολόγιστο κόστος στην επόμενη γενιά.

Χαιρόμαστε διότι το Συμβούλιο δεν ακολουθεί αυτή τη γραμμή και επικροτούμε τη νέα στρατηγική προσέγγιση της αυστριακής προεδρίας. Ελπίζουμε ότι θα εγκριθεί τις επόμενες ημέρες και ότι θα μετατραπεί πραγματικά σε συγκεκριμένες πολιτικές πράξεις.

 
  
MPphoto
 
 

  Gabriele Zimmer, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η ιστοσελίδα για την αειφόρο ανάπτυξη που ανέβασε η Επιτροπή στις 30 Μαΐου έγινε με καλή προαίρεση και είναι πολύ ενδιαφέρουσα –το ίδιο ισχύει για τις δύο άλλες ιστοσελίδες για την αλλαγή και τον έλεγχο του κλίματος– αυτό όμως δεν μειώνει την κριτική μου για την παρούσα ανακοίνωση της Επιτροπής, η οποία δεν περιέχει μία στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη, αλλά έναν κατάλογο μέτρων που θεσπίστηκαν, επιμέρους προβλημάτων και προθέσεων. Υιοθετώντας αυτήν την άποψη, υποστηρίζω ταυτόχρονα τη βασική κριτική που εξέφρασε η κοινωνική πλατφόρμα. Επίσης, συμφωνώ με αυτό το δίκτυο ότι το κύριο πρόβλημα είναι εδώ ο καθορισμός πολιτικών προτεραιοτήτων.

Θα ήθελα ωστόσο να πάω ακόμα μακρύτερα και να πω ότι η αειφόρος ανάπτυξη είναι η δημοκρατική υλοποίηση ενός κοινωνικού προτύπου, βάσει του οποίου ο καθένας θα μπορεί να ζει με ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια. Κατά την άποψή μου, αειφορία σημαίνει ότι στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο, όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα έχουν πρόσβαση στις συνθήκες που απαιτούνται για να εξασφαλιστεί η ειρήνη, η προστασία από τη βία, η δημοκρατία, η κοινωνική ασφάλεια, η ακεραιότητα της φύσης, η παιδεία και ο πολιτισμός. Η στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη πρέπει επομένως να ορίσει τρεις προτεραιότητες: την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας, την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού στην ΕΕ και τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη. Αυτό σημαίνει αφοπλισμό, αποστρατικοποίηση και εκδημοκρατισμό των οικονομικών σχέσεων και των κοινωνιών μας, αλλά και ανακατανομή και αλλαγή κατεύθυνσης της ροής των πόρων μέσω διαρθρωτικής αλλαγής, αναδιάρθρωσης της ενεργειακής οικονομίας και, φυσικά, αναδιοργάνωσης της κοινωνικής διάστασης της εργασίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Michael Henry Nattrass , εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. (EN) Κύριε Πρόεδρε, αυτές οι ερωτήσεις δείχνουν το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο σε όλο του το μεγαλείο. Ωστόσο, το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο αποτελεί ένα συνονθύλευμα στοιχείων το οποίο δεν ικανοποιεί κανέναν: λίγο ελεύθερη αγορά εδώ και λίγο κράτος πρόνοιας εκεί, αναμεμειγμένα με λίγη οικολογική στάση. Η ΕΕ υπαγορεύει ότι υπάρχει μία ενιαία λύση για όλα και, κρίνοντας από την πανομοιότυπη διατύπωση αυτών των ομαδικών ερωτήσεων, πράγματι φαίνεται ότι υπάρχει μια ενιαία λύση για όλα. Ωστόσο, στην Ομάδα Ανεξαρτησία και Δημοκρατία, γνωρίζουμε ότι δεν μπορεί ποτέ να υπάρξει μια ενιαία μαγική λύση για όλα.

Είμαι ελεύθερος να πω ότι το κόμμα μου, το UKIP, δεν μπορεί ποτέ να υποστηρίξει τη στρατηγική της Λισαβόνας, διότι πρόκειται για την αποτυχημένη στρατηγική μιας Επιτροπής που δεν έχει κανένα νομικό δικαίωμα να υπαγορεύσει την οικονομική πολιτική στη χώρα μου. Γι’ αυτόν τον λόγο, η ΕΕ δεν μπορεί ποτέ να επιβάλει μια στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη στη Βρετανία.

Υπάρχει, ωστόσο, ένα πρόβλημα γενίκευσης στο ΕΛΚ-ΕΔ. Τον περασμένο Σεπτέμβριο, αναφέρθηκε στην εφημερίδα Daily Telegraph ότι ο David Cameron «πολεμούσε να θέσει τέλος στον επιζήμιο κοινωνικό ρόλο της ΕΕ» και ότι την άφηνε για να εστιάσει στη «σωστή λειτουργία της ενιαίας αγοράς». Ωστόσο, τώρα έχουμε έναν Συντηρητικό βουλευτή, τον κ. Bowis, ο οποίος ρωτά πώς η ΕΕ θα ενισχύσει τον κοινωνικό της ρόλο στην οικονομική πολιτική. Δεν είναι απορίας άξιο που η δέσμευση του κ. Cameron να αποχωρήσει από την Ομάδα του ΕΛΚ-ΕΔ έχει γίνει τόσο μεγάλο αστείο. Ή, όπως λέω πάντα, «η ΕΕ μάλλον θα αστειεύεται».

 
  
MPphoto
 
 

  Alessandro Battilocchio (NI). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, λαμβάνω τον λόγο εξ ονόματος του νέου Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Η διαχείριση των νέων μέσων ανάπτυξης θα είναι αναγκαίο να είναι συνεπής με τη στρατηγική της Λισαβόνας προβλέποντας έναν βραχυπρόθεσμο, έναν μεσοπρόθεσμο και έναν μακροπρόθεσμο σχεδιασμό για την υλοποίηση των στόχων που θέσαμε, ήτοι αποτελεσματικότητα, αποδοτικότητα και οικονομία, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην ανάπτυξη χωρίς όμως να λησμονούμε την προστασία του περιβάλλοντος.

Κατά την άποψή μας, οι πολιτικές αειφόρου ανάπτυξης της Ευρώπης έχουν να διαδραματίσουν έναν ρόλο ζωτικής σημασίας στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στις αναπτυσσόμενες χώρες, καθώς, σε πολλές περιπτώσεις, η ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση των πόρων παρατηρείται σε αυτές ακριβώς τις χώρες, όπου, δυστυχώς, δεν υπάρχουν εναλλακτικές οικονομικές πολιτικές ακόμη. Οι νέες πολιτικές πρέπει συνεπώς να βασίζονται σε ένα εφικτό πρόγραμμα για την αειφόρο ανάπτυξη που θα μπορούν να απολαμβάνουν όλοι οι λαοί του κόσμου χωρίς εξαιρέσεις.

Τα ευρωπαϊκά όργανα οφείλουν, στο όνομα του παγκόσμιου συμφέροντος, να εκπέμψουν μηνύματα πολιτικής σύγκλισης που θα είναι επιτέλους βασισμένα στην αλληλεγγύη και θα αποσκοπούν στον περιορισμό της ανεξέλεγκτης εκμετάλλευσης των μη ανανεώσιμων πόρων. Ταυτόχρονα πρέπει να δεσμευτούν ότι θα προωθήσουν την έρευνα και την ανάπτυξη στο πεδίο των οικολογικά ορθών τεχνολογιών.

 
  
MPphoto
 
 

  Françoise Grossetête (PPE-DE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, όταν αναθεωρήθηκε η στρατηγική της Λισαβόνας, αποφασίσατε να την κρατήσετε ξέχωρα από τη στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης. Πιστεύω ότι αυτό ήταν σφάλμα. Αυτά τα δύο μέσα είναι περισσότερο από συμπληρωματικά είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Για αυτό και επί του παρόντος η εντύπωση που δημιουργήθηκε είναι ότι υιοθετήσατε μια ιδεολογική στάση χωρίς να αναλάβετε δράση. Δεν μπορεί να διακηρυχθεί αξιόπιστα ότι η αειφόρος ανάπτυξη είναι ένας από τους τρεις πυλώνες της Στρατηγικής της Λισαβόνας, εκτός και αν δημιουργηθούν οι αναγκαίες ρήτρες «γέφυρες». Σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο της πλατφόρμας δράσης που υποβλήθηκε μετά από αισθητή καθυστέρηση από την Επιτροπή, οφείλω να πω ότι με απογοήτευσε. Περιμέναμε περισσότερη ουσία και περισσότερες προτάσεις.

Η αειφόρος ανάπτυξη ηχεί τώρα κούφια. Κύριε Επίτροπε, ενδεχομένως να προτρέχω ελαφρώς και να προλαβαίνω το θεσμικό μας πρόγραμμα δράσης, το πρόγραμμα εργασίας σας όμως για το 2007 πρέπει να ανταποκριθεί σε αυτή την πρόκληση. Σας ζητώ να επιδείξετε σθεναρότερη, πιο οξυδερκή και πιο τολμηρή στάση στις συζητήσεις σας με το Συμβούλιο. Ναι, η Επιτροπή πρέπει να είναι τολμηρή και γενναία, δεδομένου ότι επί του παρόντος δεν είναι. Ανέκαθεν αυτολογοκρινόταν, έχοντας να αντιμετωπίσει εκ των πραγμάτων ένα παραλυμένο Συμβούλιο, το οποίο δεν έχει παρά μόνο καλές προθέσεις που ουδέποτε μεταφράζονται σε δράση. Σε ό,τι αφορά την ενέργεια, πρέπει να τονιστεί με έμφαση ότι η πυρηνική ενέργεια δεν αποτελεί πλέον ταμπού, αλλά πρέπει να συνοδεύεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Όσον αφορά τα βιοκαύσιμα, τα κράτη μέλη –ιδίως, η Γαλλία και η Σουηδία– είναι γνωστό ότι εργάζονται επ’ αυτού, αλλά βάσει διαφορετικών συστημάτων. Τι συνέβη με την εναρμόνιση; Δεν σημειώνεται καμία πρόοδος. Πού είναι οι πρακτικές προτάσεις; Βρίσκονται στο μυαλό των ανθρώπων, δυστυχώς όμως, εκεί και παραμένουν.

Σε ό,τι αφορά το Συμβούλιο, τείνω να του πω να εξορθολογίσει τα μέσα που διαθέτει στην ΕΕ: τη διαδικασία του Κάρντιφ για την ενσωμάτωση των περιβαλλοντικών πτυχών σε άλλες πολιτικές, τη στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης του Γκέτεμποργκ και την πρόσφατα αναθεωρηθείσα στρατηγική της Λισαβόνας. Ειλικρινά, η απρογραμμάτιστη πολιτική πρέπει να παραχωρήσει τη θέση της σε μια οραματική πολιτική που σκέφτεται το αύριο και καθιστά την αειφόρο ανάπτυξη βασικό παράγοντα για το μέλλον.

 
  
MPphoto
 
 

  Gyula Hegyi (PSE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, το κύριο πρόβλημά μου με τις προτάσεις της Επιτροπής είναι ότι δεν αντιστοιχούν στους στόχους του Έκτου Σχεδίου Δράσης για το Περιβάλλον.

Όσον αφορά την οδική κυκλοφορία, το έκτο ΣΔΠ τόνισε την αποσύνδεση των στόχων για την κυκλοφορία από τους στόχους του ΑΕγχΠ. Ωστόσο, η νέα στρατηγική της Επιτροπής δεν προτείνει νομικώς δεσμευτικά μέτρα και προθεσμίες. Είναι πολύ καλό να λέμε ότι θέλουμε λιγότερα αυτοκίνητα ιδιωτικής χρήσης και πιο φιλικές προς το περιβάλλον δημόσιες μεταφορές, αλλά χωρίς νομικώς δεσμευτικά μέτρα αυτοί οι στόχοι είναι μόνο κενά λόγια. Αν θέλουμε να έχουμε λιγότερη ατμοσφαιρική ρύπανση και περισσότερες δημόσιες μεταφορές, πρέπει να δράσουμε.

Ως εισηγητής για το αστικό περιβάλλον, προτείνω νομικά μέτρα και στόχους για να αυξηθεί το ποσοστό των φιλικών προς το περιβάλλον μεταφορών. Ελπίζω ότι η Επιτροπή και το Συμβούλιο θα επιστρέψουν στην πολιτική των σαφών στόχων και μέτρων. Ακούγοντας την κ. Grossetête, ελπίζω επίσης ότι η Ομάδα ΕΛΚ-ΕΔ θα υποστηρίξει τις τροπολογίες μου και την έκθεσή μου σχετικά με τη συγκρότηση δεσμευτικών μέτρων και στόχων για το αστικό περιβάλλον και την κυκλοφορία.

 
  
MPphoto
 
 

  Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf (Verts/ALE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να σας επιστήσω την προσοχή στην αγροτική ανάπτυξη. Είναι σημαντικό να μην ξεχνάμε τη σημασία που έχουν συνολικά οι αγροτικές περιοχές για την οικονομική ανάπτυξη. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εξασφαλίσουμε και ως προς την οικονομική πλευρά ότι θα υπάρχουν επαρκείς πόροι. Δυστυχώς, ο επονομαζόμενος δεύτερος πυλώνας της αγροτικής ανάπτυξης μειώθηκε για το διάστημα 2007-2013 κατά 20 δισ. ευρώ σε σχέση με την πρόταση του Κοινοβουλίου και την Επιτροπής και αυτό περιορίζει τις δυνατότητες ανάπτυξης. Για τον λόγο αυτόν, πρέπει ασφαλώς να κάνουμε χρήση του προαιρετικού συστήματος διαμόρφωσης του 20%, δηλαδή της μεταφοράς πόρων από τον πρώτο στον δεύτερο πυλώνα. Πρέπει όμως επίσης να εξασφαλίσουμε ότι θα υποστηρίξουμε τη διεθνή ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών. Για να το επιτύχουμε αυτό, χρειαζόμαστε ένα ταμείο που θα είναι προσβάσιμο σε διεθνή βάση για έργα αγροτικής ανάπτυξης, όπως συμβαίνει με το ανάλογο ευρωπαϊκό. Μόνον έτσι θα υπάρχει μια ευκαιρία ανάπτυξης του συνόλου των αγροτικών περιοχών.

 
  
MPphoto
 
 

  Jean-Claude Martinez (NI). – Κύριε Πρόεδρε, η αειφόρος ανάπτυξη είναι μια ωραία ιδέα. Έχει το ευχάριστο άρωμα της Νορβηγίας του Δρ. Brundtland, ο οποίος την επινόησε πριν από 40 χρόνια. Είναι μια έννοια από τις παλιές καλές μέρες, από τη Λέσχη της Ρώμης, από τη μηδενική οικονομική ανάπτυξη. Είναι μια νέα εκδοχή της παλαιάς ιδέας του Πατέρα Μάλθους. Στο συμπόσιο της ανθρωπότητας, δεν υπάρχει αρκετός χώρος για όλες τις γενιές. Συνεπώς, πρέπει να αυτοπεριοριστούμε, διότι οι πάγοι λιώνουν, η στάθμη του νερού ανεβαίνει, το φαινόμενο του θερμοκηπίου θα μας πνίξει, ο ήλιος θα μας κάψει και οι πρώτες ύλες θα εξαντληθούν, διότι οι Κινέζοι καταναλώνουν τα πάντα.

Στην πραγματικότητα, το μόνο πράγμα που είναι αειφόρο είναι η υπανάπτυξη. Κοιτάξτε την Αφρική! Το μόνο αειφόρο στοιχείο είναι η φτώχεια, η οποία είναι μια κοινωνικά μεταδιδόμενη νόσος που περνά από γενιά σε γενιά. Η ανάπτυξη, από την άλλη πλευρά, έχει τελείως προσωρινό χαρακτήρα. Η εποχή του λίθου δεν έφθασε στο τέλος της λόγω της έλλειψης λίθων, αλλά λόγω της εφεύρεσης του χαλκού. Η εποχή του πετρελαίου θα φθάσει και αυτή στο τέλος της, όχι λόγω της έλλειψης πετρελαίου, αλλά επειδή θα προχωρήσουμε στην εποχή της σύντηξης ή του υδρογόνου. Εν κατακλείδι, η αειφόρος ανάπτυξη είναι μια παράλογη ιδέα που την ονειρεύτηκαν οι πλούσιοι για να εξηγήσουν στους φτωχούς ότι, για να σωθεί η ανθρωπότητα στο μέλλον, πρέπει να ζήσουν χωρίς ανθρωπιά σήμερα.

 
  
MPphoto
 
 

  Charlotte Cederschiöld (PPE-DE). – (SV) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η αειφόρος ανάπτυξη είναι προφανώς κάτι επιθυμητό που όλοι επιζητούμε. Ποιος θα μπορούσε να αντιταχθεί σε αυτή; Η στρατηγική και η προσέγγιση έχουν μεγάλη σημασία για τη μελλοντική ευημερία της Ευρώπης και του κόσμου όσον αφορά αυτά τα θέματα. Είναι περισσότερο αλληλένδετες παρά ενσωματωμένες.

Το ψήφισμα ξεκίνησε από το Γκέτεμποργκ πριν από πέντε χρόνια και δίνει έμφαση σε ορισμένα στοιχεία που απαιτούνται για να γίνει πραγματικότητα η στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη. Θα μπορούσε να δοθεί περισσότερη έμφαση στον τρόπο με τον οποίο η ισχυρή οικονομική ανάπτυξη μπορεί να αυξήσει τις ευκαιρίες δημιουργίας έξυπνης τεχνολογίας. Οι καινοτόμες περιβαλλοντικές λύσεις ενδέχεται επίσης να απαιτήσουν επενδύσεις προκειμένου να είναι επικερδείς. Δίνεται περιττή έμφαση στη διοικητική διάσταση στο ψήφισμα, γεγονός που ορισμένες φορές δείχνει έλλειψη κατανόησης της πραγματικότητας του επιχειρηματικού κόσμου. Το μεγαλύτερο μέρος του ψηφίσματος μπορεί να εφαρμοστεί, αλλά δεν θα πρέπει να χαθεί η άποψη της αγοράς. Το λέω αυτό ως άτομο διορισμένο από την Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών να αναλάβει την ευθύνη για αυτό το θέμα στην Επιτροπή Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών.

Όταν το βασικό θέμα του ψηφίσματος ήταν η ενσωμάτωση της στρατηγικής της Λισαβόνας και της στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη, δυσκολευτήκαμε να το υπερψηφίσουμε, αλλά τώρα πιστεύουμε ότι έχει επιτευχθεί ένας αποδεκτός συμβιβασμός. Δεν διαφωνούμε με τη στρατηγική. Αντιθέτως, υποστηρίζουμε ανεπιφύλακτα την αειφόρο ανάπτυξη στο εμπόριο και στη βιομηχανία, στο περιβαλλοντικό έργο και στην κοινωνία εν γένει. Ωστόσο, δεν μπορούμε να ενθαρρύνουμε μια συγχώνευση των στρατηγικών της Λισαβόνας και της αειφορίας επί του παρόντος, διότι η πρώτη, σε αντίθεση με τη δεύτερη, εφαρμόζεται ήδη. Εντούτοις, δεν κλείνουμε την πόρτα σε αυτή τη συγχώνευση για πάντα. Μετά την αναθεώρηση που διεξήχθη τώρα, εκτιμούμε ότι το ψήφισμα έλαβε έναν τόνο που μπορούμε, γενικά, να υποστηρίξουμε.

 
  
MPphoto
 
 

  Britta Thomsen (PSE). – (DA) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με μεγάλη ικανοποίηση παρατηρώ ότι η πρόταση ψηφίσματος αναγνωρίζει πως η οικονομική ανάπτυξη και η αειφόρος ανάπτυξη δεν είναι αντίπαλες, αλλά, αντιθέτως, η μία αποτελεί προϋπόθεση της άλλης. Η αειφόρος ανάπτυξη είναι η μόνη ανάπτυξη που μπορούμε να επιτύχουμε. Το γεγονός ότι η πρόταση ψηφίσματος επεκτείνει την αειφορία σε τομείς πέρα από το περιβάλλον συνιστά επίσης μεγάλη πρόοδο. Οι περιβαλλοντικές και κοινωνικές διαστάσεις θα πρέπει να ενσωματωθούν στην αντίληψή μας για την αειφορία ως στοιχεία ίσης αξίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήθελα να τονίσω ότι η αειφόρος ανάπτυξη αφορά επίσης και την ισότητα των φύλων. Οι γυναίκες σήμερα κερδίζουν λιγότερα από τους άντρες σε όλη την Ευρώπη και δεν αντιπροσωπεύονται σε όργανα λήψης αποφάσεων στον ίδιο βαθμό με τους άνδρες – είτε πρόκειται για την πολιτική, την οικονομική ή τη δημόσια ζωή. Οποιαδήποτε στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη πρέπει να λαμβάνει υπόψη αυτή την ανισότητα και το γεγονός ότι τα κοινωνικά προβλήματα πλήττουν τους άνδρες και τις γυναίκες με διαφορετικό τρόπο. Οι κοινοί στόχοι της στρατηγικής της Λισαβόνας και της στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη δεν μπορούν να επιτευχθούν παρά μόνον αν αντιμετωπιστούν τα θέματα της ανισότητας και της καλύτερης χρήσης του δυναμικού τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών.

 
  
MPphoto
 
 

  Marie Anne Isler Béguin (Verts/ALE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, όλοι μας γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει πλέον χρόνος για να θρηνήσουμε τις συνέπειες των σφαλμάτων μας. Η παγκόσμια οικολογική κρίση μάς κτυπά κατά μέτωπο και δεν θα απαριθμήσω τα προβλήματα που προκύπτουν σε αυτό το πλαίσιο.

Όλοι εδώ γνωρίζουμε πολύ καλά, πολύ περισσότερο από κάθε άλλον, είμαι βέβαιη για αυτό, πόσο επιτακτικό είναι να δράσουμε και να προβούμε σε θαρραλέες και ευρέος φάσματος πολιτικές επιλογές. Και τι βλέπουμε, καθώς αυτό είναι τελικά το σημαντικό; Βλέπουμε ότι η Επιτροπή και τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν και καταχρώνται τη ρητορική περί αειφόρου ανάπτυξης, ενίοτε με κυνισμό, για να δικαιολογήσουν μη αειφόρες πολιτικές. Θα χρησιμοποιήσω το παράδειγμα της βιοποικιλότητας, το κοινό θέμα της ίδιας της επιβίωσής μας, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, κύριε Pröll.

Αφού δώσαμε πραγματική μάχη εδώ για να εξασφαλίσουμε κονδύλια για τη βιοποικιλότητα στις δημοσιονομικές προοπτικές, αφού είπαμε ότι το πρόγραμμα Natura 2000 θα ληφθεί υπόψη στα Διαρθρωτικά Ταμεία, ένα επιχείρημα που χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει τη μη δημιουργία νέας γραμμής του προϋπολογισμού, μπορείτε να μας πείτε –και αυτό το ερώτημα απευθύνεται στην Επιτροπή που δεν ακούει– γιατί η βιοποικιλότητα δεν συμπεριελήφθη μεταξύ των προτεραιοτήτων του Ευρωπαϊκού Ταμείου για την Ανάπτυξη της Υπαίθρου και γιατί δεν διατέθηκε καμία δημοσιονομική συμβολή στη βιοποικιλότητα;

Θα ήθελα, λοιπόν, πραγματικά να μάθω ποιος υπονομεύει την αειφόρο ανάπτυξη σε αυτά τα θεσμικά όργανα; Και αν υπάρχει υπονόμευση, πόση εμπιστοσύνη μπορούμε, άραγε, να έχουμε στη στρατηγική που μας προτείνετε;

 
  
MPphoto
 
 

  András Gyürk (PPE-DE). – (HU) Κύριε Πρόεδρε, σχετικά με την πρόταση ψηφίσματος που κατατέθηκε, παρακαλώ επιτρέψτε μου να πω λίγα λόγια για τη σχέση ανάμεσα στην αειφόρο ανάπτυξη και στην οικονομία της ενέργειας.

Το έγγραφο ορθώς επισημαίνει ότι η παραγωγή και η κατανάλωση ενέργειας αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες για την επίτευξη της αειφορίας. Επίσης εμείς ορθώς αναδιαμορφώνουμε επί αυτής της βάσης –όπως κάναμε τόσες πολλές φορές στο παρελθόν– τους στόχους μας όσον αφορά την αύξηση της ενεργειακής απόδοσης, τη μείωση του ποσοστού αερίων του θερμοκηπίου ή ακόμα και την υποστήριξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Παράλληλα, είναι προφανές ότι μένουμε πίσω σημαντικά όσον αφορά την περαιτέρω εξέλιξη της στρατηγικής αειφόρου ανάπτυξης που εγκρίθηκε το 2001 στο Γκέτεμποργκ. Κατά συνέπεια, αξίζει να εξετάσουμε γιατί βρισκόμαστε σε αυτήν την κατάσταση. Είμαι πεπεισμένος ότι ένα από τα σημαντικά εμπόδια στην επίτευξη των στόχων μας μπορεί να είναι η έλλειψη ενός περιβάλλοντος αποδοτικής οικονομίας της αγοράς. Η πρόταση ψηφίσματος μάς ενθαρρύνει να ανταλλάξουμε εθνικές εμπειρίες και γι’ αυτό, αν μου επιτρέπετε, θα το επεξηγήσω αυτό με ένα παράδειγμα που αφορά την Ουγγαρία. Στην Ουγγαρία, όπου το επίπεδο χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είναι, δυστυχώς, ένα από τα χαμηλότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η μακροχρόνια λειτουργία εγκαταστάσεων παραγωγής ενέργειας που ρυπαίνουν το περιβάλλον προστατεύεται από μονοπωλιακές καταστάσεις και από συμβάσεις που έρχονται σε αντίφαση με τη λογική της αγοράς. Ως αποτέλεσμα αυτών των συμβάσεων, σε συνδυασμό με τους απρόβλεπτους κανονισμούς σχετικά με την υποχρεωτική ποσόστωση αγοράς ηλεκτρισμού του κράτους, η οποία επίσης έρχεται σε αντίφαση με τη λογική της αγοράς, η χρήση της αιολικής ενέργειας, για παράδειγμα, καθίσταται πρακτικώς αδύνατη. Και ενώ εφαρμόζεται αυτή η πρακτική, οι πιθανότητες επίτευξης των στόχων μας σχετικά με την αειφόρο ανάπτυξη είναι ελάχιστες.

Ως εκ τούτου, πρέπει να αναπτύξουμε μια αποτελεσματική, ανταγωνιστική και αποδοτική αγορά ενέργειας, διότι χωρίς αυτή, η περιβαλλοντικά βιώσιμη κοινωνία παραμένει ένα ανέφικτο όνειρο. Η στρατηγική του Γκέτεμποργκ θα υλοποιηθεί μόνον αν επιτευχθεί αυτό. Με αυτήν την ελπίδα, υποστηρίζω την πρόταση ψηφίσματος και ελπίζω ότι θα καταφέρουμε να επανέλθουμε σε αυτό το θέμα όταν η Προεδρία συζητήσει την ανάπτυξη της κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής ενέργειας.

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. FRIEDRICH
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 
 

  Carl Schlyter (Verts/ALE). – (SV) Κύριε Πρόεδρε, οι σκοποί της στρατηγικής της Λισαβόνας είναι εσφαλμένοι. Τώρα έχουμε ανάπτυξη χωρίς θέσεις εργασίας, συνεπώς αυτός είναι λάθος τρόπος για την επίτευξη περισσότερης απασχόλησης. Έχουμε επίσης λάθος στόχους. Με τους πολίτες να κερδίζουν τώρα περίπου 12 000 ευρώ ετησίως, η σχέση ανάμεσα στο αυξημένο εισόδημα και στην περισσότερη ευτυχία είναι ακόμα πιο μικρή. Αντ’ αυτού, το αποτέλεσμα είναι αυξημένο άγχος, περισσότερη ζημιά για το περιβάλλον, ευρύτερες κοινωνικές ανισότητες και περισσότερη αδικία. Η αειφόρος ανάπτυξη δεν αφορά μόνο το περιβάλλον. Η επίτευξή της προϋποθέτει περισσότερο την αντιμετώπιση του περιβάλλοντος ως στοιχείου άρρηκτα συνδεδεμένου με τις κοινωνικές συνθήκες.

Σήμερα, όλοι μιλούν για την αειφόρο ανάπτυξη και αύριο θα ψηφίσουμε επί του Έβδομου Προγράμματος Πλαισίου που διαθέτει 4 δισ. ευρώ στην έρευνα για την πυρηνική ενέργεια. Περισσότερα χρήματα διχετεύονται επίσης στην έρευνα με βάση τον άνθρακα και στην έρευνα για άλλες μη αειφόρες μορφές ενέργειας. Γιατί συμβαίνει αυτό; Η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για το Κλίμα έδειξε ότι μπορούμε να επιτύχουμε τους στόχους του Κιότο μόνο με τη διακοπή των επιδοτήσεων για τα ορυκτά καύσιμα. Ο κόσμος που μας ακούει εκπλήσσεται. Γιατί δεν λαμβάνουμε τις κατάλληλες αποφάσεις; Διότι οι ομάδες πίεσης από τις μεγάλες εταιρείες επιτυγχάνουν τις προσφιλείς βραχυπρόθεσμες λύσεις τους για τη μεγέθυνση, οι οποίες πλήττουν την αειφόρο ανάπτυξη. Πρέπει να ακούμε περισσότερο το κοινό μας και λιγότερο τις ομάδες πίεσης. Τότε, θα επιτύχουμε αειφόρο ανάπτυξη.

 
  
MPphoto
 
 

  Μαρία Παναγιωτοπούλου-Κασσιώτου (PPE-DE). – Κύριε Πρόεδρε, από τον περασμένο Δεκέμβριο η ανακοίνωση της Επιτροπής αλλά και άλλα σύγχρονα μέσα δημοσιοποίησης διαπιστώνουν την ταχύτητα των παγκόσμιων αλλαγών και των νέων κινδύνων αλλά και την αντίθετη τάση προς μια διαρκή και ισόρροπη τρισδιάστατη ανάπτυξη που θα συνδέει την οικονομική ανάπτυξη και την ποιότητα ζωής με την κοινωνική ένταξη και την προστασία του περιβάλλοντος. Mε το να προτείνεται λοιπόν το πλαίσιο των βασικών αρχών της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αειφόρο ανάπτυξη κατά τρόπο συμπληρωματικό της στρατηγικής της Λισαβόνας χωρισμένο σε 6 βασικούς τομείς, γίνεται προσπάθεια ενσωμάτωσης της αειφορίας στη χάραξη της ευρωπαϊκής πολιτικής, τόσο με εσωτερική διάσταση όσο και με συνυπολογισμό των εξωτερικών επιπτώσεων των αποφάσεων και των επιλογών για τον παγκόσμιο χώρο.

Σήμερα, ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με το ψήφισμά μας θέλουμε να έχουμε επίδραση στις αποφάσεις των άλλων οργάνων. Δίνουμε μια επιβεβαίωση για την πολιτική και την ανθρωπιστική ευαισθησία μας και για τη συνειδητοποίηση των ευθυνών μας προς τις μελλοντικές γενιές, αφού συνηγορούμε για αποτελεσματική εφαρμογή μιας αξιολόγησης των επιπτώσεων στην αειφορία όλων των πρωτοβουλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ψήφισμα είναι σαφές. Συγχαίρουμε το ενδιαφέρον της Προεδρίας, ζητούμε όμως ένα πλαίσιο ενιαίο, συνεκτικό και περιεκτικό, που θα συσπειρώνει σε κοινές επιδιώξεις την κοινή γνώμη και όσους χαράσσουν πολιτικές.

Οι γενικού χαρακτήρα στόχοι ελπίζουμε να συμπληρωθούν με συγκεκριμένα μέτρα, ιδίως σε ό,τι αφορά τον άνθρωπο, γι’ αυτό ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στον καθορισμό των δεικτών προόδου, πάντα σε σχέση με την ωφέλεια για τον άνθρωπο ως αδιαμφισβήτητη και μοναδική αξία.

Η οικονομική ευημερία, το υψηλό βιοτικό επίπεδο, τα οικολογικά αποτελέσματα της ενιαίας διάχυσης των στόχων στις δυνατότητες του φυσικού κόσμου έχουν νόημα μόνο αν υπηρετούν τους σημερινούς και τους αυριανούς πολίτες.

 
  
MPphoto
 
 

  Josef Pröll, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κύριε Επίτροπε, θα ήθελα στο τέλος αυτής της συζήτησης να συνοψίσω τη γενική εικόνα των στόχων και των σημείων που προσπαθήσαμε να συντονίσουμε κατά τη διάρκεια της Προεδρίας μας με τη στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη και για τα οποία θέλουμε τώρα να καταλήξουμε τις επόμενες ημέρες σε μία απόφαση. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για τις προτάσεις σας και για τις αγορεύσεις και τις συζητήσεις που είχαμε εδώ όλοι μαζί.

Στόχος μας ήταν να θέσουμε με τη στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη το θέμα της αειφόρου ανάπτυξης της Ευρώπης στην κορυφή της πολιτικής ατζέντας και να αποτελέσει έτσι η Ευρώπη παράδειγμα για άλλους. Απασχολήσαμε όλες τις συνθέσεις του Συμβουλίου και προσπαθήσαμε πολύ εντατικά τους περασμένους μήνες να επεξεργαστούμε μαζί με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τα ουσιαστικά σημεία και να τα παρουσιάσουμε τώρα ως μία στρατηγική. Αυτή η στρατηγική είναι, κατά τη γνώμη μας, το αποτέλεσμα πολύ εκτεταμένων συζητήσεων και φιλόδοξων διαπραγματεύσεων. Τώρα έχουν οριστεί πλέον με σαφήνεια στη στρατηγική αυτήν επτά κύριες προκλήσεις με στόχους και μέτρα και αυτό θα δώσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση τη δυνατότητα να επιβεβαιώσει ακόμα πιο ξεκάθαρα τον πρωταγωνιστικό ρόλο μας σε διεθνείς υποθέσεις. Το σημαντικότερο κεφάλαιο είναι φυσικά –και αυτό θα μας δώσει επίσης τη δυνατότητα να αξιολογήσουμε σε κάποιον βαθμό την επιτυχία της στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια– ένα ισχυρό και σαφώς δομημένο κεφάλαιο για την εφαρμογή, που θα μας δώσει ευθύνες και αρμοδιότητες σχετικά με την παρακολούθηση της προόδου ως προς την εφαρμογή και θα απευθύνεται πολύ ξεκάθαρα σε όλα τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και όλα τα πολιτικά επίπεδα, κοινοτικό, εθνικό, τοπικό και περιφερειακό.

Επίσης, θεωρώ τη στρατηγική της ΕΕ για την αειφόρο ανάπτυξη –και θα έπρεπε να το κάνουμε αυτό μαζί– ως συμπλήρωμα της στρατηγικής της Λισαβόνας. Και οι δύο στρατηγικές επιδιώκουν, με διαφορετικές προτεραιότητες και χρονοδιαγράμματα, την αειφόρο ανάπτυξη. Θέλουμε επίσης να δείξουμε ότι η ποιότητα ζωής και μία υψηλού επιπέδου ποιότητα του περιβάλλοντος και της κοινωνικής συνοχής είναι σημαντικοί παράγοντες για να εξασφαλίσουμε μακροπρόθεσμα την ανταγωνιστικότητα. Η αειφόρος ανάπτυξη είναι κεντρικός παράγοντας για την καινοτομία: δημιουργεί ευκαιρίες και δυναμικό για έξυπνη ανάπτυξη και καλύτερες θέσεις εργασίας.

Η αειφόρος ανάπτυξη είναι εδραιωμένη στις Συνθήκες. Είναι ένας γενικός, ανώτερος στόχος για όλες τις ευρωπαϊκές πολιτικές. Ωστόσο, μας φέρνει αντιμέτωπους με τεράστιες προκλήσεις, κυρίως από θεσμική άποψη. Σε επίπεδο ΕΕ δεν έχουμε ακόμα τις κατάλληλες δομές για να συζητήσουμε αυτό το οριζόντιο ζήτημα στις ανάλογες επιτροπές ή να συντονίσουμε καλύτερα τις απόψεις διαφόρων επιτροπών. Κατά τις διαπραγματεύσεις για τη στρατηγική της ΕΕ για την αειφόρο ανάπτυξη επιχειρήσαμε τελικά να βρούμε μία λύση ad hoc με την ομάδα «Φίλοι της προεδρίας». Σε επίπεδο Συμβουλίου, θα εργαστούμε μέχρι την πρώτη αναθεώρηση της στρατηγικής για τις πιθανές δυνατότητες που θα προσφέρουν κατάλληλους μηχανισμούς για την αειφόρο ανάπτυξη. Αυτό το θεσμικό ζήτημα αφορά εξίσου όλα τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και θα ενθάρρυνα με μεγάλη ευχαρίστηση έναν διάλογο μεταξύ των θεσμικών οργάνων, ο οποίος θα πήγαινε μακρύτερα από την απόφαση για τη στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη. Δεν βλέπουμε δηλαδή τη στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη σαν το τέλος της συζήτησης για την αειφορία στην Ευρώπη, αλλά ως ένα ουσιαστικό σημείο εκκίνησης σε συνδυασμό με τη στρατηγική της Λισαβόνας για να προχωρήσουμε προς μία αειφόρο ανάπτυξη στην Ευρώπη.

Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω και πάλι για την πολύ εποικοδομητική συνεργασία, όχι μόνο στον τομέα της αειφορίας, αλλά και γενικά για την εποικοδομητική συνεργασία μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Προεδρίας – και το λέω αυτό καθώς η αυστριακή προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης πλησιάζει προς το τέλος της. Για εμένα προσωπικά και στους τομείς της αρμοδιότητάς μου, οι συζητήσεις ήταν πάντοτε πολύ γόνιμες και επιτυχημένες.

 
  
MPphoto
 
 

  Joe Borg, Μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να σας ευχαριστήσω όλους για αυτήν την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση. Η συζήτηση δείχνει ότι αυτό το θέμα αποτελεί κεντρικό ζήτημα για την Ευρώπη και ότι είναι μια προτεραιότητα που η Επιτροπή πιστεύει ότι μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και στη διατήρηση των πόρων, ειδικά προς όφελος των μελλοντικών γενεών. Προάγει τη βελτίωση των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών διαστάσεων του τρόπου ζωής μας.

Η πρόταση της Επιτροπής έδωσε έμφαση και πρόσθετη συνάφεια στις βασικές αρχές της πολιτικής μας για την αειφόρο ανάπτυξη. Επιπλέον, θέσαμε σαφείς σκοπούς με συσχετιζόμενες δράσεις για την επίτευξη αυτών των στόχων. Σχετικά με την ανάγκη για περισσότερη φιλοδοξία και την έκκληση για νέους στόχους, πρέπει να τονίσω ότι το σημαντικό είναι να επιτευχθούν αποτελέσματα. Η επένδυση σε νέους στόχους μπορεί να μην είναι τόσο δύσκολη. Ωστόσο, είναι πολύ πιο δύσκολο να πειστούν οι πολίτες να πραγματοποιήσουν και να δεχθούν τις απαιτούμενες αλλαγές για την επίτευξη αυτών των στόχων.

Εκπληρώνουμε τους υπάρχοντες στόχους μας, αλλά η πραγματική πρόκληση είναι να διασφαλίσουμε την εκπλήρωσή τους. Συνεπώς, προτείνουμε μια νέα προσέγγιση με στόχο την πραγματοποίηση των δύσκολων αλλαγών στην κοινωνία που απαιτούνται για την αειφόρο ανάπτυξη. Τούτου λεχθέντος, συμφωνώ ότι ο καθορισμός νέων στόχων είναι εξίσου σημαντικός. Εντούτοις, οι νέοι στόχοι πρέπει να εδραιωθούν μέσω μια ορθής διαδικασίας η οποία θα περιλαμβάνει εκτιμήσεις επιπτώσεων και πλήρη διαβούλευση των ενδιαφερομένων, ώστε να έχουμε την αποδοχή και τη δέσμευση εκείνων που πρέπει να εργαστούν προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί.

Θα ήθελα επίσης να πω κάτι για την ολοκληρωμένη προσέγγιση που αναφέρθηκε αρκετά κατά τη διάρκεια αυτής της συζήτησης. Η αειφόρος ανάπτυξη έχει να κάνει με μια συνεκτική προσέγγιση στη χάραξη πολιτικής. Απαιτεί μια ολοκληρωμένη προσέγγιση και στην πράξη αυτό σημαίνει τη στενή συνεργασία της στρατηγικής της Λισαβόνας και της στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη – δύο στρατηγικές που λειτουργούν παράλληλα και συντονισμένα για την επίτευξη του κυρίαρχου στόχου της αειφόρου ανάπτυξης.

Η Επιτροπή διαφωνεί με την ιδέα της συγχώνευσης των δύο στρατηγικών, αλλά συμφωνεί ότι θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν παράλληλα για την επίτευξη του γενικού σκοπού της αειφόρου ανάπτυξης και ότι θα πρέπει να αλληλοσυμπληρώνονται, τόσο ως προς το πεδίο εφαρμογής όσο και ως προς τη διαχείριση. Η Επιτροπή συμφωνεί ότι μπορούν να συνεργαστούν, αν και αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να ενσωματωθούν. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω της υγιούς και αποτελεσματικής συμπληρωματικότητας μεταξύ των δύο και αυτό ακριβώς προσπαθεί να επιτύχει η ανακοίνωση της Επιτροπής.

Σχετικά με τη διαχείριση και την εποπτεία, η βελτίωση της διαχείρισης της στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι βασική για την ενίσχυση της προόδου. Γι’ αυτό η πρόταση αναθεώρησης της στρατηγικής προτείνει μια νέα βελτιωμένη διαδικασία διαχείρισης. Η Επιτροπή θα υποβάλλει έκθεση για την πρόοδο ανά δύο έτη. Επιτρέψτε μου να σας διαβεβαιώσω ότι σε αυτή της την προσπάθεια θα αντλεί πληροφορίες από το πλήρες φάσμα των δεικτών αειφόρου ανάπτυξης.

Η Eurostat έχει σημειώσει ικανοποιητική πρόοδο στην ανάπτυξη δεικτών και αυτό το έργο θα συνεχιστεί. Στόχος δεν είναι να κατονομάσουμε τα κράτη που δεν συμμορφώνονται, αλλά να εκτιμήσουμε πού βρισκόμαστε, πόσα ακόμα πρέπει να κάνουμε και σε ποιους τομείς, προκειμένου να μπορέσουμε να καθορίσουμε το πού πρέπει να δράσουμε και να επιτρέψουμε τη σαφή επικοινωνία στους εκλογείς και στους ενδιαφερόμενους σχετικά με το πού πρέπει να αλλάξουμε και με την προσέγγισή μας σε αυτήν την αλλαγή.

Σχετικά με τη διεθνή διάσταση, η αειφόρος ανάπτυξη απαιτεί μια παγκόσμια προσέγγιση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να παραμείνει στη θέση της ως παγκόσμιος ηγέτης στην αειφόρο ανάπτυξη μέσω της δράσης της στο εσωτερικό της Ευρώπης και με την αντιμετώπιση των συνεπειών αυτής. Πρέπει επίσης να συνεργαστεί με άλλους προκειμένου να επιτύχει τις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν στο Γιοχάνεσμπουργκ και τους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας ώστε να επιτρέψει, όπως αναφέρθηκε, στις αναπτυσσόμενες οικονομίες να προχωρήσουν παράλληλα, να αποφύγουν τα ξεπερασμένα μη αειφόρα πρότυπα ανάπτυξης και να χρησιμοποιήσουν τις καθαρές και καινοτόμες τεχνολογίες. Αυτό είναι ουσιαστικό, για παράδειγμα, στην προσπάθεια περιορισμού της αλλαγής του κλίματος. Είναι επίσης ο λόγος για τον οποίον η παγκόσμια διάσταση αποτελεί ουσιαστικό τμήμα της αναθεωρημένης στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αειφόρο ανάπτυξη και ο λόγος για τον οποίον αυτή η στρατηγική υποστηρίζει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση στην ανάπτυξη και στις εξωτερικές πολιτικές.

Εν κατακλείδι, η Επιτροπή ελπίζει ότι η αλληλεπίδραση μεταξύ μας σε αυτόν τον τομέα μπορεί να συνεχιστεί και να ενταθεί τους προσεχείς μήνες.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Στο τέλος της συζήτησης υποβλήθηκε μία πρόταση ψηφίσματος(1) σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 5 του Κανονισμού.

Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.00.

 
  

(1) Βλ. συνοπτικά πρακτικά.

Τελευταία ενημέρωση: 10 Αυγούστου 2006Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου