Przewodniczący. Kolejnym punktem porządku dziennego jest sprawozdanie tymczasowe sporządzone przez Giovanni Claudio Fava w imieniu komisji tymczasowej w sprawie rzekomego wykorzystania przez CIA krajów europejskich do transportu i nielegalnego przetrzymywania więźniów [2006/2027(INI)] (A6-0213/2006).

  Giovanni Claudio Fava (PSE), relatore. – Signor Presidente, onorevoli colleghi, questo Parlamento è chiamato sempre ad uno scopo elevato e difficile: dare il proprio contributo nella lotta contro il terrorismo. Sabato, lo ricordiamo, saremo accanto ai nostri amici britannici per commemorare i cinquanta morti di Londra nell'attentato dello scorso anno.

Abbiamo un altro scopo, altrettanto difficile: contribuire alla verità, anche alla verità sugli abusi che sono stati commessi in questi anni in nome della lotta al terrorismo. Questa è la ragione della nostra commissione, la verità sui diritti negati a coloro che sono stati accusati di essere i nostri nemici, ma che, come esseri umani, come imputati, hanno diritto a un avvocato, a un processo, a un giudice, a un trattamento dignitoso e umano.

Senza diritto, signor Presidente, non esiste legge, esiste soltanto la manifestazione di una forza, esiste soltanto l'arbitrio. Quando parliamo di extraordinary renditions – ed è di questo tema che la nostra commissione si è anzitutto occupata – parliamo di un arbitrio, voluto da alcuni paesi e accettato da altri, in nome della lotta al terrorismo.

Le extraordinary renditions sono consegne straordinarie di sospetti terroristi catturati dalla CIA e consegnati a paesi compiacenti, disposti a interrogarli con ogni mezzo e a detenerli senza processo.

In questi anni le rendition, signor Presidente, sono state un fatto, non un'opinione, né un'illazione; un fatto che è stato ammesso perfino dal Dipartimento di Stato americano, una prassi usata ed abusata, anche a danno di cittadini europei.

Le conclusioni sul nostro lavoro, su quanto abbiamo acquisito in questi mesi – e che ci auguriamo di acquisire nei prossimi mesi – le riserviamo alla relazione conclusiva, ma abbiamo il dovere, già da ora, di parlare di un concorso di colpe vasto, generalizzato, che riguarda diversi paesi europei con livelli diversi di responsabilità: c'è chi è stato complice, c'è chi ha coperto le operazioni illegali, c'è chi si è semplicemente voltato dall'altra parte.

E' di poche ore fa la notizia, che arriva dall'Italia, secondo cui il giudice istruttore di Milano ha firmato un ordine di custodia cautelare nei confronti del vicedirettore del Sismi – il servizio di sicurezza militare italiano – per essere stato complice nel sequestro di Abu Omar, l'Imam di Milano che è stato rapito e per il quale sono pendenti ventidue ordini di custodia cautelare nei confronti di altrettanti agenti della CIA. Con ciò intendo anche ricordare quanto sia grave che il direttore del Sismi, il generale Pollari, sia venuto di fronte alla nostra commissione ad affermare che la sua Agenzia non aveva mai avuto alcuna informazione riguardo a quel sequestro. Prendiamo atto del fatto che il suo vice è stato arrestato per essere stato considerato responsabile di questo sequestro.

E' vero, signor Presidente, che non siamo una Corte di giustizia, ma questo fatto ci attribuisce una responsabilità supplementare sul piano politico e istituzionale e attribuisce una responsabilità supplementare anche ai governi, ai Paesi membri ai quali ci rivolgiamo, perché l'onere della prova – proprio perché non siamo una Corte di giustizia – è un onere che va condiviso con i governi, ai quali in questi mesi chiederemo piena collaborazione e tutta la verità.

Ci vorremmo adoperare, signor Presidente e cari colleghi, per una verità senza aggettivi, sui fatti, sulle responsabilità, per fare in modo soprattutto – e questo credo che sia lo scopo ultimo della nostra commissione – che questi fatti e abusi non si ripetano mai più sul territorio europeo o ai danni di cittadini europei.

Grazie al lavoro dei nostri assistenti, dei funzionari della commissione che voglio qui ringraziare, abbiamo ricostruito in dettaglio un complesso sistema di aerei, di compagnie fantasma, di cui si è servita in questi anni la CIA per le proprie missioni; abbiamo minuziosamente ricostruito il percorso di oltre mille voli, che abbiamo messo a disposizione dei nostri colleghi parlamentari. Moltissimi di quei voli, lo sappiamo, erano voli di routine, che servivano a trasportare materiale o funzionari, ma non tutti: su quegli aerei sono stati brutalmente caricati e trasportati verso le loro prigioni Abu Omar, Maher Arar, Khaled el-Masri, Mohamed Algiza e molti altri ancora.

Questi voli hanno impunemente fatto scalo nei nostri aeroporti, utilizzato i nostri cieli e beneficiato del nostro silenzio e solo in un caso su 1084 voli, un funzionario di polizia ha preteso di poter identificare equipaggi e passeggeri.

Signor Presidente, abbiamo restituito voce e diritto di parola alle vittime di clamorosi errori giudiziari, ma anche a chi ha permesso a questa commissione di potere lavorare. Adesso ci aspetta un lavoro difficile, per il quale chiediamo al Parlamento di essere autorizzati a prorogare il nostro lavoro sino alla fine del mandato, sapendo che la verità che alla fine avremo ottenuto e consolidato sarà un patrimonio da mettere a disposizione di tutti i paesi europei e, naturalmente, anche di questo Parlamento.

(Applausi)

  Paula Lehtomäki, neuvoston puheenjohtaja. Arvoisa puhemies, arvoisat parlamentin jäsenet, koska neuvostolta on pyydetty lausuntoa tästä asiasta, olen iloinen, että voin osallistua tähän keskusteluun neuvoston puolesta.

Aivan ensimmäiseksi haluaisin sanoa, että väliraportin aihe on äärimmäisen tärkeä, ja pidän hyvin tärkeänä ja merkittävänä Euroopan parlamentin ja Euroopan neuvoston ja sen parlamentaarisen yleiskokouksen aloitteellisuutta tässä asiassa.

Kysymys on perusoikeuksien toteutumisesta Euroopassa ja terrorismin vastaisesta toiminnasta. Nämä asiat eivät saa olla keskenään ristiriidassa. Kaikkien terrorismin vastaisten toimenpiteiden on oltava kansainvälisen oikeuden velvoitteiden mukaisia, eikä terrorismin vastaisten toimenpiteiden nimissä voida hyväksyä tinkimistä ihmisoikeuksiin, pakolaisiin tai humanitaarisiin kysymyksiin liittyvistä kansainvälisen oikeuden velvoitteista.

Käsiteltävänä olevaan väliraporttiin viitaten haluaisin kuitenkin korostaa, että perustamissopimukset eivät anna Euroopan unionille toimivaltaa käsiteltävissä kysymyksissä, eivätkä kansalliset tiedustelutiedot kuulu perustamissopimuksen soveltamisalaan, koska jäsenvaltiot ovat yksimielisesti päättäneet varata kansallisten tiedustelupalvelujen toiminnan seurannan itselleen.

Tämä tosiasia ei tietenkään tarkoita sitä, että neuvosto olisi ollut passiivinen raporttiin liittyvissä kysymyksissä. Viime marraskuusta lähtien julkisuudessa on esitetty epäilyjä Yhdysvaltojen keskustiedustelupalvelu CIA:n vankikuljetuslennoista ja laittomista pidätyskeskuksista Euroopan alueella. Jo 21. marraskuuta Euroopan unionin ulkoministerit keskustelivat yleisten asioiden neuvoston istunnossa näistä tiedoista. Tämän keskustelun johdosta silloisen puheenjohtajavaltion ulkoministeri Jack Straw kirjoitti 29. marraskuuta 2005 Euroopan unionin puolesta Yhdysvaltain ulkoministeri Condoleezza Ricelle, ja yritti saada selville Yhdysvaltain hallituksen näkemykset näistä väitteistä. Yhdysvaltojen ulkoministeri antoi 5. joulukuuta ennen Euroopan vierailuaan yksityiskohtaisen lausunnon asiasta. Lausunnon mukaan Yhdysvallat katsoo kansainvälisten sopimusten sitovan omaa toimintaansa, ja Yhdysvallat kunnioittaa muiden maiden suvereniteettia, eikä kuljeta vangittuja henkilöitä sellaisiin maihin, joissa heitä kuulustelujen yhteydessä tai muutoin kidutettaisiin. Euroopan unionin ulkoministerit ja ulkoministeri Rice keskustelivat vielä myöhemmin asiasta ulkoministeri Ricen Brysselin vierailun aikana.

Tämän vuoden alusta alkaen Yhdysvaltojen kanssa on käyty tiivistä vuoropuhelua edellä mainituista kysymyksistä eri tasoilla ja erilaisissa kokoonpanoissa. Ihmisoikeuksia on käsitelty useaan otteeseen Yhdysvaltojen kanssa. Keskustelua on käyty myös siitä, että terrorismin torjunnassa on noudatettava kansainvälistä oikeutta. Viimeksi tämä asia oli esillä Yhdysvaltain ja EU:n välisessä huippukokouksessa Wienissä 21. kesäkuuta.

Euroopan unioni on kehottanut Yhdysvaltojen hallitusta useaan otteeseen antamaan Yhdistyneiden Kansakuntien ihmisoikeusraportoijille täysimääräisen pääsyn Quantanamo Bayhin. EU:n ulkoministerit ovat todenneet, että Euroopan unioni on edelleen vakavasti huolestunut Quantanamo Baysta, ja asiasta on keskustelu Yhdysvaltojen kanssa useaan otteeseen. EU:n mielestä Yhdysvaltojen hallituksen tulisi ryhtyä toimenpiteisiin Quantanamon sulkemiseksi mahdollisimman pian. Tässä suhteessa unioni piti tervetulleena presidentti Bushin Wienin huippukokouksen yhteydessä esittämiä huomioita, joiden mukaan hän on halukas sulkemaan Quantanamo Bayn pidätyskeskuksen.

Neuvoston puheenjohtajavaltiona Suomi jatkaa luonnollisesti ihmisoikeuskysymysten esillä pitämistä Yhdysvaltain kanssa käytävässä vuoropuhelussa. Se on meidän puheenjohtajuuskaudellamme erittäin tärkeää.

  Franco Frattini, Vicepresidente della Commissione. Signor Presidente, onorevoli deputati, certamente alla vigilia dell'anniversario dell'attacco terroristico a Londra, la lotta al terrorismo deve restare l'obiettivo principale della Strategia europea di sicurezza e questa è una buona occasione per ricordarlo, insieme all'affermazione, che occorre fare in modo chiaro, che il rispetto dei diritti fondamentali di ciascun essere umano è l'altro elemento da inserire nella Strategia europea di sicurezza.

E' evidente che quando attentiamo alle garanzie di libertà e ai diritti fondamentali delle persone, rischiamo involontariamente di offrire un argomento alla propaganda proprio dei terroristi che dobbiamo combattere. Quindi la ricerca della verità è necessaria e voglio ricordare che si tratta di una verità storica, una verità giudiziaria e una ricerca di responsabilità, ed è evidente che il contributo della Commissione europea in questo è stato, è e sarà un contributo convinto.

Desidero ricordare che la Commissione europea ha contribuito con convinzione – e credo che il Presidente Coelho possa testimoniarlo – aiutando e sostenendo con forza, sin dal primo giorno, la richiesta della commissione temporanea di ottenere i dati di Eurocontrol, che, secondo quanto risulta dalla relazione, sono stati tra gli elementi più importanti per l'individuazione di alcuni fatti.

Ho inoltre sostenuto con convinzione le richieste della commissione temporanea del Parlamento di avere accesso alle fotografie satellitari dell'Agenzia europea. Insieme ai colleghi del Consiglio abbiamo lavorato perché la richiesta fosse accolta in tempi rapidi e credo che anche questo sia stato un elemento utile ai lavori di questa prima fase della commissione temporanea.

Inoltre, per ben tre volte ho voluto ricordare ai ministri degli interni dei Paesi membri l'importanza di collaborare con la commissione temporanea del Parlamento, di collaborare con il Consiglio d'Europa, in altri termini di sviluppare delle indagini e degli accertamenti nazionali nei paesi in cui questo non era ancora avvenuto. Posso anticiparvi che al prossimo Consiglio dei ministri, il primo sotto la Presidenza finlandese, che si terrà il 24 luglio, rinnoverò ai ministri degli interni dei 25 Stati membri l'invito a continuare a collaborare con la commissione temporanea del Parlamento.

Prendo atto e condivido che la commissione temporanea del Parlamento non ritiene di essere una sorta di "super tribunale europeo", e questo è un elemento molto importante nell'indicazione delle responsabilità istituzionali. Ritengo tuttavia che gli elementi indicati nella relazione siano degli strumenti utili, da valutare molto approfonditamente. Alcuni elementi sono già stati valutati in quanto erano già a disposizione delle molte autorità giudiziarie nazionali impegnate in inchieste, talvolta molto approfondite, iniziate molto tempo fa.

Credo che ora le autorità nazionali, anche alla luce dei dati di questa relazione, possano e debbano procedere a tali accertamenti con una maggiore forza – anche nei casi in cui non sono stati ancora eseguiti. E che debbano farlo con le garanzie dei processi, che sono poi le garanzie dello Stato di diritto, il pieno diritto per le vittime – che anche voi avete in parte ascoltato – e per coloro che sono accusati, di provare degli elementi fino a che una sentenza non definisca quando e se vi siano responsabilità per dei fatti specifici.

Questo è l'esito che, credo tutti noi auspichiamo: ottenere finalmente una verità piena e soddisfacente su queste accuse. Credo che sia importante attendere con fiducia le decisioni che i giudici degli Stati membri prenderanno.

Vorrei esprimere un'ultima considerazione sulle prospettive future, che mi sembrano altrettanto interessanti. Desidero fare una riflessione sulla riforma dei cosiddetti servizi segreti, una riforma che appartiene alla competenza nazionale ma che credo potrebbe essere oggetto di una riflessione più ampia. Si potrebbe valutare se, ad esempio, le regole di trasparenza, nel senso di relazione con gli organi del Parlamento, possano essere migliorate a livello nazionale; se il coordinamento dell'attività dei servizi in caiscuno Stato membro non debba, come io credo, prevedere una responsabilità più diretta dei capi dei governi dei rispettivi paesi; se non ci debba essere una sorta di controllo parlamentare nazionale sulle risorse finanziarie dei servizi segreti – perché tutti sanno che se si controllano le risorse finanziarie, si può incidere in modo significativo sull'attività funzionale.

Cito infine l'accenno – che ho trovato nella relazione – alla necessità di definire nuove regole sull'aviazione non commerciale, anche con aerei civili, quella definizione di "aereo di Stato" o "impiegato per attività di Stato". Posso anticiparvi che anche a questo riguardo la Commissione è pronta a sviluppare una riflessione insieme alla commissione temporanea nel prossimo periodo di lavoro, perché trovare una definizione europea, ad esempio di State aircraft, potrebbe essere un buon passo in avanti su un terreno che attualmente, come sapete, non è sufficientemente coperto da disposizioni legislative nazionali.

Vi confermo quindi il mio impegno ad una collaborazione con il Presidente e i componenti della commissione temporanea e vi ringrazio.

  Jas Gawronski, a nome del gruppo PPE-DE. – Signor Presidente, onorevoli colleghi, avevo sperato che l'onorevole Fava non menzionasse il caso italiano di oggi, ma, visto che lo ha fatto, vorrei dirgli, come membro italiano del Parlamento, e non come coordinatore del PPE, che, oggi, Osama Bin Laden è felice perché, nel mio paese, invece di arrestare i terroristi, ci si concentra sull'arrestare coloro che danno la caccia ai terroristi.

Per quanto riguarda la relazione, credo, signor Presidente, che non basta che il relatore affermi di poter accettare alcuni dei nostri emendamenti. Si tratta di una relazione estremamente tendenziosa, che prende in considerazione solo punti di vista critici degli Stati Uniti. Due esempi: fino ad oggi hanno rifiutato di inserire nella relazione due dichiarazioni di Solana e di de Vries perché i due hanno detto cose non di loro gradimento, che non soddisfano la Sinistra e hanno affermato di non essere consapevoli di alcuna violazione della legge da parte degli Stati membri dell'Europa nella cooperazione con la CIA. Adesso, come grande concessione, sembra che vogliano accettarlo.

Essi rifiutano tuttavia di accettare anche un'altra dichiarazione perché va contro quella cosiddetta verità che cercano di imporci, si tratta della dichiarazione di un esperto di Human Rights Watch che, come si sa, non è certo un'organizzazione favorevole all'Amministrazione Bush, che ha detto alla nostra commissione: "noi abbiamo sospetti, ma non abbiamo prove". Sappiamo tutti che gli americani hanno commesso degli errori, per i quali dobbiamo criticarli e anche condannarli, ma, se hanno commesso degli errori, è perché fanno qualche cosa.

Avrei gradito vedere in questa relazione un riconoscimento del fatto che, se oggi siamo qui riuniti a parlare del problema CIA, è grazie alla stampa americana, al Congresso americano e al popolo americano, e non grazie a loro. Di ciò non vi è alcuna traccia nel rapporto.

Per tutte queste ragioni rimaniamo decisamente critici di questa relazione e anche molto delusi.

(Applausi)

  Wolfgang Kreissl-Dörfler, im Namen der PSE-Fraktion. – Herr Präsident, verehrte Kolleginnen und Kollegen! Zuerst einmal möchte ich unserem Berichterstatter Claudio Fava zu seinem ausgezeichneten Zwischenbericht ganz herzlich gratulieren. Ich sage deshalb Zwischenbericht, weil wir uns erst in der ersten Halbzeit unserer Arbeit befinden.

An dieser Stelle möchte ich betonen und klarstellen, dass niemand in unserer Fraktion gegen die gemeinsame Bekämpfung des internationalen Terrorismus ist. Ganz im Gegenteil! Nur sind wir der Auffassung, dass dies nicht mit den gleichen Waffen geschehen kann, die die Terroristen einsetzen, sondern nur mit rechtstaatlichen Mitteln und nach den ethischen und moralischen Grundsätzen, auf denen unsere Wertegemeinschaft, die Europäische Union, basiert, auf die wir weltweit immer wieder pochen und auf die wir auch stolz sein können.

Es kann doch nicht sein, dass Menschen auf dem Territorium der EU oder aus Staaten, die unserer Gemeinschaft beitreten wollen, entführt, um den halben Globus geflogen und in Gefängnissen wie in Kabul gefoltert werden, wie dies nachweislich mit dem deutschen Staatsbürger Khaled El-Masri geschehen ist! Hier heiligt der Zweck eben nicht die Mittel, und das muss uns von dem Vorgehen der Regierung Bush und der CIA unterscheiden! Wenn wir solche Vorkommnisse kritisieren, dann hat dies nichts — aber überhaupt nichts — mit Antiamerikanismus zu tun, sondern es ist unsere Pflicht, so zu handeln.

Für uns stellt sich doch auch die Frage, die die Regierungen in der EU beantworten müssen: Was darf eigentlich ein Geheimdienst wie die CIA — auch wenn er aus einem befreundeten Staat kommt — bei uns veranstalten? Wie darf er vorgehen? Hier kann doch nicht das Herkunftslandprinzip gelten! Ferner ist von den Mitgliedstaaten der EU und auch von den Bewerberländern klarzustellen, dass gegen jemanden, der unter Verdacht steht, ein Terrorist zu sein, nur rechtstaatliche Verfahren erlaubt sein dürfen. Wie gedenken die EU-Staaten denn mit den Institutionen Europäisches Parlament und Europarat zu kooperieren?

Diese Frage muss sich auch die Regierung der FYROM in Skopje gefallen lassen, denn belügen lassen wir uns eigentlich sehr ungern! Ich freue mich aber auch, dass der deutsche Außenminister Frank-Walter Steinmeier, ohne zu zögern, sein Kommen in unseren Ausschuss bestätigt hat. Das erwarten wir dann allerdings auch von anderen Persönlichkeiten.

Unsere Aufgabe ist es nicht, nun akribisch wie ein Staatsanwalt Untersuchungen durchzuführen und eine endgültige Beweisaufnahme mit Anklageschrift zu verfassen. Unsere Aufgabe muss es sein, den Bürgerinnen und Bürgern der Europäischen Union am Ende unserer Arbeit deutlich zu machen, was unserer Kenntnis nach tatsächlich geschehen ist und welche politischen Schlussfolgerungen zu ziehen sind, damit wir auch weiterhin zu unseren Werten und Grundsätzen stehen können, und zu beweisen, dass die Europäische Union bereit ist, Freiheit, Sicherheit und Demokratie zu wahren und zu garantieren.

Das scheinen allerdings einige in diesem Hause noch nicht einmal im Ansatz begriffen zu haben.

  Sarah Ludford, on behalf of the ALDE Group . – Mr President, I would also like to thank the rapporteur, Mr Fava, for his excellent work and his cooperation with us. I would also like to thank Mr Coelho for his assiduous and steady chairmanship.

The area of justice and human rights in the EU is not working effectively. On the one hand, some Member States have not implemented EU anti-terrorism laws passed five years ago, so we are not equipped throughout the EU to investigate and prosecute terrorist offences. In some Member States there is not even a definition of terrorism, so terrorists can escape conviction and imprisonment. Mr Fava recalled the London bombings, which we will sadly remember on Friday; we also remember the Madrid bombings. If the same thing happened in some of our national capitals, there would be no prospect of terrorists being convicted.

I hope Mr Gawronski and his friends are knocking on the doors of those national capitals which have not implemented the framework decision on terrorism.

At the same time it is apparent on the basis of credible indications that gross human rights abuses have taken place in the name of fighting terrorism – the so-called war on terror. The EU has allowed a situation to develop where we cannot prosecute terrorists, but we can persecute terrorist suspects and deprive them of their rights.

What credibility does this give the EU at home or abroad, either for effectively combating terrorism or for upholding human rights? Let us be clear: what we are saying in this report is that we have heard testimony and seen corroborating facts, such as flight logs, which attest to extraordinary renditions having taken place in Europe, and it is highly implausible that governments or their agencies had no idea what was going on. We have not implied we are a court or we have the powers of an investigating police officer or prosecutor, but we have done enough in cooperation and in complementarity with Dick Marty in the Council of Europe, with national MPs and judicial inquiries, to shift the burden of proof.

Once allegations are no longer speculative but are shown to be credible, as is the case, then under European and international human rights instruments Member States have a positive obligation to investigate and to punish anyone responsible for human rights abuses.

I hope that in private the Presidency is saying something different to its 24 EU government colleagues than it is saying here. I hope it is saying this conspiracy of silence must stop. To say, as the Minister did, that the Treaties do not give the EU any powers is untrue. If that is the case, then why did governments unanimously insert the human rights clause into the EU Treaty and a clause, Article 7, which provides for sanctions for breach?

It is true that we lack the monitoring mechanisms to connect the obligation to the powers and that needs to be filled in. It is pathetic that Javier Solana and Gijs de Vries are obliged to come to us and say, ‘we do not believe there have been any violations, but we do not have the competence to ask Member States the relevant questions’.

I am quite happy to accept Mr Gawronski’s amendment in this connection, since it shows up the ludicrous nature of the gap in competence. I am not reproaching them, but I am accusing the Council and Member States of being guilty of creating a lot of hot air and rhetoric about the EU as a beacon of human rights without delivering the results. If you want our citizens to relate to the EU, I give you a cause worth championing.

  Cem Özdemir, im Namen der Verts/ALE-Fraktion. – Herr Präsident, Frau Ratspräsidentin, Herr Vizepräsident der Kommission, liebe Kolleginnen und Kollegen! Als erstes möchte ich mich für die ausgezeichnete Arbeit unseres Berichterstatters Claudio Fava, aber auch für die Arbeit unseres Vorsitzenden Carlos Coelho im Ausschuss herzlich bedanken. In diesem Zusammenhang möchte ich allerdings den Dank auch ausdehnen auf Senator Dick Marty und Terry Davis für die exzellente Zusammenarbeit mit dem Europarat und seinem Ausschuss für rechtliche Angelegenheiten und Menschenrechte. Ich glaube, dass diese Zusammenarbeit des Europarates mit dem Europäischen Parlament wegweisend für die künftige Zusammenarbeit in der Verteidigung von Bürgerrechten ist.

Lassen Sie mich mit einer allgemeinen Feststellung beginnen: Es gibt rechtliche Wege, Gefangene ausländischen Behörden zuzuführen. Die Überstellungen, mit denen wir es in diesem Ausschuss zu tun haben, bedeuten nicht einfach den Transport eines Verdächtigen von einem Ort zu einem anderen. Die Praxis, mit der wir es zu tun haben, ist eben nicht durch entsprechende Gesetze abgedeckt, vielmehr umgeht sie die Prinzipien, die wir unter Rechtstaatlichkeit verstehen, d. h. das Recht auf eine angemessene rechtliche Vertretung und auf ein angemessenes rechtliches Verfahren. Diese Praxis ist ebenso wenig damit in Einklang zu bringen, dass niemand an einen Staat ausgeliefert oder in diesen verbracht werden darf, wo er dem Risiko ausgesetzt ist, gefoltert oder einer anderen menschenunwürdigen Behandlung ausgesetzt zu werden.

Die meisten Opfer dieser Überstellungen sind von Anfang an illegal verhaftet worden, einige wurden entführt, alle wurden auf illegale Weise von einem Land in ein anderes verbracht. Viele sind inzwischen verschwunden. Diejenigen Opfer, die wir in unserem Ausschuss gehört haben, haben von Folter und anderer menschenunwürdiger Behandlung berichtet.

Letztendlich kann man sagen: Diese Praxis diente dazu, Folter outzusourcen und die Feststellung der Verantwortung für Menschenrechtsverletzungen zu erschweren. Viele sagen, man kann nicht genau feststellen, wie viele Menschen letztlich verhaftet, entführt und in andere Länder verbracht worden sind. Das mag stimmen. Genau so stimmt es aber auch, dass wir genügend Fälle als erwiesen betrachten können, in denen Menschenrechtsverletzungen begangen wurden, davon spricht der Bericht eine sehr deutliche Sprache.

Das Abkommen von Chicago erlaubt, Privatflüge ohne weitere Genehmigung auf europäischen Raum auszudehnen. Das hat die CIA ausgenutzt und ihre Flüge gezielt als privat deklariert. Dabei haben sich viele Staaten — auch Mitgliedstaaten der Europäischen Union — auf das Abkommen von Chicago berufen und die CIA gewähren lassen. Diese Staaten haben offensichtlich andere Vorschriften dieses Abkommens ignoriert, die ihnen das Recht geben, solche Flugmaschinen zu untersuchen, bei denen nachvollziehbare Gründe dafür bestehen, anzunehmen, dass die Maschine für einen unrechtmäßigen Zweck genutzt wurde.

Die Mitgliedstaaten der Europäischen Union sind an verschiedene internationale Verträge gebunden, besonders — und das steht ausdrücklich in Artikel 6 — an die Europäische Menschenrechtskonvention. Der Europäische Gerichtshof für Menschenrechte hat immer wieder betont, dass jeden Staat eine positive Pflicht trifft, einzuschreiten, Ermittlungen aufzunehmen und rechtliche Schritte gegen Verantwortliche einzuleiten, wenn es um den Schutz vor Folter und anderer menschenunwürdiger Behandlung geht. Dies ist in vielen Mitgliedsländern der Europäischen Union eindeutig nicht geschehen. Italien ist in diesen Tagen dieser rechtlichen Pflicht nachgekommen, dafür gebührt Italien großer Dank und Respekt. Ich erwarte aber auch — und ich glaube, dass ich hier im Namen der Mehrheit des Hauses spreche —, dass andere Länder dem Beispiel Italiens Folge leisten werden.

(Beifall)

  Giusto Catania, a nome del gruppo GUE/NGL. – Signor Presidente, onorevoli colleghi, desidero ringraziare anch'io i colleghi Fava e Coelho per il lavoro che hanno svolto in questa commissione e per il fatto che questi lavori ci abbiano dimostrato che le extraordinary renditions sono parte di questa strategia sbagliata, intrapresa in nome della lotta al terrorismo.

Si tratta di una strategia sbagliata, imperniata sulla teoria della guerra preventiva e sul restringimento dello Stato di diritto. Questa strategia non ha affatto indebolito il terrorismo, anzi, lo ha alimentato, lo ha radicalizzato e ha perfino favorito il raggiungimento degli obiettivi stessi prefissi dal terrorismo.

La Corte suprema degli Stati Uniti ci ha spiegato solo qualche giorno fa, a seguito della sentenza su Guantánamo, che tra il 2001 e il 2003 oltre la metà dei prigionieri di Guantánamo sono stati prelevati dall'Afghanistan, e ciò significa che l'Europa è stato il luogo di transito per oltre duecento prigionieri, che gli aeroporti europei sono stati utilizzati come scalo, che le basi USA e NATO in Europa sono state un avamposto. Abbiamo anche constatato – e questo è stato accertato dai lavori della nostra commissione – che ci sono stati dei rapimenti sicuri, uno di questi è il caso evidente di Abu Omar.

Abbiamo indagato nella profondità dei fatti e abbiamo potuto constatare anche che –come ci è stato spiegato da John Bellinger e Condoleezza Rice – questa attività dell'Intelligence americana è stata portata avanti con il coinvolgimento dei governi nazionali. John Bellinger e Condoleezza Rice hanno infatti dichiarato esplicitamente che non c'è stata alcuna violazione della sovranità nazionale. Dovremmo citare anche questo, onorevole Grawronski, non soltanto stralci degli interventi di Sinfton.

Penso che quello che è emerso con forza è che i governi europei sono stati complici di queste azioni dell'Intelligence americana sul territorio europeo. Un carabiniere italiano ha confessato; oggi c'è stato l'arresto del numero due del Sismi, l'Intelligence italiana. Credo che ci sia bisogno di ulteriore chiarezza.

Infine, il capo dell'Intelligence italiana, il dottor Pollari, o ha mentito alla nostra commissione, oppure non conosceva l'attività del suo numero due: entrambe le ipotesi sono gravi. La stessa cosa vale per il Commissario Frattini, che ritengo debba chiarire questo punto. Il Commissario Frattini all'epoca dei fatti era Ministro degli esteri, o non sapeva, come ha detto alla commissione, oppure non conosceva gli accordi di ...

(l'oratore viene interrotto dal Presidente)

  Konrad Szymański, w imieniu grupy UEN. – Panie Przewodniczący! Apeluję o złagodzenie tonu tego sprawozdania. Zbyt często używa on języka pewności i faktów, tam gdzie ewentualnie jest miejsce na podejrzenia i wątpliwości. Według wcześniejszego sprawozdania Rady Europy mamy do czynienia z dziesięcioma opisanymi przypadkami wydań, które dotyczą siedemnastu osób. Wśród opisanych wypadków nie wszystkie stoją w otwartej sprzeczności z prawem międzynarodowym. Na przykład Arar był wydany na mocy wyroku sądu imigracyjnego i trudno go zakwalifikować do grupy nadzwyczajnych wydań.

Dopóki nie znamy dokładnych rozmiarów zjawiska, nic nie upoważnia nas do twierdzenia zawartego w sprawozdaniu w art. 6, że mamy do czynienia z wielokrotnym, niedopuszczalnym i poważnym naruszeniem praw podstawowych. Rząd USA inaczej interpretuje konwencję przeciwko torturom i ma do tego prawo. Nie zostało to zakwestionowane przez komisję do spraw tej konwencji. Ta interpretacja ma za sobą wieloletnią praktykę, decyzję senatu i orzeczenia Sądu Najwyższego.

Chciałbym, aby w sprawozdaniu znalazło się miejsce na podkreślenie szerszego kontekstu tej sprawy, by uniknąć obrazu karykaturalnego, na którym mamy „złą Amerykę” i „dobrą Unię Europejską”. Trzeba podkreślić kluczową rolę walki z terroryzmem dla bezpieczeństwa światowego oraz pozytywne skutki współpracy wywiadu europejskiego i wywiadu Stanów Zjednoczonych. Europa i Ameryka w konfrontacji z terrorystami poruszają się po części w prawnej próżni.

Europa chce ich traktować jak przestępców, którym trzeba dać obrońców i wszelkie prawa procesowe. Amerykańska praktyka stoi bliżej tradycji prawa wojennego, co jest moim zdaniem bardziej adekwatne, ale prowadzi do prawnej woltyżerki. Jeśli chcemy uniknąć takich sporów i konfliktów między Europą, a Ameryką musimy wzbogacić prawo międzynarodowe o nowe regulacje. Sprawozdanie bez przyjęcia poprawek zaproponowanych przez pana Gawrońskiego i przeze mnie nie zasługuje na poparcie w jutrzejszym głosowaniu.

  Mirosław Mariusz Piotrowski, w imieniu grupy IND/DEM. – Panie Przewodniczący! Powołana przez Parlament Europejski na okres czterech miesięcy komisja tymczasowa ds. rzekomego wykorzystania przez CIA krajów europejskich do transportu i nielegalnego przetrzymywania więźniów nie zdołała wypełnić powierzonych jej zadań. W dotychczasowej pracy nie udało jej się zdobyć ani jednej informacji, podkreślam: ani jednej informacji, która byłaby wcześniej nieznana. W konsekwencji przedstawione dziś sprawozdanie komisji jest wyłącznie powieleniem niesprawdzonych informacji medialnych.

Nic nie wskazuje na to, że przedłużenie mandatu komisji doprowadzi do ustalenia konkretnych faktów. Nie ma ona żadnych instrumentów do tego typu działań. Po co więc na darmo wydawać pieniądze podatników i przedłużać jej egzystencję? Po co podtrzymywać bezsilną komisję? Nie ma żadnych racjonalnych przesłanek ku temu. Ewentualne przedłużenie mandatu komisji będzie podyktowane względami politycznymi i propagandowymi. Jej działalność bowiem w tej chwili już jest wykorzystywana przez socjalistów i liberałów do swoich celów. Używają wszelkich pretekstów do atakowania Stanów Zjednoczonych i współpracujących z nimi krajów europejskich. W ten sposób poważnie osłabiają jedyny wspólny front, jaki powstał w walce z tak niezwykle groźnym zjawiskiem, jakim jest terroryzm.

Tak naprawdę nie powinniśmy się temu dziwić. Historycznie od przełomu XIX i XX w. sami socjaliści posuwali się do aktów, które można by dziś określić jako terrorystyczne. Sympatia do tej metody działalności politycznej okazuje się niezwykle trwała nawet w tej Izbie. Nie jest przypadkiem, że linia podziału w odniesieniu do tej sprawy powstaje nie w oparciu o względy merytoryczne czy narodowe, ale ideologiczne. Jest to w zasadzie podział na socjalistów i konserwatystów.

Okażemy wielką odpowiedzialność wobec społeczeństw naszych krajów, podejmując decyzję o zakończeniu prac komisji tymczasowej, i o to apeluję.

  Philip Claeys (NI). – Voorzitter, we zijn er met onze tijdelijke commissie niet in geslaagd ook maar één bewijs te vinden dat de CIA zich in Europa bezondigd heeft aan folterpraktijken of aanverwante illegale activiteiten. Verder dan vermoedens, aanwijzingen en zelfs insinuaties zijn we niet geraakt. Sommige linkse collega's wilden de activiteiten van de tijdelijke commissie aangrijpen om aan goedkoop anti-amerikanisme te doen. Dit tendentieuze verslag is daar een uiting van.

De manier waarop de commissie tot nog toe functioneerde, roept ook vragen op. Getuigen werden soms begeleid door advocaten die verhinderden dat er op lastige vragen werd geantwoord. Meermaals is het gebeurd dat we door de vaagheid van de betrokkenen geen duidelijk beeld kregen van de feiten die hen ten laste werden gelegd, of van hun politieke achtergrond. Andere mensen die voor de commissie verschenen, zoals hoge vertegenwoordiger Javier Solana, waren zo voorspelbaar nietszeggend dat hun optreden voor iedereen tijdverlies was.

Indien het onderzoek verder moet gevoerd worden, dan kan dat beter gebeuren door de nationale instanties die daar wél voor bevoegd zijn.

  Carlos Coelho (PPE-DE). – Senhora Ministra, Senhor Vice-Presidente da Comissão, caros Colegas, quero começar por agradecer ao Vice-Presidente da Comissão, o Comissário Franco Frattini, a exemplar colaboração que prestou à nossa comissão e esperar que o seu exemplo seja seguido pelo Conselho neste segundo semestre dos nossos trabalhos.

Quero dizer em primeiro lugar que, como já disse Kreissl-Dörfler, trata-se de um relatório intercalar. Não podemos acusar este documento de não conter as conclusões próprias de um relatório final. Quero, em segundo lugar, agradecer a todos os deputados da comissão a que presido e, em particular, ao relator, o deputado Claudio Fava, o trabalho rigoroso, sério e de qualidade que têm produzido na Comissão e agradecer de forma especial aos nossos colaboradores. Em terceiro lugar, quero recordar que foram ouvidas 70 pessoas no conjunto das audições, mais de 50 horas de depoimentos, e feitas 2 missões ao exterior, nomeadamente aos Estados Unidos e à antiga República Jugoslava da Macedónia, e analisados milhares de documentos.

Como balanço provisório creio que, para lá de se justificar a constituição desta comissão, há a constatação de que houve acções ilegais na Europa, de que é necessário avaliar agora a sua dimensão e o envolvimento dos Estados-Membros, que é necessário reforçar o controlo do espaço aéreo e das facilidades aeroportuárias, que é necessário reforçar, como disse aliás o Comissário Franco Frattini, o controlo democrático sobre a actividade dos serviços secretos e acompanhar melhor as actividades dos serviços secretos estrangeiros em solo europeu.

Ao aprovar este relatório, estamos a pedir à Mesa condições de trabalho para descobrirmos a verdade do que se passou, ao aprovar este relatório, com as emendas fundamentais apresentadas pelo PPE, estamos a contribuir para um relatório equilibrado, factual e justo, porque não queremos que este trabalho sério e rigoroso seja confundido com algum tipo de propaganda política.

  Józef Pinior (PSE). – Panie Przewodniczący! 11 września br. mija pięć lat od ataku terrorystycznego na Amerykę. Słusznej walce z terrorystami towarzyszy refleksja nad metodami tej walki, stanem demokracji, rządami prawa, stanem wolności obywatelskich w sytuacjach specjalnych uprawnień dla służb specjalnych i powszechnej inwigilacji.

Po obydwu stronach Atlantyku tworzy się swego rodzaju nowa wspólnota – wspólnota prawników, dziennikarzy, polityków z różnych stron sceny politycznej, działaczy organizacji humanitarnych, obywateli, którzy nie godzą się z naruszaniem praw człowieka, wolności politycznych i obywatelskich przez niektóre rządy europejskie oraz rząd Stanów Zjednoczonych w ostatnich latach. W zeszłym tygodniu Sąd Najwyższy USA wydał orzeczenie uznające specjalne trybunały militarne, powołane – poza Kongresem – dekretem prezydenta Busha w listopadzie 2001 r. za nielegalne, sprzeczne z konwencjami genewskimi oraz amerykańskim systemem sądownictwa wojskowego. Orzeczenie Sądu Najwyższego jest dowodem na to, że nie jesteśmy skazani na tragiczny wybór pomiędzy naszym bezpieczeństwem a naszą wolnością.

Komisja tymczasowa powołana przez Parlament Europejski w dniu 18 stycznia br. zakończyła pierwszy etap pracy. Przedstawione sprawozdanie okresowe konkluduje, że na terytorium europejskim doszło do nielegalnych praktyk mających wpływ na obywateli i mieszkańców Europy. Pragnę podkreślić, że sprawozdanie komisji nie jest w jakikolwiek sposób antyamerykańskie czy też ideologiczne, nie jest skierowane przeciwko jakiemukolwiek krajowi czy rządowi. Raport komisji został opracowany przede wszystkim na podstawie około 50 godzin przesłuchań z udziałem adwokatów, dziennikarzy, przedstawicieli organizacji pozarządowych, domniemanych ofiar wydania w trybie nadzwyczajnym, przedstawicieli władz państw członkowskich oraz przedstawicieli instytucji europejskich.

Chciałbym także podkreślić, że w sprawozdaniu okresowym komisji ani razu nie pada wyraz „Polska”, w odróżnieniu od sprawozdania Dicka Martiego przedstawionego w Radzie Europy w czerwcu br. Natomiast w naszym sprawozdaniu stwierdza się konieczność upewnienia się, czy istnieją dowody potwierdzające, że w niektórych krajach europejskich funkcjonują tajne więzienia, jak w ramach prowadzonych dochodzeń domniemywali dziennikarze i wiarygodne organizacje pozarządowe. Szczególnie niepokojąca jest – wykazana w sprawozdaniu senatora Martiego niechęć rządu w Warszawie do poważnej współpracy z instytucjami europejskimi.

Prace komisji tymczasowej powinny być kontynuowane przez pozostały okres 12-miesięcznego mandatu oraz komisja powinna odbyć wizyty oficjalne w niektórych krajach, między innymi w Polsce.

  Ignasi Guardans Cambó (ALDE). – Señor Presidente, ante todo quiero felicitar al ponente, señor Claudio Fava, y al equipo del secretariado que le ha apoyado para realizar esta magnífica tarea. Contra lo que puede parecer y puede desprenderse de las palabras de la representante del Consejo en su breve intervención, nosotros aquí no miramos a Washington, nosotros miramos a las capitales europeas. Miramos al Consejo, en Bruselas, esperando de él un compromiso con la verdad que todavía no ha llegado, para explicarnos el porqué y el cómo de lo que ahora sabemos.

Porque, al igual que los arqueólogos que progresivamente van desenterrando pequeños trozos con pequeñas excavaciones y después poniendo conjuntamente toda esa información son capaces de elaborar un mapa de una ciudad que estaba oculta y que nadie sabía exactamente dónde estaba, esta Comisión, con el apoyo inestimable de otras personas, de ONG, en colaboración con el Consejo de Europa, etc., ha logrado elaborar ese mapa, descubrir y sacar a la luz esa ciudad oculta, que es un plan construido para la violación sistemática de los derechos fundamentales de los ciudadanos con la excusa teórica de proteger nuestros propios derechos fundamentales: protejamos nuestros derechos y nuestra seguridad violando los derechos de otros. Ése es el esquema con el cual hemos estado trabajando.

Eso es algo que difícilmente habría ocurrido sin el apoyo activo o la pasividad consciente de los Estados miembros de la Unión Europea. Ésa es nuestra conclusión. Ésa es nuestra convicción moral, de la que ya nadie, con votos o sin votos, nos podrá privar.

Es un gran rompecabezas en el que no basta que tal o cual Estado diga que en su territorio no hubo delito, si, por ejemplo, resulta que el papel asignado a ese Estado en este plan de conjunto era dar apoyo logístico a los aviones para que descansaran antes o después los actores de este gran drama.

Seguimos, pues, esperando las explicaciones coherentes del Consejo y de los Estados miembros para conocer la verdad y para proteger el respeto de los valores esenciales de la Unión Europea, por los que se supone que todos nosotros estamos luchando.

  Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE). – Señor Presidente, me sumo también a las felicitaciones y a los elogios al ponente, señor Fava, y reitero nuestro total apoyo a la línea esencial del informe que ha presentado.

En las audiencias que hemos mantenido a lo largo de estos meses ha quedado claro que no podemos seguir hablando de supuestas prácticas, sino que tenemos que hablar, analizar y pedir responsabilidades sobre hechos concretos, como han dicho también otros compañeros y compañeras.

Como recalca el informe, para nosotros es más que inverosímil que los gobiernos no supieran lo que estaba ocurriendo, por lo que reitero una vez más mi sorpresa ante las reiteradas insistencias de algunos gobiernos —entre ellos el mío— en negar hechos que los mismos responsables de la CIA han demostrado y han reconocido. La detención realizada hoy en Italia no es más que la punta del iceberg, y esperamos que el resto aparezca pronto.

No se trata —insisto— de saber si estas prácticas han ocurrido, sino de quién en Europa conocía estos hechos, e incluso colaboró en ellos, y también de quién, debiendo conocerlos, se inhibió de su responsabilidad.

La conclusión del informe es clara: el trabajo que estamos llevando a cabo es necesario y debe continuar. Cierto es que no somos investigadores ni fiscales; no tenemos ni el poder ni los medios para llevar a cabo esta acción ni estas investigaciones, pero sí podemos hacer las preguntas relevantes y poner sobre la mesa las cuestiones importantes.

Precisamente para poder hacer este trabajo, es necesario que la investigación continúe y, por ello —insisto—, hay que apoyar este informe.

  Sylvia-Yvonne Kaufmann (GUE/NGL). – Herr Präsident! Im Namen von Freiheit und Demokratie hat die CIA Menschen entführt, verschleppt, verschwinden lassen, foltern lassen und selbst gefoltert. Spätestens bei der Anhörung von Khaled El-Masri müsste es eigentlich selbst dem Letzten in diesem Haus vor Entsetzen die Sprache verschlagen haben. Was aber taten unsere Regierungen? Nichts! Der Fall El-Masri war in Skopje geradezu Kantinengespräch. Deutsche Beamte wussten davon, doch die deutsche Regierung überließ Herrn El-Masri offenbar aus Gründen der Staatsräson seinem Schicksal.

Lassen Sie mich klipp und klar feststellen: Jede Regierung hat die Pflicht, ihre Bürgerinnen und Bürger vor Verletzungen ihrer Menschenrechte durch andere zu schützen. Jedoch nichts zu tun, ist ein eklatanter Verstoß gegen die Menschenrechte. Wieder und wieder werden Beweise angemahnt. Doch statt die Regierung in die Pflicht zu nehmen, verlangt man „Beweise“ von den Opfern. Aus der rechten Ecke, aber auch aus den Reihen der Konservativen unseres Hauses springt man auf diesen Zug auf. Aber wen trifft die Beweispflicht? Kollege Dick Marty vom Europarat hat völlig Recht, dass es die grundrechtliche Pflicht der Regierungen ist, alle Menschenrechtsverletzungen, die in ihrem Territorium oder gegenüber ihren Bürgerinnen und Bürgern begangen werden, aktiv aufzuklären. Sie müssen beweisen, dass sie sich stets korrekt und in Übereinstimmung mit der Europäischen Menschenrechtskonvention und den gemeinsamen Grundwerten der Union verhalten haben.

Deshalb muss unser Ausschuss weiterarbeiten. Wir dürfen nicht zulassen, dass die Regierungen ihren Kopf in den Sand stecken, nicht die Regierung meines Landes und auch nicht die Regierung des Kandidatenlandes Mazedonien, die versucht hat, uns ein X für ein U vorzumachen!

  Eoin Ryan (UEN). – Mr President, I think everybody in this Parliament supports the fight against terrorism. Terrorists do not respect human life, they do not respect democracy and they do not respect human rights. We are all behind that fight, but it is the way we go about it that has to be debated and decided upon.

The American Government has to realise that it must comply with the rule of law and well-established international conventions and practices in its effort to defeat international terrorism. Unfortunately, the USA has acted arbitrarily when it has sought to build political alliances on this matter through the structures of the United Nations. The strategies pursued by America in Iraq and in the broader Middle East in recent years have arguably generated a greater level of sympathy for terrorists.

I am an Irish Member of this Parliament and we in Ireland know how terrorism builds and grows and how, by making the wrong decisions, governments can strengthen terrorist organisations. As an example, the IRA was almost defeated on a number of occasions, but wrong decisions were made and it won public sympathy and grew again. The way terrorism is defeated has to be looked at very carefully.

The interim report before us today points to the undeniable fact that rendition flights have taken place in Europe. The American Government must bring this practice to an end if it is going to build EU-US transatlantic relations. If we are going to fight terrorism, we must all work together within the law.

The committee still has much work to do and it is seeking support from Parliament to continue its work for a further six months. I hope that Parliament will give this committee the extra time it needs to bring its work to a conclusion.

However, the American Government must implement new strategies if it is going to win the war against international terrorism. There are so many examples of how not to do it, but it is only through enlightened policies and through those of us who believe in democracy and human rights working together that terrorism can be fought and permanently eradicated.

  Bogusław Rogalski (IND/DEM). – Panie Przewodniczący! Po zamachach z 11 września 2001 roku świat już nigdy nie będzie taki sam. Tego dnia islamscy terroryści zapoczątkowali globalną wojnę z cywilizacją zachodnią przynosząc nam strach i śmierć. Nie możemy w tym parlamencie oceniać dzisiejszej walki z terroryzmem w oderwaniu od tamtych wydarzeń. Ona jest ich konsekwencją i nie mogą prawa człowieka w odniesieniu do terrorystów wpływać na skuteczną ochronę naszych rodzin i społeczeństw.

Pamiętajmy, że terroryści nie uznają żadnych praw, traktatów ani konwencji. Z niepokojem obserwowałem kulisy powstania tak zwanej komisji ds. CIA. Niestety jej powołanie miało kontekst czysto polityczny. Chodziło o napiętnowanie państw, które podjęły rzeczywistą walkę z terroryzmem. Jestem członkiem tej komisji i widzę, że jej prace są europejskim „polowaniem na czarownice”, gdzie tym razem rolę „czarownic” pełnią sojusznicy USA w Europie, co jest wyrazem kompleksów i „amerykofobii” kilku państw tak zwanej „starej Unii”.

Na podstawie niepotwierdzonych informacji Amnesty International, a także doniesień prasowych rozpętano batalię. Wskazując państwa, które rzekomo łamią prawa człowieka, narażamy je na niebezpieczeństwo ataków odwetowych i zemstę terrorystów. Prace komisji nie wykazały niczego nowego, ani niczego nie udowodniły. W żadnym cywilizowanym państwie nie wydaje się wyroku bez udowodnienia winy, a tego dopuszcza się komisja.

Nasze sprawozdanie bazuje na pomówieniach i poszlakach, wydaje osądy, a nawet potępia żądając następnie udowodnienia niewinności. W normalnym systemie udowadnia się winę a nie niewinność. Wniosek o przedłużenie prac komisji o następne pół roku jest marnowaniem pieniędzy podatników. Zapomnijmy o europejskich uprzedzeniach wobec Ameryki i przyłączmy się do rzeczywistej walki z terroryzmem.

  Roger Helmer (NI). – Mr President, we have had 50 hours of hearings and nothing to show for it. I sent a copy of Mr Fava’s report to a former staffer of mine, Sally McNamara, who is now the international relations director for a major Washington public policy institute, the American Legislative Exchange Council. I should like to quote her comments to you. She uses a vernacular word to describe the report and then says: ‘If I came up with this sort of report for my boss – devoid of fact and with a hefty dose of moral posturing – I reckon I would get fired’.

I hope that our rapporteur will take note of these comments. His report is entirely speculative and circumstantial. It seeks to present unsubstantiated allegations as fact. Evidence of flights that may have been linked to the CIA is not evidence of rendition, still less evidence of mistreatment. The committee started from an a priori belief that the USA and the CIA are guilty, and merely sought with little success to substantiate its prejudices. It has not established evidence, it has merely provided a platform for anti-American bias.

Whether we like it or not, the war against terror is real and it is now. The US has taken a lead in this war. It has spent a huge amount of blood and treasure in the defence of Western values. We in this House should show a little more gratitude and a little less criticism. I agree with Mr Piotrowski. There is no point in extending the remit of this committee.

PRESIDENCIA DEL SR. VIDAL-QUADRAS
Vicepresidente

  Ewa Klamt (PPE-DE). – Herr Präsident, meine sehr geehrten Damen und Herren! Die Wahrung der Menschenrechte, die Einhaltung der Grundfreiheiten zum Schutz der Bürgerinnen und Bürger und die Respektierung unserer europäischen Rechtssysteme gehören zu den Grundprinzipien der Europäischen Union. Entsprechend hatte und hat der CIA-Ausschuss den Auftrag, zu prüfen, ob Verstöße gegen die Anwendung des Gemeinschaftsrechts durch die Mitgliedstaaten vorliegen. Leider ist der vorliegende Zwischenbericht zum derzeitigen Zeitpunkt weder ausgewogen noch vollständig. Ich kann akzeptieren, dass die Fraktionen in diesem Haus unterschiedliche Wertungen der Aussagen, die vor dem Ausschuss erfolgt sind, vornehmen. Jedoch muss es Grundbestandteil eines ausgewogenen Berichts sein, alle Aussagen aufzunehmen, auch diejenigen, die einigen nicht in das vorgefasste Bild passen.

Wenn also Herr Solana und Herr de Vries in den jeweiligen Anhörungen erklärt haben, dass ihnen kein Rechtsbruch eines Mitgliedstaates bekannt ist, so gehört dies der Vollständigkeit halber ebenso in diesen Bericht wie die Tatsache, dass es bis zum heutigen Tag keinerlei Beweise für so genannte Geheimgefängnisse in der Europäischen Union gibt. Auch die Aussage von John Bellinger im Namen der amerikanischen Regierung muss Bestandteil dieses Berichts sein. Schließlich sind Ausschussmitglieder eigens zu dieser Befragung nach Washington gereist. All die genannten Punkte wurden bisher nicht in den Bericht aufgenommen, weil sie der Mehrheit im Ausschuss nicht genehm waren. Dies entspricht wohl kaum dem Auftrag der Faktensuche und Wahrheitsfindung.

Das berechtigte Interesse an der Aufklärung der im Raum stehenden Vorwürfe darf nicht dazu führen, dass einseitig gewertet und bewertet wird. Nur wenn in dem Zwischenbericht objektiv alle Informationen wiedergegeben werden, die uns bis jetzt vorliegen, sind dieser Ausschuss und dieses Parlament glaubwürdig. Dann, und nur dann, können wir den Bericht auch mit großer Mehrheit verabschieden.

  Inger Segelström (PSE). – Herr talman! Herr minister, kommissionär Franco Frattini, parlamentskolleger och åhörare! Jag vill också tacka Giovanni Claudio Fava för allt arbete med interimsbetänkandet och det utmärkta arbete som också andra har gjort. När parlamentet och vi i det tillfälliga utskottet för CIA:s påstådda användning av europeiska länder för transport och illegal internering av fångar påbörjade vårt arbete hade inte jag så höga förväntningar på vad vi skulle kunna uträtta; mycket hade ju hänt för flera år sedan. Men jag är positivt överraskad. Vår arbete visar resultat som syftar till att göra Europa säkrare och mänskliga rättigheter starkare.

För mig som socialdemokratisk ledamot från Sverige och en stolt häxa, som någon valde att kalla oss, är jag särskilt nöjd med att vi i frågorna om extraordinära överlämnanden och diplomatiska garantier nu enat oss och att vi tydliggör gränsen mellan terroristbekämpning, human flyktingpolitik och respekt för mänskliga rättigheter – också i kris och efter den 11 septembers terrordåd i New York. Där har bl.a. utvisningen från Sverige efter regeringsbeslut av egyptierna Muhammed Al Zery och Ahmed Agiza visat på lösningar som vi inte vill se flera av. CIA:s lösningar är inte hållbara, varken på kort eller lång sikt eller för EU och resten av världen.

Utskottet behöver mer tid. Vi har lärt oss av misstagen och vi kommer att föreslå åtgärder och skyddsnät så att inte vi hamnar i liknande situationer i framtiden. EU:s medborgare förväntar sig att vi klarar framtida kriser bättre i samarbete mellan Europarådet, alla länder i Europa och vi i Europaparlamentet. Kommissionär Franco Frattinis tankar om säkerhetstjänsten, vilka kontroller vi fortsättningsvis behöver för flyg och avvägningen i kampen mot terrorismen är intressanta.

  Sophia in 't Veld (ALDE). – Voorzitter, ik hoor van die kant van het Huis nog steeds heel veel twijfel aan het bewijs. Voor mij is dit net een puzzel die bijna kompleet is. Er ontbreken nog een paar stukjes, maar het beeld is duidelijk. De ontbrekende stukjes moeten worden geleverd door de lidstaten en het is mij een volstrekt raadsel waarom de lidstaten zo onwillig zijn om de aanvullende bewijzen te leveren. Het gaat hier immers om het morele leiderschap van Europa.

Veiligheid en de mensenrechten zijn toch de reden van bestaan van de Europese Unie. Als wij toestaan dat deze dingen gebeuren op Europees grondgebied, plegen we verraad aan degenen die de Europese integratie hebben gestart. Bovendien is de Amerikaanse methode niet effectief, want terrorisme lijkt wel een zevenkoppig monster. Elke keer als je er een kop afslaat, dan groeit er weer een nieuwe aan. We moeten dus hier in Europa een eigen veiligheidsbeleid voeren met onze eigen normen, onze eigen methode en op onze eigen voorwaarden.

Tenslotte denk ik dat het van essentieel belang is dat we snel een parlementaire dialoog starten met de Amerikanen om te praten over veiligheid en mensenrechten en over de manier waarop we gezamenlijk met gedeelde waarden het monster van het terrorisme kunnen bestrijden.

  Jean Lambert (Verts/ALE). – Mr President, one of the issues we are supposed to be looking at is whether the European Union and our own Member States are the good guys in this. This is a question that we need to ask.

In terms of facts and the political consequences that we should be drawing from this, it is almost irrelevant whether there have been two or three renditions as we were told in the US by the US Administration, or whether the facts unearthed so far reveal two or three renditions, or whether we have found more.

We have discovered that Member States, even if they want to know what is going on, do not necessarily have the right or the mechanisms to find out, let alone the political will. We have been told by two of our own senior people that they do not have the right to pursue such issues. We have been told that the law is inadequate in this new era of greater threat. However, we also need to question whether we are using the law we have effectively and fairly in accordance with international human rights obligations.

The issue is not just about the method – whether it is abduction or immigration problems – but also the outcome. There is an absolute prohibition on torture under international human rights instruments. Therefore, what do we make of the memoranda of understanding which are increasingly coming into play and have implications for other areas of EU policy? These are some of the areas we should be looking at politically. This is another reason why we need the committee to continue.

  Willy Meyer Pleite (GUE/NGL). – Señor Presidente, el señor Fava, al igual que el señor Dick Marty en el Consejo de Europa, tiene el coraje de coordinar una investigación con un objetivo muy claro: establecer la verdad. Por encima de otra lógica, ya sea de Estado o de Gobierno, se trata de establecer la verdad.

A estas alturas de la investigación, está claro que nadie puede sostener que los gobiernos europeos no tuvieran información respecto a este gran plan integral de los servicios de inteligencia norteamericanos. Yo emplazo, en esta fase de la investigación, a todos los Gobiernos de la Unión Europea —a todos— para que intensifiquen su colaboración con la investigación que está coordinando el señor Fava.

En este sentido, no comprendo cómo los servicios de inteligencia de mi país —España— todavía no han comparecido en esta comisión. Yo creo que, en la segunda fase de la investigación, es imperativo que el director de los servicios de inteligencia de España comparezca para dar toda la información que posee, como ha hecho en el Congreso de los Diputados de España.

Creo que hay que apoyar, sostener y animar efectivamente esta investigación, para que siga hasta el final, hasta que se establezca plenamente la verdad.

  Mogens N.J. Camre (UEN). – Mr President, the report we are dealing with today is built on assumptions and allegations the truth of which the temporary committee has no authority and no tools to verify. Irrespective of the fact that Mr Javier Solana clearly stated to the committee that there was no evidence of the colourful stories we were being told, the report accuses EU governments both of violating human rights and of lying.

What we are really dealing with are two different concepts of the war against terror: the European Parliament model, which believes in fighting terrorism with resolutions and dialogue and, on the other side, the model of the responsible governments, which want to monitor suspected persons, control transfers of illegal funds and, where necessary, arrest terrorists before they can act.

There is one clear message to the terrorists in this report: have no fear of the European Parliament. We are your safe haven and we will never catch you.

  Gerard Batten (IND/DEM). – Mr President, it was entirely predictable that whatever the findings of this report, it would call for increased powers to be taken by the European Union and, indeed, we were not disappointed. It states that the rules of cooperation between national security services should be established at EU level, that effective parliamentary scrutiny of national intelligence services should be at European level and that the Commission should immediately legislate to harmonise laws on the surveillance of non-commercial civil aviation. There never seems to be an ill wind that cannot blow the European Union some good.

The report and the minority opinion expressed agree that some illegal detentions and transportations may have taken place. However, it is unlikely that the real truth will ever be known. I have no time whatsoever for illegal detentions and transportations of citizens or of non-EU citizens. The existing legal means are draconian enough.

In this morning’s Daily Telegraph, the leader of the UK’s Liberal Democrats, Sir Menzies Campbell, said that Britain’s extradition arrangements with the USA were a constitutional disgrace. Surprisingly for a lawyer, he does not seem to know that very similar arrangements exist with the European Union. Britain’s extradition arrangements under the European Arrest Warrant and under the similar and non-reciprocal arrangement with the USA amount to little better than the judicial kidnap of British citizens.

  Ryszard Czarnecki (NI). – Panie Przewodniczący! Sprawozdanie posła Favy jest jak wysuszona cytryna – jak się ją ściśnie to niewiele soku poleci; ale i tak jest to sprawozdanie lepsze, bardziej odpowiedzialne, bardziej powściągliwe niż to, które przedstawiło Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy. Tamto sprawozdanie jest nachalne ideologicznie, nasze jest bardziej polityczne; sprawozdanie senatora Martiego opierało się nie na faktach, tylko na poszlakach, ale w oskarżeniach szło bardzo daleko, za daleko.

Słusznie mówimy, że walka z terroryzmem to jeden z priorytetów dla wspólnoty międzynarodowej. Również słusznie uważamy, że cel nie uświęca środków, że nie można łamać praw człowieka tylko dlatego, aby wygrać z terroryzmem, ale trzeba przede wszystkim szanować twarde fakty. Nie można budować aktu oskarżenia wobec całych krajów w oparciu o domysły, podejrzenia, poszlaki i przeczucia.

To sprawozdanie jest elementem szerszej debaty o relacjach między Unią a USA, o granicach słusznej walki z terroryzmem o współpracy transatlantyckiej. Nie można odrywać tego sprawozdania od kontekstu politycznego. Nie można udawać, że broniąc praw człowieka, nie powinniśmy ich nigdy traktować jako ideologicznego instrumentu antyamerykańskiego.

Opowiadam się za wypełnieniem mandatu przez komisję w ciągu zakładanych wcześniej 12 miesięcy. Jeśli będzie taka wola jesienią tego roku, komisja odwiedzi Polskę i będzie powitana serdecznie, bo Polska i Polacy nie mają nic do ukrycia.

  Bogdan Klich (PPE-DE). – Panie Przewodniczący! To sprawozdanie zaskakuje. Uderza w nim mianowicie przepaść między zgromadzonym w nim materiałem dowodowym z jednej strony, a ocenami formułowanymi przez komisję z drugiej.

Komisja formułuje w sprawozdaniu bardzo poważne zarzuty, jak na przykład ten, że w Europie doszło do „wielokrotnego i niedopuszczalnego naruszenia praw człowieka”. Z drugiej strony jest w stanie potwierdzić tylko cztery przypadki, dokładnie cztery przypadki, procedury określanej jako "nielegalne przekazywanie podejrzanych o terroryzm". Co więcej, komisja posługuje się zróżnicowanym językiem, z jednej strony asekuracyjnie mówi o faktach, jak na przykład w ust. 12: „all the work of the temporary committees so far seems to indicate that European airspace and airports have been used by CIA front companies”. Z drugiej, kategorycznie formułuje oceny, jak w cytowanym ust. 6., kiedy mowa jest o wielokrotnym naruszeniu podstawowych praw człowieka. Tym czasem zgromadzony materiał dowodowy nie upoważnia komisji do takich sformułowań. Nie udowodniono bowiem nigdzie stosowania tortur wobec podejrzanych, nie udowodniono także w żadnym kraju istnienia ośrodków odosobnienia, w których byliby przetrzymywani podejrzani (mam na myśli państwa Unii Europejskiej), i można wobec tego zadać pytanie, czy cztery przypadki przekazywania podejrzanych o terroryzm oraz kilkaset lotów samolotów CIA – nota bene tych lotów, o których wiedzieliśmy juz na początku prac komisji – upoważnia komisję do sformułowania tak radykalnych wniosków?

Mam wrażenie, że komisja buduje wirtualny obraz rzeczywistości i zamiast przybliżyć obywatelom Unii obraz rzeczywisty z jakichś powodów, zapewne politycznych, przedstawia ten wirtualny obraz jako rzeczywisty, wprowadzając obywateli w błąd. To jest niedobra praktyka, naraża ona bowiem na szwank autorytet Parlamentu Europejskiego i jeśli będzie się tak dalej działo w kolejnej fazie prac komisji, to prestiż Parlamentu Europejskiego może stać się podobny do prestiżu Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy.

(Oklaski)

  Proinsias De Rossa (PSE). – Mr President, this debate would be amusing if it were not so serious. We can never justify the means we use to beat terrorism by claiming that the ends are noble. We cannot defend our values by abandoning them and I suspect that some of the people involved in today’s debate would much rather we abandoned our values just to prove themselves right.

It is regrettable that, for party political reasons, some Members are not willing to recognise what everybody else sees, not just in this House but outside it. Illegal renditions by US agents have taken place. Some EU Member States’ services have colluded in those renditions, either passively or actively. The cross-referencing of witness statements and Eurocontrol records has established that some EU states have serious questions to answer and have so far refused to come clean. This inquiry must therefore continue.

Parliamentary investigations are necessary, particularly in countries like my own, Ireland, where it has been established that 50 CIA flights have landed at Irish airports and that the aircraft used to transfer Abu Omar illegally from Italy to Egypt, via Germany, also landed at an Irish airport. We have good reason to believe that Abu Omar was in fact tortured in Egypt. So it is quite ridiculous for Members in this House to argue that this inquiry should not proceed.

The Irish human rights body, a government-sponsored body, has called on the Irish Government to establish a legally enforceable regime of aircraft inspections, which at the moment does not exist. It has also called for a legally enforceable regime whereby diplomatic assurances from third countries can be challenged in law. The Irish Government has so far refused to do this. These are issues that need to be addressed and the Irish Government and its agencies need to be cross-examined by this committee, as, indeed, do many other Member States.

  Alexander Alvaro (ALDE). – Herr Präsident! Ich kann verstehen, dass das eine emotionale Debatte ist, die auch emotional geführt wird. Aber ich muss ehrlich sagen, mich erschreckt wirklich das intellektuelle Defizit dieser Debatte. All diesen Kollegen vorzuwerfen, sie würden aus purem Antiamerikanismus handeln, anderen eine ideologische Barriere vorzuwerfen, die sie im Kopf haben, das ist das Niveau von Kindern, die sich im Sandkasten um ihr Schäufelchen oder um ihr Eimerchen streiten. Dieses Stadium sollten wir überwinden, wenn wir in der Lage sein wollen, einen Bericht abzuliefern, der ausgewogen und vernünftig ist.

Ich verstehe, dass man aus politischen Gründen vielleicht nicht der Meinung ist, die hier im Ausschuss gefasst worden ist, und ich verstehe auch, dass man anprangern mag, dass andere nicht dieser Meinung sind. Natürlich haben wir hier nur Indizien gesammelt, keine hieb- und stichfesten Beweise, weil natürlich kein Geheimdienstchef sagen wird: „Natürlich, so haben wir es gemacht. Wir haben Menschen illegal entführt.“ Wahrscheinlich würden es einige hier auch nicht merken, dass sie illegal entführt werden, wenn man sie in ein Flugzeug sperrt, ihnen die Augen verbindet und wegbringt. Das macht aber nichts.

Es gibt in vielen Rechtssystemen das Instrument eines Indizienprozesses. Und es gibt auch Indizien, die so erdrückend sind, dass sie nahezu Beweiskraft erlangen. Wir sind in einigen Fällen bei dieser Situation angelangt. Es wird nicht alles so sein, wie sich das einige in ihren Verschwörungstheorien ausmalen. Aber die Welt ist auch nicht so rosa und bunt, wie einige glauben, die behaupten, dass es überhaupt nicht stattgefunden hat. Insofern hat dieser Ausschuss wertvolle Arbeit geleistet und zumindest die Spitze eines Eisberges aufgedeckt. Denn wenn wir den Kampf gegen den Terrorismus gewinnen wollen, dann können wir das nur, wenn wir glaubwürdig sind. Und glaubwürdig können wir nur sein, wenn wir uns an die Regeln halten, die wir anderen vorschreiben.

Insofern wünsche ich mir, dass dieser Ausschuss weitermacht und zu einem objektiven Ergebnis kommt. Im Übrigen möchte ich die Kollegen der PPE-DE-Fraktion doch direkt ansprechen: Ihre Kollegen im Europarat haben dem Bericht von Herrn Marty zugestimmt, und wie ich gerade gehört habe, geht der sogar noch weiter als der Bericht hier im Parlament. Insofern frage ich mich, wie man es dann rechtfertigen kann, hier gegebenenfalls keine Zustimmung zu äußern.

  Δημήτριος Παπαδημούλης (GUE/NGL). – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ τον κύριο Fava όπως και τον αντίστοιχο εισηγητή του Συμβουλίου της Ευρώπης κύριο Dick Marty. Η έρευνα για την αποκάλυψη αυτού του διεθνούς παρακράτους πρέπει να προχωρήσει και να διευρυνθεί, παρά τις αντιδράσεις όσων επιθυμούν να υποβαθμίσουν και να συγκαλύψουν αυτό το σκάνδαλο. Και ειλικρινά λυπάμαι γιατί ορισμένοι συνάδελφοι σ' αυτή την αίθουσα αρνούνται να δουν την πραγματικότητα και τα στοιχεία και προτιμούν τον δρόμο του ιδεολογικού φανατισμού και της προκατάληψης σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους της ίδιας πτέρυγας στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

Έχουμε υποχρέωση να ψάξουμε την αλήθεια και το χρωστάμε στους ευρωπαίους πολίτες και στις μακρές δημοκρατικές ανθρωπιστικές παραδόσεις της ηπείρου μας. Άλλωστε, η πείρα των τελευταίων χρόνων έχει δείξει ότι η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η συρρίκνωση της δημοκρατίας τελικά ενισχύει και δεν καταπολέμα την τρομοκρατία.

Από τα στοιχεία φαίνεται ότι οι επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών γνώριζαν τις δραστηριότητες των αμερικανών πρακτόρων και ίσως πιθανότητα γνώριζαν και έκαναν τα στραβά μάτια και κάποιοι από τους υπευθύνους των κυβερνήσεων. Δεν είναι δυνατόν, επί πέντε χρόνια, 32 αεροπλάνα να έχουν κάνει πάνω από χίλιες πτήσεις και κανείς να μην ξέρει τίποτα.

  Seán Ó Neachtain (UEN). – Mr President, I would like to say at the outset that I am fully against flights of rendition. Such a practice is in breach of established international conventions such as the European Convention on Human Rights. From an Irish perspective, I am pleased that this report does not come up with any findings against the Irish Government, and this is in line with assurances given by the US authorities.

I totally refute what my colleague Mr De Rossa said here today. It is unfounded to make allegations like that. Shannon Airport has been unreasonably treated in this regard and has been the loser, because it has now been decided by the American authorities not to use the airport for refuelling purposes, at a cost of EUR 10 million to the revenue of that airport. That is a result of the unfounded allegations that are being made by Mr De Rossa and others. They should establish the facts before they speak in such a manner.

  Kathy Sinnott (IND/DEM). – Mr President, torture is always wrong and counterproductive. The US-instigated torture rendition programme is particularly wrong because it makes acceptable a new model in that in the past torture was mainly committed by dictatorial regimes. Now it is being promoted by democratic states. If the malpractice of torture is not challenged and reversed, then international laws designed to protect all humanity will be permanently degraded.

Closing Guantánamo is not the answer because many prisoners transferred will be tortured elsewhere. Many of the prisoners transferred in November 2005 from the European black site prisons are now in unknown black hole prisons elsewhere.

The EU has a responsibility to ensure that these prisoners do not suffer further torture. The UN and the Red Cross should have compulsory access to all prisoners everywhere and the UN should have a daily-updated register of all prisoners in all UN member states. The EU and EU Member States should also provide more finance for the care of survivors of torture.

  Paweł Bartłomiej Piskorski (NI). – Panie Przewodniczący! Jakże wielu namnożyło się w tej chwili fałszywych proroków obrony praw człowieka i obywatela. Jakże wielu z nich – co szczególnie obrzydliwe – wywodzi się z tych formacji politycznych, którym kiedyś nie przeszkadzał komunizm, które jakże łagodnie i tolerancyjnie traktowały reżimy, które okupowały połowę naszego kontynentu przez wiele wiele lat. Ci sami ludzie dzisiaj usiłują wywołać wrażenie, że największym problemem demokracji, największym problemem przestrzegania praw człowieka i obywatela nie są dramatyczne, dotyczące milionów ludzi wydarzenia, np. w Chinach, tylko najważniejsze są jakieś nierejestrowane loty samolotów amerykańskich w Europie.

Jest to rzecz, która nie powinna być tolerowana i nie powinna być przedłużana. Dlatego stanowczo opowiadam się za tym, aby ta komisja, która zdaniem niektórych jej członków jest takim pomieszaniem antyamerykańskich fobii z chęcią wypłynięcia politycznego, zakończyła swój żywot, i żeby ci ludzie zajęli się naprawdę tym, gdzie łamane są prawa człowieka i obywatela – a takich krajów na nieszczęście cały czas na świecie nadal jest bardzo wiele.

  Hubert Pirker (PPE-DE). – Herr Präsident, Herr Kommissar! Der Ausschuss ist mit dem großen Anspruch angetreten, Fakten zu erheben. Der Ausschuss hat seriös gearbeitet. Es gab über 26 Anhörungen, einen Besuch in den USA und eine enge Zusammenarbeit mit dem Europarat und der Kommission, auch hier im Hause. Hat sich dabei etwas Neues ergeben? Man muss feststellen, dass die Ergebnisse äußerst dürftig geblieben sind. Das ist gut so, weil damit der Beweis erbracht worden ist, dass es keine oder wenn dann nur vereinzelte Verstöße gegeben hat. Umso erstaunter war ich am Ende, als ich den Bericht lesen musste. Dieser Bericht war einseitig, tendenziös und hat nicht das wiedergegeben, was tatsächlich im Ausschuss zutage gefördert wurde.

Ich frage Sie auf der anderen Seite des Hauses, warum Sie sich geweigert haben, bei der Abstimmung im Ausschuss das aufzunehmen, was de Vries und Solana tatsächlich festgestellt haben, dass es nämlich keinerlei Beweise gibt? Warum haben Sie sich geweigert aufzunehmen, dass bisher keine Beweise für die Existenz geheimer Gefängnisse gefunden werden konnten? Warum haben Sie sich geweigert aufzunehmen, was Bellinger in den USA gesagt hat? Warum haben Sie sich geweigert aufzunehmen, dass bisher von den USA keinerlei Folter angewandt wurde, wie man in den USA festgestellt hat.

Morgen wird die Europäische Volkspartei wieder den Versuch unternehmen, den Bericht ausgewogen zu machen und das hineinzuschreiben, was tatsächlich Ergebnis des Ausschusses war. Die Nagelprobe für Sie besteht darin, ob Sie dem zustimmen werden, was Faktum ist und was im Ausschuss gesagt worden ist, ob Sie dafür eine breite Mehrheit haben wollen, oder ob Sie es dabei belassen wollen, dass der Bericht einseitig und tendenziös ist und nicht die Fakten wiedergibt, die tatsächlich Ergebnis der Ausschussanhörungen waren.

  Jan Marinus Wiersma (PSE). – Voorzitter, dit debat is een onderdeel van een bredere discussie over de beste manier om het internationaal terrorisme te bestrijden. Eén zaak staat daarbij voorop en dat is helder verwoord in het verslag van Claudio Fava, waar hij zegt dat wij de strijd tegen het internationaal terrorisme nooit kunnen winnen als we de principes opofferen die we juist willen verdedigen in de strijd tegen het terrorisme. Daarop hebben we ons dan ook geconcentreerd.

Welke aanwijzingen zijn er dat er door de CIA of door andere veiligheidsdiensten, al dan niet met medeweten van onze regeringen, acties zijn uitgevoerd die in strijd zijn met fundamentele rechten en vrijheden? En in hoeverre is daarbij sprake geweest van schending van nationaal en internationaal recht? Dit zijn zeer ernstige vragen die een volle rechtvaardiging van het onderzoek vormen. We kunnen de vragen die gerezen zijn niet wegmoffelen omdat dit het vertrouwen van de burgers ernstig zou schaden juist op het moment dat we hun volste vertrouwen nodig hebben om de strijd tegen het terrorisme effectief, maar natuurlijk ook rechtvaardig, te kunnen voeren.

De voorlopige resultaten van het onderzoek tonen de noodzaak om het onderzoek ook na de zomer voort te zetten. Het staat vast dat buitengewone uitlevering via Europese luchthavens heeft plaatsgevonden. Het is zeer aannemelijk dat verschillende Europese regeringen daarvan op de hoogte waren en het is waarschijnlijk dat daarbij Europese en internationale afspraken over mensenrechten zijn geschonden.

Bovendien heeft het onderzoek overduidelijk aan het licht gebracht dat er serieuze gaten zitten in onze regelgeving en controlepraktijken. In het schemergebied dat we hebben opengelaten hebben deze activiteiten kunnen plaatsvinden. In het vervolg van het onderzoek zullen we ons dan ook op twee zaken moeten richten. Ten eerste, in hoeverre zijn lidstaten en kandidaatlidstaten hierbij betrokken geweest? En ten tweede, wat moeten we doen om de gaten in wet en regelgeving te dichten om een herhaling te voorkomen?

  Sajjad Karim (ALDE). – Mr President, the evidence of a sinister spider’s web of CIA torture flights crisscrossing Europe is overwhelming. I have every confidence in stating that the CIA is directly responsible for the illegal seizure, removal, abduction and detention of people on the territory of Member States. It is through criminal intention, implicit approval and gross negligence that such large-scale human rights abuse has been permitted to take place. Either way, it is clear that security forces in some Member States are working outside the reach of proper and effective governmental control and scrutiny.

Soon we will remember the victims of the London bombings. The UK response has been the adoption of shoot-to-kill policies on the basis of guidance from the security forces in the war on terror, which has seen an innocent man killed in my own country and another lucky to be alive. They, along with so many others, are also victims. Their only crime was to be visibly different from the majority.

Governments have underlined the importance of leaving no stone unturned when justifying the intolerable suspension of civil liberties in the name of national security, rendering certain sections of our population subject to unrelenting, imbalanced scrutiny. This is where this House must step in for the good of all our citizens. Now it is time to focus due scrutiny on the actions of our security forces, reining them back to the fold of governmental control so that we can guarantee Community security for the whole of the European Union, preserving the rule of law and our democratic institutions.

  Luca Romagnoli (NI). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, la prassi usata dalla CIA in relazione a quanto discutiamo oggi, non sfugge ad una tradizione consolidata dei governi statunitensi. Dalla guerra di Secessione in poi, dal genocidio degli indiani d'America, alla connivenza con i Khmer rossi della Cambogia.

La relazione Fava, suffragata da poche prove, mercé degli ostacoli opposti alla commissione da molti governi dell'Unione, non è, di per sé, sufficiente ad evidenziare la dipendenza politica dell'Europa. Nessuno vuole difendere i terroristi, nessuno vuol fare un demagogico antiamericanismo, ma non si può che prendere atto sia delle violazioni dei diritti umani, che delle reiterate violazioni della sovranità dei paesi membri dell'intera UE. Non farlo significherebbe servire interessi antieuropei.

  Camiel Eurlings (PPE-DE). – Voorzitter, de zaak waar we het hier over hebben, is van essentieel belang. Want het goed omgaan met verdachten raakt aan de fundamenten van de waardengemeenschap van de Europese Unie. Er moet dan ook duidelijkheid komen over wat er is gebeurd en wat niet, dit in het belang van onze inwoners en in het belang van de Europese Unie zelf.

Ik complimenteer dan ook alle mensen die zich sterk hebben ingezet voor het onderzoek en daarmee zullen verder gaan. Maar toch moet mij van het hart dat er tot nu toe meer hypothesen zijn dan bewijzen. Gedeeltelijk is dat te begrijpen, want we zitten in een moeilijke positie. Als dit iets duidelijk maakt, is het wel dat Europa niet af is. Er moet meer onderzoeksbevoegdheid zijn voor een commissaris, die naar de lidstaten moet kunnen toegaan en de waarheid boven water halen. Er moet ook meer onderzoeksbevoegdheid zijn voor dit Parlement, dat zeer onmachtig is als je de vergelijking trekt met onderzoeksmethoden van nationale parlementen.

Maar we moeten nu roeien met de riemen die we hebben. De stemming in de commissie was voor ons niet bevredigend omdat een aantal goede amendementen die wij hadden ingediend, niet zijn aangenomen. Het gaat hier om waarheidsvinding, het gaat hier om het herwinnen van vertrouwen. Ik roep iedereen op om die amendementen ten volle te steunen die de afstand tussen wat al bewezen is en wat wordt beweerd, verkleinen. Ik heb het met name over een meer realistische weergave van het aantal gevallen waarover tot nu toe informatie is verzameld, de opmerkingen van de terrorismecoördinator De Vries, de heer Solana en Bellinger en ook de duidelijke uitspraak dat er tot nu toe geen bewijs is gevonden voor het bestaan van geheime gevangenissen in lidstaten.

Ik denk dat daarmee de geloofwaardigheid van het werk van de Commissie zal worden vergroot en dat daarmee de steun in de plenaire vergadering kan worden vergroot. Het is aan onze commissie om het werk voort te zetten en dan kan twee kanten opgaan. Ofwel komen er alsnog meer bewijzen en kunnen er stevige conclusies worden getrokken. Ofwel worden er geen bewijzen geleverd en dan gebiedt de geloofwaardigheid ook dat de toon van de conclusies getemperd wordt. En dat hoeft op zich ook geen slechte conclusie te zijn.

  Hannes Swoboda (PSE). – Herr Präsident! Denjenigen, die diesen Ausschuss befürwortet haben und die jetzt auch den Bericht befürworten, wird oft Antiamerikanismus vorgeworfen. Aber ist der Oberste Gerichtshof in den Vereinigten Staaten von Amerika antiamerikanisch, nur weil er auf Rechtsstaatlichkeit pocht, gerade was Guantanamo betrifft? Sind in Amerika selbst all diejenigen Antiamerikaner, die schauen, dass der Kampf gegen den Terrorismus nach rechtsstaatlichen Prinzipien erfolgt? Nein, ich glaube, das kann man wirklich nicht sagen!

Zweitens wird dann gesagt: Ja, aber ihr untergrabt den Kampf gegen den Terrorismus. Was der Kampf gegen den Terrorismus, zu dem wir uns bekennen, braucht, ist eine breite Unterstützung auch in der Bevölkerung, in Europa. Wenn wir daher diesen Kampf führen wollen, dann brauchen wir Unterstützung durch die Bevölkerung, die gleichzeitig auch Interesse an der Rechtsstaatlichkeit hat. Wir müssen diese Rechtsstaatlichkeit als wesentliches Element der Europäischen Union explizit verfolgen, und deswegen hat Kommissar Frattini immer wieder Recht, wenn er genau auf diesen Punkt hinweist.

Drittens: Wen wollt ihr bestrafen? Es geht nicht darum, irgendjemanden zu bestrafen. Seien wir doch ehrlich. Nach dem 11. September, als in Amerika dieses furchtbare Attentat und terroristische Aktivitäten erfolgt sind, war man vielleicht etwas zu locker. Man glaubte in verschiedenen europäischen Staaten, man müsste rasch handeln, man müsste die Amerikaner unterstützen. Ich verstehe das auch. Nur jetzt müssen wir wieder zur Rechtsstaatlichkeit zurückfinden, die absolut notwendig ist, um den Kampf gegen den Terrorismus erfolgreich zu führen. Und einer der wesentlichen Zwecke dieses Ausschusses ist es, dafür Sorge zu tragen, dass der Kampf gegen den Terrorismus in Zukunft effektiv und auch nach rechtsstaatlichen Prinzipien weitergeführt werden kann.

  Anneli Jäätteenmäki (ALDE). – Arvoisa puhemies, terrorismin vastainen toiminta on rapauttanut ihmisoikeuksia ja rapauttaa tavallisten kansalaisten yksityisyyden suojaa Euroopassa ja sen ulkopuolella. Helsinki-liiton tuore ihmisoikeusraportti toteaa, että kolmen viimeisen vuoden aikana ihmisoikeustilanne on heikentynyt yleismaailmallisesti. EU:n tulee lähteä toiminnassaan siitä, että terrorismia vastustetaan laillisin keinoin ja niin, että kunnioitetaan sekä kansainvälistä että oman maan oikeutta.

Haluan lopuksi lainata yhdysvaltalaista suosikkikirjailijaani Thomas L. Friedmania ja hänen kirjaansa "The World is flat":

The world is flat. America’s role in the world has been as the country that looks forwards, not back. One of the most dangerous things that has happened to America since 9/11 under the Bush administration is that the United States has gone from exporting hope to exporting fear. If that is true it is very dangerous.

  Antonio Tajani (PPE-DE). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, la relazione che stiamo discutendo ha l'importante obiettivo di accertare responsabilità di singoli o di organizzazioni per eventuali reati commessi in violazione dei diritti umani.

Tuttavia questa relazione non può e non deve trasformarsi in un atto di accusa strumentale contro gli Stati Uniti ed altri paesi impegnati in prima linea nella lotta contro il terrorismo. Il fine politico non può mai distorcere la verità in spregio dei principi del diritto.

Per quanto riguarda le vicende che riguardano l'Italia, mi preme sottolineare alcuni punti. In primo luogo, il governo italiano e l'organizzazione dei servizi di sicurezza si sono sempre dichiarati, in tutte le sedi parlamentari, totalmente estranei alle vicende che riguardano la cattura di Abu Omar e nessuno fino ad oggi è stato in grado di dimostrare il contrario. Desidero inoltre esprimere la mia solidarietà all'onorevole Frattini, attaccato dall'onorevole Catania: eventuali responsabilità personali non possono coinvolgere le Istituzioni.

In secondo luogo, lunedì scorso Abu Omar è stato arrestato ancora una volta al Cairo perché pericoloso per la sicurezza dello Stato egiziano.

In terzo luogo, la moschea milanese di viale Jenner, nota anche fuori d'Italia perché coinvolta in inchieste sul terrorismo, si è oggi compiaciuta per l'arresto dei due rappresentanti del servizio segreto militare. Mi stupisce anche il garantismo a senso unico ostentato in questa vicenda dal relatore, che confonde, in contraddizione con la cultura giuridica europea, l'arresto con la condanna, confusione che non ha mai manifestato, invece, nei confronti di Abu Omar.

In quarto luogo, il magistrato che ha arrestato i due dirigenti del Sismi, ha contemporaneamente ordinato una perquisizione nella sede di un quotidiano e nelle abitazioni di due giornalisti che si erano occupati del caso Abu Omar. Si tratta di una palese violazione della libertà di stampa, soprattutto perché l'azione è stata compiuta in direzione di un giornale fortemente critico nei confronti del governo ed impegnato nella lotta contro il terrorismo.

In conclusione, è bene ricordare che durante i cinque anni di governo di centrodestra in Italia non ci sono stati attentati terroristici, anzi, ne sono stati sventati molti. Grazie al sacrificio delle forze dell'ordine, delle forze armate, dei servizi di sicurezza, sono state salvate molte vite umane.

  Martine Roure (PSE). – Monsieur le Président, la mise en place de notre commission temporaire nous a permis d'établir avec certitude que la CIA a bien procédé à l'enlèvement de personnes sur le territoire de l'Union, afin de les transporter vers des pays où elles pourraient être interrogées. Les lois existent pour protéger les citoyens, mais ces pratiques ne sont pas dignes de nos sociétés démocratiques. Nous devons envoyer un message clair à l'administration américaine: nous sommes prêts à coopérer dans la lutte contre le terrorisme mais dans le respect de l'État de droit.

Il est inacceptable que les États membres de l'Union européenne aient fermé les yeux sur des violations intolérables des droits fondamentaux. C'est pourquoi nous encourageons les parlements nationaux à se saisir de cette question, afin de faire toute la lumière sur ce qui s'est réellement passé sur leur territoire. Enfin, je me félicite de la poursuite des travaux de notre commission temporaire et je félicite vivement notre rapporteur pour son travail précis et acharné.

  Barbara Kudrycka (PPE-DE). – Panie Przewodniczący! Wiele już słów wypowiedziano na temat wagi wartości, których osią są prawa człowieka. Respektowanie tych wartości jest obowiązkiem wszystkich instytucji, państw i mieszkańców Unii Europejskiej. Jedną z tych wartości wynikającą z europejskiej tradycji prawnej jest stara zasada, że wszelkie wątpliwości poczytuje się na korzyść oskarżonego.

Jeśli chcemy, aby tę zasadę stosowano wobec osób oskarżonych o terroryzm, sami nie możemy dawać negatywnego przykładu. Moim zdaniem, sprawozdanie pana Favy zostało skonstruowane jednostronnie, głównie na podstawie wątpliwości, przypuszczeń i poszlak. W sprawozdaniu tym potwierdzono tylko dwa znane wcześniej fakty, dwa przypadki: włoski i szwedzki, a te są przedmiotem dochodzenia odpowiednich organów wewnętrznych tych państw.

Czy w tej sytuacji nasza komisja nie powinna koncentrować się na poszukiwaniu rozwiązań prawnych, które powinny blokować ewentualne błędne działania tego typu w przyszłości? Czy nie powinniśmy w większym stopniu pracować na rzecz prawidłowej legislacji, korzystania z europejskiej przestrzeni powietrznej, wpływać na państwa członkowskie, by wdrażały pakiet legislacyjny regulujący wspólne przeciwdziałanie terroryzmowi oraz monitorować państwa członkowskie, w których ustawodawstwie terroryzm nie figuruje na liście przestępstw? Tylko takie działania pozwolą objąć ochroną prawną wszystkich tych, których podejrzewamy lub podejrzewać będziemy o terroryzm.

Doprowadźmy więc do tego, aby prawa i procedury regulujące walkę z terroryzmem, również w tej sferze, która z racji swej istoty powinna być objęta tajnością, jednocześnie wprowadzały sankcje, karały łamanie praw człowieka i godności ludzkiej. Tajne nie może oznaczać bezprawne. Jednakże to państwa członkowskie powinny samodzielnie radzić sobie ze ściganiem winnych. Komisja nasza nie ma ani kompetencji, ani umocowania do tego. Inną sprawa jest pytanie, jak rządy państw członkowskich radzą sobie ze stawianymi przez opinię publiczną zarzutami oraz w jaki sposób współpracują z naszą komisją? Dla państw członkowskich jest to test, sprawdzian, który uwiarygodnia jakość działań ich służb w przestrzeganiu traktatów międzynarodowych; jeżeli go nie przeprowadzimy zawsze będą nas otaczać demony podejrzeń i często nieuzasadnionych oskarżeń.

  Antonio Masip Hidalgo (PSE). – Señor Presidente, intervengo para adherirme al informe del señor Fava, quien espero obtenga mañana respaldo para continuar su investigación.

Lo ocurrido con los secuestros de personas en los llamados «vuelos de la CIA» es terrible e intolerable para Europa y para este Parlamento.

Gracias a la tenacidad y el rigor de la prensa norteamericana sabemos que, al menos, 480 personas se encuentran en la siniestra cárcel de Guantánamo, sin garantías judiciales. Es una monstruosidad moral y jurídica.

Una parte de esos presos han pasado por Europa ilegalmente detenidos; otros secuestrados fueron puestos en libertad y han declarado aquí, ante nosotros.

No ofrece dudas la práctica habitual de aberrantes actuaciones. Esta generación no puede ni debe tolerar esta situación, como hicieron otros antepasados que no se enfrentaron a la existencia de campos de exterminio.

Los delitos contra los derechos humanos no pueden quedar impunes, ni prescribirán jamás, como ha ocurrido con otros vuelos que hacían las antiguas dictaduras de Argentina y Chile.

Hay gobiernos, el español y el alemán, por ejemplo, que se han ofrecido a colaborar con la comisión que preside el señor Coelho, lo que es de agradecer.

  Josef Zieleniec (PPE-DE). – Předběžná zpráva, kterou dnes máme na stole, je výsledkem práce výboru, který se bohužel rozhodl nedostatek vyšetřovacích pravomocí kompenzovat o to větším úsilím o politické odsouzení aktivit amerických spojenců v Evropě. Šestiměsíční práce výboru přitom nepřinesla nic, co by se již předtím neobjevilo v tisku. Mrzí mě, že většina výboru z několika skutečností a obrovského množství nepodložených domněnek vyvodila neobjektivní a pokřivené závěry. Obávám se, že výsledkem nezodpovědného přístupu výboru může být nejen narušení důvěryhodnosti Evropského parlamentu, ale i poškození důvěry mezi evropskými a americkými spojenci. Tato důvěra je přitom klíčová pro úspěch boje s terorismem, zajištění bezpečnosti transatlantického prostoru a pro stabilitu globálních poměrů vůbec.

Chci zdůraznit, že boj s terorismem musí být veden v souladu s mezinárodním právem a při respektování lidských práv. Zároveň však nelze několik pochybení, která se mohla stát v rámci komplexních protiteroristických operací vedených v globálním měřítku, prezentovat jako systém. Existují-li podezření z porušení lidských práv na území Evropské unie, je na justici členských států, aby je objasnila. Politická reprezentace Evropské unie by se však místo nepodloženého odsuzování amerických tajných služeb měla soustředit na to, jak v úzké spolupráci se spojenci a při respektování základních principů mezinárodního práva účinně předcházet teroristickým aktivitám a jak převzít svůj díl odpovědnosti za bezpečnost ve světě. Pevně věřím pane předsedo, že plénum tohoto Parlamentu využije příležitosti zprávu upravit tak, aby naše práce byla důvěryhodná. V opačném případě budu nucen zprávu dočasného výboru odmítnout a spolu se mnou tak učiní celá česká delegace v klubu Evropské lidové strany, která se na tomto postupu takto dohodla.

  Ana Maria Gomes (PSE). – Os relatórios Martin e Fava confirmam que um gang que não olha a meios e despreza valores essenciais da justiça e dos direitos humanos se infiltrou na Administração do nosso aliado americano e logrou cumplicidades activas e passivas dos nossos Governos e serviços estatais para a prática de raptos, sequestros, tortura e outros crimes contra suspeitos de terrorismo, mas que não foram até hoje julgados nem sequer judicialmente acusados.

O Supremo Tribunal de Justiça americano acaba de afirmar que nas cadeias de Guantânamo a Cabul, onde apodrecem os chamados unlawful combatants, Washington não os mantém apenas à margem da lei, aprisiona-os em violação da lei, quer americana quer internacional. Em violação de leis que serviram e continuam a servir para julgar e punir os mais abjectos criminosos, incluindo os nazis.

Ao indiciar a Administração Bush, o Supremo Tribunal indiciou também os governantes e agentes europeus imoralmente coniventes.

Esta comissão de inquérito, seriamente conduzida pelos colegas Coelho e Fava, pode e deve exigir imediato reforço do controlo parlamentar dos serviços de segurança nos Estados-Membros e inspecções extrusivas das autoridades aeroportuárias para impedir mais rendições extraordinárias. Esta comissão de inquérito pode ajudar a esclarecer a que níveis e graus de responsabilidade política se processou a conivência europeia. Pode e deve exigir que os tribunais façam justiça indemnizando quem inocentemente sofreu e punindo exemplarmente aqueles que em vez de defender o Estado de direito o perverteram com a agravante de que, ao violarem a lei e os direitos humanos não serviram a segurança e defesa europeias e globais, antes fizeram miseravelmente o jogo dos terroristas.

  Miroslav Mikolášik (PPE-DE). – Vážený pán predseda, vážené kolegyne, vážení kolegovia. Veľmi som privítal skutočnosť, že Európsky parlament sa rozhodol vytvoriť dočasný výbor na zisťovanie údajného zavlečenia väzňov a porušenia ich ľudských práv. S veľkou chuťou a záujmom som sa do tejto práce zapojil.

Zúčastnil som sa drvivej väčšiny doterajších zasadnutí tohto výboru. So záujmom som si vypočul všetkých pozvaných relevantných hostí. Nemáme možnosť svedkov vypočúvať pod prísahou ako na súde a našim cieľom bolo získať istotu, že CIA v boji proti terorizmu skutočne používala nezákonné postupy. Kľúčovým malo byť presvedčenie, že zadržaní boli pri vypočúvaní mučení a že boli premiestnení do tretích krajín proti svojej vôli. Musím však konštatovať, že svedkovia vypovedali veľmi nepresvedčivo, niekedy dokonca ani nie priamo, niekedy hovoril skôr právny zástupca, advokát, inokedy britský diplomat skôr vykazoval známky zle skrývanej zlosti na britskú vládu, že ho prepustila z diplomatických služieb.

Ani senátor Marty ma nepresvedčil a jeho odpovede boli na úrovni novinových správ, ktoré nič okrem podozrení nedokázali záväzne preukázať. Myslím, že až opovážlivo osočoval napríklad vládu Poľska, hoci vláda tejto krajiny opakovane nepotvrdila existenciu zadržiavacich táborov na svojom území. Mňa ako poslanca z novej krajiny zaujíma v prvom rade dimenzia ľudských práv, spravodlivosti, a preto ma zaujímalo, či sa na území mojej krajiny nachádza nejaké nezákonné zariadenie. Preto ma veľmi potešilo, keď mi najvyššie miesta, vláda a minister spravodlivosti, ani riaditeľ tajných služieb nepotvrdili, žeby sa na Slovensku takéto tábory nachádzali, ani žeby boli tajné lety CIA na Slovensko, alebo ponad územie Slovenska vykonávané.

V Európskej ľudovej strane kriticky posudzujeme prístup spravodajcu, ktorý by rád videl za podozreniami hotové dôkazy. Nemožno sa zbaviť dojmu, že pri práci výboru si najmä ľavicoví poslanci (už budem končiť) zamenili hľadanie preukázateľnej pravdy s osočovaním Spojených štátov, ktoré sú hlavným aktérom v boji proti terorizmu. V prípade, ak ľavica neprijme realistické pozmeňujúce návrhy, ktoré zásadným spôsobom poslúžia pravde, zvážim, či budem môcť takúto správu podporiť.

  Σταύρος Λαμπρινίδης (PSE). – Κύριε Πρόεδρε, συνηθίζεται να λέγεται ότι για να βρεις το έγκλημα, ακολούθα το χρήμα. Στην προκειμένη περίπτωση, πρέπει να ακολουθήσει κανείς τα αεροπλάνα.

Τους τελευταίους μήνες, μία σειρά από φαινομενικά αθώες αεροπορικές πτήσεις μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής έχει αναδείξει τα τεράστια ζητήματα που ανακύπτουν όταν κανείς προσπαθεί να καταπολεμήσει την τρομοκρατία αγνοώντας τα θεμελιώδη δικαιώματα.

Στην πρώτη περίπτωση, αυτή των απαγωγών της CIA, πάνω από 1000 πτήσεις μυστικών αμερικανικών υπηρεσιών προσγειώθηκαν και απογειώθηκαν από ευρωπαϊκά αεροδρόμια. Και όμως, δεν υπέστησαν τον παραμικρό έλεγχο από τις αρμόδιες ευρωπαϊκές αρχές οι οποίες, ακόμη και αν δεν συνεργάστηκαν ευθέως μαζί τους, προτίμησαν το δόγμα του "δεν βλέπω, δεν ακούω, δεν μιλάω".

Στη δεύτερη, σε μια σπάνια περίπτωση εσπευσμένης συνεργασίας κυβερνήσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, υπογράφηκε με τις ΗΠΑ μία διάτρητη συμφωνία, γνωστή ως PNR (transfer of Passenger Name Records), χωρίς όχι μόνον επαρκή απόδειξη της αναγκαιότητας των μέτρων αλλά ούτε καν τη στοιχειώδη εξασφάλιση δεσμευτικών αμερικανικών υποχρεώσεων για την ασφαλή και νόμιμη χρήση των δεδομένων μας.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις σήμερα υποχρεούνται άμεσα, η κάθε μία ξεχωριστά και σε συνεργασία μεταξύ τους, να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα που θα διασφαλίζουν ότι οι παράνομες πτήσεις της CIA δεν θα επαναληφθούν. Αυτό απαιτεί κατ' ελάχιστο ρητές οδηγίες προς τις πολιτικές τους αεροπορίες ώστε τουλάχιστον τα αεροπλάνα που ξέρουμε ότι ήταν αεροπλάνα της CIA και τουλάχιστον οι εταιρίες-φάντασμα που γνωρίζουμε ότι ήταν εταιρίες της CIA να ελέγχονται από εδώ και πέρα. Και φυσικά, αποτελεσματικότερο και δημοκρατικότερο έλεγχο των μυστικών τους υπηρεσιών.

Σας ευχαριστώ και ευχαριστώ ιδιαίτερα, εκ μέρους όλων μας, τον εισηγητή Claudio Fava για την εξαιρετική δουλειά του.

ΠΡΟΕΔΡΙΑ του κ. ΤΡΑΚΑΤΕΛΛΗ
Αντιπροέδρου

  Panayiotis Demetriou (PPE-DE). – Mr President, time and again this Chamber has condemned terrorists and therefore it is needless to extend the rhetoric on this horrible phenomenon.

I shall just say that we cannot forget the tragedy of September 11; we cannot forget the London bloodshed; we cannot forget the Madrid massacre. We cannot, of course, ignore the fact that the USA is the central target of terrorism and we cannot underestimate the fact that the main task of combating terrorism falls on its shoulders.

However, at the same time, we cannot forget that human rights are a cornerstone of modern European political philosophy. Therefore, despite our understanding of the USA’s role in combating terrorism, we cannot shut our eyes to certain activities that are contrary to European principles, values and rules. It is a fact that the CIA abused the understanding of certain countries. We condemn the practices of the CIA. We strongly condemn the CIA for the acts referred to by previous speakers and in Mr Fava’s report: extraordinary renditions, suspicious flights. We do the Americans no service if we leave the right of criticism of the CIA for acts committed in violation of human rights to those who are passionately anti-American.

I agree with Mr Coelho, Chairman of the Temporary Committee, that in general Mr Fava’s report is good. However, it could be made more balanced if amendments stressing the other side of the coin were accepted. I appeal therefore to the rapporteur and to the other political groups to accept certain basic amendments proposed by Mr Gawronski, on behalf of the PPE-DE Group, so that this House votes unanimously on two main points: firstly on the condemnation of terrorists and secondly on the protection of human rights.

  Claude Moraes (PSE). – Mr President, as the final speaker from the Socialist Group, I would like to commend not only my previous colleagues and the rapporteur, but also the balanced approach we heard from Mr Coelho and the interesting comments by the Commissioner on greater transparency and reform of the intelligence services. It is for all those reasons that we must extend this report.

People opposite have talked about circumstantial evidence. They must understand that we called on the testimony of 70 people and spent over 50 hours in this committee, not because we are anti-American — and I commend our rapporteur for never, ever, falling into that trap — but because we wanted to get to the truth.

The previous speaker spoke about 7/7 and London. There are one or two Members in this Chamber who represent the area affected by that bombing. The people who have written to us are not anti-American; they want anti-terrorism to be strengthened because human rights are being strengthened. That is the approach of my Socialist colleagues and of many Members across this House.

Why should we continue? We should continue because of the testimony of people like Maher Arar, whom I listened to and believed. Do I know that he is telling the final truth? No, I do not, because we are waiting for the Member States and for those who have not spoken to finally speak. That is why we need to extend this report and to extend the time we have.

Why else do we need to extend the time? We are telling European citizens that we will talk about the minute legislative detail, but are we also telling them that, when they are concerned about transparency and human rights and allegations they know very little about, we as a Parliament cannot deal with that?

We have to tell them we can deal with the issue credibly. We see it happening in the Council of Europe, and they should also see it happening in their Parliament. On our side of the House, we want to see the report extended, because we believe we have the right approach.

  Charles Tannock (PPE-DE). – Mr President, unlike Mr Moraes I was opposed from the very start to the Temporary Committee on the alleged use of European countries by the CIA for the transport and illegal detention of prisoners, and it should stop right now in its tracks. It is an expensive exercise, duplicating Senator Marty’s efforts in the Council of Europe, and one driven by a political desire by the left and liberals to bash America, and the CIA in particular, in their efforts to fight global terrorism.

I believe that the Fava report is heavy on allegations and accusations, but light on proof. In a hazardous project as widespread in the west as fighting terrorism, inevitably some mistakes and excesses may have occurred, but in my opinion there was no systematic US policy for extraordinary renditions to torture abductees in third countries.

Furthermore, there is no proof whatsoever of the existence of CIA detention camps in Romania or Poland. Simple renditions of illegal combatant terrorist suspects through EU territory are a proven fact, but not necessarily illegal under international law where torture is not involved.

In any case, I agree with Alan Dershowitz, Harvard Professor of Law, when he argues that there exists a vast black hole in international law as regards combating terrorism, with categorisation of detainees anachronistic and the rules governing how such detainees are treated currently dangerously blurred. I believe that he is correct in arguing that many of us tend to stick with comfortable old ways, rather than addressing the difficult adjustments to the law that we may need to make vis-à-vis the balance we have to strike between human rights and the security of our public.

Furthermore, a recent visit to Guantánamo by MEP colleagues from this House vindicated my long-held view that immediate, as opposed to long-term, closure of Guantánamo is not desirable, as many of those held there are extremely dangerous threats to our EU Member States’ national security and it is not possible to deport these individuals, as many might face execution or torture if returned to their home countries like Saudi Arabia or Egypt, where they are well known and wanted as known terrorists.

  Jean Spautz (PPE-DE). – Herr Präsident! Die so genannten CIA-Flüge haben in der politischen Klasse Europas für viel Aufregung gesorgt. Die Aufklärung der Umstände, unter denen in verschiedenen europäischen Staaten Verdächtige festgesetzt und ihr Transport organisiert worden sein sollen, bleibt bis heute lückenhaft. Das kann daran liegen, dass tatsächlich viel weniger aufzuklären ist, als einige besonders eifrige Amerikakritiker respektiv Amerika feindlich Gesinnte gehofft hatten.

Ich will zu den Vorgängen der letzten Wochen etwas Grundsätzliches sagen: Europa im Allgemeinen und auch wir im Europäischen Parlament sollten in einer schwierigen Periode wie dieser unsere Energien nicht mit Unterfangen verzetteln, die letztlich im Bedürfnis Verschiedener wurzeln, sich von den Vereinigten Staaten zu distanzieren.

Wir haben noch immer keine schlüssige Verfassungsperspektive. Wir haben komplizierte Fragen zur Erweiterung der Union, zu unserer gemeinsamen Identität und zu den Grenzen des europäischen Projektes zu beantworten.

Zu all diesen Themen liegen weit weniger Lösungsansätze auf dem Tisch, als für die europäische Dynamik gut wäre. Sich in einer solchen Situation quer durch alle europäischen Institutionen vordringlich mit CIA-Flügen zu beschäftigen, bis wir wissen, dass wir im Grunde noch immer nichts wissen, scheint mir doch eine eigenartige Prioritätenordnung zu reflektieren.

Europa hat ernsthaftere Probleme als die Frage, ob jemand aus irgendeinem Mitgliedstaat der Union irgendwohin geflogen wurde oder eben nicht. Wenn wir uns selber ernst nehmen, dann sollten wir diesen überflüssigen Ausschuss sofort auflösen und schnellstens dazu übergehen, uns mehr mit uns selbst und nicht mit dem möglichen Fehlverhalten eines Staates zu beschäftigen, der unser stärkster Alliierter und ein alter Freund ist, und — wie ich hoffe — auch in Zukunft bleibt. Aus all diesen Gründen werde ich gegen die vorliegende amerikafeindliche Entschließung stimmen.

  Simon Coveney (PPE-DE). – Mr President, six months ago we set up a temporary committee to investigate allegations of extraordinary rendition flights by the CIA and the involvement of EU countries. There have been many hours of hearings and debates in the committee since then and now we have our first interim report.

An honest assessment of the committee’s work to date would give a mixed picture, I believe. On the one hand there has been a certain level of frustration that new evidence and facts have not been forthcoming in most of our hearings. However, that said, I believe that the committee’s work has been useful in outlining and exposing all of the facts that are available to date, and certain facts are available. Even if we are reconsidering evidence already exposed by the Council of Europe, we need to be realistic. Our committee is not a court of law; we are politicians attempting to draw conclusions based on the balance of probability, given the evidence available.

Investigating the activities of the CIA or any secret services was never going to be a straightforward exercise. I believe that the report should have given more recognition to the fact that more evidence is needed to draw definitive conclusions in regard to certain issues, such as the possible existence of ‘black sites’ in EU Member States.

It is unfortunate that the debate on whether or not to support this report has been reduced by some to a polarising of positions, a pro- and anti-US stance, or even a left versus right divide. I am sorry that view has developed as it undermines the work of a well-intentioned committee and misses the point as regards what we are trying to achieve.

It is not anti-American to criticise extraordinary rendition or to push to establish facts, particularly if there are accusations against EU Member States in this regard. I would consider myself a hypocrite as a human rights spokesperson if I did not speak out against extraordinary rendition, even if it means criticising and asking awkward questions of governments that I consider to be our friends and allies. I include the US in that.

No approach to the necessary and difficult war on terrorism should be supported if it involves acting outside the rule of international law and the various standards that we, in Europe, stand up for. The interim report is not a perfect one, but the acceptance of PPE-DE amendments will add balance to a text worth supporting.

  Franco Frattini, Vicepresidente della Commissione. Signor Presidente, onorevoli deputati, desidero ringraziare i deputati che sono intervenuti, i loro interventi mi hanno dato molti spunti estremamente utili.

Posso confermare che la Commissione europea è pronta a proseguire il lavoro con la commissione temporanea di questo Parlamento in merito a molte questioni di fondo che sono state affrontate. L'onorevole Ludford ha toccato il tema dell'attuazione della normativa antiterrorismo da parte degli Stati membri, un tema centrale su cui si deve ovviamente lavorare.

Come saprete purtroppo cinque Stati membri dell'Unione europea non hanno ancora neanche trasposto la decisione quadro europea per la lotta al terrorismo; sapete inoltre che, solo sette Stati su venticinque, hanno concluso la ratifica dell'accordo Europa-Stati Uniti sull'estradizione, accordo che, se fosse in vigore, darebbe certamente chiarezza al quadro legale proprio in materia di trasferimento dei prigionieri.

Alcuni intervenuti, come l'onorevole Swoboda e l'onorevole in't Veld, hanno parlato della possibilità e della necessità di lavorare insieme per una maggiore sicurezza e una maggiore libertà. Io sono perfettamente d'accordo e raccolgo la proposta fatta per un dialogo politico, strutturato con gli Stati Uniti d'America sul tema della lotta al terrorismo e al contempo sul tema della salvaguardia delle libertà. Vi posso dire che avevo già pensato a questo e che, già nel febbraio scorso, avevo proposto a livello di esperti, di avviare questo dialogo, ora avviato.

Ritengo che questo dialogo potrà proseguire, so già che la Presidenza finlandese intende portare avanti questo argomento e credo che ci sarà la possibilità di uno scambio di valutazioni con il Parlamento su questo quadro complessivo Europa-Stati Uniti, sulla lotta al terrorismo e sulle garanzie di libertà.

Credo d'altronde, che la sentenza della Corte suprema americana su Guantánamo dimostri come il sistema di controllo legale delle garanzie e dei diritti nel sistema democratico americano funzioni e credo che questo sia una base di conforto per il nostro lavoro comune.

Inoltre, sono pronto ad un dialogo con il Parlamento per quanto riguarda le linee di ristrutturazione del sistema dell'Intelligence, compreso il controllo democratico e parlamentare sui servizi, anche se come saprete, la competenza è strettamente di legislazione nazionale, ma credo che un dibattito politico a tal proposito sarebbe utile.

Sarà inoltre utile discutere dell'uso dello spazio aereo per l'aviazione non civile – e vi confermo che è in corso una riflessione sulla nozione di aereo di Stato e di volo per le missioni istituzionali e di Stato; ho raccolto delle opinioni molto interessanti sul ruolo dei tribunali nazionali, a cui passa la parola per dare una risposta di responsabilità individuale quando esistono le condizioni.

Quanto appena detto è la conferma della mia disponibilità e di quella di tutti i servizi della Commissione europea a lavorare con la commissione temporanea.

In conclusione, signor Presidente, ho l'obbligo morale oltre che istituzionale, anzitutto verso me stesso, di rispondere ad un attacco personale che ho ricevuto da parte dell'onorevole Catania, l'unico tra i cinquantaquattro intervenuti, che mi chiede per la quarta volta, un chiarimento sul mio ruolo di ex Ministro degli esteri all'epoca del caso Abu Omar.

Credo che questa richiesta, a cui ho già risposto varie volte davanti alla commissione LIBE, potrà forse far guadagnare all'onorevole Catania qualche titolo sui giornali italiani, ma io credo che il dovere di verità verso questo Parlamento, avrebbe imposto a lui quello che è imposto a me: ricordare che il governo dell'epoca ha smentito formalmente la conoscenza del caso Abu Omar e lo ha fatto senza prova contraria ma, che secondo la legge italiana – e non si parla di opinioni – il Ministro degli esteri, quale io ero all'epoca, non solo non può, ma non deve essere a conoscenza dell'attività operativa dei servizi segreti italiani.

Questa è un'informazione sulle leggi italiane che l'onorevole Catania conosce ma che molti di voi non conoscono.

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, Πέμπτη 6 Ιουλίου 2006, στις 12 το μεσημέρι.