Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής για την κατάσταση στη Γάζα.

  Paula Lehtomäki, Προεδρεύουσα του Συμβουλίου. (FI) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Ευρωπαϊκή Ένωση ανησυχεί ιδιαίτερα για τη βία που επικρατεί τις τελευταίες εβδομάδες στη Γάζα. Στις 8 Νοεμβρίου, κατά τη διάρκεια στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ισραήλ, αρκετά άτομα σκοτώθηκαν στην πόλη Beit Hanoun, ενώ σε ένα καταστροφικό μπαράζ βολών πυροβολικού σχεδόν 20 Παλαιστίνιοι, περιλαμβανομένων γυναικών και παιδιών, έχασαν τη ζωή τους καθώς εγκατέλειπαν την περιοχή. Επιπλέον δε, τραυματίστηκαν και αρκετά άτομα. Η στρατιωτική δράση προξένησε επίσης καταστροφές στις υποδομές της πόλης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εκφράζει τη βαθιά λύπη της για τη βία και τις ζημιές που προξένησαν οι βίαιες αυτές ενέργειες.

Ταυτόχρονα, οι Παλαιστίνιοι συνέχισαν να εκτοξεύουν αδιάκριτα κατά του Ισραήλ ρουκέτες Kassam, όπως στις πόλεις Ashkelon και Sderot. Οι επιθέσεις αυτές είχαν ως αποτέλεσμα έναν νεκρό, αρκετούς τραυματίες και υλικές ζημίες. Η Ένωση ζήτησε από τους παλαιστίνιους ηγέτες να πράξουν παν το δυνατόν προκειμένου να τερματιστούν οι επιθέσεις αυτές.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να δεχθεί τη χρήση βίας. Κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να υπερασπίζεται τον εαυτό της, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δικαιούται να κάνει χρήση αλόγιστης ισχύος σε μεγάλη κλίμακα ή να αναλαμβάνει το είδος της δράσης που είδαμε στην Beit Hanoun. Το Ισραήλ πρέπει να προσαρμόζει την κλίμακα της δράσης του στην εκάστοτε κατάσταση. Οφείλει να συμμορφώνεται προς το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο. Η ασφάλεια δεν ισχύει μόνο για τη μία πλευρά αλλά για όλους στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ζήτησε από το Ισραήλ να παύσει τη στρατιωτική δράση του στη Γάζα.

Η Ένωση παρότρυνε επίσης την παλαιστινιακή ηγεσία να σταματήσει τις εκτοξεύσεις ρουκετών που συνεχίστηκαν με ποικίλη συχνότητα καθ’ όλη τη διάρκεια του φθινοπώρου. Ο σκοπός των επιθέσεων είναι προφανώς να ενταθεί ο φόβος και η ανασφάλεια, η οποία προφανώς άδικα στοχεύει τον άμαχο πληθυσμό. Οι Ισραηλινοί δεν πρέπει να εξακολουθούν να ζουν σε κλίμα διαρκούς φόβου: έχουν δικαίωμα στην ειρήνη. Οι Παλαιστίνιοι πρέπει να σταματήσουν να χρησιμοποιούν τη βία για πολιτικούς σκοπούς.

Η κλιμάκωση της βίας απειλεί να καταστρέψει τις ελπίδες επανέναρξης της ειρηνευτικής διαδικασίας στη Μέση Ανατολή. Γεγονότα όπως αυτά που περιγράφονται εδώ το μόνο που εξυπηρετούν είναι να απομακρύνουν τα εμπλεκόμενα μέρη από τις ευκαιρίες που προσφέρονται ακριβώς τώρα που χρειάζεται μια ειρηνευτική διαδικασία που θα στοχεύει στη διαπραγμάτευση της εγκαθίδρυσης ενός μοντέλου δύο κρατών. Ο στόχος παραμένει ακόμη η δημιουργία ενός βιώσιμου κράτους, ενός κράτους που θα συνυπάρχει ειρηνικά με το Ισραήλ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ελπίζει ότι τα γεγονότα της Beit Hanoun δεν θα αποθαρρύνουν τους εμπλεκόμενους και τη διεθνή κοινότητα ούτε θα τους ωθήσουν να εγκαταλείψουν την αναζήτηση μιας μόνιμης και δίκαιης ειρήνης.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ελπίζει επίσης ότι οι επιθέσεις στην Beit Hanoun δεν θα αποθαρρύνουν τους Παλαιστίνιους από τη συνέχιση της αναζήτησης αμοιβαίας αρμονίας και τη δημιουργία κυβέρνησης εθνικής ενότητας η οποία θα πληροί τις προϋποθέσεις που έχει θέσει το Κουαρτέτο. Ολόκληρη η διεθνής κοινότητα χρειάζεται ως εταίρο έναν αξιόπιστο συμβαλλόμενο. Οι Παλαιστίνιοι δικαιούνται να έχουν μια κυβέρνηση που θα εκπροσωπεί τα συμφέροντα όλων των πολιτών.

Την ίδια στιγμή η ανθρωπιστική κατάσταση στα παλαιστινιακά εδάφη αποτελεί αντικείμενο σοβαρής ανησυχίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η οικονομική και η ανθρωπιστική κατάσταση στα παλαιστινιακά εδάφη είναι αφόρητη. Η κατάσταση θα μπορούσε να βελτιωθεί σημαντικά αν το Ισραήλ διατηρούσε τους συνοριακούς σταθμούς ανοικτούς στη Ράφα και στο Καρνί και βελτίωνε την παλαιστινιακή κινητικότητα. Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Ένωση κάλεσε το Ισραήλ να αναγνωρίσει ως εισόδημα τους δασμούς και τους φόρους που έχουν εισπραχθεί και οι οποίοι ανήκουν στους Παλαιστίνιους. Αυτό θα μπορούσε να καταστήσει την οικονομική κατάσταση των Παλαιστίνιων σημαντικά ευχερέστερη.

Η ίδια η ΕΕ έχει προσπαθήσει να βοηθήσει τους Παλαιστίνιους. Φέτος έχουν χορηγηθεί περισσότερα από 650 εκατομμύρια ευρώ ως βοήθεια μέσω διαφόρων διαύλων, ποσό που αντιπροσωπεύει αύξηση κατά 25% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Ο προσωρινός διεθνής μηχανισμός υπήρξε ένα λειτουργικό μέσο παροχής βοήθειας των Παλαιστινίων, και ελπίζουμε ότι το Ισραήλ και τα άλλα εμπλεκόμενα μέρη θα μπορέσουν να κάνουν καλή χρήση του μέσου αυτού.

Υπό το φως των πρόσφατων γεγονότων λοιπόν, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή δεν γεννά αισιοδοξία, παρά ταύτα όμως εμείς θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε σε ένα καλύτερο μέλλον. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πράξει ό,τι μπορεί για να στηρίξει την ειρηνευτική διαδικασία.

  Margot Wallström, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ που με καλέσατε αυτήν τη συμβολική ημέρα, τη 15η Νοεμβρίου, Εθνική Ημέρα για την Παλαιστίνη, για να μιλήσω σχετικά με την κατάσταση στη Γάζα.

Η κλιμακούμενη βία στη Γάζα κορυφώθηκε πρόσφατα με την επίθεση που πραγματοποίησαν οι ισραηλινές αμυντικές δυνάμεις στην Beit Hanoun στις 8 Νοεμβρίου 2006, που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 18 παλαιστινίων αμάχων. Αντιδρώντας στο εν λόγω συμβάν, η συνάδελφός μου Επίτροπος Ferrero-Waldner δήλωσε ότι ήταν «βαθιά συγκλονισμένη από το συγκεκριμένο γεγονός». Οι σκέψεις μας τώρα βρίσκονται στην οικογένεια Uthamina συγκεκριμένα, που έχασε έξι γυναίκες και οκτώ παιδιά, οι οποίοι σκοτώθηκαν στον ύπνο τους, και σε όλους τους αθώους Παλαιστίνιους και Ισραηλινούς που έχουν χάσει τη ζωή τους σε αυτόν τον φαύλο κύκλο της βίας.

Μετά την επίθεση, η Επίτροπος Ferrero-Waldner κάλεσε όλες τις πλευρές να σταματήσουν τη βία και να δώσουν μια ευκαιρία στον διάλογο. Οι παλαιστινιακές φατρίες πρέπει να σταματήσουν να εκτοξεύουν πυραύλους στο ισραηλινό έδαφος. Ενώ αναγνωρίζουμε το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα, δεν θα πρέπει να έχει ως τίμημα τις ζωές αθώων ανθρώπων.

Η επίθεση στην Beit Hanoun είναι η τελευταία μίας σειράς επιδρομών στη Λωρίδα της Γάζας που ξεκίνησαν στις 28 Ιουνίου. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις προκάλεσαν καταστροφές σε ζωτικές υποδομές, ιδίως στη Γάζα –μεταξύ των οποίων ο σταθμός παραγωγής ενέργειας, μεγάλοι δρόμοι και γέφυρες και κυβερνητικά κτίρια– και σκότωσαν σχεδόν 300 Παλαιστινίους, κυρίως αμάχους. Απαντώντας στα γεγονότα αυτά, η Επιτροπή αύξησε φέτος τη βοήθειά της για να αντιμετωπίσει τις αυξημένες ανάγκες που συνδέονται με την ανθρωπιστική και έκτακτη κατάσταση.

Τον Ιούνιο του 2006, δρομολογήσαμε τον προσωρινό διεθνή μηχανισμό, που διοχετεύει πόρους από τα κράτη μέλη και από τον ευρωπαϊκό κοινοτικό προϋπολογισμό, με σκοπό την ανακούφιση της κοινωνικοοικονομικής κρίσης στα παλαιστινιακά εδάφη. Αυτός ο προσωρινός διεθνής μηχανισμός έχει προσφέρει οικονομική στήριξη στην παροχή βασικών υπηρεσιών σε 1,3 εκατομμύρια ανθρώπους που ζουν στη Λωρίδα της Γάζας και κοινωνικών επιδομάτων σε 100 000 Παλαιστινίους που βρίσκονται σε ευάλωτη θέση. Η επιχείρηση αυξάνει τώρα την παρέμβασή της σε 150 000 περιπτώσεις.

Η Επιτροπή, μέσω της Υπηρεσίας Ανθρωπιστικής Βοήθειας (ECHO), έχει διαθέσει 84 εκατομμύρια ευρώ για να βοηθήσει τις παλαιστινιακές οικογένειες μέσω της παροχής τροφίμων, νερού και αποχέτευσης, υγειονομικής περίθαλψης και κοινωνικής προστασίας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέχει επίσης ένα πακέτο ανθρωπιστικής βοήθειας ύψους 26 εκατομμυρίων ευρώ. Οι ενισχύσεις σε τρόφιμα και σε χρήματα διοχετεύονται μέσω της Υπηρεσίας Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες της Παλαιστίνης στις περιπτώσεις που έχουν καταγραφεί ως άτομα που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσχέρειες, ενώ τα πακέτα επισιτιστικής βοήθειας διανέμονται σε μη πρόσφυγες μέσω του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών.

Η Επιτροπή είναι επίσης σημαντικός χορηγός της Υπηρεσίας Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών. Το 2006 διαθέσαμε 64 εκατομμύρια ευρώ στο Γενικό Ταμείο της. Η υπηρεσία αυτή διαχειρίζεται υπηρεσίες υγείας, εκπαίδευσης και άλλες κοινωνικές υπηρεσίες για τους παλαιστίνιους πρόσφυγες. Στη Γάζα, οι υπηρεσίες αυτές αποτελούν το μοναδικό στοιχείο σταθερότητας σε ένα ασταθές περιβάλλον.

Οι προσπάθειές μας μπορούν να ανακουφίσουν την ανθρωπιστική κρίση που αντιμετωπίζουν οι Παλαιστίνιοι. Ωστόσο, πρέπει να επιληφθούμε επειγόντως της βαθύτερης αιτίας της, ήτοι της έλλειψης ελπίδας για μια ειρηνική λύση για τους Ισραηλινούς και τους Παλαιστινίους. Υπάρχει επείγουσα ανάγκη να επιστρέψουν οι δύο πλευρές σε μια συνολική ειρηνευτική διαδικασία με σαφή πολιτική προοπτική.

Πρέπει να δοθεί μια ευκαιρία στη διαδικασία συμφιλίωσης μεταξύ των Παλαιστινίων. Πρέπει να ενθαρρύνουμε τον πρόεδρο Αμπάς να συνεχίσει τις προσπάθειες για τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας, με μια πλατφόρμα που θα αντικατοπτρίζει τις λεγόμενες «αρχές του Κουαρτέτου», δηλαδή την αποκήρυξη της βίας, την αναγνώριση των διεθνών συμφωνιών, την αναγνώριση του Ισραήλ ως κράτους και τη δυνατότητα και θα επιτρέπει την άμεση εμπλοκή της διεθνούς κοινότητας. Αυτό θα συμβάλει στην ανάκτηση της ελπίδας για ένα βιώσιμο και ανεξάρτητο κράτος για τους Παλαιστίνιους.

Για τον λόγο αυτό, το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων και Εξωτερικών Σχέσεων, που συνεδρίασε τη Δευτέρα, καλωσόρισε την πρόταση της Επιτροπής για την παροχή πρόσθετης στήριξης στους Παλαιστίνους αμέσως μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Προκειμένου η στήριξη αυτή να παρασχεθεί πριν από το τέλος του έτους, θα πρέπει να καταφύγουμε στο αποθεματικό επείγουσας βοήθειας και να εξασφαλίσουμε τη συμφωνία της δημοσιονομικής αρχής. Η Επιτροπή υπολογίζει στη στήριξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Παράλληλα με τη βοήθεια της ΕΕ, το Ισραήλ θα πρέπει να αποδεσμεύσει τα εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια από φορολογικά και δασμολογικά έσοδα, τα οποία έχει συλλέξει για λογαριασμό της Παλαιστινιακής Αρχής και παρακρατεί από τον Μάρτιο μέχρι σήμερα σε αντίδραση του σχηματισμού κυβέρνησης από τη Χαμάς.

Πρέπει να εργαστούμε όλοι μαζί ούτως ώστε, του χρόνου, με την ευκαιρία της Εθνικής Ημέρας για την Παλαιστίνη, να μπορέσουμε να γιορτάσουμε την πρόοδο προς τη δημιουργία ενός δημοκρατικού, βιώσιμου και κυρίαρχου παλαιστινιακού κράτους.

  Hans-Gert Poettering, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, κυρία Αντιπρόεδρε της Επιτροπής, κυρίες και κύριοι, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή είναι ταυτόχρονα ανησυχητική, επικίνδυνη και τραγική. Είναι ανησυχητική, διότι οι κρίσεις σημειώνονται εδώ και δεκαετίες και δεν διαφαίνεται το τέλος τους. Είναι επικίνδυνη, διότι οι εντάσεις μεταξύ των αντιθέτων πλευρών κλιμακώνονται διαρκώς και διότι εξωτερικές δυνάμεις –όπως η Συρία και το Ιράν– ασκούν ολοένα και πιο μεγάλη επιρροή. Τέλος, είναι τραγική, διότι ανάμεσα στα θύματα βρίσκονται συνηθισμένοι άνθρωποι, ιδίως δε μεγάλος αριθμός παιδιών.

Λέμε σε όλες τις πλευρές στη Μέση Ανατολή ότι δεν τίθεται θέμα στρατιωτικής λύσης – χρειαζόμαστε ειρήνη μέσω διαλόγου και διαπραγματεύσεων. Λέμε επίσης ότι μία πολιτική με βάση το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος» αποκλείεται, γιατί έτσι απλώς θα συνεχιστεί η κλιμάκωση της κατάστασης, αφού κάθε πλευρά θα αντιδρά στις επιθέσεις με νέες, ισχυρότερες επιθέσεις. Πρέπει να σπάσουμε αυτόν τον κύκλο της βίας. Αυτό το ζητάμε τόσο από τους Ισραηλινούς όσο και από τους Παλαιστινίους.

Η στάση της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών είναι σαφέστατη. Θέλουμε ένα ισραηλινό κράτος με ασφαλή σύνορα αλλά και ένα παλαιστινιακό κράτος με ασφαλή σύνορα. Η αξιοπρέπεια ενός Ισραηλινού είναι η ίδια με εκείνη ενός Παλαιστινίου και δεν πρέπει να εφαρμόζουμε διαφορετικά κριτήρια. Θέλουμε ένα ανεξάρτητο και δημοκρατικό κράτος του Λιβάνου. Όποιος αμφισβητεί το δικαίωμα ύπαρξης οποιουδήποτε από αυτά τα κράτη –υπάρχουν ήδη τα κράτη του Ισραήλ και του Λιβάνου και πρέπει να υπάρξει και παλαιστινιακό κράτος– δεν διακυβεύει μόνον την ειρήνη στην περιοχή αλλά –υπό τις κρατούσες συνθήκες– και την παγκόσμια ειρήνη.

Η ΕΕ και άλλοι πρέπει τώρα να συμβάλουν στην ειρήνη. Πιστεύω ότι η ΕΕ θα χαρεί πολύ συμβάλλοντας σε αυτό με τη στρατιωτική της παρουσία στην περιοχή, μολονότι θα προτιμούσαμε να πρόκειται για ευρωπαϊκές ένοπλες δυνάμεις και όχι για εθνικές στρατιωτικές δυνάμεις από επιμέρους κράτη μέλη. Αυτό το θέμα πρέπει, ωστόσο, να το εξετάσει μελλοντικά η ΕΕ ως μέσον για μία γνήσια ευρωπαϊκή συμβολή στο ζήτημα αυτό. Ωστόσο, το γεγονός και μόνον ότι θα υπάρχουν εκεί στρατεύματα συνιστά πρόοδο. Τώρα, όμως, πρέπει να συνεχιστεί η πρόοδος με στόχο μία πραγματικά πανευρωπαϊκή συνεισφορά που θα περιλαμβάνει και στρατιωτικές δυνάμεις.

Τώρα είναι η σειρά των πολιτικών, των οποίων τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα είναι η εμπιστοσύνη και η αξιοπιστία. Αν υπάρχει κάτι που απαιτεί κριτική, πρέπει να την ασκούμε ανεξάρτητα από το εάν ευθύνονται οι Ισραηλινοί ή οι Παλαιστίνιοι. Όταν πρόκειται για αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας, είναι απαράδεκτο –και το λέω αυτό ως πολύ φιλοαμερικανός– να εμποδίζει το βέτο των ΗΠΑ την κριτική ή την καταδίκη του Ισραήλ.

(Χειροκροτήματα)

Λέω πολύ σοβαρά ότι δεν είναι αυτός ο τρόπος για να αποκτήσουμε αξιοπιστία ούτε, ειδικότερα, για να δημιουργηθεί εμπιστοσύνη σε όλες τις ενδιαφερόμενες πλευρές. Θεωρώ ότι η ευκαιρία της ΕΕ είναι η αξιοπιστία της στο θέμα αυτό, διότι αναγνωρίζουμε το δικαίωμα ύπαρξης τόσο του κράτους του Ισραήλ όσο και του παλαιστινιακού κράτους και θέλουμε την ειρήνη στον Λίβανο.

Όταν το Ισραήλ προκαλεί τόσο φρικτές συνέπειες με το μακελειό στην Beit Hanoun –που υποτίθεται πως οφειλόταν σε τεχνικό σφάλμα– δεν αρκεί η συγγνώμη, αλλά μελλοντικά πρέπει να διαμορφωθεί η πολιτική του, έτσι ώστε να μην αντιδρά διαρκώς βάσει του «οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος».

(Χειροκροτήματα)

Μόλις πληροφορήθηκα ότι σήμερα, μια γυναίκα σκοτώθηκε και ο σωματοφύλακας ενός υπουργού έχασε και τα δύο του πόδια από πυραύλους Qassam. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Πρέπει να το πούμε και στις δύο πλευρές και πρέπει να είμαστε αξιόπιστοι. Εμείς οι Ευρωπαίοι δεν πρέπει να κάνουμε τα στραβά μάτια αλλά να αναλάβουμε την ευθύνη.

(Χειροκροτήματα)

  Martin Schulz, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, δεν είναι η πρώτη φορά που το Σώμα συζητεί για την κατάσταση στη Γάζα και ούτε φαίνεται να είναι η τελευταία. Είναι όμως η πρώτη φορά που μια συζήτηση αποκάλυψε τον σχηματισμό μίας άποψης στο Σώμα που θα επιφέρει μια αλλαγή στις σχέσεις της ΕΕ με έναν από τους εταίρους της, συγκεκριμένα με το Ισραήλ.

Οι παρατηρήσεις του κ. Poettering δείχνουν ότι χρειαζόμαστε μια συζήτηση σε επίπεδο όλων των ομάδων σχετικά με τη θέση που πρέπει να λάβει η ΕΕ αναφορικά με αυτήν την εξέλιξη και ιδίως με τον ρόλο του Ισραήλ και της κυβέρνησής του στις εξελίξεις στην περιοχή.

Εγώ δεν περιμένω τίποτα από τις τρομοκρατικές οργανώσεις. Τι περιμένουμε από τους τρομοκράτες; Τρομοκρατία, περιφρόνηση των ανθρώπων και τον τεράστιο πόνο που σκόρπισαν και σκορπίζουν καθημερινά στον κόσμο αυτοί οι εγκληματίες – ο κ. Poettering μόλις ανέφερε ένα σχετικό παράδειγμα. Τι περιμένει από τέτοιους ανθρώπους μία κοινότητα δικαίου όπως η ΕΕ; Η απάντηση είναι «τίποτα». Δεν είναι οι κατάλληλοι εταίροι για μας. Δεν είναι οι άνθρωποι στους οποίους πρέπει και μπορούμε να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας για ειρήνευση.

Θα πρέπει, ωστόσο, να περιμένουμε κάτι από μια δημοκρατική χώρα. Το Ισραήλ, αυτή η θαυμάσια χώρα, η οποία δημιουργήθηκε ως αντίδραση στο χειρότερο σημείο της ιστορίας της ανθρωπότητας, δικαιούται την απόλυτη αλληλεγγύη μας στην περιοχή. Όποιος κάνει έστω και μόνον την προσπάθεια να απειλήσει αυτήν τη χώρα ή να αμφισβητήσει το δικαίωμα ύπαρξής της, θα αντιμετωπίσει την αντίδραση όλων των Ευρωπαίων. Η αλληλεγγύη μας προς το Ισραήλ είναι απεριόριστη.

Ωστόσο, ως δημοκρατικό κράτος δικαίου, το Ισραήλ πρέπει να απαντά σε ερωτήσεις. Πρέπει να είναι δυνατόν να ρωτήσουμε μια δημοκρατία βασισμένη στις ίδιες θεμελιώδεις αξίες με τις δικές μας πώς μπορεί να χαρακτηρίζει ένα συμβάν σαν αυτό στην Beit Hanoun ως τεχνικό ατύχημα. Εγώ περιμένω από έναν δημοκρατικό νομικό πολιτισμό ότι οι υπεύθυνοι γι’ αυτό το «τεχνικό ατύχημα» θα λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους.

(Χειροκροτήματα)

Δυστυχώς, οι θερινές διακοπές του Σώματος διακόπηκαν από ένα τεχνικό ατύχημα στην Κανά. Ακόμα απορώ για το ποιος φέρει την ευθύνη γι’ αυτό.

Όταν υπάρχουν παράπλευρες ζημίες από τις εξελίξεις στην περιοχή, το Ισραήλ πρέπει να φροντίζει να μην συμπεριλαμβάνεται σε αυτές το πνεύμα της δικαιοσύνης του. Ασφαλώς, το Ισραήλ πρέπει να υπερασπίζεται τον εαυτό του και να είναι σε θέση να το κάνει, και πρέπει να βοηθήσουμε τη χώρα αυτήν. Τα γεγονότα στον Λίβανο εξυπηρετούν τα συμφέροντα του Ισραήλ ως προς την ασφάλεια. Αυτό που θέλουν οι Ευρωπαίοι, δηλαδή ένα σταθερό παλαιστινιακό κράτος, είναι προς το συμφέρον της ασφάλειας του Ισραήλ. Όλες μας οι προσπάθειες –είτε οικονομικές, είτε διπλωματικές, είτε τώρα στρατιωτικές– εξυπηρετούν την ασφάλεια του Ισραήλ. Αυτό όμως που η ΕΕ δεν μπορεί ως κοινότητα δικαίου να δεχτεί, είναι η αντιμετώπιση της απουσίας δικαίου με την ίδια απουσία δικαίου. Αυτό είναι απαράδεκτο.

Επίσης, είναι απαράδεκτο να παραμένουμε σιωπηλοί όταν μπαίνει στην κυβέρνηση μιας χώρας, όπως το Ισραήλ, ένα κόμμα που κρίνει τους πολίτες ανάλογα με την εθνοτική καταγωγή τους όπως το κόμμα του κ. Liebermann. Αυτό είναι απαράδεκτο.

(Χειροκροτήματα)

Αποτελεί κυρίαρχο δικαίωμα του Ισραήλ να εκλέξει ένα τέτοιο κόμμα, αλλά αποτελεί και δικό μας κυρίαρχο δικαίωμα ως βουλευτών του Σώματος να καταδικάζουμε μία τέτοια πολιτική. Κανένας σοσιαλδημοκράτης σε ολόκληρο τον κόσμο δεν έχει κάτι κοινό με τον κ. Liebermann.

Η μόνη δυνατότητα για να βρεθεί μια λύση στην περιοχή είναι η εγκατάλειψη της βίας. Ο μόνος τρόπος είναι ο διάλογος. Οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να προσπαθήσουν να συζητήσουν μεταξύ τους αγνοώντας τη βία και όλες τις οδυνηρές εμπειρίες τους. Έγιναν κάποιες θετικές προσπάθειες: ας θυμηθούμε τις προσπάθειες του Γιτζάκ Ραμπίν, που ήταν αρχηγός των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων, αλλά γνώριζε πως ο μόνος τρόπος για να ξεπεραστεί ο πόλεμος και οι συγκρούσεις είναι ο διάλογος.

Ο διάλογος δεν αποτελεί εγγύηση επιτυχίας, το σίγουρο όμως είναι πως χωρίς αυτόν δεν υπάρχει πιθανότητα ειρήνευσης. Γι’ αυτό περιμένουμε ειδικά από το Ισραήλ να δώσει προτεραιότητα στον πολιτικό διάλογο κι όχι στην περαιτέρω στρατιωτικοποίηση.

(Χειροκροτήματα)

  Graham Watson, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, έχω χάσει τον λογαριασμό των φορών που έχουμε πραγματοποιήσει συζήτηση για τη Μέση Ανατολή τους τελευταίους μήνες, αλλά γνωρίζω καλά ότι, από τη συζήτηση που κάναμε τον Σεπτέμβριο, έχουν σκοτωθεί 150 Παλαιστίνιοι στη Γάζα, από τους οποίους οι 70 την περασμένη εβδομάδα. Η φρικαλεότητα στην Beit Hanoun, όπου σκοτώθηκαν 18 άμαχοι Παλαιστίνιοι, είναι τόσο αδικαιολόγητη όσο και ανεξήγητη.

Σε έναν φαύλο κύκλο βίας, όπου υπάρχουν ένοπλες επιθέσεις και από τις δύο πλευρές, είναι συχνά δύσκολο να πούμε τι συνιστά επίθεση και τι συνιστά αντίποινα, αλλά δεν υπάρχει καμία αμφιβολία στο μυαλό μου ότι ο David Grossman είχε δίκιο όταν είπε την περασμένη εβδομάδα ότι η συμπεριφορά των ηγετών του Ισραήλ είναι συμπεριφορά αχρείων.

Ο συνάδελφός μου, κ. Davies, επισκέφτηκε πρόσφατα τη Γάζα. Περιγράφει, όπως και άλλοι, ότι η Γάζα έχει μετατραπεί σε φυλακή, με καθημερινές αναφορές για εξωδικαστικές εκτελέσεις, αφαίρεση ζωών και εξαθλίωση, δυσανάλογα αντίποινα – μάλιστα από την έναρξη της επιχείρησης Summer Rains μέχρι σήμερα, οι πύραυλοι Qassam έχουν σκοτώσει 14 αμάχους σε δύο χρόνια. Η απάντηση των ισραηλινών αμυντικών δυνάμεων σκότωσε 126 ανθρώπους τον τελευταίο μήνα, εκ των οποίων 63 δεν είχαν εμπλακεί σε μάχες.

Δεν υπάρχουν άλλα χρονικά περιθώρια. Δεν μπορούμε να περιμένουμε πλέον. Η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί να συνεχίζει να καταδικάζει, περιμένοντας να επιλυθεί η κατάσταση. Είναι μια καταστροφική στρατηγική που αφήνει ελεύθερο πεδίο δράσης στους άλλους. Πρέπει να ξαναρχίσουμε τις συνομιλίες και τις διαπραγματεύσεις. Δεν πρέπει να χάσουμε χρόνο τοποθετώντας διεθνείς και στρατιωτικούς παρατηρητές στη Γάζα. Πρέπει να αναβιώσουμε τη δέσμευση του Κουαρτέτου, και ελπίζω ότι οι ΗΠΑ θα ενισχύσουν τον ρόλο τους βοηθώντας στις διαπραγματεύσεις ως δοκιμή μιας νέας πολυμερούς προσέγγισης.

Οι Παλαιστίνιοι πρέπει να καταλάβουν ότι με τη χρήση τρόμου δεν θα επιτύχουν ποτέ την αναγνώριση που επιδιώκουν και οι Ισραηλινοί πρέπει να καταλάβουν ότι με την ατέρμονη περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου και τη δυσανάλογη στρατιωτική δράση εναντίον αμάχων χάνουν την αναγνώρισή τους.

Στο μνημόσυνο του Γιτζάκ Ραμπίν, ο κ. Grossman μίλησε για μια χώρα υπνωτισμένη από τον παραλογισμό, την αγριότητα, τη βία και τον ρατσισμό, για ένα κράτος που χαραμίζει τις καλές του προθέσεις, χαραμίζει τον λαό του, ιδίως τη νεολαία του. Το ίδιο Ισραήλ χρησιμοποίησε πρόσφατα μπουλντόζες του στρατού για να καταστρέψει τους τάφους των βρετανών στρατιωτών που σκοτώθηκαν στη Γάζα το 1917 και στις 31 Οκτωβρίου έστειλε μαχητικά αεροπλάνα F-15 τα οποία κατέβηκαν γρήγορα σε πολύ χαμηλό ύψος πάνω από γάλλους στρατιώτες που υπηρετούσαν στην Προσωρινή Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών (UNIFIL) στον Λίβανο. Πόσους εχθρούς θέλει το Ισραήλ; Για πόσο καιρό πιστεύουν ότι μπορούν να μείνουν σε μια κατάσταση ανεπίλυτης σύγκρουσης;

Είναι καιρός οι λογικοί άνθρωποι και από τις δύο πλευρές να συναντηθούν, ίσως να δρομολογήσουν εκ νέου τη διαδικασία της Γενεύης· είναι καιρός η Ευρωπαϊκή Ένωση να κάνει ό,τι μπορεί για να προωθήσει, να ενθαρρύνει και να υποστηρίξει αυτήν τη διαδικασία.

(Χειροκροτήματα)

  Hélène Flautre, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, πριν από δύο εβδομάδες ήμουν στη Γάζα μαζί με τον κ. Davies, την κ. Morgantini και άλλους βουλευτές, την ημέρα που άρχισε ο ισραηλινός στρατός την πολιορκία της Beit Hanoun. Ήταν η έναρξη μιας εκστρατείας εξωδικαστικών εκτελέσεων, σφαγών και καταστροφής περιουσίας πολιτών. Το Ισραήλ, η δύναμη κατοχής στα παλαιστινιακά εδάφη, παραβιάζει συνεχώς τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο με πλήρη ατιμωρησία.

Η χρήση υπερβολικής και τυφλής βίας κατά των αμάχων και της περιουσίας πολιτών, η καταστροφή εγκαταστάσεων τροφοδοσίας ηλεκτρισμού και ύδατος, η ανατίναξη δημόσιων κτιρίων, οι περιορισμοί στην ελευθερία της κυκλοφορίας και οι συνέπειες από όλες αυτές τις ενέργειες για τη δημόσια υγεία, τη διατροφή, την οικογενειακή ζωή και την ψυχολογική κατάσταση του παλαιστινιακού λαού συνιστούν κατάφωρη συλλογική τιμωρία η οποία συνιστά από μόνη της κατάφωρη παραβίαση της τετάρτης σύμβασης της Γενεύης.

Βεβαίως, δεν υπάρχει δικαιολογία για τη συνεχή εκτόξευση ρουκετών Kassam κατά του Ισραήλ, όμως τίποτε δεν μπορεί να δικαιολογήσει την υποβολή ενός ολόκληρου λαού σε δρακόντεια τιμωρία όπως αυτή που επιβάλλει το Ισραήλ. Υπό αυτές τις περιστάσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να σταματήσει την υποστήριξή της προς την ισραηλινή πολιτική.

Ειδικότερα, η ΕΕ πρέπει να αναλάβει πλήρως τις ευθύνες της όσον αφορά την επιτήρηση του σημείου διέλευσης της Ράφα και απλώς να πάψει να υποκύπτει στις βουλές της ισραηλινής κυβέρνησης. Η ΕΕ πρέπει να χρησιμοποιεί τα εργαλεία που διαθέτει εντός του πλαισίου της Συμφωνίας Σύνδεσης, και ιδιαίτερα τη ρήτρα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με σκοπό να διασφαλίσει ότι οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ανθρωπιστικού δικαίου δεν θα μένουν ατιμώρητες. Πρέπει να ζητήσει την επιστροφή των φόρων που οι Ισραηλινοί έχουν εισπράξει παράνομα. Η επανέναρξη του διαλόγου με τη μελλοντική κυβέρνηση εθνικής ενότητας πρέπει να γίνει το συντομότερο δυνατόν, και να ξαναρχίσει η απευθείας χορήγηση βοήθειας στα παλαιστινιακά θεσμικά όργανα.

Τέλος, η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη πρέπει να πράξουν ό,τι μπορούν, προκειμένου να εφαρμοστεί η γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου για την παράνομη ανέγερση του Τείχους. Πρέπει να συγκληθεί επειγόντως σύνοδος του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ. Αν οι παραβιάσεις συνεχιστούν, πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο αναθεώρησης της συμφωνίας.

Τέλος, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να παίξει πλήρως τον ρόλο της για τη διοργάνωση διεθνούς διάσκεψης για την προαγωγή της ειρήνης στην περιοχή.

  Luisa Morgantini, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, «Γιατί η πολιτική ηγεσία εξακολουθεί να εκφράζει τις θέσεις των ριζοσπαστών και όχι της πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος; Πώς συνέβη αυτό; Και πώς μπορούμε σήμερα να παρακολουθούμε απαθείς, σαν υπνωτισμένοι, την επικράτηση της παράνοιας, της βαναυσότητας, της βίας και του ρατσισμού στο σπίτι μας; […] Η πολιτική και η στρατιωτική ηγεσία μας είναι κενή. [Κύριε Olmert,] κοιτάξτε για μια φορά τους Παλαιστίνιους, αλλά όχι μέσα από το σκόπευτρο ενός όπλου ή πίσω από τις κατεβασμένες μπάρες ενός μπλόκου. Θα δείτε έναν βασανισμένα όσο και εμάς λαό, έναν λαό σκλαβωμένο, καταπιεσμένο και χωρίς ελπίδα. Ίσως αυτός είναι ο λόγος που η πλειοψηφία από εμάς αποδέχθηκε με αδιαφορία το βάναυσο λάκτισμα προς τη δημοκρατία που αντιπροσωπεύει ο διορισμός σε υπουργική θέση ενός εν δυνάμει πυρομανούς όπως ο Avigdor Liebermann, στην ηγεσία των κρατικών υπηρεσιών που είναι υπεύθυνες για την κατάσβεση των πυρκαγιών».

Δεν πρόκειται ασφαλώς για δικά μου λόγια, καθώς δεν είμαι ούτε Ισραηλινή ούτε Παλαιστίνια. Είναι τα λόγια του David Grossmann, ο οποίος έχασε έναν γιο σε έναν άσκοπο πόλεμο, που οφείλεται βεβαίως και στους πυραύλους Katyusha, αλλά προκάλεσε τον θάνατο χιλιάδων λιβανέζων και ισραηλινών πολιτών, μεταξύ των οποίων και του γιού του David Grossmann. Η κ. Wallström είπε ότι σήμερα, τη 15η Νοεμβρίου, είναι η εθνική ημέρα των Παλαιστινίων. Τι συνέβη στις 15 Νοεμβρίου του 1988; Η διακήρυξη και η αποδοχή από τους Παλαιστινίους ενός παλαιστινιακού κράτους στα εδάφη του 1967 και, συνεπώς, η αναγνώριση του κράτους του Ισραήλ. Ωστόσο, δεν συνέβη το ίδιο από την πλευρά της ισραηλινής κυβέρνησης, η οποία δεν αναγνώρισε ποτέ ούτε τα ασφαλή σύνορα του 1967 –καθώς εξακολουθεί την ανέγερση οικισμών– ούτε το κράτος της Παλαιστίνης.

Έχω πλέον κουραστεί: σε επτάμισι χρόνια θητείας μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ακούω να επαναλαμβάνεται διαρκώς η φράση «δύο λαοί και δύο κράτη». Θα πρέπει ασφαλώς να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια, προκειμένου να διασφαλίσουμε την ειρηνική συνύπαρξη δύο λαών και δύο κρατών. Γιατί, όμως, συνεχίζουμε να επαναλαμβάνουμε κενά περιεχομένου στερεότυπα, αφού το παλαιστινιακό κράτος δεν οικοδομείται και αφού οι πολιτικές αποφάσεις που λαμβάνονται δεν οδηγούν στην ανάπτυξη του παλαιστινιακού κράτους αλλά μάλλον, ενισχυόμενες και από την παράνοια των παλαιστινίων εξτρεμιστών, στη συρρίκνωση των παλαιστινιακών εδαφών;

Την προηγούμενη εβδομάδα, μετέβην μαζί με δώδεκα βουλευτές του Κοινοβουλίου στη Γάζα – και λυπούμαι που δεν συμμετείχε και η επίσημη αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: είδαμε τι σημαίνει να ζει κανείς εκεί, σε αυτήν την υπαίθρια φυλακή· είδαμε τι σημαίνει η χρήση όπλων που είναι ακόμη άγνωστα και ίσως δοκιμάζονται στα διαμελισμένα σώματα δολοφονημένων νέων από τις βόμβες που πέφτουν και καταστρέφουν τα σπίτια· το είδαμε, όπως βλέπουμε εσάς! Να γιατί δεν μπορούμε πλέον να μιλούμε απλώς για «δύο λαούς, δύο κράτη»: πρέπει να δράσουμε με αποτελεσματικότητα. Πιστεύω πως είναι αναγκαία μια διεθνής διάσκεψη για την ειρήνη με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Αλλά πρέπει να την οργανώσουμε σωστά και να αναλάβουμε πρωτοβουλίες!

Οι Παλαιστίνιοι δεν θα είχαν ανάγκη τα 650 εκατομμύρια ευρώ της Ευρώπης, εάν οι Ισραηλινοί κατέβαλαν τους φόρους που αναλογούν στους Παλαιστινίους. Χωρίς βεβαίως τη χρήση όπλων, πρέπει να εξαναγκάσουμε το Ισραήλ, όπως εξαναγκάζουμε άλλους, να εκπληρώσεις τις …

(Ο Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)

(Χειροκροτήματα)

  Eoin Ryan, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, η διεθνής κοινότητα ξεκόλλησε το βλέμμα της από την μπάλα σε σχέση με τη συνεχιζόμενη κρίση στη Γάζα. Η προσοχή της αποσπάστηκε από άλλα γεγονότα στη Μέση Ανατολή, όπως ο πόλεμος στον Λίβανο, στο Ιράκ και το Ιράν. Πρέπει όλοι να ανανεώσουμε τις προσπάθειές μας για να βρούμε και να ενθαρρύνουμε μια ειρηνευτική διαδικασία στη Γάζα. Πρέπει να γίνουν συμβιβασμοί τόσο από τους Παλαιστίνιους όσο και από τους Ισραηλινούς για να τερματιστεί αυτή η σύγκρουση, που καταστρέφει τόσες πολλές ζωές και από τις δύο πλευρές.

Χαιρετίζω τις προσπάθειες της Χαμάς και της Φατάχ να σχηματίσουν μια κυβέρνηση ενότητας σε μια προσπάθεια να τερματιστεί το διεθνές εμπάργκο επί της Παλαιστίνης. Καλώ τη Χαμάς, υπό τη νέα διοίκηση, να αναγνωρίσει το Ισραήλ ή να δεχτεί μια βιώσιμη λύση δύο κρατών στη σύγκρουση της Μέσης Ανατολής, η οποία πιστεύω ότι είναι ο μοναδικός δρόμος για να βγούμε από το αδιέξοδο.

Καταδικάζω την επίθεση με πυραύλους που εξαπέλυσαν παλαιστίνιοι μαχητές σήμερα το πρωί, κατά την οποία σκοτώθηκε μια ηλικιωμένη γυναίκα και τραυματίστηκε άλλο ένα άτομο στην ισραηλινή πόλη Sderot. Καταδικάζω επίσης τους θανάτους των 18 αμάχων στον βομβαρδισμό της Beit Hanoun από τις ισραηλινές αμυντικές δυνάμεις την περασμένη εβδομάδα. Όμως, η τακτική του «οφθαλμόν αντί οφθαλμού» αφήνει τους πάντες τυφλούς.

Ενώ αναγνωρίζω ότι το Ισραήλ έχει δικαίωμα να αμύνεται ενάντια στις επιθέσεις, πολλοί από εμάς είδαν χθες το ντοκιμαντέρ για τη Γάζα και άκουσαν τους συναδέλφους μας που επισκέφτηκαν πρόσφατα την περιοχή. Συγκλονίστηκα από τα όσα άκουσα και είδα: την άγρια ωμότητα εναντίον των παλαιστίνιων αμάχων. Και οι δύο πλευρές πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η μόνη λύση είναι να καθίσουν και να μιλήσουν. Ο διάλογος είναι η μόνη λύση για να βγούμε από το αδιέξοδο. Χρειάζεται θαρραλέα ηγεσία και από τις δύο πλευρές. Εμείς, στην Ιρλανδία, γνωρίζουμε πολύ καλά τον φαύλο κύκλο της βίας που γεννούν τέτοιου είδους συγκρούσεις. Γνωρίζουμε επίσης πολύ καλά τα τεράστια οφέλη που μπορούν να προκύψουν για όλους με τον τερματισμό της βίας και τη διεξαγωγή αληθινών διαπραγματεύσεων και διαλόγου.

Πρέπει όλοι να αγωνιστούμε για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης. Η ΕΕ αύξησε τη βοήθεια προς τον παλαιστινιακό λαό φέτος και απηύθυνε έκκληση για την άμεση καταβολή από το Ισραήλ των φορολογικών και δασμολογικών εσόδων που έχει παρακρατήσει. Εξακολουθεί επίσης να ζητά την απελευθέρωση του αιχμάλωτου ισραηλινού στρατιώτη και των παλαιστίνιων νομοθετών που κρατούνται στο Ισραήλ, καθώς και το άνοιγμα των σημείων συνοριακής διέλευσης στη Γάζα.

Η ΕΕ έχει υποχρέωση να προστατεύσει τις ζωές των αμάχων. Αυτήν τη στιγμή, είναι σε καλύτερη θέση από τη Βρετανία ή την Αμερική για να ενεργήσει ως έντιμος μεσολαβητής. Οι λογικοί άνθρωποι πρέπει να υψώσουν το ανάστημά τους και να δραστηριοποιηθούν σε σχέση με αυτήν την κατάσταση. Το κακό θα συνεχίσει να επικρατεί αν δεν κάνουμε τίποτα.

  Bastiaan Belder, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, στην πόλη Sderot σήμερα το πρωί επτά παλαιστινιακές επιθέσεις με ρουκέτες σε ισραηλινό έδαφος είχαν ως θλιβερό απολογισμό έναν νεκρό και έναν σοβαρά τραυματία. Αυτοί που διαπράττουν πράξεις βίας ισχυρίζονται ότι αυτή ήταν πράξη εκδίκησης για το λουτρό αίματος της τελευταίας εβδομάδας στην Beit Hanoun, σε κάθε περίπτωση όχι εξ ονόματος της σοβαρά πληγείσας οικογένειας Athamna από την Beit Hanoun. Το αντίθετο μάλιστα· τα μέλη της υπογραμμίζουν και μπορείτε να το διαβάσετε οι ίδιοι στον σημερινό ισραηλινό Τύπο ότι αρκετό αίμα έχει χυθεί. Είναι πράγματι θλιβερό, αυτό το παλαιστινιακό πνεύμα συμφιλίωσης να μην βρίσκει καμία ανταπόκριση στους διαφόρους εξέχοντες εκπροσώπους της Χαμάς. Τις τελευταίες ημέρες, έχουν τονίσει με τον πιο έντονο τρόπο ότι η νέα παλαιστινιακή κυβέρνηση δεν χρειάζεται να αναγνωρίσει τον σιωνιστή εχθρό. Μήπως το Συμβούλιο και η Επιτροπή μπορούν να μας διαφωτίσουν σχετικά με αυτήν την επαναλαμβανόμενη παλαιστινιακή πολιτική διαμάχη μεταξύ Φατάχ και Χαμάς; Ταυτόχρονα, θα ήθελα να γνωρίζω την αντίδρασή τους στη δήλωση που έκανε ο Mohammed Shabir, ο προταθείς για τη θέση του πρωθυπουργού σε μια παλαιστινιακή κυβέρνηση εθνικής ενότητας: «Θα διευκρινίσω τη θέση μου μετά τον διορισμό μου». Έχετε επικοινωνήσει μαζί του;

Το Κουαρτέτο λέγεται ότι θα συνεδριάσει σήμερα στο Κάιρο με σκοπό την επανέναρξη της ειρηνευτικής διαδικασίας. Υποθέτω ότι το θέμα της εκρηκτικής κατάστασης στη Γάζα θα τεθεί υψηλά στην ημερήσια διάταξη. Υποθέτω επίσης ότι το Συμβούλιο και η Επιτροπή δεν θα αγνοούν τα όσα κατέθεσε ο αρχηγός της Shin Bet, της ισραηλινής υπηρεσίας ασφάλειας, στην Knesset, για το θέμα αυτό, ότι δηλαδή αν το πολιτικό και στρατιωτικό ρεύμα στη Γάζα δεν αναστραφεί, το Ισραήλ δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να εξαπολύσει μεγάλης κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση. Ο αρχηγός της Shin Bet, κ. Diskin, υποστήριξε επίσης ότι από την ημέρα της αποχώρησης του Ισραήλ από τη Γάζα, στη Λωρίδα της Γάζας έχουν εισαχθεί παράνομα περισσότεροι από 33 τόνοι στρατιωτικών εκρηκτικών, μεγάλες ποσότητες όπλων και ποσό χρημάτων που κυμαίνεται μεταξύ 50 και 70 εκατομμυρίων δολαρίων. Η Αίγυπτος, ιδιαίτερα, απέχει από τη διενέργεια ελέγχων, παρότι αυτό συνιστά παραβίαση της συγκεκριμένης στρατιωτικής συμφωνίας με το Ισραήλ.

Συνοψίζοντας, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επωφεληθεί της ευκαιρίας που προσφέρει η συνεδρίαση του Κουαρτέτου για να υπενθυμίσει στην Αίγυπτο, και, στην πραγματικότητα, και στον υπόλοιπο αραβικό κόσμο, τις ευθύνες που έχουν. Η Γάζα δεν πρέπει να επιστρέψει στο ζοφερό Χαμαστάν.

  Alessandro Battilocchio (NI). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, μόλις επέστρεψα από την Παλαιστίνη. Αναχώρησα χωρίς προκαταλήψεις, αλλά βρήκα μια κατάσταση χειρότερη από αυτήν που περίμενα: μια πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί, προκαλώντας το επικίνδυνο φαινόμενο του ντόμινο σε όλη την περιοχή.

Οι μισθοί δεν καταβάλλονται εδώ και εννέα μήνες εξαιτίας του αποκλεισμού στη μεταφορά χρημάτων, με αποτέλεσμα οι δημόσιες υπηρεσίες να είναι κλειστές, τα σχολεία να είναι κλειστά, τα νοσοκομεία να δέχονται μόνον τα συχνά, δυστυχώς, περιστατικά έκτακτης ανάγκης. Έντεκα χιλιάδες είναι οι παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι στις ισραηλινές φυλακές, εκ των οποίων 400 παιδιά και 41 βουλευτές οι οποίοι έχουν εκλεγεί από εκλογικές διαδικασίες που η διεθνής κοινότητα έχει αναγνωρίσει ως ελεύθερες και διαφανείς. Δεκαεννέα, εκ των οποίων δώδεκα ανήλικοι, είναι τα θύματα των συγκρούσεων των τελευταίων ημερών, οι οποίες ουσιαστικά ξεκίνησαν την επομένη της αναχώρησής μας. 912 χιλιόμετρα είναι το μήκος του τεράστιου τείχους που διχοτομεί τη χώρα και χωρίζει ολόκληρες οικογένειες για λόγους που ελάχιστη ή καμία σχέση έχουν με την ασφάλεια. Εννιακόσια χιλιάδες ελαιόδεντρα, ακόμη και αιωνόβια, ξεριζώθηκαν για να ανεγερθεί αυτό το επιβλητικό και άχρηστο έργο. Το ποσοστό των άπορων ανέρχεται σε 87% στη Γάζα, όπου οι επικοινωνίες με το εξωτερικό έχουν διακοπεί και η δυνατότητα εισαγωγής και εξαγωγής εμπορευμάτων είναι αδύνατη. Τα σύνορα που τελούν υπό στρατιωτικό έλεγχο στη Γάζα έχουν 1 315 μέτρα φάρδος, από τα οποία επιτρέπεται η διέλευση μόνον με τα πόδια και μετά από ατελείωτους ελέγχους, ακόμη και για ηλικιωμένους και παιδιά. Μια συνοριακή γραμμή άλλων εποχών σε μια απίστευτα σκοτεινή ατμόσφαιρα. Παρόλα αυτά, κυκλοφορώντας στους δρόμους ανακαλύπτεις μια αχτίδα ελπίδας στο κουρασμένο βλέμμα των ανθρώπων.

Η Ευρώπη έχει ακόμη μια ευκαιρία για να επανορθώσει, εάν συνεχίσουμε την πορεία από το σημείο στο οποίο διακόπηκε και να επανενώσουμε το νήμα που κόπηκε πρόσφατα. Πρέπει να εργαστούμε προς μια δίκαιη και ισότιμη λύση που θα προβλέπει δύο λαούς και δύο κράτη: ασφάλεια για το κράτος του Ισραήλ, η αναγνώριση του οποίου δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση, και δικαιώματα για την ελεύθερη και ανεξάρτητη Παλαιστίνη. Τα περιθώρια στενεύουν: ή θα υιοθετήσουμε μια ισχυρή και αποφασιστική πρωτοβουλία τώρα, ή θα πρέπει να αναλάβουμε όλη την ευθύνη που δεν θελήσαμε ή δεν μπορέσαμε να πράξουμε τα δέοντα.

(Χειροκροτήματα)

  José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra (PPE-DE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, κυρία Αντιπρόεδρε της Επιτροπής, πιστεύω ότι πρέπει να εξαγάγουμε δύο συμπεράσματα από τη συζήτηση που διεξάγουμε σήμερα το απόγευμα.

Το πρώτο από αυτά αναφέρθηκε από τον πρόεδρο της ομάδας μου, κ. Poettering, ο οποίος είπε ότι πρέπει να είμαστε συνεπείς με τις θέσεις που έχουμε λάβει στο παρελθόν και, ακριβώς όπως έχουμε καταδικάσει τις αδιάκριτες επιθέσεις εναντίον αθώων Ισραηλινών, έτσι πρέπει να καταδικάσουμε και αυτήν τη δυσανάλογη επίθεση των ισραηλινών δυνάμεων, η οποία προκάλεσε θανάτους αμάχων, ειδικά γυναικών και παιδιών.

Δυστυχώς, κύριε Πρόεδρε, παρά τις απολογίες του πρωθυπουργού και την έρευνα που θα διεξαχθεί από την ισραηλινή κυβέρνηση, αυτοί οι άνθρωποι δεν θα επιστρέψουν στη ζωή.

Κύριε Πρόεδρε, στην πανηγυρική συνεδρίαση σήμερα το πρωί μάς υπενθυμίστηκε ότι αυτά τα προβλήματα της επαναλαμβανόμενης βίας στη Μέση Ανατολή μπορούν να επιλυθούν μόνον μέσω μιας δίκαιης και συνολικής λύσης.

Μου κάνει εντύπωση, ωστόσο –και χαίρομαι που η Προεδρία του Συμβουλίου είναι εδώ– το λυπηρό γεγονός –και ο βέλγος πρωθυπουργός, Mark Eyskens, μας το υπενθύμισε αυτό– ότι, στις εκατό φορές που η Ευρωπαϊκή Ένωση ψηφίζει στα Ηνωμένα Έθνη, τις εξήντα το κάθε κράτος μέλος ψηφίζει διαφορετικά. Κύριε Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα αποτελεί σημαντικό παράγοντα στη διεθνή σκηνή αν ενεργεί με αυτόν τον τρόπο.

Πιστεύω ότι όλοι στο Κοινοβούλιο αναγνωρίζουν το νόμιμο δικαίωμα του Ισραήλ να αμύνεται, αλλά δεν θα ήταν κακό να καταδικάσουν τα Ηνωμένα Έθνη αυτό το τραγικό συμβάν.

Ζητώ λοιπόν από την Προεδρία του Συμβουλίου να εργαστεί για να διασφαλίσει ότι, αν η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να είναι σημαντικός παράγοντας στη διεθνή σκηνή, θα μπορεί να μιλά με μία φωνή, τουλάχιστον στη διεθνή σκηνή και ειδικά στα Ηνωμένα Έθνη, όπου τα κράτη μέλη μας δεν πρέπει να ενεργούν με τον αξιολύπητο τρόπο που ενέργησαν σε σχέση με αυτά τα τραγικά γεγονότα που καταδικάζουμε.

  Véronique De Keyser (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, στην Παλαιστίνη από τον Ιούνιο έχουν σκοτωθεί περισσότεροι από 300 άνθρωποι. Ο διπλωματικός όρος γι’ αυτό είναι «δυσανάλογη αντίδραση». Πού έγκειται η δυσαναλογία; Η δυσαναλογία έγκειται στο γεγονός ότι έχουν σκοτωθεί δέκα Παλαιστίνιοι για κάθε Ισραηλινό κατά τη διάρκεια της δεύτερης ιντιφάντα, και 100 προς έναν από την έναρξη του πολέμου στον Λίβανο. Υπάρχει λοιπόν έλλειψη αναλογικότητας. Γεγονός είναι, ωστόσο, ότι κανένας από αυτούς τους θανάτους δεν ωφελεί σε τίποτε.

Σήμερα, τα ανώτατα διεθνή όργανα τόσο τα Ηνωμένα Έθνη όσο και το Κουαρτέτο εμφανίζονται να έχουν παραλύσει μπροστά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ευρώπη θα πρέπει, κατά συνέπεια, να πράξει ό,τι έπραξε στον Λίβανο και να υιοθετήσει μια θέση που να είναι ισχυρή και ομόφωνη, όπως είναι το σημερινό ψήφισμα του Κοινοβουλίου. Θα πρέπει, κατά συνέπεια, να χρησιμοποιήσει όλα τα πολιτικά εργαλεία που έχει στη διάθεσή της, περιλαμβανομένης της Συμφωνίας Σύνδεσης με το Ισραήλ, προκειμένου να τεθεί τέλος στη βία. Αυτή η βία καταδικάζει όλους τους Παλαιστίνιους σε θάνατο, καταδικάζει όμως και την ισραηλινή δημοκρατία. Η βία αυτή θέτει τέλος στην ισραηλινή δημοκρατία, της οποίας η κυβέρνηση έχει μόλις συμμαχήσει με ξενόφοβο εταίρο ο οποίος υποστηρίζει ιδέες εθνοκάθαρσης.

Ας επιδείξουμε τουλάχιστον την ίδια γενναιότητα που επέδειξαν και αυτοί οι Ισραηλινοί που επικαλούνται τη δικαιοσύνη και το διεθνές δίκαιο στην επιστολή που μας απέστειλαν σήμερα εκφράζοντας τη φρίκη τους για τις εν λόγω σφαγές. Σκέπτομαι ιδιαίτερα τους θαρραλέους υπογράφοντες του μανιφέστο που δημοσίευσαν οι κυριότερες ισραηλινές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες ζητούν να τεθεί τέλος στον στραγγαλισμό που έχει επιβληθεί στη Γάζα. Αυτός είναι ο λόγος που ζητώ την άρση του αποκλεισμού στη Γάζα και την επανάληψη της χορήγησης βοήθειας στην Παλαιστίνη, καθώς και να δοθεί στήριξη στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας που πρόκειται να σχηματιστεί. Αυτή η εξέλιξη θα αποτελούσε νίκη των μετριοπαθών έναντι των εξτρεμιστών όλων των πλευρών.

Ανησυχώ επίσης για την πιθανή χρήση εκ μέρους των Ισραηλινών νέων όπλων καταστροφής σε αυτόν τον βρώμικο πόλεμο όπλα για τα οποία υπάρχει ήδη η υπόνοια ότι έχουν χρησιμοποιηθεί στον Λίβανο και ζητώ τη διεξαγωγή διεθνούς έρευνας για το θέμα αυτό. Υποστηρίζω την ιδέα μιας διεθνούς διάσκεψης για την ειρήνη, με τη συμμετοχή όλων των παραγόντων της Μέσης Ανατολής, συμπεριλαμβανομένης της Συρίας και του Ιράν και, όπως και το κύριο άρθρο της εφημερίδας Haaretz, ζητώ την αποστολή στη Γάζα διεθνούς δύναμης επέμβασης.

Τέλος, παροτρύνω την Ευρωπαϊκή Ένωση να εκμεταλλευτεί κάθε ευκαιρία για ειρήνη σε αυτήν την εκρηκτική κατάσταση. Ο θάνατος και ο λιμός δεν αποτελούν βεβαίως γόνιμο έδαφος για ειρήνη. Για την κρίση αυτή δεν φέρουμε κάθε ευθύνη, ευθύνες όμως έχουμε. Θα τολμούσα να πω ότι, διακόπτοντας πρόωρα τη βοήθεια προς την Παλαιστίνη και εγκαθιστώντας έναν ενδιάμεσο μηχανισμό ο οποίος χρειάστηκε κάποιον χρόνο για να εφαρμοστεί, συμβάλαμε στο να κυριαρχήσει το χάος στην Παλαιστίνη. Βεβαίως, έκαστος οφείλει να εκπληρώσει το δικό του καθήκον, όμως εμείς οφείλουμε να διορθώσουμε τα δικά μας λάθη μας και να αναλάβουμε τις δικές μας ευθύνες μας.

  Alyn Smith (Verts/ALE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, εγώ, όπως και πολλοί από τους παρευρισκόμενους σήμερα εδώ, ήμουν μαζί με την κ. Morgantini στη Γάζα πριν από δύο περίπου εβδομάδες, όταν ξεκίνησε ο πρόσφατος γύρος της τρέχουσας κρίσης. Γίναμε μάρτυρες της συστηματικής, σκόπιμης και πολύ εξεζητημένης και αποτελεσματικής αποκτήνωσης ενός ολόκληρου λαού.

Η Γάζα είναι μια φυλακή χωρίς ελπίδα. Όλοι οι μετριοπαθείς Παλαιστίνιοι εμποδίζονται σε κάθε βήμα, καθώς προσπαθούν να αναπτύξουν ένα συστηματικό παλαιστινιακό κράτος που μπορεί να είναι επιτυχές. Εμποδίζονται από τους Ισραηλινούς, και πρέπει να αποδώσουμε τις ευθύνες με τον δέοντα τρόπο. Το μόνο αποτέλεσμα όλων αυτών μπορεί να είναι ολοένα και περισσότερη βία, και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να θεραπεύσουμε τα συμπτώματα.

Είδαμε καλοπροαίρετους αξιωματούχους της ΕΕ –ακούσαμε σήμερα για τον Προσωρινό Διεθνή Μηχανισμό– και η ΕΕ κάνει όντως κάποια πράγματα για να αντιμετωπίσει τα ανθρωπιστικά συμπτώματα της καταστροφής αυτής. Ωστόσο, όπως είπε νωρίτερα η Επίτροπος, οι ρίζες αυτής της κατάστασης είναι πολιτικές και η λύση που θα δοθεί πρέπει να είναι πολιτική. Η συμφωνία σύνδεσης πρέπει να τεθεί στο τραπέζι και να εξεταστεί το ενδεχόμενο κυρώσεων, διαφορετικά θα θεραπεύσουμε τα συμπτώματα μιας ανθρωπιστικής καταστροφής για πάντα. Δεν είμαστε άοπλοι και πρέπει να χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας.

  Αδάμος Αδάμου (GUE/NGL). – Κύριε Πρόεδρε, «Ευρώπη», «ειρήνη», «ανθρώπινα δικαιώματα», «Παλαιστίνη», «Γάζα»: ένα λεξιλόγιο που χρησιμοποιούμε πλούσιο σε λέξεις. Η πραγματικότητα γεμάτη από πόλεμο, εξαθλίωση, πόνο. Και εδώ συνεχίζουμε να μιλάμε, να περνάμε ψηφίσματα, να επαναλαμβάνουμε: «ανθρώπινα δικαιώματα», «ειρήνη». Συνεχίζουμε μόνο να μιλάμε. Πόσα εγκλήματα και πόσος θάνατος χρειάζονται για να πάψει η Ευρώπη να παριστάνει τον Πόντιο Πιλάτο; Στην Παλαιστίνη δεν πεθαίνουν απλά κάποιοι, πεθαίνει η ελπίδα. Και όμως, πιστεύω ότι ο ανθρώπινος πόνος δεν συνηθίζεται.

Η επίσκεψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αναβλήθηκε. Μας είπαν για τεχνικούς λόγους. Κάποιος πρέπει να μας εξηγήσει ποιοι ήταν οι τεχνικοί λόγοι και ποιοι ευθύνονται γι’ αυτό. Μήπως κάποιοι δεν ήθελαν να πάμε; Και αν δεν αντιδράσουμε, θα είμαστε πάλι συνένοχοι στα εγκλήματα που συντελούνται, όχι σήμερα, όχι χθες, αλλά –εν γνώσει μας– εδώ και δεκαετίες.

Τα λόγια πρέπει επιτέλους να γίνουν πράξεις. Και μέσα στα πλαίσια του διεθνούς δικαίου και, χωρίς να υπάρχει πρόθεση να πληγεί ο απλός λαός, πρέπει να επιβληθούν κυρώσεις και στο Ισραήλ. Πότε επιτέλους θα ευαρεστηθεί το κράτος του Ισραήλ να επιστρέψει τα χρήματα που κατακρατεί στους δικαιούχους Παλαιστίνιους που λιμοκτονούν; Οι Παλαιστίνιοι δεν είναι τρομοκράτες ούτε ζητιανεύουν χατίρια. Είναι ένας λαός που αγωνίζεται ενάντια σε συμφέροντα άλλων για την αξιοπρέπεια και την επιβίωσή του. Είναι ένας λαός που, ενάντια στην υποκρισία της διεθνούς κοινότητας, την κατοχή και τον τρόμο, παλεύει για να συνεχίσει να υπάρχει.

  Elmar Brok (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Αντιπρόεδρε της Επιτροπής, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι, το σημαντικότερο αναφορικά με τα θέματα αυτά είναι πως και στις δύο πλευρές, οι πολίτες υποφέρουν εξαιτίας της πολιτικής. Το δεύτερο είναι ότι, αν το δούμε σε διεθνές πλαίσιο, η κρίση της Μέσης Ανατολής έχει λάβει σήμερα τέτοιες διαστάσεις, ώστε έχει γίνει κεντρικό σημείο για τη διατήρηση ή τη διακύβευση της παγκόσμιας ειρήνης. Αυτά αποτελούν και τα δύο λόγους που υπαγορεύουν τη γρήγορη επίλυση της κρίσης και το κουαρτέτο πρέπει να εμφανιστεί εκεί σύσσωμο και να προβάλει πολύ προσωπικές απαιτήσεις, και όχι το κάθε μέλος του να συντάσσει απλώς τα δικά του έγγραφα.

Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι το Ισραήλ αποσύρθηκε από τη Γάζα και ότι αυτό που συμβαίνει εκεί είναι εν μέρει μία εσωτερική σύγκρουση μεταξύ Παλαιστινίων, συνοδευόμενη από τρομοκρατία που κλιμακώνεται σχεδόν μέχρι τον εμφύλιο πόλεμο στην περιοχή. Επίσης, το Ισραήλ πρέπει ως κράτος να αντιδράσει σε τρομοκρατικές οργανώσεις που δεν υπόκεινται στην ευθύνη κανενός συγκεκριμένου κράτους. Αυτό εξηγεί γιατί δυσκολευόμαστε να αξιολογήσουμε την κατάσταση, αλλά δεν αποτελεί δικαιολογία για πράξεις όπως ο βομβαρδισμός πολιτών και των σπιτιών τους, γιατί και το Ισραήλ πρέπει να κατανοήσει ότι η μόνη δυνατότητα για ειρήνη και μόνιμη ασφάλεια, καθώς και για ένα βιώσιμο παλαιστινιακό κράτος, είναι να σπάσει ο κύκλος της βίας. Για τον λόγο αυτό, το Ισραήλ πρέπει να εξετάσει αν οι στρατηγικές που εφαρμόζει είναι πραγματικά οι κατάλληλες.

Τι κέρδισε λοιπόν το Ισραήλ από τον πόλεμο που διεξήγαγε στον Λίβανο ως εκδίκηση για τη σύλληψη ορισμένων στρατιωτών, που τελικά είχε ως αποτέλεσμα να αποκτήσουν φιλοσυριακές δυνάμεις την κυριαρχία στην αλυσίδα Ιράν-Συρίας-Χεζμπολλάχ στον Λίβανο; Με ποιον τρόπο εξυπηρέτησε αυτό τα συμφέροντα του Ισραήλ;

Πρέπει και εδώ να δούμε μια κάποια ευθύνη, και η νέα συναινετική κυβέρνηση που σχηματίστηκε πρόσφατα στα παλαιστινιακά εδάφη μπορεί να αποτελέσει ίσως ένα μέσο για μια νέα αρχή, προκειμένου να εξασφαλιστεί η παγκόσμια ειρήνη και να δοθεί ένα μέλλον στους ανθρώπους της περιοχής.

  Proinsias De Rossa (PSE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, η Γάζα είναι ένα στρατόπεδο φυλάκισης για 1,3 εκατομμύρια Παλαιστίνιους, το οποίο κρατά ερμητικά κλειστό το Ισραήλ.

Οι κάτοικοι λιμοκτονούν· οι υποδομές υγείας και εκπαίδευσης καταστρέφονται· η οικονομία τους ρημάζεται και εκείνοι σφαγιάζονται. Σχεδόν ογδόντα –όχι μόνον δεκαοκτώ– άνδρες, γυναίκες και παιδιά σκοτώθηκαν την περασμένη εβδομάδα, οι περισσότεροι εκ των οποίων άμαχοι που πήγαιναν απλά στην καθημερινή τους εργασία και προσπαθούσαν να επιβιώσουν.

Όλα αυτά γίνονται από ένα κράτος που ισχυρίζεται ότι είναι η μόνη δημοκρατία στην περιοχή. Τι επαίσχυντη έκφραση της δημοκρατίας. Το Ισραήλ εξολοθρεύει τώρα αυτούς τους δύστυχους ανθρώπους με πειραματικά όπλα. Δεν έχουμε καμία ενημέρωση από την Επιτροπή ή από το Συμβούλιο σχετικά με το τι κάνουν για να διερευνήσουν αυτό το θέμα.

Η εκτόξευση πυραύλων Qassam δεν θα φέρει την ελευθερία του παλαιστινιακού λαού και καταδικάζω αυτές τις εκτοξεύσεις. Ωστόσο, είναι επίσης σαφές ότι ούτε η δύναμη πυρός του Ισραήλ και η καταπίεση που ασκεί στον παλαιστινιακό λαό θα φέρουν ένα ασφαλές μέλλον για το Ισραήλ. Μόνο οι διαπραγματεύσεις για μια λύση δύο κρατών θα φέρει την ειρήνη αυτή, και θέλω να απευθύνω έκκληση σε όλους τους ενδιαφερόμενους να τις ξεκινήσουν το συντομότερο δυνατόν.

  Tokia Saïfi (PPE-DE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, μετά τη σφαγή στην Κανά του Λιβάνου, γίναμε μάρτυρες και άλλης σφαγής αμάχων, αυτήν τη φορά στην Beit Hanoun.

Η ισραηλινή κυβέρνηση εξέφρασε τη βαθιά λύπη της γι’ αυτήν τη νέα τραγωδία, χαρακτηρίζοντάς την τεχνικό λάθος. Ωστόσο, γνωρίζουμε ήδη ότι αυτή η αναγνώριση δεν θα είναι αρκετή για την πρόληψη της σφαγής άλλων αθώων στο μέλλον. Προκειμένου να τεθεί ένα τέλος σε αυτήν την αέναη κλιμάκωση, η Ευρώπη πρέπει να εξέλθει από την αδράνειά της και να αναλάβει επιτέλους ισχυρές πρωτοβουλίες για να επιτευχθεί τάχιστα μια βιώσιμη ειρήνη.

Πρώτον, πρέπει να άρουμε τον οικονομικό στραγγαλισμό που έχουμε επιβάλει στα παλαιστινιακά εδάφη, ένα μέτρο που θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί ότι το μόνο που κατάφερε ήταν τελικά να ενισχύσει τη βία και να επιφέρει το χάος στην περιοχή. Δεύτερον, μια στρατιωτική δύναμη χρειάζεται να εγκατασταθεί το συντομότερο δυνατόν μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης, όπως αυτή που εγκαταστάθηκε μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ με την FINUL. Αν αυτή η δύναμη είναι αποτελεσματική στον Λίβανο, το ίδιο αποτελεσματική θα είναι και στην Παλαιστίνη. Προπαντός, χρειάζεται επιτέλους να ζητήσουμε τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους, με ασφαλή και αναγνωρισμένα σύνορα.

Με τα αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπάρχει ίσως σήμερα ένα μισάνοιχτο παράθυρο. Ελπίζω ότι η αμερικανική κυβέρνηση θα επανακαθορίσει την πολιτική της στη Μέση Ανατολή. Στη νέα στρατηγική που διαμορφώνεται, η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλία για μια νέα δυναμική για την ειρήνη στην οποία επιτέλους θα αναλάβει τον δικό της πολιτικό ρόλο και θα παύσει να είναι απλώς μια πηγή χρηματοδότησης.

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι η σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης δεν είναι απλώς μια σύγκρουση όπως οποιαδήποτε άλλη. Στη συγκεκριμένη σύγκρουση διακυβεύεται μια διεθνής διάσταση. Η στιγμή έχει έλθει, και δεν υπάρχουν περιθώρια απώλειας χρόνου. Ας επιδείξουμε σθένος και ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας πριν είναι πολύ αργά.

  Παναγιώτης Μπεγλίτης (PSE). – Κύριε Πρόεδρε, η κινητοποίηση των μαυροντυμένων μανάδων για να σώσουν τα παιδιά τους στο Beit Hanoun, όπως έδειξαν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, ήταν ο χορός μιας σύγχρονης τραγωδίας που βιώνει ο παλαιστινιακός λαός και ζητά τη λύτρωσή του. Όμως, δεν μπορεί να υπάρξει λύτρωση για τον παλαιστινιακό λαό όσο συνεχίζεται η επικίνδυνη και αδιέξοδη στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή, όσο συνεχίζεται η επικίνδυνη και αδιέξοδη πολιτική της πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας του Ισραήλ.

Δυστυχώς, σήμερα ακούσαμε την κ. Επίτροπο να μιλάει σαν να είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση μια διεθνής μη κυβερνητική ανθρωπιστική οργάνωση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, όμως, κυρία Επίτροπε, είναι ένας πολιτικός οργανισμός με διεθνείς υποχρεώσεις και ευθύνες για την υπεράσπιση των δημοκρατικών αρχών και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, για μία ακόμα φορά, έδειξε το τεράστιο στρατηγικό έλλειμμα στην υπόθεση της Παλαιστίνης. Θα έπρεπε σήμερα να ήταν εδώ ο κ. Solana, για να δει τα αποτελέσματα της απόφασης του Συμβουλίου Υπουργών του Φεβρουαρίου, όταν επέβαλαν οικονομικές κυρώσεις στον παλαιστινιακό λαό που εκφράστηκε δημοκρατικά στις εκλογές. Αυτά τα αδιέξοδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης πληρώνει σήμερα, πολιτικά και ανθρωπιστικά, ο παλαιστινιακός λαός.

  Ιωάννης Κασουλίδης (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, η ισραηλινή κυβέρνηση και ο ισραηλινός στρατός απολογήθηκαν για το τραγικό «τεχνικό λάθος» που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 19 αθώων πολιτών, κυρίως γυναικών και παιδιών, στην Beit Hanoun. Το ζήτημα δεν είναι κατά πόσον αυτή η απολογία θα γίνει δεκτή ή όχι· το ζήτημα είναι ότι η χρήση τόσο μεγάλης στρατιωτικής ισχύος με τόση ευκολία και τόσο συχνά δεν μπορεί παρά να προκαλέσει «τεχνικά λάθη», ιδίως όταν η ανθρώπινη ζωή λογαριάζεται τόσο λίγο.

Το Ισραήλ και η Παλαιστίνη δεν θα βρουν ποτέ ειρήνη και σταθερότητα αν συνεχίσουν να είναι τόσο επιρρεπείς στη βία. Οι Παλαιστίνιοι δεν θα επιτύχουν ποτέ τους στόχους τους με πυραύλους Qassam και επιθέσεις αυτοκτονίας, οι δε Ισραηλινοί θα συνεχίσουν να προκαλούν τους πυραύλους Qassam και τις επιθέσεις αυτοκτονίας όσο ανταποδίδουν με τόσο μεγάλη και δυσανάλογη βία. Καμία πλευρά δεν μπορεί να κερδίσει μονόπλευρα. Η μονομέρεια τελείωσε οριστικά στον Λίβανο.

Σκεφτόμενοι θετικά, ας σημειώσουμε την έκκληση του πρωθυπουργού Olmert προς τον πρόεδρο Αμπάς για συνομιλίες χωρίς προϋποθέσεις, την πρόοδο που έχει επιτευχθεί στον σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας μεταξύ της Φατάχ και της Χαμάς και τη στροφή προς μια κυβέρνηση τεχνοκρατών –με τον πρωθυπουργό Haniya να απέχει από την ηγεσία της– και την έμμεση αποδοχή από τη Χαμάς ότι θα πρέπει να καθίσει στο τραπέζι των συνομιλιών με το Ισραήλ. Είναι καιρός το Κουαρτέτο να δράσει και η Ευρωπαϊκή Ένωση να σταματήσει να τηρεί παθητική στάση.

Τέλος, ελπίζω ότι το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών θα κάνει την αμερικανική κυβέρνηση να επανεξετάσει την πολιτική της και τον ρόλο της στη Μέση Ανατολή.

  Béatrice Patrie (PSE). – (FR) Κυρία Lehtomäki, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, εγώ, από την πλευρά μου, είμαι ευτυχής με τη σχεδόν ιστορική συναίνεση που έχει επιτευχθεί από τις διάφορες πολιτικές ομάδες εντός του Κοινοβουλίου μας  μια συναίνεση που μας δίδει τη δυνατότητα να στείλουμε ένα σαφές πολιτικό μήνυμα.

Είναι ολοφάνερο ότι οι βομβαρδισμού του ισραηλινού στρατού δεν μπορούν με κανέναν τρόπο να χαρακτηριστούν «τεχνικό λάθος». Έχει μάλλον κανείς την εντύπωση ότι, τα χτυπήματα αυτά έχουν περισσότερο χαρακτήρα συλλογικής τιμωρίας που επιβάλλεται στους Παλαιστίνιους, στους οποίους αποδίδεται το φταίξιμο για τις πολιτικές επιλογές που έκαναν στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές. Δεν μπορώ να μην εκφράσω την οδύνη μου για την ομοιότητα ανάμεσα σε αυτούς τους βομβαρδισμούς και στις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν κατά του αμάχου πληθυσμού στον Νότιο Λίβανο κατά τη διάρκεια του πολέμου το θέρος του 2006, με τις βόμβες διασποράς που χρησιμοποιήθηκαν σε αμφότερες τις περιπτώσεις.

Βεβαίως, ο ισραηλινός πληθυσμός είναι επίσης στόχος δολοφονικών επιθέσεων. Θα περίμενε, ωστόσο, κανείς ένα δημοκρατικό κράτος, όπως το Ισραήλ, να συμπεριφέρεται σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο  κάτι που δεν μπορεί να ζητηθεί από τρομοκρατικές οργανώσεις.

Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επιβληθεί ως κινητήρια δύναμη του Κουαρτέτου και να εκφραστεί υπέρ της επανενεργοποίησης του Οδικού Χάρτη. Η νέα πολιτική τάξη στις Ηνωμένες Πολιτείες, η προοπτική κυβέρνησης εθνικής ενότητας που σχηματίζεται στην Παλαιστίνη και επίσης, και κυρίως, οι φωνές διαμαρτυρίας που υψώνονται στην ισραηλινή κοινωνία αποτελούν ελπιδοφόρους παράγοντες όσον αφορά την επανέναρξη της ειρηνευτικής διαδικασίας.

  Charles Tannock (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, το συμβάν της περασμένης εβδομάδας στη Γάζα, όταν μια οβίδα των ισραηλινών αμυντικών δυνάμεων χτύπησε κατά λάθος την Beit Hanoun προκαλώντας τον θάνατο 19 αθώων Παλαιστινίων είναι ιδιαίτερα τραγικό. Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ ζήτησε συγνώμη και διέταξε πλήρη έρευνα.

Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι το Ισραήλ αποσύρθηκε από τη Γάζα καλή τη πίστει, αλλά η Παλαιστινιακή Αρχή δεν κατόρθωσε να εγκαθιδρύσει τον νόμο και την τάξη εκεί. Αντ’ αυτού γίναμε μάρτυρες του εκφυλισμού της κατάστασης σε χάος, εμφύλιων συρράξεων και επαναλαμβανόμενων ρίψεων πυραύλων Qassam που εκτοξεύτηκαν σκοπίμως εναντίον αθώων ισραηλινών αμάχων, όπως η γυναίκα που σκοτώθηκε σήμερα στο Sderot, χωρίς καμία απολογία από τους μαχητές, όπως η Χαμάς, και τις στρατιωτικές ομάδες που χρησιμοποιούν στην ουσία ανθρώπινες ασπίδες, όπως έκανε η Χεζμπολλάχ στον Λίβανο εκτοξεύοντας πυραύλους από μη στρατιωτικές περιοχές, προκαλώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο αντίποινα που κατέληξαν στην τραγωδία της Beit Hanoun. Επίσης, αυτές οι ελεγχόμενες από τη Χαμάς στρατιωτικές ομάδες πρέπει να απελευθερώσουν τον απαχθέντα δεκανέα Shalit.

Χθες εξαγγέλθηκε ότι μια νέα κυβέρνηση εθνικής ενότητας σχηματίστηκε υπό τον ανεξάρτητο τεχνοκράτη Mohammad Shbair, αλλά ο εκπρόσωπος Τύπου της, Fawzi Barhoom, αρνείται ότι η Χαμάς θα αναγνωρίσει τώρα το Ισραήλ· αντ’ αυτού έκανε την απογοητευτική δήλωση ότι η νέα κυβέρνηση θα αναγνωρίσει τους όρους του «Εγγράφου των Φυλακισμένων», μιας δήλωσης που υπογράφηκε φέτος από τους Παλαιστίνιους που κρατούνται στις ισραηλινές φυλακές, η οποία εμμέσως –αλλά όχι ρητά– αναγνωρίζει το Ισραήλ και απευθύνει έκκληση για ένα παλαιστινιακό κράτος στη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας. Απομένει να δούμε αν αυτό θα είναι αρκετό για τη διάλυση του προσωρινού διεθνούς μηχανισμού και την επανέναρξη της πλήρους ενίσχυσης προς την Παλαιστινιακή Αρχή, ενώ θα πρέπει να παρασχεθούν και διαβεβαιώσεις για τον τερματισμό της τρομοκρατικής βίας.

Θα υποστηρίξω απρόθυμα αυτό το ψήφισμα, αλλά δεν μπορώ να υποστηρίξω την έκκλησή του για μια πολυεθνική δύναμη των Ηνωμένων Εθνών που θα αστυνομεύει τα κατεχόμενα εδάφη, καθώς οι επιδόσεις της UNIFIL στον Λίβανο εξακολουθεί να μην έχει αποδειχθεί. Φοβούμαι ότι, αυτήν τη στιγμή που μιλάμε, η Χεζμπολλάχ ασχολείται με τον επανεξοπλισμό της και αναζητά ένα πρόσχημα να ξεκινήσει ακόμη έναν πόλεμο κατά του Ισραήλ.

Ούτε εγώ θα απευθύνω έκκληση για τον άμεσο τερματισμό από το Ισραήλ κάθε στρατιωτικής δράσης από τη στιγμή που δέχεται ακόμη επιθέσεις, όπως άλλωστε υποστήριξε και ο φιλελεύθερος συνάδελφός μου κ. Davies.

  Edith Mastenbroek (PSE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, όταν κοιτώ την πολιτική μας απέναντι στην Παλαιστίνη, μπορώ να δω το μαστίγιο, αλλά πού είναι το καρότο μας; Οι Παλαιστίνιοι χάνουν όση πίστη τούς είχε απομείνει σε σχέση με μια λύση και σε σχέση με εμάς ως μέρος της διεθνούς κοινότητας. Είμαστε αντιμέτωποι με δύο λαούς που επιθυμούν την ειρήνη και την ηρεμία στη ζωή τους, και δεν γίνεται να βασιζόμαστε πλέον στην παλιά ρητορική. Ξέρουμε όλοι μας πού βρίσκεται η λύση. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι οι δύο πλευρές δεν μπορούν να επιτύχουν τους στόχους τους μόνες τους. Μια έκκληση για διαπραγματεύσεις –όσο δικαιολογημένη και αν είναι– δεν θα είναι αρκετή αυτήν τη φορά.

Θέλω να ρωτήσω το Συμβούλιο και την Επιτροπή: έχετε τη διάθεση να εξετάσετε τολμηρές ιδέες; Ας αφήσουμε τους Παλαιστίνιους να ορίσουν το κράτος τους με την Πράσινη Γραμμή ως σύνορο. Ας αναγνωρίσουμε το κράτος αυτό στη συνέχεια, ας ασκήσουμε όλη μας την επιρροή, ώστε να πείσουμε το Κουαρτέτο να το αναγνωρίσει επίσης, και έπειτα ας αναγκάσουμε το Ισραήλ να το αποδεχτεί. Μόνο τότε υπάρχει πιθανότητα να επιτύχουν τα βήματα για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης και σιγουριάς, διότι δεν γίνεται να υπάρξει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη. Αυτό το λέω ως φίλη του Ισραήλ, καθώς είμαι πεπεισμένη ότι δεν πρέπει μόνον να διασώσουμε το μέλλον του παλαιστινιακού κράτους, πρέπει επίσης να προστατεύσουμε το Ισραήλ από τον εαυτό του. Αυτή είναι η ευθύνη μας.

  Antonio Tajani (PPE-DE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Γάζα αποτελεί το επίκεντρο του προβλήματος· είναι το επίκεντρο της κρίσης μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων και της κρίσης στη Μέση Ανατολή. Από εκεί ξεκινά η μεγάλη επίθεση της τρομοκρατίας· η αδυναμία επίλυσης του ισραηλινοπαλαιστινιακού προβλήματος οδήγησε στην 11η Σεπτεμβρίου, στην ενίσχυση της Αλ Κάιντα και στην κρίση στη Μέση Ανατολή. Να γιατί η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει έναν σημαντικό ρόλο και να εξασφαλίσει τη συμμετοχή χωρών, όπως η Συρία, διαχωρίζοντας τον ρόλο της από εκείνον του Ιράν.

Κανείς από εμάς δεν θέλει ασφαλώς να δικαιολογήσει το Ισραήλ για όσα συνέβησαν τις προηγούμενες ημέρες στη Γάζα –οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις οφείλουν να παραδεχτούν ένα τμήμα της ευθύνης– αλλά θα ήταν σοβαρό σφάλμα να κατηγορήσουμε για τη γενική κρίση μόνον το Ισραήλ. Δεν πρέπει να λησμονούμε όσα συμβαίνουν, τους πυραύλους που εκτοξεύονται από παλαιστινιακά εδάφη συχνά με τη συναίνεση τρομοκρατικών και εξτρεμιστικών οργανώσεων, γιατί υπάρχουν κάποιοι που δεν θέλουν να εμποδίσουν την ειρηνευτική διαδικασία.

Η Ευρώπη πρέπει να διαδραματίσει έναν εποικοδομητικό, καθοριστικό ρόλο για την πρόοδο της ειρηνευτικής διαδικασίας και πρέπει να εξουδετερώσει κάθε προσπάθεια που μπορεί να αποτελέσει πρόκληση είτε από τη μία είτε από την άλλη πλευρά. Ο ρόλος της Ευρώπης πρέπει να ισορροπημένος: αλίμονο αν η Ευρώπη καταφερθεί κατά του Ισραήλ και το θεωρήσει υπεύθυνο για όλα όσα συμβαίνουν, καθώς έτσι δεν θα μπορέσουμε να δώσουμε λύση.

Πρέπει να δεσμευθούμε για την ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους και να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια για να μπορέσει να νοιώσει ασφαλές το Ισραήλ στα εδάφη του, ούτως ώστε καμία ισραηλινή οικογένεια να μην είναι αναγκασμένη να στέλνει κάθε πρωί στο σχολείο τα παιδιά της με διαφορετικά λεωφορεία, γιατί δεν ξέρει ποιο από τα δύο θα γυρίσει στο σπίτι. Στο ζήτημα αυτό πρέπει να είμαστε αποφασιστικοί, για να κατανοήσει η Χαμάς ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για στρατιωτικές και τρομοκρατικές πρωτοβουλίες και η Χεζμπολλάχ ότι δεν μπορεί να αναλάβει πολιτικό ρόλο στην ειρηνευτική διαδικασία.

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. ONESTA
Αντιπροέδρου

  Paula Lehtomäki, Προεδρεύουσα του Συμβουλίου. (FI) Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ τους βουλευτές του Κοινοβουλίου γι’ αυτήν την ιδιαίτερα πολύτιμη συζήτηση. Το Συμβούλιο συμμερίζεται την άποψη που διατυπώθηκε τόσο σθεναρά σε αυτήν τη συζήτηση ότι ήρθε η στιγμή της πολιτικής. Ήρθε η στιγμή της πολιτικής και έχουμε πάντοτε τη γνώμη ότι αυτή η κρίση δεν μπορεί να επιλυθεί στρατιωτικά· το αντίθετο, αυτό που χρειάζεται είναι μια συνολική πολιτική λύση. Χρειαζόμαστε μια λύση που θα προτείνει ένα μοντέλο δύο κρατών και το οποίο θα ζητεί από τους λαούς της περιοχής, συμπεριλαμβανομένων των απλών ανθρώπων, να αποδεχθούν αυτόν τον στόχο συνύπαρξης με τον αρμόζοντα τρόπο και να δεσμευτούν ως προς αυτόν σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας.

Η ελπίδα έχει εκφραστεί δυνατά εδώ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πράξει ό,τι μπορεί. Εξ ονόματος του Συμβουλίου, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι η Ένωση και η Προεδρία θα πράξουν ό,τι μπορούν. Οι δυνατότητες και η δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μια λύση σε αυτήν την κρίση έγκειται στο γεγονός ότι η Ένωση είναι ένας αξιόπιστος παράγοντας στα μάτια όλων των εμπλεκομένων μερών. Πουθενά αλλού δεν μπορείτε να βρείτε αυτό το είδος ισχύος. Η Ένωση για να είναι ικανή να συνεχίσει το έργο της και τον ρόλο της ως αξιόπιστου παράγοντα για μια λύση στην κρίση αυτή, πρέπει να μπορεί να διατηρεί μια ενωτική και συνεπή πολιτική, και το ζήτημα του τρόπου προώθησης αυτής της συνοχής αποτελεί καθημερινή πρόκληση.

Αναλαμβάνουμε ισχυρή δράση για να διασφαλίσουμε ότι το Κουαρτέτο θα έχει επίσης πρωταγωνιστικό ρόλο να παίξει στην επίλυση αυτής της κρίσης, και θα στοχεύουμε στη στήριξη της ενεργού συμμετοχής του Κουαρτέτου. Είναι επίσης ζωτικής σημασίας, προκειμένου να βρεθεί μια συνολική λύση, να μπορέσουμε να πείσουμε τις χώρες της περιοχής να δεσμευτούν για μια συμμετοχή στη διαδικασία αυτή.

Η επόμενη ευκαιρία στην οποία το μεσανατολικό ζήτημα θα είναι στην ημερήσια διάταξη στο ημέτερο πολυμερές φόρουμ συνεργασίας θα είναι βεβαίως η σύνοδος κορυφής ΕΕ-Ρωσίας, και έπειτα στα τέλη Νοεμβρίου στη συνεδρίαση των υπουργών Εξωτερικών της Διαδικασίας της Βαρκελώνης στο Τάμπερε. Θα εργασθούμε επίσης σκληρά για να συγκληθεί το Κουαρτέτο τον Δεκέμβριο. Αυτό είναι ένα σημαντικό θέμα και ένα σοβαρό, μακροχρόνιο πρόβλημα ακριβώς έξω από την πόρτα της Ευρώπης· για τον λόγο αυτό, πρέπει να συγκεντρώσουμε όλα τα μέσα που διαθέτουμε, προκειμένου να εξεύρουμε μια συνολική, μακροπρόθεσμη και μόνιμη πολιτική λύση.

  Margot Wallström, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, η κλιμάκωση της βίας στη Γάζα δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να αυξάνει τα βάσανα των αμάχων και να τροφοδοτεί τον εξτρεμισμό. Όπως είπα, η Επιτροπή αύξησε τη βοήθειά της για την ικανοποίηση των ανθρωπιστικών και έκτακτων αναγκών. Πρόκειται για μια χρήσιμη συμβολή, όμως η λύση βρίσκεται αλλού. Ο μόνος δρόμος για να βγουν το Ισραήλ και οι Παλαιστίνιοι από το αδιέξοδο είναι η διαπραγμάτευση μιας βιώσιμης λύσης δύο κρατών. Η διεθνής κοινότητα –όπως είπατε ήδη πολλοί από εσάς– έχει καθήκον να αναβιώσει μια αξιόπιστη ειρηνευτική διαδικασία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διαδραματίσει έναν ηγετικό ρόλο από αυτήν την άποψη και, μέσω της συμμετοχής της στο Κουαρτέτο, να ενθαρρύνει οποιαδήποτε ιδέα αποσκοπεί στην προώθηση της ειρήνης σε αυτήν την περιοχή, συμπεριλαμβανομένης μιας διεθνούς διάσκεψης για τη διαδικασία στη Μέση Ανατολή.

  Πρόεδρος. – Σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφος 2 του Κανονισμού, έχω λάβει έξι προτάσεις ψηφίσματος(1).

Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, Πέμπτη.

Γραπτή δήλωση (άρθρο 142)

  David Martin (PSE). – (EN) Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια και να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο που έχει στη διάθεσή της, περιλαμβανομένης της συμφωνίας σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ, για να θέσει τέλος στη βία στη Γάζα. Η συνεχιζόμενη βία καταδικάζει τους Παλαιστίνιους σε αργό θάνατο και απειλεί να πυρπολήσει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Ο θάνατος και η πείνα δεν είναι γόνιμο έδαφος για ειρήνη. Πρέπει να τερματιστεί ο ισραηλινός αποκλεισμός της Γάζας, να ξαναρχίσει η ενίσχυση προς την Παλαιστίνη και να υποστηρίξουμε μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Υποστηρίζω απολύτως την ιδέα μιας διεθνούς διάσκεψης για την ειρήνη, στην οποία θα συμμετάσχουν όλοι οι παράγοντες της Μέσης Ανατολής, περιλαμβανομένων της Συρίας και του Ιράν. Χρειαζόμαστε κατεπειγόντως μια διεθνή δύναμη στη Γάζα.