Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση έξι προτάσεων ψηφίσματος σχετικά με το Ιράν.(1)

  Daniel Strož (GUE/NGL), συντάκτης. – (CS) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, κανείς δεν πρέπει να αμφιβάλλει ότι οι νεοσυντηρητικές πολιτικές, συμπεριλαμβανόμενου του δόγματος της παγκόσμιας παρέμβασης έχουν αποτύχει. Απέτυχαν στο Ιράκ, στην Παλαιστίνη και το Αφγανιστάν όπως επίσης και σε σχέση με το Ιράν.

Η υποκινούμενη από τις ΗΠΑ «καταπολέμηση της τρομοκρατίας» ενίσχυσε τη δύναμη του Ιράν και την επιρροή του στη Μέση Ανατολή και όσο υπάρχει σταθερότητα στην περιοχή, η επιρροή του Ιράν θα συνεχίσει να αυξάνεται, σε συνδυασμό με τις προσπάθειές του να αντιμετωπίσει την πίεση από τη Δύση. Επιπλέον, όσο η Δύση απειλεί το Ιράν, τόσο προωθεί τις ακραίες δυνάμεις στο Ιράν. Την ίδια στιγμή, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι η μόνη χώρα της περιοχής που ακολούθησε σαφή πολιτική πλουραλισμού και υπέστη σημαντική εσωτερική αλλαγή είναι πράγματι το Ιράν. Αν υπάρχει μια χώρα στον κόσμο που δεν θα απαιτούσε εξωτερική βοήθεια για να απαλλαγεί από τον εξτρεμισμό, είναι το Ιράν. Αν υπάρχει ένα καθεστώς που δεν θα χρειαζόταν κανένα κίνητρο από τη Δύση για να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, είναι το Ιράν. Η πολιτική των ΗΠΑ και της Βρετανίας ωστόσο κάνει αυτό ακριβώς, αντί να συμμετέχει σε σημαντικές πολιτικές διαπραγματεύσεις. Το Ιράν πρέπει ασφαλώς να επιδείξει αποφασιστικότητα προκειμένου να τηρήσει τις διεθνείς δεσμεύσεις του.

Θα ήθελα να επισημάνω για ακόμη μια φορά ωστόσο, ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να υπερασπιστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη μη-διάκριση οπουδήποτε στον κόσμο. Θα κάνω μια τελευταία παρατήρηση: στο έδαφος των κρατών μελών της ΕΕ, υπάρχουν τόσα πολλά κοινωνικά προβλήματα που οικοδομούνται με μια αναπόφευκτη διάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που η συζήτηση σχετικά με το ζήτημα αυτό θα πρέπει επίσης να παραπεμφθεί σε αυτά τα κράτη.

  Christa Prets (PSE), συντάκτρια. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, είναι πολύ λυπηρό που πρέπει να εγκρίνουμε συνεχώς ψηφίσματα για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συμβαίνουν σε διάφορες χώρες. Τα τελευταία δύο χρόνια, εγκρίθηκαν, ούτε λίγο ούτε πολύ, έξι ψηφίσματα, δηλώσεις και εκθέσεις από διάφορα θεσμικά όργανα και οργανισμούς με θέμα το Ιράν.

Δυστυχώς, δεν μπορούμε παρά να συναγάγουμε το συμπέρασμα ότι η κατάσταση εκεί έχει μάλλον επιδεινωθεί, παρά βελτιωθεί. Δεν υπάρχει η ελευθερία της γνώμης και του Τύπου· το Διαδίκτυο λογοκρίνεται και οι ανεξάρτητες εφημερίδες κλείνουν. Προφανώς υπάρχουν περισσότεροι φυλακισμένοι δημοσιογράφοι στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν από οπουδήποτε αλλού στη Μέση Ανατολή, ενώ τα βασανιστήρια βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Υπήρξαν συνεχείς διαβεβαιώσεις, σε πολλές συζητήσεις, προς όλους εμάς που ήμασταν μέλη της διακοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας, ότι οι παραπάνω ισχυρισμοί δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Δυστυχώς, εκείνοι που υπέστησαν τη μεταχείριση αυτού του είδους έχουν διαφορετική άποψη.

Τα δικαιώματα των γυναικών δεν γίνονται σεβαστά. Για παράδειγμα, απαγορεύεται στις γυναίκες να παρακολουθούν δημόσια την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας. Μια διαδήλωση τη 12η Ιουνίου, στην οποία συμμετείχαν γυναίκες και άνδρες που αγωνίζονταν κατά της νομιμότητας της διάκρισης σε βάρος των γυναικών, διαλύθηκε με βίαιο τρόπο.

Το γεγονός ότι πραγματοποιήθηκε μια πρώτη επίσκεψη σε αυτό το Σώμα από μια αντιπροσωπεία του Majlis ήταν ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση κατά την αναζήτηση διαλόγου με τους βουλευτές και την κοινή γνώμη. Ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας αποτέλεσε το επίκεντρο αυτής της συζήτησης, στην οποία μας αναφέρθηκε ότι όλες οι κατηγορίες που διατυπώνονται σε βάρος του Ιράν απέχουν παρασάγγας από την αλήθεια. Καλούμε λοιπόν το κοινοβουλευτικό σώμα του Ιράν –το Majlis– και την ιρανική κυβέρνηση να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να επιβεβαιώσουν τον συγκεκριμένο ισχυρισμό στηρίζοντας τις δηλώσεις αυτές με πράξεις.

Ο διάλογος για τα ανθρώπινα δικαιώματα ανάμεσα στην ΕΕ και το Ιράν έχει επίσης περιέλθει σε τέλμα και πρέπει να προσπαθήσουμε να διασφαλίσουμε τη συνέχισή του. Ίσως, κύριε Επίτροπε, θα μπορούσατε να σκεφθείτε το ενδεχόμενο ενός ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού σταθμού που θα καθιστούσε δυνατή τη μετάδοση εκπομπών στο Ιράν, οι οποίες θα περιείχαν πληροφορίες για την Ευρώπη και τις ευρωπαϊκές πολιτικές και θα ήταν χρήσιμες για τους ανθρώπους που ζουν εκεί.

  Frédérique Ries (ALDE), συντάκτρια. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, το να επαναλαμβάνουμε συνεχώς ότι η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν είναι ανησυχητική αποτελεί ευφημισμό· τόσο έντονα περιφρονεί τις βασικές ελευθερίες και τα δικαιώματα το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης.

Πώς να μην συνδέσουμε τις εκλογές του Ιουνίου του 2005, του συντηρητικού και ρεβιζιονιστή προέδρου Mahmoud Ahmadinejad με την αυξανόμενη τάση καταστολής και δίωξης, της οποίας τα θύματα δεν είναι μόνον οι μειονότητες των Αράβων, των Αζέρων και των Κούρδων και οι θρησκευτικές μειονότητες –χριστιανοί, εβραίοι, μπαχάι και σούφι– αλλά και οι ομοφυλόφιλοι και οι γυναίκες, που ναι μεν δεν αποτελούν μειονότητα, αλλά εξακολουθούν να πέφτουν θύματα αμέτρητων μορφών διακρίσεων;

Αν έπρεπε να αναφέρω μόνο δύο σημεία στο ψήφισμά μας, θα ήθελα καταρχάς να επισημάνω ότι το Ιράν διατηρεί το παγκόσμιο ρεκόρ του μεγαλύτερου αριθμού εκτελέσεων νέων ανθρώπων, κλεφτών ψωμιού ή ποδηλάτων και ομοφυλοφίλων. Θα ήθελα να επισημάνω στη συνέχεια ότι η κυβέρνηση κήρυξε παράνομο το Κέντρο υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του οποίου συνιδρύτρια ήταν η κ. Shirin Ebadi στην οποία απονεμήθηκε το Βραβείο Νομπέλ Ειρήνης το 2003.

Η ευρωπαϊκή διπλωματία πρέπει να ακούγεται σε τέτοιες συγκεκριμένες περιπτώσεις. Δεδομένου ότι η ιρανική κυβέρνηση τολμά να δηλώνει ότι η θανατική ποινή δια λιθοβολισμού δεν ισχύει πλέον στη χώρα, ζητώ από την Επιτροπή να θέσει στην Τεχεράνη το ζήτημα της υπόθεσης των έντεκα ατόμων που καταδικάστηκαν σε θάνατο δια λιθοβολισμού και έχω εδώ τα ονόματα των εννέα γυναικών και των δύο ανδρών που καταδικάστηκαν. Η Τεχεράνη πρέπει χωρίς καμία χρονοτριβή να μας παράσχει αποδείξεις και να στηρίξει τους ισχυρισμούς της με πράξεις.

  Bernd Posselt (PPE-DE), συντάκτης. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, ενδεχομένως να εκπλαγείτε όταν μάθετε ότι συμφωνώ με πολλά από όσα αναφέρει ο κ. Strož στην ομιλία του, αλλά είναι τέτοια η περίπτωση που πιστεύω ότι πρέπει να σκιαγραφήσουμε μια πολύ λεπτομερή εικόνα του Ιράν, και αυτός είναι ο λόγος που συντάξαμε ένα εξαιρετικά ευρύ και διεξοδικό ψήφισμα, ως απόδειξη, αφενός, του πόσο πολύ ανησυχούμε για την κατάσταση που επικρατεί εκεί, αλλά και του πόσο σοβαρά εκλαμβάνουμε την εν λόγω χώρα και πόσο σημαντική πιστεύουμε ότι είναι.

Είναι ένας από τους αρχαιότερους πολιτισμούς στον κόσμο, ενώ υπήρξε παγκόσμια δύναμη για χιλιετίες· πρέπει να προσπαθήσουμε με έξυπνες πολιτικές και διπλωματία να την επανεντάξουμε βήμα-βήμα στη διεθνή κοινότητα, μεταξύ των χωρών εκείνων που συνυπάρχουν ως γείτονες. Ωστόσο, για να συμβεί κάτι τέτοιο πρέπει ασφαλώς να υπάρξουν ορισμένες θεμελιώδεις αλλαγές στο Ιράν.

Υπήρξε επίσης αναφορά στο θέμα των μειονοτήτων. Στο Ιράν –το οποίο είναι ουσιαστικά ένα κράτος πολλών εθνοτήτων και επομένως δεν είναι δυνατόν να γίνεται λόγος για μειονότητες– τα διάφορα έθνη και εθνοτικές ομάδες έχουν κάνει καλή δουλειά συμβιώνοντας από αρχαιοτάτων χρόνων. Έχει επίσης επιδείξει μεγαλύτερη θρησκευτική ανοχή από ό,τι πολλά άλλα κράτη στην περιοχή, αλλά η θέση του σήμερα είναι τέτοια που η επίσημη ισλαμική ιδεολογία του κράτους κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή των μειονοτήτων, όπως των αζέρων ή των πιστών άλλων θρησκειών, και κυρίως άλλων τάσεων του Ισλάμ όπως οι σούφι.

Αφετέρου όμως υπάρχουν σαφείς ενδείξεις που προέρχονται από το Ιράν και καταδεικνύουν ότι όλο και περισσότερες συνειδητοποιημένες γυναίκες εισέρχονται στην πολιτική, ότι μια νέα γενιά ακολουθεί μια τελείως διαφορετική πορεία και ότι αυτό δημιουργεί μια μεγάλη ελπίδα για το μέλλον.

Πρέπει, επομένως, να λάβουμε υπόψη αυτήν την πολυεπίπεδη διάρθρωση ως έχει, χωρίς να την απομονώνουμε. Πρέπει να αναζητήσουμε σημεία επαφής με τις διάφορες κοινότητες και εθνοτικές ομάδες, καθώς και με κάθε γενιά αυτού του λαού, ενώ ταυτόχρονα να καταστήσουμε σαφές ότι δεν θα δεχθούμε σε καμία περίπτωση την κυριαρχία από την αστυνομία, την περιστολή της ελευθερίας της γνώμης ή τη δίωξη ανθρώπων λόγω των θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεών τους, και κυρίως ότι αποκηρύσσουμε τις αντισημιτικές ομιλίες του προέδρου Ahmadinejad, υπό την ηγεσία του οποίου –κάτι που πρέπει μετά λύπης μας να λεχθεί– οι συνθήκες διαβίωσης σε αυτήν τη μεγάλη χώρα επιδεινώθηκαν.

Το να αναλάβουμε ενεργή δράση προκειμένου να αντιμετωπίσουμε αυτήν την κατάσταση είναι καθήκον μας ως Ευρωπαίων· για να το πράξουμε αυτό πρέπει να συνεργαστούμε με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και ελπίζω ότι μία απόρροια των πιο πρόσφατων πολιτικών εξελίξεων θα είναι η βελτίωση της συνεργασίας με την εν λόγω χώρα εν προκειμένω.

  Adam Jerzy Bielan (UEN), συντάκτης. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους και παρά τις πολλές προσπάθειες της ιρανικής κυβέρνησης να προωθήσει οικουμενικές αξίες, τα πολιτικά δικαιώματα, οι πολιτικές ελευθερίες και η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε αυτή τη χώρα επιδεινώθηκαν. Λαμβάνουμε συνεχώς πληροφορίες για την άσκηση βασανιστηρίων και την απάνθρωπη μεταχείριση των κρατουμένων. Ο αυξανόμενος αριθμός των εκθέσεων που αφορούν συλλήψεις και απειλές εναντίον δημοσιογράφων αποτελεί έναν ιδιαίτερο λόγο ανησυχίας. Από την αρχή του έτους, τουλάχιστον 16 δημοσιογράφοι συνελήφθησαν, γεγονός που τοποθετεί το Ιράν μεταξύ των χειρότερων χωρών του κόσμου στον τομέα των περιορισμών που επιβάλλονται στην ελευθερία του Τύπου.

Ανησυχούμε επίσης για το γεγονός ότι το Ιράν, παρά τις προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν συμφώνησε να διεξαχθεί ένας δεύτερος γύρος συνομιλιών για τα ανθρώπινα δικαιώματα οι οποίες ξεκίνησαν το 2002. Η στιγμή έφτασε για την Ευρωπαϊκή Ένωση να σκληρύνει τη στάση της και να γίνει πιο αποφασιστική στις συνομιλίες της με το Ιράν σχετικά με το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το Ιράν μπορεί να καταστεί ένας νόμιμος εταίρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλου του κόσμου μόνο αν προσφέρει σε όλους πρόσβαση στα πολιτικά δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες.

  Carl Schlyter (Verts/ALE). – (SV) Κύριε Πρόεδρε, το Ιράν είναι ένα έθνος που διαθέτει πίσω του εκατοντάδες έτη πολιτιστικής ιστορίας, μια χώρα μεγάλου πλούτου που μπορεί να προσφέρει πολλά στο λαό της και στον κόσμο. Ωστόσο, τι προσφέρει το υφιστάμενο καθεστώς στον λαό του; Καταπίεση, φυλακίσεις, ανεργία και λογοκρισία! Ο Πρόεδρος Ahmadinejad ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 3 Αυγούστου 2005 και από εκείνη τη στιγμή η κατάσταση επιδεινώθηκε. Η παρούσα κυβέρνηση προσφέρει στο λαό της βίαιη σωματική τιμωρία. Εξακόσια παιδιά κρατούν συντροφιά στις μητέρες τους στη φυλακή. Οι κρατούμενοι διαθέτουν μόνο τρία τετραγωνικά μέτρα για να κινηθούν, αλλά είναι τυχεροί σε σχέση με αυτούς που έχουν καταδικαστεί σε θάνατο. Το Ιράν έχει καταφέρει επιπλέον να εκτελεί περισσότερους ανθρώπους σε σχέση με τις ΗΠΑ. 111 άνθρωποι εκτελέστηκαν τους τελευταίους 12 μήνες.

Η απόλυτη, πιο κατάφωρη παραβίαση της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Παιδιού, την οποία ωστόσο το Ιράν έχει πράγματι υπογράψει, είναι η θανατική ποινή για τους ανηλίκους. Ένα καθεστώς που δεν επιτρέπει στους νέους ανθρώπους να μετανοήσουν και να διορθώσουν τους τρόπους συμπεριφοράς τους δεν έχει κανένα μέλλον· θα πέσει.

Το Ιράν έχει τεράστιο δυναμικό, αλλά όσο το εκεί καθεστώς ασχολείται με τη δίωξη ακαδημαϊκών, δημοσιογράφων και πολιτικών ακτιβιστών αντί να εκμεταλλεύεται το δυναμικό τους, τότε η χώρα και ο λαός της θα συνεχίσουν να υποφέρουν. Πολλά χέρια έχουν απλωθεί στο Ιράν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του απλώνει άλλο ένα σήμερα. Να απελευθερωθούν οι πολιτικοί κρατούμενοι, οι δημοσιογράφοι και όλοι οι εκπρόσωποι των μειονοτήτων που αναφέρονται στο σημερινό ψήφισμα. Αυτές δεν είναι μεγάλες απαιτήσεις, αλλά αν τηρηθούν, μπορεί να προετοιμαστεί το έδαφος για έναν βελτιωμένο διάλογο.

Γιατί το καθεστώς του Ιράν φοβάται τόσο τις γυναίκες; Ας τις αφήσουν να συμμετέχουν, να εκλέγονται, να ζουν και να διαδραματίζουν τους ρόλους τους στο ίδιο επίπεδο με τους άνδρες. Πράττοντας αυτό σημαίνει ότι διπλασιάζεται το δυναμικό ανάπτυξης σε μια κοινωνία. Υπάρχει ελπίδα. Ήδη, επιτρέπεται στις αντιπροσωπείες των Ηνωμένων Εθνών να ερευνήσουν πολλές εγκαταστάσεις και λίγοι πολιτικοί κρατούμενοι έχουν απελευθερωθεί. Ωστόσο, η νέα κυβέρνηση πρέπει να αδράξει την ευκαιρία της έγκρισης μιας πολιτικής που δεν αποκλείει πια τον έξω κόσμο και που προσφέρει δημοκρατικά δικαιώματα στις γυναίκες. Αυτό είναι το μέλλον!

  John Purvis, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, πριν από τρεις εβδομάδες παρακολούθησα την αναγόρευση του πρώην προέδρου του Ιράν Khatami ως επίτιμου διδάκτορα στο Πανεπιστήμιο που φοίτησα στη γενέτειρά μου St Andrews – το παλαιότερο πανεπιστήμιο της Σκοτίας και ένα από τα παλαιότερα και πιο αξιοσέβαστα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια.

Στον αποχαιρετιστήριο λόγο του, ο πρώην πρόεδρος Khatami απηύθυνε έκκληση για διάλογο των πολιτισμών, διάλογο των θρησκειών. Αυτός είναι, ασφαλώς, ο μοναδικός τρόπος για να επιτύχουμε την απαραίτητη κατανόηση μεταξύ των αντίστοιχων θέσεών μας. Σε αυτό ακριβώς το πνεύμα στηρίζω αυτή την πρόταση ψηφίσματος.

Απευθύνουμε έκκληση στις αρχές του Ιράν και τον λαό του Ιράν να αντιληφθούν πόσο δύσκολο είναι για μας να αποδεχτούμε τις πολυάριθμες και επανειλημμένες παραβιάσεις τόσο βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως είναι τα θρησκευτικά δικαιώματα, τα δικαιώματα των γυναικών, των παιδιών, των μειονοτήτων, τα δικαιώματα στη δικαιοσύνη, την ελευθερίας έκφρασης και σκέψης και την ελευθεροτυπία, όπως απαριθμούνται στο ψήφισμα. Καλούμε τις αρχές του Ιράν να ανταποκριθούν θετικά στις εκκλήσεις μας ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε έναν θετικό διάλογο, ο οποίος ασφαλώς θα αποβεί προς όφελος της Ευρώπης και του Ιράν, καθώς και της ειρήνης και της κατανόησης μεταξύ των λαών μας.

  Józef Pinior, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, κατά τη διάρκεια του νέου ακαδημαϊκού έτους, το οποίο ξεκίνησε φέτος στα τέλη Σεπτεμβρίου, απαγορεύθηκε στο Ιράν η πρόσβαση δεκάδων φοιτητών στην ανώτατη εκπαίδευση, λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων. Άλλοι πληροφορήθηκαν ότι θα μπορούσαν να ξεκινήσουν τις σπουδές τους αν υπέγραφαν ένα είδος δήλωσης πίστης στο υφιστάμενο καθεστώς.

Σύμφωνα με το Human Rights Watch, οι αρχές του Ιράν αρνήθηκαν την πρόσβαση σε τουλάχιστον 17 φοιτητές στην ανώτατη εκπαίδευση: έξι το 2005-2006 και έντεκα φέτος τον Σεπτέμβριο. Από τον Ιούλιο του 2005, πειθαρχικές επιτροπές απέβαλαν τουλάχιστον 41 φοιτητές για τουλάχιστον δύο εξάμηνα. Το Human Rights Watch διαθέτει επίσης τα ονόματα 35 φοιτητών που καταδικάστηκαν από το 2005 για τις πολιτικές τους δραστηριότητες σε φοιτητικές συνδικαλιστικές ομάδες. Οι λαμπρότεροι νέοι ιρανοί γίνονται μάρτυρες της απαγόρευσης του δικαιώματός τους στην ανώτατη εκπαίδευση λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων και της άποψής τους για τον κόσμο. Δεν πρόκειται απλώς για ένα σημάδι της αυταρχικής στάσης του καθεστώτος, αλλά καταστρέφει επίσης την ανάπτυξη της κοινωνίας του Ιράν και αντιτίθεται στα εθνικά συμφέροντα του Ιράν.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να εγκρίνει ένα κονδύλι το οποίο θα επιτρέψει στους νέους ιρανούς στους οποίους απαγορεύθηκε να σπουδάσουν στο Ιράν λόγω των πεποιθήσεών τους, να συνεχίσουν τις σπουδές τους σε ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα των κρατών μελών της Ευρώπης. Είναι επίσης ιδιαίτερα σημαντικό για την Ευρωπαϊκή Ένωση να καθιερώσει ένα ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό δίκτυο μετάδοσης προγραμμάτων στα φαρσί, το οποίο θα παράσχει ενημέρωση για τον πολιτισμό, την πολιτική και την κοινωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  Μάριος Ματσάκης, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, το προηγούμενο έτος υπήρξαμε ξαφνικά μάρτυρες της επιδείνωσης της κατάστασης όσον αφορά τον σεβασμό των πολιτικών δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών στο Ιράν. Αυτό αναγνωρίστηκε από τις ίδιες τις αρχές του Ιράν με μια κίνηση η οποία από μόνη της αποτελεί ένα υγιές σημάδι.

Μια αναφορά που υποβλήθηκε από τους δικαστικούς, παρέχει σαφείς και λεπτομερείς αποδείξεις για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανόμενων των βασανιστηρίων και της κακομεταχείρισης των κρατουμένων. Επιπλέον, σήμερα στο Ιράν έχουν αναφερθεί πολλές περιπτώσεις εκτελέσεων ανήλικων παραβατών και διώξεων φιλελεύθερων και κοσμικών πανεπιστημιακών και δημοσιογράφων. Επιπλέον, η ελευθερία του θρησκεύματος, του Τύπου και των δικαιωμάτων των γυναικών, καθώς και τα δικαιώματα των μειονοτήτων, δεν τηρούνται όπως θα έπρεπε.

Οι αρχές της Τεχεράνης πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορεί να υπάρξει δικαιολογία για την παραβίαση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων του περήφανου λαού της και ότι, αν αυτές οι παραβιάσεις συνεχιστούν, αυτό θα βλάψει μόνο τις απόπειρες του Ιράν να επιτύχει τη σταθερότητα, την πρόοδο και την ευημερία για τους πολίτες του και αναμφίβολα θα επηρεάσει δυσμενώς τις σχέσεις του με τη Δύση.

  Marcin Libicki, εξ ονόματος της ομάδας UEN. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, αυτό που συμβαίνει εδώ είναι μια κατάσταση των πιο κατακριτέων πράξεων που συναντούμε πιο συχνά όταν συζητάμε για διάφορες αξιοθρήνητες δικτατορίες. Ασφαλώς, αυτές οι πράξεις περιλαμβάνουν θρησκευτικές διώξεις, δηλαδή διώξεις Χριστιανών. Μια ανταπόκριση Τύπου εμφανίστηκε σχετικά πρόσφατα σχετικά με την εκτέλεση ενός δεκατετράχρονου αγοριού ο οποίος είπε «Δεν πεθαίνω επειδή έχω αμαρτήσει, αλλά επειδή είμαι Χριστιανός». Η θανατική ποινή εφαρμόζεται με έναν εξαιρετικά ευέλικτο τρόπο. Είναι σκληρή και περιλαμβάνει τον λιθοβολισμό ανηλίκων και τη δίωξη εθνικών ομάδων διαφορετικών από αυτών των οποίων οι αντιπρόσωποι ήταν στην εξουσία.

Αυτά είναι θέματα που συζητάμε συνεχώς χωρίς να έχουμε ποτέ βρει λύση. Πρέπει να σταματήσουμε και να σκεφτούμε. Ειπώθηκε σήμερα ότι είναι σαφές ότι θα πρέπει να συνεργαστούμε με τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς οι ΗΠΑ είναι μια δύναμη που είναι προετοιμασμένη να παρέμβει σε στιγμές που η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα επιβάλει κυρώσεις με μια στρατιωτική επέμβαση τουλάχιστον έως ότου αποκτήσει τη δική της στρατιωτική δυνατότητα. Πρέπει να αναπτύξουμε μια προσέγγιση. Ίσως αυτό βοηθήσει να παρασχεθούν μαζικές πληροφορίες στους ανθρώπους σε αυτές τις χώρες για να τους αποδείξει ότι υπάρχουν ευκαιρίες ανάπτυξης που διαφέρουν από αυτές που ασκούνται από τα καθεστώτα τους.

  Olli Rehn, Επιτροπή. (EN) Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή χαιρετίζει και υποστηρίζει την πίεση που ασκούν τα σχέδια ψηφίσματος σχετικά με την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν. Η εκτίμησή μας είναι ότι σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συνέχισαν να συμβαίνουν στη χώρα κατά τη διάρκεια του 2006. Στην πραγματικότητα, δεν έχει επιτευχθεί καμία πρόοδος στους βασικούς τομείς ενδιαφέροντος της ΕΕ και η κατάσταση επιδεινώθηκε από πολλές απόψεις.

Ο κατάλογος των παραδειγμάτων είναι μακρύς και δυσοίωνος: η αυξημένη εφαρμογή της θανατικής ποινής και οι εκτελέσεις ανηλίκων συνεχίζουν να εγείρουν σοβαρές ανησυχίες· οι εθνοτικές και οι θρησκευτικές μειονότητες συνεχίζουν να υποφέρουν από τις διακρίσεις· η θέση των γυναικών παραμένει αξιολύπητη· η ελευθερία έκφρασης παραβιάζεται συνεχώς· και το κλείσιμο των εφημερίδων, ο εκφοβισμός και η δίωξη των δημοσιογράφων και η πάταξη των κυβερνογράφων (bloggers) συνεχίζονται.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε αυτές τις ανησυχίες στις αρχές του Ιράν κατά το παρελθόν έτος, τόσο μέσω διαβημάτων όσο και με δημόσιες δηλώσεις. Δυστυχώς, όπως ειπώθηκε ήδη στο Κοινοβούλιο, φαίνεται ότι οι αρχές του Ιράν είναι λιγότερο πρόθυμες σε σύγκριση με το παρελθόν να λάβουν σοβαρά υπόψη τις συστάσεις μας ή να καταβάλουν οποιεσδήποτε συγκεκριμένες προσπάθειες για τη βελτίωση της κατάστασης. Πέραν αυτών, ορισμένα στοιχεία εντός του πολιτικού σώματος, όπως οι ανώτατοι δικαστικοί, εμφανίζονται κάπως προσηλωμένοι στην επιδίωξη της μεταρρύθμισης. Ωστόσο, με δεδομένη τη συνολικά επιδεινούμενη κατάσταση, η ΕΕ αποφάσισε να συνυποστηρίξει το καναδικό ψήφισμα για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν στην Τρίτη Επιτροπή του ΟΗΕ αργότερα αυτόν τον μήνα.

Από τότε που η Τεχεράνη υποστηρίζει ότι ο διμερής διάλογος για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα ψηφίσματα τύπου ΟΗΕ αλληλοαναιρούνται, επεσήμανε ότι θα εξετάσει το να ακυρώσει τη διεξαγωγή του διαλόγου μεταξύ ΕΕ και Ιράν για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που είχε προγραμματιστεί για τον Δεκέμβριο. Εμείς, φυσικά, απορρίπτουμε σθεναρά οποιαδήποτε τέτοια σύνδεση. Εξακολουθούμε να θέτουμε ως στόχο τη σύντομη επανάληψη του διαλόγου. Παραμένουμε πεπεισμένοι ότι ο εποικοδομητικός διάλογος, σε συνδυασμό με προγράμματα συνεργασίας τόσο διμερή όσο και μέσω υπηρεσιών του ΟΗΕ αποτελούν τα πιο πρόσφορα μέσα για να εργαστούμε στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η κ. Prets πρότεινε να χρηματοδοτήσει η Ένωση ραδιοφωνικά ή τηλεοπτικά προγράμματα. Δεν είμαι αρμόδιος για να απαντήσω σε αυτό θετικά αλλά, όσον αφορά τις κατ’ ιδίαν επαφές, είναι αξιοσημείωτο ότι ένα εκατομμύριο Ιρανοί επισκέφθηκαν την Τουρκία το 2005. Μετέβησαν εκεί προκειμένου να αναπνεύσουν ελεύθερα, να παρακολουθήσουν το «Τόλμη και Γοητεία» και να ελέγξουν το σημείο αναφοράς της δημοκρατίας σε αυτήν τη βασανισμένη περιοχή.

Το καίριο ζήτημα στις σχέσεις μας με το Ιράν είναι ότι, ανεξάρτητα από τις θετικές ή αρνητικές εξελίξεις στο πυρηνικό ζήτημα, το οποίο είναι εξαιρετικά σημαντικό, χωρίς συστηματική βελτίωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν οι σχέσεις μας με αυτή τη χώρα δεν μπορούν να εξελιχθούν σωστά, ανεξάρτητα με το δυναμικό που θα μπορούσε να έχει σε διαφορετική περίπτωση η σχέση μας στον τομέα της οικονομικής και ενεργειακής συνεργασίας.

Θα ήθελα να ολοκληρώσω εκφράζοντας την εκτίμησή μου για το έργο που ανέλαβε η Αντιπροσωπεία για τις σχέσεις με το Ιράν, υπό την προεδρία της κ. Beer. Χαιρετίζω τις προσπάθειές σας για την ανάπτυξη επαφών με τους συνομιλητές σας από το Majlis, καθώς και με το ευρύτερο δυνατό φάσμα της κοινωνίας του Ιράν. Η πρόσφατη επίσκεψη στο Κοινοβούλιο του κ. Akbar Ganji –για την απελευθέρωση του οποίου εργαστήκαμε σκληρά– υπήρξε καθοριστική.

  Πρόεδρος. Η συζήτηση έληξε.

Μπορούμε τώρα να προχωρήσουμε στην ψηφοφορία.