Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη δήλωση της Επιτροπής για την κατάσταση στο Νταρφούρ.

  Joaquín Almunia, Μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, είμαστε αντιμέτωποι με ένα δραματικό ανθρωπιστικό και πολιτικό πρόβλημα, καθώς και με ένα πρόβλημα ασφάλειας σήμερα στο Νταρφούρ.

Η κατάσταση εκεί επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα. Ο αριθμός των αμάχων που επλήγησαν από τη σύγκρουση αυξήθηκε σχεδόν σε τέσσερα εκατομμύρια από το 2003. Μέσα στο 2006 είδαμε μια αύξηση στον αριθμό των βίαιων θανάτων στο Νταρφούρ. Αυξήθηκαν επίσης και οι επιθέσεις κατά των υπηρεσιών ανθρωπιστικής βοήθειας και αυτό οδήγησε ορισμένες οργανώσεις στην εκκένωση των κτιρίων τους.

Οι συνεχείς παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός τόσο από τη σουδανική κυβέρνηση όσο και από τις επαναστατικές ομάδες ενισχύουν την ανασφάλεια και την αστάθεια. Μόλις πρόσφατα, τη Δευτέρα, σουδανικές στρατιωτικές δυνάμεις βομβάρδισαν το Cariari και το Bahai, δύο χωριά στο βόρειο Νταρφούρ κοντά στα σύνορα Τσαντ-Σουδάν.

Η αποστολή της Αφρικανικής Ένωσης στο Σουδάν –η οποία συγκροτήθηκε το 2004 για να βοηθήσει στην πρόληψη της περαιτέρω σύγκρουσης– συνεχίζει να αντιμετωπίζει περιορισμούς όσον αφορά τους πόρους. Παρά τις μέγιστες προσπάθειές της, αντιμετώπισε δυσκολία στην παροχή αποτελεσματικής προστασίας στους αμάχους ή στην εκτέλεση πρόσθετων καθηκόντων που σχετίζονται με την εφαρμογή της ειρηνευτικής συμφωνίας για το Νταρφούρ. Σε πολιτικό επίπεδο, η κατάσταση περιπλέκεται από τις διασπάσεις και αναδιοργανώσεις των μη συνυπογραφόντων επαναστατικών κινημάτων, καθώς και από την άρνηση της κυβέρνησης να εξετάσει το ενδεχόμενο εκ νέου ανοίγματος της αδιέξοδης ειρηνευτικής συμφωνίας.

Το Νταρφούρ δεν είναι απλή υπόθεση. Η δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εξαλείψει αυτή τη δραματική κατάσταση έχει επαναληφθεί πολλές φορές, με πιο πρόσφατες στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του περασμένου Δεκεμβρίου, στο Συμβούλιο στις 22 Ιανουαρίου και, μόλις πριν από δύο μέρες, μέσω των συμπερασμάτων για το Σουδάν του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων της 12ης Φεβρουαρίου. Πρέπει να εργαστούμε για να διασφαλίσουμε την προστασία των αμάχων καθώς και των εργαζομένων της ανθρωπιστικής βοήθειας. Πρέπει να επιδιώξουμε την πλήρη εφαρμογή του σχεδίου τριών φάσεων ΟΗΕ-ΑΕ για το Νταρφούρ, καθώς αυτό είναι το πιο αποτελεσματικό μέσο που έχουμε στη διάθεσή μας για να στηρίξουμε την αποστολή της Αφρικανικής Ένωσης στο Σουδάν και να προστατέψουμε τους αμάχους.

Αλλά ο πρωταρχικός μας στόχος στο Νταρφούρ πρέπει να είναι η επίτευξη μιας σταθερής ειρήνης μέσω μιας πολιτικής διευθέτησης που θα συμφωνηθεί οικειοθελώς από όλες τις πλευρές και κατόπιν θα εφαρμοστεί. Η στρατηγική του Χαρτούμ για μεμονωμένη διαπραγμάτευση με κάθε επαναστατικό ηγέτη ώστε να εξαγοραστεί η υποστήριξή τους δεν θα δημιουργήσει μια συνεκτική και σταθερή ειρήνη.

Το Συμβούλιο της ΕΕ, στα πρόσφατα συμπεράσματά του για το Σουδάν, τόνισε την ανάγκη για μια περιεκτική πολιτική διαδικασία και επιβεβαίωσε την υποστήριξή του για την κοινή πρωτοβουλία της Αφρικανικής Ένωσης και των ειδικών απεσταλμένων του ΟΗΕ προκειμένου να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών το συντομότερο δυνατόν. Σε πολλές περιπτώσεις και σε διάφορα φόρα, η Επιτροπή τόνισε την ανάγκη για μια πολιτική λύση στο Νταρφούρ βασισμένη στην ισχύουσα ειρηνευτική συμφωνία και επέμεινε ότι δεν υπάρχει στρατιωτική λύση για την κρίση. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποστήριξε θερμά την Αφρικανική Ένωση στην αναζήτηση πολιτικής διευθέτησης στο Νταρφούρ.

Η Επιτροπή παρέχει συνεχή υποστήριξη στην Αφρικανική Ένωση τόσο σε πολιτικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Με τη συγχρηματοδότηση από το Βέλγιο, η Επιτροπή στηρίζει κάθε προσπάθεια για αναβίωση της ειρηνευτικής συμφωνίας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρείχε ενάμισι δισεκατομμύριο ευρώ ειδικά για την κρίση στο Νταρφούρ, καλύπτοντας την ασφάλεια, τις ανθρωπιστικές ανάγκες και τις ειρηνευτικές προσπάθειες για το Νταρφούρ. Ο στόχος είναι να δημιουργηθούν οι συνθήκες που θα οδηγήσουν τα μη συνυπογράφοντα μέρη της ειρηνευτικής συμφωνίας του Νταρφούρ πίσω στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και στην έναρξη της αποτελεσματικής εφαρμογής της συμφωνίας.

Εν αναμονή μιας μόνιμης διευθέτησης, η Επιτροπή ασχολείται επίσης με το πολιτικό διάβημα που αποσκοπεί στην επίτευξη της συμφωνίας της κυβέρνησης του Χαρτούμ για μια κοινή δύναμη ΑΕ-ΟΗΕ ικανή να παράσχει αποτελεσματική προστασία στους αμάχους. Στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της Αφρικανικής Ένωσης στις 28 Ιανουαρίου, ο Επίτροπος Michel συναντήθηκε με τον σουδανό Πρόεδρο, κ. al-Bashir, καθώς και με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, κ. Ban Ki-Moon. Ο Επίτροπος μετέβη επίσης στην Αιθιοπία και στην Ερυθραία όπου τέθηκε το θέμα του Νταρφούρ. Μόλις χθες, το θέμα του Νταρφούρ συζητήθηκε στην Ουάσινγκτον σε μια σύσκεψη μεταξύ του Επιτρόπου Michel και της Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, κ. Κοντολίζα Ράις.

Το Κοινοβούλιο ορθώς συζητά σχετικά με την ειρηνευτική συμφωνία του Νταρφούρ και την κρίσιμη κατάσταση στο Νταρφούρ. Ωστόσο, δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένη τη συνολική ειρηνευτική συμφωνία. Οι αρχηγοί της αποστολής της ΕΕ στο Χαρτούμ αναφέρουν ότι αυτή η ειρηνευτική συμφωνία, η οποία δημιουργήθηκε το 2005 στον νότο, αντιμετωπίζει πρόβλημα. Μετά από 20 χρόνια εμφυλίου πολέμου, η συνολική ειρηνευτική συμφωνία μπορεί να είναι η τελευταία ευκαιρία για να αποδείξει το καθεστώς του Χαρτούμ ότι η ομοσπονδιακή μορφή κυβέρνησης με καταμερισμό εξουσιών μπορεί να είναι αποτελεσματική γι’ αυτή την τεράστια χώρα. Αν η συνολική ειρηνευτική συμφωνία δεν είναι αποτελεσματική, τότε ούτε η ειρηνευτική συμφωνία για το Νταρφούρ μπορεί να είναι αποτελεσματική. Είναι σημαντικό, νομίζω, η κρίσιμη κατάσταση στο Νταρφούρ να μην εκτρέψει την προσοχή μας ή την προσοχή του σουδανικού καθεστώτος από την πραγματική απειλή προς ολόκληρη την υποπεριφέρεια αν δεν επιδιωχθεί η εφαρμογή της συνολικής ειρηνευτικής συμφωνίας και της ειρηνευτικής συμφωνίας για το Νταρφούρ πιο αποφασιστικά. Αυτό είναι ένα μήνυμα που θα προσπαθήσει να περάσει η Επιτροπή τις προσεχείς εβδομάδες.

  Simon Coveney, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, το Συμβούλιο εξέδωσε τα συμπεράσματά του για το Σουδάν τη Δευτέρα, συνεπώς πρέπει και το Κοινοβούλιο να μιλήσει ανοιχτά την τρέχουσα εβδομάδα, τονίζοντας περαιτέρω την ανθρωπιστική κρίση και το διεθνές σκάνδαλο του Νταρφούρ. Προσπαθούμε να ανεβάσουμε το πολιτικό θερμόμετρο σχετικά με αυτό το θέμα για να αυξήσουμε την πίεση προς εκείνους που μπορούν, αν υπάρχει βούληση, να επιτύχουν πρακτικά αποτελέσματα προκειμένου να προστατευθεί ο λαός.

Όλοι γνωρίζουμε τα στοιχεία και την κλίμακα των ανθρωπιστικών συνεπειών της ανεπαρκούς δράσης από τη διεθνή κοινότητα. Εκτιμάται ότι έως 400 000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και πάνω από δυόμισι εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπισθεί ή έχουν μείνει άστεγοι τα τελευταία τρία χρόνια λόγω της σύγκρουσης. Οι ΜΚΟ παρέχουν επί του παρόντος ανθρωπιστική βοήθεια για τέσσερα εκατομμύρια ανθρώπους. Αυτός ο αριθμός αντιστοιχεί στο μισό του συνολικού πληθυσμού του Νταρφούρ. Τους τελευταίους μήνες έγιναν επανειλημμένες επιθέσεις σε ανθρωπιστικές συνοδείες και δώδεκα εργαζόμενοι της ανθρωπιστικής βοήθειας σκοτώθηκαν στο Νταρφούρ τους τελευταίους έξι μήνες.

Έτσι, οι ΜΚΟ απομακρύνουν τους ανθρώπους τους από το Νταρφούρ ενώ οι επιθέσεις χωρίς διακρίσεις συνεχίζονται κατά των αμάχων. Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν; Η βασική ώθηση αυτού του ψηφίσματος είναι να ζητήσουμε από τον ΟΗΕ να καθορίσει μια σαφή ημερομηνία για την ανάπτυξη της σχεδιασμένης υποστηριζόμενης από τον ΟΗΕ ειρηνευτικής δύναμης, ή μιας υβριδικής δύναμης, στο Νταρφούρ, ακόμα και απουσία συμφωνίας με τη σουδανική κυβέρνηση, προκειμένου να διασφαλιστούν ασφαλείς διάδρομοι ανθρωπιστικής βοήθειας προς έναν αυξανόμενα απομονωμένο πληθυσμό στην περιοχή.

Ζητούμε να γίνει αυτό στο πλαίσιο της ευθύνης του ΟΗΕ να παράσχει προστασία, δεδομένης της αποτυχίας της σουδανικής κυβέρνησης να προστατεύσει τον πληθυσμό της από εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και να παράσχει ανθρωπιστική βοήθεια στον πληθυσμό. Ο Πρόεδρος al-Bashir συνεχίζει να αντιτίθεται στη Φάση 3 του ισχύοντος σχεδίου του ΟΗΕ που επιτρέπει στην αποστολή της Αφρικανικής Ένωσης να ενισχυθεί κατά πάνω από 20 000 ειρηνευτικούς στρατιώτες του ΟΗΕ.

Το θέμα είναι ότι η διπλωματία αποτυγχάνει. Πεθαίνουν άνθρωποι σε τεράστιους αριθμούς και κάποια στιγμή η διεθνής κοινότητα είναι υποχρεωμένη να δράσει πιο σθεναρά. Γι’ αυτό ο καθορισμός μιας σαφούς ημερομηνίας για την ανάπτυξη στρατευμάτων θα επικεντρώσει την προσοχή σε ένα αυστηρό χρονοδιάγραμμα για την εξεύρεση διπλωματικής λύσης προκειμένου να φτάσουν οι ειρηνευτές στο Νταρφούρ.

  Margrietus van den Berg , εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, το Νταρφούρ υφίσταται ένα καθεστώς τρόμου εδώ και τέσσερα χρόνια. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι εκεί έχασαν τη ζωή τους, δύο εκατομμύρια έχασαν τα σπίτια τους και οι βιασμοί, οι δολοφονίες και οι λεηλασίες είναι καθημερινά φαινόμενα. Είναι σχεδόν αδύνατο να κατανοήσουμε πραγματικά τον βαθμό αυτού του πόνου. Στο μεταξύ, παρ’ όλες τις ωραίες συμφωνίες, οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αρχίζουν να βγαίνουν εκτός ελέγχου. Τους τελευταίους μήνες, η κατάσταση επιδεινώθηκε όσο ποτέ τόσο για τον λαό όσο και για τους εργαζόμενους της ανθρωπιστικής βοήθειας. Παρά την ειρηνευτική συμφωνία που συνήφθη στις αρχές Ιανουαρίου, μεγάλα τμήματα του Βόρειου Νταρφούρ βομβαρδίστηκαν σκοπίμως πρόσφατα από τη σουδανική πολεμική αεροπορία. Ούτε οι εργαζόμενοι της ανθρωπιστικής βοήθειας δεν είναι πλέον ασφαλείς από τη βία και αυτό γίνεται όλο και πιο αισθητό στους οργανισμούς ανθρωπιστικής βοήθειας. Τον περασμένο μήνα, 15 οργανισμοί του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένης της UNICEF, ανέφεραν ότι δεν ήταν πλέον σε θέση να συνεχίσουν την επαρκή παροχή βοήθειας στους ανθρώπους στο Νταρφούρ. Πριν από δύο εβδομάδες, ο οργανισμός ανθρωπιστικής βοήθειας Γιατροί του Κόσμου ήταν ο πρώτος που αποχώρησε και ο Oxfam και ο CARE International κινδυνεύουν να είναι οι επόμενοι, παρόλο που τρεισήμισι εκατομμύρια κάτοικοι του Νταρφούρ στηρίζονται στην ανθρωπιστική βοήθεια.

Το Συμβούλιο δεν παρίσταται σήμερα. Για πόσο καιρό σκοπεύουμε να διαιωνίζουμε αυτή την ανέφικτη κατάσταση; Ο ΟΗΕ μπορεί να μιλά σθεναρά στο ψήφισμά του, αλλά δεν έχει κάνει πολλά ως προς τη δράση. Η ειρηνευτική δύναμη που ο ΟΗΕ δεσμεύθηκε να στείλει πριν από δύο μήνες στην Αντίς Αμπέμπα παρουσιάστηκε με 100 στρατιώτες και τίποτε άλλο. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ επέβαλε κυρώσεις σε τέσσερις δράστες θηριωδιών, αλλά δεν έγινε τίποτα. Είναι απαράδεκτο να μπορούν τα ευρωπαϊκά κράτη μέλη να επιβάλλουν κυρώσεις σε εγκληματίες πολέμου σε χώρες όπως η Λευκορωσία, το Κονγκό, η Ακτή Ελεφαντοστού, η Βόρεια Κορέα, η Μπούρμα και η Ζιμπάμπουε και να μην μπορούν να το πράξουν στο Νταρφούρ, όπου το Συμβούλιο αμελεί το ανθρωπιστικό καθήκον του.

Η διεθνής κοινότητα πρέπει να σταματήσει πλέον να στέκει αβοήθητη ενώ εκατομμύρια αθώοι απομακρύνονται από τα σπίτια τους, δολοφονούνται και βιάζονται. Η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλία και άμεση δράση προκειμένου να σταματήσει η ανθρωπιστική κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη στο Νταρφούρ. Η κυβέρνηση του Σουδάν θα είναι έτοιμη να συνάψει πραγματικές ειρηνευτικές συμφωνίες και να τις τηρήσει μόνο αν πλήττονται τα δικά της συμφέροντα, διότι η μόνη γλώσσα που κατανοεί είναι η δική της, η γλώσσα της γροθιάς. Στο βόρειο Σουδάν, το μποϊκοτάζ πετρελαίου αποδείχθηκε αποτελεσματικό και καλώ μετ’ επιτάσεως τους βουλευτές που ανήκουν στα άλλα πολιτικά κόμματα να εφαρμόσουν την ίδια τακτική αν χρειαστεί.

Θα ήθελα να ρωτήσω το Συμβούλιο αν είναι διατεθειμένο, χωρίς καθυστέρηση, να επιβάλει κυρώσεις εις βάρος οποιουδήποτε παραβιάζει την κατάπαυση του πυρός ή επιτίθεται σε πολίτες, σε ειρηνευτικές δυνάμεις ή σε εργαζόμενους της ανθρωπιστικής βοήθειας. Θα ήταν διατεθειμένο να κάνει ό,τι είναι απαραίτητο για να μην τους αφήσει να ξεφύγουν και να επιβάλει και να εφαρμόσει, μια και καλή, τις κυρώσεις που συμφωνήθηκαν στο Συμβούλιο Ασφαλείας; Είναι διατεθειμένο να επιβάλει την παρουσία της υβριδικής ειρηνευτικής δύναμης των στρατιωτών και των κυανόκρανων της Αφρικανικής Ένωσης;

Θα ήταν, τέλος, διατεθειμένο να εφαρμόσει οικονομικές κυρώσεις, συμπεριλαμβανομένης της εισαγωγής ενός εμπάργκο πετρελαίου; Δεν παρεμβήκαμε όταν έλαβε χώρα η γενοκτονία στη Ρουάντα και παρακολουθούσαμε αδρανείς όταν οι άνδρες στη Σρεμπρένιτσα συναντούσαν το πεπρωμένο τους, αν και ο ΟΗΕ δημιουργήθηκε το 1945 για να επιβάλει τη δέσμευσή μας «ποτέ ξανά». Δεν πρέπει να αφήνουμε τους αδύναμους στη μοίρα τους. Ελπίζω ότι η Ευρώπη θέλει να κάνει τη διαφορά. Απευθύνομαι, πάνω απ’ όλα, στο Συμβούλιο, το οποίο δεν παρίσταται, και στον Επίτροπο τον οποίο θέλω να παροτρύνω να αναλάβει δράση.

  Thierry Cornillet, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, ομιλώ εξ ονόματος του συναδέλφου μου κ. Morillon.

Οφείλω να αρχίσω επισημαίνοντας τον εντελώς σουρεαλιστικό χαρακτήρα της αποψινής συνεδρίασής μας. Είναι παρόντες περίπου δέκα βουλευτές. Κύριε Επίτροπε, σας ευχαριστώ που είστε εδώ. Γνωρίζω τους λόγους της απουσίας του κ. Michel, τον οποίο εκπροσωπείτε. Ωστόσο, ο μεγάλος απών είναι το Συμβούλιο, και εν τω μεταξύ, δυστυχώς, οι άνθρωποι εξακολουθούν να πεθαίνουν στο Νταρφούρ. Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω, ως άνθρωπος των αριθμών, κύριε Almunia, ότι στο Νταρφούρ κάθε ώρα πεθαίνουν δεκατέσσερεις ή δεκαπέντε άνθρωποι.

Ήταν κατά συνέπεια πλέον καιρός να ανησυχήσουμε σχετικά με μια κατάσταση την οποία ουδείς θεωρεί απλή. Ωστόσο, πρέπει άραγε να συνεχίσουμε να γελοιοποιούμαστε; Αυτό το ψήφισμα θα είναι το πέμπτο που έχουμε εγκρίνει εδώ και πολλούς μήνες σχετικά με το Νταρφούρ: είναι πλέον σαφές σε ποιο βαθμό τέτοια ψηφίσματα είναι ικανά να κλονίσουν τους αξιωματούχους, περιλαμβανομένων βεβαίως και των σουδανών αξιωματούχων που γίνονται δεκτοί απόψε στο Παρίσι.

Πιστεύω ότι θα μπορούσαμε όντως να αναλάβουμε τελικά τις ευθύνες μας. Πρέπει να σας επιστήσω την προσοχή, κύριε Επίτροπε, στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος ψηφίσματος. Όπως επεσήμανε και ο συνάδελφός μου βουλευτής, κ. Coveney, η παράγραφος 2 υπογραμμίζει την ανάγκη τα ΗΕ να ορίσουν ακριβή ημερομηνία. Ωστόσο, η παράγραφος 3, κύριε Επίτροπε, είναι μια έκκληση που απευθύνεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με σκοπό αυτή να αναλάβει τις δικές της ευθύνες. Η ανάληψη των ευθυνών της θα σημαίνει βεβαίως κάτι στο μέλλον. Αν όχι, μπορεί κανείς να διερωτάται σχετικά με τη χρησιμότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των αξιών τις οποίες επιδιώκουμε να προασπίσουμε, αντιμέτωποι με αυτό που ουσιαστικά είναι μια ατέλειωτη ανθρωπιστική κατάσταση έκτακτης ανάγκης, κάτι που ουδείς αρνείται.

Οι συνάδελφοί μου με έχουν ορίσει μόνιμο εισηγητή για ανθρωπιστικές δράσεις. Όμως πάνω σε τι να συντάξω έκθεση; Η συστηματική απόσυρση όλων των ΜΚΟ στις οποίες δεν επιτρέπεται πλέον να εργαστούν, τα δεκατέσσερα άτομα που έχουν σκοτωθεί και οι θάνατοι σε καθημερινή βάση ανθρώπων οι οποίοι έχουν εγκαταλειφθεί και οι οποίοι, πέραν του ότι έχουν εκτοπιστεί, έχουν χάσει κάθε ελπίδα.

Κύριε Επίτροπε, παρακαλώ μιλήστε εξ ονόματός μας με την Επιτροπή· εμείς θα ασχοληθούμε με το Συμβούλιο, πολιτικά, διότι, αν τους ακούγαμε, θα έπρεπε να περιμένουμε ένα μήνα για να συζητήσουμε αυτό το θέμα. Αυτό το μήνυμα πρέπει να περάσει: μια μέρα, ο νόμος, για να μην αναφέρω το καθήκον να παρέμβουμε, θα επιβληθεί, όταν είναι σαφές ότι άνδρες και γυναίκες υφίστανται κακομεταχείριση σε αυτό το βαθμό.

  Marie-Hélène Aubert, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ επίσης να επισημάνω την ανακολουθία ανάμεσα στη σοβαρότητα του θέματος που συζητούμε και αυτής της πρακτικά άδειας αίθουσας, και αυτό χωρίς να αναφέρω την απουσία του Συμβουλίου· παρότι η Επιτροπή τουλάχιστον εκπροσωπείται, η δράση μας όσον αφορά αυτό το θέμα δεν ανταποκρίνεται βεβαίως, σε καμιά περίπτωση, στο μέγεθος των προκλήσεων.

Έλεγα ότι το Συμβούλιο απουσιάζει, όμως όταν διαβάσει κανείς τα συμπεράσματά του της 12ης Φεβρουαρίου, δηλαδή αυτά που εγράφησαν πριν από δύο ημέρες ακριβώς, η απουσία του δεν αλλάζει, εν πάση περιπτώσει, πολλά πράγματα. Διαβάζω και παραθέσω τι γράφεται σε αυτά τα συμπεράσματα:

(EN) «Το Συμβούλιο παραμένει ιδιαίτερα ανήσυχο για την κατάσταση ασφαλείας στο Νταρφούρ» –τουλάχιστον– «και καταδικάζει τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός από όλα τα μέρη».

(FR) Αυτό είναι το είδος της ιδιαίτερα σθεναρής διατύπωσης που το Συμβούλιο είναι ικανό να παράξει μετά από μήνες και μήνες ψηφισμάτων, αποφάσεων και διπλωματικών συναντήσεων, όταν σήμερα η κατάσταση είναι πιο καταστροφική από ό,τι υπήρξε ποτέ. Κατά συνέπεια, εμείς σαφώς πιστεύουμε ότι απαιτείται αλλαγή επιπέδου και, όντως, ότι πρέπει να ασκηθεί περισσότερη πίεση όσον αφορά αυτή την απαράδεκτη κατάσταση.

Ποια είναι η εξέλιξη σχετικά με τις κυρώσεις που είχαν αποφασιστεί για τους σουδανούς ηγέτες, και για όλους αυτούς τους εγκληματίες πολέμου; Τι πράττει η Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά αυτές τις κυρώσεις; Εγώ, ωστόσο, εκτιμώ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει στη διάθεσή της αρκετές επιλογές για να παγώσει οικονομικούς πόρους προκειμένου να εμποδίσει όλα αυτά τα άτομα να κυκλοφορούν ελεύθερα στο έδαφός μας. Υπάρχουν μέσα άσκησης πίεσης.

Τι πράττουμε όσον αφορά το ψήφισμα 1706 των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο έχει την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ποιες πρωτοβουλίες έχουν αναληφθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο προκειμένου να ασκηθεί πίεση σε όλους αυτούς που ευθύνονται γι’ αυτή την κατάσταση; Τι αξιοπιστία διαθέτουμε σήμερα για να εκδίδουμε πλήθος κειμένων τα οποία, τουλάχιστον όσον αφορά το Συμβούλιο, ακόμη και την Επιτροπή, επαναλαμβάνουν απλώς τις σοβαρές ανησυχίες μας σχετικά με αυτή την κατάσταση;

Πριν από λίγο μόλις καιρό, ο κινέζος Πρόεδρος, Hu Jintao, επισκέφτηκε αρκετές αφρικανικές χώρες, και συγκεκριμένα το Σουδάν. Ποια είναι η θέση της Ένωσης απέναντι σε αυτή την κατάσταση, με τον νέο και αναδυόμενο ρόλο των κινέζων ηγετών; Δεδομένης, επίσης, της σημασίας που έχει η πρόσβαση σε πρώτες ύλες, και ιδιαίτερα στο πετρέλαιο;

Έτσι, όταν κανείς βλέπει την αδράνεια, την αδυναμία, των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων όσον αφορά αυτό το θέμα, τι συμπεράσματα πρέπει να εξαχθούν; Μήπως αυτό σημαίνει ότι, αν πρόκειται να δοθεί προτεραιότητα στην πρόσβαση σε πρώτες ύλες ή στο πετρέλαιο, το οποίο στην πραγματικότητα βαθμιαία μειώνεται, και αν αυτή πρόκειται να δοθεί στις μεγάλες αγορές που εκπροσωπούνται από χώρες όπως η Κίνα, οι αξίες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και το καθήκον που πραγματικά έχουμε να προστατεύουμε τον άμαχο πληθυσμό, θα χρειαστεί να τεθούν σε δεύτερη μοίρα; Αυτό σημαίνει;

Πιστεύω ότι θα ήταν απολύτως τραγικό αν η Ευρωπαϊκή Ένωση φθάσει στο σημείο αυτό. Γεγονός είναι ότι τα ζητήματα αυτά εγείρονται σε καθημερινή βάση, και εμείς διαπιστώνουμε μονίμως ότι είμαστε ανίκανοι και ανίσχυροι απέναντι σε αυτή την τραγική κατάσταση. Κατά συνέπεια είναι πλέον καιρός να διοργανωθεί μια επίσημη συνεδρίαση με τη συμμετοχή του Συμβουλίου, της Επιτροπής και του Κοινοβουλίου και να διοργανωθεί πολύ γρήγορα σχετικά με αυτό το θέμα, στις Βρυξέλλες ή στο Στρασβούργο, έτσι ώστε να μπορέσουν τελικά να ληφθούν οι αναγκαίες αποφάσεις.

  Bastiaan Belder , εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, μπορώ να ταυτιστώ με αυτό το κοινό ψήφισμα σχετικά με το διεθνές μελανό σημείο –και θα ήθελα να τονίσω αυτό το «μελανό σημείο»– το Νταρφούρ, παρά ορισμένα από τα σχόλια που έγιναν. Θα ήθελα να απομονώσω ορισμένα στοιχεία αν μπορώ.

Στην αιτιολογική σκέψη Γ αναφέρεται ότι η διένεξη στο Νταρφούρ επηρεάζει όλο και περισσότερο τη σταθερότητα στην περιοχή της Κεντρικής Αφρικής. Λιγότερο από μια εβδομάδα πριν, δημοσιεύθηκε μια ανάλυση στην πατρίδα μου, τις Κάτω Χώρες, σχετικά με αυτή την πολύ ταραχώδη κατάσταση με τον εντυπωσιακό τίτλο «Η μαύρη τρύπα». Πράγματι, υπάρχει μια μαύρη τρύπα στην καρδιά της Αφρικής, ακυβέρνητη, βίαιη και με ένα ρεύμα μεταναστών που φεύγει προς όλες τις κατευθύνσεις. Ένας άμεσος κίνδυνος είναι ότι η σύγκρουση στο Νταρφούρ, η οποία είναι ρατσιστική καθώς οι νομάδες αραβικής προέλευσης εκδιώκουν και σκοτώνουν αφρικανούς αγρότες, θα μεταφερθεί στο Τσαντ και θα πάρει μαζί της και την περιβόητη και φονική πολιτοφυλακή των Janjaweed. Αρκετές παράγραφοι στο κοινό ψήφισμα ζητούν από τα Ηνωμένα Έθνη να αναλάβουν επιτέλους τις ευθύνες τους στο Νταρφούρ. Αν και εγκρίνω πλήρως αυτή την κοινοβουλευτική κραυγή αγωνίας, πρέπει να ομολογήσω ότι ταυτόχρονα είμαι πολύ επιφυλακτικός ως προς το αν θα εισακουστεί πραγματικά αυτό το μήνυμα απελπισίας στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη.

Στις αρχές αυτής της εβδομάδας, ο πρώην απεσταλμένος του ΟΗΕ στο Σουδάν, Jan Pronk, έδωσε μια ειλικρινή και ανοιχτή συνέντευξη στην εφημερίδα Sudan Tribune. Δήλωσε, αυτολεξεί, ότι κατηγορούσε τη Νέα Υόρκη διότι άφησε την ίδια της την αποστολή εκτεθειμένη και, αντ’ αυτού, εκμεταλλευόταν τις αδυναμίες της ελίτ της εξουσίας στο Χαρτούμ. Είναι φρικτό –είπε– να στέλνεις χιλιάδες ανθρώπους στο Σουδάν και μετά να τους αφήνεις μόνους τους.

Αυτό που πρέπει να κάνουμε, εν πάση περιπτώσει, είναι να διασφαλίσουμε ότι η καταγγελία του κ. Pronk δεν θα πέσει στο κενό, αλλά θα φτάσει στις κυβερνήσεις μας, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και θα οδηγήσει σε δράση.

Θεωρώ επίσης απολύτως ορθή την έκκληση αυτού του Σώματος προς τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας να προσθέσει το διόλου ευκαταφρόνητο πολιτικό και οικονομικό της βάρος στη ζυγαριά προκειμένου να προσπαθήσει να πείσει τη σουδανική ηγεσία να εφαρμόσει πραγματικά τις ισχύουσες ειρηνευτικές συμφωνίες στο Χαρτούμ. Μόνο μια εποικοδομητική διεθνής στάση όπως αυτή συνάδει με το γνωμικό του Πεκίνου για αρμονικές εξωτερικές σχέσεις. Επιπλέον, αυτό μπορούμε να περιμένουμε από έναν στρατηγικό εταίρο που είναι υπεύθυνο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Εξάλλου, ως εισηγητής για τις σχέσεις ΕΕ-Κίνας, υπενθύμιζα σταθερά στους αξιότιμους κινέζους συνομιλητές μου αυτόν τον στοιχειώδη εποικοδομητικό διεθνή ρόλο.

Τέλος, θα ήθελα να υποστηρίξω τη μόνο τροπολογία στο κοινό ψήφισμα –που κατατέθηκε από την κ. Gomes– και να την υποστηρίξω εξολοκλήρου. Οι κυρώσεις κατά αυτού του επονείδιστου σουδανικού καθεστώτος θα πρέπει να περιλαμβάνουν ένα εμπάργκο πετρελαίου, ως μια μορφή δοκιμής για να διαπιστωθεί αν τα Ηνωμένα Έθνη, δεδομένης της μακράς δοκιμασίας που υφίστανται οι κάτοικοι στο Νταρφούρ, εμμένουν στις πολιτικές αρχές τους.

  Michael Gahler (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, η κατάσταση στο Νταρφούρ παραμένει συγκλονιστική και οι αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας είναι εντελώς ανεπαρκείς. Οι προηγούμενοι ομιλητές περιέγραψαν αρκετά καλά την κατάσταση: δεν διαφαίνεται βελτίωση για τους ανθρώπους στην περιοχή.

Έχουν ληφθεί κάποιες απαραίτητες αποφάσεις, όπως το ψήφισμα αριθ. 1706 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η υλοποίησή τους όμως τελικά εμποδίζεται από την κυβέρνηση στο Χαρτούμ, που ασφαλώς τα ονόματα των περισσοτέρων υπευθύνων στελεχών της περιλαμβάνονται στους φακέλους του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, το οποίο δρομολόγησε ήδη τον Ιούνιο του 2005 έρευνα για τα εγκλήματα στο Νταρφούρ.

Για τον λόγο αυτόν, στην προκειμένη περίπτωση τα Ηνωμένα Έθνη πρέπει να αναλάβουν δράση σύμφωνα με την ευθύνη τους για την προστασία αυτών των ανθρώπων, γιατί η κυβέρνηση του Σουδάν δεν προστάτευσε τον πληθυσμό στο Νταρφούρ από τα εγκλήματα πολέμου και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και δεν τους προσέφερε καμία βοήθεια.

Για τον λόγο αυτόν, το Κοινοβούλιο απευθύνει έκκληση προς τα Ηνωμένα Έθνη να ορίσουν τον χρόνο ανάπτυξης ειρηνευτικής δύναμης των Ηνωμένων Εθνών βάσει του άρθρου 7 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ακόμα και χωρίς την έγκριση του καθεστώτος του Χαρτούμ. Ζητούμε από το Συμβούλιο και την Επιτροπή να κάνουν ό,τι είναι δυνατό για να σταματήσει αυτή η συνεχιζόμενη ανθρωπιστική καταστροφή.

Είναι δυνατό να αρχίσει βραχυπρόθεσμα δράση χωρίς μεγάλες δαπάνες. Πρέπει να επιβληθούν προσωπικές κυρώσεις εναντίον εκπροσώπων του καθεστώτος και μονόπλευρα, εκ μέρους της ΕΕ, και όχι μόνον όταν θα το κάνουν όλοι. Ανέκαθεν συνηγορούσα υπέρ του να απαγορευτεί με τον τρόπο αυτόν στα μέλη των οικογενειών τους να έρχονται για ψώνια στην Ευρώπη.

Μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση του Νταρφούρ αγνοεί τη ζώνη απαγόρευσης πτήσεων που επέβαλε το ψήφισμα 1591 του Συμβουλίου Ασφαλείας και συνεχίζει να βομβαρδίζει χωρία στο Νταρφούρ. Απευθύνουμε έκκληση να χρησιμοποιηθούν οι ικανότητες που υπάρχουν στην περιοχή για να επιβληθεί αυτή η ζώνη απαγόρευσης πτήσεων. Άλλωστε ξέρουμε ποια κράτη μέλη είναι αυτά που έχουν σταθμευμένα αεροσκάφη στην περιοχή – για να μην πω στην άμεση γειτονία. Γιατί να μην χρησιμοποιηθούν τα αεροσκάφη αυτά για να εξυπηρετήσουν έναν σκοπό του ΟΗΕ; Η ΕΕ πρέπει να καταλήξει σε συμφωνία τουλάχιστον γι’ αυτό.

Πρέπει επίσης να κάνουμε την κυβέρνηση του Χαρτούμ να καταλάβει ότι δεν πρέπει να στηρίζεται υπερβολικά σε δυνάμεις εκτός Αφρικής. Η κυβέρνηση του Σουδάν κινείται σε επικίνδυνο έδαφος και δεν θα πρέπει να εξαντλεί την αφρικανική αλληλεγγύη. Έχει ήδη δεχτεί δύο προειδοποιητικές βολές. Η σύνοδος των χωρών ΑΚΕ στο Χαρτούμ ήταν εκείνη στην οποία έλαβαν μέρος οι λιγότεροι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων και αυτό είναι σαφές δείγμα δυσαρέσκειας. Επίσης, άλλο ένα δείγμα δυσαρέσκειας ήταν ότι η σύνοδος της Αφρικανικής Ένωσης δεν επέλεξε τον πρόεδρο του Σουδάν, αλλά τον πρόεδρο Kufuor.

  Glenys Kinnock (PSE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, όπως είπαν και άλλοι, όσο ο Στρατηγός al-Bashir συνεχίζει να καταφεύγει σε υπεκφυγές σχετικά με την ανάπτυξη μιας υβριδικής δύναμης ΑΕ-ΟΗΕ στο Νταρφούρ, βλέπουμε την ανθρωπιστική κρίση να επιδεινώνεται. Βλέπουμε τον αριθμό των εσωτερικά εκτοπισθέντων να αυξάνεται. Η κατάπαυση του πυρός έσπασε.

Η διεθνής κοινότητα δεν κατάφερε να εκπληρώσει και εξακολουθεί να μην εκπληρώνει την ευθύνη της να προστατεύσει τους αθώους αμάχους στο Νταρφούρ. Αυτό σημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να δράσει επειγόντως για να επιβάλει τις δικές της στοχοθετημένες και σταδιακές έξυπνες κυρώσεις. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να συμφωνήσει το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για αναγκαία νέα μέτρα –όπως πρότειναν κάποιοι– για ένα εμπάργκο όπλων που θα καλύπτει όλο το Σουδάν, για τη δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων των πλουσίων στο Σουδάν, για την απαγόρευση των μετακινήσεων και για την εξέταση του ενδεχομένου ενός εμπάργκο πετρελαίου.

Σαφώς, οι ροές πόρων στον νότο θα πρέπει να προστατευθούν αν επιβάλουμε ένα εμπάργκο πετρελαίου και ίσως θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο της αποζημίωσης των Σουδανών του νότου για χαμένα έσοδα από το πετρέλαιο. Αλλά το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να απαγορεύσουμε τις επενδύσεις, τον τεχνικό εξοπλισμό και την εμπειρογνωμοσύνη. Πιστεύω επίσης ότι θα πρέπει να εξεταστεί σοβαρά το ενδεχόμενο της επιβολής αθλητικών κυρώσεων κατά του Σουδάν, ειδικά το ενδεχόμενο του αποκλεισμού του Σουδάν από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010. Αυτό σημαίνει ότι η Ευρώπη πρέπει να ασκήσει πίεση στη FIFA.

Η θέση της ΕΕ, ειλικρινά, είναι ασθενής και ανέφικτη. Δίνεται υπερβολικά μεγάλη προσοχή στην υπόσχεση και όχι στην απειλή. Η γερμανική Προεδρία πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλία και να επιμείνει σε μια ενιαία θέση από τα κράτη μέλη. Κύριε Επίτροπε, εσείς περιγράψατε τη θέση και στο Συμβούλιο ακούμε τα ωραία λόγια, αλλά δεν συμβαίνει τίποτα.

Το ερώτημα είναι πώς η Ευρώπη ασκεί πίεση στο Χαρτούμ; Πρέπει να διεξαχθεί μια επείγουσα και λεπτομερής έρευνα για την προσωπική οικονομική κατάσταση των πλούσιων ατόμων στο Σουδάν. Πρέπει να προετοιμάσουμε τα επιχειρήματα για να αντιμετωπίσουμε εκείνους που ισχυρίζονται ότι αυτό θα ωθήσει το Σουδάν πιο κοντά στα κινεζικά επιχειρηματικά συμφέροντα. Η αλήθεια είναι, ειλικρινά, ότι τίποτα δεν επηρεάζει αυτή τη στιγμή το Σουδάν. Είναι ουσιαστικά αδύνατον να επηρεαστούν και, συνεπώς, αν παραμείνουμε απαθείς, τότε διατηρούμε τη θέση κατά την οποία εκείνοι μπορούν να είναι όσο βάναυσοι θέλουν και η Ευρώπη θα εξακολουθεί να μην κάνει τίποτα. Εκατομμύρια άνθρωποι στο Νταρφούρ πληρώνουν για τις ευρωπαϊκές ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και τις τελείως άχρηστες δεσμεύσεις. Το Χαρτούμ γνωρίζει ότι η Ευρώπη μόνο γαβγίζει και δεν δαγκώνει και γι’ αυτό σήμερα απευθύνουμε έκκληση για νέα, ισχυρά, οικονομικά, νομικά και στρατιωτικά μέτρα.

Η δημόσια αποδοκιμασία δεν αρκεί. Θέλουμε λύσεις αντίστοιχες της τραγωδίας. Η Ευρώπη είναι θλιβερά αδύναμη και πρέπει να πω τελικά ότι αν το Νταρφούρ ήταν, για παράδειγμα, Λίβανος, τότε θα αφιερωνόταν πολύ περισσότερος χρόνος συζήτησης για τις πραγματικές κυρώσεις στο Συμβούλιο, και ο Πρόεδρος Barroso στην Επιτροπή και εσείς, κύριε Επίτροπε, θα ασκούσατε πιέσεις στο Συμβούλιο να κάνει περισσότερα.

  Fiona Hall (ALDE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, η κλίμακα της ανθρωπιστικής κρίσης στο Νταρφούρ είναι τόσο μεγάλη που δύσκολα γίνεται κατανοητή. Δυόμισι εκατομμύρια άνθρωποι υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί σε ολόκληρο τον πληθυσμό της βορειοανατολικής Αγγλίας. Το ποσοστό θανάτου μεταξύ αυτών των εκτοπισθέντων ατόμων είναι υψηλό και θα ήταν πολύ υψηλότερο αν δεν υπήρχαν οι ανθρωπιστικές προσπάθειες στην περιοχή. Αλλά ακόμα και οι εργαζόμενοι της ανθρωπιστικής βοήθειας δεν μπορούν να εργαστούν σε ένα πεδίο μάχης και, αν δεν περιοριστούν οι εχθροπραξίες στο Νταρφούρ, είναι αναμενόμενο ότι όλο και περισσότεροι από αυτούς θα αποχωρούν. Ολόκληρη η ευαίσθητη, διογκωμένη ανθρωπιστική προσπάθεια στο Νταρφούρ μπορεί πολύ εύκολα να καταρρεύσει, επιταχύνοντας την πείνα και τις αρρώστιες στους καταυλισμούς και ένα ποσοστό θανάτων που θα φτάσει στα ύψη. Γι’ αυτό η σταθεροποιητική επιρροή μιας διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης είναι τόσο απαραίτητη. Είναι επίσης αναγκαία προκειμένου να επιτευχθούν πιο ήρεμες συνθήκες υπό τις οποίες θα δρομολογηθεί μια πολιτική διαδικασία που θα εμπλέκει όλα τα μέρη και θα περιλαμβάνει τοπικό ενδοκοινοτικό διάλογο σε χαμηλούς τόνους καθώς και πολιτική διαπραγμάτευση υψηλού επιπέδου και υψηλού κύρους.

  Ana Maria Gomes (PSE). – (PT) Είναι σίγουρα σημαντικό και ανησυχητικό το γεγονός ότι η γερμανική Προεδρία δεν παρίσταται σήμερα εδώ ως εκπρόσωπος του Συμβουλίου. Αυτό φανερώνει πολλά για το επίπεδο πραγματικού ενδιαφέροντος και αφοσίωσης στη νέα σχέση με την Αφρική και στο έργο για την ανάπτυξη στην Αφρική. Πριν από τρία χρόνια, ήμουν στο Νταρφούρ με άλλους βουλευτές που έχουν ήδη παρέμβει ή που πρόκειται να παρέμβουν. Από τότε, η κατάσταση επιδεινώθηκε, όπως είπε ο κ. Almunia.

Η κυβέρνηση του Al-Bashir παίζει με τη διεθνή κοινότητα, με το Συμβούλιο Ασφαλείας, με την Ευρωπαϊκή Ένωση και με την Αφρικανική Ένωση και η ΕΕ κάνει ωραίες δηλώσεις και δεν προχωρά σε έργα. Ήρθε η ώρα να αναλάβει δράση η ΕΕ και να ασκήσει την ευθύνη της για την προστασία των πολιτών. Ήρθε η ώρα να επιβληθεί μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων από το Τσαντ. Η ΕΕ μπορεί να το κάνει αυτό, μαζί με τις αφρικανικές χώρες με τις οποίες απολαμβάνει καλές σχέσεις, και μπορεί να έχει απτά αποτελέσματα. Ήρθε η ώρα, μεταξύ άλλων, να επιβληθούν έξυπνες, σταδιακές κυρώσεις, απαγόρευση των μετακινήσεων, περιορισμοί στις θεωρήσεις και δέσμευση περιουσιακών στοιχείων στις τράπεζες και αλλού, καθώς και να σταματήσει η αντιμετώπιση του Omar Al-Bashir και των μελών της κυβέρνησής του ως υπεύθυνων, αξιοσέβαστων ηγετών. Ήρθε η ώρα να επιβληθεί ένα αποτελεσματικό εμπάργκο όπλων. Ήρθε η ώρα να επιβληθούν άλλα είδη εμπορικού εμπάργκο και ειδικά ένα εμπάργκο πετρελαίου και επί αυτού του θέματος, κύριε Πρόεδρε, η ΕΕ πρέπει να μιλήσει ειλικρινά με την Κίνα, διότι η Κίνα όπως ξέρουμε είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνη για τη στάση της κυβέρνησης Al-Bashir. Είναι κρίμα που η Ευρώπη περιμένει τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως υπονόησε ο κ. Almunia, αν και με έμμεσο τρόπο, διότι η ΕΕ πρέπει να αναλάβει δράση ανεξάρτητα σε αυτό το θέμα.

Ας εξετάσουμε τι συμβαίνει όχι μόνο στο Νταρφούρ αλλά σε όλο το Σουδάν και στο Κέρας της Αφρικής. Η ΕΕ δεν πρέπει να εξαρτάται από την κοσμοθεωρία και τις καταστροφικές πολιτικές των ΗΠΑ όσον αφορά το Κέρας της Αφρικής, όπως είδαμε στην Αιθιοπία, στην Ερυθραία και στη Σομαλία. Ήρθε η ώρα να αναλάβει δράση η ΕΕ, και συντάσσομαι με εκείνους τους βουλευτές που ζητούν από το Συμβούλιο και την Προεδρία της Επιτροπής να διασφαλίσουν ότι η ΕΕ δεν θα περιμένει άλλο, και να ασκήσει την επιρροή που έχει στο Χαρτούμ και στην Αφρική για να αλλάξει την κατάσταση και να προστατεύσει τους ανθρώπους που πεθαίνουν στο Νταρφούρ. Διαφορετικά, τρία χρόνια από τώρα εγώ και άλλοι βουλευτές θα θρηνούμε μαζί με τον κ. Almunia και κάποιον άλλο Επίτροπο για το γεγονός ότι η κατάσταση έχει επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο.

  Joaquín Almunia, Επιτροπή. (EN) Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι βουλευτές, η Επιτροπή συμμερίζεται τις κύριες ανησυχίες που εκφράσατε στην αποψινή συζήτηση. Θεωρούμε ιδιαίτερα χρήσιμη την πρωτοβουλία αυτής της συζήτησης, δεδομένης της κατάστασης και ειδικότερα δεδομένων των τελευταίων εξελίξεων στην περιοχή.

Κατά την άποψή μας, ακόμα και με αυτή την εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση, μια διέξοδος από την κρίση στο Νταρφούρ μετά από διαπραγμάτευση είναι η πιο επιθυμητή εναλλακτική λύση και η επιλογή που θα είχε τις περισσότερες πιθανότητες να είναι επιτυχής. Τούτου λεχθέντος, το Συμβούλιο δήλωσε ήδη την περασμένη Δευτέρα ότι είναι έτοιμο να εξετάσει περαιτέρω μέτρα, κυρίως στο πλαίσιο του ΟΗΕ.

Μια βιώσιμη ειρήνη στο Νταρφούρ μπορεί να είναι μόνο πολιτική και θα χρειαστεί όλες οι πλευρές να υποστηρίξουν την ειρηνευτική συμφωνία του Νταρφούρ και να αποκηρύξουν τη στρατιωτική λύση. Η Επιτροπή παραμένει έντονα αφοσιωμένη στην εξάλειψη της δύσκολης κατάστασης που βιώνουν τρία εκατομμύρια άμαχοι, οι οποίοι υφίστανται τις συνέπειες αυτής της τρομερής κρίσης. Όπως όλοι γνωρίζετε, η Επιτροπή, και ειδικά ο συνάδελφός μου Louis Michel –ο οποίος δεν παρίσταται σήμερα εδώ διότι βρίσκεται στην Ουάσινγκτον και συζητά, μεταξύ άλλων, για το συγκεκριμένο θέμα– παρακολουθεί την κατάσταση από πολύ κοντά και η Επιτροπή δεν θα διστάσει να ζητήσει από όλα τα μέρη να σεβαστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο, καθώς και να άρουν όλα τα εμπόδια για την παροχή της ανθρωπιστικής βοήθειας.

  Πρόεδρος. Έλαβα έξι προτάσεις ψηφίσματος(1) που κατατέθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 103, παράγραφος 2, του Κανονισμού προς περάτωση της συζήτησης.

Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 12.00.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142 του Κανονισμού)

  Filip Kaczmarek (PPE-DE), γραπτώς. – (PL) Είμαστε υπερήφανοι για το γεγονός ότι, ως Ευρωπαίοι, αισθανόμαστε υποχρεωμένοι να καταδικάζουμε το κακό σε όποιο μέρος του κόσμου μπορεί αυτό να πλήττει τους ανθρώπους. Αυτό που συμβαίνει στο Νταρφούρ είναι ένα κακό. Συνεπώς, αισθανόμαστε υποχρεωμένοι να εκφράζουμε την αντίθεσή μας προς όσους διαπράττουν αυτό το κακό. Είναι αρκετό να εκφράζουμε απλώς απόψεις που προκύπτουν από μια ηθική επιταγή και να μένουμε ήσυχοι γνωρίζοντας ότι κάναμε καλά τη δουλειά μας; Ασφαλώς όχι. Δεν πρέπει να ησυχάσουμε από τη στιγμή που υπάρχουν άνθρωποι που εξακολουθούν να υποφέρουν. Μπορούμε να ησυχάσουμε μόνο όταν θα θέσουμε τέλος στο κακό. Συνεπώς, δεν έχουμε δικαίωμα να ησυχάσουμε απλά επειδή έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, αλλά μόνο όταν θα έχουν ληφθεί αποτελεσματικά μέτρα.

Θα μπορούμε να ησυχάσουμε και να είμαστε ικανοποιημένοι μόνο όταν τα λόγια και οι πράξεις θέσουν τέλος στις δραστηριότητες όσων σκοτώνουν, προμηθεύουν όπλα και ιδεολογία, καθώς και όσων επιτρέπουν, υποκινούν και ασκούν τη βαναυσότητα. Θα μπορούμε επίσης να περπατήσουμε με το κεφάλι ψηλά μόνο όταν το όραμά μας για ηθική τάξη γίνει πραγματικότητα. Ένα άτομο που δεν διέπραξε αμαρτία απλώς επειδή δεν μπήκε στον πειρασμό να το κάνει δεν μπορεί να κατηγορηθεί ότι αμάρτησε. Με τον ίδιο τρόπο, δεν μπορούμε να επαινούμε κάποιον που θα μπορούσε να λάβει μέτρα για να καταστείλει το κακό, αλλά που αρκέστηκε μόνο στο να το επισημάνει. Δεν μας λείπει η πληροφόρηση για το Νταρφούρ. Δεν μας λείπει η εμπειρία ή μια ηθική και πολιτική αξιολόγηση των γεγονότων. Αυτό που μας λείπει είναι η αποτελεσματικότητα και, συνεπώς, εκεί πρέπει να εστιάσουμε.

  Patrick Gaubert (PPE-DE), γραπτώς. – (FR) Από τότε που ξέσπασαν οι εχθροπραξίες, τον Φεβρουάριο 2003, το Νταρφούρ, μία από τις φτωχότερες περιοχές του Σουδάν, έγινε το θέατρο μιας άνευ προηγουμένου ανθρωπιστικής κρίσης. Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια συγκρούσεων και δεινών για τον λαό του Νταρφούρ, και το Κοινοβούλιό μας έχει εγκρίνει τέσσερα ψηφίσματα για να δείξουμε την αγανάκτησή μας, όμως η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά ανησυχητική.

Σήμερα, το Κοινοβούλιό μας επαναλαμβάνει τις ανησυχίες του εντός του πλαισίου ενός κοινού ψηφίσματος για το Νταρφούρ και παροτρύνει τα Ηνωμένα Έθνη, τα κράτη μέλη, το Συμβούλιο και την Επιτροπή να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να ορίσουν με σαφήνεια ημερομηνία για την ανάπτυξη ειρηνευτικής δύναμης, υπό τον έλεγχο των ΗΕ, με σκοπό οι ανθρωπιστικοί διάδρομοι να καταστούν ασφαλέστεροι και να αμβλυνθεί έτσι η τεράστια δυστυχία που αντιμετωπίζει ο πληθυσμός του Νταρφούρ.

Χαιρετίζω αυτή τη νέα πρωτοβουλία, όμως, αντιμέτωπη με μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να επαναλαμβάνει απλώς παλαιά αιτήματα. Η ευθύνη μας και η αξιοπιστία μας απαιτούν από εμάς να εξασφαλίσουμε μια ικανοποιητική λύση στα δεινά εκατομμυρίων ανθρώπινων θυμάτων τα οποία η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον απλά να παρατηρεί, και να εγκρίνουμε ένα ψήφισμα το οποίο τελικά θα αίρεται στο ύψος της αγανάκτησής μας.

  Glyn Ford (PSE). – (EN) Το Νταρφούρ αποτελεί ανοιχτή πληγή για υπερβολικά πολύ καιρό. Μια κατάσταση που οφείλεται εν μέρει στην αλλαγή του κλίματος –τι δείχνει αυτό για το μέλλον– όπου η απερήμωση οδήγησε τους νομάδες κτηνοτρόφους σε άμεση σύγκρουση με τις μόνιμες αγροτικές κοινότητες και κατόπιν έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης από μια άκαρδη κυβέρνηση στο Σουδάν συνεχίστηκε για υπερβολικά πολύ καιρό.

Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ζουν στη δυστυχία και υπό την απειλή επιδείνωσης της κατάστασης. Επέκρινα την απροθυμία της Κίνας να υποστηρίξει τη δράση του ΟΗΕ, σύμφωνα με ισχυρισμούς λόγω των πετρελαϊκών συμφερόντων της στο νότιο Σουδάν. Αλλά τώρα η άμεση παρέμβαση του Προέδρου Χου Ζιντάο φαίνεται ότι έπεισε τον Πρόεδρο του Σουδάν να συμφωνήσει για μια ειρηνευτική επιχείρηση του ΟΗΕ επανδρωμένη με στρατεύματα από τις χώρες της Αφρικανικής Ένωσης.

Το αν η κυβέρνηση του Σουδάν είναι άξια εμπιστοσύνης δεν είναι σαφές. Όμως τώρα, αν η Κίνα προδοθεί, το Σουδάν δεν θα είναι πλέον σε θέση να βασιστεί στην απροθυμία της να δράσει στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Αυτό μπορεί να είναι καλό για τους πρόσφυγες στο Νταρφούρ και στις γειτονικές χώρες.